NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Риверсайд (стадион)

«Ри́версайд» (англ. Riverside Stadium) — футбольный стадион в Мидлсбро, Англия. Домашний стадион футбольного клуба «Мидлсбро» с момента постройки — 1995 года. Текущая вместимость 35 100 человек, хотя есть разрешение на расширение до 42 000 мест, если потребуется. Это был первый стадион, разработанный и построенный так, как того требовал доклад Тейлора. История Стадион был построен, чтобы заменить Эйрсом Парк после Доклада Тейлора, который требовал, чтобы все футбольные стадионы были оборудованы только сидячими местами. Мидлсбро был неспособен расширить текущий стадион за пределы занимаемого участка из-за его местоположения в жилой зоне, а расширение стадиона вверх ограничивало вместимость до 20 000 мест. Чиновниками клуба было принято решение построить абсолютно новый стадион. Корпорация «Тиссайд девелопмент» предложила им для развития участок Миддлхэвен у реки Тис. Новый стадион на 30 000 мест был построен за скромные 16 миллионов фунтов в рекордный срок — 32 недели. Летом 1998 года к западной трибуне было добавлено ещё 5 000 мест. Название стадиона было выбрано поклонниками клуба, после голосования во время заключительной игры на Эйрсом Парк. Другие названия, доступные для голосования были — Миддлхэвен, Эримус и Тиссайд. Стадион был открыт под именем Селлнет Риверсайд (а затем Бритиш Телеком Селлнет Риверсайд) в обмен на спонсорскую поддержку в 3 миллиона фунтов от компании Селлнет по контракту, окончившемуся после сезона 2001-02. Первая игра была против Челси в присутствии 28 286 зрителей (самая высокая домашняя посещаемость за 14 лет) 26 августа 1995 года. Мидлсбро выиграл игру 2:0, и Крейг Хигнетт имел честь забить первый гол на новом стадионе, Ян Оге Фьёртофт забил второй. В 2005 году были возрождены старые ворота с Эйрсом Парк, которые надежно хранились, пока клуб проходил реорганизацию. Они были установлены за пределами Риверсайд как новый вход, напоминающий о прошлом клуба. В июле 2008 года, совет директоров Мидлсбро предоставил разрешение на планировочные работы по строительству ветряной турбины на участке стадиона, высотой 125 метров и производимой мощностью 3 мегаватта электричества. Турбина будет использоваться для питания стадиона, а избыток, продаваться Единой энергосистеме. Международные матчи Как и его предшественник Эйрсом Парк, Риверсайд принимал международные матчи. Во время строительства нового стадиона «Уэмбли» сборная Англии совершила поездку по стране, играя на разных стадионах. Риверсайд был выбран на квалификационную игру к Чемпионату Европы 2004 года, против Словакии, которая состоялась 11 июня 2003 года. Англия выиграла встречу 2:1 благодаря двум забитым голам Майкла Оуэна после того, как Владимир Яночко вывел Словакию вперед. Средняя посещаемость Английская Премьер-лига: Чемпионшип: Примечания Ссылки Страница на сайте футбольного клуба Мидлсбро (англ.)
Riverside Stadium

Riverside Stadium är en fotbollsarena i Middlesbrough i England. Den är hemmaarena för Middlesbrough FC. Arenan byggdes under 1994 och öppnades i augusti året efter. Den ersatte Ayresome Park, efter att denna blivit omodern då krav ställts på att endast sittande publik tillåts på arenor för elitfotboll. Publikkapaciteten är 35 100 åskådare. Middlesbrough Women anslöt sig till Middlesbroughs herrlag i maj 2023 och spelar nu utvalda matcher på Riverside Stadium. Referenser Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Riverside Stadium.
Ріверсайд (стадіон)

«Ріверсайд» (англ. «Riverside Stadium») — футбольний стадіон у Мідлсбро, Англія. Відкритий 1995 року, вміщує 33 746 глядачів. Є домашньою ареною клубу «Мідлсбро». Міжнародні матчі Джерела «Ріверсайд» на сайті structurae.net (англ.) (нім.) (фр.)
Edgbaston Waterworks

Edgbaston Waterworks (també coneguda com a Edgbaston Pumping Station, Estació de bombeig d'Edgbaston; referència SP0455386465) és un edifici situat a l'est de l'Edgbaston Reservoir, dues milles a l'oest del centre de Birmingham, a Anglaterra. El complex va ser dissenyat per John Henry Chamberlain i William Martin al voltant del 1870. L'edifici on s'hi troba la maquinària, la sala de calderes i la xemeneia estan categoritzats com edificis de Grau II. S'ha suggerit, però no provat del tot, que les torres de Perrott's Folly i Edgbaston Waterworks podrien haver influenciat les referències a les dues torres a les obres de J. R. R. Tolkien, el qual va viure a la zona quan era petit. Referències i bibliografia Referències Bibliografia A Guide to the Buildings of Birmingham, Peter Leather, ISBN 0-7524-2475-0 Enllaços externs Birmingham City Council article on The Two Towers book, with old photo taken from Perrot's Folly a Wayback Machine (archived 4-2-2009) Plantilla:IoE
Edgbaston Waterworks

Edgbaston Waterworks (Edgbaston Pumping Station) (grid reference SP0455386465) lies to the east of Edgbaston Reservoir, two miles west of the centre of Birmingham, England. The buildings were designed by John Henry Chamberlain and William Martin around 1870. The engine house, boiler house, and chimney are Grade II listed buildings. The site is operated by Severn Trent Water. Despite the close proximity to Edgbaston Reservoir there is no current or historical connection of the water. This waterworks manages domestic water supply whereas the reservoir was built to feed the canal system. It has been suggested, but not proven, that the towers of Perrott's Folly and Edgbaston Waterworks may have influenced references to towers in the writings of J. R. R. Tolkien, who lived nearby as a child. See also Birmingham Corporation Water Department Perrott's Folly References Sources A Guide to the Buildings of Birmingham, Peter Leather, ISBN 0-7524-2475-0 External links Birmingham City Council article on The Two Towers book, with old photo taken from Perrot's Folly at the Wayback Machine (archived 4 February 2009) Historic England. "Details from listed building database (1343154)". National Heritage List for England.
Estación de bombeo de Edgbaston

La estación de bombeo de Edgbaston (Edgbaston Waterworks en inglés) es una estación de bombeo que se encuentra al este del depósito de Edgbaston, tres kilómetros al oeste del centro de Birmingham, en Inglaterra. Los edificios fueron proyectados por John Henry Chamberlain y William Martin hacia 1870. El edificio de motores, la sala de máquinas y la chimenea tienen la catalogación de Grade II listed buildings. La planta está explotada por la empresa Severn Trent Water. A pesar de la cercanía al depósito de Edgbaston, no hay relación histórica o funcional entre ambas instalaciones: ese bombeo da presión de suministro de agua potable, mientras que el depósito fue construido para alimentar el sistema de canales. Se ha sugerido,​​ pero no probado, que las torres de Perrott's Folly y Edgbaston Waterworks podrían haber sido la inspiración o referencia de Las dos torres de los textos de J. R. R. Tolkien, que vivió de niño en las inmediaciones. Véase también Perrott's Folly Referencias Bibliografía A Guide to the Buildings of Birmingham, Peter Leather, ISBN 0-7524-2475-0 Enlaces externos Artículo del Ayuntamiento de Birmingham sobre Las dos torres, con una foto antigua de Perrot's Folly Archivado el 4 de febrero de 2009 en Wayback Machine. Severn Trent Water Imágenes del edificio
Església de Santa Margarida

L'Església de Santa Margarida, en anglès: Church of St Margaret, Westminster Abbey, està situada als terrenys de l'Abadia de Westminster sobre Parliament Square, i és una parròquia anglicana de la House of Commons of the United Kingdom a Londres. Està dedicada a Margarida d'Antioquia. Història i descripció Va ser fundada al segle xii per monjos benedictins, St Margaret va ser reconstruïda des de 1486 a 1523. Esdevingué l'església parroquial del Palau de Westminster el 1614, quan els Puritans del segle xvii, descontents amb la molt litúrgica Abadia, escolliren mantenir serveis Parlamentaris en la més "adequada" St Margaret's: una pràctica que ha continuat des d'aleshores. La torre nord-oest va ser reconstruïda per John James entre 1734 i1738; al mateix temps tota l'estructura va ser encastada amb pedra de Portland. Galeria Referències Enllaços externs Guide to St. Margaret's Memorials of St. Margaret's church, Westminster, comprising the parish registers, 1539–1660, and other churchwardens' accounts, 1460–1603 Arxivat 2013-01-12 at Archive.is Deanery of Westminster (St Margaret) Arxivat 2016-09-30 a Wayback Machine.
Kostel svaté Markéty (Westminster)

Anglikánský kostel sv. Markéty Antiochijské v londýnské čtvrti Westminster je nejznámější kostel tohoto zasvěcení ve Velké Británii. Nachází se na náměstí Parliament Square a je farním kostelem pro Dolní sněmovnu Spojeného království. Původně byl založen ve 12. století benediktiny, poté přestavěný v letech 1486 až 1523. Bylo zde pohřbeno několik osobností, na malém hřbitově při tomto kostele byl do společného hrobu pro zvláště nemajetnou chudinu pohřben také český malíř Václav Hollar. V roce 1661 byly na příkaz krále Karla II. přeneseny na neoznačené místo u kostela ostatky 19 poslanců dříve pohřbených ve Westminsterském opatství. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel svaté Markéty na Wikimedia Commons
St. Margarets Kirke

St. Margarets kirke er en anglikansk kirke i City of Westminster i London. Den ligger ved siden af Westminster Abbey på Parliament Square og er sognekirke for Det britiske parlament. Kirken er viet til Margaret af Skotland. Den første kirke på stedet blev grundlagt i det 12. århundrede som en katolsk sognekirke for området omkring Westminster Abbey. Den blev bygget på ny mellem 1486 og 1523. I 1614 bestemte puritanerne, som var misfornøjet med den højkirkelige Westminster Abbey, at den skulle være sognekirke for parlamentet. Det nordvestlige tårn blev bygget af John James fra 1734 til 1738, og hele kirken blev beklædt med portland-sten. Både den østlige og den vestlige portiko blev bygget til senere. I 1877 blev interiøret kraftigt ændret af sir George Gilbert Scott, men mange elementer fra Tudortiden er bevaret. Blandt seværdigheder i kirken er østvinduet fra 1509 med flamsk glasmaleri, som blev indsat til minde om forlovelsen mellem Katharina af Aragonien og Arthur Tudor. Der er også vinduer til minde om William Caxton, Englands første trykker som blev begravet i kirken i 1492; sir Walter Raleigh som blev begravet der i 1618 og digteren John Milton som tilhørte menigheden. Kirken bruges til bryllupper i de øvre samfundslag, og blandt andet blev Samuel Pepys og sir Winston Churchill gift her. I 1987 blev kirken sammen med Westminster Abbey og Palace of Westminster en del af UNESCOs Verdensarvsliste.
St Margaret’s Church

Die St Margaret’s Church ist eine anglikanische Kirche in London. Sie befindet sich im Stadtteil Westminster am Parliament Square, unmittelbar neben der Westminster Abbey und gegenüber dem Palace of Westminster. Es ist die Pfarrkirche des britischen Parlaments und der Margareta von Antiochia geweiht. Geschichte Sie wurde ursprünglich im 12. Jahrhundert als Pfarreikirche der umliegenden Gegend gegründet und von 1486 bis 1523 vollständig neu errichtet. 1614 wurde St Margaret’s die offizielle Pfarrkirche des Parlaments; die Puritaner waren unzufrieden mit dem Prunk in der benachbarten Westminster Abbey und zogen es vor, die Parlamentsgottesdienste in der „geeigneteren“ St Margaret’s Church abzuhalten. Eine Tradition, die bis heute aufrechterhalten wird. John James errichtete zwischen 1734 und 1738 den nordwestlichen Turm neu, gleichzeitig wurde die gesamte Fassade mit Portland-Kalkstein neu eingekleidet. Der Innenraum erhielt sein heutiges Aussehen 1877 nach der Renovierung durch George Gilbert Scott. St Margaret’s Church verfügt über eine seltene 4-fach-Sonnenuhr. An jeder Seite ihres Turmes, selbst an der Nordwand, ist eine Sonnenuhr angebracht. Auf dem Foto ist das blaue Zifferblatt der westlichen Uhr zu sehen. Sehenswert ist das östliche Fenster mit flämischer Glasmalerei aus dem Jahr 1509, angefertigt in Erinnerung an die Verlobung von Arthur Tudor, dem älteren Bruder von Heinrich VIII., mit Katharina von Aragon. Andere Glasfenster erinnern an William Caxton, den ersten englischen Buchdrucker, Sir Walter Raleigh, der hier 1618 begraben wurde, und an den Poeten John Milton, ein Mitglied der Kirchgemeinde. Zu den Personen, die in der Kirche ihre letzte Ruhestätte fanden, gehören der böhmische Kupferstecher Wenzel Hollar, die frühe Feministin Elizabeth Elstob sowie der Musiker und Abolitionist Ignatius Sancho. Zahlreiche Berühmtheiten wurden auch in St Margaret’s getraut, darunter Samuel Pepys und seine Frau sowie Winston Churchill und Clementine Hozier. Das Ensemble aus St Margaret’s Church, Westminster Abbey und Palace of Westminster wurde von der UNESCO zum Weltkulturerbe erklärt. Orgel Die Orgel wurde 1801 von dem Orgelbauer George England erbaut. Das Instrument hat 22 Register auf zwei Manualen und Pedal. Einzelnachweise Weblinks Beschreibung der Kirche (engl.)
Iglesia de Santa Margarita (Westminster)

La iglesia anglicana de Santa Margarita, en Westminster, históricamente parte de los cientos de Ossulstone del condado de Middlesex,​ está situada en los terrenos de la abadía de Westminster en Parliament Square y es la iglesia del Parlamento Británico. Está dedicada a Margarita de Antioquía.​ Fue fundada en el siglo xii por monjes benedictinos, para que las poblaciones que vivían en los alrededores de la abadía de Westminster​ pudieran dar culto por separado en su propia iglesia más simple. Fue reconstruida entre 1486 a 1523. Se convirtió en la parroquia del palacio de Westminster en 1614, cuando los puritanos del siglo xviii muy descontentos con la liturgia de la abadía, optaron por celebrar servicios en Santa Margarita,​ una práctica que desde entonces ha seguido. La torre noroeste fue reconstruida por John James entre 1734 y 1738, así como toda la estructura que se construyó con piedra de Portland. Tanto el porche oriental como el occidental se añadieron más tarde por J.L. Pearson. El interior de la iglesia fue restaurado y modificado en gran medida por George Gilbert Scott en 1877,​ en el contexto de las restauraciones victorianas, a pesar de que muchas de las características Tudor se han mantenido. Algunas de las características más notables son: la ventana oriental de 1509 de cristal flamenco, creada para recordar los esponsales de Catalina de Aragón con el príncipe Arturo Tudor,​ el hermano mayor de Enrique VIII. Otras ventanas conmemoran a William Caxton, dueño de la primera imprenta británica, que fue enterrado en la iglesia en 1491; Walter Raleigh, ejecutado en el Old Palace Yard​ y enterrado en la iglesia en 1618, y el poeta John Milton, un fiel de la iglesia. El coleccionista Henry Constantine Jennings también está enterrado allí.​ La iglesia ha sido un lugar muy común para las bodas, entre ellas las de Samuel Pepys​ y Winston Churchill.​ El conjunto de Santa Margarita, el palacio de Westminster y la abadía de Westminster son Patrimonio de la Humanidad desde 1987.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Iglesia de Santa Margarita. Guía de Santa Margarita.
Crkva sv. Margarete u Westminsteru

Anglikanska crkva sv. Margarete nalazi se unutar Westminsterke opatije na Parlamentarnom trgu i župna je crkva Britanskog parlamenta u Londonu. Povijest Crkvu su u 12. st. izgradili Benediktinci kako bi se građani Ossulstonea (u Middlesexu) mogli odvojeno moliti u svojoj župnoj crkvi. Crkva je obnovljena od 1486. do 1523. god. u stilu kasne engleske gotike (Tudor style), a župnom crkvom Westminsterske palače postala je 1614. god. jer je Puritancima smetala previše "liturgijsko" održavanje mise u opatijskoj crkvi. Od tada je upravitelj ove crkve i kanon Westminsterske opatije. Sjeverozapadni toranj je obnovio arhitekt John James od 1734. do 1738. god., i u isto vrijeme crkva je obložena portlandskim kamenom, a dodani su istočni i zapadni trijem. God. 1877., crkvu je značajno obnovio i dijelom promijenio Sir George Gilbert Scott, ali sačuvavši odlike Tudor arhitekture iz 15. st. Odlike Najznamenitije u crkvi je flamanski vitraj iz 1509. god. kojim se slave zaruke Katarine Aragonske s Kraljevićem Arturom, starijim bratom Henrika VIII. U crkvi su sahranjene mnoge značajne osobe iz engleske povijesti kao što su parlamentarac Walter Raleigh te pjesnik John Milton. Vanjske poveznice Vodič kroz Crkvu sv. Margarete u Westminsteru Arhivirana inačica izvorne stranice od 3. srpnja 2014. (Wayback Machine)
St Margaret's Church (Westminster)

St Margaret's Church is een anglicaans gotisch kerkgebouw in het Londense stadsdeel Westminster. Het is de parochiekerk van het Britse Lagerhuis. De kerk staat aan het Parliament Square naast de Westminster Abbey en tegenover het Westminster Palace, ook wel bekend als de Houses of Parliament. Samen met deze twee gebouwen behoort de kerk sinds 1987 tot het werelderfgoed van UNESCO. Geschiedenis De kerk werd waarschijnlijk gesticht aan het einde van de elfde eeuw als parochiekerk, om zo te voorkomen dat de inwoners van Westminster de diensten in Westminster Abbey zouden verstoren. Het schip van dit romaanse gebouw werd in het midden van de veertiende eeuw vervangen door een in perpendicularstijl. Tussen 1486 en 1523 werd St Margaret's volledig herbouwd in deze stijl. In de zeventiende eeuw kozen de puriteinen haar als de officiële kerk van het Lagerhuis. De imposante Westminster Abbey voldeed namelijk niet aan de eisen van soberheid die zij aan een kerk stelden. Sindsdien vervult St Margaret's deze functie. Tussen 1734 en 1738 werd de toren vernieuwd door John James. Tegelijkertijd werd het hele gebouw bekleed met Portlandsteen. De portalen werden in de negentiende eeuw toegevoegd door John Loughborough Pearson. Het interieur kreeg in 1877 zijn huidige uiterlijk bij een renovatie door George Gilbert Scott. Het gebouw St Margaret's Church heeft aan alle vier de zijden een blauwe zonnewijzer, dus ook – wat vrij uitzonderlijk is – aan de noordzijde. Het oostelijke venster bevat Vlaams gebrandschilderd glas uit 1509, ter herinnering aan de verloving van Arthur Tudor, de oudere broer van Hendrik VIII met Catharina van Aragon. Andere vensters zijn geplaatst ter herinnering aan William Caxton, de eerste boekdrukker in Engeland, Walter Raleigh – die in 1618 in de kerk begraven werd – en de dichter John Milton, die tot de parochie behoorde. De kerk is door verschillende beroemde personen gebruikt als trouwkerk. Onder anderen Samuel Pepys en Winston Churchill huwden hier met hun echtgenotes. Externe link (en) Website St. Margaret's
Kościół św. Małgorzaty w Londynie

Kościół św. Małgorzaty w Londynie (ang. Church of St Margaret) – kościół na terenie Opactwa Westminsterskiego, przy Parliament Square w Londynie, noszący wezwanie świętej Małgorzaty Antiocheńskiej. Jest zabytkiem klasy I. Historia Świątynia została wybudowana w XII wieku przez mnichów benedyktyńskich. Od 1614 roku stanowi kościół parafialny Pałacu Westminsterskiego. Stała się nim, gdyż purytanie nie byli zadowoleni z ceremonii odprawianych w Westminster Abbey i postanowili, że St Margaret’s będzie bardziej odpowiadała ich potrzebom. Historycznie leżała na terenie obszaru Ossulstone znajdującego się w hrabstwie Middlesex. W latach 1486–1523 doszło do jej przebudowy, za namową króla Henryka VII, a nowy kościół, który w dużej mierze zachował się do dziś, został konsekrowany 9 kwietnia 1523 r. Kościół był miejscem wielu znaczących wydarzeń, w tym zaręczyn Katarzyny Aragońskiej z Henrykiem VIII, które upamiętniono w 1509 r. istniejącym do dziś witrażem. W Wielkanoc 1555 roku były mnich benedyktyński William Flower zaatakował w kościele księdza, który udzielał sakramentu. Został uznany za heretyka i spalony na stosie przed kościołem. Świątynia była wielokrotnie przebudowywana. W latach 1734–1738 północno-zachodnia wieża została przebudowana według projektów Johna Jamesa; w tym samym czasie cała elewacja została pokryta kamieniem portlandzkim. Zarówno wschodnia, jak i zachodnia kruchta zostały dodane później, według projektu JL Pearsona. W latach 70. XIX w. gruntownie odrestaurowano i zmieniono do obecnego wyglądu wnętrze kościoła, według projektu George’a Gilberta Scotta. Zachował on elementy poprzedniego wystroju, w tym okna witrażowe upamiętniające m.in. Johna Miltona i admirała Roberta Blake’a. Organy kościelne były wzmiankowane w 1830. Obecne zbudowano w połowie XIX w., a później przebudowywano. W latach 70. XX w. zlikwidowano tutejszą parafię, zaś budynek kościoła przeszedł pod zwierzchnictwo dziekana i kapituły sąsiadującego Opactwa Westminsterskiego. W 1987 kościół wraz z pobliskim pałacem i opactwem został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Śluby Oprócz zawierania małżeństwa przez miejscowych parafian, kościół od dawna jest miejscem ślubów towarzyskich, ponieważ członkowie Parlamentu i urzędnicy Izby Lordów oraz Izby Gmin mogą zdecydować się na zawarcie w nim związku małżeńskiego. Do znanych należą m.in.: 5 lipca 1631: Edmund Waller i Anne Banks, 1 grudnia 1655: Samuel Pepys i Elisabeth Marchant de St. Michel, 12 listopada 1656: John Milton i Katherine Woodcock, 8 grudnia 1891: Jan Henryk XV Hochberg i Maria Cornwallis-West 12 września 1908: Winston Churchill i Clementine Hozier, 21 kwietnia 1920: Harold Macmillan i Lady Dorothy Cavendish, 18 lipca 1922: Lord Louis Mountbatten i Edwina Ashley. 8 października 1993: David Armstrong-Jones, wicehrabia Linley i Lady Serena Stanhope. Pochówki Świątynia jest miejscem pochówku takich osób jak pierwszy brytyjski drukarz William Caxton, Walter Raleigh, John Milton, admirał Robert Blake, baron John Sutton i jego żona Cicely Grey, hrabia William Murray, Edward Grimeston i biskup Nicholas Clagett. Galeria Przypisy
Igreja de Santa Margarida (Westminster)

A Igreja de Santa Margarida (em inglês, St. Margaret's Church) é uma igreja anglicana situada em Westminster, ao lado da Abadia de Westminster, e faz parte do sítio Palácio de Westminster, Abadia de Westminster e Igreja de Santa Margarida, patrimônio mundial da UNESCO. A igreja foi fundada por monges beneditinos que viviam perto da Abadia de Westminster, no século XII. Foi reconstruída entre 1486 e 1523. Em 1614, os puritanos insatisfeitos com o serviço litúrgico da Abadia de Westminster, transformaram a Igreja de Santa Margarida na igreja do parlamento. A igreja tem sido ao longo dos séculos um lugar comum para casamentos, incluindo os de Samuel Pepys e de Winston Churchill. Galeria de imagens Ligações externas «Guia da St. Margaret's Church»
Церковь Святой Маргариты

Церковь Святой Маргариты в Вестминстере (St Margaret’s, Westminster) — позднеготическая церковь на территории Вестминстерского аббатства, выходящая фасадом на Парламентскую площадь. Наряду с Вестминстерским дворцом и аббатством относится к Всемирному наследию. История История церкви начинается в XII веке, когда бенедиктинцы построили в Лондоне первую церковь во имя Маргариты Антиохийской. Она была выстроена заново при первых Тюдорах (в 1486—1523 годах), а в XVII веке по настоянию пуритан сделалась приходской для членов Британского парламента. В 1730-е годы храм был облицован светлым портлендским известняком, одна из башен подверглась перестройке. В XIX веке к церкви пристроили притворы, был совершенно обновлён её интерьер. Известные люди В церкви св. Маргариты похоронены Уильям Кэкстон и Уолтер Рэли, о чём напоминают фигурные витражи с их изображениями. Также здесь похоронен Джон Чамбер, священнослужитель, врач Генриха VII и Генриха VIII. Здесь по традиции венчались многие поколения английской аристократии, и в их числе Уинстон Черчилль. Известностью пользуется церковный орган. См. также Церковь Святой Маргариты (Лотбери, Лондон) Примечания Ссылки Церковь на сайте Вестминстерского аббатства