NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Dom van Odense

De Dom van Odense of Sint-Knoetkerk (Deens: Odense Domkirke, Sankt Knuds Kirke) werd vernoemd naar Knoet de Heilige (Deens: Knud den Hellige), de Deense koning Knoet IV. De dom is een fraai voorbeeld van gotische baksteenarchitectuur. Het meest bezochte deel van de kerk is de crypte, waar de relieken van Knoet en zijn broer Benedictus zijn opgesteld. Geschiedenis Al voor het jaar 988 werd een bisdom met de naam Othinia (Odense) als suffragaan bisdom van Hamburg-Bremen opgericht. Het omvatte ook de zuidelijke Deense Oostzee-eilanden. In 1072 kwam het bisdom onder de jurisdictie van Roskilde, maar werd al snel daarna ingedeeld bij het aartsbisdom Lund. Koning Knoet werd op 10 juli 1086 met zijn gevolg van 17 man, waaronder zijn broer Benedictus, door opstandelingen gedood in de Sint-Albanuskerk, een houten kerk net ten oosten van de huidige domkerk. Bij het graf van de koning voor het hoogaltaar vonden volgens de overlevering vele wonderbaarlijke genezingen van blinden, doven en zieken plaats. Na de heiligverklaring van Knoet in 1101 werd de houten Albanuskerk vervangen door een kerk van kalksteen, die tussen 1300 en 1500 vergroot en verbouwd werd. De toren werd pas in 1586 voltooid. In de toren zijn vijf klokken uit 1300, 1597, 1677, 1767 en 1880 ondergebracht. Interieur Het pronkstuk van de kerk is een altaar uit 1521, een meesterwerk van Claus Berg, een houtsnijder uit Lübeck. Het altaar vertoont overeenkomsten met het eveneens door Berg gemaakte altaar in de Mariakerk van Wittstock en komt oorspronkelijk uit de in 1807 afgebroken Franciscanenkerk. De relieken van koning Knoet en diens broer Benedictus bevinden zich onder het altaar in de buurt van de crypte. In de kerk werd koningin Christina begraven. Een epitaaf ter herinnering aan de Deense diplomaat Christoph von Dohna, die eveneens in de kerk werd bijgezet, wordt toegeschreven aan Willem van den Blocke. Het grote orgel stamt uit 1752 en werd door Amdie Worm gebouwd. Bij de laatste restauratie in 1870 werd de crypte, die sinds de reformatie gesloten was, weer vrijgelegd. Afbeeldingen Externe link (da) Website van de Dom van Odense
Собор Святого Кнуда

Собор Святого Кнуда (дат. Sct. Knuds Kirke) — кафедральный собор евангелической лютеранской церкви в городе Оденсе, Королевство Дания; один из шедевров датской кирпичной готики. Усыпальница датского короля Кнуда IV Святого и его брата Бенедикта. Согласно преданию, в 1086 году в Оденсе, во время молитвы перед алтарём бенедиктинского монастыря святого Албана восставшими подданными были убиты датский король Кнуд IV, его брат Бенедикт и ещё 17 рыцарей. После убийства короля Кнуда на Данию обрушилось несколько неурожайных лет, вызвавших голод, что было воспринято датчанами как божья кара за святотатственное преступление в церкви. Почти сразу же стали известны случаи чудесных исцелений на могиле Кнуда IV. Это повлекло за собой его канонизацию уже в 1101 году. Деревянная церковь на холме Klosterbakken, на месте капища викингов, была воздвигнута в 1095 году специально для захоронения останков Кнуда IV. Детали её фундамента из травертина и сейчас можно увидеть в склепе собора. Старая церковь была построена в романском стиле с полукруглыми арками, поддерживающими плоский потолок. В 1247 году во время гражданской войны между королём Эриком IV и его братом Абелем небольшая деревянная церковь сгорела в огне пожара. В конце XIII века Гизико — епископ Оденсе с 1286 по 1300 годы — заложил на этом месте новый храм. Готическая церковь красного кирпича со стрельчатыми арками и высокими сводами строилась около двухсот лет и была освящена 30 апреля 1499 года. В 1513 году в соборе Святого Кнуда был похоронен датский король Иоганн. Останки его жены Кристины Саксонской, сына, короля Кристиана II с женой Изабеллой Австрийской, покоились в королевской часовне францисканского мужского монастыря, разрушенного в 1807 году. После этого тела членов королевской семьи были перезахоронены в соборе Святого Кнуда. Сюда же был передан из королевской часовни готический алтарь XVI века работы любекского мастера Клауса Берга, которому посчастливилось пережить годы Реформации. Этот резной позолоченный триптих с 300-ми фигурами святых и датских королей в настоящее время считается одним из национальных сокровищ Дании. Трёхнефный собор с двумя рядами колонн имеет в длину 52 метра и в ширину — 22 метра. Башня собора была завершена в 1586 году. На башне — пять колоколов, самый старый из которых датируется 1677 годом, а самый молодой — 1880 годом. Самым посещаемым местом собора остаётся крипта, где покоятся мощи Святого Кнуда. Ссылки Собор Святого Кнуда (англ.) Odense. W: Monika Witkowska, Joanna Hald, Marek Pernal, Jakub Sito, Barbara Sudnik-Wójcikowska: Första klass reseguider: Danmark. Wyd. 2. Stockholm: Streiffert Förlag AB, 2008, s. 174. ISBN 978-91-7886-471-3 (пол.)
Odense domkyrka

Odense domkyrka, på danska ofta kallad Sankt Knuds Kirke ("Sankt Knuts kyrka"), är en domkyrka i Odense, som är stiftskyrka i Fyns stift i den danska folkkyrkan. Dess torn är 63 meter högt och därmed är kyrkan en av Odenses högsta byggnader. Kyrkan är uppkallad efter Knut den helige, som mördades i den närliggande träkyrkan, Albanikyrkan. Knut är begraven sedan 1100 som ett helgon i Odense domkyrka. En äldre kyrka i Odense, Vor Frue Kirke, var domkyrka i Odense innan den nuvarande Sankt Knuds Kirke byggdes färdigt och invigdes 30 april 1499. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Odense domkyrka. Kyrkans hemsida
Château de Marselisborg

Le château de Marselisborg (Marselisborg Slot en danois) est un château danois, résidence d'été du roi Frederik X. Histoire Le roi Frederik III vendit en 1661 le domaine à Gabriel Marselis, un créditeur hollandais. Installé dans la région d'Aarhus, l'un des fils du marchand, Constantin Marselis, éleva le domaine qui devint une baronnie et le nomma Marselisborg (Château de Marselis). Le domaine changea ensuite plusieurs fois de propriétaire jusqu'en 1896, lorsqu'il fut acquis par la ville d'Aarhus. Le château fut construit entre 1899 et 1902 par Hack Kampmann et offert en cadeau de mariage au prince Christian et à la princesse Alexandrine, devenant la résidence d'été du roi. Le château fut cédé à la princesse Margrethe et au prince Henrik par le roi Frédéric IX en 1967. Il est depuis la résidence d'été de la reine, et est également occupé à Pâques et à Noël. Le parc Le château est entouré d'un parc à l'anglaise de 13 hectares avec des pelouses, des étangs, des collines plantées d'arbustes, une roseraie et un potager. Il abrite également des œuvres d'art. Le parc est ouvert au public quand la reine n'y réside pas. Lorsque le souverain est présent, le public peut observer la relève de la Garde Royale à midi. Références Marselisborg - Résidence princière au Jutland Musée d'Aarhus (en danois) Les reines - Aarhus Musée d'Aarhus (en danois) Château de Marselisborg site officiel de la Maison Royale de Danemark Portail des châteaux Portail du Danemark
Palazzo di Marselisborg

Il palazzo di Marselisborg (in danese Marselisborg Slot) è una residenza della famiglia reale danese situata ad Aarhus. Il palazzo è situato in un parco in parte chiuso e collegato alla residenza e in parte aperto al pubblico. Costruito nel 1899, è stato terminato nel 1902. Storia Nel 1661, il re Federico III vendette la tenuta a Gabriel Marselis, un creditore olandese. Uno dei figli del mercante, Constantin Marselis, si stabilì nella regione di Aarhus ed elevò la tenuta a baronia, chiamandola Marselisborg ("Castello di Marselis"). La proprietà cambiò più volte fino al 1896, quando fu acquistata dalla città di Aarhus. Il castello fu costruito tra il 1899 e il 1902 da Hack Kampmann e donato come regalo di nozze al principe Cristiano e alla principessa Alessandrina, diventando la residenza estiva del re. Il castello fu venduto alla principessa Margherita e al principe Henri dal re Federico IX nel 1967. Da allora è la residenza estiva della Regina e viene occupato anche a Pasqua e a Natale. Il Parco Il palazzo è situato in un parco di 130000 m² noto come Slotshaven ("Parco del Palazzo"). Il parco è stato progettato dall'architetto Christian Diedrichsen nel tradizionale stile paesaggistico inglese, con ampi prati punteggiati da piccoli stagni, gruppi di alberi e pendii ricoperti di arbusti. Vi sono un roseto e un giardino di erbe aromatiche e il paesaggio è costellato di sculture d'arte. Il parco e i giardini sono aperti al pubblico quando la Regina e la famiglia reale non sono in residenza, mentre il palazzo stesso non è mai aperto al pubblico. Quando la famiglia reale è in residenza, a mezzogiorno si svolge la cerimonia del cambio della guardia. I cancelli principali sono l'unica entrata e uscita del palazzo e del parco. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su palazzo di Marselisborg Collegamenti esterni Marselisborg - Residenza principale nello Jutland Museo d'Aarhus (in danese) Le regine - Aarhus Museo d'Aarhus (in danese) Palazzo di Marselisborg Archiviato il 7 settembre 2023 in Internet Archive. sito ufficiale della Casa Reale di Danimarca Varie immagini nel palazzo e del parco, su arslonga.dk.
Palácio de Marselisborg

O Palácio de Marselisborg (ou Castelo/Palácio Marselis; Marselis + Borg, que pode significar castelo em alemão) é uma residência da família real dinamarquesa. Localizada em Århus, funciona desde 1967 como a residência de verão da Margarida II. É lá também que a rainha, tradicionalmente, passa as festividades de Natal. A construção está localizada dentro de um parque de 13ha, com grandes gramados cercados por árvores, pequenos lagos e pequenas colinas cobertas de plantas. História Em 1611, Frederico III estava com muitos débitos e foi forçado a entregar uma de suas propriedades reais para o principal credor, um comerciante holandês chamado Gabriel Marselis, que fornecia armas e sal para o governo dinamarquês. O rei então resolveu entregar Havreballegaard. Desde então, dois filhos de Marselis (o nome Marselis deu origem ao nome ao palácio) fixaram-se na área de Århus. Um deles, Constantine Marselis, mais tarde conseguiu com que Havreballegaard fosse elevado a domínio de um baronate, que se chamou Marselisborg. Entretanto, a família ficou impossibilitada de permanecer em Marselisborg, e o palácio, por duzentos anos, teve uma série de proprietários. Em 1898, o Palácio de Marselisborg foi dado pelo povo dinamarquês ao então Príncipe Herdeiro da Dinamarca (depois Cristiano X), como um presente de casamento. A partir de então, ele e sua consorte, a Princesa Alexandrina, usaram a propriedade como residência de verão. O atual prédio foi reconstruído entre 1899 e 1902, pelo arquiteto Hack Kampmann. Em 1967, Frederico IX transferiu o Palácio de Marselisborg à sua filha, a então Princesa Hereditária Margarida (a atual Rainha Margarida II), e ao seu consorte, o Príncipe Henrique. O casal real também usou a propriedade como residência de verão. O jardim de trinta e dois acres foi projetado pelo arquiteto L. Christian Diedrichsen, tendo influência do tradicional estilo inglês; possui gramados cercados de árvores, lagos pequenos e ladeiras cobertas de arbustos. Quando a Rainha e a sua família ficam no palácio durante o verão, ocorre uma cerimônia de troca de guarda à tarde. O palácio não fica aberto ao público, mas o jardim, em especial o jardim das rosas da Rainha, pode ser visitado quando a família real não está em Marselisborg. Visitação pública Os jardins do palácio estão abertos para visitas sempre que a Família Real não está hospedada na propriedade. Troca da guarda Todos os dias, ao meio-dia, sempre que a Rainha Margarida está em Marselisborg, é realizada a troca da Guarda da Rainha, que pode ser vista pelo lado de fora da propriedade. Referências Ligações externas Palácio de Marselisborg no website da família real dinamarquesa (em inglês) Galeria de fotos no site espeticaliza TripAdvisor
Marselisborgs slott

Marselisborg slott är ett danskt slott som ligger på Kongevejen 100 i Århus, Danmark, i anslutning till Mindeparken. Bakgrund Slottet byggdes 1899-1902 av arkitekten Hack Kampmann i nationalromantisk stil. Det var folkets gåva till den senare kung Kristian X av Danmark och hans gemål hertiginnan Alexandrine av Mecklenburg-Schwerin, eller till: "den til enhver Tid regerende Konge i Danmark". Marselisborg slott kom att användas som sommarresidens för den danska kungafamiljen och är således motsvarigheten till den svenska kungafamiljens Solliden. 1952 tog kung Fredrik IX av Danmark över slottet efter änkedrottningen Alexandrine, och 1968 överlät Fredrik IX slottet till den dåvarande tronföljaren kronprinsessan, sedermera drottning Margarethe II och prins Henrik. Drottning Margrethes intresse för konst och skulptur har lett till att slottsparken idag har en ansenlig mängd moderna skulpturer. Sedan 1974 är slottsparken öppen för allmänheten när den danska kungafamiljen inte bor på slottet. Marselisborg slott blev i folkmun kallat "Prinseboligen" på Jylland. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Marselisborgs slott.﻿
Blågårds Plads

Blågårds Plads (lit. 'Blue Manor Square') is a public square attached to Blågårdsgade, a side street to Nørrebrogade in the Nørrebro district of Copenhagen, Denmark. It is a popular venue for events and various activities in the summer time. History The square takes its name from a country estate, Blågård (English: Blue Manor), which was established at the site by Christoffer Gabel in the middle of the 17th century on the grounds of a former brickyard. Later owners included Ulrik Frederik Gyldenløve, Prince Charles and Peter von Scholten. In 1827 the owner obtained a licence from King Frederick VI to convert the property into an iron foundry. From 1852 to 1889, Copenhagen's old fortification ring was gradually decommissioned and the area began to undergo rapid urbanisation, becoming one of the densest and poorest parts of the city. The foundry's highly polluting activities posed a severe health hazard and the neighbourhood became known as the Black Square (Danish: Den Sorte Firkant). In 1898 the city acquired the property to turn it into a public space. The first square was laid out in 1902, enclosed by two rows of large-leaved Linden trees. In the 1980s, the old buildings on two sides of the square were demolished and replaced by new houses. Buildings Blågård Church is located on the north side of the square. It was built in 1926 to a design by Andreas Clemmensen and Johan Nielsen, replacing a temporary church by Martin Nyrop from 1905. The church is flanked by two buildings from circa 1900. The buildings on the two other sides are from the early 1980s. Kai Nielsen sculptures The space is dominated by 22 granite figures integrated into a low granite wall enclosing a depressed, rectangular section in the centre of the square. Designed by sculptor Kai Nielsen in collaboration with the architect Ivar Bentsen, they depict people plying a trade—a tailor, a cooper, a barber, and a baker etc.—all in the company of a toddler. In the corners stand larger figure groups depicting playing children. Blågårds Plads today With a community centre, a library and several popular cafés, Blågårds Plads is a focal point for the life of the surrounding neighbourhood, which is still known as the Black Square. The depressed central section serves as a football pitch in summer and features an ice-skating rink in winter. The street gang known as Loyal to Familia (LTF) was founded around Blågårds Plads in 2013. They became entangled in a violent gang conflict with their rivals, Brothas, situated in Mjølnerparken, during 2017. References External links Pictures of Kai Nielsen's statues Source
Bornholm Butterfly Park

Bornholm Butterfly Park (Danish: Bornholms Sommerfuglepark) is located on the western outskirts of Nexø on the Danish island of Bornholm. Over a thousand brightly coloured butterflies from around the world can be seen in a large former hothouse while wild Danish species abound in the flowery garden. Description The butterfly park was founded in 1997 in a former nursery garden. Visitors can experience the many different species in natural surroundings. Mating can also be seen as well as the development of eggs into caterpillars and chrysalises. In the butterfly house there are also quails which dispose of ants and snails. Japanese carp swim in the tropical lake while parrots and parakeets fly around or perch in the treetops. Species of butterfly include the Heliconius, Attacus atlas, Greta oto, Morpho peleides, Danaus plexippus, Idea leuconoe, Papilio, Phoebis philea and Caligo eurilochus. There is also a beautifully arranged garden with lakes, waterfalls, flowers and plants. Wild Danish butterflies can be seen outside in the garden, attracted by the plants and their nectar. They include the red admiral, orange tip, small tortoiseshell, and painted lady. Opening hours The butterfly park is open every day from May to mid-September, 10 am to 5 pm. Gallery See also List of Lepidoptera of Denmark References External links SommerLunden
Bornholms Jernbanemuseum

Bornholms Jernbanemuseum eller DBJ Museum er, som navnet antyder, et jernbanemuseum på Bornholm. Museet ligger i Nexø og beskæftiger sig med De Bornholmske Jernbaner, ofte forkortet DBJ. Samlingen består af billeder, togvogne fra De Bornholmske Jernbaner og et mindre stationsmiljø. Galleri Referencer Eksterne henvisninger DBJ
Bornholm Railway Museum

The Bornholm Railway Museum (Danish: De Bornholmske Jernbaner Museum) is a museum in Nexø on the Danish island of Bornholm documenting the island's railways which operated from 1900 to 1968. Located in the harbour area of the town, it has put together an exhibition representing the look of an old Bornholm station. Of particular interest is DBJ No. 26, a mail car and the only remaining Bornholm railway carriage. The museum is housed in a large wooden building on the harbour side, once the premises of the boat building company, Nexø Både. In 1999, Nexø Museum and Foreningen De Bornholmske Jernbaner (Bornholm Railway Association) completed comprehensive renovation of the site in order to create an exhibition on Toget og Havnen (Train and Harbour). The museum is open from June to mid-September: 10 am to 4 pm on Tuesdays and Thursdays and 10 am to 2 pm on Saturdays. References External links DBJ Museum website (in Danish)
Muzeum Kolei Bornholmskiej

Muzeum Kolei Bornholmskiej (duń. Bornholms Jernbanemuseum) – muzeum zlikwidowanej kolei funkcjonującej na Bornholmie, znajdujące się w Nexø. Historia i zbiory Kolej wąskotorowa na wyspie Bornholm (duń. De Bornholmske Jernbaner – DBJ) istniała w latach 1900–1968. Różne przedsiębiorstwa kolejowe obsługiwały trzy trasy. Na miejscu zlikwidowanych torów kolejowych powstały ścieżki rowerowe. W muzeum kolejnictwa w Nexø znajdują się odrestaurowane lokomotywy, wagony i systemy torów oraz zdjęcia i przedmioty związane z koleją. Jako pamiątkę z muzeum można kupić kawałek oryginalnej szyny z bornholmskich linii. Galeria Zobacz też Bornholmskie Koleje Żelazne Przypisy
Bornholms Jernbanemuseum

Bornholms Jernbanemuseum, eller De Bornholmske Jernbaner Museum är ett privat järnvägsmuseum i Nexø på Bornholm i Danmark. Museet behandlar den smalspåriga De Bornholmske Jernbaner, förkortat DBJ, som var i drift mellan 1900 och 1968. I museets samlingar finns tågvagnar, bilder och en stationsmiljö. En av de utställda vagnarna är DBJ No. 26, en postsorteringsvagn. Bornholms Jernbanemuseum ligger i en stor träbyggnad vid hamnen, vilken tidigare varit båtbyggeriet Nexø Både. Byggnaden renoverades 1999 av Nexø Museum och Foreningen De Bornholmske Jernbaner. Museet drivs av Foreningen De Bornholmske Jernbaner. Bildgalleri Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från danskspråkiga Wikipedia, Bornholms Jernbanemuseum, 5 mars 2018. Sten Møller: DBJ Museum – Jernbanen på Bornholm fra 1900 til 1968, broschyr utgiven av Foreningen DBJ 2017 Externa länkar Bornholms Jernbanemuseums webbplats
Borreby Slot

Der er for få eller ingen kildehenvisninger i denne artikel, hvilket er et problem. Du kan hjælpe ved at angive troværdige kilder til de påstande, som fremføres i artiklen. Ikke at forveksle med Borgeby slot. Borreby Slot er en befæstet herregård 2 km syd for Skælskør. Godset omtales første gang i 1345, er opført ved et dobbelt voldsted og omfatter et areal på 676 hektar land. Godsets jorde går ned til Skælskør Fjord. I slutningen af 1300-tallet tilhørte stedet slægten Urne, men blev senere Roskilde-kirkens eje. Under Grevens Fejde var det dog i 1535 et medlem af Urne-familien, Johan Jørgensen Urne, der måtte overgive gården. Ved reformationen overgik gården til kronen, som omkring 1553 overlod den til rigskansler Johan Friis. På hans foranledning nedlagdes en nærliggende landsby, og i 1556 blev de nuværende bygninger opført til erstatning for den borg, som blev ødelagt under fejden. Johan Friis havde ingen børn, men overlod godset til brodersønnen Christian Friis, som lod opføre de bygninger, der omkranser den indre slotsgård. Da der ved hans død ikke var mandlige arvinger, overgik godset via søsteren Dorte, som var enke efter Oluf Daa, til Daa-slægten. Godset hører til Magleby Sogn. Borreby Teater I 2012 blev dørene slået op for Borreby Teater, der er opført i en lade bygget af Christian Friis i 1593. Byggeriet blev b.l.a. støttet af: Dronning Margrethe og Prins Henriks Fond, Realdania, Kulturstyrelsen og 15. Juni Fonden. Teatret har plads til 449 tilskuere og åbnede med første forestilling af Jekyll & Hyde den 19. april 2012. Filmkulisse Borreby Slot bruges som kulisse i filmene Elverhøj (1939), Historien om Hjortholm (1950), Kongeligt besøg (1954), Baronessen fra benzintanken (1960) og Gøngehøvdingen (1961). Ejere af Borreby Slot (1345-1390) Niels Jensen (1390-1392) Lave Nielsen Urne (1392-1410) Zabel Kerkendorp (1410-1430) Peder Jensen Lodehat (1430-1536) Roskilde Bispestol (1536-1553) Kronen (1553-1570) Johan Friis (1570-1616) Christian Friis (1616-1618) Dorthe Friis gift Daa (1618-1641) Claus Daa (1641-1652) Jørgen Daa (1652-1666) Oluf Daa / Valdemar Daa (1666-1681) Valdemar Daa (1681-1685) Ove Ramel (1685-1730) Mette Rosenkrantz gift Ramel (1730-1732) Else Ovesdatter Ramel (1732-1750) Christian Berregaard (1750-1769) Villum Berregaard (1769-1776) Beata Antonia Augusta Berregaard, født von Reuss-Lobenstein (enke) (1776-1783) Hans Georg Faith (1783-1817) Joachim Melchior Holten Castenschiold (1817-1832) Henrik Gisbert Castenschiold (1832-1865) Adolph Frederik Holten Castenschiold (1865-1919) Carl Vilhelm Behagen Castenschiold (1919-1945) Adolf Frederik Holten Castenschiold (1945-1961) Carl Christian Henrik Holten Castenschiold (1961-1970) Carl Christian Henrik Holten Castenschiold / Carl Henrik Holten Castenschiold (1970-2001) Carl Henrik Holten Castenschiold (2001-) Joachim Lorentz Holten Castenschiold Eksterne henvisninger Borreby Gods Kilder J.P. Trap: Danmark, 5.udgave (Kraks Landbrug)
Castelo de Borreby

O castelo de Borreby (em dinamarquês: Borreby slot, [ˈb̥oːɐˌb̥yːˀ ˈslʌd̥]) é um solar localizado perto de Skælskør, Slagelse, na ilha dinmarquesa da Zelândia. História Borreby foi comprado em 1410 por Peder Jensen Lodehat, bispo de Aarhus, e foi posteriormente propriedade dos bispos de Roskilde até 1536, quando foi confiscado pela coroa dinamarquesa no contexto da Reforma Protestante. A planta corrente foi elaborada por Johan Friis, que recebeu a de Frederico II. Em 1681, com a falência de Valdemar Daa, um Friis, sua família perdeu o castelo, como é relatado por Hans Christian Andersen. Deste 1783, pertence aos descendentes de Joachim Castenschiold. Hoje, é um grande ponto turístico, e há uma galeria de arte e um teatro no local. Ver também Raça de Borreby Referências