NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Studios RAK

Les studios RAK sont des studios d'enregistrement situés à Londres, près de Regent's Park. Ils ont été créés par Mickie Most en 1976 et comportent quatre studios différents. Le producteur Nigel Godrich a commencé sa carrière dans ce studio comme ingénieur du son sous la direction de John Leckie. C'est là qu'il rencontre le groupe Radiohead en 1995 lors de l'enregistrement de leur deuxième album The Bends. Il y enregistrera aussi Regeneration de Divine Comedy, ou Chaos and Creation in the Backyard de Paul McCartney. Parmi les autres albums enregistrés intégralement ou en partie aux studios RAK, on peut citer : Who Are You de The Who (1978) The Scream de Siouxsie and the Banshees (1978) Tormato de Yes (1978) Vienna de Ultravox (1981) Kim Wilde de Kim Wilde (1981) Pornography de The Cure (1982) The Crossing de Big Country (1983) The Queen Is Dead de The Smiths (1986) If I Should Fall from Grace with God de The Pogues (1987) Parklife de Blur (1994) The Man Who de Travis (1999) Showbiz de Muse (1999) Exciter de Depeche Mode (2001) Meds de Placebo (2006) Tiger Suit de KT Tunstall (2010) Strangeland de Keane (2012) Références Liens externes Site officiel Portail de la musique Portail de Londres
RAK Studios

I RAK Studios sono degli studi di registrazione situati a Regent's Park, Londra. Fondati nel 1976 dal produttore discografico Mickie Most, i RAK sono dotati di quattro sale di registrazione. Il complesso RAK era una sede scolastica e ospitava una chiesa in epoca vittoriana. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su RAK Studios Collegamenti esterni Sito ufficiale, su rakstudios.co.uk. (EN) RAK Studios, su Discogs, Zink Media.
RAK Studios

RAK Studios is een opnamestudio in het centrum van Londen. De studio werd eind 1976 opgericht door de Britse producer Mickie Most die ook het gelijknamige label RAK Records oprichtte. De naam 'RAK' is een verkorting van de Engelse term rackjobbing, een verkooptechniek waarbij platen (en andere producten) te koop worden aangeboden op een ongewone plaats, zoals benzinestations, krantenwinkels, enz. Artiesten De volgende artiesten hebben hier muziek opgenomen: Externe link (en) Officiële website
RAK Studios

RAK Studios é um estúdio musical encontrado em Regents Park no centro de Londres. O estúdio foi criado por Mickie Most em 1976 e eles têm gravado álbuns com artistas consagrados por mais de 3 décadas. Artistas parceiros da RAK Placebo The Kooks The Last Shadow Puppets Duffy Paul McCartney Keane Feeder Arctic Monkeys Radiohead Primal Scream Adele Muse Referências
Wentworth Club

Der Wentworth Club ist ein, 1926 gegründeter, privater Golfklub mit Erholungsressort in Virginia Water, Surrey am südwestlichen Rande von London, in der Nähe von Windsor Castle. Der Wentworth Club verdankt seine Bekanntheit der Verbindung zum professionellen Golfsport. Er beherbergt drei 18-Loch-Kurse, darunter den berühmten Westkurs (West Course), und einen 9-Loch-Platz. Das Greenfee für den Westkurs beträgt derzeit (Sommer 2006) 285 £ und zählt zu den höchsten in Europa. Im Jahr 2004 wurde der Klub vom Modeindustriellen Richard Caring um 130 Mio. £ übernommen. Das Hauptquartier der PGA European Tour ist hier beheimatet und jedes Jahr werden auf der Anlage die BMW PGA Championship sowie bis 2007 die HSBC World Matchplay Championship veranstaltet. Im Jahre 1953 war der Platz Austragungsort des Ryder Cup. Gegenüber dem Wentworth Club befinden sich die Wentworth Gründe (Wentworth Estate) – eine der teuersten Grundstücke der Londoner Vororte und Wohnsitz vieler Spitzengolfer und anderer Berühmtheiten. Einer davon ist Ernie Els, gleichzeitig der world-wide touring professional des Klubs. Als anerkannter Golfplatzdesigner hat Els im Winter 2005/06 die Umgestaltung des Westkurses vorgenommen, diesen um etwa 280 Meter verlängert und um 30 Bunker bereichert. Weblinks Offizieller Webauftritt (englisch)
The Wentworth Club

De Wentworth Club is een van de beroemdste golfclubs in Engeland vanwege haar historie. Ze bevindt zich in Virginia Water. De club is in 1922 opgericht en is vooral bekend als golfclub, maar er zijn ook 13 tennisbanen, binnen- en buitenzwembaden, een uitgebreide fitnessruimte, een crèche en diverse restaurants. Geschiedenis In de 19de eeuw woonde op Huize 'Wentworths' de zwager van de Duke of Wellington. Deze verkocht het aan de Spaanse graaf Ramon Cabrera. Zijn weduwe breidde het landgoed uit tot wat het nu is. In 1922 kreeg Walter George Tarrant (1875-1942) uit Hampshire, die sinds 1895 al veel in de omgeving had gebouwd, het recht ook op Wentworth te bouwen. Hij liet Harry Colt er de eerste golfbaan aanleggen. Tijdens de Grote Depressie ging Tarrant failliet, maar tegenwoordig staan er een paar schitterende huizen op het landgoed. Een van de bewoners was de entertainer Bruce Forsyth. Het landgoed wordt nu beheerd door Sir Lindsay Parkinson & Co. Golf Er zijn drie 18 holes golfbanen. De Oostbaan is in 1924 ontworpen door Harry Colt. Hier is de eerste Curtis Cup in 1932 gespeeld en hier is de Ryder Cup in 1953 ontstaan. De Westbaan is in 1926 ook door Harry Colt ontworpen en ongeveer 900 meter korter dan de Oostbaan. Hij is in 2006 gerenoveerd door Ernie Els, die sinds enkele jaren aan de baan woont. Enkele bunkers zijn aangepakt en enkele holes zijn verlengd, zodat de baan nu ongeveer 280 meter langer is dan voorheen.Op de Westbaan wordt sinds 1964 jaarlijks de HSBC World Matchplay gespeeld. Sinds 1984 ieder jaar ook het PGA Kampioenschap. De Matchplay werd na 45 jaar naar Spanje verhuisd. De Westbaan is in 2008 en 2009 grondig gerenoveerd en in 2010 vond hier de BMW PGA Kampioenschap plaats. De Edinburghbaan is in 1990 ontworpen door John Jacobs, in overleg met Gary Player en Bernard Gallacher. Hier wordt de Wentworth Senior Masters ieder jaar gespeeld. Er worden hiernaast veel belangrijke wedstrijden gespeeld van amateurs en de Ladies European Tour. Op Wentworth bevindt zich het kantoor van de Europese PGA Tour. PGA Championship World Matchplay Wentworth Senior Masters Dit toernooi werd altijd op Wentworth gespeeld, voor het laatst in 2007. Externe link Officiële website
Chesapeake Mill

Chesapeake Mill er en vandmølle i Wickham, Hampshire, England. Møllen blev designet og bygget i 1820 af tømmer fra United States Navy-fregatten USS Chesapeake. Chesapeake var blevet kapret af Royal Navy-fregatten HMS Shannon under den britisk-amerikanske krig. John Prior betalte £500 for tømmeret, da det blev solgt fra Portsmouth flådeværft. Møllens interiør blev designet ud fra dimensionerne på dæksbjælkerne. Møllen var i drift indtil 1976 og bruges i dag som en antik- og gavebutik. Referencer "The Chesapeake Mill - history" (PDF). The Chesapeake Mill. Arkiveret fra originalen (PDF) 30. oktober 2008. Hentet 23. oktober 2008. "New Light on Chesapeake's Defeat 100 Years Ago". The New York Times. 1. juni 1913. s. SM11.
Chesapeake Mill

The Chesapeake Mill is a watermill in Wickham, Hampshire, England. The flour mill was constructed in 1820 using the timbers of HMS Chesapeake, which had previously been the United States Navy frigate USS Chesapeake. The Chesapeake was attacked and boarded by HMS Leopard on 22 June 1807. She was released but the event caused an uproar among Americans (see Chesapeake–Leopard affair). She was captured on 1 June 1813 by the Royal Navy frigate HMS Shannon during War of 1812. In July 1819 the Commissioners of the Royal Navy put her up for sale at Plymouth. Joshua Holmes, a ship breaker in Portsmouth, purchased her for £500; he dismantled the ship and sold her timbers for £3,450. Eventually her timbers became part of the mill. Timbers from the Chesapeake were bought by John Prior, who was preparing to build a new mill at Wickham. The five main spine beams to each floor, the floor joists, the roof timbers and most of the window lintels are of American longleaf pine from the ship. The mill remained in operation until 1976 and now serves as a retail centre for antique and gift sellers. It is a Grade II* listed building. In 1996 a timber fragment from the Chesapeake Mill was returned to the United States; it is on display at the Hampton Roads Naval Museum in Norfolk, Virginia. In late 2020 another piece of the original frigate was returned to the United States. It was given to the U.S. Navy's Secretary of the Navy, during his visit to England. References "New Light on Chesapeake's Defeat 100 Years Ago" (pdf). The New York Times. 1 June 1913. External links Chesapeake Mill website
Moulin à eau de Chesapeake Mill

Le moulin à eau de Chesapeake Mill, en anglais « Chesapeake Mill » est un moulin à eau situé à Wickham dans le Hampshire en Angleterre. Il a été dessiné et construit en 1820 en utilisant le bois du HMS Chesapeake, une frégate qui avait précédemment servi dans l'United States Navy comme USS Chesapeake. Elle a été capturée par la frégate HMS Shannon de la Royal Navy le 1er juin 1813. John Prior a dépensé la somme de 500 £ pour acheter ce bois de marine auprès du Portsmouth Naval Dockyard où se trouvait le bâtiment. L'intérieur du moulin fut conçu à partir des dimensions du maître-bau de la Chesapeake. Il est demeuré opérationnel jusqu'à 1976 et sert désormais de boutique de souvenirs et de magasin d'antiquités. Il s'agit d'un monument classé Grade II* depuis le 7 février 1952. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Chesapeake Mill » (voir la liste des auteurs). Liens externes (en) « New light on Chesapeake's defeat 100 years ago », The New York Times,‎ 1er juin 1913 (ISSN 0362-4331, lire en ligne [PDF], consulté le 15 janvier 2015) Portail de l’Angleterre Portail du monde maritime Portail de l’eau Portail des énergies renouvelables Portail des lacs et cours d'eau Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Chesapeake Mill

Chesapeake Mill – zabytkowy młyn wodny w mieście Wickham w południowej Anglii. Szkielet młyna został zbudowany z drewna z byłej amerykańskiej fregaty USS Chesapeake, która została rozebrana w 1819 roku. Działał do 1976 roku. Obecnie w budynku znajduje się sklep z pamiątkami. Przypisy
Нюарк он Трент

Нюарк он Трент (на английски: Newark-on-Trent) е град в източната част на област (графство) Нотингамшър – Ийст Мидландс, Англия. Той е административен и стопански център на община Нюарк и Шерууд. Населението на града към 2001 година е 35 454 жители. География Нюарк он Трент е разположен по поречието на Река Трент в източната част на общината близо до границата с графство Линкълншър. Най-големия град в областта – Нотингам се намира на около 25 километра в югозападна посока. Столицата Лондон отстои на около 180 километра в южна посока. Демография Изменение на населението за период от две десетилетия 1981 – 2001 година: Източници Външни препратки Официална страница
Newark-on-Trent

Newark-on-Trent (oft auch nur Newark) ist eine etwa 30.000 Einwohner zählende Stadt in der Grafschaft (county) Nottinghamshire im Osten Englands; zusammen mit dem eng verwachsenen Nachbarort Balderton sind es um die 40.000 Einwohner. Lage und Klima Die Stadt Newark liegt in einer Höhe von ca. 23 m am River Trent, einem Zufluss der nördlich gelegenen Humber-Mündung. Die Großstädte Nottingham und Sheffield befinden sich etwa 35 km (Fahrtstrecke) südwestlich bzw. 75 km nordwestlich. Das Klima ist gemäßigt; Regen (ca. 700–800 mm/Jahr) fällt übers Jahr verteilt. Bevölkerung Das Bevölkerungswachstum beruht im Wesentlichen auf dem Zuzug von Familien aus dem ländlichen Umland sowie aus anderen Teilen des Commonwealth. Geschichte Am Stadtrand von Newark-on-Trent wurde der Newark-Torques, ein Halsring aus der Eisenzeit, gefunden. Der Ort entstand an einer Stelle, wo die Römerstraße Fosse Way den Fluss Trent berührt. Er wurde erstmals im Jahr 664 erwähnt und im Domesday Book werden Bürger als seine Einwohner genannt. Im 12. Jahrhundert ließen die Bischöfe von Lincoln die Burg Newark Castle und eine Brücke über den Trent bauen. Im Jahr 1549 ging die Stadt aus dem Besitz des Bischofs in den der Krone über. 1673 wurde sie Borough (Wahlkreis) mit zwei Abgeordneten im Unterhaus. Wirtschaft Im Mittelalter waren Wollverarbeitung und Textilwebereien die bedeutendsten Wirtschaftszweige; im 19. Jahrhundert entstanden Landmaschinen- und Zuckerfabriken. Sehenswürdigkeiten Um den großen Marktplatz stehen zahlreiche alte Gebäude, insbesondere die St Mary Magdalene’s Church mit ihrem alles überragenden Spitzhelm aus dem 14. Jahrhundert, eine der größten Pfarrkirchen Englands. Das Newark Castle wurde nach der Belagerung der Stadt im englischen Bürgerkrieg zerstört. Im Jahr 1216 starb König Johann Ohneland in der Burg. Museen Town Hall Museum im Rathaus The National Civil War Centre and Newark Museum Newark Air Museum im Nachbarort Winthorpe Partnerstädte Polen Sandomierz, Polen Deutschland Emmendingen, Deutschland Die Stadt Newark in New Jersey (USA) wurde von Auswanderern aus dem englischen Newark gegründet. Söhne und Töchter der Stadt John Blow (1649–1708), Komponist des Barock William Warburton (1698–1779), Kritiker, Bischof von Gloucester Robert Waring Darwin (1724–1816), Arzt und Botaniker Thomas William Robertson (1829–1871), Dramatiker und Bühnenregisseur William Sadler Franks (1851–1935), Astronom Archie Camden (1888–1979), Fagottist und Musikpädagoge Donald Wolfit (1902–1968), Schauspieler John Grosvenor Beevor (1905–1987), Nachrichtendienstoffizier und Manager Godfrey Hounsfield (1919–2004), Elektrotechniker und Nobelpreisträger für Medizin Terence Longdon (1922–2011), Schauspieler Rupert Sheldrake (* 1942), Autor und Biologe Nicholas Bourne, Baron Bourne of Aberystwyth (* 1952), Politiker (Conservative Party) Nigel Doughty (1957–2012), Fußballfunktionär und Geschäftsmann Mary King (* 1961), Vielseitigkeitsreiterin Shane Nicholson (* 1970), Fußballspieler Shona McCallin (* 1992), Hockeyspielerin Amy Hunt (* 2002), Sprinterin Weblinks Einzelnachweise
Newark-on-Trent

Newark-on-Trent o Newark /ˈnjuːək/ es una ciudad comercial de Nottinghamshire (hasta 1216 pertenecía a Lincolnshire) en mitad de Inglaterra (East Midlands). Se encuentra ubicada entre los ríos Trent y Devon. Originalmente, la ciudad creció alrededor del Castillo de Newark, hoy en ruinas, y de un gran mercado, que se conserva junto a edificios históricos. De acuerdo con el censo de 2001, Newark tienen 25376 habitantes, aunque como está pegada a Balderton, la población de ambas suma 35674 personas. Esta ciudad también es conocida por ser la ciudad natal de Jay Mcguiness miembro de la banda The Wanted. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Newark-on-Trent.
Newark-on-Trent

Newark-on-Trent è una cittadina di 25 000 abitanti della contea del Nottinghamshire, in Inghilterra. Quí mori nel 1216,il sovrano inglese Giovanni Senzaterra. Newark-on-Trent ha un cimitero di guerra, dove molti soldati polacchi e dei paesi del Commonwealth furono seppelliti durante la Seconda guerra mondiale. I due militari e politici polacchi Władysław Raczkiewicz e Władysław Sikorski furono seppelliti qui, ma nell'anno 1993 il corpo di Sikorski fu riesumato e trasferito in Polonia. Amministrazione Gemellaggi Emmendingen, Germania Saint-Cyr-sur-Loire, Francia Sandomierz, Polonia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Newark-on-Trent Collegamenti esterni Sito ufficiale, su newark.gov.uk. (EN) Newark-on-Trent, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Newark-on-Trent

Newark-on-Trent, ook Newark, is een plaats in het bestuurlijke gebied Newark and Sherwood, in het Engelse graafschap Nottinghamshire. De plaats telt 27.200 inwoners. Newark ligt aan de rivier de Trent, aan de autoweg A1 van Londen naar Edinburgh, en ook aan de hoofdspoorweg tussen de twee steden. Economie Bij de plaats ligt het bungalowpark Sherwood Forest van de keten Center Parcs. Het werd in 1987 geopend. Geboren Henry Constable (1562-1613), dichter John Blow (1649-1708), componist en organist Godfrey Hounsfield (1919-2004), elektrotechnicus en Nobelprijswinnaar (1979) Rupert Sheldrake (1942), auteur
Newark-on-Trent

Newark-on-Trent (również Newark) – miasto i civil parish w Anglii, w regionie East Midlands, w hrabstwie Nottinghamshire, w dystrykcie Newark and Sherwood, położone nad rzeką Trent. Przez miasto przepływa także rzeka Devon, która wpada tu do Trentu. W 2011 civil parish liczyła 27 700 mieszkańców. Miasto Newark w stanie New Jersey zostało nazwane przez purytańskich osadników, którzy przybyli do Ameryki z Newark. Historia Newark położony jest na skrzyżowaniu rzymskiego traktu Fosse Way i średniowiecznego szlaku Great North Road (obecnie droga krajowa A1). Miasto wspomniane zostało w Domesday Book (1086) jako Newerc(h)e. Pierwotnie miasto rozwinęło się dookoła istniejącego tu zamku Newark Castle (obecnie w ruinie) oraz rynku. Na początku było to centrum handlu wełną i tkaninami, w epoce wiktoriańskiej rozwinął się tu przemysł, m.in. metalowy, cukrowniczy i browarnictwo. Newark był głównym obozem rojalistów podczas angielskiej wojny domowej, który poddał się dopiero z rozkazu króla Karola I. W okresie II wojny światowej w znajdujących się w okolicach bazach lotniczych Royal Air Force, stacjonowały polskie jednostki bombowe, zaś poległych, zabitych w wypadkach i zmarłych lotników z tychże jednostek chowano na cmentarzu w Newark. Obecnie jest to największy cmentarz polskich lotników, na którym są też groby Władysława Sikorskiego (w 1993 roku jego ciało przeniesiono na Wawel) oraz Władysława Raczkiewicza i innych prezydentów Polski na uchodźstwie. W Newark mieści się muzeum lotnictwa (Newark Air Museum). Współpraca Emmendingen, Niemcy Saint-Cyr-sur-Loire, Francja Sandomierz, Polska (od 2007) Przypisy Linki zewnętrzne Newark Town council (ang.) – oficjalna strona miasta Newark
Ньюарк-он-Трент

Нью́арк-он-Трент (англ. Newark-on-Trent) — город в графстве Ноттингемшир Англии, входит в состав района Ньюарк-энд-Шервуд. География Город Ньюарк-он-Трент находится в восточной части Англии, ныне в графстве Ноттингемшир, ранее в графстве Линкольншир, региона Ист-Мидлендс. Численность населения составляет 53.746 человек (на 2001 год). История Город был основан на старинной римской дороге, в месте её пересечения с рекой Трент. Впервые упоминается в 664 году, затем в Книге Страшного суда. В XII столетии епископы Линкольнские строят здесь замок Ньюарк и мост через Трент. В 1549 году город переходит из владения епископов к короне. С 1673 от Ньюарка избирается по два депутата в палату общин английского парламента. В XIX веке в городе появляются промышленные предприятия — завод по производству сельскохозяйственных машин и сахарные производства. В 1698 году здесь родился писатель Уильям Уорбертон, оставивший заметный след в английской литературе. Экономика Дорога «A1» (Эдинбург — Ньюарк-он-Трент — Грэнтем — Лондон) пересекает город в направлении с севера на юг. Города-партнёры Сандомир Эммендинген Ссылки Ньюарк-на-Тренте // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Njuark (Engleska)

Njuark (engl. Newark, izgovara se Nu:ok; Njuark na Trentu, engl. Newark-on-Trent) je grad sa oko 25.000 stanovnika na istoku Engleske, u Notingemskom okrugu. Do 1216. godine grad je pripadao Linkonskom okrugu. Grad Njuark se prožima sa susednim mestom Baldertonom i zajedno imaju oko 35.000 stanovnika. Saobraćaj Kroz grad prolazi pruga koja povezuje London i Edinburg, a takođe i pruga koja povezuje Notingem i Linkoln. Grad se nalazi pored auto-puta A1, koji takođe povezuje Edinburg i London. Njuark ima dve železničke stanice i jednu autobusku stanicu. Kroz njega protiču dve reke: Trent i Devon. Istorija Godine 1123. biskup Aleksandar od Linkona je naredio izgradnju zamka čije se ruševine i danas mogu videti. Pored zamka se danas nalazi park. Crkva Svete Marije, koja je i najveća crkva u gradu, izgrađena je 1350. godine na ruševinama starije crkve iz 11-12. veka i ima oktogonalnu kupolu. Grad se u Engleskom građanskom ratu u 17. veku nalazio na strani rojalista i predao se tek po naređenju samog kralja Čarlsa I, 1646. godine. Najveći broj crkava (njih 15-ak), uglavnom protestantskih denominacija, izgrađen je u Viktorijansko doba (druga polovina 19. veka). Njuark je u Viktorijansko doba bio poznat i po proizvodnji viskija, a danas su glavne industrijske grane proizvodnja odeće, pumpi, opreme za zemljoradnju, proizvodnju šećera itd. Najveći poslodavac je NSK Grupa, koja ima oko 800 zaposlenih i koja se bavi proizvodnjom mašinskih lagera. Značajne ličnosti Engleski kralj Jovan bez Zemlje, brat kralja Ričarda Lavljeg Srca (učesnika Krstaških ratova i jednog od junaka legendi o Robinu Hudu) i tvorac Magna karte (kojom se daju osnovna prava seljacima i građanstvu, a koja je kasnije poslužila kao pravna osnova za anglo-američki pravni sistem), umro je u Njuarku 1216. godine. Референце Литература Benedict le Vay (2009). Britain from the Rails: A Window Gazer's Guide. Bradt Travel Guides. стр. 6. Приступљено 11. novembra 2011. Spoljašnje veze Newark Town Council Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (11. новембар 2013) Thoroton Society bibliography
Newark-on-Trent

Newark-on-Trent är en ort och civil parish (benämnd Newark) i Storbritannien. Den är huvudort i distriktet Newark and Sherwood i grevskapet Nottinghamshire i England, i den sydöstra delen av landet, 180 km norr om huvudstaden London. Newark-on-Trent ligger 16 meter över havet och antalet invånare är 25 376. Stadens historia går eventuellt tillbaka ända till romartiden. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Newark-on-Trent. Officiell webbplats
Whipsnade trækatedral

Whipsnade trækatredral (Whipsnade Tree Cathedral) er en ornamental have på omkring 38.000 m² ved Whipsnade, i nærheden af Dunstable i Bedfordshire. Haven er anlagt omtrent i form af en katedral, med græsarealer fungerende som skib, tværskib, kapeller og klostergange. "Væggene" består af forskellige typer af træer. Haven blev plantet af E.K. Blyth, idet han selv beskrev som en handling udført for "tro, håb og forsoning", som en reaktion på hans egne minder fra 1. verdenskrig. Som kadet på Sandhurst i 1916 mistede han sine to nærmeste venner, Arthur Bailey og John Bennett, i løbet af 18 måneder. I 1930 besøgte han Liverpoolkatedralen, som da var under konstruktion. På vejen hjem gennem Cotswolds så han en træklynge i en bakkeside, og tænkte at dette var da kønnere end den store katedral, og fik idéen om at lave en katedralhave. Han startede i 1932, og udførte arbejdet i etaper. Under 2. verdenskrig groede haven til i ukrudt, men efter krigens slutning fortsatte udbygningen. I 1953 begyndte man at holde gudstjenester i haveanlægget, og det har man fortsat med siden. Flere forskellige kirkesamfund har brugt anlægget. Haveanlægget blev givet til National Trust i 1960. Ved siden af National Trusts aktivitet for at holde haven ved lige og at sørge for at besøgende får den at se, er det et uafhængig fond, Whipsnade Tree Cathedral Fund, som tager hånd om den religiøse brug af stedet. Eksterne henvisninger Whipsnade Tree Cathedral information at the National Trust Windy Sayles website, with information about the Tree Cathedral Arkiveret 2. februar 2007 hos Wayback Machine