NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
BritNed

BritNed is a 1,000 MW high-voltage direct-current (HVDC) submarine power cable between the Isle of Grain in Kent, the United Kingdom; and Maasvlakte in Rotterdam, the Netherlands. The BritNed interconnector would serve as a link for the foreseeable European super grid project. History The project was announced in May 2007. The installation of the first section of cable link started on 11 September 2009, The entire 260 km (160 miles) cable was completed in October 2010. It began operation on 1 April 2011, and as of January 2012, electricity flow has mostly been from the Netherlands to the UK. Technical description The 260 km (160-mile) long bi-pole 450 kV interconnector consists of two HVDC cables, which are bundled together. The capacity of the cable is 1,000 MW. The interconnector has two converter stations for connecting the link with the British and Dutch high-voltage electricity transmission systems. The cable was produced by ABB and laid by Global Marine Systems, while the BAM Nuttall/Siemens consortium was responsible for the construction and equipping of the converter stations. BritNed was completed on time and within the budget of €600 million. Operators The respective transmission system operators of the United Kingdom and the Netherlands - National Grid plc and TenneT; formed a joint venture to fund and operate the interconnection, independently from National Grid and TenneT's regulated businesses. Outages BritNed suffered a number of outages due to undersea cable faults in 2020/21. A significant outage happened on 9 March 2021 and the connection was scheduled to be restored on 8 May 2021, but this was later delayed until 7 June 2021. Coordinates See also NorNed Gridlink Interconnector HVDC Cross-Channel, 2,000 MW between UK and France Icelink, a proposed link between Iceland and Great Britain Nemo Link, 1,000 MW between UK and Belgium HVDC Norway–UK, 1,400 MW between UK and Norway List of HVDC projects in Europe Renewable energy in the United Kingdom Renewable energy in the Netherlands References External links Official website Current flow
BritNed

BritNed är en högspänd likströmledning under Nordsjön mellan Nederländerna och Storbritannien. Sjökabeln är 260 kilometer lång, varav 9 kilometer över land, och går mellan nedlagda kraftverket i Maasvlakte i närheten av Rotterdam och Isle of Grain i Kent. Förbindelsen är tvåpolig med två parallella kablar. Strömriktarna har levererats av Siemens Energy och sjökablarna har tillverkats i Karlskrona och levererats av ABB Cables. Byggkostnaden uppgick till 600 miljoner euro. Kabeln, som togs i drift år 2011, ägs av Tennet och United Grid plc. Den var ur drift från december 2020 till juni 2021 på grund av två separata skador. Bolagen planerar att bygga ytterligare en sjökabel mellan länderna. Den skall gå från de nederländska vindkraftverken i Nordsjön till Storbritannien och väntas tas i drift i början av 2030-talet. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör BritNed. Officiell webbplats
Cambridge Theatre

Il Cambridge Theatre è un teatro del West End situato nel distretto londinese di Camden, in Inghilterra. Storia Il teatro fu aperto al pubblico il 4 settembre 1930, per volere dell'impresario Bertie Mayer. Il Cambridge Theatre fu costruito in acciaio e cemento ed è caratterizzato da linee pulite nel design, segnando quindi un punto di rottura con la tradizione architettonica degli eccessi decorativi dei music halls e dei cinema dell'epoca. L'English Heritage ha lodato il Cambridge come un raro esempio di teatro londinese che ha adottato lo stile espressionista introdotto in Germania durante gli anni venti. Molti degli elementi originali art déco furono dipinti in rosso durante la restaurazione del 1950, perdendo quindi l'originale colore dorato e argentato. Il décor originale fu tuttavia ripristinato con il restauro del 1987 da parte di Carl Toms. Dal 1999 il teatro è riconosciuto come un monumento classificato di secondo grado. Gli allestimenti del Cambridge Theatre sono stati spesso caratterizzati da una breve permanenza in cartellone, a differenza della programmazione offerta da altri teatri del West End. I frequenti flop nella prima parte della sua attività, costrinsero i proprietari ad aprire il Cambridge ad altre attività e il teatro fu utilizzato come un cinema a più riprese durante gli anni 30 e ancora nel 1969. Il Cambridge ha tuttavia riscosso anche diversi successi nel corso degli anni, cominciando nel 1963 con il musical Half a Sixpence, rimasto in cartellone per quasi seicentosettanta repliche. Sempre importante, seppur più breve, fu il successo della messa in scena del musical Little Me, rimasto in scena per 334 rappresentazioni nel 1964. Nel 1979 il musical ospitò la prima britannica del musical di Kander ed Ebb Chicago, che si rivelò un successo da 590 rappresentazioni. Dal 1989 al 1993 Return to the Forbidden Planet è andato in scena con successo al Cambridge, vincendo anche il Laurence Olivier Award al miglior nuovo musical, mentre tra il 1996 e il 1999 il teatro ha ospitato un revival di Grease. Dal 2003 al 2005 il musical Jerry Springer: The Opera calcò le scene del Cambridge, seguito da un mese di spettacoli del prestigiatore Derren Brown. Dal 2006 al 2011 il teatro ha ospitato gli ultimi cinque anni di repliche del revival di Chicago, debuttato all'Adelphi Theatre negli anni novanta. Dall'ottobre 2011 il teatro ospita ininterrottamente Matilda the Musical, che nell'aprile 2017 è diventato il musical più longevo nella storia del Cambridge. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Cambridge Theatre Collegamenti esterni Sito ufficiale, su cambridgetheatre.co.uk.
Cambridge Theatre

Cambridge Theatre – teatr na West Endzie w Londynie, wybudowany w latach 1929-30. Pierwsze przedstawienie odbyło się 4 września 1930 roku. Trzypoziomowa widownia może pomieścić 1231 osób. Od 2000 jest częścią Really Useful Theatres, grupy teatrów zarządzanych przez spółkę kompozytora Andrew Lloyda Webbera. We wrześniu 2000 swoją światową prapremierę miał tu musical The Beautiful Game, napisany przez Webbera i Bena Eltona. Nie odniósł jednak wielkiego sukcesu i zszedł z afisza po 11 miesiącach. Teatr znany jest przede wszystkim z wystawianych tu słynnych musicali amerykańskich. Swoje londyńskie premiery miały tu Fame i Chicago, przez trzy lata na scenie Cambridge gościło też Grease. Od 2006 "lokatorem" teatru było wznowienie Chicago na West Endzie (mająca premierę w 1997 w Adelphi Theatre, skąd po dziewięciu latach została przeniesiona do Cambridge Theatre). Od 24 listopada 2011 roku na deskach teatru wystawiany jest musical Matilda. Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna
Cambridge Theatre

Cambridge Theatre i London i England. Teatern ligger i West End i centrala London.Lokalen används för musikaler. "The Statutory List of Buildings of Special Architectural or Historic Interest" blev byggnaden uppsatt på och ses som kulturminnesmärke sen Januari, 1999. Musikaler som visas här under senare år: Grease (24 oktober 1996 - 11 september 1999) Great Balls of Fire (6 oktober 1999 - 18 december 1999) The Beautiful Game (26 september 2000 - 1 september 2001) av Andrew Lloyd Webber och Ben Elton Fame (20 september 2001 - 31 augusti 2002) Our House (28 oktober 2002 - 16 augusti 2003) Jerry Springer - The Opera (14 oktober 2003 - 19 februari 2005) Something Wicked this Way Comes (2 juni 2005 - 2 juli 2005) Dancing in the Streets (19 juli 2005 - 22 april 2006) Chicago (27 april 2006 - 27 augusti 2011) Matilda the Musical (24 november 2011 -) Wikimedia Commons har media som rör Cambridge Theatre. Referenser
Poplar Dock

Das Poplar Dock ist ein kleines Hafenbecken im Eastend von London. Es steht in Verbindung mit dem Blackwell Basin der West India Docks. Zwar ist es unabhängig von diesen Hafenanlagen zu sehen, hatte aber nie einen eigenen Zugang zur Themse. Es wurde ursprünglich als Reihe von Wasserreservoirs von der West India Dock Company gebaut und 1828 fertiggestellt. In einer Zeit, als noch kein Hafenbecken in London einen Eisenbahnanschluss besaß, wurde es in ein Becken für die Eisenbahn umgewandelt. Die East & West India Docks and Birmingham Junction Railway Company (später: North London Railway Company) baute es zum Hafenbecken aus und schuf eine Schienenverbindung mit dem Werkstatthof der Gesellschaft in Chalk Farm. Es war das einzige Hafenbecken in London, das 1909 nicht an die Port of London Authority überantwortet wurde, sondern bis zu seiner Schließung 1981 unter der Verwaltung der British Rail verblieb. Wegen des fehlenden Zugangs zur Themse benötigten seine Betreiber die Zustimmung der Eigentümer der West India Docks für Nutzungen, die nicht direkt mit deren eigenen Interessen kollidierten. In den frühen Jahren wurde das Hafenbecken hauptsächlich zum Löschen von Kohle aus Nordostengland genutzt. Der größte Teil des Hafenbeckens dient heute als Liegeplatz für Schiffe, der mit dem Blackwall Basin verbunden ist. Siehe auch Blackwall Yard, ein wenig östlich des Poplar Dock, das interessanterweise ein kleines Eisenbahnhafenbecken besitzt, das ebenfalls “Poplar Dock” heißt. Einzelnachweise
Poplar Dock

Poplar Dock is a small dock in Poplar, London. It connects to the Blackwall Basin of the West India Docks and, although independent of this system, has never had a direct connection to the Thames. Originally a series of reservoirs built by the West India Dock Company and completed in 1828, Poplar Dock was converted into a railway dock, in the days before any of London's enclosed dock systems were connected to the railway network. The dock was built by the East and West India Docks and Birmingham Junction Railway Company (later the North London Railway Company) and connected to the company's goods yard at Chalk Farm. Because of its lack of a direct connection to the river, its operators needed the agreement of the owners of the West India Docks for uses which did not compete directly with their interests. In its early years the dock was used mainly to import coal from the Northeast of England. Much of the dock survives today as a mooring connected to Blackwall Basin. Poplar Dock is now known as Poplar Dock Marina. It was opened by Queen Elizabeth II in 1999. The marina is overlooked to the south by Landons Close (part of the Jamestown Harbour development) and to the west by Boardwalk Place. See also Jamestown Harbour References
Hengrove Athletic F.C.

Hengrove Athletic Football Club is a football club based in the Bristol suburb of Hengrove. Affiliated to the Somerset County FA, they are currently members of the Somerset County League Premier Division and play at Norton Lane in Whitchurch. History The club was established in 1948 by recently demobilised soldiers. The club's green shirts were created by a player's mother dyeing white shirts green, the only colouring available at the time. The new club joined Division Three of the Bristol & Suburban League, and won the league's Alf Bosley Cup in 1958–59 and again in 1963–64. In 1974 Hengrove moved up to the Somerset County League in 1974–75. By the end of the 1970s they had reached the Premier Division, and in 1979–80 the club won both the League Cup and the Somerset Senior Cup. In 1989–90 they finished bottom of the Premier Division and were relegated to Division One. They returned to the Premier Division at the end of the 1995–96 season after a third-place finish in Division One. Hengrove finished in the bottom three of the Premier Division in 1998–99 and were relegated back to Division One. They were subsequently Division One runners-up in 2003–04, earning promotion to the Premier Division. In 2005–06 the club won the Premier Division title and were promoted to Division One of the Western League. Hengrove were Division One runners-up in 2012–13, resulting in promotion to the Western League Premier Division. However, the club were relegated after a single season, having finished bottom of the division. In 2015–16 Hengrove won the league's Les Phillips Cup. The following season saw them finish as Division One runners-up, earning promotion back to the Premier Division. In 2018–19 the club finished second-from-bottom of the Premier Division and were relegated back to Division One. Ground The club moved to Norton Lane in 1964, with the ground officially opened on 7 June that year. A new stand was built and floodlights were erected during the 2007–08 season, with a second stand constructed in the 2012–13 season. Honours Western League Les Phillips Cup winners 2015–16 Somerset County League Premier Division champions 2005–06 League Cup winners 1979–80 Somerset Senior Cup Winners 1979–80, 1983–84 Bristol & Suburban League Alf Bosley Cup winners 1958–59, 1963–64 Records Best FA Cup performance: Preliminary round, 2012–13, 2017–18 Best FA Vase performance: Third round, 2015–16 References External links Official website
Black Rat (restaurant)

The Black Rat was a restaurant in Winchester, in Hampshire, England. As of 2021, the restaurant lost its one star in the Michelin Guide that had been held since 2011. The restaurant closed in 2022. It was formerly called "The Kings" and became a Grade II listed building on 14 January 1974, listed as "Kings Arms Public House". See also List of Michelin starred restaurants External links Official site References
Sherwoodskoven

Sherwoodskoven er en skov og royal forest i Nottinghamshire i England, der er berømt for at blive associeret med legenden om Robin Hood, som skulle have holdt til omkring Major Oak. Pollenanalyse viser, at området har været skov siden slutningen af sidste istid. I dag er skoven et naturreservat 423,3 hektar, der omkranser landsbyen Edwinstowe, hvor Thoresby Hall ligger. Det er resterne af en ældre og meget større kongelig jagtskov, der fik sit navn fra dets status som shire (eller sher) og wood i Nottinghamshire, og den gik ind i flere omkringliggende counties, hvor grænsen mod vest var floden Erewash og Forest of East Derbyshire. Da Domesday Book blev skrevet i 1086, dækkede skoven muligvis en fjerdedel af Nottinghamshire. Referencer
Sherwood Forest

Sherwood Forest ist ein Landschaftspark, der das Dorf Edwinstowe in Nottinghamshire (England) umgibt. Der heutige Park ist mit seinen 4,23 km² nur ein Bruchteil des weit größeren Waldes (im 12. Jahrhundert umfasste Sherwood Forest etwa 405 km²), der mit der Sagengestalt Robin Hood in Verbindung gebracht wird. Im Wald wächst eine große Anzahl sehr alter und mächtiger Eichen, deren bedeutendste und größte Majors-Eiche (englisch Major Oak) genannt wurde und in lokalen Chroniken als Robin Hoods Hauptquartier angesehen wird. Major Oak Die Majors-Eiche (benannt nach dem ehemaligen britischen Major und späteren Schriftsteller und Pionier der Archäologie in der Grafschaft Nottinghamshire Hayman Rooke (1723 – 1806)) wurde ca. 800 bis 1000 Jahre alt. Die Stieleiche (Quercus robur) steht ca. 1 km nördlich von Edwinstowe und ca. 10 km nordöstlich von Mansfield (bei ). Seit der viktorianischen Ära wird ein Teil der Äste von einem ausgeklügelten Gerüstsystem gestützt. Es heißt, dass Robin Hood und seine Gefährten sich in dem Baum versteckt haben sollen und dass diese Eiche der Lieblingsbaum Robin Hoods war. Im Februar 1998 nahm eine örtliche Firma Schnittarbeiten am Baum vor und begann damit, Stecklinge zu züchten, die in den wichtigsten Städten der Welt eingepflanzt werden sollen. 2003 wurden in Dorset 300 Setzlinge aus Eicheln der Major Oak gepflanzt, aus denen, auch zu Forschungszwecken, ein kleiner Wald erwachsen soll. 2014 wurde die Eiche zum „Baum des Jahres (England)“ gewählt und trat als Vertreter Englands beim Wettbewerb „Europäischer Baum des Jahres“ 2015 an. Im Frühjahr 2026 trieb sie nicht mehr aus und gilt seit Juni 2026 als abgestorben. Tourismus Der Sherwood Forest ist Standort einer der vielen Center Parcs im Vereinigten Königreich. Weblinks Einzelnachweise
Bosque de Sherwood

El bosque de Sherwood (en inglés Sherwood Forest) es un bosque conocido mundialmente que se encuentra cercano al pueblo de Edwinstowe, en Nottinghamshire, Inglaterra, y que históricamente se asocia con la leyenda de Robin Hood (una leyenda que se cree tiene base cierta). Las 423 hectáreas de bosque hoy son los restos de la gran zona de caza real, que se extendía dentro de los condados vecinos. En 1969, el Consejo del Condado de Nottinghamshire, que administra el bosque, abrió al público sus puertas. En el año 2002, el bosque fue designado reserva natural nacional. Véase también Major Oak
Forêt de Sherwood

La forêt de Sherwood est une forêt célèbre entourant le village d'Edwinstowe dans le Nottinghamshire, en Angleterre, historiquement associée à la légende de Robin des Bois, mais aussi à l'épopée des Luddites à l'ère industrielle. Les 423 ha de la forêt actuelle sont les vestiges du vaste domaine de chasse royal qui s'étendait à l'intérieur des comtés voisins. Un parc ouvert au public a été ouvert en 1969 par le conseil du comté de Nottinghamshire, qui administre la forêt. En 2002, la forêt de Sherwood, riche en chênes, bouleaux et fougères, a été désignée en tant que réserve nationale naturelle par l'English Nature. Major Oak La forêt de Sherwood est le lieu où se dresse le légendaire Major Oak, qui d'après le folklore local, était la principale cachette de Robin des Bois. L'ancien chêne serait âgé de 800 à 1 000 ans, et, depuis l'ère victorienne, ses branches massives sont supportées par un système de tuteurs pour éviter qu'elles ne se cassent. En février 1998, une entreprise locale a eu la permission de prélever et de cultiver des boutures du Major Oak, afin de pouvoir les revendre et les planter dans les grandes villes du monde entier. Le Major Oak a été mentionné dans le programme de BBC TV de 2005, Seven Natural Wonders, comme l'une des merveilles de la nature des Midlands. Production pétrolière Environ 2 000 puits de pétrole ont été forés sur le sol britannique depuis les années 1850 ; 250 puits sont en service en 2015, produisant entre 20 et 25 000 barils/jour ; le premier champ pétrolifère a été exploité à partir de 1919 et le premier puits de pétrole commercial à partir de 1939 à Eakring dans l'actuel district de Newark and Sherwood. La production avant la Seconde Guerre mondiale est marginale, avec 100 tonnes en 1939, puis atteint un pic maximal de 114 000 tonnes en 1943, pic qui ne sera dépassé qu'à partir de 1964. Galerie Notes et références Liens externes Ressource relative à la bande dessinée : Comic Vine (en) Nottinghamshire County Council's Official Sherwood Forest Page (en) Sherwood Forest Trust Official Website Portail du bois et de la forêt Portail du Nottinghamshire
Sherwood Forest (bos)

Sherwood Forest is een bosgebied in het Engelse graafschap Nottinghamshire. Het bos is met name bekend vanwege de legende van Robin Hood, waarvan de verhalen zich afspelen in dit gebied. Sinds de laatste ijstijd is het gebied constant bebost geweest, waardoor sprake is van een oerbos. In de afgelopen eeuwen is Sherwood Forest wel steeds kleiner geworden, tot ongeveer 4,23 km² (423 hectare) begin 21e eeuw. Het bos trekt jaarlijks een half miljoen bezoekers. Het aantal bezoekers steeg aanzienlijk na de televisieserie Robin Hood uit 2006. Geschiedenis Sherwood Forest werd vaak bezocht door de Mercian Kings. Na de invasie van Engeland (1066), maakte koning Willem de Veroveraar van Sherwood Forest een koninklijk jachtbos. Het bos werd populair bij Jan zonder Land, koning van Engeland en koning Edward I van Engeland. De overblijfselen van een jachthuis zijn te vinden in Kings Clipstone genaamd "King John's Palace". Na de ontbinding van de kloosters door koning Hendrik VIII van Engeland in 1536 werd het land van Sherwood verkocht en in privébezit gebracht, dat werd omgezet in landgoederen. Koning Karel II van Engeland bracht het beheer van Sherwood Forest weer onder controle in het koninklijke domein. In de 17e eeuw werden grote delen van "Sherwood Crown Land" verkocht aan particuliere eigenaren die er de landgoederen van "Thoresby Hall", "Rufford Abbey", het voormalige "Clumber House", "Clumber Park", "Welbeck Abbey" en "Worksop Manor" bouwden. "Newstead Abbey" werd er ook gebouwd, al was dit koninklijk bezit. Major Oak Midden in het bos, vlak bij de plaats Edwinstowe, staat een beroemde eik die de Major Oak genoemd wordt. Deze bijna duizend jaar oude boom wordt gezien als het voormalig hoofdkwartier van Robin Hood. De oude eik wordt verondersteld tussen de 800 en 1.000 jaar oud te zijn, en sinds het Victoriaanse tijdperk worden de massieve takken ondersteund door een systeem van palen om te voorkomen dat ze breken. In februari 1998 kreeg een lokaal bedrijf toestemming om stekken van Major Oak te nemen en te kweken, zodat ze konden worden verkocht en geplant in grote steden over de hele wereld. Major Oak werd in 2005 genoemd in het BBC-tv-programma "Seven Natural Wonders" als een van de natuurlijke wonderen van de Midlands. In het voorjaar van 2026 werd geen enkel nieuw blad aan de boom gevonden. Deskundigen verklaarden daarop de iconische eik dood. Important Bird Area Het bos is aangewezen als Important Bird Area door BirdLife International vanwege het belang voor significante populaties van de boomleeuwerik en nachtzwaluw. Externe link (en) www.sherwoodforest.info
Sherwood (las)

Sherwood – las otaczający wioskę Edwinstowe w hrabstwie Nottinghamshire w Anglii. Ten znany na całym świecie teren rekreacyjny o powierzchni 423 hektarów, jest pozostałością dawnej, znacznie większej puszczy, związanej z legendą Robin Hooda. Według legendy, Robin Hood podróżował po tym obszarze w latach 1191–1234. Były to wówczas królewskie lasy, obejmujące kilka sąsiednich hrabstw, w których urządzano polowania. Jako teren rekreacyjny, las został udostępniony publicznie w 1969 przez Radę Hrabstwa Nottinghamshire a od 2002 jest rezerwatem przyrody. W 2007 do utworzonego wcześniej rezerwatu włączono obszar Budby South Forest, największego w hrabstwie wrzosowiska. Sherwood jako popularna atrakcja turystyczna przyciąga rocznie ponad pół miliona turystów z całego świata. Liczba odwiedzających znacznie wzrosła, gdy w październiku 2006 telewizja BBC rozpoczęła emisję nowego serialu o przygodach Robin Hooda. Co roku, w lecie, przez tydzień odbywa się tutaj festiwal Robin Hooda, na którym przywoływane są różne średniowieczne zabawy i obyczaje. Major Oak Najbardziej znanym miejscem w Sherwood jest legendarny dąb szypułkowy zwany Major Oak, będący według lokalnych przekazów główną kwaterą Robin Hooda. Ma on około 800 lat, a od XIX wieku jego masywne gałęzie są podtrzymywane przez system wsporników. Linki zewnętrzne Nottinghamshire County Council: Sherwood Forest Country Park. [dostęp 2018-09-05]. (ang.).
Sherwood

Sherwood é uma floresta real no condado de Nottingham, Inglaterra, famosa por sua histórica associação com a lenda de Robin Hood. A área é muito arborizada. Hoje, a floresta é uma reserva natural nacional do Reino Unido que abrange 424,7 ha (1 050 acre), ao redor da vila de Edwinstowe, local do Thoresby Hall. É remanescente de uma floresta real de caça, antecessora e muito maior, que derivou seu nome do próprio estatuto de "shire (ou sher) wood" do condado de Nottingham. Se estendia por diversos condados vizinhos, e era limitada a oeste pelo rio Erewash e a floresta de East Derbyshire. Quando o Domesday Book foi compilado em 1086, a floresta cobria aproximadamente um quarto do condado de Nottingham em mata e charneca, sujeitas às leis florestais. Ver também Nottingham Nottingham Forest Football Club Sherwood Foresters Referências Ligações externas Sherwood Forest Trust (em inglês) Sherwood Forest Country Park no sítio do Conselho do Condado de Nottinghamshire (em inglês)