NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lac Karoum (Éthiopie)

Le lac Karoum (ou Karum) est un lac salé situé dans le Nord de l'Éthiopie (région Afar) au cœur du désert Danakil. Site important et millénaire d'extraction du sel, il est parfois désigné sous le nom de « lac Assalé » – dont il constitue en réalité un sous-ensemble au même titre que le lac Bakili et le lac Maraha. À la fin du mois de septembre, les torrents descendus des hauts plateaux alimentent le lac Assalé, qui recouvre l'ensemble et atteint sa superficie maximale, alors qu'à la saison sèche l'eau s'évapore et plusieurs bassins séparés se forment alors. Exploitation du sel Les travailleurs du sel vivent dans un camp de base distant de quelques kilomètres, Ahmed Ela, un village de quelque 3 500 habitants. Plusieurs mois par an, ils se rendent au lac Karoum, « armés des seuls outils qu'utilisaient il y a trois mille ans en ce même endroit les carriers de la reine de Saba ». Leurs tâches sont très spécialisées (extracteurs, coupeurs, tailleurs). Ce sont généralement des Tigréens, parfois des Afars. Notes et références Voir aussi Bibliographie (it) Marco Aime, Stefano Pensotti et Andrea Semplici, Sale nero. Le vie del sale di Taudenni e Ahmed Ela, FBE, Milan, 2008, 157 p. (ISBN 9788889160930) (en) Michael Bright, « Lake Karum, Danakil, Ethiopia », in 1001 Natural Wonders: You Must See Before You Die, Hachette Royaume-Uni, 2011, (ISBN 9781844037216) Haroun Tazieff, « Les mines de sel de la reine de Saba », in L'odeur du soufre. Expédition en Afar, Stock/France-Loisirs, Paris, 1975, p. 79-83 Articles connexes Vallée du Grand Rift Dallol Lac Afdera Liens externes Portail des lacs et cours d'eau Portail de l’Éthiopie
Lago Karum

Il Karum, anche noto come Assale e Asale è un lago salato della regione degli Afar, in Etiopia. Assieme al Giulietti, il Karum è l'unico lago della depressione di Danakil, nella Dancalia, e giace a 120 m sotto il livello del mare. Il Karum si trova nelle vicinanze della catena vulcanica Erta Ale. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul lago Karum
Карум (озеро)

Озеро Карум (также известное как Ассале) — минеральное озеро в регионе Афар, расположенное в самой низкой точке Эфиопии, в Афарской котловине. Описание Карум является одним из двух солёных озёр в северной части впадины Данакиль и расположено на 120 м ниже уровня моря. К юго-востоку от озера возвышается вулкан Эртале. Вернер Мунцингер, путешествовавший по Афарской котловине в 1867 году, отмечал, что озеро питают четыре потока: Дидик, Ала, Рира-Гудди и Рагали или Аура, который является единственным постоянным водотоком, впадающим в Карум. К северу от озера находится бывшее шахтёрское поселение Даллол. Озеро чрезвычайно солёное и окружено солончаком, на котором до сих пор ведётся добыча. Соль перевозится караванами в остальные части страны. Галерея Примечания
Karum (jezero)

Jezero Karum (znano tudi kot jezero Asale) je slano jezero v regiji Afar v Etiopiji. Werner Munzinger, ki je leta 1867 potoval skozi Afarski trikotnik, je zapisal, da to jezero napajajo štirje potoki: Didic, Ala, Rira Gudi in Ragali ali Avra, ki je edini stalni potok, ki se izliva v jezero Karum. Lega Jezero Karum je eno od treh slanih jezer na severu Danakilske depresije, skupaj s sosednjima jezeroma Bakili in jezerom Afrera. Leži podolgovato v smeri sever-jug 123 m pod srednjo morsko gladino. Leži z nekoliko manjšim jugovzhodnim Bakiliseejem na črti med Erta Ale (jugovzhod) in Dalol (severozahod). V severni tretjini jezera so trije otoki, od katerih se eden imenuje Maraho Karum. Severno od jezera Karum je nekdanje rudarsko naselje Dalol. Jezero je izjemno slano in obkroža soline, ki se še vedno izkopavajo. Sol se s karavanami prenaša v ostale dele države. Galerija Sklici Zunanje povezave
Aeroporto di Neghelli

L'Aeroporto di Neghelli (IATA: EGL, ICAO: HANG) è un aeroporto militare di Neghelli in Etiopia. Storia Nell'ambito della Guerra d'Etiopia la Regia Aeronautica il 20 gennaio 1936 vi organizza un campo di aviazione. Al 1º ottobre 1936 era sede del XXV Gruppo autonomo con l'8ª Squadriglia, la 9ª Squadriglia e la 1ª Squadriglia Ro.1 (IMAM Ro.1) Somala nell'ambito dell'Africa Orientale Italiana. Da luglio 1937 era sede della 108ª Squadriglia. Dal gennaio 1938 era sede della 65ª Squadriglia aeroplani. Note
Нэгэле (аэропорт)

Аэропо́рт Нэгэ́ле (ИАТА: EGL, ИКАО: HANG) — военный аэропорт, расположенный в городе Нэгэле Борана в южной части Эфиопии, в 400 км к югу от столицы, Аддис-Абебы. Аэропорт Нэгэле расположен на высоте 1455 метров над уровнем моря. Местность вокруг аэропорта Нэгэле преимущественно возвышенная. Аэропорт Нэгэле расположен в долине. Район в окрестностях аэропорта Нэгэле очень малонаселённый, 6 жителей на квадратный километр. Территория вокруг аэропорта в основном представляет собой луга. История Во время Второй итало-эфиопской войны 1935—1936 гг. 20 января 1936 года итальянские военно-воздушные силы организовали здесь аэродром. 1 октября 1936 года здесь разместилась XXV автономная группа ВВС, в состав которой входили 8-я эскадрилья, 9-я эскадрилья и 1-я сомалийская эскадрилья Ro.1 (IMAM Ro.1) в Итальянской Восточной Африке. С июля 1937 года здесь базировалась 108-я эскадрилья. С января 1938 года на аэродроме базировалась 65-я авиаэскадрилья. См. также Список аэропортов Эфиопии Примечания
Neghelle Airport

Neghelle Airport är en flygplats i Etiopien. Den ligger i den södra delen av landet, 400 km söder om huvudstaden Addis Abeba. Neghelle Airport ligger 1 455 meter över havet. Terrängen runt Neghelle Airport är huvudsakligen en högslätt. Neghelle Airport ligger nere i en dal. Runt Neghelle Airport är det mycket glesbefolkat, med 6 invånare per kvadratkilometer. Trakten runt Neghelle Airport består i huvudsak av gräsmarker. Kommentarer Källor
Presa del Renaixement

La Presa del Renaixement (anglès: Grand Ethiopian Renaissance Dam, acrònim: GERD; amhàric: ታላቁ የኢትዮጵያ ሕዳሴ ግድብ, Tālāqu ye-Ītyōppyā Hidāsē Gidib, acrònim: Taehige), antigament coneguda com la Presa del Mil·lenni i, de vegades, anomenada la Presa de Hidase, és una presa de gravetat del Nil Blau, a Etiòpia, que ha estat en construcció des de l'any 2011. És a la regió de Benishangul-Gumaz d'Etiòpia, a uns 15 km a l'est de la frontera amb Sudan. Amb 6.450 MW, la presa serà la central hidroelèctrica més gran de l'Àfrica quan sigui completa, així com la setena més gran del món. Amb uns 145 metres d'alçada i 1.800 de longitud, tindrà capacitat per emmagatzemar més de 70.000 milions de metres cúbics d'aigua. La principal motivació de l'obra és satisfer les necessitats energètiques d'Etiòpia, un país amb més de 100 milions d'habitants i amb un ràpid creixement econòmic i demogràfic, i alhora exportar electricitat als seus veïns, sobretot el Sudan. A partir d'agost de 2017, el treball estava completat en un 60%. Un cop completat, l'embassament es preveia que trigués de 5 a 15 anys a omplir-se d'aigua. Vista com una amenaça per Egipte, que precisa de l'aigua del riu per la seva agricultura, l'any 2019 els Estats Units van intentar fer una mediació en el conflicte. El principal punt de la discòrdia era el ritme que s'hauria de seguir per omplir la conca del futur llac artificial. Egipte demanava que aquest període fos de set anys, mentre que Etiòpia descartava que durés més de tres anys. Referències Vegeu també Conca del Nil Resclosa d'Assuan
Velká přehrada etiopského znovuzrození

Velká přehrada etiopského znovuzrození (též Velká etiopská renesanční přehrada, anglicky Grand Ethiopian Renaissance Dam – GERD, amharsky ታላቁ የኢትዮጵያ ሕዳሴ ግድብ) je přehradní nádrž s hydroelektrárnou na Modrém Nilu v západní části Etiopie. Přesněji se nachází v regionu Beningšangul-Gumuz přibližně 15 km východně od hranic se Súdánem a je součástí nilské kaskády. Gravitační hráz bude vysoká 155 metrů a dlouhá 1 780 metrů. Plocha vodní nádrže bude mít rozlohu 1 874 km². Objem nádrže bude činit 74 km³. Po dokončení je největší vodní nádrží a vodní elektrárnu v Africe. Stavbu provází řada sporů mezi Etiopií na jedné straně a Egyptem a Súdánem na straně druhé. Slavnostně otevřena byla 9. září 2025 za přítomnosti prezidentů Keni a Somálska a dalších regionálních lídrů. Napětí mezi Etiopií, Egyptem a Súdánem Krize započala v roce 2011, kdy Etiopie využila politického chaosu v Egyptě a začala s realizací vodního díla. Egypt, který je závislý na Nilu, se obával, že během plnění přehrady dojde k úbytku vody v řece, která je jeho nejvodnější zdrojnicí. To by mělo zásadní vliv na jeho zemědělství a energetiku. Od roku 2014 probíhají neúspěšná jednání, do nichž se zapojilo mnoho mediátorů. Súdán, který byl zpočátku proti výstavbě přehrady, se pod příslibem dodávek elektrické energie stal méně kritickým k realizaci vodního díla a jeho vlivu na vodní režim Modrého Nilu. Využití Etiopie patří mezi státy s nejnižší spotřebou elektřiny na světě. Nově vybudovaná hydroelektrárna bude do sítě dodávat dvojnásobek současné její produkce elektřiny. Vzhledem k nízké spotřebě počítá Etiopie také s exportem elektrické energie do okolních států. Energii začala generovat v únoru 2022. 7. července 2025 Etiopie oznámila dokončení stavby, s plánem slavnostního otevření během září 2025. Slavnostní otevření proběhlo 9. září. Vodní režim Poblíž místa, kde se nachází profil hráze, ročně proteče průměrně 48,5 km³ vody. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Velká přehrada etiopského znovuzrození na Wikimedia Commons (anglicky) Ethiopia set to start generating power from Blue Nile dam – Etiopie se připravuje vyrábět elektřinu na Modrém Nilu
Tama Wielkiego Odrodzenia

Tama Wielkiego Odrodzenia (ang. Grand Ethiopian Renaissance Dam, amh. ታላቁ የኢትዮጵያ ሕዳሴ ግድብ) – zapora wodna na Nilu Błękitnym w Etiopii, przy granicy z Sudanem. Pojemność zbiornika utworzonego po spiętrzeniu rzeki wyniosła 74 mld m³, a długość na 246 km, co czyni go największym tego typu obiektem w Afryce. Elektrownia na zaporze ma moc 5,15 GW. Historia budowy Pomysł budowy zapory i zbiornika wodnego został ogłoszony w 2010 r. w związku z planem zaspokojenia potrzeb energetycznych rozwijającej się etiopskiej gospodarki oraz eksportu energii. Etiopia zaplanowała, aby w ciągu 10 lat, kosztem 12 mld dol., wybudować elektrownie o mocy 20 GW. Według informacji przekazanych przez etiopskie władze zapora nie posłuży do irygacji, gdyż tereny wokół zbiornika zapory nie nadają się do produkcji rolnej. Budowa zapory przez włoski koncern Salini Impregilo rozpoczęła się w kwietniu 2011 r., a zakończenie wartej 4,2 mld dol. budowy zaplanowano na 2017 r., jednak z czasem przesunięto na 2019 rok. Napełnianie wodą ma trwać kolejne trzy lata. Zapora została zlokalizowana w dolinie Guba, 40 km od granicy Sudanu. Budowę sfinansowano wyłącznie z krajowych środków, składali się na nią także mieszkańcy kraju, kupując rządowe obligacje. Elektrownia wodna zlokalizowana na zaporze zaczęła produkować prąd 20 lutego 2022 roku po tym, jak premier Abiy Ahmed Ali oficjalnie uruchomił pierwszą turbinę elektrowni. Druga turbina zaczęła generować prąd od sierpnia 2022 roku. Niedługo potem ogłoszono, iż trzeci etap napełniania rezerwuaru został zakończony sukcesem. Konflikt z Egiptem Budowa zapory była przyczyną sporu z Egiptem o udział w zasobach wodnych oraz o wpływy w regionie wschodniej Afryki. Egipt zgłosił zastrzeżenie do tempa napełniania zbiornika, uważając je za groźne dla środowiska i gospodarki. Egipscy politycy okazjonalnie zgłaszali także publicznie możliwość zbrojnej interwencji w rejonie zapory. W 2014 r. Egipt i Sudan zdecydowały się zamówić zagraniczną ekspertyzę na temat wpływu napełniania zbiornika na poziom rzeki. Po półtora roku prowadzenia postępowania w lutym 2016 r. kontrakt powierzono ostatecznie dwóm przedsiębiorstwom konsultingowym z Francji, a termin uzyskania wyników oszacowano na kolejne półtora roku. Bilateralne negocjacje egipsko-etiopskie na temat napełniania zbiornika były prowadzone przez rok od listopada 2016 r., po czym załamały się wskutek braku możliwości zbliżenia stanowisk. Rząd Sudanu bezskutecznie próbował mediować w konflikcie. W styczniu 2018 r. negocjacje zostały wznowione, zaś Egipt zwrócił się z prośbą o mediację do Banku Światowego. Mimo protestów Egiptu prace konstrukcyjne przy tamie były kontynuowane, a w lipcu 2020 roku zaplanowano rozpoczęcie wypełniania zbiornika, jednak po zwróceniu się Egiptu o interwencję do Rady Bezpieczeństwa ONZ, proces został tymczasowo wstrzymany. Egipt żądał, by zapora zaczęła pracować w ciągu 15, a nie 4 lat. Przypisy
Marele Baraj Etiopian al Renașterii

Marele Baraj al Renașterii Etiopiene (GERD sau TaIHiGe; amharică ታላቁ የኢትዮጵያ ሕዳሴ ግድብ, transliterat: Tālāqu ye-Ītyōppyā Hidāsē Gidib የኢትዮጵያ ሕዳሴ ግድብ, tigrinya ግድብ ሕዳሰ ኢትዮጵያ, oromo⁠(d) Hidha Haaromsaa Guddicha Itoophiyaa), cunoscut anterior cu numele de Barajul Mileniului și uneori denumit Barajul Hidase (amharică ሕዳሴ ግድብ, transliterat: Hidāsē Gidib, oromo⁠(d) Hidha Hidāsē), este un baraj gravitațional pe râul Nilul Albastru. Barajul se află în regiunea Benishangul-Gumuz din Etiopia, la 14 km la est de granița cu Sudanul. Construit între 2011 și 2023, scopul principal al barajului este producerea de electricitate pentru a atenua deficitul acut de energie din Etiopia și pentru a exporta electricitate în țările vecine. Cu o capacitate de 5,15 gigawați, barajul este cea mai mare centrală hidroelectrică din Africa și printre cele mai mari 20 din lume. Prima fază de umplere a lacului de acumulare a început în iulie 2020, iar în august 2020 nivelul apei a crescut la 540 m (cu 40 m deasupra fundului râului, care se află la 500 m deasupra nivelului mării). A doua fază de umplere a fost finalizată pe 19 iulie 2021, oglinda apei ajungând la aproximativ 575 m. A treia umplere a fost finalizată pe 12 august 2022 la cota de 600 m. A patra umplere a fost finalizată pe 10 septembrie 2023, cu oglinda apei la aproximativ 625 m. A cincea și ultima umplere a fost finalizată în octombrie 2024, cu un nivel final al apei de aproximativ 649 m. Potrivit prim-ministrului Abiy Ahmed, inaugurarea barajului este programată pentru a doua jumătate a anului 2025. Pe 20 februarie 2022, barajul a produs electricitate pentru prima dată, livrând în rețea 375 MW. O a doua turbină de 375 MW a fost pusă în funcțiune în august 2022. A treia și a patra turbină de 400 MW au fost puse în funcțiune în august 2024. Note
Гребля Відродження

«Гре́бля Відродження» (амх. ህዳሴ ግድብ Hidāse Gēdīb ), також відома як Гребля Тисячоріччя або Хідаська Гребля — гравітаційна гребля на річці Блакитний Ніл (Бенішангул-Гумуз, Ефіопія). Розташована приблизно за 40 км на схід від кордону з Суданом 20 лютого 2022 року гребля вперше виробила електроенергію, випустивши в мережу 375 МВт. Другу турбіну потужністю 375 МВт введено в експлуатацію у серпні 2022 року. Третю та четверту турбіни потужністю 400 МВт введено в експлуатацію у серпні 2024 року. Передмова Можливе місце для Греблі Великого Ефіопського Ренесансу визначено Американським бюро меліорації (англ. United States Bureau of Reclamation) під час обстежень Блакитного Нілу, проведених в 1956—1964 роках. Уряд Ефіопії замовив дослідження щодо будівництва греблі у жовтні 2009 року. У листопаді 2010 року проект греблі було представлено. 31 березня 2011 року, наступного дня після того, як проект оприлюднено уклали контракт на 4,8 млрд дол. США. Головним підрядником з будівництва ГЕС на безконкурсній основі стала відома італійська фірма Salini Costruttori, яка розробила сам проект і провела розрахунки його техніко-економічного обґрунтування. Перший камінь у фундамент греблі закладено 2 квітня 2011 року прем'єр-міністром Ефіопії Мелесом Зенаві.. Також збудовано дробарки та злітно-посадкова смуга Проект Гребля гравітаційного типу має 170 м заввишки, 1800 м завдовжки. Складаться з двох електростанцій, кожна має 8 × 350 МВт радіально-осьові турбіни. Дамба напорно-огороджувальна має 5 км завдовжки і 50 м заввишки. Водосховище має об'єм 63 млрд м³. Примітки Посилання Нил почти не виден. Как эфиопская мега плотина создала огромную проблему для Африки [Архівовано 14 липня 2021 у Wayback Machine.]
Hayksee

Der Hayksee oder Hayqsee (Ge'ez ሐይቅ Haik, amh. „See“) ist ein Süßwassersee in Äthiopien. Beschreibung Er befindet sich nördlich von Dese in der Debub-Wollo-Zone der Amhara-Region (kilil). Die Stadt Haik liegt südwestlich des Sees. Der Hayksee ist 6,7 km lang und 6 km breit, mit einer Fläche von 23 km². Er hat eine maximale Tiefe von 88 m und liegt auf einer Höhe von 1908 m. Bei der deutschen Namensgebung handelt es sich um einen Fall von Tautologie, da das Wort Hayk im Amharischen so viel bedeutet wie See. Geschichte Der Sage nach wurde der See geschaffen, um eine schwangere Frau zu rächen, die von einer Prinzessin ungerecht behandelt wurde. Gott war über diese Ungerechtigkeit empört und in seinem Zorn verwandelten sich alle Grundstücke in der Umgebung der Frau (außer dem Boden, auf dem sie saß) in Wasser und bildeten einen See, der die Prinzessin zusammen mit ihren Freunden und ihrer Familie vernichtete. Wo die schwangere Frau saß, entstand eine Insel (heute Halbinsel), wo Mitte des 13. Jahrhunderts von Iyasus Mo'a das Istifanos-Kloster (Stephanoskloster) gegründet wurde. Ein ehemaliger Schüler von Iyasus Mo'a, Tekle Haymanot, gründete das Kloster von Debra Asbos (im 15. Jahrhundert umbenannt in Debre Libanos) in Shewa. Tekle Haymanot war einer von fünf jungen klugen religiösen Studenten, die die „fünf Lichter des Christentums“ für den Süden von Äthiopien wurden. Iyasus Mo'a spielte auch eine Rolle bei dem Sturz der Zagwe-Dynastie durch Yekuno Amlak und half bei der Wiederherstellung der Solomonischen Dynastie. Beim Aufstieg Yekuno Amläks auf den Thron wurde aus der Istifanos-Kirche das Istifanos-Kloster. Die Kirche wurde um das 8. Jahrhundert während des Aksumitischen Reiches gegründet und war die erste in der Provinz Amhara. Die Ereignisse im Umfeld der Gründung sind jedoch nicht klar. Einige Legenden berichten, dass es einen aksumitischen Palast in Ambasselle gegenüber dem modernen Istifanos-Kloster auf der anderen Seite des Sees gab. Imam Ahmad Gragn plünderte und brannte diese Kirche im November 1531 nieder. Die Legende besagt, dass die Könige und Fürsten, die in dem Palast lebten, die Kirche gründeten. Die Ruinen der Kirche sind heute noch sichtbar. Der erste Europäer, von dem man weiß, dass er den See sah, war Francisco Álvares, der ihn am 21. September 1520 erreichte. Er berichtete, dass im See Nilpferde und Welse lebten und um ihn herum Zitronen und Orangen angebaut wurden. Kurz vor seinem Regierungsantritt im Jahr 1606 marschierte Sissinios I. zum Hayksee-Gebiet, wo er eine Gruppe von Oromo vertrieb, die in die Umgebung des Klosters Istifanos eingedrungen waren. Einzelnachweise
Lake Hayq

Lake Hayq (Amharic: ሐይቅ ሐይቅ, transl. "Lake Lake") is a freshwater lake of Ethiopia. It is located north of Dessie, in the Debub Wollo Zone of the Amhara Region. The town of Hayq is to the west of the lake. Lake Hayq is 6.7 km long and 6 km wide, with a surface area of 23 km². It has a maximum depth of 88 m and is at an elevation of 2,030 meters above sea level. It is one of two lakes in the Tehuledere woreda. History According to a local legend, the lake was created to avenge a pregnant woman who was wronged by a princess. God was greatly angered by this injustice, and in his wrath turned all of the land surrounding the woman (except the ground she was sitting on) into the water forming a lake, destroying the princess along with her friends and family in the process. Where the pregnant woman was sitting became an island (now a peninsula) where Istifanos Monastery, founded in the middle of the 13th century by Iyasus Mo'a, is located. A former student of Iyasus Mo'a, Tekle Haymanot, went on to found the monastery of Debra Asbos (renamed in the 15th century to Debre Libanos) in Shewa. Tekle Haymanot was one of five bright young religious students who became the "five lights of Christianity" for the south of Ethiopia. Iyasus Mo'a also played a role in Yekuno Amlak's overthrow of the Zagwe dynasty, and helped restore the Solomonic dynasty. Upon Yekuno Amlak's ascension to the throne, Istifanos Church became Istifanos Monastery. The first known European to view the lake was Francisco Álvares, who passed near it 21 September 1520. He mentions the lake had hippopotamuses and catfish, and the land around it was planted in lemons, oranges, and citrons. Imam Ahmad ibn Ibrahim al-Ghazi looted and burned this church in November, 1531. The ruins of the church are still visible, and the legend states that the kings and princes who lived in that palace established the church. References
Lago Hayq

El lago Hayq o Haik (en Ge'ez ሐይቅ hāyḳ, que significa "lago") es un lago de agua dulce de Etiopía. Se sitúa al norte de Dessie, en la zona de Debub Wollo de la región (kilil) de Amhara. La ciudad homónima se encuentra al oeste del lago. Mide 6,7 km de largo y 6 km de ancho, con una superficie de 23 km².​ Tiene una profundidad de 88 m., estando a una altitud de 2.030 m s. n. m. Es uno de los dos lagos del woreda de Tehuledere. El lago tiene una isla en medio en la que se encuentra un monasterio, fundado por Iyasus Mo'a a mediados del XIII, y que Yekuno Amlak, príncipe descendiente del rey de Axum Dil Na'od que derrocó a la Dinastía Zagüe, rebautizó como Monasterio de Istifanos (Monasterio de Esteban, el Coronado). Este rey, fundador de la dinastía Salomónica, fue apoyado por Takla Haymanot y el propio Iyasus Mo'a a hacerse con el poder, aportando la justificación teológica de la restauración del linaje de Salomón.​ Referencias
Lac Haïk

Le lac Haïk (aussi orthographié Hayq ou Hayk) est un lac de montagne (2 030 m) localisé au nord de Dessie dans la zone Debub Wollo de la région Amhara en Éthiopie. Le lac est long de 6.7 km et large de 6 km, la ville de Hayk est située à l'ouest du lac. Faune Parmi les oiseaux, la présence significative des espèces suivantes a été notée : Psophocichla litsipsirupa, Gallinago gallinago, Larus ichthyaetus, Porphyrio porphyrio, Anas strepera, Leptoptilos crumeniferus. Les eaux du lac sont très poissonneuses : les produits de la pêche sont vendus sur tous les marchés des environs. Les espèces suivantes y ont été observées : Clarias gariepinus, Cyprinus carpio, Garra dembecha, Oreochromis niloticus. Notes et références Voir aussi Liens externes (en) Jacobus Vijverberg, Eshete Dejen, Abebe Getahun et Leopold A. J. Nagelkerke, « The composition of ﬁsh communities of nine Ethiopian lakes along a north-south gradient: threats and possible solutions », in Animal Biology, 2012, 21 p. Portail des lacs et cours d'eau Portail de l’Éthiopie