NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cathédrale Alexandre-Nevski de Tallinn

La cathédrale Alexandre-Nevski est la cathédrale orthodoxe de Tallinn. Elle dépend de l'Église orthodoxe d'Estonie (patriarcat de Moscou). Elle a été construite entre 1895 et 1900 dans le cadre de la politique de russification forcée de l'Estonie initiée par Alexandre III. Elle est l'œuvre de l'architecte Mikhaïl Préobrajenski. Histoire Elle fut financée grâce aux dons de riches personnages des guildes marchandes (comme Vassili Orlov, Ivan Gordeïev ou Pierre Abrossimov) et vouée à saint Alexandre Nevski, patron du défunt tsar Alexandre III pour rendre grâces du fait qu'il avait été sauvé d'un accident ferroviaire survenu le 17 octobre 1888. Entretemps, Nicolas II avait succédé à son père et le projet, qui avait été retardé à cause d'avis divergents quant au choix de l'emplacement, aboutit enfin. L'intérieur qui peut contenir 1 500 fidèles est décoré d'une iconostase en partie en marbre, de vitraux et d'un grand nombre d'icônes. L'extérieur a un aspect de style moscovite, avec des panneaux de mosaïques de Frolov. La cathédrale fut solennellement consacrée le 30 mai 1900 en présence de plusieurs évêques. La communauté paroissiale était russe et était issue de la cathédrale de la Transfiguration qui fut alors donnée à la nouvelle paroisse orthodoxe des Estoniens de souche. À l'indépendance de l'Estonie, après la Première Guerre mondiale, les autorités estoniennes voulurent la démolir car elle était le symbole d'une période d'oppression. Mais le nombre de réfugiés russes était important dans la capitale, après la révolution bolchévique (dont la famille du futur patriarche Alexis II qui deviendra prêtre puis évêque en Estonie) et la cathédrale en fut pas démolie. Elle fut fermée par les autorités allemandes qui envahirent l'Estonie en 1941 dont ils firent le Reichskommissariat Ostland. Elle rouvrit après la guerre, mais les autorités municipales de la capitale de la république socialiste soviétique d'Estonie voulurent la transformer en planétarium. Là encore le projet n'aboutit pas. Dix ans après l'indépendance, que les nouvelles autorités d'Estonie enregistrèrent officiellement la paroisse de la cathédrale, devenue le siège de l'Église orthodoxe estonienne, filiale du patriarcat de Moscou, dont un de ses fils était alors à la tête (Alexis II né Alexis von Ridiger). Il avait autrefois été servant d'autel de cette cathédrale. Description Notes et références Voir aussi Liens internes Liste d'églises en Estonie Liens externes « Vue panoramique de l'intérieur de la cathédrale Alexandre-Nevski » (consulté le 12 novembre 2011) Portail de l’architecture chrétienne Portail de Tallinn Portail du christianisme orthodoxe
Cattedrale di Aleksandr Nevskij (Tallinn)

La cattedrale di Aleksandr Nevskij (in estone: Aleksander Nevski katedraal) è la cattedrale ortodossa di Tallinn, capitale dell'Estonia. Con le sue cupole domina la collina di Toompea, nella città vecchia. La cattedrale è sede dell'eparchia di Tallinn, dipende dalla chiesa ortodossa estone, a sua volta dipendente dal Patriarcato di Mosca. Storia La cattedrale fu costruita alla fine del XIX secolo per iniziativa della popolazione ortodossa con le donazioni raccolte da tutto l'impero. La cattedrale fu edificata in stile bizantino-russo fra il 1895 e il 1900 su progetto di architetto Mikhail Preobrazhensky. Alessandro III, lo zar, si salvò da un incidente ferroviario il 17 ottobre 1888 e volle ringraziare Sant'Aleksandr Nevskij (un eroe della storia russa, il Santo della Chiesa ortodossa russa). Per la grazia ricevuta erigendo in suo nome una nuova chiesa a Tallinn. Aleksandr Nevskij - il principe di Novgorod e di Vladimir dal 1252 fino alla sua morte; venne incaricato di difendere le terre del nord-ovest russo dagli svedesi e dai tedeschi del Baltico. Intanto lo zar morì e gli succedette il figlio Nicola II, sotto il cui impero venne conclusa la cattedrale, consacrata solennemente il 30 maggio 1900. Tuttavia la Rivoluzione, l'invasione tedesca, il periodo sovietico e vari scoraggiamenti tecnici fecero sì che la cattedrale non venisse rasa al suolo. Durante l'URSS, comunque, si ebbe la proposta, mai realizzata, di trasformarla in planetario. Durante l'occupazione tedesca la Cattedrale di Alexandr Nevskij è stata chiusa. Nel maggio 1945, la cattedrale è stata riaperta al culto ed è nuovamente diventata il centro della vita della chiesa ortodossa in Estonia. Il difficile e responsabile compito - di preparare per la consacrazione della Cattedrale e la ripresa del servizio divino in essa è stato affidato a Aleksei Ridiger, il futuro Patriarca di Mosca e di tutte le Russie - Alessio II (Tallinn, 23 febbraio 1929 – Peredelkino, 5 dicembre 2008), quindicesimo patriarca della Chiesa ortodossa russa. Durante l'ultimo decennio del XX secolo la cattedrale è stata rinnovata, la facciata restaurata, ricostruite (anche se senza doratura) le cupole, sostituite le parti metalliche della decorazione esterna sul tamburo principale, installate sulle cupole nuove croci, realizzate a San Pietroburgo in completa analogia con il vecchio stile. Architettura La chiesa è a pianta centrale (croce greca) con cinque cupole a cipolla. La facciata, che gioca sul contrasto del rosso dei mattoni con il bianco delle rifiniture, è abbellita da mosaici e motivi ornamentali orientaleggianti. L'interno è affrescato ed arredato con icone, candelabri, tappeti e piccole edicole in legno dorato. Galleria d'immagini Voci correlate Chiesa ortodossa estone (Patriarcato di Mosca) Cattedrali in Estonia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale di Aleksandr Nevskij Collegamenti esterni Visita virtuale, su tallinn.arounder.com.
Alexander Nevski-kathedraal (Tallinn)

De Kathedraal van Alexander Nevski (Estisch: Aleksander Nevski katedraal, Russisch: Александро-Невский собор) is een van de grote monumenten van de Estse hoofdstad Tallinn. De Russisch-orthodoxe kathedraal is gewijd aan de heilige Alexander Nevski en staat op de kathedraalheuvel (Toompea). Geschiedenis De geschiedenis van de kathedraal begint met een verzoek van de Russisch-orthodoxe geestelijkheid aan gouverneur Sjachovski om een kathedraal te bouwen in Tallinn, de hoofdstad van de toenmalige Russische provincie Estland, wegens de toenemende groei van de orthodoxe bevolking. De noodzaak van een nieuwe kerk werd onderkend en er werd een bedrag toegewezen van 60.000 roebel. De kosten van de bouw zouden het tienvoudige bedragen en daarom werd er toestemming gegeven om fondsen uit het hele Russische Rijk te verwerven. Het zoeken van een geschikte plaats voor de nieuwbouw bleek voor de bouwcommissie een groter probleem. Het duurde vier jaar eer men een geschikte plek had gevonden. Men was echter al voornemens op de uitgekozen locatie een Luthermonument op te richten, hetgeen door de Russische machthebbers prompt werd verboden. Op 20 augustus 1895 kon de bouw aanvangen van een vijf-koepelige kathedraal met een capaciteit voor 1.500 gelovigen, naar model van de Moskouse kerken van de 17e eeuw. Op 30 april 1900 kon de kathedraal worden ingewijd. Nadat Estland in 1920 de onafhankelijkheid had verkregen wilden de Estse autoriteiten de kathedraal slopen. Veel Esten beschouwden de kathedraal als een symbool van onderdrukking en russificatie maar het besluit zou nooit worden uitgevoerd wegens gebrek aan financiële middelen. In 1941 werd de kathedraal door de Duitse bezetters gesloten, maar ze ging weer open na de Tweede Wereldoorlog. Na de herwonnen onafhankelijkheid van Estland in 1991 werd de kathedraal nauwkeurig gerestaureerd. Aleksi II, patriarch van Moskou tussen 1990 en 2008, begon zijn loopbaan als priester in deze kathedraal. Het gebouw De kathedraal is rijk gedecoreerd en heeft elf in Sint-Petersburg gegoten klokken waarvan de grootste 16 ton weegt. Er zijn drie altaren, het noordelijke altaar is gewijd aan de heilige Vladimir I, het zuidelijke altaar aan de heilige Sergius van Radonezj. De ramen zijn van gebrandschilderd glas. De kathedraal rust op een basement van Fins graniet. De torens worden met vergulde kruisen bekroond. De kerk bezit drie vergulde, uit hout gesneden, iconostases en verder een aantal schilderijen en mozaïeken. Externe links (ru) Officiële website van de kathedraal (ru) de kathedraal op baltija.eu
Catedral de Alexandre Nevsky (Tallinn)

A Catedral de Alexandre Nevsky (do estoniano: Aleksander Nevski katedraal) é uma catedral ortodoxa estoniana localizada em Toompea, no Centro histórico (cidade velha) de Tallinn, declarado patrimônio da humanidade pela Unesco em 1997. Ela foi construída entre 1894 e 1900 e consagrada em 30 de abril desse ano, durante o período no qual a atual Estônia fazia parte do Império Russo, foi projetada seguindo o design de Mikhail Preobrazhensky, baseado no antigo modelo arquitetônico russo, possuindo a cúpula maior dentre as catedrais ortodoxas. Está dedicada ao santo Alexandre Nevsky, quem saiu vitorioso na batalha do lago Peipus em 1242. Aleixo II, que terminaria sendo patriarca, começou seu ministério sacerdotal na catedral. A catedral foi considerada pelos estonianos como um monumento à dominação russa, pelo que as autoridades ordenaram sua demolição em 1924; decisão que nunca foi levada a cabo. Uma vez que a Estônia recuperou sua independência da União Soviética em 1991, a catedral foi restaurada. Fotos Ver também Arquitetura Neo-bizantina do Império Russo Catedral de Pedro Silva (Portugal) Referências Ligações externas «Saint Alexander Nevsky Cathedral's page in Estonian Orthodox Church of Moscow Patriarchate website»
Cerkev Aleksandra Nevskega, Talin

Cerkev Aleksandra Nevskega (estonsko Aleksander Nevski katedraal, rusko Александро-Невский собор (Таллинн)) je pravoslavna cerkev v starem mestnem jedru Talina v Estoniji. Zgrajena je bila po načrtu Mihaila Preobraženjskega v značilnem ruskem preporodnem slogu med letoma 1894 in 1900, v obdobju, ko je bila država del Ruskega imperija. Cerkev Aleksandra Nevskega je največja in najmogočnejša pravoslavna cerkev s kupolami v Talinu. Posvečena je svetemu Aleksandru Nevskemu, ki je leta 1242 zmagal v bitki na Čudskem jezeru v teritorialnih vodah današnje Estonije. Pokojni ruski patriarh Aleksije II. je v cerkvi začel duhovniško službo. Cerkev Aleksandra Nevskega krona hrib Toompea, ki je eno izmed več krajev, kjer naj bi bil po legendi pokopan oče estonskega ljudske epa Kalevipoega, Kalev. Ker je bila ZSSR uradno nereligiozna, so številne cerkve, vključno s to, propadale. Cerkev je bila natančno obnovljena, odkar je Estonija leta 1991 postala neodvisna od Sovjetske zveze. Zgodovina Cerkev Nevski je med 1894/1895 in 1900 kot rusko pravoslavno cerkev zgradil Mihail Preobraženski v takratni estonski guberniji Ruskega imperija. Na lokaciji Toompea so prvotno načrtovali Lutrov spomenik, a so ruske oblasti njegovo postavitev prepovedale. Posvetitev cerkve je bila 30. aprila 1900. Gradnja je stala skoraj 600.000 rubljev, približno 430.000 jih je darovala in 150.000 rubljev plačala država. V času neodvisnosti Estonije naj bi cerkev, ki je bila simbol rusifikacije, leta 1924 porušili. Med drugo svetovno vojno so jo nemški osvajalci leta 1941 zaprli. Popolnoma obnovljena je bila konec 20. stoletja. Deli maš potekajo v estonskem jeziku. Opis Katedrala je bogato okrašena in ima enajstih zvonov odlitih v Sankt Peterburgu, največji med njimi tehta približno 16 ton, več kot ostalih deset skupaj. Ima tri oltarje, pri čemer je severni oltar posvečen Vladimirju I., južni pa sv. Sergiu Radoneškemu. Osnova stavbe je finski granit. V petih čebulnih kupolah so vidni pozlačeni železni križi. V notranjosti so trije pozlačeni, izrezljani leseni ikonostasi, skupaj s štirimi boksi z ikonami. Ikone ikonostasa in boksi za ikone so bili v Sankt Peterburgu poslikani na bakrene in cinkove plošče. Okna so okrašena z vitraji. Načrt rušenja Cerkev je bila zgrajena v obdobju rusifikacije poznega 19. stoletja in ji mnogi Estonci nasprotujejo kot simbolu zatiranja. Estonske oblasti so zato leta 1924 načrtovale rušenje, vendar odločitev zaradi pomanjkanje sredstev in masivne gradnje stavbe umaknili. Sklici Zunanje povezave Saint Alexander Nevsky Cathedral's page in Estonian Orthodox Church of Moscow Patriarchate website Arhivirano 2009-02-09 na Wayback Machine. |Estonica : History : Russification period Aleksandro-Nevskii Cathedral, 1894 360° QTVR fullscreen panorama of the Alexander Nevsky Cathedral's interior
Alexander Nevskij-katedralen, Tallinn

För den evangelisk-lutherska domkyrkan på Domberget, se Tallinns domkyrka. Alexander Nevskij-katedralen (estniska: Aleksander Nevski katedraal) är en estnisk-ortodox katedral, belägen på Domberget i Estlands huvudstad Tallinn. Katedralen är helgad åt det ryska helgonet Helige Alexander Nevskij och tillhör Estniska kristna ortodoxa kyrkan. Historik Katedralen började att byggas år 1894 och stod färdig år 1900. Den byggdes mittemot Dombergets slott som i dag utgör Estlands parlamentsbyggnad, vilket av ester setts som ett uttryck för rysk maktdemonstration. Under landets första självständiga tid mellan världskrigen fördes det diskussioner om att riva byggnaden och flertalet arkitekter kom med ritningar till andra byggnader man kunde ersätta kyrkan med, men inget beslut om rivning blev taget. Bilder Se även Alexander Nevskij-katedralen - andra katedraler med samma namn Östortodoxa kyrkan i Estland Källor Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Alexander Nevskij-katedralen, Tallinn.
Anseküla

Anseküla je vesnice na poloostrově Sõrve ostrova Saaremaa v obci Saaremaa v okrese Saare v Estonsku. Žije zde 62 obyvatel. Před správní reformou estonských místních samospráv v roce 2017 patřila vesnice k obci Salme. Ve vesnici se nachází maják, který byl postavený v roce 1953 na místě zničeného kostela. Historie Kolem roku 1300 byl postaven kostel Panny Marie. V roce 1560 byl rozšířen. Později farnost náležela pod obec Salme. V 16. století byl založen statek, který náležel církvi. V roce 1864 byl kostel přestavěn pro 400 věřících. Ve věži kostela bylo před druhou světovou válkou umístěno navigační světlo. V období druhé světové války byl kostel zničen a už nikdy nebyl obnoven. Na jeho místě byl v roce 1953 postaven maják. V roce 1977 byly s vesnici sloučeny okolní vesnice Easte, Hindu, Kaimri a Vintr. V roce 1997 se vesnice osamostatnily. Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Anseküla na nizozemské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Anseküla na Wikimedia Commons
Anseküla

Anseküla (deutsch Anseküll) ist ein Dorf (estnisch küla) in der Landgemeinde Saaremaa (bis 2017: Landgemeinde Salme) auf der estnischen Insel Saaremaa. Es hat 39 Einwohner (Stand 1. Januar 2007). Das Dorf liegt direkt an der Ostsee. Der Ort war seit dem 16. Jahrhundert das Zentrum eines Kirchspiels (Anseküla kihelkond). 1863 fand dort eines der ersten lokalen estnischen Sängerfeste statt. Leuchtturm Der Leuchtturm von Anseküla befindet sich am Oststrand der Halbinsel Sõrve. Die Konstruktion aus Beton ist 29 Meter hoch. Sie steht 42 Meter über dem Meeresspiegel. Der Lichtsignal ist 7 Seemeilen weit zu sehen. Im unteren Teil ist der Leuchtturm weiß, im oberen schwarz. Die erste Kirche wurde in Anseküla bereits um 1300 errichtet, eine spätere Ende des 14. Jahrhunderts. Sie wurde 1864 umgestaltet und 1944 bei Kampfhandlungen vollständig zerstört. Der Leuchtturm wurde 1953 an der Stelle des ehemaligen Gotteshauses errichtet. Weblinks Beschreibung des Ortes (estnisch) Gutshöfe im ehemaligen Kirchspiel Anseküla (deutsch) Leuchtturm Anseküla (Estnisches Wasserstraßenamt) Einzelnachweise
Anseküla

Anseküla (German: Anseküll) is a village in Saaremaa Parish, Saare County, Estonia, on the island of Saaremaa. As of the 2011 census, the settlement's population was 39. The first church in Anseküla was built around 1300. From 1846 to 1875, Martin Körber was the pastor in Anseküla. During Körber's tenure, the church was reconstructed in 1864. The rebuilt church was destroyed in 1944 during World War II. A lighthouse was later built at the former location of the church, but the church's graveyard is still in use. Gallery Before the administrative reform in 2017, the village was in Salme Parish. References
Anseküla

Anseküla es una localidad de la isla-municipio de Saaremaa, condado de Saare, Estonia, con una población censada a final del año 2011 de 39 habitantes. Se encuentra ubicada en la península de Sorve, cerca de la costa del mar Báltico, al sur de la isla de Hiiumaa y frente a la costa oeste de la isla de Muhu y de la Estonia continental.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Anseküla.
Anseküla

Anseküla (Duits: Anseküll) is een plaats met de status van dorp (Estisch: küla) in de gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa in Estland. Anseküla behoorde tot in oktober 2017 tot de gemeente Salme. In die maand werd Salme bij de fusiegemeente Saaremaa gevoegd. Bevolking Het dorp had 39 inwoners op 31 december 2011 en 62 inwoners op 31 december 2021. Ligging De plaats Anseküla is gelegen op het eiland Saaremaa. De vuurtoren van Anseküla bevindt zich aan de oostzijde van het schiereiland Sõrve. De Tugimaantee 77, de secundaire weg van Kuressaare naar Sääre, loopt door Anseküla. Geschiedenis De Mariakerk van Anseküla is rond 1300 gebouwd. In 1560 werd de kerk uitgebreid. De parochie van deze kerk besloeg de latere gemeente Salme, een klein deel van de latere gemeente Kaarma en het eiland Abruka. In het begin van de 16e eeuw ontstond een landgoed dat toebehoorde aan de kerk. In 1798 werd voor het eerst melding gemaakt van een nederzetting Anseküla bij de kerk. In 1863 organiseerde Martin Körber, de dominee van Anseküla, in de buurt van de plaats Salme het eerste lokale Estische zangfeest. Körber gaf ook leiding aan een ingrijpende verbouwing van de kerk in 1864. De kerk werd in 1944, tijdens de Tweede Wereldoorlog, compleet vernield. Op de plaats van de kerk werd in 1953 de vuurtoren gebouwd. In 1977 werden de buurdorpen Easte, Hindu, Kaimri en Vintri bij Anseküla gevoegd. In 1997 werden die vier weer zelfstandige dorpen. Foto's Externe link (en) Anseküla lighthouse. Saaremaa.ee. Gearchiveerd op 25 november 2020.
Ансекюла

А́нсекюла (эст. Anseküla), ранее А́нзекюль — деревня в волости Сааремаа уезда Сааремаа, Эстония. До административной реформы местных самоуправлений Эстонии 2017 года входила в состав волости Салме (упразднена). География и описание Расположена в юго-западной части острова Сааремаа, на полуострове Сырве. Расстояние по шоссе до волостного и уездного центра — города Курессааре — 24 км. Высота над уровнем моря — 13 метров. Климат умеренный. Официальный язык — эстонский. Почтовый индекс — 93211. Население По данным переписи населения 2021 года, в Ансекюла насчитывалось 62 жителя, из них 61 (98,4 %) — эстонцы. По данным переписи населения 2011 года, в деревне проживали 39 человек, все — эстонцы. Численность населения деревни Ансекюла по данным переписей населения: История Впервые упоминается в 1798 году (нем. Ansekül). Деревня дала своё название всему приходу (эст. Anseküla kihelkond). Ансекюла состоит из трёх частей: Алткюла — возле церкви (эст. Altküla, в переводе с эст. «Нижняя деревня»), Мягикюла — на юге (эст. Mägiküla, в переводе с эст. «Горная деревня») и Раннакюла — на мысе Котканина (эст. Rannaküla — «Прибрежная деревня», также Линнукюла (эст. Linnuküla) — «Птичья деревня»). В советское время деревня относилась к совхозу «Сырве». В 1977—1997 годах в состав Ансекюла входила деревня Винтри. В 1957 году на расположенной на территории деревни братской могиле советских воинов, павших во Второй мировой войне (исторический памятник с 1997 до 2023 года), был установлен памятник с надписью «Вечная слава героям, павшим в сражениях за свободу и независимость нашей Родины 1941—1945». В протоколе от 30 ноября 2022 года рабочая группа по советским памятникам при Госканцелярии Эстонии признала памятник «красным монументом», подлежащим демонтажу с переносом останков на кладбище. Памятник был демонтирован в 2023 году. При раскопках 10 мая 2023 года были обнаружены останки 42 красноармейцев, которые перезахоронены на кладбище Сайкла-Нымме (см. Список советских военных памятников Эстонии). Инфраструктура В деревне находится маяк Ансекюла, построенный в 1952 году на месте церкви, взорванной немецкими войсками при отступлении в годы Второй мировой войны. Высота четырёхгранного бетонного маяка составляет 27,5 метра и 42,3 метра от уровня моря. Маяк чёрный сверху и белый снизу. С 2013 года в летние месяцы в деревне работает кафе-гостиница «Anseküla Teelistemaja» («Ансекюлаский Дом странников»). После Второй мировой войны в деревне, в бывшем хуторском доме, работала начальная школа, которая была закрыта в 1997 году. Галерея Примечания Комментарии
Anseküla

Anseküla (tyska: Anseküll) är en by (estniska: küla) i Salme kommun på ön och landskapet Ösel i västra Estland. Byn ligger vid Riksväg 77 på halvön Svorbe. I kyrkligt hänseende hör byn till Anseküla församling inom den Estniska evangelisk-lutherska kyrkan. Galleri Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Anseküla.
Piiri (Piirissaar)

Piiri (russisch Межа, Mescha) ist ein Dorf (estnisch küla) auf der Insel Piirissaar im Peipussee im estnischen Kreis Tartu. Piiri gehört zur Landgemeinde Piirissaare. In Piiri befinden sich alle drei Friedhöfe der Insel. Die Bevölkerung von Piiri ist russischsprachig. Weblinks Offizielle Homepage der Landgemeinde Piirissaare 360°-Luftpanorama von Piirissaar vom Hubschrauber aus
Piiri, Tartu County

Piiri is a village in Tartu Parish, Tartu County in Estonia. Piiri is one of the three villages located on the island of Piirissaar, the others being Tooni and Saare. As of 2020, the village has a population of 50. Prior to the 2017 administrative reform of local governments, Piiri was located in Piirissaare Parish. References
Piiri (Tartu)

Piiri es una aldea del municipio de Tartu, en el condado de Tartu, Estonia, con una población censada a final del año 2011 de 31 habitantes. Se encuentra ubicada al norte del condado, entre el lago Võrtsjärv y el lago Peipus, al norte del río Emajõgi y al sur de la frontera con el condado de Jõgeva.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Piiri.
Piiri (Tartu)

Piiri (Russisch: Межа, Mezja, Мѣжа in de spelling van vóór 1918) is een plaats in de Estlandse gemeente Tartu vald, provincie Tartumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla) en telt 54 inwoners (2021). Piiri ligt op het eiland Piirissaar in het Peipusmeer. Tot in 2017 vormde het eiland een aparte gemeente, Piirissaare. In dat jaar werd de gemeente bij de gemeente Tartu vald gevoegd. Geschiedenis Net als de beide andere dorpen op het eiland, Saare en Tooni, wordt Piiri van oudsher bewoond door Russen. Het eiland behoorde eerst tot de Russische provincie Sint-Petersburg. Piiri werd in 1750 voor het eerst genoemd. In de vijftiende eeuw werd Piirissaar opgedeeld. Het grondgebied van Piiri ging naar het Prinsbisdom Dorpat, de beide andere dorpen bleven bij Sint-Petersburg. Beide delen kwamen weer bij elkaar toen Estland in 1918 onafhankelijk was geworden. Na de Grote Noordse Oorlog vestigden zich Oudgelovigen op het eiland. Zij vormen er nog steeds de meerderheid. In Saare en Piiri stonden kerken van de Oudgelovigen. De kerk van Piiri ging verloren bij een Duits bombardement in 1944. Piri heeft twee begraafplaatsen: een voor de Oudgelovigen, Piiri kalmistu, en een voor de lutheranen, Piirissaare kalmistu. Beide begraafplaatsen hebben de status van monument. Foto's