NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
KV59

KV59, acrònim de l'anglès King's Valley, és una tomba egípcia de l'anomenada Vall dels Reis, situada a la riba oest del riu Nil, a l'altura de la moderna ciutat de Luxor. És un dels sepulcres que coneguts i més imprecisament datats de tota la necròpolis tebana. Està situada davant de la KV31 i al nord de la KV37. S'ha datat com pertanyent a la dinastia XVIII, tot i que no hi ha cap referència sobre el seu destí i contingut, ja que es va trobar buida. Va ser cartografiada per primera vegada per James Burton en 1825, després per Eugène Lefébure en 1889 i finalment per Howard Carter en 1921. Aquesta petita tomba, el propietari és desconegut, sembla més aviat ser un treball inacabat. Té una longitud total de tres metres. És gairebé inaccessible i està en ruïnes. Bibliografia Reeves, N. & Wilkinson, R. Tot sobre la Vall dels Reis. Edicions Destino, Barcelona, 1998. ISBN 84-233-2958-5. Enllaços externs Theban Mapping Project: KV59 Arxivat 2017-07-10 a Wayback Machine.: Inclou descripcions, imatges i plànols de la tomba.
KV59

Tomb KV59 is an unused tomb located in the Valley of the Kings, in Egypt. It is located in a side valley between KV37 and KV26 and opposite KV31. It is not known for certain when the tomb was discovered or by whom. It was excavated and mapped in 2010–2011 by the University of Basel. The tomb had filled with debris washed in from several floods and the rock was affected by moisture but otherwise it appeared to be unused. Location and excavation KV59 is located north of KV37 and KV26 and opposite KV31 in the side valley leading to the tomb of Thutmose III (KV34). It is not known when the tomb was discovered or by whom. It was first noted in the 1880s by Eugène Lefébure and it appears as an unnumbered sketch plan in his publications of the valley. It may have been first excavated by Howard Carter. The location was recorded by the Theban Mapping Project but the site was lost. The tomb entrance was relocated 2 metres (6.6 ft) below the modern ground level. The tomb was excavated in 2010 and 2011 by the University of Basel's Kings' Valley Project. The shaft was filled with rocky debris. The shaft opened onto a single chamber which contained sediment washed in by several phases of flooding. The resulting moisture affected the surrounding rock, causing part of one wall and the ceiling to collapse. The tomb contained a few pieces of pottery, washed in the past. There is no evidence that the tomb was ever used for a burial. In 2010, an iron door was installed over the entrance to protect the tomb. It was accurately mapped in 2011 following the conclusion of the excavation. Citations References Bickel, Suzanne (2010). "Preliminary Report on the Work Carried out During the Season 2010" (PDF). University of Basel. University of Basel Kings' Valley Project. Retrieved 20 April 2023. Bickel, Suzanne; Paulin-Grothe, Elina; Alsheimer, Tanja (2011). "Preliminary Report on the Work Carried out During the Season 2011" (PDF). University of Basel. University of Basel Kings' Valley Project. Archived (PDF) from the original on 28 November 2021. Reeves, Nicholas; Wilkinson, Richard H. (1996). The Complete Valley of the Kings: Tombs and Treasures of Egypt's Greatest Pharaohs (2010 paperback ed.). London: Thames and Hudson. ISBN 978-0-500-28403-2. Retrieved 22 April 2023. External links Theban Mapping Project: KV59 includes detailed maps of most of the tombs.
KV59

La KV59 es una tumba situada en el Valle de los Reyes, en la necrópolis tebana, frente a Luxor, en la orilla occidental del Nilo. Está situada enfrente de la KV31 y al norte de la KV37. Se ha datado como perteneciente a la dinastía XVIII, aunque no hay ninguna referencia sobre su destino y contenido, ya que se encontró vacía. Esta pequeña tumba, cuyo propietario es desconocido, parece más bien ser un trabajo inacabado. Tiene una longitud total de tres metros, es casi inaccesible y está en ruinas. Después de la excavación realizada por el Proyecto Valle de los Reyes de la Universidad de Basilea, se dotó a la tumba de una puerta de hierro para protegerla de las inundaciones. Descubrimiento Aunque no se tiene constancia de cuándo se descubrió la tumba, si que se sabe que fue cartografiada por primera vez por James Burton en 1825, luego por Eugène Lefébure en 1889 y finalmente por Howard Carter en 1921. Excavación y hallazgos La tumba fue excavada en 2010 y 2011 por el Proyecto Valle de los Reyes de la Universidad de Basilea, donde encontraron principalmente fragmentos de cerámica que databan del Imperio Nuevo. Además, uno de los hallazgos se atribuyeron a una pieza de la Dinastía XVIII, que originalmente procedía de la tumba KV26. Como no se encontraron otros objetos, se determinó que o bien la pequeña tumba había sido completamente saqueada o simplemente se había dejado inacabada y nunca había sido utilizada. KV59 consta de un pozo de entrada de apenas 2 metros de profundidad y una cámara de no más de 3 metros de longitud. La entrada al pozo se había llenado en su mayor parte con pequeños trozos de piedra caliza y arena. Durante la excavación, las distintas capas de escombros revelaron signos de múltiples inundaciones. Aparte de fragmentos de cerámica, no se encontraron ningún otro objeto. Además de los escombros antiguos, también se encontraron escombros nuevos, lo que sugiere que la tumba había estado abierta durante mucho tiempo y que los escombros llegaron a la tumba debido a las inundaciones. La única cámara de la tumba KV59 mide 3 × 3 m y tiene entre 1,80 y 2 m de altura. Cuando se encontró, estaba medio llena de barro y escombros. Bibliografía Reeves, Nicholas y Wilkinson, Richard H. Todo sobre el valle de los Reyes. Destino. 1998. ISBN 8423329585. Siliotti, Alberto. El Valle de los Reyes: Y los templos y necrópolis de Tebas. 1997. Martínez Roca. ISBN 842702200X. Enlaces externos Plano de situación. Planos y detalles de la tumba.(en inglés)
KV59

KV59 est un tombeau situé dans la vallée des Rois, dans la nécropole thébaine sur la rive ouest du Nil face à Louxor en Égypte. Localisation et découverte La tombe se situe dans la partie sud de la vallée des Rois, près de KV26 et en face de KV31, et directement au nord de KV37, datée de l'époque de Thoutmôsis III. Le tombeau est cartographié pour la première fois par James Burton en 1825, puis par Eugène Lefébure en 1889 et enfin par Howard Carter en 1921 qui l'a en plus fouillée. La tombe était encombrée de gravats et inaccessible pendant une longue période. La recherche de l'entrée a été poursuivie en 2010 par des égyptologues de l'université de Bâle, sous la direction de Susanne Bickel, dans le cadre du projet Vallée des Rois de l'université de Bâle, débuté en 2009. L'entrée du tombeau a été retrouvée à deux mètres sous le niveau du sol actuel. En 2010, une porte en fer a été installée au-dessus de l'entrée pour protéger la tombe. Elle a été cartographiée avec précision en 2011, après la fin des fouilles. Fouilles et découvertes Lors de la recherche de l'entrée de la tombe, l'équipe de fouilles de l'université de Bâle a découvert principalement des fragments de poterie datant du Nouvel Empire. L'une des découvertes pourrait être attribuée à une pièce de la XVIIIe dynastie, provenant de la tombe KV26. Aucun autre objet n'ayant été découvert, la petite tombe a probablement été entièrement pillée. KV59 se compose d'un puits d'entrée et d'une chambre. L'entrée du puits était principalement remplie de petits morceaux de calcaire et de sable. Lors des fouilles, les différentes couches de gravats ont révélé des traces de multiples inondations. Aucun autre objet n'a été découvert à cet endroit, hormis des fragments de poterie. De plus, des gravats plus récents ont été découverts à côté des anciens gravats, suggérant que la tombe était ouverte depuis un certain temps et que des gravats et des débris y avaient pénétré par les inondations. Chambre L'unique chambre de la tombe KV59 mesure 3 × 3 mètres et mesure entre 1,80 mètre et deux mètres de haut. Lors de sa découverte, elle était à moitié remplie de boue et de gravats. Hormis des vestiges de poterie, aucune découverte n'a été faite, ni aucune trace d'inhumation. Notes et références Notes Références Bibliographie (en) Carl Nicholas Reeves et Richard H. Wilkinson, The Complete Valley of the Kings: Tombs and Treasures of Egypt's Greatest Pharaohs, Londres, Thames & Hudson, 1996 (ISBN 978-0-500-28403-2) ; (en) Alberto Siliotti, Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples, Le Caire, A.A. Gaddis, 1996 ; (en) Suzanne Bickel, Preliminary Report on the Work Carried out During the Season 2010, University of Basel Kings' Valley Project, 2010 (lire en ligne) ; (en) Suzanne Bickel, Elina Paulin-Grothe et Tanja Alsheimer, « Preliminary Report on the Work Carried out During the Season 2011 », University of Basel Kings' Valley Project,‎ 2011, p. 2 (lire en ligne). Liens externes (en) « KV59 », sur Theban Mapping Project Portail de l’Égypte antique Portail de l’archéologie
Királyok völgye 59

A Királyok völgye 59 (KV59) egy egyiptomi sír a Királyok völgye keleti völgyében. Megkezdett sírnak tűnik, múmiát nem találtak benne. A 6,4 m² területű aknasír az újbirodalom idején épült; felfedezésének történetéről nincs adat. James Burton 1825-ben, Eugène Lefébure 1889-ben, Howard Carter 1921-ben térképezte fel. Jelenleg tele van törmelékkel, nem látogatható. Források Reeves, N & Wilkinson, R.H. The Complete Valley of the Kings, 1996, Thames and Hudson, London Siliotti, A. Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples, 1996, A.A. Gaddis, Cairo Külső hivatkozások Theban Mapping Project: KV59
KV59

KV59 (Kings' Valley 59) è la sigla che identifica una delle tombe della Valle dei Re in Egitto; non è nota la destinazione. Nota sin dall’antichità, scarse sono le notizie su questa tomba: venne mappata e rilevata da James Burton nel 1825, nuovamente rilevata e mappata nel 1889 da Eugène Lefébure e nel 1921 da Howard Carter Si ritiene possa essere stato un inizio di costruzione di sepolcro poi abortito. Nessun reperto rinvenuto. La tomba è inaccessibile poiché ancora invasa da detriti. Note Annotazioni Fonti Bibliografia (EN) Nicholas Reeves e Richard Wilkinson, The complete Valley of the Kings, New York, Thames & Hudson, 2000, ISBN 0-500-05080-5. Christian Jacq, La Valle dei Re, traduzione di Elena Dal Pra, O. Saggi, n. 553, Milano, Mondadori, 1998, ISBN 88-04-44270-0. Alessandro Bongioanni, Luxor e la Valle dei Re, Vercelli, White Star, 2004, ISBN 88-540-0109-0. Alberto Siliotti, La Valle dei Re, Vercelli, White Star, 2004, ISBN 88-540-0121-X. Alberto Siliotti, Guida alla Valle dei Re, ai templi e alle necropoli tebane, Vercelli, White Star, 2010, ISBN 978-88-540-1420-6. Erik Hornung, La Valle dei Re, traduzione di Umberto Gandini, ET Saggi, n. 1260, Torino, Einaudi, 2004, ISBN 88-06-17076-7. Alessandro Roccati, L'area tebana, Quaderni di Egittologia, n. 1, Roma, Aracne, 2005, ISBN 88-7999-611-8. Voci correlate Storia dell'antico Egitto Collegamenti esterni (EN) Theban Mapping Project, su thebanmappingproject.com. URL consultato il 1º febbraio 2017 (archiviato dall'url originale il 5 dicembre 2006).
KV59

A tumba KV59 (acrônimo de "King's Valley #59"), no Vale dos Reis em Egito, aparenta ser uma tumba apenas começada e não continha nenhum objeto ou fragmento. Não há informações relativas à história, escavação ou descoberta da tumba. Este sítio pode ter sido descoberto por Howard Carter, mas já era conhecido por James Burton e Eugène Lefébure. Exploração da tumba: 1825: James Burton, mapeamento 1889: Eugène Lefébure, mapeamento 1921: Howard Carter, mapeamento Ver também Lista das tumbas no Vale dos Reis Referências Reeves, N & Wilkinson, R.H. The Complete Valley of the Kings, 1996, Thames and Hudson, London Siliotti, A. Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples, 1996, A.A. Gaddis, Cairo Ligações externas (em inglês) Theban Mapping Project: KV59 - Contém descrições, imagens e arquitetura da tumba.
Oberstes Verfassungsgericht Ägyptens

Das Oberste Verfassungsgericht (arabisch المحكمة الدستورية العليا, DMG al-Maḥkama ad-Dustūrīya al-ʿUlyā) ist ein Justizorgan der Republik Ägypten. Vorsitzender des Verfassungsgerichts ist seit Juli 2013 Adli Mansur. Geschichte Das Hohe Gericht wurde im Jahre 1979 im Zuge der Demokratisierung des Landes durch den Präsidenten Anwar as-Sadat eingerichtet und ersetzte das Oberste Gericht, welches zehn Jahre zuvor durch Gamal Abdel Nasser eingeführt wurde. Im Jahre 2003 ernannte Präsident Hosni Mubarak die Richterin Tahani al-Gebali, zur Vizepräsidentin des Verfassungsgerichts; sie ist die erste Frau, die den Posten bekam. Nach den landesweiten Umstürzen ab 2010 erhielt das Verfassungsgericht vielfach Drohungen von religiösen Gruppen wie der islamistischen Freiheits- und Gerechtigkeitspartei. Bei den Protesten im Dezember 2012 wurde das Gebäude des Gerichts von Parteianhängern umzingelt, die Richter wurden an ihrer Arbeit gehindert. Die Muslimbrüder drohten dem Verfassungsgericht sogar mit seiner Abschaffung. Die durch Muslimbrüder und Salafisten ausgearbeitete neue Verfassung von 2012 minderte die Stellung des Gerichts und gab stattdessen religiösen Gruppen wie der Azhar-Universität stärkere Entscheidungsgewalt bei der Kontrolle von Gesetzen. Sitz Der Sitz des Obersten Verfassungsgerichts ist Maadi, ein Vorort der Hauptstadt Kairo. Das Gebäude des ägyptischen Architekten Ahmad Mito wurde 1991 errichtet und gilt als wichtiges Beispiel postmoderner Architektur in Ägypten. Weblinks Offizielle Website des Obersten Verfassungsgerichtes Einzelnachweise
Suprema Corte Costituzionale dell'Egitto

La Suprema Corte Costituzionale dell'Egitto (in arabo المحكمه الدستوريه العليا ف مصر‎?) è un organo costituzionale giudiziario indipendente della Repubblica Araba d'Egitto. La sua sede si trova nella periferia del Cairo, a Ma'adi. La Suprema Corte è stata istituita nel 1979, in sostituzione della Corte suprema creata da Gamāl ʿAbd al-Nāṣer dieci anni prima. Nel 2003, Hosni Mubarak nominò come suo vice presidente Tahani al-Gebali, prima donna a ottenere una simile carica istituzionale. Dopo la Rivoluzione del 2011 e l'avvento al potere dei Fratelli Musulmani, la Suprema Corte ha rappresentato uno dei principali ostacoli istituzionali di opposizione a questi ultimi, e al loro programma di reintroduzione graduale della Sharīʿa nella legislazione egiziana. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Suprema Corte Costituzionale dell'Egitto Collegamenti esterni Sito ufficiale, su hccourt.gov.eg. URL consultato il 15 luglio 2013 (archiviato dall'url originale il 6 luglio 2012).
Sidi Gaber

Sidi Gaber (Arabic: سيدي جابر) is a neighbourhood in Alexandria, Egypt. The interior section of the neighborhood contains the Sidi Gaber railway station, the main rail entry point to Alexandria for most travelers. The station is one of the oldest in Egypt, having served the eastern regions of the city before their transformation into major urban districts (they had previously been summer resorts for foreigners and wealthy and middle-class Cairenes). As of 2011, the station is undergoing expansion, with the intent to turn old parts of the station into a railway museum, and include space for commerce in the newer sections. Archaeology In July 2018, archaeologists led by Zeinab Hashish announced the discovery of a 2.000-year-old 30-ton black granite sarcophagus. It contained three damaged skeletons in red-brown sewage water. According to archaeologist Mostafa Waziri, the skeletons looked like a family burial with a middle-aged woman and two men. Researchers also revealed a small gold artifact and three thin sheets of gold. Military The Sidi Gaber neighbourhood hosts the headquarters of the Northern Military Region of the Egyptian Army and the Armed Forces Hospital in Alexandria. Politics The death of Khaled Saeed which triggered the 2011 Egyptian Revolution took place in Sidi Gaber Police station. Many protests took place in the area before the revolution and were dealt with brutally by the police. See also Sidi Jaber Death of Khaled Mohamed Saeed References External links Marching to Sidi Gaber: Alexandria’s Epicenter of Upheaval (Author: Amro Ali, written for: Jadaliyya.com)
Sukari

Sukari is een goudmijn in Egypte, zo'n 800 km ten zuiden van Caïro. De mijn bestond al in het Oude Egypte, maar werd door de moderne beschaving pas in 2001 ontdekt. De Australische bedrijven Centamin Egypt en Hellman & Schofield beheren de mijn. Heuvel en stad De Sukari-heuvel is een eeuwenoude heuvel. De heuvel bestaat uit drie delen, waarvan er twee zijn genoemd naar een God uit de Egyptische mythologie: Ra en Amon. Het grootste gedeelte van de heuvel heet farao. Het is een porfier van 2,5 km. Aan de rand van de heuvel liggen verschillende dorpjes en kleine steden, waarvan er een aantal is aangewend om te delven. De belangrijkste hiervan zijn Sukari (stad), Hangaliya, Umm Ud en Atud. Mijn Sukari was al in de Egyptische oudheid bekend en werd ook tijdens de Romeinse overheersing van Egypte bekend. Toen de geoloog Sami Raghy in 1991 een stuk papyrus uit ongeveer 1200 v.Chr. in handen kreeg met daarop een - tot dan toe - ongedefinieerde kaart van Egypte (waarschijnlijk opgetekend door farao Seti I), en door zijn jarenlange ervaring met mijnen tot de conclusie kwam dat de kaart een schatkaart was, startte hij een expeditie in Sukari. Daar ontdekte hij tal van werktuigen die in het Oude Egypte werden gebruikt om te delven. Met behulp van speciale apparatuur ontdekte Raghy's team van geologen dat er in Sukari nog voor ongeveer $4.000.000.000 aan goud, koper, zilver, zink en lood in de grond zat. Er werd besloten de mijn in hergebruik te nemen, en ten behoeve daarvan richtte Sami Raghy het bedrijf Pharaoh Gold Mines NL, dat in 1999 voor 99,99% overgenomen zou worden door Centamin en Centamin Egypt genoemd zou worden, op. Berekeningen bewezen dat het hergebruik van Sukari tot gevolg zou kunnen hebben dat Egypte plotseling in de top-10 van goudproducerende landen zou kunnen belanden. In 2002 startte het delven van de goudmijn. Centamin Egypt kreeg de beschikking over 4500 km² aan land in Sukari, en kreeg een monopolie op het exploiteren van goud uit de Sukari-mijn. In 2007 was de verkoop van het goud, in de vorm van staven, begonnen. Externe links Centamin Egypt Hellman & Schofield
Ас-Суккяри (месторождение)

Месторождение ас-Суккари (араб. منجم السكري‎) — месторождение золота неподалёку от побережья Красного моря в Египте, в 30 километрах от курортного города Марса-Алам. Разработка месторождения началась в 2009 году и осуществляется министерством природных ресурсов Египта и компанией Centamin Egypt (en). Проект оценивается в 265 миллионов долларов. В древние времена Египет был известен своими запасами золота. В современной же истории страны месторождение аль-Сукари стало первым золотоносным месторождением, которое начали разрабатывать. События на месторождении в начале 2011 года По информации египетской газеты «Аль-Бадиль», рабочие, занятые на месторождении ас-Суккяри, заявляют, что в канун массовых демонстраций и протестов в Египте неизвестные ограбили месторождение, похитив около двух тонн золота. 19 февраля 2011 года на сайте «аль-Бадиль» появилось сообщение о том, что несколько рабочих, занятых на месторождении ас-Суккяри, подтвердили в интервью представителю газеты, что после того как Хосни Мубарак ушёл в отставку, в золотохранилище проникли вооруженные представители сил безопасности и вывезли в сумме около двух тонн золотых слитков в неизвестном направлении. В то же время египетский комитет по минеральным ресурсам отрицает факт грабежа на месторождении. Сообщается также, что 25 января 2011 года работа на ас-Суккяри была приостановлена в связи с событиями в стране. По сообщению агентства «Рейтер» от 18 февраля 2011 года, передающего со ссылкой на египетское государственное новостное агентство «MENA», более 250 рабочих на месторождении ас-Суккари начали сидячую забастовку с требованием повышения зарплаты и передачи прав разработки месторождения египетской компании вместо австралийской. В заявлениях же, опубликованных на сайте Centamin Egypt, 18 и 24 февраля 2011 года, говорится о том, что реакция на политические изменения в Египте на месторождении ас-Суккари минимальна и производственные процессы на месторождении не прекращаются, сообщается также о том, что из общего числа занятых на месторождении рабочих, которое составляет более 1000 человек, около 50 занятых, главным образом, на горных работах отказывались выходить на работу ранее в феврале, но на момент 24 февраля все рабочие прекратили забастовку и вернулись к работе. Примечания Ссылки Статья о Суккари на сайте информационно-аналитического центра «Минерал» (рус.) Сайт компании Centamin Egypt (англ.). Архивировано 6 января 2012 года. Сюжет о месторождении на Нил-ТВ на youtube.com (араб.) О проекте месторождения ас-Суккари (араб.). Архивировано из оригинала 22 октября 2010 года. на сайте губернаторства Красное море
Sukarigruvan

Sukarigruvan (arabiska: السكري) är en guldgruva i guvernementet Al-Bahr al-Ahmar i sydöstra Egypten. Den ligger i den Nubiska och Östra öknen 30 kilometer söder om Marsa Alam inte långt från Röda havet. Guld har brutits i Egypten sedan före faraonernas tid, men Sakarigruvan är landets första moderna guldgruva. Den drivs av gruvföretaget Centamin, som tillsammans med den egyptiska staten, äger vardera 50 % av bolaget. Brytningen sker dels i dagbrott, dels under jord, och guldreserverna uppskattas till 490 ton (2019). Vatten pumpas från Röda havet till gruvan i en 30 kilometer lång pipeline. Malmbrytningen började år 2009 i ett område med porfyr och året efter exporterades de första guldtackorna. Produktionen har successivt ökat från 5,7 ton per år 2010 till 15,5 ton år 2017. För att öka lönsamheten har man upparbetat den rikaste malmen, med guldhalter på upp till 5 g/t, först. Malmreserverna innehåller i medeltal 1 gram guld per ton. I oktober 2020 tvingades man stänga en del av gruvan efter att man hade upptäckt rörelser i gruvavfallet. Källor
KV15

KV15, acrònim de l'anglès King's Valley, és una tomba egípcia de l'anomenada Vall dels Reis, situada a la riba oest del riu Nil, a l'altura de la moderna ciutat de Luxor. Va ser la tomba del faraó Seti II, sisè monarca de la dinastia XIX. Enllaços externs Theban Mapping Project: KV15 Arxivat 2009-04-17 a Wayback Machine.: Inclou descripcions, imatges i plànols de la tomba
KV15

Das altägyptische Grabmal KV15 liegt im Tal der Könige. Dabei handelt es sich um das Grab von Sethos II., einem Pharao der 19. Dynastie. Es ist seit der Antike offen. Der Gang ist dekoriert und die Grabkammer hat vier Pfeiler. Howard Carter erforschte es 1903 und 1904. In der Kammer gibt es 59 Wanddekorationen. Sie wurden 1889 von Eugène Lefébure abgezeichnet. Siehe auch Liste der Gräber im Tal der Könige Literatur Erik Hornung: Das Tal der Könige. Beck, München 2002, ISBN 3-406-47995-2. Nicholas Reeves, Richard H. Wilkinson: Das Tal der Könige. Geheimnisvolles Totenreich der Pharaonen. Bechtermünz, Augsburg 2000, ISBN 3-8289-0739-3, S. 152–153. Weblinks Theban Mapping Project: KV15 (englisch) Ausgrabungen im Tal der Könige: KV 15 Belege
Graf DK 15

Graf DK 15 is een graf uit de Vallei der Koningen. Het graf, daterend uit de 19e dynastie, werd ontdekt door Howard Carter. Het is gebouwd voor Seti II. De sarcofaag is zoek geraakt en nu ligt er een nog onbekende mummie in de tombe. Overzichtskaart Externe link (en) Theban Mapping Project: KV15 - informatie over de tombe
KV15

A KV15, no Vale dos Reis em Egito, é a tumba do faraó Seti II da décima nona dinastia. A história da tumba ainda não é totalmente conhecida. Hoje o sarcófago encontra-se perdido e restos de uma múmia desconhecida estão na tumba. A tumba foi aberta na Antiguidade e escavada por Howard Carter. Referências Reeves, N & Wilkinson, R.H. The Complete Valley of the Kings, 1996, Thames and Hudson, London. Siliotti, A. Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples, 1996, A.A. Gaddis, Cairo. Ligações externas «Theban Mapping Project: KV15» (em inglês) - Contém descrição, imagens e arquitetura da tumba.