NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ayresome Park

Ayresome Park je dnes již zaniklý fotbalový stadion, který se nacházel v anglickém Middlesbrough. Stadion byl domovem ligového klubu Middlesbrough FC, který zde hrál od roku 1903 až do roku 1995, kdy se přestěhoval na modernější Riverside Stadium. Middlesbrough hrával své dřívější zápasy na kriketovém hřišti Linthorpe Road, ale po úspěšné žádosti o vstup do Football League musel najít vhodnější hřiště pro další účinkování na nejvyšší ligové úrovni. Ayresome Park byl postaven v oblasti zvané Paradise Field, přiléhající k hřišti Paradise Ground, které bylo domovem bývalého ligového mužstva Middlesbrough Ironopolis. Nejvyšší návštěva byla na stadionu zaznamenána 27. prosince 1949, kdy zápas proti Newcastle United navštívilo 53 802 diváků. Ayresome Park také později hostil tři zápasy Mistrovství světa ve fotbale v roce 1966. Nejpřekvapivější z nich se událo 19. července 1966, kdy severokorejská reprezentace porazila italskou poměrem 1:0. Stadion byl po roce 1995 využíván jako tréninkové hřiště do doby, než byl otevřen nový tréninkový objekt. S těmito události pak souvisela jeho konečná demolice v roce 1997. Prostor po stadionu byl později zaplněn novými obytnými objekty. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Ayresome Park na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ayresome Park na Wikimedia Commons Pamětní stránky na počest stadionu (anglicky)
Ayresome Park

Ayresome Park var et fodboldstadion i det nordøstlige England i byen Middlesbrough. Stadionet var hjemmebane for Middlesbrough F.C.. Det blev også brugt under VM i fodbold 1966. Det højeste tilskuer tal på Ayresome Park blev målt til 53.802. Det blev indviet i 1903, blev lukket i 1995, og nedrevet i 1997. Eksterne henvisninger Ayresome Park Remembered Website (engelsk) World Stadia Article (engelsk)
Ayresome Park

Der Ayresome Park war ein Fußballstadion in der englischen Stadt Middlesbrough, North Yorkshire. Er war seit seiner Errichtung (Saison 1903/04) die Heimspielstätte des FC Middlesbrough, der 1995 in das neue Riverside Stadium umzog. Geschichte Der FC Middlesbrough hatte zuvor an der Linthorpe Road gespielt, aber die Aufnahme in die Football League erforderte ein verbessertes Stadion. Der Ayresome Park wurde in Paradise Field erbaut und grenzte unmittelbar an das alte Stadion von Middlesbrough Ironopolis, die in der Football League in der Saison 1893/94 gespielt hatten. Der Zuschauerrekord liegt bei 53.802 und wurde am 27. Dezember 1949 im Spiel gegen den Lokalrivalen Newcastle United aufgestellt. Der Ayresome Park war zudem eine der Spielstätten für die WM 1966. Dort wurden drei Spiele absolviert, wobei die Mannschaften aus der Sowjetunion, Nordkorea, Italien und Chile zu sehen waren. Bei einer der größten Überraschungen in der Geschichte der Fußballweltmeisterschaften besiegte Nordkorea mit Italien eine der besten Fußballmannschaften im Ayresome Park mit 1:0 und qualifizierte sich für das Viertelfinale des Wettbewerbs. Dennoch waren die Besucherzahlen im Ayresome Park die geringsten im ganzen Turnier, wobei dem Spiel Nordkorea gegen Chile nur 15.887 Zuschauer beiwohnten. In den frühen 1980er-Jahren war das Stadion deutlich veraltet und benötigte eine Reihe von Sanierungsarbeiten, um es auf den neuesten Entwicklungsstand zu bringen. Die Vorschriften des Taylor-Reports, eine Art Anforderungsprofil für die Sicherheit in den Stadien nach der Hillsborough-Katastrophe, verlangten dann, dass der FC Middlesbrough entweder eine Renovierung durchführen oder ein neues Stadion bauen sollte, um in der Premier League spielen zu können. Das letzte Spiel im Ayresome Park fand dann am 30. April 1995 beim 2:1-Sieg gegen Luton Town statt. Vor dieser Partie wurden eine Reihe von ehemaligen Spielern des FC Middlesbrough bei einer speziellen Ehrenrunde honoriert. Als Middlesbrough am Ende der Saison aufsteigen konnte, zog der Verein in der darauffolgenden Spielzeit in das neue Riverside Stadium um. Der Ayresome Park wurde im Jahr 1997 abgerissen und durch Wohnanlagen ersetzt. Weblinks ayresomepark.co.uk: Erinnerungsseite des Ayresome Park (englisch) stadiumguide.com: Daten zum Stadion (englisch) footballgroundguide.com: Bildergalerie (englisch) Einzelnachweise
Ayresome Park

El Ayresome Park era un estadio de fútbol, se ubicaba en la ciudad de Middlesbrough, en el condado de Northumberland en el norte de Inglaterra, en el Reino Unido. Sirvió de sede habitual al Middlesbrough F.C. desde 1903 hasta 1995 cuando se mudaron al Riverside Stadium. Fue demolido en 1997 y reemplazado por viviendas. Partidos de la Copa Mundial de Fútbol de 1966
Ayresome Park

Ayresome Park était un stade de football localisé à Middlesbrough (Angleterre). C'était l'enceinte du club de Middlesbrough Football Club entre 1903 et 1995. Ce stade de 24 000 places fut inauguré le 1er septembre 1903 par un match Middlesbrough Football Club-Newcastle United Football Club. Le record d'affluence est de 53 802 spectateurs le 7 décembre 1904 pour un match de championnat Middlesbrough Football Club-Sunderland AFC. Le terrain avait été équipé d'un système d'éclairage pour les matchs en nocturne en octobre 1957. Middlesbrough Football Club fit ses adieux à ce stade le 30 avril 1995 à l'occasion d'un match face à Luton Town FC. L'attaquant de Middlesbrough John Hendrie inscrivit à cette occasion le dernier but marqué dans ce stade. Un match d'hommage à Steve Pears s'y déroula le 16 mai 1995 devant plus de 20 000 spectateurs. Middlesbrough Football Club évolue depuis lors au Riverside Stadium. Références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail du Yorkshire
Ayresome Park

Az Ayresome Park egy labdarúgó-stadion volt Middlesbroughban, Angliában, ami a Middlesbrough FC otthona volt 1903 és 1995 között. Az 1966-os labdarúgó-világbajnokság egyik helyszíneként szolgált. Befogadóképessége 26 667 fő számára volt biztosított. Története Az Ayresome Parkot 1902. szeptember 9-én nyitották meg a nyilvánosság előtt egy Middlesbrough FC–Celtic barátságos mérkőzés alkalmával. A látogatottsági rekord 53802 néző volt 1949. december 27-én, a Middlesbrough FC és a Newcastle United mérkőzésén. Az 1966-os világbajnokságon három csoportmérkőzésnek adott otthont. A tornára 4000 ülőhellyel bővítették a befogadóképességet. A stadion 1995-ben zárta be kapuit és 1997 lebontották. Az utolsó mérkőzést 1995. április 30-án rendezték az ekkor másodosztályú Middlesborough a Luton Town együttesét fogadta és 2–1 arányban győzött, amivel feljutott a Premier League-be. A Middlesbrough FC új otthona a Riverside Stadion lett. Események 1966-os világbajnokság Források "Ayresome Park". Worldofstadiums.com. 2021. augusztus 31. dátummal az eredeti címről archiválva. Hozzáférés: 2021. október 5.. "Ayresome Park". Stadiumguide.com.
Ayresome Park

L'Ayresome Park era uno stadio di calcio nella città di Middlesbrough, nello North Yorkshire. È stato lo stadio di casa del Middlesbrough dall'anno della sua apertura nel 1903 fino all'inaugurazione del nuovo Riverside Stadium avvenuta nel 1995. Incontri internazionali Mondiale 1966 Unione Sovietica - Corea del Nord 3-0 (gruppo 4) 12 luglio; Cile - Corea del Nord 1-1 (gruppo 4) 15 luglio; Corea del Nord - Italia 1-0 (gruppo 4) 19 luglio. Voci correlate Middlesbrough Football Club Riverside Stadium Campionato mondiale di calcio 1966 Archibald Leitch Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Ayresome Park Collegamenti esterni (EN) Ayresome Park, su Structurae.
Ayresome Park

Ayresome Park was een voetbalstadion in Middlesbrough, Engeland. Sinds de opening in 1903 is het de thuishaven geweest van Middlesbrough FC, totdat het in 1995 moest plaatsmaken voor het Riverside Stadium. Het stadion bood in zijn laatste jaren plaats aan 26.667 toeschouwers. Echter, tijdens de wedstrijd op 27 december 1949 tegen Newcastle United waren er 53.802 toeschouwers aanwezig. Door de invoering van veiligheidsnormen en renovatieprojecten is de capaciteit geleidelijk afgebouwd. WK interlands
Ayresome Park

Ayresome Park – stadion znajdujący się w mieście Middlesbrough w Anglii. Na tym obiekcie rozegrano trzy spotkania Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1966. Swoje mecze rozgrywał na nim zespół Middlesbrough F.C. (w latach 1903–1995). Jego pojemność wynosiła 54 000. Został zburzony w 1997 roku.
Эйрсом Парк

«Э́йрсом Парк» (англ. Ayresome Park) — футбольный стадион в Мидлсбро, Англия. Построен в сезоне 1903-04 и был домашним стадионом футбольного клуба «Мидлсбро» до 1995 года, пока не был построен новый стадион «Риверсайд». «Мидлсбро» ранее играл на «Линтхорп Роуд», но выход в Футбольную лигу Англии означали, что требовался улучшенный стадион. «Эйрсом Парк» был построен на Парадайз Филд, участке смежном со старым стадионом команды Мидлсбро Айронполис, которая играла в Футбольной Лиге в сезоне 1893-94. Рекорд посещаемости (53 802 человек) был установлен 27 декабря 1949 года, когда «Мидлсбро» играл с «Ньюкасл Юнайтед». «Эйрсом Парк» был также одним из стадионов, принимавших чемпионат мира 1966 года. Три игры здесь играли сборные СССР, КНДР, Италии и Чили. КНДР выиграла у Италии 1:0, что выбило из чемпионата мира одну из самых сильных футбольных наций и продвинуло корейцев в четвертьфинал. Однако, посещаемость в «Эйрсом Парк» была самой низкой на всем турнире: всего лишь 15 887 человек посетили матч КНДР против Чили. К началу 1990-х стадион устарел и остро встала потребность осовременить его, тем более доклад Тейлора предписал всем клубам Премьер Лиги и Футбольной Лиги оборудовать свои стадионы только сидячими местами к началу сезона 1994-95. В последней игре на «Эйрсом Парк», которая состоялась 30 апреля 1995 года, оппонентом был «Лутон Таун». «Миддлсбро» выиграл 2:1, что обеспечило ему выход в Премьер Лигу. «Эйрсом Парк», временно сохраненный как тренировочное поле до постройки нового стадиона, был демонтирован в начале 1997 года. Участок стадиона — теперь район жилой застройки. Ворота с «Эйрсом Парк» были установлены снаружи главного входа в новый стадион «Риверсайд». Ссылки Ayresome Park Remembered Website World Stadia Article
Ейрсом Парк

«Ейрсом Парк» (англ. Ayresome Park) — футбольний стадіон у Мідлсбро, Англія. Побудований до сезону 1903/04 і з того часу був домашнім стадіоном футбольного клубу «Мідлсбро» до 1995 року, поки не був побудований новий стадіон «Ріверсайд». Історія «Мідлсбро» раніше грав на «Лінтгорп Роуд», але вихід у Футбольну лігу Англії означав, що був потрібний покращений стадіон. «Ейрс Парк» був побудований на Парадайз Філд, ділянці суміжній зі старим стадіоном команди «Мідлсбро Айронополіс», яка грала у Футбольній лізі в сезоні 1893/94. Рекорд відвідуваності (53 802 осіб) було встановлено 27 грудня 1949 року, коли «Мідлсбро» грав з «Ньюкасл Юнайтед». «Ейрсом Парк» був також одним із стадіонів, що приймали чемпіонат світу 1966 року. Три гри тут грали збірні СРСР, КНДР, Італії та Чилі. КНДР у Італії виграла 1:0, що вибило з чемпіонату світу одну з найсильніших футбольних націй і сенсаційно вивело корейців у чвертьфінал. Однак, відвідуваність на «Ейрсом Парк» була найнижчою на всьому турнірі: всього лише 15 887 осіб відвідали матч КНДР проти Чилі. До початку 1990-х стадіон застарів і гостро постала потреба осучаснити його, тим більше доповідь Тейлора наказала всім клубам Прем'єр-ліги та Футбольної ліги обладнати свої стадіони тільки сидячими місцями до початку сезону 1994/95. Навколишній житловий масив обмежив можливість розширення стадіону, і тому, оскільки клуб бажав значно більшої місткості своєї арени, було прийнято рішення про будівництво нового стадіону в іншому місці. В останній грі на «Ейрсом Парк», яка відбулася 30 квітня 1995 року, опонентом був «Лутон Таун». «Міддлсбро» виграв 2:1, що забезпечило йому вихід у Прем'єр-лігу. «Ейрсом Парк», який тимчасово був збережений як тренувальне поле до будівництва нового стадіону, був демонтований на початку 1997 року. Ділянка стадіону — тепер район житлової забудови. Ворота з «Ейрсом Парк» були встановлені зовні головного входу в новий стадіон «Ріверсайд». Матчі ЧС-1966 Галерея Примітки Посилання Ayresome Park Remembered Website [Архівовано 9 лютого 2014 у Wayback Machine.] World Stadia Article
Brookwood Lye

Brookwood Lye is a 22-hectare (54-acre) nature reserve in Brookwood in Surrey. It is managed by the Surrey Wildlife Trust. The site borders the A324 road to the South and the Basingstoke Canal to the North. This is mainly wet grassland which has a rich variety of flora. Other habitats include alder carr and broadleaved woodland. There are many birds and invertebrates such as dragonflies. There is no public access to the site. References
Chitty's Common

Chitty's Common is a 5-hectare (12-acre) nature reserve in Guildford in Surrey. It is owned by Surrey County Council and managed by the Surrey Wildlife Trust. This urban common has wet and dry woodland, grassland, ponds and ditches. There are large amounts of dead wood which provide a habitat for invertebrates such as stag beetles. The grassland has many butterflies such as commas, red admirals and peacocks. There is access from Keens Lane and Rydes Hill Road. Other nearby commons include; Whitmoor Common, Littlefield Common and Broadstreet Common. References
Cucknell's Wood

Cucknell's Wood is a 11-hectare (27-acre) nature reserve south-east of Shamley Green in Surrey. It is managed by the Surrey Wildlife Trust. Birds in this 400 year old semi-natural wood include great spotted woodpecker, lesser spotted woodpecker, willow tit, treecreeper, nuthatch, goldcrest, green woodpecker and tawny owl. There are mammals such as dormice. There is access on foot from Stroud Lane. There is no parking, Stroud Lane is mostly a single track road with passing places. References
Dollypers Hill

Dollypers Hill is a 12-hectare (30-acre) nature reserve south east of Coulsdon in the London Borough of Croydon. It is managed by the Surrey Wildlife Trust. This urban site has ancient woodland, chalk grassland and scrub. Grassland flowering plants include grass vetchling, eyebright, kidney vetch, bird's-foot trefoil, wood anemone, quaking grass and bluebell. There is access from Old Lodge Lane and Caterham Drive. References
Fir Tree Copse

Fir Tree Copse is a 6-hectare (15-acre) nature reserve south-east of Dunsfold in Surrey. It is managed by the Surrey Wildlife Trust and is part of the Chiddingfold Forest Site of Special Scientific Interest This is oak and ash woodland, with hazel coppice. Pipistrelle bats have been recorded, together with birds such as the tawny owl and willow warbler. There are many species of fungi on rotting logs and invertebrates include the nationally scarce common fan-foot moth. There is access from Dunsfold Road. References
Newdigate Brickworks

Newdigate Brickworks is a 24-hectare (59-acre) nature reserve in Newdigate in Surrey, England. It is managed by the Surrey Wildlife Trust. The clay pits of this former brickworks are now lakes and ponds which provide habitats for great crested newts and dragonflies such as the broad-bodied chaser and emperor. Other habitats are woodland, scrub, grassland and marsh and 188 plant species have been recorded. There is access from Hoggspudding Lane. References
Inholms Clay Pit

Inholms Clay Pit is a 8.4-hectare (21-acre) Local Nature Reserve south of Dorking in Surrey. It is owned by Mole Valley District Council and from 2009 - 2019 was managed by Surrey Wildlife Trust and since then by Mole Valley District Council. This former clay quarry has young woodland and open grassland. Flora in the woods include dog's mercury and wood anemone, while the grassland has orchids almost entirely common spotted. Access is from Inholms Lane via a footpath from Holmbury Drive. The interest of the site lies in its successional diversity, as is typical for brownfield sites. Habitats range from ancient semi natural woodland to freshly bare soil, with many areas that were bare soil 40 years or more ago. Two south-facing cliffs were created by SWT around 2012 to benefit thermophilic hymenoptera, a first for Surrey. References
Glory Wood and Devil's Den

Glory Wood and Devil's Den is a 13-hectare (32-acre) nature reserve south-east of Dorking in Surrey. It is owned by Mole Valley District Council, and was managed by the Surrey Wildlife Trust until 1 April 2019. There is a bowl barrow dating to the Late Neolithic or Bronze Age in Glory Wood. The highest points of this wooded site have views over the North and South Downs. The main trees are oak and sweet chestnut and mammals include bats, roe deer, badgers and foxes. There is access from Deepdene Avenue. On 1 April 2019, Surrey Wildlife Trust notices were removed from the reserve's notice board and replaced with a notice stating that Mole Valley District Council was taking over management. References
Pucks Oak Barn and McAlmont Reserves

Pucks Oak Barn and McAlmont Reserves is a 4-hectare (9.9-acre) nature reserve near Compton, west of Guildford in Surrey. It is managed by the Surrey Wildlife Trust. This site is composed of four small woodland reserves, Farncombe Wood, Glebe Wood, Hayden's Copse and Pucks Oak Barn & Orchard. Ground flora include bluebells, wood anemone, ground elder and yellow archangel. References
Thundry Meadows

Thundry Meadows is a 16-hectare (40-acre) nature reserve in Elstead in Surrey. It is managed by the Surrey Wildlife Trust. Part of it is Charleshill Site of Special Scientific Interest. This site on the north bank of the River Wey grassland alder carr, wet and dry woodland, ditches and springs. The meadows are maintained by Belted Galloway cattle, providing suitable conditions for harvest mice. An unusual habitat is quaking mire, a mat of vegetation floating on liquid peat. There is access from Farnham Road. References
Wallis Wood

Wallis Wood is a 14-hectare (35-acre) nature reserve south-east of Ewhurst in Surrey. It is managed by the Surrey Wildlife Trust. A stream runs through this woodland reserve, which has an area of meadow pasture on its bank. Woodland flora include bluebells, broad-leaved helleborine orchids, violet helleborine orchids, common spotted orchids, primroses and wood anemone. There is a rare spider, Hyptiotes paradoxus, which lives in yew trees and is only found in one other site in the county. There is access from Horsham Road in Walliswood. References
The Lizard

The Lizard (Kornisch Lysardh) ist eine im Südwesten von Großbritannien liegende Halbinsel. Sie liegt im ehemaligen District Kerrier in der Grafschaft Cornwall. Die Grenze zum Hinterland liegt südlich der Stadt Helston und südlich des Flusses Helford River. Der Name stammt aus dem Kornischen „Lys Ardh“, was sich mit „Hohes Gericht“ übersetzen lässt. Der Begriff wurde zum englischen „Lizard“ umgewandelt, was allerdings „Eidechse“ bedeutet. Auf der Halbinsel mit den steinzeitlichen Three Brothers of Grugith liegt der Lizard Point, der südlichste Punkt Großbritanniens. Hier stehen die zwei achteckigen Leuchttürme Lizard Lighthouse aus dem Jahr 1752, von denen heute nur noch einer in Betrieb ist. Über lange Zeit waren die Küsten von Lizard als Grab für Schiffe gefürchtet. Die Küste ist als Heritage Coast anerkannt. Telekommunikation Auf den Goonhilly Downs liegt die British Telecom Goonhilly Satellite Earth Station, eine der größten Satellitenkommunikationszentren der Welt. Weiterhin liegt hier auch die Goonhilly Windenergieanlage. Bei Mullion liegt an der Westküste die Funkstation Poldhu in Poldhu Cove. Hier erinnert ein Marconidenkmal und ein Museum an die erste erfolgreiche transatlantische Funkübertragung im Jahr 1901, die von hier aus gesendet wurde und auf dem Signal Hill bei St. John’s auf Neufundland empfangen wurde. Geologie und Archäologie Bei Coverack an der Ostküste (Black Head) und bei Lizard (Kynance Cove und Asparagus Island) gibt es offen zu Tage tretendes Serpentingestein, aus dem große Teile der Halbinsel bestehen. Auf der Halbinsel liegen das Portal Tomb Three Brothers of Grugith, das Fogou von Halligye und das Fogou von Boden Vean. Weblinks
The Lizard

The Lizard es una península en el sur de Cornualles, Reino Unido. Es el punto más meridional de la isla de Gran Bretaña y está cerca de Punta Lizard. El pueblo de Lizard, la más meridional en la isla de Gran Bretaña, está en Landewednack, la parroquia civil más meridional. La península mide aproximadamente 23 km por 23 km. Se encuentra al suroeste de Falmouth 16 km al este de Penzance.​​ El nombre "Lizard" es probablemente una corrupción del nombre córnico "Lys Ardh", que significa "corte alta";​ es pura coincidencia que gran parte de la península esté compuesta por una roca llamada serpentinita. El nombre original de la península de Lizard pudo haber sido el nombre celta de "Predannack" ("el británico") como durante la Edad de Hierro (Piteas h. 325 a. C.) y el período romano, Gran Bretaña fue conocida como Pretannike (en griego) y como Albión (y los britones eran los Pretani).​ La costa de Lizard es particularmente peligrosa para los barcos y los caminos marinos alrededor de la península fueron históricamente conocidos como el "Cementerio de Buques". El faro de Lizard fue construido en punta de Lizard en 1752 y la RNLI opera la estación de bote salvavidas. Existen varios lugares naturales protegidos en la península de Lizard: la reserva natural de Predannack, la isla Mullion, Goonhilly Downs y el santuario de foca nacional en Gweek. Una zona de Lizard que abarca 1.662 hectáreas está protegida como reserva natural nacional debido a sus pradera y brezales de costas e interiores.​ Hayle Kimbro Pool es un humedal importante y está progtegida como Zona de especial interés científico. Referencias Meneage and Lizard Oral History Group (ed.) (1980) Traditional Life in the Far South West. (40 pp.) [N. pl.]: the Group
Péninsule de Lizard

La péninsule de Lizard est située en Cornouailles, au Royaume-Uni. Son extrémité, le cap Lizard, est le point le plus méridional de la Grande-Bretagne. Sites et bâtiments Bonython Manor, château de la fin du XVIIIe siècle. Notes et références Liens externes Ressource relative à la géographie : Digital Atlas of the Roman Empire Portail de l’Angleterre
Penisola di Lizard

La penisola di Lizard (in inglese semplicemente nota come The Lizard; in cornico An Lysardh) è una penisola nel sud della Cornovaglia, Regno Unito. Essa è la regione più meridionale della Gran Bretagna e termina con Capo Lizard estremo lembo meridionale delle isole britanniche. Il villaggio di Lizard, il più meridionale centro abitato britannico a parte le isole Scilly, si trova a Landewednack, la parrocchia civile più a sud. La penisola misura circa 23 km per 23 km. Si trova a sud-ovest di Falmouth 16 km a est di Penzance. Storia Il nome "Lizard" è probabilmente una storpiatura del cornico "Lys Ardh", che significa "corte alta"; è pura coincidenza che la maggior parte della penisola è composta da una roccia chiamata serpentino. Il nome originario della penisola di Lizard potrebbe esser stato in celtico "Predannack" ("britannico") così come durante l'età del ferro (Pitea circa 325 a.C.) e nel periodo romano, la Gran Bretagna fu nota come Pretannike (in lingua greca) e come Albion (e i britannici Pretani). La costa di Lizard è particolarmente pericolosa per le imbarcazioni e il mare a essa antistante fu anticamente conosciuto come "Cimitero delle imbarcazioni". Il faro di Capo Lizard venne costruito a Capo Lizard nel 1752 e la Royal National Lifeboat Institution gestisce una stazione di salvataggio marino. Esistono diversi siti naturali protetti nella penisola di Lizard; la riserva naturale di Predannack, l'isola Mullion, Goonhilly Downs e il santuario nazionale delle foche a Gweek. Una zona che copre 1 662 ettari è protetta come Parco nazionale a difesa di un prato di erica, della costa e dell'entroterra. Note Bibliografia Meneage and Lizard Oral History Group (ed.) (1980) Traditional Life in the Far South West. (40 pp.) [N. pl.]: the Group Voci correlate Capo Lizard Coverack Faro di Capo Lizard Cadgwith Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Penisola di Lizard Collegamenti esterni (EN) Lizard Peninsula, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.