NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Folkhälsan

Samfundet Folkhälsan, or in short Folkhälsan (literally "Public Health"), is a non-governmental organization based in Finland. It is active in advocating social welfare and health care for the Swedish speakers of Finland. The organization carries out scientific research and informs and counsels in order to promote health and good quality of life. Folkhälsan’s activities include assistance, support, education, and care, being present at every stage of life. Founded in 1921, Folkhälsan employs today approximately 1,400 people. The local associations across Swedish-speaking Finland have almost 19,000 members. Folkhälsan works towards a society where health and quality of life are central concerns. The organization was founded in 1921 by Ossian Schauman and a number of other doctors who wanted to reduce child mortality and cases of tuberculosis in Finland. The NGO was combining practical work with research already from the very start. About 100 researchers do research into inheritable diseases and illnesses attributed to lifestyles. A further 1,400 persons work for, and some 19,000 persons pay membership to the organization. Folkhälsan funds its activities by selling its services to the municipalities. Certain municipalities, like the town of Karis, have allocated its entire health care to Folkhälsan. The NGO also has activities within child care and the care of the elderly. Further sources of income are private donations and funding from the Finnish Slot Machine Association (RAY). Folkhälsan organizes Finland's national Saint Lucy's Day celebrations in Helsinki. In 2024, Daniela Owusu was elected by public vote to represent Saint Lucy at the celebrations. Owusu, Finland's first Black Saint Lucia, and her family, received thousands of racist messages and attacks on social media. In response, Folkhälsan raised over 653,704.19 euros during a social media campaign to stand against racism. References External links Folkhälsan
Musée Alvar Aalto

Le musée Alvar Aalto est un musée présentant l'œuvre d'Alvar Aalto et fonctionnant à Jyväskylä et Helsinki en Finlande. Accueil du public Le Musée Alvar Aalto accueille le public dans les quatre bâtiments suivants: Références Voir aussi Articles connexes Liste de bâtiments conçus par Alvar Aalto Liste de musées en Finlande Musée de Finlande centrale Musées spécialisés en Finlande Liens externes Site officiel Portail des musées Portail de la Finlande
Museo Alvar Aalto

Il museo Alvar Aalto (Alvar Aalto -museo in finlandese), situato nella cittadina di Jyväskylä, è il museo dedicato alla catalogazione, conservazione ed esposizione dell'opera dell'architetto e designer finlandese Alvar Aalto (1898-1976). Progettato dallo stesso Aalto secondo i principi dell'architettura organica e inaugurato il 27 novembre del 1967, il museo ospita su due piani la collezione completa dei progetti di Aalto, una trentina di modelli delle sue opere architettoniche, una galleria fotografica degli edifici realizzati, e più di 1500 oggetti di design industriale quali mobili, suppellettili, lampade, buona parte dei quali sono esposti in mostra permanente. L'edificio ospita anche una caffetteria (Café Belvedere) con annessa terrazza, una sala convegni, una biblioteca di 3000 volumi comprendente la vasta bibliografia su Aalto, e la sede della Alvar Aalto Säätiö ("Fondazione Alvar Aalto"), un ente di ricerca e conservazione, suddiviso in più istituzioni, che si occupa della promozione dell'opera di Aalto e, in generale, dell'architettura contemporanea. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo Alvar Aalto Collegamenti esterni (EN, FI) Alvar Aalto Museum - Sito ufficiale del museo. Scheda con immagini e pianta del museo dal sito dell'Università La Sapienza di Roma, su w3.uniroma1.it. URL consultato il 7 dicembre 2006 (archiviato dall'url originale il 31 dicembre 2006).
Alvar Aalto-museum

Het Alvar Aalto-museum is een museum in de Finse stad Jyväskylä voor architectuur en ontwerp en is volledig gewijd aan de beroemde Finse architect Alvar Aalto (1898-1976), die ook zelf het museumgebouw ontwierp. Onder het beheer van het museum vallen ook het voormalig woonhuis, Villa Aalto, en de ontwerpstudio, Studio Aalto, (beide in Helsinki) en het voormalig zomerhuis, het Experimenteel huis van Muuratsalo (in Jyväskylä), van de architect. Geschiedenis Het Alvar Aalto-museum werd opgericht in 1966 om de nalatenschap van Aalto te beheren en is voltooid in 1973. Aalto bouwde en ontwierp zijn eigen museum op een locatie grenzend aan het Museum van Centraal-Finland (Keski-Suomen Museo), een gebouw dat is gebouwd tussen 1957 en 1960 en ook is ontworpen door Aalto. In tegenstelling tot dit laatste gebouw wilde Aalto bij de bouw van het Alvar Aalto-museum aandacht vragen voor een hiërarchie in zijn ontwerpen voor de publieke ruimte. Culturele gebouwen waren in zijn ogen meer verheven ten opzichte van gebouwen voor andere publieke voorzieningen. Het Alvar Aalto-museum is bedekt met lichtgekleurde keramische tegels geproduceerd door het Finse keramiekbedrijf Arabia. Na het overlijden van Alvar Aalto werd in 1979 het museum overgedragen aan de gemeente Jyväskylä. In 1984 werd Studio Aalto op initiatief van Elissa Aalto, de tweede vrouw van Alvar, verkocht aan de Alvar Aalto Foundation en kwam daarmee in het beheer van het museum. In 1994, na het overlijden van Elissa en door haar nagelaten, kwam het voormalig zomerhuis, het Experimenteel huis van Muuratsalo, in het bezit van de gemeente Jyväskylä. Dit huis is door Alvar en Elissa, die zelf ook architect was, samen ontworpen. In 2015 werd er een internationale architectuurprijsvraag uitgeroepen door de Alvar Aalto Foundation en de gemeente Jyväskylä voor een ontwerp die het Alvar Aalto-Museum en het Museum van Centraal-Finland met elkaar zouden verbinden. Gedurende een renovatie van het museum, gestart in 2021 en gepland tot medio 2023, zal een dergelijke verbinding worden aangelegd. Collectie De collectie bevat 1500 objecten gerelateerd aan het werk van Alvar Aalto waaronder meubels, armaturen en glaskunst. Ook bevat de collectie objecten gerelateerd aan het werk van Aino Aalto, de eerste vrouw van Alvar en objecten waar zij samen aan hebben gewerkt. Daarnaast bevat de collectie ook ca. 200.000 originele tekeningen en documenten met betrekking tot de ontwerpen van Alvar Aalto. Ook zijn er ook meer dan dertig schaalmodellen van de door Alvar ontworpen gebouwen. Zijn tweede vrouw, Elissa, heeft een belangrijke rol gespeeld in het beheren van de nalatenschap van Alvar en heeft actief zorggedragen voor het conserveren ervan. Het golvende oppervlak van de achterwand van de expositieruimte is een verwijzing naar het ontwerp voor het paviljoen van dat Aalto ontwierp voor de Wereldtentoonstelling van 1939 in New York.
Museu Alvar Aalto

O Museu Alvar Aalto (em finlandês: Alvar Aalto museo) é um conjunto de museus finlandeses que exibem obras de Alvar Aalto e operam em Jyväskylä e Helsínquia, em dois edifícios em cada cidade. Todos os quatro locais estão abertos ao público. Eles são: O Museu Alvar Aalto em Jyväskylä, que é um museu especializado em arquitetura e design e funciona como o Centro Nacional e Internacional e sede de todos os Aalto. A Casa Experimental de Muuratsalo, também em Jyväskylä; Villa Aalto em Munkkiniemi, Helsínquia; Oficina Aalto, também em Munkkiniemi, Helsínquia. Referências Ver também Museu da Finlândia Central
Alvar Aaltomuseet

Alvar Aaltomuseet (finska: Alvar Aalto-museo) är ett finländskt arkitekturmuseum med lokaler i Jyväskylä och i Helsingfors. Museet grundades 1966. Jyväskylä Museibyggnaden i Jyväskylä, som ritades av Alvar Aalto och uppfördes 1971-73, förvaltas av Alvar Aalto-stiftelsen. Byggnaden är på sammanlagt 1.750 kvadratmeter, varav utställningslokalerna på de övre planet är 700 kvadratmeter. Belysningen kommer där uppifrån. Den större utställningshallen används för en permanent utställning över Alvar Aalto. Huset räknas in i Alvar Aaltos "vita period". Ytterväggarna är klädda med ljusfärgade keramikplattor, kallade "Halla" (frost), som tillverkats av Arabia. Strax söder om Jyväskylä på ön Muuratsalo finns Alvar Aaltos experimenthus, som också ligger under Alvar Aaltomuseet. Helsingfors I Helsingfors förvaltar Alvar Aaltomuseet dels Villa Aalto i Munksnäs, dels Alvar Aaltos ateljé, också i Munksnäs. Källor Noter Externa länkar Officiell webbplats
Hanko Airfield

Hanko Airfield is the southernmost airfield in Finland. It is located in Hanko, about 8 kilometres (5 mi) east of Hanko city centre. The airfield has a single runway, oriented 03/21 with a total length of 1,600 m (5,249 ft), and is mostly used for recreational aviation by the local Hangon Lentokerho flying club. See also List of airports in Finland References External links Hangon Lentokerho ry (Hanko Flying Club) (in Finnish) VFR Suomi/Finland – Hanko Airfield Lentopaikat.net – Hanko Airfield (in Finnish)
Hangö flygfält

Hangö flygfält eller Täktom flygfält som den också kallas lokalt (Finska: Hangon lentokenttä eller Hangon lentopaikka) (ICAO-kod: EFHN) är en flygplats för privatplan som är belägen cirka 8 kilometer öster om Hangö stads centrum i regionen Västnyland i Finland. Flygplatsen ägs av Hangö stad som har ett driftsavtal med Hangö flygfältsförening r.f. om drift och underhåll av fältet. Hangö Flygklubb r.f. och Suomen laskuvarjokerho ry bedriver verksamhet på flygplatsen. Hangö flygklubb äger i dagsläget ett Evector EV-97 Eurostar ultralätt flygplan medan fallskärmshopparklubben har ett Cessna 208B Grand Caravan flygplan. På flygfältet bedrivs huvudsakligen motorflyg och fallskärmshoppning. På grund av skärpta miljöregler ligger fallskärmshopparklubbens verksamhet vid flygplatsen sedan våren 2011 nere. Framtiden för fallskärmshopparklubbens fortsatta verksamhet vid flygplatsen är en öppen fråga Gästande flygplan bör observera Finländska försvarsmaktens skjutområden D47 och D44 samt undvika bullerskyddsområdet vid Finska vikens strand. Flygplatsen har ingen tankningsservice för gästande flygplan. Vid behov får bränsle hämtas till flygplatsen i 20-liters dunkar, och det är tillåtet att tanka flygplanet under förutsättning att ett tjockt lager absorberande material har lagts på marken under själva flygplanets påfyllningsstuds. På flygplatsen är tullservice normalt inte tillgänglig. Vidare kan nämnas att på flygplatsen har inte instrumentinflygningsprocedur (IFR) publicerats. Historik Strax efter Finska vinterkrigets slut 1940 var Finland tvungen att arrendera ut halva Hangö udd till Sovjetunionen för en tid av 30 år. Sovjetunionen upprättade, utan dröjsmål, en flottbas i det tvångsarrenderade området. Därtill uppsattes, i rask takt, en flygbas i Täktom by. Flygfältsbanans längd var 1 100 meter. Runt flygfältet byggdes sammanlagt 37 hangarer, varav 9 stycken var underjordiska. De sovjetiska styrkorna på Hangö udd evakuerades sedermera i förtid sjövägen. Innan de sovjetiska styrkorna lämnade området totalförstörde de bland annat flygbasen. Det dröjde ända fram till år 1969 innan återuppbyggnadsarbetet på flygfältet kom igång. Till en början skedde det med ideella krafter, men 1973 fick arbetena på flygfältet ordentlig skjuts tack vare ekonomiskt stöd av olika industriföretag. Flygverksamheten på fältet började 1974 och 1975 erhöll flygplatsen status som civilflygplats. Hangö flygfältsförening grundades 1973. Källor Stig Nyström (2005). Hangö 1940–1941. Stockholm: SMB. Libris 9794190. ISBN 91-975315-2-9 ”Hangö flygklubb”. Hangö Flygklubb. Arkiverad från originalet den 6 maj 2008. https://web.archive.org/web/20080506173935/http://www.hangonlentokerho.fi/sw/home.html. Läst 11 januari 2010. Läst 4 november 2011. ”Hanko Airport” (på engelska). Handbooks of Business Aviation. http://www.handbook.aero/hb_airportpage.html?recnum=99. Läst 4 november 2011. ”Hanko (EFHN)” (på finska). Lentopaikat.net. http://www.lentopaikat.net/efhn.shtml. Läst 4 november 2011. En veteranmedlem i flygfältsföreningen skriver om fältets historia (svenska) Läst 13 december 2011. Noter
Ukko (island)

Ukko (Inari Sami: Äijih) is an island in Lake Inari, Finnish Lapland. The area of the lake is called Ukonselkä. Ukko was considered by the local Inari Sámi to be an extremely important sieidi (Inari Sami: siejdi, Finnish: seita), or sacred natural formation, and was used as a sacrificial site, perhaps as recently as in the 19th century. The names "Ukko" and "Äijih" refer to sky deities in the Finnish and Sámi mythologies, respectively. The island is about 30 metres (98 feet) high, 50 metres (160 feet) broad and a 100 metres (330 feet) long. The distance from the village of Inari to Ukko is approximately 11 kilometres (6.8 miles). There are guided tours to the site during the summer from the harbour of the Sámi museum, Siida. There are two known siedis at Ukonsaari. The first one to be studied was a sacrificial cave. One of the most important archaeological findings in Lapland was made at Ukko in 1873 by the British archaeologist Sir Arthur Evans, when a silver jewellery fragment was found in the cave. An additional siedi was discovered in 2007 by Finnish archaeologists. The names of some of the numerous islands adjacent to Ukonsaari may suggest other religious sites, for example: Palo Ukko (Finnish: Fire-Ukko) Pikku Ukko (Little Ukko) Ukonkarit (Ukko's skerries, a series of islets close to Ukonsaari) Hautuumaasaari (Burial ground island) Aviosaaret (Marriage islands) Tissikivisaari (Breast-stone island) Vanha hautuumaasaari (Old burial ground island) Ristisalmensaaret (Cross sound islands) See also Ukko Horagalles Tiermes Sámi religion Notes References Further reading "Ukonsaari". nationalparks.fi. Metsähallitus. Retrieved 9 November 2016. (Dead link, March 1st, 2021) Some archeological sites of Finland Archived 2011-07-16 at the Wayback Machine(Dead link, March 1st, 2021) Picture of Ukonsaari Archived 2011-02-01 at the Wayback Machine(Dead link, March 1st, 2021)
Ukonkivi

Ukonkivi​​ (que quiere decir en finés: "Piedra Ukko") es un islote rocoso que se encuentra en la isla de Ukon (Ukonsaari) en el lago Inari, parte de la Laponia finlandesa. El nombre de Inari Sami de la isla es Äijih. El área del lago es llamado Ukonselkä. Ukonkivi fue utilizado por el pueblo sami como un lugar de sacrificios sagrados, tal vez en fecha tan reciente como el siglo XIX. El nombre de "Ukko" se refiere al antiguo dios del trueno en la mitología finlandesa. La isla se eleva a unos 30 metros de altura, 50 metros de anchura y su longitud es de unos 100 metros. La distancia desde el pueblo de Inari a Ukonkivi es de unos 11 kilómetros. Se realizan visitas guiadas al sitio durante el verano desde el puerto de Sami. Véase también Geografía de Finlandia Geografía de Europa Referencias
Ukonkivi

Ukonkivi (en français : le rocher d'Ukko), est une île de Finlande. Géographie Elle est située dans le lac Inari en Laponie, à environ 11 km de Inari (village) (en) et s'étend sur 100 mètres de longueur et 50 mètres de largeur. Histoire Elle était un lieu de sacrifice des Samis. En 1873, l'archéologue Arthur John Evans y a effectué des recherches et y a trouvé dans une grotte un fragment de bijoux en argent. Liens externes Ressource relative à l'architecture : Liste indicative du patrimoine mondial Vue satellite Life in Lapland Portail des îles Portail de la Finlande
Ukonkivi

Ukonsaari je otok u jezeru Inari, Finska Laponija. Otok se sastoji od stijene Ukonkivi ("Ukkova stijena"). Inari Sami ime za otok je Äijih. Područje jezera zove se Ukonselkä. Ukonkivi su lokalni Inari Sami smatrali izuzetno važnim sieidijem (sveta prirodna formacija), a korištena je kao žrtveno mjesto, možda još u 19. stoljeću. Imena "Ukko" i "Äijih" odnose se na božanstva neba u finskoj i samskoj mitologiji. Otok je visok oko 30 metara, širok 50 metara, a dugačak 100 metara. Udaljenost od sela Inari do Ukonkivija je otprilike 11 km. Postoje vođeni obilasci do mjesta tijekom ljeta iz luke Sami muzeja, Siida . Dva su poznata siedija u Ukonsaariju. Prva koja je proučavana bila je žrtvena pećina. Jedno od najvažnijih arheoloških otkrića u Laponiji napravio je u Ukonkiviju 1873. britanski arheolog Sir Arthur Evans, kada je u spilji pronađen komadić srebrnog nakita. Dodatni siedi otkrili su 2007. finski arheolozi . Imena nekih od brojnih otoka uz Ukonsaari mogu upućivati na druga vjerska mjesta, na primjer: Palo Ukko (finski: Vatra-Ukko) Pikku Ukko (Mali Ukko) Ukonkarit (Ukkove škrape, niz otočića u blizini Ukonsaarija) Hautuumaasaari (Grobni otok) Aviosaaret (Bračni otoci) Tissikivisaari (otok Prsa-stone) Junttisaari (Juntti je složena riječ koja otprilike znači jarem ili seljak.) Vanha hautuumaasaari (Otok starog groblja) Ristisalmensaaret (Križni zvučni otoci) Povezani članci Ukko Horagalles Tiermes Laponski šamanizam Izvori Daljnje čitanje Ukonsaari. nationalparks.fi. Metsähallitus. Pristupljeno 9. studenoga 2016. (Dead link, March 1st, 2021) Some archeological sites of Finland Arhivirana inačica izvorne stranice od 16. srpnja 2011. (Wayback Machine) Archived 2011-07-16 at the Wayback Machine(Dead link, March 1st, 2021) Picture of Ukonsaari Arhivirana inačica izvorne stranice od 1. veljače 2011. (Wayback Machine) Archived 2011-02-01 at the Wayback Machine(Dead link, March 1st, 2021)
Ukonsaari

Ukonsaari (Inari-Samisch:Äijih) is een eiland in het Inarimeer in Fins Lapland. Het eiland is volgens de lokale Sami-bevolking een belangrijk heilig natuurlijk altaar en er werden tot aan de 19e eeuw nog offers gebracht. De naam van de god Ukko is daarom in de Finse naam verwerkt. Het hoogste punt van het eiland is 30 meter en het eiland is 50 meter breed en 100 meter wijd. Het ligt zo'n 11 meter van Inari af en het Sami-museum Siida organiseert alle bezoeken aan het eiland. Het eiland staat op de Finse nominatielijst voor werelderfgoederen.
Уконкиви

У́конкиви (фин. Ukonkivi, «камень Укко»), или У́консаари (фин. Ukonsaari, «остров Укко») — небольшой скалистый остров на озере Инари, один из более 3 тысяч островов этого озера. В древности был священным местом для саамов, служил им для жертвоприношений. Остров назван именем старца Укко, одного из высших божеств в традиционной религии финнов, карел и саамов. На инари-саамском языке остров имеет название Äijih. Находится примерно в 11 километрах к северо-востоку от посёлка Инари. Высота острова — около 30 метров, ширина и длина — 50 и 100 метров. Площадь острова — 0,004 км². На западной стороне острова находится жертвенная пещера. В 1873 году в этой пещере английским археологом Артуром Джоном Эвансом был найден фрагмент серебряного ожерелья. В летнее время от того берега озера, на котором находится саамский музей выставочного центра Сиида, к острову ходит круизный корабль. Остров Уконкиви (Уконсаари) входит в список кандидатов на включение в Список объектов Всемирного наследия ЮНЕСКО в Финляндии. Национальный совет Финляндии по древностям в 1990 году представил кандидатуру острова на включение в Список по категории «Культура» по критериям III (как материальное свидетельство древней цивилизации) и VI (как объект, связанный с событиями или традициями, с идеями или верованиями). С 2019 года лапландский туроператор Visit Inari решил отказаться от перевозки туристов на остров, однако компания Pro-Safaris не собирается отказываться от посещения острова. Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Уконкиви
Ukonkivi

Ukonkivi, ("Ukkos sten", enaresamiska: Äijihsuálui, även Ukonsaari eller endast Ukko, enaresamiska: Äijih) är en ö i Enare träsk, i Lappland, Finland. Sjöområdet kallas Ukonselkä. Ukonkivi användes av enaresamerna som en helig offerplats, kanske så sent som på 1800-talet. Namnet "Ukko" refererar till den finska mytologins åskgud. Ön är omkring 30 meter hög, 50 meter bred och dess längd är omkring 100 meter. Avståndet från Enare kyrkby till Ukonkivi är omkring 11 km. Guidade turer går till platsen under sommaren från hamnen vid samiska museet Siida. Ett av de viktigaste arkeologiska fynden i Lappland gjordes på Ukonsaari. Ett fragment av ett silversmycke hittades 1873 av den brittiske arkeologen Arthur Evans i öns offergrotta. Namnen på några av de intilliggande öarna i Ukonsaari antyder andra religiösa platser, exempelvis: Palo-Ukko (som betyder Ukkos eld) Pikku Ukko (Lilla Ukko) Ukonkarit (Ukkos klippa, en holme nära Ukonsaari) Hautuumaasaari (Begravningsön) Aviosaaret (Vigselön) Tissikivisaari (Bröststensön) Junttisaari (Grabbön) Vanha Hautuumaasaari (Gamla begravningsön) Ristisalmensaaret (Kristbuktöarna) Förslag till världsarv Ukonkivi blev 1 oktober 1990 uppsatt på Finland lista över förslag till världsarv, den så kallade "tentativa listan". Källor Noter Externa länkar Ukonsaari - Luontoon.fi Some archeological sites of Finland
Forum Marinum

Das Forum Marinum ist ein Seefahrtsmuseum am Fluss Aurajoki in Turku, Finnland, sowie auch das offizielle finnische Marinemuseum. Geschichte Das Forum Marinum wurde im Jahr 1999 gegründet. Dabei wurden zwei verschiedene Museen vereinigt, das Turku-Seefahrtsmuseum (gegründet 1977) und das Åbo Akademi-Museum für die Seefahrtsgeschichte (gegründet 1936). Das ehemalige Turku-Seefahrtsmuseum konzentrierte sich auf die Erweiterung und Pflege der Bibliothek, des Archivs sowie die Forschung. Das Åbo Akademi-Museum beschäftigte sich mit der Organisation von Ausstellungen und kümmerte sich vorwiegend um die Erweiterung und Erhaltung von Objektsammlungen. Diese Funktionen gehen nun auf das Forum Marinum über. Ausstellungen Das Forum Marinum ist in den zwei Gebäuden Kruununmakasiini („der Speicher der Krone“) und Linnanpuomi („die Schlosssperre“) untergebracht. Im 2016 erneuerten Gebäude Kruununmakasiini befindet sich die Dauerausstellung Work at Sea (finnisch: Töissä merellä). Im Gebäude Linnanpuomi befinden sich Ausstellungen zum Schiffbau, eine Bootsammlung sowie ein Raum für Sonderausstellungen. Museumsschiffe Folgende Museumsschiffe gehören zum Museum: das Schulschiff Suomen Joutsen („Finnischer Schwan“) die Schonerbark Sigyn die Fähre Bore das Kanonenboot Karjala und der Minenleger Keihässalmi Einzelnachweise
Forum Marinum

Forum Marinum is maritime museum located in Turku, Finland. History The museum was founded in 1999 by merging of Turku maritime museum established in 1977 and Åbo Akademi University museum of maritime history established in 1936. Lonely Planet Scandinavia describes it as "an impressive maritime museum", and notes that it is near Turku Castle. Exhibitions The main exhibition was renewed in 2016 and it is now called Work at Sea. Other permanent exhibitions include: The Five Lives of our National Treasure (The history of the Suomen Joutsen from 1902 to 2009) The Forum Marinum exhibition on board the Bore (History of the Bore from construction to the present day) At the Shipyard (History of the Finnish Shipbuilding) At the Engine Factory (History of the Ship Engine Manufacturing in Turku) Museum ships Full-rigged ship Suomen Joutsen Barque Sigyn Bermuda ketch Daphne Steam tugboat Vetäjä V Turunmaa-class gunboat Karjala Minelayer Keihässalmi Von Fersen-class transport vessel Wilhelm Carpelan Nuoli-class fast gunboat Nuoli 8 Taisto-class motor torpedo boat Tyrsky (Taisto 3) MS Bore, a former steam-powered cruise ship currently used as a floating hostel Coast patrol boat RV 214 (Rautaville) Police boat PMV-1391 Pilot cutter MKL 2103 References External links Official website
Forum Marinum

Le Forum Marinum est un musée maritime situé dans le quartier IX, en bordure du Port de Turku en Finlande. Histoire Le musée est créé en 1999 par la fusion du Musée maritime de Turku fondé en 1977 et du Musée d'histoire maritime de l'Académie d'Åbo établi en 1936. Navires du musée Notes et références Voir aussi Liens externes Site officiel Portail du monde maritime Portail des musées Portail de l’histoire militaire Portail de la culture Portail de la Finlande