NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Chiesa di Sant'Olav (Tallinn)

La chiesa di Sant'Olav (in estone Oleviste kirik) è una chiesa gotica di Tallinn, in Estonia. Con la sua torre di 124 m d'altezza è uno degli edifici più alti d'Europa. Storia In questo luogo sorgeva una chiesa già dal XII secolo, di cui si ha notizia a partire solo dal 1267. Venne tuttavia ricostruita fra il 1438 e il 1519 in stile gotico, secondo le influenze del Gotico baltico, impiegando come materiale di costruzione i tipici laterizi. Deve il suo nome al patrono dei marinai, il re Olaf II di Norvegia, santificato nel 1031. Numerosi incendi e catastrofi la colpirono nel corso dei secoli, e quindi venne più volte restaurata e rifatta. Ad esempio la tempesta del 1625 colpì la svettante torre di ben 159 metri, all'epoca la più alta del mondo. L'ultima ricostruzione dell'edificio risale al 1829-40 in seguito ad un incendio che devastò la chiesa nel 1820. Nel periodo della Riforma la chiesa divenne un tempio luterano. Infine, considerata eccessiva per le esigenze della Chiesa evangelica luterana estone a Tallinn, nel 1950 Sant'Olav divenne una chiesa battista. Dal 1944 fino al 1991 la guglia della chiesa di St. Olaf fu utilizzata dal KGB come torre per radiocomunicazioni e punto di sorveglianza. La congregazione battista continua ancor oggi ad utilizzare la chiesa. Descrizione L'interno, austero, è diviso in tre navate da robusti archi ogivali che reggono pesanti pareti intonacate di bianco. Le volte stellari, con i loro 31 metri d'altezza, sono le più alte del Baltico. In fondo alla navata destra si apre la bella Cappella di Santa Maria, eretta tra il 1513 e il 1523. Il campanile È la costruzione più elevata di Tallinn. Con un'altezza di 159 metri, fu l'edificio più alto del mondo fino al 1625, anno in cui la torre rimase gravemente danneggiata da un incendio scaturito da un fulmine che ne causò un crollo parziale riducendone l'altezza. Dopo il restauro ottocentesco, la torre raggiunge oggi i 124 metri, e resta comunque fra le torri più alte d'Europa. All'origine aveva la funzione di segnale per la navigazione, il che spiegava l'altezza tutto sommato inusitata per la cittadina estone. Nel periodo dell'occupazione sovietica dal 1944 fino al 1991, il KGB utilizzò la Torre di Sant'Olav come punto di sorveglianza della costa e della città nonché come torre radio. La piattaforma panoramica in cima alla torre offre la possibilità di ammirare un notevole panorama sulla città medioevale, arrivando a scorgere, nelle giornate limpide e terse persino la costa finlandese, che dista circa 70 chilometri dalla città estone. Galleria d'immagini Note Voci correlate Tallinn Chiesa di San Nicola (Tallinn) Cattedrale di Toompea (Tallinn) Gotico baltico Torri e campanili più alti del mondo Torri e campanili più alti d'Europa Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa di Sant'Olav Collegamenti esterni Sito ufficiale, su oleviste.ee. (EN) Chiesa di Sant'Olav, su Structurae. (EN) Chiesa di Sant'Olav, su Skyscraper Center.
Sint-Olafkerk (Tallinn)

De Sint-Olafkerk (Estisch: Oleviste kirik) is het grootste middeleeuwse bouwwerk in de Estse hoofdstad Tallinn. De gotische basiliek neemt met zijn 123,7 meter hoge toren een opvallende plaats in in het silhouet van de stad. In de loop van de eeuwen is de 12e-eeuwse kerk meerdere malen verwoest en weer herbouwd. Het neogotische interieur en de torenspits dateren beide van na de grote brand van 1820. Het gebouw wordt sinds 1950 gebruikt door een baptistengemeente. Een oude legende vertelt dat de kerk gebouwd werd door een mysterieuze handwerksman, om meer handelaars naar de stad te lokken. Als de stadsbewoners zijn naam verborgen hielden, zou hij gratis werken. In werkelijkheid was de kerk gewijd aan de Noorse koning Olaf II Haraldsson, de beschermheilige van de zeevaarders. Geschiedenis Het moment waarop de bouw begon is niet bekend. De eerste vermelding van de kerk stamt uit 1267. Na een brand in 1433 werd de oorspronkelijke kerk vanaf 1436 herbouwd, waarbij de basiliek werd verhoogd en verbreed en naar het westen werd uitgebreid, zodat de toren werd ingebouwd. Deze bouwwerkzaamheden werden geleid door Andreas Kulpesu. De laatste belangrijke toevoeging aan de kerk was de vernieuwde Mariakapel aan de zuidzijde van de kerk, die tussen 1513 en 1521 tot stand kwam. In de oostmuur bevindt zich de cenotaaf van Hans Pawels, die het initiatief had genomen tot de bouw van de kapel. Het monument is vervaardigd door Clemens Pale en Hinrik Byldensnyder, De kerk brandde tweemaal af: in 1625 en in 1820. Het interieur van de kerk is daardoor 19de-eeuws. De ontwerper was Friedrich Ludwig von Maydell, die hiermee de neogotiek in Estland introduceerde. Hoogte van de toren De kerktoren is waarschijnlijk nooit hoger geweest dan zo'n 125 meter, hoewel vaak wordt verteld dat de toren tussen 1548 en 1625 met een hoogte van 159 meter de hoogste ter wereld is geweest. Deze hoogte berust echter op een misverstand. In een aan het eind van de 18de eeuw teruggevonden document uit 1651 wordt gesteld dat de toren voor de brand van 1625 een hoogte van 84 vadems had. Alleen als deze vadem als Rijnlandse voet wordt opgevat, zou de toren destijds omgerekend 159 meter hoog zijn geweest. In Tallinn was in de 17de eeuw echter de Revalse vadem in gebruik, die een lengte van ongeveer 160 cm had. Daarmee zou de toren niet hoger zijn geweest dan 134 meter. Op grond van contemporaine afbeeldingen wordt tegenwoordig zelfs aan die hoogte getwijfeld. In Tallinn mochten lange tijd geen bouwwerken worden gebouwd die hoger zijn dan deze kerktoren. Dit principe is echter in 2007 losgelaten.. Externe link (et) Officiële website Oleviste kogudus
Kościół św. Olafa w Tallinnie

Kościół św. Olafa w Tallinnie (est. Tallinna Oleviste kirik) – kościół Estońskiej Unii Zborów Ewangelicznych Chrześcijan i Baptystów. Jest położony przy ul. Lai 50 (est. ul. Szerokiej), w miejscu, które już w XII w. (a więc jeszcze przed podbojem Tallinna przez Duńczyków w 1219 r.) było prawdopodobnie placem targowym osadników skandynawskich. Nosi wezwanie św. Olafa, króla Norwegii. Historia Pierwsza wzmianka o kościele św. Olafa pochodzi z 1267. W XV w. został on przebudowany na bazylikę. Nawę główną przekryto sklepieniem gwiaździstym a nawy boczne – krzyżowym. W latach 1513—1523 do kościoła dobudowano kaplicę Mariacką. 15 września 1524 do Tallinna zawitała reformacja. Od tamtego czasu kościół św. Olafa stał się świątynią protestancką. Pod wpływem ikonoklazmu zniszczono w kościele wiele zabytkowego wyposażenia, w tym obrazów. Kościół św. Olafa płonął kilka razy w swej historii, ostatni raz 16 lipca 1820. Po odbudowie w 1840 zyskał dzisiejszy wygląd. W 1850 car rosyjski Mikołaj I ufundował dla odbudowanego kościoła wielki dzwon, opatrzony stosowną inskrypcją informującą o ofiarodawcy (w jęz. niemieckim). Z tego samego okresu pochodzą organy, żyrandole są natomiast starsze i zostały przeniesione do kościoła z innych budowli. W czasie II wojny światowej kościół szczęśliwie uniknął poważnych zniszczeń. Po rozpadzie ZSRR i ponownym odzyskaniu niepodległości przez Estonię w 1990 kościół został przekazany miejscowej wspólnocie chrześcijan-baptystów. Architektura Kościół św. Olafa jest budowlą trzynawową, przy czym nawa środkowa jest dwukrotnie wyższa od naw bocznych. Wystrój wnętrza jest gotycki. Do kościoła przylega pochodząca z XVI w. kaplica Mariacka, ufundowana przez miejscowego kupca, Hansa Pawelsa. Poświęcony jest mu specjalny cenotaf w kaplicy. Autorem cenotafu jest prawdopodobnie pochodzący z Westfalii rzeźbiarz Heinrich Brabender. Wieża kościoła ok. 1500 została zwieńczona bardzo wysokim, szpiczastym hełmem i przypuszczalnie osiągnęła wysokość 159 m; wyższa byłaby tylko wieża katedry w Lincoln, mierząca ok. 525 stóp (ok. 160 m). Wieża angielskiej katedry spłonęła w styczniu 1548; przy przyjęciu wartości 159 m jako prawidłowej, kościół św. Olafa stałby się wówczas najwyższym kościołem w Europie. W 1625 jego wieża spłonęła od uderzenia pioruna. Po odbudowaniu w 1820 wieża mierzy 123,70 m. Nadal jednak jest, podobnie jak przed wiekami, najwyższą budowlą Starego Miasta w Tallinnie i jego charakterystycznym punktem orientacyjnym. Od 2002 wieża jest udostępniona dla ogółu. Legenda o budowniczym kościoła Zobacz też lista najwyższych kościołów Przypisy Bibliografia Тамара Томберг: Таллин. Путеводитель.. Таллин: Периодика, 1987. Neil Taylor: Estonia – the Bradt Travel Guide. Bradt Guides, 2007. ISBN 978-1-84162-194-4. Linki zewnętrzne Strona kościoła św. Olafa (est.)
Igreja de São Olavo (Tallinn)

Igreja de São Olaf ou Igreja de São Olavo (em estoniano: Oleviste kirik) é uma igreja localizada em Tallinn, Estônia. As lendas locais demonstram que a igreja foi construída durante o século XII e também por ter sido durante muito tempo o ponto de encontro da comunidade escandinava na cidade,antes de sua conquista pela Dinamarca, em 1219. Sua dedicação relaciona-se com o rei Olavo II da Noruega (também conhecido como São Olavo, 995-1030). Os primeiros registros escritos conhecidos referente à data da igreja se voltam a 1267. Foi reconstruída durante o século XVI. História Na origem, São Olavo fazia parte da tradição ocidental unida do cristianismo, cujo governo continua na Igreja Católica Romana hoje. No entanto, a partir do momento da Reforma da Igreja tem sido parte da tradição Luterana. Eventualmente provando excedente para as exigências da Igreja Luterana em Tallinn, St Olaf se tornou um igreja batista em 1950.A congregação Batista continua a reunir-se até hoje em São Olavo. De 1944 até 1991, a soviética KGB usou a torre de Oleviste como uma torre de rádio e ponto de vigilância. Altura Em 1590, a altura total da torre da igreja era de por volta de 125 metros de altura. A torre foi atingida por raios em torno de dez vezes.Além disso,a igreja já pegou fogo três vezes. Na sequência de várias reconstruções, a sua altura total é atualmente de 123,7 metros. Referências
Cerkev sv. Olafa, Talin

Cerkev svetega Olafa ali cerkev svetega Olava (estonsko Oleviste kirik) je cerkev v Talinu, glavnem mestu Estonije. Zgrajena naj bi bila v 12. stoletju in je bila središče skandinavske skupnosti starega Talina, preden ga je leta 1219 zavzela Danska. Cerkev ime nosi po norveškem kralju Olafu II. (znanem tudi kot sveti Olaf, 995–1030). Prvi znani pisni zapisi o cerkvi segajo v leto 1267. V 14. stoletju je bil objekt obsežno prezidan. Cerkev je še vedno najvišja stavba v Estoniji, več let je bila tudi najvišja stavba na svetu. Zgodovina Cerkev sv. Olafa je bila prvotno del združene zahodne tradicije krščanstva, katere vladavina se v Rimskokatoliški cerkvi nadaljuje še danes. Vendar pa je med reformacijo cerkev postala del luteranske ločine. Cerkev sv. Olafa je leta 1950 postala baptistična cerkev, kar ostaja še danes. Med letoma 1944 in 1991 je sovjetski KGB zvonik cerkve sv. Olafa uporabljal kot radijski stolp in nadzorno točko. Danes se uporablja tudi kot turistična razgledna točka. O gradnji Olfaove cerkve pripoveduje tudi legenda; Prebivalci Talina so želeli zgraditi najvišjo cerkev na svetu, a zaradi prekletstva, da bi njen graditelj umrl, nihče za gradnjo ni zbral poguba. Nato se je pojavil neznanec, ki je za to zahteval veliko vsoto denarja. Ker je mesto ni moglo plačati, je tujec predlagal naslednji izziv: če ugotovijo njegovo ime, jim odpusti dolg. Za to so prebivalci v njegovo hišo poslali vohuna, ki je slišal Olevovo ime v pesmi, ki jo je pela njegova žena. Čakali so, da je tujec dokončal gradnjo in ko je postavljal križ na stolp, so mu od spodaj zavpili: Olev, križ je ukrivljen, prestrašil se je in padel na tla, iz njega pa sta prišli krastača in kača, kar je označevalo demonsko obsedenost tega človeka. To dejstvo se odraža v stenski poslikavi na eni od strani cerkve. Višina Leta 1590 je bila skupna višina cerkvenega zvonika oz. stolpa 115,35–125 m. Vanj je okoli 10-krat udarila strela, celotna cerkev pa je v vsem znanem obstoju zgorela trikrat. Po več prezidavah je njen zvonik zdaj visok 123,8 metra. Cerkev tako sodi med 20 najvišjih cerkva na svetu, v 16. stoletju je bila nekaj let celo najvišja stavba v svetovnem merilu. Orgle Orgle je med letoma 1840 in 1842 zgradil nemški organist Friedrich Hermann Lütkemüller, postavil pa jih je Johann Eberhard Walcker in trije drugi pomočniki iz podjetja Walcker za izdelavo orgel. Leta 1914 je bila prenovljena. Instrument ima 76 registrov, 3 manuale in pedal. Ukrepi so pnevmatski. Glej tudi Seznam najvišjih cerkva Seznam najvišjih stavb, zgrajenih pred 20. stoletjem Slike Sklici Zunanje povezave Turistične znamenitosti v Estoniji
Sankt Olavs kyrka, Tallinn

Sankt Olavs kyrka eller Olaikyrkan, (på estniska Oleviste kirik) i Tallinn, Estland, är uppkallad efter Norges kung Olav den helige. Kyrkan omnämns första gången 1267, i ett brev där drottning Margareta av Danmark (Margareta Sambiria), överlät rätten att tillsätta kyrkoherden i Olaikyrkan till Sankt Mikael-klostret i Tallinn. Över kyrkans tidiga historia finns få spår bevarade, men det antas att en kyrka funnits på platsen åtminstone från 1100-talet. Under 1300-talet och 1400-talet skedde stora utbyggnader av kyrkan. Tornet omnämns första gången 1364. En större brand förstörde kyrkan 1625. Åren 1649–1651 återuppfördes kyrkan och tornet, under ledning av byggmästaren Hans Kohseler från Kulmbach. Han angav tornets höjd till 444 rhenska fot, vilket motsvarar 139 meters höjd. I samband med återuppbyggnaden uppfördes de fyra karakteristiska hörntornen som första gången syns på en avbildning från 1663. Efter en ny brand i tornet 1820 återuppfördes kyrkan med stöd av tsaren och 1834 stod tornet åter färdigt, nu med en höjd av 138,68 meter. I vissa källor anges tornets höjd som 159 meter, vilket från 1549 till 1625 i så fall skulle ha gjort tornet till världens högsta byggnad vid denna tidpunkt. Andra källor uppskattar höjden under denna period till omkring 115 till 125 meter, vilket motsvarar tornets nuvarande höjd. Även denna höjd var dock fullt tillräcklig för att fungera som ett viktigt landmärke för sjöfarten i Finska viken, och gjorde att sjöfarten kunde se hansestaden på långt håll. Det höga tornet hade en hög risk för blixtnedslag och åtminstone åtta olika fall av blixtnedslag finns dokumenterade, varav tre gånger ledde till omfattande brandskador på hela kyrkan. Branden kunde då ses på långt håll över Finska viken. Heinrich Stiehl var från 1880 till sin död 1886 kantor i Olaikyrkan och uppförde Johann Sebastian Bachs Matteuspassionen här 1883, för första gången i Baltikum. Byggnadens nuvarande högsta höjd är 123,7 m. Sedan behovet av lutherska gudstjänstlokaler minskat i Tallinn under sovjetockupationen övertogs kyrkan 1950 av en baptistförsamling, som fortfarande använder lokalen. Referenser Sevärdheter i Estland (engelska) Legenden om St Olavs kyrka (engelska) St Olavs kyrka, kort historik (engelska) Externa länkar Sankt Olavs kyrkas webbplats (estniska) Wikimedia Commons har media som rör Sankt Olavs kyrka, Tallinn.
Церква святого Олафа (Таллінн)

Церква святого Олафа (або Церква Олевісте, ест. Oleviste kirik) — баптистська церква, розташована в Таллінні, на місці, де в XII столітті знаходився торговий двір скандинавських купців. Історія Церква присвячена святому Олафу, норвезькому королю Олафу II, під час царювання якого завершився перехід країни до християнства. Крім того, святий Олаф вважався покровителем мореплавців. Найраніші згадки про церкву відносяться до 1267 року. У XV столітті церква була значно перебудована: були споруджені нові хори, подовжню частину перетворили на базиліку з чотиригранними стовпами. Зведення головного нефа були зроблені зірчастими, а бічні — хрестовими. На західному фасаді башти є високе вікно. У 1513–1523 році була прибудована каплиця Діви Марії. В кінці XV — на початку XVI століття, після завершення реконструкції в 1449 році, висота церкви досягала 159 метрів, що на той час дозволяло їй бути найвищою спорудою у світі, а впродовж двох століть, найвищою в Європі, хоча останній факт оспорюється. Церковний шпиль, що зметнувся до неба, був видимий за багато кілометрів і служив орієнтиром для кораблів, ймовірно цим і пояснювалася ідея його будівництва. Проте, така гігантська висота приховувала в собі й значну загрозу: вісім разів церкву вражали удари блискавки, і тричі під час грози вона піддавалася руйнівній пожежі. За інформацією, що дійшла до нас, вогненна заграва була видна навіть з фінських берегів. Саме через таку пожежу 1625 року церква і втратила місце найвищої споруди у світі, відбудований шпиль мав вже меншу висоту. Ще про один цікавий факт, пов'язаний з історією церкви, згадує відомий літописець Балтазар Руссов. У 1547 році до Таллінна приїхали канатоходьці. Вони натягнули між баштою церкви та фортечною стіною довгий канат і стали витворяти на нім небезпечні трюки. Галерея Див. також Список найвищих церков світу Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Церква святого Олафа (Таллінн)
Ukrainische griechisch-katholische Kirche der Dreihändigen Gottesmutter

Die Ukrainische griechisch-katholische Kirche der Dreihändigen Gottesmutter (estnisch Tallinna Kolmekäelise Jumalaema kirik) ist eine Kirche der Ukrainischen griechisch-katholischen Kirche in der estnischen Hauptstadt Tallinn (Reval). Lage Sie befindet sich in der Laboratoriumstraße 22 im nordwestlichen Teil der Revaler Altstadt. Architektur und Geschichte Eine ukrainische Gemeinde bestand in Reval bereits seit dem 17. Jahrhundert. Die heutige Kirche ist in einem mittelalterlichen Kaufmannshaus untergebracht, das von der Kirchengemeinde zum Sakralbau umgebaut wurde. Geweiht ist die Kirche der Dreihändigen Gottesmutter, unter deren Schutz alle zu Unrecht Bestraften stehen sollen. Bei den Sanierungsarbeiten wurde eine Hand aus Ton gefunden. Sie befindet sich heute an einer Wand im Eingangsbereich. Menschen, die sich für zu Unrecht bestraft halten, aber auch unglücklich Verliebte, können Probleme und Bitten aufschreiben und durch eine straßenseitige Luke einwerfen. In der Kirche befindet sich eine Ikonostase von Pyotr Gumenyuk. Der Kirche ist ein Kloster sowie ein ukrainisches Glaubens- und Kulturzentrum angegliedert. Ein kleines Museum zeigt ukrainische sakrale Kunst und Handwerk. Weblinks Informationen zur Kirche. In: visitestonia.com Informationen zur Kirche. In: visittallin.ee Internetauftritt der Gemeinde. In: ukk.ee Zeiten der Messe. In: kotoliku.ee
Three Handed Mother of God Church

The Three Handed Mother of God Church (Estonian: Tallinna Kolmekäelise Jumalaema kirik) is a parish of the Ukrainian Greek Catholic Church located in Tallinn, Estonia. The Evangelical Lutheran Church of Estonia managed the building between 1994 and 1997. In late 1997, the church was destroyed by an arson attack. On 14 October 2000, the church was restored and consecrated in honor of the Virgin Mary. The ceremony was celebrated by Archbishop Ljubomõr Guzar of the Ukrainian Greek Catholic Church. The church has paintings by the artist Lviv Petro Gumenjuk, and the interior was designed and built by one of his assistants Anatoli Ljutjuk. All Masses are celebrated in the Ukrainian language. See also Catholicism in Estonia References
Iglesia de la Madre de Dios de las Tres Manos (Tallin)

La Iglesia de la Madre de Dios de las Tres Manos ​ también conocida como la iglesia greco católica ucraniana de la Madre de Dios de las Tres Manos (en estonio: Tallinna Kolmekäelise Jumalaema kirik o Ukraina kreekakatoliku kirik) es el nombre que recibe un edificio religioso que está afiliado a la Iglesia greco católica ucraniana (una de las iglesia orientales católicas en plena comunión con el Papa en Roma) que está localizada en la 22 calle Laboratooriumi en Tallin, la capital del país europeo de Estonia. La Iglesia Evangélica Luterana de Estonia administró el edificio en el período comprendido entre 1994 y 1997. A finales de 1997, la iglesia fue destruida por el fuego, con un incendio premeditado que terminó con un juicio penal. El 14 de octubre de 2000, la iglesia fue restaurada y consagrada en honor de la Virgen María. La ceremonia fue celebrada por el Arzobispo Ljubomõr Guzar de la Iglesia greco católica ucraniana, La iglesia tiene pinturas del artista Lviv Petro Gumenjuk , y el interior se diseñó y fue construido por uno de sus ayudantes Anatoly Ljutjuk. Todas las misas se celebran en idioma ucraniano.​ Véase también Iglesia católica Iglesia greco-católica ucraniana Referencias
Церква Божої Матері Троєручиці (Таллінн)

Церква Божої Матері Троєручиці (Таллінн) — храм Української греко-католицької церкви в м. Таллінні, Естонія. Історія З 1994 року Конгрегація Троїстої Божої Матері греко-католицької церкви в Таллінні орендувала приміщення каплиці церкви св. Олафа Естонської лютеранської церкви, розташованої в старому місті. В 1997 році церкву підпалили, а з 1998 року приміщення каплиці було викуплено за кошти Конференції католицьких єпископів США. Після переобладнання каплиці, в той же період, громада греко-католиків почала її використовувати як церкву. Храм в жовтні 2000 року освятив архиєпископ Любомир Гузар на честь Божої Матері Троєручиці. Іконостас церкви створений в 1998–2000 роках, а ікони на ньому писав львівський художник Петро Гуменюк, який також написав ікону Покрови Пресвятої Богородиці. Храм засновано за сприяння та пожертви: Ініціативи солідарності німецьких католиків з жителями Центральної та Східної Європи (Renovabis); Bonifatiuswerk; Kirche in Not; Католицької Апостольської Адміністрації Естонії; Талліннського департаменту культурної спадщини; Міністерство внутрішніх справ Естонії; Ради Естонських Церков; родини архієпископа Ендера. Церква підпорядкована Католицькій Апостольській Адміністрації в Естонії, пасторально-міграційному відділу УГКЦ, виконує функцію національного духовно-культурного осередку української діаспори в Естонії. Адміністратор парафії — протоієрей Роман Кіх, який служить також в Тарту в Душпастирстві при римо-католицькій церкві Непорочного зачаття Пресвятої Діви Марії, а також щомісяця відвідує українську громаду при кафедральному соборі святого Генрика. Див. також Монастир Святої Трійці (Вільнюс); Краснобрідський монастир зіслання Святого Духа; Церква Скорботної Богородиці (Рига); Пилвівська церква. Примітки