NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Alphabetturm

Der Alphabetturm (georgisch ანბანის კოშკი anbanis k'oshk'i) ist ein 130 Meter hohes Bauwerk in Batumi, Georgien. Der Turm symbolisiert die Einzigartigkeit des georgischen Alphabets. Das Bauwerk greift das Design der DNA in ihrem bekannten Doppelhelix-Muster auf. Zwei Helixbänder erheben sich am Turm empor und tragen 33 Buchstaben des georgischen Alphabets, die jeweils 4 Meter hoch und aus Aluminium gefertigt sind. In der Mitte des Gebäudes befindet sich ein freiliegender Aufzugsschacht, der bis zur Spitze des Gebäudes führt, in die Krone des Bauwerks, wo sich eine große silberne Kugel befindet. Bau Der Alphabetturm wurde von dem spanischen Unternehmen Alberto Domingo Cabo und Carlos Lázaro erbaut. Die Bauarbeiten begannen am 10. Oktober 2010, wobei die Außenfassade im Dezember 2011 fertiggestellt wurde. Die Baukosten beliefen sich auf 65 Millionen US-Dollar. Struktur Der Turm besteht aus elf Modulen aus freitragenden Stahlrohrträgern, die zwei Körper bilden: den inneren, der den Kommunikationskern mit Panoramaaufzügen und Treppen enthält, und den äußeren, der die gesamte Struktur trägt und die Hülle mit den großen Buchstaben bildet. Jeder der 10,8 m hohen Kerne ist durch Membranen in einem sternförmigen Muster verbunden. An der Spitze steht eine Glaskugel aus dreieckigen Elementen, die über Stahlprofile befestigt und versiegelt sind. Die Kugel besteht aus einer hohlen Struktur mit kreisförmigem Querschnitt. Dieser helle Raum beherbergt mehrere Räume, die auf verschiedene Etagen innerhalb der Kugel verteilt sind. Die erste Etage wird als Umsteigeboden bezeichnet. Sie ist über die beiden Haupt-Panoramaaufzüge erreichbar. Vom Umsteigeboden aus gelangt man zu weiteren Aufzügen, die die anderen Etagen bedienen. Im zweiten Stock befindet sich ein Fernsehstudio, neben der Küche und dem Restaurant, das sich im dritten Stock befindet und wie ein sich drehender Ring gestaltet ist. Dieser Ring, der sich in einer Stunde um 360 Grad dreht, bietet den Besuchern während des Essens einen Panoramablick auf die Stadt und das Schwarze Meer. Die vierte Etage ist als Aussichtsplattform konzipiert, um die einzigartige Aussicht vom Alphabetturm zu genießen. Diese Etage führt zur fünften, die so gestaltet ist, dass Besucher sehen können, wie der Schwingungstilger funktioniert. Der Schwingungstilger ist eine fünfzig Tonnen schwere Vorrichtung, die in Bauwerken montiert wird, um die Amplitude mechanischer Schwingungen zu reduzieren. Aktueller Zustand Seit der Errichtung des Gebäudes steht es verlassen da. Im Jahr 2014 wurde bekannt, dass der Aufzug außer Betrieb war und Hunderte toter Vögel auf den Etagen zu finden waren, obwohl das Gebäude selbst noch mit Strom versorgt wurde und vergleichsweise neu aussah. Im Mai 2015 beschloss die Stadtverwaltung von Batumi, den Alphabetturm für die nächsten 20 Jahre an ein nicht namentlich genanntes spanisches Unternehmen zu verpachten. Das Rathaus von Batumi gab früher jährlich 700.000 Lari für die Instandhaltung des Turms aus. Seit 2017 ist das Restaurant für Besucher geöffnet. Weblinks Dokumentarfilm von CMD Ingenieros
Wieża Alfabetu Gruzińskiego

Wieża Alfabetu Gruzińskiego (gruz. ანბანის კოშკი) – współczesna wieża widokowa o wysokości 130 metrów zlokalizowana w Batumi w Gruzji. Wieża symbolizuje wyjątkowość gruzińskiego alfabetu i społeczności. Na szczycie budynku znajduje się punkt widokowy oraz restauracja. Historia Wieża została zbudowana przez hiszpańskie przedsiębiorstwo CMD Domingo y Lázaro Ingenieros. Budowa rozpoczęła się 10 października 2010 a ukończona została w grudniu 2011. Koszt budowy wyniósł 65 milionów dolarów. Przypisy
Turnul Alfabetic

Turnul Alfabetic (în georgiană ანბანის კოშკი) este o structură de 130 de metri înălțime din Batumi, Georgia. Turnul simbolizează unicitatea alfabetului georgian și a poporului georgian. Structura reproduce designul ADN-ului, în formă de dublă spirală⁠(d). Două benzi elicoidale se înalță de la sol, conținând cele 33 de litere ale alfabetului georgian, fiecare de 4 metri înălțime și realizate din aluminiu. În mijlocul clădirii se află un puț de lift deschis care duce chiar în vârful clădirii, în coroana structurii, unde se află o minge colosală de argint. Dezvoltare Turnul Alfabetic a fost construit de compania spaniolă CMD Domingo y Lázaro Ingenieros (ingineri Alberto Domingo Cabo și Carlos Lázaro). Construcția a început pe 10 octombrie 2010, exteriorul structurii fiind finalizat în decembrie 2011. Construcția clădirii a costat 65 de milioane de dolari. Structura Turnul este compus din unsprezece module din tuburi de oțel care alcătuiesc două corpuri, interiorul conținând ascensoarele panoramice și scările, iar exteriorul susținând întreaga structură și definindu-i aspectul cu caracterele georgiene. Fiecare din modulele de 10,8 m sunt legate prin diafragme într-un model în stea. În partea de sus se află o sferă de sticlă formată din elemente triunghiulare fixate peste profile de oțel și etanșate. Sfera constă dintr-o structură circulară goală. Acest spațiu luminos găzduiește mai multe încăperi, distribuite pe diferite etaje în cadrul sferei. Primul etaj se numește etaj de transfer. Se poate ajunge cu cele două lifturi panoramice principale. De la etajul de transfer se poate ajunge la alte lifturi care deservesc celelalte etaje. Etajul doi găzduiește un studio TV și bucătăria restaurantului care se află la etajul trei, proiectat ca un inel rotativ. Acest inel, care se învârte 360 de grade într-o oră, oferă vizitatorilor o vedere panoramică asupra orașului și a Mării Negre în timp ce își savurează masa. Etajul al patrulea a fost conceput ca o punte de observație. Acest etaj duce la al cincilea, care este conceput pentru a permite vizitatorilor să vadă cum funcționează amortizorul de masă acordată. Amortizorul de masă acordată este un dispozitiv de cincizeci de tone montat în structuri pentru a reduce amplitudinea vibrațiilor mecanice. Starea actuală De când a fost construită clădirea, a rămas practic părăsită. Începând cu 2014, se știa că liftul nu era în funcțiune și sute de păsări moarte puteau fi găsite pe etaje, deși clădirea în sine era încă electrificată și arăta relativ nouă. În mai 2015, Primăria Batumi a decis să închirieze Turnul Alphabet unei companii spaniole necunoscute pentru următorii 20 de ani. Primăria Batumi obișnuia să cheltuiască 700.000 GEL pe an pentru întreținerea turnului. Din 2017, restaurantul este deschis pentru vizitatori. Note Legături externe Materiale media legate de Turnul Alfabetic la Wikimedia Commons Documentar de CMD Ingenieros
Башня Азбуки

Башня Азбуки (груз. ანბანის კოშკი [Анбанис кошки]), больше известная как Алфавитная Башня — башня в высотой в 130 метров, находящаяся в городе Батуми, Грузия. По своей структуре башня похожа на структуру ДНК. На ней изображены буквы грузинского письма. Башня находится на северной стороне от морского побережья города, благодаря чему с неё открывается хороший вид на панораму города, а также на горы и Чёрное море. Над строительством башни работала испанская компания CMD Ingenieros, а главным архитектором был Альберто Доминго Кабо (который также был архитектором здания грузинского парламента в г. Кутаиси). Для строительства из президентского фонда и средств мэрии города выделили 65 млн. лари, однако понадобилось всего 64 миллиона. Само строительство началось 10 октября 2010 года, а завершилось в декабре 2011 года. На данный момент для обслуживания объекта ежегодно тратится около 60 000 лари. Примечания
Алфавітна Вежа

Алфавітна Вежа (груз. ანბანის კოშკი [Анбаніс кішки]) — вежа висотою 130 метрів, що знаходиться в місті Батумі, Грузія. За формою вежа нагадує структуру ДНК, де на подвійній спіралі зображені 33 букви грузинської абетки, що символізують унікальність грузинського алфавіту і людей. Літери виготовлені з алюмінію, кожна заввишки 4 метри. Посередині будівлі розміщений ліфт, який веде до оглядової сфери на самій вершині. Будівництво Над будівництвом вежі працювала іспанська компанія CMD Ingenieros, а головним архітектором був Альберто Домінго Кабо (який такою проектував грузинський парламент в м. Кутаїсі). Для будівництва з президентського фонду і мерії міста виділили 65 млн. ларі, проте знадобилося всього 64 мільйони. Саме будівництво почалося 10 жовтня 2010 року, а завершилося в грудні 2011 року. Сучасний стан Вежа знаходиться на північній стороні від морського узбережжя міста, через що з неї відкривається гарний вид на панораму міста, а також на гори і Чорне море. Витрати на утримання вежі були надзвичайно високими — 700 тисяч ларі на рік. Тож у 2015 році мерія віддала будівлю на 20 років в оренду іспанській компанії Boost Spain S.I за символічну плату в 1 ларі. У 2016 році на оглядовому майданчику відкрився ресторан для відвідувачів. На обслуговування об'єкта щороку витрачається близько 60 000 ларі. Примітки
Zentral-Stadion Sestaponi

Das Zentral-Stadion (Sestaponi) (georgisch დავით აბაშიძის სტადიონი) befindet sich in der Stadt Sestaponi in Georgien. Es ist die Heimstätte des Fußballklubs FC Sestaponi. Das Stadion hat eine Kapazität von 8.000 Plätzen. Die Spielfläche besteht aus Naturrasen. Weblinks Fussballtempel (Memento vom 13. Februar 2011 im Internet Archive)
David Abashidze Stadium

David Abashidze Stadium is a multi-use stadium in Zestaponi, Georgia. It is used mostly for football matches and is the home stadium of FC Zestaponi. The stadium is able to hold 4,100 people and opened in 1952. Zestaponi David Abashidze Stadium (former Central Stadium) was built by the Zestaponi Ferro-alloy Plant. A couple of matches were held on the stadium before its opening in 1951. In 1952–1989, the Georgian Soviet Championship team Metalurgi held matches on the Zestaponi central stadium. In 1990–1998, the latter was a home arena for Margveti while Metalurgi became its tenants during the next five-year period. Between 2004 and 2025, FC Zestaponi held home matches in the stadium. In 2026, fellow municipal club Margveti 2006 started using this ground for their league games. In 1981, reconstruction work was done on the arena; the west stand was roofed and the east stand was constructed. After these works capacity of the stadium increased to 8000 seats. In 2004, after establishing FC Zestaponi, central stadium was repaired and is still being repaired to renew the arena and comply with international standards. In 2005, works were done to renew the grass surface on the stadium. Georgian workers have constructed new drainage system of German technology. The field is watered with a watering system from an American Company “Rainbird”. (This watering system was successfully used on eight stadiums during the 2004 European Championship in Portugal.) On the Zestaponi central stadium, the field surface, “Natural Green Carpet”, was made by the Ukrainian firm “Lidia-Park”. FC Zestaponi management plans to build a new base for the club. Some new football fields have been constructed in Zestaponi (among them one with an artificial surface). Relevant infrastructure is being made – work out rooms are being repaired, building of new tribunes with personal seats is planned, along with the installment of a modern score-board. On 9 April 2010 the Stadium was named after David Abashidze who contributed tremendously to the development and revival of football in Zestaponi. Capacity of the stadium has been increased to 4 558 individual seats. See also Stadiums in Georgia References
David Abasjidzestadion

Het David Abashidzestadion is een voetbalstadion in de Georgische stad Zestafoni. In het stadion speelt FC Zestafoni haar thuiswedstrijden. Zie ook Lijst van voetbalstadions in Georgië Externe link (en) Stadionpagina op transfermarkt.co.uk[dode link]
Stadion im. Dawita Abaszidze

Stadion im. Dawita Abaszidze – stadion piłkarski w Zestaponi, w Gruzji. Został otwarty w 1952 roku. Może pomieścić 4558 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu FC Zestaponi. Historia Stadion został wybudowany przez miejscowy zakład żelazostopów. Jego otwarcie nastąpiło w 1952 roku, choć pierwsze mecze rozegrano na nim w roku 1951, jeszcze w trakcie budowy. Pierwotnie obiekt znany był pod nazwą Stadion Centralny. W 1981 roku zmodernizowano obiekt, budując nową trybunę po stronie wschodniej, a także tworząc dach nad trybuną zachodnią. Pojemność stadionu wzrosła wówczas do 8000 widzów. Kolejne modernizacje areny miały miejsce w XX wieku, m.in. zainstalowano maszty oświetleniowe i plastikowe krzesełka na trybunach, zmniejszając pojemność obiektu do 4558 widzów. 9 kwietnia 2010 roku stadionowi nadano imię prezesa klubu piłkarskiego z Zestaponi, Dawita Abaszidze. Od momentu powstania obiektu jego gospodarzem był klub piłkarski Metalurgi Zestaponi. W 1990 roku w jego miejsce powstał zespół Margveti Zestaponi, a po jego rozwiązaniu z przyczyn finansowych w 1999 roku znów powołano do życia Metalurgi Zestaponi. Zespół ten upadł w 2004 roku, a jego miejsce wypełnił nowo powstały FC Zestaponi. Drużyna ta w sezonach 2010/2011 i 2011/2012 zdobywała tytuły Mistrza Gruzji. Na obiekcie odbywały się także spotkania europejskich pucharów oraz reprezentacji młodzieżowych. 22 listopada 2016 roku na stadionie rozegrano finał Pucharu Gruzji (Merani Martwili – Torpedo Kutaisi 1:2). Przypisy
Davit Abasjidze-stadion

Davit Abasjidze-stadion (georgiska: დავით აბაშიძის სტადიონი), även känd som Centralstadion Zestaponi, är en stadion i staden Zestaponi i Georgien. Den används främst till fotbollsmatcher, och är hemmaarena för fotbollsklubben FC Zestafoni. Stadion har en kapacitet på 4 600 åskådare och den öppnades 1952. Stadion byggdes av ferrolegeringsanläggningen i Zestaponi under 1940-talet och invigdes 1952, även om ett antal matcher spelades på stadion innan den invigts. Sedan år 2004 har fotbollsklubben FC Zestafoni haft stadion som hemmaplan. 2005 utfördes en renovering som förbättrade stadions gräsbeläggning, då bland annat ett nytt, tyskt dräneringssystem installerades på plan. Den 9 april 2010 bytte arenan namn till Davit Abasjidze Stadion, döpt efter mannen som bidragit stort till fotbollens utveckling i Zestaponi. Referenser Noter
Monestir de Matani

El monestir de Matani (en georgià: მატნის ცხრაკარას მონასტერი) forma part d'un complex d'edificis a les muntanyes a 3-5 km a l'oest del poble de Matani, al districte d'Ajmeta de la regió de Kakhètia, a la part oriental de Geòrgia. El monestir de Matani és sota la supervisió de la diòcesi d'Alaverdi, encara que no roman actiu. Complex del monestir El conjunt del monestir consta de diverses esglésies i d'altres edificis monàstics que estan envoltats per un tancament baix. L'edifici principal del monestir és una basílica de planta rectangular (10 m X 8,7 m), que consta de tres naus, i es va construir als segles V al VI en pedra tallada. Als segles VIII i IX es van construir dues esglésies d'una sola nau més petita. Aquests edificis estan units als murs nord i oest de l'església principal. A l'oest de la basílica principal continua havent-hi una petita església de l'edat mitjana tardana. Al segle xv es va construir un campanar al monestir. Durant aquest temps, es van pintar les parets de l'església principal amb pintura al fresc, que s'ha mantingut parcialment. Edifici principal L'edifici principal del monestir està edificat a mitjan segle v. És rectangular (10 m X 8,7 m), construït amb llambordes i pedra de petita mida. Algunes de les parts constructives bàsiques són filades de pedra amb tons groguencs. A la part est, té un absis axial, el qual està tallat. Dins de l'altar, es construeix el mur amb un trapezi rectangular. Als segles VIII - IX es van restaurar la part oriental de les parets longitudinals de la meitat superior i part de les cambres. El creuer del nord no té canvis substancials; a la vora d'aquest creuer es troba una escala que dona a una porta exterior que està coberta amb un mig arc. Referències s Bibliografia Enciclopedia soviética georgiana, volumen. 6, página. 487, Tiflis, 1983.
Matanier Zchrakara

Matanier Zchrakara (georgisch მატნის ცხრაკარა; mɑtʼnɪs t͡sχrɑkʼɑrɑ) ist ein mittelalterliches georgisch-orthodoxes Kloster in der Region Kachetien, Achmetis Munizipaliteti, etwa 3,5 Kilometer westlich von dem Dorf Matani. Der Klosterkomplex besteht aus mehreren Kirchen und anderen klösterlichen Gebäuden. Um das Kloster herum gibt es auch eine niedrige Einfriedungsmauer. Das Hauptgebäude des Klosters ist eine dreischiffige Basilika, die im 5. bis 6. Jahrhundert aus behauenen Steinen errichtet wurde. Die Basilika ist ein rechteckiges Gebäude (10 × 8,7 m). In den 8. und 9. Jahrhunderten wurden noch zwei kleinere einschiffige Basiliken errichtet. Diese Basiliken sind an den nördlichen und westlichen Wänden der Hauptkirche angebaut. Im 15. Jahrhundert wurde im Kloster ein Glockenturm erbaut. In dieser Zeit wurden auch die Wände der Hauptkirche mit Freskos versehen. Die Freskomalerei ist teilweise bis heute erhalten geblieben. Westlich von der Hauptbasilika steht noch eine kleine Kirche aus dem Spätmittelalter. Weblinks Literatur Georgische Sowjetenzyklopädie, Band. 6, Seite 487, Tiflis, 1983 Einzelnachweise
Matani monastery

The Matani monastery (Georgian: მატნის ცხრაკარას მონასტერი) is part of a complex of buildings in the mountains 3–5 km west of the town of Matani in the Akhmeta district of the Kakheti region, Georgia. The monastery of Matani belongs to the Diocese of Alaverdi, although it does not remain active. Architecture The monastery complex consists of several churches and other monastic buildings that are surrounded by a low enclosure. The main building of the monastery is a rectangular basilica (10X8.7 m), consisting of three naves, it was built from the 5th to the 6th century in carved stone. In the 8th and 9th centuries, two churches of a single nave of smaller size were built. These buildings are attached to the north and west walls of the main church. In the fifteenth century, a bell tower was built in the monastery. During this time, the walls of the main church were painted with fresco painting, which has been partially maintained. To the west of the main basilica, there is still a small church from the late Middle Ages. The main building of the monastery was built from the middle of the 5th century. It is rectangular (10X8.7 m), built in cobblestones and small stone. Some of the basic construction parts are stone spun with yellowish tones. In the eastern part, it has an apse whose axial sliding is cut. Inside the altar of the altar, the wall is constructed with a rectangular trapezoid. In the VIII-IX centuries, the eastern part of the longitudinal walls of the upper half and part of the chambers were restored. The cruise of the north is without substantial changes, at the edge of this cruise is a staircase that leads to an exterior door that is covered with a semi arched arch. Gallery References
Monasterio de Matani

El Monasterio de Matani (en idioma georgiano:მატნის ცხრაკარას მონასტერი), forma parte de un complejo de edificios en las montañas a 3-5 km al oeste del pueblo de Matani en el distrito de Ajmeta de la región de Kajetia en Georgia. El Monasterio de Matani está bajo la supervisión de la diócesis de Alaverdi, aunque no permanece activo. El complejo del monasterio consta de varias iglesias y otros edificios monásticos que están rodeados por un cerramiento bajo. El edificio principal del monasterio es una basílica de planta rectangular (10X8.7 m), que consta de tres naves, se construyó de los siglos V al VI en piedra tallada.​ En los siglos VIII y IX se construyeron dos iglesias de una sola nave de menor tamaño. Estos edificios están unidos a los muros norte y oeste de la iglesia principal. En el siglo XV se construyó un campanario en el monasterio. Durante este tiempo, se pintaron las paredes de la iglesia principal con pintura al fresco, que se ha mantenido en parte.​ Al oeste de la basílica principal sigue habiendo una pequeña iglesia de la Edad Media tardía. Edificio principal El edificio principal del Monasterio está edificado de mediados del siglo V. Es rectangular (10X8,7 m), construido en adoquines y piedra de pequeño tamaño. Algunas de las partes constructivas básicas son hiladas de piedra con tonos amarillentos. En la parte este tiene un ábside cuyo deslizamiento axial está cortado. Dentro del altar del altar, se construye el muro con un trapecio rectangular. En los siglos VIII - IX se restauraron la parte oriental de las paredes longitudinales de la mitad superior y parte de las cámaras. El crucero del norte está sin cambios sustanciales, en el borde de este crucero se encuentra una escalera que da a una puerta exterior que está cubierta con un arco semi arqueado. Referencias Bibliografía Enciclopedia soviética georgiana, volumen. 6, página. 487, Tiflis, 1983
Tbilisi Circus

The Tbilisi Circus (Georgian: თბილისის ცირკი) is the main circus in Tbilisi, the capital of Georgia. It is housed in a Soviet-era Neoclassical rotunda building built in 1939 on a hilltop overlooking Heroes' Square. History Early history The history of the Tbilisi circus began in 1888, when the city was part of the Russian Empire. Its original big top building was destroyed in a fire in 1911 and the circus was moved to a former wine factory, before settling down, in 1939, in its present Neoclassical, Joseph Stalin-era building designed by Nikolay Neprintsev, Vladimer Urushadze, and Stepan Satunts. The building sits on a hill on the right bank of the Kura river, near what had been the end of the Georgian Military Road at the entrance to the city in the imperial era. The hill had also been known for a cast iron cross, named the Vera Cross after the historical neighborhood, erected in 1847 to commemorate the survival of the emperor Nicholas I in a road accident during his visit to the Caucasus in 1837. The cross was demolished and the area around it was organized into Heroes' Square under the rule of Lavrenti Beria in the 1930s. With its 2,000-seat capacity, the Tbilisi Circus was ranked among the largest circuses in the Soviet Union, alongside those of Moscow, Kiev, and Baku. Renovation A civil unrest and economic collapse in post-Soviet Georgia terminated the circus's heyday in the 1990s. The building fell into disrepair and its territory became notorious for "after-hours" street prostitution. In 2003, the Georgian tycoon Badri Patarkatsishvili bought the circus and began an extensive reconstruction, but his involvement in the 2007 political crisis and death shortly thereafter stalled the renovations. His sister, Mzia Tortladze, was able to reopen the circus only in 2011. Since then, the circus has been playing to sellout crowds, bringing together troupes and performers from various parts of the world. References External links Tbilisi Circus website Media related to Tbilisi Circus at Wikimedia Commons
Тбилисский цирк

Тбилисский цирк — культурное учреждение в столице Грузии на площади Героев. История В 1936 году проект Тбилисского государственного цирка на 2000 зрителей получил высшую оценку. Авторы — архитекторы С. Сатунц, М. Н. Непринцев, В. Урушадзе. В 1938—1940 гг. на образовавшемся при пробивке улицы Челюскинцев через гору холме было возведено здание цирка. Внешний вид объема здания целиком определяется его функциональным назначением; оно представляет собой два поставленных друг на друга цилиндра. Круглое центральное ядро циркового здания подчеркнуто восьмиколонным портиком коринфского ордера, обращенным в сторону площади. Основным композиционным мотивом в разработке фасадов является тот же коринфский ордер в виде пилястров, которые окружают здание в целом. Центр композиции цирка — круглый зрительный зал диаметром 44 м (высота плафона 23 м), вмещающий 2000 зрителей. Роман Гамсахурдия до конца своей жизни руководил строительством цирка, он скончался в ноябре 1939 года, когда строительство цирка было завершено. 29 декабря 1939 года цирк был открыт. Однако, грузинский цирковой коллектив пока не был создан. В 1942—1953 годах — директор цирка Владимир Кавсадзе. В 2003—2011 гг. проведена реконструкция здания. Примечания