NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
KV1

KV1 (z anglického King’s Valley 1) je hrobka nacházející se v egyptském Údolí králů, která sloužila jako pohřební hrobka faraona Ramesse VII. Vstup byl vytesán do základní strany na konci kopce první severozápadní větve údolí. Hrobka je nedokončená a zahrnuje otevřenou rampu coby vchod, chodbu, klenutou pohřební komoru a další nedokončenou komoru. Zdi jsou zdobeny výňatky z knihy Brány, knihy Jeskyní, knihy Země a obřadu Otevření úst. Stropy jsou pomalované motivy letících supů a astronomickými počty. Prozkoumal ji egyptolog Edwin Brock. Související články Seznam hrobek v Údolí králů Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu KV1 na Wikimedia Commons
Graf DK 1

Graf DK 1 was de rustplaats van Farao Ramses VII, een vorst uit de 20e dynastie van het oude Egypte. Het graf is al open vanaf de oudheid, maar is nooit behoorlijk bekeken en ook nooit afgemaakt. Het graf van Ramses VII Het graf is gehakt in het noordwesten van een heuvel van de Vallei der Koningen. Het graf gaat van de opening schuin naar beneden, waar een gang naar de kamer gaat waar de sarcofaag staat. Achterin bevindt zich een kamer die nooit is afgemaakt. De muren bevatten schilderingen van diverse boeken. Het boek van de poorten, van de grotten, boek van de aarde en het openingsritueel. Doordat de tombe vanaf de klassieke oudheid open is, bevat de tombe veel graffiti. Er zijn 135 stuks Griekse, een paar demotische, koptische en negentiende-eeuwse graffiti. Doordat er ook koptische gravures zijn gevonden in het graf is het aannemelijk dat er monniken hebben geleefd. De conditie van het graf is belabberd, er zijn scheuren in de wanden. Het pleister is intact als het niet is aangetast door graffiti. De schilderingen zijn goed maar de blauwe kleuren worden minder. Overzichtskaart Externe link (en) Theban Mapping Project: KV1 - informatie over de tombe
KV1

KV1 – grobowiec należący do Ramzesa VII z XX dynastii. Został odkryty w 1984 przez Edwina Brocka. Opis Grobowiec składał się z wejścia, korytarza, komory grobowej, małej sali i niszy. W korytarzu na ścianach przedstawione są sceny z Księgi Bram i Ksiegi Jaskiń, zmarły jest przedstawiony z bogami: Re-Horachte-Atum-Chepri i Ptah-Sokar-Ozyrys, na suficie natomiast pokazany jest filar Dżed, któremu towarzyszą dwie klęczące boginie: Izyda i Neftyda. Komora grobowa początkowo miała być kolejnym korytarzem, świadczą o tym nierówności podłogi przy ścianach. Południowo-wschodnia ściana (z wejściem z korytarza) przedstawia Sechmet-Bastet-Weret-Hekau po lewej stronie i Weret-Hekau po prawej stronie wejścia od strony komory. Górne części dwóch bocznych ścian pokazują różne sceny np. dysk słoneczny i ciało Ozyrysa w towarzystwie bogów. Środkowe części bocznych ścian są przyozdobione scenami z Księgi Ziemi. Tylna ściana w wejściem do małej sali przedstawia po obu stronach wizerunek faraona. Wszystkie ściany u dołu są ozdobione postaciami związanych wrogów oraz serechami. W centralnej części komory grobowej znajduje się dwupoziomowy szyb przykryty granitowym sarkofagiem. Na sarkofagu przedstawiono figury Izydy, Neftydy, Selkit, Neit i czterech synów Horusa (Hapi, Imset, Duamutef, Kebehsenuf). W przeciwległych bokach górnego poziomu szybu znajdowały się nacięcia, po dwa w każdym boku, w których były umieszczone półkoliste urny kanopskie. Sufit komory grobowej ma sklepienie kolebkowe. Udekorowany jest dwiema wydłużonymi postaciami Nut z nogami i głową skierowaną na boki i stykającymi się plecami. Dolna część sufitu przedstawia klęczące postacie reprezentujące zegar gwiezdny. Wiele postaci bogów zostały uszkodzone, szczególnie twarze, nogi i ręce, prawdopodobnie przez Koptów, którzy zamieszkiwali ten grobowiec. Mała sala na końcu grobowca prawdopodobnie miała być korytarzem i nie została ukończona na czas. Boczne ściany przedstawiają króla w towarzystwie Ozyrysa i Maat. W górnej części tylnej ściany pokazana jest scena z Księgi Bram przedstawiająca łódkę ze świnią i dwiema małpami. Na suficie znajdują się kartusze i klęczące bóstwa. W tylnej ścianie znajduje się nisza z filarami Dżed i ofiarnymi zwierzętami. W wejściu do sali w suficie i na podłodze znajdują się obrotowe otwory, co świadczy, że znajdowały się tam drzwi dwuskrzydłowe. Zobacz też numeracja grobów w Dolinie Królów Linki zewnętrzne KV1 na narmer.pl
KV1

A KV1, localizada no Vale dos Reis em Egito, foi a tumba utilizada pelo faraó Ramessés VII da décima nona dinastia egípcia. Apesar de ter sido aberta desde a Antiguidade, foi apenas seriamente investigada e estudada pelo egiptólogo Edwin C. Brock entre 1984 e 1985. Brock continuou seus estudos, e por volta de 1995, até que todas as inscrições das paredes da tumba foram completamente entendidas. A kv1 é composta por um único corredor e foi usada como moradia para ermitões ou monges cristãos. Ela também é considerada pequena se comparando com outras tumbas da mesma dinastia como a KV17 do faraó Seti I. Referências Ligações externas «Projeto de mapeamento tebano: KV1» (em inglês) - Com descrições, imagens e plantas da tumba.
KV1

Prezentare KV1 (acronim de la King's Valley 1) este sigla care identifică cel mai vestic mormânt din Valea Regilor în Egipt și se găsește în apropierea intrării în necropolă. Mormântul este tăiat într-un mic "wadi", este dotat cu o intrare monumentală, în el predomină culoarea aurită iar tavanul sarcofagului o reprezintă pe zeița războiului Sekhmet zeița leoaică care, așa cum spune un proverb egiptean, se transformă în Bastet, zeița pisică a iubirii pentru cine cunoaște formulele corecte („nu poate fi cunoscută Bastet dacă mai întâi nu este cunoscută Sekhmet”). În acest mormânt, ajuns în stare destul de rea, se găsește cel mai vechi graffiti lăsat de turiști în această Vale (databil 278 î.Hr.) Mormântul este neterminat drept care unul dintre coridoarele care-l compun a fost transformat în sală funereră când, pe neașteptate, a murit suveranul. Sarcofagul este inexistent, numai un capac (lăstar) a fost poziționat pe groapa săpată în dușumea care servește pentru înmormântare. Istoricul explorărilor Pococke, Richard (1737-1738): Realizează planurile mormântului Napoleonic Expedition (1799): Realizează planurile mormântului(planuri, secțiuni și înregistrarea detaliilor decorațiunilor) Burton, James (1825): Realizează planurile mormântului Wilkinson, John Gardner (1825-1828): Vizită Hay, Robert (1825-1835): Realizează planurile mormântului (desene ale mormântului și ale sarcofagului) Lane, Edward William (1826-1827): Vizită Franco-Tuscan Expedition (1828-1829): Transcrie textile murale (Epigrafie) Lepsius, Carl Richard (1844-1845): Transcrie textile murale (Epigrafie) Ayrton, Edward Russell (1906): Săpături (redeschiderea mormântului și transferarea sarcofagului lui Ramses al VII-lea la Museul din Cairo, intrarea mormântului a fost acoperită și locația uitată) Service des Antiquités (1952 sau mai apoi): Săpături Piankoff, Alexandre (1958): Fotografii Brock, Edwin C. (1983-1984, 1990, 1994): Săpături (îndepărtarea moluzului, descoperirea gropii mormântului și depozitul fundației transferat la Muzeul Regal din Ontario) Bibliografia AAVV - La Valle dei Re - White Star Jacq, Christian - La Valle dei Re - Mondadori Bongioanni, Alessandro - Luxor e la Valle dei Re - White Star Siloitti, Alberto - Guida alla Valle dei Re, ai templi e alle necropoli tebane - White Star Reeves, Nicholas - The complete Valley of the Kings (in inglese) - Thames & Hudson Legături externe Theban Mapping Project: KV1 - Conține: descriere, imagini și planurile mormântului.
KV1

KV1 (англ. Kings' Valley № 1) — гробница фараона Рамсеса VII из XX династии Нового царства (XII век до н. э.), расположенная в египетской Долине Царей, в фиванском некрополе на западном берегу Нила, напротив Луксора. История исследований Гробница была открыта и известна ещё с древности, но исследована она была лишь в 1984—1985 годах египтологом Эдвином Броком . Вид Будучи типичным захоронением своего времени, гробница вытянута по прямой оси и украшена, как и другие подобные гробницы фараонов, правивших после Рамсеса III. Она состоит из четырёх основных частей: входа, прохода, погребальной камеры с саркофагом и маленькой комнаты в конце. Рамсес VII умер на седьмом году своего правления и имеются доказательства того, что первоначальный коридор был расширен до итоговой погребальной камеры, а работы по строительству комнаты в конце гробницы были остановлены. Примечания Литература Hornung, E., et al. Zwei Ramessidische Königsgräber: Ramses IV. und Ramses VII, 1990, Mainz am Rhein, P. von Zabern. Reeves, N & Wilkinson, R.H. The Complete Valley of the Kings, 1996, Thames and Hudson, London Siliotti, A. Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples, 1996, A.A. Gaddis, Cairo Ссылки Описание гробницы KV1 / Фиванский картографический проект (Theban Mapping Project) (англ.)
Estadi d'Ismaïlia

L'Estadi d'Ismaïlia (àrab: ستاد الإسماعيلية, Stād al-Ismaʿīliyya) és un estadi multiús situat en la ciutat d'Ismaïlia. La seua construcció va ser completada el 1947. Amfitrió dels Campionat del Món de Futbol sub-20 2009, el 2005 va ser objecte d'una remodelació, com a part dels preparatius de cara a la Copa Africana de Nacions de 2006. Referències
Ismailia Stadium

Das Ismailia Stadium (arabisch ملعب الاسماعيلية) ist ein Fußballstadion mit Leichtathletikanlage in der ägyptischen Stadt Ismailia. Es befindet sich ca. 13 Kilometer vom Stadtzentrum entfernt und wurde 1934 eröffnet. In den Jahren 2005 und 2009 fanden Renovierungen statt. Die Anlage bietet 18.525 Plätze. Die Fußballvereine Ismaily SC und al-Masry aus Port Said tragen hier ihre Heimspiele aus. 1991 war die Anlage ein Schauplatz der Vorrundenspiele im Fußball der V. Afrikaspiele in Kairo statt. 2006 wurde es als einer der Austragungsorte des Afrika-Cup genutzt. 2009 war es Austragungsort der U-20-Fußball-Weltmeisterschaft. 2019 fanden erneut Partien des Afrika-Cup in Ismailia statt. Einzelnachweise
Ismailia Stadium

The Ismailia Stadium (Arabic: ملعب الاسماعيلية) is located in Ismailia, Egypt, and has a total capacity of 18,525 after the remodelation in 2009, then it was upgraded to 30,000 seats after the remodelation in 2019 for the 2019 Africa Cup of Nations, It is used by Ismaily SC, and was one of six stadiums used in the 2006 African Cup of Nations and 2019 Africa Cup of Nations, held in Egypt. 2019 Africa Cup of Nations The stadium is one of the venues for the 2019 Africa Cup of Nations. The following games were played at the stadium during the 2019 Africa Cup of Nations: References
Estadio de Ismailia

El Estadio de Ismailia (árabe: ملعب الاسماعيلية) es un Estadio multiusos ubicado en la ciudad de Ismailia, Egipto y tiene una capacidad total de 18 525, después de la remodelación en 2009. Es utilizado por Ismaily Sporting Club de la Liga Premier de Egipto. Fue uno de los seis estadios que se utilizaron en la Copa Africana de Naciones 2006, en la Copa Mundial de Fútbol Sub-20 de 2009 y en la Copa Africana de Naciones 2019. Eventos disputados Copa Africana de Naciones 2019 - El estadio albergó siete partidos de la Copa Africana de Naciones 2019. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Egipto Referencias
Stade d'Ismaïlia

Le stade d'Ismaïlia (en arabe : ملعب الاسماعيلية) est un stade de football égyptien situé dans la ville d'Ismaïlia. Il est surtout connu pour servir de stade à l'équipe de première division égyptienne d'Ismaily SC. Sa capacité est d'environ 18 525 spectateurs à la suite de la rénovation de 2009. Il fut l'un des six stades, hôtes de la CAN 2006. Notes et références Liens externes Articles connexes Ismaily SC Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail de l’Égypte
Stadio Ismailia

Lo stadio Ismailia (in arabo: ملعب الاسماعيلية) è un impianto sportivo della città egiziana di Ismailia, della capienza di 18 525 spettatori. Ospita le partite della squadra egiziana dell'Ismaily SC, che utilizza questa struttura per le proprie partite casalinghe. Inoltre ha ospitato diverse partite della Coppa d'Africa 2019, tra le quali un ottavo di finale. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stadio Ismailia
Stadion van Ismaïlia

Het Stadion van Ismaïlia (Arabisch: ملعب الاسماعيلية) is een multifunctioneel stadion in de Egyptische stad Ismaïlia. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden. De voetbalclub Ismaily SC speelt in dit stadion zijn thuiswedstrijden. In het stadion is plaats voor 18.000 toeschouwers. Toernooien In 1997 waren er in dit stadion wedstrijden voor het Wereldkampioenschap voetbal onder 17 jaar. Dat toernooi werd van 4 tot en met 21 september 1997 in Egypte gehouden. In dit stadion waren 6 groepswedstrijden, een kwartfinale en de halve finale tussen Duitsland en Brazilië (0–4). In 2006 werd van dit stadion gebruik gemaakt voor een voetbalwedstrijd op het Afrikaans kampioenschap voetbal dat van 20 januari tot en met 10 februari 2006 in Egypte werd gespeeld. In dit stadion werd de groepswedstrijd tussen Ghana en Zimbabwe gespeeld (1–2). In 2009 werd wederom op een jeugdtoernooi gebruik gemaakt van dit stadion, dit keer voor het Wereldkampioenschap voetbal onder 20 jaar. Dit keer waren er 6 groepswedstrijden en de achtste finale tussen Ghana en Zuid-Afrika (2–1).
Ismailia Stadium

Ismailia Stadium (arab.: ملعب الاسماعيلية) – wielofunkcyjny stadion sportowy z bieżnią lekkoatletyczną w Ismailii (Egipt). Pojemność stadionu wynosi 16 606 widzów (wszystkie miejsca siedzące). Swoje mecze rozgrywa na nim drużyna Ismaily SC. Był jednym z sześciu stadionów, na których rozegrano turniej o Puchar Narodów Afryki 2006 (konkretnie odbył się na nim tylko jeden mecz, kończący rozgrywki w grupie D). Przed tym turniejem przeszedł renowację. Obiekt był także jedną z aren piłkarskich Mistrzostw Świata U-17 1997 oraz Mistrzostw Świata U-20 2009. Przypisy
Estádio de Ismaília

O Estádio de Ismaília (em árabe: ملعب الاسماعيلية) é um estádio multiuso localizado na cidade de Ismaília, no Egito, inaugurado em 1934. De propriedade do Ismaily Sporting Club, que manda ali seus jogos oficiais por competições nacionais e continentais, o estádio já foi sede oficial de torneios internacionais, dentre os quais destacam-se o Campeonato Mundial de Futebol Sub-17 de 1997, o Campeonato Africano das Nações de 2006 e 2019 e a Copa do Mundo FIFA Sub-20 de 2009. Possui capacidade máxima para 18 525 espectadores. Referências
Ісмаїлія (стадіон)

Стадіон «Ісмаїлія» (араб. ملعب الاسماعيلية) — футбольний стадіон в єгипетському місті Ісмаїлія. Він розташований приблизно в 13 кілометрах від центру міста і має місткість 18 525 місць. Використовується в основному для футбольних матчів. Клуб «Ісмайлі» проводить тут свої домашні ігри. Історія Стадіон був відкритий в 1934 році. У 2005 та 2009 роках проходили реконструкції арени. У 1991 році на стадіоні проходили 5-ті Африканські ігри, також стадіон був одним з місць проведення Кубка африканських націй 2006 року, молодіжного чемпіонату світу 2009 року та юнацького чемпіонату світу 1997 року. У 2019 році стадіон знову приймав матчі Кубка африканських націй . Примітки Посилання Профіль на soccerway.com [Архівовано 18 листопада 2020 у Wayback Machine.]
Windsor Hotel (Cairo)

The Windsor Hotel (فندق وندسور in Arabic, Hôtel Windsor in French) is a historic hotel in downtown Cairo, Egypt. Constructed in 1893, it is located near Opera Square and across Alfi Bey Street from the site of the former Shepheard's Hotel, of which it once served as an annex. During the First World War, it served as a British Officers Club, and much of its interior and furnishings date to this period. It has been called "an unrestored ode to the days of British colonial travel." After suffering damage from Metro line construction, it closed for repairs in September 2019; as of February 2020, it has not yet re-opened. Architecture Originally constructed in 1893 as part of a royal baths complex, the Windsor Hotel is an example of colonial-era neo-Mamluk architecture. Its exterior facade bears strong resemblance to the interior courtyard facades of the 16th century Wikala of El-Ghouri, a caravanserai located in the nearby Khan el-Khalili souk. It is one of the only surviving examples of Khedivial patronage in this neighborhood of Cairo, which once included the Royal Opera House, Royal Mail, and Ezbakeyyah Gardens, in addition to the hammam complex. According to engineers at the Schindler Elevator Corporation, the Windsor's manually operated wooden carriage elevator is the oldest in Egypt and among the oldest operating elevators of its type in the world. It features in episode two of the BBC television series “Around the World in 80 Days” featuring Monty Python star Michael Palin. References External links Official website
Bahr Yusuf

Der Bahr Yussuf (arabisch بحر يوسف, DMG Baḥr Yūsuf ‚Josefs-Kanal‘) ist ein Seitenarm des Nils in Ägypten, der das Fayyum-Becken speist. Unter dem altägyptischen Pharao Amenemhet II. wurde der natürliche Flusslauf dieses Nil-Seitenarms zum Kanal umgebaut, um eine kontinuierliche Wasserversorgung des oasenartigen Fayyum-Beckens, das rund 100 km südwestlich von Kairo liegt, und der Orte und Städte wie al-Fayyūm zu gewährleisten. Er mündet in den abflusslosen Qarun-See, der etwa 45 m unter dem Meeresspiegel liegt. Noch im Niltal zweigt vom Bahr Yusuf bei El-Lahun, das am östlichen Eingang des zum Fayyum-Becken überleitenden Tals liegt, der parallel zum Nil nach Norden führende Giseh-Kanal ab. Seinen Namen erhielt er, da die arabische Bevölkerung im Mittelalter seinen Ursprung der Tätigkeit des Patriarchen Josef als Wesir des Pharao zuschrieb. Weblinks Carsten Peust: Die Toponyme vorarabischen Ursprungs im modernen Ägypten, Göttingen 2010, S. 103
Bahr Yussef

The Bahr Yussef (Arabic: بحر يوسف; "the waterway of Joseph") is a canal which connects the Nile River with Faiyum Oasis in Egypt. In ancient times it was called Tomis (Ancient Greek: Τωμις) by the Greeks, which was derived from its Egyptian name Tm.t ("ending canal"). That name was still in use after the Arab conquest, translated into Arabic as al-Manhi (Arabic: المنهى). It was also known as "the Great canal" (Ancient Greek: διῶρυξ Μεγάλη) or "the canal of Moeris". The modern Arabic name refers to the prophet Yusuf, the Quranic counterpart of the biblical Joseph. In prehistoric times, the canal was a natural distributary of the Nile which created a lake to the west during high floods. Beginning with the Twelfth Dynasty, the waterway was enlarged and the Fayyum was developed to enlarge Lake Moeris (now Birket Qarun). The canal was built into the natural incline of the valley, creating a channel 15 km long and 5 m deep that sloped into the Fayyum depression. The canal was controlled by the Ha-Uar Dam, which was actually two dams that regulated the flow into the lake and out of the Nile. As the surrounding area changed at about 230 BC, the Bahr Yussef eventually became neglected, leaving most of Lake Moeris to dry up, creating the depression that exists today and the modern Faiyum Oasis. During the medieval period, the canal was still a major communication axis to connect Fayyum to Cairo. The Bahr Yussef still exists today, feeding water northwards into the Faiyum Oasis, parallel with the Nile. See also Sakoula DNC References
Bahr Yussef

Bahr Yussef ( en árabe: بحر يوسف‎; "la vía fluvial de José" ​ ) es un canal que conecta el río Nilo con Fayún en Egipto. En la antigüedad, se conocía como Mer-Wer (el Gran Canal). Este proyecto fue construido en la época de Amenemhat III, también conocido como Moeris (similar a Mer-Wer).​ El nombre árabe se refiere al profeta Yussuf, la contraparte coránica del bíblico José. En tiempos prehistóricos, el canal era una rama natural del río Nilo que creaba un lago hacia el oeste durante las inundaciones. A partir de la 12.ª dinastía, la vía fluvial fue ampliada y Fayún se desarrolló para ampliar el lago Moeris. El canal se construyó en la pendiente natural del valle, creando un canal de 15 km de largo y 5 m de profundidad que descendía hacia la depresión de Fayún. El canal estaba controlado por la presa Ha-Uar, que en realidad eran dos presas que regulaban el flujo hacia el lago y fuera del Nilo. A medida que el área circundante cambió alrededor del año 230 a. C., el Bahr Yussef finalmente fue descuidado, dejando que gran parte del lago Moeris se secara creando la depresión que existe hoy y la moderna provincia de Al Fayún. El Bahr Yussef todavía existe hoy en día, enviando agua hacia el norte al lago Birket Qarun, paralelo al Nilo. Referencias Enlaces externos La hidráulica del flujo de canal abierto: una introducción
Bahr Youssouf

Le Bahr Youssouf ou Bahr Youssef, en arabe : بحر يوسف, est un canal du Nil, considéré comme un bras occidental du fleuve, dont le nom signifie « rivière de Joseph ». Géographie Le Bahr Youssef permet d'irriguer l'oasis de Fayoum et est alimenté par le Nil entre Assiout et Girga (Abydos). Il traverse la chaîne Libyque au niveau d'El-Lahoun et arrose la dépression de Fayoum à l'ouest du Nil, avant d'alimenter le lac Moéris (Birket Qéroûn). Histoire Construit autour de 2300 av. J.-C., il prend la place d'un rejet naturel du Nil qui lors de ses crues alimentait un immense lac à l'ouest du Nil dans une dépression de plus de 1 700 km2, le lac Moéris, situé sous le niveau de la mer. L'endroit exact où le rejet prenait sa source n'est pas connu. Sésostris II puis Amenemhat III, afin de changer la zone marécageuse de Fayoum en une zone agricole, transforment ce canal en un système complexe d'irrigation et construisent le barrage d'Illahoun (El-Lahoun). Ils y rajoutent un système de drainage et de canaux, en installant des écluses pour réguler les canaux. Le canal de quinze kilomètres entre El-Lahoun et Fayoum est agrandi sous le règne du pharaon Amenemhat IV afin d'alimenter le lac Moéris (de l'égyptien mer-wer qui signifie « grand lac », qui serait le lac connu sous le nom de Birket Qéroûn). Ce lac, d'eau douce, servait de stockage de surplus d'eau du Nil afin de pouvoir irriguer lors des sécheresses. À partir de 230 av. J.-C., le canal s'assèche partiellement, ses bras s'ensablent, et le lac s'assèche en partie. Il est alimenté aujourd'hui par le Nil au niveau du barrage d'Assiout grâce au canal Ibrahimiyya. La construction du haut barrage d'Assouan a permis d'assurer son alimentation constante. Au niveau du Fayoum, le canal se divise en plusieurs bras, ces canaux ont pour partie été construit sur les traces d'anciens canaux créés sous Amenemhat III. Un des bras alimente le Birket Qéroûn qui est devenu un lac salé. Grâce au Bahr Youssef, le Fayoum est une riche région agricole. Son bassin d'irrigation, 170 000 hectares (1 700 km2), forme une des plus grandes oasis d'Égypte. Notes et références Bibliographie Danielle Bonneau, Le Régime administratif de l'eau du Nil dans l'Égypte grecque, romaine et byzantine, BRILL, 1964 (ISBN 9789004096875, lire en ligne). Voir aussi Cours d'eau d'Égypte bassin du Nil Portail de l’Égypte Portail de l’Égypte antique Portail des lacs et cours d'eau
Bahr Yussef

Il Bahr Yussef ( arabo بحر يوسف, DMG Baḥr Yūsuf 'Canale di Giuseppe') detto anche il "Grande Canale" o "Canale di Giuseppe", è un ramo del Nilo in Egitto che alimenta il bacino del Fayyum. Storia Sotto l'antico faraone egiziano Amenemhat II, appartenente alla XII dinastia, il corso naturale di questo ramo del Nilo fu trasformato in un canale per garantire un rifornimento idrico continuo verso la depressione del Fayyum, ora un bacino simile a un'oasi, che si trova a circa 100 km a sud-ovest del Cairo, e per paesi e città come al-Fayyūm. Sfocia nel lago senza drenaggio Qarun, che si trova a circa 45 m sotto il livello del mare . Sempre nella Valle del Nilo, il Canale di Giza, che corre parallelo al Nilo a nord, si dirama da Bahr Yussef vicino a El-Lahun, che si trova all'ingresso orientale della valle che porta al bacino del Fayyum. Deve il suo nome al fatto che le popolazioni arabe del Medioevo attribuivano le sue origini all'opera del Patriarca Giuseppe come visir del Faraone egiziano Amenemhat II. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Bahr Yussef