NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Château d'eau de la gare de Tartu

Le château d'eau de la gare de Tartu (en estonien : Tartu raudteejaama veetorn) est un bâtiment à Tartu en Estonie. Présentation L'extérieur Le château d'eau de la gare de Tartu est une tour ronde en briques rouges d'un diamètre de 6,32 m et d'une hauteur d'environ 25 m. La façade de l'édifice présente des moulures et une porte à linteau cintré, la partie supérieure de la tour est plus large. L'intérieur À l'intérieur du bâtiment, il y a un local de service d'environ 20 m de haut, un réservoir d'eau en béton armé est situé dans la partie supérieure du bâtiment. Un escalier métallique descend vers le réservoir d'eau. Sous le bâtiment se trouve un sous-sol d'environ 2 m de haut avec des murs en pierre de terre. La surface totale du bâtiment est de 99,5 m2, le château d'eau a une superficie de 43 m2. Histoire Les châteaux d'eau ont été introduits en Estonie au XIXème siècle en raison de l'augmentation du trafic ferroviaire. La fonction principale des châteaux d'eau était d'alimenter en eau les locomotives à vapeur. Plus tard, ils ont également alimenté les systèmes d'approvisionnement en eau des habitations. Le premier château d'eau de la gare de Tartu a été construit en 1880, après l'achèvement du tronçon ferroviaire Tapa-Tartu (et) du chemin de fer Paldiski-Pétersbourg en 1876. Le premier château d'eau, situé près du dépôt de locomotives, a été dynamité par les troupes soviétiques en retraite en 1941. Les Allemands ont restauré le château d'eau, mais en 1944 ils l'ont fait sauter en se retirant. L'actuel château d'eau de style historiciste a été construit après la seconde guerre mondiale au début des années 1950. Le bâtiment a été utilisé comme château d'eau jusque dans les années 1980. Le château d'eau est inscrit au registre des monuments culturels comme un bâtiment d'architecture stalinienne et est sous protection patrimoniale. Depuis 2000, le château d'eau appartient à la ville de Tartu et reste vide car aucune fonction appropriée ne lui a été trouvée. Le bâtiment forme un ensemble homogène avec le bâtiment de la gare de Tartu et les anciennes résidences des cheminots de la rue Vaksali tänav. La grange, la maison de l'eau et plusieurs autres bâtiments qui étaient autrefois reliés à l'exploitation du chemin de fer font aussi partie de l'ensemble. Références Voir aussi Liens externes Ressource relative à l'architecture : Kultuurimälestiste Articles connexes Portail de l’Estonie Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Flughafen Kuressaare

Der Flughafen Kuressaare (IATA-Code: URE, ICAO-Code: EEKE), in estnischer Sprache Kuressaare lennujaam, ist ein Flughafen in Estland. Der Flughafen befindet sich auf der größten Insel Estlands, Saaremaa. Er liegt im Stadtteil Roomassaare, drei Kilometer südöstlich vom Zentrum von Kuressaare entfernt. Flugverbindungen gibt es (wenn auch zum Teil nicht ganzjährig) auf die Insel Ruhnu sowie nach Tallinn, Riga, Helsinki und Stockholm. Die nächstgelegenen Verkehrsflughäfen sind Kärdla (87 km), Riga (Lettland, 168 km), Tallinn (189 km), Tartu (245 km) und Visby (Schweden, 252 km). Geschichte Die erste Landebahn des Flughafens wurde in der zweiten Hälfte der 1930er-Jahre gebaut. Am 6. März 1945 wurde ein regulärer Flugverkehr nach Tallinn aufgenommen. Der Flughafen spielte eine wichtige Rolle im Winter, wenn Schiffsverbindungen zum Festland eingestellt waren. Für die Fischindustrie der Insel war er wichtig, denn so konnte der Fang direkt zu den Zielmärkten, zum Beispiel Moskau, ausgeflogen werden. Ab 1958 wurde der Flughafen elektrifiziert. Weblinks Flughafendaten (Memento vom 10. Juli 2013 im Webarchiv archive.today) Offizielle Website des Flughafens auf Estnisch und Englisch Der Flughafen im Live-Flug-Tracking auf Flightaware.com Einzelnachweise
Kuressaare Airport

Kuressaare Airport (Estonian: Kuressaare lennujaam, IATA: URE, ICAO: EEKE) is an airport in Estonia. The airport is situated about 3 km southeast of Kuressaare town centre in Saaremaa Municipality. Overview The first runway was built in the last half of the 1930s. The airport was opened officially on 6 March 1945. The air traffic increased during the proceeding years and between 1949 and 1953 there were between 10 and 14 daily flights between Kuressaare and Tallinn. During this period, around 400 passengers flew to or from Kuressaare daily. The airport did not get electricity until 1958. The present terminal building was built in 1962. The second runway 05/23 was built in 1976 and in 1999 the main runway was lengthened. The terminal building was modernized in 2007. The airport is owned by AS Tallinna Lennujaam, which also owns Ruhnu Airfield. 19,702 passengers travelled via Kuressaare Airport in 2010. Airlines and destinations Statistics List of the busiest airports in the Baltic states References External links Official website of Kuressaare Airport
Aeropuerto de Kuressaare

El Aeropuerto de Kuressaare (en estonio: Kuressaare lennujaam) (IATA: URE, OACI: EEKE), es un aeropuerto situado a 3 kilómetros de la ciudad de Kuressaare, en la isla de Saaremaa, en Estonia. La primera pista de aterrizaje fue construida en la segunda mitad de los años 30, pero hasta el 6 de marzo de 1945 el aeropuerto no abrió oficialmente. El tráfico aéreo se incrementó durante los años siguiente, y entre 1949 y 1953 hubo entre 10 y 14 vuelos diarios que unían Kuressaare con Tallin, volando unos 400 pasajeros diarios. El aeropuerto no dispuso de electricidad hasta 1958. La segunda pista fue construida en 1976 y en 1999 la pista principal fue alargada. La actual terminal de pasajeros fue construida en 1962, siendo modernizada en 2007. Aerolíneas y destinos Luftverkehr Friesland Harle: Ruhnu. Véase también Anexo:Aeropuertos de Estonia Anexo:Aeropuertos de Europa Enlaces externos Página oficial del aeropuerto de Kuressaare Archivado el 14 de diciembre de 2006 en Wayback Machine. Información meteorológica y de navegación aérea sobre Aeropuerto de Kuressaare en FallingRain.com
Aéroport de Kuressaare

L’aéroport de Kuressaare est un aéroport desservant la ville de Kuressaare et plus globalement l'île de Saaremaa, en Estonie. Situation Compagnies et destinations Édité le 29/06/2017 Actualisé le 22/02/2023 Statistiques du trafic aérien Voir aussi Liens internes Liste d'aéroports en Estonie Liens externes Aéroport de Kuressaare Portail de l’aéronautique Portail de l’Estonie
Aeroporto di Kuressaare

L'Aeroporto di Kuressaare (ICAO: EEKE - IATA: URE) è un aeroporto estone situato a 3 km dal centro della città di Kuressaare, nell'isola di Saaremaa. L'aerostazione comprende anche la pista di atterraggio di Ruhnu circa 70 km a sud, sull'isola di Ruhnu. Storia La prima pista d'atterraggio è stata costruita a partire dalla seconda metà degli anni trenta. L'aeroporto è stato terminato il 6 marzo 1945. Il traffico aereo aumentò notevolmente negli anni seguenti e dal 1945 al 1953 tra i dieci e i quattordici voli collegavano giornalmente la città a Tallinn. In questo periodo circa quattrocento passeggeri si servivano dell'aeroporto quotidianamente. Nel 1958 l'aeroporto fu fornito di elettricità, mentre l'attuale terminal è stato eretto nel 1962. Nel 1976 fu costruita la seconda pista d'atterraggio e nel 1999 fu allungata quella preesistente. Infine il terminal è stato modernizzato nel 2007. Aeroporto di Ruhnu Fa parte dell'aerostazione di Kuressaare anche il piccolo aeroporto di Ruhnu - (IATA: URE / ICAO: EERU ), che dista circa 70 km a sud, sull'isola omonima. Vi è un campo aereo erboso con direzione 14/32 - 600x60 m di lunghezza. L'aerostazione di Ruhnu è dotata di radio e servizio meteorologico. Recentemente è stato costruito un nuovo terminal, adiacente alla pista. La compagnia aerea che serve la tratta è la tedesca Luftverkehr Friesland Harle. Statistiche PasseggeriAnno15.00020.00025.00030.00035.00040.00020202020,520212021,52022PasseggeriTraffico annuale.mw-chart-5cc58af3ec93681d58b6d2f4dab3ab9c2fb66b4ce438c0c1e95a998d57d27941a87f3c51dee7165c41a6960a51f212a5ef268f5c39c4bdd975baa9f4f1d81f3c__zr5468028-cls-28726691:hover{pointer-events:none}.mw-chart-5cc58af3ec93681d58b6d2f4dab3ab9c2fb66b4ce438c0c1e95a998d57d27941a87f3c51dee7165c41a6960a51f212a5ef268f5c39c4bdd975baa9f4f1d81f3c__zr5468028-cls-28726692:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,1)}.mw-chart-5cc58af3ec93681d58b6d2f4dab3ab9c2fb66b4ce438c0c1e95a998d57d27941a87f3c51dee7165c41a6960a51f212a5ef268f5c39c4bdd975baa9f4f1d81f3c__zr5468028-cls-28726693:hover{cursor:pointer}.mw-chart-5cc58af3ec93681d58b6d2f4dab3ab9c2fb66b4ce438c0c1e95a998d57d27941a87f3c51dee7165c41a6960a51f212a5ef268f5c39c4bdd975baa9f4f1d81f3c__zr5468028-cls-28726694:hover{cursor:pointer;fill:rgba(82,130,235,1)}.mw-chart-5cc58af3ec93681d58b6d2f4dab3ab9c2fb66b4ce438c0c1e95a998d57d27941a87f3c51dee7165c41a6960a51f212a5ef268f5c39c4bdd975baa9f4f1d81f3c__zr5468028-cls-28726695:hover{cursor:pointer;fill:rgba(0,0,0,0)} Note Voci correlate Aeroporti in Estonia Estonian Air Luftverkehr Friesland Harle Pista di atterraggio di Ruhnu Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Aeroporto di Kuressaare Collegamenti esterni Sito ufficiale, su kuressaare-airport.ee.
Luchthaven Kuressaare

Luchthaven Kuressaare is een regionale luchthaven in het westen van Estland, op het eiland Saaremaa bij de plaats Kuressaare. Het vliegveld werd geopend in 1945. In 2010 handelde de luchthaven 19.702 passagiers af. Bestemmingen De lijnvlucht naar Tallinn werd voorheen uitgevoerd door Estonian Air Externe links Website van Kuressaare Airport Een Estonian Air vlucht naar Tallinn vertrekt vanaf Kuressaare Een Estonian Air vlucht vanuit Tallinn landt op Kuressaare
Port lotniczy Kuressaare

Port lotniczy Kuressaare – port lotniczy położony 3 km na południowy wschód od Kuressaare. Jest jedynym portem lotniczym na wyspie Saaremaa. Pierwszy pas startowy został wybudowany w drugiej połowie lat trzydziestych XX wieku. Oficjalne otwarcie lotniska nastąpiło 6 marca 1945 roku. Zainaugurowano wtedy połączenie lotnicze między Kuressaare i Tallinnem. Obecny terminal pochodzi z roku 1962. W 1966 roku wyasfaltowano pas startowy. Linie lotnicze i połączenia
Aeroportul Kuressaare

Aeroportul Kuressaare (IATA: URE, ICAO: EEKE) este un aeroport din Saaremaa Rural Municipality⁠(d), Regiunea Saare, Estonia ce deservește zona Kuressaare. Aeroportul a fost tranzitat în 2022 de 38.749 de pasageri. A fost deschis în 6 martie 1945 și numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 4 m, aeroportul dispune de 1 pistă. Este operat de AS Tallinna Lennujaam⁠(d). Infrastructură Piste Aeroportul dispune de o singură pistă. Pista are orientarea 17/35. Terminale Note Vezi și
Курессааре (аэропорт)

Курессаарский аэропорт (ИАТА: URE, ИКАО: EEKE) — аэропорт в Эстонии. Расположен в 3 км от города Курессааре на острове Сааремаа. Первая взлётно-посадочная полоса была построена во второй половине 1930-х годов. Официально аэропорт был открыт 6 марта 1945 года. В течение последующих лет воздушный поток рос, и между 1949 и 1953 годами в аэропорту действовало от 10 до 14 ежедневных рейсов между Курессааре и Таллином. За этот период около 400 пассажиров прилетали или улетали из Курессааре каждый день. До 1958 года аэропорт не был электрифицирован. Нынешнее здание терминала было построено в 1962 году. Вторая ВПП 05/23 была сооружена в 1976 году, а в 1999 году была увеличена основная ВПП. Здание терминала было отремонтировано в 2007 году. Владельцем аэропорта является АО «Таллинский аэропорт». В 2009 году пассажиропоток аэропорта составил 19 519 человек. В период с августа 1945 года по июль 1957 года на аэродроме базировался 283-й истребительный авиационный Выборгский ордена Кутузова полк на самолетах Як-9, МиГ-15 и МиГ-17 из состава 275-й Пушкинской Краснознамённой истребительной авиационной дивизии. Авиалинии и направления Примечания Ссылки Информация об аэропорте EEKE с сайта World Aero Data.
Kuressaare flygplats

Kuressaare flygplats (estniska: Kuressaare lennujaam) är en flygplats i anslutning till staden Kuressaare i Ösels kommun i landskapet Saaremaa (Ösel) i västra Estland. Den ligger cirka 190 kilometer sydväst om huvudstaden Tallinn. Kuressaare flygplats ligger 4 meter över havet på ön Ösel. Flygplatskoden är URE. Trafik Det finns daglig flygtrafik året runt till Tallinn med Nyxair samt säsongstrafik (ej sommar) till Runö med flygbolaget Diamond Sky som trafikerar sträckan några gånger i veckan. Det går endast att boka flygbiljetter till/från Ösel genom att kontakta respektive flygbolag. Det har tidigare funnits direktflyg mellan Ösel och Sverige och senast det fanns trafik planerad var för sommaren 2020; dessa flyg ställdes dock in på grund av covid-19. Marktransport Busslinje 2 trafikerar flygplatsen. Restiden mellan flygplatsen och centrala Kuressaare är ca 15 minuter. Bussen är avgiftsfri. Källor
Курессааре (аеропорт)

Аеропорт Курессааре (ест. Kuressaare lennujaam, IATA: URE, ICAO: EEKE) — аеропорт в Естонії. Розташований за 2,8 км SSE від міста Курессааре на острові Сааремаа. Перша злітно-посадкова смуга була побудована у другій половині 1930-х років. Офіційно аеропорт був відкритий 6 березня 1945 року. Протягом наступних років повітряний потік зростав, і між 1949 і 1953 роками в аеропорту діяло від 10 до 14 щоденних рейсів між Курессааре і Таллінном. За цей період близько 400 пасажирів прилітали або відлітали з Курессааре щодня. До 1958 року аеропорт не було електрифіковано. Нинішню будівлю термінала побудовано 1962 року. Другу ЗПС 05/23 споруджено 1976 року, а 1999 року збільшено основну ЗПС. Будівлю термінала відремонтовано 2007 року. Власником аеропорту є АТ «Талліннський аеропорт». 2009 року пасажирообіг аеропорту склав 19 519 осіб. Авіалінії та напрямки Примітки Посилання Офіційний вебсайт [Архівовано 18 грудня 2021 у Wayback Machine.]
Cerkiew Narewskiej Ikony Matki Bożej w Narwie

Cerkiew Narewskiej Ikony Matki Bożej – prawosławna parafialna cerkiew w Narwie, należąca do eparchii narewskiej Estońskiego Kościoła Prawosławnego. Świątynia parafialna. Prace budowlane nad świątynią rozpoczęły się w końcu 1999 (22 października miało miejsce uroczyste poświęcenie kamienia węgielnego). Autorem projektu dwupoziomowej świątyni był Pawieł Grigoriew, zaś postępy prac nadzorował Andriej Prokopowicz. 10 listopada 2001 metropolita Tallinna i całej Estonii Korneliusz (Jakobs) poświęcił dolną świątynię, której patronem został św. Jan Kronsztadzki. 17 maja 2003 została konsekrowana górna cerkiew, poświęcona Narewskiej Ikonie Matki Bożej – zaginionej po 1944 ikonie maryjnej uważanej przez Rosyjski Kościół Prawosławny za cudotwórczą. Bibliografia НАРВА Храм Нарвской иконы Божией Матери
Cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Lohusuu

Cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzciciela – nieczynna cerkiew prawosławna w Lohusuu. Historia Inicjatorem budowy świątyni był kupiec Chrisanf Trielin, żyjący w Lohusuu; jego plan budowy świątyni poparł biskup ryski i mitawski Platon. Według witryny Estońskiego Kościoła Prawosławnego Trielin postanowił wznieść w Lohusuu cerkiew, gdy zauważył, że część mieszkańców zaczęła oddawać cześć czarnemu kamieniowi znajdującemu się w miejscowym lesie. Cerkiew pod wezwaniem Narodzenia św. Jana Chrzciciela została wzniesiona w 1863 na miejscowym cmentarzu prawosławnym. Był to obiekt drewniany na kamiennym fundamencie. Trielin osobiście wykonał dla świątyni ikonostas oraz sfinansował zakup ikon oraz innych niezbędnych utensyliów liturgicznych. Od 18 lipca 1866 cerkiew w Lohusuu posiadała status parafialnej. Drewniany budynek sakralny stopniowo przestawał w pełni zaspokajać potrzeby wiernych; drewno, z którego zbudowano ściany, zaczęło gnić. Początkowo prośby parafian kierowane do Świątobliwego Synodu z prośbą o wyznaczenie środków na budowę nowej świątyni nie były pozytywnie rozpatrywane. Zgodę na wzniesienie nowej cerkwi uzyskał dopiero w 1896 proboszcz parafii, ks. Gabriel Smirieczanski, który kontaktował się w tej sprawie z arcybiskupem ryskim i mitawskim Arseniuszem. Głównym fundatorem nowej świątyni był kupiec Josif Miedwiediew. Po wyświęceniu nowej cerkwi, która otrzymała wezwanie Objawienia Pańskiego, dawna świątynia parafialna przestała być użytkowana, chociaż jej budynek przetrwał do naszych czasów. Bibliografia ЛОХУСУУ Храм Богоявления Господня. orthodox.ee. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-06)].
Cerkiew Objawienia Pańskiego w Jõhvi

Cerkiew Objawienia Pańskiego – prawosławna parafialna cerkiew w Jõhvi, należąca do Estońskiego Kościoła Prawosławnego. Historia Budowa cerkwi miała związek z powstaniem w Jõhvi (ówcześnie: Jewe) oddziału Prawosławnego Nadbałtyckiego Bractwa Chrystusa Zbawiciela i Opieki Matki Bożej, które stawiało sobie za cel krzewienie prawosławia na ziemiach łotewskich i estońskich. Z inicjatywy bractwa w mieście powstała szkoła dla dziewcząt z domową cerkwią Czernihowskiej Ikony Matki Bożej, której powstanie współfinansował car Alekasnder III. Cerkiew ta nie była w stanie w pełni spełniać potrzeb miejscowej społeczności prawosławnej i 10 lipca 1894 rozpoczęto prace nad nową świątynią. Została ona wybudowana w ciągu roku i poświęcona 13 sierpnia 1895 przez arcybiskupa ryskiego i mitawskiego Arseniusza (Briancewa). Od tego momentu cerkiew była świątynią parafii. Proboszczem miejscowej parafii w latach 1950–1957 był ks. Aleksiej Ridigier, późniejszy patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy II. Przypisy Bibliografia Historia cerkwi na stronie parafialnej
Cerkiew Objawienia Pańskiego w Lohusuu

Cerkiew Objawienia Pańskiego – prawosławna parafialna cerkiew w Lohusuu, należąca do eparchii narewskiej Estońskiego Kościoła Prawosławnego. Świątynia parafialna. Cerkiew została wzniesiona z inicjatywy proboszcza parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Lohusuu, ks. Gabriela Smirieczanskiego, w celu zastąpienia starszej świątyni, która przestała już spełniać potrzeby wiernych. Uroczyste położenie kamienia węgielnego miało miejsce 14 maja 1897. Autorem projektu świątyni był W. Łunski, zaś łączny koszt prac zamknął się kwotą 12 400 rubli. Budynek został wzniesiony z kamienia i z cegły, mieści 400 uczestników nabożeństw. We wnętrzu obiektu znajduje się jednorzędowy ikonostas, zaś na dzwonnicy zawieszono pięć dzwonów, dwa podarowane przez konsystorz eparchii ryskiej oraz trzy ze starszej cerkwi. Poświęcenie świątyni miało miejsce 29 listopada 1898. Od tego momentu budynek jest świątynią parafialną. Galeria Bibliografia ЛОХУСУУ Храм Богоявления Господня. orthodox.ee. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-06)].
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Kiviõli

Cerkiew Opieki Matki Bożej – cerkiew w Kiviõli, należąca do parafii Estońskiego Kościoła Prawosławnego. Cerkiew zajmuje budynek wzniesiony na potrzeby parafii katolickiej, przejęty przez wspólnotę prawosławną w 1940. Został on poświęcony 22 lipca 1995 przez metropolitę Tallinna i całej Estonii Korneliusza (Jakobsa). We wnętrzu znajduje się jednorzędowy ikonostas. Ponad prezbiterium widoczne jest malowidło przedstawiające Opiekę Matki Bożej nad całym światem. Bibliografia КИВИЫЛИ Храм Покрова Пресвятой Богородицы
Cerkiew Przemienienia Pańskiego w Kohtla-Järve

Cerkiew Przemienienia Pańskiego – prawosławna cerkiew w Kohtla-Järve, należąca do parafii Estońskiego Kościoła Prawosławnego. Cerkiew została zbudowana w 1938. W tym samym roku, 13 listopada, jej poświęcenia dokonał metropolita Tallinna i całej Estonii Aleksander (Paulus). Wyposażenie obiektu przeniesiono z zamkniętej prywatnej kaplicy przy majątku rodziny Jelisiejewów w miejscowości Oru, powstałej w końcu XIX wieku. Przypisy
St George's Church, Tartu

St George's Church (Estonian: Tartu Püha Jüri kirik, Russian: Юрьевский собор) is a church of the Estonian Orthodox Church of the Moscow Patriarchate in Tartu, Estonia. History The congregation of St George was founded in 1845 and the church was completed in 1870 through the initiatives of the parish priest Joosep Shestakovski. It was built in the Russian architecture typical of churches in Russia. The building was damaged in World War II, however it was restored in 1945. Patriarch Alexius II of Moscow served as priest in this church after graduating from the Leningrad Theological Academy. References
Église Saint-Georges de Tartu

L'Église Saint-Georges de Tartu (en estonien : Tartu Püha Jüri kirik, en russe : Юрьевский собор) est une église de l'Église orthodoxe estonienne du Patriarcat de Moscou située à Tartu, en Estonie. Histoire La congrégation de St Georges a été fondée en 1845 et l'église a été achevée en 1870 grâce aux initiatives du prêtre Joosep Shestakovski. Elle a été construite dans le style de l'architecture russe typique des églises en Russie. Le bâtiment a été endommagé pendant la Seconde Guerre mondiale, mais il a été restauré en 1945. Le patriarche Alexis II de Moscou a été prêtre dans cette église après avoir obtenu son diplôme de l'Académie théologique de Leningrad. Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « St George's Church, Tartu » (voir la liste des auteurs). Articles connexes Liste des lieux et monuments de Tartu Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du christianisme orthodoxe Portail de l’Estonie
Cerkiew św. Jerzego w Tartu

Cerkiew św. Jerzego – prawosławna parafialna cerkiew w Tartu, należąca do Estońskiego Kościoła Prawosławnego. Cerkiew została wzniesiona w latach 1868–1870 i poświęcona 2 września 1870 przez ks. Pawła Aleksiejewa, dziekana dekanatu Tartu. Zniszczona w czasie II wojny światowej, została odbudowana i ponownie konsekrowana w 1945. We wnętrzu znajduje się dwurzędowy ikonostas. Bibliografia ТАРТУ Храм вмч. Георгия Победоносца
Cerkiew św. Michała Archanioła w Maardu

Cerkiew św. Michała Archanioła – prawosławna cerkiew w Maardu. Jest to świątynia parafialna Estońskiego Kościoła Prawosławnego. Cerkiew została wzniesiona w 1998. Jest to świątynia jednonawowa, z dzwonnicą usytuowaną ponad przedsionkiem oraz pojedynczą cebulastą kopułą ponad nawą. Jej poświęcenie miało miejsce 9 czerwca 1998; dokonał go metropolita Tallinna i całej Estonii Korneliusz (Jakobs). W podziemiach budynku znajduje się druga świątynia prawosławna, której patronem jest św. Serafin z Sarowa. W cerkwi znajdują się trzy otaczane szczególną czcią ikony: św. Serafina z Sarowa, św. Aleksandry oraz św. Michała Archanioła. Bibliografia МААРДУ Храм Архангела Михаила
Cerkiew św. Pantelejmona w Paldiski

Cerkiew św. Pantelejmona – prawosławna parafialna cerkiew w Paldiski, należąca do eparchii tallińskiej Estońskiego Kościoła Prawosławnego. Cerkiew znajduje się w zaadaptowanym na cele sakralne budynku dawnego muzeum miejskiego, przekazanego przez władze miasta. Świątynia powstała w dwóch połączonych, pierwotnie oddzielnych pomieszczeniach, zaś jej wyposażenie pochodzi w całości z indywidualnych darów. Urządzanie cerkwi trwało w latach 2002–2003; pierwsze nabożeństwo w obiekcie odbyło się w Boże Narodzenie 2003 r. Pozostałe cerkwie prawosławne w Paldiski W latach 2012–2015 w Paldiski zbudowano cerkiew pod wezwaniem św. Sergiusza z Radoneża, będącą również w jurysdykcji Estońskiego Kościoła Prawosławnego (Patriarchatu Moskiewskiego). Ponadto w miejscowości znajduje się zabytkowa cerkiew św. Jerzego, służąca miejscowej parafii Estońskiego Apostolskiego Kościoła Prawosławnego (Patriarchatu Konstantynopolitańskiego). Przypisy