NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Collège de la Sainte Famille du Caire

Le Collège de la Sainte-Famille du Caire (arabe : مدرسة العائلة المقدسة) (populairement appelé CSF), est une institution catholique francophone d'enseignement primaire et secondaire dirigée par les pères Jésuites. Il fut fondé comme collège-séminaire en 1879, à la demande du Pape Léon XIII qui souhaitait améliorer la formation d'étudiants pour la prêtrise au sein de l'Église copte catholique. Les sections préparatoires et secondaires du collège se trouvent dans le quartier de Faggalah au Caire, tandis que la section primaire se trouve à Daher. Une autre section primaire se trouve à Héliopolis, un autre quartier du Caire. L'établissement est homologué par le ministère français de l'Éducation nationale de la Seconde à la Terminale et est donc partenaire de l'Agence pour l'enseignement français à l'étranger (AEFE). Histoire En 1879, le collège ouvrait ses portes, au Palais de Boghos Mouski, avec 16 élèves. En 1889, le bâtiment de Faggalah, qui correspond au collège d'aujourd'hui, est inauguré sur un terrain acheté entre 1882 et 1884 par le père Michel Jullien, prêtre missionnaire jésuite français. Le transport des élèves se faisait par fiacres. Le collège accueillait 112 étudiants. Par la suite d'autres constructions sont réalisées : l'église (1891), le théâtre (1892), le bâtiment actuel du cycle préparatoire (1925), celui du cycle primaire situé dans le centre du Caire (1930), et le bâtiment du cycle primaire également d'Héliopolis (1934). En 1930, le collège comptait 600 élèves provenant de 14 pays: Égypte, France, Liban, Syrie, Italie, Grèce, Angleterre, Suisse, Espagne, Yougoslavie, Turquie, Tchécoslovaquie, Russie, Perse. Système d'enseignement Le Collège offre un enseignement pour garçons (principalement en français); les classes assurées vont de la maternelle supérieure au niveau secondaire supérieur. Il y a trois campus : Le Petit Collège du Caire (PCC), le Petit Collège d'Héliopolis (PCH), et le Grand Collège, situé à Ramsis dans le quartier de Daher. Les élèves entrent au Petit Collège du Caire à l'âge de quatre ou cinq ans, et après six années d'école primaire, ils passent au Grand Collège. Le PCC et le PCH comptent 400 élèves chacun tandis que le nombre d'élèves du Grand Collège s'élève à 800 élèves. Anciens élèves Boutros Boutros-Ghali, ancien secrétaire général de l'ONU et ex-ministre des affaires étrangères d'Egypte ; Georges Corm, économiste libanais et ex-ministre de la finance du Liban ; Henri Curiel, activiste de gauche et fondateur du mouvement Democratic Movement for National Liberation ; Louis Fattal, photographe franco-égyptien ; Mohamed Imam, acteur ; Ramy Lakah, homme d'affaires franco-égyptien ; Gilbert Sinoué, écrivain et scénariste français ; Robert Solé, écrivain français et journaliste d'origine égyptienne ; Étienne de Vaux, résistant français, Compagnon de la Libération Notes et références Voir aussi Liens externes Site officiel du CSF Portail des écoles Portail de la France Portail du Caire Portail de la Compagnie de Jésus
Alamein Memorial

The Alamein Memorial is a Commonwealth War Graves Commission war memorial in the El Alamein War Cemetery, El Alamein, Egypt. The memorial commemorates 11,866 Commonwealth forces members who died during World War II. The memorial was designed by Hubert Worthington and unveiled by Viscount Montgomery of Alamein on 24 October 1954. The memorial commemorates a collection of different areas of service and geography. For land forces the memorial largely commemorates those who died during the Western Desert campaign as well as in Syria, Lebanon, Iraq and Iran and have no known grave. For airmen the memorial commemorates those that died in Egypt, Libya, Syria, Lebanon, Iraq, Greece, Crete and the Aegean, Ethiopia, Eritrea, the Somalilands, the Sudan, East Africa, Aden and Madagascar and in service of the Rhodesian and South African Air Training Scheme and have no known grave. The memorial is collocated with El Alamein War Cemetery, which largely contains the graves of men who died at all stages of the Western Desert Campaign. The inscription at the entrance to the cloister reads: Within this cloister are inscribed the names of the soldiers and airmen of the British Commonwealth and Empire who died fighting on land or in the air where two continents meet and to whom the fortune of war denied a known and honoured grave. With their fellows who rest in this cemetery with their comrades-in-arms of the Royal Navy and with the seamen of the Merchant Navy they preserved for the West the link with the East and turned the tide of war. Design When designing the memorial, Worthington followed similar principles to First World War memorials, but made modifications on account of the climate and environment in Africa. This included building tall walls to keep out drifting sand, providing shelters from the sun, and planting succulents, including cacti in place of plants more common in Europe. War cemetery The attached war cemetery has graves of soldiers from various countries who fought on the Allied side. Buried here are 6,425 identified Commonwealth service personnel, 815 unidentified ones, and 102 of other nationalities. These include four Victoria Cross recipients: Private Percy Gratwick, Second Australian Imperial Force Private Arthur Stan Gurney, Second Australian Imperial Force Sergeant William Bill Kibby, Second Australian Imperial Force Private Adam Wakenshaw, Durham Light Infantry Others buried here include: Squadron Leader George Barclay, Royal Air Force Battle of Britain fighter pilot Major Henry Rew, Royal Tank Regiment This has monuments commemorating Greek, New Zealand, Australian, South African, Indian and Canadian forces. The cemetery entrance is through the Alamein Memorial and there is also a separate Alamein Cremation Memorial to 603 Commonwealth service personnel who died in Egypt and Libya and were cremated in line with their religion. The names of 213 Canadian airmen appear on the Alamein Memorial in Egypt. The cemetery was designed by Hubert Worthington. See also Italian War Memorial at El Alamein References External links El Alamein War Cemetery at Find a Grave
KV35

KV35 (z anglického King’s Valley 35) je hrobka v Údolí králů v Egyptě. Byla objevena v březnu 1898 Victorem Loretem. Původně byla vystavěna pro Amenhotepa II., během třetího přechodného období však do ní byly přemístěny i ostatky několika faraonů z období Nové říše. Pohřební komora má obdélníkový tvar a je dělena na horní a dolní pilířovou část. Ve spodní části se nacházel sarkofág faraona. Tento typ pohřební komory se v pozdějších obdobích stal standardem. Pohřbené osoby V hrobce KV35 byly nalezeny ostatky těchto pohřbených osob: Amenhotep II. (původní majitel hrobky nalezený ve svém původním sarkofágu) V boční komoře: Thutmose IV. Amenhotep III. Merenptah Sethi II. Siptah Ramesse IV. Ramesse V. Ramesse VI. královna Teje (v únoru 2010 byla pomocí testování DNA identifikována jako tzv. Starší dáma) neznámý kníže (někdy ztotožňovaný s Webensenou, synem Amenhotepa II.) Mladší dáma neznámá žena D (může být královna Tawosret) dvě neidentifikované lebky nalezené ve studni a horní končetina nalezená s ostatky výše uvedené Mladší dámy Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku KV35 na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu KV35 na Wikimedia Commons
KV35

KV35 es una antigua tumba egipcia descubierta en 1898 por Victor Loret en el llamado Valle de los Reyes. Pertenece al faraón Amenhotep II. Tras un muro, en una cámara sellada, se encontraron tres momias de la dinastía amarniana. La tumba tiene el techo de la cámara sepulcral decorado con estrellas sobre un fondo azul oscuro e incluye en su decoración figuras del rey realizando actos rituales frente a Osiris, Anubis y Hathor, siendo esto una innovación que influirá en el diseño de posteriores tumbas. En el sarcófago de cuarcita todavía permanecía intacta la momia del rey, con una guirnalda de flores al cuello y así se mantuvo expuesta en el lugar hasta que en 1928 fue trasladada al Museo de El Cairo. No se sabe por qué los ladrones de tumbas antiguos respetaron el cuerpo del soberano, pues lo habitual es que las mutilaran e incluso destrozaran a la búsqueda de los amuletos y joyas que sabían que portaban entre las vendas.​ Más tarde, la tumba fue utilizada como escondrijo de otras momias que fueron trasladadas aquí durante el Tercer periodo intermedio e identificadas por las inscripciones halladas en sus envoltorios funerarios. Pertenecen a las siguientes personas: Tutmosis IV Amenhotep III Merenptah Seti II Siptah Sethnajt Ramsés IV Ramsés V Ramsés VI Una mujer (tal vez la reina Tausert) En una segunda cámara se encontraron tres momias en el suelo y desvendadas que tardaron más en ser identificadas: Una mujer madura, bien conservada, con larga cabellera castaña, a la que se conoció como la «dama anciana» (identificada por análisis de ADN en 2010 como la reina Tiy, esposa principal del rey Amenhotep III). Un príncipe niño (tal vez Webensenu un hijo de Amenhotep II) Una chica joven de delicados rasgos, gravemente dañada en su rostro, a la que se conoció como la "dama joven" (identificada en los análisis de ADN de 2010 como hija de la Dama Anciana (Tiy) y Amenhotep III y a su vez era la madre de Tutankamon habido de su unión con su hermano el rey Akenatón).​ Referencias Enlaces externos Theban mapping project KV35 (en inglés) "La Vallee des rois - KV35 (en francés)
Graf DK 35

Graf DK 35 is de laatste rustplaats van farao Amenhotep II. Het ligt in de Vallei der Koningen en wordt als een van de mooiere Egyptische graven beschouwd. Amenhotep II overleed in 1397 v.Chr. Het werd ontdekt door Victor Loret in maart 1898 en was volledig beroofd van zijn voorwerpen. Architectuur De structuur lijkt sterk op die van het graf van Thoetmosis III, de voorganger van Amenhotep. Het graf heeft eveneens twee assen. De oost-west-as heeft twee gangen en de rituele schacht. Na de schachtkamer draait het graf en de noord-zuid-as begint met de voorkamer. Deze heeft twee zuilen en via een trap en een derde gang komt men uit in de zaal met zes pilaren. Deze zaal is versierd met teksten van het boek Amdoeat. Via een kleine trap bereikt men de grafkamer waar een rood kwartsieten sarcofaag ligt. Op het ogenblik van de ontdekking lag de mummie van de farao er nog steeds in. In de zaal met zes pilaren is nog een andere ontdekking gedaan. De zaal bevat vier zijvertrekken. In de twee westelijke vertrekken, die van de grote zaal was gescheiden door een stenen muur, bevonden zich negen koninklijke sarcofagen met de mummies van Thoetmosis IV, Amenhotep III, Merenptah, Seti II, Siptah, Sethnacht, Ramses IV, Ramses V en Ramses VI. Ze waren daar verborgen door de hogepriester Pinodjem om ze te vrijwaren van plunderingen en ontheiligingen. Ook werden er twee vrouwelijke mummies aangetroffen, de elderly lady en de younger lady. De elderly lady heeft rood haar, dezelfde kleur als dat van het haar in een minisarcofaag, dat gevonden werd in het graf van Toetanchamon met de naam van koningin Teje erop. Vergelijking van het DNA-materiaal van deze mummie met dat van de mummies van haar ouders, Joeja en Toeja, door het National Research Center in Caïro heeft aangetoond dat het hier inderdaad om koningin Teje gaat. DNA-onderzoek toonde ook aan dat de younger lady Toetanchamons moeder was en dat zij net als Toetanchamons vader, Achnaton, een kind was van Amenhotep III en Teje. De precieze identiteit van de younger lady blijft echter onbekend. Achnaton had twee met naam bekende vrouwen, Nefertiti en Kiya, maar van geen van hen is bekend dat zij ook de zus van Achnaton was. De namen van vijf dochters van Amenhotep III zijn bekend, maar van geen van hen is bekend dat ze met Achnaton trouwde. Overzichtskaart
KV35

A KV35, no Vale dos Reis, foi a tumba utilizada pelo faraó Amenófis II descoberta em março de 1898 por Victor Loret. A tumba tem o formato de L, típico da décima oitava dinastia, mas muitas características fizeram com que esta tumba se destacasse. A câmara funerária tem formato retangular e é dividida em seções, com pilares, superior e inferior. Sendo que a seção inferior contém o sarcófago do faraó. Este estilo de tumba tornou-se comum em câmaras reais no Império Novo. Mais tarde a tumba foi usada como esconderijo de múmias. Múmias pertencentes às seguintes pessoas foram recolocadas aqui durante o Terceiro Período Intermediário e foram identificadas graças a inscrições em seus embrulhos funerários: Amenófis II (dono original) Câmara Lateral: Tutemés IV Amenófis III Merneptá Seti II Siptah Ramessés IV Ramessés V Ramessés VI Uma mulher anônima identificada por alguns como a rainha Tiy, esposa de Amenófis III. Um príncipe, identificado por alguns como Webensenu (filho de Amenófis II) cujos vasos canopo foram encontrados na tumba, ou Tutemés IV, filho mais velho do faraó Amenófis III com Tiy. "Dama Jovem", mãe de Tutancâmon. Uma "desconhecida mulher D" em inscrições na tampa do sarcófago para Setnakht (talvez a rainha Tausert). Referências Ligações externas «Theban Mapping Project: KV35» (em inglês) «Projeto Múmias Reais Tebanas de William Max Miller» (em inglês)
KV35

KV35 i Konungarnas dal utanför Luxor i Egypten var begravningsplats för farao Amenhotep II under Egyptens artonde dynasti. Amenhotep II är tillsammans med Tutankhamon de enda faraonerna vars mumie har hittats i dess ursprungliga grav. Graven är uthuggen i berget i en västlig gren från huvudwadin i dalen förbi KV57. Graven hittades 1898 av Victor Loret. Utöver att vara grav för Amenhotep II (mumie CG 61096 som hittades i sarkofagen) användes KV35 under Egyptens tjugoförsta dynasti som gömställe för mumierna av: Thutmose IV (mumie CG 61073) hittades i kammare Jb. Amenhotep III (mumie CG 61074) hittades i kammare Jb. Merneptah (mumie CG 61079) hittades i kammare Jb. Seti II (mumie CG 61081) hittades i kammare Jb. Siptah (mumie CG 61080) hittades i kammare Jb. Ramses IV (mumie CG 61084) hittades i kammare Jb. Ramses V (mumie CG 61085) hittades i kammare Jb. Ramses VI (mumie CG 61086) hittades i kammare Jb. Tiye "The Elder Lady" (mumie CG 61070) hittades i kammare Jc. oidentifierad prins (eventuellt Webensenu, Amenhotep II:s son) (mumie CG 61071) hittades i kammare Jc. "The Younger Lady" (mumie CG 61072) hittades i kammare Jc. oidentifierad "kvinna D" eventuellt Tausret (mumie CG 61082) hittades i kammare Jb. Eventuellt Setnakhte hittades i en båt i förkammaren. oidentifierad mumie/kranium hittad i brunnkammaren. Eventuellt tillhörande Merytre-Hatshepsut (Amenhotep II:s mor). Se även TT320 Lista över gravar i Konungarnas dal Referenser Noter Tryckta källor (på engelska) Yearbook of Physical Anthropology. "Volume 159". Wiley Periodicals, Inc. January 2016. http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/ajpa.v159.S61/issuetoc
Graf DK 55

Graf DK 55 is een graf in de Egyptische Vallei der Koningen, waarvan niet precies bekend is aan wie het behoorde. Ook de in het graf gevonden mummie is niet definitief geïdentificeerd. Aangenomen wordt dat het gaat om een persoon uit de 18e dynastie van het oude Egypte. Volgens de laatste inzichten gaat het hier om het graf van Achnaton. Ontdekking Graf DK 55 ligt in de buurt van Graf DK 6 en werd in 1907 ontdekt door de archeoloog Edward Ayrton, die in dienst van de Amerikaanse miljonair Theodore Davis stond. Het graf was al in de oudheid geplunderd. In de tombe lag een beschadigde sarcofaag en een mummie. Vondsten Opvallend was een beschadigde sarcofaag waarvan de namen op de cartouches onleesbaar waren gemaakt en het dodenmasker kapot was gegooid. In de kist lag een mummy. Aan de vorm van de kist was te zien dat deze voor een vrouw was bedoeld. Uit de tekst op de mummykist bleek dat deze bestemd was voor koningin Teje, gemalin van farao Amenhotep III. In dezelfde ruimte bevonden zich canopen, die bestemd waren voor Kiya, bijvrouw van Achnaton. Daarnaast waren er nog magische stenen (amuletten), die de tekst de Osiris Nefercheperoera Waënra bevatten. Mummie Davis dacht dat het bij deze mummie ging om koningin Teye. De reden hiervoor was dat een deel van de grafgiften voor haar waren bestemd. Er werd ook geopperd dat het misschien om Achnaton ging; een theorie die al vanaf de ontdekking verkondigd werd door Arthur Weigall. Reden hiervoor is de magische steen waarop de koningsnaam van Achnaton is vermeld. Andere kandidaten zijn Kiya, een bijvrouw van Achnaton – de canopen waren aan haar gericht – en Semenchare, de zoon van Achnaton. DNA-onderzoek door het National Research Center in Caïro heeft aangetoond dat de overledene vrijwel zeker een zoon van Amenhotep III was en dat hij op zijn beurt de vader was van Toetanchamon. In het DNA-onderzoek kwam ook aan het licht dat Teye niet begraven was in graf DK 55, zoals Davis dacht, maar in graf DK 35, en dat zij de moeder van de overledene was. De leeftijd van de overledene werd aanvankelijk op 20 tot 25 jaar gesteld, maar een CT-scan liet zien dat hij ouderdomsziekten had aan de wervelkolom en osteoporose aan de knieën en dat hij eerder 40 was dan 25. Het gaat hier dus meest waarschijnlijk om Echnaton. De resultaten van het DNA-onderzoek werden in februari 2010 gepubliceerd in de Journal of the American Medical Association. Magische stenen De tekst op de magische stenen was weer volgens de leer van de oude goden. Amenhotep IV had de oude goden afgeschaft en erkende alleen de zonnegod Ra. Hierover was grote onrust ontstaan bij volk en priesters. Echter woorden als Osiris zoals de tekst op de magische stenen gelezen mag worden, impliceert dat in die tijd weer teruggekeerd moet zijn naar de "oude goden". Overzichtskaart
KV55

KV55 i Konungarnas dal utanför Luxor i Egypten var begravningsplats för farao Akhenaton under Egyptens artonde dynasti. Graven hittades 1907 av Edward Ayrton. Graven är uthuggen i marken i huvudwadin precis söder om KV6. Sannolikt täcktes ingången till KV55 över av schaktmassor när KV6 grävdes. KV55 är en av de minsta i Konungarnas dal och upptar bara 84 m2. Ursprungligen tros KV55 varit förvaringsplats för artefakter från den kungliga begravningsplatsen i El-Amarna, för att sedan blivit omgjord till grav. Drottning Tiye begravdes eventuellt ursprungligen i KV55 för att senare flyttas till KV35. I KV55 hittades en mumie vars ursprung är omdiskuterat, men flera undersökningar visar att mumien är Tutankhamons far och med stor sannolikhet är identifierad som Akhenaton. Se även TT320 Lista över gravar i Konungarnas dal Referenser Noter Tryckta källor (på engelska) Yearbook of Physical Anthropology. "Volume 159". Wiley Periodicals, Inc. January 2016. http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/ajpa.v159.S61/issuetoc
KV44

KV44, acrònim de l'anglès King's Valley, és una tomba egípcia de l'anomenada Vall dels Reis, situada a la riba oest del riu Nil, a l'altura de la moderna ciutat de Luxor. Està situada al nord-est de la Vall Oriental, està al sud-est de KV4 i és la veïna immediata de KV45. Va ser descoberta en 1901 per Howard Carter quan treballava per Theodore Davis. Situació KV44 data de mitjans de la dinastia XVIII i no pertany a un monarca. La tomba té un pou d'entrada i una única sala on reposarien les restes de l'ocupant. Ambdues estades estan finalitzades, però com és costum en les tombes no reials de la Vall dels Reis, no està decorada. Excavació Encara que en el moment del seu descobriment Carter hi va trobar restes de ceràmica i de vasos canopis, i també garlandes de flors i fins a set mòmies, tres d'elles nens, la majoria sense embenats i sarcòfags. Aquests cadàvers van ser trets en 1991 durant l'excavació de Donald P. Ryan per la Pacific Lutheran University, i en ser analitzats es va arribar a la conclusió que el més probable és que pertanyessin a un enterrament intrús de la dinastia XXII. Pel que sembla, el lloc va ser reutilitzat per almenys tres dones durant el regnat d'Osorkon I. Es desconeix qui va ser el destinatari original de la tomba, però es contempla la possibilitat que fos el sacerdot Aanen, un important personatge del regnat d'Amenhotep III que a més era fill dels Yuya i Tuya i, per tant, germà de la reina Tiy i del faraó Ay. Bibliografia Reeves, N. & Wilkinson, R. Todo sobre el Valle de los Reyes. Edicions Destino, Barcelona, 1998. ISBN 84-233-2958-5. Enllaços externs Theban Mapping Project: KV44 Arxivat 2008-11-01 a Wayback Machine.: Inclou descripcions, imatges i plànols de la tomba.
KV44

KV44 (Tal der Könige, Grab Nr. 44) ist ein kleines Schachtgrab im Tal der Könige. Der Grabinhaber ist unbekannt. Baudetails Das Grab besteht nur aus einer einzigen kleinen Kammer, welche über einen Schacht zu erreichen ist. Die undekorierte Kammer misst etwa 5 × 6 m. Das Grab stammt wahrscheinlich ursprünglich aus der 18. Dynastie und war für einen hohen Beamten angelegt worden. Diese Bestattung war jedoch schon im Altertum beraubt worden. Erforschung Grab KV44 wurde am 26. Januar 1901 von Howard Carter gefunden, der für Theodore M. Davis grub. Die Kammer enthielt bei der Auffindung jedoch drei Särge, die in die 22. Dynastie datieren und offensichtlich nach einer ersten Beraubung hier eingebracht worden sind. Der Sarg der Tentkerer enthielt eine gut erhaltene und farbenfroh bemalte Kartonage. Die anderen Särge gehörten dem Heiufaa und einer Sängerin des Amun. KV44 wurde in den Jahren 1990 und 1991 von Donald P. Ryan für die Pacific Lutheran University erneut freigelegt. Siehe auch Liste der Gräber im Tal der Könige Literatur Howard Carter: Report on Tomb-Pit Opened on the 26th January 1901 in the Valley of the Kings Between no. 4 and no. 8. In: Annales du service des antiquités de l’Égypte. (ASAE) Band 2, 1901, S. 144–145. Nicholas Reeves, Richard. H. Wilkinson: Das Tal der Könige. Geheimnisvolles Totenreich der Pharaonen. Bechtermünz, Augsburg 2000, ISBN 3-8289-0739-3, S. 184. Weblinks Theban Mapping Project: KV44 (englisch)
KV44

KV44 es una tumba egipcia del llamado Valle de los Reyes, situado en la orilla oeste del Nilo, a la altura de la moderna ciudad de Luxor. Situada al noreste del Valle Oriental, está al sureste de KV4 y es la vecina inmediata de KV45. Fue descubierta en 1901 por Howard Carter cuando trabajaba para Theodore Davis. Situación KV44 data de mediados de la dinastía XVIII y, como muchos otros sepulcros de la necrópolis, no pertenece a un monarca. Es más, probablemente ni siquiera perteneciese a un miembro de la familia real, sino a un poderoso noble cuyo nombre no nos ha llegado. La tumba tiene un pozo de entrada (A) y una única sala donde reposarían los restos del ocupante (B). Ambas estancias están finalizadas, pero como es costumbre en las tumbas no reales del Valle de los Reyes, no están decoradas. Excavación Aunque en el momento de su descubrimiento Carter advirtió que entre la «basura» del lugar (así lo llamó) había restos de cerámica y de vasos canopes, así como guirnaldas de flores y hasta siete momias -tres de ellas niños-, la mayoría sin vendajes y sarcófagos. Estos cadáveres fueron sacados en 1991 durante la excavación de Donald P. Ryan para la Pacific Lutheran University, y al ser analizados se llegó a la conclusión de que lo más probable es que pertenecieran a un enterramiento intruso de la dinastía XXII. Al parecer, el lugar fue reutilizado por al menos tres mujeres durante el reinado de Osorkon I. Desconocemos quién pudo ser el destinatario original de la tumba, pero se contempla la posibilidad de que fuera el sacerdote Aanen, un importante personaje del reinado de Amenhotep III que además era hijo de los todopoderosos Yuya y Tuya y, por tanto, hermano de la reina Tiy y del faraón Ay. Sin embargo, no hay nada que confirme esto, pues sabemos que Aanen se hizo construir una tumba, hoy catalogada como TT120 lejos del Valle de los Reyes. Referencias Reeves, N. & Wilkinson, R. Todo sobre el Valle de los Reyes. Ediciones Destino, Barcelona, 1998. ISBN 84-233-2958-5.