NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
KV9

Das altägyptische Grabmal KV9 sollte ursprünglich die Grabstätte des Pharaos Ramses V. sein. Zwar wurde er hier begraben, jedoch nutzte Ramses VI., sein Onkel, das Grab später für sich selbst als Grabstätte. Im Jahr 2020 veröffentlichte die ägyptische Tourismusbehörde ein vollständiges 3D-Modell des Grabes mit detaillierten Fotos, das online verfügbar ist. Dekoration Im Grabmal sind zahlreiche Dekorationen vorzufinden. Darunter sind auch Malereien von dem Buch der Pforten, dem Buch der Höhlen, dem Buch des Tages, dem Buch der Nacht und dem Buch der Himmelskuh. In der Grabkammer sind weitere Verzierungen vorzufinden, wie das Amduat, dem Buch der Erde und einer astronomischen Decke mit Nut und den Himmelsbüchern. Siehe auch Liste der Gräber im Tal der Könige Literatur Friedrich Abitz: Baugeschichte und Dekoration des Grabes Ramses' VI. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1989, ISBN 3-525-53719-0. Erik Hornung: Zwei Ramessidische Königsgräber: Ramses IV. und Ramses VII. von Zabern, Mainz 1990, ISBN 3-8053-1067-6. Kent R. Weeks, Araldo de Luca: Im Tal der Könige – Von Grabkunst und Totenkult der ägyptischen Herrscher. Weltbild, Augsburg 2001, ISBN 3-8289-0586-2. Nicholas Reeves, Richard H. Wilkinson: Das Tal der Könige. Geheimnisvolles Totenreich der Pharaonen. Bechtermünz, Augsburg 2000, ISBN 3-8289-0739-3, S. 164–166. Weblinks Theban Mapping Project: KV9. (englisch) Auf: thebanmappingproject.com; zuletzt abgerufen am 4. November 2021. Einzelnachweise
Graf DK 9

Graf DK 9 is het graf van Ramses VI. Het graf ligt in de Vallei der Koningen en is vooral bekend omwille van de prachtige kleuren die 3000 jaar na de bouw nog steeds te zien zijn. De bouw van het graf was reeds begonnen onder Ramses V, maar deze regeerde kort en Ramses VI nam het graf van zijn broer in. De opbouw van het graf is vrij eenvoudig. Na de ingang zijn er drie gangen die uitkomen in de pijlerzaal. Dan volgen nog twee gangen die uitkomen op een voorkamer waar de grafkamer achter ligt. De grafkamer is versierd met taferelen uit het Boek van de Dood en het Boek van de Aarde. De eerste gangen en de pijlerzaal zijn versierd met het Boek der Poorten, terwijl de vierde en vijfde gang versierd zijn met het Boek Amdoeat en op het plafond het Boek der Hemel. De voorkamer is versierd met het Boek der Holen. Tijdens de bouw werd vrijgekomen zand op de toegang van Graf DK 62 (het graf van Toetanchamon) gegooid, waardoor dit ontoegankelijk werd en vrijwel ongeschonden bleef. Overzichtskaart Externe link (en) Theban Mapping Project: KV9 - informatie over de tombe
KV9

A KV9, no Vale dos Reis em Egito, é a do faraó Ramessés V. Ele foi sepultado nesta tumba, mas seu tio Ramessés VI reusou-a mais tarde como sua própria tumba. A arquitetura é típica da vigésima dinastia, e é muito mais simples que a do Ramessés III (KV11). Referências Reeves, N & Wilkinson, R.H. The Complete Valley of the Kings, 1996, Thames and Hudson, London. Siliotti, A. Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples, 1996, A.A. Gaddis, Cairo. Ligações externas «Theban Mapping Project: KV9» (em inglês) - Contém descrições, imagens e a planta da tumba.
KV9

KV9 (англ. Kings' Valley № 9) известна так же как «Гробница Мемнона» (фр. La Tombe de la Metempsychose) — гробница фараонов из XX династии: Рамсеса V и Рамсеса VI. KV9 известна как первая гробница Долины царей, в которой собраны все заупокойные книги, созданные в эпоху Нового царства: Книга пещер, Книга земли, Книга Небесной Коровы, Амдуат, Книга врат и Литания Ра. О ней известно с давних времён, судя по тому, что ещё в римское время античные туристы оставляли здесь свои граффити. С 1888 году в гробнице провели расчистку от завалов. Внутренние убранство этой гробницы менее роскошно (явно заметный упадок Египта того времени), чем декор гробниц предшествующих фараонов, однако в деталях идентично с другими погребениями этой династии. Потолок главного зала гробницы украшен астрономическими рисунками. У подножия KV9 находится знаменитая гробница Тутанхамона (KV62). Примечания Литература Reeves, N & Wilkinson, R.H. The Complete Valley of the Kings, 1996, Thames and Hudson, London. Siliotti, A. Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples, 1996, A.A. Gaddis, Cairo. Ссылки 3D виртуальный тур по гробнице Архивная копия от 30 ноября 2020 на Wayback Machine (The Describing Egypt project) KV 9 (Rameses V and Rameses VI)
KV9

KV9 i Konungarnas dal utanför Luxor i Egypten var begravningsplats för farao Ramses V och Ramses VI under Egyptens tjugonde dynasti. Gravkammaren är uthuggs i bergssidan längs huvudsakliga wadin och entrén ligger precis över entrén till KV62. Graven byggdes ursprungligen till Ramses V, men Ramses VI fortsatte att expandera graven. Det är osäkert om Ramses VI delade graven med Ramses V, eller om Ramses V:s kropp flyttades. Referenser Noter
KV9

KV9 (англ. Kings' Valley № 9) також відома як «Гробниця Мемнона» (фр. La Tombe de la Metempsychose) — гробниця фараонів з XX династії: Рамсеса V і Рамсеса VI. KV9 відома як перша гробниця Долини царів, в якій зібрані всі заупокійні книги, створені в епоху Нового царства: Книга печер, Книга землі, Книга Небесної Корови, Амдуат, Книга воріт і Літанія Ра . Про неї відомо з давніх часів, судячи з того, що ще в римський час античні туристи залишали тут свої графіті. З 1888 в гробниці провели розчистку від завалів. Внутрішні оздоблення цієї гробниці менш розкішні (явно помітний занепад Єгипту того часу), ніж декор гробниць попередніх фараонів, проте в деталях ідентична з іншими похованнями цієї династії. Стеля головного залу гробниці прикрашена астрономічними малюнками . Біля підніжжя KV9 знаходиться знаменита гробниця Тутанхамона (KV62). Галерея Примітки Література Reeves, N & Wilkinson, R.H. The Complete Valley of the Kings, 1996, Thames and Hudson, London. Siliotti, A. Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples, 1996, A.A. Gaddis, Cairo. Посилання KV 9 (Rameses V and Rameses VI) 3D віртуальний тур [Архівовано 20 квітня 2020 у Wayback Machine.]
Риф Дедала

Риф Дедала (також відомий як Абу Кізан) — риф у Червоному морі в акваторії Єгипту. Розташований на відстані 90 км від прибережного міста Марса-Алам. Довжина рифу Дедала становить 400 м, а ширина — 100 м. У центрі рифу є невеликий острів, на якому стоїть маяк, зведений у 1863 та відбудований у 1931 році. Риф Дедала — це добре відоме місце для дайвінгу завдяки великим шансам побачити пелагічну рибу, таку, як акули-молоти і велика кількість коралів. Маяк висотою 30 м (98 футів) і станція все ще працюють з 3 білими спалахами у режимі 2 + 1 спалах кожні 30 секунд і доступний лише на човнах. Маяк складається з 30-метрової кам'яної вежі, пофарбованої у чорно-білі горизонтальні смуги, та 2-поверхової квартальної будівлі для єгипетської берегової охорони та флоту. Примітки Посилання Риф Дедала на wannadive.net [Архівовано 18 серпня 2019 у Wayback Machine.]
Gisr el-Moedir

De Gisr el-Moedir (Arabisch voor "omheining van de baas") is een monument in Saqqara (Egypte), ten zuidwesten van de Trappiramide van Djoser. Het bestaat uit een rechthoekig ommuurd gebied van ca. 350 bij 650 meter. Naar analogie met andere monumenten in de directe omgeving moet de Gisr el-Moedir een (fragmentarisch) grafmonument zijn, waarschijnlijk gebouwd door Chasechemoey, een Egyptische koning van de tweede dynastie. Het ommuurde gebied is bijna twee keer zo groot als het gebied binnen de omheiningsmuren van de Trappiramide van Djoser, en bijna vier keer zo groot als het gebied van het funerair complex van Sechemchet. Archeologisch onderzoek Het monument werd ontdekt in het begin van de twintigste eeuw, maar pas onderzocht in de jaren negentig. Toen werd ontdekt dat de muren zijn gebouwd van ruw gehakte blokken kalksteen. Hiermee is de Gisr el-Moedir het oudste stenen monument in Egypte. In het zuidelijke deel ligt mogelijk een platform van tichels voor cultusdoeleinden. Het gevonden aardewerk dateert uit eind tweede, begin derde dynastie.
Dżisr al-Mudir

Dżisr al-Mudir (arab. ‏جسر المدير‎) – budowla znajdująca się na zachód od Piramidy Sechemcheta, pochodząca prawdopodobnie z okresu panowania II dynastii. Została odkryta w XIX wieku, a według badań dokonanych w latach 90. XX w. budynek został wykonany z bloków wapiennych, jego wymiary liczyły ok. 650 x 350 m. Przeznaczenie budynku jest nieznane. Przypisy
Sultan-az-Zahir-Baibars-Moschee

Die Moschee des Sultans az-Zahir Baibars (arabisch جامع السلطان الظاهر بيبرس, DMG Ǧāmiʿ as-Sulṭān aẓ-Ẓāhir Baibars) wurde von 1267 bis 1269 von as-Zahir Baibars I. in Kairo errichtet. Es war die erste Freitagsmoschee, die in Kairo seit fast hundert Jahren gebaut wurde. Die Moschee liegt in der nördlichen Vorstadt Husainiyya, in einigem Abstand zum damaligen Zentrum der Stadt. Der Grund für die Wahl dieses Ortes ist unbekannt, vor allem da das Gebiet nach historischen Texten erst später dichter besiedelt wurde. Nach Inschriften an dem Bau wurde er im Januar 1267 begonnen. Der Historiker al-Maqrizi gibt als Bauperiode jedoch August/September 1268 bis Juni 1269 an. Der Bau bildet ein Quadrat von etwa hundert Meter. Die Außenmauern sind 12 m hoch und sind am oberen Ende mit einer Reihe von stufenförmigen Zinnen gekrönt. Im Inneren der Moschee gibt es einen großen Hof, um den Säulenhallen angeordnet sind. Es gibt drei Eingänge, wobei sich der Haupteingang im Nordwesten befindet und sich damit von der Stadt abwendet. Es ist 11,8 m breit und hat einen eigenen Torbau, der 8,8 m aus der Fassade herausragt. Im Südosten, gegenüber vom Haupteingang, gab es eine Kuppel, die heute nicht mehr erhalten ist. Sie soll aus Material erbaut worden sein, das bei einem erfolgreichen Feldzug gegen die Kreuzfahrer in Jaffa erbeutet wurde. Die Moschee ist heute nur noch als Ruine erhalten, so dass vor allem ihre einst reiche Ausstattung nicht mehr nachzuvollziehen ist. Literatur Doris Behrens-Abouseif: Cairo of the Mamluks, London 2007, S. 121–126, ISBN 978-1-84511-549-4 Weblinks Sultan al-Zahir Baybars Mosque auf archnet.org
Grande mosquée al-Sultan al-Zahir Baybars

La Grande Mosquée al-Sultan al-Zahir Baybars est une grande mosquée du Sultan mamelouk Baybars au Caire en Égypte. L’édifice est bâti de 1266 à 1268, dans le quartier de Husayniyya. Plusieurs auteurs la décrivent, dont Ahmad al-Maqrîzî et Evliya Çelebi, et ces ruines furent documentées dans la Description de l’Egypte. Voir également Architecture mamelouke Bibliographie (en) Cairo of the Mamluks, D. Behrens-Abouseif, Ed. I.B.Tauris, 2007, P-121-126 Notes et références Liens externes Portail du Moyen Âge central Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l’Égypte Portail du Caire Portail de l'islam
Piramide van Pepi I

De piramide van Pepi I in Saqqara is het graf van Pepi I, een farao uit de 6e dynastie. Tegenwoordig is de piramide een ruïne, maar men vermoedt dat hij ooit 52 meter hoog, en 78 meter lang (en en breed) was. Het is niet zeker wanneer de piramide is vernietigd, maar volgens teksten die bij de piramide zijn gevonden, was hij tijdens de 19e dynastie nog in goede staat. De piramide is grotendeels vernietigd, vermoedelijk door steendieven. In de piramide, en in de complexen rondom hem, is echter nog veel gevonden. Zo zijn er in de piramide verschillende stukken gereedschap gevonden. In de grafkamer lag een kapotte sarcofaag. Een stukje van een mummie werd gevonden, waarvan het echter niet zeker is of het de mummie van Pepi was, stukjes van het linnen waar de mummie ooit in had gelegen, en scherven van de canopen. Ook waren er beelden van vijanden, die met hun handen achter hun rug gebonden, geknield zaten. Deze werden gevonden op de open plaats voor de piramide, mogelijk om grafschenners af te weren. In het complex stond een kleine piramide waarvan het doel niet bekend is; het is zeker dat er niemand begraven lag. De tempel voor de piramide lijkt te zijn afgekeken van die van Teti, de eerste farao van Pepi's dynastie. Ten zuiden van de piramide van Pepi zijn zes kleinere piramides gevonden. Hier lagen de vrouwen van Pepi begraven, en een prinses.
Piramida Pepija I.

Piramido Pepija I. v južni Sakari in pokopališki kompleks okoli nje so v 1960. letih odkopali francoski arheologi. Na njem so odkrili tudi okoli deset piramid kraljic in drugih faraonovih družinskih članov. V Pepijevi piramidi in piramidah nekaterih kraljic (Ankenespepi II., Behenu in Reherihefnakt) so odkrili piramidna besedila. Osnovnica piramide je merila 78,8 m, višina pa merila 52,5 m. Njeno jedro je tvorilo kamenje in drobir iz lokalnega kamnoloma. Obloženo je bilo s plastjo belega apnenca. Oblogo so kasneje odstranili in jedro izpostavili zobu časa. Notranji prostori piramide so zasnovani podobno kot v piramidah iz Šeste dinastije. Sklic
Pepi I:s pyramid

Pepi I:s pyramid är en pyramid i Egypten. Den ligger i guvernementet Giza, i den norra delen av landet, 23 km söder om huvudstaden Kairo. Pepi I:s pyramid ligger 42 meter över havet. Den byggdes åt faraon Pepi I. Terrängen runt Pepi I:s pyramid är platt, och sluttar österut. Runt Pepi I:s pyramid är det mycket tätbefolkat, med 9 644 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Giza, 17,1 km norr om Pepi I:s pyramid. Trakten runt Pepi I:s pyramid består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor
Temple de Seti I a Abidos

El temple de Seti I a Abidos fou un temple construït pel faraó Seti I a la ciutat d'Abidos. Era dedicat a Osiris i Isis principalment però tenia set santuaris en fila, cadascun dedicat a un deu diferent: Ptah, Ra-Harakhty, Amon-Ra, Osiris, Isis i Horus. Seti I fou inclòs amb la seva capella funerària. Un ala tenia les cambres dedicades a Sokar i Nefertum i altres deïtats funeràries. Al darrere unes cambres dedicades al culte a Osiris i sota una estructura subterrània anomenada l'Osireion que contenia escenes del llibre de les portes i del llibre dels morts. El va començar Seti I, també conegut com a Sethos, de la dinastia XIX, però no es va completar en el moment de la seva mort, el va acabar el seu fill Ramsès II. El temple va ser construït per commemorar i adorar els primers faraons d'Egipte, així com els principals déus del panteó egipci. Ramsès va renovar el temple canviant el seu disseny original i col·locant inscripcions dins del temple. Al temple de Ramsès II a Abidos, Ramsès afirma que "el fill va sorgir en el lloc del seu pare, cap d'ells va restaurar el monument d'aquell que el va engendrar". El temple de Seti I va ser dissenyat amb una distribució estàndard del període ramèssid amb un disseny en forma de "L" construït amb pedra calcària i gres, possiblement portat de Gebel Silsila. Des un pati s'entrava per la façana cap a un segon pati que donava accés al temple.Tota aquesta zona està en ruïnes. El temple tenia forma de L amb unes rampes d'accés (i escales amb 42 escalons) i dos pilons (un s'ha perdut) i dos pòrtics amb pilars seguit per dues sales hipòstiles i set capelles amb cambres addicionals al sud i alguns magatzems. El cos principal del temple era simètric a les set capelles. L'ala sud alberga la Galeria dels Reis, que condueix a un pati d'escorx i quatre habitacions secundàries, que continua cap al Corredor dels Bous amb una escala que dóna a magatzems, i la Sala de les Barques. El temple també és notable pels grafits d'Abydos, que són antics grafits fenicis i arameus que es troben a les parets del temple. El temple també conté grafits des de la dinastia XXI fins al període romà i després de períodes posteriors que van des de l'arameu, el fenici, el cari, el grec i el xipriota. L'Osireion era a uns 15 metres per sota. Tant els materials emprats com el treball a la decoració el fan un dels temples de més alta qualitat d'Egipte. Referències Vegeu també Temple de Seti I a Qurna
Tempel van Seti I (Abydos)

De tempel van Seti I in Egypte is een van de best bewaarde monumenten uit het Oude Egypte. De tempel ligt in Abydos. Het is een Huis van Miljoenen jaren, een tempel die de cultus van de koning in stand hield. Geschiedenis van de tempel De tempel is opgericht door Seti I en diende om zijn cultus in ere te houden. Alhoewel Seti I al een Huis van Miljoenen jaren had te Thebe, liet hij er nog één bouwen in Abydos. Dit was vooral omdat Abydos het centrum was voor de Osirisverering en de farao hoopte deel te nemen aan de wederopstanding van Osiris. De tempel was niet afgeraakt onder Seti en het zullen zijn opvolgers Ramses II en Merenptah zijn die de tempel zullen afwerken. Architectuur Het gehele complex was opgebouwd uit kalksteen. Het gebouw zelf was 56 bij 157 m en heeft nog steeds sporen van de kleuren die het vroeger droeg. De tempel heeft twee terrassen met telkens een pyloon ervoor. Na de derde pyloon volgen er twee zuilenhallen. Achter deze hallen liggen verschillende kapellen die gewijd zijn aan Seti I, Ptah, Amon-Ra, Re-Harachte en dan nog drie voor de triade van Abydos: Osiris, Isis en Horus. Er is ook nog een zuidelijke aanbouw die een kapel bevat voor Nefertem en Ptah-Sokar. Hier vinden we ook de beroemde Koningslijst van Abydos, die alle cartouches toont van de farao's Menes tot Seti I. De vrouwelijke farao's en de Amarna-periode ontbreken echter. Osireion Het Osireion is een symbolische graftombe voor Osiris en Seti I. Deze ligt ten zuiden van de tempel en staat aanzienlijk lager op een kunstmatig eiland. Centraal staat de sarcofaag met daar omheen trappen. Het dak van de centrale kamer wordt door tien zuilen gedragen. De toegang bevond zich ten westen waar een gang van 128 meter naar de voorkamer leidde. Zie ook Tempel van Seti I (Koerna) Oud-Egyptische architectuur Bronnen en literatuur Margaraet A., The Osireion at Abydos, 1904 Siliotti A., Egypte: Tempels, goden en mensen
Grenzfestung des Ramses III.

Die Grenzfestung des Ramses III. (arabisch Tell er-Herr, altägyptisch Mekter-en-Ra-mesi-su-heqa-Iunu; Ortsname: Magdolos) war der Name des von Ramses III. in der 20. Dynastie erbauten Befestigungsturmes (westsemitisch Migdol), der etwa 7 Kilometer südwestlich von Pelusium und etwa 13 Kilometer nordöstlich von Sile im Osten des Nildeltas lag. Hintergrund Die kleine Festungsanlage gehörte zum Komplex von Sile und diente als Wachturm, um einen Überblick über das grenznahe Areal zu ermöglichen. Daneben fungierte eine Grenzfestung auch als Grenzkontrollpunkt für Reisende, Händler, umherziehende Nomaden und Boten. Literatur James K. Hoffmeier: Ancient Israel in Sinai. The evidence for the Authenticity of the wilderness Tradition. Oxford University Press, Oxford u. a. 2005, ISBN 0-19-515546-7. Rainer Hannig: Großes Handwörterbuch Ägyptisch-Deutsch (2800–950 v. Chr.) (= Kulturgeschichte der Antiken Welt. Band 64). Marburger Edition, 4., überarbeitete Auflage. von Zabern, Mainz 2006, ISBN 3-8053-1771-9. Weblinks Lage von Tell el-Herr Einzelnachweise
Griechisch-Römisches Museum Alexandria

Das Griechisch-römische Museum Alexandria ist ein staatliches Museum in der ägyptischen Stadt Alexandria. Geschichte Das Museum wurde auf Initiative des italienischen Archäologen Giuseppe Botti erbaut und am 26. September 1895 vom Khediven Abbas Hilmi II. und dem Präsidenten des Museumskomitees Johannes Schiess eingeweiht. Zunächst bestand es aus einem Gebäude mit 5 Zimmern-Wohnung in der Rosetta Straße (später Avenue Canope und heute Horriya). 1895 zog man um in einen Bau mit elf Zimmern. Diesem wurden weitere Räume in der Nähe der Gamal Abdul Nasser Straße angegliedert. Das Gebäude hat eine neoklassizistische Fassade mit sechs Säulen und darüber befindlichem Giebel, in dessen Tympanon die griechische Inschrift ‘MOYΣEION’ (Museum) zu lesen ist. Das Museum besteht aus 27 Hallen und Räumen, sowie einem Garten, der mit Skulpturen einen Überblick über die griechische und römische Kunst in Ägypten bietet. Bestände Die Räume beherbergen tausende von Sammlungsstücken aus dem 3. Jahrhundert v. Chr., darunter eine Skulptur aus schwarzem Granit von Apis, dem heilige Stier. Mumien, Sarkophage, Tapisserien und andere Objekte bieten ein Panorama der griechisch-römischen Zivilisation im Kontakt mit Ägypten. Einzelnachweise Weblinks
Graeco-Roman Museum

The Graeco-Roman Museum is an archaeological museum located in Alexandria, Egypt. Its collection of over 40,000 objects includes sculptures, mosaics, woodwork, and coins. History Erected in 1892, it was first built in a five-room apartment, inside one small building on Rosetta Street (later Avenue Canope and now Horriya). In 1895, it was transferred to another, larger building near Gamal Abdul Nasser Street. Its first director was Giuseppe Botti. From 1904 to 1932 he was followed by Evaristo Breccia and then Achille Adriani. The museum was inaugurated in 1895 by Khedive Abbas II. The museum edited the Bulletin of the Alexandria Archaeological Society. The museum contains several pieces dating from the Greco-Roman (Ptolemaic) era in the 3rd century BC, such as a sculpture of Apis in black granite, the sacred bull of the Egyptians, mummies, sarcophagus, tapestries, and other objects offering a view of Greco-Roman civilization in contact with ancient Egypt. The museum's collection is the product of donations from wealthy Alexandrians as well as of excavations led by successive directors of the institution, both within the town and in its environs. Certain other objects have come from the Organization of Antiquities at Cairo (particularly those of the Pharaonic period) and from various digs undertaken at the beginning of the century in Fayoum and at Benhasa. Housed within a historic building whose beautiful neoclassical facade of six columns and pediment bears the large inscription in Ancient Greek: MOYΣEION, romanized: MOUSEION, lit. 'place of the Muses' (museum). The museum consists of 27 halls and an attractive garden. From 1970 to 1974, Soheir Bakhoum was curator. The museum was closed for renovations in 2005. In February 2022 the Secretary-General of the Supreme Council of Antiquities, Mostafa Waziri, said that the museum would be opened within a few months. On 11 October 2023, Egyptian Prime Minister Mostafa Madbouly attended the reopening of the museum, following 18 years of renovations. Directors 1892–1903, Giuseppe Botti 1904–1932, Evaristo Breccia Achille Adriani 2004–2010, Mervat Seif el-Din Gallery See also Museums in Alexandria References External links Supreme Council of Antiquities Museums: The Graeco-Roman Museum
Museo greco-romano di Alessandria d'Egitto

Il Museo greco-romano di Alessandria d'Egitto si trova al centro della moderna Alessandria d'Egitto ed espone, nelle sue 27 sale e nei suoi giardini, circa quarantamila reperti archeologici, che coprono un arco di tempo di quasi 1000 anni di storia, dal 331 a.C., fondazione della città di Alessandria, alla conquista araba del 640. Il museo, che fu fondato nel 1892 dal chedivè Abbas II, annovera tra i suoi primi direttori archeologi italiani che contribuirono in maniera decisiva ad arricchire le sue collezioni, tra i quali Giuseppe Botti, Evaristo Breccia ed Achille Adriani. I reperti sono ordinati cronologicamente in diverse sezioni disposte in senso orario a partire dall'ingresso. Tra i manufatti esposti di particolare interesse è il mosaico a forma circolare che raffigura la regina Berenice II, moglie di Tolomeo III, che fu re d'Egitto dal 246 al 221 a.C. Bibliografia (FR) Jean-Yves Empereur, Petit guide du Musée gréco-romain d’Alexandrie, Alessandria d'Egitto, Harpocrates Publishing, 2000, ISBN 977-5845-02-5. (EN) Kyriakos Savvopoulos e Robert Steven Bianchi, Alexandrian Sculpture in the Graeco-Roman Museum (PDF), Alessandria d'Egitto, Bibliotheca Alexandrina, 2012. URL consultato il 22 aprile 2013. (EN) Morris L. Bierbrier (a cura di), Who Was Who in Egyptology, 4ª ed., Londra, Egypt Exploration Society, 2012, ISBN 0-85698-207-5. E. Breccia, Le Musée Gréco-Romain d'Alexandrie, 1925-1931, Bergamo 1932. Voci correlate Egitto Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo greco-romano di Alessandria d'Egitto Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su grm.gov.eg. URL consultato il 22 aprile 2014 (archiviato dall'url originale il 14 maggio 2014). Il Museo Greco-Romano di Alessandria, su egittopercaso.net. URL consultato il 22 aprile 2013. Pasquale Barile, L’istituzione del Museo greco-romano di Alessandria, su Ancient Egypt “3000 anni di Storia – Antico Egitto”: Storia, Cultura, Religione, News. URL consultato il 2 aprile 2011.