NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Guildhall School of Music and Drama

De Guildhall School of Music and Drama is een conservatorium voor muziek en toneelschool, geopend op 27 september 1880 in het centrum van Londen. De school is genoemd naar de Guildhall, die vlakbij ligt. Het instituut voor hoger onderwijs heeft in de loop der jaren een groot aantal scheppend en uitvoerend kunstenaars opgeleid. Geschiedenis De Guildhall is de oudste gemeentelijke muziekschool in het land. Het eerste cursusjaar in 1880 voor 62 parttime studenten in een verlaten pakhuis. Een eigen onderkomen met meer ruimte werd in 1886 voltooid door de Londense stadsarchitect Horace Jones (1819-1887). Tot 1935 was de naam de Guildhall School of Music. In 1982 verhuisde de instelling naar een complex in het Barbican Estate, een complex van flatgebouwen en cultuurinstellingen in de City of London. De school ligt naast het Barbican Centre, waarin onder andere een concertzaal en theaterzalen zijn ondergebracht. De school nu Tegenwoordig verwelkomt de Guildhall School of Music and Drama jaarlijks bijna 700 studenten. Als gevolg van de internationale reputatie van de school komt meer dan een derde van hen van buiten het Verenigd Koninkrijk. Het niveau van het geboden onderwijs in muziek en toneel wordt beschouwd als toonaangevend. De expertisegebieden reiken van opera tot theatertechniek. De school beschikt zelf over alle nodige faciliteiten, zoals een podiumzaal met 308 stoelen, maar verzorgt ook opvoeringen in diverse Londense theaters omdat het uitganspunt is dat leren voornamelijk in de praktijk plaatsvindt. De belangrijkste prijs die de school uitreikt, de Gold Medal, wordt sinds 1915 uitgereikt aan veelbelovende studenten. De prijs wordt sinds 1950 om het jaar toegekend aan een zanger(es) en een instrumentalist. De finales vinden gewoonlijk plaats in mei in de Barbican Hall in het vlakbijgelegen Barbican Centre. De Corporation of London, een stedelijke cultuurorganisatie, verstrekt subsidie en is eigenaar van het onroerend goed. Docenten De Australische componist Frank Wright combineerde zijn post vanaf 1935 met een betrekking aan het Trinity College of Music. Ook Robert Saxton bekleedde een invloedrijke positie als Head of Composition. Een van de huidige docenten is jazztrombonist Jiggs Whigham, tevens dirigent van de Big Band van de BBC. Alumni Bekende musici, acteurs en theatermakers die hebben gestudeerd aan de school zijn: Zie ook Barbican Estate Barbican Centre Guildhall (Londen) London Academy of Music and Dramatic Art Externe link GSMD.ac.uk: Guildhall School of Music and Drama
Guildhall School of Music and Drama

Guildhall School of Music and Drama – szkoła muzyczno-teatralna i uczelnia muzyczna znajdujące się w Londynie. Opis Szkoła została założona 27 października 1880 i była jednocześnie pierwszą szkołą muzyczną w Wielkiej Brytanii. Na początku nauczała 62 studentów. Mieściła się w opuszczonym magazynie. Siedem lat po założeniu przeniosła się do nowego budynku przy ulicy Johna Carpentera. W ceremonii otwarcia wziął udział burmistrz Londynu, Sir Reginald Hanson. W 1977 roku szkoła przeniosła się do swojej obecnej siedziby, czyli Barbican Centre. W budynku znajdowało się 45 sal, a także fortepian i pianino. Po rozbudowie w 2013 roku w budynku znajduje się 176 sal, w których studenci mogą ćwiczyć w określonych godzinach. Dziś uczęszcza do niej ponad 12 tysięcy uczniów z około 70 krajów. 2500 z nich należy do tzw. Junior Guildhall, które przyjmuje dzieci w wieku od 4 do 18 lat. W budynku mieści się również sala koncertowa na 608 miejsc oraz teatralna na 223 miejsca. Przewodniczącym jest Vivienne Littlechild. W roku szkolnym 2018/19 do szkoły po przesłuchaniach przeszło jedynie 10% kandydatów. Odbywają się one m.in. w Nowym Jorku (międzynarodowe), Belfaście, Edynburgu, Leeds czy Newcastle. Absolwentami szkoły są m.in. Daniel Craig, Orlando Bloom oraz Lily James. W Guildhall School of Music and Drama uczy wielu wybitnych pedagogów, m.in. polski skrzypek Krzysztof Śmietana. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa Study abroad in UK
Guildhall School of Music and Drama

Guildhall School of Music and Drama este o școală independentă de muzică și de artă dramatică care a fost fondată în 1880, la Londra, Anglia. Studenții pot urma cursuri de muzică, operă, teatru și tehnică teatrală. Școala modernă Guildhall este un conservator european de prestigiu, care funcționează atât ca școală de muzică, cât și ca școală de teatru, și desfășoară programe de tehnică teatrală, dezvoltare profesională și muzicoterapie. Școala are în prezent aproape 900 de studenți, dintre care aproximativ 700 urmează studii universitare și postuniversitare de muzică și 175 urmează programe de actorie și de tehnică teatrală. În fiecare an, aproximativ 40% dintre elevi provin din afara Marii Britanii, fiind de obicei reprezentanți a peste 50 de naționalități. Absolvenți notabili Școala de muzică Printre absolvenții notabili ai Guildhall School of Music se află următorii: Thomas Adès (n. 1971) Alison Balsom (n. 1978) Katherine Ellis (vioară) Katharine Fuge (n. 1968) (soprană) James Galway (n. 1939) Harry Gregson-Williams Albert Horne Paul Lewis Tasmin Little George Martin Mark Milhofer (tenor) Jacqueline du Pré (violoncelist) (1945-1987) Kate Royal (n. 1979) Bryn Terfel (bariton) (n. 1965) Jim Tomlinson (tenor saxofonist și clarinetist) (n. 1966) Howard Williams (n. 1947) Actorie Printre absolvenții notabili ai Guildhall School of Drama se află următorii: Naveen Andrews – (Lost, The English Patient) Hayley Atwell – (Agent Carter, The Duchess) Simon Russell Beale – (Penny Dreadful, Into the Woods) Orlando Bloom – (The Lord of the Rings, Pirates of the Caribbean) Michaela Coel - (Chewing Gum, The Aliens) Daniel Craig – (James Bond, The Girl with the Dragon Tattoo) Peter Cushing – (Star Wars, Dracula) Michelle Dockery – (Downton Abbey, Non-Stop) Joseph Fiennes – (Shakespeare in Love, Enemy at the Gates) Tom Glynn-Carney - (Dunkirk) Lennie James – (Snatch, The Walking Dead) Ferdinand Kingsley – (Victoria) Damian Lewis – (Band of Brothers, Homeland) Ewan McGregor – (Big Fish, Star Wars) Alfred Molina – (Spider-Man 2, Chocolat) Katherine Rose Morley– (The Mill, Thirteen, Last Tango in Halifax) Lesley Nicol - (Downton Abbey, East is East) Ben Schnetzer - (The Riot Club, Pride) Marina Sirtis – (Star Trek, Gargoyles) Sarah Sutton - (Doctor Who) David Thewlis – (Harry Potter, Seven Years in Tibet) Jodie Whittaker - (Broadchurch, Venus, Doctor Who) Lily James - (Cinderella, Downton Abbey, Baby Driver) Rose Reynolds - (Wasted) Note Legături externe Site web oficial City selects preferred Milton Court developer (June 2006) Guildhall School seeks new extension (February 2006) Trinity Guildhall at the Trinity College, London
Гилдхоллская школа музыки и театра

Гилдхоллская школа музыки и театра (англ. Guildhall School of Music and Drama) — британское высшее учебное заведение в области музыки и театра. Находится в Лондоне, основана в 1880 году как Гилдхоллская школа музыки. В 1935 году к консерватории был добавлен театральный институт, а название изменилось на нынешнее. С 1977 года школа занимает нынешнее здание в Барбикан-центре Лондона. Консерватория специализируется на академической музыке, в том числе опере, однако имеет и факультет джаза. В театральном институте наряду с актёрским факультетом работают также отделение театрального менеджмента и сценических технологий. По субботам при консерватории действует специализированная детская школа (Junior Guildhall, a specialist Saturday School) для учащихся в возрасте от 4 до 18 лет. См. также Персоналии:Гилдхоллская школа музыки и театра Ссылки Сайт учебного заведения (англ.)
Guildhall School of Music and Drama

Guildhall School of Music and Drama är en musik- och teaterhögskola i London i Storbritannien, grundad 1880 och sedan 1977 belägen i Barbican Centre. Den är en av Storbritanniens främsta skolor inom musik, opera, teater, m.m. med drygt 1000 studenter från hela världen årligen. Några kända studenter Jean Rondeau James Galway Ewan McGregor Sir George Martin Anne Sofie von Otter Jacqueline du Pré Bryn Terfel Orlando Bloom Damien Lewis Jude Law Lily James Externa länkar Guildhall School of Music and Dramas webbplats
Гілдголська школа музики та театру

Гілдголська школа музики та театру (англ. Guildhall School of Music and Drama) — британський вищий навчальний заклад музики та театру. Знаходиться у Лондоні, заснований в 1880 році, до 1935 року як Гілдголська школа музики. З 1977 року займає нинішній будинок в архітектурному комплексі Барбікан, до 2010 року планується відкриття нового будинку. Школа спеціалізується на академічній музиці, у тому числі опері, однак має й відділення джазу. Поряд з театральним відділенням працюють також відділення театрального менеджменту й сценічних технологій. Посилання Офіційний сайт [Архівовано 8 березня 2021 у Wayback Machine.] (англ.)
Okehampton Castle

Okehampton Castle er en middelalder-motte and bailey-fæstning Devon i England. Den blev opført mellem 1068 og 1086 af Baldwin FitzGilbert efter et oprør i Devon mod det normanniske styre, og det blev centrum for jarldømmet Devon, hvor den forsvarede et overgangssted ved West Okement River. Den var i brug til slutningen af 1200-tallet, hvor fæstningens ejere, de Courtenays, blev jarler af Devon. Med deres nye rigdom ombyggede de fæstningen til et luksuriøst jagtslot og opførte en ny dyrehave mod syd fra borgen, og de opførte moderne boliger lagt efter udsigten. Huset de Courtenays blomstrede og borgen blev udvidet yderligere til det stadig større hushold. Familien var stærkt involveret i 1400-tallet i rosekrigene og Okehampton Castle blev ofte konfiskeret. Ved begyndelsen af 1500-tallet var borgen stadig i god stand, men efter Henry Courtenay blev henrettet af Henrik 8. blev ejendommen forladt og fik lov at forfalde, mens parken blev lejet ud af kronen. Dele af borgen blev genbrugt til et bageri i 1600-tallet, men i 1800-tallet var den forfaldet fuldstændigt, og den blev et populært motiv for malere som J. M. W. Turner. I 1900-tallet begyndte man at renovere ruinen, først under privat ejerskab, og herefter af staten. I 2000-tallet bliver ruinen drevet af English Heritage som turistattraktion. Se også Liste over borge og slotte i England Referencer Eksterne henvisninger English Heritage page for Okehampton castle
Château d'Okehampton

Le château d'Okehampton est un château à motte castrale situé dans le Devon, en Angleterre. Historique Il est construit entre 1068 et 1086 par Baudouin FitzGilbert à la suite d'une révolte dans le Devon contre la domination normande, et forme alors le centre de l'honneur d'Okehampton, assurant la garde d'un point de passage sur la rivière West Okement. Il continue à servir de fortification jusqu'à la fin du XIIIe siècle, lorsque ses propriétaires, les de Courtenay, deviennent comtes de Devon. Avec leur nouvelle richesse, ils réaménagent le château en un luxueux pavillon de chasse, aménagent au sud du château un nouveau parc à cerfs (deerpark) pour la chasse et construisent des logements à la mode qui profitent au mieux des vues sur le paysage. Les de Courtenay prospèrent et le château s'agrandit pour accueillir leur famille qui s'accroît. Les de Courtenay s'impliquent fortement dans les guerres des roses du XVe siècle et le château d'Okehampton est souvent confisqué. Au début du XVIe siècle, il est encore en bon état, mais après l'exécution d'Henri Courtenay par Henri VIII, la propriété est désertée et laissée à l'abandon, tandis que le parc est loué par la Couronne. Certaines parties du château sont réutilisées comme boulangerie au XVIIe siècle, mais au XIXe siècle, il est complètement ruiné et devient populaire auprès des peintres romantiques, dont William Turner. Les travaux de rénovation commencent vraiment au XXe siècle, d'abord dans un contexte privé puis, plus largement, après l'acquisition du château par l'État. Au XXIe siècle, il est administré par English Heritage et exploité comme attraction touristique. Voir aussi Sources : document utilisé comme source pour la rédaction de cet article. (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Okehampton Castle » (voir la liste des auteurs). (en) R. A. Higham, Okehampton Castle : Devon, HMSO, 1984, 32 p., Livre numérique (OCLC 654711364, lire en ligne). . Articles connexes Liste des châteaux anglais Liens externes Ressource relative à l'architecture : National Heritage List for England Portail des châteaux Portail de l’Angleterre Portail du Moyen Âge central Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Zamek w Okehampton

Zamek w Okehampton (ang. Okehampton Castle) – ruiny zamku w stylu motte w angielskim mieście Okehampton w hrabstwie Devon. Jest jednym z największych zamków hrabstwa. Obecnie znajduje się pod opieką organizacji English Heritage. Zamek wybudowano w XI w. Jest wymieniony w Domesday Book. Do XVI w. należał do rodu Courtenay, w XIV w. został przebudowany przez Hugh Courtenaya. Prawdopodobnie zamek nie został nigdy zaatakowany. Ostatni właściciel zamku, Henry, markiz Exeteru opuścił go w 1539, gdy został przez Henryka VIII uznanym za zdrajcę i wkrótce potem stracony. Od tego czasu zamek popadł w ruinę, obecnie zachował się tylko plan główny budowli i niektóre ściany. Przypisy
Замок Окгемптон

Замок Окхамптон (англ. Okehampton Castle) — средневековый замок по типу мотт и бейли в графстве Девон, Англия. Построен в 1068—1086 годах Болдуином Фиц-Гилбертом после антинормандского восстания в Девоне и сформировал центр феодальной баронии Окхамптона. Использовался для охраны брода через реку Уэст-Окемент до конца XIII века, когда его владельцы, де Куртене, стали графами Девон. Разбогатев, они перестроили замок в роскошный особняк, создали к югу от замка парк с оленями и построили фешенебельные флигеля для арендаторов, из которых открывались прекрасные виды. Де Куртене процветали, и замок был расширен для нужд растущей семьи. В XV веке де Куртене активно участвовали в Войне Алой и Белой розы, и замок Окхамптон несколько раз конфисковывался. К началу XVI века замок всё ещё находился в хорошем состоянии, но после того, как Генри Куртене был казнён королём Генрихом VIII, имение было заброшено и пришло в упадок, а парк был сдан в аренду Короне. В XVII веке в некоторых помещениях размещалась пекарня, но к XIX веку замок уже лежал в руинах и снискал популярность у пейзажистов, в том числе у Уильяма Тёрнера. В XX веке замок был передан государству, и были проведены ремонтные работы, чтобы предотвратить дальнейшее разрушение. Сейчас замок охраняется как памятник архитектуры первой степени, управляется фондом English Heritage и является туристической достопримечательностью. См. также Список замков Англии Примечания Ссылки Информация для посетителей (англ.) на сайте English Heritage
Okehampton Castle

Okehampton Castle är ett slott i Storbritannien. Det ligger i grevskapet Devon och riksdelen England, i den södra delen av landet, 290 km väster om huvudstaden London. Okehampton Castle ligger 181 meter över havet. Terrängen runt Okehampton Castle är kuperad åt sydost, men åt nordväst är den platt. Närmaste större samhälle är Okehampton, 0,97 km nordost om Okehampton Castle. Trakten runt Okehampton Castle består i huvudsak av gräsmarker. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Okehampton Castle.
RAF Brize Norton

RAF Brize Norton (engelska: Royal Air Force Brize Norton) är den största flygbasen i Storbritannien. Den ligger i grevskapet Oxfordshire. Basen öppnade 1937 och har 2018 en personal om cirka 5 800 personer. Geografi RAF Brize Norton ligger cirka 20 km väster om Oxford, 88 meter över havet. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör RAF Brize Norton.
Cathédrale Saint-Pierre-et-Saint-Paul de Sheffield

La cathédrale Saint-Pierre-et-Saint-Paul est le siège du diocèse de l'Église d'Angleterre de Sheffield, en Angleterre. À l'origine, elle était une église paroissiale devenue cathédrale lorsque le diocèse a été créé en 1914. Elle est un des cinq bâtiments classés Grade I dans la ville, avec la mairie, Abbeydale Industrial Hamlet, et les églises des paroisses d'Ecclesfield et Bradfield. Elle est située dans le centre-ville sur Church Street. Dans la cathédrale, se trouve la chapelle de Shrewsbury, la nécropole des comtes de Shrewsbury. Source (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Sheffield Cathedral » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Article connexe Liste des cathédrales de Grande-Bretagne Liens externes (en) Site officiel Ressource relative à l'architecture : National Heritage List for England Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de l’architecture chrétienne Portail du Yorkshire Portail de l'anglicanisme Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Cattedrale di Sheffield

La cattedrale di Sheffield (cattedrale di San Pietro e San Paolo, in inglese Cathedral Church of St Peter and St Paul) è la chiesa principale della diocesi anglicana di Sheffield, nel South Yorkshire (Inghilterra). Originariamente una chiesa parrocchiale, fu elevata al rango di cattedrale all'istituzione della diocesi locale nel 1914. Nella cattedrale si trova la cappella di Shrewsbury, luogo di sepoltura degli conti di Shrewsbury. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla cattedrale di Sheffield Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su sheffield-cathedral.co.uk. URL consultato il 26 dicembre 2010 (archiviato dall'url originale il 21 agosto 2008). (EN) Sito ufficiale, su sheffieldcathedral.org. Cattedrale di Sheffield, su archINFORM.
Kathedraal van Sheffield

De kathedraal van Sheffield (volledig: kathedraal van Sint-Petrus en Sint-Paulus) is een anglicaanse kathedraal in Sheffield, Engeland, en de bisschopszetel van het bisdom Sheffield. Geschiedenis De huidige kathedraal stamt uit ongeveer 1200. In 1266 brandde het gebouw grotendeels af tijdens de oorlog van Simon V van Montfort tegen de Engelse kroon. In 1280 werd een nieuwe kerk gebouwd, om in de 15e eeuw nog eens herbouwd te worden. Oorspronkelijk was de kerk gewijd aan Sint-Petrus. Vanaf de reformatie zou de kerk echter gewijd zijn aan de Heilige Drie-eenheid. Vanaf de 19e eeuw zou de kathedraal echter weer aan Petrus worden gewijd, nu samen met Paulus. Sinds 1914 heeft de kerk de kathedrale status. Trivia Op Witte Donderdag 2015 werd de kathedraal van Sheffield door Elizabeth II bezocht voor de traditionele Royal Maundydienst. Externe link Officiële website
Katedra w Sheffield

Katedra w Sheffield (ang. Sheffield Cathedral lub Cathedral Church of St Peter and St Paul) – katedra Kościoła Anglii znajdująca się w Sheffield. Pierwotnie był to kościół parafialny, godność katedry uzyskał w 1914 roku, gdy utworzono diecezję Sheffield. Architektura Wieża przy skrzyżowaniu naw, iglica, prezbiterium i kaplice prezbiterium powstały około 1430 roku. Shrewsbury prezbiterium kaplicy 1520. Północna kaplica prezbiterium przebudowana na zakrystię w 1777 roku przez Thomasa Atkinsona i zamieniona na kaplicę w 1914 roku. Nawa główna i na wschodni kraniec przebudowane w latach 1790–1805, zapewne przez Johna Carra. Nawa główna została przedłużona i zostały dodane transepty w 1810 roku. Świątynia została odrestaurowana w 1841 roku przez Roberta Pottera. Transepty, arkady w nawie głównej, zachodni kraniec, oraz wschodnie okna przebudowane i odrestaurowane w 1880 roku przez Williama Flocktona. Kapitularz, biuro parafialne, i kaplica Ducha Świętego wybudowane w latach 1936-48 przez Sir Charlesa Nicholsona. Kruchta, łącznik i zachodni kraniec wzniesione w latach 1960-66 przez GG Pace i Ansell & Bailey. Mur ciosowy, dach ołowiany. Elementy sprzed 1880 roku zostały wykonane w stylu Perpendicular Style. Elementy dodane przez Nicholsona zostały wykonane w stylu Decorated Style. Elementy dodane w latach 60. XX wieku zostały wykonane w stylu Free Gothic. Bibliografia Sheffield Cathedral - Cathedral Timeline. A the History of Sheffield and its Cathedral
Museu Fitzwilliam

El Museu Fitzwilliam és el museu d'art de la Universitat de Cambridge fundat el 1848. Es troba al carrer Trumpington de Cambridge, Anglaterra. Història El museu va ser fundat per Richard Fitzwilliam (7è vescomte Fitzwilliam) (1745-1816), un gran col·leccionista. Quan va morir, va llegar els seus treballs i una gran quantitat de diners per construir un museu. Es construirà i s'inaugurarà el 1848, en forma de gran temple neoclàssic. Col·leccions La pintura italiana forma el nucli de la col·lecció, amb obres de Domenico Veneziano, Ticià, Veronese, Palma el Vell, Guido Reni. La col·lecció de pintures angleses del segle xix és excepcional, i també hi ha obres impressionistes franceses. La galeria Rothschild alberga manuscrits il·luminats, ivoris, esmalts i teles. Filippo Lippi (1406-69): Tríptic de la Mare de Déu de la Humilitat amb Sants Giovanni Battista Pittoni (1727-29): Un monument al·legòric a Sir Isaac Newton Domenico Veneziano (1410-61): L'Anunciació (1445) Palma el Vell (1480-1528): Venus i amor (1524) Marten Jacobszoon Heemskerk van Veen (1498-1574): Autoretrat al Coliseu (1553) Tiziano Vecellio conegut com a Ticià (1488-1576): El rapte de Lucrècia o Tarquin i Lucrècia (1571) Venus i Amor amb un llaüt Paolo Caliari conegut com a Véronèse (1528-1588): Hermès, Hersé i Aglauros (1584) Nicholas Hilliard Henry Percy, 9è Comte de Northumberland (1595) Pietro da Cortona: La vocació de Sant Pere i Sant Andreu (1626-1630) William Hogarth: El jutge (?) ; Abans i després, quadres (1731) Samuel Palmer (1805-1881): The Magic Apple Tree, cap al 1830, tinta marró i aquarel·la, 17 x 28 cm, Ludovic-Rodo Pissarro (1878-1952): Escena de carrer, estampa, Maurice Asselin (1882-1947): Vaixells, oli sobre tela. Galeria Referències
Fitzwilliam Museum

Fitzwilliam Museum er et universitetsmuseum med kunst og antikviteter på University of Cambridge. Det ligger på Trumpington Street overfor Fitzwilliam Street i det centrale Cambridge. Det blev grundlagt i 1816 på baggrund testamentet fra Richard FitzWilliam, 7. Viscount FitzWilliam (1745-1816), og det består af en af de bedste samlinger af antikviteter og moderne kunst i Vesteuropa. Samlingen består af over en halv million genstande og kunstværker og går fra antikken til moderne tid. Blandt skattende på museet er værker af Claude Monet, Picasso, Rubens, Vincent van Gogh, Rembrandt, Cézanne, Van Dyck og Canaletto, samt et relif fra Nimrud. Admission to the public is always free. Museet er en del af University of Cambridge Museums og er et af de 16 Major Partner Museum grundlagt med Arts Council England til at lede udviklingen i museumssektoren. Direktører Sidney Colvin 1876–1884 Sir Charles Walston 1883–1889 John Henry Middleton 1889–1892 Montague Rhodes James 1893–1908 Sir Sydney Cockerell 1908–1937 L. C. G. Clarke 1937–1946 Carl Winter 1946–1966 Sir David Piper 1966–1973 Professor Michael Jaffé 1973–1990 Simon Swynfen Jervis 1990–1995 Duncan Robinson 1995–2007 Timothy Potts 2007–2012 Tim Knox 2012––2018 Luke Syson 2019– Referencer Eksterne henvisninger
Fitzwilliam Museum

Il Fitzwilliam Museum si trova in Trumpington Street a Cambridge, nel Regno Unito. Il museo espone opere di William Blake, Alfred Sisley e Tiziano. È stato realizzato grazie al fondamentale contributo del benefattore Richard Fitzwilliam, che ha donato le opere d'arte della sua collezione privata. L'edificio del museo fu progettato da Charles Robert Cockerell. Opere principali Giambattista Pittoni Monumento Allegorico a Sir Isaac Newton Cima da Conegliano San Lanfranco di Pavia tra i santi Giovanni Battista e Liberio Filippo Lippi Trittico della Madonna dell'Umiltà e santi (1430 circa) Carlo Maratta Ritratto del Cardinale Giacomo Rospigliosi Alfred Sisley L'inondazione a Port-Marly (1876) Tiziano Tarquinio e Lucrezia Domenico Veneziano Annunciazione, pannello della predella della pala di Santa Lucia dei Magnoli (1445 circa) Miracolo di san Zanobi, pannello della predella della pala di Santa Lucia dei Magnoli (1445) Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Fitzwilliam Museum Collegamenti esterni (EN) Fitzwilliam Museum – Sito ufficiale