NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sammallahdenmäki

Sammallahdenmäki is a Bronze Age burial site in Finland in Rauma, in the region of Satakunta. The site includes 33 granite burial cairns dating back more than 3,000 years, to 1500 to 500 BC. Sammallahdenmäki is one of the largest, most complete, and most important Bronze Age sites in Fennoscandia, and was designated by UNESCO as a World Heritage Site in 1999. Description The burial site is located on a long ridge in a remote area off the road to Tampere from Rauma. The 33 burial cairns making up the site are arranged into distinct clusters along the crest of the ridge. Each cairn was constructed from granite boulders quarried from the cliff face below the ridge or collected on site, in typical Bronze Age fashion. Of the 33 cairns, 28 are dated to the early Bronze Age, and the rest to the early Iron Age. Several different shapes and sizes of these cairns exist at the site. Two unusual cairns are the Huilun pitkä raunio ("long ruin of Huilu"), which is surrounded by an ancient stone wall, and the Kirkonlaattia ("Church Floor"), an unusual rectangular cairn covering 16 x 19 metres with a flat top. The "Church Floor" cairn is the only one of its type found in Scandinavia. The Sammallahdenmäki cairns were originally built to have a scenic view of the coast and the Gulf of Bothnia (a hallmark of early Bronze Age burial mounds), but over time, uplift has occurred and the ocean is no longer visible. The cairns may relate to rituals of sun worship, a religion that spread across Scandinavia during the Bronze Age, and demonstrates kin group land ownership, which is associated with the advent of farming. Discovery and Excavation The stone cairns were first mentioned in a catalogue of ancient sites in 1878, along with a vague description of an excavation (of which no details survive). Four of the cairns were excavated by archaeologist Volter Högman in 1891, including Huilun pitkä raunio and Kirkonlaattia. Of the 8 cairns that have been excavated, 6 of them date to the Bronze Age and 2 to the early Iron Age. See also Kuninkaanhauta References External links Sammallahdenmäki from UNESCO Sammallahdenmäki from World Heritage Sites Sammallahdenmäki, from the Finnish National Board of Antiquities
Sammallahdenmäki

El sitio funerario de Sammallahdenmäki es un sitio arqueológico situado al suroeste de Finlandia en la región de Satakunta y en el municipio de Rauma. Se compone de 36 grupos funerarios en granito de la Edad de Bronce, entre el 1500 a. C. y 500 a. C. El día 1 de diciembre de 1999, la Unesco eligió el sitio para ser el primer yacimiento arqueológico incluido en la lista finesa del Patrimonio de la Humanidad. En el momento de los enterramientos, el sitio funerario estaba localizado cerca del mar. El movimiento isostático ha retirado hoy día las aguas del Golfo de Botnia más de 15 km. La primera mención de los túmulos en la era moderna data del año 1878. Cuatro de estos túmulos fueron excavados y estudiados por el arqueólogo Volter Högman en 1891, entre ellos la Kirkonlaattia (el suelo de la iglesia), una formación rectangular de 16 metros por 19. Enlaces externos Sammalahdenmäki - Oficina finesa de arqueología
Site funéraire de l'âge du bronze de Sammallahdenmäki

Le site funéraire de Sammallahdenmäki est un site archéologique de l'Âge du bronze situé dans le Sud-Ouest de la Finlande, dans la région du Satakunta et la commune de Lappi, qui a fusionné en 2009 avec la ville de Rauma. Situation À l'Âge du bronze, le site funéraire de Sammallahdenmäki était situé à proximité immédiate de la mer. Le rebond isostatique du bouclier scandinave a aujourd'hui rejeté les eaux du golfe de Botnie à plus de 15 km. Historique La première mention des cairns de Sammallahdenmäki à l'époque moderne date de 1878. Quatre de ces cairns ont été largement fouillés et étudiés par l'archéologue Volter Högman en 1891, dont le Kirkonlaattia (le plancher de l'église), une formation rectangulaire de 16 mètres sur 19. Description Le site de Sammallahdenmäki est constitué de 36 cairns funéraires en granite datés de l'Âge du bronze, entre environ 1500 et 500 av. J.-C. Protection Le 1er décembre 1999, l'UNESCO a retenu le site pour en faire le premier site archéologique finlandais intégré à la liste du Patrimoine mondial. Références Lien externe (en) Sammalahdenmäki - office finlandais d'archéologie Portail de la Préhistoire Portail de l’archéologie Portail du patrimoine mondial Portail de la Finlande
Sammallahdenmäki

Sammallahdenmäki je lokalitet eneolitskog groblja u finskoj općini Lappi (regija Satakunta, Zapadna Finska), koje je 1999. god. upisano na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Europi kao najvažniji prapovijesni arheološki lokalitet iz brončanog doba u Skandinaviji. Nalazi se na zabačenom brdu u blizini puta između gradova Tampere i Rauma, na mjestu koje je u prapovijesti bila morska obala Botničkog zaljeva koja je zbog uzdizanja tla, danas oko 15 km dalje. Sammallahdenmäki čini 36 granitnih gromila iz oko 1500. – 500. pr. Kr. Prve četiri gromile iskopao je arheolog Volter Högman 1891. godine, od kojih su najpoznatije Kirkonlaattia ("Crkveni pod"), koja ima neobičan kvadratičan plan veličine 16 x 19 metara, visine 50 cm, s ravnom površinom, i Huilun pitkä raunio ("Duga ruina Huiluna"), u obliku jarka okruženog drevnim kamenim zidom. Poveznice Tumuli Megalitska kultura Ilirske gomile Vanjske poveznice http://www.nba.fi/en/sammallahdenmakieng Sammallahdenmäki na stranicama Finskog odbora za nacionalnu baštinu] (engl.) Svjetska baština Sammallahdenmäki Arhivirana inačica izvorne stranice od 20. rujna 2006. (Wayback Machine) s turističkim informacijama (engl.) Ostali projekti
Sammallahdenmäki

Sammallahdenmäki è un sito archeologico funerario dell'età del bronzo che si trova in Finlandia, nei pressi di Lappi. Nel 1999 è stato incluso nell'elenco dei patrimonio dell'umanità dell'UNESCO. Il sito si trova su di una collina, lontano dalla strada che porta da Tampere a Rauma. In origine si trovava nei pressi della costa del Golfo di Botnia, ma in seguito al sollevamento terrestre subito nel corso dei secoli ora esso si trova a ben 15 chilometri dal mare. Si tratta di uno dei più importanti siti dell'età del bronzo di tutta la Scandinavia. Il sito è composto da 36 tumuli funerari in granito, eretti fra il XV e il V secolo a.C. Quattro di questi tumuli furono scavati dall'archeologo Volter Högman nel 1891, tra cui quelli detti Kirkonlaattia ("pavimento della chiesa", un insolito tumulo rettangolare di 16 metri per 19, con un tetto piatto) e Huilun pitkä raunio ("il lungo tumulo di Huilu", circondato da un'antica cinta muraria in pietra). Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Sammallahdenmäki Collegamenti esterni (EN) Pagina del sito dell'UNESCO relativa a Sammallahdenmäki, su whc.unesco.org. (EN) Pagina informativa sul sito archeologico, su nba.fi. URL consultato il 25 gennaio 2007 (archiviato dall'url originale il 2 gennaio 2007).
Sammallahdenmäki

Sammallahdenmäki is een heuvel met 33 stenen graven uit de bronstijd. Dit mosrijke gebied ligt in de gemeente Lappi, West-Finland. De oudste graven van dit grafveld stammen uit de vroege bronstijd. Sammallahdenmäki staat sinds 1999 op de UNESCO-Werelderfgoedlijst en geldt als exemplarisch voor de Scandinavische samenleving en begrafenisrituelen in de bronstijd. De site is, op enkele plunderingen in de 19e eeuw na, zeer goed bewaard gebleven door zijn afgelegen locatie. Externe links Achtergronden en routebeschrijving Evaluatierapport van Unesco
Cmentarzysko z epoki brązu w Sammallahdenmäki

Cmentarzysko z epoki brązu w Sammallahdenmäki (fiń. Sammallahdenmäen pronssikautinen röykkiöalue) – zbiór ok. trzydziestu granitowych kopców grobowych cmentarzyska z epoki brązu znajdujący się na terenie gminy Lappi, stanowiący ważne świadectwo zwyczajów pogrzebowych oraz praktyk religijnych z obszaru Europy Północnej sprzed ponad trzech tysięcy lat. Historia Cmentarzysko Sammallahdenmäki stanowi wyjątkowe świadectwo życia społeczeństwa, a zwłaszcza praktyk pogrzebowych z epoki brązu w Skandynawii. Kultura epoki brązu w Skandynawii (1500-500 p.n.e.), obejmuje strefę przybrzeżną Finlandii kontynentalnej oraz archipelag. Brąz jest szeroko reprezentowany w kulturze materialnej regionu, mimo że jego elementy składowe: miedź i cyna nie występowały w okolicy; metale te w dużej mierze nabywano w ramach handlu i wymiany. Kamienne kopce pochówkowe, budowane z głazów, bez wypełnienia ziemnego, umieszczone ponad grobowcami z kamienia lub drewna, zostały wzniesione na skałach z widokiem na morze na całym wybrzeżu Finlandii; zidentyfikowano ponad 3000 z nich. Zawierały one szczątki zarówno z kremacji jak i zwykłego pochówku członków lokalnej wspólnoty wraz ze wszystkimi przedmiotami związanymi z obrządkiem pogrzebowym. Cmentarzysko Sammallahdenmäki jest związane z rytuałami kultu słońca, które rozprzestrzeniały się ze Skandynawii na cały region. Cmentarzysko Sammallahdenmäki obejmuje 33 kopce pochówkowe i jest największym i najlepiej zachowanym tego typu zespołem w całej Finlandii, 28 spośród kopców można z pewnością datować wczesną epokę brązu. Są one położone wzdłuż grzbietu i wyższych partii długiego na 700 m wzniesienia i skupione w kilku grupach. Ich struktury zostały zbudowane z głazów granitowych, wydobywanych z klifu poniżej szczytu wzniesienia lub wydobytych na miejscu. Niektóre z nich są również zbudowane z kamienia bez zaprawy. W zależności od ich kształtów i rozmiarów kopce pochówkowe można podzielić na kilka grup: kopce małe, niskie i okrągłe, kopce wielkie, i kopce z zaokrąglonymi ścianami. Grobowce pod nimi wykonano z płyt kamiennych. Na terenie cmentarzyska Sammallahdenmäki znajdują się również dwie nietypowe konstrukcje. Pierwsza z nich jest owalna i wydłużona i wydaje się być rozbudowywana w trzech kolejnych etapach. Zawiera ona tylko węgiel, nigdy nie znaleziono w niej jakichkolwiek kości. Druga to duży czworokątny grobowiec, znany jako Posadzka Kościelna (fiń. Kirkonlaatia), konstrukcja unikatowa na terenie Finlandii i bardzo rzadka w Skandynawii. Powierzchnia tego grobowca jest płaska, nie ma on ścian zewnętrznych, a warstwy ułożonych kamieni są coraz cieńsze w miarę zbliżania się do jego środka. Stopień autentyczności cmentarzyska Sammallahdenmäki jest bardzo wysoki. Kopce zbudowane są z granitu, który nie ulega łatwo erozji. Okolice cmentarzyska pozostały nietknięte a same kopce zostały naruszone tylko w niewielkim stopniu. Bibliografia Opis zabytku na stronie UNESCO (ang.)
Sammallahdenmäki

O Sítio funerário da Idade do Bronze de Sammallahdenmäki é um sítio arqueológico localizado ao sudoeste da Finlândia, na região de Satakunta, na comuna de Lappi. É constituído de 36 moledros funerários de granito que datam da Idade do Bronze, entre 1500 a.C. e 500 a.C. Em 1999 a UNESCO inscreveu este sítio como Patrimônio da Humanidade. No momento do enterro, o sítio funerário era próximo ao mar, mas o rebote isostático afastou a água do Golfo de Bótnia a mais de 15 Km. A primeira menção destes túmulos na época moderna data de 1878. Quatro destes túmulos foram largamente estudados pelo arqueólogo Volter Högman, em 1891, no Kirkonlaattia, uma formação retangular de 16m X 19m. Ligações externas (em inglês) Sammalahdenmäki - escritório finlandês de arqueologia
Sammallahdenmäki

Sammallahdenmäki este numele unui sit funerar din regiunea Satakunta, Finlanda de Vest. Câmpul funerar include 33 de necropole și fost înscris pe lista locurilor din patrimoniul mondial UNESCO în anul 1999. Primele săpături arheologice au fost inițiate de Volter Högman în anul 1891. Istoric Situl funerar este strâns legat de cultul soarelui, iar în momentul construcției (1500 - 500 E.n.) acesta se afla pe țărmul Golfului Botnic. Datorită faptului că apele mării s-au retras cu aproximativ 15 kilometri, în prezent situl se află pe malul lacului Saarnijärvi. Patrimoniul Mondial UNESCO Importanța sitului rezidă în primul rând în vechimea acestuia (28 de necropole sunt datate ca fiind construite la începutul Epocii Bronzului). Alte două structuri, extrem de rar întâlnite în Scandinavia și unice în Finlanda , respectiv Podeaua Bisericii (Kirkonlaattia în limba finlandeză) și Lunga ruină a lui Huilu (Huilun pitkä raunio în limba finlandeză) au fost clasificate ca turnuri (termenul folosit cu precădere în limbile engleză și franceză este cel de cairn) datorită formei pe care o au, nu a conținutului. În structurile menționate nu au fost găsite urme de oase incinerate, prezente în celelalte necropole de la Sammallahdenmäki. Vezi și Locuri din patrimoniul mondial Finlanda Galerie Note
Саммаллахденмяки

Саммаллахденмяки, фин. Sammallahdenmäki — некрополь эпохи бронзового века в муниципалитете Раума провинции Сатакунта в Финляндии. Отнесён ЮНЕСКО к памятникам Всемирного наследия в 1999 г. Включает 36 гранитных погребальных каирнов, датируемых в среднем более чем 3000 лет назад, от 1500 до 500 г. до н. э. Некрополь расположен на холме в стороне от дороги между Тампере и Раумой. Изначально некрополь находился на берегу Ботнического залива, однако с тех пор произошёл подъём суши, и сейчас его местонахождение удалено от моря на 15 км. Это один из наиболее важных памятников бронзового века в Фенноскандии. Четыре каирна раскопал археолог Вольтер Хёгман в 1891 г., среди них — «Церковный пол» (Kirkonlaattia), необычный прямоугольный каирн размером 16 x 19 метров с плоским верхом, и «Длинные руины Хуилу» (Huilun pitkä raunio), окружённые древней каменной стеной. См. также Доисторическая Фенноскандия Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Саммаллахденмяки Sammallahdenmäki from UNESCO Sammallahdenmäki Sammallahdenmäki, Lappi, from the Finnish National Board of Antiquities
Pokopališče iz bronaste dobe v Sammallahdenmäkiju

Sammallahdenmäki je grobišče iz bronaste dobe na Finskem v bližini mesta Rauma v regiji Satakunta. Najdišče vključuje 33 granitnih grobišč, ​​starih več kot 3000 let, od 1500 do 500 pr. n. št. Sammallahdenmäki je eno največjih, najpopolnejših in najpomembnejših najdišč iz bronaste dobe v Fenoskandiji, UNESCO pa ga je leta 1999 uvrstil na seznam svetovne dediščine. Opis Grobišče je na dolgem grebenu v oddaljenem območju ob cesti med Tamperejem in Raumo. 33 grobišč, ​​ki sestavljajo mesto, je razporejenih v ločene skupine vzdolž grebena. Vsaka grmada je bila zgrajena iz granitnih balvanov, izkopanih s stene pečine pod grebenom ali zbranih na kraju samem, na značilen način bronaste dobe. Od 33 grobnic jih je 28 datiranih v zgodnjo bronasto dobo, ostale pa v zgodnjo železno dobo. Na mestu obstaja več različnih oblik in velikosti teh grobnic. Dve nenavadni skali sta Huilun pitkä raunio ('dolga ruševina Huiluja'), ki je obdana s starodavnim kamnitim zidom, in Kirkonlaattia ('cerkvena tla'), nenavadna pravokotna skala velikosti 16 x 19 metrov z ravnim vrhom. Grmada 'Cerkvena tla' je edina te vrste, najdena v Skandinaviji. Sammallahdenmäke grobnice so bile prvotno zgrajene tako, da imajo slikovit pogled na obalo in Botniški zaliv (značilnost grobov iz zgodnje bronaste dobe), toda sčasoma je prišlo do dviga kopnega in ocean ni več viden. Grobnice se lahko nanašajo na obrede čaščenja sonca, vere, ki se je v bronasti dobi razširila po Skandinaviji, in prikazuje lastništvo zemlje v sorodstvenih skupinah, ki je povezano s pojavom kmetovanja. Odkritje in izkopavanje Kamnite jame so bile prvič omenjene v katalogu starodavnih najdišč leta 1878, skupaj z nejasnim opisom izkopavanja (o katerem ni ohranjenih podrobnosti). Arheolog Volter Högman je leta 1891 izkopal štiri grobnice vključno s Huilun pitkä raunio in Kirkonlaattia. Od 8 izkopanih jih je 6 iz bronaste dobe, 2 pa iz zgodnje železne dobe. Sklici Zunanje povezave Sammallahdenmäki iz UNESCO Sammallahdenmäki Sammallahdenmäki, Lappi, iz Finskega nacionalnega odbora za starine Opis in slike
Sammallahdenmäki

Bronsåldersgravrösena i Sammallahdenmäki är ett antal gravrösen från bronsåldern i byn Kivikylä i Raumo i Satakunta i Finland. Sammallahdenmäki består av totalt 36 gravrösen från bronsåldern (1500–500 f.Kr.), vid den tiden låg området vid kusten. Gravarna är gjorda i tre olika mönster, låga och runda smårösen, stora stackformade och runda ringformade rösen. En enda av gravarna är fyrkantig och kallas ”Kyrkgolvet” (finska: Kirkonlattia). Fyrkantiga stenrösen är inte kända från andra delar av Finland och formen är ovanlig inom hela den skandinaviska bronskulturens område. Enligt folksägnen tävlade jättar med några kristna om vem som kunde bygga en kyrka fortast. De kristna jobbade snabbast, och det fyrkantiga röset är grunden till den kyrka som jättarna påbörjade. Bronsåldersgravrösena i Sammallahdenmäki skrevs in som Finlands första arkeologiska objekt på Unescos världsarvslista 1999. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Sammallahdenmäki. Lapin Kunta — Sammallahdenmäki (finska)
Саммаллахденмякі

Саммаллахденмякі (фін. Sammallahdenmäki) — некрополь епохи бронзової доби у муніципалітеті Раума провінції Сатакунта у Фінляндії. Віднесений ЮНЕСКО до пам'яток Всесвітньої спадщини в 1999 р. включає 36 гранітних похоронних каїрнів, що датуються у середньому від 1500–500 р. до н. е.. Некрополь розташований на пагорбі у стороні від дороги між Тампере і Раума. Спочатку некрополь було розташовано на березі Ботнічної затоки, однак з того часу стався підйом суші, і зараз його місцезнаходження віддалено від моря на 15 км. Це одна з найважливіших пам'яток бронзової доби у Фенноскандії. Чотири каїрни розкопав археолог Вольтер Хегман в 1891 р., серед них — «Церковна підлога» (Kirkonlaattia), незвичайний прямокутний каїрн розміром 16×19 метрів з пласким верхом, і «Довгі руїни Хуїлу» (Huilun pitkä raunio), оточені древньою кам'яною стіною. Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Саммаллахденмякі Sammallahdenmäki [Архівовано 3 вересня 2014 у Wayback Machine.] from UNESCO Sammallahdenmäki Sammallahdenmäki, Lappi, from the Finnish National Board of Antiquities
Kurjenrahka Nationalpark

Kurjenrahka Nationalpark (finsk: Kurjenrahkan kansallispuisto, svensk: Kurjenrahka nationalpark) er en nationalpark i det Egentlige Finland. Den blev etableret i 1998 og dækker 29 km2. Området består hovedsageligt af mose, men omfatter også urskove, hvoraf nogle har været urørt i over 150 år. Den europæiske los er fast bosat i Kurjenrahka, men der er også observeret brune bjørne og ulve, og de vides at være bosiddende i områder inden for eller tæt på parken. Der er over 300 km afmærkede stier i området. I middelalderen var skovene fælles ejet af det lokale sogn. I begyndelsen af 1800-tallet købte to herregårde dem, men de havde økonomiske vanskelige tider og måtte sælge dem til staten inden slutningen af det 19. århundrede. Før de solgte, ryddede de alle lettilgængelige områder for skov, men nogle øer midt i moserne forblev med skov. Kilder og henvisninger Outdoors.fi - Kurjenrahka National Park
Nationalpark Kurjenrahka

i3i6 Der Nationalpark Kurjenrahka, originalsprachlich finnisch Kurjenrahkan kansallispuisto und schwedisch Kurjenrahka nationalpark, ist ein Nationalpark im Südwesten Finnlands in der Nähe von Turku. Der Park wurde 1998 eingerichtet und ist 29 km² groß. Das Areal besteht hauptsächlich aus Moor, weitere Teile sind Primärwald, der zum Teil seit mehr als 150 Jahren unberührt ist. Neben Luchsen, die dauerhaft im Nationalpark leben, wurden auch Braunbären und Wölfe beobachtet, die im oder nahe dem Park leben. Es gibt etwa 300 km markierte Wege im Gebiet. Weblinks Nationalpark Kurjenrahka, Visit Finland Einzelnachweise
Kurjenrahka National Park

Kurjenrahka National Park (Finnish: Kurjenrahkan kansallispuisto, Swedish: Kurjenrahka nationalpark) is a national park in Southwest Finland. It was established in 1998 and covers 29 square kilometres (11 sq mi). The area consists mainly of bog but also includes primeval forests, some of which have been unmanaged for over 150 years. The northern lynx is a permanent resident of Kurjenrahka, but Eurasian brown bears and Eurasian wolves have also been observed and are known to reside in areas within or close to the park. Marked trails in the general area extend to over 300 km. It includes several lakes, such as Mynäjärvi. In Middle Ages the forests were jointly owned by the local parish. In early 1800s two manors bought them, but they had financially hard times and had to sell them to the state before end of the 19th century. Before selling, they logged clear all areas with easy access, but some islands in middle of mires remained unlogged. See also List of national parks of Finland Protected areas of Finland References External links Media related to Kurjenrahka National Park at Wikimedia Commons Kurjenrahka National Park travel guide from Wikivoyage Outdoors.fi – Kurjenrahka National Park
Parque nacional de Kurjenrahka

El Parque nacional de Kurjenrahka (finés: Kurjenrahkan kansallispuisto, sueco: Kurjenrahka nationalpark) se encuentra en el suroeste de Finlandia, en la región de Finlandia Propia. Se estableció en 1998 y cubre 29 km². El área se compone principalmente de ciénagas, pero también incluye bosques primitivos, algunos de los cuales no han sido gestionados durante más de 150 años.​ El lince euroasiático es un residente permanente de Kurjenrahka, pero también se han observado osos pardos y lobos grises y se sabe que residen en áreas dentro o cerca del parque. Los senderos marcados en el área general se extienden a más de 300 km. Características El parque incluye las mayores turberas del sudoeste de Finlandia, pero al ser elevadas, son pobres en nutrientes. Las mayores son las de Kurjenrahka, pero el parque incluye otras, como Lammenrahka y Vajosuo, donde hay elevaciones conocidas como hummocks, en las que crecen algunos pinos dispersos y Rhododendron tomentosum o té del Labrador. La de Kurjenrahka, que da nombre al parque tiene unos 20 km², dividida por islotes de bosque. Las turberas de Laidassuo y Lakjärvenrahka, al oeste, están atravesadas por largas formaciones rocosas cubiertas de bosque que les dan el aspecto en algunos lugares, de un laberinto. En el lado oriental de estas turberas se encuentra el bosque de Pukkipalo, el más viejo de la región.​ Fauna Entre las aves, destacan las grullas, aunque también se encuentran el alcotán europeo, el cernícalo vulgar, el chotacabras europeo, el pito cano, la alondra totovía y el papamoscas papirrojo. En los bosques viejos que rodean las turberas se encuentra el cuervo, el mochuelo boreal, el cárabo uralense, el pito negro, el pico tridáctilo, el gallo lira común y el urogallo común. Las migraciones traen, en primavera y otoño, además de las grullas, el ánsar campestre. Entre los mamíferos, la ardilla voladora siberiana y su peor enemigo, la marta, así como el azor común. En el lago Savojärvi hay nutrias. La población de linces es permanente y pueden verse alces y corzos. El lobo y el oso pardo son visitantes. Referencias