NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hiiumaa (gemeente)

Hiiumaa (Estisch: Hiiumaa vald) is een gemeente in de Estische provincie Hiiumaa. De gemeente telde 8.418 inwoners op 1 januari 2024 en heeft een oppervlakte van 1.032,44 vierkante kilometer. De gemeente omvat het hele eiland Hiiumaa, inclusief het kleinere bewoonde eiland Kassari en een aantal onbewoonde eilanden. Het is de enige gemeente in de provincie. Geschiedenis Hiiumaa is een fusiegemeente ontstaan op 15 oktober 2017 uit de gemeenten Emmaste, Hiiu, Käina en Pühalepa. Indeling De gemeente telt een stad, Kärdla, en twee grotere nederzettingen met de status van alevik (vlek): Käina en Kōrgessaare. Daarnaast heeft de gemeente 182 dorpen: Aadma, Ala, Allika, Aruküla, Emmaste, Emmaste-Kurisu, Emmaste-Selja, Esiküla, Hagaste, Haldi, Haldreka, Harju, Härma, Hausma, Heigi, Heiste, Heistesoo, Hellamaa, Heltermaa, Hiiessaare, Hilleste, Hindu, Hirmuste, Hüti, Isabella, Jausa, Jõeküla, Jõeranna, Jõesuu, Kaasiku, Kabuna, Kaderna, Kaigutsi, Kalana, Kaleste, Kalgi, Kanapeeksi, Kärdla-Nõmme, Kassari, Kauste, Kerema, Kidaste, Kiduspe, Kiivera, Kitsa, Kleemu, Kodeste, Kogri, Koidma, Kolga, Kõlunõmme, Kõmmusselja, Kopa, Kõpu, Kukka, Külaküla, Külama, Kuri, Kuriste, Kurisu, Kuusiku, Laartsa, Laasi, Laheküla, Lassi, Lauka, Leerimetsa, Lehtma, Leigri, Leisu, Lelu, Lepiku, Ligema, Lilbi, Linnumäe, Lõbembe, Loja, Lõpe, Luguse, Luidja, Määvli, Mäeküla, Mäeltse, Mägipe, Malvaste, Mangu, Männamaa, Mänspe, Mardihansu, Meelste, Metsaküla, Metsalauka, Metsapere, Moka, Muda, Mudaste, Napi, Nasva, Niidiküla, Nõmba, Nõmme, Nõmmerga, Nurste, Ogandi, Ojaküla, Ole, Õngu, Orjaku, Otste, Palade, Palli, Paluküla, Paope, Pärna, Pärnselja, Partsi, Pihla, Pilpaküla, Poama, Prählamäe, Prähnu, Prassi, Pühalepa, Pühalepa-Harju, Puliste, Puski, Putkaste, Rannaküla, Reheselja, Reigi, Reigi-Nõmme, Reikama, Riidaküla, Risti, Ristivälja, Rootsi, Sääre, Sakla, Salinõmme, Sarve, Selja, Sepaste, Sigala, Sinima, Soonlepa, Sõru, Sülluste, Suuremõisa, Suurepsi, Suureranna, Suuresadama, Taguküla, Tahkuna, Tammela, Tammistu, Tareste, Tärkma, Taterma, Tempa, Tiharu, Tilga, Tohvri, Tubala, Ühtri, Ülendi, Ulja, Undama, Utu, Vaemla, Vahtrepa, Valgu, Valipe, Vanamõisa, Värssu, Viilupi, Viiri, Viita, Viitasoo, Vilima, Vilivalla, Villamaa en Villemi.
Dagö kommun

Dagö kommun (estniska: Hiiumaa vald) är en kommun i Estland. Den omfattar hela landskapet Hiiumaa (Dagö) (estniska: Hiiumaa) och är belägen i den västra delen av landet, 140 km väster om huvudstaden Tallinn. Staden Kärrdal (estniska: Kärdla) utgör kommunens (liksom landskapets) centralort. Dagö kommun bildades 2013 när staden Kärrdal och landskommunen Kõrgessaare slogs samman efter en folkomröstning. Den 25 oktober 2017 fick kommunen sin nuvarande omfattning när dåvarande Dagö kommun utvidgades med de tre angränsande kommunerna Emmaste, Käina och Pühalepa. Kommunen omfattar bland annat de tidigare svenskbyarna Hohenholm (estniska: Kõrgessaare), Röicks (Reigi), Buskby (Puski), Malmas (Malvaste) och Mutas (Mudaste). Orter I Dagö kommun finns en stad, två småköpingar samt 182 byar. Städer Kärrdal (estniska: Kärdla) Småköpingar Hohenholm (estniska: Kõrgessaare) Käina Byar Källor
Гіюмаа (волость)

Гі́йумаа (ест. Hiiumaa vald) — волость в Естонії, єдина адміністративна одиниця самоврядування в повіті Гіюмаа. Географічні дані Площа волості — 1023 км2, чисельність населення на 1 січня 2017 року становила 9335 осіб. Населені пункти Адміністративний центр — місто Кярдла (Kärdla linn). Історія 25 жовтня 2017 року після оголошення результатів виборів в органи місцевого самоврядування волость Гіюмаа офіційно утворена шляхом об'єднання міста Кярдла та волостей Гійу, Еммасте, Кяйна та Пюгалепа. Примітки Джерела RV0241: Rahvastik soo, vanuse ja haldusüksuse või asustusüksuse liigi järgi, 1. jaanuar. Eesti Statistika.
Свети Йоан Богослов (Талин)

„Свети Йоан Богослов“ (на естонски: Jaani kirik) е лутеранска енорийска църква в Талин, столицата на Естония. Разположена е южно от историческия център на града, в източната част на Площада на свободата. Построена е през 1862-1867 година в неоготически стил по проект на местния архитект Кристоф Аугуст Габлер.
St. John's Church, Tallinn

St. John's Church (Estonian: Jaani kirik) is a large Lutheran parish church in Tallinn, Estonia. It is dedicated to Saint John the Evangelist, a disciple of Jesus Christ and author of the fourth Christian Gospel. Construction began in 1862, and the church was opened in 1867. History From the time of the Reformation, Estonia's primary religious tradition has been Lutheranism, with a catholic polity, and episcopal government. The national church of Estonia is the Estonian Evangelical Lutheran Church, of which St John's is a parish church. The motivation for construction was the large size of the existing congregation at the neighbouring Holy Spirit parish church (sometimes translated 'Holy Ghost'), which by the mid-nineteenth century numbered more than 14,000 members. Fundraising began in 1851 to provide a new parish church in the expanding suburbs of the 'new' town of Tallinn, at the lower level below the ancient hill-top city settlement (the Toompea). From September 1862 local craftsmen worked on construction, and the church was consecrated on 17 December 1867. Architecture The church is built in the neo-Gothic style, with soaring lancet arches, and is a very large building, spanning three principal aisles, with a tall tower at the west end, topped with a decorative spire. There is a choir and chancel, a small semi-circular apse, and a large vestry. The church is built on the eastern edge of Freedom Square, Tallinn, and dominates the square, architecturally. The Master Mason and building supervisor was Carl Sensenberg, and the architect of the church was Christoph August Gabler (1820–1884), a native architect of the city. Plans to demolish the church were proposed in both the 1930s and the 1950s by architects and planners who felt its style jarred with the other buildings of Freedom Square; local opposition prevented the planned demolition in both cases. Interior, decoration, and ornamentation The church received many gifts at its consecration, including artworks, precious metals (chalices and alms dishes) and a bell. The church still attracts gifts of contemporary artworks, which include modern style embroidered church furnishings (altar frontals, superfrontals, and pulpit falls - unusually the pulpit wears two falls, as it has two pulpit lecterns, allowing the preacher to choose the appropriate direction to face when delivering his address), and contemporary stained glass. A modern stained glass window depiction of the Blessed Virgin Mary, located in the Lady Chapel, is matched by a window on the opposite side of the church depicting the church's patron saint, St John the Evangelist. The large altarpiece which dominates the east end of the church, depicting the Crucifixion, is by Professor Karl Gottlieb Wenig, a graduate of the St. Petersburg Academy of Fine Arts, the same training institution as the church's architect, Gabler. References External links Church website (in English).
Église Saint-Jean de Tallinn

L'église Saint-Jean (estonien : Jaani kirik) est une église évangélique luthérienne située au bord de la place de la Liberté à Tallinn, en Estonie. Histoire L'église Saint-Jean est une paroisse de l'Église évangélique-luthérienne estonienne. L'église du Saint-Esprit ne suffisant plus pour accueillir les 14 000 paroissiens la collecte de fonds commence dès 1851 pour construire une nouvelle église. L'église Saint-Jean conçue par l'architecte Christoph August Gabler est de style néogothique. Sa première pierre est posée le 8 septembre 1862, jour du millième anniversaire de la Russie. Sa construction durera de 1862 à 1867. Suivant la proposition de Theodor Luther l'église est nommée église Saint-Jean en mémoire de l'apôtre Jean, en estonien Jaan. À la fin du XIXe siècle on commence à rénover le quartier et les travaux les plus importants datent des années 1930. C'est à cette époque que la grande place prend sa forme actuelle. Le style néogothique de l'église parait discordant avec les bâtiments construits à l'époque qui sont de style fonctionnaliste et Art déco. Les dirigeants de l'époque décident alors de détruire l'église. Durant les années 1936-1939 des débats houleux avec la paroisse n’empêchèrent pas la décision de détruire l'édifice. À la suite de l'occupation qui débute en 1940 et de la guerre qui suit, ce projet ne se réalisera pas. Dans les années 1950 des architectes avant-gardistes exigent à nouveau sa destruction. Cependant l'église Sait-Jean existe encore de nos jours. Description Le retable représentant "Le Christ cloué sur la croix" est réalisé en 1867 par le Professeur Karl Gottlieb Wenig membre de l'Académie russe des beaux-arts. L'orgue de style néogothique est construite par Gustav Normann en 1869 et elle est utilisée jusqu'en 1911. De 1911 à 1913, August Terkmann construit de nouvelles orgues pneumatiques. De 2005 à 2009 Martin ter Haseborg restaure les orgues qui étaient en très mauvais état. Les vitraux sont de Eva-Aet Jänes, sauf six dans la nef, qui sont dus à Dolores Hoffmann. Bibliographie (ekk) Tiina-Mall Kreem, Viisipäraselt ehitatud : luterlik kirikuehitus, -arhitektuur ja -kunst Eestis Aleksander II ajal (1855-1881), 2010 (ISBN 9789949467051) Références Voir aussi Liens internes Liste d'églises en Estonie Liens externes (ekk + en + fi + de) « Site de l'église » (consulté le 11 novembre 2011) Tiiu Pikkur, « L'église Jaani de Tallinn est rouverte (Tallinna Jaani kirik on jälle avatud) », Eesti Kirik,, 13 juin 2007 (consulté le 11 novembre 2011) « L'église Jaani (Mälestised • 1242 Jaani kirik) », Ministère de la culture, 3 juillet 2007 (consulté le 11 novembre 2011) « Les églises de Tallinn (Tallinnan kirkot) », Association Helsinki-Tallinn (Helsinki-Tallinna seura), 12 décembre 2007 (consulté le 11 novembre 2011) Portail de l’architecture chrétienne Portail de Tallinn Portail du protestantisme
Sint-Janskerk (Tallinn)

De Sint-Janskerk (Ests: Jaani kirik) is een kerkgebouw aan de oostzijde van het Vrijheidsplein aan de zuidkant van de oude binnenstad in Tallinn in Estland. Aan de overzijde van het plein staat de Overwinningskolom van de Onafhankelijkheidsoorlog. De kerk is gewijd aan Johannes evangelist. Geschiedenis Vanaf de tijd van de Reformatie heeft Estland als de primaire religieuze traditie het lutheranisme gehad, met een katholieke staatsbestel en bisschoppelijke overheid. De nationale kerk van Estland is de Estische Evangelisch-Lutherse Kerk, waarvan de Sint-Janskerk een parochiekerk is. De motivatie voor de bouw was de grote omvang van de bestaande gemeente in het naburige Heilige Geestkerk, die in het midden van de negentiende eeuw meer dan 14.000 leden had. In 1851 begon men aan de fondsenwerving om een nieuwe parochiekerk te bouwen in de groeiende buitenwijken van de 'nieuwe' stad van Tallinn, op het lagere niveau onder de oude stad op de heuveltop (de Toompea). Vanaf september 1862 werkten lokale ambachtslieden aan de bouw en de kerk werd geconsacreerd op 17 december 1867. Architectuur De kerk is gebouwd in neogotische stijl, met stijgende lancetbogen en is een vrij groot gebouw met drie gangpaden. Het georiënteerde kerkgebouw bestaat uit een westtoren met ingesnoerde torenspits, een driebeukig schip met vijf traveeën in basilicale opstand en een driezijdige koorsluiting. Het hogere middenschip wordt gedekt door een zadeldak en de zijbeuken door lessenaarsdaken. steunberen
Яановская церковь (Таллин)

Яановская церковь, также церковь Святого Иоанна (эст. Tallinna Jaani kirik) — лютеранская церковь в Таллине, в исторической части города, на площади Свободы. Посвящена Иоанну Богослову. Внесена в Регистр памятников культуры Эстонии как исторический памятник. История Первый камень Яановской церкви был торжественно заложен 8 августа 1862 года. Возведение новой церкви в этом районе было вызвано необходимостью дать возможность свободно отправлять религиозные обряды прихожанам церкви Святого духа — эта церковь перестала вмещать всех прихожан (около 14 000), изучение проектов её расширения и реконструкции показало невозможность их осуществления. Бо́льшая часть необходимых для постройки здания церкви средств была собрана по подписке. Витражи и люстры переданы из других церквей и старше здания. Церковное здание было построено по проекту губернского архитектора Кристофа Августа Габлера. Богослужения проводились на эстонском языке. В 1930-е и в 1950-е годы высказывались предложения по сносу церкви из-за искажения её стиля окружающими зданиями на площади Свободы; местная оппозиция предотвратила запланированный снос в обоих случаях. Здание церкви внесено в Регистр памятников культуры Эстонии как исторический памятник. Церковный колокол — старейший в Таллине колокол с эстонскими надписями (1872). Литература Tallinna Jaani kiriku 60. aastane juubel., Eesti Kirik, nr. 49, 8 detsember 1927, lk. 386—388. Jaani kirik riigi valdusse. Rahvaleht, 26. aprill 1940, nr. 98, lk. 8. Примечания Ссылки Jaani kirik Архивная копия от 14 июля 2019 на Wayback Machine EELK Tallinna Jaani kirik
Orissaare

Orissaare (deutsch Orrisaar) ist ein Dorf (estnisch alevik) in der Landgemeinde Saaremaa im Kreis Saare auf der größten estnischen Insel Saaremaa. Bis 2017 war es der Hauptort einer gleichnamigen Landgemeinde. Beschreibung Das Dorf hat 841 Einwohner (Stand 31. Dezember 2011). Es liegt direkt an der Ostsee. Im Dorf befinden sich eine Bibliothek sowie das 1946 gegründete Gymnasium. Im alten Spritzenhaus ist heute eine Jugendherberge untergebracht. Vor dem Bau des Damms zwischen den Inseln Saaremaa und Muhu 1896 war Orissaare mit seinem Hafen Ankunftsort der Fähren des Festlandverkehrs nach Saaremaa. Der Hafen auf der kleinen, dem Dorf vorgelagerten Insel Illiku hat heute keine logistische Bedeutung mehr. Eiche auf dem Fußballplatz Kuriosum des Ortes ist eine Eiche, die mitten auf dem Spielfeld des örtlichen Fußballplatzes steht. Bei der Erweiterung des Stadions 1951 wurde der Baum stehengelassen, da es den sowjetischen Bauarbeitern nicht gelang, die Wurzeln zu entfernen. Heute haben sich die Fußballspieler an ihn gewöhnt. 2015 wurde die Eiche zum „Europäischen Baum des Jahres“ gewählt. Persönlichkeiten Otto Arthur von Grünewaldt (1847–1922), deutsch-russischer Armeegeneral und Hofstallmeister in Russland Ott Aardam (* 1980), Schauspieler Kaie Kand (* 1984), Leichtathletin Literatur Gertrud Westermann: Baltisches historisches Ortslexikon – I : Estland (einschliesslich Nordlivland). In: Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen (Hrsg.): Quellen und Studien zur baltischen Geschichte. Band 8/I. Böhlau Verlag, Köln / Wien 1985, ISBN 3-412-07183-8, S. 411 (702 S.). Weblinks Gymnasium von Orissaare Panoramafoto des Hafens Einzelnachweise
Orissaare

Orissaare (German: Orrisaar) is a small borough (Estonian: alevik) in Saaremaa Parish, Saare County in western Estonia. Orissaare TV Mast (180 m) is located in Orissaare. An oak growing in the middle of Orissaare stadium won the title of European Tree of the Year in 2015. Notable people from Orissaare Kalle Laanet (born 1965), politician and police officer Villu Kõve (born 1971), Chief Justice of the Supreme Court of Estonia Ott Aardam (born 1980), stage, TV and film actor Kaie Kand (born 1984), heptathlete Gallery References
Orissaare

Le Bourg de Orissaare (en estonien : Orissaare) est un petit bourg (alevik) rural Comté de Saare sur l'île de Saaremaa en Estonie. C'était le centre administratif de la Commune de Orissaare. Au 31 décembre 2011, il comptait 841 habitants. Voir aussi Articles connexes Saaremaa Liens externes Ressource relative à la musique : MusicBrainz Vue panoramique à 360° de Orissaare Références Portail de l’Estonie
Orissaare (plaats)

Orissaare (Duits: Orrisaar) is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van vlek (Estisch: alevik). Tot in oktober 2017 was Orissaare de hoofdplaats van de gemeente Orissaare. In die maand werd de gemeente bij de fusiegemeente Saaremaa gevoegd. Bevolking De plaats had 841 inwoners op 31 december 2011 en 784 inwoners op 31 december 2021. Ligging Orissaare ligt aan Väike väin, de zeestraat tussen de eilanden Muhu en Saaremaa. Een van de bezienswaardigheden van de plaats is een voetbalveld met een eik in het midden. De eik is gekozen tot Europese boom van het jaar 2015. Geschiedenis Orissaare werd voor het eerst genoemd in 1453 als boerderij onder de naam Andres van Orgenzar. In 1530 was voor het eerst sprake van een landgoed Orissaare. Nadat in 1897 de dam tussen Muhu en Saaremaa gereed was gekomen, ontstond een kleine nederzetting op de plaats waar nu Orissaare ligt. In de jaren vijftig van de 20e eeuw begon Orissaare te groeien. Foto's
Орисаре

Орисаре (ест. Orissaare) село је на западу Естоније. Налази се у североисточном делу острва Сареме и административни је центар истоимене општине Орисаре у округу Сарема. Према подацима са пописа становништва 2011. у селу је живело 841 становника и по том параметру Орисаре је једно од већих насеља у округу. Види још Орисаре (општина) Сарема Референце Спољашње везе Званичан веб сајт општине Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (4. фебруар 2010)
Orissaare

Orissaare, i äldre svenska även Örissar är en ort i Estland. Den ligger i Orissaare kommun och landskapet Saaremaa (Ösel), i den västra delen av landet, 140 km sydväst om huvudstaden Tallinn. Orissaare ligger 7 meter över havet och antalet invånare är 1 065. Den ligger på ön Ösel. Terrängen runt Orissaare är mycket platt. Havet är nära Orissaare norrut. Närmaste större samhälle är Maasi, 1,9 km väster om Orissaare. Kommentarer Referenser
Savijärv

Savijärv (järv = See) ist ein natürlicher See in der Gemeinde Põlva in Estland. Er ist 9,2 Hektar groß. Etwa 600 Meter vom See entfernt liegt das Dorf Joosu und etwa 33 Kilometer entfernt der Peipussee (Peipsi-Pihkva järv). Einzelnachweise
Abruka

Abruka (en baix alemany: Abro) és un poble i illa d'Estònia, de 8,78 km² (3,39 milles quadrades), situada al Golf de Riga, a 4 km al sud de l'illa de Saaremaa. El poble inclou les illes més petites i adjacents de Vahase, Kasselaid, Linnusitamaa i Kirjurahu, sumant una àrea total de 10,1 km² (3,9 milles quadrades). Abruka forma part de la parròquia de Saaremaa, al comtat de Saare i té una població de 33 habitants (el 1r de gener de 2011). Història Els primers registres sobre la població d'Abruka provenen de l'Edat Mitjana, quan la zona estava governada pel regne prussià de l'Orde Teutònic; el bisbe d'Ösel-Wiek va fundar una mansió de cria de cavalls a l'illa més gran, anomenada Abro en baix alemany. La població permanent es va desenvolupar el segle XVIII. Des de 1881 fins a 1972, s'hi va operar una escola primària. Abruka és el lloc d'un bosc de fulla ampla típic de l'Europa Central, que és rar a la regió. Per protegir-lo, el 1937 es va crear la Reserva Natural d'Abruka. Hi ha una biblioteca (situada a l'edifici del port) i un museu ubicat al costat del parc de l'antiga mansió, a l'edifici més antic d'Abruka (Casa d'Abruka). Transport S'hi pot arribar mitjançant el vaixell postal Heili des del port de Roomassaare, a Kuressaare. Persones cèlebres Els escriptors bessons Jüri Tuulik i Ülo Tuulik (nascuts el 1940) van néixer a Abruka. Referències
Abruka

Abruka (švédsky Abrö, německy Abro) je jeden z estonských ostrovů v Baltském moři. Abruka se nachází na severním okraji Rižského zálivu, přibližně 12 km jižně od Kuressaare v kraji Saaremaa. Zeměpisné souřadnice středu ostrova jsou 58° 08' 50" severní šířky a 22° 30' 30" východní délky. Ostrov má rozlohu 878 ha. Geografie Abruka se nachází necelých 5 km od jižního pobřeží ostrova Saaremaa, největšího v Západoestonském souostroví. Je obklopen několika dalšími ostrovy a ostrůvky, z nichž největší jsou Vahase na západě, Kasselaid na východě a Linnusitamaa na jihu. Ostrov je dostupný pravidelnou poštovní lodní linkou z kuressaarského přístavu Roomassaare. Osídlení První záznamy o osídlení ostrova pocházejí ze středověku, kdy tu biskup z Kuressaare založil chovný statek. Stálé osídlení začalo v 18. století. Maximální dosažená velikost populace v celé historii ostrova činila 150 lidí. V současnosti má ostrov necelé dvě desítky stálých obyvatel. Osídlení ostrova se soustředí v jeho severní části jako vesnice Abruka, do jejíhož katastru ovšem patří celý ostrov i s přilehlými ostrůvky a která je sama součástí obce Saaremaa. Odkazy Reference Související články Seznam ostrovů Estonska Maják Abruka Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Abruka na Wikimedia Commons http://www.abruka.pri.ee/ Archivováno 27. 8. 2019 na Wayback Machine. Ostrov a vesnice Abruka v elektronickém průvodci Eestigiid.ee (estonsky) Panoramatický letecký pohled na ostrov
Abruka

Abruka (deutsch Abro, schwedisch Abrö) ist eine estnische Insel in der Ostsee. Sie liegt 6 km südlich von Saaremaa im Rigaischen Meerbusen und gehört zu den Moonsund-Inseln. Sie zählt verwaltungsmäßig zum Dorf Abruka (Abruka küla) in der Landgemeinde Saaremaa (Kreis Saare). Die Insel hat eine Fläche von 8,78 km² und ist größtenteils von Laubwald bedeckt. Ihr vorgelagert sind mehrere kleine Eilande, darunter Vahase, Kasselaid und Linnusitamaa (deutsch wörtlich: „Vogelkot-Insel“). Derzeit leben knapp dreißig Menschen dauerhaft auf Abruka. Eine Gedenkstätte für fünf Bewohner, die bei dem Untergang der Fähre Estonia umkamen, befindet sich auf dem Waldfriedhof von Abruka. Auf der Insel stehen zwei Leuchttürme. Von Roomassaare (Ortsteil und Hafen von Kuressaare) auf Saaremaa bestehen regelmäßige Fährverbindungen nach Abruka. Weblinks
Abruka

Abruka (Low German: Abro) is a village in Estonia, primarily composed of the 8.78 km2 (3.39 sq mi) island of Abruka in the Gulf of Riga, 4 km south of the island of Saaremaa. The village includes the smaller adjacent islands of Vahase, Kasselaid, Linnusitamaa and Kirjurahu, resulting in a total area of 10.1 km2 (3.9 sq mi). Abruka is part of Kaarma district (osavald) of Saaremaa Parish, Saare County. The village has a population of 33 (as of 1 January 2011). The first records about the population on Abruka originate from the Middle Ages, when the area was ruled by the Prussian State of the Teutonic Order; the Bishop of Ösel-Wiek founded a horse breeding manor on the largest island, named Abro in the Teutonic Order's Low German language. Permanent population developed in the 18th century. From 1881–1972, an elementary school operated on Abruka. Abruka is the site of a Central European-type broadleaf forest, which is rare in the region. To protect this a nature reserve was created in 1937. There is a library (located in the harbour building) and a museum which is located on the side of the former manor park in the oldest building on Abruka (the Abruka House of the Abruka Manor). Abruka can be reached by postboat Heili from Roomassaare harbour in Kuressaare. The twin writers Jüri Tuulik and Ülo Tuulik (born 1940) were born on Abruka. Gallery See also Abruka Nature Reserve Kasselaid References External links www.abruka.ee Abruka.pri.ee Archived 2019-08-27 at the Wayback Machine (in Estonian)
Abruka

Abruka es una isla perteneciente a Estonia. La isla se encuentra localizada en el golfo de Riga, en el mar Báltico, a 6 km al sur de Saaremaa. La isla ocupa una superficie de 8,8 km² y alberga una población de 34 habitantes (2004). La isla pertenece al municipio (vald) de Kaarma y a la provincia de Saaremaa. A lo largo de los siglos, la isla ha formado parte de diversas potencias de la zona, como Dinamarca, Suecia, Alemania y Rusia. La isla alberga un puerto. La población local vive principalmente del turismo y la pesca. Referencias Enlaces externos Museo de Abruka
Abruka

Abruka je estonski otok u Baltičkom moru. Pripada općini Kaarma i okrugu Saare. Površina otoka je 8,78 km2, nalazi se 6 km od luke Roomassaare u blizini Kuressaare na otoku Saaremaa. Na otoku je 2011. živjelo 33 stanovnika. Izvori Vanjske poveznice [neaktivna poveznica] Ostali projekti