NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Finnoviken

Finnoviken (finska: Finnoonlahti eller Suomenojan lintualtaat) är en cirka 17 hektar stor sjö eller våtmark som ligger i Finno i södra Esbo. Området var tidigare en naturlig vik, men skiljdes från havet med vallar år 1963 för att bilda en sedimenteringsbassäng för Finno avloppsreningsverk. År 1972 upphörde användningen av bassängen för avloppsvattenfällning, varefter den fylldes med jord fram till 1980-talet. Avloppsreningsverket flyttades från Finno till Blombacken i etapper under 2022–2023, och verksamheten vid anläggningen i Finno lades ner. Nuförtiden är Finnoviken mycket igenvuxen och inte i kontakt med havet. Ett mångsidigt och rikt fågelliv häckar i våtmarken. Fågellivet i Finnoviken och dess närområden har övervakats genom undersökningar sedan 1960-talet. Enligt en undersökning från år 2000 var den vanligaste häckande arten den nationellt hotade skrattmåsen, med 850 par som häckade i dammen. Bland områdets specialiteter finns rörhöna (sju par), snatterand (tio par år 2005) och svarthakedopping (elva par). Finnoviken är ett av de viktigaste häckningsområdena i Finland för dessa arter. Enligt undersökningen häckade totalt 36 arter och 1079 fågelpar i området. På sommaren används våtmarken också av många andra sjöfåglar samt av ruggande sjöfåglar som häckar i närheten. Fågellivet är även rikt under vår och höst: våtmarken är en viktig rastplats för flyttande sjöfåglar och vadare. Våtmarken är låg, har lerbotten och är mycket näringsrik. Vegetationen är frodig: större delen av avrinningsområdet är täckt av tät bladvass och bredkaveldun. Den enda undervattensväxten i de öppna vattenområdena är den sällsynta vårtsärven, en art som först upptäcktes i Finland just i Finnoviken. Den anlände troligen med fåglar. Vårtsärven är mycket riklig i området och täcker en stor del av det öppna vattnet. En naturstig löper runt våtmarken, längs vilken det finns två fågeltorn. På norra sidan av våtmarken finns ett vassområde som har bevarats i relativt naturligt tillstånd, och på den östra sidan finns en flodslätt som numera används som betesmark. De norra och östra sidorna av våtmarken omges av Finnobäcken, som skiljs från den av en vall. Området är ett av de populäraste fågelskådningsmålen i Helsingforsregionen. Vid den södra sidan av våtmarken ligger Finno kraftverk, som använder fossilgas som bränsle. Förbränningen av kol upphörde den 28 april 2024. Kraftledningarna från kraftverket går över Finnoviken. Källor . ISBN 9789529391813 . ISBN 951-857-412-X . ISBN 952-91-3915-2 Björklund, Heidi: Finno - lintukeidas. Tringa, 2004, nr 1, s. 6–13. Aarniala, Jaakko (red.): Kesäkatsaus 2005. Tringa, 2006, nr 3, s. 130–143.
Église de Rajamäki

L’église de Rajamäki (finnois : Rajamäen kirkko) est une église luthérienne située dans le village de Rajamäki à Nurmijärvi en Finlande. L'église a été construite, pour ses employés, par la société Alko(Vehviläinen 1963). Description L'église de style fonctionnaliste présente de nombreux symboles chrétiens. La tour de 48,1 mètres de hauteur porte une croix de 7 mètres de haut. Les longs murs de l'église d'un seul tenant symbolisent la tunique du Christ. La Sainte Trinité est rappelée par trois lustres de Paavo Tynell. Le vitrail circulaire du mur méridional symbolise la lumière éternelle du royaume de Dieu. L'évidement de l'autel est fait pour ressembler à un livre ouvert. Les cloches électrifiées sont placées dans la tour qui est percée de trous aux volets réglables. L'église attendra la fin de la guerre et même 1958 pour se mettre en quête d'un retable. L'appel d'offres sera remporté par la fresque Chemin, Vérité et Vie d'Anna Räsänen. Les deux murs de l'entrée portent les reliefs d'Arvi Tynys représentant le Sermon sur la montagne, Jésus bénissant les enfants. Fait très rare dans une église luthérienne, l'église possède aussi une représentation de Madone, sculptée par Gunnar Uotila, la Madone de Rajamäki, qui est placée sur la façade de la chaire. L'œuvre a été financée par Karl August Fagerholm le directeur général d'Alko (Vehviläinen 1963). Bibliographie Olli Vehviläinen & Olli Kauppila & Toivo Kuronen & Heikki Suomalainen, Rajamäen tehtaat 1888–1963, 1963 Olli Kauppila, Rajamäen tehtaat 1888–1988 – 100-vuotiskirja, Alko, 1988 (ISBN 951-8913-01-3) Galerie Références Voir aussi Liens externes Site officiel Ressource relative à la musique : MusicBrainz Articles connexes Liste des églises évangéliques luthériennes de Finlande Portail de l’architecture chrétienne Portail de la Finlande Portail du protestantisme
St.-Nikolaus-Kathedrale (Kuopio)

Die Kathedrale St. Nikolaus (finnisch: Pyhän Nikolaoksen katedraali) ist die Bischofskirche des Bistums Kuopio der Orthodoxen Kirche Finnlands im finnischen Kuopio. Die Kirche wurde 1902/03 von Alexander Isakson aus Wyborg an Stelle einer 1868 gebauten Holzkirche errichtet. Die von Generalgouverneur Nikolai Iwanowitsch Bobrikow gespendete Ikonostase wurde im St. Petersburger Alexander-Newski-Kloster hergestellt. Die Orgel mit 52 Registern wurde 1956 von der Bruno Christensen & Sønner Orgelbyggeri erbaut und 2015 überholt. In der Kirche befinden sich acht Glocken sowie sechs Uhren. 1954 und 1965 wurde die Kirche, 2004 der Innenraum und die Ikonostase restauriert. Weblinks Orthodoksi.fi Einzelnachweise
Saint Nicholas Cathedral, Kuopio

St. Nicholas Cathedral (Finnish: Pyhän Nikolaoksen katedraali; Swedish: Helige Nikolaus katedral; Russian: Никольский собор) is the main church of the Kuopio Orthodox Parish in Väinölänniemi, Kuopio, Finland, and also the seat of the Orthodox Diocese of Karelia. The church was completed in 1903 and is dedicated to Saint Nicholas. The church, built between 1902 and 1903, was designed by the master builder Aleksander Isakson from Vyborg. The facade is plastered and painted to look like red brick, but there is also genuine brick under the plaster. In appearance, it resembles red-brick simultaneous garrison churches. The iconostasis was made at the Alexander Nevsky Lavra in Saint Petersburg and was donated by Nikolay Bobrikov, the Governor-General of Finland. There are eight bells in the cathedral. The church was consecrated by the second Orthodox Archbishop of Finland, Archbishop Nikolai in 1904. The church was renovated betweeb 2003 and 2004, and was reopened by Archbishop Leo Makkonen in 2004. During the renovation, the gilding of the iconostasis was renewed and the interiors of the cathedral were completely renovated. See also Kuopio Cathedral St. Nicholas Church, Kotka Sources References External links St. Nicholas' Church - Kuopio Orthodox Parish (in Finnish)
Cathédrale Saint-Nicolas de Kuopio

La cathédrale Saint-Nicolas (en finnois : Pyhän Nikolaoksen katedraali) est la cathédrale de la paroisse orthodoxe de Kuopio en Finlande et la primatiale de Finlande. Architecture Conçue par Aleksander Isakson, elle est construite en 1902-1903 dans le quartier de Väinölänniemi. L’iconostase a été fabriquée au monastère Saint-Alexandre-Nevski de Saint-Pétersbourg ; elle a été offerte par le général Nikolaï Bobrikov. L’église a été inaugurée par l’archevêque Nicolas, le deuxième archevêque orthodoxe de Finlande. Liens internes Liste des cathédrales de Finlande Liste des églises et chapelles de l'église orthodoxe de Finlande Références Liens externes S. Hirvonen, Kuopion Pyhän Nikolaoksen katedraali. Esite kirkosta, Paintek Oy, 2008, 12 p.. « La cathédrale orthodoxe de Kuopio » (consulté le 17 avril 2012). « La paroisse orthodoxe de Kuopio », ort.fi (consulté le 17 avril 2012). Portail de l’architecture chrétienne Portail de la Finlande Portail du christianisme orthodoxe
Cattedrale di San Nicola (Kuopio)

La cattedrale di San Nicola (in finlandese: Pyhän Nikolaoksen katedraali) è la cattedrale ortodossa della diocesi di Kuopio e Carelia. Si trova a Kuopio, in Finlandia. Storia Con l'annessione della Finlandia da parte della Russia, in seguito alla Guerra di Finlandia (1808-1809), la città di Kuopio fu trasferita dalla sovranità del Regno di Svezia al nuovo Granducato di Finlandia (in unione personale con l'Impero russo) e vi si insediò anche una comunità ortodossa, che nel 1820 costruì la prima cappella, poi trasformata in chiesa nel 1868 e consacrata alla memoria di San Nicola. La nuova chiesa è stata costruita in mattoni rossi tra il 1902 ed il 1903, dall'architetto Alexander Isakson, e consacrata dal vescovo di Vyborg e Finlandia Nikolai (Nalimov). Il campanile è dotato di sette campane, fuse a San Pietroburgo. L'iconostasi è stata realizzata da artisti di San Pietroburgo. La chiesa ha subito opere di restauro in tre diverse occasioni: nel 1954, quindi nel 1965, con interventi più importanti, ed infine nel 2003-04, con il ripristino dell'aspetto originario. Note Voci correlate Carelia Chiesa ortodossa finlandese Cattedrali in Finlandia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale di San Nicola Collegamenti esterni Chiesa ortodossa in Finlandia, su ortodoksi.net.
Sint-Nicolaaskathedraal (Kuopio)

De Sint-Nicolaaskathedraal (Fins: Pyhän Nikolaoksen katedraali) is een kerkgebouw in de Finse stad Kuopio en de bisschopskerk van het bisdom Kuopio van de Fins-orthodoxe Kerk. Geschiedenis Na de Russische overwinning in de Finse Oorlog droeg Zweden bij de Vrede van Hamina op 17 september 1809 Finland over aan het Keizerrijk Rusland. Voor de nieuwe russisch-orthodoxe inwoners, voornamelijk Russen, werd in Kuopio in de jaren 1820 een houten kapel gebouwd, gevolgd door de stenen kerk van Alexander Isakson uit Vyborg in 1902–1903. De inwijding vond plaats door de aartsbisschop Nicolaas, de tweede orthodoxe aartsbisschop van Finland. De door de gouverneur-generaal Nikolaj Ivanowitsj Bobrikov geschonken iconostase werd in het Alexander Nevski-klooster te Sint-Petersburg gemaakt. In de kerk bevinden zich acht klokken, zes daarvan werden gegoten in Sint-Petersburg en twee zijn afkomstig van de oude houten kerk. De kerk werd driemaal gerestaureerd. De eerst vond plaats in 1954. Tijdens de restauratie van 1965 werd vrijwel de hele kerk volledig gerenoveerd. In de jaren 2003-2004 werd de kerk zoveel mogelijk teruggebracht in de oorspronkelijke staat. Externe link (en) (fi) (ru) Website van de kerk (fi) De kerk op de website Ortodoksi.net
Sobór św. Mikołaja w Kuopio

Sobór św. Mikołaja (fiń. Pyhän Nikolaoksen katedraali) – prawosławny sobór w Kuopio, główna świątynia diecezji karelskiej Fińskiego Kościoła Prawosławnego. Została wybudowana w latach 1902–1903 według projektu architekta Aleksandra Isakssona. Ikonostas został wykonany przez rzemieślników z Petersburga z funduszy generał-gubernatora Wielkiego Księstwa Finlandii Nikołaja Bobrikowa. Bibliografia Informacje na oficjalnej stronie. ortodoksi.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-29)].
Никольский собор (Куопио)

Никольский собор (фин. Pyhän Nikolaoksen katedraali) — православный храм в центре города Куопио в Финляндии, кафедральный храм Куопиоской и Карельской митрополии Финляндской православной церкви. История Церковь в честь святителя Николая Чудотворца в Куопио построена из красного кирпича в 1902—1903 годах по проекту выборгского архитектора Александра Исаксона и освящена епископом Выборгским и Финляндским Николаем (Налимовым). Церковь рассчитана на 250 прихожан. На колокольне находятся семь колоколов, отлитых в Санкт-Петербурге. Вес самого большого из них — 1688 кг. Иконостас храма выполнен петербургскими мастерами и создан на средства супруги генерал-губернатора Великого княжества Финляндского Николая Бобрикова. Ряд икон, находящихся в церкви был перевезён из храмов Карелии переселенцами в 1939—1940 годы. Ссылки Kuopion Pyhän Nikolaoksen katedraali. (фин.) Сайт прихода Куопио. Архивная копия от 24 сентября 2015 на Wayback Machine (фин.)
Helige Nikolaus katedral

Helige Nikolaus katedral eller St. Nikolaos katedral (finska: Pyhän Nikolaoksen katedraali) är en finsk-ortodox katedral belägen i Kuopio, Finland. Katedralen tilhör Kuopios och Karelens ortodoxa stift inom den ortodoxa kyrkan i Finland. Kyrkan är ritad av byggmästaren Aleksanden Isakson (1866 - 1924) och den invigdes 3 januari 1904 av ärkebiskop Nikolaj. Kyrkan liknar tegelbyggda garnisonskyrkor från samma tid, men den är byggd av trä, kyrkans bärande konstruktioner och innertak är av trä. Kyrkan är rektangulär långkyrka, med västtorn och i öst en halvrund absid för altaret. Ovanför altaret är en mindre lökkupol. Kyrkans ikonostas är tillverkad i Sankt Petersburg, Ryssland och kyrkan har sex kyrkklockor. Efter andra världskriget blev Kuopio säte för Finlands ortodoxa kyrka. Ortodoxa kyrkostyrelsens kansli placerades i Kuopio och kyrkan blev således en katedral och ärkebiskopens kyrka. Sedan år 2020 är kyrkan katedral för Kuopios och Karelens stift. Kyrkan har genomgått en omfattande renovering senast under åren 2003 - 2004, och kyrkan vigdes på nytt av ärkebiskop Leo 12. 9. 2004. Bilder Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Helige Nikolaus katedral. Källor
Centre commercial de Kaivoksela

Le centre commercial de Kaivoksela (anglais : Kaivokselan ostoskeskus) est un centre commercial situé dans le quartier de Kaivoksela à Vantaa en Finlande. Le centre Le centre commercial de Kaivoksela a ouvert à Noël 1962 et achevé dans sa forme définitive en 1965. Le centre commercial a été conçu par l'architecte Aarne Ehojoki. À son ouverture, le centre commercial était le premier de Vantaa et également l'un des plus grands centres commerciaux de la région. Il abritait alors quatre magasins, et les autres services étaient des banques, une librairie, un magasin de chaussures, un magasin de vêtements, un magasin de jouets et une clinique médicale privée à côté. En plus de Kaivoksela, le centre commercial desservait aussi le quartier de Myyrmäki, jusqu'en 1967, quand le quartier de Myyrmäki a ouvert son propre centre commercial à Louhela. Les années de la dépression économique du début des années 1990 en Finlande et l'ouverture du centre commercial Myyrmanni en 1994 ont vidé le centre commercial de Kaivoksela. Aujourd'hui, le centre abrite principalement des restaurants, des bars et une société de location de vidéos. En 2004, un incendie s'est déclaré dans le centre commercial, qui a détruit le bâtiment commercial du côté nord du centre commercial. Le centre commercial Kaivoksela est considéré comme un monument d'importance régionale en termes de valeur historique architecturale. Transports publics Les itinéraires des lignes de transports en commun suivantes passent par la destination Kaivoksela Ostari: Autobus : 30, 335, 400, 560 Trains : I, P Bibliographie (fi) Karitta Laitinen, Eija Huuhka, Vantaan ostoskeskukset, Maankäyttötieteiden laitos, 2012, 60 p. (ISBN 978-952-60-4851-2, lire en ligne) Galerie Références Voir aussi Liens externes Articles connexes Lieux et monuments de Vantaa Portail de la Finlande Portail du commerce Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Église Saint-Thomas de Puolivälinkangas

L'église Saint-Thomas (en finnois : Pyhän Tuomaan kirkko) est une église située dans district de Puolivälinkangas à Oulu en Finlande. Présentation L'orgue a 23-jeux est située dans le chœur. Le retable et les autres peintures sont de Hannu Väisänen. Galerie Références Articles connexes Liste des églises évangéliques luthériennes de Finlande Liens externes (fi) Site officiel Portail de l’architecture chrétienne Portail de la Finlande Portail du protestantisme
Ryövärinkuoppa naturreservat

Ryövärinkuoppa naturreservat, ordagrant Rövargropen, är ett naturreservat som ligger i Ruovesi i Birkaland, på östra sidan av riksväg 66. Platsen ligger cirka 26 kilometer från Orivesi och cirka 15 kilometer från Ruovesi. Naturreservatet, som är 6,5 hektar stort, grundades 1960 och förvaltas av Forststyrelsen. Längst ner i Rövargropen rinner en källa med klart vatten. Tack vare att källan inte fryser på vintern och växtsäsongen är lång och somrarna svala, möjliggörs förekomsten av flera sydliga växtarter. Vid källan växer lundarven, revsmörblomman och bäckbräsman. Här blommar även det gula springkornet vars frön sprids genom att de slungas iväg vid beröring. Norr om källan finns en bäverdamm. Själva gropen är en stor dödisgrop, som Zacharias Topelius beskriver i sin Vinterkvällsberättelse. Genom området går en cirka 500 meter lång naturstig, som börjar vid parkeringsområdet. Området har fått sitt namn från det tidigare gömstället för stråtrövare . Källor [2] [3] Noter Externa länkar Ryövärinkuoppa naturreservat på Nature.fi-tjänsten
Kauppatori

Kauppatori, švédsky Salutorget a česky lze přeložit jako Trhové náměstí, je náměstí na pobřeží Finského zálivu Baltského moře. Nachází se ve čtvrti Kaartinkaupunki v okrese Ullanlinna v Jižním hlavním obvodu města Helsinky v provincii Uusimaa v jižním Finsku. Další informace Kauppatori je známé především trhy s velkým množstvím prodejních stánků. Nachází se zde také Prezidentský palác, Stará tržnice, Turistické informační centrum Kauppatori, přístaviště, socha Havis Amanda aj. Galerie Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kauppatori na Wikimedia Commons Reference
Plaza del Mercado de Helsinki

La plaza del Mercado de Helsinki​ (en finés: Kauppatori) es una céntrica plaza de Helsinki, Finlandia, y una de las más famosas plazas de mercado y atracciones turísticas de la ciudad. La plaza del Mercado se encuentra cerca del centro de Helsinki, en el extremo oriental de Esplanadi y bordeando el mar Báltico al sur y al este de Katajanokka. El transporte de la ciudad de Helsinki mantiene una línea de transbordadores todo el año que parte de la plaza del Mercado de Suomenlinna, y en el verano hay también empresas privadas que ofrecen cruceros de ferry, tanto a Suomenlinna como a otras islas cercanas. Desde la primavera hasta el otoño, la plaza del mercado es un hervidero de actividad de vendedores de comida finlandesa fresca y souvenirs. También hay muchos cafés al aire libre en la plaza. Véase también Mercado (establecimiento) Plaza del Mercado de Turku Referencias
Place du Marché d'Helsinki

Kauppatori (Salutorget en suédois) est la place du marché de la capitale finlandaise Helsinki et, avec la place du Sénat voisine, une des deux places les plus connues de la ville. Histoire et architecture Sa particularité est d'être ouverte sur le Golfe de Finlande, plus précisément le port Sud. Elle est située également en prolongement d'une des grandes avenues arborée de la cité, l'Esplanade. Avant les années 1800, la future place consistait en un quai d'amarrage pour les pêcheurs. C'est Johan Albrecht Ehrenström qui choisit en 1812 de doter la nouvelle capitale du Grand-duché de Finlande de deux places monumentales voisines. La place du Sénat et la place du marché sont nées, et les années 1830 voient l'édification par Carl Ludwig Engel de plusieurs bâtiments néoclassiques. Au centre de la place, la pierre de la tsarine a été édifiée en 1835 en l'honneur de l'épouse de Nicolas Ier de Russie, Charlotte de Prusse. Aujourd'hui, le caractère néoclassique domine toujours même si quelques bâtiments ont été ajoutés plus tardivement. Les principaux édifices entourant la place sont la vieille Halle (1889) dont le marché couvert s'ajoute au marché en extérieur qui se tient quotidiennement sur la place, l'hôtel de ville, l'ambassade de Suède, la cour suprême, le palais présidentiel et le bâtiment de la garde ainsi que l'ancien siège d'UPM. À l'est de la place, de l'autre côté d'un petit canal, la Cathédrale Uspenski et le siège de Stora Enso (construit par Alvar Aalto en 1962) dominent la place. Tourisme et loisirs Kauppatori est une destination touristique majeure de la cité. Elle borde aujourd'hui les quais où en été les compagnies de navigation proposent aux touristes des promenades dans l'archipel. Les liaisons régulières vers Suomenlinna partent également de la place, et en raison de la proximité du port Sud elle constitue souvent la première vue d'Helsinki pour les voyageurs arrivant par un des ferrys venu de Stockholm ou de Tallinn. La place, et plus précisément la statue Havis Amanda située à sa bordure occidentale, est au cœur des festivités du premier mai, et accueille occasionnellement de grands rassemblement, avec par exemple 90 000 personnes lors de la victoire de Lordi à l'Eurovision 2006. Galerie Références Voir aussi Liens externes (fi) Histoire du bloc du Lion, entre la place du marché et la place du Sénat Liens internes Havis Amanda Centre ville d'Helsinki Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du commerce Portail d’Helsinki
Kauppatori (Helsinki)

Kauppatori è la piazza del mercato di Helsinki, capitale della Finlandia. È, insieme alla vicina piazza del Senato, il luogo più noto della città. La sua particolarità è quella di trovarsi affacciata sul Golfo di Finlandia, in particolare sul lato nord del porto meridionale di Helsinki. La piazza si apre sul prolungamento di uno dei grandi viali alberati della città, l'Esplanadi. Inoltre, è posizionata la fontana di Havis Amanda. Caratteristici sono i numerosissimi banchetti che vendono pesce cotto da mangiare sul posto o frutta di stagione e funghi, oltre a souvenir di ogni genere. È il posto della città in cui è più facile incontrare i numerosi turisti che provengono da ogni parte del mondo. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Kauppatori
Markt van Helsinki

De Markt van Helsinki (Fins: Kauppatori, Zweeds: Salutorget) is het belangrijkste marktplein in de Finse hoofdstad Helsinki, waar het zich bevindt in de wijk Kaartinkaupunki. Het plein grenst in het zuiden aan de Finse Golf en in het westen aan het stadspark Esplanadi. Ten noorden van het plein zijn enkele relevante gebouwen zoals het Presidentieel Paleis, het hooggerechtshof, de ambassade van Zweden en het Stadhuis. De straten tussen deze gebouwen verbinden het marktplein met het Senaatplein. Op het plein bevindt zich de Havis Amanda-fontein uit 1909 en een granieten, Russisch monument uit 1835. Vanaf de markt is een bootverbinding van de SLL naar Suomenlinna. Ook is er een bootverbinding naar Korkeasaari. Het is een van de meest bezochte attracties in stad. Galerie
Plac Targowy w Helsinkach

Plac Targowy (fiń. Kauppatori, szw. Salutorget) – centralny plac w Helsinkach, w Finlandii. Plac znajduje się w centrum Helsinek, na wschodnim krańcu Esplanadi, graniczy od południa z Bałtykiem i od wschodu z Katajanokką. Transport miejski Helsinek utrzymuje całoroczne połączenia promowe pomiędzy placem a Suomenlinną, latem również prywatne przedsiębiorstwa zapewniają rejsy promami, zarówno do Suomenlinny i innych pobliskich wysp. Od wiosny do jesieni na placu sprzedaje się żywność, warzywa i owoce oraz pamiątki. Istnieje również wiele kawiarni na wolnym powietrzu. Niektóre kafejki oferują miejscowe wypieki (lihapiirakka). Na początku października w całych Helsinkach, również na Kauppatori, odbywa się targ śledziowy (silakkamarkkinat). Budynki na Kauppatori Dawna hala targowa Urząd miejski w Helsinkach Budynek sądu najwyższego Ambasada Szwecji Pałac Prezydencki w Helsinkach Katedra wyznania prawosławnego Centrala Lasów Państwowych (UPM) Przypisy
Рыночная площадь (Хельсинки)

Ры́ночная площадь или Торго́вая площадь (фин. Kauppatori, швед. Salutorget) — самое оживлённое место в Хельсинки. Расположена прямо на берегу моря. Здесь можно сесть на паром, отплывающий в Суоменлинну. На площадь выходит фасад президентского дворца и парк Эспланади. Славится своей рыбной ярмаркой. Среди достопримечательностей площади — бронзовый фонтан «Морская нимфа» (Хавис Аманда, 1908) и обелиск Императрицы с двуглавым орлом. Он был установлен в честь визита в Гельсингфорс императрицы Александры Фёдоровны в 1835 году. После обретения Финляндией независимости снесён, но восстановлен в 1971 году по просьбам горожан. См. также Ратуша Хельсинки Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Рыночная площадь в Хельсинки