NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Walton Heath Golf Club

Walton Heath Golf Club is a golf club in England, near Walton-on-the-Hill in Surrey, southwest of London. Founded in 1903, the club comprises two 18-hole golf courses, both of which are well known for having heather covering many of the areas of rough. The Old Course opened in 1904, and (as of 2009) has a championship length of 7,406 yards (6,772 m). The New Course opened as a 9-hole course in 1907 and was extended to 18 holes in 1913; its championship length in 2009 was 7,199 yards (6,583 m). Both were designed by Herbert Fowler, who later designed numerous courses in the United Kingdom and United States. Walton Heath has had a long association with royalty and politics, with Edward, Prince of Wales having been the club's first captain in 1935, and former United Kingdom Prime Ministers David Lloyd George, Winston Churchill, Bonar Law and Arthur Balfour all having been members. The club has also only ever had four club professionals, including five time British Open champion James Braid who held the post from 1904 until 1950. Both courses at Walton Heath have been consistently rated in the UK's top 100 courses, with the Old Course also being rated as one of the top 100 in the world. Tournaments Walton Heath has been the venue of a number of national amateur tournaments and championships. It has also hosted several high profile professional events including the 1981 Ryder Cup, when it stepped in as a replacement venue after construction at The Belfry had not been completed in time. The club also hosted five editions of the European Open, a European Tour event, between 1978 and 1991. Since 2005, Walton Heath has been the venue for the U.S. Open European qualifying tournament. In the first year, New Zealander Michael Campbell qualified at Walton Heath, and went on to win the Open at Pinehurst. Walton Heath hosted The Senior Open Championship, one of the five majors recognised by the Champions Tour, the world's dominant tour for golfers 50 and older, from 21–24 July 2011. The event was eventually won by Russ Cochran. Walton Heath hosted the British Masters on the European Tour in October 2018, won by Eddie Pepperell and the Women's British Open in 2023, won by Lilia Vu. Noted Incident Barry Took's 2004 biography of Richard Murdoch, (published by Oxford University Press) relates how the actor and comedian died there, in 1990. Scorecard Old Course The 2nd & 4th hole are par 5 for ladies. New Course The 5th & 9th hole are par 5 for ladies (except for Blue tee) . References External links Official website
Walton Heath Golf Club

Walton Heath is een beroemde golfclub in Walton-on-the-Hill in Surrey, Engeland. Walton Heath Golf Club werd in 1903 opgericht. De club heeft twee 18 holesbanen, waarvan grote delen van de rough uit heide bestaan, zoals de naam al doet vermoeden. De banen De oudste baan heeft nu een lengte van 6722 meter. De minder oude baan werd aangelegd in 1907 en had toen maar negen holes. Al in 1913 was de nieuwqe baan uitgebreid tot 18 holes. Hij is ongeveer 360 meter korter dan de oude baan. Beide banen zijn ontworpen door Herbert Fowler, de zwager van Sir Henry Cosmo Bonsor, die veel geld met zijn brouwerij had verdiend en de banen financierde. Ze beginnen hun plannen al in 1899 te bedenken. John Henry Taylor, drievoudig winnaar van het Brits Open, adviseerde hen. Fowler had nog nooit een golfbaan aangelegd, maar groeide hierna uit tot een bekend golfbaanarchitect, die later ook banen in de Verenigde Staten aanlegde. Walton Heath was tot 1970 in openbare baan. Toen de club in 2003 honderd jaar bestond, werd een boek over de club uitgegeven: Heather and Heaven - Walton Heath Golf CLub 1903 - 2003, geschreven door Phil Philley. Bekende leden Walton Heath is een club met veel prominente leden. Tijdens de eerste Wereldoorlog speelden vier kabinetsleden op Walton Heath. Prins Edward werd in 1935 captain van de club. Dit was hij nog toen hij als Koning Edward III de troon besteeg, en ook nog toen hij afstand van de troon deed.Andere bekende leden waren o.a. de premiers David Lloyd George, Winston Churchill, Andrew Bonar Law en Arthur Balfour. Professionals In zijn honderdjarig bestaan heeft de club maar drie professionals in dienst gehad. Het is een grote eer om op deze club les te mogen geven. James Braid, vijfvoudig winnaar van het Brits Open, was tot 1950 in dienst van de club. Tom O'Mahoney gaf hier in de 60'er jaren les. In die jaren speelde hij ook internationale toernooien, al voordat de Europese PGA Tour bestond.In 1977 werd Ken Macpherson de nieuwe clubpro. Harry Busson, master club-maker, volgde hem op en bleef tot 1977, toen Ken Macpherson op de club kwam. Toernooien In 1978 werd het eerste European Open op Walton Heath gespeeld, een toernooi dat nog steeds deel uitmaakt van de Europese PGA Tour. Later kwam het evenement nog viermaal terug. In 1981 kwam de Ryder Cup naar Walton Heath, omdat The Belfy niet op tijd klaar was met de herconstructie van enkele holes. Sinds 2005 wordt op Walton Heath de eerste kwalificatieronde gespeeld voor het US Open. In het eerste jaar kwalificeerde Michael Campbell zich op deze baan, en won later het US Open op Pinehurst. 1978: European Open, gewonnen door Bobby Wadkins 1980: 3rd European Open, gewonnen door Tom Kite 1981: Ryder Cup, gewonnen door de Verenigde Staten 1987: Panasonic European Open, gewonnen door Paul Way 1989: Panasonic European Open, gewonnen door Andrew Murray 1991: GA European Open, gewonnen door Mike Harwood Externe links Walton Heath Golf Club Herbert Fowler
Merchant Taylors’ School (Northwood)

Die Merchant Taylors’ School wurde 1561 von Thomas White und Richard Hilles gegründet. Die Schule befand sich ursprünglich in einem Haus mit Namen Manor of the Rose im Bereich der Kirchengemeinde St.Lawrence Pountney in London. Die Schule gehört zu den neun Schulen, die im Public Schools Act von 1868 genannt werden. Heute besuchen rund 850 Jungen zwischen 11 und 18 Jahren die Schule. Die Merchant Taylors’ School ist eine reine Jungenschule. Geschichte Thomas White war ein Tuchhändler und Mitglied der Gilde der Merchant Taylor Company. Die Gilde hatte bereits zuvor Schulen u. a. in Macclesfield und Wolverhampton gegründet. Schulen waren zuvor oft an Klöster gebunden und mit der Reformation unter Heinrich VIII. waren sie ebenso aufgelöst worden. In den Jahren nach 1550 kam es daher zu Neugründungen von Schulen. White gründete auch das St. John’s College an der University of Oxford und legte damit eine traditionell enge Beziehung der Schule zur Universität an. Die Schule war von den wiederholten Pestepidemien in London betroffen. Sie nahm deswegen in den Jahren 1636 und 1637 keine Schüler auf. 1666 wurde die Schule im großen Feuer, das die Stadt weitgehend vernichtete, ebenfalls zerstört. Erst 1675 konnte die Schule ein neues Gebäude beziehen. 1866 kaufte die Merchant Taylor Company ein 22.000 m² großes Grundstück in der Goswell Street von der Charterhouse Stiftung. Das neue Gebäude, das 1875 bezogen wurde, machte nicht nur eine Modernisierung der Schule, sondern auch eine Vergrößerung der Schülerzahl möglich. Doch Spencer Leeson, der 1927 die Leitung der Schule übernahm, betrieb ihre Verlegung hinaus aus dem Zentrum der Stadt in den Bereich zwischen den Vororten Ruislip, Northwood und Rickmansworth, um ihr noch mehr Platz zu geben. Das Gelände bei Sandy Lodge wurde 1929 gekauft und der alte Schulort an das St Bartholomew’s Hospital verkauft. Die Schule bezog ihren neuen Bau im Sommer 1933. Berühmte Schüler Lancelot Andrewes – Bischof von Winchester und Bibelübersetzer Joost de Blank – anglikanischer Theologe und Erzbischof von Kapstadt John Burton – Arzt und Antiquar Donald Coggan – Erzbischof von Canterbury Reginald Copleston – Bischof von Colombo 1875–1902 und Bischof von Kalkutta und Metropolit von Indien 1902–1913 William Joynson-Hicks, 1. Viscount Brentford – Britischer Innenminister 1924–1929 William Juxon – Erzbischof von Canterbury Samuel Palmer – Landschaftsmaler Michael Peschardt – Auslandskorrespondent der BBC Edwin Sandys – früher britischer Kolonialpolitiker Peter Selby – Bischof von Worcester Edmund Spenser – elisabethanischer Dichter John Walter – Gründer der Zeitung The Times Weblinks Merchant Taylors' School offizielle Webseite
Merchant Taylors' School

La Merchant Taylors' School est une école privée pour garçons fondée en 1561 à Londres. Depuis 1933, elle est située à Sandy Lodge, un site de 115 ha près de Northwood dans le district de Three Rivers au Hertfordshire. Histoire Elle a été fondée en 1561 par Thomas White, Richard Hilles, Emanuel Lucar et Stephen Hales. Une des neuf écoles publiques anglaises étudiées par la Clarendon Commission (en), créée en 1861, elle soutient avec succès qu'elle doit être omise de la Public Schools Act 1868 (en), tout comme l'école St Paul de Londres, l'autre externat étudié par la Commission Clarendon. L'école accueille 1 100 élèves de 3 à 18 ans. Elle est depuis sa fusion en 2015 avec la Northwood Prep School, une école polyvalente. Voir aussi Worshipful Company of Merchant Taylors Notes et références Liens externes (en) Site officiel Ressource relative à l'architecture : National Heritage List for England Portail des écoles Portail de Londres
Merchant Taylors' School

Merchant Taylors’ School (MTS) är en privatskola belägen i Northwood i norra London. Den grundades 1561 av medlemmar från The Worshipful Company of Merchant Taylors, en av Londons sammanslutningar för skräddare. Skolan är en pojkskola, och har cirka 800 elever i åldrarna 11-18 år. Det finns även två andra Merchant Taylors-skolor i England, nämligen Merchant Taylors' School, Crosby, och Merchant Taylors' School for Girls, båda belägna i Crosby i norra Liverpool. MTS är en av de nio privatskolorna som listas i 1868 års Public Schools Act (de övriga är Charterhouse, Eton College, Harrow School, Rugby School, St Paul's School, Shrewsbury School, Westminster School och Winchester College) och anses därmed ha fått en viss särställning bland landets skolor. Före detta elever vid MTS kallas Old Merchant Taylors (OMTs). Till dessa hör Edmund Spenser, Boris Karloff, E.H. Carr, Conn Iggulden och John E. Sulston. Externa länkar Skolans hemsida
St Mark's Church, Washwood Heath

St Mark's is a parish church in the Church of England in Washwood Heath, Birmingham. History Building of the church started in 1890. The church was extended in 1894 with the addition of two bays of the nave with north and south aisles. In 1898 to 1899 a further extension of the nave and aisles was undertaken and a baptistry and steeple were built. The church was consecrated in 1899. A parish was formed in 1907 when land was taken out of St Saviour's Church, Saltley. It is under the care of the Bishop of Oswestry and follows the Anglo-Catholic tradition in its liturgy. Organ The church contained an organ by F.W. Ebrall. A specification of the organ can be found on the National Pipe Organ Register. References
Maddermarket Theatre

Het Maddermarket Theater is een klein theater in Norwich, Engeland. Het gebouw werd in 1794 gebouwd als rooms-katholieke kapel. In de 19de eeuw kwam er een fabriekje van natriumwaterstofcarbonaat, het werd een kruidenier en later werd het huis gebruikt door het Leger des Heils. Sinds 1921 is er een theater. Nugent Mock had eerder samengewerkt met William Poel, die als eerste de stukken van Shakespeare weer met volledige tekst opvoerde en ook het toneel in originele stijl decoreerde. Mock richtte het toneelgezelschap Guild of Norwich Players op en hield de eerste voorstellingen in zijn eigen huis. Ondertussen verbouwde hij het Maddermarket tot een echt Elizabethan theater. Het werd in 1921 geopend. Het gebouw is klein, ongeveer 120m2, maar omdat het huis een gewelfd plafond heeft, is er een goede akoestiek. In 1960 werden de huizen ernaast afgebroken zodat het theater kon worden uitgebreid. Zo konden er kassa's, een foyer en een bar komen. Bij de afbraak werden oude planten aan het erachter liggende Stranger's Hall Museum gegeven. Externe links Website van Maddermarket Theatre
Monkey World

Monkey World is een primatenopvangcentrum in Dorset, Engeland. Het is opgericht door Jim en Alison Cronin in 1987. Doelstelling Monkey World was aanvankelijk alleen bedoeld als opvang voor verwaarloosde chimpansees uit Spanje, maar het is uitgegroeid tot een park waar tegenwoordig ruim 250 apen van 20 verschillende soorten leven. Het centrum werkt naast opvang mee aan een fokprogramma voor bedreigde primaten, zoals orang oetans en gibbons. Om nog meer chimpansees te kunnen redden wordt zwangerschap bij deze soort niet aangemoedigd. De eigenaren Jim en Alison zetten zich actief in voor de afschaffing van de handel in primaten in landen over de hele wereld, waaronder Turkije en Spanje. Overzicht van het park Monkey World huisvest de grootste groep chimpansees buiten Afrika in vier sociale groepen. Veel van deze dieren zijn gered van onder andere de zwarte markthandel in huisdieren en laboratoria. Ook zijn er in het park drie groepen orang-oetans (zowel de Borneose als de Sumatraanse orang-oetan). Hiernaast zijn er ook verblijven voor 5 soorten gibbons (oenka, withandgibbon, Müllers gibbon, siamang en goudwanggibbon) en 14 andere soorten primaten (kapucijnapen, gewone penseelaapjes, witgezichtoeistiti's, pinchéaapjes, huzaaraap, roodbuikmeerkat, ringstaartmaki's, witgezichtsaki's, plompe lori's, slingerapen, doodshoofdaapjes, beermakaken, en wolapen). Nieuw centrum Om beter te kunnen meewerken aan het globale fokprogramma voor verschillende apen heeft Monkey World ook een apenopvangcentrum opgericht in Zuidoost-Azië. Televisie Sinds 1997 wordt de dagelijkse gang van zaken in Monkey World gefilmd en uitgezonden onder de titel Monkey Business (vanaf 2007 Monkey Life). In deze serie worden de verschillende groepen chimpansees en orang oetans gevolgd en gaat de filmcrew ook mee met reddingsacties. Overlijden van Jim Cronin Op 20 maart 2007 werd bekendgemaakt, dat op zaterdag 17 maart 2007 de oprichter van Monkey World, Jim Cronin, op 55-jarige leeftijd is overleden. Hij leed aan leverkanker. Zijn weduwe Alison en de werknemers van Monkey World hebben aangekondigd verder te gaan met Monkey World: "Monkey World will carry on with Alison at the forefront. We will make sure it is Jim’s lasting legacy." Zie ook Monkey Business (televisieserie) Jim Cronin Externe link Officiële website van Monkey World
Monkey World

Monkey World (z ang. „Małpi świat”) – ośrodek ratowania małp mieszczący się w miejscowości Wool, w hrabstwie Dorset w Anglii. Ma powierzchnię 26,3 ha. Działalność ośrodka Monkey World został założony w 1987 przez Jima Cronina, następnie prowadzony wraz z żoną, aż do śmierci Jima z powodu raka w 2007. Obecnie prowadzony przez żonę założyciela, Alison Cronin. Początkową intencją było ratowanie małp używanych przez hiszpańskich fotografów na plażach. Obecnie w Monkey World schronienie znajduje wiele gatunków małp: szympansy, orangutany, goryle, lemury i inne. W 2008 ośrodek uratował 88 małp kapucynek z laboratorium w Santiago w Chile, gdzie niektóre zwierzęta były trzymane samotnie w klatkach nawet do 20 lat. W operacji pomogły chilijskie służby powietrzne, które przetransportowały małpy na lotnisko w Bournemouth, za specjalnym pozwoleniem brytyjskiego rządu. W sierpniu 2010 Monkey World uratował orangutana borneańskiego o imieniu Oshine z Johannesburga w Południowej Afryce. 7 grudnia 2010 Monkey World uratował osieroconego noworodka orangutana sumatrzańskiego o imieniu Silvestre z zoo w Hiszpanii. W styczniu 2011 Monkey World uratował szympansa Kiki z Libanu. Centrum nie jest organizacją charytatywną. Fundusze pochodzą z datków, adopcji małp na odległość, biletów na zwiedzanie ośrodka, kosztów organizacji imprez (np. ślubów). Media Na temat życia w Monkey World powstał cykl dokumentalny Monkey Life („Małpie życie”) emitowany w Animal Planet i Channel 5. Odznaczenia W 2006 Jim i Alison Cronin zostali odznaczeni przez królową Elżbietę II Kawalerią Orderu Imperium Brytyjskiego (MBE) za działalność na rzecz dobrostanu zwierząt. Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa Monkey World
Queen's Arms, Birmingham

The Queen's Arms (sometimes styled "The Queens Arms") is a Grade II listed public house in Birmingham, England, built c. 1870. It is noted for the tiled Art Nouveau signage on its exterior, which was remodelled in 1901 to the designs of the architect, Joseph D. Ward for its then owners, Mitchells & Butlers. The red brick building sits on the corner of Charlotte Street and Newhall Street, on the edge of the city's Jewellery Quarter. It was given Grade II listed status in April 2004. In January 2024 a major refurbishment, following a change of ownership, was announced. Scenes for the BBC serial television drama Line of Duty were filmed in the pub. History The public house was managed by the following tenants: 1911–1913 William Francis Robbins References External links Official website
Moor Pool

Moor Pool (or Moorpool) is a 22.32 hectares (55.2 acres) garden suburb within the ward of Harborne, Birmingham, England. It was designated a Conservation Area in July 1970, which was raised by an Article 4(2) direction order in 2006. A Conservation Area Character Appraisal and Management Plan was adopted in March 2012. History The Moor Pool estate was established in 1907 by John Sutton Nettlefold, who was part of the Guest Keen Nettlefold (GKN) family. It formed part of the Garden City concept, shared by George Cadbury in Bournville, to create low density housing with many interspersed green spaces, and community facilities. The estate was built with a community hall (complete with skittle alley and snooker tables), two tennis clubs, a bowling green, numerous allotments, and the Moor Pool (pond) itself; all of these facilities remain today for residents' use. The homes and buildings were designed by William Martin, an architect known for working with John Henry Chamberlain to build 41 of the Birmingham board schools (including the nearby Harborne Clock Tower / School Yard), through their practice Martin & Chamberlain. Moor Pool Heritage Trust In 2014 the residential landlord of the estate, Grainger plc planned to sell off the local amenities, including the hall, the bowling green, tennis courts, skittle alley, fishing pond, some open space and shops. The Moor Pool Heritage Trust made a deal with Grainger to acquire the community facilities for £325,000. After a fundraiser, which included a £98,900 Heritage Lottery Fund grant, the acquisition was completed on 14 December 2014. Nettlefold Pocket Park In 2016 it was announced that Moor Pool Heritage Trust had been awarded over £8,500 to create a pocket park on an overgrown site on the corner of Margaret Grove and Moor Pool Avenue. The name Nettlefold Garden was chosen (after a naming competition), to reflect the heritage of the Moor Pool estate. The park was officially opened to the public by Cllr Carl Rice, the Lord Mayor of Birmingham, on 21 May 2017. Listed Buildings Key Buildings References External links Moor Pool Heritage Trust Moor Pool Residents' Association
St Paul's Church, Lozells

St Paul's Church, Lozells is a Grade II listed redundant parish church in the Church of England in Birmingham now used by the Assemblies of the First Born Church of God. History The foundation stone was laid on 11 July 1879 by Colonel Ratcliff and the building was constructed by Horsman and Co of Wolverhampton to designs by J. A. Chatwin. The church was consecrated on 11 September 1880 by the Bishop of Worcester. The building was sold by the Church of England in 1982 and acquired by the Assemblies of the First Born Church of God. The Church of England congregation merged with that of St Silas’ Church, Lozells, and a new building was commissioned for this joint parish. Organ The church contained an organ dating from 1889 by Casson. A specification of the organ can be found on the National Pipe Organ Register. References External links Historic England. "Parish Church of St Paul (1076253)". National Heritage List for England.
St Silas' Church, Lozells

St Silas' Church, Lozells is a Grade II listed redundant parish church in the Church of England in Birmingham now used by the Triumphant Church of God. History The foundation stone was laid on 2 June 1852 by Right Hon. Lord Calthorpe. A vase containing coins of the present reign was deposited in a cavity underneath the stone and covered with a brass plate, referring to Frederick Gough, 4th Baron Calthorpe with the following inscription: This corner-stone was laid by the Right Hon. Lord Calthorpe on Wednesday the 2d day of June, in the year of our Lord 1852. The church, which is dedicated to St. Silas, will contain 1000 sittings, 340 of which will be free; and, including 1000l. endowment, and a repair fund of 250l., is estimated to cost 3600l.; the site having been given by the Rev. W. Burbury, M.A. Trustees: the Right Hon. Lord Calthorpe, Chairman of the Committee, the Rev. W. Burbury, M.A., Joseph Barrows, Esq., Peter Hollins, Esq., J.P. Turner, Esq., Hon. Secretary. First Incumbent, the Rev. D.N. Walton. F. W. Fiddian, architect; James Wilson, contractor. The church was consecrated on Tuesday 10 January 1854 by Henry Pepys, the Bishop of Worcester. The church included galleries across the transepts and at the west end of the nave. The font was a gift from Peter Hollins; the gas-fittings by Ratcliffe of St Paul's Square, Birmingham. The east window was stained in 1867 in memory of Rev. D. N. Walton, the first incumbent. A renovation was carried out in 1881 under the superintendence of J. A. Chatwin. The organ was removed from the west gallery and placed near the chancel, and enlarged by Stringer and Co or Hanley with the addition of 2 new stops. The gallery on the south side was removed. Larger windows were inserted in the nave and filled with stained glass by Camm Brothers. In his youth, the composer Albert Ketèlbey was head chorister at St Silas' Church. In 1967, the parish was merged with St Saviour's Church, Hockley when that church closed. The building was sold by the Church of England in 1985 and acquired by the Triumphant Church of God. The Church of England congregation merged with that of St Paul's Church, Lozells, and a new building was commissioned for this joint parish. References External links Historic England. "Parish Church of St Silas (1075667)". National Heritage List for England.
St Luke's Church, Bristol Street, Birmingham

St Luke's Church, Bristol Street, Birmingham was a former parish church in the Church of England in Birmingham, later used by the Redeemed Christian Triumphant Church of God. The building was demolished in 2018 as part of a housing redevelopment project by Barratt Homes. History The first building on the site was erected in 1842 by the Birmingham Church Building Society, to designs of the architect Harvey Eginton. The church was consecrated on 28 September 1842 by Henry Pepys, the Bishop of Worcester. The exterior stonework was poor quality, and the building eroded quickly. By the end of the nineteenth century it was condemned and demolished. Land was taken from the parish to form the parish of St David's Church, Highgate in 1866. A replacement was built in brick on the same site designed by local architect Edward Mansell and opened in 1903. The building was sold by the Church of England in 2003 and acquired by the Redeemed Christian Church of God. The Church of England congregation built a new church on the Attwood Green estate. The second church building was demolished in 2018. Organ The church contained an organ by Conacher and Co. A specification of the organ can be found on the National Pipe Organ Register. Organists James Andrew Baker 1842 - 1847 Percy H. Crane 1847 - 1853 H. Ridley 1853 (afterwards organist of West Derby parish church, Liverpool) James Andrew Baker 1853 - 1863 (noted as the composer of chants and hymn tunes.) William C. Stockley 1863 - 1889 William George Cox ???? - 1894 References