NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Архіпелаг (національний парк)

Національний парк Архіпелаг (фін. Saaristomeren kansallispuisto, швед. Skärgårdshavets nationalpark) — національний парк площею близько 500 км² поблизу південно-західного узбережжя Фінляндії, заснований в 1983 році. В 2007 році парк здобув сертифікат відповідності міжнародної організації Фонд PAN Parks. Парк є частиною міжнародного біосферного заповідника ЮНЕСКО. Загальна інформація До складу парку входять декілька тисяч островів і скель, що відносяться до комун Корппоо, Науво та Драгсфіорд провінції Південно-Західна Фінляндія. Постійне населення є тільки на найбільших островах, що мають постійний зв'язок з материком. Загальна кількість постійних жителів — близько 1000 чоловік. Влітку населення збільшується за рахунок дачників. Флора Національний парк покритий здебільшого лісами, що складаються з ялини (Picea), ялиці (Abies) та берези (Betula). Зрідка зустрічаються дуб (Quercus), ясен (Fraxinus), осика (Populus tremula). Найвіддаленіші від берега острови через сильний вітер і хвилі позбавлені деревної рослинності, з квіткових рослин тут зустрічаються Cochlearia officinalis, деякі види цибулі (Allium). На островах, складених з пісковику, зустрічаються очиток звичайний, а також Angelica, Isatis, Linaria, Festuca. Нерідкі лукові землі, на яких ростуть Geranium sanguineum, а також Ranunculus та дрібні види гвоздики (Dianthus). Фауна На території парку мешкають 25 видів ссавців. З великих тварин можна відзначити лосів (Alces alces): здебільшого вони не живуть на території парку, а час від часу припливають на лісисті острови з материка. У прибережних водах живуть два види морських ссавців — кільчаста нерпа (Pusa hispida) та тев'як (Halichoerus grypus). На окремих островах ці тюлені утворюють численні гареми; дорослі самці досягають в довжину двох з половиною метрів, самки мають трохи менші розміри; дитинчата з'являються на початку весни. Є й інтродуковані тварини, — наприклад, американська норка (Mustela vison). Орнітофауна парку складається з 132 видів; в період масового розмноження птахів частина парку закрита для відвідування. На узбережжях селяться гаги (Somateria), крячки (Sterna), крехі середні (Mergus serrator), турпани (Melanitta fusca), мартини чорнокрилі (Larus fuscus) та качки. У чагарнику гніздиться кропив'янка рябогруда (Sylvia nisoria). На скелях, утворюючи пташині базари, влаштовують гнізда гагарки (Alca torda), кайра (Uria) і чистуни (Cepphus). Серед птахів, що перебувають під загрозою зникнення, в парку можна зустріти каспійського крячка (Sterna caspia) та морську чорнь (Aythya marila). З хижих птахів в парку гніздиться орлан-білохвіст (Haliaeetus albicilla) — він харчується рибою, дрібними тваринами і падлом. З ентомофауни варто відзначити рідкісного метелика мнемозина (Parnassius mnemosyne). Підводний світ островів не надто багатий через те, що вода тут недостатньо солона для морських видів, але дуже солоною для прісноводних. В умовах відсутності істотної природної конкуренції в акваторії парку сильно розмножилися рачки балянуси (Balanus), що потрапили сюди з Північного моря. Посилання Outdoors.fi — Archipelago National Park [Архівовано 20 серпня 2015 у Wayback Machine.] Примітки
Myyrmäen jalkapallostadion

Myyrmäen jalkapallostadion (Myyrmäki Football Stadium) (Swedish: Myrbackas fotbollsstadion), formerly ISS Stadion and Pohjola Stadion, is a football stadium in the Myyrmäki district of Vantaa, Finland. It is the homeground of PK-35 Vantaa, its women's representative team plays in the top-tier Kansallinen Liiga. The stadium holds 4,700 and was built in 2000. The IFAF 2018 European Championship of American football was held in Myyrmäen jalkapallostadion between 29 July - 4 August 2018. Specs Pitch: Artificial turf Pitch dimensions: 105*68 Floodlights: 1,500 lux See also Energia Areena References
Myyrmäen jalkapallostadion

El Myyrmäen jalkapallostadion (en español: Estadio de fútbol de Myyrmäki) anteriormente ISS Stadion y Pohjola Stadion, es un estadio multiusos ubicado en el distrito de Myyrmäki, en la ciudad de Vantaa, Finlandia. Es la sede del PK-35 Vantaa de la Segunda División de Finlandia,​ y de su equipo representativo femenino que juega en la Kansallinen Liiga, la máxima categoría de fútbol femenino. El estadio tiene capacidad para 4.700 personas y fue inaugurado en 2000.​ El estadio acogió dos partidos de fase de grupos del Campeonato Europeo Sub-18 2001​ En 2004 y 2009 se disputó en este estadio la final de la Copa de la Liga de Finlandia. El estadio fue la sede del segundo Campeonato Mundial Femenino de fútbol americano del 30 junio al 6 de julio de 2013, donde Estados Unidos obtuvo su segundo título consecutivo, y cinco años después, del Campeonato de Europa de Fútbol Americano de 2018 que se celebró del 29 de julio al 4 de agosto de 2018. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Finlandia Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Myyrmäen jalkapallostadion.
Stade de football de Myyrmäki

Le stade de football de Myyrmäki (en finnois : Myyrmäen jalkapallostadion) est le stade de football du quartier de Myyrmäki à Vantaa en Finlande. Présentation Le stade sert de terrain de base au PK-35 Vantaa, qui joue dans le championnat de Finlande féminin de football, et Taft Vantaa, qui joue dans le championnat de Finlande de football américain. La capacité du stade est de 4 600 spectateurs. Histoire La première phase de construction du stade a été achevée en juin 2000. Le stade est en fait un stade de football, mais il peut être converti à d'autres usages en fonction de l'événement. La tribune principale du stade compte 2 250 places couvertes. La deuxièmee tribune, construite dans la deuxième phase en 2001-2002, compte 2 050 places. Le 20 mai 2007, la société des installations sportives Kiinteistö Oy Länsi-Vantaa, propriété de la ville de Vantaa, a acheté les structures des tribunes du stade de football Myyrmäki à Metsä Group. Records 30 avril 2003 Finlande - Islande, 4005 spectateurs, match d'entraînement masculin 23 juillet 2003 Helsingin Jalkapalloklubi – Glentoran FC , 4270 spectateurs, Ligue des Champions 1er tour de qualification 2003-2004 29 septembre 2005 Myllykosken Pallo-47 – Grasshopper-Club Zürich, 4101 spectateurs, 1er tour de la Coupe UEFA 2005-2006 Galerie Références Voir aussi Liens externes Le stade Carte Liens internes Lieux et monuments de Vantaa Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du sport Portail du football Portail de la Finlande
Myyrmäen jalkapallostadion

Il Myyrmäen jalkapallostadion, precedentemente denominato ISS Stadion e Pohjola Stadion, è uno stadio finlandese sito a Vantaa, nel distretto di Myyrmäki. L'impianto sportivo, realizzato nel 2000 e capiente di 4 700 posti, ospita regolarmente le partite interne di Kolmonen del PK-35 Vantaa, massimo club calcistico cittadino, e della sua sezione femminile, in Kansallinen Liiga. Viene inoltre utilizzato dal Template:Calcio Allianssi Vantaa per i suoi incontri casalinghi in Kolmonen, terzo livello calcistico nazionale. Oltre a partite di calcio, lo stadio ospita incontri di football americano, scelto prima come sede del Mondiale di Finlandia 2013, dove si sono giocati tutti gli incontri del torneo e con gli Stati Uniti che ottengono il loro secondo titolo e la squadra di casa un buon 3º posto, e cinque anni più tardi l'Europeo di Finlandia 2018, che ha visto la Francia conquistare il suo primo titolo continentale. L'impianto è inoltre stato sede della finale dell'edizione 2021 della Naisten Vaahteraliiga, il campionato finlandese di football americano femminile. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Myyrmäen jalkapallostadion Collegamenti esterni Sito ufficiale, su vantaa.fi.
Myyrmäen jalkapallostadion

Het Myyrmäen jalkapallostadion is een multifunctioneel stadion in Vantaa, een plaats in Finland. De vroegere namen van het stadion waren Vantaan jalkapallostadion, Myyrmäen jalkapallostadion, ISS Stadion (tot 2009) en Pohjolastadion. In het stadion ligt een kunstgrasveld van 105 bij 68 meter. Het stadion werd geopend in 2000. Tussen 2001 en 2002 vonden er renovaties plaats. In het stadion is plaats voor 4.700 toeschouwers. Het recordaantal toeschouwers werd behaald op 25 september 2005, voor een wedstrijd om de UEFA Cup, toen MYPA tegen Grashopper speelde. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclubs PK-35 en Allianssi Vantaa maken gebruik van dit stadion. Dit stadion werd ook gebruikt voor wedstrijden op het Europees kampioenschap voetbal onder 18 van 2001. Er werden twee groepswedstrijden gespeeld. In 2009 werd in dit stadion de finale van de Finse Supercup, de Liigacup, gespeeld. Tampere United won met 2–0 van HJK Helsinki. Deze wedstrijd was 15 april 2009. In het stadion kan ook American football worden gespeeld. In 2018 werd in Finland het Europees kampioenschap American football gehouden. Alle wedstrijden op dit toernooi werden hier gespeeld, van 29 juli tot aan de finale, die was op 4 augustus 2018 en ging tussen Frankrijk en Oostenrijk.
Myyrmäen jalkapallostadion

Myyrmäen jalkapallostadion – stadion piłkarski w Vantaa, w Finlandii. Został otwarty w 2000 roku. Może pomieścić 4700 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubów AC Vantaa i VJS oraz piłkarki zespołu PK-35 Vantaa. Historia Stadion został otwarty w 2000 roku. W latach 2001–2002 wybudowano drugą trybunę wzdłuż boiska, naprzeciwległą do piętrowej trybuny głównej. W przeszłości swoje spotkania na stadionie rozgrywali piłkarze klubów AC Allianssi (2002–2005; w roku 2004 klub ten został wicemistrzem kraju, a w latach 2004 i 2005 zdobywał Puchar Ligi) i PK-35 Vantaa (2009–2016), obecnie grają na nim piłkarki żeńskiej sekcji zespołu PK-35 Vantaa (wielokrotne mistrzynie kraju) oraz piłkarze klubów AC Vantaa i VJS. Dawniej obiekt nosił nazwy Pohjola Stadion oraz ISS Stadion. Na obiekcie dwukrotnie rozegrano mecz finałowy Pucharu Ligi (2 maja 2004 roku: AC Allianssi – FC Lahti 2:2, k. 5:3 i 15 kwietnia 2009 roku: Tampere United – HJK Helsinki 2:0), odbywały się na nim także spotkania w europejskich pucharach. Jeden raz towarzysko zagrała na nim również reprezentacja Finlandii, pokonując 30 kwietnia 2003 roku Islandię 3:0. W 2001 roku odbyły się na nim też dwa spotkania fazy grupowej piłkarskich mistrzostw Europy U-18, a w 2018 roku na stadionie rozegrano wszystkie mecze mistrzostw Europy w futbolu amerykańskim. Przypisy
Мюурмяки (стадион)

Мю́урмяки (фин. Myyrmäen jalkapallostadion) — футбольный стадион в городе Вантаа, Финляндия. Является домашней ареной женской команды ПК-35, выступающей в Kansallinen Liiga (высшей женской футбольной лиге Финляндии). Стадион построен в 2000 году. Вместимость стадиона 4700 зрителей. С 2009 по 2016 был домашней ареной футбольного клуба ПК-35 Вантаа. Клуб играл в лиге Юккёнен (2009—2015) и в Чемпионате Финляндии (2016). На стадионе в 2010, 2011, 2012, 2014, 2015 и 2016 годах выступала женская сборная Финляндии по футболу В 2018 году на стадионе проходил Чемпионат Европы по Американскому футболу. Галерея Примечания
Міірмаєн (стадіон)

«Міірмаєн ялкапаллостадіон» (фін. Myyrmäen jalkapallostadion) — футбольний стадіон у місті Вантаа, Фінляндія, домашня арена ФК «ПК-35 Вантаа». Стадіон побудований та відкритий у 2000 році потужністю 250 глядачів. 2002 року перебудовано трибуну, в результаті чого потужність збільшено до 2 050 місць. У 2007 році арену розширено до 4 700 місць, поле обладнано штучним газоном. Посилання Myyrmäen jalkapallostadion на klasemenliga.com (англ.) Myyrmäen jalkapallostadion на futisforum2.org (фін.) Фотогалерея (нім.)
Nevajärvi (sjö i Karleby, Mellersta Österbotten, Finland)

Nevajärvi och Kangasjärvi eller Vidonjärvi är sjöar i Finland. De ligger i kommunen Karleby i landskapet Mellersta Österbotten, i den centrala delen av landet, 400 km norr om huvudstaden Helsingfors. Nevajärvi ligger 95 meter över havet. I omgivningarna runt Nevajärvi växer i huvudsak blandskog. Arean är 6 hektar och strandlinjen är 1,27 kilometer lång. Sjön ingår i Perho å huvudavrinningsområde. Källor
Alavus

Alavus (šv. Alavo) je finské město v provincii Etelä-Pohjanmaa. Žije zde přibližně 11 tisíc obyvatel a rozloha činí 843,1 km² (z toho 52,46 km² vodních ploch). Rozšířené je zemědělství a lesnický průmysl. Většina výrobního průmyslu se zaměřuje na konstrukci materiálů, konstrukcí a staveb. V okolí města se nachází 60 jezer s 324 km pobřeží. Reference V tomto článku byly použity překlady textů z článků Alavus na anglické Wikipedii a Alavus na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Alavus na Wikimedia Commons Oficiální stránka Alavus
Alavus

Alavus [ˈɑlɑvus] (schwedisch Alavo) ist eine Stadt im Westen Finnlands. Sie umfasst die neben dem Hauptort Alavus die Orte Asema, Jokivarsi, Kaukola, Kontiainen, Kätkänjoki, Lapinkylä, Pollari, Rantatöysä, Sapsalampi, Seinäjärvi, Sulkava, Sydänmaa, Taipale, Vetämäjärvi, Timanttimaa, Kuivaskylä, Salonkylä und Kattelus. Die gesamte Bevölkerung ist finnischsprachig. Alavus wurde 1865 eine eigenständige Gemeinde; 1977 erhielt sie das Stadtrecht. In der Vergangenheit war Alavus das Zentrum der finnischen Teerbrennerei. Heute ist die Stadt von der Land- und Forstwirtschaft und der Bauindustrie angesiedelt; in mittelständischen Betrieben werden vor allem Bauteile aus Holz und Glas, so etwa Türen, gefertigt. Auf der Gemarkung von Alavus befinden sich rund 60 Seen mit einer Gesamtfläche von 52 Quadratkilometern und einer Uferlänge von 324 Kilometer. Söhne und Töchter der Stadt Arvid Rydman (1884–1953), Turner Vesa Himanen (* 1950), Diplomat Pekka Tuokkola (* 1983), finnischer Eishockeytorwart Weblinks Einzelnachweise
Alavus

Alavus (Swedish: Alavo) is a town and municipality of Finland in the province of Western Finland. Part of the South Ostrobothnia region, it is located 52 kilometres (32 mi) southeast of Seinäjoki, 138 kilometres (86 mi) north of Tampere and 319 kilometres (198 mi) north of Helsinki. The town has a population of 10,634 (31 December 2025) and covers an area of 1,151.46 square kilometres (444.58 sq mi) of which 52.31 km2 (20.20 sq mi) is water. The population density is 9.78 inhabitants per square kilometre (25.3/sq mi). Neighbouring municipalities are Alajärvi, Kuortane, Seinäjoki, Virrat and Ähtäri. Agriculture and forestry employ a significant share of the population. Most of the industry in Alavus is related to construction: materials, design and contractors. Alavus has 60 lakes with 324 kilometres (201 mi) of shoreline. The town is unilingually Finnish. Geography Villages In 1967, Alavus had five legally recognized villages (henkikirjakylät): Alavus Rantatöysä Sapsalampi Sulkava Sydänmaa Demographics In 2020, 16.7% of the population of Alavus was under the age of 15, 54.6% were aged 15 to 64, and 28.7% were over the age of 64. The average age was 46.1, above the national average of 43.4 and regional average of 44.7. Speakers of Finnish made up 98.3% of the population and speakers of Swedish made up 0.1%, while the share of speakers of foreign languages was 1.6%. Foreign nationals made up 1.2% of the total population. The chart below, describing the development of the total population of Alavus from 1975 to 2020, encompasses the municipality's area as of 2021. Urban areas In 2019, out of the total population of 6,919, 4,485 people lived in urban areas and 3,641 in sparsely populated areas, while the coordinates of 64 people were unknown. This made Alavus's degree of urbanization 60.7%. The urban population in the municipality was divided between three urban areas as follows: Economy In 2018, 9.1% of the workforce of Alavus worked in primary production (agriculture, forestry and fishing), 24.0% in secondary production (e.g. manufacturing, construction and infrastructure), and 65.6% in services. In 2019, the unemployment rate was 8.5%, and the share of pensioners in the population was 33.0%. The ten largest employers in Alavus in 2019 were as follows: Notable people Mimmi Bähr (1844–1923), Finnish inventor and developer of calligraphy. Erkki Huttunen (1901–1956), architect Rauha S. Virtanen (1931–2019), author See also Battle of Alavus Niinimaa Tuuri References External links Media related to Alavus at Wikimedia Commons Town of Alavus – Official website
Alavus

Alavus (Alavo en sueco) es un municipio de Finlandia. Se localiza en la provincia de Finlandia Occidental y es parte de la región de Ostrobotnia del Sur. La ciudad posee una población de 12.113 (junio de 2015) y cubre un área de 842.73 km² de los cuales 52.31 km² son agua.​​ La densidad de población es de 15.32 habitantes por cada km². La agricultura y las forestales emplean una participación significativa de la población. La mayoría de la industria en Alavus está relacionado con la construcción: materiales, diseño y contratistas. Alavus tiene 60 lagos con 324 kilómetros de costa. El municipio es monolingüe y su idioma oficial es el finés. Historia La región está habitada desde hace unos 7.000 años justo después de la última glaciación. Las osamentas humanas más antiguas datan de la Edad de Piedra, entre 8.000 y 5.000 años atrás. Armas de piedra, restos de cabañas y huesos quemados permiten conocer el tiempo en dónde ocurrió. El desplazamiento de la costa oeste causó una disminución significativa de la población de Alavus. Los objetos que datan de la Edad de Hierro sugieren que la posibilidad de tiendas de pesca atrajeron a muchos residentes aunque el camino del lago se volvió imposible después del Ajuste postglacial. Históricamente, la parroquia es agrícola y ha experimentado una Edad de Oro en el Siglo XVIII cuando exportaba su alquitrán vegetal (utilizado en la construcción naval). Hoy es la industria de la construcción en la que se basa la economía de la ciudad (incluyendo fabricantes de ventanas y puertas). La ciudad es también un pequeño centro comercial y administrativo de los municipios rurales circundantes. Geografía Al otro lado de Ostrobotnia, Alavus posee muchos lagos (60.324 km de costa) y es bastante montañoso. El área de morrenas de Suomenselkä es una línea de cuencas importantes. El Lapuanjoki es el río principal, teniendo su origen en el territorio del municipio. El pueblo, atravesado por la Ruta Nacional 18 (Vaasa - Jyväskylä), está construido en la parte más plana de la ciudad. Se encuentra a 7 km del centro comercial más grande de Tuuri (a Töysä). La capital de la región de Seinäjoki está a 55 kilómetros y Helsinki a 330 km. Los municipios vecinos son Seinäjoki al oeste, Kuortane al norte, al noreste Alajärvi, al este Ähtäri y Virrat al sur. Véase también Batalla de Alavus Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Alavus. Ciudad de Alavus – Sitio web oficial
Alavus

Alavus (Alavo en suédois) est une ville du Centre-Ouest de la Finlande, dans la région d'Ostrobotnie du Sud. La commune de Töysä a fusionné avec la ville d'Alavus au 1er janvier 2013. Histoire La région est habitée depuis environ 7 000 ans juste après le retrait des glaciers. Les plus anciennes traces humaines de l'âge de la pierre datent entre -8000 et -5000. Les armes en pierre, les restes de cabanes et les os brûlés permettent de connaître cette époque. Le déplacement de la rive vers l'ouest a provoqué une baisse significative de la population d'Alavus et l'on n'a plus de tracas de la fin de l'âge de pierre. Les objets datant de l'âge du fer évoquent que les possibilités de commerces de pêche ont attiré de nombreux habitants bien que la circulation lacustre soit devenue impossible après le Rebond post-glaciaire. Historiquement, la paroisse est très agricole et a connu un âge d'or au XVIIIe siècle lorsqu'elle exportait son goudron végétal (utilisé dans la construction navale). Aujourd'hui, c'est l'industrie de la construction qui tire l'économie de la cité (notamment les fabricants de portes et fenêtres). La ville est également un petit centre commercial et administratif pour les communes rurales avoisinantes. Géographie À l'échelle de l'Ostrobotnie, Alavus compte de nombreux lacs (60 pour 324 km de berges) et est assez vallonnée. La zone de moraines du Suomenselkä constitue une importante ligne de partage des eaux. La Lapuanjoki est la principale rivière à prendre sa source sur le territoire de la municipalité. Le bourg, traversé par la nationale 18 (Vaasa-Jyväskylä), est construit dans la partie la plus plane de la commune. Il se situe à 7 km du grand centre commercial de Tuuri (à Töysä). La capitale régionale Seinäjoki est à 55 km et Helsinki à 330 km. Les municipalités voisines sont Seinäjoki (ex Peräseinäjoki) à l'ouest, Kuortane au nord, au nord-est Alajärvi, à l'est Ähtäri et Virrat dans le Pirkanmaa au sud. Démographie Depuis 1980, l'évolution démographique d'Alavus est la suivante : Politique et administration Élections municipales Le Conseil municipal compte 31 sièges, dont 13 seront occupés par le Parti du centre pour la période 2021-2025. Transports Alavus est situé à l'intersection de la route nationale 18 et de la route principale 66. La Seututie 672 relie Kauhajoki à Alavus. La ligne Haapamäki–Seinäjoki traverse Alavus, assurant un transport de passagers et de marchandises. La ligne contourne le centre d'Alavus et la gare d'Alavus est située à environ quatre kilomètres au nord du centre. La deuxième gare est située à Tuuri. Personnalités C'est la ville de naissance de l'architecte Josef Stenbäck et du compositeur Toivo Kuula. Galerie Voir aussi Liens internes Liste des municipalités de Finlande Villes de Finlande Liens externes (fi) Ville d'Alavus Références Portail de la Finlande
Alavus

Alavus (in svedese Alavo) è un comune finlandese di 11102 abitanti, situata nella regione dell'Ostrobotnia Meridionale. La città ricopre un'area di 842,73 km² dei quali 52,23 km² sono acqua. La densità popolativa è perciò di 11,9 abitanti per ogni km². Gran parte dell'industria ad Alavus è collegata alla costruzione: materiali, design e contrattori. Alavus ha 60 laghi con 324 km di costa. Note Voci correlate Battaglia di Alavus Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Alavus Collegamenti esterni (FI) Sito ufficiale, su alavus.fi. Alavuden kaupunki (canale), su YouTube.
Alavus

Alavus (szw. Alavo) jest miastem w Finlandii. Znajduje się w prowincji Zachodniej Finlandii. Populacja wynosi 9846, a miasto zajmuje powierzchnię 843,1 km², z których 52,46 km² to woda. Gęstość zaludnienia wynosi 12,3 mieszkańca na km². Znaczącą część populacji zatrudniona jest w rolnictwie i leśnictwie. Większość przemysłu w Alavus jest powiązana z konstrukcją: materiałami, projektowaniem i kontrahentami. Alavus ma 60 jezior z 324 km linii brzegowej. Miasto jest fińskojęzyczne. W mieście znajduje się stacja kolejowa. Linki zewnętrzne Alavus – Strona oficjalna
Alavus

Alavus é um município da província de Finlândia Ocidental, integrando a sub-região de Ostrobótnia do Sul, na Finlândia. Foi fundado em 1865. O município tem uma população de 9.405 habitantes (estimativas de março de 2010) distribuídos por uma área geográfica de 842,5 km². A densidade populacional do município é de 11,9 hab/km². Todos os habitantes da cidade falam unanimamente o finlandês. A agricultura e a silvicultura empregam uma parte significativa da população. A maioria das empresas em Alavus está relacionada com a construção, materiais, design e empreiteiros. Alavus tem 60 lagos com 324 km da costa. Referências
Алавус

А́лавус (фин. Alavus) — город на северо-западе центральной части Финляндии, в области Южная Остроботния. Площадь муниципалитета составляет 842,73 км², из которых водная поверхность составляет 52,31 км². История В годы Русско-шведской войны здесь 5 (17) августа 1808 произошло сражение при Алаво. Население Население по данным на 2012 год составляет 9247 человек. Плотность населения — 11,70 чел/км². Официальный язык — финский, родной для 99,4 % населения муниципалитета. Доля лиц в возрасте младше 15 лет составляет 17,3 %; лиц старше 65 лет — 21,4 %. Известные уроженцы Пекка Туоккола — финский хоккеист Йозеф Стенбек — финский архитектор и инженер Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Алавус alavus.fi (фин.) — официальный сайт Алавуса