NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
St. Paul's Church, Copenhagen

St. Paul's Church (Danish: Sankt Pauls Kirke) is a Lutheran church in central Copenhagen, Denmark, also colloquially known as Nyboder's Church due to its location in the middle of the Nyboder area. It was designed by Johannes Emil Gnudtzmann and constructed from 1872 to 1877. History The church is part of a wave of church constructions which took place in Copenhagen in the 1870s to provide capacity for the city's growing population. Unlike the other new churches – St. Stephen's and St. James' in Østerbro and St. Mathew's in Vesterbro – St. Paul's was not built in one of the emerging districts outside the city's old fortifications which had just been decommissioned. Johannes Emil Gnudtzmann was charged with the design of the new church. It was his first independent work as an architect. The building was constructed by master mason Vilhelm Køhler (1839-1802). The church was inaugurated on 15 February 1877. Architecture The church is built in red brick and the masonry is decorated with blinds, arches, columns and pinnacles on all corners. Interior The church's first altarpiece was a painting by Hendrick Krock entitled The Eucharist (Danish: Nadveren). In 1887 it was replaced by a gilded crucifix created by the sculptor Jens Adolf Jerichau, a donation from pastor Christian Møller. Organs The church has two organs. The main organ has 42 voices and 3126 pipes, three manuals and pedal. Originally built by the organ builder Daniel Köhne in 1878 with 20 voices, and rebuilt and enlarged by I. Starup & Søn in 1926 and 1938 respectively. The choir organ is built by the Dutch organ builder Henk Klop in 2000. Frederik Magle is organist since 2017. St. Paul's Square The space surrounding the church is called Sankt Pauls Plads (St. Paul's Square). On the southeast side of the church (even numbers) are some of the so'called Grey Tows of the Nyboder development. They were designed by Olaf Schmidth and are younger than the more well-known terraces of the neighbourhood. On the other side of the church street (even numbers) are a row of apartment buildings from the 1870s. To the rear of the church is the former Gernersgade Barracks, now Bygningskulturens Hus. Two of Nyboder's Yellow Rows flank Adelgade in front of the church. See also Architecture of Denmark References External links Official website
Église Saint-Paul de Copenhague

L’église Saint-Paul de Copenhague (en danois: Sankt Pauls kirke) est un temple paroissial luthérien qui se trouve dans le quartier de Nyboder au centre-ville de Copenhague au Danemark. L'église a été construite de 1872 à 1877 sur un terrain donné par l'État. L'architecte en est J.E. Gnudtzmann ; la décoration en est réalisée par Johan N. Schrøder. Elle est construite en briques rouges et la maçonnerie est décorée de stores, d'arcs, de colonnes et de pinacles à tous les coins. L'orgue date de 1878. C'est l'œuvre du facteur d'orgue Daniel Köhne. Il a été remodelé et agrandi en 1926-1938 par la maison I. Starup & Søn. Il comprend quarante-deux registres. Liens externes Le site officiel de l'église Saint-Paul (en danois) Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail de l’architecture chrétienne Portail du protestantisme Portail de Copenhague
Sint-Pauluskerk (Kopenhagen)

De Sint-Pauluskerk (Deens: Sankt Pauls Kirke) is een lutherse kerk in het centrum van Kopenhagen. In de volksmond staat de kerk ook bekend onder de naam Nyboder's Kerk dankzij de locatie in het centrum van de oude woonwijk Nyboder. De kerk werd ontworpen door Johannes Emil Gnudtzmann en gebouwd in de periode 1872-1877. Geschiedenis De kerk is een van de vele nieuwe kerken die in de jaren 1870 in Kopenhagen werden gebouwd voor de groeiende bevolking van de stad. Anders dan de andere nieuwe kerken werd de Pauluskerk niet in de nieuwbouwgebieden buiten de oude vestiging van Kopenhagen gebouwd, die net waren ontmanteld. De architect Johannes Emil Gnudtzmann werd gevraagd het ontwerp voor de kerk te leveren, hetgeen zijn eerste zelfstandige opdracht werd. Op 15 februari 1877 werd de Pauluskerk geopend. Architectuur Het kerkgebouw werd van rode baksteen gebouwd en het metselwerk versierd met blindnissen, bogen, zuilen en pinakels op alle hoeken. Interieur Het eerste altaarschilderij betrof een werk van Hendrick Krock en had als titel De Eucharistie. In 1887 werd het vervangen door een verguld kruisbeeld van de beeldhouwer Jens Adolf Jericha, dat werd geschonken door de predikant Christian Møller. Afbeeldingen Externe link (da) Website Sint-Pauluskerk, Kopenhagen
Sankt Bodils Kirke

Sankt Bodils Kirke er en romansk kirke 3 km vest for Nexø på Bornholm. Der er en meget spredt bebyggelse omkring kirken. Det er ikke pigenavnet Bodil der optræder her; kirken er oprindeligt viet til Sankt Budolf, visse steder stavet Bothulf. Kirken og området staves Bodilsker, men udtales omtrentlig som Bolsker på bornholmsk. Endelsen -ker betyder kirke. I ældre tekster ses, ligesom ved mange andre bornholmske stednavne, yderligere endelsen -sen, som står for sogn. Bodils kirkes sogn bliver dermed Bodilskersen, og igen med udtalen Bolskersen. Billedgalleri Runesten i våbenhuset Referencer Eksterne kilder og henvisninger Sankt Bodil Kirke Arkiveret 14. september 2011 hos Wayback Machine hos nordenskirker.dk Sankt Bodil Kirke hos KortTilKirken.dk Sankt Bodil Kirke hos danmarkskirker.natmus.dk (Danmarks Kirker, Nationalmuseet)
St. Bodil's Church

St. Bodil's Church (Danish: Sankt Bodils Kirke) is a parish church dating from the 13th century located in Denmark, 4 km west of Nexø on the Danish island of Bornholm. History Built around 1200, the church was dedicated to the English saint Botulf but by 1530 it had mistakenly become known by the woman's name "Bodil" although there has never been a Saint Bodil. As a result, the parish is called Bodilsker (Bodil's Church in Bornholm dialect). The church first belonged to the Archbishopric of Lund, then came under the Danish crown at the time of the Reformation. In the 19th century, it became fully independent. In 1903, as congregations grew, the church was threatened with demolition and reconstruction along the lines of Østermarie Church. Thanks to pressure from the National Museum to preserve it in the interests of national heritage action was delayed. The problem of capacity was solved in 1911 by adding a large transept. The church tower was renovated c. 1913 by the architect Mathias Bidstrup. Architecture The church consists of an apse, chancel and nave from the Romanesque period, slightly more recent west tower and a Late-Gothic porch for the south door. Foundations unearthed beside the tower indicate that it had originally been planned as a larger addition. There are two rounded arches giving access from the nave to the base of the tower. The large north transept was added in 1911. Although some local sandstone and fieldstone has been used, the predominant building material is limestone which in particular has been used for the door and window frames. The apse ceiling consists of a half-dome vault. There were only three windows in the original building, one in the apse which was restored in 1874 and one on each side of the nave. New windows have since been added. Both the Romanesque portals have been almost fully preserved. The stonework on the south door is particularly well executed. The bell tower, first documented in 1624, is topped by a half-timbered section and originally served as an entrance portal. The main structure dates from around 1600. Minor repairs were carried out in the 18th century. Inventory and fittings Close to the entrance, the former Romanesque font, made of Gotland limestone, is similar to those in Ny Kirke and Vestermarie Church but better proportioned. The new granite font stands to the left of the chancel arch. Above the old font is part of the former Renaissance altarpiece, a painting of Christ on the road to Emmaus by Jørgen Roed. The two candlesticks on the main altar date from the mid 16th century. The carved oak pulpit from c. 1600 has four panels depicting the evangelists and their symbols. Local legend On one of the bell tower walls, a round stone known as the Devil's Hat (Fandens hat) can be seen. The local legend tells of how a priest was followed by the devil as he returned home one night. He reached the churchyard before he could be caught but the devil was so furious he hurled his hat at the priest. It did not hit him but instead was lodged in the wall of the bell tower where it can still be seen today. References
Iglesia de San Bodil

La Iglesia de San Bodil ( en danés: Sankt Bodil Kirke) es una iglesia parroquial que data del siglo XIII, situada a 4 km al oeste de Nexø en la isla danesa de Bornholm.​ Historia Construida alrededor del año 1200, la iglesia estaba dedicada al santo inglés Botulfo. La iglesia perteneció primero al Arzobispado de Lund, luego, con la Reforma, quedó bajo la corona danesa. En 1903, a medida que crecían las congregaciones, la iglesia fue propuesta para ser demolida y reconstruida en la línea de la Iglesia Østermarie. Gracias a la presión del Museo Nacional para preservarla en interés del patrimonio nacional, se retrasó la demolición. El problema de la capacidad se resolvió en 1911 agregando un gran crucero. La torre de la iglesia fue renovada hacia 1913 por el arquitecto Mathias Bidstrup.​ Arquitectura La iglesia se compone de un ábside, un coro y una nave del período románico, una torre al oeste más reciente y un pórtico gótico tardío en la puerta sur. Hay dos arcos redondeados que dan acceso desde la nave hasta la base de la torre.​ El gran crucero norte se añadió en 1911. Aunque se ha utilizado alguna piedra arenisca y piedra de los campo de las localidades cercanas, el material de construcción predominante es la piedra caliza, que se ha utilizado en particular para los marcos de puertas y ventanas. El techo del ábside consta de una bóveda de media cúpula. Solo había tres ventanas en el edificio original, una en el ábside que fue restaurada en 1874 y una a cada lado de la nave. Desde entonces se han añadido nuevas ventanas. Las das portadas románicas se han conservado casi en su totalidad. La cantería en la puerta sur está particularmente bien ejecutada.​ El campanario, documentado por primera vez en 1624, está coronado por una sección de entramado de madera y originalmente sirvió como portal de entrada. La estructura principal data de alrededor de 1600. Las reparaciones menores se llevaron a cabo en el siglo XVIII.​ Inventario y accesorios Cerca de la entrada, la antigua fuente románica, hecha de piedra caliza de Gotland, es similar a las de Ny Kirke y a la de la iglesia de Vestermarie, pero está mejor proporcionada. La nueva fuente de granito se encuentra a la izquierda del arco del coro. Encima de la antigua fuente se encuentra el antiguo retablo renacentista, una pintura de Cristo en el camino a Emaús de Jørgen Roed. Los dos candelabros del altar mayor datan de mediados del siglo XVI. El púlpito de roble tallado de hacia 1600 tiene cuatro paneles que representan a los evangelistas y sus símbolos.​ Leyenda local En una de las paredes del campanario, se puede ver una piedra redonda conocida como el Sombrero del Diablo ( sombrero de Fandens ). La leyenda local cuenta cómo un sacerdote fue seguido por el diablo cuando regresaba a su casa una noche. Llegó al cementerio antes de que lo atrapara, pero el diablo estaba tan furioso que arrojó su sombrero al sacerdote. No lo golpeó, sino que se alojó en la pared del campanario, donde hoy aún se puede ver.​ Referencias
Bodilkerk

De Bodilkerk (Deens: Bodil Kirke) is een kerkgebouw in Bodilsker op het Deense eiland Bornholm. De kerk ligt 3,5 km ten westen van Nexø halverwege de weg naar Aakirkeby. Geschiedenis De kerk werd rond 1200 gebouwd en aan de Angelsaksische heilige Sint-Botulf gewijd. In 1530 werd de naam van de kerk per abuis veranderd in de meisjesnaam Bodil. Een heilige met die naam heeft echter nooit bestaan. In 1903 dreigde afbraak van de Bodilkerk, zoals dat enkele jaren eerder gebeurde met de kerk van Østermarie. Het zielenaantal van de parochie was flink toegenomen en er was besloten tot nieuwbouw. Een verbouwing leek in verband met liturgische voorschriften niet haalbaar. Het Nationaal Museum oefende echter druk uit om de kerk als nationaal erfgoed te behouden. Het plaatsgebrek werd uiteindelijk in de jaren 1911-1912 opgelost door een groot dwarsschip aan te bouwen. Met de uitbouw werd de galerij gesloopt. De kerktoren werd in 1913 gerenoveerd door de Bornholmse architect Mathias Bidstrup. Toren en voorhal kregen toen een trapgevel. Architectuur De oorspronkelijke bouw bestaat uit het kerkschip, het koor en de apsis. De forse, uit metersdikke muren bestaande toren van vier verdiepingen hoog werd pas na de bouw van de kerk toegevoegd, maar nog in de romaanse periode. Bodemvondsten tonen aan dat de toren oorspronkelijk grotere afmetingen bezat en aangenomen wordt dat de toren voor de bevolking bij aanvallen een schuilplaats moest bieden. De voorhal voor de zuidelijke ingang is laatgotisch. In het oorspronkelijke bouwwerk waren slechts drie ramen, één in de apsis en één aan elke zijde van het kerkschip. Later werden er meer vensters toegevoegd. Beide romaanse portalen zijn geheel bewaard gebleven. De vrijstaande klokkentoren werd voor het eerst in 1624 gedocumenteerd en diende als toegangspoort. Het grootste deel van het deels uit vakwerk bestaande bouwwerk dateert uit circa 1600. Interieur In de voorhal van de kerk hangen herinneringstafels, waarop de aantallen pestslachtoffers in 1618 (251) en 1654 (186) staan vermeld. Vlak bij de ingang staat tussen de tweelingrondbogen het oude romaanse doopvont, gemaakt van kalksteen uit Gotland. Het doopvont is te vergelijken met dat van de Nieuwe Kerk in Nyker en de kerk van Vestermarie, maar dan van betere kwaliteit. Boven het oude doopvont hangt een voormalig altaarstuk uit 1856. Het schilderij van Jørgen Roed toont Christus op weg naar Emmaüs en werd met de verbouwing in de 20e eeuw uit de apsis gehaald, waar een dichtgemetseld oud romaans venster werd heropend. Het nieuwe granieten doopvont uit 1913 staat links van de koorboog. De twee kandelaren op het hoofdaltaar dateren uit het midden van de 16e eeuw. In de nissen naast het koor bevinden zich marmeren replica's van Bertel Thorvaldsen's Zegenende Christus en Michelangelo's Mozes uit 1930. De renaissance preekstoel van eikenhout uit 1598 bevat vier houtgesneden panelen van de evangelisten met hun symbolen. Bezienswaardig zijn ook een romaanse grafsteen en een runensteen met kruis, die zijn ingemetseld in de toren en het voorportaal. Zie ook Religie op Bornholm Externe link (da) Website van de Bodilkerk
Sankt Bodils kyrka

Sankt Bodils kyrka ligger i Bodilsker socken omkring fyra kilometer väster om Nexø på Bornholm i Danmark. Kyrkan byggdes omkring 1200 och helgades då åt Sankt Botulf. Namnet har senare av misstag blivit "Bodil", även om något helgon med det namnet inte är känt. Huvudsakligt byggnadsmaterial är kalksten, men också lokal sandsten och lokal fältsten har använts. Kyrkotornet renoverades omkring 1913 efter ritningar av Mathias Bidstrup. Bildgalleri Källor Sankt Bodil Kirke på www.nordenskirker.dk Sankt Bodil Kirke på danmarkskirker.natmus.dk
Sankt Knuds Kirke (Bornholm)

For alternative betydninger, se Sankt Knuds Kirke. (Se også artikler, som begynder med Sankt Knuds Kirke) Sankt Knuds Kirke ligger på Bornholm, lidt øst for landsbyen Knudsker, ca. 3 km øst for Rønne. En runesten med indskriften "Krist hjælpe hans sjæl" er indmuret over kirkens syddør. Eksterne kilder/henvisninger Sankt Knuds Kirke hos KortTilKirken.dk Sankt Knuds Kirke hos danmarkskirker.natmus.dk (Danmarks Kirker, Nationalmuseet)
Sankt Knuds Kirke (Bornholm)

Die evangelisch-lutherische Sankt Knuds Kirke ist eine romanische Kirche auf der dänischen Insel Bornholm. Sie liegt etwa 3 km östlich von Rønne auf einem Hügel mit Aussicht über Rønne und ist nach dem dänischen König Knut IV. dem Heiligen (* 1042, reg. 1080–1086) benannt, der 1101 heiliggesprochen wurde. Geschichte und Architektur Die Kirche ist die kleinste romanische Kirche auf Bornholm. Apsis, Chor und Schiff wurden in romanischer Waldemarszeit um 1150 erbaut, der Turm etwas später, aber noch zu romanischer Zeit. Der ursprüngliche Turm war ein schmaler Festungsturm und nicht zur Aufhängung von Glocken geeignet; vielleicht gab es einen hölzernen Glockenständer außerhalb der Kirche, von dem aber keine Spuren erhalten sind. 1878 wurde der Turm umgebaut, seitdem hängen darin zwei Glocken, eine von 1460 und eine von 1702. Das Schiff wurde zweimal erhöht, zuletzt 1906. Nord- und Südportal sind erhalten; die Vorhalle vor dem Südportal wurde später angebaut, enthält aber vielleicht romanische Mauerreste. Über dem Südportal ist ein Runenstein eingemauert. Das Nordportal ist heute zugemauert, mit einer Replik der erhaltenen Pforte davor, das Original hängt in der Kirche an der Wand. Die Kirche ist aus Feldsteinen erbaut, Sockel, Gebäudekanten und die Umrahmungen von Türen und Fenstern sind aus Kalkstein. Die Apsis ist mit Blei gedeckt, der Chor mit Ziegeln, Schiff und Vorhalle mit Schiefer und der Turm mit Eisenblech. Die Apsis hat ein Halbkugelgewölbe, der Chor ein Tonnengewölbe, das Schiff eine flache moderne Holzdecke. Der Chorbogen ist von zwei Seitenaltarnischen umgeben, die linke ist intakt, die rechte durch den Aufgang zur Kanzel durchbrochen. Die noch zu romanischer Zeit erbaute Westwand des Schiffs trägt die Ostmauer des heutigen Turms, sie öffnet sich mit einer flachen Arkade. Dahinter liegt die ursprüngliche Westwand des Schiffs mit zwei niedrigen Arkaden. Ausstattung Der Altar ist mittelalterlich. Der Altaraufsatz von 1596 im Stil der Renaissance hat zwei Felder mit Gemälden von 1762: links ist die Opferung Isaaks dargestellt, rechts die Kreuzigung Christi. Die Kanzel mit Schalldeckel und die Gemälde ihrer vier Felder wurden zusammen mit dem Altaraufsatz geschaffen. Die Felder zeigen die Evangelisten und ihre Symbole, von links nach rechts Matthäus mit dem Menschen, Markus mit dem Löwen, Lukas mit dem Stier und Johannes mit dem Adler. Die Felder sind von fünf naiv geschnitzten Hermen mit Körpern aus Früchten umgeben. Das romanische Taufbecken aus Granit stammt aus der Erbauungszeit der Kirche. Die Orgel wurde 1955 von der Firma Frobenius Orgelbyggeri in Kopenhagen erbaut. Weblinks Einzelnachweise
St. Canute's Church, Bornholm

St. Canute's Church (Danish: Sankt Knuds Kirke) is a Romanesque church located 3 kilometres (1.9 mi) northeast of Rønne on the Danish island of Bornholm. History The church is named after King Canute IV (1042–1086) who was canonized in 1101. The church was probably built between 1150 and 1200. The west tower and the southern porch were extended in 1878. The nave walls were heightened, probably first in 1631 and then in 1906 in connection with the renewal of the roof. St Canute's is the smallest of the Romanesque churches on Bornholm. Architecture Built in the Romanesque style, the church consists of a nave, chancel, apse and a tower. There were originally two entrances, one for women on the north side (now bricked up) and the one to the south which still exists. Various construction materials were used, mainly fieldstone, while the doors and windows were bordered with limestone. Originally the apse probably had only one window, the remains of which can be seen on the outer wall. The once small windows in the chancel have now been replaced by large modern windows. The impressive cornices were probably used to support a stone roof for the chancel. The original height of the upright nave appears to have been some 4.6 metres (15 ft) but it has now been heightened to 5.8 metres (19 ft). Furnishings The Romanesque granite font has been sculpted from two stones. The Renaissance altarpiece from 1596 contains pictures of Isaac's sacrifice and Christ's crucifixion. The original decoration from 1762 was restored in 1978. The pulpit, also from 1762, is decorated with the Four Evangelists surrounded by five caryatids depicting human-like figures made up of fruit and grapes. The Frobenius organ was installed in 1955. See also List of churches on Bornholm References
Sint-Knudkerk (Bornholm)

De Sint-Knudkerk (Deens: Sankt Knuds Kirke) is een romaans kerkgebouw in Knudsker, op circa 3 km ten noordoosten van de plaats Rønne op het Deense eiland Bornholm. Geschiedenis De kerk werd vernoemd naar de in 1109 heilige verklaarde koning Knud IV en vermoedelijk tussen 1150 en 1200 gebouwd. De datum van inwijding is verder onbekend. De voorhal is het enige deel van de kerk dat later werd gebouwd (waarschijnlijk in de late middeleeuwen). De toren werd gelijktijdig met de kerk gebouwd, niet als een klokkentoren maar als een weertoren. De ooit kleine ramen in het koor zijn tegenwoordig vervangen door grote moderne ramen. De muren van de kerk werden tot tweemaal toe verhoogd, voor het laatst in 1906. Oorspronkelijk had de kerk twee ingangen, een voor mannen in het zuiden en een voor vrouwen in het noorden. De ingang voor de vrouwen werd dichtgemetseld, maar is nog altijd herkenbaar. Interieur Het romaanse doopvont is waarschijnlijk even oud als de kerk. Het doopvont is samengesteld uit twee granieten stenen. Het renaissance retabel in de apsis uit 1596 bevat twee naast elkaar geplaatste schilderwerken. Het linker werk stelt Abraham voor die zijn zoon Isaak opoffert. Het andere deel betreft een voorstelling van de Kruisiging. Tijdens een restauratie in 1977-1978 werden er drie oude verflagen verwijderd, zodat het retabel tegenwoordig de kleuren van 1762 heeft. De preekstoel werd eveneens in de jaren 1977-1978 gerestaureerd. In de vier velden van de kanselkuip worden onder rondbogen de vier evangelisten uitgebeeld. Tussen de evangelisten bevinden zich vijf fantasiewezens met mensenhoofden en lichamen van fruit en druiven (mogelijk een toespeling op de tekst wie in Mij blijft, en Ik in hem, die draagt veel vrucht. Op de bovenrand van de kuip staat in het Latijn de inscripitie Zoekt de Here, terwijl Hij te vinden is; roept Hem aan, terwijl Hij nabij is. De kleuren van de kansel dateren eveneens uit 1762. Het orgel werd in 1955 door de Deense orgelbouwfirma Frobenius Orgelbyggeri gebouwd. In de toren hangen twee klokken, de kleinste is uit 1460 en de grote uit 1702. Zie ook Religie op Bornholm Externe link Website van de Kundkerk