NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Nationaal park Kolovesi

Het Nationaal park Kolovesi (Fins: Koloveden kansallispuisto/ Zweeds: Kolovesi nationalpark) is een nationaal park in de Finse provincie Zuid-Savo. Het werd in 1990 opgericht en beslaat 47 km². Het grootste deel van het oppervlak bestaat uit water (een deel van het Saimaameer) met hier en daar een eilandje en een smalle strook kust. De belangrijkste reden voor de oprichting was het beschermen van het biotoop van de met uitsterven bedreigde Saimaa-ringelrob (Pusa hispida saimensis). Het landschap wordt gedomineerd door klippen die boven het water uitsteken. In de buurt werden rotsschilderingen uit de prehistorie ontdekt. In het nationaal park kan uitstekend aan kajak en kano gedaan worden, maar tijdens het voortplantingsseizoen zijn bepaalde delen van het park afgesloten. Externe link officiële website nationaal park officiële brochure nationaal park
Kolovesi nationalpark

Kolovesi nationalpark (finska: Koloveden kansallispuisto) är en finsk nationalpark, belägen i Södra Savolax i kommunerna Enonkoski och Heinävesi samt i Nyslotts stad. Nationalparken skyddar saimenvikarens habitat då underarten är klassificerad som utrotningshotad och består av endast 270 individer. I Kolovesi har man också påträffat flera hotade fågelarter, såsom smålom, fiskgjuse och lärkfalk. Typiskt för Kolovesi är också de skrovliga klipporna, formade sedan senaste istiden, och de lodräta bergväggar som reser sig ur sjöarna, vissa upp till 40 meters höjd. I området har man även funnit flera grottmålningar. Källor Externa länkar Outdoors.fi – Kolovesi Nationalpark
Vallisaari

Vallisaari je ostrov ve Finsku, vzdálený 7 kilometrů od hlavního města Helsinek. Historie Ve středověku byl ostrov znám pod jménem Lampisaari a námořníci si zde doplňovali pitnou vodu, jelikož se na ostrově nachází několik rybníků. V 2. polovině 18. století Vallisaari sloužil jako zásobovací místo pro pevnost Viapori (na sousedním ostrově Suomenlinna), pásl se zde dobytek. V roce 1808 byly Rusko a Švédsko ve válce a právě Rusko použilo jako základnu Vallisaari při obléhání Suomenlinny. Rusové zvítězili a začali zde budovat opevnění, které se stalo součástí pevnosti Suomenlinna. Roku 1854 se střetly zájmy Velké Británie a Ruska v Baltskám moři a vypukla válka. Brzy po ní bylo ve Vallisaari postaveno impozantní opevnění s názvem Alexandrova baterie. Roku 1905 vypuklo povstání a vzbouřenci obsadili Vallisaari a Kuninkaansaari, ale přes jejich strategickou pozici bylo povstání krvavě potlačeno. Když se Finsko roku 1917 stalo nezávislým státem, byly zde uloženy zbraně finských obranných sil. Okolo roku 1950 zde žilo přes 300 civilistů – zemědělců. Poslední obyvatelé opustili ostrov v roce 1996. Finské obranné síly se vzdaly ostrova v roce 2008. V roce 2013 zahájily Metsähallitus Parks & Wildlife Finsko projekt za účelem zpřístupnění ostrova turistům. To se podařilo roku 2016. Příroda V současnosti je Vallisaari nejrozmanitější přírodní destinací v metropolitní oblasti. Aktivity finských obranných sil udržely nábřeží a louky mezi opevněním otevřené, čímž obohatily rozmanitost přírody. V posledních několika desetiletí do přírody nezasáhla lidská ruka a ostrov zůstal v přirozeném stavu. Žije zde okolo 1000 druhů motýlů. Více než sto z nich je ohrožených nebo vzácně se vyskytujících. Ostrov je také domovem pro několik chráněných druhů netopýrů, např. netopýři ušatí ( Plecotus auritus ) nebo netopýři vousatí ( Myotis mystacinus ). Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Vallisaari na Wikimedia Commons
Vallisaari

Vallisaari (Swedish: Skanslandet) is an island in Helsinki, Finland. It is located between Suomenlinna and Santahamina. The island has some ponds, and it was first known for hundreds of years as a place where sailors could take fresh water. Some fortifications were built on the island, but while neighbouring Suomenlinna became the main sea fort for Helsinki, Vallisaari was a supply point where cattle were grazing and firewood was collected. Sweden and Russia were at war in 1808 and the Russians besieged Suomenlinna, they used Vallisaari as their base. When ruling the Grand Duchy of Finland Russians began developing fortifications in Vallisaari. It was part of Krepost Sveaborg. After Finland gained its independence in 1917, weaponry of the Defence Forces was stored in Vallisaari until the 21st century. Ordnance, torpedoes, and mines were loaded and maintained; weather observations were made; and gas masks were repaired. There was some civilian population, too, which lead quite rural life farming on the island The civilian population was largest in the 1950s, when the island had even its own primary school. The Finnish Defence Forces gave up the islands in 2008 and Vallisaari was opened as tourism destination in 2016. Before the island was opened, vegetation has been cleared, stairs and railings build and info signs and dry toilets added. The plumbing is not in such a shape that it could be used any more. Now Vallisaari is the most diverse nature destination in the metropolitan area. The Russian history of the island is reflected in the plants, some of which were brought to the island with animal fodder. Military activities have kept the embankments and the meadows between fortifications open, thereby enriching the diversity of nature. Several rare insects and bats fly on the island. References
Vallisaari

Vallisaari (en suédois : Skanslandet) est une île du golfe de Finlande à Helsinki, en Finlande. Géographie L'île Vallisaari est située entre Suomenlinna et Santahamina. Elle est séparée de Suomenlinna par le détroit de Kustaanmiekka. L'île est reliée par un remblai à l'île Kuninkaansaari voisine. L'île Vallisaari est un site culturel bâti d'intérêt nationale et à la zone de protection du site du patrimoine mondial de l'UNESCO de Suomenlinna. Histoire Accès Vallisaari est ouverte au tourisme depuis mai 2016. L'île est accessible en bateau depuis la place du Marché d'Helsinki. Le trajet dure environ 20 minutes. Bibliographie (fi) Ove Enqvist & Taneli Eskola, Kruunun jalokivet – Vallisaari ja Kuninkaansaari, Vantaa, Moreeni, 2011 (ISBN 978-952-254-065-2) Galerie Références Voir aussi Articles connexes Kuninkaansaari, île rattachée à Vallisaari par un isthme Suomenlinna, une forteresse de l'archipel d'Helsinki classée au patrimoine mondial de l'UNESCO Liens externes (mul) Informations sur nationalparks.fi (mul) Photos sur visitfinland.com Portail d’Helsinki Portail des îles Portail de la mer Baltique
Vallisaari

Vallisaari is een eiland in de Finse hoofdstad Helsinki. Het eiland ligt ten zuiden van Suomenlinna. Tijdens de Russische bezetting werd het eiland gebruikt als onderdeel van een groter verdedigingswerk. Na de Finse onafhankelijkheid in 1917 werd het eiland gebruikt als militaire opslag. In 2008 gaf het Finse leger het eiland terug aan de staat en sindsdien is het een natuurreservaat en populaire toeristische bestemming.
Валлисаари

Ва́ллисаари (фин. Vallisaari) также Скансланд (швед. Skanslandet), до 1917 года Александровский — остров, расположенный вблизи крепости Свеаборг, в Хельсинки. До 1917 года, когда Великое княжество Финляндское входило в состав Российской Империи, остров имел название Александровский, в честь императора Александра II. На острове сохранились остатки военных укреплений — артиллерийские батареи, пороховые погреба и казармы. В XX веке территория острова принадлежала силам обороны Финляндии и была закрыта для посещений. С мая 2016 года остров стал доступным для эко-туризма. В настоящее время он принадлежит Главному лесному управлению Финляндии. С 15 мая по 15 сентября добраться до острова можно на прогулочном кораблике от площади Каупатори в Хельсинки, который ходит каждый час. В 2016 году остров посетило около 60 тысяч человек. Примечания Ссылки Фотографии острова Валлисаари — на сайте «Северные Крепости» Крепость Свеаборг (англ.)
Skanslandet

Skanslandet (finska: Vallisaari) är en ö i Helsingfors i Finland. Öns area är 1,07 kvadratkilometer och dess största längd är 1,8 kilometer i öst-västlig riktning. En vägbank över Kuggsundet förbinder Skanslandet med Kungsholmen i öster. På andra sidan Gustavssvärdssundet i väster ligger Gustavssvärd, en del av fästningen Sveaborg. Vartannan sommar avhålls Helsingforsbiennalen på ön. Historia På 1700-talet blev Skanslandet känt som lotsö. Lotsarna bodde i stugor längs kusten men i slutet av 1800-talet flyttade de till lotshuset. De sista lotsarna lämnade ön på 1920-talet. Under Krimkriget anfölls Skanslandet av en fransk-engelsk flottavdelning och den 9 juli 1937 exploderade några gamla ryska artillerigranater när de undersöktes på öns laboratorium. Explosionerna spred sig till en byggnad där 12 ton sjöminor förvarades och när de exploderade raserades 16 byggnader. Tolv personer dog och invånarna flydde i panik. Det finns fortfarande sprängämnen kvar från explosionen som inte hittats. Efter Krimkriget lät ryssarna bygga ett batteri med kanoner i kasematter som uppkallades efter Alexander I av Ryssland. På 1870-talet flyttades kanonerna upp på toppen av en vall och kasematterna gjordes om till förråd och logement. Under första världskriget byggdes en krutkällare mitt på ön och en kasern. Efter Finlands självständighet år 1917 tog Finlands försvarsmakt över Skanslandet. Försvarsmakten lämnade ön år 2008 och år 2016 öppnades ön för besökare. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Skanslandet.
Валлісаарі

Валлісаарі (фін. Vallisaari також Скансландет швед. Skanslandet) — острів, розташований поблизу фортеці Свеаборг, Гельсінкі, Фінляндія. Розташований між Суоменлінна та Сантахаміна. Від Суоменлінни відокремлений протокою Кустаан­міекан та сполучений косою з Кунінкаансаарі. Площа острова — 1,07 км², найбільша довжина — 1,8 км у напрямку схід-захід, найвища точка острову 35 метрів над рівнем моря. Назва острова неодноразово змінювалася в документах та картах: Träsköön (1640), Skantz Landhet (1696), Träskholmen (1755), Skants Landet (1766 ja 1775), Båkholmen eller Skantzlandet (1774), Skansland (1842), Alexandersön (1900), Skanslandet (1902) та "Олександрівський" (1915). Поточні назви Валлісаарі - Скансландет були використані з 1918 року. На острові є кілька ставків, острів протягом сторіч був відомий як місце, де моряки могли взяти свіжу воду. Військова історія острова розпочалася в 1554 році коли була збудована Кустаанмекка. Коли була побудована Суоменлінна в XVIII столітті, невеликий форт був побудований і на Валлісарі, але коли сусідня Суоменлінна стала головним морським фортом для Гельсінкі, Валлісарі став місцем постачання, де випасали худобу та заготовляли дрова Після Кримської війни 1854-1855 рр. відбулися фортифікаційні роботи, а Олександра II відвідав острів в 1863 р. під час інспекційного візиту. На острові збереглися залишки військових укріплень — артилерійські батареї, порохові погреби і казарми. У XX столітті територія острова належала силам оборони Фінляндії і була закрита для відвідувань. З травня 2016 року острів став доступним для еко-туризму. На середину 2010-х належить Головному лісовому управлінню Фінляндії. З 15 травня по 15 вересня дістатися до острова можна на прогулянковому кораблику від площі Каупаторі в Гельсінкі, який ходить щогодини. В 2016 році острів відвідало близько 60 тисяч осіб Примітки
Skiftet

Skiftet (finsk: Kihti), (på ældre kort: Wattuskiftet) er en forkastning og et sund i Skærgårdshavet. Sundet strækker sig i nord-sydlig retning mellem Brändö, Kumlinge, Sottunga og Kökar kommuner i vest og Gustavs, Elmnäs, Iniö, Houtskär og Korpo i Åboland i øst. Skiftet udgør en naturlig grænse mellem Ålandsøerne mod vest og Egentliga Finland mod øst. Kilder og henvisninger
Kihti

Le Kihti, en suédois Skiftet, est un chenal maritime de la mer Baltique situé dans le Sud-Ouest de la Finlande, entre la Finlande continentale à l'est et Åland à l'ouest. Faisant partie du golfe de Botnie, il relie au nord la mer de Botnie et au sud la mer Baltique stricto sensu. Il est bordé par l'archipel finlandais, un ensemble de plusieurs dizaines de milliers d'îles, d'îlots et de récifs. Liens externes Portail de la Finlande Portail d'Åland Portail de la mer Baltique
Skiftet (zeestraat)

Skiftet (Fins: Kihti, op oudere kaarten ook wel Wattuskiftet genoemd) is een geologische breuk en zeestraat die deel uit maakt van de Scherenzee. Het water loopt in noord-zuidrichting tussen Brändö en Kumlinge aan de westkant en Kustavi, Iniö en Houtskär aan de oostzijde. In het verlengde van Skiftet aan de zuidkant ligt de eilandengroep Jungfruskär. Skiftet vormt een natuurlijke grens tussen de autonome regio Åland en het eigenlijke Finland. Vernoemde schepen Meerdere schepen zijn naar dit water genoemd, waaronder: het stoomschip S/S Skiftet dat op 14 december 1916 nabij Rödhamn op een Duitse zeemijn liep; M/S Skiftet, een veerboot van Ålandstrafiken.
Skiftet

Skiftet (finska: Kihti, på äldre kartor Wattuskiftet) är en förkastning och en fjärd i Skärgårdshavet. Fjärden sträcker sig i nord-sydlig riktning mellan Brändö, Kumlinge, Sottunga och Kökar i väster och Gustavs, Iniö, Houtskär och Korpo i öster. Skiftet utgör en naturlig gräns mellan Åboland och Åland. Referenser
Korsholm

Korsholm (schwedisch), finnisch Mustasaari, ist eine Gemeinde in der Landschaft Österbotten im Westen Finnlands. Sie ist der historische Kern der Stadt Vaasa, die jedoch nach einem Großbrand 1852 an das Ufer der Ostsee verlegt wurde. Die Landgemeinde Korsholm umfasst so heute das Umland der Stadt Vaasa und einige Inseln im Bottnischen Meerbusen. Rund 72 % der Bevölkerung sind Finnlandschweden, 26 % sind finnischsprachig. Offiziell ist die Gemeinde zweisprachig. Geschichte Der Ort wurde 1348 unter seinem finnischen Namen Mustasaari (dt. „Schwarze Insel“) erstmals erwähnt. Nach 1370 erbauten die Schweden an dieser Stelle eine Burg, die über Jahrhunderte das Machtzentrum der Landschaft Österbotten war. 1606 wurde dem Ort das Stadtrecht verliehen und nach der regierenden Königsfamilie auf den Namen Wasa (finn. Vaasa) umbenannt. In den folgenden Jahren entwickelte sich Vaasa zu einem der wenigen städtischen Zentren Finnlands. Am 13. August 1852 wurde die fast nur aus Holz erbaute Stadt von einem Großbrand zerstört. Die neue Stadt Wasa wurde rund 7 km entfernt an der Küste neu aufgebaut. Die Ruinen des ebenfalls zerstörten Schlosses und der im 14. Jahrhundert erbauten Marienkirche zeugen noch von der alten Stadt Vaasa. Verschont blieb vom Feuer auch die 1775 erbaute Stadtkirche. Die nach der Verlegung Vasas entstandene Landgemeinde Mustasaari nahm 1927 neben ihrem finnischen als offiziellen schwedischen Namen Korsholm an. Die heutige Gemeinde Korsholm/Mustasaari wurde 1973 aus dem Zusammenschluss der Gemeinden Korsholm, Kvevlax, Replot, Björkö sowie Teilen der Gemeinde Solf gebildet. 1997 wurde in Korsholm die längste Hängebrücke Finnlands eingeweiht. Die Replotbron (finn. Raippaluodon silta) hat eine Länge von 1045 m und verbindet die Insel Replot (Raippaluoto) mit dem Festland. Ihr Bau kostete rund 150 Mio. Euro. Ortsteile Korsholm umfasst folgende Ortsteile (Namen auf Schwedisch/Finnisch): Anixor (Aniksor), Brändövik, Böle, Björköby, Iskmo, Jungsund, Helsingby, Kalvholm, Karkmo (Karkkimala), Karperö, Kvevlax (Koivulahti), Koskö, Kuni, Köklot, Martois (Martoinen), Miekka, Munsmo, Norra Vallgrund, Panike, Petsmo, Replot (Raippaluoto), Rimal, Singsby, Smedsby (Sepänkylä), Solf (Sulva), Söderudden, Södra Vallgrund, Staversby (Taurila), Toby (Tuovila), Tölby, Vassor, Veikars (Veikkaala), Vikby, Vistan, Voitby (Voitila), Västervik, Västerhankmo, Österhankmo. In allen Ortsteilen außer Smedsby und Toby stellen Finnlandschweden die Bevölkerungsmehrheit. Städtepartnerschaften Partnerstädte von Korsholm sind: Oskarshamn, Schweden Mandal, Norwegen Middelfart, Dänemark Tõstamaa und Varbla, Estland Söhne und Töchter Mats Haldin (* 1975), Orientierungsläufer Andreas Romar (* 1989), Skirennläufer Tii-Maria Romar (* 1986), Skirennläuferin Stina Ekblad (* 1954), Schauspielerin Einzelnachweise Weblinks
Korsholm

Korsholm (Mustasaari en finnois, l'île noire en français) est une municipalité de l'ouest de la Finlande, sur la côte du Golfe de Botnie, dans la région d'Ostrobotnie. Histoire Elle se confond largement avec la ville de Vaasa. En 1348, les Suédois fondent le château de Korsholm sur ce qui est alors une île désolée (d'où son nom). Au fur et à mesure que l'isostasie agrandit le territoire de la commune, le château se retrouve éloigné de la mer. Le grand incendie de 1852 est l'occasion idéale de déplacer la ville de Vaasa vers le bord de la mer, sur son emplacement actuel. La banlieue de Gamla Vasa (la vieille Vaasa), aujourd'hui paisible quartier résidentiel partagé entre Vaasa et Korsholm, a conservé outre les ruines du château quelques bâtiments en bois qui faisaient la fierté de la ville avant l'incendie (notamment la vieille église). Au XIXe siècle, le village de Grönvik abrite une verrerie (fondée en 1812) qui deviendra brièvement vers la fin du siècle la plus importante des pays nordiques. En 1973, la nouvelle commune de Korsholm a fédéré 5 communes rurales à majorité suédophones entourant Vaasa. Géographie La commune comporte une partie continentale entourant la ville de Vaasa, ainsi que de nombreuses îles. La principale est l'île de Replot, Raippaluoto en finnois. Le pont qui la relie à la côte est le plus long de Finlande (1 045 m). Les îles extérieures, qui forment l'Archipel de Kvarken, ont été récemment classées au patrimoine mondial de l'UNESCO. Le centre administratif est situé à 6 km du centre de Vaasa par la nationale 8. La population est répartie sur 37 villages. Korsholm est entourée par les municipalités de Vaasa à l'ouest, Vörå et Maxmo à l'est, Laihia et Vähäkyrö au sud-est, Malax au sud. Korsholm est traversé aussi par la nationale 18. Lieux et monuments Botnia-halli Château de Korsholm Pont de Replot Phare de Norrskär Phare de Valsörarna Galerie Jumelage La municipalité de Korsholm est jumelée avec : Oskarshamn (Suède) depuis 1949 Mandal (Norvège) depuis 1949 Middelfart (Danemark) depuis 1949 Tõstamaa (Estonie) depuis 1990 Varbla (Estonie) depuis 1990 Annexes Articles connexes Liste des municipalités de Finlande Sous-région de Vaasa Liens externes Sites officiels : (sv) korsholm.fi, (fi) mustasaari.fi et (en) en.korsholm.fi Ressource relative à la musique : MusicBrainz (sv + fi + en) Site officiel Notes et références Portail de la Finlande
Korsholm

Korsholm (in finlandese Mustasaari) è un comune finlandese di 19662 abitanti, situato nella regione dell'Ostrobotnia. Società Lingue e dialetti Le lingue ufficiali di Korsholm sono lo svedese e il finlandese, e 1,6% parlano altre lingue. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Korsholm Collegamenti esterni (SV) Sito ufficiale, su korsholm.fi. (FI) Sito ufficiale, su mustasaari.fi. (EN) Sito ufficiale, su en.korsholm.fi. Korsholm_Mustasaari (canale), su YouTube.
Korsholm

Korsholm (fiń. Mustasaari) – gmina w Finlandii, położona w zachodniej części kraju, należąca do regionu Ostrobotnia. Miasto Vaasa zostało założone w 1606 roku na terenie parafii Korsholm i dziś gmina otacza miasto (stanowiące osobną gminę) ze wszystkich stron. Ma charakter wiejski. Centrum administracyjne gminy znajduje się w Smedsby (fiń. Sepänkylä). Most Replot – najdłuższy w kraju, łączący wyspę Replot ze stałym lądem – znajduje się na terenie gminy. W 1909 r. urodził się tu duchowny luterański i botanik Gustav Kvist. Przypisy
Sampo (1960 icebreaker)

Sampo is a Finnish icebreaker built in 1960 in Helsinki and now stationed in Kemi. History The Sampo has a long and distinguished service record. The massive vessel, which was completed in 1961, was built to operate in extreme arctic conditions. In the northern part of the Gulf of Bothnia it kept lanes free for shipping for nearly 30 years. Its predecessor of the same name (1898–1960) was the first icebreaker in Europe with a propeller in the bow and stern. The ship is now used for tourist cruises. The town of Kemi bought Sampo from the National Board of Navigation in the year 1987. The price of the vessel was 19 pennies per kilogram i.e. 1 million Finnish Mark (about €167 000 ). Just by making a purchase decision Sampo got the Finnish Tourist Boards reward of Best Tourism Product of the year 1987. Sampo in tourism During the late winter 1988 Sampo started its career in tourism. Sampo made its first cruise 14.4.1988 with foreign and domestic media. In the year 1989 Sampo had 1000 passengers and in 1994 the record was 6000 passengers. While doing tourist cruises Sampo also kept lanes free for shipping in the northern Gulf of Bothnia. The home port of Sampo is Ajos in Kemi. During the summer time Sampo stays in its home port but during the wintertime it makes tourist cruises in the Gulf of Bothnia. During the cruise tourists have the chance to go down from the icebreaker and float in the sea dressed in arctic rescue dry suits. They can also participate in the guided ship tour and to get to know the icebreaker from the engine room to the bridge. Sampo can take 150 passengers at a time. Yearly Sampo takes about 10000 tourists on cruises, and in total there have been passengers from over 50 countries. External links Media related to Sampo (ship, 1960) at Wikimedia Commons Icebreaker Sampo Video Clips of Sampo Video: Trip to Sampo Icebreaker
Sampo (rompighiaccio)

Il Sampo è una nave rompighiaccio finlandese di proprietà del comune di Kemi e attualmente adibita a crociere turistiche. Costruita nel 1960, ha operato fino al 1987 come rompighiaccio ordinaria. La sua attività è stata terminata a causa della stazza delle nuove navi cargo che non permettevano più al Sampo di aprire canali navigabili abbastanza larghi. Rilevata dal comune di Kemi, è stata inizialmente utilizzata come rompighiaccio per ricerche marine nel Golfo di Botnia per poi essere modificata a utilizzo esclusivo come nave passeggeri. Caratteristiche tecniche Lunghezza: 75,68 metri Larghezza: 17,40 metri Pescaggio: 7 metri Dislocamento a vuoto: 3.542 tonnellate Eliche: due a poppa con diametro di quattro metri. Originariamente l'imbarcazione era fornita di due eliche anche a prua, rimosse durante la conversione a rompighiaccio turistica Motori: quattro diesel principali con potenza teorica complessiva di 8800 cavalli vapore Generatori per l'azionamento dei motori elettrici delle eliche: otto principali con potenza teorica complessiva di 6000 kW Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Sampo Collegamenti esterni Sito ufficiale, su sampotours.com. URL consultato il 23 dicembre 2007 (archiviato dall'url originale il 17 gennaio 1999).
Sampo (1960)

Sampo – fiński lodołamacz, wybudowany w Helsinkach w 1960 roku. Pełnił aktywną służbę od 1961 do 1987 roku. Obecnie cumuje w Kemi, gdzie stanowi atrakcję turystyczną. Sampo został wybudowany i wszedł do służby w miejsce innego lodołamacza o tym samym imieniu, pełniącego służbę od 1898 roku. Pełnił służbę na wodach Zatoki Botnickiej oraz Zatoki Fińskiej przez ponad 25 lat, jednak z czasem okazał się być zbyt wąski, by tworzyć szlak żeglowny dla najnowszych jednostek handlowych. Po wyjściu ze służby najprawdopodobniej planowano jego zezłomowanie, jednak miasto Kemi zakupiło statek za milion marek. Obecnie służy za atrakcję turystyczną, oferując rejsy po zamarzniętym Bałtyku. Długość statku wynosi 75 m, zaś szerokość 17,4 m. Waży 3540 ton. Przypisy