NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Leeds Castle

Hrad Leeds je hrad v hrabství Kent v Anglii, nacházející se 11 km jihovýchodně od města Maidstone. Je postaven na ostrůvcích v jezeře, které vzniklo z řeky Len, východně od vesnice Leeds. Jedná se o historický majetek zapsaný na seznamu kulturních památek 1. stupně. Na místě hradu existovalo opevnění již od roku 857. Ve 13. století se dostal do rukou krále Eduarda I., pro kterého se stal oblíbeným sídlem. V 16. století jej používal král Jindřich VIII. jako rezidenci pro svou první manželku, Kateřinu Aragonskou. Současná podoba hradu pochází převážně z počátku 19. století. Poslední soukromou majitelkou byla Olive, lady Baillie, která hrad odkázala do správy nadace s cílem zpřístupnit ho veřejnosti. Hrad je pro veřejnost otevřen od roku 1976. Dějiny hradu Hrad byl postaven v roce 1119 na místě starší saské pevnosti z devátého století na ostrově ležícím uprostřed jezera vytvořeného řekou Len východně od vesnice Leeds. V roce 1278 se stal královským sídlem Eduarda I. a Eleonory Kastilské. V téže době byl významně dostavěn, přibyl trojdílný barbakan s třemi vchody, padací most a padací mříž. V roce 1321 dobyli hrad 31. října vojáci Eduarda II. Ten nechal hrad oblehnout poté, co jeho držitelé odmítli vpustit dovnitř Izabelu, jeho manželku, a zastřelili osm osob z její družiny. V roce 1381 strávila na hradě zimu Anna Lucemburská předtím, než se stala manželkou Richarda II. Ten zde v roce 1395 přijal francouzského kronikáře Jeana Froissarta, což tento popsal ve svém díle Kroniky stoleté války. Jindřich VIII. Tudor nechal v roce 1512 hrad přebudovat pro svoji manželku Kateřinu Aragonskou. Dodnes zda také visí obraz připomínající jeho setkání s Františkem I. Francouzským. Později zde byla nějaký čas vězněna Jindřichova dcera Alžběta. Anglickou občanskou válku přečkal hrad bez úhony, neboť jeho současný majitel Cheney Culpeper byl vlažným stoupencem parlamentaristů. Hrad byl používán během války jako věznice a sklad zbraní. Jiní členové Culpererovy rodiny stáli v konfliktu na druhé straně a tak se do majetku rodiny dostalo více než 20 000 čtverečních kilometrů půdy ve Virginii jako odměna za pomoc při útěku Karla II. Stuarta. Později v devatenáctém století se z prodeje majetku ve Virginii rodině povedla zaplatit rozsáhlou rekonstrukci a přestavbu hradu víceméně do dnešní podoby. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Leeds Castle na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Leeds Castle na Wikimedia Commons
Leeds Castle

Leeds Castle er et slot i Kent i England omkring 8 km sydøst for Maidstone. Der har ligget en borg på stedet siden 1119. I 1200-tallet kom det i Edvard 1.s besiddelse og blev hans favoritresidens. I 1500-tallet brugte Henrik 8. det som residens for sin 1. kone, Katharina af Aragonien. Størstedelen af slottet dateres til 1800-tallet og er bygget på en ø i en sø, der er formet af floden Len øst for landsbyen Leeds. Det har været åbent for offentligheden siden 1976. Se også Liste over borge og slotte i England Haver i England Referencer Eksterne henvisninger Officiel side Bibliography of sources related to Leeds Castle
Leeds Castle

Leeds Castle is een waterburcht in de buurt van Maidstone in het Engelse graafschap Kent. Het kasteel is genoemd naar het dorpje Leeds dat bij het kasteel ligt. Het kasteel heeft niets te maken met de 300 kilometer noordelijker gelegen stad Leeds. Het kasteel wordt reeds beschreven in het Domesday Book van Willem de Veroveraar. Het functioneerde door de eeuwen heen als Noormannenfort, verblijfplaats van zes middeleeuwse koninginnen, paleis van Henry VIII en in het algemeen als toevluchtsoord voor de machtigen en rijken. Het heeft in ruim duizend jaar diverse belegeringen doorstaan en menig kunstenaar geïnspireerd. Geschiedenis In 857 werd op de plaats van het latere kasteel een zogenaamde Royal Manor gebouwd (huis voor een vorst) met de naam Esledes. Het was in bezit van de Angelsaksische koning Ethelbert van Wessex. Onder Eduard I werd het gebouw in 1278 flink uitgebreid en gemoderniseerd. Hij betrok het als koninklijk paleis en dit zou het zeer lange tijd blijven. In een nacht in 1321 vluchtte de vrouw van koning Eduard II, Isabella van Frankrijk naar het kasteel, maar de toegang werd haar geweigerd. Het koninklijke gezelschap werd zelfs door de boogschutters vanuit het kasteel beschoten. Toen de koning hiervan hoorde nam hij wraak door het kasteel met ballista's te belegeren. Enkele jaren na Eduards dood werd het kasteel aan Isabella geschonken. Zij zou er blijven wonen tot aan haar dood in 1358. De Franse dichter en historicus Jean Froissart beschrijft zijn ontvangst in het kasteel door koning Richard II in 1395 in zijn kronieken. De Engelse koningin Johanna van Navarra bewoonde het kasteel in 1403. Ze was niet populair bij het volk en verdween voor vier jaar in de gevangenis omdat ze van tovenarij beschuldigd werd en van een poging om haar stiefzoon Hendrik V te vergiftigen. In deze tijd kreeg Leeds Castle de bijnaam van Vrouwenkasteel. De beroemdste eigenaar van het kasteel was waarschijnlijk koning Hendrik VIII die vanaf 1520 grote sommen geld spendeerde aan renovaties en uitbreidingen van het kasteel ten behoeve van zijn eerste vrouw, Catharina van Aragon. In 1660 werd de Engelse monarchie hersteld en koning Karel II schonk 5 miljoen hectare grond in de Britse kolonie Virginia aan Lord Culpeper, vanwege zijn hulp aan de koninklijke familie in ballingschap. Culpepers zoon kocht Leeds Castle en verhuurde het aan de Engelse staat als gevangenis voor Nederlandse en Franse krijgsgevangenen. Eens staken de gevangenen de Gloriette van het kasteel in brand en het zou tot 1880 duren voor deze weer werd opgebouwd. Leeds Castle figureerde in de Engelse film Kind Hearts and Coronets met acht rollen voor Alec Guinness uit 1949. Huidig gebruik Het kasteel is in handen van de Leeds Castle Foundation. Het is een museum dat jaarlijks duizenden toeristen trekt. Zie ook Lijst van kastelen in Engeland Externe link (en) Officiële website
Zamek Leeds

Zamek Leeds (ang. Leeds Castle) – zamek w południowo-wschodniej Anglii (Wielka Brytania), w hrabstwie Kent, położony nieopodal wsi Leeds, na wschód od miasta Maidstone. Pochodzi z roku 1119, chociaż na tym samym miejscu już od IX w. znajdowała się saksońska posiadłość ziemska. Został wybudowany przez Roberta de Crevecoeura i od 1278 był rezydencją królewską króla Anglii Edwarda I i jego żony Eleonory kastylijskiej. Rozbudowano wtedy zamek i wprowadzono ulepszenia, np. w barbakanie złożonym z trzech części, z których każda ma własne wejście, most zwodzony, bramę i wrota. Średniowieczny zamek nazywany jest na cześć królowej Eleonory – Gloriette. Zamek otoczony jest jeziorem i terenami zieleni. Od czasu powstania był stale zamieszkany, a jego obecny wygląd jest wynikiem przebudowań, z których ostatnie nastąpiły w latach 30. XX w. Zobacz też HMS „Leeds Castle” - nazwa brytyjskich okrętów Linki zewnętrzne Oficjalna strona Leeds Castle
Vincent Square

Vincent Square is a grass-covered square in Westminster, London, England. It is London's largest privately owned square, covering 13 acres, lined with mature trees including London planes. In among a network of backstreets, it chiefly provides playing fields for Westminster School, who own it absolutely; otherwise, it functions as a green lung and a view for the homes, hotel and other organisations adjoining. Nine of its adjoining buildings have been given strict statutory architectural recognition and protection. The Liberal Democrat Headquarters, housing one of Parliament's three largest political parties, was based at 1 Vincent Square, until September 2025. History and use It was appropriated in the 18th century on land originally known as Tothill Fields, by William Vincent, a former Dean of Westminster and headmaster of Westminster School who simply paid a man with a horse and plough to enclose the square with a mound and ditch. Previous uses include a death camp and cemetery for 1,200 Scottish prisoners starved to death after the Battle of Worcester in 1651, a large burial pit for victims of the Great Plague of London in 1665/6, a jail named Tothill Fields Bridewell, and a well-known bear-baiting den recorded in the reign of Queen Anne. The space, facing buildings and certain others surrounding form the Vincent Square Conservation Area. The square contains a cricket pavilion, four football pitches, about 10 tennis courts, and the groundsman's house, and is used on school weekdays by Westminster Under School. Other buildings fronting the square include the headquarters of the Royal Horticultural Society. Outside of school bookings the courts host many fixtures of the Lords and Commons Tennis Club. Notable buildings Numbering is from the east corner, clockwise (3 to 87) and applies to fewer than 87 buildings, from great mergers and additional road openings. Those listed in the initial, mainstream category of statutory recognition and protection ("Grade II listed") are: №s 3 and 4. №s 7 and 8. Royal Horticultural Society Old Hall (designed in 1904 by Edwin James Stubbs) №s 84 and 85. (terraced buildings of circa (about) 1800) №s 86 (a corner house of about 1800) At rarer Grade II* level is: the former Westminster College In 1981, Westminster Under School opened in the building of the former Grosvenor Hospital for Women which had closed in 1976. Indirect use Vincent Square lends its name to a current electoral ward of the local authority, Westminster City Council. Its bounds are thus drawn up for approximately equal representation of the electorate. At the 2011 Census its population was 9,988. Notable residents Liberal Democrats Richard Crossman Charles Hamilton Fasson Robert Jenrick Duncan Sandys Robert Vansittart, 1st Baron Vansittart James Watson Harold Wilson See also List of eponymous roads in London References External links LondonTown.com information Cricket Pavilion, Vincent Square photograph on Flickr
Vincent Square

Vincent Square est une place de Westminster à Londres. Sa surface est de 13 acres (5 hectares) . L’espace de la place est entièrement couvert de gazon et est utilisé comme terrain de sport par la Westminster School qui en est le propriétaire. La place est créée par William Vincent, doyen de Westminster et directeur de la Westminster School. Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Vincent Square » (voir la liste des auteurs). Liens externes (en) LondonTown.com (en) Vincent Square Playing Fields (tour virtuel de la place à 360°) Cricket Pavilion, Vincent Square Portail de Londres Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Verzorgingsplaats Leicester Forest East

Verzorgingsplaats Leicester Forest East is een verzorgingsplaats in Groot-Brittannië aan de M1 tussen de afritten 21 en 21a bij Leicester in Engeland, iets ten noorden van het zuidelijke einde van de M6. Geschiedenis Voor de verzorgingsplaatsen die, begin jaren 60 van de twintigste eeuw, tegelijk met de autosnelwegen werden gebouwd, koos Groot-Brittannië voor brugrestaurants naar Italiaans voorbeeld. Leicester Forest East is de vijfde en laatste verzorgingsplaats in Groot-Brittannië die als brugrestaurant uitgevoerd. De verzorgingsplaats werd ontworpen voor het tweede deel van de M1, dat uiteindelijk in 1966 (zeven jaar nadat het eerste deel was voltooid) werd geopend. Geïnspireerd door Italiaanse vormgeving werd gekozen voor een constructie uit gewapend beton met veel glas in de gevel. Naast het brugrestaurant stond een watertoren met het logo van de visgroothandel Ross, de eerste exploitant van de verzorgingsplaats. Het brugrestaurant is een uitzondering gebleven omdat Groot-Brittannië in 1966 van het concept is afgestapt omdat: In geval van incidenten, zoals brand, de snelweg ook niet meer gebruikt kan worden. De automobilisten door het uitzicht op de weg nog steeds niet tot rust zouden komen. Ze een belemmering vormen voor wegverbredingen die als gevolg van de verkeerstoename werden voorzien. Exploitatie Aanvankelijk werd de verzorgingsplaats geëxploiteerd door Ross Group en was in de brug een, door Terence Conran ontworpen, restaurant met bediening silver service gevestigd. Tegenwoordig is de exploitatie in handen van Welcome Break. Het terrein kent inmiddels ook een aantal winkels en fastfoodkramen verspreid over het terrein. Hoewel niet toegestaan, is het mogelijk om met een voertuig de verzorgingsplaats via de A47 te verlaten en naar het naastgelegen Leicester Forest East te rijden. Afgeblazen sluitingsplannen In 2010 werden plannen gelanceerd om Leicester Forest East te sluiten in 2017 bij de bouw van het knooppunt tussen de M1 en de M69. Deze plannen zijn echter niet doorgegaan. Externe links Motorway Services Online — The Rise and Fall of Leicester Forest East Motorway Services Online — Leicester Forest East Services
Peacock Theatre

Le Peacock Theatre est un théâtre du West End de la cité de Westminster, (Londres), situé dans la rue du Portugal, près de Aldwych. Il a ouvert le 13 novembre 1911. La salle de 999 sièges est la propriété et fait partie du campus de la London School of Economics and political sciences qui utilise le théâtre pour des conférences, des débats publics, des discours politiques et des journées portes ouvertes. L'université dispose d'un bail emphytéotique avec le principal centre de Londres pour la danse contemporaine, le Sadler's Wells Theatre, avec lequel elle a négocié un accord pour mettre les compagnies de danse sous la bannière « Sadler's Wells dans le West End ». Le lieu accueille souvent des spectacles de danse, conférences, ballets, concerts de musique pop et remises de prix. Bibliographie (en) « The Peacock Theatre, Kingsway, London », sur www.arthurlloyd.co.uk. Liens externes Site officiel Ressources relatives au spectacle : Playbill Theatres Trust (en) « Peacock Theatre », sur cinematreasures.org. Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Londres Portail du théâtre
Sham Castle

Sham Castle ist eine Folly im Dorf Bathampton über der Stadt Bath in der englischen Grafschaft Somerset. English Heritage hat es als historisches Gebäude II*. Grades gelistet. Es handelt sich um eine Kulissenmauer mit Spitzbogen in der Mitte, flankiert von zwei dreistöckigen Rundtürmen. Seitlich angebaut sind weitere Mauerstücke mit zweistöckigen Türmen mit quadratischem Grundriss an jedem Ende. Sham Castle wurde vermutlich 1755 vom Architekten Sanderon Miller entworfen und 1762 von Baumeister Richard James für Ralph Allen „zur Verbesserung des Ausblicks“ von seinem Stadthaus in Bath aus errichtet. Sham Castle wird heute bei Nacht angestrahlt. Gattungsbezeichnung Weitere, sogenannte „Sham Castles“ gibt es in Hagley Hall, Clent Grove und Castle Hill (Filleigh). Weitere Follies In Ralph Allens nahegelegenem Prior Park Landscape Garden befindet sich die Sham Bridge. Dieses Bauwerk ist ebenso eine Kulisse am Ende des Serpentine Lake, die aussieht wie eine Brücke. Wie Sham Castle stammt sie aus der Mitte des 18. Jahrhunderts. Eine weitere Folly in der Nähe ist Midford Castle. Sham Castle ist eine von drei Follies über Bath; die anderen sind Beckford’s Tower und Brown’s Folly. Einzelnachweise
Sham Castle

Sham Castle is a folly on Claverton Down overlooking the city of Bath, Somerset, England. It is a Grade II* listed building. It is a screen wall with a central pointed arch flanked by two 3-storey circular turrets, which extend sideways to a 2-storey square tower at each end of the wall. It was probably designed around 1755 by Sanderson Miller and built in 1762 by Richard James, master mason for Ralph Allen, "to improve the prospect" from Allen's town house in Bath. Sham Castle is now illuminated at night. Generic term Other 18th-century so-called "sham castles" exist at Hagley Hall, Clent Grove, Castle Hill, Filleigh and two at Croome Court (Dunstall and Pirton castles). Ralph Allen's nearby Prior Park Landscape Garden is home to the Sham Bridge. This structure is likewise a screen at the end of the Serpentine Lake which appears to be a bridge. Much like the Sham Castle, it dates from the mid-18th century. Another nearby folly castle is that of Midford Castle. Sham Castle is one of three follies overlooking Bath, the others being Beckford's Tower and Browne's Folly. In Piltown, County Kilkenny, Ireland is a partially-built monument known as 'Sham Castle'. It was intended to commemorate someone believed to have died but who later turned up during construction. References
Castel Sham

Castel Sham (in inglese Sham Castle) si trova in un sobborgo di Bath nella regione di Sud Ovest nella contea di Somerset, Inghilterra. Si tratta di un falso castello e la sua costruzione risale al XVIII secolo. Storia A metà del XVIII secolo, secondo una nuova moda seguita da facoltosi imprenditori e proprietari terrieri inglesi, si iniziò a costruire finte rovine antiche, spesso in stile gotico. Queste torri, mura e castelli, anche se di nuova costruzione, sembravano già crollare. Sham Castle è uno di questi capricci architettonici probabilmente progettato nel 1755 dall'architetto Sanderon Miller e costruito nel 1762 dal capomastro Richard James per Ralph Allen col solo scopo di migliorare scenograficamente il paesaggio che vedeva dalla sua residenza nella città di Bath. La struttura fu eretta utilizzando pietre provenienti da alcune cave situate vicino e così uno dei ruoli svolti dal castello fu anche quello di fare pubblicità per alla roccia locale. Il finto castello fu ristrutturato nel 1921 quando fu ufficialmente ceduto alla città di Bath. Descrizione La struttura è una falsa rovina che si limita alla sola facciata senza un vero edificio a completarla. Il castello si trova nelle vicinanze della cittadina di Bath accanto ad un campo da golf. Consiste in un semplice muro pensato per assomigliare all'ingresso di una grande fortezza medievale in stile gotico inglese. La facciata ha finestre ornate e torri in stile medievale solo sul lato anteriore. Il lato posteriore del muro è molto semplice non avendo altra funzione che essere la facciata posteriore. Bene tutelato come edificio storico L'English Heritage ha classificato Castel Sham come edificio storico di secondo grado col numero 1312449. Note Bibliografia (EN) Brian Willems, Sham ruins: a user's guide, New York, Routledge, 2022, OCLC 1267403849. Voci correlate Bath Pietra di Bath Somerset Sud Ovest (Inghilterra) Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castel Sham Collegamenti esterni (EN) SHAM CASTLE, NORTH ROAD, su archive.org. URL consultato il 6 novembre 2023 (archiviato dall'url originale il 5 ottobre 2012).
Copper Box

Copper Box (tidligere Handball Arena ) er en idrætshal i London, der blev bygget til afholdelse af håndbold og moderne femkamp ved OL i London i 2012 samt til goalball ved de paralympiske lege 2012. Copper Box, der er beklædt med 3.000 m2 kobber (hvoraf det meste er genbrug), blev bygget mellem juli 2009 og maj 2011. Hallen kan blandt andet bruges til basketball, håndbold, badminton, boksning, kampsport, kurvebold, bordtennis, kørestolsrugby og volleyball. Kilder Om hallen på OLs hjemmeside (engelsk) Referencer
Copper Box

Die Copper Box (deutsch „Kupferschachtel“) ist eine Mehrzweckhalle in der englischen Hauptstadt London, Vereinigtes Königreich. Sie befindet sich im Stadtteil Homerton (London Borough of Hackney) im westlichen Teil des Olympiaparks. Während der Olympischen Spiele 2012 war die Halle Austragungsort der Vorrunde und der Viertelfinals im Handball sowie der Fechtwettkämpfe im Modernen Fünfkampf, während der Paralympics 2012 fanden hier die Goalball-Turniere statt. Geschichte Die Halle, in der 7.000 Zuschauer Platz finden, wurde im Mai 2011 fertiggestellt. Zu Beginn hieß sie Handball Arena, weil hier zunächst ausschließlich Handballspiele vorgesehen waren. Im Januar 2012 erfolgte die Umbenennung in Copper Box, dies aufgrund des Aussehens und der Tatsache, dass sie auch für andere Sportarten genutzt wird. Die Copper Box blieb im Gegensatz zur größeren Basketball Arena und der Water Polo Arena nach den Spielen erhalten. Als multifunktionale Arena wurde sie zur öffentlichen Nutzung freigegeben und dient heute unter anderem als Trainingszentrum. Galerie Weblinks copperboxarena.org.uk: Offizielle Website (englisch) Einzelnachweise
Copper Box Arena

La Copper Box Arena (originalmente conocida como Handball Arena)​ es un recinto deportivo construido para los Juegos Olímpicos de Londres 2012 y los Juegos Paralímpicos de Londres 2012. Se encuentra en el Parque Olímpico en la parte del municipio de Hackney en Londres. Cuenta con un aforo de 7000 espectadores y fue concebido para las pruebas de la fase de grupos y los cuartos de final femeninos de balonmano y pentatlón moderno, en concreto la esgrima de los Juegos Olímpicos y para la de golbol de los Juegos Paralímpicos. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Copper Box Arena. Información sobre el recinto en el sitio de Londres 2012 (en inglés y francés)
Copper Box

La Copper Box est une enceinte sportive construite à l'occasion des Jeux olympiques d'été de 2012. Située au sein du Parc olympique dans le quartier londonien de Stratford, le bâtiment est d'une capacité de 7 000 places. Jeux olympiques et paralympiques Pour les Jeux olympiques, l'enceinte abrite : les matchs de handball, pour les tours préliminaires et les quarts de finale féminins l'épreuve d'escrime du pentathlon moderne Pour les Jeux paralympiques, l'enceinte accueille les matchs de goalball. Construction et conception La construction de la Copper Box a débuté en juillet 2009 et achevée en mai 2011. Le toit est pourvu de 88 conducteurs de lumière afin de laisser entrer la lumière naturelle, et faire des économies d’énergie de 40 % par an. Un toit qui est aussi équipé de collecteurs d'eau de pluie (eau réutilisée sur le site). Utilisation post-olympique La Copper Box sera réadaptée pour devenir un centre sportif multi-usage, pour le grand public ou l’entraînement des athlètes. Les zones temporaires prévues pour les médias et les vestiaires des athlètes seront réaménagées. L'enceinte pourra accueillir des événements sportifs de taille variable, grâce à sa conception flexible et sa tribune escamotable . Il sera exploité par Greenwich Leisure Limited. Des événements non-sportifs y sont également organisés. Le 18 novembre 2017, le lieu fut utilisé afin de diffuser en live l'événement en ligne Minecon Earth. D'autres activités liées à Minecraft furent organisées dans la journée, notamment un tournoi entre joueurs. Références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du handball Portail de l’escrime Portail des Jeux olympiques Portail de Londres