NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Jardin botanique de l'université de Turku

Le Jardin botanique de l'université de Turku (finnois : Turun kasvitieteellinen puutarha) est un jardin botanique situé dans l'île de Ruissalo à Turku en Finlande. Il est la propriété de l'université de Turku. Présentation Le jardin a été construit en 1924, trois ans après la fondation de l'université, à Iso-Heikkilä, d'où il a été déplacé en 1956 vers son emplacement actuel à Ruissalo. Le jardin a une collection végétale d'environ 5 000 espèces et variétés différentes, dont plus de 2 000 sont réparties dans six serres. Outre les serres, le jardin botanique comprend un jardin extérieur. Les serres comprennent la serre succulente, la salle d'araucaria, le jardin d'hiver, le climat tropical du nouveau monde, le climat tropical de l'ancien monde et le climat méditerranéen. Environ 40 000 visiteurs visitent le jardin botanique chaque année.[4] La fonction principale du jardin est d'aider la recherche et l'enseignement du département de biologie, mais il est également ouvert au public. Les serres actuelles du jardin ont été conçues par l'architecte Jarmo Saarinen en 1998. Références Voir aussi Liens externes Site officiel Liens internes Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la botanique Portail de la Finlande Portail du jardinage et de l’horticulture Portail des universités
Botanische tuin van Turku

De Botanische tuin van Turku is een botanische tuin op het Finse eiland Ruissalo in de gemeente Turku die beheerd wordt door de Universiteit van Turku. De tuin werd in 1924 opgericht en verhuisde in 1956 naar zijn huidige locatie. Het is 24 hectare groot en bezit 5000 verschillende planten. De tuin wordt jaarlijks door ongeveer 43000 mensen bezocht. Externe link Officiële website
Ботанический сад университета Турку

Ботанический сад университета Турку (фин. Turun yliopiston kasvitieteellinen puutarha) — ботанический сад университета Турку, расположенный в заповедной зоне острова Руиссало, в одноимённом районе города Турку. История Ботанический сад университета Турку был основан в 1924 году и располагался первоначально в районе Исо-Хейккиля, а в 1956 году перемещён на новое место — в район Руиссало в одноимённом районе города Турку. Основной задачей сада является оказание помощи в научно-исследовательской и преподавательской деятельности факультета биологии университета Турку. Одновременно сад открыт и для посетителей. Площадь ботанического сада составляет 24 гектара, а коллекция растений насчитывает 5 000 видов растений различных климатических зон. В год ботанический сад посещает около 43 тысяч посетителей из которых 18 тысяч — посетители оранжерей, построенных в 1998 году по проекту архитектора Ярмо Сааринена. Научное руководство садом осуществляет профессор кафедры биологии университета Турку Пекка Ниемеля (фин. Pekka Niemelä). Управляющие Арно Касви (фин. Arno Kasvi) Симо Лайне (фин. Simo Laine) c 1 октября 2009 года Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Ботанический сад университета Турку Официальный сайт ботанического сада Турку
Verchnij

Verchnij (in russo Верхний?; in finlandese Vehkasaari) è una delle isole russe che si trova al confine finlandese nel golfo di Finlandia, nelle acque del mar Baltico. Amministrativamente fa parte del Vyborgskij rajon dell'oblast' di Leningrado, nel Circondario federale nordoccidentale. Verchnij si trova 50 m a nord-est a sud di Malyj Pograničnyj. Adiacente a Verchnij, a nord-ovest si trova l'isola Ovečij (Овечий), mentre Bol'šoj Pograničnyj si trova a nord-est alla distanza di 1,5 km. Sull'isola, fino al 1940, vi era una parte dell'insediamento di Martinsari, il cui centro era su Malyj Pograničnyj (isola che si chiamava in finlandese Martinsaari). Altre parti dello stesso insediamento erano su Tvërdyj, Ovečij e Vanhasaari. Collegamenti esterni Mappa (PDF), su lapnu13.info. URL consultato il 25 settembre 2019.
Верхний (остров, Финский залив)

Верхний (фин. Vehkasaari) — российский остров в северо-восточной части Финского залива, административно подчинённый Выборгскому району Ленинградской области. Находится в 50 м к северо-востоку от острова Малый Пограничный. Рядом с Верхним лежит остров Овечий, а в полутора километрах к западу, на другом берегу рейда Штандарт, — остров Большой Пограничный. Прежде на Вехкасаари располагалась часть финской деревни Мартинсари, центр которой был на острове Малом Пограничном (тогда: Мартинсари). Топографические карты Лист карты P-35-127,128 Хамина. Масштаб: 1 : 100 000. Состояние местности на 1971 год. Издание 1974 г. Примечания
Kirche von Kerimäki

Die Kirche von Kerimäki ist ein Kirchengebäude der Evangelisch-Lutherischen Kirche Finnlands in Kerimäki in Südsavo im Südosten Finnlands. Es wurde von 1844 bis 1847 erbaut und ist die größte Holzkirche der Welt. Die Kirche verfügt über 3.400 Sitzplätze und fasst insgesamt 5.000 Menschen. Die Kirche von Kerimäki wurde am 25. September 1847 nach dreijähriger Bauzeit fertiggestellt und am 11. Juni 1848 zu Pfingsten feierlich eingeweiht. Die klassizistische Kuppelkirche hat den Grundriss eines griechischen Kreuzes und ist innen durch Emporen in zwei Geschosse geteilt. Der freistehende Glockenstapel ruht auf einem Sockel aus massivem Mauerwerk. Aleksandra Såltin fertigte 1890 das Altarbild an. Die von der Orgelfabrik in Kangasala hergestellte Orgel mit zwanzig Registern wurde 1894 in Gebrauch genommen. Die Dimensionen der Kirche (Innenmaße: 45 m Länge × 42 m Breite × 27 m Höhe) ergaben sich der Legende nach aus einem Missverständnis, wonach ein nach Amerika ausgewanderter und dort zu Reichtum gekommener Finne seiner ehemaligen Heimatgemeinde eine Kirche stiften wollte. Der Architekt A. F. Granstedt habe die Pläne in Fuß entworfen und der ausführende europäische Baumeister, der es gewohnt war, in Metern zu rechnen und zu bauen, habe deren Maße ohne Umrechnung übernommen. Dies widerspricht aber den Originalplänen, die erhalten sind. Dafür, dass der Kirchenbau in jedem Fall große Ausmaße haben sollte, spricht auch, dass der Pfarrer Fredrik Neovius in den 1840er Jahren die Meinung vertrat, die Gemeinde solle auch an Markttagen gemeinsam einen Gottesdienst besuchen können. Die Kirche ist nicht beheizbar, weshalb sie lediglich im Sommer für Gottesdienste genutzt wird. Neben der großen Kirche wurde 1953 eine kleinere beheizbare Kirche gebaut, in der im Winter die Gottesdienste gehalten werden. Jedoch versammelt sich die Gemeinde zu Weihnachten in der großen Kirche, die dann nur von hunderten Kerzen und den Besuchern erwärmt wird. Die Kirche wird jährlich von über 50.000 Touristen besucht und im Sommer auch für Veranstaltungen im Rahmen der Opernfestspiele von Savonlinna genutzt. In seinem Roman Der liebe Gott macht blau verlegt Arto Paasilinna den neuen Sitz des Himmels mitsamt 5.000 Engeln, ihrer Größe wegen, in die Kirche von Kerimäki. Weblinks Eintrag zur Kirche von Kerimäki im Denkmalschutzregister der finnischen Museumsbehörde Website der Kirchengemeinde Kerimäki Die Kirche von Kerimäki (deutsch) Einzelnachweise
Kerimäki Church

The Kerimäki Church (Finnish: Kerimäen kirkko, Swedish: Kerimäki kyrka) in Kerimäki, Finland, is the largest wooden church in the world. However, it is not the tallest; Săpânța-Peri Monastery church in Romania, at 78 metres (256 ft), Ascension Cathedral in Kazakhstan, at 56 metres (184 ft) meters, and St. George's Cathedral in Guyana, at 43.5 metres (143 ft), are taller. History Designed by Anders Fredrik Granstedt (fi) and built between 1844 and 1847, the church has a length of 45 metres (148 ft), a width of 42 m (138 ft), a height of 37 m (121 ft) and a seating capacity of more than 3,000. Altogether, there can be 5,000 people at a time in the church. It has been rumoured that the size of the church was the result of a miscalculation when it was built (supposedly the architect was working in centimetres, which the builder misunderstood to be inches, which are 2.54 times larger). Further studies, however, have shown that the church was actually intended to be as big as it is, so it could easily accommodate a half of the area's population at the same time. During wintertime, services are held in a smaller "winter church" (built in 1953, re-modelled in 1997 [1]), since the main building has no heating. References External links Information on the church
Église de Kerimäki

L'église de Kerimäki (en finnois : Kerimäen kirkko) est une église en bois située dans le village de Kerimäki de la commune de Savonlinna en Finlande. L'église importante pour son style et par sa taille est située à 20 kilomètres au nord-est de Savonlinna au bord du lac Puruvesi. Histoire En 1842, la proposition d'Ernst Bernhard Lohrmann ne permet d'accueillir que 1500 personnes alors que la paroisse compte 10 000 membres. La conception d'Ernst Lohrmann n'est pas validée par les habitants qui demandent une église plus grande. Cette demande n'est pas acceptée car on a peur qu'une grande église en bois ne tienne pas debout. En 1844, Anders Fredrik Granstedt conçoit une église pour accueillir 5 000 personnes et sa construction débute immédiatement. Apparemment Anders Granstedt a seulement agrandi les plans d'Ernst Lohrmann. La construction se termine le 25 septembre 1847. Le constructeur d'église Axel Magnus Tolpo (fi) conduit les travaux de construction et à la suite de sa mort soudaine c'est son fils Theodor Johannes Tolpo (fi) qui prend la suite. Selon les estimations d'Anders Granstedt, 294000 clous ont été forgés sur le chantier. Le 11 juillet 1848 jour de la Pentecôte, l'église est inaugurée par C. G. Ottel. Architecture L'église est la plus grande église en bois du monde. Elle est longue de 45 m, large de 42 m et d'une hauteur de 27 m. Sa flèche culmine à 37 m. La longueur cumulée des bancs est de 1670 m elle offre 3000 places assises et 2000 places debout. C'est une église en forme de double croix. L église apparaît dans plusieurs livres de l auteur Arto Paasilinna Liens externes (fi) « Kohde id:200698 Kerimäen kirkko », Museovirasto (consulté le 19 juillet 2013) Articles connexes Liste des églises évangéliques luthériennes de Finlande Références (fi) Antero Sinisalo, Henrik Lilius (ed.):, Kauneimmat kirkkomme, Suomalaista kirkkoarkkitehtuuria keskiajalta nykypäivään, K. J. Gummerus Osakeyhtiö, 1970, 200 p. Portail de l’architecture chrétienne Portail de la Finlande Portail du protestantisme
Kerk van Kerimäki

De Kerk van Kerimäki (Fins: Kerimäen kirkko) is een luthers kerkgebouw in Kerimäki in Zuid-Savo in het zuidoosten van Finland. De kerk werd van 1844 tot 1847 gebouwd en is de grootste houten kerk ter wereld. In de kerk zijn 3.400 zitplaatsen beschikbaar en worden de galerijen meegeteld dat kunnen er circa 5.000 gelovigen een dienst bijwonen. Geschiedenis en architectuur De Kerk van Kerimäki werd op 25 september 1847 na een bouwperiode van drie jaar voltooid en op 11 juni 1848 met Pinksteren plechtig ingewijd. De classicistische koepelkerk heeft een grondplan van een Grieks kruis en wordt binnen door galerijen in twee verdiepingen verdeeld. De 42 meter hoge vrijstaande klokkentoren met twee klokken uit 1684 en 1884 rust op een sokkel van massief muurwerk. De grote afmetingen van de kerk (45 meter lengte × 42 meter breedte × 27 meter hoogte) berusten volgens de overlevering op een misverstand. Een in de Verenigde Staten rijk geworden Finse migrant wilde in zijn plaats van herkomst een kerk laten bouwen. De uitvoerende Europese bouwmeester zou daarbij de maten in meters hebben overgenomen zonder zich er bewust van te zijn dat men in Amerika andere lengtematen hanteert. De oorspronkelijke bouwplannen bleven echter bewaard en weerspreken dit verhaal. Dat het kerkgebouw zo groot is uitgevallen had er alles mee te maken dat de toenmalige dominee Fredrik Neovius de mening was toegedaan dat de hele gemeente samen een kerkdienst moesten kunnen bijwonen. Daarnaast speelden ook festivals en marktdagen een rol bij het bouwen van zo'n grote kerk. Traditioneel werden er bij dergelijke evenementen ook kerkdiensten gevierd. De bouw van de kerk vond plaats onder leiding van de kerkenbouwer Axel Magnus Tolpo. Na dienst plotselinge dood nam zijn zoon Theodor Tolpo de bouwleiding over. Van de bevolking werd een bijdrage naar draagkracht verwacht en elke man tussen 15 en 60 werd verzocht deel te nemen aan de bouw. De kerk werd in drie jaar voltooid. Het kerkgebouw is niet te verwarmen, zodat het gebouw voor de eredienst alleen 's zomers is geopend. Naast de grote kerk werd in 1953 een kleinere te verwarmen kerk gebouwd, waar 's winters de kerkdiensten worden gevierd. Tijdens de kerst echter komt de gemeente bijeen in de grote kerk, die dan door de honderden kaarsen en de bezoekers zelf wordt verwarmd. Elk jaar bezoeken tienduizenden toeristen de imponerende kerk. Ook vinden er in het kader van het Savonlinna Opera Festival de zomer muziekuitvoeringen plaats. Het onderhoud van het kerkgebouw is voor de kleine gemeente een dure aangelegenheid. Daarom wordt na een bezoek aan de kerk een vrijwillige bijdrage tot behoud van het erfgoed bijzonder op prijs gesteld. Interieur Het altaarschilderij uit 1890 is van de hand van Aleksandra Såltin en refereert aan Jezus' woorden Komt tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, Ik zal u rust geven in Mattheüs 11:28. Het orgel werd in 1894 in gebruik genomen, het telt 20 registers en werd door een orgelmakerij in Kangasala gebouwd. Externe links (fi) Website van de Kerk van Kerimäki (fi) (en) (de) (es) Omschrijving van de kerk
Kerimäki kyrka

Kerimäki kyrka (finska: Kerimäen kirkko) är en av världens största kyrkor av trä och ritades 1844 av arkitekten Anders Fredrik Granstedt. Efter tre års byggnation stod kyrkan färdig den 25 september 1847. Kyrkan är 45 meter lång och 42 meter bred. Den inre takhöjden är 27 meter och den yttre 37 meter. Kyrkan rymmer fler än 5 000 besökare, varav 3 300 är sittplatser. Sveriges största träkyrka Stensele kyrka rymmer 2 000 personer varav 1 800 är sittplatser. Gustaf Vasa kyrka i Stockholm rymmer i jämförelse 1 500 besökare varav 1 200 är sittplatser. Kyrkan sägs ha blivit så stor på grund av förvirring mellan fot och meter, men ritningarna finns bevarade och motsäger detta. Orsaken antas vara kyrkoherden Fredrik Neovius åsikt att halva församlingen bör rymmas i kyrkan och de marknader som lockade utsocknes till kyrkan. Kerimäki kyrka finns beskriven i Arto Paasilinnas novell "Milda makter", en kyrka stor och öde nog att låta flytta Gud och Himmelriket till. Kyrkan har även en central roll i romanen Uppdrag: skyddsängel av samma författare. Källor Fotnoter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Kerimäki kyrka. Information
Tennispalatsi

Tennispalatsi (finnisch) oder Tennispalatset (schwedisch, „Tennispalast“) ist eine ehemalige Sportstätte und heute ein Kultur- und Erholungszentrum in Kamppi in der finnischen Hauptstadt Helsinki. Im Gebäude befindet sich das Kunstmuseum HAM, ein Kino sowie mehrere Restaurants. Geschichte Als im Juli 1938 Tokio das Recht der Austragung der Olympischen Sommerspiele 1940 offiziell an das Internationale Olympische Komitee zurückgab, wurde Helsinki als neuer Austragungsort bestimmt. Im Zuge dessen wurde der Tennispalast mit vier Tennisplätzen von Helge Lundström geplant. Wegen des Zweiten Weltkrieges konnten die Spiele letztendlich nicht abgehalten werden, sodass das Gebäude erst 1952 als olympische Wettkampfstätte diente. Dabei fanden im Tennispalast Vorrundenspiele im Basketball statt. Weblinks Olympia-Report 1952 (Memento vom 12. September 2008 im Internet Archive) (englisch)
Tennispalatsi

Tennispalatsi (Swedish: Tennispalatset; lit. Tennis Palace), is an enclosed cultural and recreational center in Kamppi, Helsinki, Finland. It houses a Finnkino multiplex movie theatre, the Helsinki City Art Museum, the Museum of Cultures, and small shops. Tennispalatsi was built in 1938 in preparation for the 1940 Summer Olympics. The functionalist building, which had four tennis courts, was designed by Helge Lundström. In the 1952 Summer Olympics the basketball preliminary games were held in Tennispalatsi. Movie theatre complex Finnkino has a 14-theatre multiplex in Tennispalatsi. It was opened on 26 February 1999. The theater sizes are from 92 to 703 seats. The largest theater has a screen of 184.8 square metres (1,989 sq ft) (8.8 m × 21 m or 29 ft × 69 ft). All the rooms use Dolby Digital, DTS and SDDS technologies. They also fulfill the THX standards although they are no longer THX certified after Finnkino quit paying the THX licensing fees in 2004; the THX logos no longer are used in Tennispalatsi or Finnkino's marketing. Tennispalatsi is one of the two big Finnkino movie theatre multiplexes in Helsinki, along with Kinopalatsi. According to Finnkino, it was the world's first movie theatre to utilize THX and SDDS in all its auditoriums. References External links Media related to Tennispalatsi at Wikimedia Commons Tennis Palace Art Museum - Building and History 1952 Summer Olympics official report. Archived 2008-04-11 at the Wayback Machine p. 57. Official site at FINNKINO
Palais du tennis

Le palais du tennis (finnois : Tennispalatsi) est un bâtiment construit dans le quartier de Kamppi au centre d'Helsinki en Finlande. Description Le Palais du tennis occupe tout l'îlot urbain compris entre les rues Salomonkatu, Fredrikinkatu, Eteläinen rautatiekatu et Jaakonkatu. Le palais du tennis héberge le musée d'art d'Helsinki et un ensemble de 14 salles de cinéma de la chaîne Finnkino inauguré le 26 février 1999. Voir aussi Liens externes Le cinéma Tennispalatsi Le musée d'art Tennispalatsi Articles connexes Centre ville d'Helsinki Références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail d’Helsinki
Tennispalatset

Tennispalatset är en byggnad i Kampen, Helsingfors, ritad av Helge Lundström och uppförd 1938 för att användas som sporthall vid de planerade olympiska spelen 1940. Tennispalatset inrymmer idag bland annat en biograf med 14 salonger sedan 1999 och Helsingfors konstmuseum HAM, tidigare Helsingfors stads konstmuseum. Under de olympiska sommarspelen 1952, som hölls i Helsingfors, användes det för bland annat basket. Källor Noter
Maison des étudiants de Tampere

La Maison des étudiants de Tampere (finnois : Tampereen ylioppilastalo) est un bâtiment construit dans le quartier de Tammerkoski à Tampere en Finlande. Présentation Le bâtiment présente une façade mêlant les styles reconnaissance et début de l'Art nouveau. L'édifice est protégé. Il est d'abord construit pour la banque Suomen Yhdyspankki. En 1967, il est renommé Maison des étudiants quand l'association des étudiants de l'université de Tampere s'y installe jusqu'en 2013. Depuis elle accueille entre autres des spectacles de théâtre musical. Voir aussi Références Liens externes (fi) Site officiel Liens internes Attractions touristiques de Tampere Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Finlande
Église d'Angelniemi

L'église d'Angelniemi (en finnois : Angelniemen kirkko) est une église en bois située à Kimitoön en Finlande. Description L'église construite en 1772 sur les plans de Matti Åkerblom offre 250 places. Dans la tour ouest il y a trois cloches mises en service en 1738, 1824 et 1844. Le retable, peint par Alexandra Frosterus-Såltin en 1897, représente la Transfiguration. La direction des musées de Finlande a classé l'église et son paysage culturel dans les sites culturels construits d'intérêt national. Références Annexes Liens externes « Angelniemen kirkko », Museovirasto (consulté le 4 février 2013) Article connexe Liste des églises évangéliques luthériennes de Finlande Portail de l’architecture chrétienne Portail de la Finlande Portail du protestantisme
Puutori

La place du marché au bois (finnois : Puutori) est une place carrée sur la colline Aninkaistenmäki à Turku en Finlande. Bâtiments entourant la place Galerie Liens externes Puutorin puolesta ry La statue Quand on scelle l'amitié sculptée par Wäinö Aaltonen. Liens internes Ancienne grande place du marché Références Portail de la Finlande Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Дровяная площадь (Турку)

Дровяная пло́щадь Ту́рку (фин. Puutori, швед. Trätorget) — историческая площадь Турку, расположенная в VI районе центрального округа, на западном берегу реки Аурайоки. История Площадь возникла исторически как место для оптовой продажи дров от чего и получила своё наименование. Длина площади 100 метров и ширина — 40 метров. В северо-восточной части площади расположен городской концертный зал, где с 1951 года проходит большая часть концертов старейшего в Финляндии городского филармонического оркестра. Перед зданием концертного зала установлен памятник — дар от города-побратима Турку — шведского города Гётеборга. Действовавший на площади с 1933 по 1986 годы старый общественный туалет, в 1997 году был реконструирован под популярный в настоящее время бар «Пууторин Весса». Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Дровяная площадь Турку
Trätorget, Åbo

Trätorget (fi. Puutori) är ett torg i Åbo centrum. Trätorget är ungefär 100 x 40 meter stort och avgränsas av Aningaisgatan, Mariegatan, Brahegatan and Sibeliusgatan. Det har idag inte funktion som salutorg, men en stödförening organiserar olika evenemang där. Vid ena ändan ligger Vänskapsparken med Wäinö Aaltonens skulptur När vänskapsbanden knytes från 1955, rest för att hedra vänortsrelationen till Göteborg. En likadan skulptur finns vid Näckrosparken i Göteborg. Historik Platsen där Trätorget ligger idag var inte utlagd i Carl Ludvig Engels stadsplan 1828 efter Åbos stadsbrand 1827, eftersom den låg såpass nära det centrala salutorget, som då benämndes Alexandertorget. Området kallades Olycksbacken, eftersom stadsbranden i Åbo uppstod på Aningaiskullen. En minnesplatta för brandens början finns idag på Mariegatan 3. Från slutet av 1800-talet bedrevs vedhandel där, vilken föranledda att Aningaistorget bytte namn till Trätorget. Åbos första busstation byggdes på 1900-talet på Trätorget, men långdistanstrafiken flyttade så småningom till en nybyggd busstation ett kvarter därifrån. Lokalbusstrafiken var kvar på torget till 1990-talet. Bildgalleri Byggnader i grannskapet Se även Narinken Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Puutori, 21 mars 2013.
Haaga Rhododendron Park

The Haaga Rhododendron Park (Finnish: Haagan Alppiruusupuisto; Swedish: Alprosparken i Haga) is a public park containing various varieties of rhododendron, located in the district of Haaga in Helsinki, Finland. Although originally used for breeding and research purposes, the park is now a popular attraction among locals. The first rhododendrons were planted in 1975 by the University of Helsinki's selective breeding program; this included the construction of a series of wooden walkways, allowing travel by visitors without disturbing the plants. Originally 3000 individual specimens were planted, with the goal of breeding species to adapt to the Finnish climate. The 3000 original specimens had been selectively bred from the Japanese Rhododendron brachycarpum D.Don ex G.Don. Sometimes this taxon is named R. fauriei, but that name was described by Franch. in 1886, while R. brachycarpum dates from 1843. In 1996, the park was expanded to the north with an additional 1500 azalea specimens, also originating from Japan. Through its existence, the park has produced eight unique cultivars for commercial purposes; they're named after the park, the university, and various individuals involved with the project. The park is a popular local attraction, particularly in the early summer, when rhododendrons flower. See also Azalea and Rhododendron Park Kromlau Rhododendron-Park Bremen References External links Media related to Haagan alppiruusupuisto at Wikimedia Commons The City of Helsinki’s Urban Environment official website Haaga Rhododendron Park at the official tourism website of Helsinki