NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
East Midlands Designer Outlet

Het East Midlands Designer Outlet van McArthur Glen is gelegen in South Normanton, Derbyshire in East Midlands, en te bereiken via afrit 28 van de M1. Er wonen 14 miljoen mensen binnen een afstand van 90 minuten rijden van het Designer Outlet en 2,7 miljoen mensen bezoeken het Center ieder jaar. Er liggen 1200 parkeerplaatsen. In de 70 winkels die het Designer Outlet rijk is worden artikelen van de volgende merken verkocht: Calvin Klein, Next Clearance, Marks & Spencer, Clarks, Revlon, Jaeger, Mexx, adidas, Jane Shilton en Reebok. Het Designer Outlet is tijdens een brand in oktober 2004 gedeeltelijk verwoest, maar in augustus 2005 weer geopend met de campagne 'Ready'. De marketingmanager Shaun Rhodes won in februari 2006 voor deze campagne de Purple Apple Merit Award. Voorheen heette het Center McArthur Glen Outlet Village Derbyshire en McArthur Glen Designer Outlet Mansfield.
Moss Lane

Moss Lane is a multi-purpose stadium in Altrincham, Greater Manchester, England. It is currently used primarily for football matches and is the home ground of Altrincham. The stadium also hosts games for Manchester United's under 17s side, and women's development team, as well as serving as a backup home venue for Manchester United W.F.C. The stadium comprises two all-seater stands on one side with a combined capacity of 1,323 spectators and terraces on the other three sides, giving a total capacity of 7,873. Chorley Borough RLFC moved to Moss Lane for the 1989–90 season and renamed themselves Trafford Borough RLFC. Trafford Borough played at Moss Lane for three seasons before moving to Blackpool as Blackpool Gladiators RLFC for the 1992–93 season. In 2013, scrap metal processing company J. Davidson acquired naming rights to the stadium. References
Moss Lane

El Moss Lane (conocido como el J. Davidson Stadium por razones de patrocinio), es un recinto deportivo de uso múltiple situado en Altrincham en Gran Mánchester, Inglaterra. Actualmente se usa principalmente para partidos de fútbol y es el terreno de juego de Altrincham y Manchester United Reservas.​ También se utiliza para los partidos finales de la Timperley and District Amateur Football League. El estadio se compone de dos gradas con asientos con una capacidad combinada de 1.323 espectadores y terrazas en los otros tres lados, dando una capacidad total de 6.085.​ El Duncan Watmore Memorial Sports Hall fue construido en 2015, financiado por la transferencia de Duncan Watmore al Sunderland por £ 6.2 millones. El Chorley Borough RLFC se trasladó a Moss Lane para la temporada 1989-90 y se rebautizó como Trafford Borough RLFC. Trafford Borough jugó en el Moss Lane durante tres temporadas antes de trasladarse a Blackpool como Blackpool Gladiators RLFC para la temporada 1992-93. Referencias
Moss Lane

Moss Lane est un stade omnisports à Altrincham en Angleterre. Il est actuellement utilisé principalement pour les matchs de football à domicile de l'Altrincham Football Club et est le terrain à domicile de la réserve du Manchester United FC depuis 2005. Le stade a une capacité de 6 085 places. Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de Manchester et de son comté
Moss Lane

Il Moss Lane è uno stadio ad uso polivalente, situato ad Altrincham, Inghilterra. Attualmente è utilizzato principalmente per le partite di calcio ed è il terreno di casa dell'Altrincham F.C. e per le riserve del Manchester Utd. Lo stadio comprende 2 gradinate sul primo e sul terzo lato del terrazzo, con una capacità totale di 6.085 spettatori.
Moss Lane

Moss Lane is een multifunctioneel stadion in het Engelse Altrincham, gelegen in de regio Greater Manchester. In het stadion worden de thuiswedstrijden gespeeld van zowel Altrincham FC als de reserves van Manchester United. Daarnaast wordt het gebruikt voor de bekerfinalewedstrijden in de Timperley & District Football League. De vier tribunes hebben samen 1.323 zitplaatsen en 4.762 staanplaatsen, waarmee de totale capaciteit 6.085 plaatsen is.
Мосс Лейн

Мосс Лейн (англ. Moss Lane), официальное спонсорское название — Стадион имени Дж. Дэвидсона (англ. J. Davidson Stadium) — многофункциональный стадион в Олтрингеме, Большой Манчестер, Англия. В настоящее время используется в основном для футбольных матчей. Является домашним стадионом клуба «Олтрингем». С 2008 по 2013 год на стадионе свои домашние игры проводила резервная команда «Манчестер Юнайтед». Также на стадионе проходили финальные матчи любительской футбольной лиги Тимперли и окрестностей (Timperley and District Amateur Football League). На стадионе находятся две сидячие крытые трибуны с одной стороны, вмещающие 1323 зрителя, и стоячие террасы с трёх других сторон. Всего стадион вмещает 6085 зрителей. В 2015 году на территории стадиона был построен памятный зал Дукана Уотмора (Duncan Watmore Memorial Sports Hall), он был построен на средства, вырученные из трансфера Дункана Уотмора в «Сандерленд» за £6,2 млн. С 1989 по 1992 год на стадионе проводил домашние игры регбилиг-клуб «Траффорд Боро», после чего он перебрался в Блэкпул. Примечания Ссылки Стадион на официальном сайте ФК «Олтрингем» (англ.)
Moss Lane

Moss Lane är en multiarena i Altrincham, England (ca 13 km sydväst om Manchester). Den är hemmaplan för Altrincham och tar 6 150 åskådare. För närvarande används den mest för fotboll. Chorley Borough RLFC flyttade till Moss Lane för säsongen 1989–90 och döpte om sig själva till Trafford Borough RLFC. Trafford Borough spelade på Moss Lane i tre säsonger innan de flyttade till Blackpool som Blackpool Gladiators RLFC för säsongen 1992–93. Fram till 2005 spelade Manchester Uniteds reservlag sina hemmamatcher på arenan. År 2013 förvärvade skrotmetallbearbetningsföretaget J. Davidson namnrättigheterna till arenan. Källor
Preston (stacja kolejowa)

Preston – stacja kolejowa w mieście Preston w Lancashire na linii kolejowej TransPennine North West i West Coast Main Line. Ruch pasażerski Ze stacji korzysta ok. 3 647 000 pasażerów rocznie i liczba ta ciągle rośnie (dane za rok 2007). Posiada bezpośrednie połączenia z Blackburn, Liverpoolem, Londynem, Blackpool, Manchester, Crewe i Walią. Pociągi odjeżdżają ze stacji w każdym kierunku w odstępach co najwyżej godzinnych w każdą stronę. Obsługa pasażerów Kasy biletowe, automaty biletowe, poczekalnia klasy II, sklepy, bramki biletowe, telefon publiczny. Stacja dysponuje parkingiem samochodowym na 939 miejsc i rowerowym na 30 miejsc. Przypisy
Kedleston Hall

Kedleston Hall est un manoir anglais situé à Kedleston près de Derby, dans le Derbyshire. Le domaine, résidence ancestrale de la famille Curzon, originaire de Notre-Dame-de-Courson en Normandie, est la propriété du National Trust (organisme chargé de gérer des lieux et monuments historiques en Grande-Bretagne). Historique La famille Curzon possédait le domaine depuis au moins 1297 et vécut successivement dans une série de résidences sur le site ou autour du domaine de Kedleston Hall. Le manoir actuel est une commande de Nathaniel Curzon, premier Baron Scarsdale, en 1759. La demeure de style palladien fut conçue par James Paine et Matthew Brettingham et est assez librement inspirée par les plans originaux d’Andrea Palladio pour la Villa Mocenigo, jamais construite. À l’époque, un architecte relativement inconnu, Robert Adam, créait des temples de jardin pour mettre en valeur le paysage du parc. Curzon, impressionné par les créations d’Adam, chargea rapidement celui-ci de la construction de la nouvelle demeure. Le palais des gouverneurs généraux des Indes, à Calcutta - aujourd'hui appelé 'Raj Bhavan' - fut construit en 1803 sur le modèle de Kedleston Hall. Par pure coïncidence, quelque cent ans après le début de sa construction, George Curzon, le membre le plus illustre de la famille Curzon, devint vice-roi des Indes en 1898 et par conséquent, résida dans les deux demeures. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Kedleston Hall » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Liste des châteaux anglais National Forest Liens externes information sur Kedleston par le National Trust Portail des châteaux Portail du néo-classicisme Portail de l’Angleterre Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Kedleston Hall

Kedleston Hall è una casa di campagna inglese situata presso Kedleston, nel Derbyshire, non distante dalla città di Derby. Appartenne alla famiglia Curzon, antica e nobile famiglia proveniente da Notre-Dame-de-Courson e trasferitasi in Inghilterra dopo la conquista normanna dell'isola. Oggi fa parte del National Trust. La famiglia Curzon è stata proprietaria del territorio dove sorge la villa sin dal 1297: nel corso dei secoli i Curzon fecero costruire numerose residenze attorno al sito dove sorge oggi Kedleston Hall. L'attuale edificio fu infine costruito per volere di Sir Nathaniel Curzon (poi primo barone Scarsdale) nel 1759. La villa venne commissionata a due architetti di impronta palladiana, James Paine e Matthew Brettingham. Essi si basarono su alcuni documenti redatti dallo stesso Andrea Palladio per la costruzione di Villa Mocenigo, poi mai realizzata. Contemporaneamente, tuttavia, Curzon aveva assunto un giovane architetto, Robert Adam, che si occupasse dei giardini; Curzon rimase talmente impressionato dalle capacità di Adam da affidargli l'intera realizzazione della casa. I disegni di Paine e Brettingham vennero quindi modificati e la villa fu edificata secondo il nuovo stile neoclassico. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Kedleston Hall Collegamenti esterni Sito ufficiale, su nationaltrust.org.uk. (EN) Sito ufficiale, su nationaltrust.org.uk. (EN) Kedleston Hall, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Abbey Stadium

Abbey Stadium, chiamato per motivi di sponsor R Costings Abbey Stadium, è uno Stadio di Calcio. Si trova a Cambridge, in Inghilterra, ed ospita le partite in casa del Cambridge United F.C.. È stato aperto il 31 agosto 1932 ed ha una capacità di 9 617 posti. Il record di spettatori è stato registrato il 1º maggio 1970 contro il Chelsea. C'erano 14 000 persone ad assistere la partita. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Abbey Stadium Collegamenti esterni Sito ufficiale, su cambridge-united.co.uk.
Abbey Stadium

Het Abbey Stadium is een voetbalstadion in de Engelse stad Cambridge. Het stadion werd geopend in 1932 en is de vaste thuishaven van Cambridge United FC. Het stadion heeft een capaciteit van 8.127 toeschouwers, waarvan 4.376 zitplaatsen. Het grootste toeschouwersaantal werd behaald in 1970 toen 14.000 mensen kwamen kijken naar een vriendschappelijke wedstrijd tussen Cambridge United FC en Chelsea FC. Het was de eerste keer in de Engelse voetbalgeschiedenis dat een toeschouwersrecord verbroken werd tijdens een vriendschappelijke wedstrijd. Voormalige sponsornamen van het stadion zijn Cambs Glass Stadium, Trade Recruitment Stadium, en R Costings Abbey Stadium. Tribunes De Main Stand: all-seater tribune aan de oostkant van het stadion. De Habbin Stand: statribune aan de westkant van het stadion, vernoemd naar Harry Habbin. De North Terrace: statribune, beter bekend onder de fans als Newmarket Road End (omdat het aan Newmarket Road ligt) of de Corona Stand, gelegen aan de noordkant van het stadion. De Marston's Smooth South Stand: all-seater tribune geopend in 2002 aan de zuidkant van het stadion. Galerij
Abbey Stadium

O Abbey Stadium é um estádio de futebol localizado em Cambridge,Cambridgeshire, Inglaterra. É a casa do Cambridge United desde 1932, e atualmente tem a capacidade máxima para 8.127 torcedores. História O Abbey United (como o clube era então conhecido nos anos 1930) tinha mudado sua sede para Parker's Piece, no início da temporada 1930-31 . Apesar do significado especial de Parker's Piece na história do futebol, sendo o primeiro lugar onde as regras de Cambridge foram utilizadas, a falta de capacidade de público e constantes interrupções ocorridas durante as partidas levou o time a procurar outra sede. Primeira Partida A primeira partida jogada no Abbey Stadium foi um amistoso contra uma equipe da Cambridge University, em 31 de agosto de 1932. O recorde de presença de público (em torno de 14.000 expectadores) também foi em um amistoso, contra o Chelsea para marcar a inauguração dos novos holofotes do estádio, em 1 de maio de 1970. Direitos de Nome Com dificuldades financeiras, a partir de 2009, o clube vendeu os direitos de nomeação do estádio e passou a ter o nome R Costing Abbey Stadium , depois que uma empresa comprou tais direitos. Alguns dos rendimentos foram usados para remodelar a fachada e parte externa do estádio, como os escritórios do clube que estavam alojados em espécies de contêineres. Estrutura e instalações O estádio é dividido em quatro arquibancadas(setores) de camada única, com exceção da principal, todas cobertas. Os setores no Abbey Stadium são os seguintes: Setor Principal (Leste), que possui dois níveis e ambos com cadeiras, o Marston's Smooth Stand (Sul), o setor mais novo, que é o chamado Habbin (oeste), e por último a arquibancada chamada Newmarket, que fica atrás da goleira norte. A Arquibancada Central é o principal setor, com maior número de cadeiras. Dentro do estilo de estádios ingleses do Século XX, as arquibancadas são setores não interligados, possuindo espaço vazio entre um e outro setor. Para os torcedores de equipes visitantes, o local destinado é o Setor Sul, também conhecido como The Marston’s Smooth Stand, com capacidade para 1.600 torcedores visitantes, todos sentados, algo incomum em estádios de clubes de ligas inferiores inglesas. Notas Referências Ligações externas «Página oficial» (em inglês)
Эбби (стадион)

Стадион Эбби (англ. Abbey Stadium) — многоцелевой открытый стадион расположенный в Кембридже, Англия. Является домашней ареной для футбольного клуба — Кембридж Юнайтед. Описание В 1921 году футбольная команда Кембридж Юнайтед присоединилась к футбольной лиге Кембриджшира и получи участок земли под строительство стадиона в Ньюмаркет-роуд в Барнуэлле. Это место получило название «Сельдерейные траншеи» (англ. celery trenches), а во время дождя вода собиралась в борозды, что давало преимущество одной из команд. Спустя годы поле, расположенное в этом месте, стало полностью непригодным для проведения матчей. Было принято решение о переезде на другое поле в районе Паркер-плейс, куда команда перебралась в 1930 году. Летом 1931 года президент клуба Генри Клемент Фрэнсис приобрел земельные участки около «сельдерейных траншей», которые впоследствии получили название — поле Синдалла. В течение года шли работы по подготовке земли и в это время команда Кембридж Юнайтед вновь вернулась играть на поле «Сельдерейные траншеи». 31 августа 1932 года состоялось официальное открытие стадиона Эбби. Инфраструктура была достаточно бедна и включала в себя деревянную хижину для переодевания, а также помещение для принятия душа, которое отапливалось дровами. 19 марта 1934 года были открыты деревянные трибуны на котором могли разместиться 238 зрителей. В феврале 1940 года скончался владелец стадиона Генри Клемент Фрэнсис и его адвокаты посоветовали клубу передать стадион по доверенности мэру Кембриджа — Фену Диттону. Последний, в свою очередь, приняли решение передать поле стадиона в аренду местной организации, что стала использовать поле для выпаса овец и платить за это "половину короны" в год. После окончания Второй мировой войны на территории стадиона был построен деревянный сарай, который служил местом продажи прохладительных напитков. В 1949 году руководство клуба создало общество с ограниченной ответственностью для сбора средств на покупку земли и обустройство инфраструктуры. В апреле 1952 года был завершен павильон, столовая и трибуна для зрителей, новый главный вход и парковка для велосипедов. Таким образом обновленный стадион вмещал в себя 1500 зрителей. В период с 1953 по 1954 год трибуна была расширена ещё на 360 мест. С лета и по октябрь 1954 года началось строительство крыши над трибунами, стены возле главного входа, а также дренажные работы на поле. Следующим шагом стала замена деревянных опор на стальные, что обошлось клубу в 1250 фунтов стерлингов. В 1957 году возле главного входа были построены новые гардеробные. В октябре этого же года начались работы по освещению стадиона. В период с 1960 по 1961 год были заменены деревянные трибун на бетонные. В 1977 году фан-клуб Кембридж Юнайтед передали одну тысячу фунтов стерлингов на новую крышу стадиона. В 1992 году было приобретено первое электронное табло за 25 тыс. фунтов стерлингов. В начале июня 2001 года началась работа по сносу открытой террасы Allotments End, чтобы освободить место для постройки южной трибуны вместимостью 1500 человек. С 2003 года финансовое положение клуба ухудшилось и в ноябре 2004 года совет директоров принял решение выставить стадион на продажу. Примечания
Abbey Stadium

Abbey Stadium är en fotbollsarena i Cambridge i England. Den är hemmaarena för Cambridge United. Den tar 9 617 åskådare. Abbey Stadium byggdes 1923 och invigdes som fotbollsarena 1932. Den första matchen som spelades på arenan var en vänskapsmatch mellan Cambridge United och Cambridge University Press den 31 augusti 1932. Fram till långt in i modern tid var Abbey Stadium den enda arenan i Football League som fick namnet stadion, och den var näst mest namngiven efter Wembley Stadium. Emellertid har senare arenabyten och namnbyten inneburit att flera ligaklubbar nu spelar på arenor som fått namnet stadion. Av sponsorskäl fick arenan 2017 det officiella namnet Cambs Glass Stadium, och senare Trade Recruitment Stadium. Källor
Totnes Castle

Totnes Castle er en borg i byen Totnes ved floden Dart Devon i Sydengland. Den er et af de bedst bevarede eksempler på normanisk motte and bailey-borge i England. Den bevarede keep i sten og ringmur stammer fra 1300-tallet. Efter den normanniske erobring af England blev den hovedsæde i baroniet Totnes. Fæstningen ligger strategisk på toppen af en høj bakke oven for byen og med udsyn mod tre dale. Historie Man antager, at den første borg på stedet blev opført af Breton Juhel of Totnes (eller Judhael), der var en af Vilhelm Erobrerens løjtnanter. Han fik baroniet Totnes i 1068 og for at cementere sin position og kontrol over området opførte han en fæstning og grundlagde Totnes Priory i byen. Den først konstruktion bestod sandsynligvis af træpalisader og et tårn. Da Vilhelm 1. døde, mistede Juhel sandsynligvis sin støtte under oprøret i 1088. Baroniet Totnes blev herefter givet til Roger de Nonant, hvis efterkommere synes at have ejet fæstningen i de følgende tre generationer. Efter dem kom borgen i besiddelse af William de Braose, 3. Lord af Bramber, som givetvis er ansvarlig for at opføre det første keep i sten og de første stenmure på stedet. I 1326 var borgen gået i forfald og var blevet en ruin, mens den var i de la Zouch-familiens eje. Der blev udstedt en kongelig ordre om at reparere fæstningen. Som et resultat af genopbygningen blev der opført et nyt keep i kalksten og sandsten fra Devons undergrund, og der blev udnævnt en konstabel. Under rosekrigene gik fæstningen atter i forfald. Under den engelske borgerkrig blev Totnes Castle beboet, men der blev ikke genopbygget forskansninger eller i større omfang repareret på fæstningen. Fra 1984 har Totnes Castle været under English Heritage. Den er en fredet bygning (listed building) af Grade I*. Se også Liste over borge og slotte i England Referencer
Totnes Castle

Totnes Castle ist eine Burgruine in Totnes in der Grafschaft Devon in Großbritannien. Lage Totnes Castle ist eine normannische Burgruine mitten in Totnes auf einem Hügel oberhalb des River Dart. Geschichte Die erste Burg wurde im 11. Jahrhundert durch Judhael de Totnes errichtet, einem Gefolgsmann von Wilhelm dem Eroberer. Er erhielt das umliegende Land im Jahre 1086 und baute eine vermutlich hölzerne Burg, um seine Macht über den Landstrich zu festigen. Mit dem Tode Wilhelms verlor er das Land – vermutlich, weil er beim Aufstand 1088 um die Nachfolge und die Teilung Englands von der Normandie gegen Wilhelm Rufus Partei ergriff. Die Burg ging in der Nachfolge an Roger de Nonant, dessen Nachkommen sie für vermutlich drei Generationen bewirtschafteten, bevor die Burg 1206 in den Besitz von William de Braose kam. Sein Sohn Reginald de Braose ließ vermutlich um 1219 die steinerne Burg errichten, deren Überreste heute noch erhalten sind. Über Reginalds Enkelin Eva de Briouze kam die Burg um 1241 an William de Cantilupe und 1273 durch Erbfolge an William Zouche, 1. Baron Zouche. 1326 war die Burg zur Ruine verfallen und wurde auf Geheiß des Königs wieder aufgebaut und neu befestigt. Nach der Schlacht von Bosworth vergab Heinrich VII. Totnes an Richard Edgcumbe, danach war die Burg militärisch überholt und verfiel. Mitte des 16. Jahrhunderts musste Richard Edgcumbe Totnes verkaufen, die Burg fiel an die Familie Seymour, die späteren Dukes of Somerset. Während des Englischen Bürgerkriegs wurde die Burg erneut besetzt, spielte aber eine untergeordnete Rolle. 1947 übergab die Familie Seymour die Burgruine dem Ministry of Works, das sie schließlich in die Obhut von English Heritage gab. Anlage Heute sind noch große Teile der Burgmauer und der Keeps erhalten. Die Burgruine wird seit 1984 von English Heritage verwaltet und kann von April bis Oktober gegen einen geringen Eintritt besichtigt werden. Weblinks Totnes Castle bei English Heritage (engl.) The Gatehouse record: Totnes Castle Totnes Castle bei CastleXplorer (engl.) Totnes Castle bei CastleUK (engl.)