NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Aéroport international d'El-Arich

L'aéroport International El-Arich (code IATA : AAC • code OACI : HEAR) (en arabe : مطار العريش الدولي Matar el Arish et Duwalyy) est un aéroport se trouvant près de la ville de El-Arich en Égypte. C'est un aéroport de substitution pour les habitants de la Bande de Gaza car l'Aéroport international Yasser Arafat à Gaza a été détruit par les Forces armées israéliennes en 2006. En 2009, l'aéroport a accueilli environ 10 000 voyageurs. Le 19 décembre 2017, l'aéroport est visé par un tir de missile Kornet lors d'une visite des ministres de la Défense et de l'Intérieur, causant la mort de deux officiers, des blessés et des dégâts à un hélicoptère UH-60 Black Hawk. L'attaque est revendiquée le lendemain par l'État islamique via son agence de presse, Amaq. Le 21 décembre 2017, Amaq publie une vidéo en haute définition de l'attaque, filmée du point de vue du tireur. Situation Opérations C'est le hub de Palestinian Airlines. En mai 2012, la compagnie a redémarré ses vols vers Amman (2 fois par semaine), avec des vols pour Jeddah en Arabie saoudite à suivre bientôt. Il est l'aéroport le plus proche de la Bande de Gaza à la frontière d'Égypte mais il n'est pas reconnu par l'aviation civile égyptienne. La compagnie a déménagé à cet aéroport depuis que l'aéroport de Gaza a été détruit par les forces israéliennes en 2001. L'aéroport est surtout utilisé par des passagers palestiniens se rendant à Jeddah pour le pèlerinage musulman. Statistiques Voir la requête brute et les sources sur Wikidata. Compagnie et destinations Notes et références Liens externes Portail de l’aéronautique Portail de l’Égypte Portail de la Palestine
El Arís-i nemzetközi repülőtér

Az El Arís-i nemzetközi repülőtér (IATA: AAC, ICAO: HEAR) (arabul: مطار العريش الدولي) az egyiptomi El-Arís közelében fekvő nemzetközi repülőtér. A repülőtér a Palestinian Airlines bázisa. 2012 májusában a légitársaság újraindította kéthetente induló járatait Ammánba, majd nem sokkal később Dzsiddába. A repülőteret főleg palesztin zarándokok használják, akik éves zarándoklatra tartanak Szaúd-Arábiába. Ez az egyik legközelebb fekvő reptér a Gázai övezethez (az El-Gora-i repülőtér kicsivel közelebb van, de nincsenek menetrend szerinti járatai). A Palestinian Airlines azután költözött át ide, hogy a Jasszer Arafat nemzetközi repülőtér kifutóját 2001-ben az izraeli légierő elpusztította, így a repülőtér használhatatlanná vált. 2011-ben a repülőtéren 5991 utas haladt át, ami 2010-hez képest 45,4%-os visszaesést jelent. Jelenleg (2016 augusztusa) kereskedelmi járatok nem használják a repülőteret. Légitársaságok és úti célok Forgalom Az utasforgalom az elmúlt években az alábbi módon változott: További hivatkozások Egyiptom repülőtereinek listája Jegyzetek Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben az El Arish International Airport című angol Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. További információk A repülőtér aktuális időjárása a NOAA/NWS-től Baleset- és repülőesemény-történet az Aviation Safety Network adatbázisában
Aeroporto Internazionale di al-Arish

L'Aeroporto di al-Arish (IATA: AAC, ICAO: HEAR) è uno scalo aeroportuale egiziano sito alla periferia Sud di al-Arish, centro turistico nel Governatorato del Sinai del Nord. La struttura è posta a un'altitudine di 37 m / 121 ft sul livello del mare ed è dotata di una pista di atterraggio con superficie in asfalto, lunga 3019 m e larga 45 m (9 905 per 148 ft) e con orientamento 16/34, dotata di impianto di illuminazione e di sistema di assistenza all'atterraggio PAPI. L'aeroporto, gestito dal governo egiziano, è aperto al traffico commerciale. È lo scalo aeroportuale più vicino alla striscia di Gaza ed è posto sulla linea di confine con l'Egitto, tuttavia questo non è riconosciuto dall'aviazione civile egiziana. Nel 2011 lo scalo gestì 5 991 passeggeri in transito, con una decrescita del 45,4% rispetto all'anno precedente. Nel 2018 l'aeroporto è stato chiuso per motivi di sicurezza dopo il lancio di un missile verso l'aereo dei ministri della difesa e dell'interno egiziani che causò la morte di un ufficiale. Attività della Palestinian Airlines La compagnia aerea palestinese Palestinian Airlines trasferì la sua sede da Rafah presso questo scalo dopo che l'Aeroporto Internazionale di Gaza venne attaccato e distrutto dalle Forze armate israeliane nel 2001. Nel maggio 2012 la compagnia operava voli bisettimanali con Amman, con prosecuzione per l'Aeroporto di Gedda-Re Abdulaziz di Gedda, in Arabia Saudita. Dal 2017 la compagnia ha cessato le attività. L'aeroporto è stato principalmente utilizzato da passeggeri palestinesi in viaggio per Gedda in occasione dell'annuale Hajj, il pellegrinaggio islamico. Note Voci correlate Aeroporti in Egitto Collegamenti esterni (EN) World Aero Data: EL ARISH INTL -- HEAR, su World Aeronautical Database, http://worldaerodata.com/. URL consultato il 23 aprile 2015 (archiviato dall'url originale l'8 gennaio 2015).
Luchthaven El Arish

Luchthaven El Arish (IATA: AAC, ICAO: HEAR) is een luchthaven bij El Arish, Egypte. De luchthaven is het hoofdkwartier van Palestinian Airlines en ligt het dichtst bij de Gazastrook. De maatschappij verhuisde naar deze locatie nadat de luchthaven Yasser Arafat in 2001 was gebombardeerd door de Israëliërs waarbij de startbaan werd verwoest. In 2006 verwerkte de luchthaven 15.166 passagiers. Bestemmingen Vanaf El Arish worden alleen internationale vluchten uitgevoerd: Amman (Palestinian Airlines en Royal Jordanian) Externe links Luchthaven informatie
Port lotniczy Al-Arisz

Międzynarodowy port lotniczy Al-Arisz (arab. مطار العريش الدولي; oficjalna nazwa w ang. El Arish International Airport) – port lotniczy położony na południe od miasta Al-Arisz w Egipcie. Położenie Lotnisko znajduje się w odległości 6 kilometrów na południe od centrum miasta Al-Arisz, w muhafazie Synaj Północny. Przy lotnisku znajduje się zamknięta strefa wojskowa z lądowiskiem dla helikopterów. Poza terenem lotniska jest szpital rządowy. Historia Pierwotnie znajdowała się tutaj baza lotnicza egipskich sił powietrznych. Posiadała ona trzy betonowe pasy startowe. Podczas wojen izraelsko-arabskich lotnisko Al-Arisz było wielokrotnie bombardowane i niszczone przez Siły Powietrzne Izraela. Podczas Wojny sześciodniowej w 1967 Izraelczycy zajęli cały półwysep Synaj. Wybudowali wówczas w pobliżu bazę lotniczą Al Gora. Z tego powodu nie odbudowywano bazy lotniczej Al-Arisz. W ramach procesu pokojowego wojska izraelskie opuściły Synaj, i w 1979 zawarto traktat pokojowy izraelsko-egipski. Traktat ograniczał egipską obecność wojskową na półwyspie Synaj, w związku z tym nie uruchomiono tutejszych baz lotniczych, które w bardzo ograniczonym stopniu pełnią rolę cywilnych portów lotniczych. Od 2000 z lotniska korzystają palestyńskie linie lotnicze Palestinian Airlines. Jest to lotnisko cywilne położone najbliżej od Strefy Gazy, gdzie izraelska armia zniszczyła pas startowy portu lotniczego im. Jasera Arafata. Obecnie lotnisko w Al-Arisz jest wykorzystywane głównie do obsługi palestyńskich pasażerów pielgrzymujących do Arabii Saudyjskiej. Jest tu także przyjmowana międzynarodowa pomoc humanitarna dla Strefy Gazy. Linie lotnicze i połączenia (zawieszone) Od 2023 loty z/do Al-Arisz są zawieszone z powodu konfliktu Izraela z Palestyną Przypisy Linki zewnętrzne Informacje o porcie lotniczym Al-Arisz. [w:] World Aero Data [on-line]. [dostęp 2011-10-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-16)]. (ang.). Informacje o porcie lotniczym Al-Arisz. [w:] Great Circle Mapper [on-line]. [dostęp 2011-10-14]. (ang.).
Aeroportul Internațional El Arish

Aeroportul Internațional El Arish (IATA: AAC, ICAO: HEAR) este un aeroport din Egipt ce deservește zona العريش⁠(d)[[العريش (city in Egypt)|​]]. Aeroportul a fost tranzitat în decembrie 2021 de 0 pasageri. A fost numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 37 m, aeroportul dispune de 1 pistă. Infrastructură Piste Aeroportul dispune de o singură pistă. Pista 16/34 are suprafața de asfalt și dimensiunile 3.019 m × 45 m. Terminale Note Vezi și
El Arish International Airport

El Arish International Airport (arabiska: مطار العريش الدولي) är en flygplats i Egypten. Den ligger i den nordöstra delen av landet, 270 km öster om huvudstaden Kairo. El Arish International Airport ligger 36 meter över havet. Terrängen runt El Arish International Airport är platt. Runt El Arish International Airport är det ganska tätbefolkat, med 185 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Al-Arish, 7,4 km nordväst om El Arish International Airport. Trakten runt El Arish International Airport är ofruktbar med lite eller ingen växtlighet. Kommentarer Källor
Ель-Аріш (аеропорт)

Міжнародний аеропорт Ель-Аріш (араб. مطار العريش الدولي; (IATA: AAC, ICAO: HEAR)) — аеропорт біля Ель-Аріш, Єгипет. Аеропорт є базовим для Palestinian Airlines. Це один з найближчих аеропортів до кордону Єгипту з сектором Газа; аеропорт Ель-Гора хоч знаходиться трохи ближче до кордону, але не має регулярних повітряних перевезень. Palestinian Airlines перебазувались до аеропорту Ель-Аріш після того, як міжнародний аеропорт Ясіра Арафата було зруйновано ізраїльськими військами у 2001. Аеропорт в основному використовується палестинськими прочанами, що прямують до міста Джидда, Саудівська Аравія на щорічний хадж. Авіалінії та напрямки Примітки
Okelle Monferrato

Okelle Monferrato ist ein nach dem Vorbild der Galleria Vittorio Emanuele II erbautes Geschäftshaus (Okelle), das zu den größten Geschäftshäusern der Stadt Alexandria zählt. Beschaffenheit Es wurde nach Entwürfen des italienischen Architekten Luigi Piattoli im Jahre 1887 fertiggestellt. Im Erdgeschoss befinden sich die Geschäftsräume und darüber Wohnungen. Im umbauten Areal befinden sich große Innenhöfe. Das Geschäftsleben des Urabi-Platzes findet u. a. in der Gallery Monferrato statt. Die Fassade soll sich laut Khalil in einem guten Zustand befinden, nicht so die Innenhöfe mit den Geschäften. Literatur Mercedes Volait: La communauté italienne et ses édiles. In: Revue de l'Occident musulman et de la Méditerranée. Année 1987, Volume 46, Numéro 46, SS. 137–156, Volltext online; S. 146. Mohamed Ali Mohamed Khalil: The Italian architecture in Alexandria Egypt. Enna 2009, Volltext online. Mohamed F. Awad: Italy in Alexandria: influences on the built environment. Alexandria preservation trust, Alexandria 2008. Weblinks Einzelnachweise
Weißes Kloster (Sohag)

Das sogenannte Weiße Kloster (Deyr el-Abiad), so der übliche Name des Schenute-Klosters von Atripe (Kloster des Aba Shenute, koptisch ⲙⲟⲛⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲡⲁ ϣⲉⲛⲟⲩϯ), ist ein koptisch-orthodoxes Kloster. Das Kloster befindet sich rund 4 km südöstlich des Roten Klosters in der Nähe der oberägyptischen Stadt Sohag. Der Name des Klosters leitet sich von der Farbe des weißen Kalksteins seiner Außenmauern ab. Das Weiße Kloster ähnelt architektonisch dem Roten Kloster. Bibliothek Als Bibliothek des Weißen Klosters bezeichnet man den einst reichen Buchbesitz des Klosters, der wichtigsten Quelle für die Erforschung des koptisch-sahidischen Schrifttums und der südägyptischen Liturgie. Die insgesamt etwa 10000 erhaltenen Blätter der heute fast ausnahmslos zertrümmerten Codices sind heute über die halbe Welt zerstreut. Diese Handschriften, soweit noch möglich, zu rekonstruieren sowie die überlieferten Texte zu edieren und zu untersuchen, ist eine wichtige Aufgabe der Koptologie. Literatur Zum Kloster Ugo Monneret de Villard: Les couvents près de Sohâg (Deyr el-Abiad et Deyr el-Ahmar). 2 Bände, Mailand 1925/1926. Hans Gerhard Evers, Rolf Romero: Rotes und weißes Kloster bei Sohag. Probleme der Rekonstruktion. In: Klaus Wessel (Hrsg.): Christentum am Nil. Internationale Arbeitstagung zur Ausstellung „Koptische Kunst“, Essen, Villa Hügel, 23.–25. Juli 1963: Christentum am Nil. Aurel Bongen, Recklinghausen 1964, S. 175–199. Peter Grossmann: Christliche Architektur in Ägypten (= Handbuch der Orientalistik. Sektion 1, Band 62). Brill, Leiden/Boston/Köln 2002, ISBN 90-04-12128-5, besonders S. 528–536 (und siehe Register auf S. 594). Peter Grossmann und andere: The Excavation in the Monastery of Apa Shenute (Dayr Anba Shinuda) at Suhag. In: Dumbarton Oaks Papers 58, 2004, S. 371–382 (Digitalisat) Peter Grossmann und andere: Second Report on the Excavation in the Monastery of Apa Shenute (Dayr Anba Shinuda) at Sohag. In: Dumbarton Oaks Papers 63, 2009, S. 167–219 (Digitalisat). Louise Blanke: An archaeology of Egyptian monasticism. Settlement, economy and daily life at the White Monastery Federation. Yale Egyptology, New Haven CT 2019, ISBN 978-1-950343-00-3. Zur Bibliothek Dwight Wayne Young: Coptic manuscripts from the White Monastery. Works of Shenoute (= Mitteilungen aus der Papyrussammlung der Österreichischen Nationalbibliothek. NS 22). Hollinek, Wien 1993. Tito Orlandi: The Library of the Monastery of Saint Shenute at Atripe. In: Arno Egberts u. a. (Hrsg.): Perspectives on Panopolis (= Papyrologica Lugduno-Batava 31). Brill, Leiden 2002, S. 211–231 (Digitalisat). Weblinks Das Weiße Kloster auf der Webseite der Yale University Anmerkungen
Witte Klooster

Het Witte Klooster (Koptisch: ⲡⲙⲟⲛⲁⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̀ⲧⲉ ⲁⲡⲁ ϣⲉⲛⲟⲩϯ, Arabisch: الداير شرم الأبيض, Deyr el-Abiad) is een koptisch-orthodox klooster in Egypte. Het ligt niet ver van de stad Suhaj. Het klooster ligt zo'n vier kilometer ten zuidoosten van het Rode Klooster. De naam van het klooster is afgeleid van de witte kalksteen waaruit het is opgetrokken. Architectonisch verschilt het niet van het Rode Klooster. Het klooster werd oorspronkelijk gesticht door Sint Pigol, de oom van Sjenoete van Atripe, in 442. Het werd echter groot toen de heilige Sjenoete zijn oom opvolgde. In 466 telde het klooster 2200 monniken en 1800 nonnen. In 1980 werd het voor de laatste maal gerestaureerd. Zie ook Vroegchristelijke bouwkunst Externe links (en) White Monastery in Sohag, beschrijving op pagina van de Universiteit van Minnesota (en) Beschrijving bij Touregypt.net
Dayr al Abyaḑ

Dayr al Abyaḑ är en fornlämning i Egypten. Den ligger i guvernementet Sohag, i den centrala delen av landet, 400 km söder om huvudstaden Kairo. Dayr al Abyaḑ ligger 105 meter över havet. Terrängen runt Dayr al Abyaḑ är platt åt nordväst, men åt sydost är den kuperad. Runt Dayr al Abyaḑ är det mycket tätbefolkat, med 3 623 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Sohag, 9,4 km öster om Dayr al Abyaḑ. Trakten runt Dayr al Abyaḑ består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Dayr al Abyaḑ.
Osireion

L'osireion era una dependència especial situada al darrere d'unes cambres dedicades al culte a Osiris dins del temple de Seti I a Abidos. Era una estructura subterrània i contenia escenes del Llibre de les portes i del Llibre dels morts. Es trobava a uns 15 metres per sota del temple i la seva part superior estava per sota del nivell del terra del temple. Estava alineat amb el temple i perfectament integrat en aquest. L'estructura fou construïda per Seti I, però no fou decorada fins en temps del seu net Meremptah. La seva cambra principal mesurava 30 x 20 metres i era feta amb granit; el centre estava preparat per rebre un sarcòfag. L'osireon és considerat l'exemple màxim de simbolisme religiós dins l'arquitectura egípcia. Referències Bibliografia Frankfort, H., De Buck, A. & Gunn, B. The Cenotaph of Seti I at Abydos, 2 vol. Memoir of the Egypt Exploration Society, Egypt Exploration Society. London, 1933. Murray, Margaret A. The Osirion at Abydos, British School of Egyptian Archeology n°1, London, 1904. Petrie, Flinders. The Osirion at Abydos Enllaços externs The Temple of Seti I and the Osireion at Abydos. (anglès)
Osireion

El Osireion u Osirión es antiguo templo, que para la ciencia es el cenotafio que el faraón egipcio Seti I mandó construir en Abidos. Se encuentra en la prolongación del eje longitudinal del templo del faraón, y se realizó con piedra caliza, arenisca rojiza, y granito en la cámara central. Su estructura consta de: un corredor abovedado, que partiendo del templo de Seti I llega hasta la antecámara, un corto pasaje, que comunica con la gran cámara central, rodeada por 17 nichos, y una última cámara, paralela a la antecámara. La decoración de los accesos, que se puede observar tanto en los muros como en el techo, se deben principalmente a Merenptah, hijo de Ramsés II, destacando las escenas del Libro de las Puertas, un texto religioso típico de las tumbas reales de la Dinastía XIX. Se trata de una edificación carente, en la actualidad, de superestructura, aunque pudo estar formada por un túmulo sobre el que habría plantados sauces y otros símbolos vegetales asociados al dios Osiris. Se cree que el Osireion buscaba, con su organización interna, la evocación de la creación según la mitología egipcia, representando la colina primigenia que emergió de las aguas primordiales. La tipología edificatoria, sus elementos y los materiales empleados (granito) guardan semejanza con el templo del valle de la pirámide de Kefrén, en Guiza, por lo que algunos eruditos han sugerido que puede tratarse de una copia, o de un edificio anterior reutilizado. Actualmente no es posible acceder al interior, debido a la inundación provocada por la subida del nivel freático de la capa de agua subterránea, siendo este de un metro de altura aproximadamente. Para otros arqueólogos, su origen y función es desconocida. Bibliografía Amélineau, E. C. Le Tombeau d´Osiris. Paris, 1899. Frankfort, H., De Buck, A. & Gunn, B. The Cenotaph of Seti I at Abydos, 2 vol. Memoir of the Egypt Exploration Society, Egypt Exploration Society. Londres, 1933. Murray, Margaret A. The Osireion at Abydos, British School of Egyptan Archeology n.º 1, Londres, 1904. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Osireion.
Osireion

L'Osirion, o Osireion, si trova ad Abido sul retro del tempio di Seti I. Si tratta di una parte integrante del complesso funerario di Seti I, e fu costruito per somigliare ad una delle tomba della XVII dinastia egizia presenti nella valle dei Re. Descrizione Fu scoperto dagli archeologi Flinders Petrie e Margaret Murray, i quali lo scavarono nel 1902-1903. L'Osireion fu costruito originariamente ad un livello molto basso delle fondamenta del tempio di Seti, che regnò dal 1294 al 1279 a.C. Anche se non c'è pieno consenso riguardo alla sua età, nonostante il fatto che sia situato ad un livello più basso delle strutture vicine, e che mostri un approccio architettonico molto diverso, Peter Brand disse che "può essere datato con sufficiente certezza al regno di Seti". Note Bibliografia (EN) Henri Frankfort, Adriaan de Buck e Battiscombe Gunn, The cenotaph of Seti I at Abydos, collana The Egypt Exploration Society, Offices of the Egypt exploration society, 1933. URL consultato il 16 aprile 2025. Murray, Margaret A. The Osirion at Abydos, British School of Egyptian Archeology n°1, Londra, 1904. Flinders-Petrie, The Osirion at Abydos Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Osireion Collegamenti esterni The Osirion. Appunti originali dell'archeologo William Flinders-Petrie riguardo alla scoperta dell'Osirion, pubblicati nel 1903.
Osireion

O Osireion ou Osireu está localizado em Abidos, no Egito, aos fundos do templo de Seti I. Foi descoberto pelos arqueólogos Flinders Petrie e Margaret Murray, que estavam escavando o sítio nos anos de 1902-03. O Osireion foi construído originalmente em um nível consideravelmente mais baixo que as fundações do templo de Seti, que reinou de 1294 a 1 279 a.C. O Osireion foi construído com imensas colunas e linteis de granito de 100 toneladas e segue um estilo arquitetônico muito diferente do templo de Seti, mais reminiscente dos templos do Império Antigo tais como o templo do vale do rei Quéfren. Existe um debate entre os egiptólogos sobre se o Osireion seria contemporâneo ao templo de Seti ou uma estrutura do Império Antigo, provavelmente datada a cerca de 2,500 a.C. Referências Bibliografia Amélineau, E. C. Le Tombeau d´Osiris. Paris, 1899. Frankfort, H., De Buck, A. & Gunn, B. The Cenotaph of Seti I at Abydos, 2 vol. Memórias da Egypt Exploration Society, Egypt Exploration Society. Londres, 1933. Murray, Margaret A. O Osireion em Abydos, British School of Egyptan Archeology n°1, Londres, 1904. Ligações externas Abydos and the Osirion Fotos e informação sobre o Osireion. O Osireion
Осіріон

Осіріон («могила Осіріса») — споруда з гігантських монолітів, мегалітичних споруда на 8-17 метрів нижче рівня храму, що примикає до західної стіни храму Сеті I в Абідос. Він є ніби невід'ємною частиною похоронного комплексу Сеті I, але за своїм стилем зовсім не схожий на навколишні споруди XVIII династії. Історія Виявлений археологами Фліндерсом Пітрі та Маргарет Мюррей, які вели розкопки на цьому місці в 1902—1903. Від піску Осіріон розчищений тільки в 1914, так як рівень підлоги Осіріона розташований приблизно на 8 метрів нижче рівня храму Сеті. Професор Невілл з Дослідницького фонду Єгипту, розчистивши цей комплекс, вважав, що Осіріон є однією з найдавніших будівель Єгипту. Але після того, як в 1920-ті на його стінах виявили кілька написів від імені Сеті I, цю будівлю було оголошено будівництвом даного фараона. Донині існують розбіжності з приводу того, хто саме побудував Осіріон і яким є його вік. Невідомо, з якої причини він знаходиться на кілька метрів нижче навколишніх будівель Сеті I. Споруджений в техніці так званої мегалітичної кладки. Весь будинок складений із величезних монолітних блоків граніта. Камінь ретельно оброблений, блоки підігнані один до одного без найменшого зазору. Подібна техніка будівництва не має нічого спільного з тією, яка використовувалася при зведенні заупокійного храму Сеті I. Через те, що Осіріон природним чином заповнюється водою, це унеможливлює створення барельєфів на поверхні його стін. Галерея Див. також Міф про Осіріса Примітки Посилання ФОТОзамальовки «Осіріон в Абідосі» Lageplan Osireion [Архівовано 8 березня 2011 у Wayback Machine.] (англ.) Südraum (Zugangskorridor) [Архівовано 17 жовтня 2009 у Wayback Machine.] (англ.) Westwand der Halle [Архівовано 17 жовтня 2009 у Wayback Machine.] (англ.) Sarkophag-Raum [Архівовано 17 жовтня 2009 у Wayback Machine.]: Nutbuch (англ.) Sir William Flinders Petrie, Margaret Alice Murray: The Osirion at Abydos (Abtu). Egyptian Research Account, 1903 [Архівовано 7 липня 2011 у Wayback Machine.] (англ.) Література Hans Bonnet: Osireion. In: Lexikon der ägyptischen Religionsgeschichte. Nikol, Hamburg 2000, ISBN 3-937872-08-6, S. 567f. Alexandra von Lieven: Grundriss des Laufes der Sterne — Das sogenannte Nutbuch. The Carsten Niebuhr Institute of Ancient Eastern Studies (u. A.), Kopenhagen 2007, ISBN 978-87-635-0406-5, S. 9.