NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Duitse militaire begraafplaats Cannock Chase

Duitse militaire begraafplaats Cannock Chase ligt in Staffordshire in de Midlands in Engeland. Het is een centrale begraafplaats voor 2143 doden uit de Eerste Wereldoorlog en 2797 doden uit de Tweede Wereldoorlog. De doden De oorlogsbegraafplaats is een centrale begraafplaats voor gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en Tweede Wereldoorlog in Groot-Brittannië en Noord-Ierland. Zij stierven in krijgsgevangen- en interneringskampen, of werden geborgen uit neergestorte vliegtuigen of waren aangespoeld aan de kust. Uit de Eerste Wereldoorlog zijn gesneuvelde bemanningsleden van Duitse luchtschepen hier ook bijgezet. De begraafplaats Een dal door het terrein scheidt de doden van de Eerste- en Tweede Wereldoorlog. De begraafplaats heeft een parkachtig karakter door de bomen, narcissen in de lente en heide in de herfst. Op de stelen gemaakt van hard kalksteen staan de twee namen van de doden op de voor- en achterkant. Vanaf de toegangsweg en een voorplein leidt het pad naar de bezoekersruimte. Vanaf daar is via de overdekte doorgang de hal te bereiken. Daar rust op een stenen sokkel een bronzen sculptuur van een gevallen man, door de beeldhouwer Hans Wimmer gemaakt. De Duitse-Engelse verstandhouding Ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van de begraafplaats kwamen de voorzitter van de Staffordshire County Council, vertegenwoordigers van de graafschappen, burgemeesters, de nationale voorzitter van de Volksbund in Bremen, de luchtmachtattaché van de Duitse ambassade in Londen en familieleden van de doden samen rond het kerkhof als een plaats van vrede, vriendschap en begrip tussen mensen. Het nabijgelegen Commonwealth Cannock Chase War Cemetery Het nabijgelegen Cannock Chase War Cemetery werd opgericht door de Commonwealth War Graves Commission (CWGC). De 97 doden uit Camp der New Zealand Rifle Brigade, maar ook de 228 Duitse doden van het ziekenhuis voor krijgsgevangen werden hier bijgezet. Verder rusten hier nog 29 gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Opvallende graven Ernst Busch, Tweede Wereldoorlog Duitse Generalfeldmarschall en onderscheiden met de Pour le Mérite. Leo Gburek, Duitse geofysicus, Luftwaffe weer waarnemer en lid van de Zwabenland-expeditie. Hans Hahn, Tweede Wereldoorlog Duitse Luftwaffe Leutnant en vliegende aas. Maximilian von Herff, Tweede Wereldoorlog Duitse SS-generaal. Karl Ritscherle, Eerste Wereldoorlog Duitse vliegende aas en Tweede Wereldoorlog Luftwaffe Major, gesneuveld tijdens de slag om Engeland. Alois Stoeckl, Tweede Wereldoorlog Duitse Oberst, gesneuveld tijdens de slag om Engeland. Externe links (en) Commonwealth War Graves Commission: Cannock Chase German Military Cemetery (de) Volksbund.de: Friedhofsinformationen, Cannock Chase.
Niemiecki cmentarz wojskowy w Cannock Chase

Niemiecki cmentarz wojskowy w Cannock Chase (ang. Cannock Chase German Military Cemetery) – cmentarz wojskowy w środkowej Anglii, w Brindley Heath, w obrębie lasu Cannock Chase. Spoczywają na nim obywatele niemieccy, którzy zmarli na terytorium Wielkiej Brytanii podczas I (1914–1918) i II wojny światowej (1939–1945). 16 października 1959 rządy Wielkiej Brytanii i RFN zawarły porozumienie, które przewidywało utworzenie nowego, centralnego cmentarza wojskowego, na który przeniesione zostałyby groby niemieckie z obu wojen światowych rozproszone w różnych zakątkach Wielkiej Brytanii, o ile nie znajdowały się one na jednym z istniejących cmentarzy wojskowych. Otwarcie cmentarza nastąpiło 10 czerwca 1967. Na cmentarzu spoczywa 4940 osób, w tym 2143 zmarłych podczas I wojny światowej oraz 2797 podczas II wojny światowej. 4787 spośród pochowanych zostało zidentyfikowanych. Większość pochowanych to jeńcy wojenni, internowani cywile oraz lotnicy polegli w działaniach wojskowych nad Anglią. Cmentarz ten jest miejscem pochówku zdecydowanej większości Niemców zmarłych na terytorium Wielkiej Brytanii podczas wojen światowych. 1307 osób pochowanych jest na innych cmentarzach wojskowych w tym kraju. Wśród pochowanych na tym cmentarzu znajduje się kilkudziesięciu Austriaków. Za projekt i budowę cmentarza, a także sprowadzenie na niego szczątków, odpowiedzialny był Związek dla Opieki nad Niemieckimi Grobami Wojennymi (Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge). Opiekę nad cmentarzem sprawuje Komisja Grobów Wojennych Wspólnoty Narodów (Commonwealth War Grave Commission). Od 2002 roku cmentarz wpisany jest na listę zabytkowych parków i ogrodów jako zabytek klasy I, a od 2006 roku także na listę zabytkowych budynków jako zabytek klasy II. W bliskim sąsiedztwie znajduje się drugi, mniejszy cmentarz wojskowy Cannock Chase War Cemetery, na którym spoczywa 387 osób, w tym 286 Niemców, głównie ofiar I wojny światowej. Przypisy
The Walking Dead – The Ride

The Walking Dead – The Ride im Thorpe Park (Chertsey, Surrey, UK) ist eine stählerne Dunkelachterbahn vom Modell Enigma des Herstellers Vekoma, die am 23. März 1996 als X:\ No Way Out eröffnet wurde. Diesen Namen hatte sie bis einschließlich 2012 inne. Von 2013 bis 2017 fuhr sie unter dem Namen X, bis sie schließlich 2018 in den aktuellen Namen umbenannt wurde. Die Bahn wurde als erste rückwärts fahrende Achterbahn im Dunkeln beworben und nach der Idee thematisiert, als würde man in einem Computervirus festsitzen. Dazu wurde sie im Themenbereich Lost City in einem pyramidenförmigen Wellblechgebäude untergebracht. Ursprünglich besaß sie auch eine Menge an Thematisierung, diese wurde allerdings im Laufe der Jahre zum größten Teil entfernt. Nach dem Powered Coaster Flying Fish war sie bei der Eröffnung 1996 die erste „klassische“ Achterbahn des Parks. The Walking Dead – The Ride besitzt fünf Züge mit jeweils fünf Wagen. In jedem Wagen können zwei Personen (eine Reihe) Platz nehmen. Für Ein- und Ausstieg besitzt die Bahn getrennte Stationen. Nach dem Einsteigen wird der Zug von einem Reibradlift auf 12,7 Meter Höhe befördert. Auf der folgenden 400 Meter langen Strecke hält der Zug dreimal für jeweils ungefähr 15 Sekunden an, was Teil der erzählten Geschichte sein soll. Trotz der relativ kurzen Strecke benötigt der Zug so zwei Minuten für die komplette Fahrt. Pro Stunde können theoretisch 1000 Personen mit der Achterbahn fahren. Unter Achterbahnfans ist die Bahn aufgrund der schlechten Fahreigenschaften und der nur mäßig wahrnehmbaren Thematisierung eher wenig beliebt und findet sich bei den jährlichen Abstimmungen zu den besten Stahlachterbahnen (Steel Coaster Poll) regelmäßig auf einem der letzten Plätze. Züge The Walking Dead – The Ride besitzt fünf Züge mit jeweils fünf Wagen. In jedem Wagen können zwei Personen in einer Reihe Platz nehmen. Literatur Chris Hühnlein: Das schwarze Joch; Ralph Latotzki: Indoor Coaster In: park+ride Nr. 59, Vereinszeitschrift des Freundeskreis Kirmes und Freizeitparks e. V. Einzelnachweise Weblinks The Walking Dead – The Ride auf der Parkwebsite (engl.) The Walking Dead – The Ride in der Roller Coaster DataBase
The Walking Dead: The Ride

The Walking Dead: The Ride, connu sous le nom de X:\ No Way Out de 1996 à 2012 et X de 2012 à 2018, sont des montagnes russes enfermées du parc Thorpe Park, situé à Chertsey dans le Surrey, au Royaume-Uni, construites en 1996 par Vekoma. L'attraction X:\ No Way Out a été annoncé en tant que « premières montagnes russes en arrière dans le noir ». L'attraction a été construite et thématisée dans l'idée d'être pris au piège dans un virus informatique, mais il ne reste plus beaucoup d'éléments autour de ce thème actuellement. Ce sont les deuxièmes montagnes russes du parc, et les premières montagnes russes classiques après les montagnes russes E-Powered Flying Fish. L'attraction se trouve dans une pyramide bleue et rouge. L'attraction a été renommée X pour la saison 2013. Le parcours et les effets sonores et lumineux ont été modifiés. Le 20 février 2018, il a été annoncé que les montagnes russes deviendront The Walking Dead: The Ride. Le 31 mars, ils ont rouvert avec le nouveau thème. Parcours Pour l'embarquement et le débarquement, il y a deux gares séparées. Après l'embarquement, le train monte un lift hill d'une hauteur de 12,7 mètres. Sur les 400 mètres de parcours, le train s'arrête trois fois pendant environ 15 secondes. Malgré le circuit relativement court, un tour prend deux minutes. Notes et références Voir aussi Liens internes Thorpe Park Montagnes russes en intérieur Vekoma Liens externes (en) The Walking Dead: The Ride sur le site de Thorpe Park (fr) Fiche de The Walking Dead: The Ride sur RollerCoaster DataBase Portail des parcs de loisirs Portail de l’Angleterre
York Road (London Underground)

York Road ist eine ehemalige unterirdische Station der London Underground. Sie befindet sich an der Piccadilly Line zwischen den Stationen King’s Cross St. Pancras und Caledonian Road, an der Kreuzung von York Road (heute York Way) und Bingfield Street. Geschichte Die Eröffnung der Station erfolgte am 15. Dezember 1906 im Rahmen der Inbetriebnahme der damaligen Great Northern, Piccadilly and Brompton Railway zwischen Finsbury Park und Barons Court. Das Stationsgebäude war von Leslie Green im typischen „Hausstil“ der Underground Electric Railways Company of London entworfen worden: Blutrote glasierte Terrakotta-Ziegel, große halbrunde Fenster im oberen Stockwerk und gezahnte Gesimse. Im Gegensatz zu den meisten anderen Stationen an dieser Strecke führten die beiden Aufzüge direkt zu den Bahnsteigen. Von Anfang an wurde die Station nur wenig genutzt, da sie in einem ärmlichen, industriell geprägten Viertel lag. Ab 5. Mai 1918 war sie an Sonntagen geschlossen, zwischen dem 4. Mai und dem 4. Oktober 1926 sogar ganz. Die endgültige Schließung fand am 17. September 1932 statt. Unmittelbar nordöstlich der Bahnsteige befand sich ein Gleiswechsel. Diese Anlage war bis zum 25. April 1964 in Betrieb. Das Stellwerk (Signalbox) ist vom fahrenden Zug Richtung Caledonian Road immer noch zu sehen. Das Stationsgebäude ist noch vollständig erhalten und wird von einem Privatunternehmen genutzt. Durch die Revitalisierung der angrenzenden industriellen Brachflächen im Rahmen des Projekts Kings Cross Central wurden Überlegungen, die Station wiederzueröffnen, konkreter. Die Bezirkspolitiker erhoffen sich von der Station eine Entlastung der weiter südlich gelegenen Knotenpunkts King’s Cross St. Pancras sowie eine positive Entwicklung des im Bau befindlichen Wohn- und Geschäftsviertels. Das Verkehrskonzept der zuständigen Planungsbehörden sieht hingegen keine weitere U-Bahn-Station vor. Eine mögliche Wiedereröffnung ist auch abhängig von den verfügbaren finanziellen Mitteln, da die Station von Grund auf neu gestaltet und an die aktuellen Anforderungen angepasst werden müsste, wodurch mit Baukosten von 21 Mio. £ zu rechnen ist. Siehe auch Geschlossene Stationen der London Underground Literatur J. E. Connor: London’s disused Underground stations. Capital Transport, London 2001, ISBN 1-85414-250-X, S. 34–37. Weblinks London's abandoned tube stations – York Road Das Stationsgebäude kurz nach der Eröffnung Foto der Schalterhalle im Jahr 1927 Einzelnachweise
Yorkshire Wolds

Yorkshire Wolds – pasmo wzgórz w północno-wschodniej Anglii (Wielka Brytania), w południowo-wschodniej części historycznego hrabstwa Yorkshire, współcześnie w granicach hrabstw East Riding of Yorkshire i North Yorkshire. Rozciąga się łukiem od przylądka Flamborough Head nad Morzem Północnym do estuarium Humber na południowym zachodzie. Wzgórza osiągają wysokość do około 250 m n.p.m. Wzgórza kredowe, otoczone przez doliny Vale of Pickering na północy i Vale of York na zachodzie oraz równinę Holderness na południowym wschodzie. Na północnym zachodzie znajdują się wzgórza Howardian Hills. Na południu, na przeciwnym brzegu estuarium Humber, wzgórza Lincolnshire Wolds stanowią przedłużenie pasma Yorkshire Wolds. Na północy i zachodzie pasmo wyraźnie wznosi się ponad przylegający teren, tworząc strome zbocza. W kierunku południowo-wschodnim teren opada łagodnie, stopniowo przechodząc w równinę. Główną rzeką w obrębie pasma jest Gypsey Race. Znajdują się tu źródła rzeki Hull, która opływa wzgórza od strony wschodniej, a także wielu strumieni zasilających tę rzekę oraz rzekę Derwent; ta druga opływa Yorkshire Wolds od północy i zachodu. Jest to słabo zaludniony obszar z rozproszonymi wsiami, których większe skupiska położone są w dolinach. Znajdują się tu pozostałości wsi opuszczonych w średniowieczu, m.in. Wharram Percy. Na obrzeżach położone są ośrodki miejskie – Bridlington, Driffield i Market Weighton. Rozwinięte rolnictwo, krajobraz zdominowany jest przez pola uprawne. Na mniejszą skalę występują tu także pastwiska, nieliczne lasy. Uprawiane są tu przede wszystkim zboża i rośliny oleiste, hodowane są zwierzęta, w szczególności świnie i owce. Przypisy
Oxford Castle

Oxford Castle er en stor normannisk borg, der delvis står som en ruin i den vestlige del af det centrale Oxford i Oxfordshire, England. Størstedelen af den oprindelige motte and bailey-fæstning, som var opført i træ, blev erstattet med en borg i sten i slutningen af 1100-tallet eller begyndelsen af 1200-tallet. Den spillede en vigtig rolle under borgerkrigsperioden kaldet anarkiet. I 1300-tallet mindskedes den militære værdi af borgen, og den blev primært brugt til county-administration og som fængsel. Det overlevende rektangulære St George's Tower antages i dag at være ældre en resten af borgen, og at de i stedet har været et vagttårn i den oprindelige saksiske vestport i byen. Størsteelen af borgen blev ødelagt under den engelske borgerkrig, og i 1700-tallet blev restne af borgens bygninger brugt som Oxfords lokale fængsel. Der blev opført et nyt fængselskompleks på stedet fra 1785 og fremefter, og det blev udvidet i 1876 som blev til HM Prison Oxford. Fængslet lukkede i 1996 og blev ombygget til et fængsel og turistattraktioner. De middelalderlige borgruiner inkluderer motten og St George's Tower samt en krypt, og det er en listed building af første grad og et Scheduled monument. Se også Liste over borge og slotte i England Referencer Litteratur Joy, T. (1831) Oxford Delineated: A sketch of the history and antiquities. Oxford: Whessell & Bartlett. OCLC 23436981. Poore, Daniel, Norton, Andrew and Dodd, Anne (2009). Excavations at Oxford Castle: Oxford's Western Quarter from the Mid-Saxon Period to the Late Eighteenth Century (Based on Daniel Poore's Tom Hassall Lecture for 2008). Oxoniensia, LXXIV p. 1-18. http://oxoniensia.org/volumes/2009/poore.pdf Eksterne henvisninger
Castillo de Oxford

El castillo de Oxford (en inglés, Oxford Castle) es una fortaleza situada en el centro de la ciudad de Oxford (Inglaterra), construido por un barón normando, Roberto d'Oyly, en 1071 (poco después de la invasión normanda de Inglaterra de 1066). Historia La primera estructura construida por Roberto d'Oyly era un promontorio de tierra, sobre el que se elevaba una torre de piedra, conocida como St George's Tower; después se construyó una muralla con torres más pequeñas alrededor de esta estructura inicial. Esta edificación se situaba 12 millas al noroeste del castillo de Wallingford, también construido por Roberto d'Oyly. En 1120, el hermano menor de Robert, Nigel d'Oyly, fue nombrado señor del castillo de Oxford. Cuando, en 1141, otro Roberto D'Oyly, sobrino del anterior, declaró su preferencia por la emperatriz Matilde de Inglaterra por encima de Esteban de Blois, esta se refugió en el castillo, que fue por ello sitiado durante varios meses.​ La emperatriz logró escapar del castillo, se cree que descolgándose por las murallas vestida de blanco, para camuflarse entre la nieve, atravesó las líneas enemigas y cruzó el Castle Mill Stream. En el siglo XIV, el castillo había quedado ya abandonado y estaba en mal estado de conservación. Más adelante fue transformado en sede del gobierno y los juzgados del condado, y albergó la cárcel del condado, la cual poco a poco fue ampliándose hasta ocupar gran parte del edificio. En 1888 se transformó en la Prisión de su Majestad en Oxford, hasta que fue cerrada definitivamente en 1996 y devuelta al Condado de Oxfordshire. Desde entonces ha sido rehabilitada como centro comercial y turístico, con patios abiertos para mercados y actuaciones teatrales. El complejo también incluye un hotel de la cadena Malmaison, en el que las celdas se reutilizarán como habitaciones. Referencias Bibliografía Davies, Mark. Stories of Oxford Castle: From Dungeon to Dunghill. Oxford Towpath Press, 2001 Enlaces externos Página de información turística sobre el castillo de Oxford Oxford Prison Hotel Información y fotos del castillo en OxfordCityGuide.com Up and Coming Events and other News on OxfordCityGuide.com Gaol Fever — Vídeo documental de 1996 sobre el castillo de Oxford
Château d'Oxford

Le château d'Oxford (Oxford Castle en anglais) est un château normand médiéval en partie ruiné situé à la périphérie ouest d'Oxford. Il a été construit par l'administrateur normand, Robert d'Oilly, en 1071, cinq ans après la conquête normande de l'Angleterre en 1066. Histoire La motte castrale d'origine a été remplacée par un donjon de pierre connu sous le nom de tour Saint-Georges. Un mur de deux mètres cinquante, couronné de tours, a été par la suite construit autour de cette structure. Le château devient la cour de Mathilde l'Emperesse en 1141, lorsque Robert d'Oilly (petit-fils du fondateur) lui déclare son soutien contre Étienne d'Angleterre. En 1142, durant l'Anarchie, le château est assiégé par le roi pendant trois mois, Mathilde s'en échappe en se laissant glisser le long des murs, probablement vêtue de blanc pour se camoufler dans la neige et passe au travers des lignes ennemies. Le site devient le siège du gouvernement du district et des tribunaux bien que le château tombe en ruines dès le XIVe siècle. La prison du comté occupe progressivement la plus grande partie du site. Depuis 1888, il est géré par l'administration pénitentiaire de sa Majesté. La prison est fermée en 1996 et le site revient à la division administrative de l'Oxfordshire. Il est réaménagé en un complexe historique et commercial, avec visites guidées des bâtiments historiques, cours réservées pour les marchés et les représentations théâtrales. Ces aménagements comprennent également un hôtel de la chaîne Malmaison occupant une grande partie de l'ancienne prison, les cellules étant converties en chambres d'hôtes ; c'est la première fois au Royaume-Uni qu'une prison est transformée en hôtel. L'emplacement réaménagé comprend aussi des appartements, des bars, des restaurants, des lieux de manifestations, et l'attraction touristique primée « Oxford Castle-Unlocked ». Sources (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Oxford Castle » (voir la liste des auteurs). Références Davies, Mark. Stories of Oxford Castle: From Dungeon to Dunghill. Oxford Towpath Press, 2001 Liens externes (en) Oxford Castle Visitor Attraction (en) Oxford Prison Hotel (en) Oxford Archaeology article on Oxford Castle (en) Oxford Castle (en) Photo and other information on OxfordCityGuide.com (en) Up and Coming Events and other News on OxfordCityGuide.com (en) Gaol Fever — 1996 video on Oxford Castle (free to view and download) (en) Overnight visits to Oxfords most haunted building) Portail des châteaux Portail de l’Angleterre Portail de la prison Portail du Moyen Âge central Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Castelo de Oxford

O Castelo de Oxford localiza-se na cidade de Oxford, condado de Oxfordshire, na Inglaterra. História Após a conquista da Inglaterra pelos normandos, em 1066, Roberto D'Oyley recebeu como recompensa o domínio de Oxford, tendo erguido o primeiro castelo, às margens do rio Tâmisa, de tipo castelo de mota. Foi utilizado como prisão desde 1071 até 1996, quando a Prisão de Sua Majestade foi encerrada. Graças a um projeto de restauração coordenado pelo Oxford Preservation Trust com recursos da ordem de 3,8 milhões de libras, foram recuperados não apenas o monte do primitivo castelo de madeira, remontando ao século XI, mas também o acesso à Torre de São Jorge e aos calabouços subterrâneos, assim como construído um centro de interpretação. Os antigos edifícios encontram-se preservados em suas diversas fases construtivas, estando abertos ao público. Os visitantes dispõem ainda de loja, café e de uma programação regular de eventos de arte, teatro, dança e música. Referências Ligações externas «Página oficial» «Oxford Preservation Trust»
Оксфордский замок

Оксфордский замок (англ. Oxford Castle) — большой, частично разрушенный нормандский средневековый замок в Оксфорде, Оксфордшир, Англия. История Бо́льшая часть оригинального деревянного замка XI века по типу мотт и бейли была перестроена в камне в стиле нормандской архитектуры в конце XII или начале XIII века. Он играл важную роль во время гражданской войны в Англии (1135—1154). В XIV веке военное значение замка уменьшилась, и он стал использоваться в основном для управления графством и в качестве тюрьмы. Считается, что сохранившаяся прямоугольная башня Святого Георгия была возведена раньше остального замка и является саксонской сторожевой башней. Бо́льшая часть замка была разрушена во время Английской революции, а к XVIII веку оставшиеся строения были отведены под местную тюрьму. Новый тюремный комплекс был построен на этом месте в 1785 году и расширен в 1876 году. Тюрьма закрылась в 1996 году, была перестроена в гостиницу и стала туристической достопримечательностью. Средневековые руины замка, в том числе насыпь, башня Святого Георгия и склеп являются к памятниками архитектуры первой степени и памятниками древности. См. также Список замков Англии Примечания Литература Davies, Mark. (2001) Stories of Oxford Castle: From Dungeon to Dunghill. Oxford: Oxford Towpath Press. ISBN 0-9535593-3-5. Hassall, T. G. (1976) "Excavations at Oxford Castle: 1965-1973," in Oxoniensia, XLI (1976). http://oxoniensia.org/volumes/1976/hassall.pdf Архивная копия от 2 июня 2021 на Wayback Machine Joy, T. (1831) Oxford Delineated: A sketch of the history and antiquities. Архивная копия от 2 июня 2021 на Wayback Machine Oxford: Whessell & Bartlett. OCLC 23436981. Poore, Daniel, Norton, Andrew and Dodd, Anne (2009). Excavations at Oxford Castle: Oxford's Western Quarter from the Mid-Saxon Period to the Late Eighteenth Century (Based on Daniel Poore's Tom Hassall Lecture for 2008). Oxoniensia, LXXIV p. 1-18. http://oxoniensia.org/volumes/2009/poore.pdf Архивная копия от 2 июня 2021 на Wayback Machine Ссылки Oxford Castle & Prison Visitor Attraction Архивная копия от 13 июня 2021 на Wayback Machine Gatehouse Website record for Oxford Castle Архивная копия от 24 февраля 2015 на Wayback Machine Oxford Castle on www.castlesfortsbattles.co.uk Архивная копия от 2 июня 2021 на Wayback Machine