NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Keri (sziget)

Keri (svédül: Kockskär, oroszul: Kokser, cirill betűkkel: Кокшер) Észtországhoz tartozó sziget a Balti-tengeren. Az Észtország északi tengerpartja mentén végigihúzódó, a Finn-öbölben található szigetvilághoz tartozik. A hozzá legközelebb eső sziget a Prangli sziget, amely Keritől 9 km-re délre helyezkedik el. Az északnyugatról délnyugati irányba elnyúló sziget hossza 427 m, legnagyobb szélessége 213 m. A sziget közigazgatásilag Harju megye Vimsi községéhez tartozik. A szigeten az 1700-as évek eleje óta világítótorony működik. A terület lakatlan, a világítótornyon kívül csak néhány kiszolgáló épület található a szigeten. Története A fontos hajózási útvonal mentén fekvő, akkor Svédországhoz tartozó sziget első említése 1623-ból való. A nagy északi háború során, 1718-ban a svédektől Oroszország foglalta el. 1719-ben Nagy Péter parancsára a szigeten világítótornyot építettek. Az 1721-es nystadi béke nyomán a sziget hivatalosan is az Orosz Birodalom fennhatósága alá került. A világítótornyot egy vihar 1802-ben megrongálta, ezért 1802–1803-ban Leontyij Szpafarjev tervei alapján új világítótornyot építettek. A torony alapzata kőből készült, a felépítmény fából. A fényt olajlámpa biztosította. A világítótornyot 1858-ban modernizálták, akkor a torony fa felépítményt fémszerkezetűre cserélték. A torony az akkori kialakításának megfelelő formában látható napjainkban is. A szigeten fúrt kútból 1902-ben földgáz tört fel, amely meggyulladt. A földgázt 1906-tól kezdték használni. ezzel fűtötték a szigeten található épületeket és ezt használták a világítótoronyban is. A szeizmikus mozgások miatt a gázkitermelés 1912-ben megszűnt. Ez idő alatt a Keri sziget világítótornya volt a világ egyetlen földgáz üzemű világítótornya. A sziget 1920-ban a függetlenné vált Észtország, majd Észtország 1940. szeptemberi szovjet szovjet megszállása után a Szovjetunió része lett. Az Észtország szovjet megszállását megelőző egyik incidens, melynek során két MBR–2 repülő csónak lelőtte a Kaleva nevű, diplomáciai postát szállító finn Ju 52 utasszállító repülőgépet, a Keri sziget közelében történt. (Erre a szigeten egy emlékmű emlékeztet.) A második világháború alatt német fennhatóság alatt volt. A sziget napjainkban az 1991-ben a szovjet megszállás alól felszabadult, ismét függetlenné vált Észtországhoz tartozik. A sziget lakosságát korábban a világítótorony kiszolgáló személyzete alkotta. 2007-ben, miután a világítótornyot teljesen automatikus üzeműre állították át, ők is elhagyták a szigetet, amely azóta lakatlan. A világítótorony energiaellátását napjainkban szélturbina és napelem biztosítja. Képek Külső hivatkozások A Keri sziget a watersport.ee oldalán Az észak-észt parti síkság és a Finn-öböl A szigeten elhelyezett webkamera
Keri (eiland)

Keri (Zweeds: Kockskär) is een eiland van 3,1 hectare in de Finse Golf en behoort tot Estland. Het is gesitueerd op ongeveer zes kilometer ten noorden van het eiland Prangli en is een van de noordelijkste eilanden van Estland. Op het eiland bevindt zich de vuurtoren van Keri. Het onbewoonde eiland behoort tot de gemeente Viimsi in de provincie Harjumaa. Geschiedenis Keri werd voor het eerst vermeld in 1623. In 1719 werd op het eiland in opdracht van Peter de Grote een eerste vuurtoren gebouwd. De huidige vuurtoren werd gebouwd in 1803. Tijdens het boren naar een bron werd in 1902 aardgas ontdekt. Van 1906 tot 1912 werd het gas gebruikt om de vuurtoren van elektriciteit te voorzien en om andere gebouwen op het eiland te verwarmen. In 1912, na een seismische impuls, stopte de gasstroom. Het eiland is slechts bewoond geweest door de gezinnen van de vuurtorenwachters. De laatste wachter verliet het eiland in september 2002. Sindsdien werkt de vuurtoren automatisch, de stroom wordt verkregen van een windturbine en zonnepanelen. Galerij
Keri (wyspa)

Keri (szw. Kokskär) – wyspa położona przy północnym wybrzeżu Estonii w Zatoce Fińskiej. Razem z wyspami Äksi i Prangli tworzy mały archipelag należący do gminy Viimsi w prowincji Harjumaa. Jest to wysunięta najbardziej na północ estońska wyspa (59°41' N). Jej powierzchnia wynosi 3,1 ha. Wyspa nie ma stałych mieszkańców. Na wyspie znajduje się latarnia morska wybudowana w 1803 roku. 25 listopada 1997 roku latarnię wpisano na listę narodowych zabytków Estonii pod numerem 9500. Latarnia morska Zbudowana w 1803, zniszczona w znacznym stopniu podczas wojny w 1854, została odbudowana w 1858. Prace renowacyjne w latach 1959, 1987. Latarnia ma budowę dwuczęściową i jest wysoka na 31 metrów. Co 15 sekund nadaje długi, dwusekundowy, biały sygnał świetlny. Przypisy Linki zewnętrzne Mapka Keri, Prangli i Aksi. viimsivald.ee. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-12-02)]. zdjęcia latarni na Keri
Keri

Keri este o insulă estonă de 3,1 ha situată în Golful Finic. Ea se află la aproximativ 6 km nord de insula Prangli și este una dintre cele mai nordice insule ale Estoniei. Ea este cunoscută pentru farul său cu același nume. Din punct de vedere administrativ aparține satului Kelnase din comuna Viimsi, comitatul Harju. Istorie Prima atestare documentară a insulei Keri a fost înregistrată în 1623. Mai multe căi maritime importante au trecut de-a lungul timpului pe lângă insulă, astfel că în 1724 acolo a fost instalat un far la ordinul lui Petru cel Mare. Farul actual a fost construit în 1803. În 1902 s-a descoperit gaz natural în timpul forării unei fântâni. Între 1906 și 1912 gazul a fost folosit pentru a alimenta farul și a încălzi celelalte clădiri de pe insulă. La momentul respectiv era singurul far din lume alimentat cu gaz. După un impuls seismic în 1912 fluxul de gaz a încetat. Paznicii de far și familiile lor au fost singurii locuitori permanenți ai insulei în trecut. Ultimul paznic a părăsit insula Keri în septembrie 2002. De atunci farul operează în mod automat, energia electrică fiind produsă de panouri solare și o centrală eoliană. În 1940 avionul civil finlandez Kaleva a fost doborât în apropiere de insulă de două avioane sovietice de tip Beriev MBR-2. La 14 iunie 1993 pe Keri a fost inaugurat un monument în memoria celor nouă victime ale atacului. Galerie Note
Кери (острво)

Кери (ест. Keri; швед. Kockskär) малено је острво смештено уз северну обалу Естоније, у Финском заливу Балтичког мора. Налази се на око 8 километара северно од острва Прангли и једно је од најсевернијих естонских острва (лежи на око 90 километара јужније од руских територијалних вода). Острво административно припада округу Харјума. Острво представља малену камениту стену издужену у смеру северозапад-југоисток у дужини од 427 метара и ширини до 213 метара. Површина острва је око 3,1 хектара (0,031 км²). Острво Кери налази се на важном поморском путу у северном балтику због чега је на њему још 1719. подигнут светионик (светионик је подигнуту по наређењу императора Петра Великог). Првобитни светионик замењен је новим саграђеним 1803. године. Године 1902. на острву је откривено лежиште земног гаса који је потом кориштен за рад самог светионика. Светионик на Керију је тако био једини објекат те врсте који је у периоду 1906–1912. радио на гасни погон. Након мањег потреса 1912. гас је престао да избија из бушотине на острву. Једини становници острва вековима су били радници на светионику и њихове породице, а последњи становници напустили су острво 2002. године. Светионик данас ради на аутоматски погон, а снабдева се енергијом из ветротурбине и са соларних панела. Совјетска авијација је 1940. изнад острва срушила фински цивилни авион, и у тој трагедији страдало је 9 путника. У знак сећања на страдале путнике на острву је 14. јуна 1993. подигнут споменик. Види још Географија Естоније Фински залив Референце
Kockskär

Kockskär (estniska Keri, tyska Kokskär) är en liten ö i Finska viken cirka 6 km norr om Vrangö i Estland. Öns areal är 3,1 ha och den är inte mycket mer än ett sand- och grusrev. Dess högsta punkt sticker inte mer än 3 meter över havet. Den hör till Viimsi kommun och är Estlands nästnordligaste landpunkt efter Stenskär. Historia Ön nämns för första gången i urkunderna år 1623. Tsar Peter den Store befallde 1719 att ett fyrtorn skulle resas på ön, och ett trätorn blev färdigt 1724. År 1803 förbättrades fyren med en stenfot, och 1857 fick den sin järntopp. På ön fanns en dålig brunn, som gav saltbemängt vatten, och fyrpersonalen försökte 1906 förbättra vattentillförseln med att borra en bergsbrunn. Till deras förvåning sipprade det i stället för vatten naturgas ur hålet. Fyrmyndigheterna spände en ventil över hålet och drog rör till fyren, som därmed torde ha varit den första fyren i världen som eldades med naturgas. Gasen räckte bara några år, och efter 1912 var det igen acetylen som gällde. Andra världskriget Över Kockskär skedde sommaren 1940 en incident som först långt senare kunde redas ut någorlunda. Aero Oy's reguljärflyg från Tallinn via Helsingfors och Åbo till Stockholm, en Junkers ju vid namn Kaleva, blev den 14 juni nedskjutet av sovjetiska bombplan och alla ombordvarande omkom. Anledningen har varit föremål för olika spekulationer; ombord fanns franska och amerikanska kurirer med diplomatpost, vilken tämligen omgående bärgades av en sovjetisk u-båt, Sovjetledningen hade också nyligen beordrat de baltiska staterna i blockad och styrkorna förutsattes med alla medel förhindra deras kontakter utåt. Vraket av planet har hittills inte hittats, och sovjetmyndigheterna medgav aldrig incidenten, trots ett flertal ögonvittnesutsagor, men vattnet utanför Kockskär är djupt och bottnen ojämn. Nutid Efter kriget dök det upp betong- och tegelbyggnader i sovjetstil på ön, förmodligen för kustbevakningens behov. Den sista fyrvaktaren flyttade bort 2002, och fyren automatiserades 2003. Den fungerar nu elektriskt med hjälp av vindgeneratorer och solpaneler. Ljuset är vitt runt horisonten och blinkcykeln är 13s ljus och 2s släckt. Externa länkar ett estniskt frimärke med bild av fyren
Кері (острів)

Кері (ест. Keri, швед. Kockskär, колишні назви — рос. Кокшхер або рос. Кокшер) — острів на півночі Естонії. Географія Острів знаходиться в Балтійському морі біля північного узбережжя Естонії в Фінській затоці, що входить до складу волості Віймсі повіту Гар'юмаа. Характеристика Кері — кам'яна скеля, витягнута з північного заходу на південний схід, завширшки 213 м і завдовжки 427 м. Знаходиться за 8 км на північ від острова Пранглі. На острові є маяк, схожий на графин, заткнутий зверху пробкою: його низ являє собою зрізаний кам'яний конус висотою в 16 м, пофарбований білою фарбою, а верх — неширокий металевий циліндр темно червоного кольору з маяковим ліхтарем нагорі. Перший маяк був дерев'яною зрізаною пірамідою, що має у своїй основі восьмикутник. Фокальна площина маяка лежить на висоті 31 м. Дає білий спалах кожні 15 сек. Частина кам'яної основии вщент зруйнована штормом, тому для міцності споруда стягнута чотирма металевими кільцями. Маяк стоїть майже в центрі острова, навколо розташовані службові будівлі. Відвідування острова дозволяється, але сама чотириповерхова маякова вежа — закрита. Історія Вперше Кокшер згаданий 1623 року як власність Швеції. Під час Північної війни острів зайняли російські війська, 1723 року на острові звели дерев'яний маяк. У 1800 році маякова вежа була зруйнована штормом, і в 1802—1803 рр. на її місці Леонтій Спафар'єв вибудував новий маяк, поставивши на що стару кам'яну основу восьмикутну дерев'яну зрізану піраміду. Дерево просмолити, а сигнали стали подавати олійними лампами Арганда з мідними відбивачами, закованими в восьмигранний скляний ліхтар. Відкрили Кокшерський маяк 1 листопада 1803 р. У 1858 р Кокшерський маяк реконструювали: дерев'яну піраміду замінили на металевий циліндр, а в ліхтар поставили апарат Френеля. У цьому виді маяк дійшов до наших днів. 13 березня 1918 року в 4-х милях на північ від Кокшера затонув російський підводний човен «Єдиноріг». Згодом човен підняли і знову ввели в дію. У цьому ж році англійці виставили в районі Кокшера мінне загородження, яке було виявлено підводним човном «Тигр» 31 грудня. У 1920 р острів перейшов від Росії до щойно виниклої Естонії. 14 червня 1940 року в районі Кокшера пара радянських літальних човнів МБР-2 збила фінський пасажирський літак Ju 52 «Калева», на борту якого знаходилися дипломатичні кур'єри з дипломатичною поштою. Пошту підібрали радянські моряки з підводного човна Щ-301. Під час Другої світової війни острів був зайнятий німецькими військами. У 1959 році кокшерський маяк зазнав капітального ремонту, після чого в 1987 році його північно-східна частина була зруйнована штормом і не відновлена. Бувши частиною Естонської РСР, в 1991 році острів увійшов до складу незалежної Естонії. Примітки Посилання keri.ee [Архівовано 23 Березня 2016 у Wayback Machine.] (ест.)
Karula Savijärv

Karula Savijärv (est. Savijärv (Karula Savijärv)) – jezioro w Estonii, w prowincji Valgamaa, w gminie Karula. Położone jest na południowy zachód od wsi Lusti. Ma powierzchnię 6,7 ha linię brzegową o długości 1191 m, długość 460 m i szerokość 170 m. Sąsiaduje z jeziorami Kaadsijärv, Ojajärv, Kallõtõ, Kaadsi Mustjärv, Väikene Mustjärv, Karula Papijärv, Õdri. Położone jest na terenie Parku Narodowego Karula. Przypisy
Kaadsi Mustjärv

Kaadsi Mustjärv (est. Mustjärv (Kaadsi Mustjärv), Kaadsi Mustjärv) – jezioro w Estonii, w prowincji Valgamaa, w gminie Karula. Położone jest na południe od wsi Lusti. Ma powierzchnię 0,6 ha linię brzegową o długości 287 m, długość 100 m i szerokość 70 m. Sąsiaduje z jeziorami Kaadsijärv, Ojajärv, Karula Savijärv, Kallõtõ, Väikene Mustjärv, Õdri. Położone jest na terenie Parku Narodowego Karula. Przypisy
Kaugjärv

Kaugjärv (est. Kaugjärv) – jezioro w Estonii, w prowincji Võrumaa, w gminie Antsla. Położone jest na południowy wschód od wsi Kaika. Ma powierzchnię 8,3 ha linię brzegową o długości 1635 m, długość 680 m i szerokość 155 m. Sąsiaduje z jeziorami Pormeistri, Suur Saarjärv, Küüdre, Suur Pehmejärv, Väikene Pehmejärv. Położone jest na terenie Parku Narodowego Karula. Przypisy
Kublitsa-tó

A Kublitsa järv egy tó Észtországban, Võru megyében Võlsi falu területén. Észtország keleti vízgyűjtő területén fekszik. Földrajz Az 1,5 hektáron elterülő tó partvonala 492 méter. A tó hossza 200 méter, szélessége 110 méter. Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Kublitsa järv című észt Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Jegyzetek
Alasjärv

Alasjärv (est. Alasjärv, Piipse järv) – jezioro w Estonii, w prowincji Valgamaa, w gminie Haanja. Należy do pojezierza Haanja (est. Hannja järved). Położone jest na wschód od wsi Villa. Ma powierzchnię 2,2 ha linię brzegową o długości 564 m, długość 210 m i szerokość 130 m. Sąsiaduje m.in. z jeziorami Kirbu, Vällämäe Küläjärv, Hanija, Plaani Mudajärv, Ruusmäe, Vällämäe Peräjärv. Położone jest na terenie obszaru chronionego krajobrazu Haanja (est. Haanja looduspark). Jezioro zamieszkują m.in.: płoć, okoń. szczupak, lin, słonecznica pospolita. Przypisy
Аласъярв

А́ласъярв (эст. Alasjärv) — проточное пресное озеро в уезде Вырумаа, Эстония (эст. код. VEE2144900). Средняя площадь водного зеркала составляет 7,2 га. Через озеро протекает река Пиуза (бассейн Псковского озера). Населённые пункты на берегах отсутствуют. Дорог у озера также нет. Берега покрыты лесом. Неподалёку расположена вершина Суур-Мунамяги (318 м). В ихтиофауне присутствуют обычные для этих мест: обыкновенная плотва, речной окунь, щука, золотой карась, линь, обыкновенный ёрш, красноперка, налим, язь, вьюн, щиповка, пескарь, речной рак. Акваторию озера, как и соседнего с ним озера Кюлаярв, на 0,5 км выше по течению Пиузы, в свой состав включает природный парк Хаанья, образованный ещё в 1957 году. Примечания
Andri

Andri (est. Andri järv) – jezioro w Estonii, w prowincji Võrumaa, w gminie Vastseliina. Należy do pojezierza Haanja (est. Hannja järved). Położone jest na zachód od wsi Kündja. Ma powierzchnię 1,5ha linię brzegową o długości 833 m. Sąsiaduje m.in. z jeziorami Luhte, Leoski, Kirbu. Położone jest na terenie obszaru chronionego krajobrazu Haanja (est. Haanja looduspark). Przypisy
Андрі (озеро)

А́ндрі (ест. Andri järv) — природне озеро в Естонії, у волості Вастселійна повіту Вирумаа. Розташування Андрі належить до Чудського суббасейну Східноестонського басейну. Озеро лежить на південь від села Тсолі на висоті 175 м над рівнем моря. На відстані 250 м на захід від водойми тече річка Піуза (Piusa jõgi). Акваторія озера входить до складу природного парку Гаанья (Haanja looduspark). Опис Загальна площа озера становить 1,5 га. Довжина берегової лінії — 833 м. Примітки Джерела Keskkonnaregistri avalik teenus. Andri järv. Keskkonnainfo. Eeesti järvede nimestik. Looduslikud ja tehisjärved [Архівовано 9 березня 2016 у Wayback Machine.]. — Tallinn, 2006. ISBN 978-9985-881-40-8
Hainjärv

Hainjärv (est. Hainjärv) – jezioro w Estonii, w prowincji Valgamaa, w gminie Rõuge. Należy do pojezierza Haanja (est. Hannja järved). Położone jest na południe od wsi Ruusmäe. Ma powierzchnię 3,6 ha linię brzegową o długości 723 m, długość 260 m i szerokość 180 m. Sąsiaduje z jeziorami Tsirkjärv, Ruusmäe, Hanija, Salujärv, Aabra, Veesi. Położone jest na terenie obszaru chronionego krajobrazu Haanja (est. Haanja looduspark). Przypisy
Jürijärv

Jürijärv – jezioro w Estonii, w prowincji Võrumaa, w gminie Haanja. Należy do pojezierza Haanja (est. Hannja järved). Położone jest blisko wsi Mallika. Ma powierzchnię 1,8 ha linię brzegową o długości 778 m. Sąsiaduje m.in. z jeziorami Käpämäe, Vaskna, Purkna, Kalda, Põldalotsõ, Horoski, Murojärv. Położone jest na terenie obszaru chronionego krajobrazu Haanja (est. Haanja looduspark). Przypisy
Puustusjärv

Puustusjärv (est. Puustusjärv, Kallaste järv) – jezioro w Estonii, w prowincji Valgamaa, w gminie Haanja. Należy do pojezierza Haanja (est. Hannja järved). Położone jest na wschód od wsi Kallaste. Ma powierzchnię 1,9 ha linię brzegową o długości 550 m, długość 230 m i szerokość 100 m. Sąsiaduje m.in. z jeziorami Vällämäe Küläjärv, Mäe-Tilga, Mäe-Tilga Kogrõjärv, Tammsaarõ, Üvvärjärv, Saaluse Kõrdsijärv, Soodi, Suur Kõrbjärv. Położone jest na terenie obszaru chronionego krajobrazu Haanja (est. Haanja looduspark). Jezioro zamieszkują m.in.: szczupak, płoć, okoń, lin. Przypisy
Paavõlka-tó

A Paavõlka-tó (észtül: Paavõlka järv, vagy másik nevén: Tsilgutaja Väikejärv) Észtország Võru megyéjében található tó. A Haanja községhez tartozó Ruusmäe faluban fekszik. Területe 0,9 ha. Földrajza A 0,9 hektáros vízfelülettel rendelkező tó átlagos mélysége 6 méter. A tó partvonala 371 méter hosszú, szélessége 40 méter, hossza 80 méter. Források EESTI JÄRVEDE NIMESTIK, Keskkonnainfo, Tallinn, 2006
Lake Palujüri

Lake Palujüri is a lake in Estonia. It is located in the village of Palujüri in Rõuge Parish, Võru County. Physical description The lake has an area of 7.6 hectares (19 acres). The lake has an average depth of 4.2 meters (14 ft) and a maximum depth of 15.1 meters (50 ft). It is 470 meters (1,540 ft) long, and its shoreline measures 1,250 meters (4,100 ft). See also List of lakes of Estonia References
Palujüri (jezioro)

Palujüri (est. Palujüri järv (Palojüri järv)) – jezioro w Estonii, w prowincji Valgamaa, w gminie Rõuge. Należy do pojezierza Haanja (est. Hannja järved). Położone jest na północ od wsi Palujüri. Ma powierzchnię 2,8 ha linię brzegową o długości 629 m, długość 220 m i szerokość 175 m. Sąsiaduje z jeziorami Viitina Karijärv, Salujärv, Hanija, Hainjärv, Aabra, Kunnjärv, Paadikõrdsi. Położone jest na terenie obszaru chronionego krajobrazu Haanja (est. Haanja looduspark). Jezioro zamieszkują m.in.: szczupak, okoń, płoć, leszcz, karaś, wzdręga, miętus. Przypisy
Veesi

Veesi (est. Veesi järv) – jezioro w Estonii, w prowincji Valgamaa, w gminie Haanja. Należy do pojezierza Haanja (est. Hannja järved). Położone jest na północny zachód od wsi Vaalimäe. Ma powierzchnię 2,2 ha linię brzegową o długości 564 m, długość 210 m i szerokość 130 m. Sąsiaduje m.in. z jeziorami Hainjärv, Sarikuniidü, Hanija, Alasjärv, Ruusmäe. Położone jest na terenie obszaru chronionego krajobrazu Haanja (est. Haanja looduspark). Przypisy
Parc Nacional de Karula

El Parc Nacional de Karula és un parc nacional al sud d'Estònia. Es va establir el 1979 com a àrea protegida i el 1993 es va convertir en parc nacional. És el parc nacional més petit d'Estònia. El parc es troba a les parròquies d'Antsla i Rõuge al comtat de Võru i a la parròquia de Valga al comtat de Valga. El parc cobreix gairebé un terç de les terres altes de Karula i es caracteritza per la seva topografia muntanyosa, molts llacs, una gran biodiversitat i un paisatge cultural tradicional. La flora del parc nacional és rica, i inclou diverses espècies a la llista vermella d'Estònia, com l'orquídia bàltica, el tintorell i la Botrychium matricariifolium; l'últim només es troba en tres llocs d'Estònia, i Karula és un d'ells. La fauna també inclou espècies inusuals i amenaçades, com ara el Myotis dasycneme, l'Àguila pomerània i la cigonya negra. Els mamífers com els ants, els linxs i els turons són comuns. Referències
Národní park Karula

Národní park Karula (estonsky Karula rahvuspark) je národní park v Estonsku. Poloha a geografie Národní park Karula se nachází v jižní části Estonska na území krajů Võrumaa a Valgamaa. Jeho prostor je tvořen zejména pahorkatinou. Nachází se zde mnoho jezer (Äjijarv, Äheru jarv) a řek. Je typický kulturní krajinou. Flora a fauna Flora Je zde dobře zachovalá biodiversita. Vyskytuje se zde několik druhů ohrožených rostlin, jako prstnatec májový, lýkovec jedovatý či vratička heřmánkolistá. Fauna Vyskytují se zde živočišné druhy jako netopýr pobřežní, orel křiklavý, čáp černý, los evropský, tchoř tmavý či rys. Historie Byl založen jako chráněné území roku 1979. Od roku 1993 je národním parkem. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Národní park Karula na Wikimedia Commons
Karula Nationalpark

Karula Nationalpark er nationalpark i det sydlige Estland . Den blev oprettet i 1979 som et beskyttet område og blev i 1993 en nationalpark. Det er den mindste nationalpark i Estland. Karula National Park er kendetegnet ved dens kuperede topografi, dens mange søer, den store biodiversitet og det traditionelle kulturlandskab. Nationalparkens flora er rig og inkluderer flere arter, der er rødlistede i Estland, såsom den baltiske orkidé, mezereon og kamillebladet månerude; Sidstnævnte findes kun tre steder i Estland, og Karula er en af dem. Faunaen indeholder også usædvanlige og truede arter, såsom damflagermus, den lille skrigeørn og den sorte stork. Pattedyr som elg, los og ilder er almindelige. Kilder og henvisninger Karula National Park