NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Royal Academy

Royal Academy of Arts, Det engelske kunstakademi, er en engelsk kunstinstitution som ligger i Piccadilly i London. Historie Akademiet blev grundlagt som en rival til Society of Artists, Samfundet for kunstnere, efter en uenighed i ledelsen mellem de to ledende arkitekter William Chambers og James Paine, en strid som sidstnævnte gik sejrende ud af. Mens Chambers sværgede hævn og benyttet sig af sine nære forbindelser med kongen til at grundlægge en ny institution, Royal Academy, i 1768. Akademiet blev formelt etableret året efter. Akademiets første grundlæggere som alle kom ind den 10. december 1768, inkluderede en far og datter-kombination med George Michael Moser og Mary Moser, og to brødrepar, George Dance den yngre og Nathaniel Dance-Holland, og Paul og Thomas Sandby. Akademiets første præsident ble Joshua Reynolds som derefter blev efterfulgt af Benjamin West. Akademiets præsidenter Eksterne henvisninger Royal Academy officielle hjemmeside
Royal Academy of Arts

La Royal Academy of Arts est une institution britannique dont l'objectif est la promotion des arts visuels (peinture, gravure, sculpture, architecture…) par des expositions et l'organisation d'un enseignement et de débats. C'est une institution indépendante, fonctionnant sur fonds privés, regroupant des artistes élus par une assemblée générale (un nombre maximum de 40 à l'origine, 50 depuis 1972, 80 depuis 1991). Son siège, Burlington House, est situé à Londres sur l'artère de Piccadilly. Elle a été fondée le 10 décembre 1768 par un acte personnel du roi George III. Son premier président fut le peintre Joshua Reynolds. Son premier siège, trop étroit, se trouvait sur Pall Mall. Dès 1771, elle fut transférée dans Somerset House, alors palais royal, dans une partie spécialement dédiée à partir de 1780. En 1837, l'institution se transporta sur Trafalgar Square, dans une aile du bâtiment récemment construit de la National Gallery, et enfin elle s'installa à Burlington House, son siège actuel, à l'occasion de son centenaire, en 1868. La Royal Academy organise deux expositions par an : une en hiver consacrée à l'art ancien, une en été consacrée aux œuvres des artistes vivants. L'institution possède aussi une collection permanente (dont le joyau est le Tondo Taddei de Michel-Ange). Les « Écoles de la Royal Academy » (Royal Academy Schools) constituent le plus ancien établissement britannique consacré à l'enseignement des arts visuels (et longtemps le seul). Cet enseignement s'inspira à l'origine de celui de l'Académie royale de peinture et de sculpture, qui existait à Paris depuis 1648. Les étudiants sont actuellement au nombre de 60, le cursus dure trois ans, et l'enseignement est gratuit depuis la fondation. La première étudiante fut admise en 1860. Les étudiants peuvent exposer leurs œuvres deux fois l'an. La bibliothèque, la plus ancienne du Royaume-Uni consacrée aux arts visuels, contient 65 000 volumes. Le financement de l'institution, qui ne reçoit rien de l'État, est assuré par les billets des expositions, les activités commerciales (boutique, etc.), le mécénat d'entreprise et une association appelée les Amis de la Royal Academy (Friends of the Royal Academy), fondée en 1977 et qui comptait près de 90 000 adhérents en 2007. Présidents Collections Voir aussi Articles connexes St Martin's Lane Academy London Original Print Fair Liens externes (en) Site officiel Ressources relatives aux beaux-arts : Art UK (lieux d'art) British Museum Tate Union List of Artist Names Ressource relative à l'architecture : National Heritage List for England Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de l’éducation Portail des arts Portail du néo-classicisme Portail du Royaume-Uni
Királyi Művészeti Akadémia

A Királyi Művészeti Akadémia (angolul: Royal Academy of Arts) művészeti intézmény Londonban. Székhelye a Burlington House épületében van. Története A Királyi Művészeti Akadémiát III. György brit király alapította 1768-ban. A kezdeti időszakban a Pall Mallen volt egy kisebb székháza, majd megkapták a Somerset-házat. Szerettek volna végleges elhelyezést a Trafalgar téri közös épületben a National Galleryvel (Nemzeti Képtár), de ez nem valósulhatott meg, mert a Nemzeti Képtár maga is helygondokkal küzdött, gyűjteményei sokasodtak, s bővíteni kellett az épületet. A Királyi Művészeti Akadémia oktatással foglalkozik, kiállításokat rendez. 1769 óta építész-, szobrász- és festőiskolát tart fenn. 1868-ban, fennállásának 100. évfordulóján kapta méltó mai épületét. Lord Burlington építtette magának saját tervei alapján, neoreneszánsz stílusban, 1695–1743 közt. A házat és a hozzá tartozó kertet 1854-ben vásárolta meg az állam, majd ráépíttetett egy emeletet, és megtoldatta két szárnyépülettel. Terveztettek hozzá Sidney Smirk által egy viktoriánus homlokzatot. Jelenleg a Királyi Művészeti Akadémia éppen az eredeti Burlington-ház épületrészben tevékenykedik. A Királyi Művészeti Akadémia első elnöke korának híres arcképfestője, Sir Joshua Reynolds (1723–1792) volt. A Királyi Művészeti Akadémia elnökei 1798-tól Források Ember Mária: London. 2. bőv. kiad. Budapest : Panoráma, 1976 ISBN 963-243-082-4 Művészeti lexikon. Szerk. Zádor Anna, Genthon István. 1- 4. köt. Budapest : Akadémiai Kiadó, 1965-1968 Művészeti lexikon. Szerk. Éber László. 1-2. köt. Budapest : Győző Andor, 1935 További információk Royal Academy of Arts honlapja
Royal Academy of Arts

La Royal Academy of Arts, in italiano Accademia reale, è un'istituzione artistica che si trova presso Burlington House a Piccadilly, nella città di Londra. Venne fondata il 10 dicembre 1768 da Giorgio III del Regno Unito per promuovere le arti del disegno attraverso l'istruzione e le esposizioni. I 34 padri fondatori sono: Joshua Reynolds, John Baker, George Barret, Francesco Bartolozzi, Giovanni Battista Cipriani, Agostino Carlini, Charles Catton, Mason Chamberlin, William Chambers, Francis Cotes, George e Nathaniel Dance, Thomas Gainsborough, John Gwynn, Francis Hayman, Nathaniel Hone the Elder, Angelica Kauffman, Jeremiah Meyer, George Michael Moser e sua figlia Mary, Francis Milner Newton, Edward Penny, John Inigo Richards, Thomas e Paul Sandby, Dominic Serres, Peter Toms, William Tyler, Samuel Wale, Benjamin West, Richard Wilson, Joseph Wilton, Richard Yeo, Francesco Zuccarelli. Celebri sono le sue esposizioni d'arte fin dalla sua fondazione, una tradizione che continua tuttora. La Royal Academy possiede una collezione permanente, composta da opere di ex-allievi e da lasciti vari. Tra questi ultimi spicca la presenza del Tondo Taddei di Michelangelo, esposto gratuitamente negli orari di apertura dell'istituzione. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Royal Academy of Arts Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su royalacademy.org.uk. (EN) Royal Academy of Arts, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. (EN) Royal Academy of Arts, su MusicBrainz, MetaBrainz Foundation.
Academia Real Inglesa

A Academia Real Inglesa, ou Royal Academy School of Arts foi fundada em 1768 por Jorge III de Inglaterra, a pedido de um grupo de pintores, escultores e arquitectos, assumindo o rei o papel de patrono, protector e apoiante. O seu primeiro presidente foi Joshua Reynolds. Constituída por quarenta membros, tem como finalidade o cultivo das Belas Artes e as suas principais actividades consistem na manutenção de uma escola de desenho, pintura, escultura e arquitectura e na realização de uma exposição anual que ocorre em cada Verão ininterruptamente desde 1769. Dentre seus membros e alunos mais notáveis, contam-se Thomas Gainsborough, Richard Westall, William Blake, Thomas Lawrence, John Constable, J. M. W. Turner, Samuel Morse e Karl Marx. Referências Ligações externas Media relacionados com Academia Real Inglesa no Wikimedia Commons
Королівська академія мистецтв

Королівська академія мистецтв (англ. Royal Academy of Arts, часто просто Royal Academy) — найвпливовіша та найавторитетніша установа, що займається викладанням малярства, скульптури та архітектури та сприяє розвитку цих мистецтв у Великій Британії. Історія Заснована 1768 року, 10 грудня були затверджені перші 40 членів Академії. Першим президентом Академії було обрано Джошуа Рейнолдса. Наразі склад Академії обмежений 80 місцями, з яких 14 зарезервовано для скульпторів, 12 для архітекторів і 8 для граверів; інші 46 займають живописці. Нові академіки вибираються діючими членами Академії. Основою діяльності Академії є щорічні публічні виставки. За правилами, брати участь у них можуть не лише академіки, але і будь-який художник, для чого необхідно подати роботу на розгляд конкурсної комісії. Багато робіт на щорічних виставках продаються. Поряд з роботою постійно діючого музею Академії щорічні виставки є одним з основних джерел доходу Академії, адже Королівська Академія мистецтв за своїм статусом не приймає фінансової підтримки від держави або корони. Серед членів Академії були такі видатні британські художники, як Томас Гейнсборо, Вільям Тернер, Джон Констебл, Джон Еверетт Мілле, Франческо Бартолоцці та ін. Королівська Академія займається також викладанням, в її школі вчилися найбільші художники Британії, зокрема Тернер. Президенти Академії мистецтв Література William Sandby: The history of the Royal Academy of Arts from its foundation in 1768 to the present time. With biographical notices of all the members. Vol. I Publisher: Longman Green, Longman Roberts & Green, London 1862 William Sandby: The history of the Royal Academy of Arts from its foundation in 1768 to the present time. With biographical notices of all the members. Vol. II Publisher: Longman Green, Longman Roberts & Green, London 1862 Henry Blackburn: Academy notes 1875. With illustrations of the principal pictures at Burlington House. Verlag: Chatto and Windus, London 1875 Henry Blackburn: Academy notes 1883. With illustrations of the principal pictures at Burlington House. Verlag: Chatto and Windus, London 1883 Henry Blackburn: English art in 1884. Verlag: D. Appelton & Company, New York, 1895 Henry Blackburn: Academy notes 1891. With illustrations of the principal pictures at Burlington House. Verlag: Chatto and Windus, London 1891 J. E. Hodgson and Fred. A. Eaton: The Royal academy and its members 1768—1830 . Publisher: Charles Scribner’s Sons, London 1905 List of Appendices in: J. E. Hodgson and Fred. A. Eaton Посилання Офіційний сайт Королівської Академії мистецтв [Архівовано 6 грудня 2012 у Wayback Machine.] (англ.) Офіційний сайт Колекцій Королівської академії [Архівовано 2 квітня 2010 у Wayback Machine.] (англ.)
Palace of Beaulieu

Der Palace of Beaulieu war ursprünglich eine königliche Residenz in Boreham, Essex, England, nordöstlich von Chelmsford. Er ist nicht zu verwechseln mit Beaulieu Palace House in Hampshire, England, nahe der Südküste und südwestlich von Southampton. Geschichte Das Gelände war im Mittelalter im Besitz der Waltham Abbey. Der Earl of Ormond erhielt es 1491 und erbaute dort New Hall. Für König Heinrich VIII. wurde dann der Palace of Beaulieu errichtet, wo er ab 1523 zeitweise lebte. 1622 kam es in den Besitz von George Villiers, 1. Duke of Buckingham. 1798 erwarben Schwestern des Ritterordens vom Heiligen Grab zu Jerusalem die Gebäude und errichteten eine Schule. Noch heute werden die Gebäude von der New Hall School genutzt. Weblinks
Pałac Beaulieu

Pałac Beaulieu (ang. Palace of Beaulieu, znany także jako New Hall) – XVI-wieczna rezydencja królów Anglii, położona na północ od miasta Chelmsford. Pierwsze zapiski dotyczące posiadłości pochodzą z roku 1062 - wiadomo, że została wówczas przekazana kanonikom z opactwa Waltham. W średniowieczu wiele razy zmieniała właścicieli, niejednokrotnie wracając do Korony, aby zaraz potem stać się przedmiotem kolejnego nadania. W 1491 została nadana książętom Ormond. W 1517 dziedzic tego tytułu i zarazem posiadłości, na której istniał wówczas drewniany gmach zwany New Hall, Thomas Boleyn, sprzedał dobra królowi Henrykowi VIII. Ten postanowił rozebrać drewnianą konstrukcję i zbudować nowy obiekt, tym razem ceglany. Tak powstały obiekt, nazwany Pałacem Beaulieu, stał się jego letnią rezydencją. Pałac pozostawał własnością królewską dość krótko, bo zaledwie do 1573, kiedy Elżbieta I sprzedała go księciu Sussex. W 1622 dobra znów zmieniły właściciela, którym tym razem został książę Buckingham. W połowie XVII wieku pałac kupił George Monck, książę Albemarle, który często organizował tu uczty dla osób z otoczenia króla Karola II. Przez kolejne 150 lat posiadłość przechodziła z rąk do rąk, a znaczna część budynku uległa dewastacji i zniszczeniu. Ostatecznie w 1798 przejęły ją katolickie zakonnice ze zgromadzenia bożogrobców, które założyły w najmniej zniszczonym, północnym skrzydle pałacu szkołę z internatem pod nazwą New Hall School. Istnieje ona do dziś. Linki zewnętrzne Strona szkoły działającej dziś na terenie posiadłości
Palace of Beaulieu

Palace of Beaulieu är ett slott i Boreham i Essex i England, nordväst om Chelmsford. Det var ett kungligt slott mellan 1516 och 1573, och användes som bostad åt den senare Maria I av England från 1537 fram till hennes trontillträde 1553. Det kallades enbart Beaulieu under 1500-talet, och har både före och efter varit känt som New Hall. Historik Egendomen nämndes första gången 1062 och 1491 fanns en herrgård på platsen. Huset såldes år 1516 av Anne Boleyns far Thomas Boleyn, 1:e earl av Wiltshire till Henrik VIII, som byggde om den lilla herrgården till ett vidsträckt kungligt tegelpalats. Hovet vistades ofta på slottet under Henrik VIII:s regeringstid. År 1537 fick Maria Tudor tillstånd att bo fritt i vilket kungligt slott hon önskade, och fram till sitt trontillträde 1553 valde hon ofta att bo på Beaulieu. År 1573 gav Elisabet I slottet till Thomas Radclyffe, 3:e earl av Sussex. George Villiers, 1:e hertig av Buckingham, köpte palatset 1622, och det besöktes ofta av kungliga hovet under 1600-talet. Karl II:s hov besökte det ofta när det ägdes av George Monck, 1:e hertig av Albemarle. Under 1700-talet förföll egendomen och i mitten av seklet revs delar av slottet. Från 1798 har byggnaden inhyst skolan New Hall School. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Palace of Beaulieu.
12 Downing Street

Le 12 Downing Street est la résidence officielle du Chief Whip, secrétaire du parti majoritaire au Parlement du Royaume-Uni. Sous le gouvernement de Gordon Brown, le bâtiment est occupé par le bureau de presse du Premier ministre. Le bâtiment est mitoyen d'autres résidences officielles : le 10 Downing Street (résidence du Premier Lord du Trésor, occupée par le Premier ministre depuis le début du XXe siècle) et le 11 Downing Street (résidence officielle du Second Lord du Trésor qui, dans les années récentes, est devenu Chancelier de l'Échiquier). Articles connexes Downing Street 10 Downing Street 11 Downing Street Liens externes (en) 12 Downing Street, section de Survey of London Portail de Londres Portail des monuments classés au Royaume-Uni
12 Downing Street

12 Downing Street är kulturskyddad byggnad på Downing Street i London som är en del av premiärministerns residens. Huset uppfördes 1682 och har byggts om flera gånger. Fasaden ändrades omkring år 1766. När Downing Street byggdes om 1846 slogs de tre husen på nummer 10, 11 och 12 ihop till en enda byggnad som utvidgades kraftigt mot Saint James Park på 1960-talet. Fastigheten disponeras sedan 1803 av brittiska staten och har varit kontor för majoritetsledaren i brittiska underhuset från 1879 till 2001 när kontoret flyttade till Kronrådets byggnad på 9 Downing Street. Idag hyser den bland annat premiärministerns PR-avdelning. Se även 10 Downing Street Källor
Чарлз Дикенс музей

Чарлз Дикенс музей се намира на улица „Дафти“ 48 в район Холбърн, Лондон, Англия. Къщата е била дом на Чарлз Дикенс от 1837 до 1839 г. След като забогатява, а и семейството му се разраства, Дикенс се мести в по-голяма къща, но тази е единствената запазена къща, която е била негова собственост в Лондон. Музеят е отворен през 1925 г. Външни препратки Официален уебсайт
Museo de Charles Dickens

El Museo Charles Dickens está en 48 Doughty Street, se encuentra en el distrito de Holborn, Londres, Inglaterra. Ocupa una típica casa adosada de la Época georgiana, que fue el hogar de Charles Dickens desde el 25 de marzo de 1837 (un año después de su matrimonio) hasta diciembre de 1839. Dickens y su esposa Catherine vivieron aquí con el mayor de tres de sus diez hijos y con dos de las hijas de Charles, Mary Kate y Macready nacidas en su casa. Una nueva adición a la familia fue Frederick, el hermano más joven de Dickens. Mary de 17 años, la hermana de Catherine, se trasladó con ellos desde su apartamento en Furnival's Inn para ofrecer apoyo a su hermana recién casada y a su cuñado. No era inusual que la hermana soltera de la mujer se fuera a vivir y a ayudar a una pareja de recién casados. Dickens estuvo muy unido a Mary, y ella murió en sus brazos después de una breve enfermedad en el año 1837. Ella inspiró personajes de muchos de los libros de su marido, y su muerte se reproduce en ficción como la muerte de la Pequeña Nell (La tienda de antigüedades). Dickens estuvo arrendado en la propiedad durante tres años (fueron 80 libras al año). Se quedaría aquí hasta 1839, después se trasladó a los hogares más grandiosos a medida que su riqueza y su familia creció. Sin embargo, ésta es la única casa que queda de las que él habitó en Londres. Los dos años que Dickens vivió en la casa fueron muy productivos, ya que aquí completó The Pickwick Papers (1836), escribió la totalidad de Oliver Twist (1838) y Nicholas Nickleby (1838-1839) y trabajó en Barnaby Rudge (1840-1841). Museo Repartidas en cuatro plantas, el Museo de Charles Dickens posee la colección más importante del mundo de pinturas, ediciones raras, manuscritos, muebles originales y demás temas relacionados con la vida y obra de Dickens. Tal vez la mejor muestra es el retrato de Dickens conocido como Dream Dickens por RW Buss, un ilustrador original de The Pickwick Papers. Este retrato inacabado muestra a Dickens en su estudio en Gads Hill Place, rodeado de muchos de los personajes que él había creado. 48 Doughty Street fue amenazado de demolición en 1923, pero fue salvado por la Hermandad Dickens, fundada en 1902, que levantó la hipoteca y adquirió el dominio absoluto de la propiedad. La casa fue renovada y la Casa Museo de Dickens fue inaugurada en 1925, bajo la dirección de un consorcio independiente. El museo ha sido renombrado como Museo de Charles Dickens. Galería de imágenes Enlaces externos
Musée Charles-Dickens

Le musée Charles-Dickens (Charles Dickens Museum en anglais) est une maison de l'Époque georgienne devenue musée depuis 1925, au 48, Doughty Street dans le quartier de Bloomsbury, à Londres, en Angleterre, où vécut le célèbre écrivain Charles Dickens durant deux ans de sa vie entre 1837 et 1839. Dans cette maison, on retrouve toutes les pièces d'une maison victorienne (drawing room, morning room, etc.). Ce site est desservi par la station de métro Russell Square. Histoire Charles Dickens vécut dans cette demeure de quatre étages et un sous-sol, dans le quartier résidentiel de Londres à l'âge de 25 ans à une période productive de sa vie où sa carrière littéraire s'envolait. Il y écrivit entre autres quatre œuvres : Oliver Twist, Les Aventures de M. Pickwick, Nicholas Nickleby et Barnabé Rudge... Il y reçoit à dîner les écrivains John Forster, Leigh Hunt et Harrison Ainsworth. Tourisme Cette demeure faillit disparaître en 1923 et fut sauvée par l'association « The Dickens Fellowship » créée en 1902 qui a racheté la propriété, rénové la maison et créé le musée Charles Dickens. Depuis 1925, la maison est devenue un musée, qui expose : des manuscrits, des peintures, des éditions rares et des meubles originaux et objets ayant appartenu à la famille Dickens, ainsi que de nombreux articles. Voir aussi Lien externe (en) Site officiel Portail des musées Portail de Charles Dickens Portail de Londres Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Charles Dickens Museum

Het Charles Dickens Museum aan de Doughty Street 48 in de Londense wijk Holborn is het voormalige woonhuis van Charles Dickens en is tegenwoordig een museum. Het huis is gebouwd in de georgiaanse stijl en Dickens woonde er van 1837 tot 1839. Tijdens zijn verblijf hier schreef hij o.a. zijn klassiekers Oliver Twist, The Pickwick Papers en Nicholas Nickleby. In 1922 werd het pand aan de Doughty Street aangekocht door door de Dickens Fellowship en werd het in 1925 geopend als museum. Collectie Het museum bestaat uit diverse kamers, zoals de studeerkamer van Dickens en de diverse slaapkamers ingericht in de victoriaanse stijl, verder zijn er o.a. diverse handgeschreven manuscripten van Dickens tentoongesteld. Het museum beschikt over een aantal schilderijen, waaronder het recente herontdekte miniatuur portret van een jonge Dickens uit 1843, geschilderd door Margaret Gillies. Naast een museum vormt het met haar collectie van meer dan 100.000 items een internationaal onderzoekscentrum voor het werk en leven van Charles Dickens. In 2020 verkreeg het door middel van een aankoop van een privé-collectie, van een Amerikaanse verzamelaar, nog eens driehonderd items gerelateerd aan de schrijver, waaronder vijfentwintig (toen nog) ongepubliceerde en handschreven brieven. Galerij
Houghton Hall

Houghton Hall – posiadłość, którą pierwszy premier brytyjski Robert Walpole odziedziczył po przodkach i rozbudowywał od roku 1720. Architektami byli Colen Campbell, James Gibbs i William Kent. Linki zewnętrzne Houghton Hall Official site. houghtonhall.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-03-22)].
Хоутон-холл

Хоутон-холл (англ. Houghton Hall) — расположенная в Норфолке резиденция первого британского премьер-министра Роберта Уолпола, строившаяся для него в 1721—1735 годах ведущими архитекторами английского палладианства того времени — Колином Кэмпбеллом (общий проект), Джеймсом Гиббсом (купола) и Уильямом Кентом (интерьеры). Интерьеры Хоутон-холла по роскоши отделки соперничали с Бленхеймским дворцом герцога Мальборо и хранили одну из лучших картинных галерей Англии. После смерти Роберта Уолпола его внук решил продать коллекцию картин. В 1779 году российская императрица Екатерина II через русского посланника в Лондоне графа А. С. Мусина-Пушкина приобрела коллекцию картин для Императорского Эрмитажа в Санкт-Петербурге. В настоящее время Хоутон-холл находится в собственности маркиза Чамли. Его хобби состоит в коллекционировании оловянных солдатиков и батальной живописи. Сегодня это собрание открыто для всеобщего обозрения. Маркиз Чамли также владеет другим поместьем, замком Чамли в графстве Чешир, который окружён знаменитыми регулярными садами и парком. Ссылки Сайт Хоутон-холла (англ.) На Викискладе есть медиафайлы по теме Хоутон-Холл Примечания
Гоутон-холл

Гоутон-холл (англ. Houghton Hall) — розташована у Норфолку резиденція першого британського прем'єр-міністра, Роберта Волпола, що будувалась для нього у 1722-35 роках провідними архітекторами того часу — Коліном Кемпбеллом (загальний проект), Джеймсом Гіббсом (куполи) та Вільямом Кентом (інтер'єри). Інтер'єри Гоутон-холлу за пишністю оздоблення суперничали з Бленімським палацом герцога Мальборо та зберігали одну з найкращих картинних колекцій Англії. Онук прем'єр-міністра продав художні скарби Гоутон-холлу Катерині II, яка поклала їх в основу Імператорського Ермітажу. Нині Гоутон-холл перебуває у власності маркіза Чамлі. Його хобі — колекціонування олов'яних солдатиків й батального живопису. Сьогодні це зібрання відкрито для загального відвідування. Примітки Посилання Офіційний сайт (англ.)