NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Soho Square

Soho Square è una piazza situata nel quartiere di Soho, nella città di Londra; al suo centro c'è un parco ed un giardino risalenti al 1681. La piazza era originariamente chiamata King's Square dopo il dominio di Carlo II d'Inghilterra, la cui statua è posta al centro della piazza. Al centro del giardino c'è una capanna in legno e in muratura, che probabilmente apparteneva a un giardiniere. Durante il periodo estivo, Soho Square ospita concerti all'aperto. Storia Costruita nel tardo 1670, Soho Square aveva la reputazione di essere uno dei posti più belli dove vivere nella città di Londra. Fu dapprima chiamata King's Square, in onore a Carlo II d'Inghilterra. C'è stata nel centro della piazza anche una statua di Carlo II lavorata dallo scultore danese Caius Gabriel Cibber nel 1681. Nel XIX secolo la statua venne descritta come "in uno stato quasi mutilato, le quali iscrizioni alla base del piedistallo sono quasi illeggibili". Nel 1875, la statua è stata rimossa e donata a Frederick Goodall, un amico dello scultore, a patto che la custodisse con cura. Goodall mise la statua su un'isoletta del suo laghetto a Grim's Dyke, la sua casa. Fra il 1778 e il 1801 la Piazza fu ospite del "The White House brothel" ("Il Bordello della Casa Bianca"). Soho Square oggi Organizzazioni A Soho Square ci sono numerose organizzazioni di media, come il British Board of Film Classification, 20th Century Fox, MPL Communications, Tiger Aspect Productions, Wasserman Media Group e See Ticket. Costruzioni Nella piazza è anche presente la chiesa di San Patrizio, una grande parrocchia romana dove sono situate numerose catacombe che continuavano sotto la piazza ed oltre. Inoltre la piazza contiene una panchina in legno in onore a Kirsty MacColl, che scrisse la canzone "Soho Square" nel suo album Titanic Days. Dopo la sua morte nel 2000, i fan le dedicarono una panchina, con le seguenti parole incise: Trasporti Metropolitana di Londra La stazione più vicina a Soho Square è quella di Tottenham Court Road; altrimenti è possibile raggiungere la piazza anche usando le stazioni di Oxford Circus, Goodge Street e Leicester Square. Strade Le strade che conducono a Soho Square, partendo da nord in senso orario, sono: Soho Street; Sutton Row; Greek Street; Batemans Buildings; Frith Street e Carlisle Street. Inoltre è possibile raggiungere Soho Square utilizzando le seguenti autostrade: La A40 e La A400. Riferimenti culturali Nel libro Racconto di due città di Charles Dickens, Lucie e suo padre vivono a Soho Square. Galleria d'immagini Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Soho Square
Soho Square

Soho Square – plac znajdujący się w Londynie (Anglia), w dzielnicy Soho, z parkiem i ogrodem w jego centralnej części. Pierwotnie nosił nazwę "King Square" na cześć króla Karola II, którego pomnik stoi na placu. Na środku ogrodu stoi chatka ogrodnika, wykonana z muru pruskiego. Latem odbywają się tu darmowe koncerty na świeżym powietrzu. Historia Historia Soho Square sięga lat 70. XVII wieku i w początkowych latach swojego istnienia było jednym z najmodniejszych miejsc w Londynie. Statua króla Karola II, umieszczona na środku placu, została wyrzeźbiona przez duńskiego rzeźbiarza Caiusa Gabriela Cibbera w 1681 roku. W 1875 roku pomnik został usunięty z placu, z uwagi na duże zniszczenia i trudności z odczytaniem znajdujących się na nim napisów. Przez kolejne lata przechowywał ją angielski artysta Frederick Goodall, umieszczoną na wysepce jeziora, znajdującego się za jego domem Grim's Dyke, na północno-zachodnim krańcu Londynu. Kolejnym nabywcą domu był angielski dramaturg W.S. Gilbert, który w 1890 zakupił posiadłość wraz ze stojącą na wyspie statuą króla. Po śmierci Gilberta w 1911 roku, Lady Gilbert zarządziła, iż statua ma zostać przywrócona. Tak się stało w 1938 roku. Znani rezydenci Obecnie Obecnie na Soho Square znajdują się siedziby organizacji medialnych takich jak: British Board of Film Classification, 20th Century Fox, Deluxe Entertainment Services Group Inc., MPL Communications (należące do Paula McCartneya), Tiger Aspect Productions, Wasserman Media Group i See Tickets. Znajduje się tam również katolicki kościół parafialny św. Patryka, którego rozbudowane katakumby rozprzestrzeniają się pod całym Soho Square jak i poza nim. Najbliższą stacją metra jest Tottenham Court Road. Przypisy Linki zewnętrzne Historia Soho Square w Survey of London
Soho Square

Soho Square är ett torg i Soho, London, England med en park och trädgård i dess mitt som daterar sig till 1681. Den kallades från början King Square efter Karl II, vars staty finns på torget. I mitten av trädgården finns det en distinkt halv-timrad trädgårdsmästarhydda. Under sommaren spelas där konserter under öppen himmel. Soho Square förknippas ofta med Football Association, då de har sitt kontor vid torget. Historia Torget anlades under senare delen av 1670-talet och var under de tidigaste åren en av de mest fashionabla gatorna man kunde bo på i London. Från början kallades den King Square efter Karl II. Den danske skulptören Caius Gabriel Cibber gjorde 1681 en staty av Karl II som placerades mitt på torget. I början av 1800-talet ansågs statyn vara 'in a most wretched mutilated state; and the inscriptions on the base of the pedestal quite illegible'. 1875 flyttades den under förändringar av torget av T. Blackwell, som gav den till sin vän, konstnären Frederick Goodall, med intentionen att den kanske gick att restaurera. Goodall placerade statyn på en ö i sin sjö vid Grim's Dyke, där stod den när dramatikern W. S. Gilbert köpte fastigheten 1890, och den stod kvar där vid Gilberts död 1911. Lady Gilbert skrev i sitt testamente att statyn skulle skickas tillbaka och den återfördes till Soho Square 1938. Odödliggjord i en sång I trädgården vid Soho Square finns en bänk till minnet av sångerskan Kirsty MacColl. För sitt album Titanic Days skrev hon en sång, "Soho Square", med raderna; "One day I'll be waiting there / No empty bench in Soho Square". Efter hennes död år 2000 köpte hennes fans en bänk med de raderna inskrivna på en platta fäst på bänkens ryggstöd. Närmaste tunnelbanestation Tottenham Court Road tube station Närbelägna platser Oxford Street, i norr Charing Cross Road, i öster Greek Street, i söder Noter Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, tidigare version. Externa länkar Bilder på Soho Square Soho Square in the Survey of London
Middleham Castle

Middleham Castle er en borg i Wensleydale i countyet North Yorkshire i England. Den blev bygget i 1190 af Robert Fitzrandolph, der var 3. Lord af Middleham og Spennithorne. Den blev opført ved en tidligere motte-and-bailey-fæstning. I 1270 kom den i Huset Nevilles eje, hvis mest berømte medlem var Richard Neville, 16. jarl af Warwick. Han er kendt som "kongemageren", og han var en ledende figur under rosekrigene. Efter Richard, hertug af Yorks død under Wakefield i december 1460, kom hans to sønner George, hertug af Clarence og Richard, hertug af Gloucester i Warwicks pleje, og de boede på Middleham med Warwicks egen familie. Deres bror, kong Edvard 4. sad fængslet på Middleham i en kort periode, efter Warwick havde fanget ham i 1469. Efter Waricks død under Barnet i 1471 og at Edvard kom tilbage på tronen, giftede hans bror Richard sig med Anne Neville, der var Warwicks yngste datter, og Middleham blev hans primære hjem. Deres søn Edward blev født på Middleham i 1473 og døde ligeledes her i 1484. Richard blev konge som Richard 3., men brugte meget lidt tid på Middleham under sin toårige regeringstid. Efter Richards død under laget ved Bosworth Field i 1485 forblev slottet på kongelige hænder til James 1., hvor det blev solgt. Det blev herefter forladt og begyndte at forfalde i 1600-tallet. Under den engelske borgerkrig lå der tropper på slottet, men det var aldrig i kamp. Ruinerne drives i dag som en turistattraktion af English Heritage. Se også Liste over borge og slotte i England Eksterne henvisninger Photographs and information on Middleham Castle Teachers' resource pack: English Heritage Visiting Information:English Heritage Detaljer fra registrerede bygningers database (321659) . Images of England. English Heritage (engelsk) .
Château de Middleham

Le château de Middleham dans la vallée de Wensleydale, dans le comté du Yorkshire du Nord, a été construit vers 1190 par Robert Fitzrandolph, troisième Lord de Middleham et de Spennithorne. Il a été bâti près du site d'une ancienne motte castrale. En 1270, le château passe entre les mains de la famille Neville, dont la figure la plus importante est Richard Neville, le « faiseur de roi ». Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Middleham Castle » (voir la liste des auteurs). Articles connexes Liste des châteaux anglais Portail des châteaux Portail de la protection du patrimoine Portail du Yorkshire
Castello di Middleham

Il castello di Middleham (Middleham Castle) è un castello che si trova a Middleham, nella vallata di Wensleydale, nella contea del North Yorkshire, in Inghilterra. Venne fatto costruire da Robert Fitzrandolph, nipote di Alano il Rosso, terzo Signore di Middleham e Spennithorne, a partire dal 1190. Storia Venne costruito vicino al luogo di una precedente motta castrale. Nel 1270 divenne di proprietà della famiglia dei Neville, da Richard Neville, conte di Warwick, passato alla storia come il "Kingmaker", una figura di spicco nella Guerra delle due rose. Dopo la morte di Riccardo Plantageneto, Duca di York a Wakefield, nel dicembre 1460, i suoi figli più giovani, Giorgio, duca di Clarence e Riccardo, duca di Gloucester entrarono in possesso del castello ed entrambi vi vennero a vivere con la propria famiglia. Giorgio aveva sposato Isabella Neville figlia del conte di Warwick. Il fratello di Giorgio e Riccardo, il re Edoardo IV d'Inghilterra, fu imprigionato a Middleham per un breve periodo, dopo essere stato catturato da Warwick nel 1469. Dopo la morte di Warwick a Barnet nel 1471 e dopo il ritorno sul trono di Edoardo, Riccardo sposò Anna Neville, figlia più giovane di Warwick, e fece di Middleham la sua residenza principale. Il loro unico figlio Edoardo nacque e morì entro le mura del castello. Riccardo salì al trono come re Riccardo III, ma nei suoi due anni di regno passò poco tempo a Middleham. Dopo la morte di Riccardo a Market Bosworth nel 1485 il castello rimase di proprietà della corona fino al regno di Giacomo I d'Inghilterra, quando venne venduto. Cadde in disuso e rovina durante il XVIII secolo. Venne poi presidiato durante la guerra civile, ma non vide nessuna azione. Le rovine sono oggi poste sotto le cure dell'ente pubblico English Heritage. Note Voci correlate Gioiello di Middleham Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su castello di Middleham Collegamenti esterni Views of Middleham, su r3.org. URL consultato il 23 luglio 2005 (archiviato dall'url originale il 13 settembre 2005). The Wars of the Roses, su wars-of-the-roses.com. URL consultato il 24 maggio 2019 (archiviato dall'url originale il 23 marzo 2018). Teachers' resource pack: English Heritage, su english-heritage.org.uk. Visiting Information:English Heritage, su english-heritage.org.uk.
Middleham Castle

Middleham Castle, i nuvarande North Yorkshire, byggdes under 1100-talet och kom senare i familjen Nevilles händer, vars mest kände medlem var Rikard Neville, earl av Warwick - Kungamakaren. Under hans ägo gjordes förändringar som kom att göra det känt som "Nordenglands Windsor". Efter Rikard, hertig av Yorks död kom hans yngre söner; George, hertig av Clarence och Rikard, hertig av Gloucester, i Warwicks vård och de både bodde tillfälligt på Middleham med Warwicks egen familj. Det var även på Middleham som Edward IV av England satt inspärrad under en kort tid, efter att ha blivit avsatt av Warwick 1470. Efter Warwicks död och Edvards återtagande av tronen, gifte sig Rikard med Anne Neville, Warwicks yngre dotter, och de gjorde Middleham till sitt huvudsakliga hem, och utförde ytterligare förbättringar och utbyggnader till borgen (även om det nyligen menats att Rikard inte tillbringade särskilt mycket tid där). Det var även på Middleham, som deras son Edvard föddes och avled. Borgen förstördes 1646, under det Engelska inbördeskriget, och ruinerna är numera i English Heritages vård. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Middleham Castle. https://web.archive.org/web/20050913210037/http://www.r3.org/archives/ricardian_britain/middleham/index.html
St Leonard's Court

St Leonard's Court is a four-storey block of flats on Palmers Road, off St Leonard's Road in East Sheen, London SW14 in the London Borough of Richmond upon Thames, 0.2 miles from Mortlake railway station. It was constructed between 1934 and 1938 and is remarkable for its surviving underground air raid shelter, built in anticipation of the Second World War and now Grade II listed. Air raid shelter The shelter is beneath the raised central courtyard in front of the flats, under a grass lawn which is surrounded by a hedge. The entrance, above ground, is via a brick conical turret which has a tiled roof. Steps lead down from inside the turret to the shelter below. The shelter was designed to hold 48 people and, according to Habitats & Heritage, was built in 1938 and extended in 1941. It has four rooms (two for men and two for women, separated by a central corridor) and a particularly well-preserved interior with some original fittings. According to Historic England, it has some similarities to W. Braxton Sinclair's design of a sophisticated air raid shelter for flats at Queen's Gate, in South Kensington, London, which was published in The Builder in October 1938. In 2007 Richmond upon Thames London Borough Council rejected a planning application, which had been opposed by local residents and councillors, to convert the shelter into two self-contained apartments. The Council's decision was upheld in 2008 on appeal. In 2010 Historic England listed the shelter at Grade II and since then has identified it as a building at risk, in poor condition. Habitats & Heritage is working with other local organisations (Mortlake with East Sheen Society, Barnes and Mortlake History Society, St Leonard’s Court Residents Association and Richmond Borough Council) to conserve the building for the benefit of the community and for use as an educational resource. An interpretation board was installed in 2014. See also Air-raid shelter Heritage at Risk London deep-level shelters Subterranean London References Further reading Catford, Nick (14 January 2010). "East Sheen Air Raid Shelter". Site Records. Subterranea Britannica. Retrieved 24 May 2019. Cooper, James (director) (31 May 2016). St. Leonards Air Raid Shelter: Pre-Restoration Film, April 2016 (video). East Sheen: The Environment Trust. Retrieved 18 September 2016. Swan, Caroline (10 October 2015). "A block of flats in south west London with its own Second World War air raid shelter". Flickering Lamps. Retrieved 18 September 2016. External links St Leonards Air Raid Shelter, The Environment Trust East Sheen Air Raid Shelter, Subterranea Britannica Mortlake with East Sheen Society Barnes and Mortlake History Society (which also covers East Sheen)
Harris Manchester College

Harris Manchester College est le plus petit collège de l'université d'Oxford, au Royaume-Uni. Il est mixte, ouvert exclusivement à des étudiants de plus de 21 ans. Il a été fondé en 1786 à Manchester. Historique Héritier de la Warrington Academy, fondée en 1757 à Warrington dans le Cheshire, le collège est fondé en 1786 à Manchester. Il était dirigé à l'origine par les presbytériens et faisait partie des académies qui dispensaient une éducation universitaire aux dissidents et aux non-conformistes qui ne pouvaient suivre des études à Oxford ou Cambridge, réservés aux seuls anglicans. De 1803 à 1840 il déménagea à York, parce que Charles Wellbeloved, pressenti pour le diriger, ne voulait pas quitter cette ville. Pendant son directorat 235 étudiants, dont la majorité étaient unitariens, fréquentèrent le collège, parmi lesquels James Martineau, William Gaskell, William Turner (en). Lorsque Charles Wellbeloved prit sa retraite, en 1840, le collège retourna à Manchester jusqu'en 1853. En 1840 le Manchester New College signa une convention avec l'université de Londres, fondée en 1836, pour pouvoir présenter ses étudiants aux examens de Londres et en 1853 se déplaça à Londres, à Gordon Square, Bloomsbury. En 1893 il se déplaça à Oxford, dans les locaux nouvellement construits par Thomas Worthington (1826-1909), un architecte unitarien de Manchester. En 1990, le collège obtient le statut de permanent private hall au sein de l'Université d'Oxford et en 1996, une charte royale donne à l'institution le statut de collège à part entière. Références Liens externes Site officiel Ressource relative à l'architecture : National Heritage List for England Ressource relative aux beaux-arts : Art UK (lieux d'art) Ressource relative à la recherche : CrossRef Portail des universités Portail de l’Angleterre
Harris Manchester College

L'Harris Manchester College è uno dei collegi costituenti l'Università di Oxford. Fondato nel 1786, è riservato ai mature students, coloro che abbiano 21 anni o più; questa caratteristica lo rende il collegio più piccolo dell'intera università, con soli 150 studenti. Inizialmente con sede nella città di Manchester, il collegio fu creato da un gruppo presbiteriano con l'intenzione di essere liberale e aperto a tutti, in forte contrasto con la tradizione anglicana delle università britanniche di allora. L'ubicazione del collegio variò molte volte nei due secoli successivi; per un lungo periodo venne incorporato nell'università di Londra, per poi spostarsi ad Oxford nel 1893. L'Harris Manchester acquisì lo statuto ufficiale di collegio di Oxford solo nel 1996. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Harris Manchester College Collegamenti esterni Sito ufficiale, su hmc.ox.ac.uk. Harris Manchester College, su ISIL.
Harris Manchester College

Harris Manchester College is van de 39 colleges van de Universiteit van Oxford en werd gesticht 1786. Sinds 1966 is het een volwaardige college. Harris Manchester College is gemengd, en laat dus zowel mannelijke als (sinds 1876) vrouwelijke studenten toe. Geschiedenis Harris Manchester College is de opvolger van de in 1757 in Warrington opgerichte Warrington Academy. Dit was een van de zogenaamde Dissenter Academies, bedoeld voor onderwijs aan niet-anglicaanse christenen, die toentertijd nog niet werden toegelaten aan de universiteiten van Oxford en Cambridge. Een bekende leraar aan Warrington Academy was in die dagen de natuurkundige en theoloog Joseph Priestley. In 1786 verhuisde de academie naar Manchester en kreeg daar de naam Manchester Academy. Daarna verhuisde de academie nog een paar keer, tot het in 1840 wederom in Manchester terecht kwam en daar de deuren opende onder de naam New Manchester Academy. Een overeenkomst met de Universiteit van Londen maakte het mogelijk dat studenten aldaar konden afstuderen met een academische titel. In de tussentijd was de academie vooral een opleidingsinstituut voor unitarisch christenen geworden. In 1893 verhuisde de academie naar Oxford, waar het een aantal nieuwe gebouwen betrok. In 1966 werd Manchester College een van de 39 constituerende colleges van de Universiteit van Oxford. De huidige naamgeving, Harris Manchester College dateert van 1990. Het naamdeel Harris verwijst naar de Britse politicus Philip Harris, Baron Harris of Peckham (*1942), een financiële weldoener van het College. Bekende alumni: Gertrude von Petzold (1876-1952), eerste vrouwelijke dominee in het Verenigd Koninkrijk; Íngrid Betancourt (*1961), Colombiaans politica; Karen Harrison (1960-2011), eerste vrouwelijk machinist in het Verenigd Koninkrijk; Edward Enfield (1811-1880), Brits filantroop; James Martineau (1805-1900), unitarisch predikant en godsdienstfilosoof; Albert McElroy (1915-1975), Noord-Iers non-subscribing presbyteriaans predikant en Labour politicus; Philip Wicksteed (1844-1927), georgistisch econoom, unitarisch theoloog en mediëvalist; Lord Nicholas Windsor (*1970), lid van het Britse koninklijk huis, anti-abortusactivist. Externe link (en) Officiële website van Harris Manchester College Verwijzingen
Манчестерский колледж Харриса

Манчестерский колледж Харриса (англ. Harris Manchester College, HMC, полное название — Manchester Academy and Harris College) — один из колледжей Оксфордского университета. Его особенностью является обучение только уже взрослых студентов: возрастной ценз для абитуриентов — 21 год. Первые упоминания относятся к 1757 году, тогда он назывался академией для студентов-унитариев Уоррингтона. Основан в 1786 году. Возник, как Манчестерская академия. В 1803 году переведен из Манчестера в Йорк . В 1840 году вернулся в Манчестер и начал ассоциацию с Лондонским университетом. Переехал в Лондон в 1853 году. В 1889 году переведен в Оксфорд, где был построен новый кампус. Колледж стал полноправным Оксфордского университета в 1996 году. С тех пор носит нынешнее название. Ныне является самым маленьким студенческим колледжем Оксфордского университета. Здесь обучаются 100 студентов. Эндаумент в 2018 году составлял £ 14,1 млн. Известные преподаватели и выпускники Бетанкур, Ингрид Виндзор, Николас Дальтон, Джон Де Толедо, Зои Макграт, Алистер Мальтус, Томас Роберт Ньюмэн, Фрэнсис Вильям Пристли, Джозеф Уикстид, Филипп Галерея Ссылки Официальный сайт (англ.) Harris Manchester College virtual tour (англ.)
Гаріс Манчестер коледж (Оксфорд)

Гаріс Манчестер коледж — один з коледжів Оксфордського університету. Його офіційна назва — «Manchester Academy and Harris College». Він був заснований у 1786 році як Манчестерська Академія в Манчестері. Коледж переїхав з Манчестера у Йорк в 1803 році. Повернувся до Манчестера в 1840 році і почав асоціацію з Лондонським університетом. Коледж переїхав до Лондона в 1853 році. У 1889 році переїхав у Оксфорд, де збудовано новий кампус. Коледж став повноправним коледжем університету в 1996 році. З того часу носить теперішню назву. Манчестерський коледж допускає лише студентів, які мають щонайменш 21 рік. Примітки Див. також Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Гаріс Манчестер коледж (Оксфорд)
St Catherine's College

Il Saint Catherine's College, spesso abbreviato in Catz, è uno dei collegi costituenti l'Università di Oxford. Fu fondato nel 1963 da Alan Bullock, che più tardi diventò il vice-cancelliere dell'università. Deve le sue origini ad un gruppo creato nel 1868 (il Saint Catherine's Club) che offriva la possibilità di studiare ad Oxford senza le tariffe aggiuntive necessarie per diventare membro di un collegio. La struttura del collegio sorge su terreno che era di proprietà del Merton College. Dal 1974 furono ammesse anche le donne. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su St Catherine's College Collegamenti esterni Sito ufficiale, su stcatz.ox.ac.uk. St Catherine's College, su archINFORM.