NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Neochori, Arta

Neochori (Greek: Νεοχώρι) is a village in the Arta regional unit, Epirus, Greece. Situated on the right bank of the river Arachthos, it was the seat of the former Arachthos municipality. The community has an area of 32.225 km2. As of 2021, the town's population was 1,372. Notable people Konstantinos Papasiozos (b. 1961), politician. Lampros Vangelis (b. 1982), former footballer. References
Neochóri (ort i Grekland, Epirus, Nomós Ártas)

Neochóri är en ort i Grekland. Den ligger i prefekturen Nomós Ártas och regionen Epirus, i den centrala delen av landet, 260 km nordväst om huvudstaden Aten. Neochóri ligger 2 meter över havet och antalet invånare är 2 102. Terrängen runt Neochóri är platt åt sydväst, men åt nordost är den kuperad. Havet är nära Neochóri åt sydost. Runt Neochóri är det ganska tätbefolkat, med 67 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Arta, 10,4 km norr om Neochóri. Omgivningarna runt Neochóri är en mosaik av jordbruksmark och naturlig växtlighet. Kommentarer Källor
Casa de les Arrèfores

La Casa de les Arrèfores és un edifici identificat l'any 1920 per l'arquitecte alemany Wilhelm Dörpfeld situat a la part nord de l'Acròpoli d'Atenes, al costat de la muralla de Pèricles. Era el lloc on les Arrèfores, quatre joves nobles gregues, rebien preparació per a teixir els peples utilitzats a les processons del festival de les Panatenees. L'edifici tenia una planta quadrada de 12 metres de costat i consistia en una sala única amb un pòrtic i un pati, amb una sortida posterior mitjançant una escala que connectava amb el temple d'Afrodita, a la part baixa de la roca de l'acròpoli, després d'uns passos subterranis. Va ser construït l'any 470 aC. Referències
Arrephorion

Das Arrephorion, das Wohnhaus der Arrephoren, war eines der Gebäude auf der Athener Akropolis. Pausanias legt im Rahmen seiner Beschreibungen zum nordwestlich des Erechtheions gelegenen Areal folgendes dar: Auch ein bei Plutarch überlieferter Ballspielplatz der Arrephoren wird im Zusammenhang mit ihrem „Wohnhaus“ stehend gesehen. Wilhelm Dörpfeld identifizierte in den 1920er Jahren als erster die Fundamente eines Gebäudes im betreffenden Bereich als zum Arrephorion gehörig. Vor allem die unmittelbare Lage an einem in die Unterstadt führenden Felsspalt stützt in Kombination mit der Aussage des Pausanias diese Deutung. Das aus einheitlichen Kalksteinquadern gebildete und mehrere Lagen hoch erhaltene Fundament gründet auf dem Burgfels nahe der nördlichen Akropolismauer. Lediglich die Nordwest-Ecke des Fundamentes wird durch eine mittelalterliche Treppe gestört. Die Dimensionen des Gebäudes erreichten bei nicht ganz gegebener Regelmäßigkeit einen fast quadratischen Grundriss von 12,20 Meter Seitenlänge. Die Fundamentstreifen waren hierbei 1,90–2,00 Meter breit. Ein mit 1,30–1,40 Meter etwas schmalerer Fundamentstreifen teilt das Gebäude in eine etwa 4,40 Meter tiefe Vorhalle und einen 8 Meter tiefen, quer rechteckigen Innenraum. Aufgrund der Werktechnik und der direkten baulichen Beziehung zum nahe gelegenen Erechtheion – das Gelände zwischen beiden Bauten wurde zum Niveauausgleich mit dem Ziel eines einheitlichen Laufhorizontes um drei Meter aufgefüllt – wird das Fundament in das letzte Viertel des 5. Jahrhunderts v. Chr. datiert. Wegen unsachgemäßer Ausgrabungen im 19. Jahrhundert fehlen weitere Datierungsgrundlagen. Die Rekonstruktion der aufgehenden Architektur ist umstritten. Ging Dörpfeld noch von einer nach Süden gerichteten Front mit zwei Säulen zwischen Anten aus – eine Mutmaßung, die wirksam in letzter Zeit wieder aufgegriffen wurde –, rekonstruierte man später vier Säulen zwischen den Anten. Da weitere viersäulige Antenbauten jedoch nicht bekannt sind, wurde zuletzt eine Rekonstruktion mit sechssäuliger prostyler Vorhalle vorgeschlagen. Wegen der starken Fundamentbreiten ist von einem Stufenunterbau, einer Krepis, auszugehen, auf dem das eigentliche Gebäude stand. Über der sechssäuligen, prostylen Vorhalle kann sich nur ein Giebel mit entsprechendem Dach erhoben haben. Ältere Rekonstruktionen mit einem Walmdach wären demnach zu verwerfen. Welcher Säulenordnung der Bau war, ist ungeklärt. Eine ionische Ordnung ist zu erwägen, obgleich die meisten vorliegenden Rekonstruktionen eine dorische Ordnung unterstellen. Literatur Helge Olaf Svenshon: Studien zum hexastylen Prostylos archaischer und klassischer Zeit. Darmstadt 2002, S. 74–106 (online; PDF-Datei, 929 kB). Einzelnachweise
Arrephorion

The Arrephorion or House of the Arrephoroi is a building conjectured to have been on the Acropolis of Athens based on a passage in Pausanias. The discovery of the foundations of a substantial building on the north-west edge of the Acropolis has led to the identification of this structure with the Arrephorion. Pausanias reports that: I was much amazed at something which is not generally known, and so I will describe the circumstances. Two maidens dwell not far from the temple of Athena Polias, called by the Athenians Bearers of the Sacred Offerings. For a time they live with the goddess, but when the festival comes round they perform at night the following rites. Having placed on their heads what the priestess of Athena gives them to carry—neither she who gives nor they who carry have any knowledge what it is—the maidens descend by the natural underground passage that goes across the adjacent precincts, within the city, of Aphrodite in the Gardens. They leave down below what they carry and receive something else which they bring back covered up. These maidens they henceforth let go free, and take up to the Acropolis others in their place. Additionally, Plutarch remarks on the existence of a ballcourt adjacent to the house. The physical remains fit what we know of the House of the Arrephoroi but the evidence is still circumstantial that this was in fact the residence of the Arrephoroi. The dimensions of the building are 12.2 m (40 ft) square, and it was erected on a foundation of limestone blocks. It was divided into a south-facing portico of 4.4 m (14 ft) deep and a single rectangular room of approximately 8 by 12 m (26 by 39 ft). The terrace immediately around the building is an artificial one created by infill, which along with the foundation is dated to the last half of the 5th century or contemporary with the Erechtheion. The reconstruction of the architecture is controversial. While Dörpfeld assumed a south-facing front with two columns in antis - a conjecture that has recently been taken up again - four columns between the antae were later reconstructed. However, since no other four-column antae structures are known, a reconstruction with a six-column prostyle porch was recently proposed. Because of the wide foundations, it can be assumed that there was a step substructure, a crepidoma, on which the actual building stood. Only a gable with a corresponding roof can have risen above the six-columned, prostyle portico. Older reconstructions with a hipped, pyramidal roof would therefore have to be discarded. The order of the columns in the building is unclear. An Ionic order is to be considered, although most available reconstructions assume a Doric order. Notes Bibliography
Arreforión

El Arreforión era un edificio situado en la parte norte de la Acrópolis de Atenas, junto a la muralla de Pericles. Constituía el lugar donde las arréforas, varias jóvenes atenienses de familias nobles (dos según Pausanias y cuatro según Harpocración), recibían preparación para la elaboración del peplo utilizado en las procesiones de las Panateneas. Estas muchachas realizaban un ritual en el que llevaban, en una procesión nocturna, misteriosos objetos sagrados hasta un templo de Afrodita y Eros que estaba situado en la ladera norte de la Acrópolis.​​​ Historia Fue identificado en el año 1920 por el arquitecto alemán Wilhelm Dörpfeld.​ Su construcción data del año 470 a. C. Descripción El edificio tenía una planta cuadrada de 12 m de lado. Constaba de una sala única de 8,50 m x 4,50 m, un pórtico de 4 m de longitud y un patio.​ Una salida posterior del patio conectaba, mediante una escalera y a través de unos pasos subterráneos, con el santuario de Afrodita y Eros, en la parte baja de la roca de la Acrópolis. En el centro de su lado largo había un acceso por el que se entraba a una stoa de 4 m de ancho.​ Según cuenta Plutarco, en la casa de las arréforas había un lugar donde se practicada el juego de pelota, junto al que había una estatua de bronce ecuestre de Afareo niño.​ Referencias Véase también Arreforias Arréforas Enlaces externos Kronoskaf, Project Athinai: Arrephorion (en inglés). Maquettes Historiques: The House of Arrephoreion, con la maqueta del edificio (en inglés).
Arrephorion

Het Arrephorion was een gebouw op de Akropolis in het oude Athene dat diende als woonhuis voor twee arrephoren, meisjes die in dienst waren van de godin Athena. We kennen het Arrephorion door de beschrijving van Pausanias (1,27,3), die vertelt dat het een huis is waar een tijdlang twee arrephoren woonden. Tijdens het festival van de Arrephoria voerden ze ’s nachts een ritueel uit waarbij ze van de priesteres van Athena dingen op hun hoofd te dragen kregen waarvan noch zij, noch de priesteres wist wat het was. De meisjes daalden door een natuurlijke onderaardse gang af naar het heiligdom van Aphrodite in de Tuinen. Daar lieten ze datgene wat ze droegen achter en kregen ze iets anders wat ze bedekt naar boven brachten. Hierna werden de meisjes vrijgelaten en opgevolgd door twee anderen. Het gebouw bevond zich aan de noordkant van de Akropolis, ten westen van het Erechtheion. Deze locatie werd in de jaren 1920 door de Duitse archeoloog Wilhelm Dörpfeld vastgesteld op grond van de aanwezigheid van een naar beneden lopende rotsspleet. Ter plaatse bevinden zich tegen de noordmuur van de Akropolis muurresten met meerdere lagen vierkante kalksteenblokken van een gebouw van ca. 12,20 m. in het vierkant. Het bestond uit een binnenruimte van ca. 8 m. diep waar aan de zuidkant een zuilengalerij voor stond van ca. 4,40 m. diep. Het werd waarschijnlijk in de 5e eeuw v.Chr. gebouwd. Bij het Arrephorion was ook een ruimte voor balspel ('sphairisterion'). Dat wordt duidelijk uit een mededeling in het leven van Isocrates in de Levens van de tien redenaars van (pseudo-) Plutarchus, waar wordt vermeld dat er een beeld stond van Isocrates als ruiter, kennelijk omdat hij in zijn jeugd een paardenrace had gewonnen. Referenties Kronoskaf Project Athinai, art. ‘Arrephorion’ Helge Olaf Svenshon, Studien zum hexastylen Prostylos archaischer und klassischer Zeit, Darmstadt 2002, blz. 74–106 Externe link Reconstructie op de website Maquettes-historiques
Аррефорион

Аррефорион — небольшое здание, располагавшееся рядом с северной стеной афинского Акрополя и стеной Перикла, найденное в 1920 году немецким архитектором Вильгельмом Дорпфельдом. Здесь были жилые помещения для аррефор, двух (или возможно четырёх) знатных афинских девушек от 7 до 12 лет. Они жили в Аррефорионе в течение года и ткали пеплос для Панафинейских игр. Для родителей девушек это был особый вид Литургии. Так как они обязаны были предоставить золотые украшения для дочерей, которые потом оставались в Храме. По обряду девушки ночью относили закрытые сосуды к храму Афродиты и забирали оттуда другие сосуды, которые относили назад а Аррефорион. Заглядывать в сосуды было запрещено. Возможно этот обряд был связан с призывом росы на поля. Площадь здания составляла около 12 м. Здесь была одна комната площадью около 38 м² с портиком 4 м в длину. Во дворе был спуск на тропинку, связывающей его с храмом Афродиты. Здание было построено около 470 года до н. э. Примечания
Аррефоріон

Аррефоріон — невеличка будівля, що розташовувалася поруч з північною стіною афінського Акрополя і стіною Перікла, знайдена в 1920 році німецьким архітектором Вільгельмом Дорпфельдом. Тут були житлові приміщення для аррефор, двох (або, можливо, чотирьох) знатних афінських дівчат від 7 до 12 років. Вони жили в Аррефоріоні протягом року і ткали пеплоси для Панафінських ігор. Для батьків дівчат це був особливий вид Літургії. Так як вони зобов'язані були надати золоті прикраси для дочок, які потім залишалися в Храмі. За обрядом дівчата вночі відносили закриті посудини до храму Афродіти і забирали звідти інші судини, які відносили назад до Аррефоріону. Заглядати в судини було заборонено. Можливо цей обряд був пов'язаний із закликом роси на поля. Тут була одна кімната площею близько 38 м² з портиком 4 м в довжину. На подвір'ї був спуск на стежку, яка пов'язує його з храмом Афродіти. Будівля була споруджена близько 470 року до н. е. Ресурси Інтернету Arrephorion. ancient-greece.org (англ.). (fonte utilizzata) Примітки
Oisyme

Oisyme (altgriechisch Οἰσύμη, neugriechisch Αρχαία Οισύμη) war eine antike Stadt etwa 1 km südlich des modernen griechischen Ortes Nea Peramos in Ostmakedonien. Sie liegt auf dem südlichen Ausläufer des Symvolon-Gebirges, des antiken Biblina. 500 m nordöstlich befindet sich die byzantinische Burg von Anaktoropolis. Überlieferung In der Ilias wird die Stadt schon als Aisyme erwähnt. Sie war die Heimatstadt von Kastianeira, einer der Frauen des Priamos. In der zweiten Hälfte des 7. Jahrhunderts v. Chr. gründeten die Thasier hier eine Apoikia. 424 v. Chr. wurde die Stadt von dem spartanischen Feldherrn Brasidas eingenommen. Philipp II. eroberte 356 v. Chr. Oisyme. Nach Skymnos wurde der Name des Orts nun in Emathia geändert. Beschreibung Georgios Bakalakis und Paul Collart führten hier Grabungen durch und entdeckten auf der Akropolis einen kleinen Dipteros-Tempel, der der Göttin Athena Parthenos geweiht war. Hier fand man auch ein Ostrakon, das diese Zuordnung bestätigt. Man entdeckte auch eine Nekropole mit Gräbern aus dem 7. bis 5. Jahrhundert v. Chr. Das älteste datiert in die Zeit zwischen 650 und 625 v. Chr. Die Stadtmauer weist zwei Bauphasen auf. In der ersten Bauphase wurden grob behauene Steine aus lokalem Granit verwendet. Später wurden aus demselben Material sorgfältiger bearbeitete Steinblöcke verbaut. Eine Mauer verband die Stadt schließlich mit dem südöstlich gelegenen Naturhafen. Man fand auch Münzen, die in Oisyme geprägt wurden, mit der Aufschrift ΟΙΣΥΜΑΙΟΝ (Oisymaion), auf denen auf einer Seite der Helm der Athene abgebildet war. In römischer Zeit wurde die Stadt verlassen. Während des Ersten Weltkriegs errichtete die bulgarische Armee 1916 als Teil der sogenannten Salonikifront auf der Akropolis eine Verteidigungsstellung und zerstörte teilweise die antiken Baureste. Die Akropolis ist von Süden her zugänglich. An einem Kirchenmodell zu Ehren des Protitis Ilias beginnt ein Wanderweg. Der Weg durch das Gestrüpp ist mit roten Punkten und vor allem Knoten aus Kunststoffbändern markiert. Weblinks Literatur Siegfried Lauffer: Oisyme. In: Siegfried Lauffer (Hrsg.): Griechenland. Lexikon der historischen Stätten. C. H. Beck, München 1989, S. 477. B. H. Isaac: The Greek Settlements in Thrace Until the Macedonian Conquest (= Studies of the Dutch Archaeological and Historical Society. Band 10). Brill, Leiden 1997, S. 9–10. Einzelnachweise
Oesyme

Oesyme or Oisyme (Attic Greek: Οἰσύμη, Doric Greek: Οἰσύμα) and Aisyme or Aesyme (Ancient Greek: Αἰσύμη) was an ancient Greek polis (city-state) located in ancient Thrace and later in Macedonia. It was within the region of Pieras or Edonis between the river Strymon and the river Nestos. Thucydides mentions it with Galepsus and notes that both were colonies of Thasos that sided with the Spartan army of Brasidas after it had taken Amphipolis in 424 BCE. Stephanus of Byzantium identifies it as the same Aesyme or Aisyme (Αίσύμη) named by Homer in the Iliad as the place of origin of Castianeira, mother of Gorgythion, who was fathered by Priam, king of Troy. The town is mentioned by several ancient geographers including Ptolemy and Pliny the Elder. Diodorus notes the town under the misspelling Σύμη - Syme (omitting the initial vowels). The town also appears in the Periplus of Pseudo-Scylax as Σιούμη - Sioume. It is also mentioned in the Delphic Theorodochoi inscription. It was later renamed to Emathia (Ἠμαθία) after its occupation by Philip II of Macedon. According to Pseudo-Scymnus, it was named Emathia after the daughter of Makesse. It was considered a polis and an emporion at the same time. Athenaeus quotes a passage from Armenidas where Oesyme is mentioned among the places of Thrace famous for the quality of their wines. It is also mentioned in the Lexicon of the Ten Orators and the Suda. The location of the ancient city is identified with the fortified citadel on Cape Vrasidas south of the village of Nea Peramos in the southern part of the bay of Eleutherai. See also Greek colonies in Thrace References This article incorporates text from a publication now in the public domain: Smith, William, ed. (1854–1857). "Oesmye". Dictionary of Greek and Roman Geography. London: John Murray.
Esima

Esima (en griego, Οἰσύμη) es el nombre de una antigua ciudad griega de Tracia. Tucídides la menciona junto a Galepso y señala que ambas eran colonias de Tasos que se pusieron de parte del ejército espartano de Brásidas después de que este hubiera tomado Anfípolis en 424 a. C.​ Esteban de Bizancio la identifica como la misma Esira nombrada por Homero en la Ilíada como lugar de origen de Castianira, madre de Gorgitión, unida al rey de Troya Príamo.​ Ateneo de Naucratis cita un pasaje de Arménidas donde se menciona Esima entre los lugares de Tracia famosos por la calidad de sus vinos.​ Probablemente debe haberse ubicado en un lugar donde hay restos de un asentamiento fortificado, al sur de la moderna Nea Peramos, en el cabo Vrásidas, que se halla en la parte meridional de la bahía de Eleuteras.​ Referencias
PAOK Sports Arena

La PAOK Sports Arena (in greco Κλειστό γήπεδο ΠΑΟΚ?) è un palazzo dello sport situato a Pylaia, a 7 chilometri da Salonicco. Può contenere 8142 spettatori, fino a 10 000 in caso di concerti e ospita le partite di pallacanestro del PAOK Salonicco e di pallavolo della stessa polisportiva. Anche semplicemente chiamata "Palatáki" (in greco: "Παλατάκι", che significa Palazzetto), venne inaugurata nel 2000, anno in cui ospitò le final four dell'ultima edizione di Eurolega targata FIBA. Storia Il 17 giugno 1988 Ioannis Dedeoglou donò il terreno alla polisportiva PAOK e due anni dopo, il 18 marzo 1990, iniziarono i primi lavori di costruzione delle fondamenta. Tuttavia i lavori andarono molto a rilento tanto da far pensare a Ioannis e al fratello Thanasis di costruire una nuova arena già nel 1991. L'idea di ospitare le Final Four di Eurolega però spinsero a proseguire i lavori, che vennero terminati a inizio 2000. Come primo evento l'impianto ospitò le Final Four della Coppa di Grecia del 2000 Successivamente nel 2005 ospitò anche le Final Four di Champions League di pallavolo maschile Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su PAOK Sports Arena Collegamenti esterni (EL) PAOK Sports Arena, su stadia.gr.
P.A.O.K. Sports Arena

PAOK Sports Arena (Grieks: Κλειστό γήπεδο ΠΑΟΚ, Kleistó gípedo PAOK) is een overdekte arena in Pylaia, Thessaloniki, Griekenland. De arena organiseert de herenbasketbal-, damesbasketbal- en herenvolleybalafdelingen van de multisportclub PAOK. PAOK Sports Arena is de grootste particuliere arena in Griekenland. Het werd geopend in 2000 en in hetzelfde jaar organiseerde het de finale van de EuroLeague en de Griekse Cup. Het is gebouwd op land geschonken door Ioannis Dedeoglou, waarvoor PAOKBC jaarlijks een toernooi ter ere van hem organiseert. Het heeft 8.142 zitplaatsen voor fans en 502 parkeerplaatsen. De volleybalafdeling van PAOK moest wachten tot 2002 om het stadion in gebruik te nemen. De arena omvat ook een trainingsfaciliteit, clubkantoren, winkels en een museum gewijd aan de PAOK-basketbalclub. De arena werd in 2016 gerenoveerd. Galerij
Palestre d'Olympie

La palestre d'Olympie fait partie du site archéologique d'Olympie en Grèce. Le terme de palestre (en grec ancien : παλαίστρα) désigne le lieu, dans la Grèce antique, où étaient pratiqués les exercices physiques (lutte, gymnastique, course et d'autres exercices physiques). Bâtiment La palestre est un bâtiment carré de 66 m de côté, constitué d'une cour centrale couverte de sable, entourée d'une colonnade formée d'une double rangée de colonnes surmontées d'un toit en bois. Notes et références Articles connexes Gymnase d'Olympie Liens externes Portail de la Grèce Portail de l’archéologie Portail de la Grèce antique
Palestra a Olimpia

La palestra a Olimpia è un antico edificio di Olimpia (nota per essere stato il sito dei giochi olimpici antichi durante l'epoca classica) nella penisola del Peloponneso, in parte situata nelle immediate vicinanze del santuario. L'edificio Si tratta di un luogo di 66 m2 risalente tra la fine del III e l'inizio del II secolo a.C., dedicato alla formazione dei lottatori e di altri atleti. Orientata con i punti cardinali, la palestra è molto simmetrica nel suo piano di costruzione. Centrata attorno ad un grande cortile ricoperto di sabbia, da utilizzare per il pugilato od altri esercizi di lotta; lungo tutti i quattro lati della palestra vi sono camere che si aprivano sui portici. Si accede all'edificio dal lato sud attraverso due porte separate, ognuna con colonne in ordine corinzio. Le porte si aprono in vestiboli alberati che conducono ad anticamere conducenti a loro volta direttamente sul portico meridionale; tra le due anticamere vi è un lungo e profondo corridoio rivestito con panchine che fronteggiano colonne di ordine ionico: tale stanza viene identificata come esser stata lo apodyterion-spogliatoio. Direttamente di fronte, lungo il lato nord della palestra, vi è l'ephebion, un grande salone colonnato più largo dello spogliatoio ma che non segue l'intera lunghezza del cortile. L'intero lato nord della palestra dispone di larghe camere, una caratteristica di cui parla Vitruvio, che offrivano riparo dal sole. La stanza nell'angolo nord-est della palestra è identificato come un bagno. Bibliografia Aa.V. L'enciclopedia delle Olimpiadi. Da Olympia a Pechino: 3000 anni di storia 2008. Vol I, pag.29-30 Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su palestra a Olimpia Collegamenti esterni Perseus Digital Library, Olympia, su perseus.tufts.edu. Odysseus culture, su odysseus.culture.gr.