NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Pyramida v Edfu

Pyramida v Edfu patří spolu s pyramidami, jež se nacházejí v Kule, Nakádě, Záwijit el-Mejjitínu, Síle, Sinki a na Elefantině do skupiny sedmi velmi podobných malých stupňovitých pyramid, které jsou rozmístěny po celém Egyptě. Tato pyramida se nachází 5 kilometrů jižně od starověkého města Edfu poblíž vesnice Naga el-Gonéma. Dochovaly se z ní jen rozvaliny. Jako pyramida byla identifikována roku 1979 Günterem Dreyerem a Wernerem Kaiserem. Roku 2010 zde probíhaly výzkumy expedice archeologického ústavu Chicagské univerzity. Datování a stavebník Pyramida v Edfu je datovaná do druhé poloviny 3. dynastie, přibližně mezi vládu Sechemcheta a Snofrua. Jejím stavebníkem mohl být faraon Hunej nebo Snofru. Funkce Názory na funkci malých stupňovitých pyramid se různí. Jean-Philippe Lauer je označil za kenotafy královen z provincií, kde se narodily. Vito Maragioglio a Celeste Rinaldi se domnívali, že označovaly posvátná místa spjatá s mýtem o Horovi a Sutechovi. Nabil Svelim je považuje za památníky slunečního kultu. Podle Güntera Dreyera a Wernera Kaisera se jedná o památníky postavené poblíž provinčních center, které měly připomínat královu autoritu a přítomnost v místech vzdálených od hlavního města. Tuto teorii však zpochybnil Iorwerth Eiddon Stephen Edwards, který poukázal na pyramidu v Síle, jež stála přímo na dohled pyramidy v Médúmu a tak blízko hlavního města, že zde bylo zbytečné královu autoritu připomínat. Dieter Arnold se domníval, že pyramidy zhmotňovaly myšlenku počátečního pahorku. Popis Pyramida byla vystavěna z hrubých kusů načervenalého pískovce místního původu, které byly pospojovány maltou z jílu a písku. Průměrná tloušťka těchto kusů je 30 centimetrů a největší blok měří 60×80 centimetrů. Pyramida měla původně tři stupně a dosahovala výšky 10,46 až 12,55 metrů. Dnes je vysoká pouze 4,90 metrů. Základna pyramidy má velikost 18,3 metru až 18,8 metru. Žádné chodby ani komory se v pyramidě zřejmě nenacházely. Východní strana je o rovnoběžná s tokem Nilu. Sklon stěny byl kolem 77°. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Pyramide von Edfu-Süd na německé Wikipedii.
Edfu South pyramid

The Edfu South pyramid is part of a group of seven very similar small step pyramids which were all built far from the main centres of Egypt and about which very little is known, along with the pyramids of Elephantine, el-Kula, Naqada, Zawyet el-Maiyitin, Sinki and Seila. It is located about five kilometres south of Edfu near Naga el-Ghoneimeya. It was first identified as a pyramid in 1979, when the German archaeologists Günter Dreyer and Werner Kaiser were leading a survey of Edfu after a tip off from the inspector. Further investigation and surveys of the surrounding area have been undertaken since 2010 by the Oriental Institute of the University of Chicago. Description According to the findings of Dreyer and Kaiser, the pyramid was 35–36 cubits long on each side (about 18.30–18.80 metres). It is now about 4.9 metres high. It consisted of a core structure measuring 8.3 metres on each side, surrounded by two courses of stone about four cubits thick. Dreyer and Kaiser suggested that the pyramid had had three steps. The angle of the slope cannot be accurately determined, but it was probably between 10° and 14°. The pyramid is almost oriented to the north, but is slightly off true north (like the other pyramids named above) as it is primarily oriented in order to be parallel to the Nile. The pyramid is built from local grey-blue and red sandstone. The individual blocks are only roughly hewn – on average they are 30 cm thick, but the largest examples measure 60–80 cm. A mixture of clay and sand was used as mortar. Construction and function The builder and purpose of the pyramid are unknown. Dreyer and Kaiser thought that it and the other pyramids named above were part of a single building project of Pharaoh Huni, the last ruler of the Third Dynasty. Andrzej Ćwiek mostly agrees, but suggests that Huni's successor, Sneferu (c.2670–2630 BC) the founder of the Fourth Dynasty, was the builder. Speculation about the function of the pyramids ranges from a representation of the king, a depiction of the benben, or a symbol of the political and religious unity of the land to a cenotaph for a royal wife. See also List of Egyptian pyramids Bibliography Jan Bock: Die kleinen Stufenpyramiden des frühen Alten Reiches. In: Sokar. Nr. 12 (1/2006), S. 20–29. Andrzej Ćwiek: Date and Function of the so-called Minor Step Pyramids. In: Göttinger Miszellen. Bd. 162, 1998, S. 39–52. Günter Dreyer und Werner Kaiser: Zu den kleinen Stufenpyramiden Ober- und Mittelägyptens. In: Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Instituts, Abteilung Kairo. Band 36, 1980, S. 45. Mark Lehner: Das Geheimnis der Pyramiden in Ägypten. Orbis, München 1999, ISBN 357201039X, S. 96. Gregory Marouard, Hratch Papazian: The Edfu Pyramid Project. Recent Investigation at the Last Provincial Step Pyramid. In: The Oriental Institute News & Notes. No. 213, 2012, S. 3–9 (PDF; 2,3 MB). Ali Radwan: Die Stufenpyramiden. In: Zahi Hawass (Hrsg.): Die Schätze der Pyramiden. Weltbild, Augsburg 2004, ISBN 3828908098, S. 111. Miroslav Verner: Die Pyramiden. Rowohlt, Reinbek 1998, ISBN 3499608901, S. 199. External links Yale egyptology's edfu south pyramid article
Piramida Edfu

Piramida Edfu – piramida schodkowa położona w Egipcie, nieopodal miejscowości Edfu. Odkrycie i badania archeologiczne Pierwsza wzmianka o istnieniu piramidy Edfu pochodzi z 1894 roku, była później wzmiankowana w 1908 roku przez Henriego de Morgana oraz w 1910 roku przez Arthura Weigalla, który wspomniał o piramidzie w swojej publikacji pt. Guide to the Antiquities of Upper Egypt from Abydos to the Sudan Frontier. Wokół terenu piramidy założono stanowisko archeologiczne. Badania archeologiczne rozpoczęły się dopiero w 2010 roku, trwały przez dwa lata. W ich ramach narysowano mapę przedstawiającą teren o wymiarach 220 m x 120 m, następnie zbierano fragmenty ceramiki znajdującej się na danym obszarze; prawie 70% z nich pochodziło z okresu Starego Państwa, w szczególności były one datowane na okresy III oraz wczesnej IV dynastii. Pod koniec 2011 roku usunięto grubą warstwę piasku, którą pokryta była piramida, a także oczyszczono całe stanowisko archeologiczne z odpadów. Budowla została wykonana z piaskowca. Przypisy
Edfupyramiden

Edfupyramiden är en trappstegspyramid i Egypten från Egyptens tredje dynasti. Edfupyramiden är tillsammans med Seilapyramiden, Zaiyat el-Maiyitinpyramiden, Sinkipyramiden, Naqadapyramiden, El-Kulapyramiden och Elefantinepyramiden en serie liknande pyramider som byggdes vid ungefär samma tid i södra Egypten. Sannolikt uppfördes Edfupyramiden av farao Huni, som var den sista regenten under Egyptens tredje dynasti eller av farao Snofru som var första regent av Egyptens fjärde dynasti. Utförandet av Edfupyramiden är en nerskalad variant av Djosers trappstegspyramid, med den stora skillnaden att Edfupyramiden inte är en grav, och den saknar gravkammare. En trolig funktion för pyramiden var att symbolisera den kungliga makten från Memfis. Pyramiden är byggd av kalksten, och var med sina tre platåer troligen 13 m hög. Edfupyramiden, som finns utanför Idfu 800 km söder om Kairo, upptäcktes 1894, och har sedan 2010 undersökts av arkeologer från University of Chicago. Se även Lista över pyramider i Egypten Referenser Noter
Ministry of Military Production (Egypt)

The Egyptian Ministry of Military Production is responsible for managing the development and operation of military factories in the Egyptian Republic and now chaired by Major General Mahammad Salah el-Din Mostafa, who took over the ministry within the ministry of Mostafa Madbouly in 14 August 2022. History The urgent need to rely in the field of armaments on Egyptian national manufacturing arose as a result of the negative effects that resulted from the 1948 Palestine War and the issues of corrupt weapons that ignited the flame of national feeling during the years preceding the July 23 Revolution. The Ministry of War formed a technical administration from the most efficient weapons and ammunition officers, as well as from Maintenance Corps. Cooperation with Egypt was organized without preconditions in the field of supplying the equipment and machinery needed to build munitions factories, which were planned to begin military production. In 1951, the Supreme Council for Military Factories was established to play a central planning role and be responsible for developing Egyptian military industries and establishing industries feeding them. Affiliated bodies National Authority for Military Production Abu Qir Engineering Industries Abu Zaabal Engineering Industries Abu Zaabal Specialized Chemicals Abu Zaabal Specialized Industries Al-Maasara Engineering Industries Armoured Production and Repair Factory Benha Electronics Thales & Benha Electronics Heliopolis Chemical Industries Helwan Castings Helwan Diesel Engines Helwan Engineering Industries Helwan Machinery and Equipment Helwan Metal Hardware Helwan Non-Ferrous Industries Military Production Co. for Engineering Projects & Consultation Qaha Chemical Industries Shubra Engineering Industries Affiliated centers Technical Institute for Developed Industries. Center for Information and Computer Systems. Center of Scientific and Technological Excellence. Helwan Medical Center. Egyptian Academy of Advanced Engineering and Technology. Technical school for dual education. El Entag El Harby SC. Ministers Abdel Wahab el-Beshry (1966-1969) Mahammad Ibrahim Selim (1971-1972) Ahmad Kamel el-Badry (1972-1976) Gamal el-Din Sedki (1976-1977) Abdel Sattar Mogahd Arafa (1978) Kamal Tawfiq Nassar (1978-1980) Gamal el-Sayed Ibrahim (1980-1993) Mahammad el-Ghamrawi (1993-1999) Sayed Mishal (1999-2011) Ali Sabry (2011-2012) Reda Hafez (2012-2014) Ibrahim Younis (2014-2015) Mahammad el-Assar (2015-2020) Mahammad Ahmad Morsi (2020) Mahammad Salah el-Din Mostafa (2022-present) References
Piramide di Neferirkara

La piramide di Neferirkara (Egiziano: Bꜣ Nfr-ỉr-kꜣ-rꜥ; "the Ba of Neferirkare") (chiamato anche di Neferirkare, di Neferirkara Kakai o complesso piramidale di Neferirkare) era l'edificio ove fu sepolto il Faraone Neferirkara Kakai nel XXV secolo a.C.. Era la struttura più alta nel sito della necropoli di Abusir, situata tra Giza e Saqqara. Il suo scavo ha portato alla scoperta dei Papiri di Abusir. La V dinastia segnò la fine delle grandi costruzioni piramidali durante l'Antico Regno. Le piramidi dell'epoca erano più piccole e divennero più standardizzate. La piramide di Neferirkare si differenziava dalle altre poiché era originariamente costruita come una piramide a gradoni. Essa poi venne racchiuso in una seconda piramide a gradoni con alcune modifiche per farla diventare una piramide classica. Tuttavia, con la morte del faraone, il lavoro venne completato dai suoi successori, utilizzando materiale da costruzione più economico. Il complesso di Neferirkare mancava di diversi elementi di base che caratterizzavano un classico complesso funerario piramidale come ad esempio il tempio della valle e una piramide di culto. Invece, questi furono sostituiti da un piccolo insediamento di case di mattoni fatte con fango e erette a sud del monumento da dove i sacerdoti potevano svolgere le loro attività. In seguito la piramide divenne parte di un più ampio e grande cimitero di famiglia. Nei suoi pressi sorsero i monumenti alla consorte di Neferirkare (Khentkaus II) e ai suoi figli, Neferefre e Nyuserre Ini. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Piramide di Neferirkara Collegamenti esterni Piramide di Neferirkara, su egyptphoto.ncf.ca. Piramide di Neferirkara, su touregypt.net.
Piramide van Neferirkare

De Piramide van Neferirkare is de grootste en best bewaarde piramide van de 5e dynastie. De piramide heet: De ba van Neferirkare. De piramide Hoewel de piramide Neferirkare is de grootste piramide van Aboesir maar helaas onvoltooid. Ze is nu nog 50 meter groot; 20 meter kleiner dan oorspronkelijk (72,8 m). Ze ligt in Aboesir en de lengte van de zijdes waren 105 meter. De ingang ligt in het noorden en geeft toegang tot de sacrofaagkamer die echter zwaar beschadigd is. Ten zuiden ligt de dodentempel. Deze is eveneens slecht bewaard doordat ze snel moest worden afgewerkt toen de farao plots stierf. Hoe raar ook, de originele plannen voor de piramide was een trappenpiramide met zes lagen. De dagen van trappenpiramiden waren toentertijd allang over. Om onbekende redenen maakten de architecten de structuur van een "normale" piramide. Het werd verhoogd naar acht lagen en meer opgevuld. De blokken zijn in de opperste lagen slordiger afgewerkt dan beneden de piramide. Maar de deklaag is nooit gerealiseerd. Andere gebouwen Buiten de piramide om zijn er nog allerlei gebouwen gebouwd van kalksteen en graniet. Een vestibule, bij de ingang Grote boten naast de piramide Dodentempel Hal om de offers neer te zetten Een bij-piramide voor Chentkaoes II Hal met 37 pilaren Een grote muur om het complex heen Zie ook Egyptische piramide Neferirkare Externe links Www.crystalinks.com/pyrnefer.html Touregypt.net Foto's van de piramide
Piramida Neferirkare I

Piramida Neferirkare I – piramida zbudowana przez władcę starożytnego Egiptu z V dynastii, Neferirkare I, na nekropolii w Abusir. Posiadała nazwę: Ba-Neferirkare – Neferirkare stał się Ba („Dusza Ba Neferirkare”) Konstrukcja Piramida została początkowo zaplanowana i wybudowana jako piramida schodkowa o 6 stopniach, o długości boku 72 m i wysokości 52 m. Następnie ją powiększono i nadano jej kształt klasycznej piramidy o kształcie ostrosłupa, której długość boku wynosiła 104 m, a wysokość – 72 m. Od wejścia w północnej ścianie piramidy zaczynał się korytarz z dwuspadowym stropem, prowadzący do komory grobowej, w której w momencie odkrycia nie było już sarkofagu. Zarówno piramida, jak i cały kompleks grobowy nie zostały nigdy wykończone. Piramidę obłożono okładziną zewnętrzną tylko w jej dolnych warstwach. Ze świątyni grobowej wybudowana została jedynie kamienna część zachodnia, służąca bezpośrednio kultowi zmarłego władcy, oraz ceglana część wschodnia, obejmująca przejście z rampy do dziedzińca, na którym stały drewniane kolumny i ołtarz. Wybudowano także aleję procesyjną, ale bez korytarza. W świątyni górnej zaawansowane były prace nad konstrukcją pięciu nisz na posągi i nad sanktuarium. Świątynia dolna nie została nigdy wybudowana, przed śmiercią władcy zdążono położyć tylko fundamenty. Przy świątyni grobowej znajdowała się osada personelu świątynnego, w której znaleziono w l. 1893 – 1907 zespół papirusów z okresu panowania Izezi i Pepiego II. Stanowił on największe znane archiwum z czasów Starego Państwa do 1982 r., kiedy to czescy archeolodzy odkryli jeszcze bogatsze w magazynie świątyni grobowej Neferefre. Dokumenty z zespołów Neferirkare I, Chentkaus II i Neferefre stanowią obecnie główne źródło wiedzy o gospodarce świątynnej okresu Starego Państwa. Obecnie cały kompleks grobowy Neferirkare jest bardzo zniszczony. Bibliografia NicolasN. Grimal NicolasN., Dzieje starożytnego Egiptu, AdamA. Łukaszewicz (tłum.), Warszawa: PIW, 2004, s. 86, ISBN 83-06-02917-8, OCLC 749417518 . BogusławB. Kwiatkowski BogusławB., Poczet faraonów, Warszawa: Iskry, 2002, s. 165–166, ISBN 83-207-1677-2, OCLC 830308044 . Schneider Th. – „Leksykon faraonów”, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2001, s. 196–197, ISBN 83-01-13479-8
Піраміда Неферіркара

Піраміда Неферіркара (також відома як Ба Неферіркара) — друга піраміда побудована в некрополі Абусір південніше плато Гіза в Єгипті. Побудована для Неферірікара I бл. 2477-2467 рр. до нашої ери. Є найвищою пірамідою з усіх пірамід побудованих за часів V династії. Опис Піраміда Неферіркара разом з іншими 13 пірамідами Абусіра була розграбована ще в Римський період. Розташована в центральній частині Абусіра. На північ від неї знаходяться похоронні комплекси Сахура і Ніусерра, а на південь комплекс Неферефра. На 7 км на південь від піраміди Неферіркара знаходилася столиця Мемфіс. Спочатку піраміда була східчастою, що не характерно для пірамід IV-й і V-й династій. Потім піраміду почали покривати гранітним облицюванням, щоб поверхня стала гладкою, але не закінчили, тому будівництво продовжив син і наступник Ніусерра. План і архітектурний стиль піраміди практично такий же як у Сахура, але більших масштабів. Піраміда збудована з грубого місцевого вапняку і білого вапняку. Проміжки між стінами були заповнені піском. Головний вхід в піраміду починається з довгого коридору, названого «Великим», який веде у «Двір царських підношень». Ця частина комплексу повинна була бути з каменю, але через ранню смерть фараона, її збудували з необпаленої цегли. У заупокійний храм Неферіркара ведуть два входи з численними колонами покритими барельєфами. Входи приводять у 4 окремі приміщення, що складаються з білого вапняку і граніту, покритих розфарбованими рельєфами. Кожне приміщення храму служило з певною метою для вшанування померлого. В цілому заупокійний храм складається з 5 ніш-комор і святилища. Історія Додаткова інформація про розміри піраміди була відома вченим з «Абусірського папірусу», 300 фрагментів якого в 1893 році виявили місцеві селяни. Фрагменти папірусу були виявлені в складських приміщеннях в південно-західній частині похоронного комплексу піраміди. Ці фрагменти були продані селянами на чорному ринку Людвігу Борхардту, який зібрав окремі частини папірусу воєдино. Папірус був написаний ієратичними ієрогліфами і був опублікований через 75 років після виявлення. У папірусі йдеться про обов'язки жерців і щоденні підношення, про історію управління в Стародавньому Царстві, а також наводиться перелік витратних матеріалів і вартість будівельних робіт. Першими хто досліджував піраміду Неферіркара були Лепсіус і Перрінг. На початку XX століття піраміда була розкопана Борхардом, далі в 60-х роках її вивчали Віто Марагіогліо і Целест Рінальді, а в 1975 році експедиція Вернера. Галерея Див. також Список єгипетських пірамід Ступінчасті піраміди Примітки Посилання Alan Winston: The Pyramid of Neferirkare at Abusir (англ. ) The Pyramid of Neferirkare (англ. ) Література Miroslav Verner: Remarks on the Pyramid of Neferirkare (= Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Instituts, Abteilung Kairo 47), von Zabern, Mainz 1991 року, S. 411-418 und Tafeln 61-63. Paule Posener-Kriéger: Les archives du temple funéraire de Néferirkarê-Kakaï: les papyrus d'Abousir. In: Bibliothèque d'Étude de l'Institut Français d' Archéologie Orientale du Caire 65, Le Caire 1976.
Collège de la Sainte Famille

The Collège de la Sainte Famille (English: School of the Holy Family; Arabic: مدرسة العائلة المقدسة), often abbreviated as CSF and referred to as Jésuites, is a private French Catholic international school for boys run by the Near East province of the Society of Jesus in Cairo, Egypt. It was founded in 1879, following a request by Pope Leo XIII for a seminary to help prepare students to become priests. History The college began with 16 pupils, in 1879, at the Boghos Palace of Mouski. In 1882 today's college was inaugurated in Faggala. The current Ramses Street was occupied by the Ismailia Canal. The transportation of students was by fiacres. The college had 112 students. Thereafter was built: the church (1891), the theatre (1892), the current building of Preparatory Cycle (1925), the Primary Cycle in Downtown Cairo (1930), and the Primary Cycle in Heliopolis (1934). In 1930, the college had 600 students from 14 nations: Egypt, France, Lebanon, Syria, Italy, Greece, England, Switzerland, Spain, Yugoslavia, Turkey, Czechoslovakia, Russia, Persia. Notable alumni Boutros Boutros Ghali - Former UN Secretary General and former Egyptian foreign minister Prince Abbas Hilmi - member of the Egyptian Royal Family from the Muhammad Ali dynasty Mourad Wahba Pasha - Egyptian high court judge and former Cabinet Minister Sadek Wahba - Chairman & Managing Partner of I Squared Capital Wassef Boutros Ghali Pasha - former Egyptian Minister of Foreign Affairs Maximos V Hakim - late Melkite Greek Catholic Patriarch Georges Corm - Lebanese economist and former Minister of Finance of Lebanon Henri Curiel - left-wing activist and founder of the Democratic Movement for National Liberation Gilbert Sinoué - French author and screenwriter Monir Fakhri Abdel Nour - former Minister of Tourism Magued Osman - former Minister of Communications and Information Technology Mohsen Badawi - businessman and founding member of the Canada Egypt Business Council Ramy Lakah - Egyptian-French businessman Robert Solé - French writer and journalist of Egyptian origin Hussein Fahmy - 110m hurdles Egyptian record holder (U20) Nagy Habib - Professor of Surgery, Imperial College, London Hisham Selim - actor Tarek Nour - founder and CEO of Tarek Nour Advertising Louis Fattal - Egyptian-French photographer Notable faculty Pierre Teilhard de Chardin - Jesuit, Priest, idealist philosopher, paleontologist and mystic James J. Mullooly Ph.D., Professor of Anthropology, California State University, Fresno See also List of Jesuit educational institutions Notes External links Official website (English) Alumni Petit Collège website El Fagr newspaper Bac Français website
Collège de la Sainte Famille

El Collège de la Sainte Famille (en árabe: مدرسة العائلة المقدسة) es una escuela privada francesa jesuita masculina en los distritos de Faggala (sección preparatoria y secundaria), Daher (sección principal), y Heliópolis (sección primaria) todos en el El Cairo (Egipto). Fue fundada en 1879, después de una solicitud del papa León XIII para un seminario que ayudara a preparar a los estudiantes a convertirse en sacerdotes en la Iglesia Católica. La institución comenzó con 16 alumnos, en 1879, en el Palacio de Boghos Mouski. En 1882 se reinauguró en Faggala. Ofrece diversos niveles de educación en francés, inglés, árabe y español.​ Véase también Escuela Cristianismo Centro educativo Referencias