NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parlementshuis (Finland)

Het Parlementshuis (Fins: Eduskantalo, Zweeds: Riksdagshuset) is het gebouw van het parlement van Finland in Helsinki. Het gebouw is te bezoeken met een gids en de parlementaire beraadslagingen zijn vanaf een balkon te aanschouwen door het publiek. Geschiedenis In 1924 werd er een architectuurcompetitie uitgeschreven voor de aanbouw van een nieuw parlementsgebouw. Deze werd gewonnen door het architectenbureau Borg–Sirén–Åberg met het ontwerp Oratoribus. De architect Johan Sigfrid Sirén kreeg uiteindelijk de opdracht om het te bouwen en de bouw begon in 1926. Het gebouw opende zijn deuren op 7 maart 1931. Sindsdien zijn er nog twee uitbreidingen toegevoegd, een bibliotheek in 1978 en een kantoorruimte in 2004. Deze laatste uitbreiding leidde tot enige controverse. Galerij
Eduskuntatalo

Eduskuntatalo (em português significa literalmente casa do parlamento) é a sede do Parlamento da Finlândia, localizada em Helsínquia, no distrito de Töölö. História Em 1923 um concurso foi realizado para escolher um local para um novo Parlamento. Arkadianmäki, uma colina ao lado do que é agora a Mannerheimintie, uma rua na área central de Helsínquia, foi escolhido como local. A competição arquitectónica que foi realizada em 1924 foi ganhada pela firma de Borg-Siren-Åberg com uma proposta chamada Oratoribus (Latin para "para os oradores"). Johan Sigfrid Sirén (1889-1961), que era o principal responsável pela elaboração do projeto, foi incumbido de conceber o Parlamento. O edifício foi construído de 1926 a 1931 e inaugurado oficialmente em 7 de março de 1931. Desde então, e especialmente durante a Guerra de Inverno e Guerra da Continuação, tem sido palco de muitos momentos-chave na vida política da nação. Arquitetura Sirén projetou a Eduskuntatalo em um estilo arquitetônico clássico combinando neoclassicismo com o modernismo do início do século XX. A combinação de colunas simplificadas e balaústres com geometria planar simplificada de Sirén tem comparação com explorações similares de Erik Gunnar Asplund e Jože Plečnik. O exterior é de granito vermelho da cidade de Kalvola. A fachada é revestida por catorze colunas com capitéis coríntios. O edifício tem cinco andares, cada um dos quais é único. Os pisos são conectados por uma escada de mármore branco e elevadores paternoster. O mais importante para os visitantes são o átrio principal, a câmara plenária e a sala de recepções. Algumas das adições posteriores notáveis ao edifício são o anexo da biblioteca terminado em 1978 e um bloco de escritórios separado, o Pikkuparlamentti (em português: pequeno parlamento), um novo anexo do parlamento terminado em 2004. Visitas Há visitas guiadas organizadas aos sábados às 11:00 e 12:30 e aos domingos às 12:00 e 13:30; Também nos finais de semana em julho e agosto às 14:00. Terças e sextas-feiras o público pode assistir ao Parlamento em sessão das galerias. Ligações Externas Folheto da Eduskuntatalo Site oficial do Parlamento Finlandês Informação sobre a Eduskuntatalo Referências
Здание парламента (Хельсинки)

Здание парламента — административное здание в Хельсинки, в котором размещается парламент Финляндии (Эдускунта). Расположено в городском районе Тооло. История В 1923 году было выбрано место для размещения нового здания парламента (до того он находился в здании Сената). Им стал холм Аркадианмаки, рядом с современным проспектом Маннергейма. Конкурс архитекторов был проведён в 1924 году и выигран фирмой Борг-Сирен-Аберг (проект под названием лат. Oratoribus, для ораторов). Юхан Сигфрид Сирен (1889—1961) получил задание на проектирование здания. Здание строилось в 1926—1931 годах и было торжественно открыто 7 марта 1931 года. С тех пор там происходили важные события политической жизни страны, особенно во время советско-финских войн 1939—1940 и 1941—1944. Архитектура и интерьеры Сирен спроектировал здание парламента в модернизированном классическом стиле, комбинируя неоклассицизм и модернизм начала XX века. Упрощённые колонны и балясины сочетаются с глухими плоскостями. Здание облицовано пяйвельским гранитом. В центре фасада расположены 14 колонн с коринфскими капителями. Здание имеет пять этажей, каждый из которых уникален. Этажи соединены белой мраморной лестницей и подъёмниками-патерностерами. Наиболее важными для посетителей являются главный вестибюль, зал заседаний и зал приёмов (так называемый Зал Государства). В 1978 году к зданию была пристроена библиотека, а в 2004 году — офисный корпус (малое здание парламента), необходимость в котором была предметом споров. У здания парламента установлены памятники трём президентам Финляндии: К. Ю. Стольбергу, П. Э. Свинхувуду и К. Каллио.
Immeuble Grönqvist

L'immeuble Grönqvist (en finnois : Grönqvistin talo, en suédois : Grönqvistska huset) est un îlot urbain au coin de Pohjoisesplanadi et de Fabianinkatu dans le quartier Kluuvi à Helsinki. Histoire Le bâtiment conçu par Theodor Höijer est construit en 1883 dans le style néorenaissance. Les décorations des facades sont du sculpteur Karl Magnus von Wright et les peintures de l'artiste-peintre F. Uhrström. L'immeuble est construit pour l'industriel et conseiller Fredrik Wilhelm Grönqvist dont il porte le nom. À l'époque de sa construction, c'est le plus grand immeuble privé d'Europe du Nord. Parmi les locataires de l'immeuble on compte entre autres Leo Mechelin. À partir des années 1930, les appartements du bâtiment sont transformés en bureaux. De nos jours, le bâtiment appartient à la compagnie d'assurances Ilmarinen oy. Liens externes (fi) « L'immeuble Grönqvist au 25-27, Pohjoisesplanadi », Korttelit.fi (consulté le 7 janvier 2013) Liens internes Liste des bâtiments historiques d'Helsinki Références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail d’Helsinki
Grönqvistska huset

Grönqvistska huset är en berömd byggnad i centrala Helsingfors i stadsdelen Gloet vid Norra Esplanaden. Byggnaden har fått sitt namn efter dess byggherre, industrimannen Fredrik Wilhelm Grönqvist. I dag ägs byggnaden av Ömsesidiga Pensionsförsäkringsbolaget Ilmarinen. Grönqvistska huset byggdes mellan åren 1882 och 1883 i nyrenässansstil efter ritningar av den finländska arkitekten Theodor Höijer. Byggnadens fasads prydnader gjordes av skulptör Karl Magnus von Wright. När Grönqvistska huset stod färdigt 1883 var det Nordens största privatbostad. Byggnadskostnaderna var cirka 1,6 miljoner mark. På 1930-talet började man bygga om byggnaden till kontorshus. År 1970 grundrenoverades byggnaden och 1997 dess fasad. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från finskspråkiga Wikipedia. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Grönqvistska huset.
Manoir d'Alberga

Le manoir d'Alberga (en finnois : Albergan kartano) est un manoir situé dans le quartier Leppävaara de la ville d'Espoo en Finlande. Description Le bâtiment actuel a été construit en 1874 sur les plans de l'architecte Frans Ludvig Calonius. Au début du XXe siècle, il appartient à la famille Slöör, la belle famille de Akseli Gallen-Kallela. Articles connexes Jardin de l'ancien Alberga Liens externes (fi) « ALBERGAN KARTANO SYKKII LEPPÄVAARAN HISTORIAA », Leppävaara-lehti, mars 2012 (consulté le 1er décembre 2012) (fi) « Photographies extérieures du manoir », Tony Hagerlund, 2007 (consulté le 1er décembre 2012) Références Portail de la Finlande Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Alberga gård

Alberga gård (på finska Albergan kartano) är en herrgård i stadsdelen Alberga i Esbo stad. Herrgården är också känd under namnet Sockerslottet, eftersom den nuvarande huvudbyggnaden delvis är byggd av virke som använts till sockerlådor. Herrgården ägs numera av Esbo stad och den hyrs ut för kulturevenemang, samt till fester och konferenser. Alberga gårds historia går tillbaka till 1620-talet. Den nuvarande huvudbyggnaden byggdes som sommarvilla 1874–1876. Den uppfördes av sockerfabrikör konsul Feodor Kiseleff och ritades av arkitekt Frans Ludvig Calonius. På gårdsplanen ligger den så kallade trädgårdsmästarens stuga, som rustades upp i början av 2000-talet. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från finskspråkiga Wikipedia.
Espoo Manor

Royal Espoo manor (Finnish: Espoon kartano, Swedish Swedish: Esbo gård) is a manor in the Espoonkartano district of Espoo, after which the district itself is named. It is historically the most significant of Espoo's manors. Espoo Manor's extensive landscape complex includes several culturally historically significant buildings. King Gustav Vasa decided to set up a manor in that place because of the tense situation on the eastern border of the kingdom, where an open conflict began in 1555. The Royal Manor (Kongsgård) was set up on the grounds of the villages of Espåby and Mankby, and the peasants received replacement fields elsewhere. The agreement with was signed at the Espoo parish on 27 August 1556. The estate was formed by combining nearby villages with an initial holding of 30 hectares of arable land and 1,200 hectares of forest. The first bailiff (Swedish fogde, Finnish vouti) of the estate in 1557–1558 was Peder Mandel. The next one after him, Truis Perinpoika, was its bailiff in 1559–1563. Since 1564, after administrative changes resulting in attachment of Espoo from Raasepori County to Porvoo County, the manor had no bailiff of its own. After a new administrative change, Rasmus Jönsinpoika was bailiff in 1572–1575. After this, Espoo Manor was under the Raasepori County bailiff until the end of the century. In 1756, Anders Henrik Ramsay bought the estate. There he erected two stone bridges, the Qvarnbro and the Sågbro. These are the oldest stone bridges in Finland still in use. The estate was inherited by Anders Henrik's daughter Sofia Lovisa Ramsay in 1787. In the end of 18th century, it was decided to build a stone two-storey main building, and on either side of a wing building. The wing buildings were completed in 1797 and 1801, but the main building was never built. In the early 19th century, Espoonkartano was in financial trouble. In 1914 it was bought back by August Ramsay with the objective to restore the manor house. The restoration project was implemented under Wäinö Palmqvist, and at that time the manor house took its present appearance. The building was extended, a column porch was built and the house was plastered and decorated. At the same time, additional buildings were also built, including a large barn and workers' dwellings. The former barn of the manor has been converted into a stable, and the Espoo Riding stable operated in its premises between 1987 and 2016. See also Connected articles King's Road External links Espoo Manor Images of the Espoo Manor History of the Espoo Manor Espoo estate in the register of cultural heritage Coordinates 60°11′56″N 24°34′57″E References
Manoir d'Espoo

Le Manoir royal d'Espoo (en finnois : Espoon kartano, en suédois : Esbo gård) est un manoir construit dans le quartier Espoonkartano de la ville d'Espoo en Finlande. Le quartier Espoonkartano tire son nom de celui du manoir. Histoire Le roi Gustave Vasa décide de bâtir ce manoir pour calmer les tensions à la frontière orientale de son royaume qui ont conduit à un conflit ouvert en 1555 . Le manoir royal est construit sur les terroirs des villages de Espåby et de Mankby et les paysans reçoivent d'autres terres en échange. L'accord est signé le 27 août 1556 De 1557 à 1558, le premier bailli du manoir est Peder Mandel. De 1559 à 1563 le bailli est Truls Perinpoika. Après le redécoupage de 1564 qui rattache Espoo au comté de Raasepori, le manoir n'a plus d'intendant. Après le redécoupage de 1572, le manoir a comme bailli Rasmus Jönsinpoika de 1572 à 1575. Ensuite Espoo sera administré par le bailli de Raasepori jusqu'à la fin du siècle. À partir de 1756, le manoir appartient à la famille Ramsay. Anders Henrik Ramsay l'achète en 1756 et c'est l'âge d'or de la propriété il y construit les deux ponts Qvarnbro ja Sågbro en 1775 et le moulin en 1777. Sa fille Sofia Lovisa Ramsay hérite de la propriété en 1787 et y fait construire le bâtiment principal actuel en 1797. Après les Ramsay le manoir appartiendra entre-autres à Jacob De La Gardie et à Gustaf Horn. En 1909 il est acheté par la société Esbogård Ab avec pour objectif de le découper en parcelles. Le conseiller d'état August Ramsay rachète toutes les actions en 1914 et décide de conserver le manoir et tout l'espace en l'état. Le bâtiment principal est agrandi et reçoit son aspect actuel. Les descendants de August Ramsay gèrent de nos jours Esbogård Ab. Architecture Wäinö Gustaf Palmqvist a rénové la façade en 1914-1915 en lui donnant son aspect classique actuel. Références Voir aussi Articles connexes Route royale Liens externes (fi) « Manoir d'Espoo » (consulté le 1er décembre 2012) (fi) « Images du Manoir d'Espoo », Tony Hagerlund (consulté le 1er décembre 2012) (fi) « Histoire du Manoir d'Espoo », Tony Hagerlund (consulté le 1er décembre 2012) (fi) « Espoonkartano », registre du patrimoine culturel (consulté le 1er décembre 2012) Portail de la Finlande Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Technische Universität Tampere

Die Technische Universität Tampere (TUT; finnisch Tampereen teknillinen yliopisto, TTY) war bis zu ihrem Zusammenschluss mit der Universität Tampere die zweitgrößte Technische Universität in Finnland. Die Universität lag in Hervanta, einem Stadtteil von Tampere. Zuletzt hatte sie etwa 13.000 Studenten und ca. 2000 Mitarbeiter. Die TUT wurde im Jahr 1965 als Zweigstelle der Technischen Universität Helsinki gegründet und erhielt 1972 den vollen Universitätsstatus. Zunächst staatlich, wurde sie seit 2010 von einer privatrechtlichen Stiftung getragen und diente der Lehre und Forschung. Letztere konzentrierte sich hauptsächlich auf angewandte Wissenschaften. Zu den Unternehmen im benachbarten Technologiezentrum Hermia bestanden enge Beziehungen ebenso wie zu Nokia: Der Konzern unterhält in unmittelbarer Nähe zur ehemaligen TU Tampere ein großes Forschungs- und Entwicklungszentrum. 2003 änderte die Universität den Namen von Tampereen teknillinen korkeakoulu (Technische Hochschule Tampere) in Tampereen teknillinen yliopisto (Technische Universität Tampere), so dass sich der finnische Name der deutschen und englischen Bezeichnung (Tampere University of Technology) anglich. Seit Beginn 2019 existiert die Technische Universität nicht mehr, sondern ist nun Teil der neuen Universität Tampere. Weblinks Offizielle Website der Technischen Universität Tampere (finnisch) Einzelnachweise
Universidad Tecnológica de Tampere

La Universidad Tecnológica de Tampere, en finés Tampereen teknillinen yliopisto (abreviatura TTY), fue la segunda universidad de ingenierías más grande de Finlandia. Estaba situada en la ciudad de Tampere. A partir de 2019 fue fusionada con la Universidad de Tampere para formar la nueva Universidad de Tampere. Está orientada a la investigación y enseñanza de calidad en su ciencias aplicadas, para lo cual posee 1800 personas en plantilla y conexiones con la industria local, como la compañía Nokia. Como todas las universidades finlandesas, está subvencionada mediante fondos públicos.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una galería multimedia sobre Universidad Tecnológica de Tampere. Tampere University of Technology
Università di tecnologia di Tampere

L'Università di tecnologia di Tampere (in finlandese Tampereen teknillinen yliopisto, TTY, nome ufficiale in inglese Tampere University of Technology, TUT) fu un'università finlandese situata a Tampere, nel distretto di Hervanta. Fondata nel 1965, insieme al Politecnico di Helsinki fu uno dei principali centri d'educazione tecnico-economica in Finlandia, nonché l'università finlandese con il più alto numero di exchange-students e ricercatori di nazionalità straniera. TUT era un'università pubblica a capitale statale, e non prevedeva tasse universitarie per gli studenti. Il budget annuale disponibile per il 2009 è stato di 154.5 milioni di euro, di cui il 10% è proveniente da aziende private. Dal 1º gennaio 2010 TUT divenne una fondazione. Il 1º gennaio 2019 l'Università di scienze applicate di Tampere si fuse con l'Università di Tampere creando un'unica istituzione. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Tampere University of Technology Collegamenti esterni Sito ufficiale, su tut.fi.
Technische Universiteit Tampere

De Technische Universiteit Tampere (Fins: Tampereen teknillinen yliopisto, afkorting: TTY of TUT) is een universiteit in de Finse stad Tampere. De instelling werd in 1965 opgericht als afdeling van de Technische Universiteit Helsinki, tegenwoordig Aalto-universiteit. In 1972 werd de instelling verzelfstandigd en werd de huidige naam aangenomen. Het is de op een na grootste technische universiteit in Finland De universiteit ligt op een compacte campus in Hervanta, een bosrijke buitenwijk 10 km ten zuidoosten van het centrum van Tampere. Faculteiten De Technische Universiteit Tampere bestaat uit vier faculteiten: Faculteit voor bedrijfseconomie en gebouwde omgeving Faculteit voor informatica en elektrotechniek Faculteit voor werktuigbouwkunde Faculteit voor natuurwetenschappen
Tammerfors tekniska universitet

Tammerfors tekniska universitet (finska: Tampereen teknillinen yliopisto (TTY)) var ett universitet i Tammerfors. Den sista rektorn på universitetet var Mika Hannula 2018. Mika Hannula efterträdde Jaakko Puhakka. Universitetet hade omkring 12 000 studenter, varav 10 000 studerade till diplomingenjörer eller arkitekter och omkring 2 000 till doktorer. Universitet var ett av tre universitet i Finland som utbildade arkitekter. Historia Universitetets verksamhet började 1965 som en sidoavdelning till Tekniska högskolan i Helsingfors. Universitetet blev självständigt 1972 efter riksdagens beslut och fick namnet Tammerfors tekniska högskola (finska:Tampereen teknillinen korkeakoulu (TTKK)). I början skedde utbildningen i Tammerfors centrum, men 1973 började man flytta delar av universitetet till den nygrundade stadsdelen Hervanta. Från och med 1990 har universitetet legat enbart i Hervanta då avdelningen för arkitektur flyttades som den sista avdelningen till Hervanta. År 2002 bytte universitetet sitt namn till Tammerfors tekniska universitet. I början av 2019 gick universitetet tillsammans med Tammerfors universitet (1925–2018) till att forma det nya Tammerfors universitet. Rektorer 2018, Mika Hannula, professor 2016–2018, Jaakko Puhakka, professor 2008–2016, Markku Kivikoski, professor 1997–2008, Jarl-Thure Eriksson, emeritus professor 1985–1996, Timo Lepistö, professor 1975–1985, Osmo Hassi, emeritus professor 1972–1975, Pekka Ahonen, emeritus professor Organisation Organisatoriskt var Tammerfors tekniska universitet indelat till fem fakulteter och några enstaka självständiga institutioner. Fakulteter Fakulteter vid Tammerfors tekniska universitet var: Fakultet för automations-, maskin- och materialteknik Fakultet för bebyggd miljö Fakultet för data- och elektroteknik Fakultet för naturvetenskap och miljöteknik Fakultet för teknik och ekonomi Självständiga institutioner Biblioteket Björneborgs avdelning Edutech (kompletteringsutbildning) Språk Tammerfors tekniska universitet var enspråkigt finskt, fastän det finns ett antal engelskspråkiga Master’s Degree Programs för internationella studerande. I normala utbildningsprogram måste personer som inte har finska som sitt modersmål avlägga ett finskt språktest innan de kan bli antagna till utbildningen. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Tammerfors tekniska universitet. Tammerfors tekniska universitets webbplats
Технологічний університет Тампере

Технологічний Університет Тампере (фін. Tampereen teknillinen yliopisto (TTY)) — другий за величиною інженерний виш Фінляндії. Розташований в Герванті, передмісті Тампере. Завданням університету є проведення досліджень і надання вищої освіти у своїй галузі. Університет є одним з усього двох фінських університетів, які працюють як фундація. 50% його бюджету складає зовнішнє фінансування. Історія З кінця 19 століття, Тампере був найбільшим промисловим центром у Фінляндії. Технічний інститут Тампере випускав інженерів для своїх промислових підприємств починаючи з 1911 року.. У 1955 році в Тампере було засновнано першу муніципальну наукову бібліотеку, яка стала основою для бібліотек університету і медичного факультету Університету Тампере. У 1960 році місту вдалося переконати невеликий приватний гельсінський Інститут соціальних наук (Yhteiskunnallinen korkeakoulu) переїхати до Тампере. Через кілька років цей заклад змінив свою назву на Університет Тампере. Технологічний університет був заснований у 1965 році як філія Гельсінського технологічного університету, незалежний статус отримав у 1972 році. У 2003 році університет змінив свою фінську назву з TTKK (Tampereen teknillinen korkeakoulu) на TTY (Tampereen teknillinen yliopisto). Факультети Технологічний університет Тампере включає в себе чотири факультети: Факультет інженерних наук Факультет природничих наук Факультет економіки і будівництва Факультет обчислювальної техніки та електротехніки Студентське життя Всі студенти бакалаврату є членами Студентського союзю Технологічного університету Тампере. На додаток до студентського союзу, студенти можуть приєднатися до численних спілок для навчання, культурної діяльності і спорту. Кожна з 14 профспілок надає студентам відповідні програми навчання і має свій унікальний колір форми. Існують також численні інші клуби, які зосереджені на різних хобі, таких як гірські катання на лижах, фотографування і стрибки з парашутом. Більшість студентів першого курсу та студентів за обміном живуть у квартирах, що забезпечуються Студентським житловим фондом Тампере (Tampere Student Housing Foundation), який пропонує різні види варіантів житла поряд з кампусом у Герванті Найвідоміший великий студентський житловий комплекс в регіоні Тампере — Міконтало (Mikontalo). Міконтало опропонує для своїх мешканців сауни, безкоштовний тренажерний зал, загальний лаундж з телевізором, пральню, кабельне телебачення і, звичайно, підключення до Інтернету. Співробітники Ректори Маркку Ківікоскі (з 2008 року) Ярл-Турі Ерікссон (1997–2008) Тімо Лепісто (1985–1996) Осмо Гассі (1975–1985) Пекка Агонен (1972–1975) Корпуси Примітки Посилання Офіційний сайт університету(фін.)
Vähä-Rapanen

Vähä-Rapanen är en sjö i Finland. Den ligger i kommunen Heinola i landskapet Päijänne-Tavastland, i den södra delen av landet, 140 km norr om huvudstaden Helsingfors. Vähä-Rapanen ligger 90,7 meter över havet. I omgivningarna runt Vähä-Rapanen växer i huvudsak blandskog. Arean är 13,1 hektar och strandlinjen är 2,52 kilometer lång. Sjön ingår i Kymmene älvs huvudavrinningsområde. Källor
Väärä

Väärä eller Vääräjärvi är en sjö i Finland. Den ligger i kommunen Mäntyharju i landskapet Södra Savolax, i den södra delen av landet, 160 km nordost om huvudstaden Helsingfors. Väärä ligger 120 meter över havet. I omgivningarna runt Väärä växer i huvudsak barrskog. Arean är 27 hektar och strandlinjen är 4,65 kilometer lång. Sjön ingår i Kymmene älvs huvudavrinningsområde. Källor
Pöyrisjärvi Wilderness Area

Pöyrisjärvi Wilderness Area (Finnish: Pöyrisjärven erämaa) is a wilderness reserve in Enontekiö municipality, Lapland, Finland. It was established in 1991 like all the other wilderness reserves in Lapland and covers 1,280 square kilometres (490 mi2). See also Wilderness areas of Finland Pöyrisjärvi References External links Pöyrisjärvi Wilderness Area travel guide from Wikivoyage Pöyrisjärvi Wilderness Area at Outdoors.fi (Metsähallitus)