NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
St Helens (île de Wight)

St Helens est un village et une paroisse civile de l'est de l'île de Wight, en Angleterre. Le village s'est développé autour des village greens. On prétend que c'est le plus grand d'Angleterre, mais certains disent que ce n'est que le second. Les greens sont souvent utilisés pour des matchs de cricket en été et de football en hiver, et comprennent également une aire de jeux pour enfants. Le village se trouve à une courte distance de la côte, à environ dix minutes à pied de St Helens Duver. Le Duver était autrefois l'emplacement du premier terrain de golf de l'île (l'un des premiers terrains de golf d'Angleterre), qui fut pendant un certain temps presque aussi célèbre que le terrain de golf de St Andrews. C'est désormais une plage populaire auprès des touristes pendant la saison estivale et elle est protégée par le National Trust. Démographie La population était de 1213 habitants en 2011, en 2023 elle avait légèrement augmenté à 1243 habitants. Références Portail de l’Angleterre
St Helens (Isola di Wight)

St Helens è un villaggio e parrocchia civile dell'Inghilterra, appartenente alla contea dell'Isola di Wight. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su St Helens (Isola di Wight) Collegamenti esterni (EN) Sito web dell'Isola di Wight, su iow.gov.uk.
Flanders Fields Memorial Garden

The Flanders Fields Memorial Garden is a monument dedicated to those who served in the First World War. It is situated alongside the Guards Chapel at Wellington Barracks in Central London, England. The garden was opened by King Philippe of the Belgians and Queen Elizabeth II on 6 November 2014. Prince Philip, Duke of Edinburgh, and Prince William, Duke of Cambridge, were also in attendance, alongside soldiers of the Household Division. Design The garden was designed by the Belgian architect Piet Blanckaert. The garden features a 'circular grass bed' which holds soil collected from Flanders in Belgium, the site of many battles on the Western Front of World War I and trees native to Flanders. The grass bed is inscribed with words from the poem "In Flanders Fields" by John McCrae. A stone bench is also situated in the garden made from Flemish bluestone. The curator of the memorial garden, Andrew Wallis, said that the garden's design was "full of meaningful features" and it was a "wonderful fusion of Belgo-Anglo craftsmanship". The soil held in the grass bed was collected by children from 70 war cemeteries and battlefields in Flanders during ceremonies of remembrance. Prince Philip, Duke of Edinburgh and Prince Laurent of Belgium were present for the ceremony in Ypres to hand over the sandbags of soil for the memorial on Armistice Day in 2013. The soil was carried by Belgian and British schoolchildren and soldiers from the British Household Division. Theyo loaded the soil onto a gun carriage of the King's Troop. From Belgium the soil was transported by sea by the Belgian Navy's frigate Louisa Marie (F931) and was given to the British Army on 29 November 2013 while the vessel was alongside HMS Belfast. The sandbags were then transported through London on the original gun carriage to the memorial garden. See also Centenary of the outbreak of World War I Gallery References External links Media related to Flanders Fields Memorial Garden, London at Wikimedia Commons Official website Flemish Government
Westfield London

Das Westfield London ist ein Einkaufszentrum in London. Mit 240.000 m² Einzelhandelsfläche, 450 Geschäften und rund 25 Mio. Besuchern pro Jahr gilt es als größtes Shopping Center Europas. Geschichte Das Einkaufszentrum wurde von der Westfield Group entwickelt, die Baukosten betrugen 1,6 Mrd. Pfund. Eröffnung war am 30. Oktober 2008. Auf dem bis dahin brach liegenden Gelände in Shepherd’s Bush im London Borough of Hammersmith and Fulham hatte 1908 die Franco-British Exhibition stattgefunden. 2009 wurde das Gebäude beim Carbuncle Cup nominiert. Im Jahr 2016 wurde das Einkaufszentrum um 70.000 m² Einzelhandelsfläche und 90 Geschäfte baulich erweitert. Die Erweiterungskosten betrugen 600 Mio. Pfund. Eigentümer Eigentümer sind Unibail-Rodamco-Westfield (50 %) und die deutsche Commerz Real (50 %). Der Anteil der Commerz Real gehört zum Portfolio des offenen Immobilienfonds hausInvest. Weblinks Website Westfield London Einzelnachweise
Westfield London

Westfield London​ es un centro comercial en la White City (Ciudad Blanca), en el municipio de Hammersmith y Fulham en Londres, Inglaterra, Reino Unido. El centro fue desarrollado por el Grupo Westfield a un costo de 1,6 millardos de libras, en un sitio limitado por la West Cross Route (A3220), el Westway (A40) y Wood Lane (A219), y se inauguró el 30 de octubre de 2008. El sitio es parte del distrito de White City, donde varios otros proyectos de desarrollo a gran escala están en marcha o en fase de planificación. Véase también Centro comercial Economía Empresa Referencias Enlaces externos Página web oficial
Westfield London

Westfield London est un centre commercial à Londres dans le quartier de Shepherd’s Bush (Royaume-Uni), il a ouvert en octobre 2008, Il contient 375 magasins différents. C'était le plus grand centre commercial en termes de taille d'Europe avant l'ouverture de Porto Veccio (Puerto Venicia) à Saragosse, cependant, Porto Veccio possède moins de commerces que Westfield, celui-ci en a environ 150. Transports Deux stations de métro desservent le centre - Wood Lane ( Cercle et Hammersmith & City lignes ) sur le côté ouest, et la station Shepherds Bush ( Central Line ). Il y a également 4 500 places de parking. Zone commerciale Le centre complété dispose d'environ 375 espaces de vente, y compris All Saints, Apple, Bershka, Boots, Bose, Debenhams, Dorothy Perkins, Dwell, Early Learning Centre, Ernest Jones, fcuk, Geox, Gerry Weber, Habitat, Hackett, HMV , Hollister Co. , House of Fraser, H.Samuel, Jaeger, Kurt Geiger, Lego Store , Mamas & Papas, Mango, Marks & Spencer, Next, Nomination, Oakley, Reiss, River Island, Schuh, Starbucks Coffee, Topshop, Uniqlo, le cinéma multiplexe Vue, Waitrose et Zara. The Village est la zone haut de gamme du centre commercial. On y trouve des marques telles que Burberry, De Beers, Dior, Gucci, Louis Vuitton, Miu Miu, Mulberry (en) ou Tiffany & Co. Vue Digital Cinema En février 2010 Vue Cinemas ouvre un cinéma de 17 salles dont 5 en 3D. Avec une capacité de 3 000 places, il est l'un des plus grands cinémas d'Europe. Projets futurs Actuellement[Quand ?], le groupe Westfield envisage une extension du centre commercial comprenant un nouvel espace de vente au détail de 60 000 m2 et l'ouverture d'un grand magasin tel que John Lewis de 21 000 m2. Cette extension permettra de créer 6700 nouveaux emplois, ainsi qu'un nouveau quartier résidentiel. Le projet devrait s’achever à l'horizon 2017, pour les fêtes de fin d'année. Notes et références Article connexe John Lewis Partnership Westfield Stratford City, autre centre commercial du groupe situé à Londres Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du commerce Portail de Londres
Westfield London

Westfield London – centrum handlowe położone w zachodnim Londynie, oddane do użytku 30 października 2008. Historia i charakterystyka Budowa obiektu była nadzorowana przez przedsiębiorstwo Westfield Group i kosztowała 1,6 mld funtów. W momencie otwarcia było to największe w Londynie i trzecie co do wielkości w Wielkiej Brytanii centrum handlowo-usługowe, zajmując powierzchnię 150 000 m². W lutym 2010 w budynku otworzono też kino sieci Vue. We wrześniu 2011 w dzielnicy Stratford we wschodnim Londynie otworzono Westfield Stratford City. W 2018 roku budynek został rozbudowany do wielkości 240 000 m², tym samym stając się największym tego typu obiektem w Europie. W pięciokondygnacyjnym budynku znajduje się aktualnie 320 sklepów, w tym takie marki jak House of Fraser, John Lewis, Marks & Spencer, Next, Primark, Waitrose, Apple, Bose, HMV, Boots, Bershka, Dorothy Perkins, Hollister Co., Mango, Reiss, Topshop, Zara i inne. W części obiektu o nazwie The Village swoje sklepy mają marki sprzedające dobra luksusowe, m.in. Gucci, Miu Miu, Mulberry, Tiffany & Co. i Versace. Westfield posiada też lokale gastronomiczne, takie jak Costa Coffee, Burger King, Five Guys czy Nando’s. Transport Najbliższe stacje przy Westfield London to Wood Lane (linie Circle i Hammersmith & City londyńskiego metra) oraz Shepherd’s Bush (linia Central i Overground). Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna
Westfield London

Westfield London este un centru comercial din Londra, Marea Britanie. Cu o suprafață de 150.000 mp, desfășurată pe cinci niveluri și o investiție estimată la 1,87 miliarde de euro, Westfield London este cel mai mare mall din Londra, fiind deținut de Westfield Group. Proiectul a fost deschis în toamna anului 2008 și are peste 280 de magazine, 47 de restaurante, 14 săli de cinema și 4.500 locuri de parcare, fiind amplasat în vestul Londrei. Printre chiriașii centrului comercial se numără: H&M, Debenhams, Next, Marks and Spencer, House of Fraser, Waitrose, Bershka, Burberry, Desigual, Hugo Boss, Jaeger, Louis Vuitton, Prada, Zara, Apple, care a deschis în Westfield cel mai mare magazin al său la nivel global, Deichmann, Calvin Klein Jeans și Lacoste. Note Legături externe Site web oficial
Embassy of Syria, London

The Embassy of Syria in London (Arabic: سفارة الجمهورية العربية السورية في لندن) is the diplomatic mission of the Syria to the United Kingdom. The chancery is located at 8 Belgrave Square of London. History During the Syrian Civil War the embassy has seen several protests: by those opposed to government of Bashar al-Assad in 2011 and 2012 and by the well-known Islamist Anjem Choudary in 2013. The British government, along with several other countries, expelled the Syrian ambassador in May 2012 in protest at the escalating violence in the country. The embassy closed in late 2013. The Syrian embassy was reopened on 13 November 2025, with Syrian Foreign Minister Asaad al-Shaibani raised the new Syrian flag over the embassy building. See also List of diplomatic missions of Syria Syria–United Kingdom relations References
Посольство Сирии в Лондоне

Посольство Сирийской Арабской Республики в Лондоне (араб. سفارة الجمهورية العربية السورية في لندن‎) — это дипломатическое представительство Сирийской Арабской Республики в Соединённом Королевстве. Канцелярия находится на площади Белгравия, 8. C 2000 года послом является Сами Хиями. Само посольство Сирийской-Арабской Республики находится чуть ли не в центре Лондона, а именно на улице B310. Имеющие здание в четыре этажа и несколько балконов, сама территория обнесена легким забором. Есть пятый этаж, который вдоль улицы уходит вниз. См. также Внешняя политика Великобритании Ссылки Сайт посольства Сирии в Лондоне https://old.bigenc.ru/law/text/3162054 - определение посольства.
Welton railway station

Welton was a railway station on the West Coast Main Line serving the villages of Welton and Watford in Northamptonshire. The station was opened in 1838 as part of the London and Birmingham Railway. It was located closer to Watford than to Welton, however it was named after the latter in order to avoid confusion with the much larger town of Watford further south. The station had an unusual arrangement of staggered platforms, one platform on each side of the road bridge. This was because of the confined site, being hemmed in by the Grand Union Canal and A5 road. The station became part of the London and North Western Railway in 1846, which itself became part of the London Midland and Scottish Railway during the Grouping of 1923. The line then passed on to the London Midland Region of British Railways on nationalisation in 1948. The station closed to passengers in 1958 and to goods in 1964. Today the site of the station is right next to the modern day Watford Gap service station on the M1 motorway. The only physical remains of the station today is a former goods shed alongside the tracks. References External links Welton station on navigable 1954 O. S. map Photograph of Welton station - Flickr.com Watford Village - The Railway
Elean power station

Elean power station is a straw-fired biomass power station in Cambridgeshire, England. At a capacity of 38 MW, it was the largest straw-fired power plant in the world at the time of its completion. The power station was constructed between 1998 and 2000 by FLS Miljo and is operated by EPR Ely Ltd. It generates 270 GWh of electricity from 200,000 tonnes of biomass annually, supplied by Anglian Straw Ltd. Straw is the major fuel of the plant, but oilseed rape and the energy crop Miscanthus are also used, as well as some natural gas. The vibrating grate boiler generates steam at 92 bar and 540°C which is used to drive a turbo-alternator. In 2011, the company owning the plant were fined £120,000 after an accident during the unloading of a straw bale led to the death of a delivery driver. Later the same year Elean was affected by an arson attack on stacks of straw that were destined to be used at the plant. References
Madame Tussauds

Madame Tussauds er et voksmuseum i London, England. Voksmuseet blev oprettet i 1835 da Marie Tussaud etablerede den første permanente udstilling i Baker Street. I 1884 flyttede udstillingen til Marylebone Road. Voksfigurerne forestiller historiske og kongelige personer, filmstjerner, sportsstjerner og kendte mordere. Voksmuseet er en del af det britisk ejede Merlin Entertainments. Afdelinger af Madame Tussaud Asien Beijing, Kina (2014) Chongqing, Kina (2016) Shanghai, Kina (2006) Wuhan, Kina (2013) Hong Kong (2000) Delhi, Indien (2017-2023) Tokyo, Japan (2013) Singapore (2014) Bangkok, Thailand (2010) Dubai, United Arab Emirates (2021) Europa Amsterdam, Holland (1970) Berlin, Tyskland(2008) Blackpool, Storbritannien (2011) Budapest, Ungarn (2023) Istanbul, Tyrkiet (2016) London, Storbritannien (1835) Prague, Tjekkiet (2019) Vienna, Østrig (2011) Nordamerika Hollywood, USA (2009) Las Vegas, USA (1999) Nashville, USA (2017) New York City, USA (2000) Orlando, USA (2015) San Francisco, USA (2014) Washington, D.C., USA (2007-2021) Oceanien Sydney, Australien (2012) Galleri Referencer Eksterne henvisninger
Museo Madame Tussauds

El Museo Madame Tussauds es el museo de cera más conocido en el mundo. Posee la colección más grande de figuras de celebridades. La sede central del museo está en Londres, Inglaterra, Reino Unido, pero también hay establecimientos en otras grandes ciudades alrededor del mundo. Madame Tussaud Marie Tussaud, de soltera Marie Grosholtz, fue una escultora de cera nacida el 1 de diciembre de 1761 en Estrasburgo, Francia, y fallecida en Londres el 16 de abril de 1850. La técnica usada por Marie Tussaud para realizar sus obras fue a base de cera, la cual aprendió a modelar bajo la enseñanza de su tutor Philippe Curtius mientras su madre trabajaba como su ama de llaves. La cera es un éster de los ácidos grasos que se obtiene mediante un proceso de esterificación, el cual es una "reacción química entre un ácido carboxílico y un alcohol".​ Antes de cualquier proceso, la cera en su condición natural es extraída de los panales de las abejas. Se realizó la primera exposición de las figuras de cera de Curtius en 1770, lo que atrajo a una gran audiencia. La exposición se trasladó al Palacio Real en París, en 1776. Se abrió una segunda exposición sobre el Boulevard del Temple en 1782, el "Caverne des Grands Voleurs", precursor de lo que sería la Cámara de los Horrores. A los 19 años, Marie se convirtió en maestra de arte de la hermana del rey Luis XVI de Francia por lo que se mudó a vivir a la Corte Real del Palacio de Versalles. Al morir el doctor Curtius, Tussaud heredó toda su colección de figuras de cera. En 1835 la exhibición de Madame Tussaud se estableció de manera permanente en Londres, a la cual se podía acceder pagando seis peniques. Madame Tussaud esculpió los bustos de Necker y del Duque de Orleans. También fue autora de una escultura en cera de Marie-Jeanne du Barry, la amante del rey Luis XV, popularmente conocida como la Bella durmiente. También modeló los rostros de Marat, de Luis XVI y de Robespierre, entre otros guillotinados, actualmente expuestos en la sección llamada "Cámara de los Horrores" del Museo Tussauds. Ciudades que tienen museos Madame Tussauds Estados Unidos Las Vegas Los Ángeles Nashville Nueva York Orlando San Francisco Washington D.C Europa Ámsterdam Berlín Blackpool Budapest Estambul Londres Praga Viena Asia Bangkok Chongqing Dubái Hong Kong Nueva Delhi Pekín Shanghái Singapur Tokio Wuhan Oceanía Sídney Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Museo Madame Tussauds. Museo Madame Tussauds
Madame Tussauds

Madame Tussauds is de naam van verscheidene wassenbeeldenmusea over de gehele wereld. In de musea vindt men replica's in was op ware grootte van bekende en beroemde personen. Al deze musea behoren na een overname in mei 2007 van de Tussauds-groep tot de Merlin Entertainments Group (bezit ook o.a. Legoland, Sea Life en The Dungeons), dat sinds mei 2005 in handen is van de Amerikaanse investeerder Blackstone. Er zijn 25 vestigingen; in Europa op de volgende plaatsen (2023): Londen, Amsterdam, Berlijn, Blackpool, Boedapest (franchise), Istanboel, Praag en Wenen. Daarnaast is er 1 museum in Australië (Sydney), 7 in de Verenigde Staten, 5 in China, en telkens één in New Delhi, Hongkong, Bangkok, Tokyo, Dubai en Singapore. Geschiedenis Marie Tussaud, geboren als Marie Grosholtz in Straatsburg in 1761, was de dochter van de huishoudster van Dr. Philippe Curtius, een arts in Bern. Dr. Curtius modelleerde voor anatomische lessen menselijke organen. In 1765 verhuisde hij naar Parijs, waar hij een wassenbeeldenkabinet opzette. Twee jaar later liet hij Marie en haar moeder overkomen. Marie leerde het vak van Dr. Curtius, die zij "oom" noemde, en op haar zeventiende maakte zij haar eerste wassen beeld, van Jean-Jacques Rousseau. Tijdens de Franse Revolutie van 1789 kreeg Marie Tussaud de opdracht om de gezichten van beroemde slachtoffers van de guillotine in was te vereeuwigen, om ze in het Revolutiemuseum tentoon te stellen. Na het overlijden van Curtius in 1794 erfde Marie Tussaud zijn collectie. In 1802 vertrok Marie Tussaud naar Londen met haar vierjarige zoon Joseph. Toen vervolgens de Frans-Engelse oorlog uitbrak kon ze niet terug naar Frankrijk. Ze reisde met haar collectie door Groot-Brittannië en Ierland. Na de oorlog kwam ook haar tweede zoon naar Engeland. In 1835 opende Madame Tussaud haar eerste museum in Baker Street in Londen. Samen met haar twee zoons zette ze het museum voort tot aan haar dood in 1850. In 1884 verplaatste haar kleinzoon Joseph Randall de collectie naar de huidige plaats op Marylebone Road. Sinds 1971 zijn ook buiten Engeland nieuwe vestigingen van Madame Tussauds geopend. Het eerste museum in de reeks was het museum in Amsterdam. Marie Tussaud maakte haar eerste beelden van Jean-Jacques Rousseau (in 1778), Voltaire en Benjamin Franklin. Daarna werden in de Tussauds Studios in Londen ook van vele andere persoonlijkheden wassen beelden gemaakt. Zie ook Musée Grévin Anatomisch model Externe link Officiële website
Muzeum Figur Woskowych Madame Tussaud w Londynie

Muzeum Figur Woskowych (ang. Madame Tussauds) – muzeum figur woskowych znanych ludzi z rozmaitych dziedzin życia, założone w 1835 przez Marie Tussaud (1761-1850) w Londynie. Historia Marie Tussaud (właśc. Marie Grosholtz) przybyła w 1835 do Londynu z woskowymi odlewami głów zgilotynowanych w czasie rewolucji francuskiej arystokratów m.in. Marii Luizy, księżniczki de Lamballe (ostatni wykonała 8 lat przed śmiercią), które to stały się zalążkiem olbrzymiej kolekcji figur woskowych (obecnie Madame Tussauds prezentuje naturalnej wielkości figury gwiazd filmu, muzyki, sportu i założyła pierwszą wystawę przy Baker Street, przeniesioną w 1884 przez jej wnuka do obecnej siedziby na Marylebone Road). Filie Europa - Amsterdam, Berlin, Blackpool, Wiedeń Ameryka - Hollywood, Las Vegas, Nowy Jork, Waszyngton Australia - Sydney Azja - Bangkok, Pusan, Hongkong, Tokio, Szanghaj Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Madame Tussauds (ang.) – strona oficjalna
Музей мадам Тюссо

Музе́й мада́м Тюссо́ (фр. Madame Tussauds) — музей восковых фигур в лондонском районе Марилебон, созданный в 1835 году скульптором Марией Тюссо. Имеет филиалы в 23 других городах. История Анна Мария Тюссо (1761—1850), урождённая Гросхольц (Grosholtz), родилась в Страсбурге, её мать работала экономкой у доктора Филипа Кёртиса, занимавшегося восковыми моделями. Он обучил Марию Тюссо искусству по работе с воском. Первая выставка восковых работ Филипа Кёртиса состоялась в 1770 году и пользовалась большим успехом. В 1776 году выставка состоялась в Пале-Рояль в Париже. Следующая выставка на бульваре дю Тампль в 1782 явилась предшественником Кабинета ужасов. В 1777 году Мария Тюссо создала свою первую восковую фигуру — Вольтера, за которым последовали Жан-Жак Руссо и Бенджамин Франклин. Во время Французской революции она сделала посмертные маски с представителей королевской семьи. После смерти в 1794 Филипа Кёртиса его коллекция перешла к Марии Тюссо. В 1802 году Мария Тюссо переехала в Лондон. Из-за начавшейся англо-французской войны она и её коллекция не смогли вернуться во Францию. Некоторое время Тюссо была вынуждена ездить с восковыми фигурами по территории Великобритании и Ирландии. В 1835 году была учреждена первая постоянная выставка на Бейкер-стрит в Лондоне. Одной из диковинок музея Марии был Кабинет ужасов. Тут можно было увидеть жертв французской революции, убийц и знаменитых преступников. В 1884 году коллекция перебралась в новое здание на Мэрилебон-роуд. В 1925 году пожар уничтожил многие фигуры. Поскольку формы не пострадали, фигуры удалось реконструировать. Музеи и филиалы Ссылки Madame Tussauds — Официальный сайт История жизни Марии Тюссо Архивная копия от 13 октября 2013 на Wayback Machine Виртуальный тур по музею Мадам Тюссо в Амстердаме Жизнь мадам Тюссо Примечания