NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Governatorato di al-Batina Sud

Il Governatorato di al-Bāṭina Sud (in arabo محافظة جنوب الباطنة‎?, Muḥāfaẓat Ǧanūb al-Bāṭinah) è un governatorato dell'Oman. La superficie totale è di 3.500 km². La capitale del governatorato è Rustaq. Il governatorato è nato nel 2011 dalla divisione in due parti della precedente regione di al-Batina. Suddivisioni Il governatorato è suddiviso nelle province di: Rustaq, al-ʿAwābī, Nakhal, Wādī al-Maʿāwil, Barka e al-Maṣnaʿa. Note
Muhafazat Dżanub al-Batina

Muhafazat Dżanub al-Batina (arab. ‏جنوب الباطنة‎ Ǧanūb al-Bāṭina) – ustanowiona w 2011 roku muhafaza (gubernatorstwo) Omanu, położona w północnej części kraju, nad Zatoką Omańską. Na wschodzie graniczy z Maskatem, od południa z ad-Dachilijją i az-Zahirą, a od zachodu z Szamal al-Batina. Centrum administracyjnym jest Ar-Rustak. Liczba ludności wynosiła 289 008 osób według spisu z 2010 roku, a wedle informacji centrum statystyk Omanu, w 2016 roku gubernatorstwo zamieszkiwało 398 456 osób. W jego skład wchodzi 6 wilajetów: Al Awabi Al-Masna’a Ar-Rustak Barka Nakhal Wadi Al Maawil Przypisy
Batina Meridional

Província de Batina Meridional (em árabe: محافظة جنوب الباطنة; romaniz.: Muḥāfaẓat Ǧanūb al-Bāṭinah) é uma das 11 províncias constitutivas do Sultanato do Omã. Segundo censo de 2010, havia 289 008 habitantes. Compreende uma área de 62 232 quilômetros quadrados e está subdividida em seis vilaietes (distritos). Vilaietes Referências Bibliografia «OMAN: Al Batinah South Governorate». 2018
Al Dhafra

Region Al Dhafra (arabsky مِنْطَقَة ٱلظَّفْرَة), do roku 2017 znám jako Al Gharbia (arabsky ٱلْمِنْطَقَة ٱلْغَرْبِيَّة) nebo Západní region, je jeden ze tří regionů tvořících emirát Abú Zabí. Z regionů je zdaleka největší (zabírá 71 % celkové rozlohy emirátu), ale zároveň nejméně lidnatý a s nejnižší hustotou zalidnění. Hlavním městem je Madinat Zayed. Nové označení regionu vychází z historického označení nejzápadnější části regionu, Dhafrah. Oblast je významná zejména kvůli velkým ložiskům ropy a zemního plynu, tvořícím 90 % zásob emirátu Abú Zabí, které tvoří 90 % zásob celých Spojených arabských emirátů. Demografické statistiky V regionu žije 202 154 obyvatel (údaj ze sčítání v roce 2010), včetně přilehlých ostrovů (asi 17 tisíc obyvatel). Při hustotě zalidnění 6 obyvatel/km2 by rozloha činila 33 700 km2. Jiné oficiální zdroje nicméně udávají rozlohu 59 760 km2, což by odpovídalo 83 % z celkové rozlohy emirátu (72 000 km2). Region sestává ze 7 obcí a dalších měst (počty obyvatel pocházejí ze sčítání z roku 2005): Madinat Zayed (29 095 obyvatel) Ruwais (15 551 obyvatel) Ghayathi (14 022 obyvatel) Liwa (20 192 obyvatel) Al Mirfa (14 503 obyvatel) Sila (7 900 obyvatel) Dalma (4 811 obyvatel) Habshan Ghuwaifat Na pobřeží se nachází šest přístavů, které buduje a spravuje Abu Dhabi Ports Company (ADPC). Přístavy podporují lokální rybaření, turismus či logistiku a usnadňují transport zboží a osob na přilehlé ostrovy. Paleontologické nálezy V Al-Dhafře, konkrétně v lokalitě „Mleisa 1“, byly nalezeny 7 milionů let staré otisky nohou prehistorických slonů. V oblasti Baynunah bylo nalezeno přibližně 6 000 let staré místo, kde byli poráženi velbloudi. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Al Dhafra, Abu Dhabi na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Al Dhafra na Wikimedia Commons Slovníkové heslo Al Dhafra ve Wikislovníku Mapa regionu Archivováno 8. 8. 2017 na Wayback Machine. Mapa s městskými hranicemi Mapa přístavů
Al Dhafra, Abu Dhabi

Al Dhafra Region (Arabic: مِنْطَقَة ٱلظَّفْرَة, romanized: Minṭaqah aẓ-Ẓafrah), known until 2017 as Al Gharbia or the Western Region (Arabic: ٱلْمِنْطَقَة ٱلْغَرْبِيَّة, romanized: Al-Minṭaqah al-Ġarbiyyah), is one of three Municipal Regions in the Emirate of Abu Dhabi. Forming the western part of the United Arab Emirates, it is by far the largest region by area, occupying 71% of the Abu Dhabi emirate's total area, yet the smallest by population and population density, and thus a rather remote region of the Emirate of Abu Dhabi, similar to the Eastern Region. The capital of Al Dhafra Region is Madinat Zayed (Bida Zayed). The new official name was already the historical name of the westernmost region of former Trucial Oman, which was Dhafrah. It is significant for its natural resources, particularly gas and petroleum. Its reserves of hydrocarbons account for 90% of the Emirate's reserves, which in turn account for 90% of the country's reserves, and are important for the local economy. Demographics The Region had a population of 202,154 as of the Census of 2010 (including Islands Region with 17,646). With a given population density of 6, the area of the region could be calculated at 33,700 square kilometres (13,000 square miles). Other official sources, however, state an area of 59,760 square kilometres (23,070 square miles), or an 83 percent share of the emirate total of 72,000 square kilometres (28,000 square miles). This region comprises seven townships, with population figures of the 2005 census of population (109,000 for the region): Madinat Zayed (Bida Zayed) (pop. 29,095) Ruwais (pop. 15,511) Ghayathi (pop. 14,022) Liwa (pop. 20,192) Al Mirfa (pop. 14,503) Sila (pop. 7,900, includes Ghuwaifat) Dalma (pop. 4,811) Also of note is Habshan. Al Gharbia's coastal communities are served with six Western Region Ports built, developed and managed by Abu Dhabi Ports Company (ADPC). These include Mugharrag, Al Sila, Sir Bani Yas, Dalma and Marfa Ports. The ports support local industries like fishing, tourism, logistics and leisure activities as well as facilitating the transport of people and goods to offshore islands. Wildlife and prehistory 7 million-year-old fossilized footprints of elephants have been discovered at a site named "Mleisa 1" in Al-Gharbia. Within the area of Baynunah, a camel-slaughter site dating to about 6,000 years ago was discovered. See also Abu Dhabi Region Hazza bin Sultan Al Nahyan List of cultural property of national significance in the United Arab Emirates List of tourist attractions in the United Arab Emirates Western Region Municipality References External links Map of Al Gharbia Region (PDF). Archived 2017-08-08 at the Wayback Machine. Map with municipal boundaries (archived) Map of Abu Dhabi's Western Region Ports (archived)
Región de Al Dhafra

La Región de Al Dhafra (en árabe: : مِنْطَقَة ٱلظَّفْرَة, romanizado: Minṭaqah aẓ-Ẓafrah),​​ conocida hasta 2017 como Región Occidental (en árabe : لْمِنْطَقَة ٱلْغَرْبِيَّة , romanizado: Al-Minṭaqah al-Gharbiyyah), es una de las tres regiones municipales en el Emirato de Abu Dhabi. Formando la parte occidental de los Emiratos Árabes Unidos, es la región más grande por área, ocupando el 71% de la superficie total del emirato, pero la más pequeña por población y densidad de población, y por lo tanto una región bastante remota del Emirato de Abu Dhabi. La capital de la región de Al Dhafra es Madinat Zayed. El nuevo nombre oficial ya era el nombre histórico de la región más occidental del antiguo Omán de la Tregua, que era Dhafrah.​ Es significativo por sus recursos naturales, particularmente el gas y el petróleo . Sus reservas de hidrocarburos representan el 90% de las reservas del Emirato, que a su vez representan el 90% de las reservas del país y son importantes para la economía local.​ La región tenía una población de 202.154 habitantes según el censo de 2010. Con una densidad de población dada de 6, el área de la región podría calcularse en 33 700 kilómetros cuadrados. Otras fuentes oficiales, sin embargo, establecen un área de 59 760 kilómetros cuadrados, o una participación del 83% de la extensión territorial del emirato.​ Esta región comprende 7 municipios:​ Madinat Zayed (asentamiento principal) Ruwais Ghayathi Liwa Al Mirfa Sila Dalma Habshan​ Ghuwaifat Las comunidades costeras de la región cuentan con 6 puertos, entre los cuales están Mugharrag, Al Sila, Sir Bani Yas, Dalma y Marfa. Estos puertos apoyan las industrias locales como la pesca, el turismo, la logística y las actividades de ocio, además de facilitar el transporte de personas y mercancías a las islas de la zona.​ Referencias Enlaces externos
Эд-Дафра

Эд-Дафра (араб. الظفرة‎, до 2017 года — Эль-Гарбия, Западный регион, араб. الغربية‎) — один из трёх муниципальных регионов эмирата Абу-Даби в Объединённых Арабских Эмиратах (ОАЭ). Административный центр — Мадинат-Зайид. Включает западную часть ОАЭ, к востоку от сабхи (солончака) Матти, в том числе оазис Лива, остров Сир-Бани-Яс. Представителем эмира Заида ибн Султан Аль Нахайян в регионе является его сын Хамдан ибн Заид Аль Нахайян. Представляет собой пустынный регион с преобладанием белого или красно-жёлтого песка, гальки, мергеля. Пустынный рельеф изредка нарушается известняковыми скалами или невысокими холмами. На юге Эд-Дафра сливается с пустыней Руб-эль-Хали. В декабре в Мадинат-Зайид проводится ежегодный фестиваль верблюдов «Эд-Дафра». В Мадинат-Зайид базируется футбольный клуб «Эд-Дафра», выступающий в главной лиге ОАЭ. Примечания
Аль-Джазіра (газета)

Аль-Джазіра (англ. Al Jazirah, араб. الجزيرة, в перекладі «Острів») — щоденна арабська газета, що видається в Саудівській Аравії. Газета публікується у форматі широкоформатних листів на 48 сторінках, як кольорових, так і чорно-білих. Видання має понад тридцять національних та міжнародних філій. Примітки Посилання Офіційний вебсайт [Архівовано 13 грудня 2019 у Wayback Machine.]
Al Jazirah Al Hamra

Al Jazirah Al Hamra (Arabic: الجزيرة الحمراء, lit. 'the red island') is a town to the south of the city of Ras Al Khaimah in the United Arab Emirates. It is known for its collection of abandoned houses and other buildings, including a mosque, which is widely believed locally to be haunted. The town was ruled by the Zaab tribe, which was rehoused in Abu Dhabi following a dispute with the ruler of Ras Al Khaimah. A program of restoration and preservation was commenced in 2010, preserving Jazirah Al Hamra as a heritage village. Conservation work was ongoing as of 2025. History The town was originally a tidal island and, by 1830, was home to some 200 people mostly occupied in pearl fishing. At the time, it was a dependency of Sharjah. The Sheikh of Jazirah Al Hamra in 1820, Rajib bin Ahmed Al Zaabi, was one of four independent signatories to the original 1820 treaty between the Trucial States and the British, following the 1819 punitive expedition mounted against Ras Al Khaimah by the British. In the treaty, the sheikhdom was named as 'Jourat Al Kamra'. The town has also been called Jazirah Al Zaab, as it was predominantly settled by members of the Zaab tribe (some 500 houses at the turn of the 20th century). A tidal island, it was split into two sections, the small northern quarter of Umm Awaimir and the southern Manakh. Although the Zaab had some 500 sheep and 150 cattle at the time, there were no palm groves, although the tribe tended groves at Khatt. Jazirah Al Hamrah maintained a fleet of some 25 pearling boats, the principal source of income for the tribe until the crash of the pearl market in the late 1920s. Following an agreement between Sheikh Khalid bin Ahmad Al Qasimi of Sharjah and Sheikh Sultan bin Salim Al Qasimi of Ras Al Khaimah in 1914, the town became part of Ras Al Khaimah, but was often in dispute with the ruler. This led, in 1968, to a dispute with Sheikh Saqr bin Mohammed Al Qasimi of Ras Al Khaimah which resulted in the majority of the tribe accepting an offer from Sheikh Zayed bin Sultan Al Nahyan to move to Abu Dhabi. This movement left behind an almost completely abandoned village which had housed some 2,500 people. Zaab The last Al Zaab Sharif (mayor) of Jazirah Al Hamra was Hussein Bin Rahma Al Zaabi, who was later the Sharif of Al Zaab area in Abu Dhabi. His eldest son Rahma was the United Arab Emirates ambassador to many Arab countries. In popular culture Portions of 6 Underground for Netflix were shot in Al Hamra in 2018. Director Michael Bay said about the place: "We shot in Al Hamra – an ancient ghost city they called it – that we played for Afghanistan. And literally right around the corner we played another part for Nigeria... It’s very versatile to have a place where literally like five minutes away it’s like a different country". The town is also the setting for the 2024 novel The Red Island by Adil Alzarooni. References Media related to Al Jazirah Al Hamra at Wikimedia Commons
Al-Jazirah al-Hamra

Al Jazirah Al Hamra (الجزيرة الحمراء, «la isla roja») o Jazirah Al Zaab es una ciudad al sur de la ciudad de Ras Al Jaimah en los Emiratos Árabes Unidos. Es conocido por su colección de casas abandonadas y otros edificios, incluida una mezquita, que se dice están embrujadas.​​​ La ciudad fue gobernada por la tribu de los zaabíes, que fueron reubicados en Abu Dhabi tras una disputa con el gobernante de Ras Al Jaimah. Historia La ciudad era originalmente una isla de mareas y, en 1830, albergaba a unas 200 personas, en su mayoría ocupadas en la pesca de perlas. En ese momento, era una dependencia de Sharjah.​ El jeque de Jazira al-Hamra en 1820, Rajib bin Ahmed, fue signatario del tratado original de 1820 entre los Estados de la Tregua y los británicos, después de la expedición punitiva por los británicos contra Ras Al Jaimah, en 1819. En el tratado, el jeque fue nombrado como Jourat Al Kamra. La ciudad también se ha llamado Jazirah Al Zaab, ya que fue colonizada predominantemente por miembros de la tribu zaabí (unas 500 casas a principios del siglo XX). La isla se dividió en dos secciones, el pequeño barrio norte, Umm Awaimir, y otro al sur, Manaj.​ Aunque los zaabíes tenía unas 500 ovejas y 150 vacas en ese momento, no había palmerales, aunque la tribu cuidaba los bosques en Jatt. Jazirah Al Hamrah mantuvo una flota de unos 25 barcos de perlas, la principal fuente de ingresos de la tribu hasta el colapso del mercado de las perlas a fines de la década de 1920. Tras un acuerdo entre el jeque Khalid bin Ahmad Al Qasimi de Sharjah y el jeque Sultan bin Salim Al Qasimi de Ras Al Khaimah en 1914, la ciudad se convirtió en parte de Ras Al Jaimah, pero a menudo estaba en disputa con el nuevo gobernante.​ Esto condujo, en 1968, a una disputa con el jeque Saqr bin Mohammed Al Qasimi de Ras Al Jaimah, que acabó en que la mayoría de la tribu aceptara una oferta del jeque Zayed bin Sultán Al Nahayan para mudarse a Abu Dhabi. Este movimiento dejó un pueblo casi completamente abandonado que había albergado a unas 2.500 personas.​ Zaabíes El último Al-Zaab Sharif («líder de los Zaabíes») de Jazirah Al Hamra fue Hussein Bin Rahma Al Zaabi, quien más tarde fue el Sharif de los zaabíes en su nuevo emplazamiento en Abu Dhabi. Su hijo mayor, Rahma, es el embajador de los Emiratos Árabes Unidos en Kuwait. Referencias Véase también Tribus de Arabia Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Al-Jazirah al-Hamra.
Джазіра-аль-Хамра

Джазіра-аль-Хамра — невелике, здебільшого закинуте рибальське поселення в еміраті Рас-ель-Хайма в Об'єднаних Арабських Еміратах. Назва поселення означає «червоний острів» у перекладі з арабської, і до 1970-х років воно являло собою припливний острівець. Населення займалося риболовлею та збиранням перлин. Історія Поселення відоме з XVI століття, коли тут поселилося арабське плем'я заабів. За іншими даними люди стали мешкати тут ще з XIV століття. Європейські джерела свідчать, що 1645 року зааби з Джазіри-аль-Хамри переселилися до Бандар-Рігу в Ірані, але частина їх до 1756 року повернулася назад до містечка під владу шейха Рас-ель-Хайми. 1749-1764 року містечко перебувало під встановленою султаном Маскату Ахмадом бін Саїд Аль-Бусаїдом блокадою, а 1764-1771 року було передано йому шейхом Аль-Касімі. Надалі Джазіра-аль-Хамра повернулася під владу Рас-ель-Хайми, але приблизно 1785-1793 знову була захоплена маскатським правителем Хамадом бін Саїдом. У 1800-ті роки мешканці містечка перейшли у ваххабізм. Британський флот прибув до Джазіри-аль-Хамри 1820 року та виявив поселення залишеним. Шейх містечка Кадіб бін Ахмад підписав з британцями мирну угоду 1821 року, помер 1822 року. 1854 року Джазіра-аль-Хамра разом з Діббою була найбільш прибутковим володінням шейхів Аль-Касімі. Намісником був Ібрагім бін Султан, син шейха Шарджі. У XX столітті містечко складалося переважно з одноповерхових будинків, збудованих з коралових блоків чи з глини. Будинок шейха був більшого розміру, з двома вітровими вежами. У поселенні були релігійні будинки (масджид) і п'ятнична мечеть. Також існували магазини. Населення Населення міста сильно коливалося залежно від війн та успішності торгівлі. 1826 року в місті мешкало 2600 осіб і було 100 кам'яних будинків і 300 хатин. 1831 року населення збільшилося до 4100 осіб, а 1839 року до 7500. У середині XX століття мешканців було понад 2 тисячі. Але наприкінці 1960-х років мешканці залишили селище та переїхали до емірату Абу-Дабі. У 1940-1950-ті це було переважно містечко торговців, які торгували морем чи суходолом. З Індією торгували перлинами та рибою, на суходолі переважно фініками. Сучасний стан Станом на початок XXI століття селище повністю залишене. Ведуться реставраційні роботи для збереження його як історичної пам'ятки середини XX століття. У Джазирі-аль-Хамрі збереглися укріплені стіни, невеличкий ринок, декілька мечетей, приватні будинки. На території селища відбувалися зйомки деяких епізодів серіалу «Шестеро поза законом» Примітки Джерела William Lancaster; Fidelity Lancaster (1 липня 2011). Honour Is in Contentment: Life Before Oil in Ras Al-Khaimah (UAE) and Some Neighbouring Regions. Walter de Gruyter. ISBN 978-3-11-022340-8. Архів оригіналу за 21 грудня 2020. Процитовано 27 листопада 2020.(англ.) Посилання Hazem Hussein, Hassan Bashir. Al Jazirah Al Hamra: An illustrious past that tells the story of Gulf's pearl-diving and seafaring ancestors. Emirates News Agency, 13-08-2020(англ.)
Flughafen al-Chaur

Der Flughafen al-Chaur (arabisch مطار الخور, ICAO-Code: OTBK) liegt südlich der Stadt al-Chaur in Katar. Er wird von der Qatar Civil Aviation Authority betrieben. Geschichte Seit 2008 findet auf dem Fluggelände ein „Fly-In“ statt, bei dem Flugzeuge von verschiedenen Mitgliedsstaaten des GKRs zur Schau gestellt werden. Am 15. August 2018 wurde der Flughafen aus der AIP entfernt. Einzelnachweise
Al Khor Airport

Al Khor Airport (ICAO: OTBK) is located South of Al Khor in Qatar. The airport is mostly used by general aviation aircraft and has served as the venue of the annual Al Khor Fly-In since 2008. The fly-in lasts for two days and allows visitors to travel in and view aircraft. Aircraft from other GCC countries are showcased at the event. There are two aprons available with a PCN of 45. The northern apron is able to accommodate six aircraft like Cessna 172s and the southern apron is able to accommodate two similar aircraft. The airport was removed from the Qatar AIP in the AIRAC amendment 08/19 effective on August 15, 2019. As of September 2021, it seems that the airport is closed. On Google Earth there are large crosses visible on the runway, indicating that the runway is not in use. It also seems that the runway is exactly aligned to the new Al Bayt Stadium near the north-west of the airport. See also Transport in Qatar List of airports in Qatar References
An-Nur-Moschee (Schardscha)

Die an-Nur-Moschee (arabisch مسجد النور Masdschid an-Nūr) ist ein sunnitisch-islamisches Gotteshaus in der Chalid-Lagune an dem Buchaira Chalid (Chalid-See) im Emirat Schardscha der Vereinigten Arabischen Emirate. Die im osmanisch-türkischen Stil errichtete Moschee wurde von der Sultan-Ahmed-Moschee (auch Blaue Moschee genannt), der Hauptmoschee Istanbuls beeinflusst. Der Imam Sheikh Murtada bakour stammt aus Syrien (Stand 5/2016), als offizieller Sprecher der Moschee tritt das „Schardscha-Zentrum für Kulturelle Verständigung“ auf. Die an-Nur-Moschee wurde ab dem 6. April des Jahres 2003 vom Akademischen Architekturbüro des eigenständigen Teilemirates Schardscha und dem Generalunternehmer United Engineering aus Fiberglas, Marmor und Gips errichtet und im Jahre 2005 vollendet. Sie gehört der Regierung von Schardscha und fasst 2200 Gläubige, davon 1800 Männer und 400 Frauen. Das Bauwerk hat zwei jeweils 52 Meter hohe Minarette und 34 Kuppeln, die größte Kuppel im Inneren hat eine Höhe von 31,5 Metern. Die Moschee ist eine von insgesamt 600 in Schardscha und eine von nur dreien, die auch einer nichtmuslimischen Öffentlichkeit zugänglich sind. Im Jahre 2014 brach die an-Nur-Moschee einen Rekord im Guinness-Buch, indem sie für ihre Ramadanspendenkampagne die „weltweit größte Wohltätigkeitsbüchse“ errichtete. Weblinks Schardscha-Kulturzentrum – amtliche Homepage Einzelnachweise
Al Noor Mosque (Sharjah)

Al Noor Mosque (Arabic: جَامِع ٱلنُّوْر‎, romanized: Jāmiʿ An-Nūr) is a mosque in Sharjah, the U.A.E., located on the Khaled lagoon at the Buhaira Corniche. It is of Turkish Ottoman design and was influenced by the Sultan Ahmed Mosque in Turkey. It is one of the mosques open to the public in Sharjah, which has over 600 total. In 2014 the mosque set a Guinness World Record for the "World's largest wooden charity box" for their Ramadan donation campaign. See also Islam in the United Arab Emirates Sharjah Light Festival References External links Al Noor Mosque Sharjah, Al Noor Mosque. United Arab Emirates. (YouTube) Sharjah Light Festival – Al Noor Mosque
Al Noor-moskee (Sharjah)

De Al Noor-moskee is een moskee in de stad Sharjah, in de Verenigde Arabische Emiraten, gelegen aan de Khaled-lagune aan de Buhaira Corniche. Het is van Turks-Ottomaans ontwerp en werd beïnvloed door de Sultan Ahmetmoskee in Istanbul. In 2014 vestigde de moskee een Guinness Book of Records voor de "grootste houten liefdadigheidskist ter wereld" voor hun Ramadan-donatiecampagne.
Al Rostamani Maze Tower

Al Rostamani Maze Tower is a skyscraper located along Sheikh Zayed Road in Dubai, United Arab Emirates. Al Rostamani Maze tower has a Maze shape in the front and rear elevations. The building was completed in 2011. Maze Tower is mixed used, which owned by Al Rostamani Group, the Tower has 25 office floors, garden floor, 24 residential floors and roof with swimming pool. Al Rostamani International Exchange (Previously known as Thomas Cook Al Rostamani Ex Co) Head Office is also located in this tower. See also Sheikh Zayed Road List of tallest buildings in Dubai List of tallest buildings in the United Arab Emirates References External links "Emporis building ID 258984". Emporis. Archived from the original on 2022-05-04. "Al Rostamani Maze Tower". SkyscraperPage. "Al Rostamani Maze Tower". CVU Skyscraper Center.
Al Rostamani Maze Tower

Al Rostamani Maze Tower est un gratte-ciel de 57 étages construit en 2010 à Dubaï. Sa hauteur est de 210 mètres. Il est inscrit au Livre Guinness des records en 2015 ; il est le gratte-ciel le plus large, et se distingue par l'aspect labyrinthique que lui confèrent les lignes complexes de ses balcons. Sa superficie totale est de 3947,22 m2. Il a été construit par AW Rostamani Group (en) ; il est désigné généralement du nom de "Maze Tower", "maze" signifiant "labyrinthe" en français. Il est le premier labyrinthe vertical construit dans le monde. Références Lien externe CTBUH Portail des gratte-ciel Portail de Dubaï et de son émirat
Al Rostamani Maze Tower

Al Rostamani Maze Tower, noto anche come Maze Tower o Latifa Tower, è un grattacielo situato lungo la Sheikh Zayed Road a Dubai, negli Emirati Arabi Uniti. L'edificio esteticamente si caratterizza per una forma a labirinto, da cui deriva il nome. L'edificio è stato completato nel 2011 e ha 25 piani; esso ospita uffici, un piano giardino, 24 piani residenziali e tetto con piscina. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Al Rostamani Maze Tower Collegamenti esterni Localizator, su mazetower.com (archiviato dall'url originale il 24 febbraio 2018).