NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kurevere (Saaremaa)

Kurevere (Duits: Kurrifer) is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla) en telt 12 inwoners (2021). Tot in oktober 2017 lag de plaats in de gemeente Kihelkonna. In die maand ging Kihelkonna op in de fusiegemeente Saaremaa. Omgeving De plaats ligt aan de westkust van het schiereiland Tagamõisa in het noordwesten van het eiland Saaremaa. Bij Kurevere liggen enkele meertjes, waaronder het Jaagarahu järv (2,3 ha). Het meer is een voormalige kalksteengroeve. Na de Tweede Wereldoorlog was de kalksteenwinning niet rendabel meer en dus werd de groeve omgezet in een recreatieplas. Bij Kurevere liggen zeven offerstenen bij elkaar. Het is zeer ongebruikelijk dat offerstenen in een groep bij elkaar liggen, dus wordt vermoed dat iemand ze van verschillende andere plaatsen hierheen heeft overgebracht. De vermoedelijke dader is baron von Toll, in de 19e eeuw eigenaar van het landgoed van Pidula en een enthousiast amateurarcheoloog. Geschiedenis Bij Kurevere ligt een begraafplaats, Kurevere kivikalmistu, die in gebruik was van de late Bronstijd (1600-1200 v.Chr.) tot in de 12e eeuw n.Chr. Kurevere werd voor het eerst genoemd in 1645 onder de naam Kurrefer of Kurrifer, een nederzetting op het landgoed van Lümanda. In 1927 werd bij het dorp een haven aangelegd met de naam Jaagarahu. Ze was vooral bedoeld voor het transport van kalksteen uit de nabijgelegen groeve. In 1941 en 1949 werd deze haven gebruikt om politieke gevangenen vanuit het door de Sovjet-Unie bezette Estland te deporteren naar andere delen van de Sovjet-Unie. In 1969 werd de haven door een storm vernield. Daarna is ze nooit meer hersteld. Bij het restant van de haven staat een gedenksteen voor de deportaties. Foto's Externe link Informatie over Kurevere
Куревере (Сааремаа)

Ку́ревере (эст. Kurevere) — деревня в волости Сааремаа уезда Сааремаа, Эстония. До реформы местных самоуправлений 2017 года входила в состав волости Кихельконна (упразднена). География и описание Расположена в западной части острова Сааремаа, на полуострове Тагамыйза. Расстояние до волостного и уездного центра — города Курессааре — 33 километра. Высота над уровнем моря — 10 метров. Климат умеренный. Официальный язык — эстонский. Почтовый индекс — 93439. Население По данным переписи населения 2021 года, в Куревере насчитывалось 11 жителей, все — эстонцы. По данным переписи населения 2011 года, в деревне проживали 5 человек, все — эстонцы. Численность населения деревни Куревере по данным переписей населения: История В письменных источниках 1645 года упоминается Kurrefer, Kurrifer, 1782 года — Kurrever. На военно-топографических картах Российской империи (1846–1897 годы), в состав которой входила Лифляндская губерния, деревня обозначена как Курреферъ. В Куревере находится одна из самых знаменитых на Сааремаа групп священных камней. На низком пастбище находятся 7 чашечных камней, что говорит о плотной заселённости данной местности в первом тысячелетии до Рождества Христова. Лунок на камнях относительно мало, только на одном камне их насчитывается 62. В Куревере также находится один из крупнейших на острове каменных могильников (76 могил). Из исследованных 6 могил старейшая относится к I тысячелетию до Рождества Христова, другие к 11–13 столетиям. Были исследованы в 1867, 1965 и 1974–1975 годах. Порт Яагараху Раньше на берегу деревни находился порт Яагараху. Незамерзающий порт был построен в 1920-х годах; через него вывозили на экспорт известняк, добываемый в карьере Куревере и доставляемый на суда в узких железнодорожных вагонетках. В 1941 и 1949 годах порт также использовался для депортации островитян. Порт стал непригодным для использования после сильного шторма в 1969 году. Сохранилась часть пристани, у которой разрослась разнообразная морская растительность, в том числе морская капуста. Отсюда можно наблюдать за жизнью морских птиц. Происхождение топонимов Топоним Куревере происходит от слова kurg : kure (журавль), которое, вероятно, было личным именем. Исходным словом для названия порта является личное имя Яак (Jaak). Примечания
Kargi

Kargi (deutsch Karky) ist ein Dorf (estnisch küla) auf der größten estnischen Insel Saaremaa. Es gehört zur Landgemeinde Saaremaa (bis 2017: Landgemeinde Torgu) im Kreis Saare. Einwohnerschaft und Geschichte Der Ort im Westen der Halbinsel Sõrve hat siebzehn Einwohner (Stand 31. Dezember 2011). Das Rittergut von Kargi stand von 1648 bis 1772 im Eigentum der adligen deutschbaltischen Familie von Toll. Literatur Gertrud Westermann: Baltisches historisches Ortslexikon – I : Estland (einschliesslich Nordlivland). In: Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen (Hrsg.): Quellen und Studien zur baltischen Geschichte. Band 8/I. Böhlau Verlag, Köln / Wien 1985, ISBN 3-412-07183-8, S. 183 (702 S.). Einzelnachweise
Kargi

Kargi es una localidad de la isla-municipio de Saaremaa, condado de Saare, Estonia, con una población censada a final del año 2011 de 17 habitantes. Se encuentra ubicada en la península de Sõrve, cerca de la costa del mar Báltico, al sur de la isla de Hiiumaa y frente a la costa oeste de la isla de Muhu y de la Estonia continental.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Kargi.
Kargi (Estland)

Kargi (Duits: Karky) is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla). Tot in oktober 2017 lag Kargi in de gemeente Torgu. In die maand ging Torgu op in de fusiegemeente Saaremaa. Bevolking Het dorp had 17 inwoners op 31 december 2011 en ook 17 inwoners op 31 december 2021. Ligging Kargi ligt aan de westkust van het schiereiland Sõrve, onderdeel van het eiland Saaremaa. Geschiedenis Kargi werd in 1490 onder de Duitse naam Karky voor het eerst genoemd, als landgoed en als dorp. De eerste eigenaar was Hans Schardenbäk; later behoorde het landgoed onder andere toe aan de families von Toll en von Buxhoeveden.
Hellamaa (Muhu)

Hellamaa (deutsch Hellama) ist ein Dorf (estnisch küla) auf der drittgrößten estnischen Insel Muhu. Es gehört zur gleichnamigen Landgemeinde (Muhu vald) im Kreis Saare (Saare maakond). Beschreibung Der Ort liegt im Osten der Insel. Er hat 115 Einwohner (Stand 31. Dezember 2011). Hellemaa bietet die Möglichkeit für Reiterferien auf dem Bauernhof. Orthodoxe Kirche In Hellamaa befindet sich eine der beiden orthodoxen Kirchen auf Muhu. Sie untersteht der Estnischen Apostolisch-Orthodoxen Kirche (EAÕK). Die Peter-und-Paul-Kirche wurde 1866 erbaut. Sie erinnert in ihrer schlichten Art stark an die Bauweise lutherischer Kirchen. Das Projekt des Architekten A. Edelson ist eine Kopie der zwei Jahre zuvor errichteten orthodoxen Kirche von Ļaudona. Die gleichen Gotteshäuser wurden auch in Lelle und Vändra erbaut. In der Kirche erinnert eine Gedenktafel an den Geistlichen Hermann Aav (1878–1961). Er wurde in Hellamaa geboren und war von 1925 bis 1960 Erzbischof der orthodoxen Kirche Finnlands. Einige Meter von der Kirche entfernt befindet sich am Waldrand der Friedhof des Ortes. Söhne und Töchter des Ortes In Hellamaa wurde 1962 der estnische Komponist und Saxophonist Villu Veski geboren. Literatur Gertrud Westermann: Baltisches historisches Ortslexikon – I : Estland (einschliesslich Nordlivland). In: Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen (Hrsg.): Quellen und Studien zur baltischen Geschichte. Band 8/I. Böhlau Verlag, Köln / Wien 1985, ISBN 3-412-07183-8, S. 111 (702 S.). Weblinks Beschreibung und Geschichte des Ortes (eestigiid.ee) Reiterhof von Tihuse (deutsch) Einzelnachweise
Hellamaa (Muhu)

Hellamaa es una localidad del municipio-isla de Muhu en el condado de Saare, Estonia, con una población censada a final del año 2011 de 115 habitantes. Se encuentra ubicada en la parte norte del golfo de Riga (mar Báltico), entre la isla de Saaremaa, al oeste, y la Estonia continental, al este.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Hellamaa.
Hellamaa (Muhu)

Hellamaa (Duits: Hellama) is een plaats in de Estlandse gemeente Muhu, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla). Bevolking Het dorp had 115 inwoners op 31 december 2011 en 114 inwoners op 31 december 2021. Ligging Hellamaa ligt aan de oostkust van het eiland Muhu, aan de Suur Väin, de zeestraat die Muhu scheidt van het Estische vasteland. De Põhimaantee 10, de hoofdweg van Risti via Virtsu naar Kuressaare, loopt door Hellamaa. Geschiedenis Hellamaa werd voor het eerst genoemd in 1570 onder de naam Helame Matz of Heleme Peet, een boerderij. In de Grote Noordse Oorlog raakte de streek vrijwel ontvolkt. In 1733 werd op een stuk onbebouwde grond een landgoed Hellamaa gesticht. Het behoorde als kroondomein toe aan de Russische tsaar. In 1872 werd het landgoed verdeeld tussen de boeren die er werkten en de Russisch-Orthodoxe Kerk. Ten zuiden van het landhuis lag een dorp Hellamaa, vermoedelijk ook in 1872 ontstaan. De orthodoxe Peter-en-Paulskerk (Estisch: Peetruse ja Pauluse kirik) is gebouwd in de jaren 1864-1866. De architect was Apollon Edelson. Het gebouw doet met zijn eenvoudige opzet denken aan een lutherse kerk. De parochie is sinds 1996 aangesloten bij de Estische Apostolisch-Orthodoxe Kerk. Op het plaatselijke kerkhof ligt een collectief graf voor de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Ook staat er een monument voor de slachtoffers. In 1977 werd het noordelijke deel van het buurdorp Võlla bij Hellamaa gevoegd. De Võlla tamm Op het grondgebied van Hellamaa staan de resten van een heilige eik, de Võlla tamm, vernoemd naar het buurdorp Võlla. Er is een foto uit 1913 bewaard gebleven, van de hand van de Estische fotograaf Johannes Pääsuke. Toen was de boom nog compleet. In 1919 brak een tak af. Na de Tweede Wereldoorlog begon de boom uit te drogen. Op het eind van 2007 werd het struikgewas rond de boom gekapt. In de nacht van 31 december 2007 op 1 januari 2008 werd de boom geveld door een zware storm, die nu vrij spel had. De resterende stomp is een beschermd monument. Foto's Externe link (et) Hellamaa küla. Eestigiid. Gearchiveerd op 24 mei 2022.
Хелламаа (Сааремаа)

Хе́лламаа (эст. Hellamaa) (на местном диалекте также Э́лламаа) — деревня в волости Муху уезда Сааремаа, Эстония. География и описание Расположена в центре острова Муху, у шоссе Курессааре, в 7 километрах от Куйвасту. Расстояние до волостного центра — деревни Лийва — 4,5 километра. Высота над уровнем моря — 8 метров. Климат умеренный. Официальный язык — эстонский. Почтовый индекс — 94741. Население По данным переписи населения 2021 года, в Хелламаа проживали 114 человек, из них 111 (97,4 %) — эстонцы. По состоянию на 1 января 2020 года в деревне насчитывался 131 житель, из них 65 женщин. По данным переписи населения 2011 года, в деревне проживали 115 человек, все — эстонцы. Численность населения деревни Хелламаа: * Деревня Хелламаа (эст. Hellamaa küla) и поселение Хелламаа (эст. Hellamaa asundus) вместе. История В средние века существовали деревня Хелламаа и податная единица (вакус) Хелламаа (Helleme, Hellenbeck). В письменных источниках 1570 года упоминаются люди с именами Helame Matz, Heleme Peet, 1798 года — Hellama (мыза). Мыза Геллама (Хеллама) была основана на пустовавших землях в 1733 году. Рядом с мызой, к юго-востоку от неё, располагалась одноимённая деревня, возникшая, вероятно, в 1872 году, когда земли были поделены между крестьянами и православной церковью. В 1920-х годах, в результате земельной реформы, на землях церкви Хелаамаа возникло поселение, которое в 1977 году, в период кампании по укрупнению деревень, было объединено с деревней Хелламаа. К Хелламаа в том же году было присоединено поселение Вылла (эст. Võlla). Мыза Вылла (Магнусдаль, нем. Magnusdahl) была основана во второй половине XVII столетия . В письменных источниках 1570 года упоминается Wollo (вакус), 1645 года — Wöllo külla, 1798 года — Wella (деревня). Деревня Вылла (в русских источниках Веллякюля) находилась к югу от одноимённой мызы. Территория современной деревни Вылла совпадает со старой деревней. На деревенском кладбище находится братская могила погибших на острове Муху в боях Второй мировой войны воинов Эстонского стрелкового корпуса. Братская могила имела статус исторического памятника с 1997 до 2024 года. Авторы памятника на могиле — Айме Куульбух-Мёльдер (Aime Kuulbuch-Mölder) и Антс Мёльдер (Ants Mölder). Установленный в 1974 году монумент из доломита высотой 90 см представляет собой женщину, сидящую с опущенной головой, её руки лежат на коленях. Площадь могилы 4,5×4,5 м обозначена несколькими квадратными плитами, на двух из них надписи на эстонском языке («Вечная слава героям, павшим в боях за свободу и независимость нашей Родины» и «Воинам Советской армии, павшим в Великой Отечественной войне 1941—1945»; ликвидированы в 2023 году, в период борьбы с советскими военными памятниками). Кладбище Хелламма 20 мая 1997 года было внесено в Государственный регистр памятников культуры Эстонии как . Кладбище расположено в лесу, в 300 метрах к северу от православной церкви Хелламаа, его площадь 3,53 га. Православная церковь Хелламаа является одной из двух православных церквей на острове Муху (вторая — церковь Муху-Ринси). Построена в 1864—1866 годах и освящена в честь апостолов Петра и Павла. Памятником культуры не является. Примечания
Hellamaa

Hellamaa är en by på ön Moon i Estland. Den ligger i Moons kommun och landskapet Saaremaa (Ösel), 120 km sydväst om huvudstaden Tallinn. Antalet invånare var 115 år 2011. Hellamaa ligger på Moons östkust mot Storsund (estniska: Suur vän) som skiljer ön från estländska fastlandet. Byn ligger utmed Riksväg 10; 5 km öster om öns centralort Liiva och 5 km nordväst om Kuivastu varifrån färjorna till fastlandet utgår. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Hellamaa.﻿
Karepa

Karepa is a village in Haljala Parish, Lääne-Viru County, in northeastern Estonia. Name Karepa was attested in historical sources as Wald von Karrepso/Karlopso in 1541 (referring to the forest), Karepaeh in 1726, Karepä in 1796, and Karlpae in 1844. Enn Tarvel suggested that the name derives from the words kare 'unplowed, grassy land' plus -pa (from pea 'head(land)'). Kalame Farm Museum The Kalame Farm Museum (or Richard Sagrits Museum) is a farm museum in the village. Part of the museum's collection presents the Estonian painter Richard Sagrits. The most unique part of the museum complex is a silmuköök (a building with a stove for cooking river lampreys). The museum is part of the Virumaa Museums foundation. Notable people Villem Alttoa (1898–1975), literary scholar, was born in Karepa. Vladimir Bogatkin (1922–1971), artist, had a summer home in Karepa and depicted the landscape around Karepa in his works. Villem Gross (1922–2001), writer, had a summer home in Karepa. Valli Lember-Bogatkina (1921–2016), artist, had a summer home in Karepa. Richard Sagrits (1910–1968), painter, was born in Karepa. His house-museum is located in the village. Jaan Zimmermann (1880–1942), entrepreneur, owned the Villa Dombrovka in Karepa. References
Karepa

Karepa es un pueblo ubicado en el municipio de Haljala, en el condado de Lääne-Viru, Estonia.​​ Superficie Posee una superficie de 6,240 kilómetros cuadrados.​ Demografía Hasta 2021 la población era de 27 habitantes, con una densidad de población de 4,327 habitantes por kilómetro cuadrado.​ Referencias
Karepa

Karepa est un village du nord de l'Estonie situé au bord de la Baltique, dans le comté de Viru-Ouest (commune de Vihula). Le peintre Richard Sagrits (en) (1910-1968) est né à Karepa. Il est l'auteur du plafond du théâtre d'Estonie en 1947. Sa maison de Karepa a été transformée en musée. Notes et références Portail de l’Estonie
Karu

Karu es una aldea del municipio de Tõrva, en el condado de Valga, Estonia, con una población censada a final del año 2011 de 7 habitantes. Se encuentra ubicada al noroeste del condado, al sur del lago Võrtsjärv, y cerca de la frontera con el condado de Viljandi y con Letonia.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Karu.
Кару (Тирва)

Ка́ру (ест. Karu küla) — село в Естонії, у волості Тирва повіту Валгамаа. Населення Чисельність населення на 31 грудня 2011 року становила 7 осіб. Історія До 21 жовтня 2017 року село входило до складу волості Пидрала. Примітки Джерела Eesti 2011. aasta rahvaloendus. PC003:Population by place of residence (settlement), 31 December 2011. Eesti Statistika. Посилання Офіційний сайт волості Тирва [Архівовано 3 лютого 2018 у Wayback Machine.] (ест.) Офіційний сайт волості Пидрала [Архівовано 20 березня 2020 у Wayback Machine.] (ест.)
Beresje

Beresje ist ein Dorf (estnisch küla) im Südosten Estlands. Es gehört zur Landgemeinde Setomaa im Kreis Võru (bis 2017 Mikitamäe im Kreis Põlva). Einwohnerschaft und Lage Das typische Fischerdorf (Fang von Binnenstint) mit seinem alten Friedhof hat 38 Einwohner (Stand 31. Dezember 2011). Es liegt auf einer kleinen Landspitze (Kivinõna neem), direkt am Peipussee. Südwestlich des Dorfkerns liegt der 17,5 Hektar große See Umbjärv. Zur Einwohnerschaft Beresjes zählen zahlreiche Altgläubige. Geschichte und Etymologie Der Ort wurde 1582 erstmals urkundlich erwähnt. Der Name stammt vermutlich vom russischen Wort für Birke, Берёза, ab. Weblinks Beschreibung (eestigiid.ee) Einzelnachweise
Beresje

Beresje is a village in Setomaa Parish, Võru County in southeastern Estonia. The village of Beresje represents a typical fishermen village, where all the houses are built in rows parallel to the shore of the Lake Pihkva. The village was first mentioned in 1582 and it belonged to Poloda area. The main activity was fishing (mainly sparling) and fish processing. The name is believed to be derived from the Russian word berjoza ('birch'). Beresje is the only village in Setomaa that is still inhabited by Old Believers (or starovers). At the end of the village there is a village cemetery, which also includes the burial site of the Old Believers. Beresje mere is a relic lake of Lake Peipus. Before the administrative reform of Estonian local governments in 2017, the village belonged to Mikitamäe rural municipality and Põlva county. References
Beresje

Beresje es una aldea del municipio de Setomaa, en el condado de Võru, Estonia, con una población censada a final del año 2011 de 38 habitantes. Se encuentra ubicada al este del condado, cerca de la orilla sudoccidental del lago Peipus y de la frontera con Rusia.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Beresje.
Beresje

Beresje est un village de la commune de Setomaa, situé dans le comté de Võru au sud-est de l'Estonie. Avant la réforme administrative d'octobre 2017, il faisait partie de la commune de Mikitamäe dans le comté de Põlva. Géographie Le village se situe dans l'est du comté de Võru, au bord du lac Lämmi, près de la frontière avec la Russie, à 55 km au sud-est de Tartu. Portail de l’Estonie
Beresje

Beresje (Russisch: Березье, Berjezje) is een plaats in de Estlandse gemeente Setomaa, provincie Võrumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla) en telt 30 inwoners (2021). Beresje behoorde tot oktober 2017 tot de gemeente Mikitamäe. In die maand ging Mikitamäe op in de gemeente Setomaa. Daarmee verhuisde ze van de provincie Põlvamaa naar de provincie Võrumaa. Beresje ligt aan het Lämmimeer. Ten noorden van de plaats mondt de rivier Võhandu, die hier de grens vormt tussen de provincies Põlvamaa en Võrumaa, uit in het Lämmimeer. Ten zuidwesten van Beresje ligt het meer Beresje Umbjärv met een oppervlakte van 17,5 ha. Geschiedenis Beresje werd voor het eerst genoemd in 1585 onder zijn Russische naam Березье. De Esten noemden de plaats ook wel Berese of Perese. De plaats werd bewoond door Russischtalige vissers, de meesten van hen Oudgelovigen. In Beresje is een oudgelovig kerkhof. Foto's
Бересье

Бе́ресье, также Бере́зье (эст. Beresje) — деревня в волости Сетомаа уезда Вырумаа, Эстония. На местном диалекте — Пере́си, Пере́се, Пере́сье, Бере́зье. Исторически относится к нулку Полода. До административной реформы местных самоуправлений Эстонии 2017 года входила в состав волости Микитамяэ уезда Пылвамаа. География и описание Расположена в 42 километрах к северо-востоку от уездного центра — города Выру — и в 14 километрах к северу от волостного центра — посёлка Вярска. Расположена на берегу Тёплого озера (эст. Lämmijärv), на небольшом мысе Кивинына (эст. Kivinõna). Высота над уровнем моря — 30 метров. К юго-западу от центра деревни находится бессточное озеро Бересье (на местном наречии также Пересе, Переси, на русском языке — Березинское). Бересье — единственная деревня в Сетумаа, где живут староверы. Климат переходный от морского к континентальному. Официальный язык — эстонский. Почтовый индекс — 64303. Население По данным переписи населения 2021 года, в Бересье насчитывалось 26 жителей, из них 6 (23,1 %) — эстонцы. По данным переписи населения 2011 года, в деревне проживали 38 человек, из них 9 (23,7 %) — эстонцы (сету в перечне национальностей выделены не были). Численность населения деревни Бересье по данным переписей населения СССР и Департамента статистики Эстонии: История Деревня Бересье была впервые упомянута в 1582 году. В письменных источниках 1585–1587 годов упоминается Березье, Подберезья, Исадъ на Березѣ, 1686 года — Подберезная, 1782 года — Березья, 1783 года — Березя, 1792 года — Подберезье, 1796 года — Podberesnaja, 1886 года — Pereznä, Peresi, 1903 года — Beresi, 1904 года — Bereźje, 1920 года — Beresje, 1922 года — Berese, 1928 года — Perese. На военно-топографических картах Российской империи (1846–1863 годы), в состав которой входила Лифляндская губерния, деревня обозначена как Березье. В XVI веке 5/6 деревни и мест для ловли рыбы принадлежали короне (царю и князьям), 1/6 часть — монастырю. В XVIII веке деревня была поделена между мызниками и Псково-Печерским монастырём. В XIX веке Бересье входила в общину Любница и относилась к приходу Колпино (эст. Kulkna kihelkond). В начале XX века это была русская деревня, где также проживали эстонцы-лютеране, и она принадлежала монастырю Толвица (эст. Tolvitsa). Происхождение топонима Название деревни может происходить из русского языка: под + березье («под берёзой») или под + березная («подбережная»). В случае эстонского происхождения можно привести слова из его диалектов: peresi, perese, pereski, peresintski, что означает «русские сапоги». Галерея Комментарии Примечания
Võiste

Võiste es una localidad del municipio de Häädemeeste en el condado de Pärnu, Estonia, con una población censada a final del año 2011 de 762 habitantes. Se encuentra ubicada al suroeste del condado, cerca de la costa del golfo de Riga y de la frontera con Letonia.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Võiste.
Võiste

Võiste est un petit bourg estonien situé dans la commune d'Häädemeeste et le comté de Pärnu. Géographie Le village s'étend sur 7,18 km2 dans le sud-ouest du pays, le long du littoral du golfe de Finlande, à 160 km au sud de Tallinn. Histoire Võiste est le chef-lieu de la commune d'Uulu, créée le 19 décembre 1991, qui prend le nom de Tahkuranna le 1er juin 1995. Lors de la réforme administrative de 2017, elle est supprimée et fusionnée avec la commune d'Häädemeeste. Démographie en 2020, la population s'élevait à 450 habitants. Notes et références Portail de l’Estonie