NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Försvarshögskolan, Finland

Försvarshögskolan (finska: Maanpuolustuskorkeakoulu) är ett finländskt universitet underställd försvarsministeriet, som ger den högsta utbildningen inom det militära området i Finland. Den är belägen i stadsdelarna Sandhamn och Kronohagen i Helsingfors. Officerare i den finländska försvarsmakten och i Gränsbevakningsväsendet utbildas vid Försvarshögskolan. Försvarshögskolan är ett universitet där kandidat-, magister- liksom doktorsexamina ges. Undervisningsspråket är finska. Utbildning Undervisningsämnena vid Försvarshögskolan är ledarskap, operationsförmåga och taktik, militärpedagogik, teknik, strategi och säkerhetspolitik, krigshistoria, språk (engelska, tyska, franska, ryska) samt forskarutbildning. Examina Det finns två examina: kandidatexamen i militärvetenskaper (180 studiepoäng) och magisterexamen i militärvetenskaper (120 studiepoäng). Från och med 2007 får alla nya kadetter rätten att studera till magisterexamen. Efter tre års studium avläggas kandidatexamen, som följes av cirka tre års tjänstperiod i en truppenenhet som löjtnant. Därefter studerar officeren cirka två år för magisterexamen. Efter magisterexamen erhålles premiärlöjtnants grad. Underställda organisationsenheter Försvarskurser, Försvarshögskolans bibliotek och Krigsmuseet fungerar under Försvarshögskolan. Externa länkar Försvarshögskolans webbplats. Lag om Försvarshögskolan (1121/2008). Försvarshögskolan i Uppslagsverket Finland (webbupplaga, 2012). CC-BY-SA 4.0
Replot Bridge

The Replot Bridge (Swedish: Replotbron; Finnish: Raippaluodon silta) is a cable-stayed tuftform bridge connecting the island of Replot with the mainland in Korsholm, near Vaasa, Finland. It is 1,045 metres (3,428 ft) long and the second longest bridge in Finland. Two supporting pylons are both 82.5 m (271 ft) high. The bridge was inaugurated 27 August 1997 by the president of Finland Martti Ahtisaari. Gallery References External links Municipality of Korsholm – Replot bridge The Replot Bridge Webcam Webcam at Berny's Berny's Weather Station, Replotbridge, Finland
Puente Replot

El Puente Replot (en sueco, Replotbron, en finés Raippaluodon silta) es un puente atirantado de Finlandia que conecta la isla de Replot (Raippaluoto), en Kvarken (Merenkurkku) con el continente, a la altura de Korsholm (Mustasaari). Con 1.045 m de largo, es el puente más largo de Finlandia,​ y las tos torres que lo sostienen miden ambas 82,5 m. El puente fue inaugurado el 27 de agosto de 1997 por el presidente de Finlandia Martti Ahtisaari. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Puente Replot.
Pont de Replot

Le pont de Replot (Replotbron en suédois et Raippaluodon silta en finnois) est un pont à haubans reliant l'île de Replot à la terre ferme, dans la municipalité de Korsholm à l'ouest de la Finlande, non loin de la ville de Vaasa. Emprunté par la route régionale 724, c'est avec 1 045 mètres de longueur le plus long pont du pays. Construction Après de nombreuses années de débat sur la nécessité ou non de construire ce pont en remplacement du bac pour desservir les 2 000 habitants des îles de Replot et de Björkö, la première pierre est finalement posée le 3 juin 1996. La construction utilisera 18 200 m3 de béton et 3 170 tonnes d'acier pour un coût total de 150 millions de marks (25 millions d'euros). Le pont est inauguré le 27 août 1997 par le président Martti Ahtisaari. Il détrône alors le pont de Tähtiniemi du titre de plus long pont de Finlande (tout en ayant une surface totale inférieure). Caractéristiques Les piles et pylônes en béton armé sont reliés par des câbles et un tablier en acier. Les deux pylônes sont hauts de 82 mètres et le tablier, d'une portée principale de 250 mètres, domine la mer de 26 mètres. 8 des 12 mètres de largeur sont réservés au trafic routier (2 files), le reste de la largeur étant notamment dévolu au passage des piétons et cyclistes. Utilisation Sa seule utilisation est la desserte des îles de Replot, Björkö et satellites depuis le continent, et le trafic y reste limité. Le pont pourrait constituer à très long terme la première étape du projet parfois évoqué de Pont de Kvarken entre la Suède et la Finlande, pour lequel Replot est le seul point de départ envisagé à l'est du golfe de Botnie. Annexes Références Liens externes (en) Webcam du pont de Replot Portail des ponts Portail des routes Portail de la mer Baltique Portail de la Finlande
Replotbrug

De Replotbrug (Zweeds: Replotbron; Fins: Raippaluodon silta) is een stalen tuibrug die een vaste wegverbinding vormt tussen het vasteland van Finland (nabij de stad Vaasa) en het eiland Replot in de Botnische Golf. De brug is met zijn lengte van 1045 meter de langste brug van Finland. De twee pylonen van de brug, die 250 meter uit elkaar staan, zijn 82,5 meter hoog. De diepte van het water is ter plaatse maximaal 16 meter. De brug is op 27 augustus 1997 geopend door de toenmalige Finse president, Martti Ahtisaari en de toenmalige president van IJsland, Ólafur Ragnar Grímsson. Voorgeschiedenis Sinds 1952 was er een gratis veerverbinding tussen Replot en het Finse vasteland. Twee jaar later werd een dam gelegd tussen Replot en het nabijgelegen eiland Björkö, zodat ook de bewoners van dat eiland gebruik konden gaan maken van deze veerverbinding. De veerboot, met een draagvermogen van 50 ton, werd al snel te klein en vervangen door een groter exemplaar. Deze boot was 's winters niet opgewassen tegen de ijsvorming, die daar snel optreedt door het lage zoutgehalte van het zeewater en de noordelijke ligging. Daardoor moest de boot vaak uit de vaart worden genomen en was er een ijsbreker nodig om de doorvaart vrij te houden. In 1974 maakten meer dan 159.000 voertuigen gebruik van de veerboot. Ondanks dat er diverse verzoeken lagen voor een vaste wegverbinding hield de overheid de boot lange tijd af wegens de hoge begrote kosten. Wel werd er een dam met daar overheen een weg aangelegd naar het eilandje Fjardskär dat halverwege de oversteek ligt, waardoor de overtocht per veerpont kon worden bekort van ongeveer 3 kilometer naar 750 meter. Tevens werden er op dat traject twee kabelponten ingezet, om de alsmaar toenemende verkeersdruk op te kunnen vangen. In 1994 werden er in één jaar tijd een half miljoen voertuigen overgezet. De lokale overheden, die al in 1965 een eerste aanvraag hadden gedaan voor de aanleg van een brug, bleven hiervoor lobbyen en in 1980 werd een haalbaarheidsonderzoek gedaan, dat in 1987 werd afgerond met een positief advies voor de aanleg van een brug. In juni 1994 werd door de Finse landelijke overheid besloten tot de aanleg daarvan, en drie jaar later was de vaste wegverbinding een feit. Toekomstplannen Er zijn plannen om een brug te maken dwars over Kvarken (de 'Kvarkenbrug'), die een vaste wegverbinding zou kunnen vormen tussen het Zweedse en Finse vasteland; grofweg tussen Umeå en Vaasa. Deze zou de huidige onrendabele veerverbinding tussen deze beide steden kunnen vervangen. Deze overspanning van ongeveer 40 km water zou 1,5 tot 2 miljard euro gaan kosten en bovendien door een natuurgebied komen te lopen. Daarom worden deze plannen vooralsnog niet als realistisch beschouwd.Een iets realistischer plan is om op de noordwestelijke punt van replot een veerhaven te bouwen, waarmee de veerverbinding met een uur (van 6 naar 5 uur) zou kunnen worden bekort. Externe link (en) Structurae.net: Replot bridge
Most Replot

Most Replot (fiń. Raippaluodon silta) – most wantowy w Finlandii łączący wyspę Replot z lądem w Korsholm w okolicy Vaasa. Jego długość wynosi 1 045 m, co sprawia, iż jest najdłuższym mostem w Finlandii. Przez most przebiega droga lokalna nr 724. Konstrukcja Most jest oparty na 13 betonowych wspornikach i podtrzymuje go 9 pylonów o wysokości 82,5 m i 26 m ponad poziom jeziora. Najdłuższe przęsło liczy 127 m. Szerokość mostu to 12 m, z czego droga zajmuje 8,25 metra. Koszt budowy mostu wynosił ok. 25 mln euro. Do budowy zużyto 18 200 m³ betonu i 3 170 ton stali. Historia Budowa mostu trwała 2 lata, a oddano go do użytku 27 sierpnia 1997 w obecności prezydenta kraju Martti Ahtisaari. Przypisy
Ponte Replot

A ponte Replot (em sueco: Replotbron; em finlandês: Raippaluodon silta) é uma ponte estaiada que liga a ilha de Replot com a porção continental da Finlândia no município de Korsholm, perto da cidade de Vaasa. Após sua inauguração em 1997, substituiu a travessia por balsa que era realizada localmente. Tem 1045 metros de extensão, sendo a maior ponte do país. É suportada por um total de 13 suportes maciços de concreto, dois suportes de solo, nove suportes intermediários e dois pilones. Seus pilares de sustentação têm 82,5 metros de altura. A parte central da ponte é sustentada por grandes vigas de aço presas ao topo dos postes. Os cabos mais longos têm 127 metros e a ponte é suportada por um total de 64 cabos. A largura da via é de 12 metros, sendo 8,25 metros para tráfego de automóveis e 3,75 metros para tráfego leve. A altitude livre acima do nível do mar é de 26 metros. Referências
Pickala Manor

Pickala Manor (Finnish: Pikkalan kartano, Swedish: Pickala gård) is a historical manor house in Siuntio in Finland. The current main building was built in 1850 according to architect A. F. Granstedt's blueprints. Pickala Manor is owned privately and acts as a private home. The historical manor house together with the surrounding land area builds a Significant Built Cultural Environment of State Interest and therefore the area is protected by law. Protection of the area is monitored by the Finnish Heritage Agency. Pickala Manor has also acted as a set for two Finnish movies, The Snow Queen (Finnish: Lumikuningatar) and Onnelliset leikit. History Pickala Manor was established originally in 1590 by the noble family Fleming, the owners of nearby Suitia Manor. Before the 1660s the manor house was situated a bit father away from where it is now located. Pickala Manor was separated from the lands of Suitia Manor in 1815 and annexed to the lands of Sjundby Manor. In the end of the 19th century Pickala became an independent estate of its own. The historical King's Road between Turku and Vyborg passes Pickala on the northern side of the manor. The Flemings of Suitia Manor founded a port by the Baltic Sea near Pickala Manor. This port was situated by the mouth of river Pikkalanjoki. Main building Pickala Manor's main building is located in the end of a small sand avenue with a line of trees running along each side. The current main building in empire style was built by general A. F. Silfverhjelm, who then owned the manor house, in 1850. Blueprints were made by architect A. F. Granstedt. General Silfverhjelm built also a large stone cow house. The courtyard consist also of a bakery cottage from the 1700s, inspector's house from the 1800s and a stall in art nouveau style from 1913. The garden and park area of Pickala Manor has remained almost unchanged since 1872. Soviet rental era After the Second World War the area of Porkkala Naval Base was rented for the Soviet Union. Parts of municipalities of Siuntio, Kirkkonummi, Ingå and Degerby were left on the Soviet side of the border and people had to evacuate their homes. Also Pickala Manor was part of the rental area and the main building was used as a home for 20 families, judged by the amount of stoves that had been built inside. After Porkkala Naval Base was returned to Finland also Pickala was returned to its rightful owners. Soviet era had left its marks and the manor house was in need of extensive reparation. A cobblestone road, a so-called Kabanov's artillery road, leads to Pickala Manor. This road was built by Soviet troops to make it better support the weight of heavy armoured military vehicles. A Soviet triumphal arch has been preserved by this road. There used to be more of these triumphal arches across the rental area but only the one in Pickala has survived. Many monuments built by Soviet soldiers were torn down after the area was returned to Finland and people were able to return to their homes. Images References
Pickala gård

Pickala gård (finska: Pikkalan kartano) är en herrgård i Sjundeå i landskapet Nyland i södra Finland. Den nuvarande huvudbyggnaden blev färdig år 1850 i enlighet med ritningar av arkitekt A. F. Granstedt som hörde till C.L. Engels skola. Gården är i privat ägo. Pickala gård tillhör Finlands kulturmiljöer av riksintresse och är skyddad enligt lag. Historia I närheten av den nuvarande Pickala gård finns det en ödetomt efter en förutvarande by med samma namn, där också gården har funnits före 1660-talet. Herrgården grundades ursprungligen år 1590, då Flemingarna på Svidja slott grundade ett säteri på östra sidan av Pickala å. Pickala avskildes från Svidja år 1815 och förenades med Sjundby herrgård, varifrån den hade avskiljts tidigare. Under samma århundrade blev Pickala ett självständigt gods. Gården låg på ett strategiskt ställe för kusttrafiken; Stora strandvägen löpte norr om gården och i Pickala-viken fanns en hamn. Huvudbyggnaden Pickalas huvudbyggnad ligger i slutet av en trädallé. Byggnadsstilen är empir med inslag 1840-talets nya historicerande formspråk. General A.F. Silfvjerhjelm lät bygga det nuvarande huset efter arkitekt A.F. Granstedts ritningar. Under Silfverhjelms tid byggdes också en stor stenladugård av packsten. Gården har också en bakstuga från 1700-talet, inspektorns bostadsbyggnad med valmtak från 1800-talet och en stallbyggnad som blev färdig år 1913. Stallbyggnaden är uppförd i jugendstil. Pickala gårds trädgård och park har behållits nästan oförändrade jämfört med senatens karta från år 1872. Porkala-parentesens tid Tjugo ryska familjer bodde i huvudbyggnaden under den sovjetiska Porkalaparentesen. Efter parentesens tid var byggnaden i behov av omfattande renoveringsarbeten, ledda av Bertel Gripenberg. Genom egendomen löper kullerstensväg som kallas Kabanovs kanonväg. I början av Kabanovs kanonväg finns en sovjetisk äreport, Pickala äreport. Bilder Källor
Cimetière d'Ahvenisto

Le cimetière d'Ahvenisto (finnois : Ahveniston hautausmaa) est un cimetière du quartier d'Ahvenisto à Hämeenlinna en Finlande. Présentation Le cimetière d'Ahvenisto est situé sur l'esker d'Ahvenisto. Le cimetière d'une superficie totale de 9,25 hectares a été fondé en 1873. Un monument commémoratif sculpté par Annu Eklund a été inauguré en 2000. Le cimetière est a proximité de l'hôpital central de Kanta-Häme et de l'église orthodoxe d'Ahvenisto. Personnalités inhumées Valfrid Hedman, linguiste Fredrik Klingstedt, chimiste Vexi Salmi, parolier, écrivain Carolus Lindberg, professeur Akseli Salokannel, conseiller scolaire Atte Tarjanne, éditeur en chef Heikki Tuhkanen, fondateur d'un séminaire Timo Mäki, député Eero Salo, député Oskari Sirén, syndicaliste Références Voir aussi Liens internes Liens externes Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Finlande Portail des espaces verts
Perspective d'Heinola

La perspective d'Heinola (finnois : Heinolan perspektiivi) ou parc du gouverneur (finnois : Maaherranpuisto) est une esplanade construite à la fin du XIXe siècle à Heinola en Finlande. Présentation Le parc Maaherranpuisto, situé entre les rues Maaherrankatu et Kymenkartanonkatu s'étend par l'actuel parc thermal d'Heinola au sud-ouest et par la zone du séminaire d'Heinola au nord-ouest. Il a une superficie de 2,04 hectares. Le parc a retrouvé son aspect d'origine lors de la restauration de 1989-1990, lorsqu'il a retrouvé ses allées et ses rangées de bouleaux d'origine. Le long de Puistokatu (aujourd'hui Maaherrankatu), l'une des maisons de la fin du XVIIIe siècle, construite sur des parcelles réservées aux fonctionnaires de l'administration du comté, a survécu la maison du chef de la police Aschan avec ses jardins. Le parc Maaherranpuisto est relié au parc Kylpyläpuisto, au parc Rantapuisto et au port d'Heinola, établis à la fin du XIXe siècle sur les rives du Jyrängönvirta. Les anciennes maisons en bois du jardin de l'ancien gouverneur, dont la plus ancienne date des années 1830, ont été conservées dans le parc Rantapuisto. Des maisons en bois occupées par le musée municipal, le musée d'art et la Maison du chef de la police Aschan sont situées le long de Kauppakatu, juste à côté du parc. Le parc est classé par le museovirasto parmi les sites culturels construits d'intérêt national en Finlande. Références Voir aussi Article connexe Parc national urbain d'Heinola Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Finlande
Kemský kostel

Kemský kostel (ale i též Kemijský kostel) je luterský kostel ve městě Kemi ve finském Laponsku. Autorem stavby je finský architekt Josef Stenbäck. Kostel byl dokončen roku 1902. Jde o cihlovou novogotickou stavbu s věží a dvěma postranními loděmi. Na věži jsou malé rohové vížky. Do kostela se vejde tisíc lidí. Kostelní varhany byly vyrobeny v roce 1935 v Kangasale. Mají 26+4 rejstříků a tři manuály. Věžní hodiny jsou z roku 1901. Oltářním obrazem je od roku 1986 obraz na skle tří oken na oltářní zdi Lauriho Ahlgrena představující Svatou Trojici. Pod okny stojí velký krucifix. Předchozí oltářní obraz z roku 1953 od Erkkiho Koponena Zmrtvýchvstání byl přemístěn do kaple severního kemského hřbitova. V roce 2003 byl kostel renovován. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Kemin kirkko na finské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kemský kostel na Wikimedia Commons Kemijská farnost (finsky)
Kemi Church

Kemi Church is a Finnish Evangelical Lutheran church of the Diocese of Oulu. The church is located in the centre of the town of Kemi in Northern Finland. The Gothic Revival building was designed by architect Josef Stenbäck and it was completed in 1902. It is a brick constructed long church with two side ships. The building resonates continental Neo-Gothic influence which is especially displayed on the magnificent round window overlooking the main entrance as well as on the great windows of the altar wall. The Gothic architecture influence is also shown on the steeple, smaller spires and gables. The archways and protruding columns of the church hall resemble those of big European cathedrals. Simple furnishing and frugal decoration are in turn part of the traditional Finnish stone church building. The building was renovated in 2003. Gallery References External links Media related to Kemi Church at Wikimedia Commons
Iglesia de Kemi

La Iglesia de Kemi en una iglesia evangélica luterana localizada en la ciudad de Kemi, en el norte de Finlandia. Construcción La construcción fue diseñada por el arquitecto Josef Stenbäck y fue completada en 1902. La construcción fue remodelada en 2003. Enlaces externos Iglesia de Kemi (en finlandés)
Église de Kemi

L’église de Kemi est une église luthérienne évangélique située dans la ville de Kemi au nord de la Finlande. Présentation L'édifice conçu par l'architecte Josef Stenbäck est terminé en 1902. Le bâtiment a été rénové en 2003. Liens externes (fi) Paroisse de Kemi Liens internes Liste des églises évangéliques luthériennes de Finlande Références Portail de l’architecture chrétienne Portail du protestantisme Portail de la Finlande
Kerk van Kemi

De Kerk van Kemi is een kerkgebouw van de Evangelisch-Lutherse Kerk van Finland in het bisdom Oulu en bevindt zich in het centrum van de Finse stad Kemi. Het neogotische gebouw werd ontworpen door de architect Josef Stenbäck en voltooid in 1902. De kerk werd in 2003 gerenoveerd. Interieur Het orgel werd gebouwd door de orgelmakerij in Kangasala in 1935. In de kerk bevindt zich een gebrandschilderd raam van de Heilige Drievuldigheid (1986). Het werd gemaakt door de Finse kunstenaar Lauri Ahlgren. In het kerkschip hangt een votiefschip. Externe links (fi) Website van de Kerk van Kemi (en) De kerk van Kemi op een toeristische website[dode link]
Церковь Кеми

Церковь Кеми (фин. Kemin kirkko) — евангелическо-лютеранская церковь в городе Кеми, провинция Лаппи, Финляндия. Построена в стиле неоготики и национального романтизма по проекту Йозефа Стенбека в 1902 году. Церковь сложена из бетона. Высота колокольни составляет 44 метра. Витражи церкви смонтированы в 1986 году. Они изображают Троицу. На алтарной стене установлено большое распятие. Здание вмещает до 1200 прихожан. В 2003 году церковь отремонтировали, вернули стенам исторический розово-кирпичный цвет и открыли для свободного посещения как местными жителями, так и туристами. Здесь регулярно проходят концерты духовной и классической музыки. Для этого внутри установлен пневматический орган, изготовленный в 1935 году. В непосредственной близости от церкви находится мемориальное военное кладбище, где похоронены 381 человек. У стены церкви стоит памятник молящемуся солдату. Примечания Ссылки Сайт церкви Кеми
Kemi kyrka

Kemi kyrka (finska: Kemin kirkko) är en kyrkobyggnad inom Uleåborgs stift belägen i centrum av den finländska staden Kemi i landskapet Lappland. Kyrkobyggnaden Den uppfördes i nygotisk stil 1902-1903 efter ritningar av arkitekt Josef Stenbäck. År 2003 genomgick kyrkan en renovering och rymmer nu cirka 1 200 personer. Den är en tegelbyggd långhuskyrka med två sidoskepp. Byggnaden ger genklang från kontinental nygotisk influens som särskilt visas på det magnifika runda fönstret med utsikt över huvudentrén samt på de stora fönstren på altarväggen. Det gotiska inflytandet visas också på torn, mindre spiror och gavlar. Kyrkorummets valv och utskjutande kolonner liknar de stora europeiska katedralerna. Enkel inredning och sparsam utsmyckning är i sin tur en del av den traditionella finska stenkyrkobyggnaden. Galleri Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Kemi Church, 3 juli 2023. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Kemi kyrka. Församlingens webbplats (På finska)
Миконтало

Миконтало (на фински: Mikontalo) е голямо студентско общежитие (в 4 сгради) в квартал Херванта на Тампере, Финландия. Името се превежда като „Къщата на Мико“. Намира се на адрес Insinöörinkatu 60, 33720 Tampere, Finland. Общежитието е разположено в непосредствена близост до Техническия университет на Тампере и затова е предпочитано място за новодошли и чуждестранни студенти. История Миконтало е построено в периода 1978 – 1980 година. Състои се от 4 масивни сгради по 12 етажа и предлага 768 двустайни и тристайни апартамента. Общежитието разполага с общи сауни (във всяка сграда), зала за забави, перално помещение с 5 перални и 2 сушилни, Интернет достъп. Общежитието е основно ремонтирано от пролетта на 2007 година до пролетта на 2009 година. През декември 2007 година студенти реализират проекта „Светлините на Миконтало“, превръщайки едното здание на Миконтало в най-големия информационен екран във Финландия (виж снимката). Използвани са прозорците като пиксели. Екранът позволява показване на графики, надписи, играене на игри като тетрис, пинг-понг и други.
Mikontalo

Mikontalo és un gran bloc de pisos a Hervanta, Tampere, Finlàndia. La seva adreça exacta és: Insinöörinkatu 60, 33720 Tampere, Finlàndia. Amb lloguers assequibles, fàcil disponibilitat i molt a prop de la Universitat de Tecnologia de Tampere, és el principal habitatge per als estudiants de primer any i per als estudiants estrangers. Mikontalo es va construir durant els anys 1978–1980. Està format per quatre blocs de 12 pisos i 768 apartaments. Mikontalo també ofereix als residents els serveis de sauna (2 per a cada edifici), sala de televisió, sala de bugaderia (5 rentadores i 2 assecadores), televisió per cable i evidentment, connexió a Internet. D'acord amb el boca a boca, Mikontalo és el complex residencial més gran de Finlàndia i fins i tot d'Escandinàvia. Tot i que és difícil de confirmar. L'edifici es renovarà a partir de la primavera del 2007. Enllaços externs Pàgina de Mikontalo a TOAS Arxivat 2007-03-11 a Wayback Machine. Vista d'artistes Arxivat 2007-03-11 a Wayback Machine. Mikontalo a skyscrapers.com