NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Margate Caves

The Margate Caves are a tourist attraction in Margate. The caves were originally dug as a chalk mine in the area between Margate and Cliftonville. The caves were opened as Victorian seaside attraction in 1863 under the fictional name The Vortigern Caves. Their walls were decorated with gaudy murals (of soldiers and pirates). The cave's popularity continued into the 20th century but were closed in 2004. After a local campaign starting in 2011 the caves were once again opened to visitors in 2019, with a newly built centre with a cafe, shop and exhibition space. See also Shell Grotto, Margate References External links Official website
Harrow School

Harrow School, comunament coneguda com a "Harrow", és un escola independent britànica per a nois situada a la localitat de Harrow, al nord-oest de Londres. Està documentada l'existència d'una escola en aquest indret des de 1243, però l'actual Harrow School va ser oficialment fundada per John Lyon mitjançant una Carta Reial d'Elisabet I en 1572. Harrow és una de les nou escoles públiques originals que van ser definides per la Llei d'escoles públiques de 1868 L'escola té una matrícula d'aproximadament 830 nens repartits en dotze cases d'hostes, tots en règim d'internat a temps complet. És un dels quatre internats per a homes a Gran Bretanya, junt amb Radley College, Eton College i Winchester College. La llarga llista d'exalumnes famosos inclou vuit ex-primers ministres (entre ells, Winston Churchill, Baldwin, Robert Peel i Henry John Temple), nombrosos estrangers estadistes, antics i actuals membres de les dues cambres del Parlament del Regne Unit, dos reis i diversos membres de famílies reials, 20 titulars de la Creu Victòria, un de la Creu de Jordi, i un gran nombre de figures notables de les arts i les ciències. Referències Bibliografia Rimmer, Rambles round Eton and Harrow, (London, 1882) Thornton, Harrow School and its Surroundings, (London, 1885) Harrow School Register, 1801–93, (London, 1894) Minchin, Old Harrow Days, (London, 1898) Williams, Harrow, (London, 1901) Archibald Fox, Harrow, (London, 1911) G. T. Warner, Harrow in Prose and Verse, (London, 1913) Arnold Lunn, The Harrovians, (London, 1913) ISBN 1-4538-0948-1 Christopher Tyerman, A History of Harrow School 1324–1991 (Oxford, 2000) ISBN 0-19-822796-5 Enllaços externs Harrow School website
Harrow School

Harrow School je anglická nezávislá škola, která sídlí v londýnském obvodu Harrow. První zmínka o škole v městečku Harrow pochází z roku 1243, za oficiální počátek je pokládán rok 1572, kdy královna Alžběta I. udělila Johnu Lyonovi povolení ke zřízení školy. Harrow School patří mezi devítku nejstarších a nejprestižnějších soukromých škol v Anglii, školné činí přes 12 tisíc liber za semestr. Je určena pouze pro chlapce ve věku třináct až osmnáct let, chodí na ni okolo osmi set studentů; všichni musejí bydlet v areálu školy, rozděleném do dvanácti internátních budov. Škola má vlastní znak, latinské heslo Stet Fortuna Domus („Ať štěstí tohoto domu trvá“) a hymnu Forty Years On. Studenti povinně nosí tradiční uniformu v barvách školy (modrá a bílá), k níž patří sako, vázanka a slaměný klobouk se stuhou. V roce 1937 vznikla známá fotografie Jimmyho Simea „Toffs and Toughs“ zachycující setkání uniformovaných Harroviánů s chudě oblečenými chlapci z předměstí. Vychází zde zpravodajský týdeník The Harrovian, ke škole patří výstavní síň Old Speech Room Gallery & Museum s cennými uměleckými sbírkami, přístupná veřejnosti. Harrow School je známá také sportovním životem. Okolo roku 1830 zde vznikl nový sport squash, hraje se zde také specifická varianta fotbalu zvaná Harrow Football. Harrow byl také jednou ze škol, která přijala Cambridgeská pravidla, jež stála u zrodu moderního fotbalu. Proslulý je každoroční kriketový zápas proti Eton College, hraný od roku 1805. Koná se také běh na deset mil zvaný Long Ducker, jehož výtěžek je použit na dobročinné účely. Mezi absolventy školy patří Winston Churchill, Džaváharlál Néhrú, král Husajn I., George Gordon Byron, John Galsworthy, Joseph Banks, Spencer Gore, Benedict Cumberbatch, James Blunt a další známé osobnosti. Ve školní budově Old Schools se natáčel film Harry Potter a Kámen mudrců. Škola také expanduje do Asie, kde mezi majetnými vrstvami roste poptávka po západním vzdělání: provozuje pobočky v Pekingu, Hongkongu a Bangkoku. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Harrow School na Wikimedia Commons http://www.harrowschool.org.uk/
Harrow School

Harrow School (w skrócie: Harrow) – prywatna szkoła średnia dla chłopców, położona w Harrow, dzielnicy Londynu. W szkole Harrow nauki odbywały się od 1243, ale za oficjalną datę założenia szkoły przyjmuje się rok 1572. Harrow leży w granicach London Borough of Harrow. Dane Harrow posiada ok. 800 uczniów, którzy żyją w 12 internatach. Roczne czesne w Harrow wynosi ok. 33,3 tys. funtów. W 2007 14.1% absolwentów dostało się na uniwersytety w Cambridge lub Oksfordzie. Absolwenci Znani absolwenci Harrow: Benedict Cumberbatch lord Byron James Blunt Charles William Alcock John Amery Winston Churchill Zobacz też Eton College Przypisy Linki zewnętrzne Strona Szkoły
Harrow School

Harrow School (originalmente: The Free Grammar School of John Lyon; geralmente: Harrow) é um colégio interno/internato para garotos e uma das escolas mais famosas do mundo, localizada no noroeste de Londres, precisamente no distrito metropolitano de Harrow. A escola foi fundada em 1572 por meio de uma carta-patente concedida pela então Rainha Isabel I de Inglaterra a John Lyon, e é uma das sete escolas públicas originais que foram regulamentadas pela Lei das Escolas Públicas de 1868. Harrow cobra até £ 13.350 por prazo, com três mandatos por ano acadêmico (2018 e 2019). Uma notável competidora de Harrow School, esportiva e academicamente, é Eton College .Algumas partes da escola foram gravadas nos filmes de Harry Potter.
Харроу (школа)

Школа Харроу (англ. Harrow School) — одна из известнейших и старейших британских частных школ для мальчиков, расположенная в лондонском боро Харроу. История Школа Харроу была основана в 1571 году, во время правления королевы Англии Елизаветы I, на средства богатого фермера Джона Лиона (ум. в 1592 году) и в 1615 году открыта в небольшом местечке Харроу, в нескольких милях к северо-западу от Лондона. Среди учеников и преподавателей школы Харроу было немало таких, которые оставили заметный след не только в английской, но и в мировой политике, науке и культуре. Из них следует особо выделить таких личностей, как Уинстон Черчилль, Джордж Г. Байрон, Роберт Пиль, Бенедикт Камбербэтч, Генри Дж. Пальмерстон-первый, премьер-министр Индии Джавахарлал Неру. В школе Харроу обучались монархи — король Иордании Хусейн бен Талал, король Ирака Фейсал II, низам Хайдарабада Мукаррам Джа, эмир Катара Тамим бин Хамад Аль Тани. Образование Обучение в школе Харроу построено следующим образом: в первый год школьники учат такие предметы, как английский, французский, латинский языки, математика, биология, химия, физика, история, география, искусство, музыка, религия, информатика и дизайн. Наиболее способные к языкам могут изучать также греческий, китайский, немецкий или испанский. Большое значение в школе придаётся знанию классических — латинского и древнегреческого языков. В течение следующих двух лет обучения (ремувс и пятая форма) школьники экзаменуются по многим предметам и к концу третьего года имеют уже оценки по английскому языку и литературе, французскому языку, математике, религии и наукам. Последующий за этим шестой класс обучения состоит в выборе 4 профильных, основных предметов, на которых концентрируется школьник (уровень AS), а затем следует последний уровень А, на котором остаются три основных предмета. Это могут быть уже и такие «взрослые науки», как история искусств, технический дизайн, статистика, фотография, театральное искусство, управление и политика, — но и традиционные: физика, химия, история, биология, география и др. Наряду с классическим образованием по различным наукам, искусствам и языкам, которое получают мальчики в Харроу, особое значение в школе традиционно уделяется спортивной подготовке учеников. Более чем двухсотлетнюю историю имеют, например, ежегодные соревнования по крикету, проводимые между командами Харроу и Итонского колледжа (Eton at Lord’s). Первая встреча между ними произошла ещё в 1805 году. Школа Харроу известна также тем, что здесь был изобретён сквош. Большое значение со второй половины XIX века придаётся также футболу. Известные выпускники См. Выпускники школы «Харроу» Примечания Литература Bamber Gascoigne: Encyclopedia of Britain. BCA, London, New York, Sydney, Toronto 1993, ISBN 0-333-54764-0, S. 291. Ссылки Сайт школы «Харроу»
Harrow School

Harrow School, ofta kallad bara Harrow, i stadsdelen med samma namn i nordvästra London är en av de mest ansedda engelska privatskolorna (public schools). Den grundades 1572 efter ett edikt av drottning Elisabet I. Skolan antar bara pojkar och har ca 800 elever i åldrarna 13-18 år. Harrow är en av de nio privatskolorna som listas i 1868 års Public Schools Act (de övriga är Charterhouse, Eton College, Merchant Taylors' School, Rugby School, St Paul's School, Shrewsbury School, Westminster School och Winchester College) och anses därmed ha fått en viss särställning bland landets skolor. Före detta elever vid Harrow School kallas Old Harrovians (OHs). Bland dessa finns lord Byron och Winston Churchill. Några andra kända OHs är Spencer Perceval (statsman), Jawaharlal Nehru (indisk premiärminister), John Profumo (politiker), kung Hussein av Jordanien och James Blunt (musikartist). Externa länkar Skolans hemsida
Герроу (школа)

Школа Герроу (англ. Harrow School) — одна з найвідоміших і найстаріших британських публічних шкіл для юнаків. Навчальний заклад розташований в однойменному лондонському боро. Історія Школу було засновано 1571 року, за часів правління королеви Єлизавети I, коштом багатого фермера Джона Ліона. Освітній процес На першому році навчання учні вивчають англійську, французьку, латину, математику, біологію, хімію, фізику, історію, географію, мистецтво, музику, релігію, інформатику та дизайн. Найбільш здібні до мов можуть також вивчати грецьку, китайську, німецьку чи іспанську. Упродовж наступних двох років навчання учні складають іспити з багатьох предметів і до кінця третього року вже мають оцінки з англійської мови та літератури, французької, математики, релігії тощо. В наступному класі учні обирають чотири профільні предмети, на яких вони концентруються; наступного ж року таких основних предметів залишається три. Серед профільних можуть бути Історія мистецтв, технічний дизайн, статистика, фотографія, театральне мистецтво, політичні науки, а також традиційні фізика, хімія, історія, біологія, географія тощо. Окрім класичної освіти, значна увага в школі приділяється фізичному вихованню. Понад двохсотрічну історію мають, до прикладу, щорічні змагання з крикету, що проводяться між командами Герроу й Ітонського коледжу. Перша зустріч між тими командами відбулась ще 1805 року. Школа Герроу відома також тим, що там було винайдено сквош. Висвітлення в ЗМІ У 2013 році про Герроу розповідалося в серії документальних фільмів телеканалу Sky 1 під назвою «Герроу: дуже британська школа» (англ. Harrow: A Very British School). У лютому 2016 року актор Лоуренс Фокс заявив, що Герроу погрожувала судовим позовом, щоб завадити йому обговорювати расизм, гомофобію та цькування, з якими він нібито стикався, коли навчався у школі. Відомі випускники Вінстон Черчилль Джордж Гордон Байрон Роберт Піль Бенедикт Камбербетч Генрі Джон Темпл Пальмерстон Джавахарлал Неру Хусейн бін Талал Тамім бін Хамад Аль Тані Фейсал II Примітки Джерела Gascoigne, Bamber (1993). Encyclopedia of Britain (англ.) . New York: Macmillan Pub. с. 291. ISBN 0-333-54764-0. Офіційна сторінка. www.harrowschool.org.uk (англ.) . Архів оригіналу за 24 грудня 2021. Процитовано 3 січня 2022.
Baitul Ikram Mosque, Leicester

The Baitul Ikram (English: A Noble Place) is a mosque located in Leicester, England. It is the first purpose-built Ahmadi mosque in East Midlands and was inaugurated on 20 February 2016. It has a capacity for 300 worshippers. History The mosque was originally founded as a prayer centre in a former ambulance station, which was bought back in the mid-1990s. The building adjacent was bought and plans were made to convert the prayer centre into an official purpose-built mosque. For the conversion, £1 million was raised by the local members of the Ahmadiyya Muslim Community. Inauguration The mosque was inaugurated by the head of the Ahmadiyya community, Mirza Masroor Ahmad who unveiled the plaque. Other dignitaries and special guests such as the chief constable, deputy lieutenant, local MPs attended the inauguration of the mosque. Peace conferences The mosque has been the venue of the annual peace conferences, such as the one hosted in late 2023. Facilities The mosque comprises many facilities and areas such as: Main prayer hall (accommodating 300 worshippers) Multi-purpose hall Meeting Room / Offices Library Kitchen Gallery See also Ahmadiyya in the United Kingdom Islam in the United Kingdom References
Rievaulx Abbey

Rievaulx Abbey war die erste große Abtei des im ausgehenden 11. Jahrhunderts in Burgund (Zentralfrankreich) entstandenen Zisterzienserordens in England. Lage Die Ruine der Abtei liegt in einem bewaldeten Tal in der Nähe des River Rye in der Nähe von Helmsley in North Yorkshire. Heute gehört das Gebiet zum Nationalpark North York Moors. 2024 betrug die Besucherzahl etwa 51.000 Personen. Geschichte Die Abtei wurde im Jahr 1132 von zwölf Mönchen des Klosters Clairvaux als Missionszentrum für die Kolonisierung von Nordengland und Schottland gegründet und wuchs innerhalb kurzer Zeit zu einer der größten in Yorkshire und konnte sich mit Fountains Abbey messen. Zehn Jahre nach ihrer Gründung lebten dort schon über 300 Ordensmänner. Besonders unter dem Abt Aelred von Rievaulx wuchs die Zahl sehr stark an; bei seinem Tod waren es ca. 650 Chormönche und Brüder. Um genügend flaches Bauland zu haben, wurde der Fluss im 12. Jahrhundert dreimal umgeleitet. Die Mönche verstanden es auch, ihre Abtei wirtschaftlich zu nutzen: Blei und Eisen wurden abgebaut und die hier produzierte Schafwolle nach ganz Europa verkauft. Mit 24 km² Landbesitz, 140 Mönchen und noch mehr Laienbrüdern wurde die Abtei zu einer mächtigen Institution. Trotzdem hatte Rievaulx am Ende des 13. Jahrhunderts hohe Schulden, zum einen infolge der intensiven Bautätigkeiten, zum anderen nach dem Verlust vieler Schafe wegen einer Epidemie. Im 14. Jahrhundert kam es außerdem zu Raubüberfällen. Die Aufnahme neuer Laienbrüder wurde schwieriger, nachdem die Bevölkerung stark von der Pest dezimiert wurde. Schließlich blieb den Mönchen nur die Möglichkeit, ihr Land zu verpachten. Im Jahr 1381 gab es nur noch 14 Mönche und 3 Laienmönche sowie den Abt; als Folge davon wurden einige Gebäude verkleinert. Im Rahmen der Auflösung der englischen Klöster wurde die Abtei im Jahr 1538 von König Heinrich VIII. aufgelöst. Damals gab es noch 72 Gebäude für 21 Mönche, den Abt und 102 Diener. Architektur Die in der zweiten Hälfte des 12. Jahrhunderts entstandene heutige Kirchenruine, deren Langhaus nicht erhalten ist, zeigt eine ausgeprägte dreigeschossige gotische Spitzbogen-Architektur ohne Maßwerk. Der ausschließlich den Mönchen vorbehaltene Chorbereich hat – wie die meisten Kirchen Englands und Schottlands – einen geraden Abschluss und war beinahe ebenso lang wie das für Laien und Pilger bestimmte Langhaus. Ob die ehemals von Seitenschiffen begleitete Kirche gewölbt oder mit einer hölzernen Flachdecke versehen war, ist nicht mehr zu ermitteln. Reste des Kreuzgangs (cloister) und des Refektoriums sind ebenfalls zu sehen. Weblinks Rievaulx Abbey – Fotos + Infos (englisch) Rievaulx Abbey – Fotos, Planskizzen und Lit.-Hinweise (englisch) Rievaulx Abbey – Fotos + Infos (englisch) Einzelnachweise
Mănăstirea Rievaulx

Rievaulx Abbey a fost o mănăstire cisterciană din Anglia, secularizată de regele Henric al VIII-lea în anul 1538, în contextul desființării mănăstirilor în Anglia și Irlanda. Ruinele așezământului au fost înscrise în anul 1917 în lista monumentelor istorice. În catalogul Janauschek are numărul de ordine 52. Istoric Mănăstirea a fost înființată în anul 1132 de 12 călugări veniți de la Mănăstirea Clairvaux. Al doilea abate (stareț) al mănăstirii a fost Aelred de Rievaulx, în timpul căruia așezământul a cunoscut o perioadă de înflorire. Note
University of Westminster

University of Westminster er et universitet i London. Det blev grundlagt i 1838 som Royal Polytechnic Institution. I 1971 blev flere institutioner slået sammen med højskolen, som skiftede navn til London Polytechnic. I 1992 fik den universitetsstatus og sit nuværende navn. Hovedbygningen ligger i Regent Street, mens resten af universitetet er fordelt på fire campuser. Tre ligger i det centrale London, mens den fjerde er i Harrow. Der er også flere studentboligkomplekser omkring i byen. Universitetet har en afdeling i Tashkent, Westminster International University, som blev oprettet i 2002 i samarbejde med Usbekistans regering. Diplomatic Academy of London er en del af University of Westminster.
Universidad de Westminster

La Universidad de Westminster (en inglés University of Westminster) es una universidad pública del Reino Unido. Fundada en 1838 con el nombre de Institución Politécnica Real (en inglés Royal Polytechnic Institution), fue la primera institución politécnica en el Reino Unido. La institución fue convertida en universidad en 1992, lo que significó que podría brindar sus propios títulos académicos. La mayor parte de la escuela se encuentra en la Regent Street dentro de la Ciudad de Westminster en el centro de Londres, con campus adicionales en Fitzrovia, Marylebone y Harrow. La universidad también cuenta con una sede adicional en Uzbekistán, en la cual funciona la Universidad Internacional de Westminster en Taskent.​ Las actividades académicas de la universidad están organizadas dentro de siete facultades, dentro de las cuales existen 45 departamentos académicos. La universidad cuenta con diversos centros de investigación a través de los diversos campos de estudios, incluyendo comunicaciones e investigación mediática, cuya investigación está considerada dentro de las 40 mejores del mundo según QS World University Rankings. La Universidad de Westminster tuvo un ingreso de £170.4 millones en el 2012/13, de los cuales £4.5 millones provinieron del área de investigación académica. Westminster es reconocida especialmente por sus programas de periodismo, administración de empresas, ciencias sociales y ciencias políticas. Westminster es miembro de la Association of Commonwealth Universities, la Asociación de MBAs, la European Foundation for Management Development, la Asociación de Universidades Europeas, la Asociación Internacional de Universidades, entre otras organizaciones. Referencias
Université de Westminster

L'université de Westminster est une université publique anglaise située à Londres. L'université a été fondée en 1838 sous le nom de Royal Polytechnic Institution. En 1881, elle est renommée en Regent Street Polytechnic et, en 1970, elle est renommée Polytechnic of Central London (PCL), appellation qu'elle conserve jusqu'en 1992 quand elle reçoit son intitulé actuel. Composantes École d'architecture et d'environnement de la construction École d'électronique et d'informatique École de droit École des sciences du vivant École des médias, des arts, et du design École des sciences sociales, humaines, et des langues École de commerce de Westminster Personnalités liées à l'université Professeurs Étudiants Susan Cunliffe-Lister Roger Waters Richard Wright (musicien) Nick Mason Mare Tralla Vivienne Westwood Voir aussi University of Westminster Press Liens externes Site officiel Portail de Londres Portail des universités
Westminsteri Egyetem

A Westminsteri Egyetem egy nyilvános kutatóegyetem Londonban. Elődintézményét a Royal Polytechnic Institution-t 1838-ban alapították, ez volt az első műszaki főiskola az Egyesült Királyságban. A Westminsteri Egyetem 1992-ben nyerte el az egyetemi státuszt. Székhelye és eredeti egyeteme a Regent Street-en található Közép-Londonban, Westminster városában, további egyetemek vannak még Fitzroviában, Marylebone-ban, és Harrow-ban. Továbbá üzemeltetik a Westminsteri Nemzetközi Egyetem Taskentben szervezetet. Az egyetemi tevékenység hét egyetemi karra és iskolára szerveződik, ezen belül körülbelül 45 részleg van. Az egyetemnek számtalan központja van. A kutatásnak mindegyik részlegben jelen van, köztük a Kommunikáció és Média Kutatás Intézet, kutatásukat a Globális Top 40-ben minősítették a QS Világ Egyeteme Rangsorolása alapján. Westminster keresete 170.4 millió £ volt 2012/13-ban, amiből 4.5 milliója a kutatás ösztöndíjai és a szerződésekből származik. Westminster az Állami Egyetemek Szövetsége, az MBA-k Szövetsége, EFMD-nek, az Európai Egyetemek Szövetsége és az Egyesült Királyság Egyetemeinek tagja. További információk Hivatalos oldal (angol)
Università di Westminster

L'università di Westminster è un'università pubblica del Regno Unito. Fondata nel 1838, con il nome di Royal Polytechnic Institution, fu la prima istituzione politecnica del Regno Unito. Storia L'istituzione divenne un'università nel 1992, iniziando da allora a conferire titoli accademici. Struttura La sede, come il primo campus, si trova in Regent Street, nella Città di Westminster, nel centro di Londra ma vi sono altri campus a Fitzrovia, Marylebone e Harrow. L'università gestisce anche la Westminster International University a Tashkent in Uzbekistan. Facoltà: Architecture and the Built Environment (Marylebone) Science and Technology (Cavendish) Social Sciences and Humanities (Regent) Scuole: Business School (Marylebone) Law School (Regent) Media, Arts and Design (Harrow) Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università di Westminster Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su westminster.ac.uk. Opere di Università di Westminster, su MLOL, Horizons Unlimited. Università di Westminster, su ISIL.
University of Westminster

University of Westminster – brytyjska uczelnia publiczna zlokalizowana w Londynie. Została założona w 1838 roku jako The Polytechnic Institution przy Regent Street i była pierwszą politechniką w mieście. W 1841 roku uczelnia stała się The Royal Polytechnic Institution. Od 1992 roku funkcjonuje pod bieżącą nazwą. Struktura organizacyjna Obecnie w skład uniwersytetu wchodzą trzy jednostki o statusie kolegiów: Kolegium Sztuk Twórczych i Technologii Kolegium Nauk Humanistycznych i Przyrodniczych Westminster Business School Znani absolwenci Christopher Bailey – projektant mody Anthony Caro – rzeźbiarz Alexander Fleming – bakteriolog i lekarz, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny Asif Kapadia – reżyser, scenarzysta i producent filmowy i telewizyjny Roger Waters – muzyk i kompozytor rockowy Vivienne Westwood – projektantka mody Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna witryna WWW uczelni (ang.)
Universidade de Westminster

Universidade de Westminster (em inglês: University of Westminster) é uma universidade pública voltada para a pesquisa localizada em Londres, no Reino Unido. Sua instituição antecedente, o Royal Polytechnic, foi fundado em 1838 e foi o primeiro politécnico a abrir no Reino Unido. Westminster recebeu o estatuto de universidade em 1992. A sede da universidade e seu campus original ficam em Regent Street, na região de Westminster, no centro de Londres, com campi adicionais nas áreas londrinas de Fitzrovia, Marylebone e Harrow. A universidade também atua na Universidade Internacional de Westminster em Tashkent, no Uzbequistão, e tem um campus satélite em Paris, França, através da Academia Diplomática de Londres. As atividades acadêmicas de Westminster estão organizadas em sete faculdades, dentro das quais há cerca de 45 departamentos e 65 centros de pesquisa. Westminster teve uma renda total de 164.600.000 libras esterlinas no período 2010/11, dos quais 5.500.000 libras era de bolsas e contratos de pesquisa. A universidade é membro da Association of MBAs e da Associação das Universidades Europeias. Ver também Educação no Reino Unido Referências Ligações externas «Página oficial» União Estudantil da Universidade de Westminster