NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cattedrale di Savonlinna

La cattedrale di Savonlinna (in finlandese: Savonlinnan tuomiokirkko) è una chiesa di Savonlinna in Finlandia, che ha mantenuto il rango di cattedrale della Chiesa evangelica luterana finlandese in quanto è stata la sede della diocesi di Savonlinna, spostata a Mikkeli nel 1945. Storia Nel 1850 il governatore Alexander Adam Thesleff ordinò la costruzione di una chiesa a Savonlinna. La chiesa è stata progettata da Axel Hampus Dalstrom e costruita tra il 1874 e il 1878 in stile gotico da muratori proveniva da San Pietroburgo e falegnami di Vyborg. La chiesa è commissionata il 2 febbraio 1879. La chiesa era in legno. L'alta pala d'altare gotica, opera di Aleksandra Saltin, rappresenta la "Trasfigurazione di Cristo". Nel 1896 è fondata la nuova diocesi di Savonlinna, la chiesa fu elevata a cattedrale e il suo primo vescovo fu Gustaf Johansson. Nel 1925 la sede del vescovo è stata trasferita a Vyborg, la chiesa però ha conservato il titolo di cattedrale. Alla fine della Guerra d'Inverno, il 1º marzo 1940, la chiesa fu quasi completamente distrutta durante i bombardamenti della città. Fu ricostruita nel 1947-1948 secondo i piani di Karl Bertel Liljequist con uno stile neogotico. La cattedrale è stata riconsacrata il 4 dicembre 1949, può ospitare 1000 persone ed è lunga 51 metri. L'altare trittico è stato dipinto da Paavo Leinonen e l'affresco del soffitto da Antti Salmenlinna. La cattedrale è stata restaurata nel 1990-1991 dalla designer Ansu Åström. Galleria d'immagini Note Voci correlate Chiesa evangelica luterana finlandese Cattedrali in Finlandia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale di Savonlinna Collegamenti esterni (FI) La cattedrale di Savonlinna nel registro nazionale del patrimonio culturale, su kulttuuriymparisto.nba.fi. URL consultato il 19 luglio 2014 (archiviato dall'url originale il 1º febbraio 2014).
Domkerk van Savonlinna

De Dom van Savonlinna (Fins: Savonlinnan tuomiokirkko) is een kerkgebouw in de Finse stad Savonlinna. Het kerkgebouw diende van 1896 tot 1925 als bisschopskerk van het evangelische-lutherse bisdom Savonlinna. Tegenwoordig is het de parochiekerk van de kerkelijke gemeente Savonlinna-Sääminki. De eerste domkerk In 1850 verordonneerde gouverneur Alexander Adam Thesleff de bouw van de kerk in Savonniemi. Hij werd in neogotische stijl ontworpen door Axel Hampus Dalström en tussen 1874 en 1878 door metselaars uit Sint-Petersburg en timmerlieden uit Wijburg gebouwd. Op 2 februari 1879 volgde de inwijding van het kerkgebouw. In 1896 werd het nieuwe bisdom Savonlinna opgericht en de kerk werd toen de zetelkerk van de bisschop. De eerste bisschop was Gustaf Johansson. In 1925 werd de zetel van het bisdom verplaatst naar Wijburg, maar de kerk behield de titel kathedraal. Voor de bouw van de eerste domkerk werd veel hout gebruik. De preekstoel stond in het midden van de banken naast de eerste pijler. Het neogotische hoogaltaar bevatte een schilderij van Aleksandra Såltin met als thema de Transfiguratie van Christus. De tweede domkerk Tegen het einde van de Winteroorlog werd de eerste kerk op 1 maart 1940 vrijwel geheel verwoest tijdens de bombardementen op de stad. Er volgde een herbouw in de jaren 1947-1948 volgens de tekeningen van Bertel Karl Liljequist in een vereenvoudigde en minder neogotische stijl. Op 4 december 1949 werd de kerk opnieuw ingezegend. In de kerk is plaats voor 1000 gelovigen. Het altaarretabel met de voorstelling van "Jezus in Gethsemane" werd geschilderd door Paavo Leinonen en het fresco in het gewelf door Antti Salmenlinna Restauratie De domkerk werd in de jaren 1990-1991 gerestaureerd door de interieurarchitect Ansu Åström. Het raam achter het altaar werd toen ingebracht. Het is een werk van Lauri Ahlgren en stelt "de vier rivieren van het paradijs" voor. In samenhang met de restauratie kocht de kerk een nieuw orgel aan van het orgelbouwbedrijf Martti Porthan. Als voorbeeld voor het orgel dienden de Duitse barokorgels van de beroemde orgelbouwer Gottfried Silbermann. Het instrument bezit 45 registers, drie manualen en één pedaal en een mechanisch orgelwerk. Externe links (fi) Website van de kerk (en) Website over kerken in Finland
Савонлиннский собор

Савонлиннский собор (фин. Savonlinnan tuomiokirkko) — лютеранская церковь в городе Савонлинна, с 1897 по 1924 год — кафедральный собор диоцеза (в настоящее время диоцез Миккели). Здание вмещает около 1000 прихожан. История Решение о строительстве новой церкви было принято в 1850 году уездным старостой Александром Теслефом, однако экономические проблемы не позволили приступить к работам ранее 1869 года. Проект здания был разработан архитектором Акселем Дальстрёмом, строительство велось с 1874 го 1878 годы. В 1879 году церковь была освящена. В 1896 году церковь стала кафедральным собором вновь учреждённого Савонлиннского диоцеза, но в 1924 году кафедра была перенесена в Выборг. Во время Зимней войны церкви был нанесён значительный ущерб, но в 1946—1947 годах были проведены ремонтные работы, однако первоначальный облик не был восстановлен. Это было осуществлено во время реставрации 1991—1992 годов. В настоящее время церковь является главным здание в пробстве Савонлинны. Описание Церковь представляет собой однонефное здание в неоготическом стиле. Основной строительный материал — красный кирпич. Над входом находится колокольня высотой 51 метр, которая долгое время была архитектурной доминантой данной местности. Интерьер выполнен в светлых тонах, однако росписи есть только в алтарной части. Алтарное изображение создано Пааво Лейноненом и изображает Иисуса в Гефсиманском саду. На потолке художником Антти Салменлинном созданы фрески с картинами летящих ангелов. Примечания Ссылки Интернет-страница диоцеза Савонлинна (фин.)
Nyslotts domkyrka

Nyslotts domkyrka är en kyrkobyggnad i den finländska staden Nyslott i landskapet Södra Savolax. Kyrkan är huvudkyrka för Nyslott-Säminge församling. Den byggdes i nygotisk stil i tegel åren 1874-1878 efter ritningar av arkitekt Hampus Dalström. Kyrkan var domkyrka i Nyslotts stift från år 1896 till år 1924. Stiftet inrättades 1896 när församlingarna i Viborgs och S:t Michels län samt en del av Kuopio läns församlingar slogs ihop till Nyslotts stift. Den förste biskopen var Gustaf Johansson, som senare var Finlands ärkebiskop. Trots att biskopssätet år 1925 flyttades till Viborg, kallar man fortfarande kyrkan för 'domkyrkan'. Kyrkan skadades svårt under vinterkriget den 1 januari 1940 och renoverades 1947-1948 efter ritningar av arkitekt Bertel Liljequist. En renovering gjordes 1990-1991 efter ritningarna gjorda av Ansu Ånström.
Dom von Tampere

Der Dom von Tampere (finnisch Tampereen tuomiokirkko) ist die Kathedrale des Bistums Tampere der evangelisch-lutherischen Kirche von Finnland und ein bedeutendes Bauwerk der finnischen Nationalromantik. Am 3. September 1897 hatte der Kirchenrat unter Leitung des Pastors Karl Fontell den Bau einer neuen Kirche am östlichen Rande des Zentrums, im Stadtteil Kyttälä, nördlich des Bahnhofs beschlossen. Grund dafür waren die wachsenden Einwohnerzahlen. Im November 1899 wurde der Wettbewerb für Architekten des Landes ausgerufen. Der Gewinner dieses Wettbewerbs war Lars Sonck mit seinem Beitrag „Aeternitas“. Sein Entwurf, ein blau-grauer Granitbau im Stil der finnischen Nationalromantik, wurde zwischen 1902 und 1907 gebaut und am 19. Mai 1907 als Johanniskirche geweiht und wurde 1923 zum Dom von Tampere, als der Sitz des Bischofs von Porvoo nach Tampere verlegt wurde. Ausstattung Die Kanzel befindet sich links vom Altar. Sie wurde so gebaut, dass sie überall in der Kirche sichtbar ist. Das Abendmahlsgeschirr wurde von Eric O.W. Ehrström entworfen und ist mit christlichen Ornamenten und Szenen der Passion Christi verziert. Die Hauptorgel wurde 1929 von dem Orgelbauer Kangasalan Urkutehdas erbaut. Das Instrument hat 73 Register auf drei Manualwerken und Pedal. Die Trakturen sind pneumatisch. Koppeln: Normalkoppeln: II/I, III/I, III/II, I/P, II/P, III/P Suboktavkoppeln: III/I, III/II, III/III Superoktavkoppeln: I/I, II/I, II/II, III/I, III/II, III/III, I/P, II/P, III/P Malerei Als 1923 das Bistum Tampere gebildet wurde, wurde die Johanniskirche zum Dom bestimmt. Auf Empfehlung des Malers Albert Edelfelt wurden Magnus Enckell und Hugo Simberg mit der Ausmalung der Kirche beauftragt. Enckell schuf das monumentale Altargemälde Auferstehung. Das Bild zeigt Menschen, in meist weißen Gewändern: Frauen mit Kindern, Männer und Paare. Die übrigen Wand- und Glasmalereien stammen von Simberg, ebenso das in der Empore angebrachte Ölgemälde Der verwundete Engel und das Fresko Im Garten des Todes im linken Seitenschiff. An der Decke des Hauptschiffs erkennt man die Schlange aus dem Paradies, die im Mund den Apfel vom Baum der Erkenntnis von Gut und Böse hält. Der Symbolismus seiner Bilder und die Tatsache, dass er im höchsten Punkt des Gewölbes eine geflügelte Schlange auf rotem Hintergrund malte, führten seit Einweihung der Kirche zu heftigen Auseinandersetzungen, ob diese Kunst der kirchlichen Nutzung angemessen sei. Heutzutage zählen die Malereien Simbergs und Enckells zu den Meisterwerken des finnischen Symbolismus. Für die Glasfenster nahm sich Hugo Simberg Bibelstellen zum Vorbild, so erkennt man den Heiligen Geist in Gestalt einer weißen Taube, den brennenden Strauch, von dem im zweiten Buch Mose die Rede ist sowie den weißen und den roten Reiter, die in der Offenbarung des Johannes genannt werden. Nutzung Die Domkirche von Tampere wird nicht nur für Gottesdienste genutzt, sondern auch für Musikveranstaltungen (Orgelkonzerte, Chor- und Oratorienaufführungen) und Theaterstücke. Weblinks The history, art, and architecture of Tampere Cathedral (engl.) tampere.fi Einzelnachweise
Tampere Cathedral

Tampere Cathedral (Finnish: Tampereen tuomiokirkko, Swedish: Tammerfors domkyrka; originally known as St. John's Church) is a Lutheran church in Tampere, Finland, and the seat of the Diocese of Tampere. The building was designed in the National Romantic style by Lars Sonck, and built between 1902 and 1907. The cathedral is famous for its frescoes, painted by the symbolist Hugo Simberg between 1905 and 1906. The paintings aroused considerable adverse criticism in their time, featuring versions of Simberg's The Wounded Angel and The Garden of Death. Of particular controversy was Simberg's painting of a winged serpent on a red background in the highest point of the ceiling, which some contemporaries interpreted as a symbol of sin and corruption. The altar-piece, representing the future resurrection of people of all races, was painted by Magnus Enckell. References External links (in Finnish) Tampere Cathedral
Catedral de Tampere

La catedral de Tampere (en finés Tampereen tuomiokirkko, en sueco Tammerfors domkyrka) es una iglesia situada en la ciudad finlandesa de Tampere, y es la sede de la Diócesis de Tampere de la Iglesia Evangélica Luterana de Finlandia. Fue diseñada por Lars Sonck y construida entre 1902 y 1907. La catedral es famosa por sus frescos, que fueron realizados por el renombrado pintor simbolista Hugo Simberg entre 1905 y 1906. En su tiempo, las pinturas, entre las que se encuentran versiones de El ángel herido y El jardín de la muerte de Simberg, cosecharon fuertes críticas.​ Fue especialmente controvertida la representación de una serpiente alada en fondo rojo en el punto más alto del techo, calificada por sus contemporáneos como un símbolo del pecado y de la corrupción. Referencias Enlaces externos Catedral de Tampere (en finés) Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Catedral de Tampere.
Cathédrale de Tampere

La cathédrale de Tampere (en finnois : Tampereen tuomiokirkko) est la cathédrale de Tampere construite dans le quartier de Jussinkylä, en Finlande. Description Elle est appelée « église Saint-Jean » avant son élévation au rang de cathédrale en 1923. Elle est érigée entre 1902 et 1907 par Lars Sonck dans le style du Nationalisme romantique. Son intérieur est décoré de plusieurs œuvres de Hugo Simberg tandis que le retable est de Magnus Enckell. Elle est utilisée par l'Église évangélique-luthérienne de Finlande. La capacité de la cathédrale est de 2 000 sièges. La direction des musées de Finlande a classé la cathédrale et son paysage culturel dans les sites culturels construits d'intérêt national. Galerie Références Pour approfondir Article connexe Liste des cathédrales de Finlande Liens externes (fr) Fiche sur le site Structurae.de (fr) La Cathédrale sur le site de la ville de Tampere (en) The History, Art and Architecture of Tampere Cathedral (fi + sv + en) La cathédrale de Tampere (fr) Pages pour le centenaire de la Cathédrale de Tampere Son des cloches de la Cathédrale (enregistrement de YLE) Portail de l’architecture chrétienne Portail de la Finlande Portail du protestantisme
Cattedrale di Tampere

La cattedrale di Tampere (in finlandese: Tampereen tuomiokirkko) è la cattedrale luterana evangelica di Tampere, in Finlandia, ed è la sede della diocesi di Tampere. Storia Il 3 settembre 1897 il consiglio della chiesa sotto la guida del pastore Karl Fontell decise di costruire una nuova chiesa sul lato orientale del centro di Tampere, nel quartiere di Kyttälä, a nord della stazione. Nel novembre 1899 fu indetto un concorso per gli architetti del paese. Il vincitore del concorso risultò Lars Sonck con il suo progetto "Aeternitas". Il suo progetto prevedeva un edificio in granito blu-grigio in stile finlandese nazionale e costruito tra il 1902 e il 1907. Il 19 maggio 1907 la chiesa è stata consacrata e dedicata a San Giovanni. Dipinti La cattedrale è famosa per i suoi affreschi, dipinti dal simbolista Hugo Simberg tra il 1905 e il 1906. I dipinti hanno suscitato notevoli critiche negative nel loro tempo. Particolarmente controverso il dipinto raffigurante un serpente alato su fondo rosso, collocato nel punto più alto del soffitto, da alcuni contemporanei interpretato come un simbolo del peccato e della corruzione. La pala d'altare, raffigurante la futura risurrezione di persone di tutte le razze, è stata dipinta da Magnus Enckell. Oggi i dipinti di Simberg e Enckell sono considerati capolavori del simbolismo finlandese. Galleria d'immagini Note Voci correlate Chiesa evangelica luterana finlandese Cattedrali in Finlandia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale di Tampere Collegamenti esterni (FI) Sito ufficiale della diocesi di Tampere, su tampereenhiippakunta.fi.
Domkerk van Tampere

De Dom van Tampere (Fins: Tampereen tuomiokirkko) is de zetelkerk van het bisdom Tampere van de Evangelisch-Lutherse Kerk van Finland en een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Finse nationale romantiek. Op 3 september 1897 besloot de kerkenraad onder leiding van de predikant Karl Fontell tot de bouw van een nieuwe kerk aan de oostelijke rand van het centrum, in het stadsdeel Kyttälä ten noorden van het treinstation. Nieuwbouw werd noodzakelijk door het toegenomen aantal inwoners van de stad. In november 1899 werd er voor de architecten een wedstrijd uitgeschreven. De bijdrage Aeternitas van Lars Sonck won deze wedstrijd. Zijn ontwerp van blauw-grijs graniet in de stijl van de Finse nationale romantiek werd tussen 1902 en 1907 gebouwd en op 19 mei 1907 als Johanneskerk ingewijd. Het interieur van de kerk is geheel afgestemd op de viering van de protestantse liturgie. Zeer interessant is het asymmetrische exterieur, die een slotachtige uitstraling heeft. De Johanneskerk van Tampere werd de hoofdkerk van het bisdom toen de zetel van de bisschop van Porvoo naar Tampere werd verplaatst. Inrichting De kansel bevindt zich links van het altaar op een plaats die voor iedereen in de kerk goed zichtbaar is. Het orgel van de domkerk geldt als het mooiste Finse orgel uit de romantiek. Het avondmaalsgerei is een ontwerp van Eric O.W. Ehrström en met christelijke decoraties en scènes van Jezus' lijden versierd. Beschildering Op aanbeveling van de schilder Albert Edelfelt kregen Magnus Enckell en Hugo Simberg de opdracht om de kerk te beschilderen. Het monumentale altaarschilderij van "de Opstanding" werd door Enckell geschilderd. Het toont voortschrijdende mannen, vrouwen en kinderen gehuld in witte kledij, maar soms ook zonder kleding. De overige muurschilderingen en ook de gebrandschilderde ramen zijn van Simberg. Boven de galerij bevinden zich twee fresco's van Simberg, de "De gewonde engel" en "de Tuin van de Dood", beide nagenoeg identieke kopieën van schilderijen die hij eerder had geschilderd. Over "de Tuin van de Dood" zegt men, dat het de plaats is waar de zielen verblijven voordat ze in de hemel worden opgenomen. Aan het plafond van het hoofdschip herkent men de slang uit het paradijs, die in de mond de appel van de boom van kennis van goed en kwaad houdt. Het symbolisme van de schilderijen en het feit dat in het hoogste punt van het gewelf een gevleugde slang op rode achtergrond werd geschilderd werd niet door iedereen gewaardeerd. Heftige discussies vonden plaats over de vraag of deze kunst wel paste voor een kerkelijk bouwwerk. Tegenwoordig gelden de schilderwerken van Simberg en Enckell als hoogtepunten van het Finse symbolisme. Voor de ramen liet Hugo Simberg zich inspireren door de Bijbel. Te ontdekken zijn o.a. de Heilige Geest in de vorm van een witte duif, de brandende braamstruik en de witte en rode ruiters die in het boek Openbaringen van Johannes worden genoemd. Gebruik De domkerk wordt gebruikt voor de eredienst, maar er worden ook regelmatig orgel- en koorconcerten en theateruitvoeringen georganiseerd. Externe link (fi) Website van de kerk
Katedra w Tampere

Katedra w Tampere (fiń. Tampereen tuomiokirkko, szw. Tammerfors domkyrka) – kościół w Tampere, w Finlandii i siedziba protestanckiej diecezji Tampere. Katedra została zaprojektowana przez Larsa Soncka i wybudowana w latach 1902–1907. Katedra słynie z fresków namalowanych przez znanego symbolistę Hugo Simberga między 1905–1906. Obrazy rannego anioła i Ogrodu Śmierci budziły znaczną krytykę jeszcze w czasie ich malowana. Szczególne kontrowersje budziło malowane przez Simberga w najwyższym punkcie sufitu skrzydlatego węża na czerwonym tle, które jest współcześnie interpretowane jako symbol grzechu i zepsucia. Przypisy
Кафедральный собор Тампере

Кафедральный собор Тампере (фин. Tampereen tuomiokirkko, швед. Tammerfors domkyrka) — главная лютеранская церковь диоцеза Тампере в Финляндии. Фрески Проект здания выполнен архитектором Ларсом Сонком, а строительство проводилось в период с 1902 по 1907 годы. Собор знаменит фресками, созданными финскими художниками-символистами Магнусом Энкелем и Хуго Симбергом. Здесь имеются в том числе авторские повторения картин «Сад смерти» и «Раненый ангел». Подробное описание фресок имеется в статье «Хуго Симберг». Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Кафедральный собор Тампере Официальный сайт
Stolnica v Tampereju

Stolnica v Tampereju (finsko Tampereen tuomiokirkko, švedsko Tammerfors domkyrka; prvotno znana kot cerkev sv. Janeza) je luteranska cerkev v Tampereju na Finskem in sedež škofije Tampere. Stavbo je v slogu nacionalne romantike zasnoval Lars Sonck in je bila zgrajena med letoma 1902 in 1907. Stolnica je znana po svojih freskah, ki jih je med letoma 1905 in 1906 naslikal simbolist Hugo Simberg. Slike so v svojem času povzročile precej negativnih kritik, saj so predstavljale različici Simbergovega Ranjenega angela in Vrt smrti. Posebej sporna je bila Simbergova slika krilate kače na rdečem ozadju na najvišji točki stropa, ki so jo nekateri sodobniki interpretirali kot simbol greha in pokvarjenosti. Oltarno sliko, ki predstavlja prihodnje vstajenje ljudi vseh ras, je naslikal Magnus Enckell. Oprema Prižnica je levo od oltarja. Zgrajena je bila tako, da se vidi povsod po cerkvi. Obhajilni pribor je oblikoval Eric O.W. Ehrström in je okrašena s krščanskimi okraski in prizori Kristusovega trpljenja. Glavne orgle je leta 1929 zgradil izdelovalec orgel Kangasalan Urkutehdas. Glasbilo ima 73 registrov na treh manualih in pedalu. Poslikave Ko je bila leta 1923 ustanovljena škofija Tampere, je bila cerkev sv. Janeza določena za stolnico. Na priporočilo slikarja Alberta Edelfelta so za poslikavo cerkve naročili Magnusa Enckella in Huga Simberga. Enckell je ustvaril monumentalno oltarno sliko Vstajenje. Na sliki so ljudje, večinoma v belih haljah: ženske z otroki, moški in pari. Preostale stenske in steklene slike so Simbergove, oljna slika Ranjeni angel v galeriji in freska V vrtu smrti v levi ladji. Na stropu glavne ladje lahko vidite rajsko kačo, ki v gobcu drži jabolko z drevesa spoznanja dobrega in zla. Simbolika slik in dejstvo, da je na najvišjo točko oboka naslikal krilato kačo na rdečem ozadju, sta od posvečenja cerkve sprožila burne razprave o tem, ali je ta umetnost primerna za cerkveno uporabo. Danes slike Simberga in Enckella sodijo med mojstrovine finskega simbolizma. Hugo Simberg je za vitraže vzel za model svetopisemske odlomke, tako da lahko vidite Svetega Duha v obliki belega goloba, goreči grm, o katerem govori druga Mojzesova knjiga, in belo-rdečega jezdeca, ki so omenjeni v Janezovem razodetju, ki jih je treba poimenovati. Sklici Zunanje povezave Tampere Cathedral The history, art, and architecture of Tampere Cathedral (engl.) tampere.fi
Tammerfors domkyrka

Tammerfors domkyrka (finska: Tampereen tuomiokirkko) är en kyrkobyggnad i staden Tammerfors i Birkaland. Kyrkan är domkyrka i Tammerfors stift inom den evangelisk-lutherska kyrkan i Finland. Byggnaden är uppförd åren 1902–1907 i nationalromantisk stil. Innan kyrkan blev domkyrka år 1923 kallades den för Johanneskyrkan. Arkitekten Lars Sonck hade bland annat Finströms kyrka på Åland som förebild. Kyrksalens kända freskomålningar är gjorda av Hugo Simberg. Bildgalleri Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Tammerfors domkyrka. Tammerfors stads turistbyrå - Tammerfors kyrkor Tammerfors domkyrka, på församlingens webbplats (finska)
Sibeliushuset, Lovisa

Sibeliushuset är ett gammalt stockhus i Lovisa stad i det finländska landskapet Nyland. Kompositören Jean Sibelius vistades i huset under senare hälften av 1800-talet. Huset byggdes 1807. Fastigheten ägdes av föreningen Konstsamfundet fram till 2023, då föreningen beslutat att sälja huset. Bl.a Borgånejdens musikinstitut och tidningen Loviisan Sanomat har varit hyresgäster på tomten. Historia Den första ägaren till Sibeliushuset var kustskeppare Grönman. Grönman sålde huset till Henrik Backman år 1810. 1817 köpte rådman Johan Sibelius gården som låg vid dåvarande Västra Tullgatan. Under Sibeliernas tid mellan 1817 och 1849 var huset indelat i två hushåll. Det fanns åtta rum i byggnaden varav ett låg på vinden i gaveln mot Lovisa kyrka. Efter Johan Sibelius död år 1844 ägdes huset av änkan Katarina Fredrika Sibelius. Hon bodde i huset med sin ogifta dotter och en del hyresgäster. Efter Katarina Sibelius död 1879 flyttade dottern Evelina Sibelius till sin bror Pehr i Åbo. Gården ägdes ändå av släkten och mot slutet av 1880-talet flyttade Evelina Sibelius tillbaka till Lovisa. Mellan somrarna 1889 och 1891 vistades Jean Sibelius med sin mor och syskon hos faster Evelina Sibelius i Lovisa. Jean Sibelius hade redan avslutat sina studier vid musikinstitutet i Helsingfors och planerade att bli musiker. Efter sitt studieår i Wien 1890–1891 drog han sig på hösten 1891 till ensamheten i Lovisa för att arbeta på Kullervo-symfonin. I slutet av januari 1892 lämnade han Lovisa för gott. Efter Evelina Sibelius död 1893 ägdes gården av dödsboet tills den år 1894 såldes till nya ägare. Källor