NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lago Manzala

El lago Manzala (también Manzaleh o Manzalah) (en árabe: بحيرة المنزلة‎) es un lago salobre, a veces considerado también una laguna o lagoon, en el noreste de Egipto, en el delta del Nilo, cerca de Port Said y a pocos kilómetros de las ruinas de Tanis.​​ Es el más grande de los lagos deltaicos septentrionales de Egipto.​ En 2008, tenía 47 kilómetros de largo y 30 km de ancho,​ con una superficie de 1.250 km² (llegó a tener 1.800 km²). Geografía El lago Manzala es alargado y muy poco profundo. Aunque la profundidad en las partes inalteradas del lago sólo tiene de 1,2 a 1,8 m, se profundizó longitudinalmente a su través durante la construcción del canal de Suez que se extiende a lo largo del lago unos 46 km.​ Su lecho es de arcilla blanda.​ Antes de la construcción del canal de Suez, el lago Manzala estaba separado del mar Mediterráneo por una franja de arena de 200 a 300 m de ancho. Port Said fue creado junto al lago Manzala durante el siglo XIX para apoyar la construcción del canal y los viajes a su través.​ La ubicación del lago directamente al sur del aeropuerto de Port Said restringe el crecimiento urbano de la ciudad.​ Canal de Suez El lago Manzala es el más septentrional de los tres lagos naturales que atraviesa el canal de Suez, siendo los otros dos el lago Timsah y el Gran Lago Amargo. La construcción del canal procedió de norte a sur, alcanzando primero el lago Manzala. Debido a la poca profundidad del lago, fue necesario excavar un canal peraltado para que los buques pudiesen pasar. Ecología El lago Manzala sirvió como importante fuente de pescado de bajo costo para el consumo humano en Egipto, pero la contaminación y el drenaje del lago han reducido su productividad. En 1985, la pesca en el lago se daba en un área abierta de 89.000 hectáreas, con aproximadamente 17.000 trabajadores.​ El Gobierno de Egipto ha drenado partes sustanciales del lago en un esfuerzo por convertir los ricos depósitos del Nilo en tierras de cultivo. El proyecto fue inútil: los cultivos no crecen bien en los suelos salinos y el valor del producto resultante era inferior al valor anterior de mercado de la pesca. En 2001, el lago Manzala había perdido aproximadamente el 80% de su antigua zona por efecto del drenaje.​ Notas Referencias El artículo de la Wikipedia en inglés recoge como fuentes: Dinar, Ariel (1995). Restoring and protecting the world's lakes and reservoirs. World Bank Publications. ISBN 0-8213-3321-6. Ibrahim, Barbara (2003). Egypt: an economic geography. I.B.Tauris. ISBN 1-86064-548-8. Penn, James R. (2001). Rivers of the world. ABC-CLIO. ISBN 1-57607-042-5. Zahran, M.A. (2008). The Vegetation of Egypt. Springer. ISBN 1-4020-8755-1. Enlaces externos
Lago Manzala

Il lago Manzala in arabo بحيرة المنزلة‎? è un lago salmastro che si trova in Egitto, nella regione del delta del Nilo, tra il ramo di Damietta a ovest e il canale di Suez a est con il quale è collegato tramite un canale. È separato dal mar Mediterraneo da uno stretto cordone litoraneo. Al suo interno affiorano numerose isole. È attraversato da una strada che collega Damietta a Porto Said. Le attività economiche della zona sono principalmente la pesca e la coltivazione del riso. Su numerosi isolotti sono presenti i resti dell'antica città di Tanis, abbandonata dopo l'inondazione che la distrusse. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su lago Manzala Collegamenti esterni Scheda BirdLife, su birdlife.org.
Manzala-meer

Het Manzala-meer (Arabisch: بحيرة المنزلة baḥīrat manzala) is een brakwatermeer, soms ook wel een lagune genoemd, in het noordoosten van Egypte. Het meer bevindt zich aan de Nijldelta nabij de Middellandse Zee, in de buurt van de havenstad Port Said en op enkele kilometers afstand van de oude ruïnes van Tanis. Ten noordwesten van het meer ligt de stad Damietta. Het is het grootste van de noordelijke deltameren van Egypte en heeft een lengte van 47 kilometer en een breedte van 30 kilometer. Lake Manzala is lang maar vrij ondiep. Tijdens de aanleg van het Suezkanaal zijn er wijzigingen in de diepte aangebracht om het kanaal in de lengterichting langs het meer te laten lopen. Zijn bedding bestaat uit zachte klei. Voor de aanleg van het Suezkanaal was het Manzala-meer van de Middellandse Zee gescheiden door een strook zand van 200 tot 300 meter breed. Port Said werd in de 19e eeuw naast het Manzala-meer gesticht om de aanleg van kanalen en aanverwante infrastructuur te ondersteunen. De ligging van het meer direct ten zuiden van de luchthaven Port Said beperkt de groeicapaciteit van de stad. Het Manzala-meer is het meest noordelijke van drie natuurlijke meren die worden doorsneden door het Suezkanaal, de andere twee zijn het Timsahmeer en het Grote Bittermeer. De aanleg van het kanaal ging van noord naar zuid en bereikte eerst het Manzala-meer. Vanwege de ondiepheid van het meer was het nodig om een overhellingskanaal te graven om schepen te laten passeren. Het Manzala-meer diende als een belangrijke bron van goedkope vis voor menselijke consumptie in Egypte, maar vervuiling en afwatering van het meer hebben de visstand van het meer verminderd. Afbeeldingen
Buhajrat al-Manzila

Buhajrat al-Manzila (arab. بحيرة المنزلة, Buḩayrat al-Manzilah) – słonowodne jezioro w północno-wschodnim Egipcie, na zachód od Port Saidu. Jest oddzielone od Morza Śródziemnego wąską mierzeją, na której znajduje się droga z Damietty do Port Saidu. Na początku XXI wieku zajmowało powierzchnię około 1200 km² (300 tys. feddanów). Kiedyś było sporo większe – w trakcie kampanii Napoleona w Egipcie zajmowało prawie 2000 km² (470 tys. feddanów). Władze egipskie doprowadziły do osuszenia sporej części jeziora w celu przekształcenia tych terenów w pola uprawne. Projekt ten okazał się jednak nieopłacalny. Tylko w latach 1975–2005 jezioro utraciło 195 km² powierzchni. Powstanie jeziora nie jest związane z Morzem Śródziemnym. Przypuszcza się, że powstało wskutek gromadzenia się wód Nilu w nisko położonym północno-wschodnim rejonie delty. Trzęsienia ziemi spowodowały zapadnięcie się tego obszaru pod koniec XVI wieku i wdarcie się do jeziora wód morskich. Podobnie jak inne jeziora w deltach rzek, Buhajrat al-Manzila jest bardzo płytkie, głębokości wynoszą przeciętnie od 0,7 do 1,5 m. Głębszy jest żeglowny kanał Manzila, który łączy jezioro z morzem. Oprócz niego Buhajrat al-Manzila łączy się z morzem poprzez cieśninę Asztum El Gamil i kilka innych wąskich połączeń. Zasolenie wody wynosi 8–10‰ (woda w Morzu Śródziemnym ma 33–39‰). Linia brzegowa jest bardzo nieregularna. Na jeziorze znajduje się około tysiąca wysp. Część z nich ma charakter gliniasty, inne są zwykłymi łachami piasku, jeszcze inne składają się ze skorup mięczaków. Dawniej jezioro było intensywnie wykorzystywane do połowu ryb, jednak wzrost zanieczyszczenia i osuszanie jeziora sprawiły, że liczba poławianych ryb znacząco spadła. Buhajrat al-Manzila to jeden z najsłynniejszych w Egipcie punktów obserwacyjnych ornitologów, gdzie czaple, warzęchy białe, pelikany, flamingi i bociany brodzą po płytkiej wysychającej bagnistej lagunie. Znajduje się tu obszar chroniony Ashtum El Gamil ustanowiony w 1988 roku. Przypisy
Lago Manzala

O lago Manzala (Árabe: بحيرة المنزلة baḥīrat manzala), também Manzaleh, é um lago salgado, às vezes chamado de lagoa, no nordeste do Egito, no delta do Nilo, perto de Porto Said e a poucos quilómetros das antigas ruínas de Tânis. É o maior dos lagos deltaicos do norte do Egito. Desde 2008, tem 47 km de comprimento e 30 km de largura. Geografia O lago Manzala é longo, mas muito raso. Embora a profundidade inalterada do lago Manzala seja de apenas quatro a cinco pés, alterações na profundidade foram feitas durante a construção do canal de Suez para permitir que o canal se estendesse por 29 milhas ao longo do lago. A sua base é de argila macia. Antes da construção do canal de Suez, o lago Manzala foi separado do mar Mediterrâneo por uma faixa de areia com 200 a 300 metros de largura. Porto Said foi estabelecido adjacente ao lago Manzala durante o século XIX para apoiar a construção de canais e viagens relacionadas. A localização do lago diretamente ao sul do Aeroporto Port Said restringe a capacidade de crescimento da cidade. Canal de Suez O lago Manzala é o mais setentrional dos três lagos naturais atravessados pelo canal de Suez, sendo os outros dois o lago Timsah e o Grande Lago Amargo. A construção do canal seguiu de norte a sul, alcançando Manzala em primeiro lugar. Devido a ser um lago muito raso, foi necessário cavar um canal inclinado para os navios passarem. Ecologia O lago Manzala serviu como uma fonte significativa de peixe barato para consumo humano no Egito, mas a poluição e a drenagem dos lagos reduziram a produtividade do lago. Em 1985, a pesca em lagos era uma área aberta de 89 000 ha e empregava cerca de 17 000 trabalhadores. O governo do Egito drenou partes substanciais do lago em um esforço para converter seus ricos depósitos do Nilo em terras agrícolas. O projeto não era rentável: as colheitas não cresciam bem no solo salgado e o valor dos produtos resultantes era inferior ao valor de mercado dos peixes que a terra anteriormente produzia. Em 2001, o lago Manzala havia perdido cerca de 80% de sua antiga área através dos efeitos dos esforços de drenagem. Notas Referências Dinar, Ariel (1995). Restoring and protecting the world's lakes and reservoirs. [S.l.]: World Bank Publications. ISBN 0-8213-3321-6 Ibrahim, Barbara (2003). Egypt: an economic geography. [S.l.]: I.B.Tauris. ISBN 1-86064-548-8 Penn, James R. (2001). Rivers of the world. [S.l.]: ABC-CLIO. ISBN 1-57607-042-5 Zahran, M.A. (2008). The Vegetation of Egypt. [S.l.]: Springer. ISBN 1-4020-8755-1
Манзала

Манза́ла — крупное солёное озеро на северо-востоке Египта (самое крупное в Египте), к западу от Порт-Саида и к востоку от Думьята. Площадь около 1360 км². Водными ресурсами озера заведует городской совет города Эль-Манзала. Берега сильно изрезаны и заболочены. Связано каналами со Средиземным морем. На озере развито рыболовство. Озеро Манзала представляет огромный интерес для орнитологов. Здесь гнездится цапля, обыкновенная колпица, пеликан, фламинго и белый аист. К западу от озера находится группа газоконденсатных месторождений Западная Манзала. Примечания
Buḩayrat al Manzalah

Buḩayrat al Manzalah (engelska: Lake Manzala, arabiska: بحيرة المنزلة, بحيرة منزلة) är en sjö i Egypten. Den ligger i guvernementet Port Said, i den norra delen av landet, 160 km nordost om huvudstaden Kairo. Arean är 1,3 kvadratkilometer. Källor
Манзала (озеро)

Ма́нзала (повн.назва Бухайрат ель-Манзіла, араб. بحيرة المنزلة) — велике солоне озеро на північному сході Єгипту (найбільше в Єгипті), на захід від Порт-Саїд та на схід від Дум'ята, у дельті Нілу, за декілька км від стародавніх руїн Танісу. Це найбільше з північних дельтових озер Єгипту. На 2008, воно мало 47 км завдовжки і 30 км завширшки. Озеро має велику площу (1360 км²), але не глибоке (до 1,2 м). Під час будівництва Суецького каналу, трасу проходження каналу поглибили на відстані 29 миль. Його підмурівок є м'яка глина. До будівництва Суецького каналу, озера Манзала було відокремлено від Середземного моря на піщаною косою завширшки від до 250 м. За водні ресурси озера відповідає міська рада міста Манзала. Береги сильно порізані та заболочені. Озеро Манзала є найпівнічнішим з трьох природних озер, що перетинає Суецький канал, два інших — Тимсах і Велике Гірке озеро. На озері розвинуте рибальство. Озеро Манзала має величезний інтерес для орнітологів. Тут гніздяться чапля, косар, пелікан, фламінго та білий лелека. Див. також Таблиця:Озера Африки Примітки Література Африка: Энциклопедический словарь. В 2 т. Т. 2. / Гл. ред. А. Г. Громыко. Ред. коллегия: М. В. Васев, А. М. Васильев, Н. И. Гаврилов и др. — М. : Сов. энциклопедия, 1987. — 671 с. (с. 139) Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Манзала (озеро)
Acquario del Cairo

L'acquario del Cairo (ar:حديقة الأسماك - Hadiket al-Asmak, anche حديقة جباليا - Hadiket al Gabalaya, noto anche come Aquarium Grotto Garden) è ubicato nel distretto di Zamalek nella zona nord occidentale dell'isola di Gezira. Descrizione Il giardino dell'acquario a grotte fu costruito nel 1867 da Khedive Ismail, viceré di Egitto e Sudan. Unico per la sua particolarità architettonica, il giardino è formato da un svariato numero di grotte artificiali in argilla, decorate in modo tale da ricordare le branchie dei pesce. Le grotte sono sia sotterranee che sopraelevate, dando vita ad un giardino pieno di ponti, scale, cascate e piccoli ruscelli. Le grotte ospitavano diversi acquari con vari tipi di pesci del Nilo e di altri luoghi, sebbene il numero di pesci sia diminuito e alcune grotte siamo vuote, il giardino ospita ancora alcune specie rare. Oltre ai pesce, in esso si trovano alberi e fiori non comuni Note Voci correlate Il Cairo Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Acquario del Cairo Collegamenti esterni (EN) Aquarium Grotto Garden, Cairo, Egypt - El Zamalek Island, [1].
Senaat (Egypte)

De Senaat (Arabisch: مجلس الشيوخ, Majlis Al-sjoejoech) is het hogerhuis van het parlement van Egypte en bestaat uit 300 leden die worden gekozen voor een periode van vijf jaar. 10% van de senatoren dient vrouw te zijn. Voor Koptische christenen, die de grootste religieuze minderheid vormen in het land, zijn een voorgeschreven aantal zetels gereserveerd. 100 afgevaardigden worden gekozen middels het stelsel van evenredige vertegenwoordiging; 100 afgevaardigden worden gekozen middels het meerderheidsstelsel; 100 afgevaardigden worden door de president benoemd. Van 1923 tot 1956 kende Egypte ook een Senaat. Deze werd na de Revolutie van de Vrije Officieren (1952) aanvankelijk buitenwerking gesteld, maar in 1956 afgeschaft. Voortaan kende Egypte een eenkamerparlement. President Anwar al-Sadat stelde in 1980 echter weer een hogerhuis in, de Sjoera Raad (مجلس الشورى). De nieuwe grondwet van 2014 voorzag in een eenkamerparlement, maar een grondwettelijk referendum in 2019 riep een Senaat in het leven als hogerhuis naast het Huis van Afgevaardigden, het lagerhuis. De eerste verkiezingen voor de Senaat vonden plaats in 2020. De Partij voor de Toekomst van de Natie vormt met 149 zetels de grootste fractie in de Senaat. Voorzitter van de Senaat is Abdel-Wahab Abdel-Razeq. Zetelverdeling
Сенат Египта

Сенат Египта (Маджлис аш-шуюх, араб. مجلس الشيوخ‎) — верхняя палата двухпалатного парламента Египта, восстановленная по результатам конституционного референдума 2019 года через шесть лет после упразднения. Места распределены по результатам выборов в августе 2020 года. Нижней палатой является Палата представителей Египта. Порядок формирования В начале 2020 года был принят Закон о сенате. Сенат состоит из не менее 180 членов. Две трети членов избираются прямым тайным голосованием (по партийным спискам и в индивидуальном порядке), треть назначает президент. Женщинам выделяется не менее 10% от общего числа мест. Срок полномочий сената составляет пять лет. Выборы в сенат проводятся в течение 60 дней до окончания срока нижней палаты. В 2020 году были избраны и назначены 300 членов сената. 100 членов избраны в индивидуальном порядке в 27 округах (по числу мухафаз). Число сенаторов, представляющих мухафазу, зависит от её размера и населения. Мухафазу Каир представляют 10 сенаторов. 100 членов избраны по партийным спискам в четырёх округах, объединяющих мухафазы по географическому принципу. В северном и южном округах избраны по 35 сенаторов, в том числе по семь женщин, в восточном и западном — по 15 сенаторов, в том числе по три женщины. Сенатором может стать гражданин Египта старше 35 лет, с высшим образованием. Предыстория Поправкой к Конституции 1971 года в 1980 году была создана верхняя палата парламента — Консультативный совет Египта (Маджлис аш-Шура, араб. مجلس الشورى‎). Консультативный совет состоял из 264 членов, 176 из которых избраны прямым голосованием, а 88 назначены президентом на шестилетний срок. Членство менялось, половина совета обновлялась каждые три года. Совет выполнял исключительно совещательные функции. 2 июня 2013 года Высший конституционный суд Египта признал создание Консультативного совета неконституционным. Консультативный совет распущен 5 июля 2013 года. Верхняя палата была упразднена по результатам конституционного референдума в январе 2014 года. История По результатам конституционного референдума в апреле 2019 года верхняя палата парламента была воссоздана под новым названием. При этом верхняя палата сохранила прежние функции — это консультативный, совещательный орган. Решения Сената носят рекомендательный характер. Выборы в Сенат прошли в августе 2020 года при умеренной активности избирателей. По итогам выборов депутаты от пропрезидентской партии «Будущее нации» («Мустакбаль ватан») заняли 149 из 300 мест. Примечания
QV44

La QV44 és una de les diverses tombes situades a la Vall de les Reines d'Egipte. Va ser construïda durant la dinastia XX per a Khaemuaset, un dels fills de Ramsès III. Els relleus pintats a la tomba il·lustren el seu viatge ritual i simbòlic al Més enllà mentre coneix els principals déus d'aquesta regió i els genis que guarden les portes del regne d'Osiris. La QV44 és una de les diverses tombes construïdes per als fills de Ramsès III. Altres tombes bastides per a aquesta fi a la Vall de les Reines són la QV55 (per a Amun-her-khepeixef), la QV53 (per a Ramesses), la QV43 (per a Seth-her-khopsef) i la QV42 (per a Pareheruenemef). Els prínceps s'identifiquen amb els Quatre fills d'Horus i tots són fills reals del Rei. Les decoracions d'aquestes tombes se centren més en el rei que en els seus fills. La tomba, ben conservada, va ser descoberta el 1903 per Francesco Ballerini, el principal col·laborador de l'egiptòleg italià Ernesto Schiaparelli, i va ser excavada per ell i els seus col·laboradors italians durant els anys 1903 i 1904. Descripció La tomba consta d'un passadís, dues habitacions laterals, un segon passadís i una sala interior. La primera part del passadís està decorada amb escenes que mostren al rei Ramsés III davant una varietat de déus i deesses, com ara Ptah, Thot, Anubis, Ra, Geb, entre d'altres.Les cambres laterals inclouen escenes dels Fills d'Horus i de les deesses Isis, Neftis, Neith i Serket. El segon passadís inclou una escena que mostra Khaemuaset com a un sacerdot Iunmutef. Altres escenes representen el Llibre de les Portes. La sala interior està decorada amb escenes que mostren el rei davant de diversos déus i deesses. Les troballes inclouen part d'una tapa de sarcòfag i restes de vasos canopis. La tomba va ser reutilitzada diverses vegades a l'antiguitat, de fet contenia fins a noranta mòmies, moltes sense embenats, d'altres encara al sarcòfag. Referències Bibliografia Abitz, Friedrich «Ramses III. in den Gräbern seiner Söhne». Orbis Biblicus et Orientalis, vol. 76, 1990. Malek, Jaromir; Moss, Rosalind L. B.; Porter, Bertha. Topographical Bibliography of Ancient Egyptian Hieroglyphic Texts, Statues, Reliefs and Paintings (en anglès). vol. 2ː The Theban Necropolis. Griffith Institute, 1974. ISBN 978-0900416101. Siliotti, Alberto. Guide to the Valley of the Kings (en anlès). Barnes and Noble, 1997. ISBN 88-8095-496-2.
QV44

QV44 is one of several tombs located in the Valley of the Queens intended for the use of Ramesses III's sons. The painted reliefs decorating Khaemwaset E's tomb illustrate his ritual and symbolic journey in the Afterlife as he meets the main gods of that region as well as the genies who guard the gates of the kingdom of Osiris. QV44 is one of several tombs constructed for the sons of Ramesses III. Others are QV55 (Amun-her-khepeshef), QV53 (Ramesses), QV43 (Seth-her-khopsef, and QV42 (Pareherwenemef). Abitz argues that the princes are identified with the Four sons of Horus and are all real sons of the King. The decorations in these tombs focus more on the King than on his sons. Discovery The tomb was discovered on February 15, 1903, during the first excavation campaign of the "Italian Archaeological Mission" led by Ernesto Schiaparelli between January and March. The find, together with that of the tomb (QV43) of Sethherkhepshef, another son of Ramesses III, was the most significant result of the first mission. The discovery was made by Francesco Ballerini, Schiaparelli's main collaborator. In a letter dated February 17, 1903, Ballerini described the event, recounting how the workers found the initial section of a long, descending corridor, very wide and therefore most likely belonging to a tomb of considerable importance, and how Schiaparelli and Howard Carter, then Superintendent of Antiquities of Upper Egypt, were notified, and they arrived immediately upon hearing the news. The archaeologists, after clearing the doorjamb of a door, entered through an opening, crawling on the ground. The tomb was found open and ransacked. After partially clearing the entrance, they entered a large room completely clogged with sarcophagi and mummies placed haphazardly. Schiaparelli and Ballerini thoroughly examined the tomb, which was entirely carved into the mountain. The corridor was 3 meters long, the central gallery had side rooms, and the entire space was cluttered with sarcophagi, many of them shattered, with mummies violated, probably by hyenas, others with cracked faces. Inside, over forty wooden sarcophagi from a later period (25th-26th Dynasty) were found, as the tomb had been reused several times. Description The tomb consist of a corridor, two side rooms, a second corridor and an inner room. The first part of the corridor is decorated with scenes showing King Ramesses III before a variety of gods and goddesses, including Ptah, Thoth, Anubis, Ra-Harakhty, Geb and more. The side chambers include scenes of the Sons of Horus and the goddesses Isis, Nephthys, Neith and Serket. The second corridor includes a scene showing Khaemwaset as an Iunmutef priest. Other scenes depict the Book of Gates. The inner room is decorated with scenes showing the King before several gods and goddesses. Finds include part of a sarcophagus lid and remains of Canopic jars. References External links Theban Mapping Project Archived 2023-03-29 at the Wayback Machine – Plan of the tomb and other details. Tomb of Khaemwaset Plan and description of tomb
Saffron Palace

The Saffron Palace (Arabic: قصر الزعفران) is located in the Egyptian capital of Cairo, near Abbassia at Khalifa Maʽmon Road. Now it is inside the main campus of Ain Shams University. History The Saffron Palace was an Egyptian royal palace. Farouk of Egypt is said to have been born in it. The three-storey palace, designed by the French-educated Egyptian architect Moghri bey Saad, was built during the reign of Isma'il Pasha. It received its name from the saffron plantations which then existed around the palace. The Egyptian University's administrative offices were housed in the palace when it was founded in 1925. Important visitors were also hosted by the ministry of foreign affairs at the palace. The Anglo-Egyptian treaty of 1936 was signed in the palace and, in March of 1945, the Arab League was founded there. In 1952, the palace became the administrative headquarters of Ain Shams University, which remains to the present day. See also List of palaces in Egypt References External links Media related to Zaafaranah Palace at Wikimedia Commons The History of Zaafarama palace arabicnews.com 5/6/2005