NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lew Belfortu

Lew Belfortu (fr. Lion de Belfort) – monumentalna rzeźba przedstawiająca leżącego lwa, zlokalizowana w mieście Belfort, we wschodniej Francji. Wykuta w latach 1875–1880, jej autorem jest Frédéric-Auguste Bartholdi. Jest to największa kamienna rzeźba na terenie Francji; mierzy 22 m długości i 11 m wysokości. Umiejscowiona została na górującym nad miastem wzniesieniu, u podnóża belforckiej cytadeli. Wykuta w blokach różowego piaskowca, pochodzącego z pobliskich Wogezów. Tło dla rzeźby stanowi skała wapienna. Poszczególne bloki były indywidualnie rzeźbione, po czym przewiezione w docelowe miejsce i tam złożone w całość. Historia Pomnik upamiętnia obrońców Belfortu podczas trwającego 103 dni oblężenia w czasie wojny francusko-pruskiej (1870–1871). Obrońcy, pod dowództwem Aristide′a Denferta-Rochereau, poddali twierdzę dopiero po podpisaniu rozejmu przez rząd francuski w lutym 1871 roku. Ich opór był nadzwyczajny w kontekście serii porażek poniesionych przez wojska francuskie podczas tejże wojny. Przyczynił się do zachowania miasta Belfort i jego okolic (Territoire de Belfort) w granicach Francji po podpisaniu traktatu pokojowego we Frankfurcie, podczas gdy pozostała część Alzacji (Belfort był historycznie jej częścią) odstąpiona została Niemcom. Bartholdi, który sam uczestniczył w działaniach wojennych, otrzymał propozycję stworzenia pomnika od mera Belfortu w 1872 roku. Według wstępnych propozycji pomnik miał stanąć na cmentarzu wojennym na peryferiach miasta. Bartholdi nalegał jednak na ulokowanie rzeźby w miejscu centralnym, dobrze widocznym, takim które sprawi, że będzie ona szeroko kojarzona z miastem. Opracowana przez niego sylwetka lwa miała symbolizować nieugiętość, opór i męstwo. Według autora pomnik miał nie tyle upamiętniać zwycięstwo czy porażkę, co gloryfikować szlachetne zmagania. Zwierzę emanuje nie agresją, lecz spokojną siłą. Inspiracją dla Bartholdiego były rzeźby sfinksów, które widział podczas podróży do Egiptu odbytej w latach 1855–1856. Pod przednią łapą lwa znajduje się przełamana strzała, symbol powstrzymanego natarcia pruskiego. Równolegle do Lwa Belfortu Bartholdi pracował nad swoim najsłynniejszym dziełem – nowojorską Statuą Wolności, której wstępny model wykonał w 1870 roku, a której odsłonięcie nastąpiło w 1886 roku. Lew Belfortu uznany został za zabytek (monument historique) w 1931 roku. Repliki Miedziana replika pomnika w skali 1:3 znajduje się w Paryżu, na place Denfert-Rochereau. Do jej odlewu wykorzystano gipsowy model rzeźby zaprezentowany przez Bartholdiego podczas wystawy światowej w 1878 roku, zakupiony w tym celu przez władze miasta. Rzeźba została odsłonięta w tym samym roku, co pomnik w Belforcie (1880). Mniejsza replika, w skali 1:10, znajduje się w Montrealu, na Dorchester Square. Wykonana z granitu, jej twórcą był George William Hill. Jej odsłonięcie miało miejsce w 1897 roku, z okazji 60. rocznicy objęcia tronu przez królową Wiktorię. Rzeźba miała symbolizować potęgę imperium brytyjskiego oraz ochronę jaką roztacza ono nad Kanadą (wówczas będącą dominium brytyjskim). Galeria Przypisy
Leão de Belfort

O Leão de Belfort é uma escultura monumental de Frédéric Bartholdi, também escultor da Estátua da Liberdade. Ela está localizada em Belfort, na França. O trabalho colossal é de 22 metros de comprimento e 11 metros de altura e domina a paisagem local. A escultura Foi terminado em 1880 e é inteiramente feita de arenito vermelho. Os blocos de que é feito foram esculpidos individualmente e movidos sob o castelo de Belfort para serem montados. O leão simboliza a heroica resistência francesa durante o cerco de Belfort, um assalto prussiano de 103 dias (de dezembro de 1870 a fevereiro de 1871). A cidade foi protegida de 40.000 prussianos por apenas 17.000 homens (apenas 3.500 eram militares) liderados pelo coronel Denfert-Rochereau. Em 2001 a escultura passou por uma restauração, devido a ação da poluição. Réplicas menores estão expostas no centro da Place Denfert-Rochereau em Paris, e no centro de Montreal, no Canadá. Referências
Leul din Belfort

Leul din Belfort este o sculptură monumentală lungă de 21,5 metri și înaltă de 10,7 metri, fiind simbolul orașului francez Belfort. Sculptura este constituită din blocuri zidite de gresie roșie și este simbolul orașului. Leul amintește de rezistența orașului Belfort sub comanda colonelului Denfert-Rochereau în timpul celor 103 zile ale asediului orașului Belfort din timpul războiului franco-german care a avut loc între 3 noiembrie 1870 și 13 februarie 1871. Leul de pe dealul Citadelei din Belfort a fost făurită de Frédéric Auguste Bartholdi din gresie roșie adusă din munții Vosgi. În decembrie 1871, încă în timpul ocupației germane, consiliul orașului hotărăște, să fie construit un monument care să aducă aminte de jertfele din timpul acestui asediu. Inițial s-a preconizat o piatră comemorativă simplă sau o coloană care să fie așezată în cimitirul orașului, însă Bartholdi a pregătit un proiect de monument, acesta reprezentând un leu impozant din piatră, răspândind frica, proiectul fiind în acest fel acceptat. La început era prevăzut ca leul să privească în direcția dușmanului, însă protestele germanilor i-au convins, astfel acum leul privește spre vest. Realizarea sculpturii a durat din 1875 până în 1880, fiind finanțat printr-o acțiune de chetă națională. Din cauza diferenței de păreri dintre artist și Consiliul orășenesc, nu a avut loc nicio inaugurare oficială. La 28 august 1880 din inițiativa și finanțarea artistului s-a făcut o iluminare feerică a operei sale. Nu după mult timp Leul a devenit simbolul orașului iar la 20 aprilie 1930 a fost clasificat ca „monument historique“. Zeci de mii de vizitatori vin anual să admire de aproape acest monument și să viziteze fortificațiile citadelei și să privească de pe colină întinderile orașului Belfort. O replică de dimensiuni mai mici din bronz este expusă în Paris în Place Denfert-Rochereau. Literatură Cámeléon (Konzeption): Le Lion de Belfort, (Faltblatt, dreisprachig) o. J. Galerie poze Legături externe
Бельфорский лев

Бельфо́рский лев (фр. Lion de Belfort) — монументальная каменная скульптура длиной в 22 метра и высотой 11 метров, являющаяся символом французского города Бельфор. Лев призван напоминать о сопротивлении Бельфора под руководством капитана Пьера Данфер-Рошро во время осады города во Франко-прусской войне 1870—1871. Лев на холме возле Бельфорской крепости был создан скульптором Фредериком Огюстом Бартольди из красного песчаника. По изначальному плану лев должен был взирать в сторону врага, однако в результате немецких протестов эти планы были отброшены и лев был построен устремлённым на запад. Сооружение скульптуры длилось с 1872 по сентябрь 1879. Из-за разногласий между скульптором и мэрией города Бельфор официальное открытие памятника не состоялось. 28 августа 1880 Бартольди профинансировал и провёл праздничное освящение своей работы. С 20 апреля 1930 Бельфорский лев возведён в разряд «исторического монумента» (monument historique) и соответственно охраняется государством. Другие «Бельфорские львы» Другая авторская версия памятника установлена в Париже в центре площади Данфер-Рошро, а ещё одна находится в Ботаническом саду Монреаля. Прозвищем «Бельфорский лев» также иногда называют самого полковника Данфер-Рошро.
Lycée Xavier-Marmier

Le Lycée Xavier-Marmier est un établissement scolaire situé à Pontarlier dans le Doubs. Il est nommé d'après l'homme de lettres Xavier Marmier natif de la ville. Le lycée est notamment connu pour sa section sport-études. Historique Le Lycée a été inauguré le 1er mai 1965. Enseignement Enseignement général Le lycée abrite des élèves qui préparent le baccalauréat général (S, ES, L). Il prépare aussi aux formations professionnelles CAP employé de vente spécialisé, au Baccalauréat Professionnel commerce, et au Baccalauréat Professionnel Gestion Administration. Il se distingue notamment par l'enseignement de la langue italienne, en plus de l'anglais, l'allemand et l'espagnol, ainsi que du latin. Le lycée propose également les sections suivantes : Section européenne, Section Sport, Section Arts. Enseignement post-bac Le lycée prépare également à certaines formations de l'Enseignement supérieur : BTS Comptabilité et Gestion, BTS Commerce International, BTS Management Commercial Opérationnel, ainsi que la mention complémentaire Animation - Gestion de projets dans le secteur sportif. Section sport-étude La section sportive scolaire (anciennement section sport-étude) combine études classiques et sport de haut niveau (football, ski nordique de fond). La section sportive ski nordique a vu passer dans ses rangs de nombreux champions, notamment les champions olympiques Florence Baverel, Vincent Defrasne, Anaïs Bescondet Lou Jeanmonnot Classement du lycée En 2018, le lycée se classe 12e au niveau départemental quant à la qualité d'enseignement, et 1609e sur 2277 au niveau national, Il propose la/les section(s) : Section européenne, Section Sport, Section Arts. Le classement s'établit sur trois critères : le taux de réussite au bac, la proportion d'élèves de première qui obtient le baccalauréat en ayant fait les deux dernières années de leur scolarité dans l'établissement, et la valeur ajoutée (calculée à partir de l'origine sociale des élèves, de leur âge et de leurs résultats au diplôme national du brevet). Anciens élèves Notes et références Bibliographie Lycée Xavier-Marmier, ONISEP. Liens externes Ressource relative aux organisations : SIRET Sites officiels : www.lycee-xavier-marmier.fr et lyc-xmarmier-pontarlier.eclat-bfc.fr Portail de l’éducation Portail du Doubs Portail du biathlon Portail du ski de fond
Parc des expositions de Haute-Saône

Le Parc des expositions de Haute-Saône, appelé commercialement Parc Expo 70, est un bâtiment multifonctionnel et modulable de 5 000 m2, dédié aux salons événementiels, foires, conférences et concerts pouvant accueillir jusqu'à 3 200 personnes. Située à la périphérie de Vesoul, en Haute-Saône, le parc des expositions est la plus grande salle multifonction du département et accueille chaque année environ 25 000 visiteurs. Localisation Localisé dans la zone Technologia, au nord de la ville, l'édifice couvre une surface de 3 200 m2, sur un terrain plat de 2 hectares. Équipé de deux parking (l'un de 138 places et le second de 29 places), la structure est intégralement accessible aux personnes à mobilité réduite. Le site est desservi par la ligne 4 du réseau de transports en commun vésulien Vbus. De forme rectangulaire, le bâtiment a une superficie de 90 mètres x 57 mètres (un demi-hectare), soit quasiment la taille d'un terrain de football. Historique Le premier projet de création d'un parc des expositions à Vesoul date de 2001, mais fut annulé en 2007 pour raisons environnementales. En effet, le parc Technologia est situé à proximité d'une zone humide protégée qui s'étend au nord de Vesoul. À nouveau annulé en 2010 car non conforme au plan local d'urbanisme, le projet est finalement relancé par la suite. Devant les difficultés pour trouver un site adéquate pour la construction de la structure, il est décidé d'installer le parc des expositions dans un bâtiment déjà existant, une ancienne usine de fabrication de sièges en cuir de la société Faurecia, installée en 2001 dans la zone et qui a fermé ses portes en 2010. Après plusieurs mois de réaménagement et de restructuration, le parc est finalement inauguré le 3 juin 2013. Le 15 septembre 2015, le parc des expositions accueille le président de la République François Hollande et le Premier ministre Manuel Valls pour une réunion à huis clos. Équipements Géré par la Chambre de commerce et d'industrie Saône-Doubs, le parc des expositions peut recevoir des manifestations de types salons, réunions, concerts, congrès et foires. La structure a une capacité totale de 3 200 personnes debout ou 2 000 assises. Galerie Voir aussi Articles connexes Salle de spectacle Parc des expositions Chambre de commerce et d'industrie Saône-Doubs Théâtre Edwige-Feuillère Liens externes Site officiel du parc des expositions de Haute-Saône Notes et références Portail de Vesoul Portail de la Haute-Saône Portail du théâtre