Heckington Windmill

Heckington Windmill – wiatrak we wschodniej Anglii, w hrabstwie Lincolnshire, położony we wsi Heckington. Jest to jedyny w pełni zachowany wiatrak o ośmiu skrzydłach na terenie Wielkiej Brytanii. Wzniesiony w 1830 roku, wykorzystywany był komercyjnie jako młyn zbożowy do 1946 roku. Wpisany jest do rejestru zabytkowych budynków jako obiekt klasy I (najwyższej). Budynek stanowi własność rady hrabstwa Lincolnshire, a dzierżawiony jest lokalnej organizacji non-profit Heckington Windmill Trust, która udostępnia go zwiedzającym. Historia Wieżę wiatraka wzniesiono w 1830 roku, jego uruchomienie nastąpiło trzy lata później. W pierwotnej konfiguracji wyposażony był w śmigło o pięciu skrzydłach. W 1890 roku został uszkodzony przez porywisty wiatr, który zmiótł głowicę (czapę) wraz ze śmigłem. Naprawiony w 1892 roku, poprzez instalację głowicy i ośmioskrzydłowego śmigła z rozebranego wiatraka w pobliskim Bostonie. Produkcja dzienna mogła przekraczać 5 ton mąki dziennie. Wiatrak zakończył działalność w 1946 roku. W 1953 roku obiekt został nabyty przez radę hrabstwa Kesteven (Kesteven County Council), a w następstwie reformy administracyjnej w 1974 roku przeszedł na własność rady hrabstwa Lincolnshire (Lincolnshire County Council). Ponowne uruchomienie wiatraka nastąpiło po renowacji w 1986 roku. Funkcjonowanie wiatraka kilkukrotnie przerywano – w latach 1999–2004 ze względu na zużycie techniczne budynku (remont sfinansowany dzięki grantom od władz samorządowych oraz English Heritage), w latach 2010–2014 z powodu złej kondycji skrzydeł (prace naprawcze wsparte grantem Heritage Lottery Fund) i po raz kolejny od 2019 roku, gdy podczas nawałnicy uszkodzeniu uległa część mechanizmu młynarskiego. Wnętrze wiatraka udostępnione jest do zwiedzania. W budynku prowadzona jest działalność młynarska, ze względu na uszkodzenie głównego mechanizmu wiatraka, przy użyciu młynów silnikowych. Opis Wiatrak położony jest we wsi Heckington, w bliskim sąsiedztwie stacji kolejowej. Jest to wiatrak typu holenderskiego – o nieruchomym korpusie i obrotowej głowicy. Wieża o konstrukcji ceglanej, pokryta powłoką bitumiczną, ma sześć kondygnacji i wysokość przekraczającą 20 m. Głowica ma konstrukcję drewnianą. Śmigło o ośmiu skrzydłach napędza pięć par kamieni młyńskich. Na tyle głowicy, prostopadle do śmigła głównego umieszczone jest mniejsze śmigło, które służy obracaniu głowicy w stronę wiejącego wiatru. Wiatrak w Heckington jest jedynym w pełni zachowanym (wraz ze śmigłem) wiatrakiem o ośmiu skrzydłach na terenie Wielkiej Brytanii. Konstrukcja ta była rzadko stosowana – w samej Anglii odnotowano w przeszłości jedynie sześć innych takich wiatraków. Zdecydowana większość wiatraków wyposażona była w śmigła czteroskrzydłowe, spotykane były też konstrukcje o dwóch, pięciu i sześciu skrzydłach. Choć większa liczba skrzydeł miała w założeniu zwiększać wydajność wiatraka, w praktyce najbardziej optymalnymi konfiguracjami w pozyskiwaniu energii wiatru były śmigła pięcio- i czteroskrzydłowe, co wykazały m.in. badania Johna Smeatona. Poza Wielką Brytanią wiatraki o ośmiu skrzydłach znajdują się m.in. w Middletown, w amerykańskim stanie Rhode Island (Boyd′s Windmill) oraz w skansenie na wyspie Kiży w Rosji. Przypisy