NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
ЖД

ЖД — двухбуквенная аббревиатура. Может означать: ЖД — жёсткий диск, в ЭВМ. ЖД — жилой дом. ЖД, ж. д. или жел. дор. — железная дорога. ж.-д., ж/д или жел.-дор. — железнодорожный. «ЖД» — роман Дмитрия Быкова (сам автор именует произведение «поэма»)
Blackfriars, Oxford

Blackfriars, Oxford ist eine Permanent Private Hall der University of Oxford. Dort bestehen verschiedene Einrichtungen: das Priorat des Heiligen Geistes, wo die Brüder des Dominikanerordens wohnen; Blackfriars Studium, das Zentrum der Theologiestudien der englischen Provinz der Dominikaner und anderer Orden; Blackfriars Hall, eine der konstitutiven Bildungseinrichtungen der University of Oxford. Gegenwärtiger Regens ist John O’Connor. Mit Blackfriars wird auf die schwarze Capa des Dominikanerhabits angespielt. Die tragende Organisation ist die englische Provinz des Dominikanerordens. Dieser Orden steht in der Tradition des Thomas von Aquin. Das Theologiestudium steht Männern und Frauen jeden Glaubens offen, für undergraduates und postgraduale Studien. In Oxford liegt es an der zentralen Straße St Giles. Geschichte Die Dominikaner kamen am 15. August 1221 in Oxford an, eine Woche nach dem Tod des hl. Dominikus und begannen mit der Lehre. 1236 richteten sie ein neues Kloster im Stadtteil St Ebbes ein. Die katholischen Orden wurden in der Reformation unterdrückt. Erst 1921 kehrten sie nach Oxford zurück und richteten nur 600 m von der alten Stätte ein neues Religionshaus ein. 1994 wurde es zur Permanent Private Hall erhoben. Institute Blackfriars Hall beherbergt mehrere Institute: Las Casas Institute on ethics, governance and social justice. Im November 2008 errichtet, soll das Institut ein Zentrum für Sozial- und theologische Wissenschaften sein. The International Young Leaders Network soll junge Führungskräfte von 18 bis 33 aus der weltweiten Christengemeinschaft formen. Das Aquinas Institute wurde 2004 eingerichtet. Es soll das Thomasstudium vielfältig unterstützen. Zu den Förderern gehören Alasdair MacIntyre, Ralph McInerny und Eleonore Stump. Personen Bekannte frühere Studenten Joseph William Tobin (* 1952), C.Ss.R., Erzbischof von Newark Anthony Fisher (* 1960), Erzbischof von Sydney James Alison (* 1959), Theologe Malcolm McMahon (* 1949), Erzbischof von Liverpool Aidan Nichols (* 1948), John Paul II Memorial Visiting Lecturer an der University of Oxford Fellows und Akademiker Andrew Linzey (* 1952), Theologe, Vegetarier Timothy Radcliffe (* 1945), Leiter des Dominikanerordens 1992–2001, Kardinal Roger Scruton (1944–2020), Philosoph Weblinks Blackfriars Einzelbelege
Blackfriars (Oxford)

Blackfriars, Oxford. El nombre de Blackfriars se usa comúnmente para nombrar una casa de los frailes dominicos en Inglaterra. El Blackfriars en Oxford alberga a tres diferentes instituciones: el Monasterio del Espíritu Santo, la casa religiosa de los frailes; El estudio Blackfriars, el centro de estudios de la orden inglesa de frailes dominicos (aunque cuenta también con gente de otras órdenes, y laicos); y el Blackfriars Hall, una de las instituciones educacionales de la Universidad de Oxford. El Blackfriars no es un college sino una Sala Privada Permanente, es decir es propiedad y está gobernada por una institución que no tiene nada que ver con la Universidad, y no por unos profesores y miembros directivos como está organizado un college. Localizado en St Giles, el Blackfriars Hall es una institución para el estudio de la religión cristiana católica, y admite a hombres y mujeres de cualquier confesión. Historia A pesar de que muchas de las fechas y figuras de la época medieval de Oxford son imprecisas, la historia del Blackfriars está inusualmente bien documentada, en gran parte como resultado de las relaciones internacionales de hermanamiento, que permitieron documentar sus fortunas, incluso durante el colapso del hall. Los Dominicos llegaron a Oxford el 15 de agosto de 1221, bajo instrucción de Santo Domingo, poco después de la muerte del fraile. Debido a eso, el hall pretende ser el heredero de las más antiguas tradiciones de enseñanza en Oxford, una tradición que precede tanto a los aularios que caracterizarían el siglo siguiente en Oxford y los colleges que caracterizarían el resto de la historia de la Universidad. Como todos los monasterios en Oxford, el Blackfriar entró rápidamente en conflicto aon las autoridades de la Universidad, cuando los frailes exigieron todos los derechos y privilegios de un miembro de la Universidad pero también exigieron inmunidad en lo referido a la disciplina y regulación de la misma. Las relaciones con la gente de la ciudad también fueron constantemente difíciles, pero las razones que lo explican son complicadas de explicar con desapasionamiento, ya que ahora toda la gente tiene vínculos con uno u otro bando. Con la reforma, todos los monasterios, incluido el Blackfriars, fueron disueltos. Los Dominicos no volvieron a pisar Oxford durante 400 años, hasta 1921 cuando el Blackfriars fue refundado como casa religiosa, a 600 de la sede original. El Estudio Dominico en Blackfriars tuvo gran relación con la Universidad, culminando ésta con el establecimiento del Blackfriars como Sala Privada Permanente en 1994. Antiguos alumnos famosos Dr James Alison, Teólogo británico. Delia Gallagher, corresponsal de la CNN para los valores y la fe. Brian Davies, filósofo. Herbert McCabe, teólogo y filósofo. Anthony Fisher, Obispo auxiliar de la archidiócesis de Sídney y obispo titular de Buruni. Timothy Radcliffe, antiguo maestro de los Dominicos. Profesores y académicos Herbert McCabe Fergus Kerr Denis Minns Timothy Radcliffe John Saward Enlaces externos Web del Blackfriars Hall.
Blackfriars Hall

Blackfriars Hall est un permanent Private Hall de l'université d'Oxford. Comme les autres PPH, il est dirigé par une entité extérieure à l'université, en l'occurrence la province anglaise de l'ordre dominicain (ses moines sont surnommés black friars en anglais, « les frères noirs »). Histoire L'Ordre des Prêcheurs arrive à Oxford en 1221 et commence à y enseigner quelques années plus tard. Leur collège est démantelé lors de la Dissolution des monastères ordonnée par le roi Henri VIII au début du XVIe siècle. L'actuel Blackfriars a été fondé en 1921. Références Lien externe (en) Site officiel Portail des universités Portail de l’Angleterre
Blackfriars Hall

Il Blackfriars Hall è la più antica delle Permanent Private Halls dell'Università di Oxford. Fondato nel 1221, fu temporaneamente chiuso sia come convento domenicano che come centro studi, per poi essere riaperto nel XX secolo. Membri celebri Timothy Radcliffe, teologo e frate domenicano Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Blackfriars Hall Collegamenti esterni (EN) Pagina ufficiale, su bfriars.ox.ac.uk. URL consultato il 21 gennaio 2012 (archiviato dall'url originale il 5 febbraio 2012).
Blackfriars Hall

Permanent Private Hall Zakonu Dominikanów w Oksfordzie (ang. Blackfriars Private Hall) - jeden z 7 Permanent Private Halls Uniwersytetu w Oksfordzie, prowadzony przez angielską prowincję Zakonu Dominikanów. Studenci mieszkający w Private Hall Dominikanów mogą studiować teologię lub filozofię. Otrzymują oni dyplom Uniwersytetu w Oksfordzie. Oprócz studentów miejscowych przyjeżdżają tutaj studenci z różnych uczelni zagranicznych. Siedziba Private Hall Dominiakanów znajduje się przy ulicy St Giles' w Oksfordzie. W tym samym budynku znajduje się klasztor OO Dominikanów i Studium Dominikańskie (ang. Dominican Studium). Historia Private Hall został utworzony w 1994 roku, ale jego tradycja sięga średniowiecza, kiedy to Dominikanie na polecenie samego świętego Dominika po raz pierwszy zaangażowali się w działalność edukacyjną w Oksfordzie. W tym czasie Zakon Kaznodziejów dominował na wydziale teologii Uniwersytetu w Oksfordzie. Dominikanie musieli opuścić Oksford w czasie reformacji, kiedy na polecenie Henryka VIII wszystkie zakony w Anglii zostały rozwiązane. Powrócili tutaj 400 lat później, w 1921. Zakonnicy utworzyli Private Hall w 1994. Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa
Mansfield College (Oxford)

Mansfield College és un dels colleges que constitueixen la Universitat d'Oxford. El desembre del 2014 tenia 220 estudiants de grau, 122 estudiants de postgrau i 36 visitants. A més, compta amb 47 professors. Història El college fou fundat el 1838 com a Spring Hill College a Birmingham, essent un college per a estudiants incomformistes. Al segle xix, tot i que per llei els estudiants de totes les confessions tenien dret a anar a la universitat, no podien graduar-se si no acceptaven l'Església d'Anglaterra. El 1871, la Universities Tests Act va abolir tots els exàmens de religió pels graus no relacionats amb la teologia a les universitats d'Oxford, Cambridge, Londres i Durham. D'aquesta manera, es permetia l'accés a les principals institucions educatives britàniques a tots els incomformistes. El primer ministre que va permetre aquestes reformes, William Ewart Gladstone, va suggerir la creació d'un college incomformista a Oxford però no fou fins al 1886 que Spring Hill College es va traslladar a Oxford i va passar a anomenar-se Mansfield College en homenatge als seus mecenes George i Elizabeth Mansfield. Els edificis victorians que conformen el college foren dissenyats per Basil Champneys i es varen completar el 1889. D'aquesta manera Mansfield es convertí en el primer college incomformista d'Oxford. Inicialment el college només acceptava homes com a estudiants, fins que el 1913 es va admetre la primera dona. No fou fins al 1955 que el college es convertí en un Permanent Private Hall i fins al 1995 que se li concedí el títol de college. Des que el college es va integrar a l'estructura de la universitat el 1955, els seus aspectes incomformistes han anat disminuint gradualment. Tot i això, el llegat incomformista de la institució encara és present a la capella. Es tracta d'un espai no consagrat i conté una selecció única de vitralls i escultures que representen els líders del moviments incomformistes més importants com Oliver Cromwell, Sir Henry Vane i William Penn entre d'altres. Encara se celebren oficis a la capella segons la tradició incomformista. Tot i això, l'afluència als oficis de la capella ha disminuït amb els anys i el cos d'estudiants ja no reflecteix els orígens incomformistes del college. Galeria d'imatges Referències Enllaços externs Pàgina oficial de Mansfield College
Mansfield College

Il Mansfield College è uno dei collegi costituenti l'Università di Oxford. Fondato nel 1886, è uno dei collegi più piccoli con un corpo studentesco che non supera le 350 unità. Prende le sue origini dallo Spring Hill College di Birmingham che fu eretto nel 1838 per permettere a coloro che non seguivano i dettami della Chiesa anglicana di studiare a livello universitario. Dopo che nel 1871 vennero aboliti gli esami di teologia fino ad allora obbligatori in qualsiasi disciplina ad Oxford, Cambridge e Durham, il collegio prese sede nella città di Oxford. Le donne furono ammesse a partire dal 1913. Gli ideali liberali del collegio sono ancora espressi nella struttura e funzioni della cappella del collegio: le vetrate ritraggono personaggi come William Penn. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Mansfield College Collegamenti esterni Sito ufficiale, su mansfield.ox.ac.uk.
Мэнсфилд-колледж

Мэнсфилд-колледж (англ. Mansfield College) — один из колледжей Оксфордского университета. Первоначально был основан в Бирмингеме в 1838 году под названием «Спринг-Хилл-колледж» (англ. Spring Hill College). В 1886 году был переведён в Оксфорд. В настоящее время (2016) насчитывает около 50 академических сотрудников и более 250 учащихся, в их числе 50 последипломников. Первоначально был образован для обучения священников-нонконформистов. Полноправная часть Оксфордского университета с 1955 года, полноправный статус колледжа — с 1995 года. Среди его почётных членов: Эшдаун, Пэдди, Картер, Джимми, Кроссли, Пол, Окри, Бен, Уорнер, Марина. Ссылки http://www.mansfield.ox.ac.uk
Менсфілд-коледж (Оксфорд)

Менсфілд-коледж (Mansfield College) — один з коледжів Оксфордського університету. В Оксфорді з 1886 року, раніше розташовувався в Бірмінгемі як Spring Hill College — з 1838 року. Станом на 2016: 50 академічних співробітників та понад 250 учнів, в їх числі 50 післядипломних. Серед його почесних членів: Педді Ешдаун, Джиммі Картер, Бен Окрі. Посилання http://www.mansfield.ox.ac.uk [Архівовано 18 квітня 2021 у Wayback Machine.] Примітки Див. також Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Менсфілд-коледж (Оксфорд)
St Peter's College (Oxford)

Il St Peter's College è uno dei collegi costituenti l'Università di Oxford. Fondato nel 1929 con il suo nome odierno, occupa il sito di due vecchi ostelli studenteschi, il New Inn Hall ed il Rose Hall, che furono costruiti nel XIII secolo e che successivamente vennero chiusi e assorbiti dal Balliol College. Il St Peter's fu poi aperto da Francis Chavasse, vescovo di Liverpool, con l'intenzione di facilitare l'ingresso alla prestigiosa istituzione universitaria per gli studenti dei ceti più poveri. Il St Peter's ottenne lo statuto ufficiale di collegio solo nel 1961. Le costruzioni occupate dal collegio sono di varie origini: rimane la Dining Hall del New Inn Hall risalente al 1832; la cappella è del 1874 mentre molte delle residenze studentesche provengono dalla Oxford Girl's School, una vecchia scuola adiacente al collegio ed ora non più esistente. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su St Peter's College Collegamenti esterni Sito ufficiale, su spc.ox.ac.uk.
St Peter’s College w Oksfordzie

St Peter's College (Kolegium św. Piotra) – jedno z kolegiów wchodzących w skład University of Oxford. W swej dzisiejszej postaci kolegium powstało w 1928 roku, początkowo jedynie jako akademik, zaś rok później uzyskało status hall (quasi-kolegium podporządkowanego władzom kościelnym). W 1961 otrzymało pełne prawa kolegium oksfordzkiego. Mieści się w miejscu, które już od XIV wieku użytkowane było przez różne instytucje uniwersyteckie. Inicjatorem powstania Kolegium był Francis Chavasse, ówczesny anglikański biskup Liverpoolu, a jednocześnie wykładowca teologii w Oksfordzie. Chciał on stworzyć na uniwersytecie miejsce otwarte również na zdolną młodzież z mniej zamożnych środowisk, która nie mogła dostać się do dotychczasowych kolegiów z uwagi na bariery finansowe. Od 2010 na czele Kolegium stoi były dziennikarz polityczny i dyrektor BBC Radio 4 Mark Damazer. Obecnie Kolegium liczy ok. 480 studentów, w tym ok. 350 słuchaczy studiów licencjackich oraz 130 magistrantów i doktorantów. Znani absolwenci Carl Albert - polityk, były spiker Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych Simon Beaufoy - scenarzysta i reżyser filmowy Hugh Dancy - aktor Ken Loach - reżyser Paul Reeves - były anglikański prymas i gubernator generalny Nowej Zelandii Jigyel Ugyen Wangchuck - następca tronu Bhutanu Mike Carey - pisarz i autor komiksów Mark Carney - ekonomista, Naczelnik Banku Anglii Przypisy
Коледж святого Петра (Оксфорд)

Коледж Святого Петра (лат. Collegium Sancti Petri; англ. St peter's College; повна назва — англ. St peter's College in the University of Oxford of Queen elizabeth's Foundation) — один з коледжів Оксфордського університету. Заснований у 1929 році. Знаходиться в історичному центрі міста. Історія Заснований у 1928 році для талановитих юнаків, чиї фінансові можливості не дозволяли вступити до інших коледжів Оксфордського університету, єпископом Френсісом Шавассом і його сином Крістофером, на честь сина і молодшого брата-близнюка — капітана Британського медичного корпусу Ноеля Шавасса, єдиного двічі кавалера Хреста Вікторії (за участь у Першій Світовій війні). Кольори коледжу — зелений і золотий. Герб: Per pale vert and argent, to the dexter two keys in saltire or surmounted by a triple towered castle argent masoned sable and on the sinister a cross gules surmounted by a mitre or between four martlets sable, the whole within a bordure or. Відомі випускники Кінорежисер Кен Лоуч, глава Банку Англії Марк Карні, колишній командувач Британської Армією генерал сер Ніколас Гоутон, колишній Перший лорд Адміралтейства і начальник Головного морського штабу Великої Британії адмірал сер Марк Стенхоуп, колишній виконавчий директор Футбольної асоціації Великої Британії Девід Девіс, журналістка — заст. головного редактора журналу «The New Statesman» Гелен Льюїс, актор Г'ю Денсі, наслідний принц Королівства Бутан, перша жінка-єпископ Англіканської церкви Ліббі Лейн. Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Коледж святого Петра (Оксфорд) https://www.britannica.com/topic/University-of-Oxford [Архівовано 9 липня 2018 у Wayback Machine.] https://www.ox.ac.uk/admissions/undergraduate/colleges/college-listing?wssl=1 [Архівовано 21 березня 2018 у Wayback Machine.] https://www.ox.ac.uk/admissions/undergraduate/colleges/college-listing/st-peters-college?wssl=1 [Архівовано 16 вересня 2018 у Wayback Machine.] http://www.spc.ox.ac.uk [Архівовано 20 квітня 2021 у Wayback Machine.]
Renhold Chapel

Renhold Chapel is a Baptist chapel in the village of Renhold, Bedfordshire, England. History Prior to the chapel being built, the chapel meetings on Sunday mornings were held in various homes around the village with 50-60 people attending. These meetings would take the format of a prayer meeting, sometimes with an address. There was also a midweek meeting held in different cottages. When it came to finding a location to build the chapel, many visits were made to Howbury Hall requesting a piece of land to build on, There was opposition from the vicar of the Anglican Church in the village along with Captain Polhill Turner, who practically owned the whole of the village and lived at Howbury Hall. Renhold Baptist Chapel was built in 1873 with the opening services taking place on 16 September 1873. There was a Sunday school in the morning followed by a Prayer meeting, then afternoon and evening services. George Laughton was the first secretary and Sunday School Superintendent. After Laughton emigrated to Canada, both posts were taken over by George Harlow. Alterations and modernisation have taken place to the Chapel over the years. The 140th Anniversary of the chapel was celebrated between 14 and 16 September 2013. There was a family fun day in some of the local gardens along with a historical exhibition on the Saturday in the Chapel Building. On the Sunday morning there was a family service and a Thanksgiving service on the Monday evening reflecting the pattern of Sunday and Monday services that took place in the earlier days of the chapel. References External links The Chapel Website Renhold Chapel's Page on the Village Website
Glengall Bridge

Glengall Bridge is a bridge in the Millwall Inner Dock, Isle of Dogs, London, England, near the Crossharbour DLR station. It is located in the London Borough of Tower Hamlets. The present Dutch-style double-leaf bascule bridge opened in 1990, resembling Langlois Bridge at Arles.The contract to manufacture the bridge across Millwall Dock was awarded to Butterley Engineering Company Ltd; of Ripley, Derbyshire. The name derives from Glengall Grove which used to extend from West Ferry Road to Manchester Road with a bridge over Millwall Dock at exactly the same spot. In The World Is Not Enough, James Bond's boat cruises underneath the bridge in the famous water chase scene. References
Glengall Bridge

Glengall Bridge est un pont-levant dans le Millwall Inner Dock, sur l'Isle of Dogs, dans les Docklands de Londres, près de la station Crossharbour DLR. Il est situé dans le Borough de Tower Hamlets. L'actuel pont à bascule à double battant de style hollandais a ouvert ses portes en 1990, ressemblant au pont Langlois d' Arles. Le nom dérive de Glengall Grove qui s'étendait de West Ferry Road à Manchester Road avec un pont sur Millwall Dock exactement au même endroit. Dans Le monde ne suffit pas, le bateau de James Bond passe sous le pont dans la célèbre scène de poursuite sur l'eau. Références Portail des ponts Portail de Londres
Fulham Cemetery

Fulham Cemetery, also known as Fulham Old Cemetery and as Fulham Palace Road Cemetery, is in the London Borough of Hammersmith and Fulham, just off Fulham Palace Road. Designed by John Hall, it opened in 1865. The closest London Underground station is Barons Court. Notable burials Lieutenant-General Sir Burke Douglas Cuppage KCB (1794–1877), Lieutenant-Governor of Jersey 1863–68. The cemetery contains the war graves of 238 Commonwealth service personnel, 179 from World War I of whom seven are commemorated by a special memorial headstone, and 57 from World War II. Those whose graves have no headstones are listed by name on a screen wall memorial in the main war graves plot. See also Fulham Road Jewish Cemetery, Jewish cemetery on Fulham Road North Sheen Cemetery, also known as Fulham New Cemetery, which is in Kew in the London Borough of Richmond upon Thames References External links Official website
Devon Studio School

Devon Studio school was a Studio school and 6th form for boys and girls, located on Newton Road in Torquay, Devon, England in the grounds of Torbay Hospital. It was a small school with roughly 300 student places and was designed for students between the ages of 14 and 19, that were more practical rather than academic. It was health- and social- care based and offered A levels in psychology and some sciences. The first Ofsted inspection of the school, which was carried out in June 2015 rated it as "requiring improvement". The school closed in August 2017. References
KIMS Hospital, Maidstone

KIMS Hospital is the largest independent private hospital in Kent. It is situated in Maidstone and treats privately insured, self-funding and NHS patients. Primary specialties are orthopaedic surgery, cardiology, gynecology, breast surgery and general surgery. The hospital is situated on the Kent Medical Campus, off Junction 7 of the M20 Motorway. LycaHealth, which owns medical centres in Orpington and Canary Wharf, became its majority shareholder in October 2021. History The hospital, which was designed by David Morley Architects and built by Vinci Construction, opened in 2014. The hospital acquired Sevenoaks Medical Centre in January 2020 to offer private and NHS consultations, and diagnostic services. LycaHealth acquired a majority stake in KIMS Hospital in October 2021. Awards In 2023, the Hospital’s Theatre Department was awarded the Association for Perioperative Practice (AfPP) accreditation for high standards of patient safety across their five theatres. References