NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Katedra greckokatolicka w Londynie

Katedra greckokatolicka świętej Rodziny na wygnaniu (ang. The Ukrainian Catholic Cathedral of the Holy Family in Exile) – katedra eparchii Świętej Rodziny w Londynie kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego. Mieści się w londyńskiej dzielnicy Mayfair, w gminie City of Westminster, przy ulicy Duke Street. Kościół został zbudowany w latach 1888–1891 i zaprojektowany przez Alfreda Waterhouse'a jako kościół kongregacjonalny. Wybudowany z czerwonej cegły i bogato ozdobiony płowożółtą terakotą; dach pokryte dachówkami. Świątynia reprezentuje karoliński styl romański. Kościół znajduje się między ulicami Binney Street i Duke Street. Nad prostokątnym parterem wznosi się eliptyczny korpus nawowy, trzyczęściowy, zachodnie wejście od strony ulicy Duke Street; to symetria złamana przez południowo-zachodnią narożną wieżę z iglicą i z lewej strony przez szczyt i wieżyczkę wentylacyjną. Potrójna arkadowa kruchta w antach sięgająca do biegu schodów; grupa środkowa z wysokimi wąskimi okrągło-łukowymi oknami lancetowymi powyżej, wpisana w łuk wypełniający i rozbudowany szczyt z arkadowymi machikułami. Wieża posiada wąskie arkadowe przesłony na środkowym przęśle i ośmiokątne przęsło z dzwonami na planie kwadratu; pinaklowe, narożne przypory; iglica z małymi szczytami. Sprzężone, zakończone szczytami, otwory drzwiowe z głównymi schodami od strony narożnika ulic Binney Street i Weighhouse Street; podwyższone przez lukarnę, zakończoną szczytami na gzymsie parterowej kondygnacji. Eliptyczna sala posiada stromy, czterospadowy dach z żelaznym kalenicowym zwieńczeniem. Przypisy
Собор Святого Семейства в Изгнании (Лондон)

Собор Святого Семейства в Изгнании (англ. The Ukrainian Catholic Cathedral of the Holy Family in Exile) — кафедральный собор Епархии Святого Семейства в Лондоне Украинской грекокатолической церкви (УГКЦ). История Назван в честь Святого Семейства, во время их бегства в Египет. Расположен на пересечении улицы Дюк-стрит с Оксфорд-стрит, район Мейфэр, Лондон, Великобритания. Современное здание кафедрального собора УГКЦ было спроектировано Альфредом Уотерхаузом в 1891 году для конгрегационалистского прихода Королевской палаты весов и впоследствии продано украинским грекокатоликам в 1967 году. Собор был временно закрыт в 2007 году в связи с работами по ремонту и реставрации. Иконостас создан украинским монахом Ювеналием Мокрицким. Священники-резиденты в соборе: Глеб Лончина, M.S.U. (Епарх Епархии Священного Семейства Лондона) Отец Андрей Хома, администратор собора, генерал-викарий Епархии. Ириней Крайчий, помощник администратора кафедрального собора. Отец Николай Матвейский, экономист и канцлер Епархии. Примечания Ссылки Cathedral of the Holy Family in Exile site
Український католицький собор Святої Родини в еміграції

Катедральний храм Пресвятої Родини в Лондоні знаходиться на місці протестантської церкви «King's Weigh House Chapel», побудованої у 1889-91 роках і відновленої в 1953 році. У 1968 році будівля стала власністю Української католицької Церкви у Великій Британії і почала служити катедральним собором Пресвятої Родини. Храм пристосований до візантійської традиції, встановлено іконостас. Собор названий на честь Святої Родини. Історія З кінця XIX століття до Великої Британії прибували емігранти із Західної України, які селилися в основному в районі Манчестера і Лондона. Після Другої світової війни число українських емігрантів значно збільшилася. Спочатку українські греко-католики, що проживали у Великій Британії, підпорядковувалися латинським ієрархам. У 1948 році для них стали проводитися богослужіння візантійського обряду в церкві Христа Царя в Ковентрі, пізніше їм була передана церква святої Єлизавети в Фолешілле. 10 червня 1957 Римський папа Пій XII видав буллу Quia Christus, якою заснував апостольський екзархат Англії і Уельсу для вірних Української греко-католицької церкви. 5 березня 1967 року юрисдикція екзархату поширилася на Шотландію. 12 травня 1968 року Конгрегація Східних Церков випустила декрет Apostolica Constitutione, який поширив юрисдикцію апостольського екзархату Великої Британії на всю територію Великої Британії. 18 січня 2013 року Папа Римський Бенедикт XVI звів апостольський екзархат УГКЦ у Великій Британії в ранг єпархії під назвою Лондонська єпархія Святого Сімейства для українців візантійського обряду. Першим правлячим єпископом єпархії став Гліб Лончина (з 2 червня 2009 року він був апостольським адміністратором екзархату у Великій Британії, а з 14 червня 2011 року — апостольським екзархом). Богослужіння проводяться українською та англійською мовами. Галерея Див. також Українська Католицька Церква Св. Марії (Манчестер) Церква св. Албана (Снейнтон) Українська католицька церква св. Андрія Українська Католицька Церква Св. Ольги Примітки Посилання https://www.ucc-gb.com/cathedral [Архівовано 5 серпня 2020 у Wayback Machine.]
All Saints, Camden Town

All Saints, Camden Town ist eine ehemalige anglikanische Kirche im Londoner Innenstadtbezirk Camden Town; heute ist sie unter dem Namen Greek Orthodox Cathedral Church of All Saints die Kathedrale des Erzbistums von Thyateira und Britannien im Ökumenischen Patriarchat von Konstantinopel. Geschichte Die Gemeinde All Saints entstand 1822 durch Abtrennung von der Gemeinde St Pancras, ihre Kirche diente zunächst als Camden Chapel des sich entwickelnden neuen Stadtteils Camden Town. Finanziert wurde der Kirchenbau durch einen Zuschuss aus den Mitteln der 1818 auf Parlamentsbeschluss gegründeten Londoner Kirchenbaukommission. 1852 wurde sie zur selbständigen Pfarrkirche erhoben. 1948 wurde sie der griechisch-orthodoxen Gemeinde übergeben und 1991 in den Rang einer Kathedrale erhoben. Das Kirchengebäude wurde 1822 bis 1824 von Henry William Inwood zusammen mit seinem Vater, dem Architekten William Inwood, errichtet und vertritt, wie die unmittelbar zuvor errichtete St Pancras New Church, den Stil des Greek Revival. Dem kastenförmigen Außenbau mit seinen einfachen Rundbogenfenstern ist eine Vorhalle in Form eines halbierten griechischen Monopteros mit ionischen Säulen vorgesetzt, für den Turmbau diente das antike Lysikratesmonument in Athen als Vorbild. Im Innern besitzt die Kirche von ionischen Säulen getragene Emporen. Im Zuge der Umwandlung in eine griechisch-orthodoxe Kirche erhielt sie eine neue liturgische Ausstattung mit Ikonostase. Literatur John Summerson: Architecture in Britain 1530 to 1830. (Pelican History of Art 3). Penguin, London 1953, S. 316f. Weblinks Website der Kathedrale
Cathédrale de Tous-les-Saints de Camden Town

La cathédrale de Tous-les-Saints de Camden Town (en anglais : All Saints, Camden Town) est une église grecque orthodoxe située dans le quartier de Camden Town à Londres, en Angleterre. Elle a été construite pour l'Église d'Angleterre par William et Henry Inwood, mais elle est maintenant une église orthodoxe grecque, sous le nom d'Église grecque orthodoxe de Tous-les-Saints. Elle est située à la jonction des rues de Camden et de Pratt. Articles connexes Liste des cathédrales de Londres Liste des cathédrales de Grande-Bretagne Source (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « All Saints, Camden Town » (voir la liste des auteurs). Liens externes Site officiel Ressource relative à l'architecture : National Heritage List for England Portail de l’architecture chrétienne Portail de Londres Portail du christianisme orthodoxe Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Katedra greckoprawosławna Wszystkich Świętych w Londynie

Katedra greckoprawosławna Wszystkich Świętych (ang. The Greek Orthodox Cathedral of All Saints) – kościół znajdujący się w londyńskiej dzielnicy Camden Town, w gminie London Borough of Camden. Zbudowany jako świątynia Kościoła Anglii, należy obecnie do Patriarchatu Konstantynopolitańskiego (arcybiskupstwo Tiatyry i Wielkiej Brytanii). Mieści się przy skrzyżowaniu ulic Camden Street i Pratt Street. Kościół zbudowany w latach 1822–1824 i zaprojektowany przez Williama i Henry'ego Williama Inwoodów. Wzniesiony z żółtej towarowej cegły z kamiennymi wschodnimi i zachodnimi fasadami (zachodnia fasada wymalowana); kamienna wieża. Budowla wzniesiona na planie prostokąta z apsydalnym prezbiterium. Świątynia reprezentuje styl neogrecki. Fasada zachodnia z półokrągłym portykiem w antach z wielkimi żłobkowanymi kolumnami jońskimi dźwigającymi belkowanie biegnące wokół budowli; podtrzymywane w zachodnich narożnikach fasady przez pilastry. Antefiks na gzymsie. Nad portykiem okrągła kamienna wieża (wzorowana na pomniku Lizykratesa w Atenach) z kolumnami jońskimi podtrzymującymi belkowanie sklepione przez bęben z cyferblatami zegarów i krzyżowymi kwiatonami. Trzy wejścia z kwadratowymi głowicami z otoczeniem pilastrów, gzymsowymi głowicami i półkokrągło-łukowymi architrawami; drzwi drewniane z XX wieku i nad nimi panele sztukateriowe. Północna i południowa elewacja z architrawowymi okrągło-łukowymi oknami posiadającymi obrzeże z kwadratowymi głowicami, Apsyda przy ścianie wschodniej z okrągło-łukowymi oknami połączonymi przez grupy impostów. Przypisy
Собор Усіх Святих (Лондон)

Грецька православна кафедральна церква Усіх Святих (англ. Greek Orthodox Cathedral Church of All Saints) — колишній англіканський, нині православний храм Константинопольського патріархату, розташований в лондонському районі Камден-Стріт, Англія. Історія Церква була побудована у 1822–1824 роках за проєктом архітекторів Вільяма та Генрі Інвудів і спочатку носила назву Камденська каплиця. Це була доволі велика будівля з жовтої товарної цегли, східна і західна частина якої була облицьована портлендським камінням. Західний фасад з напівкруглим портиком в антах було оздоблено великими рефленими колоннами. Кругла вежа над портиком імітувала хорегічний монумент Лісікрата в Афінах. Інтер'єр мав плоску стелю з галереєю з трьох сторін, які підтримували іонічні колонни. Загалом, дизайн храму отримав позитивні відгуки від тогочасних критиків. У 1852 році храм став незалежною парафіяльною церквою. На початку XX століття кількість прихожан-англікан суттєво зменшилась, через будівництво у 1881 році нової Церкви Святого Михаїла в тому ж районі, і церкву передали в користування грецькій діаспорі Лондона. У 1920 році церкву перейменували на честь Усіх Святих. У 1991 році церква отримала статус собору. Примітки Посилання Офіційний сайт
Kathedrale von Blackburn

Die Kathedrale von Blackburn ist der Bischofssitz der anglikanischen Diözese Blackburn in der mittelenglischen Großstadt Blackburn in der Grafschaft Lancashire. Der der Jungfrau Maria und dem Apostel Paulus gewidmete Kirchenbau ist als Grade-II-Baudenkmal gelistet. Lage Die Kathedrale von Blackburn liegt in der Stadtmitte etwa 200 m nordwestlich des Bahnhofs in einer Höhe von ca. 122 m. Bis zur Küste der Irischen See sind es etwa 35 km (Luftlinie). Geschichte Die Geschichte der Kathedrale reicht bis in die normannische Zeit zurück, von vorherigen Bauten ist jedoch nichts mehr erhalten. Der heutige Kirchenbau entstand – nach dem Abriss eines Vorgängerbaus – als einschiffige Pfarrkirche im Jahr 1826. Mit der Errichtung der Diözese Blackburn im Jahr 1926 entwickelten sich Pläne zur Vergrößerung des Kirchenbaus durch den Anbau von zwei Seitenschiffen und eines Querschiffs. Die Realisierung dieses Vorhabens wurde noch vor dem Zweiten Weltkrieg begonnen, doch erst im Jahr 1967 konnte die Kirche in ihrer heutigen Form fertiggestellt werden. Architektur Die Fassade der Kathedrale ist nur eintürmig; der heute dreischiffige Bau verfügt über ein Querhaus und eine quadratische Vierung mit oktogonalem durchlichtetem Tambour. Während im Mittelschiff das neugotische steinerne Rippengewölbe erhalten ist, werden die beiden Seitenschiffe von hölzernen Flachdecken überspannt. Der Chorschluss ist – wie bei englischen Kirchen üblich – flach. Siehe auch Kathedralen und Minsters im Vereinigten Königreich Weblinks Blackburn cathedral – Foto + Infos (englisch) Blackburn cathedral – Foto + Infos (englisch)
Cathédrale de la Sainte-Vierge-Marie de Blackburn

La cathédrale de Blackburn, officiellement connu sous le nom de « cathédrale de la Vierge-Marie de Blackburn », est une cathédrale située dans le centre-ville de Blackburn, dans le Lancashire, en Angleterre. Elle est le siège du diocèse de Blackburn. Le site de la cathédrale a abrité une église pendant plus de mille ans et la première église en pierre y a été construite à l'époque normande. Elle possède le statut de cathédrale depuis la création du diocèse en 1926. Début 2021, comme d'autres lieux de cultes britanniques, la cathédrale devient un centre de vaccination contre la pandémie de Covid-19. Notes et références Articles connexes Liste des cathédrales de Grande-Bretagne Source (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Blackburn Cathedral » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture chrétienne Portail de l’Angleterre Portail du protestantisme Portail des monuments classés au Royaume-Uni Portail de l'anglicanisme
Cattedrale di Blackburn

La cattedrale di Blackburn (cattedrale di Santa Maria Vergine e San Paolo, in inglese Cathedral Church of Saint Mary the Virgin with St Paul) è la chiesa principale della diocesi anglicana di Blackburn, nel Lancashire (Inghilterra). La chiesa attuale fu costruita a partire dal XIX secolo sul luogo di una precedente risalente all'epoca normanna. L'istituzione della locale diocesi, con l'elevazione a cattedrale, avvenne nel 1926. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla cattedrale di Blackburn Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su blackburn.anglican.org.
Kathedraal van Blackburn

De kathedraal van Blackburn (officieel in het Engels: Cathedral Church of Blackburn Saint Mary the Virgin with St Paul) is een anglicaanse kathedraal in Blackburn, Engeland. De kerk is de kathedraal van het bisdom Blackburn. Geschiedenis Al ruim duizend jaar geleden stond er een kerk op de plek van de huidige kathedraal, die in het centrum van de stad staat. De bouw van deze huidige kerk begon in 1826, naar een ontwerp van John Palmer. In 1926 verkreeg de kerk de status van kathedraal. Een uitbreiding van de kerk volgde, in 1938, nu naar een ontwerp van W.A. Forsyth en later Laurence King. In 1998 werd de toren gerestaureerd. Er volgde nog een restauratie in 2000-2001. Externe link Officiële website
Katedra w Blackburn

Katedra w Blackburn (ang. Blackburn Cathedral, pełna nazwa Cathedral Church of St Mary the Virgin with St Paul, pl. Kościół katedralny Najświętszej Maryi Panny i świętego Pawła) – katedra diecezji Blackburn Kościoła Anglii. Kościół katedralny od 1926 roku, dawniej kościół parafialny. Wzniesiony w latach 1820–1826 przez Johna Palmera z Manchesteru. Zniszczony przez pożar w 1831 roku i odrestaurowany przez Thomasa Stonesa, majstra budowlanego w konsultacji z Thomasem Rickmanem. Znacznie rozbudowana od strony wschodniej w 1926 roku przez W.A. Forsythe'a. Kopuła centralna z latarnią została zaprojektowana przez Lawrence'a Kinga w 1961 roku. Mury katedry zostały wykonane z ciosów. Dachy zostały wykonane z płytek. Wieża zachodnia otoczona jest pomieszczeniami, które mieściły schody na balkony (obecnie rozebrane), nawa główna i nawy boczne. Niskie prezbiterium rozebrane i zastąpione przez duże transepty, prezbiterium i kaplice boczne. Świątynia została wzniesiona w stylu neogotyckim. Bibliografia Cathedral Church of St Mary the Virgin - Historic England
Блэкбернский собор

Блэкбернский собор (англ. Blackburn Cathedral), официальное название — Собор Святой Девы Марии и Святого Павла (англ. The Cathedral Church of Blackburn Saint Mary the Virgin with St Paul) — кафедральный собор Церкви Англии диоцеза Блэкберна. Находится в центре города Блэкберн, графство Ланкашир, Англия. На территории собора более тысячи лет всегда находилась церковь, а первая каменная церковь здесь была построена ещё во времена нормандской династии. История С созданием диоцеза Блэкберна в 1926 году (выделен из диоцеза Манчестера) впечатляющая приходская церковь Святой Марии Девы Марии получила статус кафедрального собора. Церковь, построенная в 1826 году по проекту архитектора Джона Палмера, образует неф современного собора. Она заменила приходскую церковь, снесённую в 1819—1820 годах. В начале 1930-х годов начался сбор средств на расширение собора, чтобы привести здание в соответствующий новому статусу вид. К 1938 году было собрано достаточно денег, и начались работы по расширению нового собора. строительные работы прерывались на время войны, но впоследствии были возобновлены и продолжались в 1950-е и до начала 1960-х годов. После смерти архитектора В. А. Форсайта в 1950 году к проекту присоединился архитектор Лоуренс Кинг, который спроектировал тибуриум, ставший отличительной особенностью собора. Тибуриум, состоящий из 56 различных окон из цветного стекла, и модернистский тонкий алюминиевый шпиль были завершены в 1967 году. Собор был окончательно завершён в 1977 году и был освящён как Блэкбернский в том же году. Северный трансепт содержит восемь откидных стульев на хорах, датируемых XV веком. Неизвестно, когда точно они были установлены, но считается, что они были привезены из аббатства Уолли. Если это так, то их привезли на склад строителей после роспуска монастырей, но поскольку собор был построен лишь в XIX веке, сиденья не использовались 300 лет. 17 апреля 2014 года в соборе прошла королевская церемония в честь Великого четверга. По традиции, королева Елизавета II раздала деньги Монди 88 мужчинам и 88 женщинам. Это был первый визит королевы в собор. Примечания Ссылки Официальный сайт (англ.)
Cathédrale orthodoxe de Birmingham

La cathédrale de la Mère de Dieu et de Saint-André est une cathédrale orthodoxe grecque sur Summer Hill Terrace à Birmingham, en Angleterre. Le bâtiment était autrefois une église catholique, apostolique. Il a été conçu en 1873 par J.A. Chatwin qui a travaillé sur de nombreuses églises de Birmingham, y compris la cathédrale Saint-Philippe. C'est une église gothique en briques dans le style anglais primitif. Elle possède une vaste nef rectangulaire, une abside à chaque extrémité, des allées et des passages dans les contreforts. L'intérieur se compose de voûtes en briques lourdes sur des colonnes de stout et de hautes fenêtres sous un haut plafond voûté. L'extrémité ouest a une grande arche dans un mur de briques ouvré menant à un baptistère. Des rénovations y ont eu lieu depuis environ 2000. L'église a aussi une école grecque pour les enfants qui souhaitent apprendre la langue grecque. Articles connexes Liste des cathédrales de Grande-Bretagne Source (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Birmingham Orthodox Cathedral » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture chrétienne Portail de Birmingham Portail du christianisme orthodoxe Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Katedra prawosławna w Birmingham

Katedra Zaśnięcia Matki Bożej i św. Andrzeja (gr. Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και Αποστόλου Ανδρέα) – prawosławna katedra w Birmingham, znajdująca się przy ulicy Summer Hill Terrace, jest poświęcona Zaśnięciu Matki Bożej i św. Andrzejowi. Jest to dawny kościół katolickoapostolski, wybudowany w 1873 i zaprojektowany przez Juliusa Alfreda Chatwina. Dobudowy dokonano w 1898 i 1900. Świątynia została wzniesiona z angielskich spojonych brązowych cegieł z grupami niebieskich cegieł i damaskinażem oraz terakotowymi dekoracjami. Stromo opadający prosty dach z płytek z uformowowanym terakotowym zwieńczeniem ściany szczytowej z wypukłymi klęcznikami i krzyżami na szczycie. 8-przęsłowa nawa główna z niskimi nawami bocznymi; apsydowe prezbiterium, apsydowe baptysterium przy zachodniej fasadzie; południowa kaplica; okrągły kapitularz; krużganek i kruchta przy północnym zachodnim narożniku; zakrystia od strony północnej. Zakrystia, kapitularz i krużganek zostały dobudowane około 1900. Kościół został zbudowany w wysokim wiktoriańskim stylu gotyckim z geometrycznym prezbiterium. Przypisy
Little Moreton Hall

Little Moreton Hall es una casa de madera del siglo XV. Está situada a 6,4 km de Congleton, en el condado de Cheshire, Inglaterra. Fue construida por el terrateniente Sir Richard de Moreton en torno a 1450. Sus descendientes fueron ampliando la vivienda hasta 1580. El edificio tiene una forma muy irregular, con fachadas asimétricas. En la actualidad, es un museo abierto al público desde el mes de marzo hasta diciembre. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Little Moreton Hall. Visita virtual de Little Moreton Hall (en inglés) Pequeño documental en YouTube
Little Moreton Hall

Little Moreton Hall est une maison de maître à pans de bois entourée de douves datant du XVe siècle et située à 6,4 km au sud-ouest de Congleton (Cheshire). Cette demeure est l'un des plus beaux exemples de l'ossature bois dans l'architecture domestique en Angleterre. La maison est la propriété du National Trust for Places of Historic Interest or Natural Beauty. Les premières parties ont été construites pour le riche propriétaire terrien Sir Richard de Moreton vers 1450, le reste a été ajouté en plusieurs campagnes successives par trois générations de la famille jusqu'en 1580. La maison est restée la propriété de la famille Moreton durant près de cinq siècles. Le bâtiment est très irrégulier avec des façades asymétriques. Entièrement restaurée, la maison est ouverte au public de mars à décembre. Notes et références Voir aussi Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l’Angleterre Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Little Moreton Hall

Little Moreton Hall (również Old Moreton Hall) – zabytkowy dwór w hrabstwie Cheshire (Anglia). Obiekt z XVI w. wykonany z muru pruskiego otoczony fosą położony 4,5 mili (7,2 km) na południowy zachód od miasta Congleton w kierunku do Newcastle-under-Lyme. Budowę rozpoczęto w 1504 za Williama I Moretona, a dom był wznoszony etapami i ukończony około 100 lat później. Angielska wojna domowa przyniosła dramatyczną zmianę w losach rodziny Moreton, która była związana z rojalistami w regionie zdominowanym przez parlamentarzystów. W wyniku wojny William Moreton III i jego syn Edward zostali uwięzieni i nie mogli po uwolnieniu wrócić do swojej posiadłości, ponieważ została ona skonfiskowana przez rząd. Prowadzenie domu powierzono jego dwóm córkom, Annie i Jane, które wynajęły go za wygórowaną stawkę. Kiedy William Moreton III wrócił z niewoli, nie był w stanie spłacić długów. W kolejnych 200 latach obiekt był wynajmowany najpierw krewnym, a następnie kolejnym dzierżawcom. Przy niewielkim zainteresowaniu ze strony właścicieli, budynek przetrwał w swoim pierwotnym stanie, zamiast zostać przebudowanym do bardziej nowoczesnych standardów. W latach 1880–1955 posiadłość wynajmowała rodzina Dale'ów. Kiedy w 1892 Elizabeth Moreton (1821-1912) odziedziczyła dom, był on bliski zawaleniu i niezbędne były pilne prace remontowe, które zainicjowała. Przypisy
Warbstow Bury

Warbstow Bury is an Iron Age hillfort about 0.5 miles (0.8 km) west of the village of Warbstow, in Cornwall, England. It is a scheduled monument. Location and description The site is 807 feet (246 m) above sea level, on a hill at the heads of two tributaries of the River Ottery. There are views to Lundy Island and Dartmoor. The fort is one of the largest earthworks in Cornwall. It is an oval enclosure, area about 7.5 hectares (19 acres). There are two concentric ramparts and ditches; the ramparts are up to 5.8 metres (19 ft) high, with ditches up to 2.7 metres (8.9 ft) deep. Between these, in the southern part, are the remains of an earlier rampart. The inner rampart has two original entrances, inturned and facing each other, on the north-west and south-east, and there are corresponding simple entrances in the outer rampart. Pillow mound In the centre of the fort is a medieval rabbit warren: a rectangular mound, or pillow mound, about 22 metres (72 ft) long, 10 metres (33 ft) wide and 0.6 metres (2.0 ft) high. It is known as "The Giant's Grave" or "King Arthur's Grave". See also Hillforts in Britain References External links Warbstow Bury: Re-writing the Story of a Cornish Hillfort Heritage Calling: A Historic England Blog