NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ruislip (Metropolitano de Londres)

Ruislip é uma estação do Metrô de Londres em Ruislip no oeste de Londres. A estação fica no ramal de Uxbridge da linha Metropolitan e da linha Piccadilly, entre as estações Ruislip Manor e Ickenham. A estação está localizada no Station Approach. Está na Zona 6 do Travelcard. História A Metropolitan Railway (Harrow and Uxbridge Railway) construiu a linha entre Harrow-on-the-Hill e Uxbridge e iniciou os serviços em 4 de julho de 1904 com, inicialmente, Ruislip sendo a única parada intermediária. No início, os serviços eram operados por trens a vapor, mas a eletrificação das vias foi concluída nos meses seguintes e os trens elétricos começaram a operar em 1 de janeiro de 1905. A formação foi feita larga o suficiente em Ruislip para permitir que outro par de trilhos fosse construído como loops de passagem ou estradas de plataforma adicionais. Nenhum dos dois jamais ocorreu. Em 1º de março de 1910, uma extensão da linha District de South Harrow para se conectar com a Metropolitan Railway em Rayners Lane foi aberta, permitindo que os trens da linha District servissem às estações entre Rayners Lane e Uxbridge a partir dessa data. Serviços Linha Metropolitan A Metropolitan Line é a única linha a operar um serviço expresso, embora atualmente para os trens da Metropolitan Line no ramal de Uxbridge, ela vá para o leste apenas nos picos da manhã (06h30 às 09h30) de segunda a sexta-feira. O serviço fora de pico em trens por hora (tph) é: 8tph Eastbound para Aldgate via Baker Street (todas as estações) 8tph sentido oeste para Uxbridge O serviço de pico matinal em trens por hora (tph) é: 2tph sentido leste para Aldgate via Baker Street (semi-rápido) 4tph sentido leste para Aldgate via Baker Street (todas as estações) 4tph sentido leste para Baker Street (todas as estações) 10tph sentido oeste para Uxbridge O serviço de pico noturno em trens por hora (tph) é: 7tph sentido leste para Aldgate via Baker Street (todas as estações) 3tph sentido leste para Baker Street (todas as estações) 10tph sentido oeste para Uxbridge Linha Piccadilly Entre Rayners Lane e Uxbridge não há serviço da Piccadilly Line antes de aproximadamente 06h30 (segunda a sexta) e 08h45 (sábado a domingo), exceto para uma partida matinal de Uxbridge às 05h18 (segunda a sábado) e 06 :46 (domingo). O serviço fora de pico em trens por hora (tph) é: 3tph sentido leste para Cockfosters 3tph sentido oeste para Uxbridge O serviço de horário de pico em trens por hora (tph) é: 6tph sentido leste para Cockfosters 6tph sentido oeste para Uxbridge Conexões As rotas de ônibus de Londres 114, 278, 331, 398, E7, H13, U1 e U10 servem a estação. Ver também Outras estações do Metrô de Londres em Ruislip: Ruislip Gardens Ruislip Manor South Ruislip West Ruislip Referências Ligações externas «Ruislip station». Tube departure boards. Transport for London «Ruislip». Photographic Archive. London Transport Museum. Arquivado do original em 17 de fevereiro de 2014 First train arriving at Ruislip station on opening day, 4 July 1904 Platforms at Ruislip station in 1934 Entrance to Ruislip station in 1955
Раїсліп (станція метро)

Райсліп (англ. Ruislip) — станція ліній Метрополітен та Пікаділлі Лондонського метро. Розташована у 6-й тарифній зоні, у районі Райсліп, на заході Великого Лондону, між станціями Райсліп-манор та Ікенгем. Пасажирообіг на 2017 рік — 1.99 млн осіб. Конструкція станція — наземна відкрита, з двома береговими платформами. Історія 4. липня 1904 — відкриття станції у складі лінії Метрополітен 1. березня 1910 — відкриття трафіку по станції лінії Дистрикт 23. жовтня 1933 — припинення трафіку лінії Дистрикт, відкриття трафіку лінії Пікаділлі. 10. серпня 1964 — закриття товарної станції Пересадки Пересадки на автобуси London Buses маршрутів: 114, 331, 398, E7, H13, U1, U10. Послуги Примітки
Second Severn Crossing

Second Severn Crossing, od roku 2018 známý jako Prince of Wales Bridge, je trámový most s hlavním rozpětím o délce 456 m překlenující řeku Severn na anglicko-velšských hranicích. Most je jednou ze tří spojnic přes řeku při jejím ústí do Bristolského zálivu. Most byl postaven v letech 1992–1996 a otevřen 5. června 1996 Princem Charlesem. Architektem mostu byl Ronald Weeks ze společnosti Percy Thomas Partnership. Most je 5125,69 m dlouhý a mostovka je 33,2 m široká. Hlavní rozpětí je s délkou 456 m nejdelší zavěšené mostní rozpětí v zemi. Hlavní rozpětí je s pevninou na obou stranách řeky spojené dvěma viadukty, které mají po 23 rozpětích s délkou 98 m. Dva hlavní pylony jsou 137 m vysoké. Mostovka se nachází 37 nad hladinou řeky Severn. Související články Severn Bridge Severn Tunnel Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Second Severn Crossing na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Second Severn Crossing na Wikimedia Commons
Deuxième pont sur la Severn

Le deuxième pont sur la Severn, en anglais Second Severn Crossing, en gallois Ail Groesfan Hafren, est un viaduc du Royaume-Uni franchissant la Severn, entre l'Angleterre et le pays de Galles. Historique Le pont a été bâti en 1992 et inauguré en 1996. Le pont a été rebaptisé le pont du Prince de Galles, malgré l'opposition, le 2 juillet 2018 lors d'une cérémonie tenue au péage où une plaque a été dévoilée par le prince et la duchesse de Cornouailles. Notes et références Voir aussi Articles connexes Pont sur la Severn Severn Liens externes Histoire de sa construction (site officiel). Deuxième pont sur la Severn sur Structurae. Portail des ponts Portail de l’Angleterre Portail du pays de Galles
Second Severn Crossing

De Second Severn Crossing (officieel de Prins van Wales Brug) is een brug die deel uitmaakt van de snelweg M4 en de rivier de Severn kruist. De brug verbindt Engeland en Wales en werd op 5 juni 1996 door prins Charles geopend. Het is tevens de langste tuibrug van het Verenigd Koninkrijk. De bouw van de brug was noodzakelijk geworden door de drukte op de oude Severn Bridge uit 1966. Tol Afhankelijk van de omvang van het voertuig moest men anno 2018 5,60, 11,20 of 16,70 Britse ponden betalen. Het goedkoopste tarief was voor normale auto's en minibussen (met max. negen zitplaatsen). De tweede categorie was voor grotere busjes en lichte vrachtwagens. Tot de laatste categorie behoorden bussen met meer dan 17 zitplaatsen en zwaardere vrachtwagens. Vanaf 17 december 2018 hoeft er geen tol meer te worden betaald. De Britse overheid is van mening dat dit de economie van Zuid-Wales 100.000 pond extra zal opleveren Externe link (en) Officiële website van de exploitant
Second Severn Crossing

Second Severn Crossing (wal. Ail Groesfan Hafren), oficjalnie Prince of Wales Bridge (wal. Pont Tywysog Cymru) – most autostradowy, którym prowadzi autostrada M4 nad rzeką Severn między Anglią i Walią. Został otwarty 5 czerwca 1996 przez Karola, księcia Walii, by zwiększyć przepustowość oryginalnego mostu Severn Bridge zbudowanego w 1966 roku. Most wyznacza granicę pomiędzy rzeką Severn, a jej estuarium. Most ma długość 5128 m, a jego najdłuższe przęsło 456 m. Opłaty Na moście od momentu jego powstania pobierane było myto, aczkolwiek jedynie od kierowców jadących w stronę Walii. W 2017 roku podano do wiadomości publicznej plany zniesienia poboru opłat. Pierwotnie miało do tego dojść wraz z końcem 2018 roku, później przyspieszono realizację do 17 grudnia. Ostatecznie 17 grudnia 2018 roku całkowicie zniesiono pobór opłat, zarówno za przejazd Prince of Wales Bridge jak i starszą przeprawą Severn Bridge. Nazwa mostu Przeprawa w latach 1996 – 2018 istniała jako Second Severn Crossing (wal. Ail Groesfan Hafren). 5 kwietnia 2018 roku ogłoszono zmianę nazwy na Prince of Wales Bridge. Mimo krytyki ze strony opinii publicznej oraz niektórych polityków 2 lipca odbyła się ceremonia nadania nowej nazwy dla mostu. Przypisy Linki zewnętrzne Severn River Crossing PLC (ang.) The Motorway Archive: M4 Second Severn Crossing. iht.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)]. (ang.). Timelapse video of the crossing w serwisie YouTube
Другий Севернський міст

Другий Севернський міст (англ. Second Severn Crossing) — міст через річку Северн між Англією та Уельсом, Велика Британія. Міст є частиною автомагістралі М4. Довжина мосту становить 5,128 метрів, довжина головного прольоту — 456 метрів. Міст було відкрито 5 червня 1996 року. По цьому мосту рух безкоштовний з Уельсу до Англії, але на зворотному шляху потрібно заплатити. Перейменування 5 квітня 2018 року державний секретар у справах Уельсу Алан Кернс оголосив, що цей перехід буде перейменовано на міст Принца Уельського на церемонії, яка відбудеться пізніше цього року. Він сказав, що перейменування буде «відповідною даниною Його Королівській Високості в рік, коли він відзначатиме 60-річчя принца Уельського та десятиліття безперервного, відданого служіння нашій нації». До 8 квітня онлайн-петиція проти перейменування, яку активно поширюють у соціальних мережах, набрала понад 30 000 підписів. Деякі політики критикували запропоноване перейменування та відсутність громадських консультацій щодо нього, але було підтверджено, що перший міністр Уельсу Карвін Джонс не заперечував проти цієї пропозиції. Міст було офіційно перейменовано 2 липня 2018 року, коли принц і герцогиня Корнуольські відкрили меморіальну дошку, після чого відбувся прийом для місцевих високопоставлених гостей і бізнес-лідерів на курорті Celtic Manor Resort неподалік. Не було жодного попереднього пресрелізу чи іншого офіційного повідомлення ні від уряду Великобританії, ні від уряду Уельсу. Загальна вартість перейменування мосту, включаючи встановлення двох вищевказаних дорожніх знаків (і відповідні витрати на персонал для закриття проїжджих частин і перенаправлення руху через M48) разом із церемонією становила 216 513,39 фунтів стерлінгів. Примітки Посилання Severn River Crossing PLC (англ.)
Universal United Kingdom Resort

Universal United Kingdom Resort est un parc d'attractions et un complexe touristique actuellement en développement, dont l'ouverture est prévue pour 2031. Il sera situé dans la ville de Bedford en Angleterre, à 82 km de Londres. Le parc à thème serait exploité par Universal Destinations & Experiences, une division de NBCUniversal. Il s'agira du premier parc Universal au Royaume-Uni et le premier en Europe depuis la revente d'Universal Mediterranea en 2004. Histoire En septembre 2023, la maison mère de NBC Universal, Comcast, enregistre les noms de domaines UniversalStudiosGreatBritain.com et UniversalGreatBritain.com. Le 1er décembre 2023, Comcast acquière la société de construction et de développement Cloud Wing UK et prend le contrôle de ses actifs, notamment un terrain de 192 hectares à Bedford en Angleterre. Le projet est officiellement présenté le 19 décembre 2023. Une consultation locale est effectuée en mai 2024. Le 9 avril 2025, le premier ministre, Keir Starmer, confirme le soutien du gouvernement britannique au projet, dont la construction devrait commencer en 2026, et l'ouverture est prévue pour 2031. Un premier concept art officiel est également publié. D'après les estimations d'Universal, le projet pourrait générer près de 50 milliards de livres sterling d'ici 2055, environ 28 000 emplois, et 8,5 millions de visiteurs la première année. Le 3 juin 2026, Universal annonce que le futur parc à thème porte le nom de Universal United Kingdom Resort. Le gouvernement britannique s'engage à consacrer 1,3 milliard de livres sterling au financement des infrastructures desservant le complexe. Comcast NBCUniversal prévoit d'investir 5 milliards de livres sterling dans la construction du site, auxquels s'ajoute un milliard de livres d'investissements supplémentaires au cours des dix premières années d'exploitation. Références Voir aussi (en) Site officiel Portail des parcs de loisirs Portail de l’Angleterre
Sudley House

Das Sudley House in der Mossley Hill Road in Aigsburth, Liverpool (Vereinigtes Königreich), wurde im frühen 19. Jahrhundert von dem wohlhabenden Getreidehändler Nicholas Robinson erbaut. Weder das Jahr des Beginns der Bauarbeiten, noch der ausführende Architekt sind bekannt, doch deutet der Baustil auf die Arbeiten von Thomas Harrison hin, der die Pläne zu zahlreichen in diesem Stil erbauten Gebäuden im Raum Liverpool in den Jahren 1811 bis 1815 entwarf. Robinson bezog das Haus im Jahre 1823 und im folgenden Jahr wurde das Gebäude endgültig fertiggestellt. Das Gebäude liegt inmitten einer großzügigen Grünanlage mit Blick auf den River Mersey. Robinson war in den Jahren 1828–29 zum Bürgermeister der Stadt Liverpool ernannt und bewohnte das Sudley House bis zu seinem Tod im Jahre 1854. Nach ihm bewohnten seine beiden Töchter das Haus bis zu ihrem Tod im Jahr 1883. Das Anwesen ging 1883 an den Reeder und Kaufmann George Holt. Seine Tochter Emma übereignete Sudley House 1944 der Stadt Liverpool. Heute dient das Anwesen als Kunstmuseum unter Verwaltung der National Museums Liverpool. Es beherbergt die Sammlung von George Holt, die u. a. Arbeiten von Thomas Gainsborough, Joshua Reynolds, Edwin Landseer, John Everett Millais und J. M. W. Turner umfasst. Nach einer zweijährigen Renovierungsphase und Investitionen in Höhe von 1 Million GBP allein in das Mobiliar feierte der Museumsbau am 26. Mai 2007 seine Wiedereröffnung. Der Museumsbau steht unter Denkmalschutz und ist als Gebäude von herausragendem architektonischen und historischen Interesse in der Kategorie II (Grade II) der Statutory List of Buildings of Special Architectural or Historic Interest gelistet. 2019 wurde Sudley House von rund 44.000 Personen besucht. 2024 betrug die Besucherzahl etwa 26.000 Personen. Bauliche Veränderungen George Holt hatte nach dem Erwerb zahlreiche bauliche Veränderungen an dem Gebäude vorgenommen. So verlegte er den Haupteingang von der Ostseite zur Nordseite des Gebäudes und errichtete eine neue Veranda an der Ostseite. Der Westflügel wurde erweitert und u. a. durch einen Turm ergänzt. Noch heute sind zahlreiche dieser seit den 1880er Jahren vorgenommenen Veränderungen gut zu erkennen. Die Kamine, die antiken Tapeten, die Vertäfelungen aus Eichenholz sind gut erhalten. Der aus Marmor geschnittene Kamin im Esszimmer trägt noch immer das Wappen der Familie Holt. Sudley House ist eines der wenigen Häuser, die derart umfassend im viktorianischen Stil erhalten sind. Auch ist es die einzige bestehende Kunstsammlung eines Kaufmanns aus viktorianischer Zeit, deren Kunstwerke noch immer an der Stelle ausgestellt sind, an der sie ihr Sammler hat anbringen lassen. Weblinks Sudley House, Museums-Website Sudley House History BBC: A History of Liverpool Weddings at Sudley House, 23. Juli 2010 Einzelnachweise
Trafalgar Square

Trafalgar Square és una plaça del centre de Londres construïda per a commemorar la batalla de Trafalgar en la qual l'armada britànica va vèncer a les tropes de Napoleó enfront de les costes d'Espanya. El nom original era Plaça de Guillem IV, però George Ledwell Taylor va suggerir canviar el nom. El 1820, el rei Jordi IV va encarregar a John Nash la urbanització de l'àrea. L'arquitectura actual de la plaça es deu a Charles Barry i va ser acabada el 1845. Al centre de la plaça s'aixeca la columna de Nelson. Ús de la plaça La plaça és visitada per molts turistes. Principalment, s'utilitza per al plaer i per a relaxar-se, però a vegades hi ha reunions i demostracions a la plaça. Quan es va construir la plaça, les manifestacions van ser prohibides. La prohibició va durar fins a la dècada de 1880, quan el nou moviment obrer va començar a celebrar manifestacions. Un grup que va fer això va ser la Federació Socialdemòcrata. El "Black Monday", el 6 de febrer de 1886, hi va haver una manifestació important sobre l'atur que va provocar un disturbis a Pall Mall. Va haver-hi manifestacions en els anys vuitanta contra l'apartheid sud-africà. El 1990 hi va haver disturbis contra l'impost de les enquestes. A la dècada de 2000, hi ha hagut manifestacions contra la guerra de l'Iraq. En els últims anys, la plaça s'ha convertit en un lloc de trobada per a celebracions. Quan Anglaterra va guanyar la Copa del Món de rugbi el 2003, es van reunir milers de fans a la plaça. Aquestes festes públiques tornen a passar quan Londres va guanyar la seva aposta per celebrar els Jocs Olímpics d'Estiu de 2012. La plaça també va ser escenari d'una gran concentració després dels bombardejos terroristes a Londres el 7 de juliol de 2005.
Trafalgar Square

Trafalgar Square er en plads i det centrale London. Navnet er til minde om Slaget ved Trafalgar (1805), en britisk flådesejr i Napoleonskrigene. Midt på pladsen står Nelson's Column, en høj søjle med Lord Nelson på toppen. Det var Lord Nelson, der ledede den britiske flåde under slaget ved Trafalgar. Navnet skulle oprindeligt have været King William the Fourth's Square (Kong William IVs plads), men George Ledwell Taylor foreslog navnet Trafalgar Square. Eksterne links Webcam, der viser Trafalgar Square Arkiveret 6. april 2011 hos Wayback Machine
Trafalgar Square

Trafalgar Square behoort samen met Piccadilly Circus en Leicester Square tot de bekendste pleinen in Londen. Het plein werd in 1840 voltooid. Het is genoemd naar de slag bij Trafalgar van 1805 waarbij Horatio Nelson een Spaans-Franse vloot van Napoleon Bonaparte versloeg. Bij dit zeegevecht kwam admiraal Nelson om het leven. Hij ligt begraven in St. Paul's Cathedral. Door de overwinning op Napoleon kon het Verenigd Koninkrijk voor vele jaren zijn heerschappij over de zeeën vestigen. Inrichting Op het midden van het plein staat Nelson's Column. Deze zuil is ongeveer 50 meter hoog. Bovenop staat het beeld van Nelson, 5,5 meter hoog. Onderaan de zuil zijn vier bronzen reliëfs bevestigd. Deze beelden vier van admiraal Nelson's zeeslagen uit. Nelson's Column wordt omgeven door vier bronzen leeuwen ontworpen door Edwin Landseer en geplaatst door Marocchetti. De leeuwen werden in 1868 voltooid. Ook op het plein, ten noorden van Nelson's Column, staan twee fonteinen. Zij werden ontworpen door Edwin Lutyens in de periode 1937-1939, ter vervanging van twee oudere fonteinen, die zich inmiddels bevinden in Canada. De fonteinen zijn monumenten ter ere van de admiralen John Jellicoe (west) en David Beatty (oost). Verder bevindt zich er de kerk St. Martin-in-the-Fields en het wereldberoemde museum National Gallery. Naar het zuiden toe verlaat men het plein via Whitehall; in westelijke richting loopt men via The Mall naar Buckingham Palace. Aan Trafalgar Square liggen ook een aantal ambassades, waaronder die van Zuid-Afrika. Sokkels In de hoeken van het plein staan vier sokkels (plinths) voor standbeelden. Ze dragen de beelden van George IV, Henry Havelock en Charles James Napier. De vierde sokkel (fourth plinth) is om financiële redenen leeg gebleven en wordt sinds 1999 gebruikt voor kunstdemonstraties. Externe link Fourth plinth, kunstproject 2009 (via Wayback Machine) Bronnen en referenties
Trafalgar Square

Trafalgar Square (plac Trafalgarski) – plac w Londynie, w City of Westminster, wytyczony w 1826 według projektu Johna Nasha w miejscu dawnych stajni królewskich. Nazwa placu upamiętnia zwycięstwo Royal Navy w morskiej bitwie pod Trafalgarem (1805). Charakterystyka Jego budowę zaczęto w 1829 roku, a w 1843 ustawiono na środku 55-metrową kolumnę Nelsona. Plac zdobią także pomniki króla Jerzego IV, gen. Havelocka i gen. Napiera oraz fontanny zaprojektowane przez Edwina Lutyensa. Na czwartym cokole miał również stanąć pomnik konny, ale zabrakło na niego pieniędzy. Kolumny i fontann strzegą cztery lwy odlane z brązu. W latach 1999–2001 na pustym cokole co roku umieszczano nowe dzieło. Po kilku latach przerwy w 2005 powrócono do tego pomysłu. W 2007 ustawiono tam rzeźbę Marca Quinna zatytułowaną Ciężarna Alison Lapper. Ostatnia to model hotelu wykonany z kolorowego szkła przez niemieckiego artystę Thomasa Schutte. Od zachodu do placu dochodzi ulica Pall Mall, a od wschodu Duncannon Street. Północną pierzeję zajmuje budynek National Gallery. Od północnego wschodu do placu przylega anglikański kościół pod wezwaniem św. Marcina z Tours. Od strony południowej znajduje się rondo komunikacyjne, na którym zbiegają się ulice Cockspur i Strand oraz aleja Northumberland i Whitehall. Plac Trafalgarski to tradycyjne miejsce spotkań i zgromadzeń – zarówno politycznych, jak i sylwestrowych. 7 lipca 2011 na placu odbyła się światowa premiera filmu Harry Potter i Insygnia Śmierci: Część II. Przypisy Linki zewnętrzne Projekt "Czwarty cokół"
Trafalgar Square

Trafalgar Square é uma praça no centro de Londres que celebra a Batalha de Trafalgar (1805), uma vitória da Marinha Real Britânica nas Guerras Napoleónicas. O nome original, na verdade, era para ser "King William the Fourth's Square", em homenagem ao rei Guilherme IV, porém George Ledwell Taylor sugeriu o nome Trafalgar Square. A praça tem em seu centro uma coluna encimada pela Coluna de Nelson, em homenagem ao Almirante Nelson, que liderou a Royal Navy na costa de Cádis, Espanha. História Entre os séculos XIV e XVII, o local agora ocupado pela Trafalgar abrigava os estábulos adjacentes ao Palácio de Whitehall. No século XVIII, a região passou a ser controlada pela Royal Household e os estábulos foram demolidos como parte dos projetos de revitalização da cidade. Em 1820, o Príncipe Regente contratou o renomado arquiteto John Nash para desenvolver um local de lazer no centro de Londres. Nash, então, desenvolveu um espaço amplo e destinado a cultura da população local. Em 1830, o local foi oficialmente batizado de Trafalgar Square - nome escolhido por George Ledwell Taylor, outro conhecido arquiteto local. Durante a década de 1830, a região passou por profundas mudanças, começando com a construção de um prédio da National Gallery. Logo após a conclusão desta obra, outras mudanças foram propostas por Sir Charles Barry, que sugeriu a elevação de parte da praça que seria ligado a outra parte por escadarias. Além disso, Barry propôs a construção de duas fontes ao lado de um monumento em homenagem a Horatio Nelson cuja pedra fundamental foi lançada em 1838. Em 1843, a Coluna de Nelson foi concluída, sendo que as fontes foram colocadas dois anos depois. Nos anos que se seguiram foram colocados os leões de bronze esculpidos por Edwin Landseer. Ao final da década de 1840, a Trafalgar Square já possuía as características que conserva até a atualidade. Eventos A Trafalgar Square é tradicionalmente utilizada para comemorações de nível nacional ou mundial, como a inauguração da Árvore de Natal londrina ou a celebração do Ano-Novo. Outras celebrações ocorridas na praça são as comemorações do Dia da Vitória na Europa. Devido à grande escala do evento, em 7 de julho de 2011, a première do último filme da série Harry Potter foi realizada na Trafalgar Square. Esta foi a primeira vez e única, que um filme teve sua première na praça. Referências
Трафалгар сквер

Трг Трафалгар (енгл. Trafalgar Square) је трг који се налази у Лондону, Енглеска. Име овог трга долази од британске победе у Наполеоновим ратовима у истоименој бици из 1805. године. У почетку је као друга варијанта за име трга била и Вилијам IV. Године 1820, принц је наредио архитекти Џону Нешу да започне са зидањем пројекта ове области. Међутим, данашња архитектура трга је дело Сер Чарлса Барија, и завршен је 1845. године. Последњи пут трг је реконструисан 2003. године. Данас овај трг је један од највећих туристичких атракција у Лондону, познат по месту где се скупљају бели голубови. Референце Спољашње везе Званични сајт Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (7. март 2011) Слике — Flickr Camvista.com Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (6. април 2011) London Landscape — Trafalgar Square