NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Municipio di Tartu

Il municipio di Tartu (in estone Tartu raekoda) è la sede dell'amministrazione comunale della città di Tartu, in Estonia, ed è considerato uno dei simboli della città insieme al vecchio ponte in pietra Kivisild. È situato nel centro della città, a poche decine di metri di distanza dal fiume Emajõgi e dal ponte Kaarsild. Storia L'edificio venne costruito tra il 1782 e il 1789, su progetto dell'architetto di origine tedesca Johann Heinrich Bartholomäus Walther, in seguito al grande incendio che nel 1775 aveva distrutto gran parte della città, compreso il precedente edificio del comune. Nel tempo i locali del palazzo hanno avuto diverse funzioni: inizialmente nel piano seminterrato e nell'ala sinistra del piano terra si trovava una prigione, mentre nell'ala destra vi era una pesa pubblica. Nei due piani superiori, a cui si accede tramite una scalinata che parte direttamente dal portone al centro della facciata principale, si trovano gli uffici comunali, e una volta vi si trovavano anche alcune aule di tribunale. Negli anni la disposizione dei locali del piano terra è stata completamente ridisegnata, e dopo la prigione vi hanno trovato posto per un certo periodo degli uffici bancari. Al giorno d'oggi nell'ala sinistra si trova un centro visitatori, mentre dal 1922 il piano terra dell'ala est ospita una farmacia. I piani superiori non hanno invece subito molte modifiche, e sono ancora usati come uffici comunali. Nel 2001 è stato installato nella torre dell'orologio un carillon composto da 18 campane in bronzo realizzato a Karlsruhe in Germania. Nel 2016 il carillon è stato ingrandito con l'installazione di 16 nuove campane, facendolo diventare il più grande del paese e una delle principali attrazioni turistiche della città. Descrizione Esteriormente l'edificio mostra un insieme di stili neoclassico, barocco e rococò: a pianta rettangolare, è caratterizzato da una facciata principale in stile neoclassico con tre pieni e nove aperture a piano. Al centro della facciata si trova un avancorpo leggermente sporgente, sormontato da un timpano con al centro una decorazione in stile rococò. Le facciate laterali, più corte, presentano la stessa suddivisione in piani e la stessa decorazione della facciata principale, ma con solo cinque aperture per lato. L'edificio è sormontato da un ampio tetto a falde, al centro del quale si innalza la torre dell'orologio di stile barocco, costruita nel 1784, che ospita un carillon di campane. Lo stile del palazzo ricorda quello del municipio di Narva, costruito nella seconda metà del XVII secolo. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su municipio di Tartu
Stadhuis van Tartu

Het Stadhuis van Tartu, gelegen op het stadsplein in het centrum van de Estse stad Tartu, is gebouwd tussen 1782 en 1789 na de Grote Brand van Tartu. Het is het derde stadhuis op dezelfde locatie. Het neoclassicistische ontwerp met rococo- en barokelementen is van de hand van de Duitse architect Johann Heinrich Bartholomäus Walter. De architectuur vertoont overeenkomsten met het Stadhuis van Narva. De toren herbergt een dagelijks bespeelbaar carillon. Ondanks historische waarde kampte het stadhuis altijd met ruimtegebrek; delen van het gebouw huisvesten momenteel een apotheek.
Ратуша (Тарту)

Ратуша (эст. Tartu raekoda) — административное здание в Тарту, место размещения городской администрации. Расположена на Ратушной площади в центре Старого города. История Историческая деревянная застройка центра города и деревянная ратуша 1730 года постройки погибли в грандиозном городском пожаре 1775 года. Современное здание ратуши строилось с 1782 по 1786 год, отделочные работы велись до 1789 года, проект здания выполнил архитектор Иоганн Генрих Вальтер. В правом крыле цокольного этажа была устроена городская весовая (важня) с выездами на боковую и заднюю сторону здания. Цокольные помещения и подвал заняла тюрьма. В верхних этажах разместилось городское управление (магистрат). В искусстве В фильме «Имена в граните» (2002) по сюжету киноленты в мае 1918 года, во времена оккупации Эстонской республики Германской империей, когда власть размышляет о создании Балтийского герцогства, несколько гимназистов коммерческого училища г. Тарту пробираются на городскую ратушу и устанавливают флаг Эстонской республики. В 2015 году роман Тавета Атласа «Помост ужасов на крыше тартуской ратуши» был признан лучшим романом эстонского автора в ежегодном конкурсе «Сталкер», проводимом Союзом эстонской фантастики. Литература Памятники искусства Советского Союза. Белоруссия, Литва, Латвия, Эстония. Справочник-путеводитель. Москва: Искусство. 1986. ISBN 5-210-00094-X. Примечания Ссылки Тартуская ратуша Ратушная площадь Тарту и городская ратуша
Tartus rådhus

Tartus rådhus (estniska: Tartu raekoda) är Tartus stadshus, i Estland. Historik Dagens rådhus är det fjärde rådhuset på samma tomt. Det äldsta rådhuset brann ned 1661 genom oförsiktighet av svenska soldater. Ett andra rådhus invigdes 1693. Under Stora nordiska kriget förstördes stan av eld 1708. Omkring år 1730 uppfördes ett nytt rådhus av trä, som brann ned den 25 juni 1775 under Den stora stadsbranden i Tartu. För att återuppbygga staden togs en kollekt upp i hela guvernementet Livland och Estland, varefter grundstenen till ett nytt rådhus kunde läggas 1782. Rådhuset byggdes sedan fram till 1785, efter ritningar av den tyske arkitekten Johann Heinrich Bartholomäus Walter. Huset var ursprungligen ritat för att också rymma flera privatbostäder, ett stadsfängelse och lagerlokaler för vikter och mätinstrument. Rådhuset har från första början haft otillräckligt utrymme för offentliga ändamål, och än idag finns det ett apotek i byggnaden. Arkitekten och murarmästaren J. H. B. Walther arbetade också med Von Bock-huset, som uppfördes på andra sidan torget och som färdigställdes samtidigt som rådhuset. Rådhuset är byggt i tidig nyklassicistisk stil med detaljer i rokoko och barock, till exempel klocktornet, som inhyser det klockspel, som spelar varje dag. Rådhuset visar många stilistiska likheter med det något tidigare byggda rådhuset i Narva. Bildgalleri Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från tyskspråkiga Wikipedia, Rathaus (Tartu), 5 januari 2017.
Linajärv

Linajärv (järv = See) ist ein natürlicher See in Kanepi im Kreis Põlva auf dem estnischen Festland. 790 Meter vom 3,3 Hektar großen See entfernt liegt das Dorf Kooraste und 54,5 Kilometer entfernt liegt der 3555 km² große Peipussee (Peipsi-Pihkva järv). Einzelnachweise
Kooraste Linajärv

Kooraste Linajärv (est. Linajärv, Kooraste Linajärv (Kooraste Väikejärv)) – jezioro w Estonii, w prowincji Põlvamaa, w gminie Kanepi. Położone jest na wschód od wsi Kooraste. Ma powierzchnię 3,3 ha, linię brzegową o długości 673 m, długość 230 m i szerokość 160 m. Należy do pojezierza Kooraste (est. Kooraste järved). Sąsiaduje z jeziorami Kõvvõrjärv, Mudsina, Kurvitsa, Kooraste Suurjärv. Przypisy
Kurvitsa (jezioro)

Kurvitsa (est. Kurvitsa järv) – jezioro w Estonii, w prowincji Põlvamaa, w gminie Kanepi. Położone jest na północ od wsi Jõgehara. Ma powierzchnię 1,8 ha, linię brzegową o długości 1104 m. Sąsiaduje z jeziorami Kõvvõrjärv, Mudsina, Kooraste Linajärv, Kanepi Palojärv. Przepływa przez nie rzeka Kokõ. Przypisy
Alevijärv

Alevijärv (est. Alevijärv) – jezioro w Estonii, w prowincji Valgamaa, w gminie Otepää. Położone jest na wschód od miasta Otepää. Ma powierzchnię 2,4 ha, linię brzegową o długości 780 m, długość 320 m i szerokość 130 m. Sąsiaduje z jeziorami Väike-Juusa, Kaarnajärv, Pilkuse (jezioro), Lüüsjärv. Przypisy
Palojärv

Palojärv (est. Palojärv (Preeksa Palojärv)) – jezioro w Estonii, w prowincji Võrumaa, w gminie Misso. Położone jest na północ od wsi Pulli. Ma powierzchnię 11,5 ha, linię brzegową o długości 1601 m, długość 550 m i szerokość 360 m. Sąsiaduje z jeziorami Immaku, Saarjärv, Kändrä järv, Kogrõjärv, Preeksa. Z jeziora wypływa rzeka Kuura. Przypisy
Sõdaalonõ

Palojärv (est. Palojärv (Preeksa Palojärv)) – jezioro w Estonii, w prowincji Võrumaa, w gminie Misso. Położone jest na wschód od wsi Kärinä. Ma powierzchnię 7,1 ha, linię brzegową o długości 1271 m, długość 520 m i szerokość 290 m. Sąsiaduje z jeziorami Immaku, Kärinä Kõrbjärv, Kändrä järv, Mägialonõ, Kisõjärv, Põhja-Pahijärv, Lõuna-Pahijärv, Vuuhjärv. Położone jest na obszarze chronionego krajobrazu Kisejärve maastikukaitseala. Przypisy
Kärinä Kõrbjärv

Kärinä Kõrbjärv (est. Kõrbjärv (Kärinä Kõrbjärv)) – jezioro w Estonii, w prowincji Võrumaa, w gminie Misso. Położone jest na wschód od wsi Kärinä. Ma powierzchnię 3,3 ha, linię brzegową o długości 704 m, długość 280 m i szerokość 140 m. Sąsiaduje z jeziorami Immaku, Sõdaalonõ, Kändrä järv, Mägialonõ, Kisõjärv, Põhja-Pahijärv, Lõuna-Pahijärv, Vuuhjärv. Położone jest na obszarze chronionego krajobrazu Kisejärve maastikukaitseala. Przypisy
Pikane järv

Pikane järv är en sjö i Estland. Den ligger i Nuckö kommun i Läänemaa, i den västra delen av landet, 70 km väster om huvudstaden Tallinn. Pikane Järv ligger 2 meter över havet. Arean är 0,2 kvadratkilometer. I omgivningarna runt Pikane järv växer i huvudsak blandskog. Den sträcker sig 0,4 kilometer i nord-sydlig riktning, och 0,7 kilometer i öst-västlig riktning. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från estniskspråkiga Wikipedia, tidigare version. Noter Kommentarer
Nåtan

Nåtan (estniska: Kudani järv) är en sjö i västra Estland. Den ligger i Nuckö kommun i Läänemaa, 80 km sydväst om huvudstaden Tallinn. Nåtan ligger 0,5 meter över havet. Arean är 0,10 kvadratkilometer. Den ligger vid byn Gutanäs på halvön Nuckö. Källor
Prästvike

Prästvike är en sjö på Ormsö i västra Estland. Den ligger i Ormsö kommun i landskapet Läänemaa, 100 km sydväst om huvudstaden Tallinn. Prästvike ligger en meter över havet. Arean är 0,41 kvadratkilometer. Den sträcker sig 1 kilometer i nord-sydlig riktning, och 0,5 kilometer i öst-västlig riktning. Prästvike ligger på gränsen mellan byarna Magnushov i väster och Hullo i öster. Den avvattnas av ån Prästvike oja som mynnar i Hulloviken på öns södra strand. Källor
Tallinn Old Believers Chapel

Tallinn Old Believers Chapel (Estonian: Tallinna vanausuliste palvemaja, Russian: Храм Благовещения Пресвятой Богородицы, святителя Николы Чудотворца и девы Штефаниды, romanized: Khram Blagoveshcheniya Presvyatoy Bogoroditsy, svyatitelya Nikoly Chudotvortsa i devy Shtefanidy, lit. 'Church of the Annunciation of the Blessed Virgin Mary, Saint Nicholas the Wonderworker, and the Virgin Stephanida') is an Old Believers church building located at Kibuvitsa tänav 6 in Tallinn, Estonia. The building is used by Tallinn's Old Believers congregation. The current Tallinn Old Believers Chapel was built in 1930 by Ado Mäeberg (1867–1945), whose wife Stepanida Mäeberg (née Belasova, 1863–1930) was an Old Believer. The building was designed by the engineer Joosep Lukk (1870–1958). A large donation was made for the construction of the prayer house by Yefimiya Sapozhnikova. Peeter Baranin and his wife made a large contribution to the creation of the iconostasis and the interior of the chapel. In 1931, an extension was built, doubling the size of the original structure. The project was headed by the architect Nikolai Thamm Jr. The chapel was damaged in the 1944 March bombing, when the roof was destroyed. The onion-domed ridge turret of the chapel and other religious elements of the structure were removed in the 1960s. Reconstruction of the chapel took place from 2007 to 2018, during which the turret was also restored. The project was headed by the architect Niina Mäger. References
Kändrä järv

Kändrä järv (est. Kändrä järv) – jezioro w Estonii, w prowincji Võrumaa, w gminie Misso. Położone jest na wschód od wsi Kärinä. Ma powierzchnię 3,4 ha, linię brzegową o długości 968 m. Sąsiaduje z jeziorami Immaku, Sõdaalonõ, Kärinä Kõrbjärv, Mägialonõ, Kisõjärv, Pahijärv, Vuuhjärv. Położone jest na obszarze chronionego krajobrazu Kisejärve maastikukaitseala. Przypisy
Vuuhjärv

Vuuhjärv (est. Vuuhjärv) – jezioro w Estonii, w prowincji Võrumaa, w gminie Misso. Położone jest na wschód od wsi Kärinä. Ma powierzchnię 1,5 ha, linię brzegową o długości 629 m, długość 280 m i szerokość 90 m. Sąsiaduje z jeziorami Immaku, Sõdaalonõ, Kärinä Kõrbjärv, Mägialonõ, Laihjärv, Põhja-Pahijärv, Lõuna-Pahijärv, Kisõjärv. Położone jest na obszarze chronionego krajobrazu Kisejärve maastikukaitseala. Przypisy
Kassari Chapel

Kassari Chapel (Estonian: Kassari kabel) is a chapel on the island of Kassari in Hiiu County, Estonia, thought to date to the 18th century. Kassari Chapel is the only functioning stone church in Estonia with a thatched roof. Major repair work bearing the date 1801 on an inner wall suggests that the current chapel was built in the 18th century, probably replacing a wooden structure dating to the 16th century. Members of the Stackelberg family who owned the Kassari estate are buried in the chapel's graveyard, which also houses the tomb of Villem Tamm, Johann Köler's model for the figure of Christ in his mural "Come to Me" in Charles' Church (Kaarli kirik), Tallinn. Gallery References Kassari kabel Hiiumaa turismilehel (in Estonian) Kabel Teeliste kirikute leheküljel (in Estonian) Kabel puhkaeestis.ee lehel (in Estonian) Kassari Chapel, Estonia External links
Capilla de Kassari

La Capilla de Kassari (Estonio: Kassari kabel) es una capilla que se encuentra en la isla estonia de Kassari, perteneciente al municipio de Käina, en el condado de Hiiu. Se cree que su construcción se remonta al siglo XVIII. Se trata de una única iglesia de piedra de Estonia que tiene el tejado de paja. Unos trabajos de reconstrucción que se llevaron a cabo en 1801 en una pared del interior sugieren que la actual capilla se construyó en el siglo XVIII, reemplazando probablemente un edificio de madera del siglo XVI. Los miembros de la familia Stackelberg, propietaria de Kassari, están enterrados en el cementerio de la capilla. En este cementerio también se encuentra la tumba de Villem Tamme, quien sirvió como modelo de la figura de Cristo a Johann Köler para su mural en la Iglesia de San Carlos de Tallin. Véase también Capilla Cybo (Santa Maria del Popolo) Capilla de Futuna Capilla de Gallus Capilla de Karl Scheibler Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Capilla de Kassari. Kassari kabel Hiiumaa turismilehel (en estonio) Kabel Teeliste kirikute leheküljel (en estonio) Kabel puhkaeestis.ee lehel (en estonio) Kassari Chapel, Estonia (en inglés)
Kassari-kapel

Het Kassari-kapel (Estisch: Kassari kabel) is een kapel in Esiküla op het eiland Kassari, Estland. Het is de enige nog functionerende stenen kerk in Estland met een rieten dak. Er wordt aangenomen dat het kapel dateert uit de 18e eeuw. Op de muur staat het jaar 1801 genoteerd, waarschijnlijk verwijzend naar de grote reparatiewerkzaamheden die toen plaatsvonden. Mogelijk stond er op dezelfde plek een houten constructie uit de 16e eeuw. Hier is niets bewaard van gebleven. Leden van de familie Stackelberg, die eigenaar waren van het Kassari-landgoed, liggen begraven op het kerkhof van het kapel. Galerij Externe links De Kassari-kapel in het rijksmonumentenregister
Часовня Кассари

Часовня Кассари (эст. Kassari kabel) — часовня, расположенная на острове Кассари в деревне Эсикюла. Возведена, скорее всего, в XVIII веке. Объект культурного наследия Эстонии. Вероятно, в этом же месте существовала часовня XVI века, но она была деревянной и не сохранилась. Последний существенный ремонт в часовне был проведён в 1992—1993 годах; тогде же часовня была вновь освящена. Часовня является единственной действующей часовней из камня и с соломенной крышей. Здание имеет башни, построено в готическом стиле. Часовня расположена у кладбища, на котором похоронены некоторые представители дворянского семейства Штакельбергов. Примечания
Kassari kabel

Kassari kabel är en luthersk kyrkobyggnad belägen i Käina, Estland. Den är bland Estlands minsta lutherska kyrkobyggnader. Den blev klar 1801. Runt kapellet finns en liten begravningsplats, där bland andra Villem Tamm är begravd. Bilder Källor Mäkeläinen, Tapio (2005). Viro - kartanoiden, kirkkojen ja kukkaketojen maa. Tammi. sid. 194 Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Kassari kabel.
Mägialonõ

Mägialonõ (est. Mägialonõ järv) – jezioro w Estonii, w prowincji Võrumaa, w gminie Misso. Położone jest na wschód od wsi Kärinä. Ma powierzchnię 1,8 ha, linię brzegową o długości 495 m, długość 200 m i szerokość 130 m. Sąsiaduje z jeziorami Immaku, Sõdaalonõ, Vuuhjärv, Kärinä Kõrbjärv, Laihjärv, Põhja-Pahijärv, Lõuna-Pahijärv, Kisõjärv. Położone jest na obszarze chronionego krajobrazu Kisejärve maastikukaitseala. Przypisy
Laihjärv

Laihjärv (est. Laihjärv (Luikjärv)) – jezioro w Estonii, w prowincji Võrumaa, w gminie Misso. Położone jest na wschód od wsi Kärinä. Ma powierzchnię 3,8 ha, linię brzegową o długości 885 m, długość 300 m i szerokość 130 m. Sąsiaduje z jeziorami Immaku, Sõdaalonõ, Vuuhjärv, Kärinä Kõrbjärv, Mägialonõ, Põhja-Pahijärv, Lõuna-Pahijärv, Kisõjärv. Położone jest na obszarze chronionego krajobrazu Kisejärve maastikukaitseala. Przypisy
Karula Linnajärv

Karula Linnajärv (est. Linnajärv, Karula Linnajärv) – jezioro w Estonii, w prowincji Võrumaa, w gminie Antsla. Położone jest na południowy zachód od wsi Mähkli. Ma powierzchnię 2,8 ha linię brzegową o długości 652 m, długość 220 m i szerokość 190 m. Sąsiaduje z jeziorami Alakonnu, Ähijärv, Põrgujärv, Viitka, Ojajärv. Położone jest na terenie Parku Narodowego Karula. Przypisy
Ojajärv

Ojajärv (est. Ojajärv) – jezioro w Estonii, w prowincji Valgamaa, w gminie Karula. Położone jest na północny wschód od wsi Rebasemõisa. Ma powierzchnię 0,7 ha linię brzegową o długości 332 m, długość 125 m i szerokość 80 m. Sąsiaduje z jeziorami Alakonnu, Ähijärv, Põrgujärv, Viitka, Rebäsejärv, Õdri. Położone jest na terenie Parku Narodowego Karula. Przypisy
Väikene Pehmejärv

Väikene Pehmejärv (est. Väikene Pehmejärv) – jezioro w Estonii, w prowincji Võrumaa, w gminie Antsla. Położone jest na północny wschód od wsi Ähijärve. Ma powierzchnię 4,7 ha linię brzegową o długości 945 m, długość 340 m i szerokość 175 m. Sąsiaduje z jeziorami Ähijärv, Ubajärv, Suur Pehmejärv, Kaugjärv. Położone jest na terenie Parku Narodowego Karula. Przypisy
Karula Papijärv

Karula Papijärv (est. Karula Papijärv) – jezioro w Estonii, w prowincji Valgamaa, w gminie Karula. Położone jest na wschód od wsi Lüllemäe. Ma powierzchnię 2,6 ha linię brzegową o długości 883 m, długość 250 m i szerokość 205 m. Sąsiaduje z jeziorami Karula Raudjärv, Köstrijärv, Karula Savijärv, Rebäsejärv. Położone jest na terenie Parku Narodowego Karula. Przypisy
Konnumäe

Konnumäe (est. Konnumäe) – jezioro w Estonii, w prowincji Valgamaa, w gminie Karula. Położone jest na wschód od wsi Rebasemõisa. Ma powierzchnię 0,9 ha linię brzegową o długości 378 m, długość 140 m i szerokość 80 m. Sąsiaduje z jeziorami Ojajärv, Lajassaarõ, Alakonnu. Położone jest na terenie Parku Narodowego Karula. Przypisy
Rohuneeme

Rohuneeme is a village in Viimsi Parish, Harju County in northern Estonia. It is located about 14 km (9 mi) northeast of the centre of Tallinn, situated on the northern end of the Viimsi Peninsula. As of the 2011 census, the settlement's population was 440. The northernmost cape of the peninsula is named Rohuneem (literally: 'grass cape'). The island of Aegna, which administratively belongs to Tallinn, is located about 1.5 km northwest of Rohuneeme. There are also two small islets Kräsuli and Kumbli located in the straits between, which belong to Rohuneeme. Rohuneeme was first mentioned in 1375 as oppidum Longenes. The narrow strait between Kräsuli and Aegna was known as Wulfs Sund. It has been known as a point for pirates to ambush the Novgorodian merchant ships which brought valuable goods to Tallinn. According to one hypothesis, the strait could have been the location of the battle at Iron Gate in 1032, mentioned in Russian chronicles. In battle, which though is usually located to northern Russia, Novgorodians led by Ulf Ragvaldsson suffered heavy loss. In the Middle Ages Rohuneeme was settled by Coastal Swedes. During the Soviet times a missile base was located on the southern side of the village. There is a harbour, store and a cemetery with chapel located in the village. The second president of Estonia, Lennart Meri, lived on the cape of Rohuneeme. References
Rohuneeme

Rohuneeme es una localidad del municipio de Viimsi en el condado de Harju, Estonia, con una población censada a final del año 2011 de 440 habitantes. Se encuentra ubicada en el centro-norte del condado, a poca distancia al norte de Tallin y junto a la costa del golfo de Finlandia (mar Báltico).​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Rohuneeme.
Rohuneeme

Rohuneeme (Duits: Rohhoneem) is een plaats in de Estlandse gemeente Viimsi, provincie Harjumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla). Bevolking Het dorp had 440 inwoners op 31 december 2011 en 422 inwoners op 31 december 2021. Ligging De gemeente Viimsi ligt op een schiereiland; Rohuneeme vormt de noordpunt. De afstand tot de hoofdstad Tallinn bedraagt 14 km. De naam betekent ‘met gras begroeide kaap’. Tussen Rohuneeme en het eiland Aegna, dat bij de gemeente Tallinn hoort, liggen twee onbewoonde eilandjes, Kräsuli en Kumbli, die bij Rohuneeme horen. Geschiedenis Rohuneeme werd voor het eerst vermeld in een kroniek uit 1375 onder de naam oppidum Longenes. De bewoners uit die tijd spraken Zweeds. De smalle zeestraat tussen Kräsuli en Aegna had de naam Wulfs Sund. Ze was het werkterrein van piraten die het voorzien hadden op het scheepvaartverkeer tussen Tallinn en Novgorod. In de tijd van de Sovjetbezetting lag ten zuiden van het dorp een lanceerbasis voor raketten. Het dorp heeft een haven en een kerkhof, dat is aangelegd in de jaren twintig van de 20e eeuw. De Estische president Lennart Meri woonde gedurende de laatste jaren van zijn leven in Rohuneeme. Foto's Externe links (et) Rohuneeme küla. Rohuneeme. Gearchiveerd op 14 september 2017. (vroegere website van het dorp) (et) Rohuneeme. Eesti Entsüklopeedia. Gearchiveerd op 9 juli 2023. Geraadpleegd op 25 december 2023.