NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cutty Sark

SV Cutty Sark – XIX-wieczny kliper herbaciany, który pobił wiele rekordów prędkości. Jest to jedyny zachowany kliper herbaciany na świecie, stoi w suchym doku przy nabrzeżu Tamizy w dzielnicy Londynu, Greenwich jako statek-muzeum. Historia i rejsy „Cutty Sark” zbudowano w Szkocji w 1869 r. jako żaglowiec do przewozu herbaty z Chin. Był to w ówczesnych czasach najszybszy kliper, mogący w ciągu dnia przepłynąć 350 mil (ok. 650 km, średnia dobowa prędkość 15 węzłów). Jak uważają niektórzy, był to też najpiękniejszy ze wszystkich żaglowców świata, ze swoim mocno wydłużonym bukszprytem i sześcioma piętrami żagli na grotmaszcie (prawie 3000 m² żagla, dł. całk. 85 m). Drewniana, trzymasztowa fregata o stalowym szkielecie kadłuba, zwodowana w Wlk. Brytanii w 1869 r. nazwana Cutty Sark na cześć Nannie Dee – wiedźmy z poematu Roberta Burnsa (1759–1796) „Tam O’Shanter”. Poemat opowiada o farmerze Tamie, który późną porą, w czasie burzy, upity wraca na grzbiecie swojego konia o imieniu Meg do domu. Przejeżdżając koło nawiedzonego kościoła, Tam zauważa tańczące w nim wiedźmy. Na widok jednej z nich, Nannie Dee, odzianej w zbyt krótką koszulę, krzyczy „Weel done, Cutty-sark!” (cutty-sark oznacza w języku Scots właśnie krótką koszulę). Krzykiem zwraca na siebie uwagę. Wiedźmy puszczają się za Tamem w pogoń z Nannie Dee na czele. Tam pogania konia, ale wiedźmie udaje się złapać Meg za ogon, który zostaje w jej dłoni. Galion pod bukszprytem klipra przedstawia goniącą Tama Nannie z końskim ogonem w ręku. Cutty Sark w 1896 r. przeszedł pod banderę portugalską i dwukrotnie zmieniał nazwę i armatora. Po utracie masztów w 1916 r. był otaklowany jako brygantyna. W 1923 r. kpt. Wilfred Dowman przejął kliper dla Anglii, odkupując go od Portugalczyków – był to dogodny moment do nadania takiej nazwy nowemu gatunkowi whisky wchodzącemu na rynek. Logo tego trunku przedstawia stylizowaną sylwetkę Cutty Sark na żółtym tle. Jej producent sponsorował jedną ze znanych imprez żeglarskich świata – Cutty Sark Tall Ships’ Races (Operacja Żagiel). Pożar Rankiem 21 maja 2007 r. na żaglowcu wybuchł pożar. Ogień został zaprószony przez przemysłowy odkurzacz, zostawiony włączony we wnętrzu historycznego statku. Statek uległ poważnemu uszkodzeniu, ocalały rufa i dziób. Część wyposażenia została na czas przeprowadzanego remontu zdemontowana (fragmenty poszycia, omasztowanie, wyposażenie ruchome) i podobnie jak galeria galionów eksponowana na pokładzie – ocalała z pożaru. Statek został odbudowany i otwarty dla publiczności 25 kwietnia 2012 r. Inne Plany Modelarskie żaglowca zostały opublikowane w zeszycie 4/1976 (nr 74). Zbierane są fundusze na budowę drugiego identycznego, pływającego żaglowca. Przypisy Linki zewnętrzne Cutty Sark (ang.) Cutty Sark im April 2014 Grossformatige Bilder
Cutty Sark

Cutty Sark är ett brittiskt klipperskepp och ett av världens mest berömda segelfartyg. Cutty Sark byggdes på Scott & Lintons varv i Dumbarton i Skottland, på beställning av rederiet John Willis & Sons i London, och sjösattes den 22 november 1869, med leverans den 16 februari 1870. Mellan 1870 och 1877 seglade Cutty Sark på tetraden mellan Storbritannien och Kina. Därefter fraktade hon ull från Australien till England. Fartyget gjorde sin sista resa under brittisk flagg 1894, då hon seglade från Brisbane till London på 84 dagar med en rekordlast av 5 304 ullbalar. Året efter såldes hon till en portugisisk redare som döpte om henne till Ferreira. Under detta namn tjänstgjorde hon i närmare 25 år som fraktfartyg mellan Portugal och andra hamnar. I början av 1920-talet köptes skeppet, som då befann sig i mer eller mindre förfallet skick, av den pensionerade engelske sjökaptenen Wilfred Dowman, vilken seglade henne tillbaka till Storbritannien. Följande Dowmans död 1936 överläts hon till den brittiska flottan för att användas som kadettfartyg. 1953 skänktes skeppet till stiftelsen Cutty Sark Preservation Society, och placerades i en specialbyggd torrdocka i stadsdelen Greenwich i London. Fyra år senare öppnades hon formellt för allmänheten i en ceremoni ledd av drottning Elisabeth II. Den 21 maj 2007 drabbades Cutty Sark av en svår eldsvåda och fick omfattande skador. Branden orsakades av att en industridammsugare glömts kvar påslagen över helgen. Fartygets master och rigg samt vissa träkonstruktioner, inklusive däckshusen och ratten var dock nedmonterade vid tillfället, och undkom därför skada. Efter fem års restaureringsarbete kunde skeppet åter öppnas i maj 2012. Galleri Anmärkningar Referenser Noter Tryckta källor Abranson, Erik (1978). Berömda skepp. Stockholm: Askild & Kärnekull. Libris 7589817 Webbkällor ”Blaze ravages historic Cutty Sark” (på engelska). BBC News. 21 maj 2007. http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/england/london/6675381.stm. Läst 31 januari 2023. ”Dammsugare sargade Cutty Sark”. Svenska Dagbladet. 30 september 2008. https://www.svd.se/a/abb48256-e01a-3823-a0da-00d5451661c3/dammsugare-sargade-cutty-sark. Läst 31 januari 2023. Hall, Thomas (20 maj 2012). ””Cutty Sark” har återfått sin forna glans”. Dagens Nyheter. https://www.dn.se/arkiv/varlden/cutty-sark-har-aterfatt-sin-forna-glans/. Läst 31 januari 2023. Vidare läsning Landström, Björn (1961). Skeppet: en översikt av skeppets historia från den primitiva flotten till den atomdrivna ubåten med rekonstruktioner i ord och bilder. Stockholm: Forum. Libris 730980 Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Cutty Sark.﻿ Skeppet Cutty Sark Register historiska skepp. Fakta Cutty Sark (B)loggboken: The Cutty Sark
Williams Racing

Williams Grand Prix Engineering Ltd., kører under navnet Williams Racing, er et britisk Formel 1-team, grundlagt i 1977 af Sir Frank Williams og Sir Patrick Head. Siden 1977-sæsonen har Williams-teamet været en del af Formel 1. Williams havde stor succes i 1980 og 1990'erne, hvor de vandt ni konstruktørmesterskaber og syv kørermesterskaber De blev da regnet som en af de «tre store», sammen med Ferrari og McLaren. Historie Frank Williams startede det nuværende Williams-team i 1977, efter sit tidligere team, Frank Williams Racing Cars, ikke havde fået den ønskede succes. På trods af løftet fra den nye ejer, den canadiske millionær Walter Wolf, blev bilerne ikke konkurrencedygtige. Til sidst Williams forlod sit eget team, som efterfølgende blev omdøbt Walter Wolf Racing. Williams flyttede til Didcot, for at genopbygge hans team som "Williams Grand Prix Engineering". Han rekrutterede den unge ingeniør Patrick Head, til at arbejde for teamet, at de skabte "Williams-Head" partnerskabet. i september 2020 forlod Williams familien formel 1, holdet blev i F1 da det blev solgt til det amerikanske firma Dorilton Capital. Verdensmestre Følgende kørere er blevet verdensmester hos Williams: Alan Jones (1980) Keke Rosberg (1982) Nelson Piquet (1987) Nigel Mansell (1992) Alain Prost (1993) Damon Hill (1996) Jacques Villeneuve (1997) Referencer Eksterne henvisninger Williams Martini Racings officielle hjemmeside Arkiveret 1. februar 2016 hos Wayback Machine
Williams F1

Williams Grand Prix Engineering Ltd. je britanska momčad Formule 1 i pored Ferrarija i McLarena treći je najuspješniji konstuktor u povijesti natjecanja bolida Formule 1. Osnovali su ga bivši vlasnik momčadi Frank Williams i automobilski inženjer Patrick Head. Tim je osnovan 1977. nakon ranije neuspješne F1 operacije Franka Williamsa: Frank Williams Racing Cars (koji je kasnije postao Wolf–Williams Racing 1976.). Sve Williamsove šasije F1 nazivaju se "FW", a zatim broj, a FW su inicijali suosnivača tima i izvornog vlasnika, Franka Williamsa. U svibnju 2020. Williams je objavio da traži kupce za dio momčadi zbog loših financijskih rezultata u 2019. te da su raskinuli ugovor s glavnim sponzorom ROKiT-om. 21. kolovoza 2020. kupio ih je Dorilton Capital. Frank Williams i njegova kćerka Claire koja je vodila momčad zadnjih sezona podnijeli su ostavke na svoje menadžerske uloge 6. rujna 2020., a VN Italije 2020. bila je njihova posljednja utrka kao vlasnici ekipe. Pod novim vlasnicima novi šef momčadi je nijemac Jost Capito. Prvaci Alan Jones (1980.) Keke Rosberg (1982.) Nelson Piquet (1987.) Nigel Mansell (1992.) Alain Prost (1993.) Damon Hill (1996.) Jacques Villeneuve (1997.) Rezultati Pobjede Williamsa u Formuli 1 Vanjske poveznice williamsf1.com statsf1.com
Williams Racing

Williams Racing, pravno znano kot Williams Grand Prix Engineering Limited, je britansko moštvo Formule 1, ki je osvojilo devet konstruktorskih naslovov, prvega v sezoni 1980, zadnjega pa v sezoni 1997. Moštvo sta ustanovila in ga vodita Sir Frank Williams in Patrick Head, prvič pa so nastopili na Veliki nagradi Argentine 1978. Švicar Clay Regazzoni je zmagal prvo dirko za Williams na Veliki nagradi Velike Britanije 1979. V sezoni 1997 je Kanadčan Jacques Villeneuve dosegel 100. zmago moštva, kar jih je dokončno uvrstilo med Velika tri moštva Formule 1, poleg Ferrarija in McLarna. Vse Williamsove šasije imajo oznako FW in številka, FW po lastniku moštva Franku Williamsu. Moštvo Williams Grand Prix Engineering je bilo ustanovljeno v sezoni 1977, po dveh glede na dosežke moštva WilliamsF1 neuspešnih poskusih v Formuli 1, Frank Williams Racing Cars in Walter Wolf Racing. Mnogi znani dirkači so dirkali za Williams, tudi Finec Keke Rosberg, Britanca Nigel Mansell in Damon Hill, Francoz Alain Prost in Brazilec Ayrton Senna. Po Sennini smrtni nesreči z Williamsom na Veliki nagradi San Marina 1994, so bili Frank Williams, Patrick Head in dizajner Adrian Newey obtoženi smrti iz malomarnosti. Sodni proces se je končno zaključil leta 2005 in Williams, Head in Newey so bili oproščeni krivde. Williams je dirkal z motorji mnogih znanih proizvajalcev motorjev, največ uspeha pa jim je prinesel Renaultov, saj je Williams-Renault osvojil kar pet od Williamsovih devetih konstruktorskih naslovov. Pregled rezultatov zadnjih sezon (legenda) (odebeljene dirke pomenijo najboljši štartni položaj, poševne najhitrejši krog, ‡ - uvrščen, kljub odstopu) Zunanje povezave Uradna stran Williamsa
Силвърстоун

Силвърстоун (на английски: Silverstone) е писта за автомобилни, мотоциклетни и други моторни състезания, намира се близо до селцето Силвърстоун, Нортхамптъншър, Великобритания. История Силвърстоун е домакин на Голямата награда на Великобритания за първи път през 1948 г., а състезанието през 1950 г. е първото от новосъздадения шампионат на Формула 1. От 1955 до 1986 г. пистата се редува с Ейнтрий и Брандс Хач за домакинство, а от 1987 г. Гран При на Великобритания се провежда неизменно на Силвърстоун. Победители във Формула 1 С най-много победи Вижте също Писти за Формула 1 Голяма награда на Великобритания Бележки Външни препратки Силвърстоун сиркуит
Silverstone Circuit

Silverstone Circuit je závodní okruh, který leží v Anglii v oblasti Northamptonshire, v areálu starého vojenského letiště. Pravidelně se na něm jezdí závody Formule 1 a Mistrovství světa silničních motocyklů. Letiště bylo postaveno za druhé světové války jako letecká základna pro britské a americké bombardéry. Zatímco po válce mnoho základen postupně zaniklo, Silverstone začal vzkvétat díky několika motoristickým nadšencům, kteří tu nalezli ideální závodní dráhu. První velká cena F1 se tu jela v roce 1948 a zvítězil v ní Luigi Villoresi na Maserati a i následující rok triumfoval vůz Maserati, tentokrát s Toulo de Graffenriedem. V roce 1950 se tu jela první velká cena v rámci mistrovství světa a zvítězil v ní Giuseppe Farina na Alfě Romeo. Od roku 1951 až do roku 1958 vždy zvítězil pilot s vozem Ferrari. Nejvíce výher má Lewis Hamilton (9). Výsledky Formule 1 MotoGP Verze okruhu Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Silverstone na Wikimedia Commons
Silverstone-banen

Silverstone-banen (engelsk: Silverstone Circuit) er et motorsportsanlæg ved landsbyen Silverstone i Northamptonshire, England. Banen blev indviet i september 1947, og var året efter vært for et Formel 1-løb. Siden har Silverstone med få undtagelser, hvert år lagt asfalt til Storbritanniens Grand Prix. Eksterne henvisninger Silverstone Circuits officielle hjemmeside Arkiveret 18. januar 2016 hos Wayback Machine
Staza Silverstone

Staza Silverstone (Silverstone Circuit) je automobilistička staza u selu Silverstone u Engleskoj. Staza je trenutno domaćin Velike nagrade Velike Britanije u Formuli 1. Prva neprvenstvena utrka Formule 1 na ovoj stazi se vozila 1948., a 1950. staza Silverstone je bila prva utrka prvog Svjetskog prvenstva Formule 1. Od tada do danas, Velika nagrada Velike Britanije vožena je još na stazama Aintree i Brands Hatch, a od 1987. se vozi samo na Silverstoneu. Staza je gotovo podjednako udaljena od Milton Keynesa, Northamptona i Oxforda, a izgrađena je unutar bivšeg RAF-ovog vojnog aerodroma iz Drugog svjetskog rata, čije se tri piste u specifičnom rasporedu u obliku trokuta, nalaze oko same staze. Povijest staze Izvori Vanjske poveznice Silverstone Circuit - StatsF1
Silverstone Circuit

A Silverstone Circuit egy versenypálya az angliai Silverstone-ban. A pályán rendezik meg kisebb megszakításokkal 1950 óta a Formula–1 brit nagydíjat. Története A brit nagydíj, az első Formula–1-es világbajnokság első versenye volt 1950-ben, melyet Silverstoneban rendeztek. A versenyt Giuseppe Farina nyerte meg. 1955 és 1986 között a brit nagydíjat a Silverstone-i, az Aintree-i és a Brands Hatch-i pályákon rendezték. 1987 óta a silverstone-i pálya ad otthont a brit nagydíjnak. Úgy tűnt, 2010-től a brit nagydíj Donington Parkba kerülne át, ám ez végül nem valósult meg. A pálya az 1943-ban épített Brit Királyi Légierő második világháborús katonai repülőterén fekszik. A bázis három fel- és leszállópályából áll, melyek egymást keresztezve egy háromszöget alkotnak. 1948-ban, a háború után három évvel a repteret versenypályává alakították. Az első versenyeket a leszállópályákon rendezték. 1949-re megépítették az összekötő utakat, és ezáltal ebben az évben már azt a vonalvezetést használták, amit 36 évig gyakorlatilag nem is változtattak meg. 1975-ben beépítettek egy sikánt a Woodcote kanyarba, amit 1987-ben módosítottak. 1991-ben a pályát gyakorlatilag teljesen átépítették. A kifutópályák napjainkban is a létesítmény közepén találhatóak, melyeket még használnak is. 2010-ben is történt egy nagyobb átépítés. Ekkor új, aréna jellegű pályaszakaszt iktattak be vonalvezetésbe, ezen alakították ki az új rajt-cél egyenest és a boxutcát is. Ezt a MotoGP vendégüllátása miatt építették, ám a szervezők az FIA beleegyezésével a Formula–1-es versenyt is ezen a nyomvonalon bonyolítják le. A pálya vonalvezetése További információk Silverstone felfedte a 2010-es MotoGP pálya terveit Hivatalos Honlap Műholdkép a Google Maps-en
Silverstone (circuit)

Silverstone is een wegracecircuit in Groot-Brittannië bij de plaats Silverstone. De baan in Northamptonshire diende oorspronkelijk als trainingsvliegveld voor de Britse bommenwerpers in de Tweede Wereldoorlog (RAF Silverstone). In 1950 werd hier voor het eerst een Grand-Prix voor de Formule 1 georganiseerd, Giuseppe Farina won. In 2010 leek de Formule 1 te verhuizen naar het circuit van Donington, maar door financiële tegenslagen bleef dit uit. Bernie Ecclestone sloot hierna een nieuw zeventienjarig contract met de directie van Silverstone, zodat het circuit verzekerd is van een plek op de kalender tot 2027. In 1981 schreef de Nederlandse motorcoureur Jack Middelburg de Britse GP op Silverstone op zijn naam door de wereldkampioen Kenny Roberts voor te blijven. Op 11 februari 2010 werd bekendgemaakt dat de Formule 1 vanaf 2010 op de nieuwe lay-out van de MotoGP zou gaan rijden (Arena Grand Prix). Bij de hertekening van het circuit werden vijf bochten (waaronder bridge en priory) verwijderd, het circuit kreeg er evenwel zes nieuwe bochten bij, zo werd het circuit 760 meter langer van omloop. Er zullen nu nog maar 52 ronden worden verreden over het circuit. In 2011 is de start- en finishlijn verlegd naar een ander recht stuk. Er werd ook een geheel nieuw pitcomplex aangelegd naast die nieuwe start- en finishlijn. De oude pits bestaat nog steeds en wordt nog gebruikt voor enkele kampioenschappen. De meest bekende bochten zijn Magotts and Becketts, Chapel, Club en Copse.
Silverstone Circuit

Silverstone Circuit – tor Formuły 1 położony na granicy hrabstw Northamptonshire i Buckinghamshire. Odbywa się na nim Grand Prix Wielkiej Brytanii. Rekord okrążenia ostatniej wersji toru został ustanowiony w 2013 roku przez Marka Webbera i wynosi 1:33.401. W 1977 podczas kwalifikacji do wyścigu, David Purley rozbił się o ścianę przy prędkości 173 km/h i na odcinku 66 cm wyhamował do 0 km/h. Przeżył przeciążenie wynoszące 179,8 G ustanawiając rekord. Przed Grand Prix Wielkiej Brytanii 2008 Bernie Ecclestone zadecydował, że wyścig Formuły 1 w Wielkiej Brytanii od 2010 roku będzie odbywał się na torze Donington Park. Z powodu braku pieniędzy na przebudowę toru, GP nie odbyło się w Donington, a w 2009 roku został podpisany kontrakt na organizację Grand Prix do 2019 roku. 11 lutego 2010 roku władze toru potwierdziły, że wyścigi Formuły 1 będą się odbywać na nowej wersji toru o nazwie Arena, która została zaprojektowana z myślą o MotoGP. W sezonie 2020 Formuły 1 jednorazowo na tym torze zorganizowano Grand Prix 70-lecia. Zwycięzcy Grand Prix Wielkiej Brytanii Formuły 1 na torze Silverstone Liczba zwycięstw (kierowcy): 9 – Lewis Hamilton 5 – Alain Prost 4 – Nigel Mansell 3 – Jim Clark, Michael Schumacher 2 – Alberto Ascari, José Froilán González, Jackie Stewart, Jacques Villeneuve, David Coulthard, Fernando Alonso Sebastian Vettel, Mark Webber 1 – Giuseppe Farina, Juan Manuel Fangio, Peter Collins, Jack Brabham, Peter Revson, Emerson Fittipaldi, James Hunt, Clay Regazzoni, John Watson, Ayrton Senna, Damon Hill, Johnny Herbert, Mika Häkkinen, Rubens Barrichello, Juan Pablo Montoya, Kimi Räikkönen, Nico Rosberg, Carlos Sainz Jr., Max Verstappen, Lando Norris, Charles Leclerc Liczba zwycięstw (konstruktorzy): 16 – Ferrari 13 – McLaren 9 – Williams, Mercedes 4 – Red Bull 3 – Lotus 2 – Renault 1 – Alfa Romeo, Cooper, Matra, Tyrrell, Benetton Liczba zwycięstw (producenci silników): 16 – Ferrari, Mercedes 12 – Renault 8 – Ford 4 – Honda 3 – Climax 1 – Alfa Romeo, TAG, Honda RBPT Zwycięzcy Grand Prix 70-lecia Formuły 1 na torze Silverstone Liczba zwycięstw (kierowcy): 1 – Max Verstappen Liczba zwycięstw (konstruktorzy): 1 – Red Bull Liczba zwycięstw (producenci silników): 1 – Honda Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona toru. silverstone-circuit.co.uk. [dostęp 2010-07-01]. (ang.).
Silverstone Circuit

Silverstone Circuit je dirkališče, ki leži v Silverstonu, Anglija. Najbolj je znano kot prizorišče Velike nagrade Velike Britanije, ki jo je prvič gostilo leta 1948. Velika nagrada Velike Britanije 1950 je bila sploh prva dirka v zgodovini Formule 1. Nekaj časa se je dirkališče izmenjevalo z dirkališčema Aintree in Brands Hatch, od sezone 1987, pa poteka tu vsakoletna dirka Formule 1. Dirkališče tudi gosti dirko serije BRDC International Trophy, prej ena od neprvenstvenih dirk Formule 1, danes pa je to vsakoletna dirka zgodovinskih dirkalnikov. Zmagovalci Roza ozadje označuje dirke, ki niso štele za Svetovno prvenstvo Formule 1. Leta 2020 sta potekali dve dirki. Različice dirkališča Glej tudi seznam dirkališč Formule 1 Zunanje povezave Uradno spletno mesto
Silverstone Circuit

Silverstone Circuit är en racerbana belägen utanför Silverstone i England, Storbritannien. Här kördes det första VM-loppet i formel 1, som var Storbritanniens Grand Prix 1950. Storbritanniens Grand Prix kördes sedan här cirka vartannat år och årligen sedan 1987. Donington Park var tänkt att överta Storbritanniens GP från Silverstone, men banan fick behålla loppet då det skrevs på ett nytt sjuttonårs-kontrakt 2010. Silverstonebanan byggdes 1948 på ett tidigare flygfält. Flygfältet byggdes 1943. Den ursprungliga banan var 5 900 meter medan den nuvarande är 5 141 meter lång. Fram till 1987 var Silverstone en väldigt snabb bana. På banan körs bland annat formel 1, GP2, WTCC och BTCC. Det finns ett antal olika bansträckningar, bland annat en internationell, en nationell och en GP-bana. F1-vinnare Härunder är en tabell över alla F1 vinnare och deras stall. GP2-vinnare WTCC-vinnare Referenser Externa länkar Silverstone Circuit formula1.com
Monica Vinader

Monica Vinader Ltd. is a British jewellery brand producing and retailing necklaces, pendants, earrings, rings, and friendship bracelets. It markets itself as crafted demi-fine jewellery positioned and priced in the "gap between fine and fashion jewellery". History In 2002, whilst working in Argentina, Monica Vinader, the brand's now-creative director and namesake, began creating bespoke jewelry pieces for private clients. Envisaging an opportunity larger than what bespoke commissions could offer, Vinader would relocate to the United Kingdom by 2007 and, in the same year, formally launching the eponymous company with her sister Gabriela Vinader as co-founder. With demand and sales growing, the company won Retail Jewellers' "Jewellery Brand of the Year" award two years after it was founded. By 2014, it was projected that sales would surpass £14 million in jewelry, up 85% on the previous year. Profitable from 2009, the company secured funding from London-based venture capital firm Beringea in 2010, using it to open their first store on London's South Molton Street. A second round of funding followed in May 2013, with the company raising a further £1.5M from Beringea and a separate £1M from the Clark Group. Beringea invested an additional £1.5M, and the Clark Group invested £1M as part of the deal. Monica Vinader have launched their Esencia Collection and opened a new store at Canary Wharf. Since 2016 Catherine, Duchess of Cambridge has been noted by fashion websites for wearing a pair of onyx Monica Vinader earrings many times. Collaborations Since 2019, Monica Vinader has released collaborative collections with various designers, including editor Caroline Issa and sustainable fashion advocate Doina Ciobanu. Ciobanu's three collections in 2020 and 2021 featured recycled silver and gold alongside sustainably sourced pearls. A collaboration with Florence St. George is planned to introduce the brand's first homeware collection. Market positioning and products Monica Vinader is credited with pioneering the "demi-fine" jewelry category, a market segment positioned between mass-market fashion accessories and high-end investment jewelry. This segment typically utilizes 18k gold vermeil (a thick layer of gold over sterling silver) and semi-precious gemstones to offer a luxury aesthetic at a more accessible price point. The brand's products emphasize "everyday luxury" and personalization, specifically through stacking rings and engravable friendship bracelets. In 2023, the brand reported that overall sales had surpassed £100 million following its majority acquisition by Bridgepoint Development Capital. Sustainability and traceability Since 2020, the company has transitioned to using 100% recycled silver and gold in its collections. In 2022, it launched a "Product Passport" initiative, utilizing blockchain technology to allow consumers to trace the origin and sustainability credentials of individual pieces from design to packaging. The brand was named "Responsible Luxury Business of the Year" at the 2025 Positive Luxury Awards. References External links Official website