NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Tholos de Atenas

El Tholos (en griego antiguo: Θόλος) fue un edificio situado en lado occidental del Ágora de Atenas, en el lado sur del Buleuterio.​​ Historia El edificio era la sede de los pritanos (los 50 consejeros que presidían por turno la Boulé). Estos magistrados ejercían el poder ejecutivo durante un mes.​ Investigaciones más recientes sugieren que el antiguo Pritaneo de Atenas propiamente dicho estaba situado en otro lugar de la ciudad. El tholos se interpreta en cambio como un Pritanico, una especie de anexo del Pritaneo.​​​ Este lugar fue el emplazamiento de un edificio, el Pritanicon, anterior a la época arcaica, en torno a 550-525 a. C. Es posible que originalmente sirviera de residencia a los tiranos de la familia pisistrátida. En el período de la democracia ateniense fue ocupada por los pritanos.​​ El Tholos redondo se construyó en el mismo lugar a​​​principios del período clásico, hacia 470-465 a. C. Al parecer, se utilizaba junto con el Pritaneo para los usos para los que otras ciudades utilizaban solo un pritaneo.​​​ Según Aristóteles, durante su mandato tomaban allí juntos su comida,​a cargo del Estado.​Un tercio de los pritanos (es decir, 17) pasaba toda la noche en el edificio, de modo que siempre hubiese magistrados disponibles.​ Descripción Fue edificada en 465 a. C., después de la destrucción porJerjes I, durante la segunda guerra médica (480 a. C.), de un monumento más antiguo que tenía la misma función.​ Este lugar tenía la función de comedor y cocina, siendo un lugar central en las actividades económicas de la polis.​ Se conservaban allí los patrones de las medidas utilizadas para controlar las transacciones comerciales.​​ Según Pausanias: El diámetro del edificio circular era de unos 18,3 m, con una puerta que se abría en el lado oeste. Tenía un muro exterior con una puerta y algunas ventanas. El techo era cónico, sostenido por 6 columnas centrales. El sencillo edificio estaba hecho de piedra caliza y ladrillos de barro y estaba recubierto en parte con tejas de terracota (algunas están en el Museo de la Acrópolis) y en parte con tejas de bronce, tal vez en el centro. A menudo se hacía referencia al edificio como Skias, porque su tejado cónico se asemejaba a un sombrero de sol. En el lado norte del edificio había un pequeño ala que servía de cocina. La forma del edificio no era especialmente adecuada para un comedor, por lo que es posible que no se utilizara como un comedor griego tradicional, sino como un comedor más sencillo.​​ Lo que queda del edificio son principalmente sus cimientos, desde los que se puede ver su forma circular. Entre otras cosas, se han encontrado en las ruinas vasos marcados como propiedad pública y ánforas de vino.​​ Las excavaciones fueron realizadas en 1934 por la Escuela Americana de Estudios Clásicos de Atenas. Véase también Tholos Pritanicon Referencias Bibliografía Calzada, Javier; Castelreanas, A. (1988). Los grandes descubrimientos de la arqueología, volumen 5. Barcelona: Editorial Planeta. p. 18. ISBN 84-395-0688-0. Enlaces externos
Kardiotissa

Kardiotissa (griechisch Καρδιώτισσα (f. sg.)) ist eine griechische Insel zwischen Folegandros und Sikinos. Die unbewohnte Kykladeninsel liegt etwa 2,7 km von der Südwestspitze von Sikinos entfernt, zu dem sie auch verwaltungstechnisch gehört. Der französische Forschungsreisende Joseph Pitton de Tournefort beschrieb sie 1700 als einsame verlassene Insel, mit einer kleinen Kirche. Er vermutete, dass es sich um die von Strabon erwähnte Insel Lagousa (Λάγουσα) handelt. Der Holländer Pasch van Krienen überlieferte 1771, dass auf der Kardia genannten Insel nur ein Hirte mit seiner Herde lebte. An der Nordspitze erwähnte er einen verfallenen Turm. 1888 wird von Alkiviadis Charilaou die Kirche Theotokou Kardiotissis (Θεοτόκου Καρδιωτίσσης) erwähnt, von der die Insel vermutlich ihren Namen erhalten hat. Die Insel ist Teil des 74,43 km² großen Natura-2000-Gebietes Folegandros Ost bis Sikinos West (Φολέγανδρος ανατολική μέχρι δυτική Σίκινο) GR 4220004 und zugleich als Teil des 190 km² großen Important Bird Areas GR 157 Ios, Sikinos, Folegandros Island Group eingestuft. Weblinks Kykladesnews (vom 8. April 2008; griechisch) Ministerium für Umwelt, Raumordnung und Öffentlichkeitsarbeit, Natura 2000 Gebiet GR 4220004, englisch BirdLife International, GR 157 Ios, Sikinos, Folegandros Island Group, englisch Einzelnachweise
Kardiotissa

Kardiotissa (Greek: Καρδιώτισσα), anciently, Lagusa or Lagousa (Ancient Greek: Λάγουσα) or Lagussa or Lagoussa (Λαγοῦσσα), is a Greek island in the Cyclades. It is uninhabited and administratively a part of the island community of Sikinos. It lies midway between that island and the island of Folegandros. References External links Official website of Community of Sikinos (in English and Greek)
Kardiótissa (île)

Kardiótissa (grec moderne : Καρδιώτισσα) est un îlôt grec inhabité situé entre Folégandros et Síkinos, dans les Cyclades à environ 2,7 km de la pointe sud-ouest de Sikinos, à laquelle il appartient également administrativement. Histoire En 1700, l'explorateur français Joseph Pitton de Tournefort la décrit comme une île solitaire et déserte sur laquelle se trouve une petite église. Il suppose qu'il s'agit de l'île de Lagousa (Λάγουσα) mentionnée par Strabon. En 1771, le Holllandais Pasch van Krienen rapporte qu'un seul berger vit avec son troupeau sur l'île appelée Kardia. À la pointe nord, il mentionne une tour en ruine. En 1888, Alkiviadis Charilaos mentionne l'église de Theotokou Kardiotissis (Θεοτόκου Καρδιωτίσσης, de la Mère de Dieu Kardiótissa) dont l'île tire son nom moderne. Statut L'île fait partie du réseau Natura 2000 (une zone de 74,43 km2 intitulée Folegandros Est jusqu'à Sikinos Ouest (Φολέγανδρος ανατολική μέχρι δυτική Σίκινο) GR 4220004, ainsi que de la zone importante pour la conservation des oiseaux GR 157 Ios, Sikinos, groupe d'îles Folegandro (190 km2 ). Références Voir aussi Liens externes (el) « Καρδιώτισσα (νησίδα) », sur buk.gr (consulté le 30 novembre 2024) (en) « Ios, Sikinos and Folegandros islands », sur datazone.birdlife.org Portail de la Grèce Portail des îles
Nisída Kardiótissa

Nisída Kardiótissa är en ö i Grekland. Den ligger i prefekturen Kykladerna och regionen Sydegeiska öarna, i den sydöstra delen av landet, 190 km sydost om huvudstaden Aten. Arean är 1,7 kvadratkilometer. Terrängen på Nisída Kardiótissa är lite kuperad. Öns högsta punkt är 125 meter över havet. Den sträcker sig 1,8 kilometer i nord-sydlig riktning, och 2,2 kilometer i öst-västlig riktning. Kommentarer Källor
Decentralized Administration of Attica

The Decentralized Administration of Attica (Greek: Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής) is one of the seven decentralized administrations of Greece, solely consisting of the region of Attica. Its seat is Athens. Formation and tasks Decentralized Administrations were created in January 2011 as part of a far-reaching reform of the country's administrative structure, the Kallikratis reform (Law 3852/2010). They enjoy both administrative and financial autonomy and exercise devolved state powers in urban planning, environmental and energy policy, forestry, migration and citizenship. Beyond that, they are tasked with supervising the first and second-level self-governing bodies: the municipalities and regions, in this case the 66 municipalities of Attica and the region itself. Characteristics Covering an area of 3,808 km2 (1,470 sq mi), Attica is by far the smallest, but with an overall population of 3,828,434 also by far the most populated of the seven decentralized administrations. In the European NUTS nomenclature, Attica forms the first level NUTS region EL3 (Attiki). General Secretary The Decentralized Administration is led by a Secretary-General (Γενικός Γραμματέας) who is appointed or dismissed by a Cabinet decision upon request of the Greek Minister of Interior, and is therefore considered the senior representative of the national government in the regions. In January 2014, Manolis Angelakas (Nea Dimokratia), who previously had been responsible for Peloponnese, Western Greece and the Ionian, was appointed Secretary-General. Following the electoral victory of Syriza in January 2015, the new Minister for the Interior, Nikos Voutsis, declared that the decentralized administrations would be abolished, and their powers transferred to the regions. Until this reform is formalized, and as the Secretaries-General appointed by the previous administration resigned on 2 February, the decentralized administrations are run by their senior civil servants as Acting Secretaries-General. List of secretaries-general Ilias Liakopoulos (PASOK), January 2011 – August 2012 Dimitris Kalogeropoulos (Nea Dimokratia), August 2012 – January 2014 Manolis Angelakas (Nea Dimokratia), January 2014 – February 2015 References Literature Ministry of Interior (January 2013). "Structure and operation of local and regional democracy". Council of Europe. External links Official website (in Greek)
Аттика (децентрализованная администрация)

Аттика (греч. Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής, ΑΔΑ) — одна из семи децентрализованных администраций Греции. Создана в 2011 году по программе «Калликратис», является региональным органом государственной власти и частью административного деления. Включает в себя одну периферию — Аттику. Административным центром является община Афины. Главой администрации является координатор, которого назначает правительство Греции. Действующий координатор — Спирос Кокинакис (Σπυρίδων (Σπύρος) Κοκκινάκης). Примечания
Аттика (децентралізована адміністрація)

Аттика (грец. Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής) — одна з семи децентралізованих адміністрацій Греції, що складається з однієї однойменної периферії Аттика. Центром адміністрації є місто Афіни. Децентралізована адміністрація була створена в 2011 році в рамках масштабної адміністративної реформи під назвою Програма «Каллікратіс» (Закон 3852/2010) . Характеристики Децентралізована адміністрація займає площу 3808 квадратних кілометрів і має населення 3 828 434 жителів за переписом 2011 року. Примітки Література Ministry of Interior. Structure and operation of local and regional democracy. // Council of Europe. Січень 2013. Архів оригіналу за 4 квітня 2015. Процитовано 26 листопада 2020.
Khalki

Khalki (grec antic Chalkeia, llatí Chalcia) és una petita illa de la mar Egea, a uns 6,5 km a l'oest de Rodes, i entre Tilos i Kàrpathos. Té 29 km² i 300 habitants però en va arribar a tenir 4000. Antigament tenia només una ciutat a la costa sud-oest, que es deia Chalkeia, amb un temple dedicat a Apol·lo i un port. Avui la ciutat es diu Nimborio i té una església (Hàgios Nikólaos, Sant Nicolau) construïda el 1861. Anteriorment la capital era al centre de l'illa, a Khorio, per escapar dels atacs dels pirates. Té bones platges a Trachia, Ftenagia, Sarri, Chania i Dyo Yiali. L'illa fou una dependència de Rodes. El 412 aC els comandants de la flota atenenca, Lleó i Diomedó, es van retirar a aquesta illa després d'atacar Rodes.
Chalki

Chalki (druhý pád Chalkis) (řecky Χάλκη) je řecký ostrov v souostroví Dodekany, který leží na východě Egejského moře nedaleko pobřeží Malé Asie. Spolu s blízkým ostrovem Alimia a dalšími dvanácti neobydlenými ostrůvky tvoří stejnojmennou obec. Ostrov Chalki má rozlohu 28 km² a obec 37,04 km². Nachází se 9 km západně od Rhodu. Obec je součástí regionální jednotky Rhodos v kraji Jižní Egeis. Obyvatelstvo V roce 2011 žilo v obci 478 obyvatel, přičemž všichni obývali hlavní město Chalki. Celý ostrov tvoří jednu obec, která se nečlení na obecní jednotky a komunity a skládá se přímo ze dvou sídel, z nichž jen jedno je obydlené. V závorkách je uveden počet obyvatel jednotlivých sídel. obec, obecní jednotka a komunita Chalki (478) sídla na hlavním ostrově — Chalki (478), Chorio (0) – neobydlené ostrůvky — Agios Theodoros (0), Alimia (0), Kato Prasouda (0), Kolofonas (0), Krevatia (0), Maelonisi (0), Makri (0), Nipouri (0), Pano Prasouda (0), Strogilli (0), Sfura (0), Tragouda (0), Tsouka (0). Města a pláže Hlavním městem ostrova Chalki je stejnojmenné přístavní město Halki (či Chalki, nazývané také Emporio). Halki je jediným trvale obydleným městem (či spíše obcí) na ostrově. Na ostrově se nachází také starobylá vesnička Chorio, dnes již neobydlená. Kromě nich míří turisté na ostrov Chalki také za zdejšími plážemi. hlavní město Chalki (Emporio) – přístavní město s krásnou architekturou, kostel Agios Nikolaos starobylá vesnice Chorio – původně hlavní osídlení na ostrově, dnes je již vesnička opuštěná, ale na kopci nad ní se nacházejí pozůstatky tamního středověkého hradu pláže – většinou oblázkové až kamenité, oblíbené jsou např. pláž Potamos, pláž Kania, pláž Ftenagia, pláž Trachea či pláž Yali Reference V tomto článku byly použity překlady textů z článků Halki (Greece) na anglické Wikipedii a Chalki na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chalki na Wikimedia Commons Ostrov Halki (Chalki) - turistické informace Archivováno 16. 8. 2020 na Wayback Machine..
Halki

Halki er en meget lille græsk ø beliggende mellem vestsiden af Rhodos og Tilos i Dodekaneserne. Det er en af de mindste øer i Dodekaneserne. Landskabet er bjergrigt. Øen har ingen lufthavn. Hovedbyen hedder Nimborio, hvor man kan sejle til og fra øen. Se også Maps of Halki Arkiveret 20. september 2008 hos Wayback Machine
Halki (Greece)

Halki (Greek: Χάλκη [ˈxalki]; alternatively Chalce or Chalki) is a Greek island and municipality in the Dodecanese archipelago in the Aegean Sea, some 9 km (6 mi) west of Rhodes. It has an area of 28 km2 (11 sq mi). It is part of the Rhodes regional unit. It has a permanent population of 330 (increased during the summer months), concentrated in the only village of Emporio. The 2021 census showed a population of 475 inhabitants. The community is divided in two parts, Chorio (Χωριό, also spelled Horio, "Village") and Emporio (Εμποριό, "Market"). History The island supported a much larger population but, following emigration in the mid-20th century, Chorio was almost completely abandoned. A sizable group of the residents moved to Tarpon Springs, Florida, establishing the Greek-American community there that continues to this day. A ruined medieval castle of the Knights of St. John overlooks the old town and the chapel contains some of the original frescoes. List of Halki rulers Municipality The Municipality of Chalki includes several uninhabited offshore islands, the largest of which is Alimia to the northeast, and has a total land area of 37.043 square kilometres (14.302 sq mi). The island's primary industry is tourism, although fishing is also substantial. There is virtually no natural water supply on the island and rainfall is collected in large cisterns. Drinking water is brought in from Rhodes, but there can be shortages during the summer months due to the increased population. As of 2014, there is a desalination plant on the island and the water boat no longer comes every few days. However, bottled water still arrives. Solar power A solar park, currently generating 1.8 gigawatthours of electricity annually, is located on the island of Halki. This initiative is anticipated to diminish the island's carbon footprint, reducing CO2 emissions by an estimated 2,576 tonnes. People Alexandros Diakos (1911–1940), the first Greek casualty in WWII Dimitris Kremastinos (1942–2020), former Greek Minister of Health (1993–1996) See also List of Crusader castles References Further reading Maria Z. Sigala, Ckalke from the Early Christian Period to the End of the Period of the Knights (5th century - 1523): Monuments, Architecture, Topography, Society, Athens 2011 (unpublished doctoral thesis). Maria Z. Sigala, "Kellia on Chalki in the Dodecanese. The date of the wall-paintings and their significance", Deltion of the Christian Archaeological Society 30, Athens 2009, 149-158 (in Greek with an English summary). External links Media related to Halki at Wikimedia Commons Official website (in Greek)
Chálki

Chálki ou Hálki (grec moderne : Χάλκη) est une île grecque située dans le sud de la mer Égée à 6 km à l'ouest de Rhodes. Administrativement elle forme avec quelques îlots un dème du nome du Dodécanèse. Géographie L'île a une superficie de 28 km2. La capitale de l'île est le port d'Emborios. Histoire Un château érigé par les chevaliers de l'ordre de Saint-Jean de Jérusalem marque leur passage sur l'île. Économie L'île se dirige vers l'autonomie en énergies renouvelables. Références Portail des îles Portail de la mer Méditerranée Portail de la Grèce Portail de l’ordre de Saint-Jean de Jérusalem
Calchi

Calchi o Carchi (in greco Χάλκη?, Chálki) è un'isola greca del Mar Egeo, nel Dodecaneso, situata a 6 km dalle coste dell'isola di Rodi, con soli 28 km² di superficie è la più piccola isola abitata stabilmente dell'arcipelago. Dal punto di vista amministrativo è un comune della periferia dell'Egeo Meridionale (unità periferica di Rodi) con una popolazione di 475 abitanti (censimento 2021) che comprende l'isola omonima più alcune isole disabitate tra le quali quella di Limonia. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Calchi Wikivoyage contiene informazioni turistiche su Calchi Collegamenti esterni Sito ufficiale, su dimoschalkis.gr.
Chalki

Chalki (Grieks: Χάλκη, soms Khalki of Chalce) is een klein Grieks eiland (28 km²), welke behoort tot de eilandengroep Dodekanesos en ten westen van het eiland Rhodos ligt. Bestuurlijk is dit eiland sedert 2011 een Griekse gemeente (dimos) in de bestuurlijke regio (periferia) Zuid-Egeïsche Eilanden. Het eiland bestaat uit de delen Chorio (Χωριό, 'dorp') en Emporio (Εμποριό, 'markt'). De meeste inwoners wonen in Emporio. Bij Chalki horen ook verschillende onbewoonde eilandjes, waarvan Alimia de grootste is. Chalki heeft geen natuurlijke waterbronnen. Regenwater wordt in cisternes opgevangen. Drinkwater komt van Rhodos en van de ontziltingsinstallatie op Chalki. Geschiedenis Het eiland heeft behoord tot het Romeinse Rijk en het Byzantijnse Rijk. Vanaf de 7e eeuw tot 825 was het in Arabische handen, waarna het Byzantijnse Rijk het weer in bezit had tot 1204. Tot 1523 hadden Venetië en Genua het voor het zeggen op Chalki. Daarna behoorde het eiland tot het Ottomaanse Rijk. In 1912 nam Italië het in bezit. In 1948 werd Chalki onderdeel van Griekenland. Na de Tweede Wereldoorlog nam het aantal inwoners af door emigratie. Het eiland raakte bijna geheel verlaten. Een grote groep inwoners was naar Tarpon Springs, Florida, verhuisd, waar zij een Griekse gemeenschap vestigden. Op Chalki staat de ruïne van een kasteel van de Johannieterorde. Economie De voornaamste inkomstenbron is het toerisme. Daarnaast is de visserij van belang.
Chalki

Chalki (gr. Χάλκη) – grecka wyspa na archipelagu Dodekanez położona na Morzu Egejskim, około 6 km na zachód od Rodos. Powierzchnia wyspy wynosi 28 km² i jest najmniejszą wyspą tego archipelagu. Wyspę zamieszkuje 310 mieszkańców, w czasie miesięcy letnich populacja wyspy się zwiększa. Stolicą Chalki jest Chalki. Leży w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Południowe, w jednostce regionalnej Rodos, w gminie Chalki. Historia W trakcie całej swoje historii wyspa była w posiadaniu bizantyjskim, weneckim, tureckim oraz włoskim. Od 1948 należy do Grecji. W połowie XX wieku wyspa praktycznie opustoszała w trakcie trwania emigracji z wyspy. Obecnie na wyspie można zobaczyć m.in. ruiny joannickiego zamku oraz oryginalne freski w jednym z lokalnych kościołów. Chalki oraz okoliczne wyspy Gmina Chalki obejmuje również kilka niezamieszkanych wysp położonych wokół niej. Głównym źródłem utrzymania mieszkańców wyspy jest turystyka oraz rybołówstwo. Bywają okresy, szczególnie latem, kiedy woda jest reglamentowana. Bibliografia Ministry of the Interior. Linki zewnętrzne Strona oficjalna. halki.gr. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-30)].
Insula Halki

Halki (în greacă Χάλκη, alternativ Chalce sau Chalki) este o insulă și o municipalitate grecească în arhipelagul Dodecanez din Marea Egee, la aproximativ 6 km vest de insula Rodos. Cu o suprafață de 28 kilometri pătrați, este cea mai mică insulă locuită din Dodecanez. Face parte din unitatea regională Rodos. Are o populație permanentă de 330 de locuitori (mai mare în lunile de vară), concentrată în singurul sat, Emborio. Recensământul din 2011 a arătat o populație de 478 de locuitori. Comunitatea este împărțită în două părți, Chorio (Χωριό) și Emporio (Εμποριό - trad. piață). Istoric Insula a avut o populație mult mai mare, dar în urma emigrării de la mijlocul secolului XX, regiunea Chorio a fost aproape complet abandonată. Un grup considerabil de locuitori s-a mutat în Tarpon Springs, Florida, stabilind acolo comunitatea greco-americană care continuă șă existe până astăzi. Un castel medieval ruinat al ordinului Cavalerilor Sf. Ioan are vedere spre orașul vechi, iar capela conține unele dintre frescele originale. Lista conducătorilor din Halki: Municipalitate Municipalitatea Chalki include mai multe insule nelocuite, dintre care cea mai mare este Alimia la nord-est și are o suprafață totală de 37.043 kilometri pătrați. Industria primară a insulei este turismul, deși pescuitul este de asemenea substanțial. Nu există aproape nicio sursă de apă naturală pe insulă iar precipitațiile sunt colectate în cisterne mari. Apa potabilă este adusă din Rodos, dar în lunile de vară pot exista deficite odată cu creșterea populației. Începând cu 2014 există o instalație de desalinizare pe insulă, iar barca care aprovizionează cu apă potabilă nu mai vine numai la fiecare câteva zile. Cu toate acestea, apa îmbuteliată încă se aprovizionează. Persoane notabile Dimitris Kremastinos (născut în 1942), fost ministru al sănătății din Grecia (1993-1996). Note Bibliografie Maria Z. Sigala, Ckalke from the Early Christian Period to the End of the Period of the Knights (5th century - 1523): Monuments, Architecture, Topography, Society, Athens 2011 (teză de doctorat nepublicată). Maria Z. Sigala, "Kellia on Chalki in the Dodecanese. The date of the wall-paintings and their significance", Deltion of the Christian Archaeological Society 30, Athens 2009, 149-158 (în greacă, cu un abstract în engleză). Legături externe Pagina web oficială (în greacă)
Халки

Халки (грч. Χάλκη, Halki) је једно од острва у острвској скупини Додеканеза у источној Грчкој. Управно острво припада округу Родос у оквиру Периферији Јужни Егеј, где са околним острвцима и хридима чини посебну општину. Главно место на острву је градић Хорио. Природни услови Халки је острво Додеканеза мање величине. Најближа острва су му Родос на 10 km ка истоку и Тилос на 20 km ка северу. Острво је планинско и каменито, састављено највише од кречњачких стена. Обала Халкија је слабо разуђена, са пар сасвим малих залива са скривеним плажама. Клима Халкија је средоземна са дугим, сушним летима и благим и кишовитим зимама. Недостатак воде је значајно ограничење. Због тога је биљни и животињски свет много оскуднији него на неким околним острвима. Становништво Главно становништво на Халкију су Грци. Халки спада у ретко насељена острва међу значајинијим острвима Додеканеза, а развој туризма током протеклих 20-ак година допринео је просперитету острва и смањењу пада броја становника. Привреда Данас се привреда Халкија све више заснива на туризму, а све мање на традиционалним поморству и пољопривреди (маслине, винова лоза, мање јужно воће). Спољашње везе www.dimoschalkis.gr Званична страница општине Халки
Chalki

Chalki eller Halki (grekiska Χάλκη) är en mindre grekisk ö cirka sex kilometer väster om Rhodos ingående i Dodekanisos i Egeiska havet. Med sina 28 km2 är ön den minsta bebodda i Dodekanisosarkipelagen och hyser ungefär 330 bofasta invånare. Tillsammans med ön Alimia och några obebodda öar bildar den även en stadskommun med samma namn. Öns lilla by heter Emborios och har en naturlig hamn samt nyklassicistiska byggnader och en bysantinsk kyrka. Det finns ingen massturism på ön, och mycket av det traditionella sättet att leva på finns kvar. Ön har mycket lite trafik och saknar flygplats, men det finns färjeförbindelse med Rhodos. Externa länkar Chalki