NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Paddington Station

Paddington Station är en järnvägsstation i London, i stadsdelen City of Westminster. Den är ändstation för fjärrtåg från västra och sydvästra England och södra Wales, omfattande Bristol, Bath, Gloucester, Cheltenham, Worcester, Cardiff, Swansea, Exeter, Plymouth, Truro och Penzance. Historia År 1838 byggdes den första stationen i området som ändstation för Great Western Railway. Den nuvarande stationen öppnades år 1854 och konstruerades av Isambard Kingdom Brunel. När Brunel designade stationen inspirerades han av Kristallpalatset som byggts några år tidigare. Åren 1906-1915 skedde en stor ombyggnad på stationen. 2022 öppnades pendeltågslinjen Elizabeth line med en egen underjordisk station. Idag har stationen 16 spår, 14 spår i ytläge samt 2 underjordiska spår för Elizabeth line. Tunnelbana Paddington var också ändstation för den första delen av Metropolitan Railway, som brukar betecknas som världens första tunnelbana. Den ursprungliga tunnelbanestationen norr om järnvägsstationen från 1863 trafikeras idag av Circle line och Hammersmith & City line på Londons tunnelbana, medan plattformar finns för annan del av Circle line samt District line från 1868 och Bakerloo line från 1913 på järnvägsstationens södra sida. Övrigt I böckerna om Björnen Paddington hittas Paddington på stationen och får sitt namn efter den. En staty föreställande Paddington står under klockan på plattform 1. Bilder Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Paddington Station.
Hilton Birmingham Metropole

The Hilton Birmingham Metropole is the largest hotel in England outside London, with 790 rooms and suites, and approximately 6,000 m2 (65,000 sq ft) of conference halls. History The Birmingham Metropole hotel opened in 1976. The current hotel was originally built as two adjacent hotels. The Warwick block was originally called the Warwick Hotel. The hotels remained separate until 1987–88 when they were connected by a glazed tunnel and the two hotels were merged under the Metropole brand. The hotels were operated by Metropole Hotels until 1996 when Lonrho sold the chain to Stakis Hotels, which renamed the hotel Stakis Birmingham Metropole. Ladbroke bought Stakis in 1999 and rebranded the 48 Stakis Hotels within their Hilton Hotels brand, with the property renamed Hilton Birmingham Metropole. Hilton sold the hotel, along with the Hilton London Metropole, to the Tonstate Group in 2006 for £417m. Tonstate sold the two properties to Henderson Park for £500 million in 2017. Renovations The Kings Suite extension was built in 1985–86. The car park was redesigned and the car park kiosk and walled borders were built in 1988–89. An extension was added in 1988–89 which now includes executive rooms. The main entrance, concierge and lounge were extended and rebuilt in 1993–94. The swimming pool and health club were constructed in 1994–95; the swimming pool was designed and built by Rydal Engineering. The conservatory extension was built in 1998–99. References
St Anne’s, Limehouse

St Anne’s, Limehouse ist eine anglikanische Kirche im Londoner Stadtteil Limehouse. Erbaut wurde die Kirche 1712 bis 1724 durch den Architekten Nicholas Hawksmoor im Rahmen des 1711 vom britischen Parlament verabschiedeten Kirchenbauprogramms für Fünfzig Neue Kirchen. Ihr Patrozinium bezieht sich auf die Initiatorin des Projekts, Queen Anne. Das Kircheninnere stellt einen nach dem Viersäulenplan angelegten längsgerichteten Saalbau mit Emporen in den durchgehenden Seitenschiffen dar, mit einem raumübergreifenden kreisförmigem Rahmen im Plafond, wodurch sich eine gewisse Ambiguität der Raumwirkung ergibt. Eingangsseitig erhielt die Kirche einen riegelartigen Abschluss mit gestaffeltem Turmaufbau und einer halbkreisförmig vortretenden Vorhalle, artikuliert durch gotische Strebepfeiler. 1850 wurde die Kirche durch einen Brand beschädigt, anschließend aber 1851 bis 1854 wiederaufgebaut. Der aufragende Kirchturm von St Anne dient zugleich als Navigationspunkt der Schifffahrt. Literatur Kerry Downes: Hawksmoor. Thames & Hudson, London 1970, S. 121–127. ISBN 0-500-20096-3 Weblinks
St Anne's

De St Anne's is een kerk in Limehouse, onderdeel van het Londense district Tower Hamlets. Het gebouw werd in 1730 ingewijd. Geschiedenis De kerk is ontworpen door de architect Nicholas Hawksmoor. Het was een van de twaalf kerken die nodig waren om de snel groeiende populatie van Londen in hun behoefte te voorzien. Er werden echter nooit twaalf kerken voltooid. De kerken die wel werden gebouwd stonden bekend als de Queen Anne kerken. Bij een brand op goede vrijdag in 1850 werd de kerk grotendeels verwoest. Philip Hardwick werd in 1851 aangesteld als hoofd van de restauratie van de kerk die tot 1854 duurde. De kerk werd nog tweemaal gerestaureerd in de periode 1983-1993 en 2007-2008. Het orgel in de St Anne's kerk was de winnaar van de eerste prijs op de wereldtentoonstelling van 1851 die werd gehouden in het Crystal Palace. In 2009 werd de kerk de belangrijkste oefenruimte voor het Docklands symfonie orkest. Een piramidevormige spits, die bedoeld was als bekroning van de toren, staat tegenwoordig op de begraafplaats waar hij dienstdoet als monument voor de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog.
Richmond Railway Bridge

Richmond Railway Bridge je obloukový železniční most přes Temži v londýnském obvodu Richmond. Most je součástí železniční trati Waterloo to Reading Line a nachází se mezi železničními stanicemi St Margarets a Richmond. Architekty původního mostu byli J. E. Errington a Joseph Locke (který byl také architektem mostu Barnes Railway Bridge) a otevřený byl v roce 1848. Po dokončení se stal prvním železničním mostem přes Temži v Londýně. V roce 1908 byl přestavěn podle návrhu J. W. Jacomb-Hooda. Celková délka mostu je 91,5 m a tři hlavní oblouková rozpětí mají délku 30,5 m. Výška mostu nad hladinou Temže při nízkém přílivu je 8 m. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Richmond Railway Bridge na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Richmond Railway Bridge na Wikimedia Commons Richmond Railway Bridge
Richmond Railway Bridge

Die Richmond Railway Bridge ist eine Eisenbahnbrücke über den Fluss Themse in London. Sie liegt an der Vorortslinie von Waterloo über Clapham Junction nach Reading, zwischen den Bahnhöfen Richmond im Nordosten und St. Margarets im Südwesten, beide im Stadtbezirk London Borough of Richmond upon Thames gelegen. Eröffnet wurde die aus Gusseisen bestehende und von Joseph Locke entworfene Brücke am 22. August 1848 durch die London and South Western Railway. Nachdem 1891 eine ähnliche Konstruktion in Norbury eingestürzt war, gab es zunehmend Befürchtungen, dasselbe könnte auch in Richmond passieren. Schließlich entstand ab 1906 eine neue Brücke aus Stahl, die 1908 eröffnet wurde. Heute verkehren hier Züge der Bahngesellschaft South West Trains. Weblinks Richmond Railway Bridge. In: Structurae
Piccadilly Circus

Piccadilly Circus er hjertet i London – en lille rundkørsel, der forbinder Regent Street, Piccadilly, Shaftesbury Avenue og Coventry Street. I nærheden findes Soho og en lang række teatre. På torvets midte står en lille, ydmyg skulptur, der forestiller den nøgne, vingede Anteros, Eros' bror og gud for den gengældte kærlighed. Piccadilly Circus har samme funktion som Times Square i New York – det er et samlingspunkt med lysreklamer og neonskilte, tæt trafik af biler, busser, taxaer og mennesker. Pladsen omgives af flere kendte bygninger som London Pavilion og Criterion Teatret. Under den findes undergrundsstationen Piccadilly Circus Station, hvor Piccadilly Line kører mod vest og nordøst.
Piccadilly Circus

A Piccadilly Circus London egyik híres tere, útkereszteződése. Westminster városrész West End kerületének központja. 1819-ben épült, összekötve a Regent Streetet a forgalmas Piccadilly bevásárlóúttal. A tér ma London egyik fő látványossága. A Shaftesbury Avenuet, a Haymarketet, a Conevtry Streetet (a Leicester Square felé), illetve a Glasshouse Streetet kapcsolja össze. A körtér közelében találhatóak a West End legforgalmasabb bevásárló és szórakkoztató negyedei. A hatalmas forgalom hatására turistalátványosság lett a térből. A Piccadilly Circus fő jellegzetességei az óriási kijelzők, videós reklámfelületek a tér északi felén elhelyezkedő sarokház falán. A látnivalók közé tartozik a tér közepén álló, alumíniumból készült szobor, mely egy íjászt (Eros) ábrázol. A teret több híres épület övezi, köztük a London Pavilion, valamint a Criterion Theatre. A londoni metró Piccadilly Circus nevű állomása közvetlenül a tér alatt fekszik. Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Piccadilly Circus című angol Wikipédia-szócikk fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Jegyzetek Külső hivatkozások A Piccadilly Circus a London Kalauz weboldalán (magyarul)
Piccadilly Circus

Piccadilly Circus is, samen met Trafalgar Square en Leicester Square, een van de bekendste pleinen in Londen. Piccadilly Circus is een verkeersknooppunt, ontmoetingspunt en toeristische attractie. Korte geschiedenis Piccadilly Circus werd aangelegd in 1819 om een verbinding te vormen tussen Piccadilly en de nieuwe door John Nash ontworpen Regent Street. Een circus was de benaming voor een cirkelvormig plein. Dit plein verloor die vorm door de aanleg van Shaftesbury Avenue in 1886. De naam Piccadilly slaat op een kleermaker genaamd Robert Baker die in de 17e eeuw erg rijk werd met het maken van kleren met speciale boorden, genaamd Piccadills. Kenmerken Het plein is onder meer bekend omdat er een fontein staat van de Griekse god Anteros, de tweelingbroer van Eros, god van de liefde, maar toch is het standbeeld beter bekend onder de naam Eros. Het beeld is opgedragen aan Lord Shaftesbury die vocht tegen kinderarbeid. De fontein heet officieel Shaftesbury Memorial. Het beeld is in 1893 gebouwd en werd in het midden van het plein gezet. Het beeld is later na de Tweede Wereldoorlog verplaatst naar het zuidwesten van het plein. Verder is Piccadilly Circus bekend vanwege de grote lichtreclames, die in de 20e eeuw op de gebouwen rondom het plein werden aangebracht. Deze reclames bevinden zich nu alleen nog op het gebouw aan de noordwestkant van het plein. Bereikbaarheid Onder het plein bevindt zich het gelijknamige station van de Londense metro, dat wordt aangedaan door treinen op de Piccadilly Line en de Bakerloo Line. In iedere hoek van Piccadilly Circus bevindt zich een ingang van de metro.
Piccadilly Circus

Piccadilly Circus é uma praça de Londres, onde se cruzam as seguintes ruas: Regent Street, Shaftesbury Avenue, Piccadilly (a rua que liga Piccadilly Circus a Hyde Park) e Haymarket. Pertence ao borough (as camâras municipais de Londres) de Westminster, e é uma das zonas mais movimentadas da capital britânica. História Piccadilly Circus era parte do plano original de John Nash para a Regent Street, mas foi bastante alterado nos últimos anos e hoje está cercado de centros comerciais. Durante os anos sessenta do século XX era um dos centros da Londres moderna. Localização e vista A melhor maneira de se chegar lá é de metrô, a estação se chama Piccadilly Circus, e pode se chegar lá por meio da Piccadilly Line e Bakerloo Line. A área é rodeada de várias atrações turísticas, incluindo a estátua de Eros, os bares e teatros do West End londrino, incluindo o "Criterion Theatre" que aí está localizado, Leicester Square (a cinco minutos de distância) e várias lojas. Outdoors São famosos os outdoors localizados em um prédio de esquina de Shaftesbury Avenue, neles, os anúncios da TDK, Sanyo, McDonald's, Coca-Cola, Samsung e (Nescafé, posteriormente), já batem ponto há décadas. Desde 1908 que as luzes de Piccadilly Circus são uma atracção turística. Os ecrãs publicitários iluminam a praça de dia e de noite. Os ecrãs gigantes de publicidade foram desligados em 16 de Janeiro de 2017, e assim permanecerão até Outubro de 2017, quando serão substituídos por ecrãs digitais curvos. A única vez que estiveram desligados tanto tempo foi na II Guerra Mundial. Pontos de interesse Fonte Memorial de Shaftesbury, de Alfred Gilbert Há anos as pessoas reúnem-se sob a Fonte Memorial de Shaftesbury (Shaftesbury Memorial Fountain em inglês) superada com a figura simbólica de Anteros, mas chamado Eros, idealizado como um anjo de misericórdia e mais tarde associado ao deus grego do amor. Equilibrado delicadamente com o seu arco, Eros tornou-se a marca registada da capital. A fonte e a estátua, de 1892, são uma homenagem ao conde de Shaftesbury, um filantropo vitoriano. Também em Piccadilly Circus, se localiza o museu Ripley's Believe It or Not!, que expõe coisas não tão normais. Serviu de cenário para os filmes Harry Potter and the Deathly Hallows – Part 1 (2010) e An American Werewolf in London (1981). Ver também Oxford Street Piccadilly Circus (Metropolitano de Londres) Piccadilly (Londres) Referências
Пикадилли-Серкус

Пикадилли-Серкус (англ. Piccadilly Circus) — площадь и транспортная развязка в центральном Лондоне, район Вестминстер. Создана в 1819 году как развязка между Пикадилли-стрит и Риджент-стрит. Затем к ним добавилась ещё одна улица, Шафтсбери-авеню. Слово circus означает «круг» — обозначение очень популярной в Англии практики организации движения путём создания круговых развязок (правда, некоторые «серкусы» в Лондоне являются обычными перекрёстками, например, Оксфорд-Серкус). С 1906 года под площадью расположена одноимённая станция двух линий метро. Во время Второй Мировой войны в Вэст-Энде существовало множество клубов, обслуживающих американских солдат, которые пребывали в Британии. В связи с этим Пикадилли-Серкус стал излюбленным местом для проституток, получивших жаргонное название «коммандос с Пикадилли». Основные достопримечательности площади Пикадилли-Серкус — световая реклама и статуя, установленная в 1892 году в память о благотворительной деятельности лорда Шефтсбери, известного филантропа Викторианской эпохи. Созданная скульптором сэром Альфредом Гилбертом, статуя изображает Антэроса и олицетворяет «зрелую и обдуманную любовь, в противоположность Эросу — легкомысленному и ветреному тирану». Антэрос был младшим братом-близнецом Эроса. Однако замысловатое объяснение так и не завоевало популярности среди масс. Из-за лука и наготы, равно как и общего, довольно смутного представления о классической мифологии, все дружно решили, что это Эрос (известный в Древнем Риме как Купидон), греческий бог любви. В итоге теми, кому хотелось защитить репутацию Шефтсбери, был распущен встречный слух: якобы мемориал есть не что иное, как Ангел христианского милосердия — пусть и туманная, зато менее пикантная альтернатива. На углу Риджент-стрит — здания Каунти-Файер-Офис и Суон и Эдгар. Также на площади есть музей любви — «Амуры Лондона», открывшийся в 2007 году. Примечания Ссылки Страница в путеводителе «Афиши» (недоступная ссылка)
Пикадили серкус

Пикадили серкус (енгл. Piccadilly Circus) је велика раскрсница у центру Лондона, изграђена 1819. да повеже улицу Риџент са главном улицом Пикадили. Пикадили данас директно води до Шефтесбери авеније, главне улице на Вест Енду, као и до Хејмаркета, Ковентри улице и улице Гласхаус. Раскрсница се налази близу главних шопинг места и места предвиђених за забаву. Његов статус као главни саобраћајни чвор учинио је да Пикадили серкус постане велика туристичка атракција. Раскрсница је посебно позната по својим видео приказима и светлећим рекламама монтираним на углу згграде на северној страни, као и по Шефтсберијевој фонтани и статуи Ероса. Окружена је са неколико објеката, укључујући лондонски павиљон и Критерион позориште. Директно испод налази се подземна железница, део лондонског подземног система.
Piccadilly Circus

Piccadilly Circus är ett centralt beläget torg i London i korsningen mellan Regent Street, Piccadilly, Shaftesbury Avenue och Coventry Street. Platsen är en av de mest kända i London och byggdes upp år 1819. Hela området var en gång täckt av neonreklam, men idag är det bara en byggnad som har reklam. Englands allra första elektriska trafikljus installerades vid just Piccadilly Circus och togs i bruk den 3 augusti 1926. I torgets sydvästra hörn står fontänen Shaftesbury Memorial uppförd 1892-1893 till minne av Anthony Ashley Cooper, 7:e earl av Shaftesbury, en politiker, filantrop och social reformator. Fontänen avbildar den grekiska guden Anteros men kallas allmänt, inkorrekt, för Eros-statyn. Anteros var tvillingbror till Eros och skulptören Sir Alfred Gilbert förklarar valet med att Anteros representerade ”reflekterande och mogen kärlek, i motsats till Eros eller Cupido, den frivola tyrannen”. Vid Piccadilly Circus finns ett av Englands största sportköpcentrum, Lillywhites, med fem våningar av olika sportprodukter. Piccadilly Circus är även en tunnelbanestation och knutpunkt för linjerna Bakerloo line och Piccadilly line. Namnet Namnet piccadill kommer från en styv spetskrage som var modern på 1600-talet. En skräddare vid namn Roger Baker som var verksam i området skapade en förmögenhet på piccadiller och lokalbefolkningen refererade till skräddarens hus som ”Piccadill Hall” vilket senare övergick till det förenklade ”Piccadilly”. Attentat under 1900-talet Piccadilly Circus har varit måltavla för IRA-terrorister ett flertal gånger. 24 juni 1939 inträffade en explosion, dock utan att någon skadades. 25 november 1974 skadade en bomb 16 personer. En kraftig bomb exploderade 6 oktober 1992, och skadade fem personer. Reklamskyltarna Reklamskyltarna hänger på byggnaden mellan Shaftesbury Avenue och Glasshouse Street. Neonskyltarna har inget specifikt namn men förr när hela området var täckt i reklamskyltar kallades det för "Monico" som var döpt efter Café Monico som låg i Piccadilly Circus. Företagen som idag visas fast på neonskyltarna är: Coca-Cola som har haft sin skylt hängande på byggnaden sedan 1954. Hyundai Motor Company sedan 11 september 2011. TDK (Tokyo Denki Kagaku Kogyo) kom år 1990. McDonald's sedan 1987. Samsung sedan 2013 LG Electronics sedan februari 2007. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Piccadilly Circus.
Площа Пікаділлі

Пікаділлі-серкус (англ. Piccadilly Circus) — площа і транспортна розв'язка в центральному Лондоні, район Вестмінстер. Створена в 1819 р. як розв'язка між Пікаділлі-стріт і Ріджент-стріт. Потім до них додалася ще одна вулиця, Шафтсбері-авеню. Іноді слово circus неправильно перекладають як «цирк». Насправді це слово, що означає «коло» — позначення дуже популярної в Англії практики організації руху шляхом створення кругових розв'язок (правда, деякі «Серкус» в Лондоні є звичайними перехрестями, наприклад, Оксфорд-серкус). З 1906 під площею розташована однойменна станція двох ліній метро. Основні визначні пам'ятки площі Пікаділлі — величезні неонові реклами та статуя, встановлена в 1892 році в пам'ять про благодійну діяльність лорда Шефтсбері, відомого філантропа Вікторіанської епохи. Створена скульптором сером Альфредом Гілбертом, статуя зображує Антероса та уособлює «зрілу й обмірковану любов, на противагу Еросу — легковажному тирану». Антерос був молодшим братом-близнюком Ероса. Однак хитромудре пояснення так і не завоювало популярності серед мас. Через лук і наготу, так само як і загальне, досить смутне уявлення про міфологію, всі вирішили, що це Ерос (відомий в Давньому Римі як Купідон), грецький бог кохання. У підсумку тими, кому хотілося захистити репутацію Шефтсбері, була запущена зустрічна чутка: нібито меморіал є не що інше, як Ангел християнського милосердя — нехай і туманна, зате менш пікантна альтернатива. Історія Визначні місця та об'єкти Примітки
Middlewick House

Middlewick House is a Grade II listed Georgian-style house just outside the town of Corsham, Wiltshire, England. It is the home of the Pink Floyd drummer Nick Mason and his wife Nettie, who acquired it from previous owners Andrew and Camilla Parker Bowles – later Queen Camilla – in 1995. The seven-bedroom building, which has been modified and expanded several times during its existence, was granted listed status, protecting it from unauthorised development, in August 1986. The front range is in ashlar, using Cotswold stone, with a roof of stone tiles, and dates from the 18th century. The west wing is earlier. Until the late 1900s the house was known as Middle Pickwick House. Other past occupants of the house include the Reverend David Jardine, a dissenting minister, in the late 1700s; and Daniel Hugh Clutterbuck, in the late 19th century. The Clutterbucks were followed by Charlotte Hedworth Williamson, and in turn her son Brigadier Hudleston Noel Hedworth Williamson MC, DSO (died 1971) whose family were resident until the start of World War II. During that war, the house was a billet for intelligence personnel. Following the war, the house was occupied by descendants of Lieutenant Colonel Arthur Carleton Nicholson of Hartham Park (died 1945) and his wife, Agnes Susan Elizabeth (née Dumaresq), who were followed by the Hon David Edward Hely Hutchinson (died 1984) and his wife Barbara Mary (née Wyld), then in turn the Parker Bowles, in the 1980s. The Masons occasionally open the gardens to visitors, to raise money for charity. The gardens, which have a number of works by the sculptor Simon Gudgeon, were featured in the 2017 book The Secret Gardeners by Victoria Summerley and photographer Hugo Rittson Thomas. References External links Middlewick House Open Garden
Café Monico

Café Monico was a restaurant on London's Shaftesbury Avenue. It was originally established in 1877 at 15 Tichborne Street in 1877 by the brothers Giacomo and Battista Monico. The first World Weightlifting Championships, then known as the International Amateur Weight Lifting Championship, was held at the Café Monico in 1891, and the Climbers' Club was formed there in 1897. The banquet for the London 1899 chess tournament took place there. After some time as the nightclub Avalon, a refurbished Cafe Monico reopened under the new ownership of Soho House in April 2016. It became a two-floor restaurant serving European dishes under the supervision of consultant chef Rowley Leigh. The restaurant closed permanently in 2021. References External links Media related to Café Monico at Wikimedia Commons
Jack the Ripper Museum

Jack the Ripper Museum (pol. Muzeum Kuby Rozpruwacza) – muzeum otwarte w sierpniu 2015 na ulicy Cable Street w Londynie, którego celem jest przybliżenie historii dzielnicy Whitechapel we wschodnim Londynie, w której Kuba Rozpruwacz dokonywał swoich morderstw w 1888. Ekspozycja muzeum składa się z sześciu pięter na których znajdują się oryginalne przedmioty z okresu epoki wiktoriańskiej, woskowe odtworzenie sceny zabójstwa Catherine Eddowes, pokój w jakim mógł mieszkać Kuba Rozpruwacz, posterunek policji z materiałami dowodowymi i wyposażeniem policjanta który znalazł zwłoki Eddowes (notes, gwizdek, pałka, kajdanki), sypialnia Mary Jane Kelly (jednej z ofiar) i kostnica. Zobacz też muzea londyńskie Przypisy Linki zewnętrzne Muzeum Kuby Rozpruwacza. [dostęp 2018-07-18]. (ang.).
Museum of Wimbledon

The Museum of Wimbledon now renamed the Wimbledon Museum is a local history museum at 22 Ridgway, Wimbledon, in the London Borough of Merton. The museum was established in 1916. Run by The Wimbledon Society and staffed by volunteers, it is open on Friday, Saturday and Sunday from 2:30 to 5pm The Wimbledon Museum is adjacent to the Norman Plastow Gallery, which is used for photographic and other exhibitions. References External links Wimbledon Museum website The Wimbledon Society