NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Real World Studios

Real World Studios son unos estudios de grabación con residencia fundados por el músico Peter Gabriel y situados en Box, Wiltshire, localidad cercana a Bath. Los estudios están estrechamente relacionados con la compañía discográfica Real World Records y con los festivales WOMAD. Historia En 1986, cuando Peter Gabriel terminó el álbum So, decidió que era hora de mudarse de Ashcombe House a una instalación de grabación permanente. Lo más importante para Gabriel era estar cerca del agua. Él, David Stallbaumer y Mike Large miraron varios sitios, en su mayoría antiguos molinos, en el área de Bath. El lugar escogido finalmente tenía el tamaño y el espacio que deseaban, junto a un río, con un entrorno privilegiado, cercano a Bath, a menos de 13 km de distancia, y accesible desde Londres.​ Los estudios se encuentran ubicados en un viejo molino de agua de doscientos años de antigüedad, completamente restaurado que fue adquirido por Peter Gabriel en 1987. Al histórico molino se le añadió un edificio anexo, proyectado por Feilden Clegg Bradley Studios, que aportó al complejo de mayor espacio de estudio y alojamiento.​​ Real World Studios ha acogido grabaciones de artistas como Loreena McKennitt, Alicia Keys, Van Morrison, Beyoncé, Coldplay, Mumford & Sons, Jay-Z, Kanye West, Paolo Nutini, Robert Plant, The Vamps, Paloma Faith, Rag'n'Bone Man, Tom Jones, New Order, Kasabian, Laura Marling, Pixies, Sia, Marillion o El Último de la Fila.​ Descripción El estudio principal, de más de 600 m², alberga una consola de mezclas, con equipos externos adicionales que rodean la sala. Está diseñado para ser un gran espacio de grabación colaborativa, sin tabiques divisorios. También alberga dos cabinas de aislamiento. Junto a la sala principal y dentro del antiguo edificio del molino se encuentra la sala de madera. Esta habitación cuenta con una acústica más animada y una cabina, entreplanta y pantallas acústicas móviles. Las habitaciones se pueden reservar juntas para un espacio de grabación más grande, o de forma independiente para proyectos de menor o menor presupuesto.​ El estudio fue posteriormente ampliado con un equipo que permitió regrabar mezclas para producciones cinematográficas y televisivas. En Real World Studios se han desarrollado proyectos como Quantum of Solace, The Golden Compass, Green Zone y The No. 1 Ladies' Detective Agency. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Real World Studios.
Real World Studios

Les Real World Studios sont un ensemble de studios d'enregistrement situés à Box (Wiltshire) en Angleterre, à environ 8 km de Bath. Ils sont associés au label Real World, et ont été conçus par Peter Gabriel. Les studios Real World ont été utilisés pour l'enregistrement de nombreux albums de World music. Description Studios d'enregistrement Le studio principal, d'une dimension assez inhabituelle de 14 m x 14 m, a été conçu pour le confort des musiciens, avec des baies vitrées donnant sur l'extérieur, et sans la traditionnelle séparation entre musiciens et ingénieurs du son. Le studio secondaire, à proximité du studio principal, appelé le "Wood Room", est un studio modulaire de dimensions plus modestes. D'un agencement flexible, il permet d'enregistrer différents instruments dans différentes configurations; il comprend en particulier un piano Yamaha C3. Il existe deux autres studios, le Rehersal room, et le Millside (en cours de réaménagement). Post-production Il existe plusieurs studios de post-production : le Foley room et le Red room, destiné à la sonorisation et au mixage de films en format 5.1. Équipements Le studio principal est équipé avec une console SSL XL 9080 K Series 72 voies, des retours Exigy MHS2/S215B, et du logiciel Pro Tools. Artistes ayant enregistré aux Studios Real World Les artistes notables ayant enregistré aux studios incluent A-ha, Alicia Keys, Amy Winehouse, Beyoncé, Björk , Black Grape, Blue October, Bonnie Raitt, Chris de Burgh, Coldplay, Deep Purple, Natalie Duncan, Foals, Goldfrapp, Harry Styles, Idles, Indigo Girls, James, James Morrison, Jay-Z, Joseph Arthur, Kanye West, Kasabian, Katie Melua, King Crimson, Kylie Minogue, Laura Marling, Loreena McKennitt, Maggie Rogers, Marillion, Melanie C, Mumford & Sons, New Order, Daniel Lanois, Youssou N'Dour, Paloma Faith, Paolo Nutini, Papa Wemba, Paul Simon, Pixies, Placebo, The Pretenders, Rag'n'Bone Man, Reef, Robert Plant, Sade, Seal, Sia, Stéréophonie, Suzi Quatro, Take That, Therapy?, Tom Jones, Toto, Ultravox, Van Morrison, The Vamps, Roger Waters, Wet Wet Wet et The 1975. Le studio a également accueilli des projets de cinéma et de télévision, notamment Quantum of Solace. Peter Gabriel y a enregistré certains de ses albums à partir de So en 1985, son dernier album en date, i/o qui sortira en Décembre 2023, a aussi été enregistré là-bas. Notes et références Liens externes (en) Site officiel Ressource relative à la musique : MusicBrainz (en) http://www.recordproduction.com/realworld.htm Photos et vidéos des studios (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Real World Studios » (voir la liste des auteurs). Portail des musiques du monde Portail de l’Angleterre
Real World Studios

Real World Studios is een opnamestudio in Box, Wiltshire. De studio is verbonden met het label van rockmuzikant Peter Gabriel, Real World Records. De Big Room in de studio is een van de grootste regelkamers van de wereld. De kamer is ontworpen als een plek om samen te werken, maar bevat ook twee aparte geïsoleerde kamers. Daarnaast is er ook een Wood Room aanwezig, dat is een levendige en akoestische kamer. Het gebouw bevat ook een grote repetitieruimte en een kantine. Artiesten die hier muziek hebben opgenomen Marillion Manic Street Preachers Kanye West Jay-Z Beyoncé Muse Laura Marling Crowded House Take That Sade New Order Tom Jones Starsailor Stereophonics Kylie Minogue Placebo Vanessa Carlton Elbow Films en televisieseries In januari 2008 zijn er werkzaamheden verricht aan de Big Room om deze geschikt te maken voor het afronden van film- en televisieprojecten. Onder andere Quantum of Solace, The Golden Compass en Green Zone zijn voorbeelden van films waaraan gewerkt is. Externe links (en) Officiële website (en) Videotour door de Studio
Real World Studios

Real World Studios este un studio de înregistrări din Box, Wiltshire, care deservește casa de discuri Real World Records. În cadrul acestuia s-au filmat seriale și filme printre care Quantum of Solace, The Golden Compass, Green Zone și The No. 1 Ladies' Detective Agency. Artiști și formații precum Fuat Güner, Marillion, Kristian Haley, Manic Street Preachers, Kanye West, Jay-Z, Beyoncé Knowles, Muse, Laura Marling, Crowded House, Take That, Sade, New Order, Tom Jones, Starsailor, Stereophonics, Kylie Minogue, Patrick Wolf, Placebo, Vanessa Carlton, Natalie Duncan și Elbow au folosit acest studio. Galerie Note Legături externe Site oficial
Longford Hall, Derbyshire

Longford Hall is a 16th-century country house at Longford in the Dales district of Derbyshire, England. It is a Grade II* listed building. The hall was built in the 16th century for the de Longford family. On the demise of the last of the de Longfords in about 1620 the manor passed to Sarah Reddish, who married Clement Coke, youngest son of Sir Edward Coke, Lord Chief Justice of England and Wales. Their son Edward was created a baronet in 1641 (see Coke baronets) and was High Sheriff of Derbyshire in 1646. In 1727, with the extinction of the line descended from Clement Coke, the estate passed to the senior line, the Cokes of Holkham Hall in Norfolk, and was inherited by Robert Coke, son of Sir Edward Coke and Cary Newton. When Robert Coke died in 1750, his nephew Wenman Roberts, son of his older sister Anne (who had married Philip Roberts), inherited Longford Hall. Under the will of Sir Edward Coke, third and last Baronet, Roberts assumed the surname and arms of Coke in order to inherit Longford Hall. In 1775, Wenman Coke also inherited Holkham Hall. The house was much altered in about 1762 by architect Joseph Pickford to a H-plan, two substantial three-storeyed, fifteen-bayed balustraded wings linked by a single-storey central block. In 1776, at the death of Wenman Coke, his eldest son Thomas William Coke (created Earl of Leicester in 1837) inherited Holkham Hall, and Longford Hall passed to his younger son, Edward Coke. At the death of Edward Coke in 1837, Longford Hall passed to Thomas William Coke, who visited it the same year and found it in a shocking state of disrepair. Coke wrote orders to the bailiff to do all that was necessary to make it habitable. The bailiff, mistakenly believing that the stonework was unsafe, pulled down the tower and the old banqueting hall which contained the carved gallery and stained glass windows bearing the arms of the Longford family from the time of the Conquest. During the last five years of his life, Coke visited Longford annually and returned the estate to its former splendour. In June 1842, Coke, sensing that he was in his last days, decided to pay his boyhood home one last visit. Shortly after his arrival, after dedicating two new bridges he had built over a mill stream that ran through the village, he took seriously ill and died on 30 June 1842 at the age of 88. A fire destroyed the central cross block and much of the upper storeys. They were restored in 1960, but the upper storey is now only a facade. See also Grade II* listed buildings in Derbyshire Dales Listed buildings in Longford, Derbyshire References Citations Bibliography
Longford Hall, Derbyshire

Longford Hall är en 1500-talsherrgård i Longford i Derbyshire. Mangårdsbyggnaden byggdes för familjen de Longford. När denna dog ut omkring 1620 ärvdes godset av Sarah Reddish, som äktade Clement Coke, yngre son till sir Edward Coke, Lord Chief Justice av Holkham Hall, Norfolk. Deras son Edward blev upphöjd till baronet 1641 och var High Sheriff of Derbyshire 1646. År 1750 ärvdes egendomen av släktingen Wenman Roberts. Roberts, som senare även övertog Holkham Hall, ändrade sitt namn till Coke. Hans son Thomas William Coke upphöjdes till earl av Leicester 1837. Longford Hall ärvdes av den yngre sonen Edward Coke. Huset ändrades mycket omkring 1762 av arkitekten Joseph Pickford till H-form; två långa flyglar i tre våningar omger ett centralt block. En eldsvåda härjade senare huset och förstörde det centrala partiet och mycket av de övre våningarna. Det återställdes 1960 men de övre våningarna är nu endast en fasad. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Longford Hall, Derbyshire, 4 april 2010.
Old Palace Yard

Old Palace Yard is a paved open space in the City of Westminster, England. It lies between the Palace of Westminster to its north and east and Westminster Abbey to its west. It is known as the site of executions, including those of Sir Walter Raleigh, Guy Fawkes and other conspirators of the Gunpowder Plot, and James Hamilton, 1st Duke of Hamilton, following the Battle of Preston. St Margaret Street/Abingdon Street divides Old Palace Yard into two parts, running diagonally from the north-west to the south-east. The eastern, larger part belongs to the grounds of the Palace of Westminster, the seat of the Parliament of the United Kingdom. To the north of the Yard is St Stephen's Entrance, the public entrance into the Palace, as well as the great South Window of Westminster Hall. Standing near this window and facing away from it is a bronze equestrian statue of Richard Coeur de Lion (Richard I of England, also known as "Richard the Lionheart"). Created by Baron Carlo Marochetti, the statue was completed in 1856 and installed in its present location in 1860. The eastern side of Old Palace Yard is defined by the West Front of the Palace, which is part of the precincts of the House of Lords; the carriage porch of the Peers' Entrance marks the middle of this frontage, and the Victoria Tower its southern end. Access to this part of Old Palace Yard is restricted for security reasons by means of concrete barriers. For most of the year it is used as a car park for the House of Lords, but it is cleared of barriers and street furniture for the annual State Opening of Parliament, the formal opening of the legislative session by the British monarch. Conveyed from Buckingham Palace to Parliament in a horse-drawn carriage, the monarch passes through the Yard en route to the Sovereign's Entrance, at the foot of the Victoria Tower. The western part of Old Palace Yard is freely accessible to the public. To its west are located the Henry VII Chapel and the Chapter House of Westminster Abbey, while to its south stands 6–7 Old Palace Yard, the sole survivor of the row of houses that used to surround the Yard. The building is now part of the Parliamentary Estate. Close by is a statue of King George V, made of Portland stone; sculpted by Sir William Reid Dick and unveiled in 1947, it stands on a pedestal by Sir Giles Gilbert Scott and faces the Peers' Entrance of the Palace of Westminster. In 2002, an analemmatic sundial was fitted into the Yard's pavement in front of the statue, as a gift to Queen Elizabeth II from Parliament on the occasion of her Golden Jubilee. See also New Palace Yard References External links "History of the Parliamentary Estate: Old and New Palace Yards" – UK Parliament Old Palace Yard – Westminster The Thames Sundial Trail
Old Palace Yard

Old Palace Yard è una piazza situata ad ovest del Palazzo di Westminster e vicino all'Abbazia di Westminster, a Westminster, nella città di Londra. Old Palace Yard fornisce l'accesso al Palazzo di Westminster. Uno spiazzo d'erba presente nella piazza viene spesso usato dai giornalisti della televisione per intervistare i membri del Parlamento inglese. La piazza è nota anche come il luogo dell'esecuzione di Guy Fawkes e degli altri membri della cosiddetta Congiura delle Polveri (in lingua inglese Gunpowder Plot). Voci correlate New Palace Yard Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Old Palace Yard
Bodmin Airfield

Bodmin Airfield (ICAO: EGLA) is located 4 miles (6.4 km) northeast of Bodmin, Cornwall, England, UK. Radio equipped microlights can use Bodmin (radio contact preferred). All aircraft are strictly on Prior Permission Required basis. History Bodmin Airfield was a dream come true for a local business man, Mike Robertson, founder of Trago Mills. He wanted to make aviation available to everyone. In pursuit of this dream, local engineers, The Dingle Brothers were commissioned to construct the airfield on what was once known as Treswithick Farm. In 1972, the airfield was bought by the Cornwall Flying Club, which, in turn, became a limited company, Cornwall Flying Club Ltd, in 1978. In keeping with the original ideals and dreams of its creator, Cornwall Flying Club operates as a non-profit organisation, to keep costs down for the end user. Trago Mills Ltd. (Aviation Division) designed and built the Trago Mills SAH-1 in the early 1980s here. The SAH-1 derived its name from its designer, Sydney A. Holloway. It was hoped that the Trago Mills SAH-1 would be bought by the RAF as a military trainer to replace the Scottish Aviation Bulldog fleet. About Bodmin airfield is situated on the edge of Bodmin Moor, just off the A30 main road. It is operated by the Cornwall Flying Club (CFC Ltd) and has a clubhouse, a lunchtime bar and a restaurant. CFC Ltd. has five instructors and four aircraft, including two Van's Aircraft RV-12, a Cessna 172 and a Cessna 152. The airfield is also home to Cornwall Aviation Services, an aircraft maintenance business. References External links Official website
Brimpton Airfield

Brimpton (Wasing Lower Farm) Airfield is an unlicensed single-runway civilian airfield in the south-east of West Berkshire, United Kingdom. History Close to RAF Greenham Common, the airfield was founded in the 1950s by Sir William Mount, a director at Miles Aircraft in Woodley, Berkshire. In the 1970s, the airfield was used by crop spraying contractors for local agriculture until 1979 when it was designated for public civilian use. Location Brimpton Airfield located 5.5 nautical miles (10.2 km; 6.3 mi) east of Newbury, Berkshire, at 210 feet (64 m) AMSL. It is in close proximity to the Atomic Weapons Establishment in nearby Aldermaston; an R101(2.4) restriction is in place for the surrounding airspace, requiring all circuits to be completed to the north of the runway. Within the R101 catchment, the airfield has special exemption from the Civil Aviation Authority of the United Kingdom (CAA). The single grass runway (06/24) is 620 metres (2,030 ft) long and 25 metres (82 ft) wide, and has a 50-metre (160 ft) extension at its eastern end. Incidents On 14 February 2009 a pilot sustained injury in crashing their microlight within the airfield's perimeter. On 5 June 2016 a Tiger Moth crashed on takeoff and collided with two parked cars; a person on the ground was injured. In popular culture Brimpton Airfield was used as the setting for Upshott Flying Club in the 2022 Slow Horses episode "From Upshott with Love". References
Norham Castle

Norham Castle er en borgruin i Northumberland ved floden Tweed på grænsen mellem England og Skotland. Ruinen er en Grade I listed building og Scheduled Ancient Monument. Norham Castle har været med i flere træfninger mellem England og Skotland. I 1800-tallet blev slottet kendt som følge af J.M.W. Turners malerier. Han malede det første i 1797, og han vendte tilbage flere gange for at male det. Flere af hans billeder er udstillet på Tate Gallery i London. Eksterne henvisninger Information at English Heritage Risk assessment information for teachers : English Heritage Castle Explorer: Norham Castle Arkiveret 3. februar 2007 hos Wayback Machine Visit Northumberland - official site Find public transport to Norham Castle Arkiveret 3. marts 2016 hos Wayback Machine - buses stop close to the castle Images of Norham Castle
Norham Castle

Norham Castle is een kasteel, deels ruïne, in Northumberland, Engeland, aan de Tweed, op de grens tussen Engeland en Schotland. Het kasteel werd het toneel van verschillende oorlogen tussen Engeland en Schotland. Het kasteel werd oorspronkelijk gebouwd op bevel van Ranulf Flambard, bisschop van Durham van 1099 tot 1128, om de bisschoppelijke eigendom in het noorden van Northumberland te beschermen tegen invallen van de Schotten. In 1136 viel David I van Schotland Northumberland binnen en nam het kasteel in. Het werd spoedig teruggegeven aan de bisschop, maar werd in 1138 tijdens een volgende invasie opnieuw ingenomen. Het bleef verwoest liggen, totdat Hugh de Puiset bisschop van Durham werd in 1153. Diens opvolger, Filip van Poitou, was koningsgezind, en na diens overlijden in 1208 kwam Norham weer in koninklijke handen. In 1209 herbergde het kasteel zowel Jan zonder Land als Willem de Leeuw, alwaar de laatste de eed van trouw aflegde aan de Engelse koning. Tussen 1208 en 1211 onderhield Jan zonder Land de versterking en plaatste er een sterk garnizoen. Dit bleek nuttig toen in 1215 Alexander II van Schotland, zoon van Willem de Leeuw, het kasteel gedurende 40 dagen vruchteloos belegerde. In 1217 kwam het kasteel weer terecht bij de bisschop van Durham. In het begin van de 14e eeuw vielen de Schotten Northumberland verschillende keren binnen, zonder telkens het kasteel van Norham aan te vallen. In 1318 belegerde Robert the Bruce echter het kasteel gedurende bijna een jaar. Andere belegeringen volgden elkaar op. Tijdens de Rozenoorlogen (1455-1487) werd het kasteel opnieuw strijdtoneel. In 1462 werd het kasteel in handen gehouden door de Yorkisten voor Eduard IV. Het jaar daarop belegerden Lancasters het garnizoen, maar dit werd ontzet door Yorkse hulptroepen. In 1464 liep het garnizoen echter over naar Lancaster, maar werd vervolgens alsnog verjaagd door Yorkisten. Jacobus IV van Schotland belegerde Norham in 1497 en opnieuw in 1513. Het kasteel liep flinke schade op door de Schotse artillerie. De belegering van 1513 was een succes en het kasteel werd overgeven aan de Schotten. Enige weken later werd Jacobus echter verslagen en gedood bij Flodden en Norham viel weer in handen van de Engelsen. Het kasteel werd nog een tijd lang in versterkte staat gehouden, maar nadat de vrede tussen Schotland en Engeland van lange duur bleek, werd het garnizoen ingekrompen en de vesting verwaarloosd. In 1596 gaf koningin Elizabeth I de garnizoenskapitein, Sir Robert Carey, haar 'vastbesloten antwoord' dat ze niets meer zou uitgeven aan Norham. Het kasteel zou tot ruïne vervallen.
Замок Норем

Замок Норем (англ. Norham) — замок, расположенный на севере Англии в графстве Нортумберленд недалеко от южных границ Шотландии. История замка Епископы Даремские Норем был построен в 1121 году Ранульфом Фламбардом, епископом Даремским, который планировал таким образом защитить границы от «разбойников и шотландцев». Оборонительные способности замка вскоре были проверены на деле — в 1136 году замок захватил шотландский король Давид I. Однако спустя некоторое время епископу Даремскому удалось вернуть замок обратно. В 1138 году шотландцы вновь взяли замок, основательно повредив большую часть строений. В 1157—1170 годах новый епископ Даремский, Хью де Пуазет, заново отстроил Норхэм, превратив его в грандиозную по размерам крепость. В 1208—1212 годах король Иоанн Безземельный дополнительно укрепил замок, благодаря чему Норем выдержал 40-дневную осаду, которую предпринял шотландский король Александр II. В 1291 году в замке останавливался Эдуард Длинноногий. Во время войн за независимость шотландцы вторгались на территорию Англии в 1311 и 1312 годах, однако Норхэм они считали неприступным и обходили стороной. В 1318 году Норем осадил Роберт Брюс. Осада длилась почти год, и Брюсу удалось временно захватить лишь небольшой внешний дворик. Шотландцы опять оказались у стен Норхэма в 1319 году. На этот раз осада длилась семь месяцев и снова ни к чему не привела. Ещё одна безуспешная попытка осады была придпринята в 1322 году. Покорить Норем удалось лишь в 1327 году, однако в следующем году между Англией и Шотландией был заключён Нортгемптонский мирный договор, согласно которому замок должен был снова отойти епископу Даремскому. Графы Уорик В 1464 году замок перешёл в собственность графа Уорика. Уорик значительно укрепил замок, но в 1497 году его осадили шотландцы. Во время осады они использовали знаменитое орудие — пушку Монс Мэг, но, несмотря на сильные разрушения в результате обстрела, Норем выстоял. Замок едва успели восстановить после этой осады, как в 1513 году у его стен снова оказалась шотландская армия. В результате артиллерийского обстрела замок был сильно повреждён. Но вскоре шотландцы потерпели сокрушительное поражение в битве при Флоддене, в которой пало около пяти тысяч человек, включая короля Якова IV. После сражения епископ Даремский восстановил замок. В 1559 году епископ Даремский отказался присягнуть на верность королеве Елизавете I, и королевские войска захватили Норем. На протяжении последующих столетий замок постепенно приходил в упадок. Сменив множество владельцев, Норем в 1923 году перешёл под опеку государства. Информация для посетителей Замок открыт с апреля по сентябрь ежедневно с 10.00 до 18.00. См. также Список замков Англии Ссылки Статья о замке на Undiscoveredscotland.co.uk
Norham Castle

Norham Castle är ett slott i Storbritannien. Det ligger i grevskapet och kommunen Northumberland i riksdelen England, i den centrala delen av landet, 500 km norr om huvudstaden London. Norham Castle ligger 38 meter över havet. Terrängen runt Norham Castle är platt. Närmaste större samhälle är Berwick-upon-Tweed, 11,6 km nordost om Norham Castle. Trakten runt Norham Castle består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Norham Castle.