NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Хардвік-холл

Гардвік-Голл (Хардвік-холл) (англ. Hardwick Hall) — заміська садиба з парком доби маньєризму і Північного Відродження, якою керує пам'яткоохоронний заклад — Національний траст. Історія садиби Садиба з палацом належала графині Бесс Гардвік. Це був перший заміський маєток в Англії, що не мав фортечного вигляду і не був розрахована на облоги, не був захищений ровами чи оборонними вежами. Нащадки володіли садибою, аж допоки не передали її у відання міністерству фінансів Великої Британії як податок на спадок ще 1956 року. Міністерство фінансів 1959 року передало садибу пам'яткоохоронному закладу — Національному трастові Великої Британії. Бесс Гардвік, графиня Шрусбері, вважалась найбагатшою пані Англії — після королеви Єлизавети І. Похмура погода з дощами спонукали використовувати в країні великі вікна, незважаючи на дороге скло. Своєрідним винятком став саме Гардвік-Голл, де були використані дуже великі вікна, що породило приказку, начебто в Гардвік-Голл вікон більше, ніж стін. Споруда має підкреслено симетричну конструкцію і незвичне для помешкань того часу розпланування — осьову побудову, велику залу на центральній осі, кам'яні сходи, низку зал на другому поверсі, прикрашених гобеленами 17 століття, старими меблями та вишивками. Парапети споруди прикрашені монограмою першої володарки садиби і палацу. На схилі життя Бесс Гардвік, що кохалась на килимарстві і вишивках, наказала зробити інвентарний опис меблів і текстилю, які заповідала нащадкам в незмінний спадок, що і було виконано. На території садиби зберігають також первісну садибну споруду, яку використовували для гостей. Зараз ця споруда (Старий Гардвік-Голл) перебуває в напівзруйнованому і законсервованому стані. Садиба Гардвік-Голл, як і її сади, відкриті для відвідин. Галерея Примітки Див. також Архітектура Великої Британії Середньовіччя Замок Маньєризм Північне Відродження Протестантизм Благодійність Національний траст Товариство прихильників фортець та палаців, Львів, Україна Товариство вивчення російської садиби
West End (Hampshire)

West End è un villaggio e parrocchia civile dell'Inghilterra, appartenente alla contea dell'Hampshire. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su West End (Hampshire) Collegamenti esterni Sito ufficiale, su weparish.co.uk. (EN) Sito web dell'Hampshire, su hants.gov.uk (archiviato dall'url originale il 20 gennaio 2019).
West End, Hampshire

West End är en ort och civil parish i Storbritannien. Den ligger i grevskapet Hampshire och riksdelen England, i den södra delen av landet, 110 km sydväst om huvudstaden London. West End ligger 54 meter över havet och antalet invånare är 4 227. Terrängen runt West End är platt. Närmaste större samhälle är Southampton, 5,6 km sydväst om West End. I omgivningarna runt West End växer i huvudsak blandskog. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör West End.﻿
Jacobs Douwe Egberts

Jacobs Douwe Egberts (JDE), dříve D.E Master Blenders 1753, předtím Douwe Egberts (plným jménem Douwe Egberts Koninklijke Tabaksfabriek-Koffiebranderijen-Theehandel Naamloze Vennootschap), je v roce 1753 založená nizozemská společnost, zabývající se produkcí a obchodem s kávou a čajem. V Nizozemsku je vedoucí značkou. Do roku 1998 se zabývala i obchodem s tabákem, který na trh uváděla pod značkou Drum. Káva dodávaná společností nese značku Douwe Egberts. Historie Společnost založil v nizozemském městě Joure Egbert Douwe v roce 1753 s názvem De Witte OS jako obchod s potravinami, který se však později změnil na společnost zabývající se kávou, čajem a tabákem. V roce 1925 firma změnila svůj název na Douwe Egberts a bylo zavedeno nové logo. Roku 1954 firma uvedla na nizozemský trh první instantní kávu. Roku 1967 byla natočena první televizní reklama na tuto značku. Od roku 2015 je součástí mezinárodního koncernu Mondelēz International. Reference
JDE Peet's

JDE Peet's er en hollandsk multinational virksomhed, der producer, markedsfører og sælger kaffe, te og varm chokolade. Den blev etableret i 2015 efter en fusion mellem kaffe-divisionen i Mondelez International og Douwe Egberts. I 2021 havde de en omsætning på 7 mia. euro og 19.621 ansatte. Referencer
JDE Peet’s

JDE Peet’s (wcześniej: Jacobs Douwe Egberts, Douwe Egberts Koninklijke Tabaksfabriek-Koffiebranderijen-Theehandel Naamloze Vennootschap) – holenderskie przedsiębiorstwo produkujące kawę. Przedsiębiorstwo zostało założone w roku 1753 w mieście Joure w Holandii przez Egberta Douwesa i jego żonę – Akke Thysses. W swoim małym sklepiku De Witte Os („Biały Wół”) sprzedawali kawę, tytoń i herbatę w Holandii. Początkowo Egbert Douwes zaopatrywał jedynie mieszkańców wioski. Około roku 1780, syn Egberta, Douwe Egberts, rozwinął sklep w jedno z największych przedsiębiorstw żywnościowych w Holandii. Od 1978 roku Douwe Egberts związane jest z amerykańską Sara Lee Corporation, firma jest dziś jednym z trzech największych światowych przedsiębiorstw zajmujących się paleniem kawy. Poza macierzystą Holandią, kawa marki Douwe Egberts jest dziś dostępna w wielu innych krajach Europy, m.in. w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Belgii, Czechach i na Węgrzech. W styczniu 2009 roku kawa Douwe Egberts została wprowadzona przez koncern również do Polski. Linki zewnętrzne Douwe Egberts Koffiecoalitie (Coffee Coalition)
Jacobs Douwe Egberts

JDE Peet's — голландська компанія, яка володіє брендами напоїв, переважно кави, чаю та гарячого шоколаду. Вона була створена в 2015 році після злиття кавового підрозділу Mondelez International з Douwe Egberts під назвою Jacobs Douwe Egberts. Історія Компанію було засновано в голландському містечку Яуре Еґбертом Дауве в 1753 році під назвою De Witte OS як бакалійну компанію, але пізніше її змінили на компанію з виробництва кави, чаю та тютюну. У 1925 році компанія змінила назву на Douwe Egberts і представила новий логотип. У 1954 році компанія представила першу розчинну каву на голландському ринку. У 1967 році була знята перша телевізійна реклама цієї марки. З 2015 року входить до складу міжнародного концерну Mondelēz International. Міжнародні розширення У 1948 році компанія почала продавати свою продукцію в Бельгії, а потім у Франції, Іспанії та Данії. У 1968 році вона заснувала нову холдингову компанію Douwe Egberts Koninklijke («Королівський Дауве Еґбертс»), а через рік придбала голландського виробника кави Kanis & Gunnink. Компанія розширилася Європою, придбавши інші компанії з виробництва чаю, кави та тютюну, такі як британський дистриб'ютор чаю Horniman's Tea. Об'єднання з Peet’s Coffee Jacobs Douwe Egberts об’єднався з Peet's Coffee, іншою кавовою компанією, що належить JAB Holding, щоб утворити JDE Peet's, яка володіла б мережею Peet's, а також брендами Jacobs Coffee, Douwe Egberts, Moccona, Super Coffee, Owl Coffee, OldTown White Coffee , Kenco і Pickwick; також пивоварними системами, включаючи Senseo і Tassimo. Компанія була зареєстрована в Амстердамі в травні 2020 року. Бренди Бренди, що належать компанії, включають: Bell Tea (Нова Зеландія) Bravo Caboclo (Бразилія) Café do Ponto (Бразилія) Café HAG Café Pelé (Бразилія) Café Prima Cafe Switch Campos Coffee Caffiato Cafitesse Chat Noir Damasco (Бразилія) Douwe Egberts DE Karaván DE Omnia DE Paloma Friele (Норвегія) Gevalia (Швеція) Grand Mère Harris (кава та фільтрувальний папір в Австралії) Horniman's Tea Hummingbird (Нова Зеландія) Jacobs Jacqmotte Jacques Vabre Kanis & Gunnink (кава) Kenco Les 2 Marmottes (Франція) L'OR Maison du Café (кава, у Франції) Marcilla (Іспанія) Mastro Lorenzo Maxwell House Moccona (розчинна кава) Moka (Бразилія) Natreen (штучні підсолоджувачі) OldTown White Coffee (Малайзія) Owl Coffee (Сінгапур) Piazza d'Oro (еспресо) Pickwick tea Pilão (Бразилія) Saimaza (Іспанія) Seleto (Бразилія) Senseo (подушечки для кавоварки, спільно з Philips) Splendid Super Coffee (Сінгапур) Tassimo Tea Forte Джерела "JDE Peet's N.V. 2021 Annual Report" (PDF). JDE Peet's N.V. pp. 82, 87, 133, 135. Retrieved 7 August 2022. "Sydney roastery Campos Coffee snapped up by Dutch giant JDE Peet's". 16 June 2021. "History". Heritage Center for D.E. "Jacobs Coffee об’єдналися з американською мережею Peet’s Coffee". Посилання https://www.jdepeets.com/
Kathedrale von Carlisle

Die Kathedrale von Carlisle ist eine zu Ehren der heiligen Dreifaltigkeit (englisch Holy Trinity) geweihte Bischofskirche der Church of England in der nordwestenglischen Stadt Carlisle in der Grafschaft Cumbria. Der Kirchenbau ist als Grade-I-Baudenkmal gelistet. Lage Die Stadt Carlisle liegt nur etwa 15 km südlich der Grenze zu Schottland; bis nach Glasgow und Edinburgh sind es jeweils etwa 100 Meilen (= Fahrtstrecke ca. 165 km). Bis ins mittelenglische Industriegebiet um Leeds, Manchester, Sheffield und Liverpool sind es etwa 20 bis 30 Meilen mehr. Die Kathedrale von Carlisle liegt am Westrand der Stadt nahe beim River Caldew in einer Höhe von ca. 30 m. Geschichte Mit dem Bau der heutigen Kirche wurde im Jahr 1122 als Augustiner-Klosterkirche begonnen, doch bereits 11 Jahre später wurde daraus eine Bischofskirche und als solche überstand der im 13. Jahrhundert begonnene ca. 73 m lange und 22 m hohe Neubau die von Heinrich VIII. in den Jahren 1536 bis 1541 vorangetriebene Auflösung der englischen Klöster. In der Zeit des Englischen Bürgerkriegs (1642–1649) wurde jedoch von schottischen Presbyterianern (Covenanters) ein großer Teil des Langhauses mitsamt der Fassade eingerissen um Steine für den Ausbau der örtlichen Burg zu gewinnen. In den Jahren 1853 bis 1870 wurde die Kathedrale restauriert. Architektur Die ehemalige Klosterkirche wurde im anglo-normannischen Stil erbaut, doch ist davon nur wenig erhalten. Im 13. Jahrhundert begann man mit dem Neubau einer dreischiffigen Kirche im gotischen Stil, die auch über ein Querhaus (transept) verfügte; dabei wurde die Achse von Langhaus und Chor um etwa 3 m verschoben, was noch heute sichtbar ist. Ein Brand beschädigte die Kirche im Jahr 1292 und viele Arbeiten mussten neu begonnen werden. Um das Jahr 1350 wurde das 9-bahnige Chorfenster im spätgotischen Decorated Style eingesetzt, welches bis heute eines der größten in ganz England ist. Auch das Holzgewölbe in Langhaus und Chor stammte aus dieser Zeit, doch wurde es im Jahr 1856 durch die heutige Konstruktion ersetzt. Ausstattung Wichtigster Teil der Ausstattung ist das große Chorfenster mit seinem komplizierten Maßwerk im Mittelteil und seiner noch teilweise original erhaltenen Verglasung. Das Chorgestühl (Choir stalls) aus dunklem Eichenholz stammt aus dem 15. Jahrhundert. Die Orgel wurde im Jahr 1856 von Henry Willis eingebaut und 1875 vergrößert; dabei erhielt sie auch die auffallenden 32 Fuß-Prospektpfeifen. In den Jahren 1962 und 1998 erfolgten weitere Restaurierungen. Sie hat jetzt 72 Register auf vier Manualen und Pedal. Siehe auch Kathedralen und Minsters im Vereinigten Königreich Literatur Werner Schäfke: Englische Kathedralen. Eine Reise zu den Höhepunkten englischer Architektur von 1066 bis heute. DuMont Köln 1989, ISBN 3-7701-1313-6. H. Stapleton: Carlisle Cathedral. Pitkin Guide, 1991, ISBN 978-0853725268. Weblinks Kathedrale von Carlisle – Webseite (englisch) Kathedrale von Carlisle – Fotos + Infos (englisch) Einzelnachweise
Catedral de Carlisle

La Catedral de la Santa e Indivisa Trinidad es la sede anglicana del obispo de Carlisle en Carlisle, Cumbria, Inglaterra. Fue fundada como un priorato agustino y se convirtió en catedral en 1133.​ Carlisle es la segunda más pequeña de las antiguas catedrales de Inglaterra. Entre sus características notables destacan sus tallas de piedra figurativa, un conjunto de coros medievales y la ventana más grande en el estilo gótico decorado fluido de Inglaterra.​ Véase también Archidiácono de West Cumberland Referencias
Cathédrale de Carlisle

La cathédrale de la sainte et indivisible Trinité ou cathédrale de Carlisle, est le siège de l'évêché anglican de Carlisle. Elle est située à Carlisle, en Cumbria, au nord-ouest de l'Angleterre. Elle a été fondée comme un monastère augustinien et devint cathédrale en 1133. Elle est la deuxième plus petite des anciennes cathédrales de l'Angleterre (après celle d'Oxford). Ses caractéristiques notables sont une pierre de construction fine avec des sculptures figuratives, un ensemble de stalles médiévales et la plus grande fenêtre dans le style gothique anglais. Article connexe Liste des cathédrales de Grande-Bretagne Source (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Carlisle Cathedral » (voir la liste des auteurs). Liens externes (en) Site officiel Ressource relative à l'architecture : National Heritage List for England Portail de l’architecture chrétienne Portail de l’Angleterre Portail de l'anglicanisme Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Cattedrale di Carlisle

La cattedrale di Carlisle o cattedrale della Santa e Indivisibile Trinità (in inglese Cathedral Church of the Holy and Undivided Trinity) è la chiesa principale della diocesi anglicana di Carlisle, in Cumbria (Inghilterra). Fu fondata come monastero e divenne cattedrale nel 1133. È, dopo quella di Oxford, la cattedrale antica più piccola d'Inghilterra. Suoi elementi caratteristici sono la pietra di costruzione, gli stalli medievali e la più grande finestra del gotico inglese. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla cattedrale di Carlisle Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su carlislecathedral.org.uk. (EN) Carlisle Cathedral, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Kathedraal van Carlisle

De kathedraal van de Heilige en Ongedeelde Drie-eenheid (Engels: Cathedral Church of the Holy and Undivided Trinity) is een anglicaanse kathedraal in Carlisle, Engeland. De kathedraal is de zetel van de bisschop van Carlisle. Geschiedenis De kathedraal stamt uit 1122 of 1123. In 1133 kreeg de net gebouwde kerk de status van kathedraal. Er zou een herbouw komen in gotische stijl in de 13e eeuw. Deze werken zouden echter zwaar beschadigd raken door een brand, waardoor er opnieuw moest worden begonnen. Tijdens de ontbinding van de kloosters onder Hendrik VIII van Engeland werd de priorij die bij de kathedraal hoorde ontbonden. De latere Engelse Burgeroorlog zorgde voor beschadigingen aan het schip: er was steen nodig voor het kasteel van Carlisle en daarvoor werd de kathedraal deels afgebroken. Tussen 1853 en 1870 werd de kathedraal gerestaureerd. Externe link Officiële website
Katedra w Carlisle

Katedra w Carlisle (ang. Carlisle Cathedral, pełna nazwa Cathedral Church of the Holy and Undivided Trinity, Kościół Katedralny Świętej i Niepodzielnej Trójcy) – katedra diecezji Carlisle Kościoła Anglii. Kościół klasztorny i katedralny, obecnie tylko katedralny. Powstała na początku XII wieku; wielokrotnie przebudowywana aż do początku XV wieku, w 1652 roku przebudowa zachodniej części; w 1764 roku drobne przeróbki; w 1846 (Thomas Nelson) i w latach 1853-1857 restauracje wykonane przez Ewana Christiana; w latach 50. XX wieku prace restauracyjne w zakrystii. Najstarsze części są wykonane z mieszanki bloków czerwonego i karbonowego piaskowca; reszta jest wykonana z ciosów czerwonego piaskowca, poważnie odrestaurowanych, na fazowanych fundamentach, z ukośnym przyporami podpieranymi przez pinakle, przebiegi kordonowe, ząbkowane gzymsy i solidne parapety, wieża blankowana. Stromo opadające ołowiane dachy, miedziane na południowym transepcie i płaskie na wieży; szczyty zwieńczone, przy wschodnim szczycie liczne krzyżowe kwiatony. Na początku XII wieku nawa główna posiadała 7 przęseł, obecnie 2 zatoczki z fragmentem trzeciego pozostałym jako przypora, z nawami bocznymi i północną zakrystią. Południowy transept powstał również w XII wieku; znajduje się w nim XIII-wieczna kaplica rodowa (poświęcona świętej Katarzynie); północny transept powstał w późnym XIV wieku i mieści pozostałości z wcześniejszego transeptu z XII wieku (oryginalny transept musiał zostać rozebrany, gdy wieża runęła w 1380 roku). Wieża odbudowana pod koniec XIV i na początku XV wieku. Bibliografia Cathedral Church of the Holy and Undivided Trinity - Historic England
Catedral de Carlisle

A Catedral de Carlisle é a residência do Bispo Anglicano de Carlisle em Carlisle, Cumbria, Inglaterra. Foi fundada como um priorado agoseto e tornou-se uma catedral em 1133. Carlisle é a segunda menor das catedrais antigas da Inglaterra. Seus traços marcantes incluem escultura em pedra figurativa, uma série de barracas de coro medievais e a maior janela em estilo gótico decorado com fluxo na Inglaterra. Referências
Карлайлський собор

Шаблон:Визначна пам'ятка: невідомі параметри: Commons Карлайлський собор (англ. Carlisle Cathedral) — катедральний собор єпархії Карлайл в графстві Камберленд в Англії. Спочатку на місці собору стояла церква обителі августинських каноніків. Храм був закладений у 1102 році, а у 1133 Генріх I зробив його головною церквою єпархії. У 1292 році церква постраждала від пожежі, при цьому повністю згоріли хори. Відновлювальні розпочалися лише в 1377 році. Від початкової будівлі лишились лише дві арки. Храм (за іншими даними — Собор Всіх Святих (Дербі)) є найменшим собором в Англії. Його довжина становить 62 м, а ширина в трансепті — 37 м. Південний трансепт цікавий тим, що там є рунічні надписи. Примітки Посилання Офіційний сайт [Архівовано 24 березня 2005 у Wayback Machine.] Bell's Cathedrals: The Cathedral Church of Carlisle [Архівовано 24 вересня 2009 у Wayback Machine.] - у проекті Project Gutenberg. Interpretation panels installed at Carlisle Cathedral [Архівовано 5 жовтня 2011 у Wayback Machine.] Illustrations of geometric tracery from the paneling belonging to Carlisle Cathedral [Архівовано 16 вересня 2016 у Wayback Machine.] by Robert William Billings - на сайті Open Library
Wadham College

Wadham College je kolej Oxfordské univerzity ve Spojeném království, nacházející se na jižním konci ulice Parks Road v centru Oxfordu. Založena byla roku 1610 Nicholasem a Dorothou Wadhamovými, bohatými statkáři Somersetského hrabství během vlády anglického krále Jakuba I. K roku 2009 byla finanční dotace koleje odhadována na 66 miliónů liber a patřilo jí 9. místo v Norringtonském žebříčku, jenž každoročně srovnává výsledky závěrečných zkoušek studentů ze všech 38 kolejí univerzity. K roku 2010 zde studovalo 460 posluchačů a 180 absolvovalo univerzitu. Sesterskou cambridgeskou kolejí je Christ's College. Významní absolventi Lindsay Anderson, filmový režisér Sir Thomas Beecham, dirigent Robert Blake, admirál za Cromwellovy vlády Marcus du Sautoy, matematik James Flint, spisovatel William Fox, premiér Nového Zélandu C. B. Fry, sportovec Penaia Ganilau, generální guvernér a prezident Fidži. Thomas Guidott, lékař Tuanku Abdul Halim, kedahský sultán a malajský král (1970–1975) Felicity Jones, herečka Kamisese Mara, premiér a prezident Fidži Arthur Onslow, předseda Dolní komory Parlamentu Spojeného království Rosamund Pike, herečka Waseem Sajjad, prozatímní prezident Pákistánu a předseda Senátu Sir Christopher Wren, architekt a spoluzakladatel Královské společnosti Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Wadham College, Oxford na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Wadham College na Wikimedia Commons (anglicky) Wadham College – oficiální stránka
Wadham College

Wadham College est l'un des collèges de l'université d'Oxford au Royaume-Uni. Il a été fondé en 1610 par Dorothy Wadham (née Petre) en mémoire de son époux Nicholas Wadham. Historique Le collège compta parmi ses premiers étudiants Robert Blake ou John Wilmot. Les cours de John Wilkins furent très suivis et ses étudiants, tel Christopher Wren, furent à l'origine de la création de la Royal Society en 1662. Laurent Rooke y donna également des cours. En 1669, le collège acquiert son horloge construite par Joseph Knibb. Anciens étudiants Lindsay Anderson Samuel Barnett Richard Bentley Thomas Beecham Alan Bullock Cecil Day-Lewis Robert Caesar Childers Marcus du Sautoy James Flint Michael Foot Edith Hall Felicity Jones Tim McInnerny Kamisese Mara Jodhi May Robert Moses Iain Pears Rosamund Pike Tony Richardson Thomas Sprat Rowan William Professeur ou ancien professeur Olivier Hekster (1974 -), historien spécialiste de l'Antiquité Notes et références Voir aussi Liens externes Site officiel Archives conservées par : Wadham College Archives, University of Oxford Ressource relative à l'architecture : National Heritage List for England Ressource relative aux beaux-arts : Art UK (lieux d'art) Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail des universités Portail de l’Angleterre Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Wadham College

Il Wadham College è uno dei collegi costituenti l'Università di Oxford. Fu fondato nel 1610 da una coppia di ricchi proprietari terrieri del Somerset, Dorothy e Nicholas Wadham, da cui il collegio prende il nome. Fu anche il primo collegio originariamente solo maschile ad ammettere anche le donne, a partire dal 1974. Originariamente il collegio consisteva in una grande corte, il front quad, costruito fra il 1610 ed il 1613 in stile medioevale, a cui si sono aggiunti con il tempo altre corti più piccole nonché diversi giardini. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Wadham College Collegamenti esterni Sito ufficiale, su wadham.ox.ac.uk.
Wadham College w Oksfordzie

Wadham College – jedno z kolegiów wchodzących w skład University of Oxford. Powstało w 1610 roku, zaś jego fundatorką była Dorothy Wadham, zamożna ziemianka z Somerset, która zrealizowała w ten sposób zapis z testamentu swojego zmarłego męża Nicholasa Wadhama. Obecnie Kolegium uważa oboje małżonków za swoich patronów. Według danych na wrzesień 2012, do Kolegium należy ok. 600 studentów, w tym 450 słuchaczy studiów licencjackich oraz 150 magistrantów i doktorantów. Dyrektorem Kolegium jest prawnik Ken Macdonald. Znani absolwenci Lindsay Anderson – reżyser filmowy i teatralny Owen Barfield – filozof i pisarz Thomas Beecham – dyrygent lord Westbury – prawnik i polityk Robert Blake – admirał Alan Bullock – historyk Marcus du Sautoy – matematyk Michael Foot – polityk William Fox – czterokrotny premier Nowej Zelandii Penaia Ganilau – polityk Nordahl Grieg – pisarz i dramaturg Tuanku Abdul Halim – dwukrotny elekcyjny król Malezji Felicity Jones – aktorka Hari Kunzru – pisarz John A. Leslie – filozof Alister McGrath – biofizyk i teolog chrześcijański Tim McInnerny – aktor Kamisese Mara – polityk Patrick Marber – pisarz i scenarzysta komediowy Rosamund Pike – aktorka Tony Richardson – reżyser lord Simon – polityk lord Birkenhead – polityk Rowan Williams – duchowny anglikański, arcybiskup Canterbury lord Rochester – poeta i dworzanin królewski Christopher Wren – architekt Przypisy
Bosvisack Round

Bosvisack Round (auch Langarth Round genannt) ist ein Hillfort in Cornwall in England. Die Webseite PastScape beschreibt es als eine mehrfach umwallte eisenzeitliche Höhensiedlung am östlichen Ende eines natürlichen Sporns, die sich etwa 225 m nordöstlich von Bosvisack und westlich von Truro, zwischen zwei Armen des Flusses Kenwyn befindet, die etwa 650 Meter östlich des Hillforts zusammenkommen. Der leicht ovale äußere Ring bestand aus einem inneren und einem äußeren Wall, der, teilweise, innerhalb des modernen Heckenwalls erhalten ist. Der äußere Wall ist etwa 3,0 Meter breit und 1,2 Meter hoch und von außen in Teilstrecken sichtbar. Der am besten erhaltene Teil ist das nordwestliche Drittel des Außenringes. Der innere Wall, der rund 15 Meter innerhalb des äußeren lag, wurde in der ersten Hälfte des 20. Jahrhunderts abgetragen. Das Innere des Hillforts ist 140 × 160 Meter und etwa 2,25 Hektar groß. Im Inneren sollen sich in der ersten Hälfte des 20. Jahrhunderts noch Spuren von Hügeln erhalten haben. Siehe auch Penventinnie Round St. Piran’s Round Weblinks Beschreibung engl. und Bilder Beschreibung engl. Einzelnachweise