NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cerkiew św. Jerzego w Ilori

Cerkiew św. Jerzego w Ilori – prawosławna cerkiew w Ilori, w okolicach Oczamczyry w Abchazji, w jurysdykcji niekanonicznego Abchaskiego Kościoła Prawosławnego. Cerkiew została wzniesiona w XI w.. Kilkakrotnie przebudowywana, w XVII w. została odnowiona przez Lewana II Dadianiego. W 1736 uległa zniszczeniu, spalona przez Turków, ale jeszcze w XVIII w. odremontowano ją ponownie. W XIX w. została uszkodzona przez pożar, po czym została odremontowana. Ściany świątyni zostały natomiast ozdobione sztukaterią. W XX w. cerkiew w Ilori zaliczała się do najważniejszych ośrodków pielgrzymkowych w Abchazji oraz w zachodniej Gruzji. Była czynna także w ZSRR. Według różnych źródeł jest nadal czynna lub została zamknięta dla kultu po wojnie w Abchazji. Jest to świątynia halowa, z przestrzenią przeznaczoną dla wiernych wspartą na masywnych pilastrach i półkolistą częścią ołtarzową. Obiekt ma pięć okien, w narożach znajdują się w nim płyty z płaskorzeźbionymi krzyżami. W 2010 gruzińska telewizja Rustawi 2 poinformowała, iż cerkiew została przebudowana przez stacjonujących w Abchazji Rosjan w taki sposób, by zatrzeć widoczne w niej cechy typowe dla gruzińskiej architektury sakralnej. Pisano o przemalowaniu elewacji i części wnętrza obiektu w taki sposób, by zakryć gruzińskie inskrypcje. Wydarzenie to przedstawiono jako "niszczenie zabytku gruzińskiego przez rosyjskich okupantów", jeden z wielu podobnych epizodów. Inne źródła podawały, że przebudowie poddano kopułę cerkwi, by przybrała kształt typowy dla architektury rosyjskiej, obcy zaś gruzińskiemu budownictwu sakralnemu, ponadto w niebezpieczeństwie zniszczenia znalazły się freski. O zaistniałej sytuacji władze gruzińskie poinformowały UNESCO. Zwierzchnik Abchaskiego Kościoła Prawosławnego, ks. Wissarion Aplia, stwierdził, że informacje o zniszczeniu cerkwi rozpowszechniane przez Gruzinów są fałszywe, gdyż w rzeczywistości w toku prac renowacyjnych przywrócono świątyni pierwotny wygląd, zatarty w czasie rekonstrukcji kilkadziesiąt lat wcześniej. Stwierdził również, że Gruziński Kościół Prawosławny nie ma żadnych praw do świątyni w Ilori, jak również do innych prawosławnych cerkwi w Abchazji, historycznie związanych z katolikosatem Abchazji, niezależnym od katolikosatu Mcchety. Jak stwierdził duchowny, kopuła na cerkwi w Ilori została wzniesiona nie z powodów ideologicznych, ale dlatego, że pierwotna kopuła zawaliła się w czasie wojny w Abchazji. Również przedstawiciele rządu nieuznawanego państwa abchaskiego oraz władz lokalnych stwierdzili, że zabytek nie został zniszczony. Przypisy
Kartlis Deda

Kartlis Deda (georgià: ქართვლის დედა; Mare de Kartvel o Mare dels Georgians) és un monument a Tbilisi, la capital de Geòrgia. L'estàtua es va erigir al cim del turó Sololaki el 1958, l'any que Tbilisi va celebrar el seu 1500è aniversari. El destacat escultor georgià Elguja Amashukeli va dissenyar la figura d'alumini de vint metres d'una dona amb vestit nacional georgià. Simbolisme Simbolitza el caràcter nacional georgià: a la mà esquerra sosté una copa de vi per saludar els que venen com a amics, i a la mà dreta té una espasa per als que venen com a enemics. Història El 1966, Elguja Amashukeli va rebre el Premi Estatal Shota Rustaveli per aquesta escultura. Va anomenar l'estàtua "Capital", i comunament va ser coneguda com a "Mare de Kartvel". Els accessoris de l'escultura, la copa amb vi i l'espasa, són una expressió de la història de la ciutat de Tbilisi, les batalles interminables amb els enemics i l'acollida d'hostes amables. L'estàtua original erigida al turó de Sololaki el 1958 era una estàtua al·legòrica de fusta que decoraria temporalment la capital. Més tard es va decidir que es convertís en permanent i la textura de fusta es va cobrir amb alumini el 1963 per limitar els danys ambientals. El 1997, l'antiga estàtua va ser substituïda per una de nova. Referències
Kartlis Deda

Kartlis Deda (gruzínsky: ქართვლის დედა), možno přeložit jako Matka Gruzie, je socha v gruzínském hlavním městě Tbilisi. Vztyčena byla roku 1958, u příležitosti výročí 1500 let od založení města, a jejím autorem je sochař Elguja Amašukeli. Socha měří 20 metrů. Původně byla dřevěná a uvažovalo se o její provizornosti. Nakonec ale bylo rozhodnuto, že socha zůstane na svém místě trvale a roku 1963 byla obalena vrstvou hliníku. Symbolizuje gruzínský národní charakter, v levé ruce drží misku vína k uvítání toho, kdo přichází v míru, a v pravé meč k potření toho, kdo přichází jako nepřítel a uzurpátor. Amašukeli sochu původně nazval Hlavní město, ale spontánně se prosadil lidový název Kartlis Deda – Matka Gruzie. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kartlis Deda na Wikimedia Commons
Kartlis Deda

Kartlis Deda (georgisch ქართლის დედა; dt. Mutter Georgiens) ist eine Monumentalstatue in der georgischen Hauptstadt Tiflis. Sie steht auf dem Sololaki-Gebirgskamm im Westen der Stadt und ist weithin sichtbar. Die Statue symbolisiert die Stadt Tiflis, die im Volksmund Mutter Georgiens genannt wird. Sie schaut mit leicht geneigtem Kopf auf die Stadt, hält eine Schale Wein für die Freunde in der linken Hand, ein Schwert gegen die Feinde in der rechten. In der Nacht wird die Statue von Scheinwerfern angestrahlt. Kartlis Deda wurde 1958 zum 1500-jährigen Stadtjubiläum errichtet. Kartlis Deda steht auf einem steinernen Sockel und ist im Inneren aus Holz und außen mit Aluminium bedeckt. Sie stammt von dem georgischen Bildhauer Elgudscha Amaschukeli, der auch Denkmäler für Wachtang I. Gorgassali und Niko Pirosmani in Tiflis sowie David den Erbauer in Kutaissi geschaffen hat. Kurz nach der Unabhängigkeitserklärung Georgiens 1991 nahm Elgudscha Amaschukeli eine Veränderung vor. Die Mutter Georgiens hat nun ihr zuvor demütig gesenktes Haupt stolz erhoben, und es wurde mit Lorbeer bekränzt. Von der Statue aus führt ein Panoramaweg zur Festung Nariqala. Kartlis Deda ist zugleich eine 1997 gegründete georgische Frauenorganisation. Sie hat ihren Sitz in Gori und vereint Frauen aus der Intelligenzschicht, die sich für mehr Teilhabe von Frauen in der Region Innerkartlien (Schida Kartli) einsetzt und sich behinderten sowie sozial benachteiligten Frauen und Kindern widmet. Weblinks Einzelnachweise
Kartlis Deda

Kartlis Deda (Georgian: ქართვლის დედა; Mother of Kartvel or Mother of Georgians) is a monument in Georgia's capital Tbilisi. The statue was erected on the top of Sololaki hill in 1958, the year Tbilisi celebrated its 1500th anniversary. Prominent Georgian sculptor Elguja Amashukeli designed the twenty-meter aluminium figure of a woman in Georgian national dress. Symbolism She symbolizes the Georgian national character: in her left hand she holds a bowl of wine to greet those who come as friends, and in her right hand is a sword for those who come as enemies. History In 1966 Elguja Amashukeli was awarded the Shota Rustaveli State Prize for this sculpture. He called the statue "Capital", and it commonly became known as "Mother of Kartvel". The accessories of the sculpture, the cup with wine and sword, are an expression of the history of our city, Tbilisi, the endless battles with the enemies and the welcoming of friendly guests. The original statue erected on Sololaki Hill in 1958 was a wooden allegorical statue that would temporarily decorate the capital. Later it was decided to become permanent and the wood texture was covered with aluminum in 1963 to limit environmental damage. In 1997, the old statue was replaced with a new one. Gallery See also List of tallest statues Mother Armenia Mother Ukraine References
Kartlis Deda

La Kartlis Deda o la Madre de Kartli (en georgiano: ქართლის დედა) es un monumento en la capital de Georgia, Tiflis​ que se ha convertido en un símbolo de la ciudad. La estatua fue erigida en la cima de la colina Sololaki en 1958, año en que Tiflis celebró su 1.500 aniversario. El prominente escultor georgiano Elguja Amashukeli diseñó la figura de aluminio de veinte metros de una mujer en el traje nacional de Georgia. Ella simboliza el carácter nacional de Georgia: en su mano izquierda sostiene un recipiente de vino y "saluda" a los que vienen como amigos, y en su mano derecha posee una espada para aquellos que vienen como enemigos. Simbolismo Ella simboliza el carácter nacional georgiano: en su mano izquierda sostiene un cuenco de vino para recibir a aquellos que vienen como amigos, y en su mano derecha hay una espada para aquellos que vienen como enemigos.​ Historia En 1966, Elguja Amashukeli fue galardonado con el Premio Estatal Shota Rustaveli por esta escultura. Él llamó a la estatua "Capital", y comúnmente se conoció como "Madre de Kartvel". Los accesorios de la escultura, la copa de vino y la espada, son una expresión de la historia de nuestra ciudad, Tbilisi, las interminables batallas con los enemigos y la acogida de huéspedes amistosos.​ La estatua original erigida en la colina Sololaki en 1958 era una estatua alegórica de madera que decoraría temporalmente la capital. Más tarde se decidió que fuera permanente y la textura de madera fue cubierta con aluminio en 1963 para limitar los daños ambientales. En 1997, la vieja estatua fue reemplazada por una nueva.​ Galería Véase también Monumento Monumento nacional Monumento conmemorativo Referencias
Kartlis Deda

Kartlis Deda (géorgien : ქართლის დედა, « mère du Karthli ») est une statue située dans la capitale de la Géorgie, Tbilissi, dont elle est devenue le symbole. La statue a été érigée au sommet de la colline Sololaki en 1958, alors que Tbilissi fêtait son 1500e anniversaire. Haut de 20 mètres, le monument d'aluminium a été conçu par le sculpteur géorgien Elguja Amashukeli, lui-même natif de la capitale. La statue représente une femme vêtue du costume géorgien traditionnel ; elle tient dans sa main gauche une coupe de vin – symbole de l'hospitalité – et dans sa main droite une épée – symbole de la défense de la liberté du peuple face à qui voudrait la restreindre. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Kartlis Deda » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Liste des plus hautes statues Elgudscha Amaschukeli (1928-2002) Portail de la Géorgie Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Kartlis Deda

La Kartlis Deda ("madre dei Kartli"; in georgiano ქართლის დედა?) è una statua colossale di Tbilisi, capitale della Georgia. Descrizione La statua, alta 20 metri e realizzata in alluminio, raffigura una donna vestita con gli abiti nazionali georgiani che regge nella mano sinistra una coppa di vino e in quella destra una spada: la coppa di vino è per accogliere chi entra nella città da amico, la spada e per difendersi da chi vi entra da nemico. Storia L'opera fu realizzata nel 1958 dallo scultore georgiano Elguja Amashuk'eli per celebrare i 1500 anni dalla fondazione della città e venne posta sulla sommità della collina Sololaki. Nel 1966, Elguja Amashuk'eli ricevette il premio statale Šota Rustaveli per questa scultura. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Kartlis Deda
Kartlis Deda

Kartlis Deda (Georgisch: ქართლის დედა, Moeder van Kartlië, ook wel Moeder van Georgië) is een monumentaal standbeeld in de Georgische hoofdstad Tbilisi. Het standbeeld is een van de symbolen van Tbilisi en kijkt vanaf de Sololaki-heuvel uit over de stad. Het beeldt een vrouw uit in traditionele Georgische klederdracht. Symboliek Kartlis Deda symboliseert het Georgische nationale karakter en identiteit. De kom en het zwaard zijn symbolen van de Georgische cultuur en hebben een universele identificatiekracht. De kom wijn in de linkerhand staat voor de gastvrijheid en het zwaard in de rechterhand staat voor de bereidheid om het vaderland te verdedigen. Geschiedenis Het allegorische standbeeld werd in 1958 onthuld ter ere van het 1500-jarig jubileum van de stad. Oorspronkelijk was het als tijdelijk beeld van hout gemaakt. De prominente Georgische beeldhouwer Elgoedzja Amasjoekeli (1928-2002) ontwierp het twintig meter hoge monument en in 1966 ontving hij hiervoor de Sjota Roestaveli Staatsprijs. In 1963 werd besloten het beeld permanent te maken en werd de houtstructuur met aluminium bedekt. Amasjoekeli noemde het standbeeld "Hoofdstad", maar het werd algemeen bekend als "Moeder van Kartli". De beker met wijn en het zwaard zijn een uitdrukking van de geschiedenis van Tbilisi: de eindeloze gevechten met vijanden en het verwelkomen van vriendelijke gasten. Kartlis Deda was het eerste Sovjetmonument voor het moederland (Georgië) en is een typisch voorbeeld van de Sovjet-monumentale stijl met een nationaal tintje. In 1997, tijdens de regering van Edoeard Sjevardnadze, werd het beeld vervangen door een geheel nieuw en minder traditioneel exemplaar. De jurk met lange mouwen werd verruild voor een modernere en er kwam een minder traditionele hoofddoek met laurierblaadjes. Het verlies aan authenticiteit viel niet bij iedereen goed en veroorzaakte destijds geschillen onder Georgiërs. Erfgoed Het monument wordt gezien als een van de belangrijkste symbolen van de stad, ondanks dat het destijds als 'typisch socialistisch' werd getypeerd. Het monument wordt beschouwd als de personificatie van Georgië en niet als Sovjet-cultureel erfgoed. Deze meer algemene culturele betekenis van het beeld kent daarnaast interpretaties die variëren van een relatie tot de 19e-eeuwse nationale romantische literatuur tot proto-feministische discussies over de positie van vrouwen in post-socialistisch Georgië. Tijdens de Sovjetperiode was het beeld een belangrijk onderdeel van het toeristische imago van Tbilisi, maar dat veranderde na de onafhankelijkheid in 1991 door de komst van andere monumenten, zoals het Sint-Joris monument op het Vrijheidsplein en de Samebakathedraal. Tegelijkertijd heeft het door de Georgische nationaal-culturele inslag de ontmanteling van Sovjet-monumenten overleefd. Locatie Het standbeeld staat boven het oude stadscentrum van Tbilisi op de Sololaki-heuvel, waar ook het historische Narikala-fort staat. Vanaf de voet van het standbeeld is er uitzicht over Tbilisi en omgeving. Vanaf de axhterkant is er uitzicht op de botanische tuin. Kartlis Deda is te voet of met de kabelbaan vanaf het Rike-park te bereiken. Referenties
Matka Gruzja

Matka Gruzja (gruz. ქართვლის დედა, Kartlis deda) – monumentalny posąg w stolicy Gruzji Tbilisi. Widoczny z daleka 20-metrowy posąg kobiety wykonany jest z aluminium i usytuowany na szczycie grzbietu górskiego Sololaki w najstarszej, zachodniej części miasta, niedaleko twierdzy Narikala. Statua jest symbolem Tbilisi. Patrzy ona w kierunku miasta, trzymając w lewej ręce puchar wina, a w prawej miecz. Winem Matka Gruzja wita przyjaciół, natomiast miecz przeznaczony jest dla wrogów. Matka Gruzja powstała w 1958 z okazji jubileuszu 1500-lecia Tbilisi. Autorem posągu jest gruziński rzeźbiarz Elgudża Amaszukeli. Zobacz też Matka Ojczyzna Matka Armenia Bibliografia Нодар Шалвович Джанберидзе, Кити Георгиевна Мачабели: Тбилиси Мцхета, Издательство "Искусство", Москва 1981
Мать Картли

Мать Грузин (груз. ქართვლის დედა — Картвлис Деда) — монумент в столице Грузии, городе Тбилиси, ставший одним из его символов. Статуя символизирует грузинский национальный характер: женская фигура держит в левой руке чашу с вином для приветствия тех, кто пришёл как друг, а в правой руке меч для тех, кто пришёл как враг. История Монумент был построен на Сололакском хребте в 1958 году, когда город Тбилиси отмечал свой 1500-летний юбилей. Автором монумента высотой 20 метров является грузинский скульптор Элгуджа Амашукели. Первоначально, в 1958 году монумент был выполнен из дерева. В 1963 году он был заменён на алюминиевый. В 1990-е годы взамен демонтированного старого монумента был установлен новый. Скульптура сменила платье с удлиненными рукавами на более современное, а также получила новый головной убор — менее традиционную косынку и лавровые листья. За скульптуру Мать Картли Элгуджа Амашукели был удостоен в 1965 году Государственной премии Грузинской ССР им. Ш. Руставели. Примечания Ссылки Denkmalkultur in Georgien in GWZ Berlin, Das Forschungsjahr, 2008. (нем.) Тбилиси в 50-е — 60-е годы (рус.)
Kartlis Deda

Kartlis Deda (gruzijsko ქართლის დედა; mati Gruzije) je monumentalen kip v gruzijski prestolnici Tbilisiju. Stoji na grebenu gorovja Sololaki na zahodu mesta in je viden od daleč. Kip simbolizira mesto Tbilisi, popularno znano kot Mati Gruzije. Pogleduje na mesto z rahlo sklonjeno glavo, v levi roki drži skledo vina za svoje prijatelje, v desni pa meč proti sovražnikom. Kip je ponoči osvetljen z žarometi. Kip je bil zgrajena leta 1958 ob 1500-letnici mesta. Kip Kartlis Deda stoji na kamniti podlagi in je narejen iz lesa na notranji strani in aluminija na zunanji strani. Je delo gruzijskega kiparja Elgudša Amašukelja, ki je izdelal tudi spomenike Vahtanga I. Iberskega in slikarja Nika Pirosmanija v Tbilisiju ter Davida IV. Gruzijskega v Kutaisiju. Kmalu po razglasitvi neodvisnosti Gruzije leta 1991 ga je Elgudša Amašukeli spremenil. Mati Gruzije zdaj ponosno dviga svojo prej ponižno spuščeno glavo in je okronana z lovoriko. Od kipa do trdnjave Narikala vodi panoramska pot. Kartlis Deda je tudi gruzijska ženska organizacija, ustanovljena leta 1997. Sedež ima v Goriju in združuje ženske iz inteligence, ki se zavzemajo za večjo udeležbo žensk v regiji Šida Kartli in je namenjena invalidnim in socialno prikrajšanim ženskam in otrokom. Gallery Sklici Zunanje povezave
Kartlis Deda

Kartlis Deda (georgiska: ქართლის დედა, Moder Kartlien) är en skulptur i Georgiens huvudstad Tbilisi, vilken har blivit en symbol för staden. Kartlis Deda uppfördes på Sololakihöjden år 1958, samma år som Tbilisi firade sitt 1500-årsjubileum som stad. Upphovsmannen till den tjugo meter höga skulpturen av en kvinna i georgisk nationaldräkt är den framträdande georgiska skulptören Elgudzja Amsjukeli. Minnesmärket var ursprungligen gjort av trä, men år 1963 ersattes trät av en mer hållbart skulptur i aluminium. Skulpturen symboliserar den georgiska nationella karaktären: i vänster hand håller hon en skål vin för att välkomna de som kommer som vänner, och i hennes högra hand håller hon ett svärd för de som kommer som fiender. Från minnesmärket får man en panoramavy över fästningen Nariqala. Se även Wikimedia Commons har media som rör Kartlis Deda. Källor Noter
Мати Картлі

«Мати Картлі» (груз. ქართლის დედა) — монумент у столиці Грузії, місті Тбілісі, що став одним із символів Тбілісі. Монумент був побудований на вершині пагорба Сололакі в 1958 році, коли місто Тбілісі відзначало свій 1500-річний ювілей. Автором монумента висотою 20 метрів є грузинський скульптор Елгуджа Амашукелі. Спочатку, в 1958 році монумент був виконаний з дерева. В 1963 році він був замінений на алюмінієвий. За скульптуру Мати Картлі Елгуджа Амашукелі був удостоєний в 1965 р. Державної премії Грузинської РСР ім. Ш. Руставелі. Статуя символізує грузинський національний характер: жіноча фігура тримає у лівій руці чашу з вином для привітання тих, хто прийшов як друг, а в правій руці меч для тих, хто прийшов як ворог. Див. також Мати-Вірменія (монумент) Батьківщина-Мати (Київ) Статуя Свободи Колосальна статуя Примітки Джерела Denkmalkultur in Georgien [Архівовано 27 серпня 2010 у Wayback Machine.] in GWZ Berlin, Das Forschungsjahr, 2008. Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Мати Картлі
Jetagúrovi

Jetagúrovi (en georgiano: ხეთაგუროვი) o Kostaijau (en osetio: Къостайыхъæу) es un pueblo que pertenece a la parcialmente reconocida República de Osetia del Sur, parte del distrito de Tsjinval, aunque de iure pertenece al municipio de Kurta de la región de Iberia Interior de Georgia. Toponimia Antes de 1940 el pueblo era conocido como Tsunari (en georgiano: წუნარი). Ese año se cambió el nombre al actual, en honor al poeta osetio Kostá Jetagúrov. Geografía Jetagúrovi se encuentra a orillas delrío Tiliani y del canal de Kejvi, a 7 km de Tsjinvali. Historia Tsunari era uno de los pueblos históricos de Iberia Interior. Vajushti de Kartli señala: «Este río está conectado con estas aguas por el río Tsunari. Hay una iglesia con cúpula en Tsunari, que ahora está vacía». Por ello, se supone que ya no había población aquí a principios del siglo XVIII.​ Se menciona en el censo del príncipe Juan de Georgia de 1794-99.​ En 1921, 30 aldeas de la comunidad Tsunari fueron asignadas al Comité Revoltucionario de Osetia del Sur. De 1922 a 1990, formó parte del distrito de Tsjinval del óblast autónomo de Osetia del Sur. En 1940, Tsunari pasó a llamarse Jetagúrovi. De 1990 a 2006, formó parte del raión de Gori y, desde 2006, forma parte del municipio de Kurta. Tras la guerra de Osetia del Sur de 1991-1992, las autoridades osetias lograron controlar el pueblo. En 2007, se fundó en la aldea un teatro folclórico que ofrecía representaciones en osetio.​ Durante la guerra ruso-georgiana de agosto de 2008, Human Rights Watch informó que Georgia había utilizado desproporcionadamente lanzacohetes múltiples tipo Grad, fuego de mortero y unidades de tanques para reprimir las posiciones osetias (lo que, además de las bajas entre la milicia, resultó en la muerte de al menos cuatro civiles). Sin embargo, la organización afirmó que ningún residente local entrevistado acusó a las tropas georgianas que registraron la aldea de insultarlos o maltratarlos.​ La aldea quedó bajo el control de Osetia del Sur cuando, en la noche del 8 al 9 de agosto, fue ocupada por un grupo táctico avanzado de batallón bajo el mando del capitán Yuri Yakovlev.​ En 2012, las autoridades de Osetia del Sur y la delegación rusa encabezada por el viceministro del Ministerio de Situaciones de Emergencia de Rusia, Alexander Volosov, visitaron el pueblo. Demografía La evolución demográfica de Jetagúrovi entre 1916 y 2015 fue la siguiente:Según el censo soviético de 1959, la mayoría de la población local eran osetios.​ En el censo ruso de 1916, la composición étnica del pueblo era la siguiente: Infraestructura Arquitectura, monumentos y lugares de interés El pueblo alberga una iglesia de la Virgen María, del siglo XIV. En el verano de 2017, comenzó la construcción de una zona recreativa alrededor del lago Tsunaristba. Referencias
Catedral de Svetitskhoveli

La catedral de Svetitskhoveli (georgià: სვეტიცხოველი, Svetitskhòveli) ( ? i escolteu-ne la pronunciació en georgià) és una catedral ortodoxa de Geòrgia localitzada a la ciutat de Mtskhetha, que fou el centre religiós de la Geòrgia medieval. La catedral, construïda al segle xi durant el patriarcat de Melquisedec I de Geòrgia, té planta de creu. El nom georgià significa «pilar de vida» i fa al·lusió a una llegenda relacionada amb la vida de santa Nina de Geòrgia i la túnica de Jesús. Tamerlà va infligir severs danys a l'edifici, i, al segle xv, va ser remodelat. Forma part des de 1994 al costat d'altres monuments històrics de Mtskhetha de la llista del Patrimoni de la Humanitat. Galeria Referències
Katedrála Sveticchoveli

Katedrála Sveticchoveli (gruzínsky სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარი – sveticchovlis sakatedro tadzari, v překladu Katedrála životodárných sloupů) je katedrála v centru města Mccheta, bývalého hlavního města Gruzie. V roce 1996 byl klášter zapsán spolu s jinými památkami v Mcchetě na Seznam světového dědictví UNESCO. Katedrála byla po dobu několika staletí korunovačním a pohřebním místem gruzínkých monarchů a současně hlavním chrámem Gruzínské pravoslavné církve. V současné době je sídlem arcibiskupa Mcchety a Tbilisi, který je současně katolikosem Gruzínské pravoslavné církve. Jedná se o druhou největší katedrálu v celé Gruzii, a to po katedrále Nejsvětější Trojice v Tbilisi. Historie Katedrála byla postavena v letech 1010 až 1029 gruzínským stavitelem Arsakidze. Na jejím místě se nacházel kostel od 4. století. Jednalo se o první gruzínský kostel, který byl postaven za vlády kavkazsko-iberského krále Miriana III (306–337). O předchůdce katedrály se přou již legendy ke křesťanizaci Gruzie v roce 317. Reference Související články Gruzínská vojenská cesta Klášter Džvari Křesťanská sakrální architektura Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Katedrála Scveti-Cchoveli na Wikimedia Commons