NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Levi

Levi – jeden z największych ośrodków narciarskich w Finlandii, w Laponii, w mieście Kittilä. Można się do niego dostać korzystając z regionalnego portu lotniczego Kittilä i stacji kolejowej Kolari. Góra Levi ma wysokość 531 m n.p.m. Znajduje się na niej 48 tras narciarskich (15 sztucznie oświetlonych) z 26 wyciągami narciarskimi. Miejscowość jest jedną z dwóch placówek narciarskich w Finlandii, która posiada wyciągi gondolowe. Trasy w Levi są przeznaczone głównie dla początkujących i średnio-zaawansowanych, ale są również cztery trasy dla zaawansowanych narciarzy. Największa różnica poziomów wynosi 325 m, najdłuższa trasa ma 2,5 km długości, a najdłuższy wyciąg - 1 636 m długości. Kurort posiada również stoki zjazdowe dla snowboardzistów, dwa parki śnieżne oraz 10 tras dla dzieci. Wokół Levi znajdują się trasy do narciarstwa biegowego o łącznej długości 230 km, do jazdy na skuterze śnieżnym oraz trasy rowerowe i piesze o łącznej długości 750 km. Dla amatorów wędkarstwa jest mnóstwo małych jezior bogatych w ryby. Ze względu na to, że kurort jest umiejscowiony na północy Finlandii, sezon narciarski trwa od połowy października do końca czerwca. Kurort został ogłoszony najlepszym ośrodkiem narciarskim w Finlandii już cztery razy, m.in. dzięki znajdującej się niedaleko wiosce Lainio słynnej z lodowych domów. Przypisy
Levi, Finland

Levi i Kittilä kommun i finska Lappland (170 km norr om Polcirkeln) är en vintersportort i Finland. Fjället Levis topp ligger 531 meter över havet. Det finns 43 pister (varav 17 är upplysta) och 26 skidliftar. I Levi finns Finlands första byggda gondollift. Skidorten är känd för att ha världscuptävlingar i slalom. Säsongen är ofta lång i Levi och varar från mitten av oktober till början av juni. De flesta pister är blå eller röda, men det finns även fyra svarta pister. Den högsta fallhöjden är 325 meter och den längsta pisten är 2500 meter lång. Källor Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Levi. Levis webbplats
Castillo de Kajaani

El Castillo de Kajaani​ (en finés: Kajaanin linna) fue construido en la isla Ämmäkoski del río Kajaani en el centro de Kajaani, Finlandia, en el siglo XVII. Hoy en día, sólo quedan las ruinas sin techo del castillo. El castillo funcionaba como un centro administrativo, una prisión y un punto de apoyo militar. El más famoso prisionero en el castillo fue el historiador Johannes Messenius, quien se vio obligado a vivir en las malas condiciones que ofrecía el castillo desde 1616 hasta 1635. Durante la Gran Guerra del Norte (también conocida como la "Gran Ira"), las fuerzas rusas sitiaran el castillo durante varios meses, hasta que finalmente obligaron a sus ocupantes a rendirse por falta de alimentos, leña y municiones. Poco después de esto, los rusos explotaron el castillo y sus habitantes fueron trasladados a Rusia para ser encarcelados. Véase también Ruinas Arqueología Referencias
Château de Kajaani

Le Château de Kajaani (finnois : Kajaanin linna, suédois : Kajaneborg, Kajaneborgs slott, ou avec l'ancien orthographe Cajanaborg) est un château finlandais. Il a été construit sur l'île Ämmäkoski sur la Kajaaninjoki au centre de Kajaani en Finlande. Histoire Le château a été utilisé comme centre administratif, prison et comme point stratégique sur le plan militaire. Le prisonnier le plus célèbre est l'historien Johannes Messenius (en), qui fut forcé de vivre dans ce château avec des mauvaises conditions de vie entre 1616 et 1635. La construction du château a commencé en 1604 et fut terminée en 1619. Au début, le château n'était composé que de murs de pierres, deux tours de garde et des bâtiments en bois au milieu de la cour à l'intérieur du château. Le comte Peter Brahe a ordonné la construction de la seconde phase du château, qui commença dans les années 1650 et pour se terminer en 1666. Durant cette phase, plusieurs bâtiments de bois furent transformés en bâtiments de pierre pour former une forteresse. Durant la Grande guerre du Nord, les forces Russes assiégèrent le château pendant plusieurs mois, jusqu'au moment où les assiégés durent se rendre par manque de nourriture, de bois de feu et de munitions. Peu après, ils explosèrent le château et emprisonnèrent ses habitants. En 1917, un plan d'hydroélectricité fut construit à Ämmäkoski. Le premier pont de bois construit sur les ruines fut construit en 1845. À partir de 1937, l'ile et le château servirent de fondation pour un nouveau pont en béton. Le pont nommé Linnansilta (le «Pont-château») fut originellement le premier pont traversant la Kajaaninjoki. Après la construction d'autres ponts, le trafic sur celui-ci s'est réduit et les autorités ont commencé un plan pour détruire le pont et restaurer du monument national. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Kajaani Castle » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Liens internes Liste des châteaux finlandais Kajaani Liens externes Ressource relative à l'architecture : Museovirasto Portail de la Finlande Portail des châteaux
Fortezza di Kajaani

La fortezza di Kajaani (Kajaanin linna in finlandese, Kajaneborg, Cajanaborg o Slott Kajaneborgs in lingua svedese) è una struttura militare edificata nei primi del XVII secolo sulla piccola isola di Ämmäkoski, lungo il fiume Kajaaninjoki, le cui rovine sono visibili nel centro della città di Kajaani in Finlandia. Storia La costruzione della fortezza iniziò nel 1604 e si protrasse fino al 1619. In un primo tempo la costruzione consisteva di una parete in pietra, due torri rotonde ed alcuni edifici di legno all'interno della cinta muraria. L'edificio avrebbe dovuto servire da centro amministrativo, base militare, prigione, ed eventualmente rifugio per le truppe svedesi in caso di guerra. La fortezza era posta alla latitudine di 64°13′ Nord, in prossimità del Circolo polare artico. Il più famoso prigioniero fu lo storico Johannes Messenius il quale venne vi fu relegato , con i familiari, fra cui il figlio Arnold Johan, per circa venti anni, dal 1616 al 1635. Fu il conte Per Brahe, governatore svedese della Finlandia, a trasformare le prime costruzioni in una fortezza, con una ristrutturazione avviata nel 1650 e completata nel 1666. Nel corso di questo intervento, la maggior parte delle strutture in legno furono sostituite con strutture in pietra. Venne aggiunta una torre, fornita di cannoni, e due ali nella parte rivolta a oriente. In prossimità della fortezza Brahe fondò il nuovo centro abitato di Kajaani, una comunità costituita per lo sfruttamento del legname proveniente dalle vaste foreste circostanti. Nel 1716, durante la Grande guerra del Nord, le forze russe assediarono la fortezza per cinque settimane; gli svedesi assediati furono costretti infine ad arrendersi a causa della mancanza di munizioni, cibo e legna da ardere (24 febbraio 1716). Poco dopo i russi fecero saltare la fortezza con l'esplosivo e trasferirono in Russia, come prigionieri di guerra, il comandante della fortezza, capitano Johan Henrik Fieandt, e il suo distaccamento di 50 uomini. Nel 1721, in seguito al trattato di Nystad, gli Svedesi riottemnnero il territorio di Kajaani; la fortezza venne ricostruita e con un piccolo presidio attivo fino al 1790, anno in cui la fortezza venne abbandonata definitivamente. Dopo di allora, le mura caddero in rovina e il popolo di Kajaani ne utilizzò le pietre come materiale da costruzione. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Fortezza di Kajaani Collegamenti esterni Il Castello di Kajaani, su fort.fi. URL consultato il 4 dicembre 2010 (archiviato dall'url originale il 20 luglio 2011). Il Museo di Kajaani, su 213.143.184.82. URL consultato il 4 dicembre 2010 (archiviato dall'url originale il 28 settembre 2007). The National Board of Antiquities, su kajaaninlinna.fi (archiviato dall'url originale il 20 luglio 2011).
Zamek w Kajaani

Zamek w Kajaani (fiń. Kajaanin linna, szw. Kajaneborg, Kajaneborgs slott, Cajanaborg) – forteca wybudowana w mieście Kajaani na wyspie tuż poniżej progu rzecznego Ämmäkoski na rzece Kajaaninjoki w Finlandii. Obecnie w ruinie. Zamek służył jako centrum administracyjne regionu, struktura obronna, a także więzienie, którego najbardziej znanym penitencjariuszem był szwedzki historyk i dramaturg Johannes Messenius. To najdalej wysunięty na północ zamek w historii Europy, aczkolwiek najdalej wysuniętym na północ zamkiem, który nie jest zrujnowany i stoi do dziś, jest zamek Olavinlinna, także położony w Finlandii. Budowa zamku na Ämmäkoski rozpoczęła się w 1604 roku i została zakończona w roku 1619. Składał się wówczas z kamiennego muru obronnego, dwóch baszt oraz drewnianych zabudowań w obrębie murów. W latach pięćdziesiątych XVII wieku z inicjatywy Pera Brahe rozpoczęto zakończoną w 1666 rozbudowę fortecy, podczas której m.in. wymieniono wiele drewnianych konstrukcji na murowane. Podczas III wojny północnej zamek oblegały przez kilka miesięcy wojska rosyjskie. Po wyczerpaniu zapasów jedzenia, amunicji i drewna opałowego załoga zamku poddała się w 1716 r., a wkrótce potem budowla została wysadzona w powietrze przez Rosjan. W 1845 wyspę, na której znajdowały się ruiny zamku, wykorzystano do budowy pierwszego drewnianego mostu przez Kajaaninjoki. W roku 1917 obok zamku postawiono elektrownię wodną. W 1937 wybudowano kolejny, tym razem betonowy, most, zwany Linnansilta (most zamkowy). Po przerzuceniu innych mostów przez rzekę, linnansilta zaczęła tracić na znaczeniu i obecnie władze rozważają zniszczenie go i zajęcie się ruinami zamku, by uczynić go przyjaźniejszym turystyce. Przypisy Bibliografia Kajaani Castle. fort.fi. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-20)]. (ang.). Kajaanin linnan 400 vuotta. 213.143.184.82. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-28)]. (fiń.). A Castle in Kainuu. kajaaninlinna.fi. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-02)]. (ang.).
Åbo Svenska Teater

Åbo Svenska Teater (Finnish: Turun ruotsalainen teatteri) is a Finland-Swedish theatre in the city of Turku in Finland and the oldest theatre in the country, founded in 1839. The building itself is also the oldest still functioning theatre house in Finland. The name means "The Swedish theatre of Åbo"; Åbo is the Swedish name of Turku. History Turku was the capital city of Finland during Finland's epoch as a part of Sweden, and Swedish theatre companies visited Finland during the 18th century, the first of whom was the Stenborg Troupe in 1761 and the company of Carl Seuerling in the 1780s. There where however, no proper theatre building until the Bonuviers Teater was erected in the 1810s. When the old theatre was destroyed during the Great Fire of Turku in 1827, there was a need of a new theater house. 1839-1894 The theatre has been located in its present building since 1839, when it was opened by a local amateur society with the play Gubben i Bergsbygden the 21 January 1839. Later that same year, the theatre house was used by its first professional theatre company, that of Ulrik Torsslow, and its first professional concert singer, Betty Boije. In 1843, concerts by Johanna von Schoultz and Jenny Lind where both performed on its stage. Prior to 1894, the theatre did not have a permanent staff, as Finland did not have any native actors at this point, and during the 19th century the theatre house was used by travelling theatre companies from Sweden. The most notable of these were the company of Pierre Deland, which visited the theatre regularly from 1840 to 1861, as well as the so called "Finnish Company" of Edvard Stjernström, which enjoyed theatre monopoly in Southern Finland in 1850-53. In the 1870s and 1880s, the famed Swedish company of Thérèse Elfforss frequnelty visited the theatre. The first native theatre company performed in the theatre was the company of August Westermark in 1872, though it was not to be until 1894, that the first performance was given by a permanent native ensemble at the theatre. Activity The theatre building is owned by Stiftelsen för Åbo Akademi and it is run by Åbo Svenska Teaterförening. The theatre has three formal stages; Stora Scenen, with 365 seats, Studioscenen with 136 seats, and Tiljan-scenen, with a maximum of one hundred seats, as well as local activity. References External links and sources [1] [2] [3] Nordensvan, Georg, Svensk teater och svenska skådespelare från Gustav III till våra dagar. Förra delen, 1772-1842, Bonnier, Stockholm, 1917 Nordisk familjebok / Uggleupplagan. 8. Feiss - Fruktmögel
Théâtre suédois de Turku

Le théâtre suédois de Turku (finnois : Turun ruotsalainen teatteri, suédois : Åbo Svenska Teater) est un théâtre situé au bord de la place du marché et dans l'Îlot urbain Hansa à Turku en Finlande. Description C'est le plus ancien théâtre de Finlande. Le bâtiment de style néoclassique est conçu par Pehr Johan Gylich et sa façade par Carl Ludvig Engel. L'édifice appartient à la fondation de l'Académie d'Åbo. Les spectacles sont représentés en suédois. Notes et références Liens externes Ressources relatives au spectacle : Carthalia European Theatre Architecture Articles connexes Théâtre municipal de Turku Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du néo-classicisme Portail du théâtre Portail de la Finlande
Шведский театр (Турку)

Шведский театр Турку (фин. Turun Ruotsalainen Teatteri швед. Åbo Svenska Teater) — старейший в Финляндии муниципальный театр, основанный в 1839 году в г. Або. Расположен на центральной Торговой площади на пересечении улиц Эрикинкату (Eerikinkatu, 13) и Ауракату. История Здание было построено в 1837 - 1838 годах под руководством городского архитектора Пера Юхана Гюлиха и контролем архитектора Карла Людвига Энгеля и является в настоящее время старейшим в Финляндии театральным строением. Театр был торжественно открыт 21 января 1839 года. На протяжении XIX века театр не имел собственной труппы и принимал на своей сцене гастролировавших артистов из Швеции. С 1840 по 1850 годы на сцене театра регулярно выступала труппа Пера Делана. Национальный коллектив артистов был сформирован в период с 1872 по 1894 годы. Театр имеет несколько сцен: Большую сцену (315 посадочных мест), Студио-сцену (120 мест) и Тильян-сцену (100 мест). Примечания Ссылки Официальный сайт Шведского театра Турку
Ministeri d'Afers Exteriors de Finlàndia

El Ministeri d'Afers Exteriors de Finlàndia (finès: Ulkoasiainministeri, suec: Utrikesminister) s'encarrega dels afers exteriors de la República de Finlàndia. El Ministre actual d'Afers Exteriors és Timo Soini. Paavo Väyrynen: s'encarrega de la cooperació al desenvolupament i les relacions econòmiques amb l'estranger, igual que coordina la política de les àrees properes. Jan Vapaavuori: s'encarrega del Secretariat de la Cooperació Nòrdica. Alexander Stubb: s'encarrega de la resta de temes de política exterior finlandesa. Llista de Ministres d'Afers Exteriors Enllaços externs El Ministeri d'Afers Exteriors de Finlàndia (finès)(suec)(anglès)
Ministry for Foreign Affairs (Finland)

The Ministry for Foreign Affairs (MFA) is a ministry in the Finnish Government and is responsible for preparing and implementing the government's foreign policy. Organisation The ministry in 2017 has a total budget of 1.079 billion euros, of which 675 million will be spent on development cooperation and 248 million euros on the ministry's operating expenses. Upkeep of crisis management troops will cost 50 million euros and civilian personnel 15 million. It employs 1,420 people (of whom approximately 74% are women) as well as 980 locally hired personnel and maintains 89 overseas offices housing foreign missions. Since 1987 the ministry has been concentrated in the Katajanokka district of Helsinki. Two ministers in the current Petteri Orpo's government have portfolios relating to the ministry: Minister for Foreign Affairs, who is in overall political control of the ministry Minister for Foreign Trade and Development The most senior civil servant is the Secretary of State, and is assisted by four Under-Secretaries of State with responsibilities allocated as follows: Administrative, Legal and Protocol Affairs Foreign and Security Policy, Communications and Culture External Economic Affairs International Development Cooperation and Development Policy Below these, the ministry is divided into twelve departments: Political Department Department for External Economic Relations Department for Development Policy Department for Europe Department for Russia, Eastern Europe and Central Asia; Department for the Americas and Asia; Department for Africa and the Middle East. Department for Global Affairs Legal Department Department for Administrative Affairs Department for Communication and Culture Protocol Department Outside of these departments there are two specialised units: Unit for Internal Auditing Unit for Policy Planning and Research Current Ministers The ministers, as of 20 June 2023, are: Minister for Foreign and European Affairs – Elina Valtonen Minister for Foreign Trade and Development – Ville Tavio The current Secretary of State at the Ministry for Foreign Affairs is Matti Anttonen. Official Development Assistance According to the OECD, Finland's total official development assistance (ODA) (USD 1.6 billion) increased in 2022 due to in-donor refugee costs. It represented 0.58% of gross national income (GNI). Finland's development co-operation prioritises the rights and status of women and girls; sustainable economies and decent work; quality education; peace and democracy; and climate change and the sustainable use of natural resources. See also Foreign relations of Finland Minister for Foreign Affairs (Finland) State visit to Finland References External links ThisisFINLAND (Department for Communication and Culture)
Ministerio de Asuntos Exteriores (Finlandia)

El Ministerio de Asuntos Exteriores de Finlandia (en finés. ulkoasiainministeri; en sueco: utrikesminister) se ocupa de los asuntos exteriores de Finlandia. La actual Ministra de Asuntos Exteriores es Elina Valtonen, el actual Ministro de Cooperación para el Desarrollo y Comercio Exterior es Ville Tavio y el Ministro de Cooperación Nórdica y Equidad es Thomas Blomqvist. Tres ministros son parte del Ministerio de Asuntos Exteriores en el gabinete actual: Ministro de Asuntos Exteriores, responsable de la política exterior y de seguridad y asuntos generales de servicios extranjeros. Ministro de Cooperación para el Desarrollo y Comercio Exterior, responsable de las relaciones económicas, la coordinación de los asuntos de la UE, la coordinación de las relaciones del país con los estados y la planificación y coordinación de las relaciones nórdicas de Finlandia. Ministro de Cooperación Nórdica y Equidad, responsable de las materias relacionadas con la cooperación entre países nórdicos. Mandato constitucional La sección 93 (Competencia en el área de asuntos de política exterior) de la Constitución de Finlandia dispone:​ La política exterior de Finlandia es dirigida por el Presidente de la República, en cooperación con el Gobierno. Sin embargo, el Parlamento acepta las obligaciones internacionales de Finlandia y su denuncia y decide sobre la puesta en vigor de las obligaciones internacionales de Finlandia en la medida en que se dispone en esta Constitución. El Presidente decide sobre los asuntos de guerra y la paz, con el consentimiento del Parlamento. El Gobierno es responsable de la preparación nacional de las decisiones a tomar en la Unión Europea, y decide sobre las medidas finlandesas concomitantes, a menos que la decisión requiera la aprobación del Parlamento. El Parlamento participa en la preparación nacional de las decisiones que se harán en la Unión Europea, conforme a lo dispuesto en esta Constitución. La comunicación de importantes posiciones de política exterior a los Estados extranjeros y organizaciones internacionales es responsabilidad del Ministerio con competencias en asuntos exteriores. Este último párrafo especifica la responsabilidad constitucional del Ministerio de Asuntos Exteriores. Lista de los Ministros de Asuntos Exteriores Véase también Antti Turunen, director del departamento de Europa y Asia Central Oriental del Ministerio de Relaciones Exteriores. Política de Finlandia Referencias Enlaces externos Sitio web oficial del Ministerio de Relaciones Exteriores de Finlandia (en inglés)
Ministério das Relações Exteriores (Finlândia)

O Ministério das Relações Exteriores (em finlandês: ulkoministeriö) é o setor governamental responsável pela administração e implementação da política externa da Finlândia. Suas principais tarefas incluem assuntos relacionados à diplomacia do país com outras nações e assuntos correlacionados, tais como segurança e comércio. É um dos doze ministérios do governo finlandês e atualmente chefiado pelo ministro Pekka Haavisto. Referências
Министерство иностранных дел Финляндии

Министе́рство иностра́нных дел Финля́ндии (фин. Suomen ulkoasiainministeriö, швед. Utrikesministeriet i Finland) — государственное учреждение, несущее ответственность за подготовку и осуществление внешней политики Финляндии. В министерстве занято около 1600 человек (из которых примерно 1030 женщин). МИД Финляндии обслуживает 97 зарубежных офисов (в большинстве — посольства). С 1987 года министерство располагается в районе Катаянокка Хельсинки. Ежегодно министерство проводит совещание для всех представляющих Финляндию дипломатов. Финансирование Общий бюджет министерства в 2009 году составлял 1,176 млрд евро, из которых 746 млн было направлено на развитие сотрудничества и 202 млн евро — на эксплуатационные расходы министерства. Высшие министерские должности С 20 июня 2023 года министерством руководит Элина Валтонен. Самым высокопоставленным государственным служащим министерства после министров является государственный секретарь. Госсекретарю помогают четыре заместителя государственного секретаря с обязанностями, распределенными следующим образом: Административные, правовые и протокольные вопросы По внешней политике и безопасности, связи и культуре По внешнеэкономической деятельности Международного сотрудничества и развития политики в области развития Структура В министерстве имеется двенадцать отделов: Политический отдел; Отдел внешнеэкономических отношений; Отдел по политике в области развития; Департамент по Европе; Отдел по России, Восточной Европе и Центральной Азии; Отдел по Северной и Южной Америке и Азии; Отдел по Африке и Ближнему Востоку; Отдел по глобальным вопросам; Юридический отдел; Отдел по административным делам; Отдел культуры и коммуникаций; Протокольный отдел; Помимо отделов, имеются два специализированных подразделения: Группа по внутренней ревизии Группа по планированию политики и исследованиям Сетевой шпионаж за министерством в 2013 году В начале ноября 2013 года достоянием общественности Финляндии стали факты крупномасштабного сетевого шпионажа за министерством иностранных дел, вскрывшиеся в первой половине года. В шпионаже подозревались Россия и Китай. Премьер-министр Юрки Катайнен заявил, что он получил информацию о взломе сети министерства весной этого года. Катайнен заверил, что злоумышленники не получили доступа к наиболее конфиденциальной информации. Примечания Ссылки Официальный сайт Министерства иностранных дел Финляндии (фин.) (швед.) (англ.)