NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Klášter sv. Jeronýma v Yuste

Klášter svatého Jeronýma v Yuste je klášter v okolí města Cuacos de Yuste na severu provincii Cáceres ve Španělsku. Byl založen řádem svatého Jeronýma roku 1402. Současný klášter je postaven na troskách starého kláštera, který sloužil jako sídlo pro Karla I. Španělského a V. Svaté říše římské. V roce 2007 byl zařazen mezi památky evropského dědictví. Historie Roku 1556 abdikoval císař Karel V. ve prospěch svého syna Filipa II., který získal španělskou korunu a ve prospěch svého druhého syna Ferdinanda I., který získal titul císaře Svaté říše římské. Po abdikaci se stáhl do Kláštera Yuste nedaleko města Cuacos de Yuste, kde chtěl trávit zbytek svého života modlitbami. Před jeho příchodem musel být klášter rozšířen pro ubytování zhruba 50 členů jeho doprovodu. Krále občas navštěvovaly významné osobnosti, například jeho dědic Filip II. nebo jeho nemanželský syn Don Juan de Austria. Klášter se také vyskytuje v opeře Don Carlos od Verdiho. 21. září 1558 zde zemřel bývalý císař Karel V. Původně byl pohřben v nedalekém kostele, ale později byly jeho ostatky přeneseny do kláštera San Lorenzo de El Escorial. Roku 1809 byl klášter vypálen francouzskou armádou během války na Pyrenejském poloostrově. Mimo to jej zasáhly Mendizábalovy církevní konfiskace. Teprve v roce 1949 byl klášter obnoven za vlády Franciska Franca. Do kláštera byl také znovu přestěhován nábytek z 15. století, který byl dříve uchováván v místních kostelech. Význam v evropském kulturním dědictví Klášter sv. Jeronýma z Yuste byl zařazen mezi památky evropského kulturního dědictví hlavně z důvodu historického významu Karla V., se kterým je toto místo spjaté. Dalším důvodem je architektura kláštera, která odráží vývoj sakrální kultury od gotiky po renesanci. Architektura Klášter je tvořený dvěma hlavními částmi, klášterem a císařskou rezidencí. Klášter zahrnuje kostel umístěný uprostřed komplexu a dvě křížové chodby - gotickou a renesanční, tzv. nový kříž. Kostel a gotická křížová chodba pocházejí z 15. století, zatímco ostatní části byly postaveny v 16. století. Kostel má jednu loď a polygonální apsidu. Gotická křížová chodba má obdélníkový půdorys, dvě patra a galerie kryté plochou dřevěnou střechou. Renesanční křížová chodba má podobné dispoziční řešení. Císařská rezidence Karla I. Španělského je jednoduchá stavba bez výrazné výzdoby, postavená převážně z cihel a kamene. Hlavní patro je uspořádáno kolem centrální chodby se dvěma místnostmi na každé straně. V levém křídle se nachází předsíň a ložnice propojená s kostelem, v pravém křídle jsou dvě místnosti s balkony orientovanými do zahrady, sloužící jako jídelna. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu klášter Yuste na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Monastery of Yuste

The Monastery of Yuste is a monastery in the small village now called Cuacos de Yuste (in older works San Yuste or San Just) in the province of Cáceres in the autonomous community of Extremadura, Spain. The monastery was founded by the Hieronymite order of monks in 1402. It is the monastery and palace house in which Charles V of the Holy Roman Empire and King of Spain resided from after his abdication until his death. History In 1556 Charles V, Holy Roman Emperor, retired to the Monastery of Yuste, near Cuacos de Yuste, after having abdicated the Spanish crown in favour of his son Philip II of Spain and the crown of the Holy Roman Empire in favour of his brother Ferdinand I. He intended to devote the rest of his life to prayer in this remote and obscure monastery. Nonetheless, the monastery had to be expanded that year to make room for the emperor and the 50 or 60 members of his entourage. From time to time well-known people, including his illegitimate son Don Juan de Austria and his heir Philip II of Spain, came to visit the retired emperor. A fictitious visit by Carlos, Prince of Asturias, and other characters provides the moonlit setting for Act V of the original version of Giuseppe Verdi's opera Don Carlos, and Yuste is also the setting for both scenes of Act II of that long and celebrated opera. Charles died there on September 21, 1558. He was buried in the monastery church, though his remains were later transferred to the Royal Monastery of San Lorenzo del Escorial. In 1809, during the Peninsular War, the monastery was burnt by the French army. It was also affected by the Ecclesiastical confiscations of Mendizábal. The site was left in ruins until 1949, when the Spanish government restored it at the behest of Francisco Franco. The furniture of the choir (which was commissioned at the end of the 15th century) was retrieved from churches where it had been relocated. Access The area around Yuste, the Valle del Jerte, is now an eco-tourist destination. Tourists can visit the monastery, including the emperor's apartments. The valley is also known for its cherry trees and the beauty of the surrounding landscape. The monastery is currently inhabited by monks of the Pauline Order. In 2007 the monastery was awarded with the European Heritage Label. References External links Monastery of Yuste website Site of project Yuste Digital This article incorporates text from a publication now in the public domain: Wood, James, ed. (1907). The Nuttall Encyclopædia. London and New York: Frederick Warne. : Missing or empty |title= (help)
Monastero di Yuste

Il monastero di Yuste è un monastero nel piccolo villaggio ora chiamato Cuacos de Yuste (anticamente San Yuste o San Just) nella provincia di Cáceres nella comunità autonoma di Estremadura in Spagna. Il monastero fu fondato dai monaci del Ordine di San Gerolamo nel 1402. Nel 1556 Carlo V, imperatore del Sacro Romano Impero si ritirò nel monastero di Yuste, vicino a Cuacos de Yuste, dopo aver abdicato alla corona spagnola in favore del figlio Filippo II di Spagna e la corona del Sacro Romano Impero in favore del fratello Ferdinando I. Aveva intenzione di dedicare il resto della sua vita alla preghiera in questo monastero piuttosto fuori mano e oscuro. Tuttavia il monastero avrebbe dovuto essere ampliato nello stesso anno per fare spazio per l'imperatore e per i 50 o 60 membri del suo entourage. Di volta in volta, personaggi noti, tra cui il suo figlio illegittimo Giovanni d'Austria, così come il suo erede Filippo II di Spagna, visitarono l'imperatore in pensione. Una visita fittizia di Don Carlos, principe delle Asturie e di altri personaggi offre l'ambiente al chiaro di luna per l'ultimo atto dell'opera di Giuseppe Verdi Don Carlo. Carlo V morì il 21 settembre 1558. Fu sepolto nella chiesa del monastero, anche se i suoi resti furono successivamente trasferiti al Monastero dell'Escorial. Durante la guerra d'indipendenza spagnola il monastero fu raso al suolo. Fu lasciato in rovina fino al 1949, quando il governo spagnolo lo restaurò per volere di Francisco Franco. La zona intorno Yuste, la Valle del Jerte, ora è destinazione di ecoturismo. I turisti possono visitare il monastero, compresi gli appartamenti dell'imperatore. La valle è anche nota per i suoi alberi di ciliegio e la bellezza del paesaggio circostante. Il monastero è attualmente abitato dai monaci di San Paolo primo eremita. Voci correlate Carlo V d'Asburgo Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Monastero di Yuste Collegamenti esterni (ES) Historia del Monasterio de Yuste., su arteguias.com.
Klooster van Yuste

Het Klooster van Yuste is een klooster en paleis in Cuacos de Yuste, in de Spaanse provincie Cáceres in de regio Extremadura, waarin keizer Karel V na zijn troonsafstand, zijn laatste levensjaren heeft doorgebracht. Geschiedenis Het klooster werd in 1402 gesticht door de hiëronymieten. Het complex van het klooster van Yuste bestaat uit twee afzonderlijke delen: het klooster zelf en het woongedeelte van de keizer. Het klooster wordt gevormd door de kerk, gelegen in het centrum en twee kloosterhoven. De kerk en de gotische kloostergang zijn gebouwd in de vijftiende eeuw. De andere gebouwen dateren uit de zestiende eeuw. De kerk heeft een schip en een veelhoekige apsis. Ze is verbonden met de gotische kloostergang, die is aangelegd op een rechthoekig bouwplan, met een hoogte van twee verdiepingen. De galerijen van het klooster hebben daarbij een plat houten dak. Keizer Karel zonderde zich daar af na zijn troonsafstand in 1556. Hij wilde als kluizenaar leven, maar nam wel 60-70 personeelsleden mee om hem te dienen. Het voormalig verblijf waar hij woonde is een eenvoudig gebouw van overwegend baksteen, metselwerk en natuursteen en met weinig decoratie. Het bestaat uit een centrale hal met aan elke kant twee kamers. In de linkervleugel zijn de voorkamer en slaapkamer, met uitzicht vanaf het bed op het altaar van de kloosterkerk. Aan de rechterkant zijn nog twee kamers, elk met een balkon met uitzicht op de tuin. Een van deze kamers was eetkamer en de rechtszaal. Onder de schaarse inrichting van de koninklijke residentie vinden we een speciale stoel die voor Karel werd gebouwd, die diende om zijn pijnen vanwege de jicht enigszins te verzachten. Er hangt ook een portret van zijn echtgenote, Isabella van Portugal. Keizer Karel overleed er op 21 september 1558. Hij werd eerst in de kerk van het klooster begraven, maar werd later op bevel van Filips II overgebracht naar de crypte van het Escorial. Tijdens de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog werd het klooster grotendeels verwoest en werden de kloosterlingen verdreven. Het gebouw bleef gedurende een eeuw onbeheerd achter tot in 1949, wanneer gestart werd met de heropbouw van het klooster en het paleis, en dit zoveel mogelijk volgens het origineel concept. Op 13 april 2007 werd het klooster en zijn omgeving tot Europees erfgoed binnen de Europese Unie verklaard. Trivia Keizer Karel nam zijn bierbrouwers uit Vlaanderen mee naar het klooster van Yuste. Vandaag wordt er in Spanje bier gebrouwen volgens de traditie van deze brouwers, genaamd Legado de Yuste (Nalatenschap uit Yuste)
Geronimo de San Yuste

Geronimo de San Yuste var ett hieronymitkloster i spanska provinsen Cáceres, vilket förstördes 1809 av Nicolas Jean-de-Dieu Soult. Klostret förblev ruin fram till 1949 då spanska regeringen återuppbyggde det på order av Francisco Franco. Klostret är historiskt märkligt såsom den plats där Karl I (V) efter sin tronavsägelse tillbringade sina återstående år och dog (den 21 september 1558). Externa länkar Klostrets hemsida Wikimedia Commons har media som rör Geronimo de San Yuste. Källor Geronimo de San Yuste i Nordisk familjebok (andra upplagan, 1908)
Alcántara-Stausee

Der Alcántara-Stausee ist ein Stausee des Tajo, des längsten Flusses auf der Iberischen Halbinsel. Er liegt in der spanischen Autonomen Gemeinschaft Extremadura nahe der portugiesischen Grenze, in unmittelbarer Nähe der Ortschaft Alcántara. Die Talsperre heißt offiziell Embalse de José María de Oriol-Alcántara II und ist nach einem Direktor des früheren Eigentümerunternehmens Hidroeléctrica Española (heute Iberdrola) benannt. Das Absperrbauwerk wurde 1970 ca. 600 Meter oberhalb der antiken römischen Brücke von Alcántara gebaut. Die Gewichtsstaumauer ist 130 Meter hoch und 570 Meter lang. Der Stausee fasst 3,162 Milliarden Kubikmeter und ist 104 Quadratkilometer groß. Das Wasserkraftwerk leistet 915 Megawatt. Weblinks Manuel Castillo Rubio, Nicolás Navalón García: Presa de Alcántara. In: Revista de Obras Públicas, 1967, 115, tomo I (3028): S. 871–888 (PDF; 6 MB) Siehe auch Liste von Wasserkraftwerken in Spanien Liste von Talsperren der Welt (Spanien) Liste der größten Talsperren der Erde Liste der größten Stauseen der Erde Liste der größten Wasserkraftwerke der Erde
Alcántara Dam

The Alcántara Dam, also known as the José María de Oriol Dam, is a buttress dam on the Tagus River near Alcántara in the province of Cáceres, Spain. It is named after the politician and captain of the Spanish electricity industry José María de Oriol y Urquijo. The dam regulates much of the flow of the Tagus River, the longest of the Iberian Peninsula. It was built in 1969 and is the second largest reservoir in Western Europe. In 2024, a pumped-storage project was approved to use the Alcántara reservoir as the upper reservoir, and Cedillo as the lower, with around 100 m height difference serving two reversible turbines at a combined 440 MW. The Roman Alcántara Bridge is located 600 m downstream from the dam. References External links "Empresas ICA S.A.B. de C.V. (ICA)" - Reuters
Barrage d'Alcántara

Le barrage d'Alcántara aussi connu sous le nom de José María Oriol-Alcántara II est un barrage hydroélectrique en Espagne, mis en service en 1969 d'une capacité de 915 MW, possédé par Iberdrola. Son réservoir est le deuxième plus grand réservoir artificiel d'Europe. Le pont romain d'Alcántara est situé en aval du barrage. Notes et références Portail de l’énergie Portail de l’Estrémadure Portail des barrages Portail des lacs et cours d'eau
Alcántara Dam

Alcántara Dam är en dammbyggnad i Spanien. Den ligger i provinsen Provincia de Cáceres och regionen Extremadura, i den västra delen av landet, 280 km väster om huvudstaden Madrid. Alcántara Dam ligger 172 meter över havet. Arean är 10 400 kvadratkilometer. Terrängen runt Alcántara Dam är huvudsakligen lite kuperad. Alcántara Dam ligger nere i en dal. Runt Alcántara Dam är det mycket glesbefolkat, med 2 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Brozas, 15,9 km sydost om Alcántara Dam. Omgivningarna runt Alcántara Dam är huvudsakligen savann. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Alcántara Dam.﻿
ГЕС Хосе-Марія-де-Оріоль

ГЕС Хосе-Марія-де-Оріоль (ісп. José María de Oriol) – гідроелектростанція у центральній частині Іспанії. Знаходячись між ГЕС-ГАЕС Торрехон (вище по течії) та ГЕС Cedillo, входить до складу каскаду на Тахо (найбільша річка Піренейського півострова, що впадає в Атлантичний океан вже на території Португалії біля Лісабону). Для роботи станції річку перекрили контрфорсною греблею Алькантара ІІ висотою 130 метрів та довжиною 570 метрів, на спорудження якої пішло 956 тис м3 матеріалу. Вона створила велике водосховище об’ємом 3162 млн м3 та площею поверхні 104 км2, яке витягнулось по долині річки на 91 км. Нормальним коливанням рівня водойми вважається знаходження між позначками 175 та 218 метрів НРМ. Розташований біля греблі машинний зал обладнаний чотирма турбінами типу Френсіс потужністю по 229 МВт. При напорі до 106,5 метрів вони забезпечують виробництво біля 2 млрд кВт-год електроенергії на рік. Зв’язок з енергосистемою відбувається по ЛЕП, що працює під напругою 400 кВ. Примітки
Trasierra (Badajoz)

Trasierra je španělská obec situovaná v provincii Badajoz (autonomní společenství Extremadura). Poloha Obec je vzdálena 8,5 km od města Llerena, 105 km od Méridy a 123 km od města Badajoz. Patří do okresu Campiña Sur a soudního okresu Llerena. Historie V roce 1834 se obec stává součástí soudního okresu Llerena. V roce 1842 čítala obec 111 usedlostí a 440 obyvatel. Demografie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Trasierra na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Trasierra

Trasierra ist ein südwestspanisches Dorf und eine Gemeinde (municipio) mit 590 Einwohnern (Stand: 2025) im Süden der Provinz Badajoz in der Autonomen Gemeinschaft Extremadura. Lage und Klima Der etwa 695 m hoch gelegene Ort Trasierra liegt etwa 125 Kilometer südöstlich von Badajoz. Das Klima ist gemäßigt bis warm; Regen (ca. 454 mm/Jahr) fällt überwiegend im Winterhalbjahr. Bevölkerungsentwicklung Aufgrund der zunehmenden Mechanisierung der Landwirtschaft, der Aufgabe bäuerlicher Kleinbetriebe („Höfesterben“) und dem daraus entstandenen Mangel an Arbeitsplätzen wanderten viele Familien und Einzelpersonen seit der Mitte des 20. Jahrhunderts in die größeren Städte ab („Landflucht“). Sehenswürdigkeiten Marienkirche (Iglesia de Santa María) Wehrturm Weblinks Einzelnachweise
Trasierra

Trasierra is a municipality located in the province of Badajoz, Extremadura, Spain. According to the 2014 census, the municipality has a population of 659 inhabitants. Local celebrations Fiesta del Santísimo Cristo del Socorro or Fiesta de los Manoletes, 20 April. San Isidro Labrador, 15 May San Antonio de Padua, 13 June Fiestas Patronales. Santa Marta, 29 July. Fiesta de La Chaquetía, 1 November. See also List of municipalities in Badajoz References External links Media related to Trasierra (Badajoz) at Wikimedia Commons
Trasierra

Trasierra község Spanyolországban, Badajoz tartományban. Trasierra Casas de Reina, Reina, Fuente del Arco, Puebla del Maestre, Montemolín és Llerena községekkel határos. Lakosainak száma 590 fő (2025). Népesség A település népessége az utóbbi években az alábbiak szerint változott: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal
Трасьєрра (Бадахос)

Трасьєрра (ісп. Trasierra) — муніципалітет в Іспанії, у складі автономної спільноти Естремадура, у провінції Бадахос. Населення — 680 осіб (2010). Муніципалітет розташований на відстані близько 320 км на південний захід від Мадрида, 110 км на південний схід від Бадахоса. Демографія Динаміка населення (INE ): Примітки
Pont d'Alconétar

Le pont d'Alconétar (en espagnol Puente de Alconétar) était un pont romain près de Garrovillas de Alconétar en Estrémadure, région de l'Espagne. Description Le pont mesurait 290 m de longueur et possédait ca. 16 arcs segmentaires ou semi-circulaires. Construit probablement entre 98 et 138, il est un des plus vieux ponts en arc surbaissé dans le monde. Voir aussi Sources (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Puente de Alconétar » (voir la liste des auteurs). Articles connexes Liste de ponts romains Liens externes Structurae: Pont d'Alconétar Brueckenweb: Puente de Alconétar (de) Portail des ponts Portail des routes Portail de la Rome antique Portail de l’Estrémadure
Casillas de Coria

Casillas de Coria ist eine Gemeinde (municipio) mit 354 Einwohnern (Stand: 2025) im äußersten Nordwesten der Provinz Cáceres in der Autonomen Region Extremadura im Westen Spaniens. Lage Casillas de Coria liegt etwa 75 Kilometer (Fahrtstrecke) nordnordwestlich der Provinzhauptstadt Cáceres in einer Höhe von ca. 245 m. Das Klima ist gemäßigt bis warm; Regen (694 mm/Jahr) fällt hauptsächlich im Winterhalbjahr. Bevölkerungsentwicklung Der deutliche Bevölkerungsrückgang seit den 1950er Jahren ist im Wesentlichen auf die Mechanisierung der Landwirtschaft sowie die Aufgabe bäuerlicher Kleinbetriebe („Höfesterben“) und den damit einhergehenden Verlust von Arbeitsplätzen zurückzuführen. Sehenswürdigkeiten Marienkirche (Iglesia de Nuestra Señora de Almocóbar) Blasiuskapelle Marienkapelle Weblinks Einzelnachweise
Casillas de Coria

Casillas de Coria es un municipio y localidad española de la provincia de Cáceres, en la comunidad autónoma de Extremadura. El término municipal tiene una población de 354 habitantes (INE 2025). Símbolos El escudo de Casillas de Coria fue aprobado mediante el "Real Decreto 2536/1982, de 24 de septiembre, por el que se autoriza al Ayuntamiento de Casillas de Coria, de la provincia de Cáceres, para adoptar su escudo heráldico municipal", publicado en el Boletín Oficial del Estado el 8 de octubre de 1982 y aprobado por el ministro de Administración Territorial Luis Manuel Cosculluela Montaner tras la propuesta del ayuntamiento y la deliberación del Consejo de Ministros. El escudo se define oficialmente así: Geografía La localidad dista 10,56 km de la ciudad de Coria. El término municipal de Casillas de Coria limita con: Moraleja al Norte y al oeste; Casas de Don Gómez y Coria al Este; Cachorrilla, Pescueza y Portaje al Sur. Historia Se desconoce la fecha exacta de fundación del pueblo por la falta de documentos, pero se sabe que existía en el siglo XVI al construirse en dicho siglo la iglesia. Las fuentes orales señalan que el pueblo se fundó a partir de un grupo de personas que se dedicaban a cuidar zahúrdas y cuadras pertenecientes a vecinos de Coria y situadas en el lugar donde actualmente está Casillas. Casillas perteneció a la Tierra de Coria hasta el siglo XIX.​ A la caída del Antiguo Régimen la localidad se constituyó en municipio constitucional en la región de Extremadura, partido judicial de Coria, entonces conocido como Casillas,​ que en el censo de 1842 contaba con 230 hogares y 1361 vecinos. Hasta la reforma de la nomenclatura municipal de 1916 el municipio se llamaba simplemente Casillas. En dicha fecha su nombre fue modificado por el de Casillas de Coria.​ Demografía Casillas de Coria cuenta con una población de 354 habitantes (INE 2025). Economía La población se dedica principalmente a la agricultura. Transportes Patrimonio En Casillas de Coria se encuentran los siguientes monumentos religiosos:​ Iglesia de Nuestra Señora de Almocóbar o de la Asunción. Templo parroquial del siglo XVI; Ermita de San Blas, al oeste del pueblo; Ermita de San Cristóbal. Cultura Festividades En Casillas de Coria se celebran las siguientes fiestas locales:​ San Blas, el 3 de febrero; Semana Santa; Romería de San Cristóbal, último domingo de abril; Virgen de Almocóbar, el 15 de agosto; San Ramón, el 31 de agosto; Chaquetía, el 1 de noviembre; Quintos, en extinción, antiguamente entre el 27 de diciembre y Nochevieja. Gastronomía Los principales platos de la localidad son el gazpacho extremeño, las migas y el cordero o cabrito en pepitoria.​ Véase también Juantxu Rodríguez, fotógrafo nacido en esta localidad. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Casillas de Coria. Casillas de Coria en OpenStreetMap.
Casillas de Coria

Casillas de Coria település Spanyolországban, Cáceres tartományban. Casillas de Coria Cachorrilla, Pescueza, Moraleja, Casas de Don Gómez, Coria és Portaje községekkel határos. Lakosainak száma 354 fő (2025). Népesség A település népessége az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk
Casillas de Coria

Casillas de Coria is een gemeente in de Spaanse provincie Cáceres in de regio Extremadura. Casillas de Coria heeft 400 inwoners (1 januari 2016). Geografie Casillas de Coria heeft een oppervlakte van 62 km² en grenst aan de gemeenten Cachorrilla, Casas de Don Gómez, Coria, Pescueza en Portaje. Burgemeester De burgemeester van Casillas de Coria is Mónica Martín Sánchez. Demografische ontwikkeling Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen Externe link Website van de gemeente
Casillas de Coria

Casas de Don Gómez é um município da Espanha na comarca do Vale do Alagón, província de Cáceres, comunidade autónoma da Estremadura. Tem 31,2 km² de área e em 2021 tinha 277 habitantes (densidade: 8,9 hab./km²). Faz parte da Mancomunidade da Rivera de Fresnedosa. Demografia Referências
Касильяс-де-Кория

Каси́льяс-де-Ко́рия (исп. Casillas de Coria) — город и муниципалитет в Испании, входит в провинцию Касерес в составе автономного сообщества Эстремадура. Муниципалитет находится в составе района (комарки) Вегас-дель-Алагон. Занимает площадь 61,97 км². Население — 467 человек (на 2010 год). Расстояние до административного центра провинции — 7 км. Покровителем города считается святой Рамон. Население Примечания Ссылки Galería de Imágenes de Casillas de Coria
Касільяс-де-Корія

Касільяс-де-Корія (ісп. Casillas de Coria) — муніципалітет в Іспанії, у складі автономної спільноти Естремадура, у провінції Касерес. Населення — 467 осіб (2010). Муніципалітет розташований на відстані близько 250 км на захід від Мадрида, 60 км на північ від Касереса. Демографія Динаміка населення (INE ): Галерея зображень Посилання Примітки