NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Faro di Berry Head

Il faro di Berry Head si trova sull'omonimo promontorio nei pressi della cittadina di Brixham, nella contea di Devon nella regione di Sud Ovest dell'Inghilterra. È gestito da Trinity House, l'autorità britannica per i fari. Storia Il faro è stato costruito nel 1906 e convertito ad acetilene nel 1921. Nel 1994 è stato ammodernato ed elettrificato. Struttura Grazie alla sua posizione elevata, non era necessaria una vera torre: si tratta infatti del più piccolo faro dell'Inghilterra, ma allo stesso tempo è anche il più alto, in termini di elevazione sul livello del mare, di tutta la costa sud della Gran Bretagna. Si tratta in pratica di una lanterna costruita direttamente sul piano del terreno: il volume A di Admiralty List of Lights & Fog Signals riporta una altezza di 5 metri, ma in realtà se non si considera la banderuola in cima alla cupola, è alta circa tre metri. Collegato alla minuscola torre c'è un piccolo fabbricato di servizio ad un piano, della stessa altezza, ed un secondo fabbricato separato. Note Voci correlate Brixham Trinity House Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su faro di Berry Head Collegamenti esterni (EN) Berry Head Lighthouse, su Sito ufficiale di Trinity House. URL consultato il 19 luglio 2011 (archiviato dall'url originale il 7 maggio 2011). (EN) Russ Rowlett, Lighthouses of Southwest England (Devon and Cornwall), su The Lighthouse Directory, University of North Carolina at Chapel Hill, 17 luglio 2009. URL consultato il 18 dicembre 2009 (archiviato dall'url originale il 15 marzo 2018). (EN) Ken Trethewey, Berry Head, su The Lighthouse Directory, University of North Carolina at Chapel Hill, 2002. URL consultato il 18 dicembre 2009. Antica cartolina raffigurante l'aspetto originale del faro, su Meine Leuchtturm-Seite
Vuurtoren van Berry Head

De vuurtoren van Berry Head (Berry Head Lighthouse) staat op Berry Head, een door kalkrotsen gevormde klip die bijna loodrecht uit het water oprijst. De vuurtoren bevindt zich in de nabijheid van Brixham, een plaats in het zuiden van het Engelse graafschap Devon. De installatie signaleert de baai van Torbay en maakt deel uit van een reeks bakens langs de Engelse zuidkust. De toren, die ook wel bekend staat als de kleinste, hoogste en diepste van de Britse eilanden, wordt vanop afstand beheerd door het Planning Centre van Trinity House in Harwich in het Engelse Essex. Trinity House is verantwoordelijk voor de navigatiemiddelen in Engeland, Wales, Gibraltar en de Kanaaleilanden. Kenmerken en uitrusting De witgeschilderde lichtinstallatie heeft geen toren en bestaat enkel uit een lichthuis dat verbonden is met een dienstgebouw. De installatie staat op een omheind domein waarop zich nog een tweede gebouw bevindt. De 5 m hoge lantaarn staat op een 58 tot 60 m hoge krijtrots en is daardoor, ondanks zijn geringe afmetingen, voldoende zichtbaar. De lage opstelling van het lichthuis zorgt er ook voor dat mist de reikwijdte van het licht niet te zeer kan verminderen. Hiermee is Berry Head de kleinste vuurtoren in het Verenigd Koninkrijk. Omdat het licht zich 58 meter boven de zeespiegel bevindt kan de toren ook tot de hoogste gerekend worden. In het lichthuis werd een roterend catadioptrisch lenzensysteem van de derde orde geïnstalleerd met een brandpuntsafstand van 500 mm. Dit optisch systeem bestaat uit acht lenspanelen en genereert om de 15 seconden twee witte flitsen met een sterkte van 4.200 candela. Bij normale weersomstandigheden is het licht zichtbaar tot op een afstand van 19 zeemijl (ongeveer 35 km). Op het dak van het dienstgebouw werd een noodlicht geïnstalleerd dat de functie van het hoofdlicht overneemt bij een defect. Geschiedenis De toren werd opgetrokken in 1906 onder leiding van Thomas Matthews. Het licht werd vanaf 1921 opgewekt door acetyleengas dat ter plaatse door een automatische installatie werd aangemaakt. De vuurtoren was nooit permanent bemand. Voor de automatisatie werd hij tweemaal per dag bezocht door een toezichter die onderhoudstaken uitvoerde en het licht van brandstof voorzag. De toezichter was ook verantwoordelijk voor het aansteken en het doven van het licht en het openen en sluiten van de gordijnen die de lens beschermden tegen zonnestraling. De toren wordt ook nog beschouwd als de diepste omdat de draaiende lens oorspronkelijk werd aangedreven door een gewicht dat in een 45 meter diepe ondergrondse schacht kon zakken. Na de aansluiting van de installatie op het lichtnet in 1994 werd de toren gemoderniseerd en gebeurde de rotatie van de lens door een kleine elektromotor. Natuurgebied De vuurtoren ligt in een gebied dat werd aangeduid als Area of Outstanding Natural Beauty (streek met buitengewone natuurlijke schoonheid). Hiermee verkreeg de omgeving een speciale status waarbij zij omwille van haar landschappelijke waarde in haar oorspronkelijke staat moet bewaard blijven.
Latarnia morska Berry Head

Latarnia morska Berry Head – latarnia morska położona na skalistym przylądku Berry Head. Oddalona jest około 3 kilometrów na wschód od Brixham w Devon. Latarnia znajduje się na terenie Berry Head National Nature Reserve. W 1793 roku na przylądku zbudowano fortyfikacje, które w 1803 roku zostały wzmocnione poprzez kamienną obudowę, wówczas także zamontowano działa. Fortyfikacje opuszczono w 1820 roku. Latarnię wybudowano w 1906 roku obok posterunku straży granicznej. W 1921 została przerobiona na acetylenową i zautomatyzowana, a w 1994 na elektryczną. Jest najmniejszą z latarni morskich na Wyspach Brytyjskich. Jej całkowita wysokość to tylko 5 metrów, kompensuje ją jednak położenie na 58 metrowym klifie. Początkowo latarnia była obracana przez obciążnik opadający w wydrążonej w skale 45-metrowej studni, mechanizm ten zastąpiono silnikiem elektrycznym. Zasięg światła wynosi 19 Mm. Obecnie stacja jest monitorowana z Trinity House Operations & Planning Centre w Harwich. Przypisy Linki zewnętrzne Berry Head lighthouse. Lighthouses of England. [dostęp 2014-01-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-06)]. (ang.).
Маяк Берри-Хед

Маяк Берри Хед (англ. Berry Head Lighthouse) — маяк, расположенный недалеко от Бриксема (Brixham) в графстве Девон, Великобритания. Маяк на краю мыса был построен в 1906 году. Он был автоматизирован и преобразован для работы на ацетилене в 1921 году. Позже маяк был модернизирован (в 1994 году) для работы от электричества. Свет маяка виден на расстоянии 19 морских миль (35 км). Башня производит двойную белую вспышку каждые 15 секунд. Маяк Берри Хед, по общему мнению, один из самых низких маяков в Великобритании по высоте башни (всего 5 метров), но и один из самых высоких, потому что расположен на высоте 58 метров над уровнем моря. См. также Список маяков Англии и Уэльса Примечания Литература Evans, D. The History Of The Berry Head Fortifications . Torbay Council. Дата обращения: 4 мая 2010. Архивировано из оригинала 27 января 2013 года. Pike, John. Berry Head; Forts, Lighthouse and House . Torbay Council. Дата обращения: 4 мая 2010. Архивировано из оригинала 27 января 2013 года.
The Elephant Building

The Elephant Building is part of a leisure complex in Coventry city centre, England. It was intended to extend the pre-existing Coventry Central Baths building, to which it is connected with an enclosed walkway (the "elephant's trunk"). History The main building of the leisure complex was opened in 1966, providing Coventry with the region's only Olympic-size swimming pool with seating for spectators, making it a focal point for swimming in the West Midlands. A ring road around Coventry was completed in 1972, leaving a small area of land either side of Cox Street at the end of the Coventry Baths building. The city architect's department designed a building to straddle the road, and construction started on the zinc-coated Elephant building in 1974. After construction finished in 1976, the building was opened in 1977. It was used as part of Coventry Sports & Leisure Centre until it was closed by Coventry City Council in February 2020. The main building was Grade II listed in 1997, but the Elephant itself is not listed. Design The building is designed to look like an elephant in reference to the coat of arms of the city of Coventry, which shows Coventry Castle being carried on the back of an elephant. Elephants are a popular motif in the civic life of Coventry, appearing on the logo of Coventry City F.C. and Coventry R.F.C. as well as the badge of HMS Coventry. Future The future of the Elephant building is uncertain after the closure of the leisure centre in 2020. Coventry City Council is yet to announce firm plans for the building's redevelopment, but it may become a community art space. On May 15, 2021, as part of the launch for Coventry being UK City of Culture 2021, the words of local author George Eliot "It is always fatal to have music or poetry interrupted" were projected onto the building. References
The Elephant Building

El Elephant Building es parte de un complejo de ocio en el centro de la ciudad de Coventry, Inglaterra.​ Su forma se debe a que se pretendía ampliar el edificio preexistente de Coventry Central Baths, al que está conectado con una pasarela cerrada (la "trompa de elefante"). Historia El edificio principal del complejo de ocio se inauguró en 1966, proporcionando a Coventry la única piscina olímpica de la región con asientos para espectadores, lo que la convierte en un punto focal para la natación en West Midlands.​ Una carretera de circunvalación alrededor de Coventry se completó en 1972, dejando una pequeña área de terreno a ambos lados de Cox Street al final del edificio de Coventry Baths. El departamento de arquitectos de la ciudad diseñó un edificio a ambos lados de la carretera, y la construcción del Elephant Building comenzó en 1974.​ Después de que la construcción terminó en 1976, se usó como parte del Centro de ocio y deportes de Coventry hasta que el Ayuntamiento de Coventry lo cerró en febrero de 2020.​ El edificio principal figuraba en la lista de Grado II en 1997, pero el Elephant Building en sí no figura en la lista.​ Diseño El Elephant Building está diseñado para parecerse a un elefante en referencia al escudo de armas de la ciudad de Coventry, que muestra el castillo de Coventry transportado a lomos de un elefante.​ Los elefantes son un motivo popular en la vida cívica de Coventry, y aparecen en el logotipo de Coventry City FC y Coventry R.F.C., así como en la insignia de fragatas destructores HMS Coventry.​​ Futuro El futuro del Elephant Building es incierto tras el cierre del centro de ocio en 2020. El Ayuntamiento de Coventry aún no ha anunciado planes firmes para la remodelación del edificio, pero puede convertirse en un espacio de arte comunitario.​ Referencias
Oasis Academy Silvertown

Oasis Academy Silvertown is a coeducational secondary free school located in Silvertown in Newham, in London, England. It is part of the Oasis Community Learning. It opened to pupils in September 2014.It was rated 'Good' in its first Ofsted inspection in 2017. History Oasis Academy Silvertown opened in September 2014. It is smaller than the average-sized mixed comprehensive school within the Oasis Community Learning multi-academy trust. Since it opened, the school has moved between temporary sites and is currently located on Rymill Street. Physical education takes place at Newham Leisure Centre, as there is no on-site sports hall or playing field. Through the trust, the school has received support from other Oasis Community Learning schools. Oasis has a long term strategy for enhancing the performance of its schools. It has devised a standard curriculum, that each school can safely adopt knowing it will deliver the National Curriculum. It has invested in staff training so they are focused on improving the outcomes for the students Horizons, through its Horizons scheme it is providing each member of staff and student with a tablet computer. Future building In 2022, the school will move to its permanent site on North Woolwich Road, close to West Silvertown DLR station. It is being designed by Rivington Street Studios to BB103 Area Guidelines for Schools and will achieve a BREEAM “Excellent” rating. It is to be a 5 storey 'super block', built on the site of a former fire station. Construction began in October 2020, with the building topped out in July 2021. References External links The school website
Winchester College

Winchester College je soukromá škola, která se nachází v bývalém hlavním městě Anglie Winchesteru v hrabství Hampshire. Založil ji winchesterský biskup William Wykeham v roce 1382. Jedná se o nejstarší z původních devíti anglických soukromých škol schválených zákonem o soukromých školách z roku 1868, mezi něž patří také Eton, Harrow, Charterhouse a Shrewsbury. Pověst Podle každoročně vydávaného „Průvodce dobrých škol“ (Good Schools Guide) má škola „pravděpodobně nejlepší tradice vzdělanosti ze všech škol ve Spojeném království“ a poskytuje „akademicky a společensky privilegované dětství, kterého si absolventi váží po celý život“. Kulturní časopis Tatler udělil Winchester College v roce 2010 cenu „Škola roku“. Historie Škola byla založena v roce 1382 winchesterským biskupem Williamem Wykehamem. Prvních 70 chudých učenců vstoupilo do školy v roce 1394. V polovině 19. století byla naplánována stavba čtyř kolejí (dokončeny však byly jen tři: A, B a C). Účelem bylo rozšíření počtu studentů o 100. Později byly dostavěny koleje D, E, G a H. Nyní existuje deset kolejí a celkový počet žáků přesahuje 700. Koleje Každý student náleží k určité koleji, kterou reprezentuje ve sportovních soutěžích a v dalších aktivitách. Každá kolej má své oficiální jméno, obvykle příjmení prvního správce koleje, jež se používá hlavně jako poštovní adresa. Koleje mají také neformální jména, která jsou obvykle používána v hovorové řeči (často přezdívka současného správce koleje). Mají též přiřazené písmeno, jež značí pořadí jejich založení, a svoji vlastní sadu barev. Koleje: Chernocke House; Moberly's House; Du Boulay's House; Fearon's House; Morshead's House; Hawkins's House; Sergeant's House; Bramston's House; Turner's House; Kingsgate House; Školné Winchester má vlastní přijímací zkoušky a nepoužívá všeobecné srovnávací zkoušky. Po náročných zkouškách mohou úspěšní kandidáti získat podle své výkonnosti stipendium. Školné: Roční – 31 350 liber Za trimestr – 10 450 liber Registrační poplatek – 500 liber Vstupní poplatek – 500 liber Mezinárodní spolupráce Winchester College aktivně spolupracuje se zahraničními školami a nabízí jejich studentům tříměsíční až roční stipendia po vykonání výběrového řízení. Mezi české střední školy spolupracující s Winchester College patří Gymnázium Jana Keplera, PORG a Open Gate. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Winchesterská kolej na Wikimedia Commons
Winchester College

Winchester College est une public school britannique située à Winchester, dans le Hampshire. La plupart de ses bâtiments avec leurs charpentes, cloisons intérieures, vitraux, portes et même tables de la salle à manger datent de l'époque de sa fondation au Moyen Âge et sont ouverts à la visite. Elle fait partie des neuf établissements les plus prestigieux d'Angleterre cités par le Public Schools Act de 1868, avec Eton College, Harrow School, Rugby School, Shrewsbury School et Westminster School, entre autres. Winchester College fonctionne sans interruption depuis plus de 600 ans, ce qui est un cas unique dans l'histoire de l'éducation au Royaume-Uni. Un élève de Winchester College s'appelle un « Wykehamist ». L'école annonce en février 2021 sa décision d'accueillir des filles comme élèves à la rentrée 2022. Histoire Fondé en 1382 par William de Wykeham, évêque de Winchester et chancelier du roi Richard II, l'établissement se nomme au début Collegium Sanctae Mariae prope Wintoniam (collège Notre-Dame près de Winchester, les bâtiments n'étant pas intra muros mais immédiatement au sud des remparts de la cité épiscopale) ou Collegium Beatae Mariae Wintoniensis prope Winton, mais aussi St Mary's College near Winchester. Il accueille ses 70 premiers élèves en 1394 – des élèves de familles pauvres, la vocation des public schools étant de promouvoir aux postes du clergé et de l'administration des enfants sans fortune mais doués pour les études, en échange de leurs prières pour l'âme du fondateur. La fondation de 1382 s'est faite conjointement à celle de New College (Oxford), l'école étant censée former les futurs étudiants de ce collège universitaire. Cinquante ans plus tard, une double fondation suit cet exemple : celle d'Eton College et de King's College (Cambridge). Plus tard, sous le règne des Tudors, la fondation de Westminster School sera elle aussi indissociable de la création de Christ Church (Oxford) et de Trinity College (Cambridge). Mixité scolaire Le collège annonce qu'« après presque un siècle de délibération à ce propos », il accueillera des filles externes dès 2022, en « sixth form », pour la préparation des A-levels, et à partir de 2024, acceptera des filles pensionnaires. Anciens élèves Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Winchester College » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Liens externes (en) Site officiel (en) Victoria County History (Hampshire) s.v. St. Mary's College (en) « A history of the Quiristers of Winchester College »(Archive.org • Wikiwix • Google • Que faire ?) (en) Architecture de Winchester College Portail de l’éducation Portail de l’Angleterre
Winchester College

Het Winchester College is een privé-jongensschool in de stad Winchester in Hampshire, Engeland. De officiële naam is Collegium Sanctae Mariae prope Wintoniam. Het motto van de school is Manners makyth man, ofwel 'Manieren maken de mens'. De school is de oudste school van Engeland die onafgebroken in hetzelfde gebouw gevestigd is. De huidige rector is Dr. Ralph Townsend. Het Winchester College werd in 1382 gesticht door William van Wykeham, de bisschop van Winchester. Leerlingen en oud-leerlingen worden daarom doorgaans 'Wykehamists' genoemd. In 1394 werd de school daadwerkelijk in gebruik genomen door zeventig leerlingen uit arme families. Enkele bekende 'Old Wykehamists' zijn Antony Beevor, Charles Vyner Brooke, Alfred Douglas, George Mallory, Oswald Mosley, Frank Ramsey, Rishi Sunak en Arnold Toynbee. De school was opnamelocatie voor de film The Riot Club uit 2014.
Winchester College

Winchester College é uma escola pública (um internato estabelecido há muito tempo e que cobra taxas, destinado a alunos de 13 a 18 anos) masculina situada na cidade britânica de Winchester, antiga capital saxônica da Inglaterra. Suas denominações oficiais são Collegium Sanctae Mariae prope Wintoniam, Collegium Beatae Mariae Wintoniensis prope Winton, ou St Mary's College near Winchester. A escola segue em funcionamento, com mais de seiscentos anos de história ininterrupta, sendo a única escola inglesa com essa característica, ainda que escolas privadas, como a King's School de Cantuária ou a St Peter's School de York sejam mais antigas. Além disso, o Winchester College é a Public School (colégio privado elitista) mais antiga da Inglaterra, segundo o Public Schools Act 1868. Conforme o Good Schools Guide "Winchester College tem a melhor tradição educativa de todas as escolas da Inglaterra". Foi fundada por William de Wykeham, Bispo de Winchester e Chanceler da Inglaterra, em 1382, como uma escola preparatória para o New College, Oxford, e permanece em na mesma localização desde então. É a mais antiga das nove escolas consideradas pela Comissão Clarendon (1861). Depois de ter sido um internato para meninos por mais de 600 anos, a escola iniciou uma transição para se tornar mista e passou a aceitar meninos e meninas desde setembro de 2022. A escola foi fundada para oferecer educação a 70 alunos. Gradualmente, o número de alunos aumentou, e um coro de 16 quiristers foi adicionado aos alunos pagantes (conhecidos como commoners). O número de alunos aumentou muito na década de 1860, com o acréscimo de dez alojamentos. Os alunos continuam a morar nos prédios medievais da escola, que consistem em dois pátios, uma capela e um claustro. Um prédio de salas de aula no estilo Wren, chamado School, foi adicionado no século XVII. Uma escola de arte (museum), uma escola de ciências e uma escola de música foram acrescentadas na virada do século XX. Um claustro de guerra foi construído como memorial, em 1924. A escola manteve tradições, incluindo seu mascote (Trusty Servant), um conjunto de "noções", que formam uma espécie de idioma particular, e uma canção da escola, Domum. Entre seus diretores estão os bispos William Waynflete, no século XV, e George Ridding, no século XIX. Os ex-alunos são conhecidos como Old Wykehamists. Referências Ligações externas Sítio oficial do Winchester College Victoria County History (Hampshire) s.v. St. Mary's College A history of the Quiristers of Winchester College http://www.astoft.co.uk/winchestercollege Winchester College, Hampshire - Late 14th century Profile at the . Good Schools Guide. Winchester Local Guide
Винчестерский колледж

Винчестерский колледж (школа), или Колледж Святой Марии в Винчестере — престижная частная средняя школа-пансион для мальчиков 14-18 лет, находящаяся в городе Уинчестер, в Англии. Одна из старейших, основана в 1382 году епископом Уильямом Уикемом (Уайкхемом) (англ.), также основавшим оксфордский Нью-колледж тремя годами ранее. Созданная первоначально для выходцев из бедных семей, она стала одной из наиболее престижных. Официальная религия — англиканство. Примечания Ссылки Winchester College, Winchester (англ.). British Education. Образование в Великобритании. Дата обращения: 3 декабря 2019.
Happy Science

Happy Science (幸福の科学 Kōfuku-no-Kagaku) ist eine Neue Religiöse Bewegung, die ihren Ursprung in Japan hat. 1986 von Ryuho Okawa (1956–2023) gegründet, entwickelte sich die Bewegung rasch zu einer der größten neueren Religionsgemeinschaften Japans. Erklärtes Ziel von Happy Science ist es, eine globale Religion zu werden. Derzeit (2013) bestehen nach Angaben der Gemeinschaft Niederlassungen (sog. Shibu) auf allen Kontinenten in sechzig Ländern. Religionswissenschaftler schätzten die Mitgliederzahl in diesem Jahr auf zwischen 300.000 und 500.000. Happy Science verbreitet ufologische Verschwörungstheorien, etwa dass reptilienartige Außerirdische sich mit China verschworen hätten und hinter der COVID-19-Pandemie stecken würden. Weblinks Einzelnachweise
Kōfuku-no-Kagaku

Kōfuku-no-Kagaku (jap. 幸福の科学; Radosna Nauka) – nowy ruch religijny, założony w Japonii w 1986 roku. Organizacja sama sobie przypisuje kilka milionów wyznawców, rzeczywista ich liczba waha się jednak między 100 a 300 tysięcy. Twórcą ruchu był biznesmen Ryūhō Ōkawa, absolwent Uniwersytetu Tokijskiego. Jak twierdził, dostąpił wizji m.in. Amaterasu, Buddy, Konfucjusza, Mojżesza i Mahometa, którzy powierzyli mu misję duchowego ocalenia świata. Podstawę doktryny Kōfuku-no-Kagaku stanowią liczne książki wydane przez założyciela. Deklarowana jest wiara w jedynego boga imieniem El Cantaro. Sam Ōkawa ogłosił się w 1995 roku jego ziemską inkarnacją. Nauczanie soteriologiczne i etyczne ukształtowało się pod dużym wpływem buddyzmu. Wyznawcy zachęcani są do podążania czteroraką ścieżką, na którą składają się miłość, poznanie prawdy, samopoznanie i rozwój duchowy. Jej realizacja doprowadzić ma do nastania powszechnej szczęśliwości. Dzięki sprawnej akcji misjonarskiej, organizacja zanotowała gwałtowny napływ członków w latach 90. XX wieku. Obecnie posiada ponad 30 świątyń, wydaje także własne czasopismo. Poza Japonią istnieją struktury na Tajwanie, w Korei Południowej, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych. Siedziba główna mieści się w Tokio. W 2009 roku powołane zostało polityczne ramię organizacji – partia polityczna Kōfuku Jitsugen-tō (幸福実現党). Przypisy Bibliografia Encyclopedia of New Religious Movements. edited by Peter B. Clarke. London: Routledge, 2006. Religions of the World. A Comprehensive Encyclopedia of Beliefs and Practices. edited by J. Gordon Melton and Martin Baumann. Santa Barbara: ABC-CLIO, 2010.