NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Museo Nacional de Al Ain

Museo Nacional de Al Ain, fue creado en 1969 bajo la guía del jeque Zayed bin Sultán Al Nahayan. Muestra la historia de Al Ain desde la Edad de Piedra hasta la fundación de los EAU, el museo alberga artefactos descubiertos en muchos sitios arqueológicos diseminados por toda la región, incluidas herramientas de piedra y puntas de flecha que datan del siglo VI. Inaugurado en 1970, por Su Alteza el Jeque Khalifa bin Zayed Al Nahyan, entonces Príncipe Heredero de Abu Dhabi, la ubicación original del museo fue en el Palacio Sultan bin Zayed. El Museo Al Ain fue trasladado a su ubicación actual en 1971, donde fue inaugurado por Su Alteza el Jeque Tahnoun bin Mohammed Al Nahyan, representante del Gobernante en la Región Oriental. La fortaleza del Este o del Sultán yace en el borde este del Oasis de Al Ain y una vez estuvo en el corazón del antiguo pueblo o hará de Al Ain, que también tomó su nombre alternativo de Haret Al Hosón del fuerte. Es uno de varios edificios históricos asociados con la creciente influencia de la familia gobernante Al Nahyan en Al Ain desde finales del siglo XIX en adelante. El fuerte es una estructura de adobe bien conservada con torres en tres de las esquinas y una puerta en la fachada sur. Fue construido por el hijo de Sheikh Zayed the First, Sheikh Sultan bin Zayed, en 1910, que residió allí antes de convertirse en el gobernante de Abu Dhabi en 1922. Ahora se encuentra dentro de los terrenos del Museo Nacional Al Ain y forma uno de sus atracciones principales Colecciones Dividido en 2 secciones: Arqueología y Etnografía, el Museo Nacional Al Ain ofrece una visión de las tradiciones locales y la cultura que han definido a la región. Arqueología La sección de Arqueología del museo incluye ollas importadas de Mesopotamia (Irak moderno) que datan de hace 5000 años y que se encontraron en tumbas excavadas en la cercana Jebel Hafeet. El museo también documenta el surgimiento de la sociedad de la Edad del Bronce que data de hace 4500 años cuando se construyeron grandes fortalezas de adobe en Hili. Una característica de esta sociedad fueron las tumbas construidas en piedra sobre el suelo, incluida la famosa 'Gran Tumba' en el Parque Arqueológico de Hili. Muchos objetos de estas tumbas están en exhibición en el Museo. Un ejemplo de joyería exquisita de fabricación local de una tumba en el área de Al Qattara, y que data de hace casi 4000 años, también se exhibe en el museo. Decenas de armas de cobre y bronce también se encontraron en esta tumba y atestiguan la importancia de la minería del cobre y el trabajo del bronce en los antiguos EAU. Etnografía La sección de Etnografía del museo explora las tradiciones y costumbres de las personas y la cultura de los EAU. Los objetos sobre la comunidad local, la educación, la agricultura, el deporte, la medicina y la vida cotidiana, ilustran cómo la sociedad era diferente hace apenas unas décadas. El museo también presenta una amplia gama de fotografías de Al Ain, Liwa y las regiones circundantes que trazan el desarrollo de la región y el establecimiento de los Emiratos Árabes Unidos.
Національний музей Аль-Айна

Національний музей Аль-Айна — найстаріший музей ОАЕ, краєзнавчий та археологічний музей. Історія В ході археологічних розкопок у місті Абу-Дабі в кінці 1950-х років данська експедиція виявила поселення бронзової доби на острові Умм-аль-Нар. Влада емірату Абу-Дабі вирішила створити музей, який би зберігав знайдені артефакти. У середині 1960-х років данські дослідники перемістилися до Аль-Айну, де була виявлена велика кількість подібних до Умм-аль-Нару могильників. Національний музей було засновано в квітні 1969 року в Абу-Дабі, а відкрито вже в серпні того ж року. Тимчасово музей розмістився в одному з приміщень Старого форту. Експозиція містила макети човнів та кораблів, інструменти ловців перлів, археологічні знахідки з Умм-аль-Нару, старовинну зброю, інформацію щодо нафтової промисловості, історичного побуту мешканців Абу-Дабі. Археологічні розкопки поблизу Аль-Айна збільшувалися та надходили все нові артефакти. Через це було вирішено перенести Національний музей до Аль-Айна. Для розміщення музею шукали історичну місцевість з певною цікавинкою. Зупинилися на будівлі Форту шейха Султана ібн Заїда, або Східного форту, побудованого 1907 чи 1910 року. У квітні 1970 року було розпочато будівництво споруди музею, а 2 листопада 1971 року Національний музей було офіційно відкрито. У 1974 до наявних двох крил будівлі було добудовано ще два. У 2012 році було розпочато будівництво другого приміщення для музею. Експозиція Національний музей має у складі 3 окремі експозиції: Археологія Етнографія Дари У підрозділі археології знаходиться експозиція артефактів, виявлених під час розкопок поблизу Аль-Айна та в інших місцях ОАЕ. У відділі дарів знаходяться подарунки, отримані шейхом Заїдом бін Султаном та іншими високопосадовцями ОАЕ. Зокрема там демонструється шматок місячного ґрунту, що його доставив на Землю екіпаж космічного корабля «Аполлон-17». Примітки Джерела Al Nayadi, Mohammed Amer (2011). The Al Ain National Museum. Museum International. 63 (3—4): 26—34. doi:10.1111/muse.12003. ISSN 1350-0775.(англ.)
Etihad Arena

El Etihad Arena (inicialmente conocido como Yas Bay Arena mientras estaba en construcción) es un estadio cubierto en Abu Dhabi, Emiratos Árabes Unidos, situado en el distrito de Yas Bay Waterfront de la isla de Yas. Diseñado por HOK, su capacidad es de 18 000 espectadores y está gestionado por Flash Entertainment.​​ Historia En enero de 2020, los derechos de denominación del nuevo estadio se vendieron a Etihad Airways.​ Inicialmente estaba previsto que se inaugurara en marzo de 2020, pero su apertura se retrasó debido a la cancelación de eventos relacionados con la pandemia de COVID-19 en Emiratos Árabes Unidos.​ Se inauguró en enero de 2021 y su primer evento fue UFC on ABC: Holloway vs. Kattar. La UFC había celebrado eventos de artes marciales mixtas en la isla de Yas a puerta cerrada en un acuerdo de burbuja conocido como "Fight Island"; este marcó el primer evento de la UFC en la serie para tener espectadores en una capacidad limitada.​​ Referencias Enlaces externos
Etihad Arena

L'Etihad Arena (conosciuta nel periodo di costruzione come Yas Bay Arena) è un'arena coperta che si trova ad Abu Dhabi nel distretto dell'Isola Yas, negli Emirati Arabi Uniti. Storia L'Etihad Arena è stata progettata da HOK, e può contenere fino a 18000 persone. Il 9 Gennaio 2020 la Flash Entertainment assume il controllo dell'arena. Nel 2018 grazie all'attenzione posta verso la sostenibilità vinse il premio MENA per il miglior edificio sostenibile dell'anno. A gennaio del 2020 l'arena è stata venduta alla Etihad Airways. L'apertura, prevista per marzo dello stesso anno, è stata rimandata a causa di eventi cancellati legati alla Pandemia di COVID-19 negli Emirati Arabi Uniti. Apre quindi le sue porte a gennaio 2021, ospitando l'evento di arti marziali miste UFC on ABC: Holloway vs. Kattar per conto della ABC. L'UFC aveva giá tenuto eventi a porte chiuse sull'Isola Yas noti come Fight Island: questo segnò il primo evento della serie UFC ad avere spettatori con una capacità limitata. Per UFC 267, nell'ottobre 2021, torna all'Etihad Arena. Per ospitare i Campionati mondiali di nuoto in vasca corta è stata aggiunta una piscina temporanea alla struttura. Inoltre sempre dal 2021 l'arena supporta un'iniziativa chiamata Reach che si occupa di prevenire la cecità fluviale. Eventi notevoli Campionati mondiali di nuoto in vasca corta 2021 Note Collegamenti esterni Sito ufficiale, su etihadarena.ae.
Етіхад Арена

Етіхад Арена — крита спортивна арена в Абу-Дабі, ОАЕ. Вміщує 18 000 глядачів. Розроблений компанією HOK, керує компанія «Етіхад». Історія У січні 2020 року права на назву нової арени були продані Etihad Airways. Спочатку очікувалося відкриття в березні 2020 року, але його відкриття було відкладено через скасування заходів, пов’язаних із пандемією COVID-19 в Об’єднаних Арабських Еміратах. Офіційне відкриття арени відбулось у січні 2021 року, змаганнями UFC. У жовтні 2021 року відбувся новий турнір UFC. З 16 по 21 грудня 2021 року тут пройшов чемпіонат світу з плавання на короткій воді. У жовтні 2022 року UFC провела черговий бій. У жовтні 2022 року на арені відбулись передсезонні ігри НБА між клубами «Атланта Гокс» та «Мілвокі Бакс». 26 січня 2023 року на арені відбувся концерт Imagine Dragons. 1 червня 2023 року, відбувся концерт американського хард-рок-гурту Guns N' Roses. У жовтні 2023 року відбулись передсезонні ігри НБА між клубами «Даллас Маверікс» та «Міннесота Тімбервулвз». 21 жовтня 2023 року відбувся турнір зі змішаних бойових мистецтв. У жовтні 2024 року традиційно відбулись змагання UFC. У жовтні 2024 року на арені відбулись передсезонні ігри НБА між клубами «Бостон Селтікс» та «Денвер Наггетс». З 23 по 25 травня 2025 року на арені вперше відбулись матчі фіналу чотирьох Євроліги з баскетболу. Примітки Посилання Офіційний сайт
Embassy of the United States, Kuwait City

The Embassy of the United States in Kuwait City is the diplomatic mission of the United States of America in Kuwait. History Diplomatic relations between the United States and Kuwait were established on September 22, 1961, following Kuwait's full independence from the United Kingdom. The U.S. opened its first consulate in Kuwait on June 27, 1951, and began operating publicly on October 15 of the same year with Enoch Duncan as the U.S. Consul. On December 11 and 27, 1960, a bilateral agreement with Kuwait on non-immigrant passport visas was concluded, underscoring the recognition of Kuwait as a sovereign state. On 12 December 1983, a truck laden with 45 large cylinders of gas connected to plastic explosives broke through the front gates of the American Embassy in Kuwait City and rammed into the embassy's three-story administrative annex, demolishing half the structure. The shock blew out windows and doors in distant homes and shops. A State department spokesman initially declared that damage at the embassy was extensive, and that non-American embassy workers were among the dead and the wounded. According to the US State Department, the attack on the US embassy in Kuwait City led to a "comprehensive review of overseas security and the Department’s establishment of the Bureau of Diplomatic Security (DS) on November 4, 1985". On August 2, 1990, Iraq invaded Kuwait. Initially, US diplomats were not to evacuate to publicly defy Iraq's invasion of the country. The decision was later reversed after Iraq freed approximately 750 US citizens held in Iraq and Kuwait, which allowed American Ambassador W. Nathaniel Howell and embassy staff to leave Kuwait on December 13, 1990, after 110 days spent in the embassy without power and with scarce rations. The United States, alongside a multinational coalition, expelled Iraqi forces from Kuwait in 1991. The embassy reopened on March 1, 1991, following the liberation of Kuwait. Since then, Kuwait has served as an important platform for U.S. and coalition operations, particularly during the Iraq War starting in 2003, and played a crucial role during the withdrawal of U.S. combat troops and equipment from Iraq in 2011. In 2026, the embassy was hit by an Iranian missile strike during Iran's retaliatory attacks during the 2026 Iran war, prompting US Secretary of State Marco Rubio to close the embassy until further notice. See also Embassy of Kuwait, Washington, D.C. Kuwait–United States relations List of ambassadors of the United States to Kuwait References
Ambasada Stanów Zjednoczonych w Dosze

Ambasada Stanów Zjednoczonych w Dosze (ang. The Embassy of the United States in Doha, arab. ‏سفارة الولايات المتحدة في الدوحة‎) – misja dyplomatyczna Stanów Zjednoczonych Ameryki w Państwie Katar. Historia Stany Zjednoczone uznały niepodległość Kataru 5 września 1971 (dwa dni po jej ogłoszeniu), za prezydentury Richarda Nixona. 19 marca 1972 oba państwa nawiązały stosunki dyplomatyczne. Tego samego dnia ambasador Stanów Zjednoczonych w Kuwejcie, akredytowany również w kilku innych krajach regionu, złożył władzom katarskim listy uwierzytelniające. Ambasadę Stanów Zjednoczonych w Dosze otworzono 24 lutego 1973. 22 sierpnia 1974 listy uwierzytelniające złożył pierwszy amerykański ambasador rezydujący w Dosze. Szefowie misji jeżeli nie zaznaczono inaczej w randzie ambasadora William A. Stoltzfus (1972 - 1973) ambasador Stanów Zjednoczonych w Kuwejcie John T. Wheelock (1973 - 1974) chargé d’affaires Robert Peter Paganelli (1974 - 1977) Andrew Ivy Killgore (1977 - 1980) Charles E. Marthinsen (1980 - 1983) Charles Franklin Dunbar (1983 - 1985) Joseph Ghougassian (1985 - 1989) Mark Gregory Hambley (1989 - 1992) Kenton Wesley Keith (1992 - 1995) Patrick Nickolas Theros (1995 - 1998) Elizabeth Davenport McKune (1998 - 2001) Maureen E. Quinn (2001 - 2004) Chase Untermeyer (2004 - 2007) Joseph Evan LeBaron (2008 - 2011) Susan L. Ziadeh (2011 - 2014) Dana Shell Smith (2014 - 2017) Mary Catherine Phee (2018) niezatwierdzona przez Senat William Grant (2018 - 2020) chargé d’affaires Timmy T. Davis (2022 - nadal) Przypisy
Embassy of the United States, Abu Dhabi

The Embassy of the United States in Abu Dhabi is the diplomatic mission of the United States of America in United Arab Emirates. History Before the formation of the United Arab Emirates (UAE), the region known as the Trucial States was under a British protectorate, with the United States having very limited relations with the individual sheikdoms. The UAE declared its independence on December 2, 1971, upon completion of treaties with Great Britain, and the United States recognized the new nation the following day, on December 3. Diplomatic relations were formally established on March 20, 1972, with American diplomat William Stoltzfus, who was also accredited to other Persian Gulf states and resided in Kuwait at the time. The Embassy of the United States in Abu Dhabi was established on June 24, 1974, with the first American Ambassador in residence Michael Edmund Sterner. See also Embassy of the United Arab Emirates, Washington, D.C. List of ambassadors of the United States to the United Arab Emirates United Arab Emirates–United States relations References
Ambasada Stanów Zjednoczonych w Abu Zabi

Ambasada Stanów Zjednoczonych w Abu Zabi (ang. The Embassy of the United States in Abu Dhabi) – misja dyplomatyczna Stanów Zjednoczonych Ameryki w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Historia Stany Zjednoczone uznały niepodległość Zjednoczonych Emiratach Arabskich 3 grudnia 1971 (dzień po jej ogłoszeniu), za prezydentury Richarda Nixona. 20 marca 1972 oba państwa nawiązały stosunki dyplomatyczne. Tego samego dnia ambasador Stanów Zjednoczonych w Kuwejcie, akredytowany również w kilku innych krajach regionu, złożył władzom emirackim listy uwierzytelniające. Ambasadę Stanów Zjednoczonych w Abu Zabi otworzono 24 czerwca 1974 wraz ze złożeniem listów uwierzytelniających przez pierwszego amerykańskiego ambasadora rezydującego w Abu Zabi. Szefowie misji jeżeli nie zaznaczono inaczej w randzie ambasadora William A. Stoltzfus (1972 - 1974) ambasador Stanów Zjednoczonych w Kuwejcie Michael Edmund Sterner (1974 - 1976) Francois Moussiegt Dickman (1976 - 1979) William Down Wolle (1979 - 1981) George Quincey Lumsden (1982 - 1986) David Lyle Mack (1986 - 1989) Edward S. Walker (1990 - 1992) William Arthur Rugh (1992 - 1995) David C. Litt (1995 - 1998) Theodore H. Kattouf (1999 - 2001) Marcelle M. Wahba (2001 - 2004) Michele Jeanne Sison (2005 - 2008) Richard Gustave Olson (2008 - 2011) Michael H. Corbin (2011 - 2014) Barbara A. Leaf (2015 - 2018) John Rakolta (2019 - 2021) Sean Murphy (2021 - nadal) chargé d’affaires Przypisy
Sudair Solar PV Project

The Sudair PV IPP is a solar photovoltaic (PV) power plant located in Sudair Industrial City, Saudi Arabia. Description The Sudair Solar PV Project, a solar photovoltaic power plant, is in the final stages of commissioning in Sudair Industrial City, Saudi Arabia. This project forms part of the Public Investment Fund (PIF)'s initiative within the renewable energy sector and aligns with the Saudi Vision 2030 project, which aims to derive 70% of the country’s renewable energy by 2030. Additionally, it supports the objectives of the Saudi Green Initiative, which focuses on reducing greenhouse gas emissions and promoting a circular carbon economy. Overview When completed, the Sudair Solar PV Project will have a capacity of 1,500 MW, with the ability to supply power to approximately 185,000 households. The undertaking involves an investment of SAR 3.4 billion ($924 million) and forms part of Saudi Arabia’s broader renewable energy strategy, targeting 58.7 GW of clean energy by 2030. Technology The Sudair Solar PV Project incorporates bi-facial solar panels with single-axis tracking technology to increase sun absorption and overall system efficiency. The project encompasses an area of 30.8 square kilometers, and comprises 4.5 million solar modules. Impact The Sudair Solar PV Project is projected to annually offset an estimated 2.9 million tons of carbon dioxide emissions. In addition, the initiative is expected to generate 1,200 jobs during the construction phase, and 120 permanent jobs during operation. Development Led by a consortium of ACWA Power, Water and Electricity Holding Company (Badeel), and Saudi Aramco Power Company, the project was awarded in January 2021, construction of the project completed and commissioned partially in 2023, and is slated for full completion by 2024, expected to create over 4,000 employment opportunities. See also List of photovoltaic power stations Photovoltaic power station Sudair Industrial City References
Aeroport Internacional de Dubai-Al Maktum

L'Aeroport Internacional de Dubai-Al Maktum és un gran aeroport de categoria internacional prop de Jebel Ali, al sud-oest de la ciutat de Dubai, als Emirats Àrabs Units. Anteriorment era l'Aeroport Internacional de Jebel Ali i abans fou l'Aeroport de la ciutat de Jebel Ali. Es va estrenar per mercaderies el juny de 2010 i per a passatgers l'octubre de 2013. Quan s'acabaran les obres vers 2030 segons els plans, hauria de tenir una capacitat de 120 milions de passatgers i 12 milions de tones de càrrega. Referències
Mezinárodní letiště Ál Maktúma

Mezinárodní letiště Ál Maktúma (IATA: DWC, ICAO: OMDW) je mezinárodní letiště u Dubaje, hlavního města stejnojmenného emirátu ve Spojených arabských emirátech. Nalézá se na území města Džabal Alí přibližně čtyřicet kilometrů jižně od centra Dubaje a je pojmenováno k poctě Maktúma bin Rášida Ál Maktúma, který byl emírem dubajského emirátu v letech 1990–2006. Zatím jediná vzletová a přistávací dráha byla dokončena v roce 2007. Od roku 2010 je letiště otevřeno pro nákladní provoz, od roku 2013 i pro osobní. Plány na rozšíření Dne 28. dubna 2024 společnost Emirates oznámila, že vládce Dubaje šejk Mohammed bin Rášid Ál Maktúm schválil zásadní rozšíření mezinárodního letiště Ál Maktúma a výstavbu nového terminálu pro cestující. Po dokončení má být letiště největší na světě, zhruba pětkrát větší než stávající mezinárodní letiště v Dubaji, s kapacitou až pro 260 milionů cestujících. Podle plánů má letiště zahrnovat pět paralelních vzletových a přistávacích drah a 400 bran pro letadla. Do roku 2035 se očekává, že na nové letiště budou převedeny všechny provozy společností Emirates a Flydubai. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Flughafen Dubai-World Central International na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Mezinárodní letiště Ál Maktúma na Wikimedia Commons
Al Maktoum International Airport

Al Maktoum International Airport (arabisk: مطار آل مكتوم الدولي; tr. Maṭār Āl Maktūm al-Duwalī) (IATA: DWC, ICAO: OMDW) er en international lufthavn i Jebel Ali ca. 37 km sydvest for Dubai i De Forenede Emirater. Lufthavnen åbnede den 27. juni 2010. Lufthavnen er en del af Dubai World Central. Lufthavnen betjente i første halvår af 2016 410.278 passagerer. Referencer Eksterne henvisninger
Aéroport international Al Maktoum

L’aéroport international Al Maktoum (en arabe : مطار آل مكتوم الدول, aussi connu sous son nom anglais de Dubai World Central), est un aéroport international des Émirats arabes unis situé à l'extrême ouest de l'émirat de Dubaï, il se trouve à proximité de Jebel Ali et de son port, ainsi que de l'archipel de Palm Jebel Ali. Inauguré le 27 juin 2010, son nom commémore la mémoire du cheikh Maktoum ben Rachid Al Maktoum, décédé en 2006 et qui fut émir de Dubaï, premier ministre des Émirats arabes unis de 1971 à 1979, avant d'en être président en 2004. L'aéroport porta auparavant les noms de Jebel Ali International Airport, Jebel Ali Airport City et Dubai World Central International Airport. En 2018, l'aéroport a transporté 900 202 passagers. Situation Capacités Sur un complexe de 140 km2, l’aéroport international Al Maktoum, qui ambitionne de devenir le plus grand aéroport du monde, sera conçu pour accueillir au moins 120 millions de passagers par an soit 30 % de plus que celui d’Atlanta, qui est actuellement l’aéroport qui enregistre le plus gros trafic de passagers. À terme, il disposera de 6 pistes en parallèle d’une longueur de 4,5 kilomètres séparées entre elles de 800 mètres, ainsi que de trois terminaux pour les passagers : le terminal 1 pour la compagnie Emirates, le terminal 2 pour les autres compagnies aériennes classiques, le terminal 3 réservé aux compagnies à bas prix. Afin d'accueillir les nombreux passagers prévus sur ce nouvel aéroport, un parking souterrain de 100 000 places est actuellement en construction. L’aéroport international Al Maktoum servira également pour le transport de fret avec une capacité annuelle de 12 millions de tonnes, soit trois fois plus que l’aéroport international de Memphis, le plus important nœud de fret actuellement. 16 terminaux seront destinés au fret. Statistiques En 2018, l'aéroport a accueilli 900 202 passagers. Sa capacité actuelle d'accueil est de 26,5 millions de passagers par an. Voir la requête brute et les sources sur Wikidata. Compagnies et destinations Édité le 18/02/2020 Notes et références Annexe Articles connexes Aéroport international de Dubaï Liens externes (ar + en) Site officiel de Dubai World Central Portail de l’aéronautique Portail de Dubaï et de son émirat
Al-Maktúm nemzetközi repülőtér

Az al-Maktúm nemzetközi repülőtér (arab nyelven: مطار آل مكتوم الدولي) (IATA: DWC, ICAO: OMDW) az Egyesült Arab Emírségek egyik kisebb jelentőségű nemzetközi repülőtere, amely Jebel Ali közelében található. Éves utasforgalma 844 576 (2014) fő. Üzemeltetője a Dubai Airports Company. Ha teljesen kiépül, akkor 160 és 260 millió fő közötti utasforgalmat is képes lesz kezelni. Futópályák A repülőtér futópályái: 12/30 13/31 Forgalom Az utasforgalom az elmúlt években az alábbi módon változott: Légitársaságok és úticélok Személy Cargo Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (arab, angol) A repülőtér aktuális időjárása a NOAA/NWS-től Baleset- és repülőesemény-történet az Aviation Safety Network adatbázisában
Port lotniczy Dubaj-Al Maktoum

Port lotniczy Dubaj-Al-Maktum (IATA: DWC, ICAO: OMDW) – międzynarodowy port lotniczy położony 37 km na południowy zachód od Dubaju. Port został uruchomiony w czerwcu 2010 roku wyłącznie dla lotów cargo. 26 października 2013 lotnisko zostało otwarte dla linii pasażerskich. Pierwszymi pasażerskimi liniami lotniczymi były Wizz Air i Nas Air. Lotnisko jest własnością Departamentu Lotnictwa Cywilnego, oraz zarządzanie przez Dubai Airports Company. Lotnisko znane również pod nazwą Dubaj World Central (DWC) znajduje się bezpośrednio przy strefie wolnego handlu w Dubaju. Kierunki lotów i linie lotnicze Przypisy
Aeroporto Internacional Al Maktoum

O Al Maktoum International Airport (IATA: DWC, ICAO: OMDW) é um aeroporto internacional localizado em Jebel Ali (37 km a sudoeste) de Dubai nos Emirados Árabes Unidos. Foi inaugurado em 27 de Junho de 2010 para o transporte de carga e em outubro de 2013 iniciou suas operações a passageiros.Faz parte do projeto Dubai World Central. Foi construído em uma área de 35.000 hectares (140 km²). O aeroporto tem uma capacidade anual de 12 milhões de toneladas de carga e 160 milhões de passageiros por ano. Referências Ligações externas The Official Dubai World Central web site