NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Chiswick Park

Chiswick Park je architektonicky upravený soubor administrativních objektů v západním Londýně. Kancelářský komplex byl navržen sirem Richardem Rogersem a vybudován v letech 1999–2012. Projekt dostal ocenění od Civic Trust, registrované charitativní organizace. Popis Společný park mezi budovami spojuje opticky všechny budovy v ucelený areál. Centrálním prvkem úpravy zahrady je rozlehlá vodní nádrž s vysokou a širokou vodní kaskádou. Plochy určené jako odpočívadla a cesty jsou zhotoveny ze dřeva. Vodní plochu překlenují mosty a na některých místech jsou vytvořeny víceúrovňové terasy a pobytové schody. Síť dřevěných cest doplňují také cesty mlatové a dlážděné. V návrhu byly vyprojektovány i výsadby jehličnatých a stálezelených rostlin. Součástí parku je i výrazně barevné noční osvětlení ploch a stromů. V areálu je použito kamenných bloků, společně účinkujících nebo soliterně umístěných velkých kamenů ale i menších ploch s oblázky. V blízkosti jsou parkovací plochy a podzemní dráha. Výsadba je pojata jako ukázka vhodného a přirozeného začlenění částí přírody jako jsou velké stromy, vodopády a vodní plochy do velkoměsta. Chiswick Business Park byl navržen na konci devadesátých let (1999), tedy v době kdy nebyla současná změna klimatu obecně považovaná za velmi důležitou. Chiswický park téměř nepotřebuje čerpat vodu z vnějších zdrojů, většina vody je přirozeně zadržována. Ocenění Areál byl oceněn mnoha cenami, například i cenou za krajinářskou architekturu BALI National Landscaping Award 2002, RIBA Award 2003 nebo cena za nejlepší spekulativní budovu vně vnitřního Londýna OAS (Office Agents Society) Best Speculative Building Outside Central London 2006. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chiswick Business Park na Wikimedia Commons (anglicky) west8.nl Archivováno 4. 10. 2013 na Wayback Machine. (anglicky) chiswick business park Archivováno 5. 10. 2013 na Wayback Machine. (anglicky) obrázky nočního osvětlení
Chiswick Business Park

Chiswick Business Park is a business park in Gunnersbury, West London, fronting on to Chiswick High Road. History Bus maintenance site The land on which the Chiswick Business Park was built had been owned by the Rothschild family and planted as orchards in the 19th century. In 1921, the London General Omnibus Company opened a 33-acre bus maintenance facility on a site bounded by Chiswick High Road to the south, the North London line to the east and the Piccadilly line to the north. At its peak it employed 3,500 men, by 1985 it was down to 700. It was closed by London Regional Transport in 1990. Design and construction In 1990–1991, architects Terry Farrell & Partners designed a master plan for a Stanhope and Trafalgar House consortium for the site with buildings designed by Foster Associates and Peter Foggo around the main piazza, and others by Rogers Stirk Harbour + Partners and ABK Architects around a smaller square to one side. Outline planning permission was granted in 1991 for 11 buildings to be built. In 1996, Kværner took ownership of the site, selling it in 1999 to the Chiswick Park Unit Trust led by Schroders and Aberdeen Property Investors with Stanhope as development manager. Rogers Stirk Harbour + Partners was commissioned to prepare a new master plan. The first building was completed at the Chiswick High Road end in December 2000 with a further 11 built in stages, the last being completed in September 2015. Buildings range in height from four to twelve floors. The Chiswick Park Unit Trust sold the park to the Blackstone Group in January 2011. Blackstone sold the property to China Investment Corporation in January 2014. Blackstone retained ownership of building 7, until selling it in February 2020 to Stanhope, while building 8 is owned by Abrdn. Footbridge Chiswick Park Footbridge, to the north of the Gunnersbury Triangle Nature Reserve, was opened in January 2019 to connect the business park with Chiswick Park tube station. Reception The Buildings of England calls the architectural lineup "a galaxy of famous names", contrasting the park's coherent layout with the unplanned office blocks that had "sprouted up haphazardly" in the rest of Gunnersbury. Tenants Tenants in 2021 include CBS, Danone, Ericsson, Foxtons, IMG, Intelsat, Otis, Paramount Pictures, PepsiCo, Seadrill, Singapore Airlines, Starbucks, Tullow Oil and United International Pictures. Richmond, The American International University in London announced they would be moving into the business park in September 2022. References External links Media related to Chiswick Park at Wikimedia Commons
St Stephen's, Twickenham

St Stephen's, Twickenham, is a Church of England church on Richmond Road in East Twickenham in the London Borough of Richmond upon Thames. Its vicar is Libby Talbot. The congregation dates from 1720 when a chapel was founded on what was to become Montpelier Road. The building, which dates from 1874 and is Grade II listed, was designed by T. M. Lockwood and T. H. Mawson. The chancel was added in 1885 and the tower in 1907. Most of the stained glass windows are by Alfred Octavius Hemming (1843–1907). The organ, installed in 1889, is one of the best preserved Henry Willis & Sons organs in London. St. Stephen's School, Twickenham, a mixed, state-run, Church of England primary school on Winchester Road, is affiliated with St Stephen's Church and regularly holds events there. References External links Official website
The Only Running Footman

The Only Running Footman (also referred to as The Footman) is a public house in Charles Street, Mayfair, long famous for its sign, which used to read, in full, I am the only Running Footman. At 24 characters, this was the longest pub name in London until modern pubs were created with fanciful names (such as Chelsea's The Ferret and Firkin in The Balloon Up The Creek). Formerly the "Running Horse", the establishment was first built in 1749 and rebuilt in the 1930s. The pub is variously said to be named after a retired footman who bought the establishment and named it after himself, or via its then owner William Douglas, 4th Duke of Queensberry, who employed a footman "said to be able to keep up a respectable 8 mph". Footmen were originally employed to run ahead of a carriage to ensure the way was clear. As roads got better and clearer the demand for their services fell away and many were re-employed as household servants. The pub is believed to have been the inspiration for the Junior Ganymede Club, a fictional club in P. G. Wodehouse's Jeeves stories. It is a significant location in Martha Grimes's 1986 mystery novel I Am the Only Running Footman, which takes its title from the pub. References
Tottenham Park Cemetery

Tottenham Park Cemetery is a small (2.4 hectares) burial ground in Edmonton, in the London Borough of Enfield. It was opened in 1912 by the Tottenham Park Cemetery Company, and originally used as a paupers' cemetery. It is owned by Tottenham Park Cemetery Ltd and is used as a mixed faith burial ground. Architecture A small brick chapel (disused and derelict) is situated on a central drive lined with lime trees. It is similar in style to chapels of Surbiton Cemetery, Streatham Park Cemetery (also known as the South London Crematorium and Streatham Vale Cemetery) all designed by architect John Bannen. Closure After safety concerns were raised by members of the community with Enfield Council, the owners took the decision to close the cemetery on 16 February 2018 to protect the public. Tottenham Park Cemetery is in contact with the local authority to discuss proposals to completing remedial works and opening the site as soon as possible. Controversy In September 2018, the police opened an investigation following reports that the cemetery had been unearthing remains without permission and refusing the space for new graves. In the United Kingdom, it is against the Burial Act 1857 to remove buried human remains without a licence from the Secretary of State responsible, or permission from the Church of England if it is consecrated ground. Sources Webb C, revised ed. of Wolfston, P, Greater London Cemeteries and Crematoria, Society of Genealogists, 3rd ed. 1994; Hugh Meller & Brian Parsons, 'London Cemeteries, An Illustrated Guide and Gazetteer', 4th edition (The History Press, 2008); The Paul Drury Partnership for LB Enfield, 'Montagu Road Cemeteries Conservation Area Character Appraisal', 2006 References External links Derelict places-Tottenham Park Cemetery
200 Aldersgate

200 Aldersgate is a 434,005 sq ft office building in the City of London. Proposed in 1983, designed by the architects Fitzroy Robinson & Partners, and built in 1991–92, the building was the headquarters of legal firm Clifford Chance before it moved to Canary Wharf. It was extensively redeveloped by Helical Bar in 2010, in conjunction with architects Morey Smith. The refurbishment included two large new reception and lobby areas, a cycle store for 220 bicycles with shower and changing facilities and, on the first floor, a new business lounge and café linking the two parts of the building. In 2013, 200 Aldersgate was purchased by AshbyCapital, a real estate investment advisory firm, which sold the property to Samsung SRA in 2018. 200 Aldersgate is recognisable by the neon artworks in its front windows. Measuring 2.5m in diameter, 'Revolution – in two parts' by Rob and Nick Carter, was commissioned by 200 Aldersgate in 2010. 200 Aldersgate is also known as one of three landmarks forming Stand Up To Cancer's London 3 Peaks Challenge. In 2014, 400 participants in the first ever challenge scaled The Gherkin and Heron Tower, before abseiling 56 metres down the outside of 200 Aldersgate. Major tenants Oxera Consulting LLP FTI Consulting Agence France-Presse Pret a Manger Virgin Active Rail Delivery Group Citizens Advice References External links Official website AshbyCapital Website
Potter Tarn

Der Potter Tarn ist ein See im Lake District, Cumbria, England. Der See liegt östlich von Staveley und westlich des Potter Fell. Der See wurde als Stausee für eine Papiermühle angelegt. Der Wasserstand des Sees wurde 1990 gesenkt, als seine Staumauer abgesenkt wurde und ein neuer Abfluss angelegt wurde. Die Ableitung eines unbenannten Flusses bildet den Zufluss an seiner Nordseite. Der Abfluss des Sees an seiner Ostseite vereinigt sich wieder mit dem unbenannten Fluss seines Zuflusses. In diesen Abfluss mündet auch der Abfluss des östlich gelegenen Gurnal Dubs. Der unbenannte Wasserlauf mündet bei Bowston nördlich von Burneside in den River Kent. Siehe auch Seen im Lake District Weblinks Potter Tarn auf Lakes, Meres, Tarns and Waters
Petrie Museum of Egyptian Archaeology

Das Petrie Museum of Egyptian Archaeology ist eine Einrichtung des University College London. Es handelt sich mit ca. 80 000 Objekten um eine der größten Sammlungen altägyptischer Funde außerhalb Ägyptens. Geschichte Der Grundstock der Sammlung stammt von Amelia Edwards, die ihre Sammlung 1892 an das University College mit der Einrichtung eines Lehrstuhls Ägyptologie schenkte. Ein anderer Teil des Museums ist die Privatsammlung von Flinders Petrie, der einen Großteil der Funde seiner Grabungen an diverse Museen in aller Welt verkaufte, aber auch einen Teil der Fundstücke für Lehrzwecke behielt. Seit 1913 ist die Sammlung dem Publikum zugänglich. Exponate Die Sammlung beinhaltet zahlreiche Funde aus Petries Grabungen (z. B. Amarna, Sedment, Koptos, Lahun), wobei der Schwerpunkt des Museums nicht die altägyptische Kunst, sondern Objekte des täglichen Lebens darstellen. Diese reichen von der Vorzeit bis in die Neuzeit. Ein weiterer Schwerpunkt der Sammlung sind Funde aus der ägyptischen Vorgeschichte. Seit 2002 findet sich die ganze Sammlung online. Das Museum beherbergt eine der größten Sammlungen von Mumienporträts weltweit, zwei der ältesten Gewänder aus Ägypten, die ältesten ägyptischen Eisenobjekte (Perlen aus Gerzeh, ca. 3300 v. Chr.), Architekturfragmente aus Koptos und einen Großteil der Papyri aus Lahun, darunter den ältesten gynäkologischen und den ältesten und einzigen tiermedizinischen Papyrus (Medizinische Papyri aus Lahun). In diesem Museum befindet sich auch das Fragment des Annalensteins der 5. Dynastie, der vermutlich einst im Sonnenheiligtum des Königs Niuserre (5. Dynastie) in Abusir aufgestellt war. Dieses in Fachkreisen als P1 bezeichnete Teilstück gehört möglicherweise wie auch der Kairostein (Kairo-Fragment Nr. 1) mit den Kairo-Fragmenten Nr. 2–5 und dem Palermostein (P) zu ein und demselben bedeutenden Annalen­stein, der die Namen der Könige (Pharaonen) aus prädynastischer Zeit bis zur 5. Dynastie (2504–2347 v. Chr.) enthielt. Weblinks Die Website des Museums Onlinekatalog der Sammlung Einzelnachweise
Museo Petrie

El Museo Petrie de Arqueología Egipcia y Sudanesa (en inglés, Petrie Museum of Egyptian and Sudanese Archaeology) está situado en Londres, Inglaterra, formando parte de la University College de Londres. El museo fue creado como ayuda a la enseñanza del departamento de Arqueología y Filología Egipcia de la universidad, al mismo tiempo que se constituía el departamento, en 1892. La colección inicial fue donada por la escritora Amelia Edwards. El primer profesor, Flinders Petrie, dirigió muchas e importantes excavaciones en Egipto y Oriente próximo, y en 1913 transfirió su colección de antigüedades egipcias a la universidad, transformando el museo en una de las principales colecciones exhibida fuera de Egipto. El museo contiene unos 80.000 objetos de todos los periodos del Antiguo Egipto. Desde comienzos de los años 1950 se alberga en un antiguo edificio que está abierto al público varios días a la semana. La universidad está trabajando actualmente para crear una nueva sede que acoja al Museo Petrie y sirva también como entrada pública a la universidad. Este edificio, que será llamado el Panopticon, tendrá también espacios para exposiciones temporales, salas de conferencias, salón de lectura, una zona para exhibir libros y manuscritos, y una cafetería. Tres plantas serán destinadas al Museo Petrie, y la colección estará, por primera vez, en exhibición pública permanente. Entre sus proyectos está la creación de una biblioteca de imágenes en 3D de piezas digitalizadas para su exhibición.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Museo Petrie. Página oficial del Museo Petrie. (en inglés)
Muzeum Archeologii Egipskiej im. Petriego

Muzeum Archeologii Egipskiej im. Petriego (ang. Petrie Museum of Egyptian Archeology) – muzeum historii starożytnej Egiptu noszące imię angielskiego egiptologa prof. Williama Flindersa Petriego. Jako muzeum uniwersyteckie pozostaje pod kuratelą Instytutu Archeologii Uniwersytetu College London (UCL) w Londynie. Historia Muzeum zostało powstało w 1892 roku wraz z Wydziałem Egipskiej Archeologii i Filologii (UCL), zgodnie z testamentem angielskiej pisarki i podróżniczki Amelii Edwards, która oprócz funduszy ofiarowała UCL swą kolekcję zabytków staroegipskich. Z kilkuset zdeponowanych przez nią obiektów kolekcja muzeum powiększyła się do liczby kilkudziesięciu tysięcy, głównie dzięki wykopaliskom prowadzonym przez pierwszego profesora Wydziału Egipskiej Archeologii i Filologii (UCL) – sir Williama Matthew Flindersa Petriego. Siedziba W czasie II wojny światowej kolekcja muzeum została spakowana i wywieziona w bezpieczne miejsce. Na początku lat pięćdziesiątych XX wieku powróciła do Londynu i została tymczasowo ulokowana w dawnym budynku stajennym, w którym znajduje się do dziś. Planowane jest przeniesienie eksponatów do nowego budynku, gdzie wszystkie obiekty będą mogły być prezentowane na wystawie. Pierwotnie planowano otwarcie muzeum w nowej lokalizacji na 2008 rok, niemniej obecnie mówi się o 2010 roku ze względu na ogromny zakres prac[wymaga weryfikacji?].Ponownie otwarte zostało 1 listopada 2025 roku, a dla turystów 4 listopada. Eksponaty W swych zbiorach zawiera około 80 tys. eksponatów z okresu starożytnego Egiptu i Sudanu, co czyni jego kolekcję jedną z największych na świecie. Najcenniejsze zabytki: jeden z najstarszych egipskich fragmentów płótna (ok. 5000 p.n.e.) dwa posągi lwów ze świątyni Mina w Koptos fragment najstarszej listy faraonów lub kalendarza (ok. 2900 p.n.e.) najstarsza pieczęć cylindryczna starożytnego Egiptu (ok. 3500 p.n.e.) najstarszy przykład użycia metalu w Egipcie najstarsze metaliczne korale najstarszy przykład produkcji szkła najstarsza inskrypcja testamentowa sporządzona na papirusie najstarsze papirusy: ginekologiczny, weterynaryjny pokaźna kolekcja ubiorów Przypisy
Музей египетской археологии Питри

Музей египетской археологии Питри — часть Университетского колледжа Лондона с коллекцией более 80 тысяч экспонатов. Один из ведущих мировых музеев с коллекцией египетских и суданских древностей. Назван в честь египтолога Флиндерса Питри. История Музей основан наряду с факультетом египтологии египетской археологии и филологии при Университетском колледже в 1892 году. Первую коллекцию музея составило переданное в дар собрание писательницы Амелии Эдвардс. Затем Флиндерс Питри многие артефакты, найденные в 1913 году, продал Университетскому колледжу, что заложило основы для одного из крупнейших музеев египетских древностей за пределами Египта. После ухода из университета в 1933 году Питри, его коллеги и кураторы продолжили пополнять коллекцию артефактами из Египта и Судана. В 1915 году напечатан первый сборник. Экспонаты и библиотека музея первоначально были доступны только студентам и преподавателям. Во Вторую мировую войну (1939—1945) коллекцию вывезли из Лондона подальше от бомбардировок. В начале 1950-х годов её перенесли в здание бывшей конюшни, примыкающей к научной библиотеке университетского колледжа Лондона. Коллекция Благотворительный фонд помогает музею сохранять и содержать коллекции. С оцифрованной и каталогизированной коллекцией можно ознакомиться онлайн. В музее представлены таблички, фаюмские портреты, керамика. Примечательными экспонатами являются: древнейшее льняное платье (ок. 3500 до н. э.); два каменных льва из храма Мина у Коптоса (ок. 3000 до н. э.), фрагмент списка фараонов V династии (ок. 2900 до н. э.), самый ранний пример металла из Египта, древнейшие обработанные человеком железные бусины, ранний пример стекла и цилиндрическая ракушка (ок. 3500 г. до н. э.), завещание на папирусе, старейший гинекологический папирус, единственный из существующих ветеринарный папирус (входят в Папирус Кахуна) и крупнейший архитектурный чертёж храма (ок. 1300 до н. э.). Собрание костюмов уникально. Помимо древнейшего платья здесь представлены платье танцовщицы из нитей и бусин эпохи пирамид (ок. 2400 до н. э.), две мантии с длинными рукавами того же периода, доспехи из дворца в Мемфисе, а также носки и сандалии Римского периода. В музее имеются экземпляры амарского периода, предметы из нубийских поселений и захоронений, хранится крупнейшая в мире коллекция погребальных портретов мумий Римского периода (I—II века н. э.). В экспозиции также представлены предметы коптского и исламского периодов Египта. Туристам Музей стоит на Малет-плэйс рядом с улицей Гувера. Музей открыт каждый день со вторника по пятницу и в первую половину субботы. Примечания Ссылки Официальный сайт музея Коллекция музея онлайн The Petrie Museum of Egyptian Archaeology: Characters and Collections
Université de l'Ouest de l'Angleterre

L'université de l'Ouest de l'Angleterre (en anglais : University of the West of England, abrégée UWE, souvent prononcé « you-oui »), anciennement Bristol Polytechnic, est une université britannique située à Bristol, dans le Gloucestershire. L'université a été officiellement fondée en 1970, mais trace ses racines jusqu'à la fondation de la ville par des marins marchands et la création en 1595 d'une école de navigation pour les « marchands-aventuriers ». Elle accueille environ 30 000 étudiants et emploie 3 000 personnes. C'est la plus grosse université de Bristol. Facultés L'université est divisée en facultés puis subdivisée en écoles : Faculty of Applied Sciences (Frenchay Campus) School of Biomedical Sciences School of Biosciences School of Environmental & Interdisciplinary Sciences School of Human & Analytical Sciences School of Psychology Bristol School of Art, Media and Design (Bower Ashton Campus) School of Communication Design and Media School of Design and Applied Arts School of Fine Arts School of Foundation Studies Bristol Business School (Frenchay Campus) School of Accounting and Finance School of Human Resource Management School of Marketing School of Organisation Studies School of Operations and Information Management School of Strategy and International Business School of Economics Faculty of the Built Environment' (Frenchay Campus) School of Civil Engineering School of Construction Economics, Management and Engineering School of Geography and Environmental Management School of Housing and Urban Studies School of Land and Property Management School of Planning and Architecture Faculty of Computing, Engineering and Mathematical Sciences (Frenchay Campus) School of Computer Science School of Information Systems School of Mechanical, Manufacturing and Aerospace Engineering School of Computing and Electrical Engineering School of Mathematical Sciences Faculty of Education (Frenchay Campus) Faculty of Health & Social Care (Glenside Campus) School of Adult Nursing School of Allied Health Professions School of Health, Community and Policy Studies School of Maternal and Child Health School of Mental Health and Learning Disabilities Faculty of Humanities, Languages and Social Sciences (St Matthias Campus and Frenchay Campus) School of Media and Cultural Studies School of English and Drama School of History School of Languages, Linguistics and Area Studies School of Politics School of Sociology Faculty of Law (Frenchay Campus) Liens externes (en) Site officiel Ressources relatives à la recherche : Classement académique des universités mondiales CrossRef Horizon 2020 U-Multirank Ressource relative aux organisations : Registre de transparence de l'UE Ressource relative aux beaux-arts : British Museum Ressource relative à la musique : MusicBrainz (en) Historique de l'université Portail des universités Portail de l’Angleterre