NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Grüner Markt (Tallinn)

Der Grüne Markt (estnisch Roheline turg) ist eine Grünanlage in der estnischen Hauptstadt Tallinn (Reval). Lage Er befindet sich in der Revaler Altstadt an der spitzwinkligen Einmündung der Olevstraße (estnisch: Olevimägi) auf die Langstraße (Pikk). Gestaltung und Geschichte Die kleine Grünfläche hat einen annähernd dreieckigen Grundriss, der vom Verlauf der beiden angrenzenden Straßen geprägt wird. Auf der Fläche wurde über Jahrhunderte der Fischmarkt abgehalten, im 19. Jahrhundert dann ein Markt vor allem für Gemüse und Blumen, woraus sich der Name der Grünanlage ergibt. Die Durchführung von Märkten auf der Fläche wurde im Jahr 1893 beendet. Stattdessen wurde eine kleine baumbestandene Grünfläche angelegt. Sie ist eine der wenigen Grünflächen in der dicht bebauten historischen Revaler Altstadt. Die kleine Parkanlage wird heute für Außengastronomie genutzt. Im Jahr 1909 wurde anlässlich des 15. Jahrestags der Thronbesteigung des Zaren Nikolaus II. an der Südspitze der Grünanlage die kleine Russisch-Orthodoxe Kapelle am Grünen Markt errichtet. Literatur Thorsten Altheide, Heli Rahkema: CityTrip Tallinn (= Reihe CityTrip). 4., neu bearb. und komplett aktualis. Aufl. Reise Know-How Verlag Peter Rump, Bielefeld 2016, ISBN 978-3-8317-2815-2, S. 28 Valeri Sepp, Tallinn Geschichte einer ungewöhnlichen Stadt, Felistella, Estland 2013, ISBN 978-9949-9264-8-0, S. 45 Weblinks Grüner Markt. In: visittallinn.ee Einzelnachweise
Marché vert

Le marché vert (en estonien : Roheline turg) est un parc du quartier de Kesklinn à Tallinn en Estonie. Présentation Le marché vert est un parc protégé construit en 1893 au centre de Tallinn, entre les rues Pikk tänav et Olevimägi. Histoire Le petit espace vert présente un plan approximativement triangulaire, façonné par le tracé des deux rues adjacentes. Le marché aux poissons s'est tenu dans la zone pendant des siècles. Au XIXème siècle, il s'agissait principalement d'un marché de légumes et de fleurs, qui a donné le nom de l'espace vert. La tenue des marchés dans la zone a pris fin en 1893. À la place, un petit espace vert bordé d’arbres a été créé. C'est l'un des rares espaces verts de la vieille ville historique de Reval, densément bâtie. Le petit parc est désormais utilisé pour les repas en plein air. Chapelle du Marché Vert En 1909, à l'occasion du 15ème anniversaire de l'accession au trône du tsar Nicolas II, la petite chapelle orthodoxe russe du Marché Vert a été construite à l'extrémité sud de l'espace vert. La petite chapelle orthodoxe a été construite en 1909 sur le marché vert à Pikk 34A. La chapelle composée d'une seule petite pièce a servi de bâtiment sacré jusqu'au début des années 1960. Il a ensuite été adapté en cabine téléphonique et en kiosque, vendant finalement des accessoires d'église et des cartes postales. Au début des années 1990, le kiosque a été fermé. En 2009, la municipalité de Tallinn a donné la chapelle à la congrégation de la cathédrale Alexandre Nevski de l'Église orthodoxe d'Estonie. Galerie Références Voir aussi Article connexe Lien externe Ressources relatives à la géographie : Keskkonnaregistri avalik teenus World Database on Protected Areas Portail des espaces verts Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Tallinn
Рохелине-тург

Ро́хелине-тург (также площадь Рохелине-тург) (эст. Roheline turg — Зелёный рынок) — небольшой парк в историческом центре Таллина — Старом городе. Расположен между улицами Пикк и Олевимяги. Граница Рохелине-тург проходит от пересечения улиц Пикк и Олевимяги вдоль парковой стороны улицы Пикк на северо-восток до пересечения с границей участка недвижимости Пикк 34, далее вдоль парковой границы указанного участка в юго-восточном направлении до пересечения с улицей Олевимяги, а затем на юго-запад по парковой территории улицы Олевимяги до пересечения с улицей Пикк. История Официально название парка было утверждено исполкомом Таллинского городского Совета народных депутатов 16 мая 1989 года. 6 мая 2004 года распоряжением Правительства Эстонии Рохелине-тург был включён в перечень охраняемых парков Таллина. В XIX веке территория нынешнего парка использовалась в качестве рыбный рынок, а также как овощной и цветочный рынок. В 1893 году использование данной площади как рынка было прекращено, и на её территории была создана небольшая зелёная зона. В 1909 году, к 15-летию прихода к власти русского царя Николая II, по проекту Николая Гераськова и Николая Тамма-младшего здесь была построена православная часовня (ул. Пикк 34А). Часовня с единственным небольшим помещением служила сакральным сооружением до начала 1960-х годов. Позже её переоборудовали в телефонную будку и киоск, где затем стали продаваться церковные атрибуты и открытки. В начале 1990-х годов киоск закрыли. В начале XXI века это место использовалось в качестве уличного кафе. В 2009 году правительство Таллина бесплатно передало часовню приходу собора Александра Невского Эстонской православной церкви Московского патриархата, и в настоящее время здесь создана зона отдыха со скамейками, которую летом использует в качестве открытой террасы расположенный рядом паб «Hell Hunt». См. также Список парков Таллина Примечания
Cerkiew św. Eliasza w Kraavi

Cerkiew św. Eliasza – prawosławna cerkiew w Kraavi, w jurysdykcji Estońskiego Apostolskiego Kościoła Prawosławnego. Historia Kamienno-ceglana cerkiew została zbudowana w 1895 r. na potrzeby liczącej kilkuset wiernych, głównie chłopów, społeczności prawosławnej, która do tej pory korzystała z drewnianego domu modlitwy. Koszt budowy świątyni – 9 tys. rubli – pokrył Święty Synod. Do 1986 r. była siedzibą parafii prawosławnej (jurysdykcja Patriarchatu Moskiewskiego). W wymienionym roku parafia zakończyła działalność z powodu braku wiernych. Ikonostas ze świątyni przekazano do muzeum regionalnego w Võru. Nieużytkowany budynek sakralny ulegał stopniowej dewastacji, do momentu, gdy na prośbę mieszkańców miejscowości w 1995 r. opiekę nad nim przejęła luterańska parafia w Urvaste. W cerkwi odbywały się odtąd nabożeństwa obu chrześcijańskich wyznań. Przed 2015 r. Estoński Apostolski Kościół Prawosławny porozumiał się z Estońskim Kościołem Luterańskim w sprawie przejęcia opieki nad świątynią, zobowiązując się do zwrotu nakładów poniesionych przez protestantów na utrzymanie budynku. Cerkiew stała się filią parafii św. Katarzyny w Võru. Przypisy
Церковь Святой Марии (Пылва)

Церковь Святой Марии — лютеранская церковь, расположенная в городе Пылва в Эстонии. Принадлежит Эстонской евангелическо-лютеранской церковной общине. История Церковь была построена в 1460–1470 годах и реконструирована в 1841–1845 годах. В церкви находится алтарная картина «Христос на земле» работы Фридриха Людвига фон Майделла. Орган для церкви был изготовлен Вильгельмом Мюльверштедтом в 1833 году. Церковный колокол был отлит в 1868 году в Бохуме (Германия). Высота башни церкви составляет 36,5 метра. Галерея Примечания Ссылки Põlva kirik
Svenskbyträske

Svenskbyträske (estniska: Rootsiküla järv) är en insjö i Lääne-Nigula kommun i landskapet Läänemaa i västra Estland. Den ligger 70 km sydväst om huvudstaden Tallinn. Svenskbyträske ligger 12 meter över havet. Arean är 0,04 kvadratkilometer och maximalt djup är 2 meter. Sjön ligger invid byn Nyby (estniska: Niibi) och i mossen Niibi raba som även omfattar Storträske. Källor
Rummu järv

Rummu järv är en sjö i Estland. Den ligger i norr om byn Rummu i Kuusalu kommun i landskapet Harjumaa, i den norra delen av landet, 30 km öster om huvudstaden Tallinn. Rummu järv ligger 43 meter över havet. I omgivningarna runt Rummu järv växer i huvudsak blandskog. Kommentarer Referenser
Miikse graveyard

Miikse graveyard is a graveyard in Setomaa and by the administrative division of today is situated in Meremäe rural municipality in Miikse village in Estonia. The graveyard is the public property of Meremäe rural municipality, but belongs under the Meeksi Estonian Apostolic Orthodox Church of St. John the Baptist. Miikse graveyard began to evolve in 1944, next to the common grave for soldiers of the Red Army who had fallen in 1944. After World War II, when Luhamaa orthodox congregation assistant church fell apart, Meeksi Estonian Apostolic Orthodox Church of St. John the Baptist was built in the graveyard, by the authorization of the Commissary of the Russian Orthodox Affaires that was situated by the former Estonian SSR Council of Ministers. References
Mustamäe Suusahüppemäed

Die Mustamäe Suusahüppemäed ist eine Schanzenanlage mit vier Skisprungschanzen in der estnischen Hauptstadt Tallinn. Die Schanzenanlage verfügt über eine Mittlere Schanze der Kategorie HS 60 (K 50) und drei Kleine Schanzen der Kategorien K 25, K 18, K 10. Alle Schanzen sind mit Matten belegt. Die Schanzenanlage befindet sich in einem Waldstück zwischen den beiden Stadtteilen Mustamäe und Nõmme von Tallinn. Die Geschichte der Schanzenanlage geht bis in das Jahr 1933 zurück. In diesem Jahr wurden die vier Schanzen gebaut. Im Jahr 1954 wurden die vier Schanzen erneuert. Wettbewerbe In den Jahren 1935, 1937, 1938, 1940, 1941 und 1952, also 6 Mal, fanden die estnischen Meisterschaften im Skispringen auf der Schanzenanlage Mustamäe Suusahüppemäed statt. Auf jeder Schanze der Schanzenanlage wurde mindestens einmal eine estnische Meisterschaft im Skispringen ausgetragen. Die Meisterschaft im Jahr 1935 konnte Otto Tamm für sich entscheiden. Im Jahr 1937 sicherte sich Oskar Veldeman den Sieg. Eduard Bergman-Raidla konnte im Jahr 1938 die Konkurrenz besiegen. Zum zweiten Mal konnte Oskar Veldemann die estnischen Meisterschaften im Skispringen für sich im Jahr 1940 entscheiden. Im Jahr 1941 konnte Harry Rannala den Sieg erringen. Die letzte estnische Meisterschaft auf der Schanzenanlage konnte 1952 Ilmar Pärtelpoeg gewinnen. Siehe auch Liste der estnischen Meister im Skispringen Weblinks Mustamäe Suusahüppemäed in der Datenbank von Skisprungschanzen.com offizielle Homepage von Nõmme Suusaklubi (Betreiber der Schanze)
Mustamäe Ski Jumping Hill

Mustamäe Ski Jumping Hill (Estonian: Mustamäe suusahüppemägi) is a ski jumping hill in Mustamäe, Tallinn, Estonia. The first facility was constructed in 1935, it was K12. Later, the facility was changed to K30. During WWII, the facility fell apart. In 1962, a new facility was built with K50. The facility was designed by Peet Samarütel. The hill record (59 m, 13 March 2010) belongs to Kristjan Ilves. References
Tremplins de saut à ski de Mustamäe

Les tremplins de saut à ski de Mustamäe (en estonien : Mustamäe suusahüppemäed) ou tremplins de saut à ski de Nõmme (en estonien : Nõmme suusahüppemäed) sont quatre tremplins de saut à ski situés dans l'Arrondissement de Nõmme à Tallinn en Estonie. Histoire Les tremplins de saut à ski de Mustamäe ont été construits en 1933 dans la zone de protection paysagère de Nõmme-Mustamäe entre les quartiers de Nõmme et de Mustamäe. Dans les années 1935, 1937, 1938, 1940, 1941 et 1952, soit 6 fois, les championnats d'Estonie de saut à ski ont eu lieu au tremplin de saut à ski de Mustamäe. Un championnat estonien de saut à ski a eu lieu au moins une fois sur chaque tremplin du centre de saut à ski. Otto Tamm a remporté le championnat en 1935. En 1937, Oskar Veldeman remporte la victoire. Eduard Bergman-Raidla a réussi à vaincre la concurrence en 1938. Oskar Veldemann a remporté les championnats d'Estonie de saut à ski pour la deuxième fois en 1940. En 1941, Harry Rannala put remporter la victoire. Le dernier championnat estonien de saut à ski a été remporté par Ilmar Pärtelpoeg en 1952. Les tremplins de saut à ski sont de tailles K50, K25, K18, K10. Références Voir aussi Liens externes Ressource relative au sport : Ski Jumping Hill Archive Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du saut à ski Portail de Tallinn
Mustamäe (skocznia)

Mustamäe – kompleks czterech skoczni narciarskich w stolicy Estonii, Tallinnie powstały w 1933, a w późniejszym czasie modernizowany. W latach 1935–1952 sześciokrotnie gościł mistrzostwa Estonii w skokach narciarskich. Uwagi Bibliografia Tallinn. skisprungschanzen.com. [dostęp 2016-03-04]. (ang.).
Kurtna Mustjärv

Kurtna Mustjärv (est. Kurtna Mustjärv) – jezioro w gminie Illuka, w prowincji Virumaa Wschodnia, w Estonii. Położone na północ od wsi Konsu na terenie obszaru chronionego krajobrazu Kurtna (est. Kurtna maastikukaitseala). Ma powierzchnię 5,5 hektara, linię brzegową o długości 1027 m, długość 420 m i szerokość 240 m. Jest jednym z 42 jezior wchodzących w skład pojezierza Kurtna (est. Kurtna järvestik). Sąsiaduje z jeziorami Kurtna Nõmme, Niinsaare, Kurtna Haugjärv, Kurtna Särgjärv, Kurtna Abnejärv. Przypisy
Mätasjärv

Mätasjärv (est. Kurtna Mätasjärv ) – jezioro w gminie Illuka, w prowincji Virumaa Wschodnia, w Estonii. Położone jest na terenie obszaru chronionego krajobrazu Kurtna (est. Kurtna maastikukaitseala). Ma powierzchnię 0,5 hektara, linię brzegową o długości 100 m, długość 320 m i szerokość 220 m. Jest otoczone lasem. Jest jednym z 42 jezior wchodzących w skład pojezierza Kurtna (est. Kurtna järvestik). Sąsiaduje z jeziorami Allikjärv, Kihljärv, Pannjärv, Nootjärv, Konnajärv, Ratasjärv. Przypisy
Kurtna Suurjärv

Kurtna Suurjärv (est. Suurjärv (Kurtna Suurjärv)) – jezioro w gminie Illuka, w prowincji Virumaa Wschodnia, w Estonii. Położone jest na terenie obszaru chronionego krajobrazu Kurtna (est. Kurtna maastikukaitseala). Ma powierzchnię 33,9 hektara, linię brzegową o długości 3360 m, długość 1070 m i szerokość 510 m. Jest jednym z 42 jezior wchodzących w skład pojezierza Kurtna (est. Kurtna järvestik). Sąsiaduje z jeziorami Ahenjärv, Martiskajärv, Kurtna Mustjärv, Kuradijärv, Piirakajärv. Przypisy
Kurtna Suurjärv

Suurjärv eller Kurtna Suurjärv är en sjö i nordöstra Estland. Den ligger i Alutaguse kommun i landskapet Ida-Virumaa, 160 km öster om huvudstaden Tallinn. Suurjärv ligger 47 meter över havet. Arean är 0,34 kvadratkilometer. Namnet är estniska för 'Storsjön' och på grund av det vanliga namnet kallas den ofta för Kurtna Suurjärv efter den närbelägna byn Kurtna för att skilja den från andra sjöar med samma namn. Sjön avvattnas av Vasavere jõgi som via Pühajõgi mynnar i Finska viken. Källor
Mäeküla järv

Mäeküla järv är en sjö i Estland. Den ligger i landskapet Viljandimaa, i den södra delen av landet, 160 km söder om huvudstaden Tallinn. Mäeküla järv ligger 100 meter över havet. Arean är 0,55 kvadratkilometer. I omgivningarna runt Mäeküla järv växer i huvudsak blandskog. Den sträcker sig 1,7 kilometer i nord-sydlig riktning, och 0,6 kilometer i öst-västlig riktning. Kommentarer Referenser
Salujärv (Saaremaa)

Salujärv, auch Karala Salujärv oder Savijärv, ist ein natürlicher See in der Landgemeinde Saaremaa im Kreis Saare auf der größten estnischen Insel Saaremaa. 270 Meter vom 3,3 Hektar großen See entfernt liegt der Ort Karala und 750 Meter entfernt liegt die Ostsee. Mit einer maximalen Tiefe von einem Meter ist er sehr seicht. Einzelnachweise
Карала Салуярв

Ка́рала Са́луярв, або Салуярв, (ест. Karala Salujärv, Salujärv, Savijärv) — природне озеро в Естонії, у волості Ляене-Сааре повіту Сааремаа. Розташування Салуярв належить до Західно-острівного суббасейну Західноестонського басейну. Озеро лежить поблизу південної околиці села Карала. Акваторія озера входить до складу заказника Карала-Пілґузе (Karala-Pilguse hoiuala). Опис Загальна площа водойми становить 3,3 га. Найбільша глибина — 1 м. Довжина — 250 м, ширина — 180 м. Довжина берегової лінії — 1 532 м. Примітки Джерела Keskkonnaregistri avalik teenus. Karala Salujärv. Keskkonnainfo. Eeesti järvede nimestik. Looduslikud ja tehisjärved [Архівовано 9 березня 2016 у Wayback Machine.]. — Tallinn, 2006. ISBN 978-9985-881-40-8
Port de Noblessner

Le port de Noblessner (estonien : Noblessneri sadam, code EE NOB), auparavant 1918–1940 et 1993–2013 Port de Pierre (estonien : Peetri sadam est un port à Tallinn en Estonie. Présentation Le port de Noblessner est en bordure de la baie de Tallinn entre Miinisadam et l'hydroaéroport de Tallinn. Au début du XXe siècle, un chantier naval secret de sous-marins fondé par l'empereur russe opérait dans le chantier de Noblessner, où douze sous-marins ont été fabriqués. Après la déclaration d'indépendance de l'Estonie en 1918, l'exploitation du chantier naval a pris fin. En 2010, un petit port de plaisance a été construit dans l'un des bassins du port de Peetri. Depuis les années 2010, l'ancienne base de sous-marins de Noblessner est une zone en cours de transformation en centre culturel et de divertissement. Dans le bâtiment de la fonderie situé dans la zone, il y a la Proto Invention Factory et à côté le centre d'art Kai, qui présente diverses formes d'art, dont l'organisme de tutelle est le Centre estonien de développement de l'art contemporain. Le complexe de la brasserie Põhjala comprend une brasserie, une boutique, un restaurant et un sauna. Le quartier abrite également des appartements, des boutiques de cadeaux, des galeries, des restaurants et le club techno HALL. BLRT Grupp a demandé à changer le nom du port de Peetri en port de Noblessner, et le conseil municipal de la ville de Tallinn a changé le nom du port le 2 octobre 2013. Étymologie Le port et le chantier naval de Noblessner (en) sont nommés chantier naval Nobel and Lessner de 1913 à 1916 puis chantier naval Noblessner de 1916 à 1918. En 1918, le chantier naval devient le chantier naval de Pierre, c'est pourquoi le port est aussi devenu le port de Pierre, dans les années 1918-1940. Le 26 juillet 1940, le port et l'usine ont été mis à la disposition de la marine de l'URSS, et à partir de 1944, le port portait également le même nom que l'usine, qui était la 7ème usine. En 1993, le nom de port de Pierre a été restauré. Le nom "Pierre" n'avait aucun lien historique direct avec le port de Pierre le Grand ou avec la forteresse navale de l'Empereur Pierre le Grand, mais le nom de Noblessner avait aussi été porté par le port pendant une courte période en 1916-1918. Le conseil des noms de lieux a discuté de la demande du groupe BLRT lors de plusieurs réunions et a demandé l'avis du musée maritime estonien, le musée était en faveur du nom officiel d'avant-guerre du port. Bien que le Conseil des noms de lieux ait considéré comme une mauvaise pratique de changer le nom à la discrétion du propriétaire du port et ait discuté du nom de ce port lors de plusieurs réunions, il a finalement été décidé d'appuyer le changement du nom de Port de Pierre en Port de Noblessner. Galerie Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des ports en Estonie Liens externes (et + en) Site officiel Ressource relative à la géographie : Kohanimeregistri Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la mer Baltique Portail des ports Portail de Tallinn
Noblessner

Noblessner är ett område i distriktet Kalamaja i Tallinn, som är under utveckling till ett lyxigt bostads- och kulturområde. Området är benämnt efter ubåtsvarvet Nobel & Lessner, som etablerades här 1912 av Ludvig Nobel och Gustav Lessner. Ubåtsvarvet och senare uppföljande skeppsvarv upphörde med sin verksamhet omkring 2001. Dessförinnan hade en fritidsbåtshamn inrättats i området. Noblessner ligger omedelbart väster om andra restaurerade områden utmed Finska viken, som det 2002 stängda fängelsekomplexet Patarei sjöfästning och fängelse, numera kulturhusområde, och sjöflygplatsen Tallinns sjöflyghamn, med en filial av Estlands sjöfartsmuseum. Mellan Noblessner och innerstan löper gång- och cykelstråket Kulturkilometern på en tidigare banvall. Noblessner angränsar också till Kalamaja kyrkogårdspark. Noblessner är det första bostadsområdet i Tallinn som ligger havsnära omedelbart vid kusten av Finska viken. En del av de övergivna industribyggnaderna har bevarats och restaurerats till kontorshus och byggnader för kulturinstitutioner. Restaurationer och nybyggnationer pågår fortfarande (2019). Huvudkontoret för Europeiska unionens byrå för den operativa förvaltningen av stora it-system inom området frihet, säkerhet och rättvisa ligger i omedelbar anslutning till Noblessner. Kulturinstitutioner i Noblessner Kai konstcentrum Proto upptäckarverkstad Bildgalleri Källor Noblessner – the new life of an old shipyard på www.visittallinn.ee den 19 september 2019 Noter Externa länkar Bildmontage över planerad bebyggelse
Näkijärv

Näkijärv (est. Suurjärv, Sillajärv, Päidla Suurjärv) – jezioro w Estonii, w prowincji Valgamaa, w gminie Palupera. Należy do pojezierza Päidla (est. Päidla järved) na wschód od wsi Päidla. Ma powierzchnię 11,7 ha, linię brzegową o długości 1416 m, długość 460 m i szerokość 350 m. Sąsiaduje z jeziorami Päidla Ahvenjärv, Nõuni, Päidla Mõisajärv. Położone jest na terenie obszaru chronionego krajobrazu Otepää looduspark. Jezioro zamieszkują m.in.: szczupak, leszcz, lin, płoć i okoń. Przypisy
Transfiguration Church, Obinitsa

Transfiguration Church is a church belonging to the Estonian Apostolic Orthodox Church in Obinitsa, Estonia. History The old church in Obinitsa was built in 1897 and consecrated in 1904. That structure, unique in the Baltics, was a wooden two-story building with a bell tower. In 1950, the church was closed and the building was given to the school. This action was based in Soviet anti-religious legislation, which separated church and state and forced the handover of religious properties to the state. It was based on a written regulation from the former chairman of the Estonian SSR Council of Ministers, Arnold Veimer, to the chairman of the Meremäe rural municipality executive committee. The congregation of the closed church was given one hectare of land and two old abandoned buildings for a new church. The new church in Obinitsa is next to the cemetery by the road leading from Obinitsa to Piusa. In 1950, the local priest Vilemon Talomees, supported by the local community, began building a new church. At first he worked alone, and then congregation members joined him. The Võru County deanery did not support the building because they were busy building Meeksi Church. On January 9, 1952, interior decorating began. Valga Church gave the Obinitsa congregation the assets from Tõrva Church (the church bell, icons, chandelier, candle sticks, altar, and vestments for the priest). Large donations of building materials came from local farmers. Material support was provided by the Bishopric of Estonia. The church, still surrounded by scaffolding, was consecrated on June 15, 1952, by Bishop Roman of Tallinn and dedicated to the Transfiguration of Our Lord. On October 27, 1953, Bishop Roman gave Vilemon Talomees a letter of thanks for his selflessness and self-sacrifice in applying all his skills, will, and work into building a handsome new church and presbytery, with outbuildings for the Obinitsa congregation. The patriarch, who awarded him the right to wear a badge of distinction, appreciated his work. References
Lüüsjärv

Lüüsjärv (est. Lüüsjärv) – jezioro w Estonii, w prowincji Valgamaa, w gminie Otepää. Położone jest na wschód od miasta Otepää. Ma powierzchnię 3,4 ha, linię brzegową o długości 797 m, długość 250 m i szerokość 170 m. Sąsiaduje z jeziorami Väike-Juusa, Kaarnajärv, Pilkuse, Alevijärv, Vihtjärv, Tseema. Przepływa przez nie rzeka Kaarnaoja. Przypisy
Mart Saar-huismuseum

Het Mart Saar-huismuseum is een museumwoning in het Estse dorp Hüpassaare, gelegen nabij het Nationaal Park Soomaa. Het museum is gewijd aan de componist Mart Saar, die hier het grootste deel van zijn leven woonde en het meeste van zijn muziek componeerde. Het museum wordt beheerd door het Viljandi-museum. Geschiedenis Rond 1816–1817 verhuisde de overgrootvader van Mart Saar naar de omgeving van Hüpassaare, waar hij boswachter werd. In 1830 kreeg hij toestemming van de lokale landheer om bomen te kappen en gebouwen te plaatsen. Dit deed hij diep in de natuur, op de plek die later het dorp Hüpassaare zou worden. Hij bouwde ook de woning die later het museum zou worden. Op 28 oktober 1963 overleed Mart Saar, waarna zijn weduwe, Magda Saar, op 24 november 1964 het gebouwencomplex schonk aan het museum in Viljandi. Tot aan haar dood in 1993 werd het museum onderhouden door Saars nicht Hilda Toomsalu die ook in het gebouw woonde.