NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bahla Fort

Bahla Fort (Arabic: قلعة بهلاء, romanized: Qalʿat Bahlāʿ) is one of four historic fortresses situated at the foot of the Jebel Akhdar highlands in Oman and was the country's first UNESCO-listed fort added in 1987. In 1988, the Archaeological Sites of Bat, Al-Khutm and Al-Ayn became the second Omani site to be declared World Heritage by UNESCO. Bahla Fort underwent massive restoration efforts and reopened in 2012. However, the complex lacks in visitor information. There are no exhibits or brochures available to learn more about this large space or guides at hand to provide further details, so people either need to go on a tour or explore on their own. History of Bahla Fort The fort is believed to have been built between the 12th and 15th century by the Banu Nebhan tribe who inhabited the area at the time and were known for controlling the trade of frankincense. As part of the complex, there is also a citadel oasis adjacent to the fort and an ancient wall spanning 13 kilometres part of which are still standing. The majority of the oasis is in ruins but the structure and some of the houses still stand. As the fort was built with bricks made of mud and straw, erosion damaged the structure until rehabilitation efforts were launched. There are a lot of legends surrounding the castle. Structure of Bahla Fort There are three main parts inside the fort. The oldest part of the fort is Al-Qasabah. Bait al-Hadith, or new house, was built by the Ya’riba dynasty (1624–1743). Bait Al-Jabal was erected in the 18th century. Risks to the fort Bahla Fort was in the list of World Heritage in Danger until 2004. Nevertheless, the fort remains at risk: The unfired brick is likely to decay Drainage is bad Modern materials are used on the rebuilding of the souk Previous restorations Preservation attempt in 1995 was found to be a renovation not a restoration because the aim of the remodeling was to make the fort look new. This renovation began without prior archaeological, topographic, architectural or technical surveys. Original building was mud-brick and mortar and plaster. Restoration unjustifiably used stone and cement to cover the walls so severely that the original walls could not be seen at all Irrigation is an issue, as there have not been any recent efforts to conserve this system. Parts of the ancient wall surrounding the fort have been destroyed or altered because of nearby building construction. In 2013, ArCHIAM Centre led by Professor Soumyen Bandyopadhyay developed a heritage management plan for the Bahla fort and its neighbouring oasis. References External links WHC UNESCO official site Video of Bahla Fort
Fuerte de Bahla

El Fuerte de Bahla (en árabe : قلعة بهلاء ; Qal'at Bahla') es una de cuatro fortalezas a los pies de Djebel Akhdar, en la parte alta de Omán, está ubicado en el oasis de Bahla. Fue inscrita en el Patrimonio de la Humanidad por la Unesco en el año 1987. Fue construido por la comunidad de Banu Nabhan quienes dominaron la región desde el siglo XII hasta finales del siglo XV. El edificio es de ladrillo, con un basamento de piedra.​ Del año 1988 al año 2004, estuvo inscrita en la Lista del Patrimonio de la Humanidad en peligro. Galería Notas y referencias
Fort de Bahla

Le fort de Bahla (en arabe : قلعة بهلاء) est l'une des quatre forteresses aux pieds du djebel Akhdar, la partie haute d'Oman. Situé plus précisément à l'oasis de Bahla, il est inscrit depuis 1987 sur la liste du patrimoine mondial. Il a été construit par la communauté des Banu Nabhan qui domina la région du XIIe siècle à la fin du XVe siècle. L'édifice est en adobe avec un soubassement de pierre. De 1988 à 2004, il a été inscrit sur la liste du patrimoine mondial en péril. Galerie Notes et références Voir aussi Fort de Jabrin Portail du patrimoine mondial Portail d’Oman Portail des châteaux
Utvrda Bahla

Utvrda Bahla (arapski: قلعة بهلاء‎, Qal'at Bahla) je najpoznatija od četiri povijesne utvrde na gorju Džebel Ahdar ("Zeleno gorje") u pokrajini Unutrašnji Oman, oko 200 km južno od glavnog omanskog grada, Muskata. Bahla oaza je izvanredan primjer srednjovjekovne utvrđene islamske oaze s okruglim tornjevima iz vremena prije ratovanja barutom u kojoj je zajednica poljoprivrednika, pod vodstvom vladajuće elite, organizirala sustav navodnjavanja i obrane. Cijelo naselje s utvrdom, sokakom (trgovište), labirintom nastambi od glinenih opeka, podzemnim sustavom navodnjavanja (afladž) i vrtom palmi je okruženo adobe zidinama dugima 12 km. Ona je još početkom 9. stoljeća bila jedno od uporišta Haridžita koji su se opirali "normalizaciji" koju je u islamu provodio kalif Harun al-Rašid. Utvrda u Bahli je izgrađena na temeljima starije utvrde, u 13. i 14. stoljeću kada je Bahla cvala pod vladavinom plemena Banu Nebhan (Nabahini, do 15. stoljeća). Bahla je bila središte ibadizma na kojemu su omanski imami temeljili svoju vlast, a čiji se utjecaj osjetio širom Arabije, Afrike i dalje. Ruševni adobe zidovi i tornjevi njihove prijestolnice se uzdižu više od 50 metara iznad temelja od pješčenjaka. Utvrda nije obnavljana sve do 1987. godine i tada je izgledala poprilično jadno s dijelovima zidina koji su sve više rušili sa svakom kišnom sezonom. Odmah nakon što je utvrda Bahla upisana na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Aziji 1987. godine, sljedeće godine je upisana na popis ugroženih mjesta svjetske baštine. Nakon što je tijekom obnove od 1993. do 1999. godine Omanska vlada potrošila skoro 9 milijuna $, i nakon što je godinama bila pokrivena skelama i nepristupačna turistima, godine 2004. skinuta je s popisa ugrožene svjetske baštine. Jugozapadno od utvrde nalazi se stara "Džamija petka" s izrazito plastičnim mihrabom iz 14. stoljeća koja je također dio zaštićenog lokaliteta. Grad je još uvijek nadaleko poznat po svojoj Bahla lončariji. Vanjske poveznice Virtualni obilazak Utvrde Bahla Arhivirana inačica izvorne stranice od 13. studenoga 2020. (Wayback Machine)
Bahla-erőd

A Bahla-erőd az ománi Bahla oázisnál áll. Története Az erődítményt a 12-15. században építette a környező területeket felügyelő törzs. A falak, tornyok kőalapra, vályogtéglákból épültek. Tartozik hozzá egy mecset, amelynek gazdagon díszített imafülkéje van. A vastag falakon figyelőtornyokat alakítottak ki, és számos kapu építettek. Az erődben több terem, fürdő, lakóhelyiség található. Az erőd jó példája a középkori – a puskapor elterjedése előtti – oázisbeli iszlám erődítmény-építészetnek lekerekített tornyaival, csipkés oromzatú mellvédjeivel. Jegyzetek Források ↑ Unesco: Bahla fort. Unesco. Hozzáférés: 2022. október 13..
Fort Bahla

Fort Bahla (Arabisch: قلعة بهلاء; Qal'at Bahla) is een van de vier historische forten bij de stad Bahla (gouvernoraat Ad Dachiliyah), ongeveer 40 km ten westen van Nizwa, in Oman. De stad ligt aan de voet van de berg Djebel Akhdar die deel uitmaakt van de bergketen Djabal Achdar. Bahla staat bekend om zijn rijke geschiedenis, indrukwekkende verdedigingswerken en zijn rol als een belangrijk centrum van handel en ambacht in de middeleeuwen. Het fort is een van de oudste en grootste vestingen in Oman. Het werd in 1987 op de UNESCO Werelderfgoedlijst geplaatst. De muren en torens zijn opgetrokken uit leem in de dertiende en veertiende eeuw. Geschiedenis Het fort werd gebouwd door de Banu Nebhan, een invloedrijke stam die tussen de 12e en 15e eeuw over de regio heerste. Bahla was in die periode een belangrijk machtscentrum en stond bekend om zijn waterbeheer en keramiekproductie. De stad werd beschermd door een 13 km lange lemen stadsmuur, die ook de dadelpalmoases in de omgeving omsloot. Na de heerschappij van de Banu Nebhan raakte het fort in verval, maar het werd in latere eeuwen gedeeltelijk gerestaureerd. In 1979 werd een provinciekantoor in het fort gevestigd, en in 1987 werd het door UNESCO erkend als werelderfgoed en werden grootschalige restauraties uitgevoerd. Architectuur Het fort is gebouwd van leem en stenen, met indrukwekkende verdedigingswerken die strategisch zijn ontworpen voor bescherming en machtsvertoon. Een belangrijk kenmerk zijn de massieve muren en torens, tot enkele meters dik en voorzien van schietgaten. Verder ook de residentiële en administratieve delen met binnenplaatsen en de woonruimtes. Verder zijn er ook de overblijfselen van een kapel uit de tijd van de christelijke heersers en voor het ontstaan van de islam. UNESCO-werelderfgoed Het fort werd in 1987 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst. Door jarenlange blootstelling aan de weerselementen was het sterk vervallen en stond het lange tijd op de lijst van bedreigd erfgoed. Vanaf de jaren 90 werd een omvangrijke restauratie uitgevoerd, waarbij delen van het fort werden herbouwd en toegankelijk werden gemaakt voor bezoekers. Ondanks deze inspanningen blijft het fort kwetsbaar, en UNESCO blijft de staat ervan monitoren. Bezienswaardigheden Het Fort van Bahla is tegenwoordig een belangrijke toeristische trekpleister in Oman. Bezoekers kunnen door de gangen van het fort wandelen en genieten van het panoramische uitzicht over de oase en de omliggende bergen. Hoewel sommige delen nog steeds gesloten zijn voor het publiek, biedt het fort een fascinerende blik op het verleden van Oman. Naast het fort zijn er andere historische locaties in de omgeving: De Grote Moskee van Bahla is een historisch religieus centrum ten zuiden van het fort, stamt uit de 17e eeuw en is verschillende keren gerestaureerd. Restanten van een traditioneel ambachtelijk centrum, met pottenbakkerswerkplaatsen, op ongeveer een kilometer afstand van het fort. Het bevat ook overblijfselen van historische kopersmelterijen. Het Fort van Jabrin is een gerestaureerd paleisfort met prachtige muurschilderingen, op slechts 5 km van Bahla.
Fort Bahla

Fort Bahla (arab. قلعة بهلاء) – potężna twierdza zbudowana z gliny, położona przy oazie Bahla w Omanie. Pierwsza twierdza zbudowana najprawdopodobniej przez Persów została zdobyta i zburzona w 1610 roku. Obecny fort został zbudowany w XVII wieku przez dynastię Nabhani, której państwo miało stolicę w Bahli. Fort zbudowany z gliny, otoczony jest murem o wysokości 5 metrów. Bibliografia Ilustrowana Księga Świata - Skarby Świata - Azja. Bielsko-Biała: Pascal, 2002, s. 14. ISBN 83-7304-020-X.
Forte de Bala

O Forte de Bala (em árabe: قلعة بهلاء‎; romaniz.: Qal'at Bahla) localiza-se na cidade de Bala, no Omã. Foi erguido entre os séculos XII e XIV, quando o oásis de Bala estava sob os Banu Nebane. Suas muralhas e torres foram feitas em adobe e suas fundações são em pedra. Referências Bibliografia «Bahla Fort». UNESCO. 1987
Крепость Бахла

Крепость Бахла — средневековая цитадель в городе Бахла, на дороге в Назву, в нижней части высокогорья Джебель-Ахдар. Считается старейшей крепостью Омана. Возведена из самана в XIII—XIV вв. История Персы, занявшие эту часть Аравийского полуострова в IV—V веках нашей эры, впервые построили форт в этом месте. Племя Бани Набхан, основавшее династию Набхани, управляло территорией Омана с 1154 года до начала 1600-х годов. Бахла была построена в основном для защиты близлежащего оазиса Ябрин и торгового пути ладана, который вел в современные Сирию и Ирак. В прошлом крепость Бахла использовалась как административный и военный центр, играя важную роль в защите региона и основных торговых путей. Замок построен на холме, что дало ему стратегическое положение, обеспечивающий широкий обзор окрестностей. После включения ЮНЕСКО в список всемирного наследия в 1987 году архитектурный комплекс, к тому времени сильно обветшавший и частично обрушившийся, был закрыт на длительную реконструкцию. С 2008 года крепость Бахла была включена в список объектов всемирного наследия, находящихся под угрозой, а в 2004 году исключена из этого списка. Крепость в значительной степени сохранила свой аутентичный вид, тем не менее, из-за отсутствия должного ухода обширные участки внешних стен каждый год подвергаются разрушению после сезона дождей в этом регионе. Структура крепости Крепость состоит из трех частей. Самая старая часть крепости — Аль-Касаба. Бейт аль-Хадис («новый дом») был построен династией Яриба (1624—1743). Бейт аль-Джабаль был возведен в XVIII веке. Окружена 13-километровой стеной. Размеры крепости: южная стена — 112,5 м, восточная стена — 114,3 м, северная стена — 135,5 м.На трех этажах главного дворца находятся 55 комнат. Галерея Примечания Ссылки whc.unesco.org omanet.om (недоступная ссылка с 6 июня 2017 [3332 дня])
Trdnjava Bahla

Trdnjava Bahla (arabsko قلعة بهلاء; prečrkovano Qal'at Bahla') je ena od štirih zgodovinskih trdnjav ob vznožju višavja Džebel Ahdar v Omanu in edina trdnjav v državi, ki je bila uvrščena na Unescov seznam leta 1987. Trdnjava je bila podvržena obsežnim obnovitvenim prizadevanjem in ponovno odprta leta 2012. Vendar kompleksu manjka informacij za obiskovalce. Ni na voljo nobenih eksponatov ali brošur, da bi izvedeli več o tem velikem prostoru ali vodnikov, ki bi zagotovili dodatne podrobnosti, zato morajo ljudje iti na ogled ali raziskovati sami. Zgodovina trdnjave Bahla Trdnjavo naj bi med 12. in 15. stoletjem zgradilo pleme Banu Nebhan, ki je takrat naseljevalo območje in je bilo znano po tem, da je takrat nadzorovalo trgovino s kadilom. V sklopu kompleksa je tudi oaza citadele ob trdnjavi in starodavno obzidje v dolžini 13 kilometrov, katerega del še vedno stoji. Večina oaze je v ruševinah, vendar struktura in nekatere hiše še vedno stojijo. Ker je bila trdnjava zgrajena iz opeke narejene iz blata in slame in posušene na soncu, je erozija poškodovala strukturo, dokler se niso začela prizadevanja za obnovo. Okoli gradu je veliko legend. Zgradba V notranjosti trdnjave so trije glavni deli. Najstarejši del je Al-Qasaba. Bait al-Hadit ali nova hiša, ki jo je zgradila rodbina Ja'riba (1624-1743). Bait al-Džabal je bil postavljen v 18. stoletju. Tveganja Nežgana opeka bo verjetno razpadla Drenaža je slaba Pri obnovi suka so uporabljeni sodobni materiali Prejšnje obnove Poškodovani zidovi in stolpi iz blatne opeke se dvigajo več kot 50 m nad temelji iz peščenjaka. Trdnjava ni bila obnovljena vse do leta 1987 in tedaj je izgledala precej ubogo z deli zidov, ki so se rušili po vsakem dežju. Takoj ko je bila trdnjava Bahla vpisana na Unescov seznam svetovne dediščine v Aziji leta 1987, je naslednje leto vpisana na seznam ogroženih lokacij svetovne dediščine. Po tem, ko je v času obnove od 1993 do 1999 Omanska vlada porabila skoraj 9 milijonov $, in potem, ko je bila leta pokrita z odri in nedostopna, je bila leta 2004 umaknjena iz seznama ogrožene svetovne dediščine. Prvotna stavba je bila iz blatne opeke ter malte in ometa. Restavriranje je neupravičeno uporabilo kamen in cement za tako močno oblaganje zidov, da se originalni zidovi sploh ne vidijo. Odvodnjavanje je problem, saj v zadnjem času ni bilo nobenih prizadevanj za ohranitev tega sistema. Deli starodavnega obzidja, ki obdaja trdnjavo, so bili uničeni ali spremenjeni zaradi gradnje v bližini. Sklici Zunanje povezave WHC UNESCO official site Video of Bahla Fort
Bahlafortet

Bahlafortet (arabiska: قلعة بهلاء (Qal'at Bahla')) är ett av fyra historiska fästningsverk vid foten av höglandet Djebel Akhdar i Oman. Det byggdes på 1200- och 1300-talet, då Bhalaoasen växte under inflytandet av Banu Nebhanstammen. Fortets raserade adobemurar och torn reser sig cirka 50 meter över grunden i sandsten. I sydväst ligger Fredagsmoskén med en skulpterad mihrab från 1300-talet. Fortet var inte restaurerat före 1987 utan hade kommit i ett bedrövligt tillstånd, där delar av murarna hade kollapsat under åratals regnperioder. Fortet blev 1987 ett världsarv och sattes året därpå upp på listan över hotade världsarv. Restaureringsarbeten påbörjades under 1990-talet. Anläggningen är fortfarande täckt med byggnadsställningar och stängd för allmänheten, men togs bort från listan över hotade världsarv under 2004. Bahlafortet, tillsammans med närliggande forten i Izki och Nizwa samt andra längre norrut vid Rustaq, var centrum för Kharajitemotståndet för "normaliseringen" av kalifen Harun al-Rashid. Staden Bahla med sin oas, suq och palmlund, är själv omgivet av en omkring 12 km lång adobemur. Källor
Бахла

Фортеця Бахла (араб. قلعة بهلاء) є однією з чотирьох історичних фортець, що розташована біля підніжжя нагір'я Джебель Ахдар в Омані. Вона була побудована в XIII-XIV століттях. Посилання WHC UNESCO official site [Архівовано 26 грудня 2018 у Wayback Machine.] Bahla Fort - A Virtual Experience [Архівовано 13 листопада 2020 у Wayback Machine.]
Тауаф

Тауаф (на арабски: ﻃﻮﺍﻑ – обикаляне), или таваф (на турски: tavaf), е ритуал, извършван от мюсюлманите по време на главните поклонения хадж и умра. Представлява ритуален обход в посока обратно на часовниковата стрелка около светилишето Кааба във вътрешния двор на Свещената джамия (Масджид ал-Харам) в свещения град Мека, Саудитска Арабия. Първият тауаф се прави веднага след пристигането в Мека. Кааба следва 7 пъти да се обиколи – 3 пъти с бърз ход във външния двор и после 4 пъти с бавен ход във вътрешния двор на светилището. Обхождането започва и завършва на яйцевидния Черен камък (за който се вярва, че е бил в Рая), вграден в източния ъгъл на Кааба. Съществуват 2 вида тауаф: тауаф ал-тахия или ал-кудум – „обход на приветствието“ или „пристигането“; тауаф ал-вада – „обход на заминаването“ (който не е задължителен). Източници
Tawāf

Tawāf (arabisch طواف, DMG Ṭawāf) ist die siebenmalige Umkreisung der Kaaba in Mekka. Sie findet üblicherweise im Rahmen des Haddsch oder der Umra statt, kann aber auch separat davon im Rahmen eines längeren Aufenthaltes in Mekka vollzogen werden. Sie ist nur dann gültig, wenn sich die betreffende Person in einem Zustand der rituellen Reinheit befindet. Der Tawāf wird am Schwarzen Stein begonnen und im Gegenuhrzeigersinn vollzogen. Die ersten drei Umkreisungen sollen im Laufschritt (ramal) zurückgelegt werden, bei jedem Passieren soll der Schwarze Stein geküsst oder berührt werden oder, wenn dies wegen des Gedränges nicht möglich ist, soll man die Hand in seine Richtung ausstrecken. Nach dem Ende der Umkreisung ist ein Gebet mit zwei Rakʿas zu verrichten. Der Platz in der al-Harām-Moschee, auf dem man den Tawāf vollzieht, wird Matāf genannt. Geschichte In vorislamischer Zeit wurde der Umlauf um die Kaaba vielfach auch nackt vollzogen. In der Sure 7:31 soll diese Verhaltensweise den Anhängern des Propheten Mohammed verboten worden sein. Noch in der islamischen Frühzeit gab es den Brauch, Frauen, die verheiratet werden sollten, und Sklavinnen, die verkauft werden sollten, unverschleiert in vollem Schmuck den Tawāf vollziehen zu lassen, um so potentiellen Brautwerbern bzw. Käufern die Möglichkeit zu geben, die betreffenden Frauen zu betrachten. Umar ibn al-Chattab soll den Verkauf von Sklavinnen auf diese Weise befürwortet haben. Anfang des 8. Jahrhunderts soll der mekkanische Rechtsgelehrte ʿAtāʾ ibn Rabāh diese Art des Schau-Tawāfs für freie Frauen dagegen abgelehnt haben. Auch führte um diese Zeit der umayyadische Gouverneur Chālid al-Qasrī eine Trennung der Geschlechter beim Tawaf ein. In der Zeit des abbasidischen Kalifen al-Ma'mun (813–833) wurde täglich nach dem Nachmittagsgebet eine spezielle Zeit für den Tawāf der Frauen reserviert. Ziel dieser Regeln war es, dem Heiligen Bezirk von Mekka größere Würde zu verleihen und den Tawāf zu einer Zeremonie größerer Seriosität zu machen. Eine ähnliche Tendenz lässt sich bei der Frage vokaler Äußerungen erkennen. Während aus Überlieferungen aus der islamischen Frühzeit bekannt ist, dass während des Tawāf noch gesungen oder Gedichte rezitiert wurden, hat sich im Laufe der Zeit die Auffassung durchgesetzt, man solle während des Tawāf schweigen oder das Sprechen auf "gute Rede" beschränken. Von dem abbasidischen Kalifen al-Mansūr und verschiedenen frommen Gelehrten wie Sufyān ibn ʿUyaina (st. 814) wird überliefert, dass ihnen, während sie den Tawāf vollzogen, Chidr erschien. Einzelnachweise Literatur F. Buhl: Art. Ṭawāf, in: Encyclopaedia of Islam, 2. A., Bd. 10 (2000), 376. M.J. Kister: On 'concessions' and conduct: A study on early ḥadīth. in Ders.: Society and Religion from Jāhiliyya to Islam. Aldershot 1990. Nr. XIII. W. Montgomery Watt; Alford T. Welch: Der Islam I. Mohammed und die Frühzeit, islamisches Recht, religiöses Leben. Stuttgart 1980. Weblinks
Tawaf

El Tawaf (طواف) es uno de los rituales islámicos de peregrinación. Descripción Durante el Hach y la Umrah, los musulmanes han de circunvalar siete veces la Kaaba (el edificio y lugar más sagrado en La Meca) en sentido contrario a las agujas del reloj.​ Este vuelta se hace para demostrar la unidad de los creyentes en el culto del Dios Único, y mientras se mueven en armonía en torno a su altar central, le suplican a Dios "Labbaik Allahumma Labbaik". Significado De acuerdo a la tradición islámica, el Tawaf de la Kaaba es una muestra de la Tawaf que corre a través del Jannat al Firdaws en el séptimo cielo, donde está situado el Arsh (el trono de Alá). Los ángeles pueden practicar continuamente el Tawaf alrededor del Arsh. El Tawaf de la Kaabah puede facilitar el entendimiento humano acerca del Tawaf alrededor del Arsh. Detalles del ritual La circunvalación comienza desde la Piedra Negra en la esquina de la Kaaba. Si es posible, los musulmanes deben besarla o tocarla, pero a menudo no es posible a causa de las grandes multitudes, así que es aceptable simplemente apuntar a la piedra en cada circuito. Ellos deben hacer la oración akbeer (Allahu Akbar) cada vez que se aproximan. Para los hombres, se recomienda que hagan las tres primeras vueltas a un ritmo apresurado, y después cuatro veces, más de cerca, a un ritmo pausado. Al final de la circunvalación, los creyentes van a la Estación de Ibrahim a orar dos rak'ahs, y vuelven a intentarlo si es posible para beber el agua sagrada del Pozo de Zamzam, antes de proceder al ritual de la próxima Hach, el S'ay. A los musulmanes se les suele aconsejar que hagan el "Tawaf" al menos dos veces - una vez en el marco de la peregrinación y luego como su última actividad antes de salir de La Meca.​ Tipos de Tawaf Son varios los tipos de tawaf que se pueden realizar: Tawaf al-Nisa es el segundo tawaf que se hace durante la Umrah y el Hayy. Este tipo de tawaf solo es reconocido por los estudiosos chiítas. Tawaf qudum ("tawaf de llegada") es el tawaf que realizan aquellos que no residen en La Meca una vez que han llegado a la Ciudad Santa. Tawaf Tahiyah es el tawaf llevado a cabo después de entrar en el Masjid al-Haram en cualquier otro momento y es mustahab. Tawaf Umrah se refiere al tawaf realizado específicamente para la Umrah. Tawaf Wadaa ("tawaf de despedida") es el tawaf realizado antes de salir de La Meca. Tawaf ziyaarah / Ifadah (Tawaf al-Hayy) es el tawaf hecho después de lanzar piedras, sacrificar animales (hadi) o afeitarse el vello. Referencias y notas Bibliografía Shariati, Ali (2005). HAJJ: Reflection on Its Rituals. Islamic Publications International. ISBN 1889999385. Mohamed, Mamdouh N. (1996). Hajj to Umrah: From A to Z. Mamdouh Mohamed. ISB 0-915957-54-x. Enlaces externos Hajj Leaflet The Hajj according to the Five Schools Hajj: The Pilgrimage Peregrinación islámica