NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Royal Albert Hall

A Royal Albert Hall hangversenyterem Londonban, a South Kensington negyedben. Leginkább az 1941 óta évenként itt megrendezett nyári Proms koncertekről híres. Története Mióta 1871-ben Viktória királynő megnyitotta, számos különböző műfaj legkiválóbb művészei léptek fel itt, és a koncertterem az Egyesült Királyság egyik legjellegzetesebb és legmegbecsültebb épületévé vált. Évente több mint 350 eseménynek ad otthont, többek között komolyzenei, pop- és rockkoncerteknek, balett-, opera- és sportbemutatóknak, díjkiosztóknak, iskolai és közösségi eseményeknek, jótékonysági rendezvényeknek és banketteknek. Az objektum eredetileg a The Central Hall of Arts and Sciences (Központi Művészeti és Tudományos Székház) nevet kapta volna, de Viktória királynő ezt Royal Albert Hall of Arts-ra (Királyi Albert Művészeti és Tudományos Székház) változtatta az alapkő letételekor elhunyt férje, Albert herceg emlékére. A belső elrendezést a görög-római színházakhoz (amfiteátrumokhoz) hasonlóan oldották meg. Legmagasabb pontja 41 méteren van. Az épületben korábban több mint 9000 ember férhetett be, napjainkban a biztonsági előírások miatt ez a szám nem éri el a hatezer főt. 1968-ban itt rendezték meg az Eurovíziós Dalfesztivált. Képgaléria Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Royal Albert Hall című angol Wikipédia-szócikk fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Külső hivatkozások Official site with timeline Read a detailed historical record about the Hall Architecture of the Hall from the Royal Institute of British Architects Royal Albert Hall a Structurae weboldalán Royal Albert Hall Survey of London entry Albert Hall (Victorian London)
Royal Albert Hall

De Royal Albert Hall of Arts and Sciences is een grote concertzaal in South Kensington in de Britse hoofdstad Londen, die geopend is op 29 maart 1871 door koningin Victoria en genoemd is naar haar echtgenoot prins Albert. Na de grote Wereldtentoonstelling van 1851 wilde prins-gemaal Albert graag dat er in de buurt van Hyde Park een aantal permanente gebouwen zou verrijzen waarin mensen zouden kunnen kennismaken met kunst en cultuur. Hij overleed evenwel in 1861, waardoor hij de voltooiing in 1871 niet heeft kunnen meemaken. Gebouw en zaal hebben de ronde vorm van een amfitheater uit de klassieke oudheid en werden ontworpen door Francis Fowke en Henry Young Darracott Scott. Al direct bleek dat de zaalakoestiek eigenlijk ongeschikt was voor klassieke muziek. Na de plaatsing van ellipsvormige reflectoren is de nagalm binnen aanvaardbare grenzen gebracht. In de zaal is een groot concertorgel aanwezig. De Royal Albert Hall is wereldwijd bekend door de Proms, een jaarlijkse reeks zomerconcerten voor groot publiek die hier worden gehouden sinds de Queen's Hall aan Langham Place in 1941 door vliegtuigbommen van de Duitse Luftwaffe werd verwoest. Zij worden afgesloten met de beroemde Last Night of the Proms op de tweede zaterdag van september. In 2022 vond geen Last Night of the Proms plaats vanwege het overlijden van Koningin Elizabeth. Als "listed building" van buitengewoon belang is de Royal Albert Hall een "Grade I"-bouwwerk op de Statutory List of Buildings of Special Architectural or Historic Interest, de lijst waarop historische monumenten in het Verenigd Koninkrijk worden geplaatst. Tussen 1996 en 2004 is de Royal Albert Hall grondig gerenoveerd. Foto's Zie ook Orgel van de Royal Albert Hall Externe link (en) Officiële website
Royal Albert Hall

Royal Albert Hall – sala koncertowa w Londynie poświęcona mężowi królowej Wiktorii, księciu Albertowi. Mieści się w dzielnicy South Kensington w centralnym Londynie, w rejonie znanym powszechnie jako Albertopolis. The Royal Albert Hall jest częścią pomnika upamiętniającego Alberta – niedaleko znajduje się Albert Memorial, pomnik ku jego czci. Jest to także miejsce, gdzie znajdują się największe w Wielkiej Brytanii organy oraz siedziba Proms. Od otwarcia przez królową Wiktorię 29 marca 1871 roku The Royal Albert Hall była miejscem wydarzeń kulturalnych, koncertów, konferencji, balów i odczytów naukowych. W 1968 roku odbył się tam 13. finał Eurowizji, a w latach 1969–1988 królewska sala koncertowa była świadkiem finałów konkursu Miss World. Miały tam miejsce również imprezy sportowe, jak chociażby pierwsze poza Japonią zawody sumo. Sala koncertowa ma kształt owalny i mieści 8 tysięcy ludzi, choć teoretycznie może pomieścić więcej (uniemożliwiają to względy bezpieczeństwa). Autorami projektu budowli są inżynierowie budownictwa: kapitan Francis Fowke i generał Henry Y.D. Scott z korpusu Królewskich Inżynierów (Royal Engineers). Zobacz też Royal Festival Hall Linki zewnętrzne Strona oficjalna (ang.) Albert Hall (ang.)
Роял Альберт Холл

Королівський Альберт Холл мистецтв і наук (англ. Royal Albert Hall of Arts and Sciences) — установа культури, концертний зал, меморіал на згадку принц-консорта Альберта, побудований за часів королеви Вікторії у Лондоні. Розташований у Південному Кенсінгтоні, одному з районів Лондона. Вміщує близько 9500 глядачів (7000 сидячих та 2500 стоячих місць). Вступ Королівський Альберт Холл є однією із найупізнаваніших будівель у світі. У ньому щорічно відбуваються близько 350 заходів, зокрема, концерти класичної музики, опери та балети, церемонії нагороджень, благодійні концерти, бенкети. Історія У 1851 році принц Альберт відкрив Усесвітню виставку, для якої побудували Кришталевий палац у Гайд-парку, неподалік від Альберт Холлу. Виставка мала великий успіх. Принц Альберт збирався здійснити деякі проєкти в галузі освіти. Проєкти реалізовувалися повільно і в 1861 році принц Альберт помер, не побачивши втілення своїх ідей. Проте, у Гайд-парку було запропоновано встановити пам'ятник, а навпроти нього великий зал. Ця пропозиція була затверджена і землю придбали на прибутки від виставки. Після того, як решту коштів було зібрано, у квітні 1867 королева Вікторія підписала Королівський статут корпорації Залу мистецтв і наук, яка мала управляти будинком, і на 20 травня заклала перший камінь. 29 березня 1871 відбулася церемонія відкриття залу. Після вступної промови принца Едуарда королева була занадто схвильована, щоб говорити. Тому принц Едуард оголосив: «Королева заявляє, зал уже відкритий». Після концерту, що відбувся, акустичні проблеми залу стали очевидними. Вони не були належним чином вирішені до 1969 року, коли ряд великих скловолоконних акустичних дисків для розповсюдження звуку (які називають «грибами» або «літаючими тарілками») були встановлені на стелі, щоб зменшити наявну луну. Тепер зал використовують головно як місце проведення заходів і виступів гуртів, таких, як Cream, The Beatles, Led Zeppelin та The Who. Тут відбулися дебюти багатьох видатних людей, зокрема й Ендрю Лоуренса-Кінга. Також проводять церемонії для студентів Імперського коледжу Лондона. На додаток до цього існують різні екскурсії. Світлини Посилання Вебсайт Альберт Холлу [Архівовано 9 жовтня 2009 у Wayback Machine.] (англ.) Albert Hall (Victorian London) [Архівовано 29 листопада 2010 у Wayback Machine.](англ.)
St Teresa of Avila Church, Chiddingfold

St Teresa of Avila Church is a Roman Catholic Parish church in Chiddingfold, Surrey. It is situated on the corner of Petworth Road and Woodside Road in the centre of the village, next to the cricket green of Chiddingfold Cricket Club. It was built in 1959 and designed by Henry Bingham Towner. Although it is not a listed building, English Heritage stated, "The church makes an important contribution to the townscape of Chiddingfold," and that it of all the churches designed by Bingham Towner they stated, "we judge St Theresa of Avila to be the best of the churches we have seen." History Foundation In 1953, Josephite priests from Barrow Hills School in Witley came to Chiddingfold to serve the local Catholic population. They said Mass in a small hut in the village. Construction In 1959, construction on the church began. The architect was Henry Bingham Towner. He designed the church so that it occupied exactly the same space as the previous building on the site. The church opened on 15 October 1959. Architecture The church is cruciform. There is an aisle running down the centre of the nave, parallel to one on the north side. The sanctuary is semi-circular. The ceiling is not separated, there is no divide between the nave, transepts and the sanctuary. The south transept has a porch on its west side, and a side chapel on its east. The north transept is attached to the vestry. The walls of the church are made of stone and the roof is made of slate. Exterior Parish St Teresa's Church is in the same parish as Our Lady of Lourdes Church in Haslemere and St Anselm Church in Hindhead. The parish priest also says Mass at Holy Cross Hospital in Haslemere. Our Lady of Lourdes Church in Haslemere was designed by Frederick Walters and built between 1923 and 1925. In 1937, windows by Geoffrey Webb were installed in the church. St Anselm Church is in the Beacon Hill area of Hindhead. The site upon which it stands was bought in 1950 for £700. In 1954, the church was open and became its own parish. In the 2000s, the parishes of Haslemere, Hindhead and Chiddingfold became one. St Teresa's Church has one Sunday Mass at 9:00 am, it also has a weekday Mass at 10:00 am on Wednesday. Our Lady of Lourdes Church in Haslemere has its Sunday Mass at 11:00 am, its weekday Masses are at 10:00 am on Monday, 12 noon on Thursday and 10:00 am on Saturday. St Anselm Church in Hindhead has its Sunday Mass at 6:00 pm on Saturday evening and a weekday Mass at 10:00 am on Tuesday. See also List of places of worship in Waverley (borough) Roman Catholic Diocese of Arundel and Brighton References External links Haslemere Parish site
Tavistock Square

Der Tavistock Square ist ein begrünter Platz in Bloomsbury, London. Er wurde in den 1820er Jahren vom Architekten Thomas Cubitt gestaltet. Am zentralen Punkt des Platzes steht eine Statue Mahatma Gandhis, die 1968 aufgestellt wurde. Außerdem gibt es dort eine Gedenkstätte für Kriegsdienstverweigerer, die 1995 eingeweiht wurde, sowie einen Kirschbaum, der 1967 in Erinnerung an die Opfer des Atombombenabwurfs auf Hiroshima gepflanzt wurde. Der Name des Platzes erinnert an den Titel des Marquess of Tavistock, einen nachgeordneten Titel des Duke of Bedford, der von dessen ältestem Sohn als Höflichkeitstitel geführt wird. Der Platz war ursprünglich Teil des Stadtsitzes der Dukes, Bedford Estate. In unmittelbarer Nähe des Platzes befinden sich darüber hinaus einige Hotels und die Hauptquartiere der British Medical Association (BMA). Am 7. Juli 2005 wurde bei den Terroranschlägen auf London ein Doppeldeckerbus an der nordöstlichen Ecke des Tavistock Square durch Terroristen gesprengt. Weblinks
Tavistock Square

Tavistock Square es una plaza con jardín público en Bloomsbury, Londres. Se planificó en la segunda década del siglo XIX por el constructor Thomas Cubitt. El elemento central del parque es la estatua de Mahatma Gandhi que se instaló allí en 1968. Encontramos también un memorial a los objetantes de conciencia (inaugurado en 1995) junto con un gran cerezo plantado en 1967 en homenaje a las víctimas de Hiroshima. La plaza es parte de una finca propiedad de los Duques de Bedford y toma su nombre del título de cortesía dado a los hijos mayores de los Duques de Bedford, Marqués de Tavistock. Alrededor del parque se sitúan numerosos hoteles. Es también la sede de la British Medical Association (BMA), la asociación profesional de doctores del Reino Unido, así como de Universities UK, la conferencia de rectores de universidad. Hay una placa azul en el edificio de la BMA conmemorando que Charles Dickens vivió una vez en una casa del lugar. El 7 de julio de 2005, como parte del ataque coordinado en Londres, una bomba explotó en un autobús de dos pisos en las cercanías de la plaza, registrándose trece víctimas mortales. Véase también Principios de Tavistock Otras plazas de la herencia de los Bedford en Bloomsbury incluyen: Bedford Square Russell Square Bloomsbury Square Gordon Square Woburn Square
Tavistock Square

Tavistock Square è una piazza situata a Bloomsbury, nel London Borough of Camden, presso la città di Londra. Il nome ricorda il titolo di Marchese di Tavistock, il quale viene assegnato al figlio maggiore dal Duca di Debford. Inoltre Tavistock è anche un paese nella contea del Devon. Nel centro del giardino è situata una statua di Mahatma Gandhi, costruita nel 1968. È presente anche un memoriale inaugurato nel 1995 con i busti di Virginia Woolf e di Louisa Aldrich-Blake e un albero di ciliegio piantato nel 1967 in memoria delle vittime del bombardamento nucleare di Hiroshima. Tavistock Square è stato teatro di uno degli attentati dinamitardi del 7 luglio 2005. Qui infatti un kamikaze si fece esplodere su un autobus a due piani diretto ad Hackney Wick: l'ordigno, proprietà del terrorista Hasib Hussain, uccise 15 persone sul colpo, Hussain compreso. Nel 2006, dopo il primo anniversario delle stragi, il Department for Culture, Media and Sport ha annunciato che nella piazza sarebbe stata posta una lapide per commemorare le vittime degli attentati. Galleria d'immagini Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Tavistock Square
St Barnabas' Church, Balsall Heath

St Barnabas' is a parish church in the Church of England in Balsall Heath, Birmingham, England. History The church was built between 1898 and 1904 according to designs made by architect Thomas Proud. The structure was consecrated by Charles Gore, Bishop of Worcester on Saturday 10 June 1904. It acquired its own parish in 1905, with land taken from St Paul's Church, Balsall Heath. A fire in 1970 resulted in an extensive rebuilding. In 1990, the church was merged with St Agatha's Church, Sparkbrook to form a united parish. The parish stands in the Anglo-Catholic tradition of the Church of England—such as the rejection of the ordination of women in priestly service. The church receives an alternative episcopal oversight from the Bishop of Oswestry (currently Paul Thomas). References
St James' Church, Aston

St James' Church is a parish church in the Church of England in Aston, Birmingham, England. History The church formed as a mission church from Church of SS Peter & Paul, Aston in 1891 and a new building was erected in 1906 to the designs of the architect J.A. Chatwin. It was consecrated by Charles Gore, Bishop of Birmingham, on Saturday 2 November 1906. The Chatwin church was demolished and a new church built in 1981 to the designs of the architect G Winteringham. This building was damaged in a fire in 2001 but was restored and reopened. Organ The Chatwin church of 1906 was equipped with a three manual pipe organ by Conacher of Sheffeld. A specification of the organ can be found on the National Pipe Organ Register. but is no longer present. References
Chapelle royale de Saint-Pierre-aux-Liens

La chapelle royale de Saint-Pierre-aux-Liens (anglais : Chapel Royal of Saint Peter ad Vincula) est l'église paroissiale de la Tour de Londres. Elle est le lieu de sépulture des personnalités emprisonnées et exécutées à la Tour. Présentation La chapelle actuelle est bâtie en 1519–20 par sir Richard Cholmondeley (en) dans l'enceinte de la Tour de Londres, à l'emplacement d'une chapelle préexistante, datant d'avant la conquête normande de l'Angleterre. Édifiée pour le compte d'Henri VIII, roi d'Angleterre, la nouvelle chapelle est rattachée au domaine royal britannique. Son nom latin de ad Vincula (aux liens) fait référence à l'emprisonnement de l'apôtre Pierre sous Hérode Agrippa à Jérusalem. Description À son extrémité ouest se dresse une petite tour surmontée d'une lanterne. À la nef centrale s'ajoute un bas-côté au nord, percé de vitraux dénués de remplage, conformément au style Tudor. La chapelle contient divers monuments. Dans l'angle nord-ouest se trouve le mémorial à John Holland, duc d'Exeter, connétable de la Tour qui y est mort en 1447. Sous l'arcade centrale se trouve l'effigie de sir Richard Cholmondeley, lieutenant de la Tour qui y est mort en 1521. Le sanctuaire abrite le monument impressionnant dédié à sir Richard Blount, mort en 1564, et à son fils sir Michael Blount, mort en 1610, tous deux lieutenants de la Tour à l'époque Tudor, qui auraient été témoins de nombreuses exécutions. L'orgue du XVIIe siècle est décoré par Gibbons Grinling. Sépultures Mais la chapelle doit avant tout sa notoriété aux sépultures de personnalités détenues dans la Tour et exécutées. C'est le cas de trois reines : deux femmes d'Henri VIII (Anne Boleyn et Catherine Howard) et Lady Jane Grey, surnommée « reine de neuf jours ». George Boleyn, le frère d'Anne, y est également inhumé après son exécution en 1536, de même qu'Edmund Dudley et Richard Empson, percepteurs d'Henri VII. Lord Guilford Dudley, le mari de Lady Jane Grey, y est enterré en février 1554, après son exécution à Tower Hill. St. Thomas More et St. John Fisher, qui ont encouru la colère d'Henri VIII, ont été exécutés et canonisés comme martyrs par l'Église catholique, sont aussi enterrés ici. Thomas Cromwell, comte d'Essex et ministre d'Henri VIII exécuté en 1540, y est également enterré. La liste des personnalités enterrées dans la chapelle entre 1534 et 1747 figure sur le mur occidental. Notes Voir aussi Chapel Royal Portail de Londres Portail de l’architecture chrétienne Portail de l’Angleterre
St Peter ad Vincula

De St Peter ad Vincula (Kerk van Sint-Petrus' Banden) is een Anglicaans kerkgebouw binnen het Tower-gebied van Londen. De kerk werd in de jaren 1519-1520 in opdracht van Hendrik VIII gebouwd en heeft sinds 1966 een koninklijke status. Voor het huidige kerkgebouw stond hier een oorspronkelijk buiten de vesting gelegen parochiekerk, die vermoedelijk terugging tot de Normandische verovering van Engeland en sinds 1240 binnen het fort kwam te liggen. Graven Het kerkgebouw staat vooral bekend als laatste rustplaats van gevangenen die werden terechtgesteld in de Tower. Hun onthoofde lichamen werden zonder verdere vermelding onder de vloer van het kerkschip en het koor begraven. In de jaren 1870 werd de toen bouwvallige kerk gerestaureerd en bij die gelegenheid werd ook de vloer geopend. De in het kerkschip aangetroffen stoffelijke resten kregen in de crypte een herbegrafenis. Belangrijke mensen, van wie men wist dat ze in het koor lagen begraven, werden opnieuw in het koor bijgezet. Hun laatste rustplaats wordt op een marmeren tegel aangegeven met de vermelding van naam en het wapen dat men droeg. Van de circa 1.500 gevonden overschotten werden er 33 geïdentificeerd. Onder de opmerkelijke persoonlijkheden bevinden zich Anna Boleyn, Catherine Howard, Jane Grey, Thomas Cromwell en twee heiligen van de Rooms-Katholieke Kerk: Thomas More en John Fisher. Een lijst met namen bevindt zich aan de westelijke muur. In de kerk bevinden zich voorts nog enkele fraaie grafmonumenten. In de noordwestelijke hoek staat het monument van John Holland, 2e hertog van Exeter († 1447). Onder de centrale boog bevindt zich de tombe voor Richard Cholmondeley († 1521), die hier als luitenant diende. Indrukwekkend is ook het monument voor Richard Blount († 1564) en zijn zoon Michael († 1610), die beide als luitenant getuige waren van vele terechtstellingen. Voor de kerk is de plaats aangegeven waar het schavot vroeger stond opgesteld. Geschiedenis Een eerste kerk zou hier waarschijnlijk al in de 9e eeuw hebben gestaan. De eerste geschiedkundige vermelding van de kerk dateert uit 1130. Toen bevond het gebouw zich nog buiten de vesting, maar bij de uitbreiding van de verdedigingswerken kwam het kerkgebouw binnen het fort te liggen. Vaak wordt gedacht dat het patrocinium van de kerk te maken heeft de functie als grafplaats van de gevangenen in de Tower, maar de wijding aan Petrus' Banden vond al plaats toen de kerk nog een parochiekerk buiten de vesting was. Het kerkgebouw werd in de loop van de geschiedenis minstens tweemaal geheel nieuw opgetrokken, voor de laatste keer in de jaren 1519-1520. Een kerktoren werd in de jaren 1670-1671 toegevoegd. Om het interieur een minder rommelige en moderne indruk te geven werden tijdens de restauratie van 1970-1971 delen van het interieur verwijderd, waaronder de kerkbanken, de preekstoel en het neogotische altaarstuk. Huidig gebruik De kerk is de parochiekerk voor de bewoners in het Tower-gebied. Op zondagen worden er erediensten gevierd, maar de kerk is ook voor toeristen toegankelijk in het kader van een bezichtiging onder leiding van een Yeoman Warder.
Królewska Kaplica pw. Świętego Piotra w Okowach

Królewska Kaplica pw. Świętego Piotra w Okowach (ang.: The Chapel Royal of St. Peter ad Vincula) – wzniesiony ok. r. 1000 kościółek, obecnie objęty terenem zamku Tower of London, miejsce pochówku wielu sławnych osobistości ściętych za panowania Henryka VIII, Edwarda VI, Marii I i Elżbiety I. Zarys historii Wzniesiony jeszcze za czasów królów anglosaskich kościółek został przebudowany w latach 1519-1520 na zamówienie króla Henryka VIII jako anglikański kościół parafialny dla mieszkańców zamku Tower (urzędników królewskich i żołnierzy z kompanii Yeomen Warders oraz ich rodzin). Początkowo znajdował się poza murami Tower i został włączony w teren zamkowy za rozbudowy zamku w czasach panowania króla Henryka III. Znajduje się jako tzw. Royal peculiar pod bezpośrednią jurysdykcją aktualnie panującego monarchy brytyjskiego. Nazwa nawiązuje do epizodu z życia św. Piotra, więzionego w kajdanach w Jerozolimie przez króla Judei Heroda. Nieopodal kościółka znajduje się miejsce kaźni wielu znanych osób, zdekapitowanych lub więzionych w zamku Tower za czasów dynastii Tudorów. Zwłoki ich chowano w jego podziemiach. Należą do nich m.in.: Anna Boleyn, małżonka Henryka VIII; Katarzyna Howard, małżonka Henryka VIII; Jane Grey, królowa Anglii przez 9 dni; Tomasz More, kanclerz Henryka VIII, Święty katolicki; John Fisher, Święty katolicki; Filip Howard, arystokrata angielski, Święty katolicki. Przy restauracji kościółka w roku 1876 odnaleziono i zidentyfikowano szczątki Anny Boleyn i Katarzyny Howard i pochowano je w osobnej, opatrzonej okazałym epitafium krypcie przed głównym ołtarzem. Na zachodniej ścianie kościółka umieszczono tablicę z nazwiskami znanych osobistości pochowanych tam między 1534 i 1747. Przypisy Bibliografia Strona o kaplicy (ang.). toweroflondontour.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-03)].