NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
QV39

QV 39 est un des tombeaux situé dans la vallée des Reines, dans la nécropole thébaine, sur la rive ouest du Nil face à Louxor en Égypte. Il a été creusé pendant la XVIIIe dynastie sans que le destinataire ne soit connu. Fouilles La sépulture a été documentée pour la première fois par Elizabeth Thomas en 1959-1960, qui suggère que la sépulture pourrait être celle du prince Ouadjmès, dont le tuteur Imhotep est enterré dans la tombe QV 46, ou d'un autre membre de la famille royale. La tombe est fouillée par une mission conjointe du CNRS et du Conseil suprême des Antiquités égyptiennes (SCA) dans les années 1980. La tombe est à nouveau documentée par une mission conjointe du Getty Conservation Institute (GCI) et du SCA entre 2006 et 2008. La tombe est à nouveau fouillée par équipe conjointe du CNRS et du CSA en 2008. Le SCA a réalisé des travaux de conservation dans la tombe en 2009 avec l'installation d'une maçonnerie à l'entrée avec une grille fermant la tombe. Description La tombe QV 39 est située à mi-hauteur de la branche sud-ouest de la vallée principale, à proximité du sentier principal et du mur de soutènement ; elle est nichée entre les tombes plus tardives QV38 et QV40. Cette tombe anonyme datant de la XVIIIe dynastie est constituée d'un long puit, aujourd'hui fermé par une grille, qui relie la surface à deux chambres creusées dans un marne noirci ; il s'agit de l'une des plus grandes tombes de la vallée des Reines. La tombe a été pillée à un moment indéterminé puis a été réutilisée pendant la période romaine : en effet, la mission franco-égyptienne des années 1980 et celle de 2008 ont découvert deux amas de momies constitués de trente-et-une momies et de cinquante-et-un crânes de la période romaine, des fragments de vases canopes, d'un sarcophage en bois peint ainsi que deux sacs et des piles de poteries et de bois. Notes et références Notes Références Bibliographie (en) Martha Demas et Neville Agnew, Valley of the Queens Assessment Report, vol. 1 : Conservation and Management Planning, Los Angeles, Getty Conservation Institute, 2012, 382 p. (lire en ligne) ; (en) Martha Demas et Neville Agnew, Valley of the Queens Assessment Report, vol. 2 : Assessment of 18th, 19th, and 20th Dynasty Tombs, Los Angeles, Getty Conservation Institute, 2016, 518 p. (lire en ligne). Portail de l’Égypte antique
QV39

QV39 è una tomba egizia anonima della Valle delle Regine, nella necropoli di Tebe in Egitto, risalente alla XVIII dinastia egizia, forse realizzata per il principe Uadjmose o altro membro della famiglia reale. Storia Elizabeth Thomas, che documentò per la prima volta la tomba nel 1959-1960, propose che potesse trattarsi della tomba del principe Uadjmose, figlio di Thutmose I, o di un altro membro della famiglia reale; il Theban Mapping Project ricorda inoltre che il suo precettore Imhotep fu sepolto nella vicina QV46. QV39 fu riutilizzata in età romana. Scavi La tomba, documentata per la prima volta nel 1959-1960 da Elizabeth Thomas, fu scavata da una missione franco-egiziana del CNRS e del Consiglio supremo delle antichità egiziane nel 1987-1988, nuovamente documentata da una missione congiunta del Getty Conservation Institute e del Consiglio supremo delle antichità egiziane tra il 2006 e il 2008 e ancora interessata da attività del CNRS e del Consiglio supremo delle antichità egiziane nel 2008. Nel 2009 il Consiglio supremo delle antichità egiziane realizzò lavori di conservazione con la costruzione di una struttura in muratura e di una griglia metallica all'ingresso del pozzo. Descrizione QV39 si trova sul lato sud-occidentale del ramo principale della valle delle Regine. La tomba è costituita da un pozzo profondo circa 6-7 metri che conduce a una camera allungata. L'ingresso del pozzo è delimitato dal 2009 da una struttura moderna in muratura con griglia metallica. Nel rapporto Getty del 2012 sono inoltre segnalati depositi di fango essiccato e fessurato sui pavimenti delle camere C, D ed E, dopo lo sgombero del 1987-1988. Reperti Secondo il rapporto Getty del 2016 risulta che dalla tomba furono rimossi dal CNRS 31 individui mummificati attribuiti al periodo romano, 51 crani umani, frammenti di vasi canopi in terracotta e resti lignei dipinti. Nel 2007 all'interno della tomba erano ancora presenti due accumuli di mummie, due sacchi di ceramica e legno e ulteriori pile di ceramica e legno. Fra i materiali provenienti dalla tomba QV39 conservati al Museo Egizio di Torino e risalenti alla XVIII dinastia, quindi coevi alla tomba, vi sono un sarcofago ligneo con il corpo di una persona di età infantile, un paio di sandali infradito in fibra vegetale e due paia di calzature a punta rialzata in cuoio. Note Bibliografia (EN) Martha Demas e Neville Agnew (a cura di), Valley of the Queens Assessment Report: A Collaborative Project of the Getty Conservation Institute and the Supreme Council of Antiquities, Egypt. Conservation and Management Planning (PDF), Los Angeles, Getty Conservation Institute, 2012. (EN) Martha Demas e Neville Agnew (a cura di), Valley of the Queens Assessment Report: A Collaborative Project of the Getty Conservation Institute and the Supreme Council of Antiquities, Egypt. Assessment of 18th, 19th, and 20th Dynasty Tombs (PDF), Los Angeles, Getty Conservation Institute, 2016. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su QV39 Collegamenti esterni QV39 sul Theban Mapping Project
Pyramidekomplekset med sfinksen ved Giza

Pyramidekomplekset med sfinksen ved Giza omfatter i alt ni pyramider, hvoraf de tre største er opkaldt efter faraoerne Kheops, Khefren og Mykerinos. Dette er de græske navne. De ægyptiske navne er Khufu, Khafra og Menkaura. De seks øvrige pyramider er unavngivne. Tre ligger langs Kheops-pyramidens østside og tre langs med Mykerinos-pyramidens sydside. Herudover er området fyldt med ruiner af templer og grave. Sidst, men ikke mindst, finder vi her den velkendte sfinks, løven/katten med Khefrens hoved. Indenfor et område på ca 80 km ligger de betydeligste af Ægyptens pyramider, alle bygget under det 3. og 4. dynasti. På knap 100 år er mere end 25 millioner tons kalkstensblokke brugt til dette enorme byggeri. Man skal dog være opmærksom på, at hver pyramide består af skaller uden på hinanden, og kun de yderste rækker i hver skal består af firkantede sten. Det vil sige, at det meste af pyramidens rumfang består af blandede skærver. Alle pyramiderne ligger på den vestre Nilbred på grænsen mellem landbrugsland og ørken, netop der, hvor vejen til Dødsriget begynder. Man skal dog lige huske på, at Nilens løb har ændret sig; den løb tættere på de tre store pyramider i oldtiden. Pyramidefelterne i tilknytning til oldtidsbyen Memphis, blandt dem pyramidekomplekset ved Giza, blev i 1979 opført på UNESCOs verdensarvsliste. Andre gravfelter i området, som også hører til dette verdensarvssted, er Saqqara, Dahshur, Abu Rawash og Abusir. Se også Den store pyramide i Giza Ægyptens pyramider Forhistoriske pyramider Pyramiderne i Teotihuacán, Monte Albán og Uxmal i Mexico. Keops skib Eksterne henvisninger pyramidcam.com: PyramidCam Live DayCam view Pyramiderne i Giza, virtuel tur Arkiveret 16. marts 2014 hos Wayback Machine
Piramide u Gizi

Piramide u Gizi ili Nekropola u Gizi u Egiptu spadaju među najpoznatije i najstarije građevine čovječanstva. Nalaze se na zapadnom rubu doline Nila, oko osam kilometara jugozapadno od grada Gize. Udaljene su oko 15 kilometara od centra grada Kaira i nalazi se direktno na ulici piramida (Sharia al-Ahram). Jedine su preostale od Sedam svjetskih čuda antike. Najveća i vjerojatno najpoznatija piramida je Keopsova piramida, faraona Keopsa koji je vladao oko 2558. pr. Kr. - 2532. pr. Kr. Blizu nje je Velika sfinga, te Kefrenova piramida. Treća i ujedno najmanja je Mikerenova piramda. Zbog toga su 1979. godine upisane na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Africi, zajedno s obližnjim drevnim gradom Memfisom, i nekropolama u Abusiru, Dahšuru i Sakari. Gradnja Piramida Piramide su građene između oko 2620. pr. Kr. - 2500. pr. Kr. na oko 1000 puta 2000 metara širokim visoravanima od vapnenca. S izgradnjom piramida istodobno su nastali hramovi, nekropola i naselje za radnike. Zanimljivost je i da u doba izgradnje piramida Egipćani nisu još poznavali kotač. Smatra se da su služile za zbrinjavanje balzamiranih posmrtnih ostataka faraonovih mumija koje su se skrivale duboko u unutrašnjosti za svoj zagrobni život. Galerija
Gízai piramisok

Gízai piramisok néven három piramist értünk: az egyiptomi óbirodalmi Hufu, Hafré és Menkauré fáraók piramisait. (A három fáraó görögösített nevén – Kheopsz, Khephrén és Mükerinosz – is ismert.) Maga a teljes piramismező a három nagy piramison kívül magába foglalja a hozzájuk tartozó halotti templomokat, kisebb piramisokat – köztük I. Hotepheresz, I. Merititesz és Henutszen királynék piramisát –, a Nagy Szfinxet, Hafré és Menkauré völgytemplomait, I. Hentkauesz királyné sírját, a nemesek masztabáit és más, a halottkultusszal, illetve az építkezéssel kapcsolatos épületeket. A gízai piramisok közül Hufu piramisa az ókori világ hét csodájának az egyike. A három legnagyobb piramist i. e. 2600 és 2500 között építették. Gíza a mai egyiptomi főváros, Kairó közvetlen közelében helyezkedik el. A gízai piramisok egy lokális mészkőplatón, a Mokattam-fennsíkon állnak, ami a IV. dinasztiában és az azt megelőző időkben kőbányaként funkcionált. A kőbányászat az elmúlt 4500 év folyamán is megmaradt a fennsíkon, de már csak a kész épületek kitűnően megmunkált és könnyen hozzáférhető anyagát bányászták ki. Gíza nemcsak a piramisok és komplexumaik, hanem a könnyű megközelíthetősége miatt elsődleges turistacélpont volt már az ókorban is. Kapcsolódó szócikkek Gízai nagy piramis (Hufu/Kheopsz-piramis) Hafré-piramis Menkauré-piramis Nagy szfinx További információk Az Unesco világörökség listáján Piramis.lap.hu - linkgyűjtemény piramisok.hu Kheopsz-piramis
Piramiden van Gizeh

De Piramiden van Gizeh in Egypte behoren tot de bekendste en oudste bouwwerken van de mensheid. Er zijn meer Egyptische piramiden, maar de piramiden van Gizeh zijn de grootste en de bekendste. Ze bevinden zich ongeveer acht kilometer ten zuidwesten van de stad Gizeh. Omschrijving De piramiden bevinden zich in de oude Egyptische necropolis van Gizeh. De piramiden bestaan uit de Piramide van Cheops (ook wel bekend als de “Grote Piramide”), de wat kleinere Piramide van Chefren, en de Piramide van Mykerinos. Daarnaast staan er een aantal kleinere piramiden die bekendstaan als "koningin"-piramiden. Aan de oostzijde van het complex bevindt zich de Sfinx van Gizeh. De piramiden werden gebouwd tijdens de vierde dynastie (tussen circa 2551 en 2472 v.Chr.) en zijn dankzij hun zeer stabiele constructie goed bewaard gebleven. De buitenste gepolijste witte kalksteenlaag is in de loop der tijden grotendeels verdwenen doordat men het materiaal heeft gebruikt voor andere bouwwerken. De piramide van Mykerinos is de enige van de piramiden waarvan de kalksteenlaag geheel verwijderd is. De piramide van Chefren heeft nog wel een deel van de kalksteenbedekking op de top en is door dat 'topje' goed herkenbaar. De Piramide van Cheops is het enige van de zeven klassieke wereldwonderen dat tot op de dag van vandaag bewaard is gebleven. In 1979 werden de piramiden van Gizeh tot werelderfgoed verklaard. Wetenschappelijk onderzoek Met de veldtocht van Napoleon Bonaparte in Egypte (1798-1799) begon het wetenschappelijk onderzoek van de piramiden. Dit onderzoek beïnvloedde de Europese Empire-stijl. De zijden van de drie grote piramiden lopen vrij exact noord-zuid en oost-west, met slechts een kleine afwijking die varieert met het tijdstip van bouwen. Dit doet vermoeden dat de Egyptenaren de sterren gebruikten om de oriëntatie van de piramiden te bepalen, de precessie van de aardas liet de toenmalige Poolster langzaam verschuiven en verklaart het verloop in de tijd. Een omstreden theorie over de onderlinge positie van de piramiden stelt dat deze de gordel van Orion voorstellen. Afbraakbevel en redding In 1833 beval gouverneur Mohammed Ali dat de bouw van een dam op de Nijl versneld moest worden door de voorgehouwen stenen van de piramides te gebruiken. Zijn toenmalige minister, Louis Maurice Adolphe Linant de Bellefonds, was tegen het plan maar besefte dat een weigering enkel tot zijn vervanging zou leiden. In plaats daarvan stelde hij een gedetailleerd financieel plan op dat de kosten voor het selecteren, wegnemen, herhouwen en transporteren van de piramidestenen opblies tot zes keer duurder dan versgehouwen steen. De pasja koos uiteraard voor optie twee.
Pyramiderna i Giza

Pyramiderna i Giza i Egypten omfattar totalt nio pyramider som alla är belägna på Gizaplatån i guvernementet Giza, i den norra delen av landet, 14 km sydväst om huvudstaden Kairo. De tre största och bäst bevarade pyramiderna är uppkallade efter faraonerna Cheops (2620–2580 f.Kr.), Chefren (2570–2530 f.Kr.) och Menkaura (2530–2510 f.Kr.) medan de andra mindre pyramiderna är namnlösa. Tillsammans med sfinxen som även ligger i området är pyramiderna några av världens mest berömda byggnadsverk. Bilder Källor Store norske leksikon/ Giza – arkeologisk område Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Pyramiderna i Giza.
Temple d'Ay

El temple d'Ay és un temple dedicat al faraó Ay de la dinastia XVIII, al sud de la zona de necròpoli de l'oest de Luxor. Està situat al costat nord del complex de Medinet Habu, de Ramsès III. Durant l'antiguitat, s'anomenava Menmenu. És possible que, inicialment, s'hagués construït en honor de Tutankhamon, ja que s'hi van trobar dues estàtues colossals del jove faraó inscrites per Ay i usurpades per Horemheb. Ay fou ministre de Tutankhamon i va ocupar després el poder i es va casar amb la vídua, Ankhesenamon. Va fer el seu temple mortuori al sud de la zona de la necròpoli, que després va ser ocupat en part pel seu successor Horemheb (Ay, la part interior i Horemheb l'exterior). Horemheb va eliminar el nom d'Ay del temple i es va apropiar de tot el temple. Referències Enllaços externs The Other Temples on the West Bank at Thebes, Part II. (anglès)
Piràmide de Teti

La piràmide de Teti és una piràmide construïda a Saqqara pel faraó Teti I, el primer rei de la dinastia VI (tot i que fou probablement fill d'Unas, el darrer faraó de la dinastia V). El seu nom egipci fou "Els llocs de culte de Teti són duradors". Fou explorada per Perry (1839), Lepsius (1842) i Maspero (que hi va entrar el 1882). Altres exploracions foren les de l'alemany Emile Brugsch, el francès Urbain Bouriant, i l'americà Charles Wilbour. Quibell la va explorar entre al segle xx, i des 1950 van seguir les excavacions Sainte Fare Garnot, Lauer i Leclant. La piràmide té una altura de 52,5 metres, amb una base de 78,5 metres, i un angle de 53 graus i 13 minuts. La piràmide de culte és de 15,7 metres d'alta, i té la mateixa base; l'angle és de 63 graus. El temple de la vall té una calçada de tres-cents metres de llarg que porta al temple mortuori, al sud-oest de la piràmide. Només es pot veure una part de la calçada. El temple mortuori té diverses dependències similars a les de Djedkare i Unas, amb un pati central que dona a la façana oriental del temple mortuori dins del recinte de la piràmide i connectat amb la calçada. L'entrada al temple mortuori és des del pati i té una porta formada per un panell pesat de fusta. El corredor d'entrada té cel·les decorades amb estels i il·luminat per una obertura a la paret est; el sòl és d'alabastre i les parets eren decorades, tot i que queden molt poques restes d'aquesta decoració. Des de la porta s'accedeix per una petita escala a la capella de cinc nínxols darrere la qual hi ha la cambra de les ofrenes, originalment decorada amb escenes de sacrificis de les quals queda només un part minsa; a cada costat de la cambra hi ha magatzems. Al sud-oest de la piràmide i sud del temple mortuori hi ha la petita piràmide de culte, envoltant la piràmide un pati envoltat de parets, menys per l'est (amb el temple mortuori) i sud-est (piràmide pel culte). La piràmide té cinc nivells amb corredors subterranis i cambres; l'entrada era pel sòl del pati al temple mortuori. El corredor estava decorat amb granit rosa i connecta amb una antecambra que gira cap a la cambra d'enterrament; les parets de la cambra eren cobertes de plaques de pedra i amb texts i signes astronòmics. El sarcòfag era a la part occidental amb el seu equipament funerari; decorat amb inscripcions els sarcòfag no es va acabar; restes del que es pensi fou la mòmia de Teti foren trobades al terra de la cambra. A l'exterior queden restes de les necròpolis de la seva família: les piràmides de les seves dones Khuit i Iput I, i dels seus visirs Mereruka i Kagemni. Els relleus d'aquestes tombes estan ben conservats.
Pirámide de Teti

El complejo de la Pirámide de Teti se encuentra en el campo de las pirámides en Saqqara, en Egipto. La conservación por encima del suelo es muy mala, y en la actualidad se asemeja a una pequeña colina. Sin embargo, por debajo del suelo, tanto las cámaras como los corredores están muy bien conservados. Elementos subterráneos Se accede a la pirámide a través de un pasadizo que desciende en un abrupto ángulo de aproximadamente 60°. Por razones de seguridad, en la actualidad, en el suelo del pasadizo hay una tablero de madera con listones de metal para ayudar a los turistas a mantener el equilibrio. Después de descender unos 15 metros, los visitantes caminan en dirección sur por debajo de la pirámide durante otros 20 metros para llegar a las cámaras interiores. La altura de estos pasadizos es de aproximadamente un metro y medio, y son similares en tamaño, forma, y preservación a los de la Pirámide de Kefrén. Este pasadizo termina en una sala con dos almacenes, la antecámara, y la cámara funeraria, de unos 3 metros de anchura y de 4 metros de altura. En el techo los bloques de piedra están desplazados debido a terremotos. En las paredes este y oeste de la cámara funeraria fueron grabados, por segunda vez, los Textos de las Pirámides. Algunos de los textos están dibujados sin llegar a ser grabados, y el sarcófago de basalto reposa sobre unos groseros soportes de roca que no se terminaron de retirar. En el techo, estrellas celestes muestran una cuadrícula de la plantilla usada para dibujarlas y que tenía que haber desaparecido en el momento del acabado definitivo. Todos estos trabajos inacabados son indicios de que el faraón fue asesinado y enterrado antes de tiempo. Véase también Pirámides de Egipto Lista de pirámides de Egipto Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Pirámide de Teti.
Piramide van Teti

De Piramide van Teti is een piramide gebouwd door farao Teti van de 6e dynastie in Saqqara. Geschiedenis van de piramide De piramide van Teti kreeg de naam 'Eeuwig zijn de verblijven van Teti', maar ondanks zijn naam werd de piramide in het oude Egypte al gebruikt als steengroeve. In de 19e eeuw werd de piramide onderzocht door onder andere Lepsius en Gaston Maspero en sinds de jaren 50 vooral door Franse egyptologen zoals Jean Leclant. Architectuur van de piramide Daltempel en processieweg De daltempel en processieweg werden reeds in de oudheid vernield en er is nog maar weinig onderzoek naar gedaan. Ze stonden zoals gebruikelijk ten oosten van de piramide; van de processieweg is alleen nog maar het einde zichtbaar. Dodentempel De dodentempel was ook al in de tweede tussenperiode afgebroken en had hetzelfde grondplan als de dodentempel van Djedkare, zijn voor-voorganger. Deze was gekenmerkt door een groot binnenhof en rondom waren er magazijnen. Piramide De piramide was oorspronkelijk 52,2 meter hoog en elke zijde mat 78,5 meter. De bekleding van de piramide aan de buitenkant is vrijwel geheel verdwenen, maar de kamers binnenin zijn bewaard. Het plan en de proporties volgen weer die van de piramide van Djedkare: de ingang bevond zich aan de noordkant, in de kapel die tegen de piramide gebouwd was. Een dalende gang met verschillende onderdelen, die op verschillende punten geblokkeerd was met grote blokken kalksteen, leidt naar de ondergrondse vertrekken: aan de oostkant een kapel met drie nissen en aan de westkant de grafkamer. Deze bevat een grote sarcofaag van grauwacke en op de muren zijn piramideteksten aangebracht, net als in de piramide van zijn voorganger Oenas. Necropolis rond de piramide Nabij de piramide en langs de processieweg zijn verschillende familieleden en vele hoge ambtenaren begraven. Dit deel van het grafveld van Saqqara staat bekend als de “Teti-necropolis” (Engels: “Teti Pyramid cemetery”). Enkele grafmonumenten in dit gebied: Piramide van Choeit II: piramidecomplex van koningin Choeit II, echtgenote van Teti Mastaba van Tetianchkem: graf van prins Tetianchkem, zoon van Teti en Choeit Piramide van Ipoet I: piramidecomplex van koningin Ipoet I, echtgenote van Teti Piramide van Sesjesjet I: piramidecomplex van koningin Sesjesjet I, Teti’s moeder Mastaba van Kagemni: graf van Kagemni, vizier in het begin van Teti’s regering Mastaba van Mereroeka: familiegraf van Mereroeka, vizier onder Teti Mastaba van Anchmahor: graf van Anchmahor, vizier onder Teti en zijn opvolger Pepi I Piramide van Menkaoehor: piramide van koning Menkaoehor van de 5e dynastie (ook bekend als “piramide Lepsius no. XXIX” of “the headless pyramid”) Galerij Bronnen en literatuur D. Arnold, The encyclopedia of ancient Egyptian architecture, 2003. J.-P. Lauer & J. Leclant, Le temple haut du complexe funéraire du roi Téti, 1972. M. Lehner, The Complete Pyramids, 1997. A. Siliotti, Piramiden van Egypte, 1997. Externe links Piramide van Teti op touregypt.net Piramide van Teti op egyptsites.co.uk
Piramida Tetiego

Piramida Tetiego – piramida zbudowana przez Tetiego, władcę starożytnego Egiptu z VI dynastii. Nazwa Piramidy Dżed-sut-Teti – Trwałe są miejsca Tetiego. Konstrukcja piramidy Znajduje się ona w północnej Sakkarze, na północny wschód od piramid Dżesera i Userkafa. Pierwotna jej wysokość wynosiła 52,5 m, długość boku – 78,8 m, a kąt nachylenia – 53°13'. Rdzeń piramidy składa się z 5 stopni. Do wnętrza piramidy można się dostać przez kaplicę wejściową przy północnym brzegu piramidy. System komór został zbudowany na wzór piramidy Dżedkare i Unisa. Od wejścia biegnie korytarz schodzący w dół o długości 17 m. Następnie znajdują się: komora przechodnia, poziomy korytarz o długości 25 m z zapadniami, przedsionek z serdabem (zawierającym 3 głębokie nisze) po wschodniej stronie, który przechodzi w komorę grobową o długościach boku 3,5 m x 7,9 m, zwieńczoną dwuspadowym stropem. Koniec korytarza, przedsionek i komora grobowa pokryte są Tekstami Piramid, jeden wers znajduje się także na bazaltowym sarkofagu, położonym w pobliżu zachodniej ściany komory grobowej. Sarkofag nigdy nie został dokończony. Na podłodze komory grobowej archeolodzy odkryli resztki mumii władcy (ramię i bark). Przed sarkofagiem, bliżej ściany południowej znajdował się prostokątny szyb o głębokości do 1 m, będącym pomieszczeniem na wazy kanopskie władcy. Świątynia grobowa Świątynia grobowa obejmuje: westybul ze sklepieniem ozdobionym gwiazdami, otwarty dziedziniec z obejściem z 18 filarami wykonanymi różowego granitu oraz magazynami ze stołami ofiarnymi, poprzeczny korytarz, świątynię kultu zmarłych z 5 niszami i sanktuariami ozdobionymi reliefami, pomieszczenia dla kapłanów i magazyny na ofiary. Piramida kultowa Niewielka piramida kultowa znajdowała się na południowy wschód od głównej piramidy i miała swój własny mur odgradzający. Jej wysokość i długość boku były takie same i wynosiły 15,7 m, a kąt nachylenia ścian – 63°. Na zewnątrz kompleksu Na zewnątrz kompleksu grobowego znajdują się małe zespoły grobowe żon Tetiego, Iput i Chuit, oraz mastaby jego wezyrów Mereruki i Kagemni. Współczesność Zespół grobowy, podobnie jak i inne piramidy, był już w starożytności traktowany jako kamieniołom i źródło materiałów budowlanych. Doprowadziło to do zawalenia się ścian pomieszczeń wewnętrznych i dewastacji całego kompleksu. Bibliografia BogusławB. Kwiatkowski BogusławB., Poczet faraonów, Warszawa: Iskry, 2002, s. 167, ISBN 83-207-1677-2, OCLC 830308044 . Schneider Th. – „Leksykon faraonów”, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2001, s. 332–333, ISBN 83-01-13479-8