Kościół w Pedersker

Kościół w Pedersker, Kościół św. Piotra – świątynia należąca do diecezji Kopenhagi Kościoła Danii. Znajduje się w południowo-wschodniej części Bornholmu, około 1 kilometra na zachód od Pedersker i około 6 kilometrów na południowy wschód od Aakirkeby. Przypuszcza się, że jest to najstarszy kościół na wyspie. Historia i architektura Świątynia pochodzi z X lub XI wieku. Najwcześniejsza pisemna wzmianka o niej pochodzi z 1429 roku. Istnieją przesłanki, że prezbiterium jest najstarszą częścią budowli i prawdopodobnie przez jakiś czas istniało jedynie ono. Być może pierwotnie w tym miejscu znajdował się kościół drewniany. Kościół poświęcono św. Piotrowi, apostołowi. Dzisiejszy kościół składa się z romańskiej nawy, prezbiterium i apsydy, zbudowanych z lokalnego wapienia sylurskiego. Niepozorna, trzykondygnacyjna wieża z kamienia polnego na zachodnim krańcu nawy została dobudowana prawdopodobnie pod koniec XVI wieku, choć pierwsza wzmianka o niej pochodzi dopiero z 1624 roku. Kruchtę od strony południowej ukończono w 1864 roku, niewątpliwie na miejscu wcześniejszej budowli romańskiej. W apsydzie i prezbiterium znajdują się ślady wcześniejszych okien, które obecnie są zamurowane. Nawa pierwotnie miała dwa okna po obu stronach, ale to w północno-zachodnim krańcu jest jedynym, które istnieje do dziś. Apsyda zachowała oryginalne sklepienie w formie półkopuły, natomiast prezbiterium i nawa mają płaski, malowany, drewniany sufit z XIX wieku. Wschodnia ściana nawy jest nieotynkowana, a po bokach łuku tęczowego znajdują się dwie nisze, w których przed reformacją mieściły się ołtarze boczne. Wnętrze Późnoromańską chrzcielnicę wykonano z wapienia na Gotlandii, a jej misa pochodzi z około 1575 roku, z południowych Niemiec. Poza nią wyposażenie jest stosunkowo nowe. Ołtarz został przebudowany w 1854 roku. Następnie osadzono w nim obraz z 1876 roku autorstwa Carla Christiana Andersena przedstawiający Chrystusa i kobietę kananejską. Prosta ambona jest dziełem Andersa Jensena, pochodzącym z 1845 roku. Organy z 1968 roku zostały zbudowane przez Frobeniusa. Emporę organową datuje się na pierwszą połowę XX wieku. Model statku wotywnego Agnes został podarowany kościołowi w 1992 roku przez Holgera Jensena z St. Gadegård. Późnogotycki żyrandol z początku XV wieku pochodzi z Kościoła w Nexø. Dywan otaczający ołtarz wyhaftowało pięć miejscowych kobiet z kółka krawieckiego Luterańskiego Towarzystwa Misyjnego w 1991 roku. W wieży wiszą dwa dzwony: jeden odlano w Lubece w 1574 roku, a drugi pochodzi z 1701 roku. Przez długie lata na wyposażeniu kościoła miał pozostawać kielich mszalny, którego historia związana była z legendą o mieszkającym w pobliżu Bonavedde, synu rolnika i syreny. Był on jasnowidzem. Pewnego razu miał odwiedzić krainę Podziemia, gdzie poczęstowano go napojem w kubku. Bonavedde bał się wypić podany napój, więc wylał go za plecy, trafiając tym samym w swego konia. Wówczas w tym miejscu na ciele zwierzęcia utworzyła się rana. Bonavedde uciekł na koniu, przeskakując w ostatniej chwili przez mur na poświęconą ziemię cmentarną. Mężczyzna miał oddać kubek tutejszemu kościołowi, by został przerobiony na kielich. Inwentarz kościoła z 1684 roku rzeczywiście wymieniał miedziano-złote naczynie o nazwie Bonne Vedes Kar. Kielich jednak zaginął podczas renowacji kościoła w latach 1880–1881. Przypisy Linki zewnętrzne Strona miejscowej wspólnoty wiernych