NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Agios Andreas (Patras)

Agios Andreas (griechisch Ιερός Ναός Αγίου Ανδρέα Πάτρα) ist eine neobyzantinische Kirche in Patras in Hafennähe etwa auf der Höhe des Leuchtturms von Patras. Geschichte In Patras wurden dem Ortspatron Andreas nacheinander zwei Kirchen geweiht. Die erste wurde in den Jahren 1836 bis 1843 an der Stelle errichtet, an der Andreas laut der Überlieferung den Märtyrertod starb. Der Architekt des klassizistischen Gebäudes war Lysandros Kaftanzoglou, die Deckenbilder schuf Dimitris Hatziaslanis (Byzantios). Neben der Kirche befindet sich eine Quelle mit angeblich wundertätigem Wasser, an der ebenfalls der heilige Andreas verehrt wird, die jedoch schon in der Antike als Orakelquelle des Demeterheiligtums in Patras bedeutsam war. Die zweite Andreaskirche in Patras, die in unmittelbarer Nachbarschaft der ersten steht, wurde 1908 durch König Georg I. gestiftet und 1974 eingeweiht. Sie gehört zu den größten griechisch-orthodoxen Kirchengebäuden des Kontinents. Die Pläne stammten von dem Architekten Anastasios Metaxas, der aber 1937 starb. Georgios Nomikos setzte nach Metaxas’ Tod dessen Arbeit fort. Die Kuppel der Kirche ist etwa 50 Meter hoch. Sie trägt ein fünf Meter hohes goldenes Kreuz. Zwölf kleinere Kreuze umgeben dieses auf den Nebenkuppeln. Sie symbolisieren Jesus und die Apostel. Das Kuppelbild zeigt Jesus umgeben von seinen zwölf Aposteln. Der Patron Andreas ist auf einem Mosaik zu sehen. Auf dem Fußboden sind Elemente der Schöpfung wie Pflanzen, Vögel, Fische und Säugetiere dargestellt. Agios Andreas bietet Platz für 5500 Menschen. Reliquien Patras beherbergt eine Schädelreliquie des heiligen Andreas, die in der Mitte des 4. Jahrhunderts nach Konstantinopel verbracht worden war, von wo aus sie nach dem Frankeneinfall nach Italien gebracht wurde. Im Jahr 1964 gelangte die Reliquie nach Patras zurück. Sie wird in einem Marmorgrab verwahrt. Weiterhin befindet sich hier das große christliche Heiligtum, das Kreuz, an dem der Apostel Andreas der Erstgerufene, einer der Schüler von Jesus Christus, mit dem Kopf nach unten gekreuzigt wurde. Dieses Kreuz ist ein Zeuge des qualvollen Endes des ersten von den Aposteln. Das Kreuz selbst wurde in den Jahren der Französischen Revolution schwer beschädigt – es wurde ins Feuer geworfen. Das Heiligtum konnte jedoch bis in die heutige Zeit erhalten werden. Bilder Weblinks Einzelnachweise
Catedral de San Andrés Apóstol (Patras)

La Catedral de San Andrés Apóstol (en griego: Agios Andreas, Άγιος Ανδρέας) es una basílica ortodoxa griega en el lado oeste del centro de la ciudad de Patras en Grecia. Junto con la cercana antigua iglesia de San Andrés, es un lugar de peregrinación para cristianos de todo el mundo. Está dedicado al Primer Apóstol llamado por Cristo, San Andrés el Apóstol. La construcción de la catedral de estilo bizantino comenzó en 1908 bajo la supervisión del arquitecto Anastasios Metaxas, seguida por Georgios Nomikos. Fue inaugurada 66 años después, en 1974. Cubre aproximadamente 1.800 metros cuadrados​ (algunas fuentes dicen 2.000).​​ Es la iglesia más grande de Grecia y la tercera iglesia más grande de estilo bizantino en los Balcanes, después de la Catedral de San Sava en Belgrado y la Catedral de Alejandro Nevski en Sofía. Sobre la cúpula central hay una cruz dorada de 5 metros de largo y sobre las otras cúpulas hay 12 cruces más pequeñas. Estas cruces simbolizan a Jesús y sus apóstoles. El interior de la iglesia está decorada con pinturas murales de estilo bizantino y mosaicos. Reliquias Las reliquias del apóstol San Andrés se encuentran en esta catedral. Consisten en el dedo meñique, parte de la parte superior del cráneo del Apóstol, y pequeñas porciones de la cruz en la que fue martirizado, todo guardado en un relicario especial. El sagrado cráneo del Apóstol fue enviado allí desde la Basílica de San Pedro en Roma, en septiembre de 1964, por orden del Papa Pablo VI.​​​ El cardenal Augustin Bea y 15 cardenales presentaron la reliquia al obispo Constantino de Patras el 24 de septiembre de 1964. Miles de personas (entre ellas el primer ministro George Papandreou) y muchos obispos ortodoxos griegos participaron en la ceremonia de recepción del cráneo. Después de una procesión por las calles de la ciudad, el cráneo fue colocado en una mitra especial de plata dentro de la iglesia. La cruz de San Andrés fue tomada de Grecia durante las cruzadas por el duque de Borgoña. Partes de la cruz se mantuvieron desde la Edad Media en la Abadía de San Víctor de Marsella. Fueron devueltos a Patras el 19 de enero de 1980. La cruz del apóstol fue entregada al obispo de Patras Nicodemo por la delegación católica dirigida por el cardenal Roger Etchegaray.​​ Referencias
Basilique Saint-André-Apôtre de Patras

La basilique Saint-André (en grec moderne : Ιερός Ναός Αγίου Ανδρέα / Agíos Andréas) est une église orthodoxe située à Patras, troisième agglomération de Grèce, dans le district régional d'Achaïe. La construction de l'église a commencé en 1908, sous la supervision des architectes Anastásios Metaxás puis Geórgios Nomikós, à partir de 1937 à la suite du décès de Metaxás. Elle a été inaugurée en 1974. C'est la plus grande église de Grèce et l'une des plus grandes églises de style néo-byzantin des Balkans. Elle renferme des reliques qui, d'après la légende ecclésiastique, sont celles de l'apôtre André. Elle a une capacité d'environ 5 500 places assises. Le dôme de l'église mesure approximativement 50 mètres de haut et est surplombé d'une croix en or de 5 mètres. Douze autres dômes entourent le dôme central, symbolisant Jésus et les douze Apôtres. Notes et références Portail de la Grèce Portail du christianisme Portail du christianisme orthodoxe Portail de l’architecture chrétienne
Basilica di Sant'Andrea Apostolo (Patrasso)

La basilica di Sant'Andrea Apostolo è uno dei più importanti luoghi di culto greco-ortodossi della città di Patrasso e della Grecia. Storia La basilica, costruita per accogliere le reliquie di sant'Andrea, fu iniziata nel 1908 ed ultimata nel 1974. Descrizione La grande chiesa, in un inusuale stile moderno-neobizantino, si trova al centro di una grande piazza alberata che comunica direttamente con il trafficato lungomare attraverso un grande viale. Esterno La chiesa, all'esterno, si presenta come un edificio compatto e massiccio. Ai lati delle tre facciate e dell'abside si elevano due torri campanarie a pianta quadrata aventi delle celle campanarie a pianta ottagonale. Le tre facciate sono precedute ognuna da un portico sorretto da colonne corinzie avente un'arcata per ogni porta della chiesa. La parte superiore delle facciate è costituita da tante monofore traforate disposte a triangolo. L'alta cupola a pianta circolare è sormontata da una grande croce in marmo. Interno All'interno, a differenza dell'esterno, la basilica si presenta come un ampio edificio dagli spazi dilatati. Il centro della grande chiesa è lo spazio sotto la cupola, dove partono i quattro bracci della chiesa che vanno a formare la croce greca. Lo spazio, illuminato dalle grandi finestre delle facciate e del tamburo della cupola, è dominato dalla policromia del pavimento in marmi intarsiati e dei mosaici delle volte, raffiguranti scene della vita di Gesù e Maria. Dalla cupola, nel centro della quale si trova il mosaico del Cristo Pantocratore, pende il grande lampadario in legno recante immagini di santi e l'aquila bifronte coronata, simbolo del Patriarcato di Atene. Abside L'abside semicircolare, dominata nel catino dal mosaico della Madonna, è divisa dal resto della chiesa dall'iconostasi marmorea decorata con icone con Santi (registro inferiore) e con scene della vita di Cristo (registro superiore). In posizione più avanzata rispetto all'iconostasi si trovano il pulpito (a sinistra) e la cattedra che viene utilizzata dall'officiante durante le funzioni religiose (a destra). Sacello di Sant'Andrea Dei quattro ambulacri che mettono in comunicazione i bracci della crociera, quello alla destra dell'abside accoglie le reliquie di sant'Andrea apostolo. In esso si trovano sia il legno della croce con cui fu martirizzato che, sotto un sontuoso baldacchino marmoreo, il reliquiario argenteo della testa del Santo. Note Voci correlate Patrasso Sant'Andrea Apostolo Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su basilica di Sant'Andrea Apostolo Collegamenti esterni (EL) Sito ufficiale, su agiosandreas.gr.
Katedra św. Andrzeja w Patras

Katedra św. Andrzeja (gr. Ιερός Ναός Αγίου Ανδρέου) – bazylika metropolitalna Greckiego Kościoła Prawosławnego pod wezwaniem św. Andrzeja Apostoła, znajdująca się w centrum greckiego miasta Patras na Peloponezie. Kościół Budowę kościoła rozpoczęto w 1908 roku, a ukończono w 1974. Świątynia ma 60 m długości, 52 m szerokości i jako największa w Grecji może pomieścić ok. 7000 osób. Centralną kopułę zwieńcza pozłacany krzyż o wysokości 5 metrów, a na pozostałych kopułach znajduje 12 mniejszych krzyży – symbolizują one Jezusa i 12 apostołów. Budowla i jej bogato zdobione wnętrze wykonane jest w stylu bizantyjskim. Katedra wraz z pobliskim XIX-wiecznym (starym) kościołem św. Andrzeja (gr. Παλαιός Ιερός Ναός Αγίου Ανδρέου) stanowi miejsce pielgrzymek chrześcijan z całego świata. Relikwie patrona Kościół wybudowano w miejscu męczeńskiej śmierci św. Andrzeja Apostoła, gdzie znajdowała się wczesnochrześcijańska świątynia, z której relikwie św. Andrzeja w roku 356 przewieziono do Konstantynopola. Podczas IV krucjaty krzyżowcy po zdobyciu Konstantynopola wywieźli część szczątków św. Andrzeja do Amalfi w pobliżu Neapolu, a głowę złożono w bazylice św. Piotra w Rzymie. Papież Paweł VI podczas Soboru Watykańskiego II nakazał zwrócenie relikwii kościołowi w Patras. Uroczystość ich przekazania odbyła się 24 września 1964 roku. W 1980 roku zwrócono również relikwię krzyża św. Andrzeja. Oprócz Patras wiele kościołów w Europie szczyci się posiadaniem relikwii św. Andrzeja, gdyż na przestrzeni wieków były one dzielone na mniejsze części i nie wszystkie zostały zwrócone. Galeria Przypisy
Agios Andreas, Patras

Agios Andreas (grekiska: Άγιος Ανδρέας) är en grekisk-ortodox basilika belägen i östra delen av staden Patras, i regionen Västra Grekland, i Grekland. Tillsammans med äldre kyrka som ligger i närheten utgör den en vallfärdsort för kristna från hela världen. Båda kyrkorna är tillägnade aposteln Andreas. Historik Uppförandet av kyrkan, i grekisk bysantinsk stil, påbörjades år 1908 under överinseende av arkitekten Anastasios Metaxas och efter hans död 1937 av arkitekten Georgios Nomikos. Kyrkan invigdes år 1974. Sankt Andreas kyrka är den största i Grekland och den tredje största kyrkobyggnaden i bysantinsk stil på Balkan, efter Sankt Savas kyrka i Belgrad i Serbien och Alexander Nevskij-katedralen i Sofia i Bulgarien. Basilikan På den centrala kupolen, 46 meter över marken, finns ett 5 meter långt guldpläterat kors och över de andra kupolerna finns 12 mindre kors. Dessa kors symboliserar Jesus och hans apostlar. Kyrkorummet är dekorerat med väggmålningar och mosaiker i bysantinsk stil. Åtminstone 5000 personer ryms i kyrkan. Bilder Referenser Denna artikel är översatt från engelskspråkiga Wikipedias artikel Saint_Andrew_of_Patras, läst den 6 november 2015. patrasinfo.com Externa länkar Webbplats för Metropoliten i Patras Wikimedia Commons har media som rör Agios Andreas.
Агиос Ефстратиос

Агиос Ефстратиос (на гръцки: Άγιος Ευστράτιος), известен още като Ай Страти (на гръцки: Άη-Στράτη) е гръцки остров в Бяло море. Географска характеристика Положение, големина, релеф Разположен е в северните части на Бяло море. Заема средищно положение между островите Лимнос (15 nm на С), Пипери от архипелага на Северните Споради (30 nm на З), Скирос (36 nm на ЮЗ) и Лесбос (41 nm на ЮИ). Има форма на триъгълник с големина 11 на 7 km, заключен между носовете Калама̀ки, Трипитѝ и Та̀сколи, приблизителна площ от 44 km2 и дължина на бреговата линия 81 km. Липсват дълбоки заливи в отличие със съседния Лимнос. Релефът на Агиос Ефстратиос е скалист и полупланински. По протежение на острова от север на юг се простира късо планинско било с най-голяма височина 298 m при връх Симади. От него на изток и запад се спускат стръмни суходолия, завършващи на морския бряг в малки пясъчни плажове. По-достъпните са в западната част на острова: Аг. Антониос, Аг. Димитрос, Тригари, Лидарио, Гурния, Фраку и др. Геоложки строеж Островът има вулканичен произход. Преобладават олигоценски и долномиоценски (18 – 23 мил. години) пирокластични депозити от тефра и пръснати вулканични скали с наклон на запад от 10-15°, с вероятен произход от вулканичната дъга, действала тогава в централното Беломорие – островите Лесбос, Хиос, Аг. Ефстратиос, Псатура от Северните Споради и Евбея. Населени места Агиос Ефстратиос има население от 257 души според преброяването от 2021 година, населяващи единственото селище на острова. То е разположено в малка речна долина край северозападния бряг. Една трета от земята е обработваема, главно на североизток при Алоници. Комуникации Островът разполага с пристанищно съоръжение и хеликоптерна площадка. Локална фериботна връзка веднъж дневно във всяка посока с Лимнос, 15 морски мили или 2:30 часа на север. Има бензиностанция, бюро за отдаване на мотопеди и малки автомобили под наем. Бреговете и плажовете са достъпни с лодка или по пътища с трошенокаменна настилка. Липсват асфалтови шосета. История Праистория Най-ранните следи от човешко присъствие на острова са открити в южната част на Алоници и датират от Средния и Късния палеолит – каменни оръдия на труда, изработени от опал. Находките са вероятно дело на неандерталци, стигнали тук по море по стеснените провлаци между островите и континента. На Алоници са открити три места със следи от човешко присъствие от епохата на неолита. Едно от тях е в близост до пещерата Осиос Ефстратиос, където са открити фрагменти от къснонеолитна груба керамика, подобна на тази от най-ранните хоризонти на Полиохни в Лимнос. Второто находище е наблизо, на високото плато при нос Тасколи. Третото находище е разкрито по западния склон на нос Тасколи и съдържа керамични фрагменти от финалния неолит, подобни на тези от Πещерата на циклопите на Юра от Спорадите, Фтелия на Миконос и Додеканезите. Източници Μπελίτσος, Θοδωρής. Ο Άη Στράτης. Περιπλάνηση στο χωροχρόνο. Νέα Σμύρνη, 2026. Sampson, Adamantios. Presence of Neandertals on the Island Agios Efstratios and Probable Networks of Contacts in the Northeastern Aegean during the Middle Palaeolithic // Annals of Archaeology 1 (1). 2018. Бележки
Agios Efstratios

Agios Efstratios​ (en griego: Άγιος Ευστράτιος) es una pequeña isla griega​ en el norte del Mar Egeo a 30 km al suroeste de Lemnos y a 80 km al noroeste de la isla de Lesbos. Junto con Lemnos y los islotes cercanos forma la unidad periférica de Lemnos, que a su vez forma parte de la periferia griega del archipiélago del norte del Egeo. Cuenta con unos 210 habitantes permanentes. La isla lleva el nombre de San Eustrato, que vivió en la isla en el siglo noveno, como un exiliado, porque se oponía a la política iconoclasta del emperador bizantino León V el Armenio. Su tumba sigue siendo exhibida por los habitantes de la isla. Geografía Agios Efstratios es una pequeña isla volcánica situada en el norte de Mar Egeo de 42 kilómetros cuadrados y es la tercera y más pequeña del Nomo de Lesbos, entre Lesbos y Limnos. El suelo es volcánico y el valle más grande de la isla se encuentra en la parte noroeste de la isla, en lo que fue antaño un gran viñedo más grande del valle en la parte noreste, a lo largo de Alonitsi, que antes era una viña extensa. Un valle más pequeño se encuentra en las afueras de la solución actual. El pico más alto de la isla está a 298 m s. n. m. La isla tiene muy poca vegetación en el noreste, donde hay pequeños bosques dispersos de roble. Alrededor de la isla hay varios islotes como son Daskalio, Velia, y los Doce Apóstoles. El nombre de la isla se le atribuye a San Efstratios que durante los años de la iconoclastia perseguidos por León Isauria, se refugió en la isla en vez de exiliarse. Las playas de la isla son: Agios Antonios, Agiou Dimitriou, Agia Nikola, Trigari, Ftylio, Lidario, Tripiti y Gournias, pero solo son accesibles en barco. Exilios en la isla Desde 1928 hasta 1960, Agios Efstratios fue un conocido lugar de exilio de muchos marqueses y otras personas, anónimos llegando a alcanzar la cifra de 4000 exiliados en la isla, que vivían en tiendas de campaña, además de 300 guardias.​ San Efstratios se exilió en la isla, dándole así su nombre actual. Referencias Véase también Geografía de Grecia Geografía de Europa
Agios Efstratios

Agios Efstratios (Grieks officieel: Δήμος Αγίου Ευστρατίου; Nederlands: Hagiostrati-eiland) is een Grieks eiland en gemeente (dimos) in het noordelijk deel van de Egeïsche Zee. Bestuurlijk hoorde het eiland tot einde 2010 tot het departement (nomos) Lesbos. Vanaf 2011 vormt de pas opgerichte gemeente, samen met de gemeente Limnos, de regionale eenheid (periferiaki enotita) Limnos in de bestuurlijke regio (periferia) Noord-Egeïsche Eilanden (Voreio Aigaio). De gemeente bestaat uit drie eilanden: Agios Efstratios, Agioi Apostoloi en Roumpos Trivia Agios Efstratios heeft als voorbeeld gediend voor het eiland Stratis in het militair simulatiespel Arma 3. Important Bird Area Het eiland Agios Efstratios is aangewezen als Important Bird Area door BirdLife International vanwege het belang voor significante populaties van de Eleonora's valk en kuifaalscholver.
Ajos Efstratios

Ajos Efstratios (gr. Άγιος Ευστράτιος, Ajos Efstratios) – mała wyspa w Grecji, w północnej części Morza Egejskiego, położona o 30 km od Limnos i 80 km na północny zachód od Lesbos, w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Północne, w jednostce regionalnej Limnos, w gminie Ajos Efstratios. W 2011 roku liczyła 270 mieszkańców. Historycznie używane były także inne nazwy tej wyspy: Chrisi (Χρυσή), Alonnisos (Αλόννησος) i Nee (Νέαι). Etymologia Wyspa wzięła swoją nazwę od świętego Eustratiusa, który mieszkał na wyspie w IX wieku, póki nie został z niej wygnany za sprzeciw wobec polityki ikonoklazmu prowadzonej przez Leona V Armeńskiego. Według lokalnych mieszkańców jego grób znajduje się na wyspie, lecz nie ma żadnych potwierdzonych dowodów aby potwierdzić tę tezę. Geografia Ajos Efstratios jest spokojną wyizolowaną wyspa liczącą około 300 mieszkańców. Klimat wyspy jest suchy z niewielkimi opadami w trakcie zimy. Powierzchnia wyspy jest głównie górzysta przez co stopień roślinności jest niski. Liczne łowiska ryb wokół wysp powodują, że rybołówstwo jest najpopularniejszym oraz głównym zajęciem lokalnych mieszkańców. Na Ajos Efstratoris znajduje się spora liczba pięknie położonych plaż z których trzeba wymienić m.in. Ajos Andonios, Lemonies oraz Awlakie. Wyspa posiada także połączenia promowe z wyspami oraz miastami: Lemnos, Kimi oraz Kawala. Wyspa dobrze widoczna jest z samolotów pasażerskich, łączących Ateny z lotniskami z kierunków Alexandropolis, Stambułu i portów lotniczych Rosji i Ukrainy. Polityczna historia wyspy Wyspa była miejscem zesłań więźniów politycznych w latach 30. i 50. XX wieku. W greckiej terminologii był to także obóz koncentracyjny (στρατόπεδο συγκέντρωσης). W 1968 roku trzęsienie ziemi zniszczyło większość budynków na wyspie, na ich miejscu wybudowano bazę wojskową. Mimo tego wyspa jest popularnym miejscem turystycznym ze względu na unikalne, nienaruszane przez człowieka plaże, rzadko spotykane wśród plaż basenu Morza Śródziemnego. Wyspa ponownie stała się miejscem zesłań więźniów politycznych w latach 70. Do najsłynniejszych więźniów wyspy należeli Kostas Warnalis – poeta i dziennikarz, uwięziony tu przez reżim 4 sierpnia, za reprezentowanie Grecji na Zjeździe Pisarzy ZSRR w 1935 r., Stefanos Sarafis – dowódca największej greckiej formacji partyzanckiej ELAS, z okresu II wojny światowej oraz Mikis Theodorakis działacz społeczny i polityczny oraz kompozytor muzyczny. Gry komputerowe Mapa wyspy została wykorzystana w grze komputerowej "Arma III" z 2013 roku, jako wzór dla modelu fikcyjnej wyspy Stratis. Podobnie, w tej samej grze wykorzystano mapę leżącej w sąsiedztwie wyspy Limnos, na podstawie której stworzono model fikcyjnej wyspy Altis. Uwagi Przypisy
Agios Efstratios

Agios Efstratios (em grego: Άγιος Ευστράτιος - "Santo Eustrácio") é uma ilha da Grécia, ao norte do arquipélago das Cíclades (Kiklades), também conhecida pelo nome Ai Stratis (em grego: Άι Στράτης). Situa-se no norte do mar Egeu a cerca de 30 km a sudoeste de Lemnos e a 80 km a noroeste de Lesbos. Em conjunto com Lemnos e alguns ilhéus próximos forma a unidade periférica de Lemnos, parte da periferia do Egeu Setentrional. Tem cerca de 210 habitantes permanentes. A ilha deve o seu nome a Santo Eustrato, que vivie na ilha no século IX, como exilado, porque se opunha à política iconoclasta do imperador bizantino Leão V, o Arménio. O seu túmulo ainda hoje é mostrado pelos habitantes da ilha. Geografia Agios Efstratios é uma pequena ilha vulcânica no norte do Mar Egeu de 42 km2, e é a terceira menor da prefeitura de Lesbos, situando-se entre Lesbos e Limnos. O solo é de origem vulcânica e o maior vale da ilha fica na parte noroeste, no que foi outrora uma vinha ao longo de Alonitsi. O pico mais alto da ilha atinge 298 m. A ilha tem muito pouca vegetação no nordeste, onde há pequenas florestas de carvalhos dispersos. Ao redor da ilha existem várias ilhotas como Daskalio, Velia, e o ilhéu dos Doze Apóstolos. As praias da ilha são Agios Antonios, Agiou Dimitriou, Agia Nikola, Trigari, Ftylio, Lidario e Gournias Tripiti, mas só são acessíveis por barco. Notas A ilha já foi representada em ArmA III como um mapa junto com Lemnos, conhecidas como "Altis" (Lemnos) e "Stratis" (Agios Efstratios)