NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
St John the Baptist Cathedral, Norwich

The Cathedral Church of St John the Baptist is a Roman Catholic cathedral in Norwich, Norfolk, England. The cathedral is the seat of the bishop of East Anglia and the mother church of the diocese of East Anglia. It is within the Province of Westminster. History The cathedral, located on Unthank Road, was constructed between 1882 and 1910 to designs by George Gilbert Scott, Jr., as a parish church dedicated to John the Baptist, on the site of the Norwich City Gaol. The funds for its construction were provided by the 15th Duke of Norfolk, as a gesture of thanksgiving for his first marriage to Lady Flora Abney-Hastings. In 1976, it was consecrated as the cathedral church for the newly erected Diocese of East Anglia and the seat of the Bishop of East Anglia. In 2014, for the first time since 1558, a Pontifical High Mass was celebrated in this episcopal see's cathedral. It is one of two cathedrals in the city of Norwich, the other being the Church of England Cathedral Church of the Holy and Undivided Trinity, begun in the Norman style in 1096. Resources Just off the south aisle of the cathedral is the Duckett Library. It was named after The V. Rev. Richard Canon Duckett, who was rector of the church from 1876 to 1910. It was opened on 22 February 2012. People need to become a member of the library to join, and that membership is available to all the cathedral's congregation. It has 3,000 religious publications and is staffed by volunteers. Also, within the cathedral ground is the Narthex. It opened in March 2010 and is the cathedral's visitor centre. It comprises an Education and Interpretation Gallery, a shop, a refectory with outdoor patio, a function hall, licensed bar and community garden. Parish The cathedral's parish also covers Holy Apostles Church, West Earlham, a suburb of Norwich. References External links St John the Baptist Cathedral homepage History, description and images (Simon Knott, norfolkchurches.co.uk, accessed 29 October 2012) Image of the cathedral (accessed 24 September 2007) Floor plan of the cathedral (accessed 23 August 2017) Narthex opens March, 2010 Roman Catholic Cathedral of St John the Baptist, Norwich (British Listed Buildings) Interior view at Google Maps
Catedral de San Juan Bautista (Norwich)

La catedral de San Juan Bautista de Norwich (en inglés St. John the Baptist Cathedral, Norwich) es una catedral católica localizada en la ciudad de Norwich, en el condado de Norfolk (en Inglaterra, Reino Unido). Historia La catedral fue construida entre 1882 y 1910 con diseños del arquitecto inglés George Gilbert Scott, Jr.; y el capital para su construcción fue proporcionado por el duque Henry Fitzalan-Howard como iglesia parroquial dedicada a Juan el Bautista, en el sitio de la cárcel de la ciudad de Norwich. En 1976 fue consagrada y convertida en la catedral de la recién creada Diócesis de East Anglia (Diocese of East Anglia) y sede de su obispo. Norwich también es sede de un obispado de la Iglesia de Inglaterra, que tiene su propia catedral. Enlaces externos Sitio web de la catedral.
Cathédrale Saint-Jean-Baptiste de Norwich

La cathédrale Saint-Jean-Baptiste de Norwich (en anglais : Cathedral Church of St John the Baptist) est la cathédrale catholique de la ville de Norwich, dans le Norfolk en Angleterre. La cathédrale, située sur Earlham Road, est construite entre 1882 et 1910 sur les plans de George Gilbert Scott Jr., comme une église paroissiale dédiée à saint Jean Baptiste. En 1976, elle est consacrée comme cathédrale du diocèse d'Est Anglie devenant ainsi le siège de l'évêché. Précisions La cathédrale est l'un des plus beaux exemples d'architecture néo-gothique victorienne du Royaume-Uni et la deuxième plus grande cathédrale catholique du pays. La richesse des vitraux et du travail de la pierre en font l'un des bâtiments architecturaux les plus notables du Norfolk. Les fonds nécessaires à sa construction ont été fournis par Henry Fitzalan-Howard, 15e duc de Norfolk, en remerciement de son premier mariage avec Lady Flora Abney-Hastings. En novembre 2014, pour la première fois depuis 1558, une grand-messe pontificale à l'occasion de la Toussaint a été célébrée dans la cathédrale de ce siège épiscopal. Elle est l'une des deux cathédrales de la ville de Norwich, l'autre étant la cathédrale anglicane de la Sainte-et-Indivisible-Trinité, commencée dans le style normand en 1096. Aménagements La bibliothèque Duckett se trouve juste à côté de la nef sud de la cathédrale. Elle porte le nom du chanoine Richard Duckett, recteur de l'église de 1876 à 1910. Elle a été inaugurée le 22 février 2012. Il faut devenir membre de la bibliothèque pour y accéder, et l'adhésion est ouverte à tous les fidèles de la cathédrale. Elle compte 3 000 publications religieuses et son personnel est composé de bénévoles. L'ancienne salle paroissiale a été réaménagée en centre d'accueil des visiteurs de la cathédrale, appelé le Narthex. Depuis mars 2010, celui-ci comprend une galerie documentaire, une boutique, un bar, deux salles polyvalentes et un accès au jardin. Galerie Source (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « St John the Baptist Cathedral, Norwich » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Article connexe Liste des cathédrales de Grande-Bretagne Liens externes Site officiel Ressource relative à l'architecture : National Heritage List for England Ressource relative à la religion : GCatholic.org (en) The Narthex at Norwich Cathedral, Russell Taylor Architects Portail du catholicisme Portail de l’Angleterre Portail de l’architecture chrétienne Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Cattedrale di San Giovanni Battista (Norwich)

La cattedrale di San Giovanni Battista (in inglese: Cathedral Church of St John the Baptist) è la cattedrale cattolica della città di Norwich, nel Regno Unito. È la seconda più grande cattedrale cattolica del paese. Fu costruita con il decisivo finanziamento del cattolico Duca di Norfolk. Storia La cattedrale è stata costruita tra il 1882 e il 1910, anno della sua consacrazione. A volerla come dono per la città di Norwich (capoluogo del Norfolk) fu Henry Fitzalan Howard (1847-1917), il cattolico Duca di Norfolk (Primo Pari del Regno, per rango di Premier Duke). Nel 1976 è stata consacrata come cattedrale della diocesi dell'East Anglia. La città ospitava già una storica cattedrale, ossia la celebre Cattedrale di Norwich di origine medioevale, di proprietà della Chiesa anglicana dopo la Riforma. Descrizione Note Bibliografia AA.VV., Gran Bretagna, Milano, Mondadori. ISBN 978-88-04-40835-2. Jolyon Attwooll et al., Inghilterra, Torino, Edt/Lonely Planet. ISBN 978-88-6040-136-6. Voci correlate Chiesa cattolica nel Regno Unito Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla cattedrale di San Giovanni Battista Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su sjbcathedral.org.uk. (EN) Cattedrale di San Giovanni Battista, in GCatholic.org.
Katedra św. Jana Chrzciciela w Norwich

Katedra św. Jana Chrzciciela w Norwich (ang. St John the Baptist Cathedral, Norwich) – katedra rzymskokatolicka w Norwich. Główna świątynia diecezji wschodnioangielskiej. Mieści się przy Earlham Road. Budowa świątyni rozpoczęła się w 1882 i zakończyła w 1910, konsekrowana w 1910. Projektantem świątyni był George Gilbert Scott, Jr. Reprezentuje styl neogotycki. Posiada jedną wieżę. Bibliografia Strona katedry
Собор Святого Иоанна Крестителя (Норидж)

Собор Святого Иоанна Крестителя (англ. Cathedral Church of St John the Baptist) — католический собор епархии Восточной Англии. Находится в городе Норидж, графство Норфолк, Англия. История Собор (изначально приходская церковь) построен в 1882—1910 годах по проекту Джорджа Гилберта Скотта-младшего на месте городской тюрьмы Нориджа. Средства на строительство дал Генри Фицалан-Говард, 15-й герцог Норфолк в качестве подарка католикам Нориджа и в знак благодарности за свой первый брак с леди Флорой Абни-Гастингс. Храм посвящён Иоанну Крестителю. В 1976 году он был освящён как кафедральный собор недавно образованной епархии Восточной Англии и стал резиденцией епископа Восточной Англии. В 2014 году, впервые с 1558 года, в соборе этого епископского престола была отслужена понтификальная торжественная месса. Собор Святого Иоанна Крестителя — второй по величине римско-католический собор в Англии, крупнейшим из которых является Вестминстерский собор. Примечания Ссылки Официальный сайт (англ.) История собора с фотографиями (англ.)
Chichesterská katedrála

Chichesterská katedrála je anglikánská katedrála nacházející se v anglickém městě Chichester. Pochází z roku 1075. Její zvláštností je to, že její zvonice je postavena jako samostatná věž. Katedrála byla založena roku 1075, kdy bylo do Chichesteru přestěhováno sídlo biskupství z nedalekého Selsey. Byla vysvěcena roku 1108 ale následný požár vyvolal potřebu částečné rekonstrukce, která byla dokončena roku 1184. Další dostavba byla realizována roku 1199. Po dalším požáru v 16. století byla dostavěna v stylu rané anglické gotiky. Věž, původně postavená ve 14. století, byla opravena v 17. století Cristopherem Wrenem roku 1721. Na její stavbu byl použit místní nekvalitní kámen, což způsobilo roku 1861 její zboření. Bezprostředně nato byla opravena Georgem Gilbertem Scottem a vypíná se do výše 82 metrů. Mezi zajímavosti katedrály patří mimo jiné zdvojená postranní loď, zbytky římské mozaikové dlažby pozorovatelné skleněným oknem, umístění zvonice do samostatné věže mimo katedrálu a to, že je to jediná katedrála viditelná z moře. V katedrále se také nachází několik moderních uměleckých děl, například tapisérie Johna Pipera, okno od Marca Chagalla a obraz Grahama Sutherlanda. Nemocnice a chudobinec Svaté Marie, který je spojen s katedrálou a pochází ze 13. století, je považován za jeden z nejstarších v Anglii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chichesterská katedrála na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Cathédrale de Chichester

La cathédrale de la Sainte-Trinité (en anglais : Cathedral Church of the Holy Trinity), également appelée cathédrale de Chichester, est le siège du diocèse anglican de Chichester, dans le Sussex, en Angleterre. Elle a été érigée en cathédrale en 1075, quand le siège de l'évêché a été transféré depuis Selsey. La cathédrale de Chichester possède des architectures normande et gothique. Son clocher par-dessus le toit de cuivre vert, peut être vu à plusieurs kilomètres à travers les prairies du Sussex et est un point de repère pour les marins. Source (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Chichester Cathedral » (voir la liste des auteurs). Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des cathédrales de Grande-Bretagne Liens externes (en) Site officiel Ressource relative à l'architecture : National Heritage List for England Portail de l’architecture chrétienne Portail de l’Angleterre Portail du protestantisme Portail de l'anglicanisme Portail des monuments classés au Royaume-Uni
Cattedrale di Chichester

La cattedrale di Chichester (cattedrale della Santa Trinità, in inglese Cathedral Church of the Holy Trinity) è la chiesa principale della diocesi anglicana di Chichester, nel West Sussex (Inghilterra). Fu fondata come cattedrale nel 1075, quando la sede vescovile fu trasferita in città da Selsey. La guglia attuale è una copia di quella disegnata da George Gilbert Scott nel 1860 dopo che l'originale rimase distrutta durante una tempesta nel febbraio 1861; fu completata nel 1866. L'edificio, definito dallo storico Nikolaus Pevsner come "la più tipica cattedrale inglese", ha tuttavia due aspetti unici: un campanile indipendente e le cinque navate. La cattedrale, una delle due in Inghilterra (l'altra è quella di Portsmouth) visibile dal mare, è un punto di riferimento sia per i marinai che per quanti si trovano nelle campagne del West Sussex. Voci correlate Antica diocesi di Chichester Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla cattedrale di Chichester Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su chichestercathedral.org.uk. (EN) Chichester Cathedral, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. Cattedrale di Chichester, su archINFORM. (EN) Cattedrale di Chichester, su setlist.fm.
Kathedraal van Chichester

De kathedraal van de Heilige Drie-eenheid (Engels: Cathedral Church of the Holy Trinity), vaak kortweg de kathedraal van Chichester, is een anglicaanse kathedraal in Chichester, West Sussex, Engeland, en de zetel van de bisschop van Chichester. Geschiedenis De kathedraal van Chichester werd gebouwd om de kathedraal van Selsey te vervangen. In 1075 zou de bisschopszetel verplaatst worden naar Chichester. Een jaar later werd begonnen met de bouw van de kathedraal. In 1108 werd de kathedraal ingewijd. Een brand zou het gebouw voor een groot deel verwoesten in 1187, waardoor herstelwerken noodzakelijk waren. De herstelde kathedraal werd in 1199 opnieuw ingewijd. In de 13e eeuw werd de centrale toren afgebouwd. De bouw van de torenspits was klaar in 1402. Tijdens de Reformatie zou de kathedraal beschadigingen oplopen. Pas in de 19e eeuw zouden uitgebreide restauraties volgen. Externe link Officiële website
Katedra w Chichesterze

Katedra w Chichesterze (ang. Chichester Cathedral lub Cathedral Church of the Holy Trinity) – katedra diecezji Chichester Kościoła Anglii. Główne prace zostały wykonane na polecenie biskupa Ralpha de Luffę (filary i łuki nawy oraz prezbiterium) w latach 1091–1123. Prezbiterium pochodzi z 1199 roku. Nawy boczne wybudowane zostały w latach 1223–1244. Kaplica maryjna pochodzi z lat 1288–1305. Wieża i iglica, wybudowane odpowiednio w XIII i XV wieku i odbudowane po zawaleniu w 1861 roku przez Sir Gilbert Scotta i Slatera. Krużganki pochodzą z XV wieku (restaurowane w latach 1840–1860 przez R. C. Carpentera i J. Butlera; 1901 – została wybudowana nowa północno-zachodnia wieża przez J. L. Pearsona). Bibliografia Chichester Cathedral - its history and its art - Chichester Cathedral
Чичестерський собор

Чичестерський собор, також Собор Святої Троїці (англ. The Cathedral Church of The Holy Trinitiy) — головний собор у Чичестері, у графстві Сассекс (Англія). Будівництво почалося 1076 року в зв'язку з переїздом єпископа з Селсі до Чичестера. Собор споруджено у норманському готичному стилі. Його 82-метрова дзвіниця видна серед рівнинного ландшафту Сассекса за багато кілометрів і слугує навіть орієнтиром для моряків. Це єдина вежа Англії, яку видно з моря. Історія Будівельні роботи було розпочато 1076 року за єпископа Стіґанда. Єпископ Ральф де Луффа освятив собор 1108 року як Собор Святої Троїці. 1187 року пожежа знищила східну частину собору та дерев'яні перекриття даху, який замінили кам'яним склепінням. У XIII столітті було прибудовано хори в давньоанглійському стилі. 1262 року папа Урбан IV проголосив єпископа Річарда Чичестерського святим. Його могила, що знаходилася в соборі, приваблювала численних паломників, аж поки 1538 року вона не була знищена за розпорядженням Генріха VIII. У XIV столітті до собору було прибудовано одну вежу та капеллу Діви Марії. Особливістю собору є 82-метрова дзвіниця, споруджена 1436 року з північно-західного боку собору. Дзвіниця досі діє і має 8 дзвонів. Знищення церковних веж у часи реформації досить спотворили вигляд собору. Значних пошкоджень зазнав також інтер'єр. 1642 року собор зазнав нових ушкоджень, коли місто зайняли війська Олівера Кромвеля. Наступні два століття собор стояв у руїнах. Реставраційні роботи почалися лише у 1840-і роки під керівництвом Діна Джорджа Чендлера. Після деяких невдач реставрацію вдалося завершити 1866 року. Див. також Середньовічні собори Великої Британії Примітки Посилання Офіційна сторінка
St Mary the Virgin's Church, Ayston

St Mary the Virgin's Church is a redundant Anglican church in the village of Ayston, Rutland, England. It is recorded in the National Heritage List for England as a designated Grade II* listed building, and is under the care of the Churches Conservation Trust. History The church dates from the 12th century, and much of its surviving fabric is from the 13th century. The oldest material, dating from the 12th century, is at the northwest corner of the church. The north aisle and arcade were built in the 13th century, followed by the south aisle, which was probably rebuilt and widened in the following century. The tower was also built in the 14th century, and about this time the clerestory was added. In the 15th century the chancel was rebuilt, new windows were inserted in the south aisle, and the porch was built. By the early 21st century the size of the congregation worshipping in the church had dwindled and it was considered that it was no longer sustainable. In 2012 a final regular service in the church was held and the church was declared redundant on 1 June 2012. It was vested in the Churches Conservation Trust on 10 April 2014. Architecture St Mary's is built in rubble stone and has tiled roofs. It consists of a nave with a clerestory, north and south aisles, a chancel, a south porch, and a west tower. The tower has corner buttresses, paired bell openings, and an embattled parapet. Its west window contains Decorated Y-tracery. In the north aisle is a lancet window. The other windows are Perpendicular in style; along the aisles and clerestory they have two or three lights, and the east window has five lights. Inside the church the arcades are carried on circular piers; the north arcade has round-headed arches, and the arches in the south arcade are pointed. In the north wall of the chancel is an aumbry, and in the south wall is a piscina. In the nave are 18th-century box pews, and a font on a pedestal. On the walls are the remains of wall paintings, including a royal coat of arms over the chancel arch, and some floral decoration on the north wall of the nave. In the north aisle is a worn monument with the effigies of a knight and a lady. One of the windows in the south aisle contains some 15th-century stained glass. The pipe organ has a single manual, and was made in about 1890 by W. R. Andrew. There is a ring of four bells, the oldest dating from about 1365, and the others from about 1550, from 1626, and from 1877. See also Grade II* listed buildings in Rutland List of churches preserved by the Churches Conservation Trust in the English Midlands References
Iglesia de Santa María Virgen (Ayston)

La Iglesia de Santa María Virgen es una iglesia anglicana redundante en el pueblo de Ayston, Rutland, Inglaterra. Está registrado en la Lista del Patrimonio Nacional de Inglaterra como un edificio de Grado designado II*, y está bajo el cuidado del Fideicomiso de Conservación de Iglesias.​ Historia La iglesia data del siglo XII, y gran parte de su tejido sobreviviente es del siglo XIII.​ El material más antiguo, que data del siglo XII, está en la esquina noroeste de la iglesia. El pasillo norte y la galería se construyeron en el siglo XIII, seguido por el pasillo sur, que probablemente fue reconstruido y ampliado en el siglo siguiente. La torre también fue construida en el siglo XIV, y por esta época se añadió el triforio. En el siglo XV se reconstruyó el presbiterio, se insertaron nuevas ventanas en el pasillo sur y se construyó el porche.​ A principios del siglo XXI, el tamaño de la congregación que rendía culto en la iglesia había disminuido y se consideraba que ya no era sostenible. El último servicio regular en la iglesia se celebró en 2012.​ La iglesia fue declarada redundante el 1 de junio de 2012,​ y conferida al Fideicomiso de Conservación de Iglesias el 10 de abril de 2014.​ Arquitectura St Mary's está construida en piedra de escombro y tiene techos de tejas. Consiste en una nave con un triforio, pasillos norte y sur, un presbiterio, un porche sur y una torre oeste. La torre tiene contrafuertes en las esquinas, aberturas de campana emparejadas y un parapeto asediado. Su ventana oeste contiene una traza en Y decorada. En el pasillo norte hay una ventana lanceta. Las otras ventanas son de estilo perpendicular; a lo largo de los pasillos y el triforio tienen dos o tres luces, y la ventana este tiene cinco luces. En el interior de la iglesia, las arcadas se llevan sobre pilares circulares; la arcada norte tiene arcos de cabeza redonda, y los arcos de la arcada sur son puntiagudos. En el muro norte del coro hay un aumento, y en el muro sur hay una piscina. En la nave hay bancos de caja del siglo XVIII, y una fuente sobre un pedestal. En las paredes hay restos de pinturas murales, incluyendo un escudo real sobre el arco del presbiterio, y alguna decoración floral en el muro norte de la nave.​ En el pasillo norte hay un monumento gastado con las efigies de un caballero y una dama. Una de las ventanas en el pasillo sur contiene unos vitrales del siglo XV.​ El órgano de tubos tiene un solo manual, y fue hecho alrededor de 1890 por W.R.Andrés.​ Hay un anillo de cuatro campanas, la más antigua data de aproximadamente 1365 y las otras de aproximadamente 1550, de 1626 y de 1877.​ Referencias Enlaces externos
Boleyn Tavern

The Boleyn Tavern is a Grade II listed public house in East Ham, East London, England at the junction of Barking Road and Green Street. It was built in 1899–1900, with the entrance consoles bearing a 1900 date. The Tavern was frequented by West Ham United F.C. supporters due to its proximity to West Ham's ground, the Boleyn Ground. Often at risk from vandalism from opposing supporters, it would have its windows boarded up for a local derby such as West Ham and Millwall. It is on the Campaign for Real Ale's National Inventory of Historic Pub Interiors. A visit from Gandhi The local tradition is that Mahatma Gandhi visited the Boleyn Tavern at least once in 1931. In that year Gandhi was in London for three months for talks on the future of India; he was based at Kingsley Hall in Bromley-by-Bow, and was enthusiastically received by East Enders. It is said that Gandhi attended several West Ham games during his stay and visited the Boleyn Tavern, where he drank cream soda while discussing football and radical politics with local people. Gandhi was a keen football fan, establishing three teams in South Africa, and already had a strong connection to West Ham through his friendship with its founder, Arnold Hills, while living in London completing his law studies in 1888–91. During this period Hills brought the young Gandhi onto the executive committee of the London Vegetarian Society. Gandhi took long early-morning walks during his 1931 stay in London, and often used the nearby Sewerbank (or Greenway) between Stratford and Plaistow. Gandhi met Charlie Chaplin in nearby Canning Town. References
St Michael's Church, Bray

St Michael's Church, Bray, is a Grade II* listed parish church in the Church of England in Bray, Berkshire. History The church dates from 1293, supposedly to replace a Saxon church at Water Oakley. It was partly rebuilt ca. 1500 and extensively restored 1857–82 by Thomas Henry Wyatt. It has a number of sculptures which may have come from the earlier church, including a damaged Sheela na Gig. The ecclesiastical parish shares the wider parish boundaries so is named Bray St Michael with Braywoodside. In 1938, the royal funeral of George Mountbatten, 2nd Marquess of Milford Haven, was held at St Michael's, after which the marquess was buried in Bray Cemetery. Monuments The church contains several brasses from the fourteenth to sixteenth centuries, notably that of 1378 to Sir John Foxley, the Constable of Southampton Castle. Other monuments are: William Goddard of Philibert, d.1609, founder of Jesus Hospital, and Joyce Maunsell his wife, d.1622. Mary Hanger (d.1738) sculpted by Peter Scheemakers. Vicars of Bray See The Vicar of Bray for the satirical description, or The Vicar of Bray (song) for the English folk song. References