NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Galleria Saatchi

La Galleria Saatchi (Saatchi Gallery) è una galleria londinese d'arte contemporanea che fu aperta da Charles Saatchi nel 1985, con l'intento di mostrare al pubblico la propria collezione. Nel corso degli anni, essa ha occupato diverse sedi: prima nell'area Nord di Londra, poi la South Bank, lungo il fiume Tamigi, ed è attualmente situata a Chelsea. Storia La collezione Saatchi e con essa la mostra della Galleria, ha avuto fasi distinte, partendo con artisti americani e con il minimalismo; si è poi mossa verso la corrente di Damien Hirst degli Young British Artists (YBA); in seguito ha esibito solamente dipinti, per poi far ritorno all'arte contemporanea americana in USA Today presso la Royal Academy a Londra. Nel 2008 una mostra sull'arte cinese ha dato vita all'esibizione inaugurale della Galleria, nel nuovo sito, "The Duke of York's HeadQuarter". Fin dal momento della sua apertura, la Galleria Saatchi ha avuto un'influenza forte sul mercato e sulla produzione d'arte in Gran Bretagna. Essa ha inoltre avuto una storia controversa con i mass media - vicenda che è arrivata a giudizio; e che ha sollevato reazioni estremamente critiche. Molti degli artisti che espongono nella galleria sono sconosciuti, non soltanto al pubblico generico, ma anche al mercato dell'arte: esibire le proprie opere alla galleria ha contribuito allo sviluppo delle loro carriere, dimostrandosi un valido trampolino di lancio. Nel 2010 è stato reso noto che la Galleria Saatchi sarebbe stata offerta al pubblico britannico, diventando il Museo dell'Arte Contemporanea per Londra. Voci correlate Saatchi & Saatchi Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Galleria Saatchi Collegamenti esterni Sito ufficiale, su saatchigallery.com.
Saatchi Gallery

De Saatchi Gallery is een Londense tentoonstellingsruimte voor hedendaagse beeldende kunst. Ze werd geopend in 1985 door Charles Saatchi om zijn omvangrijke kunstverzameling aan het publiek te tonen. Eerst gevestigd in Noord-Londen, daarna aan de zuidoever van de Theems en sinds begin 2008 is de collectie te zien in een nieuwe vestiging in Chelsea. De nieuwe galerij met een oppervlakte van 50.000 m² is in minimal art-stijl ingericht. Deze is tevens via internet virtueel te bezoeken. Geschiedenis Charles Saatchi startte met de collectie met aankopen van Amerikaanse kunst en minimal art, verder installaties van Damien Hirst gevolgd door exposities van enkel schilderijen met ten slotte opnieuw werk van Amerikaanse kunstenaars met een tentoonstelling genoemd "USA Today" in de Royal Academy te Londen. De Saatchi Gallery heeft onbetwist een grote rol gespeeld in de waardebepaling van Britse kunst. Niettemin is hun rol daarin omstreden. Een tentoonstelling in de galerie was een springplank om een succesvolle kunstcarrière tegemoet te zien. Saatchi heeft een aantal kunstenaars van de Young British Artists-groep zoals Jake and Dinos Chapman, Damien Hirst, Tracey Emin, Jenny Saville en de Duitse kunstenaars Franz Ackermann, Jörg Immendorff, Matthias Weischer, Jonathan Meese en Albert Oehlen een belangrijk forum bezorgd. Damien Hirsts installatie The Physical Impossibility Of Death In the Mind Of Someone Living behoort tot 2004 tot het bekendste werk van Saatchi's kunstverzameling. Het stelt een in een formoloplossing geplaatste tijgerhaai voor, die Saatchi voor 6,5 miljoen pond (9,3 miljoen euro) verkocht aan Hedgefonds-Manager Steven Cohen. Daardoor won Saatch niet alleen 9 225 000 euro, maar promoveerde ook Damien Hirst, op Jasper Johns na, tot de duurste nog levende kunstenaar. Op 24 mei 2004 sloeg het noodlot toe en vernielde een brand vele in een stockageruimte opgeslagen kunstwerken. De schade liep op tot 50 miljoen pond. De kunstverzameling via internet Via de website van Saatchi startte men in 2006 met het initiatief Your Gallery waarbij kunstenaars van over de gehele wereld een aantal van hun werken op hun eigen webruimte kunnen uploaden, voorzien van hun zelfingebracht curriculum vitae en tentoonstellingsagenda. Men kan ook via deze weg de kunstenaarspagina kenbaar maken aan anderen, berichten ontvangen en beantwoorden. Ondertussen maakten reeds 20 000 kunstenaars gebruik van deze mogelijkheid. "Your Gallery" bevat ook een forum, een dagelijks bijgewerkt kunstmagazine, blogs, video's e.d. Begin 2007 werd een nieuw initiatief toegevoegd, Museums around the World, waarbij een 3300 musea online kunnen bezocht worden. Daarbij tonen deze musea hun topstukken, maken tentoonstellingen en andere relevante informatie kenbaar. De site is zeer populair bij kunstliefhebbers met niet minder dan 60 miljoen bezoekers in 24 uur tijd. Kunstenaars met tentoonstellingen in de Saatchi Gallery Boundary Road County Hall Damien Hirst The Chapman Brothers New Blood Galleon & Other Stories The Triumph of Painting Chelsea geplande tentoonstelling: The Triumph of Painting Externe links Saatchi's homepage Kunst via internet
Галерея Саатчи

Галере́я Саа́тчи (англ. Saatchi Gallery) — музей современного искусства в Лондоне, основанный в 1985 году Чарльзом Саатчи. Является одной из самых популярных лондонских галерей. История Галерея Саатчи была открыта в 1985 году в районе Сент-Джонс-Вуд на Баундари-Роуд. На первой выставке, проводившейся с марта по октябрь 1985 года, были представлены работы минималиста Дональда Джадда, абстракционистов Брайса Мардена и Сая Твомбли, а также работы Энди Уорхола. Галерея несколько раз меняла своё расположение. Примечания
Saatchi Gallery

Saatchi Gallery är en konsthall för samtidskonst i Chelsea, London. Den öppnades 1985 av irakiern Charles Saatchi. Galleriet har haft stort inflytande på konsten i Storbritannien sedan det öppnades. Många av de konstnärer som ställt ut på galleriet har varit mer eller mindre okända inte bara för allmänheten utan även för konstvärlden. En utställning på galleriet har då fungerat som språngbräda för konstnären att starta sin karriär. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Saatchi Gallery. Saatchi Gallery:s webbplats Virtuell konstrunda i galleriet
Галерея Саатчі

Галерея Саатчі — музей сучасного мистецтва в Лондоні, заснований в 1985 році Чарльзом Саатчі. Є однією з найпопулярніших лондонських галерей. Історія Галерея Саатчі була відкрита в 1985 році в районі Сент-Джонс-Вуд на Баундарі-Роуд. На першій виставці, яка проводилася з березня по жовтень 1985 року, були представлені роботи мінімаліста Дональда Джадда, абстракціоністів Брайса Мардена і Сая Твомблі, а також роботи Енді Воргола. Саме тут Чарльз Саатчі відкрив світові групу британських художників-концептуалістів (Young British Artists). До складу яких входили такі відомі художники, як Дем'єн Герст і Трейсі Емін. Українські художники В галереї були неодноразово представлені роботи українських сучасних художників. У 2013 році на виставці «Сучасні українські художники» — Назар Білик, Ігор Гусєв, Жанна Кадирова, Павло Керестей, Олександр Клименко, Анатолій Криволап, Павло Маков, Максим Мамсіков, Микола Маценко, Роман Мінін, Вінні Реунов, Олександр Ройтбурд, Степан Рябченко, Арсен Савадов, Олексій Сай, Тіберій Сільваші, Марина Скугарєва, Юрій Соломко, Віктор Сидоренко, Олег Тістол, Василь Цаголов, Матвій Вайсберг, Артем Волокітін, Олександр Животков, Олексій Золотарьов. Примітки
Victoria Shopping Centre

The Victoria Shopping Centre is an indoor shopping centre, in the town centre of Harrogate, in England. The centre replaced the town's indoor market, which dated from 1938. A competition was held to design the replacement centre, which was won by Cullearn and Philips with a concept inspired by the Basilica Palladiana. It was completed in 1991. The building was sold for £23 million in 1998, and was altered the following year. The southern piazza was filled in, the southern ground floor arcade covered over, and the top floor retail space extended into an area formerly occupied by a terrace cafe. The freehold was later purchased by Harrogate Borough Council. In 2023, the council put it up for sale for £6 million. At the time, tenants included Sports Direct, Next and TK Maxx. The building's facades are in the neoclassical style. It is built of sandstone, with a green copper roof. There are statues on the roofline; they were originally intended to depict classical subjects, but ultimately, contemporary subjects were selected. References
Platform 37

Platform 37 is Google's new building in King's Cross, London, forming part of the Knowledge Quarter in King's Cross Central. It will be the headquarters of Google in the United Kingdom. It is the first building wholly owned and designed by Google outside the United States. Platform 37 features "terraced gardens on the roof." Its proportions of 72 metres (236 ft) in height at its highest point and 330 metres (1,080 ft) in length have led to it being dubbed a 'landscraper'. It consists of 11 stories, providing a total of 861,100sq ft of office space upon completion, making it the 8th largest building in Europe by office space. Google will occupy 60,000 of the more than 80,000 square meters, with retail planned underneath. It is designed to home 4,000 staff and will form part of a larger campus alongside Google's existing office a street away in Pancras Square. The property was purchased in 2013. Google submitted a planning application to Camden Council in 2017 after scrapping initial plans with AHMM. In March 2026, Google announced that the building would open later in the year under the name "Platform 37" . The name is in reference to the 37th move in the 2016 Go match in which grandmaster Lee Sedol was defeated by the AI program AlphaGo, whose designers Google DeepMind will be among the teams to move into the building. References
Roche Abbey

Roche Abbey (Rupes) ist eine ehemalige Zisterziensermönchsabtei in Maltby in South Yorkshire in England in dem vom Bach Maltby Beck gebildeten felsigen Tal, rund 11 km östlich von Rotherham und 15 km nordnordöstlich von Worksop. Geschichte Das Kloster wurde 1147 gemeinsam von Richard de Busli, dem Herrn von Maltby, und Richard fitzTurgis, dem Herrn von Hooten, als Tochterkloster von Newminster Abbey in Northumberland, einem Tochterkloster von Fountains Abbey, das selbst der Filiation der Primarabtei Clairvaux entstammte, gestiftet. Es wurde 1538 aufgelöst, als es noch 18 Mönche zählte, und kam an William Ramsden und Thomas Vavasour. Anschließend erfolgte ein weitgehender Abbruch. Im 18. Jahrhundert wurde der Klosterbereich von Capability Brown auf Veranlassung des vierten Earl of Scarborough neu modelliert; dabei erfolgten weitere Abbrüche. Heute wird die Ruine von English Heritage betreut. Bauten und Anlage Von der um 1170 errichteten Kirche sind lediglich die Ruinen der Ostseiten der Querschiffe gut erhalten, die Säulen des Langhauses nur in geringer Höhe, jedoch haben sich Teile der originalen Pflasterung erhalten. Der Grundriss der Anlage ist gut erschlossen und im Gelände sichtbar. Die dreischiffige Kirche mit einem Langhaus zu acht Jochen, einem Querhaus mit je zwei Nebenkapellen im Osten jedes Flügels und einem rechteckig geschlossenen Chor lag im Norden der Anlage, die regelmäßige Klausur südlich davon, wobei sich das Refektorium und ein weiterer Raum bis über den Maltby Beck erstreckten, südlich dessen die Krankenhäuser, das Abtshaus und die Abtsküche lagen. Die Kirche wurde in entwickeltem gotischem Stil errichtet. Erhalten ist weiter das Torhaus. Literatur Anthony New: A guide to the Abbeys of England and Wales. Constable & Company, London 1985, ISBN 0-09-463520-X, S. 316–320. Weblinks Website der Certosa di Firenze zum Kloster mit einigen Fotos Präsentation von Cistercians Sheffield (englisch) Website von English Heritage
Abbaye de Roche

L’abbaye de Roche (appelée anciennement St. Mary de Divisis) est une ancienne abbaye cistercienne située dans le village de Maltby (dans le comté du Yorkshire du Sud), en Angleterre. Comme la plupart des abbayes britanniques, elle a été fermée par Henry VIII durant la campagne de dissolution des monastères. Histoire Fondation L'abbaye de Roche est fondée en 1147 par Richard Fitz Turgis de Wickersley et Richard de Bully (ou de Busli) Moyen Âge La construction de l'abbatiale dure environ vingt-cinq ans et se termine vers 1170. L'abbaye, située à l'extrémité nord de la forêt de Sherwood, était d'après la légende le lieu de recueillement où se rendait Robin des Bois (ce qui est encore commémoré au XXIe siècle par un pèlerinage le jour de la Trinité. L'abbaye n'est pas considérée comme très riche : elle semble avoir été le deuxième plus pauvre (sur huit abbayes) établissement cistercien du Yorkshire. Liste des abbés de Roche Dissolution du monastère En 1538, comme l'immense majorité des monastères britanniques, à la suite de la rupture entre Henry VIII et l'Église catholique, l'abbaye de Roche est fermée lors de la campagne de dissolution des monastères. Le site est attribué à Thomas Vavasour (en) et William Ramsden en 1554. En 1723, ce qui reste de l'abbaye passe entre les mains de Thomas Lumley-Saunderson. En 1774, le parc est confié aux soins du paysagiste Capability Brown. Par la suite, il a été avancé que la destruction des bâtiments était principalement l'œuvre du paysagiste, mais il semble que son travail ait porté principalement sur la rivière, d'une part, et que la destruction des bâtimetns monastiques date principalement de 1712, quand les habitants de Bawtry demandent l'autorisation de se servir des pierres de l'abbaye pour reconstruire leur église paroissiale. Au XIXe siècle, des fouilles archéologiques sont réalisées : les premières sont l'œuvre du docteur James Aveling, en 1857 et 1867. Puis le site est donné en 1921 par le comte de Scarborough à la Secrétairerie d'État ; en 1930, les deux cours d'eau transformés par Capability Brown sont rendus à leur état médiéval ; des parties inondées de l'abbaye peuvent désormais être excavées. L'abbaye L'abbaye est située dans une vallée formée par deux petits cours d'eau, les Laughton et Maltby Dikes. Le plan de l'abbaye était un plan typique des abbayes cisterciennes, avec le cloître central entouré au nord de l'église abbatiale, à l'est du dortoir des moines et de la salle capitulaire, ainsi que du parloir et de la sacristie, au sud de la cuisine et du réfectoire, enfin à l'ouest du bâtiment des convers Les principaux restes conservés sont les murs et les arcs du transept de l'abbatiale, situés à l'est de l'édifice, ainsi que la porterie de l'abbaye. Il s'agit d'une des rares abbayes qui n'ait subi aucune reconstruction : les vestiges actuels sont donc ceux du XIIe siècle ; l'influence du style bourguignon est assez visible. Notes et références Voir aussi Articles connexes Portail de l’architecture chrétienne Portail du monachisme Portail du christianisme Portail du Yorkshire Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Roche Abbey

Roche Abbey är en fornlämning i Rotherham i Storbritannien. Den ligger i grevskapet South Yorkshire och riksdelen England, i den sydöstra delen av landet, 220 km norr om huvudstaden London. Roche Abbey ligger 90 meter över havet. Terrängen runt Roche Abbey är platt. Närmaste större samhälle är Sheffield, 18,8 km väster om Roche Abbey. Trakten runt Roche Abbey består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Roche Abbey.
St Mary's Church, Helmsley

St Mary's Church is a Catholic church in Helmsley, a town in North Yorkshire, in England. The church was founded by Austin Bateman as a daughter church of Ampleforth Abbey. The Gothic Revival building may have been designed by Bernard Smith, and it was completed in 1894. In the 1960s, it was moved into the parish of Our Lady and St Chad's Church, Kirkbymoorside. The church is built of local stone, with a timber and glass porch, and a pantile roof. The gabled front is set back behind the lines of the neighbouring cottages and is up two flights of steps. Trefoil window flank the porch, while above it there is a niche with a statue, a quatrefoil and a datestone. Atop the gable is a bellcote with a pyramidal roof. The east end has a Decorated Gothic window. Inside, there is a single space with white walls, and eight Stations of the Cross, carved in 1980 by Rosamund Fletcher and installed in 1990. There is also a small sacristry accessed from the sanctuary. References External links Official website
St Margaret Clitherow's Church, Haxby

St Margaret Clitherow's Church is a Catholic parish church in Haxby, a town north of York in England. Catholics in Haxby had long worshipped at St Wilfrid's Church, York. In 1970, Mass was first said in Haxby's Memorial Hall. In 1971, services moved to Wigginton Hall, and then in 1975 to St Mary's Church, Haxby, the local Anglican church. In 1977, the parish of Haxby and Wigginton was established, and Church Farm House was purchased to serve as a daily mass centre. A building with a capacity of 250 worshippers was designed by John Black and completed in 1985. It was constructed by William Birch & Sons at a cost of £300,000. The church was consecrated on 13 March 1999. The church is broadly modern in style, clad in stone but with brick walls internally. The front is asymmetrical, the peak of the roof supported by a partially detached pier, with its own roof and two gablets. To its right is the main entrance under a porch with a shallow roof, and a window with four lights. The interior is a single space, but the altar and sanctuary are raised two steps. Stained glass in the window depicts Saint Margaret Clitherow, Saint Wilfrid and Saint Hilda, designed by Harry Harvey. At the east end are six windows with stained glass by Graeme Willson. References External links Official website
Our Lady's Church, Acomb

Our Lady's Church is a Catholic parish church in Acomb, a suburb of York, in England. The first Catholic services in Acomb were held in the local high school, in 1941. A church was designed by J. H. and Peter Langtry-Langton and was completed in 1955. The construction cost £28,000, although an intended campanile was not built. On completion, the church could seat 400 worshippers. The sanctuary was reordered by C. M. Vis in 1970, and in 1999 the sanctuary was extended forward, the altar rails removed, and an octagonal parish room was added on the north side. The church is in the form of an early Christian basilica, consisting of a narthex, nave, aisles, and sanctuary with chapels. It is built of grey brick, with a Roman pantile roof. The main entrance is in the centre of the west front, its bay projecting slightly. The doorcase is in the Doric order, and is within several brick arches, incorporating a panel depicting the Madonna and Child. Inside, the nave is supported by fourteen Corinthian columns, which are decorated to resemble marble. The east wall is blank, partly panelled with fake marble, with a large reredos above, including a crucifix and a dove representing the Holy Spirit. The altar and a statue of Our Lady were brought from St Patrick's Church, Hull, in 1999. There is an octagonal stone font in the baptistery north of the sanctuary. References External links Official website
Ray Wood, Castle Howard

Ray Wood is a woodland area of the Castle Howard estate in North Yorkshire, in England. It contains several historic structures. History Originally known as "Wray Wood", it was first recorded in the 16th century. In 1699, George London was commissioned to landscape the woodland, planning to cut radial avenues through it. This plan was not pursued, and instead in 1705 a more naturalistic labyrinth design of paths was created, probably to a design by either Nicholas Hawksmoor or John Vanbrugh. From 1706 to 1710, a boundary wall, summer house, fountains, statues, seats and steps were constructed. It became a popular place for visitors to the estate to stroll. Stephen Switzer was particularly enthusiastic about the wood, describing it as "this incomparable wood, the highest pitch that natural and polite gardening can ever possibly ascribe to... 'tis there that nature is truly imitated, if not excelled". In the mid-18th century, most of the features were removed, retaining only the plinths of some statues, and the statue of Apollo. There was a small reservoir at the bottom of the wood, which was rebuilt on a larger scale in the 1850s, to feed the new Atlas Fountain. The wood was all felled in the 1940s and replanted in 1946 with hardwoods. The paths were restored from 1968 to 1975, and James Russell then introduced new planting. The walls were restored in 2007. Architecture Gates and railings The grade II* listed gates and railings probably date from the early 18th century. They are in wrought iron, and the piers and walls are in stone. There are two pairs of square piers on plinths, with sunken panels, moulded cornices and ball finials, and they are joined by low walls, one with railings. In front, the walls are coped and angled, containing seats, and ending in quadrants. Reservoir The reservoir is grade II* listed. It is a circular basin about 30 metres (98 ft) in diameter. In the centre is a rectangular pedestal on a moulded base, with raised square panels and a moulded cornice. There are carvings of water creatures and plants on the pedestal, which are usually underwater. Medici Vase The grade II* listed Medici Vase was made by the Coade Company in Coade stone, and purchased by the estate in 1778. It is a copy of the Medici Vase in the Uffizi Gallery, Florence. It is decorated with figures representing the sacrifice of Iphigenia. The vase stands on a sandstone base, about 3.5 metres (11 ft) high, with waterleaf decoration to the base, sunk panels, one with a Latin inscription, the others with antique medallions, and a moulded cornice. Pyramid The pyramid is a roughly-placed collection of stones in a central clearing in the wood. The stones are believed to have been part of the original early-18th century ornamental features, which were demolished and later reassembled by gardeners, probably in a new form. See also Grade II* listed buildings in North Yorkshire (district) Listed buildings in Henderskelfe References External links Official website
Norfolk House

Norfolk House är en byggnad i Norwich i Storbritannien, som ursprungligen uppfördes som ett kontorshus av byggherren Raymond King (död 1980) och invigdes 1951. Det ritades av Alec King efter beställning av Raymond King och modellerades efter Halmstads rådhus. Byggnaden ligger med huvudfasad mot Exchange Street och baksida mot St John Maddermarket. Norfolk House står på platsen för en tidigare fabriksbyggnad för Trevor Page, som förstördes i bombanfall under andra världskriget 1942. Vid utgrävningar för en ny byggnad hittades saxiska brunnar och kryptan till en kyrka. På fasaden finns en relief med en vapensköld, prydd med ett fartyg, som är inspirerat av Stig Blombergs skeppsrelief på Halmstads rådhus. Vapenskölden kommer från kungariket East Anglia och antogs av East Anglian Society 1901. Båttypen i skulpturen är en wherry, en typ av engelsk flodbåt. Husets interiör byggdes om 1987 för att bli regionalt huvudkontor för National Westminster Bank. Det har på 2000-talet övertagits av City College Norwich och ingår i dess huvudcampus. Källor Wilhelm Söderström: "Swedish style" i brittiskt nybygge i Teknisk Tidskrift Halmstads Rådhus i spegelvänd version på www.gamlahalmstad.se, läst den 14 januari 2025 Externa länkar Bild av Norfolk House på Flickr