NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hawara

Hawara, o Hauara, es la principal ciudad de la región de El Fayum (Egipto). Situación Hawara está situada cerca del oasis de El Fayum, hacia el sur, junto al canal Bahr Yussef que conecta el río Nilo con el lago del oasis. Historia La existencia de asentamientos y necrópolis datan de la más remota antigüedad; la ciudad, conocida desde las primeras dinastías, cobró gran importancia durante el Imperio Medio, siendo relevante hasta la época greco-romana. Los faraones de la dinastía XII transformaron esta región pantanosa, usada como tradicional lugar de caza por los monarcas, en un vergel agrícola conectándola con el Nilo mediante un largo canal (llamado desde la Edad Media Bahr el-Yusuf, en árabe "Canal de José" por el personaje bíblico hijo del patriarca Jacob). Amenemhat III, faraón de la dinastía XII, erigió su pirámide y templo funerario en el siglo XIX a. C. Después de haber abandonado el plan para ser enterrado en Dahshur, al sur de la necrópolis menfita, Amenemhat III eligió este lugar, cercano a su posible palacio. Fue el principal centro de culto al dios Sobek. El complejo denominado laberinto La pirámide está en el norte de un elaborado complejo cerrado por un muro que mide 385 por 158 metros. Esto hace que Hawara sea el complejo funerario más grande del Imperio Medio. La entrada al complejo se encuentra en la esquina sur del muro oriental. Por desgracia, casi nada queda de este vasto complejo en piedra y ladrillo de adobe que griegos y romanos visitaron, muchos siglos después de haber sido construido, descrito como un gran laberinto de patios abiertos, con cámaras, capillas y criptas ocultas. Heródoto describió en su Historias el célebre Laberinto de Aueris. También escribieron sobre el Laberinto: Manetón, Diodoro Sículo, Estrabón, Plinio el Viejo y Pomponio Mela. Restos arqueológicos La región fue excavada en 1888 por William Flinders Petrie, encontrando un inmenso cementerio de la época de dominación romana con multitud de retratos funerarios y, asombrosamente, un rollo de papiro que contenía gran parte del Libro II de la Ilíada de Homero. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Hawara. Petrie Museum: El Laberinto de Hawara (inglés)
Hawara

Hawara (en arabe هوارة) est un site archéologique situé en bordure du Fayoum en Égypte, au sud de Crocodilopolis. Karl Richard Lepsius fut le premier égyptologue à fouiller le site en 1843, découvrant ainsi les vestiges de la pyramide d'Amenemhat III et du fameux labyrinthe. En 1888, l'égyptologue britannique William Matthew Flinders Petrie fit la découverte, au nord de cette pyramide, d'une vaste nécropole où il mit au jour plus de 146 portraits sur des cercueils datant de l'époque romaine. Ce sont les fameux portraits du Fayoum. Au sud de la pyramide, se trouve la sépulture inachevée de la princesse Néferou-Ptah. Bibliographie Steve Pasek, Hawara. Eine ägyptische Siedlung in hellenistischer Zeit. 2 volumes (= Altertumswissenschaften / Archäologie vol. 2). Frank & Timme, Berlin 2007, (ISBN 978-3-86596-092-4). Steve Pasek, Demotische und griechische Urkunden aus Hawara in Übersetzung (= Mathemata Demotika. vol. 1, ed. de Steve Pasek). Shaker Verlag, Aachen 2012, (ISBN 978-3-8440-1049-7). Steve Pasek, Die wirtschaftlichen Grundlagen der Gottessiegler und Balsamierer zu Hawara. Der ökonomische Hintergrund eines priesterlichen Milieus im ägyptischen Fajum der Spätzeit und der hellenistischen Zeit. AVM, München 2012, (ISBN 978-3-86924-364-1). Portail de l’Égypte antique Portail de l’archéologie
Hawara

Hawara (in arabo هوارة‎?, Hawāra) oppure Hauwaret è una località egiziana, anche detta Hawara el-Maqtà, nella regione del Fayyum sudorientale sede di un'importante necropoli del Medio Regno databile attorno al 1844 - 1797 a.C. Ad Hawara si trova la seconda piramide delle due erette da Amenemhat III ma che risulta essere la più importante per le innovazioni architettoniche usate e che influenzeranno le costruzioni delle ultime piramidi. La piramide di Hawara è molto rovinata ed oggi residua solo un gigantesco cumulo formato da milioni di mattoni ed è rovinato anche il suo Tempio funerario detto Labirinto di Meride del quale ci sono pervenuti solo piccoli frammenti e tratti di muro essendo entrambi serviti come cava di pietra fin dal tempo dei Romani. A sud del complesso piramidale di Amenemhat III, si trova la tomba della principessa Neferuptah, sposa favorita del sovrano. Ma la località resta celebre per la scoperta, di Flinders Petrie, nel 1888 dei 146 ritratti dipinti usati come maschere funerarie, conservati oggi al Museo del Cairo e conosciuti come Ritratti del Fayyum. Note Bibliografia Mario Tosi, Dizionario enciclopedico delle divinità dell'antico Egitto, vol. II, Ananke, ISBN 88-7325-115-3 Edda Bresciani, Grande enciclopedia illustrata dell'antico Egitto, De Agostini, ISBN 88-418-2005-5 Corinna Rossi, Piramidi, Edizioni White Star Paul Bahn, Dizionario Collins di archeologia, Gremese Editore, ISBN 88-7742-326-9 Steve Pasek, Hawara. Eine ägyptische Siedlung in hellenistischer Zeit. 2 volumes (= Altertumswissenschaften / Archäologie vol. 2). Frank & Timme, Berlin 2007, ISBN 978-3-86596-092-4. Steve Pasek, Demotische und griechische Urkunden aus Hawara in Übersetzung (= Mathemata Demotika. vol. 1, ed. de Steve Pasek). Shaker Verlag, Aachen 2012, ISBN 978-3-8440-1049-7. Steve Pasek, Die wirtschaftlichen Grundlagen der Gottessiegler und Balsamierer zu Hawara. Der ökonomische Hintergrund eines priesterlichen Milieus im ägyptischen Fajum der Spätzeit und der hellenistischen Zeit. AVM, München 2012, ISBN 978-3-86924-364-1. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Hawara Collegamenti esterni (DE) Hawara, su Arachne.
Hawara

Hawara is een archeologische vindplaats in Egypte, ten zuiden van de site van Crocodilopolis (ook bekend als Arsinoë) bij de ingang van de Fajoem-depressie. Het is de site van een piramide gebouwd door farao Amenemhat III in de 19e eeuw voor Christus. Opgravingen De eerste opgravingen op de site werden verricht door Karl Lepsius in 1843. William Flinders Petrie groef in 1888 in Hawara. Hierbij vond hij papyri van de 1e en 2e eeuw AD, en een enorme necropolis ten noorden van de piramide, waar hij 146 mummieportretten vond op doodskisten uit de Romeinse periode, beroemd als zeldzame voorbeelden van geschilderde portretten uit de klassieke oudheid. Onder de ontdekkingen van Petrie waren papyrusmanuscripten, waaronder een grote papyrus-rol die delen van boeken 1 en 2 van de Ilias bevatte (de "Hawara Homer" van de Bodleian Library te Oxford). Geschiedenis Amenemhat III was de laatste belangrijke heerser van de 12e dynastie. De piramide bij Hawara werd waarschijnlijk later gebouwd dan de zogenaamde "Zwarte Piramide" van dezelfde heerser bij Dahshur, en wordt verondersteld zijn uiteindelijke rustplaats te zijn geweest. Ongeveer twee kilometer ten zuiden van de piramide van de koning bevindt zich het sterk beschadigde piramidegraf van zijn dochter Neferoe-Ptah. Ook farao Neferoesobek, eveneens dochter van Amenemhat III, bouwde in het complex. Haar naam betekende "Mooiste van Sobek", de heilige krokodil. Zoals gebruikelijk werd bij de na Amenemhat II gebouwde piramides van het Middenrijk, werd het gebouwd van leemsteen over een kern van kalksteenpassages en grafkamers, en afgedekt met kalksteen. De meeste dekstenen werden later geplunderd voor hergebruik in andere gebouwen – iets dat bij bijna alle Egyptische piramides gebeurde – en tegenwoordig is de piramide een geërodeerde, vaag piramidale berg van leemsteen. Van de ooit indrukwekkende dodentempel, oorspronkelijk omringd door een muur, rest weinig meer dan fundamenten van aangestampt zand en fragmenten kalksteen. De enorme dodentempel die oorspronkelijk naast deze piramide stond, wordt verondersteld de basis te hebben gevormd van het complex van gebouwen met galerijen en binnenplaatsen dat door Herodotus het Labyrint werd genoemd. Het werd eveneens vermeld door Strabo en Diodorus Siculus. Deze laatste beweerde dat dit het model was voor het labyrint van Minos op Kreta, dat zich onder diens paleis zou bevinden. Hiervan zijn echter nooit bewijzen gevonden. De sloop van het Labyrint kan gedeeltelijk gebeurd zijn onder het bewind van Ptolemaeus II. Deze hernoemde Crocodilopolis ter ere van zijn zuster-vrouw Arsinoë. Grootschalige bouwprojecten bij Arsinoë werden voorgesteld als de uiteindelijke bestemming van de kalkstenen kolommen en blokken van het Midden-Koninkrijk, verwijderd uit Hawara. Pyramide
Hauara

Hauara (Hawara) é um sítio arqueológico do Antigo Egito, localizado ao sul do sítio de Faium, na entrada da depressão do oásis de Faium, no Egito. As primeiras escavações no sítio foram feitas pelo arqueólogo, linguista e egiptólogo prussiano Karl Richard Lepsius, em 1843. Sir Flinders Petrie também escavou no local em 1888, encontrando papiros dos séculos I e II da Era Cristã e, ao norte da pirâmide existente, uma vasta necrópole onde descobriu 146 retratos em caixões datados do período romano, famosos por serem um dos poucos exemplos sobreviventes de imagens pintadas da Antiguidade Clássica, os "retratos de Faium", ilustrados em textos de história romana. Amenemés III foi o último faraó poderoso da 12ª Dinastia e a pirâmide que ele ergueu em Hauara acredita-se tenha sido construída após a famosa "Pirâmide Negra" construída também por ele em Dachur e onde se crê seja o lugar do descanso final do faraó. Em Hauara também havia uma tumba intacta de Neferuptá, a filha de Amenemés. Referências
Хавара

Хавара (араб. هوارة‎ DMG Hawāra) — древнеегипетский некрополь, расположенный в 6 км южнее Файюма. История Первые раскопки в данной местности были проведены Карлом Лепсиусом в 1843 году. Флиндерс Питри, откопавший руины Хавары в 1888, обнаружил в этом месте папирусы, датированные I и II вв. н. э., в этих папирусах были записаны 1-я и 2-я части Илиады Гомера, которые называются «Хавара Гомер» и хранятся в Бодлианской библиотеке в Оксфорде. В Хаваре находится незавершённая пирамида Аменемхета III, известная как «пирамида в Хаваре». Построена из необожжённого кирпича. Размер основания — 105 м, высота — 58 м. В настоящее время пирамида находится в полуразрушенном состоянии. К северу от пирамиды в большом некрополе Флиндерсом Питри были найдены 146 портретов на саркофагах, датированные римским периодом, более известные как Файюмские портреты. В Хаваре также была найдена неповреждённая пирамида Неферу-Птах, дочери Аменемхета III, и гробница царицы Нефрусебек. Галерея См. также Список египетских пирамид Примечания Литература Mark Lehner: Geheimnis der Pyramiden. ECON, Düsseldorf 1997, ISBN 3-572-01039-X, S. 181—183. Ссылки The Hawara Papyri
Hawara

Hawara är en arkeologisk plats från forntida Egypten som ligger i Faijum, cirka 100 kilometer söder om Kairo. Den ligger söder om Crocodilopolis (Arsinoe) vid början av sänkan till oasen i Faijum och är bland annat känd för Amenemhet III:s pyramid. De första utgrävningarna i området gjordes av Karl Richard Lepsius 1843. William Flinders Petrie utforskade Hawara 1888 och fann papyrus från första och andra århundradet e.Kr., och, norr om pyramiden, en stor nekropol där han fann 146 porträtt på kistor daterade från romartiden, de så kallade Fayyum-porträtten. Amenemhet III var den mäktigaste härskaren under Egyptens tolfte dynasti och pyramiden han lät bygga i Hawara tros vara ett senare verk än den "Svarta pyramiden" som han lät bygga i Dahshur och der tros vara Amenemhets slutliga gravplats. I Hawara finns även ytterligare en intakt pyramidgrav för hans dotter Neferu-Ptah ungefär 2 kilometer söder om konungens pyramid. Se även Lista över pyramider i Egypten Fayyum-porträtt Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Hawara, 11 oktober 2012. Edwards, Dr. I.E.S. (1986/1947) (på engelska). The Pyramids of Egypt. sid. 237-240. ISBN 978-0140136340 Siliotti, Alberto; Zahi Hawass (1997) (på engelska). Guide to the Pyramids of Egypt. ISBN 978-8880952725 Noter Bilder från Hawara
Хавара

Хавара — давньоєгипетський некрополь, розташований за 6 кілометрів на південь від Фаюма. Перші розкопки в даній місцевості були проведені Карлом Лепсіусом у 1843 році. Фліндерс Пітрі, відкопавши руїни Хавара в 1888 році, виявив у цьому місці папіруси, датовані I і II ст. н. е., у цих папірусах були записані 1-а і 2-а частини Іліади Гомера, які називаються «Хавара Гомер» і зберігаються в Бодліанській бібліотеці в Оксфорді. Опис У Хаварі знаходиться незавершена піраміда Аменемхета III, відома як «піраміда в Хаварі». Побудована з необпаленої цегли. Розмір основи — 105 м, висота — 58 м. У даний час піраміда знаходиться в напівзруйнованому стані. На північ від піраміди в великому некрополі Фліндерсом Пітрі знайдені 146 портретів на саркофагах, датовані римським періодом, відоміші як Фаюмські портрети. У Хаварі також знайдена непошкоджений піраміда Неферу-Птах, дочки Аменемхета III, і гробниця цариці Нефрусебек, чиє ім'я означає «Прекрасна для Себека» (бога-крокодила). Галерея Див. також Список єгипетських пірамід Література Mark Lehner: Geheimnis der Pyramiden. ECON, Düsseldorf одна тисяча дев'ятсот дев'яносто сім, ISBN 3-572-01039-X, S. 181—183. Примітки Посилання Ancient Hawara [Архівовано 8 лютого 2018 у Wayback Machine.] The Hawara Papyri [Архівовано 31 жовтня 2018 у Wayback Machine.]
KV16

KV16, acrònim de l'anglès King's Valley, és una tomba egípcia de l'anomenada Vall dels Reis, situada a la riba oest del riu Nil, a l'altura de la moderna ciutat de Luxor. Va ser la tomba del faraó Ramsès I, monarca fundador de la dinastia XIX. Enllaços externs Theban Mapping Project: KV16 Arxivat 2009-05-23 a Wayback Machine.: Inclou descripcions, imatges i plànols de la tomba
KV16

KV16 (Kings’ Valley no. 16) bezeichnet ein altägyptisches Grab im Tal der Könige in Theben-West. Dabei handelt es sich um das Grab von Ramses I., dem ersten Pharao der 19. Dynastie und Nachfolger von Haremhab. Das Grab wurde während der 21. Dynastie von Plünderern beraubt und die Mumie von Ramses I. wurde entwendet. Die Anlage ist vergleichsweise klein und unfertig, aber dekoriert. Es existieren eine Grabkammer und drei Seitenkammern. Es wurde am 10./11. Oktober 1817 von Giovanni Battista Belzoni für Henry Salt ausgegraben. Siehe auch Liste der Gräber im Tal der Könige Galerie Literatur Nicholas Reeves, Richard H. Wilkinson: Das Tal der Könige. Geheimnisvolles Totenreich der Pharaonen. Bechtermünz, Augsburg 2000, ISBN 3-8289-0739-3, S. 134–137. Erik Hornung: Das Tal der Könige. Beck, München 2002, ISBN 3-406-47995-2, S. 31–33. Erik Hornung in: Kent R. Weeks, Araldo de Luca: Im Tal der Könige – Von Grabkunst und Totenkult der ägyptischen Herrscher. Weltbild, Augsburg 2001, ISBN 3-8289-0586-2, S. 190–193. Weblinks Theban Mapping Project: KV16 (englisch) Ausgrabungen im Tal der Könige: KV 16, Ramses I (19. Dynastie)
KV16

Tomb KV16 is located in the Valley of the Kings in Egypt. It was used for the burial of Pharaoh Ramesses I of the Nineteenth Dynasty. The burial place was discovered by Giovanni Belzoni in October 1817. As Ramesses I ruled for less than two years, his sepulchre is rather truncated, being only twenty-nine metres long. It consists of two descending staircases, linking a sloping corridor and leading to the burial chamber. Like the tomb of Horemheb (KV57), the grave is decorated with the Book of Gates. The sarcophagus, still in place in the final chamber, is constructed of red quartzite. References Reeves, N & Wilkinson, R.H. The Complete Valley of the Kings, 1996, Thames and Hudson, London. Siliotti, A. Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples, 1996, A.A. Gaddis, Cairo. Gallery External links Theban Mapping Project: KV16 includes description, images, and plans of the tomb.
Királyok völgye 16

A Királyok völgye 16 (KV16) egy egyiptomi sír a Királyok völgye keleti völgyében, a délkeleti vádiban. A XIX. dinasztia első fáraójának, I. Ramszesznek a sírja. Giovanni Battista Belzoni fedezte fel 1817-ben. Mivel I. Ramszesz idős emberként került trónra és kevesebb mint két évig uralkodott, kevés idő maradt sírja elkészítésére. Mind a fáraó, mind felesége, Szitré sírja (Királynék völgye 38) egyszerű alaprajzú, befejezetlen, díszítése festett domborműves alakok helyett csak festett alakokból áll. Mindkét sír azt mutatja, hogy a munkások igyekeztek legalább a legalapvetőbb munkálatokkal elkészülni és így a legfontosabb feladatokat előrevenni. Erik Hornung rámutat, hogy I. Ramszesz sírja emiatt nagyon jól mutatja, mi számított létfontosságú elemnek egy sír díszítése során. A sír egyenes tengelyű, hossza 49,34 m, területe 147,94 m². A fáraó haláláig csak a bejárata és első folyosója készült el. Egy rövid bejárati lépcsőt rövid folyosó követ (ennek falaiban két lyuk tarthatta a gerendát, melyhez erősítve leengedték a szarkofágot), majd hosszabb lépcső, folyosó és újabb lépcső vezet le a sírkamrába. A sírkamrából összesen három mellékkamra nyílik, kétoldalt (ezek egyikében lehetett a kanópuszláda), valamint a lépcsővel szemközti fal baloldali sarkában – ez lehet, hogy a sírkamra tervezett bővítésének megkezdése, melyet félbehagytak. Magasan a sírkamra falában mélyedések tartották az ún. varázstéglákat. Az előző fáraó, Horemheb sírjához (KV57) hasonlóan ezt a sírt is a Kapuk könyve jelenetei díszítik, emellett a sírkamrában az elhunytat különféle istenekkel ábrázolják. A sírkamrában jelenleg is ott áll a fáraó vörös kvarcit szarkofágja, bár a testet már az ókorban elvitték innen. A szarkofágfedél törött, ami arra utal, a sírt a XX. vagy a XXI. dinasztia idején kifosztották. Ramszesz testét a szomszédos KV17 sírban rejtették el, majd Sziamon tizedik évében több más múmiával együtt a Dejr el-Bahari-i rejtekhelyre (TT320) került. A sírt ezután lezárták. Belzoni 1817-ben ásatott itt Henry Salt megbízásából. 1825-ben James Burton térképezte fel a sírt. 1828-29-ben a francia-toszkán expedíció, 1844-45-ben Karl Richard Lepsius, 1957-ben Alexandre Piankoff végzett epigráfiai felmérést a sírban. A sír károsodott az áradásoktól, de díszítése sok helyen szépen fennmaradt. A Régiségek Legfelsőbb Tanácsa támasztékkal látta el a sírkamrát, helyreállította a szarkofágot, lépcsőkkel és világítással látta el a sírt, mely látogatható. Források Reeves, N & Wilkinson, R.H. The Complete Valley of the Kings, 1996, Thames and Hudson, London. Siliotti, A. Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples, 1996, A.A. Gaddis, Cairo. Külső hivatkozások Theban Mapping Project: KV16
Graf DK 16

Graf DK 16 is het graf van farao Ramses I. Hij liet dit graf aanleggen in de Vallei der Koningen. Het graf werd in 1817 ontdekt door Giovanni Battista Belzoni. Het graf heeft een zeer kleine afmeting in vergelijking met die van zijn opvolgers. Dit komt door de korte duur van Ramses' regering. Hierdoor werden de ambachtslieden verplicht om het graf snel af te werken. Bij de ingang van het graf is er een steile trap die naar beneden leidt. Daarna volgt een korte gang en een tweede trap die al naar de eigenlijke grafkamer brengt. Deze is zeer klein en heeft enkele zijvertrekken. In de grafkamer staat een granieten sarcofaag. De wanden zijn versierd met het Boek der Poorten. Overzichtskaart Zie ook Oud-Egyptische architectuur Externe link (en) Theban Mapping Project: KV16 - informatie over de tombe
KV16

A KV16, no Vale dos Reis em Egito, é a tumba do faraó Ramessés I, fundador da décima nona dinastia. Ela foi descoberta por Giovanni Belzoni em outubro de 1817. Como Ramessés I governou o Egito por menos de dois anos, sua tumba é muito pequena (apenas 29 metros), consistindo em duas escadas descendentes ligadas a dois corredores inclinados que conduzem à câmara do sarcófago. Assim como a tumba de Horemebe (KV57), a tumba é decorada com O Livro das Portas. O sarcófago, ainda em sua câmara, é feito de quartzito vermelho. A múmia desta tumba foi eventualmente escondida no esconderijo de múmias TT320. Referências Reeves, N & Wilkinson, R.H. The Complete Valley of the Kings, 1996, Thames and Hudson, London. Siliotti, A. Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples, 1996, A.A. Gaddis, Cairo. Ligações externas «Theban Mapping Project: KV16» (em inglês) - Contém descrição, imagens e arquitetura da tumba.
KV16

KV16 (англ. Kings' Valley № 16) — одна из гробниц, расположенных в египетской Долине Царей, в фиванском некрополе на западном берегу Нила, напротив Луксора. Гробница предназначалась для фараона Рамсеса I, но её не успели закончить к моменту смерти фараона. Находится в юго-восточной части долины. В момент смерти Рамсеса I гробницу ещё не окончили — из всего запланированного были вырезаны только вход и два первых коридора. Позже, скорее всего, во времена ХХ или XXI династии гробницу разграбили, о чём свидетельствует разбитая крышка саркофага. Судя по отсутствию греческой и латинской письменности на стенах, вход в гробницу был скрыт, что позволило настенной росписи сохраниться до наших дней. Схема гробницы Гробница имеет ориентацию на юго-запад и имеет очень простую схему: ступенчатый вход, после которого начинается пологий коридор и лестница вниз, сразу за которой открывается погребальная камера, к которой с трёх сторон примыкают небольшие боковые помещения. На стенах коридора с пологим спуском можно найти два углубления. Предположительно, они служили для перемещения огромного саркофага с помощью верёвок. Трапецеидальные пазы в области лестницы были не закончены и даже в таком состоянии оказываются необычайно широкими. Что касается погребальной камеры, скорее всего, её окончательный размер должен был расширяться в сторону одной из боковых комнат, так как там нашли следы резцов, но работа не была завершена. Ниши для «магических кирпичей» в погребальной камере вырезаны на боковых стенах и расположены на большой высоте от пола. Возможно, ниши предназначались для поддержки сундуков с канопами. Стены погребальной камеры украшены неплохо сохранившимися фрагментами из Книги врат и сценами демонстрирующими усопшего фараона в окружении богов. В гробнице имеются многочисленные следы потопов. Археологические исследования Впервые гробница была обнаружена в 1817 году итальянским путешественником и археологами Джованни Бельцони. Он же впервые начал раскопки. В 1825 году Джеймс Бёртон создал подробный план и нарисовал схему гробницы. С 1828 по 1957 год разные египтологи посещали KV16 с целью изучения иероглифической письменности. Галерея Консервация Решением министерства культуры Египта, в погребальной камере установлено четыре поддерживающие опоры вокруг саркофага. Крышка саркофага частично восстановлена с помощью крашенной штукатурки. Для предотвращения разрушения пола, на нём выложены деревянные помосты. Ссылки KV 16 (Rameses I) (англ.). Theban Mapping Project. Архивировано из оригинала 14 декабря 2018 года. Bibliography for KV 16: Ramesses I (англ.). Theban Mapping Project. Архивировано из оригинала 11 сентября 2018 года.
KV16

KV16 i Konungarnas dal utanför Luxor i Egypten var begravningsplats för farao Ramses I under Egyptens nittonde dynasti som avled 1290 f.Kr. Graven är uthuggen i den sydöstra wadin bredvid KV17. En sluttande korridor och trappor leder ner till gravkammaren som även har tre sidokammare. Sarkofagen i gravkammaren har skador plundring. Graven är dekorerade med motiv från De dödas bok. KV16 är anmärkningsvärt liten (totalt 148 m²) och var inte färdigställa vid tiden för Ramses I:s död. Sannolikt var avsikten att graven skulle ha blivit större, men kungens oväntade död tvingade fram ett snabbare färdigställande. Ramses I:s mumie flyttades till TT320 kring tiden för Nya rikets fall efter att eventuellt även varit gömd i KV17. KV16 hittades, och grävdes ut 1817. Graven och väggdekorationerna har vattenskador efter översvämningar. Referenser Noter Tryckta källor Schulz, Regine (1998). Egypten Faraonernas värld. H.F. Ullman. ISBN 3-8290-3042-8. https://libris.kb.se/bib/8319981. Läst 9 mars 2024