NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Oude sterrenwacht van Tartu

De Oude Sterrenwacht van Tartu (Estisch: Tartu Tähetorn) is een observatorium in Tartu, Estland. Het observatorium heeft een aanzienlijke geschiedenis en heeft bijgedragen aan belangrijk onderzoek op het gebied van astronomie. Geschiedenis De bouw van de sterrenwacht van de toenmalige Keizerlijke Universiteit van Dorpat begon in 1808 en werd voltooid in 1810. Het duurde echter nog enkele jaren voordat alle benodigde instrumenten waren geïnstalleerd. Een opmerkelijke wetenschapper die verbonden was aan het observatorium was Friedrich Georg Wilhelm Struve, een astronoom van Baltisch-Duitse afkomst. Struve voerde geodetische metingen uit die bevestigden dat de aarde een bolvorm heeft. Als een van de meetpunten van Struve is de Oude Sterrenwacht van Tartu opgenomen in de UNESCO Werelderfgoedlijst. Struve gebruikte de Fraunhofer telescoop voor de studie van dubbelsterren en publiceerde in 1827 een catalogus met deze objecten. Een andere bekende wetenschapper die hier heeft gewerkt, is Ernst Öpik. Öpik was in 1922 de eerste die de afstand tot de Andromedanevel bepaalde, waarmee hij aantoonde dat er melkwegstelsels buiten de Melkweg bestaan. Zijn werk heeft bijgedragen aan ons begrip van de omvang van het universum. De oude sterrenwacht was in gebruik tot 1964 toen de astronomen verhuisden naar het nieuwe Tartu Observatoorium. Heden Tegenwoordig functioneert het observatorium als een museum en is het eigendom van het Universiteitsmuseum van Tartu. Het museum toont tentoonstellingen over de prestaties van wetenschappers zoals Struve en Öpik, evenals andere onderwerpen die verband houden met astronomie, geodesie en seismologie. Bezoekers hebben de mogelijkheid om lichtgevende sterrenbeelden te bestuderen, meteoren te tellen en echte meteorietfragmenten te verkennen. Daarnaast worden historische telescopen tentoongesteld, waaronder de waardevolle Fraunhofer-lens telescoop die wereldwijde bekendheid geniet. Externe links Website
Tartus gamla observatorium

Tartus gamla observatorium (estniska: Tartu Tähetorn, ursprungligt namn på tyska: Die Sternwarte) byggdes för Tartu universitet efter att universitetet åter öppnat 1802. Historia Observatoriet ritades av Johann Wilhelm von Krause och byggdes 1808–1810 på Toomemägi (Domberget) i Tartu. Från början hade observatoriet ett spegelteleskop, som tillverkats av Wilhelm Herschels verkstad och en akromatiskt teleskop från Trotztop met 1,5 meters brännvidd. År 1814 fick observatoriet en meridiancirkel från Dollond & Aitchison och 1822 ett meridiancirkel från Reichenbachs verkstad i München (Mathematisch-Feinmechanisches Institut). År 1824 kom en 24 cm Fraunhofer-refraktor, vilket på den tiden gjorde det till det största akromatiska teleskopet i världen. När Struve började sätta samman Struves meridianbåge 1816 blev observatoriet dess första mätpunkt. Friedrich Georg Wilhelm Struve blev 1818 professor i astronomi i Dorpat (Tartu), där han också studerat och disputerat. Han blev 1820 även chef för observatoriet, och detta blev under hans ledning ett av de ledande astronomiska observatorierna. År 1946 skiljdes observatoriet organisatoriskt från Tartus universitet och lades under Estniska vetenskapsakademien. Universitetet byggde 1957 ett nytt observatorium, Tartu observatorium, på kullen Tõravere på universitetsområdet i Nõo kommun utanför Tartu. Universitets museer Tartu universitetsmuseum Tartu universitets naturhistoriska museum Tartus gamla anatomiska teater Tartu universitets konstmuseum Tartu universitets botaniska trädgård Bildgalleri Källor Tartu Observatory, Estonia från UNESCO (engelska) Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Tartus gamla observatorium. Tartu Old Observatory (engelska)
Leisi

Leisi je obec a administrativní centrum obce v kraji Saaremaa v Estonsku. Další informace V obci je pravoslavný kostel Svaté Olgy postavený v letech 1871–1872, který je pod správou Estonské apoštolské pravoslavné církve a také baptistický kostel. U vesnice se nachází památkově chráněný bludný balvan Võlupe (Võlupe rändrahn) transportovaný na místo zaniklým ledovcem z Finska v době ledové. V obci je také škola a knihovna. Přes Leisi teče řeka Leisi. K obci také patří vesnice Triigi a přístav Triigi (Triigi Sadam) zajišťující spojení s ostrovem Hiiumaa. Galerie Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Leisi na Wikimedia Commons Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Leisi na polské Wikipedii.
Leisi

Leisi (estnisch Leisi alevik – dt. Laisberg) ist ein Dorf der Landgemeinde Saaremaa im Kreis Saare im Norden der größten estnischen Insel Saaremaa. Bis 2017 war es der Hauptort einer gleichnamigen Landgemeinde. Einwohnerschaft und Lage Das Dorf hat 264 Einwohner (Stand 31. Dezember 2011). Die Entfernung zur Inselhauptstadt Kuressaare beträgt 39 Kilometer. Der Ort liegt am südlichen Ende der Bucht Parasmetsa (Parasmetsa laht) mit ihren Badestränden. Nordwestlich der Dorfkerns mündet der Fluss Leisi (Leisi jõgi) in die Ostsee. Geschichte Leisi wurde erstmals im Jahr 1645 unter dem Namen Löyszküll urkundlich erwähnt. Im 17. Jahrhundert entstand ein Hof als Kronsgut. Im 19. Jahrhundert wurde das meiste Land an die Bauern verteilt und das Hofland der orthodoxen Kirche überwiesen. Im Frühjahr 1843 trat ein Drittel der Bevölkerung des örtlichen Kirchspiels von der lutherischen Kirche zur Orthodoxie über, meist in der Hoffnung auf eine Zuteilung von Ackerböden. 1850 wurde in Leisi eine orthodoxe Kirchengemeinde gegründet. Kirche der Heiligen Olga Das orthodoxe Gotteshaus von Leisi wurde 1873 eingeweiht. Es trägt den Namen der heiligen Olga von Kiew. Der Grundriss des Sakralbaus folgt einem griechischen Kreuz. Darüber erheben sich fünf silberfarbene Kuppeln aus Zinkblech. Das unter der Leitung des Rigaer Architekten Heinrich Carl Scheel geplante Gebäude ist ein Typenprojekt. Die gleichen Gotteshäuser stehen in Arussaare, Lalsi, Ööriku, Uraste und an weiteren Orten. Die orthodoxe Gemeinde untersteht heute der an Konstantinopel ausgerichteten Estnischen Apostolisch-Orthodoxen Kirche (EAÕK). Daneben gibt es am Ort eine kleine baptistische Kirchengemeinde. Literatur Gertrud Westermann: Baltisches historisches Ortslexikon – I : Estland (einschliesslich Nordlivland). In: Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen (Hrsg.): Quellen und Studien zur baltischen Geschichte. Band 8/I. Böhlau Verlag, Köln / Wien 1985, ISBN 3-412-07183-8, S. 286 (702 S.). Ivar Sakk: Eesti kirikud. Teejuht. Tallinn 2014, S. 339. Weblinks Eintrag in Eesti Entsüklopeedia (Online-Fassung) Beschreibung (eestigiid.ee) Orthodoxe Kirchengemeinde Mittelschule von Leisi Einzelnachweise
Leisi

Leisi est un petit bourg (alevik) rural de la commune de Saaremaa, situé dans le comté de Saare en Estonie. De 1990 à 2017, il était le centre administratif de la commune de Leisi. Au 31 décembre 2011, il comptait 264 habitants. Voir aussi Liens internes Angla Liens externes Références Portail de l’Estonie
Leisi (vlek)

Leisi is een plaats in de gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa in Estland. De plaats heeft de status van vlek (Estisch: alevik). Tot in oktober 2017 was Leisi de hoofdplaats van de gemeente Leisi. In die maand werden de twaalf gemeenten op het eiland Saaremaa samengevoegd tot de fusiegemeente Saaremaa. Bevolking Het dorp had 264 inwoners op 31 december 2011 en 271 inwoners op 31 december 2021. Geografie De plaats ligt aan de noordkust van het eiland Saaremaa; ten westen van de plaats ligt een bos. Bij Leisi komt de gelijknamige rivier in de Oostzee uit. In de gemeente Saaremaa ligt nog een tweede plaats Leisi, met de status van dorp. De afstand tussen de twee plaatsen bedraagt 33 km. Vanuit Upa (bij Kuressaare) loopt de weg Tugimaantee 79 naar Leisi.
Лейзи

Ле́йзи (эст. Leisi) — посёлок в волости Сааремаа уезда Сааремаа, Эстония. До административной реформы местных самоуправлений Эстонии 2017 года входил в состав волости Лейзи и был её административным центром. География и описание Расположен в северной части острова Сааремаа, на берегу залива Парасметса, в 36 километрах к северу от уездного и волостного центра — города Курессааре. Высота над уровнем моря — 16 метров. В границах посёлка находится часть природоохранной зоны Вяйнамере. Климат умеренный. Официальный язык — эстонский. Почтовый индекс — 94202. Население По данным переписи населения 2021 года, в Лейзи насчитывался 271 житель, из них 268 (98,9 %) — эстонцы. По данным переписи населения 2011 года, в посёлке проживали 264 человека, все — эстонцы. Численность населения посёлка Лейзи по данным переписей населения: *Деревни Лейзи I, Лейзи II, и Олгакюла вместе Численность населения деревень Лейзи I, Лейзи II, и Олгакюла, из которых в 1977 году был сформирован посёлок Лейзи: История Первое упоминание о Лейзи относится к 1645 Году (Löißkull, Loyßküll, Löysekull); в 1798 году упоминается Laisiküll. Во времена шведского правления, во второй половине XVII века, на землях современного посёлка Лейзи была основана государственная мыза Лайсберг (Laisberg). В XIX веке большая часть земли здесь была передана крестьянам, а земли мызы Лайсберг были переданы церкви. К началу XX века возник посёлок, который на севере охватывал также земли мызы Паррасмец (рус. Паррасмецъ, нем. Parrasmetz, эст. Parasmetsa mõis). На севере посёлка Лейзи, у поворота шоссе Мустъяла ранее находилась скотоводческая мыза Шарлоттенталь (нем. Charlottenthal, в 1781 году упоминается как нем. Charlottendahl), также мыза Йыэ (эст. Jõe karjamõis). В 1851 году в посёлке была открыта православная церковно-приходская школа. В 1970-х годах в списке населённых пунктов значились две деревни с названием Лейзи: Лейзи I и Лейзи II. Из них в 1977 году был снова сформирован посёлок, в который также была включена деревня Олгакюла (эст. Olgaküla). В посёлке находится братская могила советских воинов, павших во Второй мировой войне, с надписью на памятнике «Вечная слава героям, павшим в боях за свободу и независимость нашей Родины 1941—1945» ( с 1997 до 2022 года). Согласно опубликованному 30 ноября 2022 года протоколу рабочей группы по советским памятникам при Госканцелярии Эстонии памятник был признан «красным монументом», подлежал демонтажу и замене на т. н. нейтральный с надписью «Жертвы Второй мировой войны». Памятник был демонтирован весной 2023 года (см. Список советских военных памятников Эстонии). Инфраструктура В посёлке с 1950 года работает средняя школа (в 2002/2003 учебном году 331 ученик; в 2009/2010 учебном году — 232 ученика), есть почтовое отделение, дом культуры, библиотека, продуктовый магазин, стадион, певческая эстрада, пожарная часть. Действует православная церковь Святой Ольги (построена в 1873 году по типовому проекту, такие же церкви есть в деревнях Аруссааре, Лалси, Ээрику и Урусте). Также действует баптистский приход. Галерея Примечания
Лејси

Лејси (ест. Leisi) село је на западу Естоније. Налази се у северном делу острва Сареме и административни је центар истоимене општине Лејси у округу Сарема. Према подацима са пописа становништва 2011. у селу је живело 264 становника. Види још Лејси (општина) Сарема Референце Спољашње везе Званичан веб сајт општине Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (31. децембар 2007)
Leisi

Leisi (tyska: Laisberg) är en småköping (estniska: alevik) i västra Estland. Den är centralort i Leisi kommun i landskapet Saaremaa (Ösel), 150 km sydväst om huvudstaden Tallinn. Antalet invånare är 264. Leisi ligger utmed ön Ösels nordkust vid bukten Upsulaht och inte långt från Sölasund (estniska: Soela väin) som skiljer Ösel från Dagö. Genom byn rinner vattendraget Leisi jõgi. Från grannbyarna Triigi och Soela utgår färjetrafiken mellan Ösel och Dagö. Källor
Rooglaiu

Rooglaiu ist ein Dorf (estnisch küla) in der Landgemeinde Lääneranna im Kreis Pärnu (bis 2017: Landgemeinde Hanila im Kreis Lääne) in Estland. Bis zur Neugründung der Landgemeinde Lääneranna hieß der Ort „Rannaküla“ und wurde umbenannt, um sich von Rannaküla zu unterscheiden, da beide nun in derselben Landgemeinde liegen. Beschreibung Der Ort hat zwölf ständige Einwohner (Stand 31. Dezember 2011). Er liegt direkt an der Ostsee und ist Teil des Nationalparks Matsalu. Von Rooglaiu aus führt ein Weg nach Norden zur Landspitze Rooglaiu neem mit ihrem kleinen Ankerplatz. Die Landschaft wird von Wacholder geprägt. Im Sommer versammeln sich dort zahlreiche Kraniche. In Rooglaiu befindet sich auf dem ehemaligen Bauernhof Mäe talu das Kultur- und Erholungszentrum Algallika (zu deutsch „Urquell“). Es bietet auch Übernachtungsmöglichkeiten an. Weblinks Offizielle Internetseite Kultur- und Erholungszentrum Algallika Einzelnachweise
Rooglaiu

Rooglaiu es una localidad del municipio de Lääneranna en el condado de Pärnu, Estonia, con una población censada a final del año 2011 de 12 habitantes. Se encuentra ubicada al noroeste del condado, cerca de la costa del golfo de Riga y de la frontera con los condados de Rapla y Lääne.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Rooglaiu.
Rooglaiu

Rooglaiu is een plaats in de Estlandse gemeente Lääneranna, provincie Pärnumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla). Tot in oktober 2017 behoorde Rooglaiu onder de naam Rannaküla tot de gemeente Hanila. In die maand ging Hanila op in de fusiegemeente Lääneranna. De gemeente verhuisde daarmee van de provincie Läänemaa naar de provincie Pärnumaa. De naam Rannaküla moest veranderd worden, omdat er in de gemeente Varbla, die ook naar Lääneranna ging, nog een dorp Rannaküla lag. Bevolking Het dorp had 12 inwoners op 31 december 2011 en 16 inwoners op 31 december 2021.
Рооґлайу

Ро́оґлайу (ест. Rooglaiu) — село в Естонії, у волості Ляенеранна повіту Пярнумаа. Населення Чисельність населення на 31 грудня 2011 року становила 12 осіб. Історія До 21 жовтня 2017 року село входило до складу волості Ганіла і мало назву Раннакюла. Примітки Джерела Eesti 2011. aasta rahvaloendus. PC003:Population by place of residence (settlement), 31 December 2011. Eesti Statistika. Посилання Офіційний сайт волості Ганіла (ест.)
Turbuneeme

Turbuneeme es una localidad del municipio de Kuusalu en el condado de Harju, Estonia, con una población censada a final del año 2011 de 68 habitantes. Se encuentra ubicada al este del condado, cerca de la costa del mar Báltico, de la frontera con el condado de Lääne-Viru y del parque nacional de Lahemaa.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Turbuneeme.
Turbuneeme

Turbuneeme is een plaats in de Estlandse gemeente Kuusalu, provincie Harjumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla). Bevolking Het dorp had 68 inwoners op 31 december 2011 en 43 inwoners op 31 december 2021. Ligging De plaats ligt op het schiereiland Pärispea.
Турбунеэме

Ту́рбунеэме (эст. Turbuneeme), ранее также Ту́рбонеме, Ту́рбанеэме (эст. Turbaneeme) и Ту́рбунеме — деревня на севере Эстонии в волости Куусалу, уезд Харьюмаа. География и описание Деревня расположена на восточном берегу полуострова Пяриспеа, на территории национального парка Лахемаа. В деревне есть порт. На территории Турбунеэме, в море недалеко от берега, находится валун Пайнува — седьмой по величине эрратический валун Эстонии, природоохранный объект. Его объём составляет 340 м³. Климат умеренный. Официальный язык — эстонский. Почтовый индекс — 74707. Высота над уровнем моря — 16 метров. Население По данным переписи населения 2021 года, в Турбунеэме проживали 43 человека, из них 42 (97,7 %) — эстонцы. Численность населения деревни Турбунеэме по данным переписей населения: История В письменных источниках 1694 года упоминается Turbanem ~ Urbanem (мыс), 1699 года — Turbo Nehm, 1732 года — Turboneme (деревня), 1739 года — Turbonehm, 1770 года — Turbanem, 1797 года — Turbane, 1798 года — Turbonem, 1940 года — Turbinieme. В русских источниках 1900 и 1913 годов упоминается такое название деревни, как Турбонеме. В источниках 1920 и 1930 годов деревня записана как Турбанеэме (эст. Turbaneeme). Турбунеэме в народе делится на три части: Ахьюотс (эст. Ahjuots — «Печной конец»), Лыукаотс (эст. Lõukaots — «Очажный конец») и Прассиотс (эст. Prassiots — «Разгульный конец»). Примечания
Suureranna

Suureranna ist ein Dorf (estnisch küla) in der Landgemeinde Hiiumaa (2013 bis 2017: Landgemeinde Hiiu, davor Landgemeinde Kõrgessaare) auf der zweitgrößten estnischen Insel Hiiumaa (deutsch Dagö). Beschreibung Suureranna hat 23 Einwohner (Stand 31. Dezember 2021). Der Ort liegt im Südosten der Halbinsel Kõpu (Kõpu poolsaar) direkt an der Ostsee. Der feine Sandstrand erstreckt sich seicht ins Meer. Östlich des Dorfes befindet sich das 247,4 Hektar große Schutzgebiet Suureranna (Suureranna hoiuala). Es wurde 2007 zum Schutz der fragilen Flora an der Westküste Hiiumaas ins Leben gerufen. Weblinks Beschreibung des Ortes (estnisch) Tourismus in Suureranna (deutsch) Einzelnachweise
Suureranna

Suureranna es una localidad del condado de Hiiu, Estonia, con una población censada a final del año 2011 de 14 habitantes. Se encuentra ubicada en la isla de Hiiumaa (archipiélago Moonsund), al noroeste del país, junto a la costa del mar Báltico y a poca distancia al norte de la isla de Saaremaa.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Suureranna.
Suureranna

Suureranna is een plaats in de Estlandse gemeente Hiiumaa, provincie Hiiumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla). Suureranna hoorde tot in oktober 2013 bij de gemeente Kõrgessaare, daarna tot in oktober 2017 bij de gemeente Hiiu en sindsdien bij de fusiegemeente Hiiumaa. Het ligt op het schiereiland Kõpu. Bevolking Het dorp had 35 inwoners op 31 december 2011 en 23 inwoners op 31 december 2021.
Kaalupi laht

Kaalupi laht ist ein natürlicher See in der Landgemeinde Saaremaa im Kreis Saare, auf der größten estnischen Insel Saaremaa. 3,5 Kilometer vom 13 Hektar großen See entfernt liegt der Ort Mändjala und vier Kilometer entfernt die Ostsee. Mit einer maximalen Tiefe von 50 Zentimetern ist er sehr seicht. Einzelnachweise
Kaalupi laht

Kaalupi laht är en sjö i Estland. Den ligger i kommunen Kärla vald och landskapet Saaremaa (Ösel), i den västra delen av landet, 200 km sydväst om huvudstaden Tallinn. Kaalupi laht ligger 1 meter över havet. Den ligger på ön Ösel. Kommentarer Referenser
Каалупі

Ка́алупі, або Каалупеа, або Ліндулагт, (ест. Kaalupi laht, Kaalupea laht, Lindulaht) — природне озеро в Естонії, у волості Ляене-Сааре повіту Сааремаа. Розташування Каалупі належить до Західно-острівного суббасейну Західноестонського басейну. Озеро лежить на північний захід від села Мяндьяла. Акваторія водойми входить до складу заказника Муллуту-Лооде (Mullutu-Loode hoiuala). Опис Каалупі — прибережне галотрофне озеро. Загальна площа озера становить 13 га. Довжина — 1 000 м, ширина — 400 м. Найбільша глибина — 0,5 м. Довжина берегової лінії — 3 355 м. Площа водозбору — 15,9 км². Примітки Джерела Keskkonnaregistri avalik teenus. Kaalupi laht. Keskkonnainfo. Eeesti järvede nimestik. Looduslikud ja tehisjärved [Архівовано 9 березня 2016 у Wayback Machine.]. — Tallinn, 2006. ISBN 978-9985-881-40-8
Kelnase

Kelnase is a village in Viimsi Parish, Harju County in northern Estonia. Its one of the three villages located on the island of Prangli, the others being Idaotsa and Lääneotsa. Kelnase is the location of the main harbour on the island. Administratively the island of Keri, located about 6 km north, known for its lighthouse also belongs to Kelnase village. References
Kelnase

Kelnase es una localidad del municipio de Viimsi en el condado de Harju, Estonia, con una población censada a final del año 2011 de 23 habitantes. Se encuentra ubicada en el centro-norte del condado, a poca distancia al norte de Tallin y junto a la costa del golfo de Finlandia (mar Báltico).​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Kelnase.
Kelnase

Kelnase is een plaats op het Estlandse eiland Prangli, dat deel uitmaakt van de gemeente Viimsi in de provincie Harjumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla). Bevolking Het dorp had 23 inwoners op 31 december 2011 en 64 inwoners op 31 december 2021. Ligging Kelnase ligt op de noordpunt van het eiland en herbergt de haven. Hier wordt een veerdienst met Leppneeme op het vasteland onderhouden. Geschiedenis Kelnase bestaat sinds 1934 en heette eerst Kelnasiotsa. Sinds 1940 heet de plaats Kelnase. Foto's
Келназе

Ке́лназе (эст. Kelnase), ранее также Ке́лназео́тса (эст. Kelnaseotsa) — деревня в волости Виймси уезда Харьюмаа, Эстония. География и описание Расположена в северной части острова Прангли. Административно к деревне Келназе относится малый остров Кери, расположенный в 6,3 км к северу от острова Прангли, и несколько меньших островков к западу от Прангли, таких как Алликари, Рохукари, Сейнакари, Турсакари и др. Западная и северная часть деревни относятся к территории ландшафтного заповедника Прангли. В деревне работает порт Келназе. Климат умеренный. Официальный язык — эстонский. Почтовый индекс — 74006. Население По данным переписи населения 2021 года, в Келназе насчитывалось 64 жителя, из них 63 (98,4 %) — эстонцы. По данным переписи населения 2011 года в деревне проживали 23 человека (национальный состав неизвестен). Численность населения деревни Келназе: История В 6,3 км к северу от Прангли расположен малый остров Кери (площадь 0,05 км2), расположенный рядом с важным морским путём. Уже в 1719 году на нём был построен маяк, чьё массивное каменное основание издалека напоминает графин. Высота маяка составляет 30,8 м, высота огня над уровнем моря — 31,4 м, свет достигает расстояния в 16,3 морских миль. В 1902 году на острове Кери при бурении колодца был обнаружен горючий газ. В 1906–1912 годах его использовали как для освещения маяка, так и для отопления помещений, пока один сильный толчок земной коры внезапно не прервал его поток. Галерея Примечания
Must-Jaala

Must-Jaala järv (est. Must-Jaala järv) – jezioro w gminie Illuka, w prowincji Virumaa Wschodnia, w Estonii. Położone jest na terenie obszaru chronionego krajobrazu Kurtna (est. Kurtna maastikukaitseala). Ma powierzchnię 1,1 hektara, linię brzegową o długości 407 m, długość 140 m i szerokość 110 m. Jest jednym z 42 jezior wchodzących w skład pojezierza Kurtna (est. Kurtna järvestik). Sąsiaduje z jeziorami Martiskajärv, Jaala järv, Ahenjärv, Aknajärv, Kurtna Suurjärv. Przypisy
Virtsiku järv

Virtsiku (est. Virtsiku järv) – jezioro w gminie Illuka, w prowincji Virumaa Wschodnia, w Estonii. Położone jest na terenie obszaru chronionego krajobrazu Kurtna (est. Kurtna maastikukaitseala). Ma powierzchnię 2,1 hektara, linię brzegową o długości 555 m, długość 210 m i szerokość 150 m. Jest otoczone lasem, ma brzegi bagienne. Jest jednym z 42 jezior wchodzących w skład pojezierza Kurtna (est. Kurtna järvestik). Sąsiaduje z jeziorami Nootjärv, Aknajärv, Allikjärv, Kihljärv. Przypisy
Kirjakjärv

Kirjakjärv (est. Kirjakjärv) – jezioro w gminie Illuka, w prowincji Virumaa Wschodnia, w Estonii. Położone jest na terenie obszaru chronionego krajobrazu Kurtna (est. Kurtna maastikukaitseala). Ma powierzchnię 13,8 hektara, linię brzegową o długości 1815 m, długość 720 m i szerokość 320 m. Jest otoczone podmokłym lasem. Przepływa przez nie rzeka Mustajõgi. Jest jednym z 42 jezior wchodzących w skład pojezierza Kurtna (est. Kurtna järvestik). Sąsiaduje z jeziorami Peen-Kirjakjärv, Kurtna Suurjärv, Jaala järv, Valgejärv, Must-Jaala, Sisalikujärv. Przypisy
Kirjakjärv

Kirjakjärv är en insjö i nordöstra Estland. Den ligger i Alutaguse kommun i landskapet Ida-Virumaa, 160 km öster om huvudstaden Tallinn. Kirjakjärv är 0,138 kvadratkilometer och är belägen 42 meter över havet. Den avvattnas av Mustajõgi som mynnar i Narvafloden. I omgivningarna runt Kirjaka Järved växer i huvudsak blandskog. Kirjakjärv är beläget i ett område med många sjöar som ibland benämns Kirjaka järved (Kirjakasjöarna) och ibland Kurtna järvestik De närmaste sjöarna är Jaala järv och Peen-Kirjakjärv, båda genom små vattendrag förbundna med Kirjakjärv. Källor