NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ribblehead Viaduct

Ribblehead Viaduct (także Batty Moss Viaduct) – wiadukt kolejowy w północno-zachodniej Anglii (Wielka Brytania), w hrabstwie North Yorkshire, w civil parish Ingleton, w granicach Parku Narodowego Yorkshire Dales. Najdłuższy spośród wiaduktów na linii kolejowej z Settle do Carlisle. Zabytek klasy II*. Historia Wiadukt został zbudowany w latach 1870–1874 według projektu Johna Crossleya, naczelnego inżyniera spółki kolejowej Midland Railway. Prowadząca przez wiadukt linia kolejowa Settle–Carlisle została otwarta w 1875 roku dla ruchu towarowego, a rok później dla pasażerskiego. Z linii korzystały początkowo pociągi z Londynu, Liverpoolu i Manchesteru do Edynburga i Glasgow w Szkocji. Trasa ta stanowiła alternatywę dla dwóch istniejących już linii kolejowych, należących do konkurencyjnych przedsiębiorstw – West Coast i East Coast Main Line. W budowę wiaduktu zaangażowanych było około 2,3 tys. robotników, mieszkających w prowizorycznej osadzie, która została założona w pobliżu na czas realizacji projektu. Robotnicy posługiwali się zasadniczo wyłącznie narzędziami ręcznymi. Było to jedno z ostatnich przedsięwzięć inżynieryjnych tej wielkości w Wielkiej Brytanii, które odbyło się bez użycia maszyn budowlanych. Przy pracy zginęło ponad sto osób. W latach 80. XX wieku państwowa spółka kolejowa British Rail rozważała zamknięcie wiaduktu, a wraz z nim całej linii kolejowej, ze względu na zły stan techniczny. Przemawiały za tym wysokie szacunki kosztów naprawy i niskie natężenie ruchu pasażerskiego. Kampania społeczna i spowodowana nią interwencja ministra stanu ds. transportu Michaela Portillo (1989) doprowadziły do utrzymania ruchu na linii i podjęcia w latach 90. XX wieku renowacji obiektu. W 1988 roku wiadukt został wpisany do rejestru zabytków. Opis Wiadukt położony jest w zachodniej części Gór Pennińskich, w krainie Yorkshire Dales. Przebiega nad doliną Batty Moss, zajętą przez podmokłe wrzosowiska, wznosi się nad jej dnem na wysokość 32 m. Składa się z 24 przęseł o konstrukcji łukowej. Wykonany został z kamienia rustykowanego i cegły, część filarów została wzmocniona w XX wieku poprzez obetonowanie lub instalację stalowych belek. W kulturze Serial telewizyjny Jericho (2016), przedstawiający życie robotników zaangażowanych w budowę fikcyjnego wiaduktu kolejowego, bazuje na historii budowy Ribblehead Viaduct. Przypisy
Somerset House

Somerset House és un dels grans edificis històrics de Gran Bretanya. Està situat en la riba nord del Tàmesi, devant del National Theatre de Londres. Construït en el segle xvi per Sir William Chambers, albergava originalment oficines governamentals, societats científiques i l'Oficina Naval. Recentment, gràcies a una inversió de 48 milions de lliures, Somerset House s'ha convertit en llar de diversos museus, restaurants i cafès. Un dels museus més coneguts és la Col·lecció Gilbert d'Arts Decoratives (Gilbert Collection of Decorative Arts).
Somerset House

Somerset House es uno de los grandes edificios históricos de Gran Bretaña. Está situado en la orilla norte del Támesis, frente al National Theatre de Londres, en la parte Sur de The Strand. Construido en el siglo XVIII por William Chambers, sobre un palacio del período Tudor, albergaba originalmente oficinas gubernamentales, sociedades científicas y la Oficina Naval. En 1604, en el primigenio palacio tudor se firmó el Tratado de Londres que puso fin a la Guerra anglo-española de 1585-1604. Las condiciones del tratado fueron favorables al Imperio Español, a cambio del compromiso de no intentar restaurar el catolicismo en el Reino de Inglaterra. Recientemente, gracias a una inversión de 48 millones de libras, Somerset House ha pasado a albergar diversos museos, restaurantes y cafés. Dos de los museos más conocidos son el Courtauld Institute of Art y el Gilbert Collection of Decorative Arts. Además, es la sede de la Royal Society of Literature. Escenario cinematográfico Igualmente, Somerset House es un popular lugar de rodaje, y su exterior aparece en varias películas de Hollywood de gran presupuesto. Entre ellas, se incluyen dos cintas de James Bond: GoldenEye (1995) y El mañana nunca muere (1997).​​ Varias escenas de la película de 2003 Shanghai Knights, protagonizada por Jackie Chan y Owen Wilson, se filmaron en el patio de Somerset House. Dicho patio también se utilizó en la comedia King Ralph de 1991. Algunos elementos de la película The Duchess (2008),​ protagonizada por Keira Knightley y Ralph Fiennes, se filmaron en octubre de 2007. Somerset House también fue escenario de varias películas de Sherlock Holmes, entre ellas La vida privada de Sherlock Holmes (1970), dirigida por Billy Wilder, y Sherlock Holmes (2009), protagonizada por Jude Law y Robert Downey Jr., dirigida por Guy Ritchie. Somerset House se utilizó como lugar de rodaje externo para el vídeo Stranger's Touch de Olivia Newton-John, que apareció como parte de su álbum de vídeos Olivia Physical en 1981.​ Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Somerset House. Sitio web oficial Referencias
Somerset House

La Somerset House est un grand bâtiment néo-classique situé directement au nord du Waterloo Bridge, sur la rive gauche de la Tamise, dans le centre de Londres. Il donne directement sur le Strand, l'une des plus célèbres avenues de la capitale britannique. Sa cour intérieure accueille annuellement une patinoire hivernale. Histoire Old Somerset House Le bâtiment actuel remplace l'Old Somerset House, un ensemble palatial construit à partir des années 1550 à l'initiative d'Edward Seymour, 1er duc de Somerset. Confisqué par la Couronne après la condamnation de celui-ci, il n'était toujours pas terminé en 1589. Au XVIIe siècle, il continue à être modifié, notamment par Inigo Jones, auteur de la terrasse sur la Tamise au début des années 1660, ainsi que Christopher Wren en 1685. Au XVIIIe siècle, l'Old Somerset House est progressivement abandonnée par la Couronne. L'ensemble n'était plus utilisé que comme lieu d'entreposage, comme résidence pour les dignitaires étrangers et comme caserne pour les troupes. La vue depuis son jardin en bordure de la Tamise, ouvert au public, est peinte à deux reprises par Canaletto lors de sa visite à Londres en 1750-1751. Souffrant de négligence, l'ensemble commence à être démoli en 1775. Somerset House La partie centrale du bâtiment actuel, œuvre de Sir William Chambers, est construite entre 1776 et 1796. Les ailes nord et sud, de style victorien, sont ajoutées plus tardivement. Le peintre paysagiste anglais John Constable la représente à son tour au XIXe siècle, vue du pont. Le peintre Joseph Mallord William Turner utilise sa représentation de l'Intérieur de la grande salle pour ses cours de perspectives numérotées. Elle a le no 26. Après avoir été pendant un temps le siège de la Royal Academy, elle accueille aujourd'hui l'Institut Courtauld et la collection de la Courtauld Gallery depuis 1989, ainsi que les services ministériels des HM Revenue and Customs (taxes et douanes). Un incendie s'y déclare en 2024, faisant toutefois peu de dégâts. Au cinéma Le décor fermé et l'architecture victorienne du lieu en ont fait un décor de film très utilisé, de The Duchess à GoldenEye en passant par X-Men : Le Commencement, Love Actually ou encore Indiscret. Beaucoup de réalisateurs se sont emparés de ce lieu pour de petites ou grandes scènes de leurs films. Sources (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Somerset House » (voir la liste des auteurs). Notes et références Voir aussi Institut Courtauld Cité de Westminster Portail des musées Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du néo-classicisme Portail de Londres Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Somerset House

Somerset House (hr. „Kuća Somerset”) u Londonu jest velika neoklasicistička zgrada smještena na južnoj strani Stranda, jedne od najpoznatijih avenija u britanskoj prijestolnici, izravno istočno od Waterloo Bridgea u središtu Londona. Povijest Trenutna georgijanska zgrada, koju je dizajnirao Sir William Chambers 1776., je zamijenila staru Somerset House, kompleks palače izgrađen 1550-ih na inicijativu Edwarda Seymoura, 1. vojvode od Somerseta. Palaču je oduzela kruna poslije njegove osude, još dok nije bio završen 1589. god. U 17. stoljeću, nastavio se mijenjati, te je Inigo Jones dizajnirao terase na rijeci Temzi ranih 1660-ih, te Christopher Wren 1685. godine. U 18. stoljeću Old Somerset House je postupno napustila Kruna. Služio je samo za pohranu, te kao rezidencija za strane dostojanstvenike i kao kasarna za trupe. Pogled iz njegova vrta uz Temzu, otvoren za javnost, Canaletto je dva puta naslikao tijekom svog posjeta Londonu 1750. – 1751. god. Trpeći zbog zanemarivanja, kompleks se počeo urušavati 1775. godine. Središnji dio sadašnje zgrade, djelo Sir Williama Chambersa, izgrađen je između 1776. i 1796. godine. U 19. st. su dodana viktorijanska vanjska krila na istoku 1831., i zapadu 1856. god. . Jedno vrijeme bio je sjedište Kraljevske umjetničke akademije (1771. – 1868.), a sada se nalazi Institut Courtauld i zbirka galerije Courtauld (od 1989. godine), kao i ministarski odjeli za prihode i carine. Zatvoreni dekor i viktorijanska arhitektura učinili su ga široko korištenim filmskim setom, te su mnogi redatelji odabrali ovo mjesto za male ili velike scene iz svojih filmova. Izvori Vanjske poveznice Službene stranice Kuće Somerset
Somerset House

Somerset House è un edificio situato sul lato sud dello Strand a Central London, Inghilterra, affacciato sul Tamigi, ad est di Waterloo Bridge. L'edificio principale, di stile neoclassico, venne progettato dall'architetto Sir William Chambers e fu realizzato tra il 1776 ed il 1796. Venne successivamente ampliato in età vittoriana con le due ali a nord e a sud. Sulla stessa area esisteva precedentemente un edificio con lo stesso nome, costruito più di due secoli prima. Attualmente è sede di concerti e di spettacoli ed è un centro per le arti visive, ospitando tra l'altro la Courtauld Gallery e il Courtauld Institute of Art. L'ala est è parte del King's College London. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Somerset House Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su somersethouse.org.uk. Somerset House (canale), su YouTube. (EN) Somerset House, su Structurae.
Somerset House

Somerset House is een gebouw aan de Strand in de City of Westminster in Londen. Het zeer grote neoklassieke rond 1800 gebouwde complex ligt aan de rivier de Theems. In 1775 werd besloten om op de plek van het oude Somerset House, een paleis van de Tudors en de Stuarts, een nieuw "nationaal gebouw" te maken om allerlei regeringsinstellingen die op vele verschillende adressen gevestigd waren, samen te brengen in een groot gebouw in het centrum van Londen. Het is ontworpen door de architect Sir William Chambers (1723-1796). In het gebouw zijn in de 21e eeuw nog steeds overheidsinstellingen gevestigd. Ook zijn er verscheidene culturele instellingen, zoals het Courtauld Institute of Art, met de Courtauld Gallery, en de Royal Society of Literature. In de oostelijke vleugel is een deel van de universiteit King's College London gehuisvest. Het gebouw komt voor in vele films, zoals Sense and Sensibility (1995), GoldenEye (1995), Tomorrow Never Dies (1997) en Last Chance Harvey (2008). Externe link Somerset House
Somerset House

Somerset House – charakterystyczna budowla w Londynie, położona po południowej stronie ulicy Strand w dzielnicy City of Westminster, po prawej stronie Waterloo Bridge. Centralna część, utrzymana w stylu neoklasycystycznym, powstała w latach 1776-1796. Została zaprojektowana przez angielskiego architekta Williama Chambersa. Rozwinięciem tej koncepcji są dobudowane skrzydła w stylu wiktoriańskim, które wychodzą w kierunku północnym i południowym. Obecnie, w Somerset House East Wing znajduje się wydział prawa King’s College London. Budowla o tej samej nazwie została wybudowana w tym miejscu ponad 200 lat wcześniej. Mniej więcej od połowy XVIII wieku zauważono, że urzędy publiczne są rozrzucone po całym mieście i rezydują najczęściej w starych, zaniedbanych budynkach. Głosy krytyki wymogły na władzach działania dla podniesienia komfortu pracy najwyższych urzędników w państwie oraz zapewnienia prestiżu oficjalnym siedzibom najważniejszych instytucji. Głównym inicjatorem powstania „narodowego gmachu” był Edmund Burke. W 1775 Parlament Angielski przyjął ustawę, zakładającą przeniesienie urzędów publicznych do mającego powstać specjalnie w tym celu – Somerset House. Przez około 200 lat gmach był siedzibą najważniejszych urzędów w państwie – służb skarbowych, morskich, podatkowych, Ministerstwa Księstwa Lancaster oraz Kornwalii, Urzędu Generalnego Kontrolera Ziem Królewskich i innych. Przez około 100 lat miała tu swoją główną siedzibę Royal Academy, prestiżowa królewska instytucja artystyczna. Do ważnych instytucji, których biura mieściły się w tym miejscu, należy również Royal Society (będące odpowiednikiem akademii nauk) oraz Society of Antiquaries of London (zajmujące się m.in. badaniami historycznymi, archeologią, historią sztuki, architektury, konserwacją zabytków). Od powstania w 1837 rezydowała tu Government School of Design, przemianowana następnie na Royal College of Art (pl. Królewską Akademię Sztuki). W 1853 została zmuszona do opuszczenia budynku z uwagi na rozrost Centralnego Rejestru Urodzeń Ślubów i Zgonów (ang. Registrar General of Births, Marriages and Deaths). Część pomieszczeń zajmował także Uniwersytet Londyński. Przez krótki czas mieściły się tu biura Admiralicji. W 1604 roku w Sommerset House podpisano traktat pokojowy (tzw. pokój londyński 1604) pomiędzy Hiszpanią Filipa III a Anglią Jakuba I, który zakończył trwającą od 1588 wojnę pomiędzy tymi państwami. W 1973 miejsce urzędów zajął Courtauld Institute of Art, który w Courtauld Gallery wystawia kolekcję sztuki europejskiej. Galeria posiada ponad 500 płócien, 7000 rysunków (m.in. dzieła Petera Rubensa, Paula Cézanne'a, Claude Moneta, Vincenta van Gogha i Paula Gauguina), a także rzeźby, ceramikę, meble i tkaniny. Na dziedzińcu, który do późnych godzin wieczornych jest otwarty do publicznego użytku, odbywają się koncerty muzyczne i pokazy filmowe. Zimą pełni funkcję lodowiska. Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa.
Сомерсет-хаус

Сомерсет-хаус (Somerset House) — общественное здание в стиле классицизма, занимающее целый квартал между Стрэндом и Темзой в Лондоне, чуть восточнее моста Ватерлоо. Входит в первую двадцатку самых посещаемых художественных музеев мира. В середине XVI века на месте современного здания построил свою городскую резиденцию Эдвард Сеймур, 1-й герцог Сомерсет, — родной дядя и советник юного Эдуарда VI. Довольно скоро своенравный герцог попал в опалу, а Сомерсет-хаус изъяли в государственную казну. При Марии Тюдор здесь жила её сестра Елизавета, а в XVII веке — супруги королей Якова I, Карла I и Карла II. Одна из них, Анна Датская, пригласила знаменитого Иниго Джонса заняться перепланировкой дворца, в результате которой он был на время переименован в Денмарк-хаус (Denmark House). В этом дворце Джонс и умер в 1652 г. Во время Английской революции парламент выставил недостроенный дворец на продажу, но безуспешно. Тогда в Сомерсет-хаус заселился главнокомандующий Томас Ферфакс. Здесь же проходило народное прощание с Оливером Кромвелем. После Реставрации во дворец вернулась королева Генриетта-Мария, которая, будучи католичкой, построила часовню и помещения для монашек-капуцинок. Считалось, что именно здесь плелись заговоры с целью свержения англиканства в стране. После Великого лондонского пожара Сомерсет-хаус был отстроен под присмотром Кристофера Рена, однако Славная революция вновь привела его в запустение. Покинутый царственными особами, дворец пришёл в упадок и наконец в 1775 году был снесён. К тому времени в Лондоне созрела настоятельная потребность в крупном общественном здании для размещения различных правительственных учреждений, чиновников Адмиралтейства, учёных сообществ, отдельных факультетов университета и т. д. (об этом, в частности, писал Эдмунд Бёрк). С целью устранения этого недостатка в 1776-1796 годах было возведено ныне существующее здание. Строительными работами руководил известный архитектор, сэр Уильям Чэмберс, однако его проект в целом следовал замыслу Иниго Джонса. Отделочные работы продолжались до 1819 года, а при королеве Виктории Сомерсет-хаус был расширен на север и на восток. Во время Второй мировой войны Сомерсет-хаус сильно пострадал от авианалётов, но был довольно быстро восстановлен. В течение большей части XX века основными обитателями величественного здания были налоговые службы. К нашему времени государственные учреждения стали всё больше вытесняться художественными музеями — такими, как галереи Института искусства Курто и Гилбертовское собрание ювелирных изделий. В 2000 году к их числу добавились выставочные залы петербургского Эрмитажа (проект закрыт в 2007 г.). Примечания
Somerset House

Somerset House är ett byggnadskomplex i centrala London i Storbritannien, som bland annat inhyser Courtauld Institute of Art med Courtauld Gallery. Mittdelen av nuvarande Somerset House ritades av William Chambers och byggdes 1776–96. En utbyggnad med flyglar gjordes på 1800-talet, varav den östra är en del av King's College London. Historik Old Somerset House grundlades under 1500-talet och kom i kunglig ägo 1552. Mellan 1604 och 1692 användes det som privatbostad för Englands drottningar Anna av Danmark, Henrietta Maria av Frankrike och Katarina av Braganca. Efter 1692 förföll dock byggnaden i brist på användning och under följande sekel uppfördes därför en ny byggnad. Det nya Somerset House planerades vid mitten av 1700-talet som en "nationalbyggnad" och 1751 och 1775 tog parlamentet ett beslut i syfte att bland annat uppföra ett hus för ett stort antal offentliga institutioner i Somerset House. För att rita och bygga det nya Somerset House anlitades William Chambers, vilken under tjugo år i omgångar sysselsatte sig med projektet. Bland dem som arbetade med bygget var Thomas Telford, då murare och senare ingenjör. Omkring 1780 blev den norra flygel, mot The Strand, färdig. Denna flygels utformning vilade på Inigo Jones ritningar för fasaden mot floden på den tidigare Somerset House. Efter William Chambers död 1796 färdigställdes den ursprungligen planerade byggnaden i huvudsak av James Wyatt. Senare tillkom "New Wing" och King's College London bakom de tidigare västra och östra flyglarna. Somerset House inhyste ett antal lärda sällskap, bland annat Royal Academy, som William Chambers var med om att grunda, samt Royal Society och Society of Antiquaries. I slutet av 1900-talet flyttade flera konstinstitutioner in i Somerset House. Först av dessa var Courtauld Institute of Art, tillsammans med Courtauld Gallery. Bildgalleri av Somerset House Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Somerset House.﻿ Webbplatsen för Somerset House
Northumberland Park, North Shields

Northumberland Park is a public park in North Shields, United Kingdom. The park has multiple facilities, including a herb garden, a pet cemetery and two outdoor bowling clubs. History The idea for the park was conceived during the Long Depression in the 1880s by a local alderman to provide work for unemployed shipbuilders. The 6th Duke of Northumberland donated the land, and in December 1884 construction began. On 11 August 1885, the park was opened by the Duke, who planted a Turkey oak that still survives. In 1949, a pet cemetery was added to the park after request from the RSPCA. The cemetery has been filled and counts more than 200 headstones. In 2015, the park was reopened after a large renovation. During the renovation remains of medieval buildings were found. An archaeological dig had previously succeeded in finding remains of a medieval hospital at the site. References
Coronation Gardens

Coronation Gardens is a small public park in Romford, London, England. It is the location of the Romford war memorial and is a former cemetery. First Romford cememtery In 1844, the site was intended to be the location of a replacement for the St Edward's Church in Market Place, but was not built. It was then used as a cemetery, consecrated by the Bishop of Rochester on 21 September 1850. It was superseded when it became full by Crow Lane Cemetery in 1871. Park The site was transferred to Romford Urban District Council in 1895 when the burial board was dissolved. The headstones were cleared in 1953 in order to create the park and name it in honour of the Coronation of Elizabeth II. Romford War Memorial The war memorial, originally unveiled in 1921, was relocated from Laurie Square in 1970 as part of the redevelopment of central Romford and the new ring road. Consideration of a memorial for the town started in 1916, during the First World War. The initial meeting to discuss the matter in December 1916 was called by the church and held at St Edward's. The issue was first discussed by Romford Urban District Council in January 1919. By January 1920 little progress had been made, due to anticipated cost, and further discussion was deferred at a council meeting for six months. Further delay was caused because Romford Council was reluctant to pay for a memorial by increasing the rates. In 1920, a private citizen, C. M. Dyer of Gresham Lodge, took charge. He erected a model of a proposed memorial in Laurie Square and organised a public meeting. Costs were estimated at £500 (equivalent to £19,322 in 2025) with £800 raised in total. The first donation was from Ind, Coope & Co of the Romford Brewery, with many smaller donations coming from residents. Romford Council was considering helping to pay for the foundations in 1921, but did not. Works were contracted in September 1921 to Banks-Martin of East Ham, who was architect of the East Ham War Memorial. The memorial was dedicated and unveiled by Lord Lambourne on 18 September 1921. References
Университет на Източен Лондон

Университетът на Източен Лондон (УИЛ, на английски: University of East London, UEL) е британски университет, разположен в Ист Енд, Лондон, Великобритания. Днес в университета се обучават около 28 000 студенти, разпределени в 2 кампуса, намиращи се в районите Стратфорд и Доклендс. История Институцията е формирана през 1970 г. като обединение на няколко висши колежа, включително Техническия институт на Уест Хам в Стратфорд и Техническия колеж на Югоизточен Есекс в Баркинг. Първоначално университетът носи името Североизточно-лондонска политехника, но променя името си на Политехника на Източен Лондон през 1989 г. През 1992 г. политехниката получава статут на университет и се преименува на „Университет на Източен Лондон“. Макар и „нов университет“ (наименование на новосъздадени университети във Великобритания от 1960 до 1992 г.), богатата и дълга история на създаването на УЕЛ са ярък пример за радикалните промени, разтърсили устоите на британското висше образование в периода от края на XIX век до края на XX век. Галерия Източници Външни препратки Официален сайт на Университета на Източен Лондон ((en)) UEL 2012 Архив на оригинала от 2010-08-26 в Wayback Machine. ((en))
University of East London

University of East London (UEL) er et universitet i London. Det blev grundlagt i 1970 som North East London Polytechnic, blev senere Polytechnic of East London og i 1992 fik det universitetsstatus. Universitetet har to campuser, i Stratford og Docklands. Der var tidligere også en campus i Barking, som blev nedlagt i 2006. Et mindre lærecenter er blevet oprettet i centrum i Barking. University of East London UEL 2012 Arkiveret 26. august 2010 hos Wayback Machine