NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Vor Frue Kirke (Aarhus)

For alternative betydninger, se Vor Frue Kirke. (Se også artikler, som begynder med Vor Frue Kirke) Vor Frue Kirke er Aarhus Midtbys anden middelalderkirke ved siden af den (næsten) jævnaldrende Aarhus Domkirke. Den var sydfløjen i det tidligere kloster for dominikanerordenen, der menes stiftet omkring 1227. Inden da hed den Sankt Nicolai Kirke og fungerede som domkirke, til den nuværende domkirke ved Bispetorv blev taget i brug i 1200-tallet. Kryptkirken Kryptkirken ligger under koret i Vor Frue Kirke. Den er den ældste bevarede stenkirke i Norden. Kryptkirken er opført omkring 1060 efter at Harald Hårderåde under et angreb på byen havde brændt den gamle trækirke. Den var opført i frådsten, men blev begravet under en ombygning og blev først opdaget, udgravet og restaureret omkring 1955 og genindviet i 1957. Der holdes jævnligt gudstjenester i krypten. Se også Fredede bygninger i Aarhus Kommune Kilder danmarkshistorien.dk: Vor Frue Kirke og Kloster i Aarhus Arkiveret 9. maj 2016 hos Wayback Machine Aarhus Universitet Vor Frue Kirke hos KortTilKirken.dk Vor Frue Kirke hos danmarkskirker.natmus.dk (Danmarks Kirker, Nationalmuseet) Klosterkirken (tidl. Århus Hospitals kirkesal) hos danmarkskirker.natmus.dk (Danmarks Kirker, Nationalmuseet) Referencer Eksterne henvisninger Om kryptkirken (Vor Frue Kirkes webside)
Vor Frue Kirke (Aarhus)

Die Vor Frue Kirke (dt. Kirche unserer (lieben) Frau) ist die Hauptkirche der evangelisch-lutherischen Gemeinde Vor Frue sogn in der dänischen Stadt Aarhus. Baugeschichte Mitte des 13. Jahrhunderts ließen sich Dominikaner in Aarhus nieder. Sie übernahmen die ehemalige Domkirche Skt. Nicolai und bauten sie zu einem Kloster aus. Die heutige Nordwand des Kirchenschiffes ist der älteste Teil des Gebäudes. Sie wurde aus Travertin des Vorgängerbaus errichtet. Um 1250 wurde der Chor in romanischem Stil erweitert, das Kirchenschiff entstand um 1350 in gotischem Stil, das Seitenschiff um 1450 und der Turm um 1500. Mit der Reformation fiel das Kloster an die Krone. Die Kirche wurde zu einer evangelischen Pfarrkirche, die Klostergebäude wurden auf Weisung König Christians III. als Kranken- und Armenhaus genutzt. Diese Nutzung dauerte bis in die 1930er Jahre an. In den 1950er Jahren erfolgte eine umfassende Restaurierung. Dabei stieß man auf die in Vergessenheit geratene Krypta aus der Zeit um 1060. Krypta Unter dem Chor der heutigen Kirche liegt die vollständig erhaltene Krypta des steinernen Vorgängerbaus. Sie enthält das älteste Kirchengewölbe Nordeuropas und bildet den ältesten Raum der Stadt. Vermutlich entstand die Krypta, als der aus Holz errichtete Dom bei einem Angriff des norwegischen Königs Harald Hardrade niedergebrannt wurde. Die Krypta besteht aus Travertin und Feldstein. Zu einem unbekannten Zeitpunkt wurde der Zugang zugemauert. Die alte Unterkirche geriet völlig in Vergessenheit und wurde erst 1955 im Rahmen einer Restaurierung der Kirche wiederentdeckt. Zwei Jahre später wurde der dreischiffige gewölbte Raum erneut geweiht und wird seither regelmäßig für besondere Gottesdienste genutzt. Das romanische Kruzifix über dem Altar ist eine Kopie. Das Original befindet sich im Nationalmuseum Kopenhagen und stammt aus der Nachbargemeinde Gammel Åby. Weblinks Homepage der Kirchengemeinde Nationalmuseet: Danmarks Kirker: Vor Frue Kirke, Århus Købstad → PDF Vor Frue Kirke
Chiesa di Nostra Signora (Aarhus)

La chiesa di Nostra Signora (in danese Vor Frue Kirke) è una chiesa del centro di Aarhus, in Danimarca. Già parte di un convento domenicano, è stata cattedrale, col nome di San Nicola fino al completamento dell'attuale cattedrale di San Clemente. La cripta situata sotto la cappella della Madonna è considerata tra gli edifici religiosi più antichi della Scandinavia ancora in uso, con elementi risalenti al 1060. Storia La chiesa era originariamente conosciuta come chiesa di San Nicola, ma fu ampliata con la costruzione di un priorato domenicano nel 1240, il Vor Frue Kloster (Priorato di Nostra Signora), di cui l'attuale chiesa costituiva l'ala meridionale. Dopo la Riforma in Danimarca, il nome fu cambiato in Chiesa di Nostra Signora e il re Cristiano III decretò che gli edifici circostanti, precedentemente un priorato dei domenicani, dovessero funzionare come ospedale per i malati e i poveri. In seguito la chiesa ottenne i privilegi di congregazione che la resero ufficialmente un centro per le attività clericali della zona. Tra il 1250 e il 1500 la chiesa fu fortemente ampliata con l'aggiunta, tra l'altro, della grande torre. Negli anni Cinquanta, durante i lavori di ristrutturazione, è stata riscoperta una cripta-chiesa sotto la chiesa. La chiesa cripta risale al 1060 circa. Nel 2000 la chiesa è stata nuovamente ristrutturata. La chiesa cripta La chiesa della cripta è la più antica chiesa in pietra esistente in Scandinavia. Costruita nel 1060 dopo che la vecchia chiesa di legno era stata bruciata durante un assalto alla città, la chiesa si trova sotto l'edificio principale della Chiesa di Nostra Signora. Dopo la sua scoperta negli anni '50, è stata restaurata e riaperta il 10 novembre 1957 e oggi viene utilizzata per la messa una volta alla settimana. Durante il restauro, effettuato dal Museo Nazionale Danese, sono state rinvenute due tombe - una di un bambino e una di un adulto - e 23 monete del XIV secolo. Cinque di queste monete provenivano da Lubecca e le altre da Amburgo. La chiesa della cripta fu inizialmente costruita come tentativo di indebolire Adalberto, arcivescovo di Amburgo-Brema, che aveva una notevole influenza sulle questioni clericali danesi, come capo della chiesa danese. Svend Estridsen (1047-1074) divise la Danimarca in 8 vescovati e nel 1060 Christian divenne il primo vescovo di Aarhus. Nello stesso anno fu costruita la chiesa della cripta. Intorno al 1080 fu costruita una nuova e più grande chiesa, intitolata a San Nicola, come numerose altre chiese danesi dell'epoca. Nel 1180 fu menzionata come prima cattedrale di Aarhus, ma fu demolita con l'arrivo dei domenicani. Non ci sono informazioni storiche sulla chiesa cripta dei secoli successivi. A un certo punto le stanze furono murate e utilizzate come deposito, fino a quando la chiesa stessa fu dimenticata. Note Voci correlate Cattedrali in Danimarca Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa di Nostra Signora Collegamenti esterni Sito ufficiale, su aarhusvorfrue.dk.
Onze-Lieve-Vrouwekerk (Århus)

De Onze-Lieve-Vrouwekerk (Deens: Vor Frue Kirke) is een van de grootste kerken in Aarhus, Denemarken. De kerk ligt in het centrum van de stad en bevindt zich dicht bij de domkerk van Aarhus. Geschiedenis Oorspronkelijk stond de kerk bekend onder de naam Sint-Nicolaaskerk. Het kerkgebouw werd vervangen door een nieuwe kerk toen de Dominicanen er in 1240 een priorij vestigen. Van deze priorij vormde de huidige kerk de zuidelijke vleugel. Na de reformatie werd de naam gewijzigd in de Kerk van Onze-Lieve-Vrouw. Koning Christiaan III bepaalde dat in de voormalige kloostergebouwen een hospitaal voor zieken en armen werd gevestigd. De kerk werd een parochiekerk. Aan de kerk werden privileges verbonden met als gevolg dat het kerkgebouw zich ontwikkelde tot een centrum van geestelijke activiteiten. Tussen 1250 en 1500 werd de kerk aanmerkelijk vergroot door o.a. de toevoeging van een grote toren. In de jaren 1950 werd tijdens een renovatie onder het koor van de kerk een crypte ontdekt. Deze crypte werd rond 1060 gebouwd en is waarschijnlijk het oudste stenen kerkgebouw van Scandinavië. Interieur Het altaar dateert uit 1530 en werd vermoedelijk vervaardigd in de werkplaats van Claus Berg. Het centrale deel toont een figurenrijke voorstelling van de Kruisiging. De zijvleugels worden gevuld met de beelden van de twaalf apostelen en vier kerkhistorische figuren. In gesloten stand worden panelen met Bijbelse thema's getoond. De preekstoel is uit 1598. De zes velden van de kuip worden versierd met de vier evangelisten en de scènes van de Kruisiging en de Opstanding. Het gietijzeren doopvont stamt uit het begin van de zestiende eeuw. De muurschilderingen in de kerk betreffen de wapens van adellijke families, die giften aan de kerk en het klooster hebben gegeven. Er is ook het wapen met de drie leeuwen van koning Waldemar IV. Het orgel bezit 50 registers en werd in 1991 herbouwd door de Deense orgelbouwer Marcussen & Søn. Crypte De crypte onder het koor ontstond vermoedelijk kort na 1060, toen de houten domkerk tijdens een aanval van de Noorse koning Harald III werd platgebrand. Op een onbekend moment werd de toegang van de crypte, waarover inmiddels een kerkschip en koor was gebouwd, gesloten. De oude kerkzaal onder de kerk raakte vervolgens in de vergetelheid en werd pas in 1955 herontdekt. Twee jaar later werd de gewelfde ruimte weer ingewijd en sindsdien worden er regelmatig bijzondere kerkdiensten gevierd. Het romaanse kruisbeeld boven het altaar is een kopie van het kruisbeeld uit de kerk Gammel Åby, het origineel bevindt zich in het Nationaal Museum te Kopenhagen. Kloosterkerk De reguliere kerkdiensten worden gevierd in de Kloosterkerk (Klosterkirken), die zich achter de oorspronkelijke kloosteringang bevindt. De kapittelzaal werd in 1888 voor het eerst tot kerk voor de bewoners van het klooster bestemd, toen het klooster nog een hospitaal en onderkomen voor ouderen was. De gewelven worden gedragen door enkele slanke zuilen met fraaie kapitelen. De fresco's in de kloosterkerk zijn van 1517 en werden in 1927 blootgelegd en in 1954 gerestaureerd. Externe link (da) Website Onze-Lieve-Vrouwekerk, Aarhus
Marijina cerkev, Aarhus

Marijina cerkev, tudi cerkev Naše Gospe (dansko Vor Frue Kirke) je ena večjih cerkvenih stavb v mestu Aarhus na Danskem. Stoji v središču mesta nedaleč od Aarhuške stolnice (Århus Domkirke). Cerkev in pripadajoče strukture so bile zgrajene v več fazah v srednjem veku, od poznih 1200 do 1500 n. št.. Prvotna cerkev na tem mestu je bila dokončana že leta 1060 našega štetja, vendar je danes ohranjena samo kamnita kripta kot dokaz njenega obstoja. Zgodovina Cerkev je bila prvotno znana kot cerkev sv. Nikolaja, vendar je bila razširjena z izgradnjo dominikanskega samostana leta 1240, Vor Frue Kloster, katerega južno krilo je sedanja cerkev. Po reformaciji na Danskem so ime spremenili v Cerkev Naše Gospe in kralj Kristijan III. Danski je odredil, da morajo okoliške stavbe, ki so bile prej priorat dominikancev, delovati kot bolnišnica za bolne in revne. Cerkev je pozneje dobila kongregacijske privilegije, zaradi česar je uradno postala središče klerikalnih dejavnosti na svojem območju. Med letoma 1250 in 1500 so cerkev močno razširili, med drugim so ji dodali velik stolp. V 1950-ih so med prenovo pod cerkvijo ponovno odkrili kripto. Cerkev v kripti datira približno v leto 1060 našega štetja. Leta 2000 je bila cerkev ponovno obnovljena. Kriptna cerkev Cerkev v kripti je najstarejša ohranjena kamnita cerkev v Skandinaviji. Cerkev, zgrajena leta 1060, potem ko je bila stara lesena cerkev požgana v napadu na mesto, je pod glavno stavbo cerkve Naše Gospe. Po odkritju v 1950-ih je bila obnovljena in ponovno odprta 10. novembra 1957 in se zdaj uporablja za mašo enkrat na teden. Med restavriranjem, ki ga je izvedel Danski narodni muzej, so našli dva groba - enega otroka in enega odraslega - in 23 kovancev iz 14. stoletja. Pet od teh kovancev je bilo iz Lübecka, ostali pa iz Hamburga. Cerkev v kripti je bila sprva zgrajena kot poskus oslabitve Adalberta, nadškofa Hamburg-Bremna, ki je imel velik vpliv na danske klerikalne zadeve, kot vodja Danske cerkve. Svend Estridsen (1047–1074) je Dansko razdelil na 8 škofij in leta 1060 je Kristijan postal prvi škof v Aarhusu. Istega leta je bila zgrajena cerkev v kripti. Okoli leta 1080 je bila tu zgrajena nova in večja cerkev, poimenovana po svetem Nikolaju, tako kot številne druge danske cerkve tistega časa. Leta 1180 je bila omenjena kot prva stolnica v Aarhusu, a so jo porušili, ko so v mesto prišli dominikanci. O kriptni cerkvi iz naslednjih stoletij ni zgodovinskih podatkov. V nekem trenutku so bili prostori obzidani in uporabljeni kot shramba, dokler ni bila pozabljena sama cerkev. Viri Zwergius, Ole, nd: Århus Vor Frue Kloster 1239-1541. ISBN 87-983814-0-7 »Church and Priory of Our Lady«. danmarkshistorien.dk. Aarhus University. 24. maj 2017. Pridobljeno 27. junija 2017. Zunanje povezave Church of Our Lady (dansko)
Abadía de Børglum

La abadía de Børglum​ (en danés: Børglum Kloster) fue una importante abadía premonstratense de la Dinamarca medieval, situada en la parroquia de Børglum, en la comuna de Hjørring, a unos cinco kilómetros al este de Løkken en el centro norte de Jutlandia (Región Nordjylland). Børglum fue originalmente una granja real (danés: gård) que se remonta hasta 1000, si no antes. En 1086 el rey Canuto IV huyó de su residencia en Børglum cuando los campesinos se rebelaron contra él. La abadía de Børglum fue la catedral de la diócesis católica de Børglum, que se disolvió cuando Dinamarca se convirtió oficialmente en luterana el 30 de octubre de 1536. Sus activos se entregaron a la corona y se convirtió en una propiedad real, una vez más. Véase también Monasterio Abadía Priorato Referencias
Sagnlandet Lejre

Sagnlandet Lejre (Historisk Arkæologisk Forsknings- og Formidlingscenter) er et forsknings- og formidlingscenter og turistattraktion med fortid og arkæologi som hovedtema. Ved dets skabelse i 1964 gik det under navnet Historisk-arkæologisk Forsøgscenter og var derfor i mange år kendt som Lejre Forsøgscenter. Sagnlandet ligger ca. 4 km nordvest for Lejre i Lejre Kommune 13 km vest for Roskilde. Det blev grundlagt af Hans Ole Hansen, som ville formidle viden om fortidens levevis gennem eksperimental arkæologisk forskning, levendegørelse og undervisning baseret på aktiv deltagelse, for herved at skabe forundring over fortiden hos det moderne menneske. Sagnlandet Lejre formidler Danmarks fortid fra jægerstenalderen til landbotiden. Da stedet åbnede, var det verdens første center for forsøg med forhistorisk og historisk teknologi, og det har inspireret andre centre verden over. Den 1. marts 2009 skiftede Lejre Forsøgscenter navn til Sagnlandet Lejre. Det besøges årligt af ca. 60.000 gæster. Sagnlandet Lejre er et af det statsstøttede videnspædagogiske aktivitetscentre. Områder og attraktioner I de arbejdende værksteder: væveværkstedet, pottemageriet og smedjen laves kopier af håndværk fra historisk og forhistorisk tid. Her fremstilles redskaberne, dragterne og husgeråd til brug i de rekonstruerede miljøer. Sagnlandet er præget af husdyr: dels racer som i størrelse og kropsbygning ligner jernalderens (nu uddøde) husdyrracer, dels 1800-tallets danske husdyrracer. Familier har mulighed for at bo i jernalderlandsbyen, i landbohusene og på stenalderbopladsen og for at indgå aktivt i formidlingen og levendegørelse af miljøet. Stenalder Sagnlandet rummer en rekonstrueret boplads kaldet Athra fra Ertebølletiden (5500 – 3900 f.Kr.) og rekonstruerede landbohuse fra 1800-tallet, Krikkebjerghusene. Jernalder I Sagnlandet findes desuden en jernalderlandsby kaldet Lethra, som består af fire rekonstruerede jernaldergårde fra perioden 200 f.Kr. – 200 e.Kr. Vikingetid Der findes også en boplads fra vikingetiden og hytter fra tidligere perioder af jægerstenalderen - i disse er der dog kun aktiviteter i kortere tid. Landbohusene I landbohusene formidles om 1800-tallets husmandssteder i to rekonstruerede huse; Hørhavehuset og Tystruphuset. Se også Middelaldercentret et forsøgscenter der beskæftiger sig med middelalderen Referencer Eksterne henvisninger Sagnlandet Lejres hjemmeside
Land der Legenden

Das Land der Legenden (dänisch Sagnlandet Lejre) ist ein 43 Hektar großes „Freilandlabor“ für experimentelle Archäologie westlich von Gammel Lejre bei Roskilde auf der Insel Seeland westlich von Kopenhagen, das im Jahr 1964 als Lejre Forsøgscenter von Hans-Ole Hansen gegründet wurde. Auf diesem Gelände, das einem Freilichtmuseum ähnlich ist, haben Wissenschaftler mehrere Dörfer oder Siedlungen aus verschiedenen Epochen der Geschichte rekonstruiert, um die damaligen Lebensumstände der Menschen erforschen zu können. Dazu gehören ein steinzeitlicher Lagerplatz, ein Dolmen, ein Dorf der Eisenzeit, eine Wikinger-Siedlung und ein Bauernhof des 19. Jahrhunderts. Die Rekonstruktionen beruhen auf wissenschaftlichen Erkenntnissen der Archäologie aus Grabungen, aber auch aus historisch überlieferten Quellen. Ursprünglich lebten und arbeiteten nur Wissenschaftler und Studenten in ihren Projektsituationen in Lejre. Sie simulierten die jeweiligen Lebensbedingungen der Menschen in den rekonstruierten Lebensräumen. Seit einigen Jahren gewinnt der pädagogische Aspekt eines Freilichtmuseums immer mehr an Bedeutung. Auf der Homepage wirbt man für stimmungsvolle und spannende Ausflugsziele für die ganze Familie, für Schulen, Vereine und Firmenausflüge. Die Besucher können die Akteure beobachten und bei längeren Aufenthalten selbst aktiv werden. Für Kinder werden beispielsweise Aktivitäten wie Korn mahlen, Brot backen oder Einbaumfahren angeboten. Bilder Siehe auch Gammel Lejre Weblinks Webseite des Sagnlandet Lejre. Abgerufen am 24. September 2009 (dänisch, englisch). Touristische Beschreibung des Land der legenden. Abgerufen am 1. Oktober 2009 (deutsch). Der Dolmennachbau + Video Bau einer Steinkiste
Sagnlandet Lejre

Sagnlandet Lejre or Lejre Land of Legends is an open-air archaeology museum on the island of Zealand in Denmark. It is situated 4 km northwest of the town of Lejre and 1 km west of Gammel Lejre, which was a major political centre in Iron Age Scandinavia. The museum was originally established as a research institute for experimental archaeology and was known as the Centre for Historical-Archaeological Research (Danish: Historisk-arkæologisk Forsøgscenter) until 2009. History Lejre Land of Legends was formerly known as Centre for Historical-Archaeological Research and Communication (Historisk-arkæologisk Forsøgscenter). It was founded in 1964 by ethnologist Hans-Ole Hansen to create new knowledge of the past through experiments. On March 1, 2009, Lejre Experiment Centre changed its name to Sagnlandet Lejre. The site comprises reconstructions of an Iron Age village and sacrificial bog (200 BC to 200 AD), a Viking market place (900 AD), a Stone Age campsite (5000 BC), an 18th-century farmstead and various grave monuments. The historical artisan workshops (pottery, weaver's workshop, smithy) work to reproduce pre-historical handicraft. Gardens, pastures and fields are the natural scenario of activities and reconstructions. Lejre researchers have re-created ancient crafts. Researchers have also explored in detail the ancient methods of food production. Activities for the public utilizes previous techniques, known from historical documents, archaeological evidence or experimental archaeology. Many archaeologists from all over the world come to Lejre to perform their experiments, dealing with a broad variety of subjects and artifacts. Lejre has also supported the experimental work of Errett Callahan (1937–2019) who was one of the world's most recognised flintknappers. Around 55,000 tourists and school children visit Lejre each year. Each summer many families spend a week of their holidays in the Iron Age village, the farm cottages and the Stone Age campsite. They dress in period clothing and take on the role of peopling the reconstructed areas, while trying to live using the techniques of the past. See also Middelaldercentret Experimental archaeology References External links Sagnlandet Lejre official website
Sagnlandet Lejre

Sagnlandet Lejre is een archeologisch openluchtmuseum in het Deense Lejre. Het museum werd in 1964 gesticht en stond tot 2009 bekend onder de naam Lejre Forsøgscenter. In het museum worden woningen uit de Steentijd, IJzertijd en Vikingen-tijd weergegeven. Blikvanger is de grootste nagebouwde vikinghal van Denemarken. Het museum ligt aan de toeristische vikingroute 'The Rise and Fall of the Vikings'. Externe link Officiële website
Centrum Doświadczalne w Lejre

Centrum Doświadczalne Lejre (duń. Sagnlandet Lejre) – centrum edukacji archeologicznej w Lejre; obejmuje 43 hektary powierzchni i położone jest w pobliżu Roskilde w Danii. Zostało założone w 1964 roku przez Hansa-Ole Hansena. Naukowcy zrekonstruowali tutaj wioskę z epoki żelaza (500 p.n.e. - 400 n.e.), wioskę wikingów (920 n.e.), obozowisko z epoki kamienia (6000 p.n.e.) i farmę z 1863 roku z towarzyszącymi jej warsztatami rzemieślniczymi, ogrodami, polami. Rekonstrukcje oparte są na świadectwach archeologicznych i dokumentach historycznych. Naukowcy i studenci mieszkają i pracują w Lejre, odtwarzając role pełnione przez ludzi, którzy żyli kiedyś w Lejre i podobnych miejscach. W ramach doświadczeń zbudowano (a następnie spalono) domostwa i stajnie, hodowano zwierzęta i rośliny uprawne, szyto ubrania, a także gotowano i jedzono pożywienie w ten sam sposób, co ludzie prehistoryczni i historyczni. Rocznie centrum odwiedzane jest przez około 55 000 turystów i dzieci w wieku szkolnym, przyjeżdżających tu na wycieczki. Przypisy Linki zewnętrzne Centrum Doświadczalne Lejre (ang.) Duńska strona poświęcona centrum (duń.) “Lejre,” w All Scandinavia (ang.)
Sagnlandet Lejre

Sagnlandet Lejre (tidigare: Arkæologisk Forsknings- og Formidlingscenter), som öppnade 1964 i Danmark under namnet Historisk-arkæologisk Forsøgscenter, är ett forsknings- och kunskapscentrum, så kallat arkeologiskt friluftsmuseum, med förhistoria och arkeologi som huvudteman. 2009 bytte anläggningen namn till Sagnlandet Lejre ("Sägenlandet Lejre"). Sagnlandet ligger i Lejre kommun 13 km väster om Roskilde. Det blev grundlagt av Hans Ole Hansen, som ville skapa och förmedla kunskap om forntidens levnadssätt genom experimentell arkeologisk forskning, levandegörande och undervisning som baserades på aktivt deltagande. Sagnlandet Lejre förmedlar kunskap om Danmarks forntid från jägarstenålder till yngre järnålder. När anläggningen öppnade var den världens första i sitt slag som aktivt arbetade med experimentell arkeologi och det har inspirerat liknande anläggningar runt om i världen. Det årliga besökarantalet är ca 60 000 personer.[källa behövs] I museets arbetande verkstäder, som arbetar med textilier, keramik och järnsmide, görs kopior av dåtida föremål som sedan används i de rekonstruerade bebyggelsemiljöerna. I Sagnlandet finns en järnåldersby, Lethra, som består av fyra rekonstruerade järnåldersgårdar från perioden 200 f.Kr. − 200 e.Kr. Sagnlandet rymmer också en rekonstruerad boplats kallad Athra från Ertebölletiden (5500 − 3900 f.Kr.) och rekonstruerade bondgårdshus från 1800-talet, Krikkebjerghusen. I Sagnlandet finns flera olika djur, dels raser som i storlek och kroppsbyggnad liknar järnålderns numera utdöda husdjursraser, dels 1800-talets gamla danska husdjursraser. Familjer har möjlighet att bo i järnåldersbyn, i 1800-talshusen och på stenåldersboplatsen, och därmed ingå aktivt i den levandegörande verksamheten. Källor Sagnlandet Lejres webbplats
Fyrkat

Fyrkat was een Vikingburcht in Denemarken vlak bij de stad Hobro, tussen Aarhus en Aalborg aan het eind van de Mariagerfjord. De burcht staat sinds 2023 op de Unesco-Werelderfgoedlijst als onderdeel van de inschrijving Ringwalburchten uit de Vikingtijd. De burcht is onderdeel van het vikingmuseum Vikingemuseet Fyrkat. In het jaar 980, tijdens het bewind van de Deense Vikingkoning Harald Blauwtand, werd Fyrkat vermeld. Denemarken kent vijf van dit type Vikingburchten met een ringwal rondom de nederzetting. De diameter van deze omwalling is 120 meter, met een breedte van 13 m. Binnen de ring stonden 16 langhuizen. In de directe omgeving van de ringwal staat nu een reconstructie van een Vikingboerderij, die bestaat uit negen gereconstrueerde huizen, die samen een grote boerderij vormen zoals die bekend zijn uit de tijd van Harald Blauwtand. Beide woonhuizen en workshops, met inbegrip van de smederij, zijn gebouwd van eikenhout met lemen muren en rieten daken. De archeologische vondsten die zijn gedaan in de buurt van de burcht en de graven zijn te zien in het Hobro-museum. Externe link (da) (en) (de) Vikingemuseet Fyrkat