NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Straßenbahnmuseum Skjoldenæsholm

Das Straßenbahnmuseum Skjoldenæsholm befindet sich auf der dänischen Insel Seeland zwischen Ringsted und Hvalsø. Es wurde 1978 eröffnet und war bis zur Eröffnung der Aarhus Letbane 2017 der einzige Ort in Dänemark, an dem noch Straßenbahnen fuhren. Ausstellung Vorhanden sind Ausrüstungsgegenstände und betriebsbereite Fahrzeuge der ehemaligen dänischen Straßenbahnbetriebe von Aarhus (1971 stillgelegt), København (1972 stillgelegt) und Odense (1952 stillgelegt) sowie zahlreicher ausländischer Betriebe wie beispielsweise Triebwagen aus Hamburg, Düsseldorf, Rostock und Malmö, außerdem einige Oberleitungsbusse. Ein Fahrzeug kam aus dem australischen Melbourne. Es handelt sich um ein Geschenk dieser Stadt zu Ehren der dänischen Kronprinzessin Mary Donaldson, die von 1996 bis 2002 in Melbourne arbeitete. Die Reederei Maersk Sealand übernahm den Transport kostenlos. Für den Fahrbetrieb sind vorhanden: Eine 300 m lange Strecke in Meterspur, auf der Fahrzeuge aus Aarhus, Flensburg und Basel unterwegs sind sowie Eine 1,5 km lange Strecke in Normalspur, die die Trasse der ehemaligen Sjællandske midtbane benutzt und zur Endstelle mit Picknicktischen und einem als Café umgebauten Straßenbahnwagen der Rheinbahn führt, der zu Betriebsbeginn an der Endstelle abgestellt wird. Die Eintrittskarten können als Fahrkarten benutzt werden und ermöglichen eine unbegrenzte Zahl an Mitfahrten am Besuchstag. Da der Verein ehrenamtlich betrieben wird, ist nicht vorhersehbar, welche Wagen an welchem Tag fahren, da die Fahrzeuge jeweils nur von einem geschulten Mitarbeitern gefahren werden können. Während der Öffnungszeiten besteht mindestens ein 10-Minuten-Takt mit drei verschiedenen Fahrzeugen. In zwei Ausstellungshallen werden zahlreiche Gegenstände zur Geschichte des dänischen Nahverkehrs gezeigt. Eine davon ist die Straßenbahnwagenhalle Valby Gamle Remise aus Kopenhagen, die dort abgebaut und im Museum wieder aufgebaut wurde. In der anderen Halle werden mehr als 20 Omnibusse, hauptsächlich aus Kopenhagen gezeigt. Das Spektrum erstreckt sich von einem Pferdebus über einen der ersten mit Kraftstoff betriebenen Omnibusse, Linienbusse für den Stadt- und Regionalverkehr bis zu einem für Kopenhagen gebauten Doppeldeckerbus, der nach dem Testbetrieb nach Berlin als Sightseeingbus verkauft wurde und vom Verein nun wieder zurückgeholt wurde. Ein weiterer Hallenneubau dient als große Werkstatt für Straßenbahnen und Omnibusse, die an das Schienennetz des Museums angeschlossen werden soll. Weblinks Website des Museums Straßenbahnreisen: Straßenbahnmuseum Skjoldenæsholm
Skjoldenæsholm Tram Museum

Skjoldenæsholm Tram Museum (Danish: Sporvejsmuseet Skjoldenæsholmda), also referred to as the Danish Tramway Museum, is an open-air museum dedicated to vintage trams and buses. Preserved railwaysda. It is located 65 km (40 mi) south-west of Copenhagen, Denmark, between Ringsted and Roskilde. The museum opened on land which belongs to Skjoldenæsholm Castle on 26 May 1978. It was established and is run entirely by unpaid volunteers in collaboration with the Danish Tram Historical Society. The museum is founded on some of the remains of Sjællandske Midtbane, a railway that was closed in 1936 and went from Næstved to Frederikssund via Ringsted and Hvalsø. The museum's goal is to preserve and restore trams (and now also buses and trolleybuses) in running condition: Right from the inaugural meeting, the idea of preserving and restoring the fast-disappearing trams was conceived, so that future generations might be able to see and experience the old trams. Collection The collection was founded in 1965, Sporvejshistorisk Selskab. It consists mainly of rolling stock and related artifacts from Copenhagen, Aarhus and Odense, the three Danish cities which historically operated tram systems, but also includes trams from a number of other countries.Sporvejsmuseet Skjoldenæsholms sporvogne og busser In 2003 the museum took over a collection of historic trams and buses when a museum run by HT (Hovedstadens Trafikselskab), the local bus company in Copenhagen, closed. Several other collections have followed since. Sporvejsmuseet Skjoldenæsholms historie Bornholms Sporvognstrafik B/S, Østermarie, Bornholm The workshop of the tram museum in Ringsted, Zealand and the workshop of the tram museum in Østermarie, Bornholm. Electric, Accumulator (storage battery), Diesel, Oil, Steam and Horse. Horse-drawn tram/Horse-drawn streetcar/Horse-drawn railway/Heritage tram/Heritage streetcar/Tram/Light rail/Tram-train/Heritage tramway/Translohr/Interurban/Double-decker tram/W-class Melbourne tram, Horsecar, Horse trams, Buses and Trolleybus, Stadler Variobahn, Low-floor tram, Stadler Variobahn, Stadler Tango, Stadler Rail, Alstom Citadis, Flexity Classic, Siemens Avenio, ADtranz low floor tram, Siemens Combino, Types of trams. Tram lines The museum has two tramways. A 300-metre (984 ft) 1,000 mm (3 ft 3+3⁄8 in) metre gauge tramway is used for rolling stock from Aarhus, Flensburg and Basel. An app. 1.5 km (0.93 mi) 1,435 mm (4 ft 8+1⁄2 in) standard gauge tramway is used for trams from Copenhagen, Odense, Malmö, Oslo, Prague, Düsseldorf, Rostock, Hamburg, den Haag and Melbourne. And wagons from Bornholm Railways De Bornholmske Jernbaner On selected days, vintage buses from Copenhagen, Aarhus and Odense are operated on a circular tour. See also List of town tramway systems in Denmark References External links Official website
Trammuseum Skjoldenæsholm

Het Trammuseum Skjoldenæsholm (Sporvejsmuseet Skjoldenæsholm) bevindt zich op het Deense eiland Seeland en ligt circa 40 kilometer ten zuidwesten van Kopenhagen, tussen de plaatsen Ringsted en Hvalsø. Het museum is opgericht en wordt geëxploiteerd door de in 1965 opgerichte Sporvejshistorisk Selskab (Deense vereniging voor tramgeschiedenis). De bouw van het museum startte in 1972, het museum werd geopend op 26 mei 1978. In 1999 was de normaalsporige tramlijn naar Eilers Eg compleet. Vóór december 2017, toen er in Aarhus een nieuw trambedrijf werd geopend, was het de enige plaats in Denemarken waar nog trams reden. Museum Op het terrein staan twee tentoonstellingshallen, waarin museumtrams en vele voorwerpen met betrekking tot de Deense tramgeschiedenis getoond worden. De, vanuit de ingang gezien, links gelegen hal is de originele tramremise van Valby uit Kopenhagen, die daar werd gedemonteerd en in het museum weer werd opgebouwd. Voor het trambedrijf zijn beschikbaar: een 300 m lange baan in meterspoor, waarop trams uit Aarhus, Flensburg en Bazel rijden; een 1,5 km lange baan in normaalspoor, aangelegd op het baanlichaam van de voormalige spoorlijn Næstved - Hillerød en dwars door een bos voert. Onderweg ligt de halte Flemmingsminde, het eindpunt met keerlus is te Eilers Eg. Toegangskaarten kunnen tevens als vervoerbewijs gebruikt worden en voorzien in een onbeperkt aantal ritten op de dag van bezoek. Collectie Aanwezig zijn tramvoorwerpen en bedrijfsvaardige tramrijtuigen van de vroegere Deense trambedrijven van Aarhus (1971 opgeheven), Kopenhagen (1972 opgeheven) en Odense (1952 opgeheven), alsmede diverse buitenlandse bedrijven. Zo zijn er trams uit Den Haag, Bazel, Duisburg, Düsseldorf, Flensburg, Hamburg, Rostock, Wuppertal, Malmö, Oslo, Praag en Melbourne en een aantal Deense trolleybussen en autobussen uit onder meer Kopenhagen. Het voertuig dat de grootste afstand af moest leggen om in het museum te geraken, kwam uit de Australische stad Melbourne. Het betreft hier een geschenk van de stad ter ere van de Deense kroonprinses Mary Donaldson, die daar van 1996 tot 2002 werkte. De rederij Maersk Sealand verzorgde het gratis transport. Trams uit Aarhus en Kopenhagen Trams uit diverse steden en landen Remises en werkplaatsen Museumterrein Flemmingsminde en Eilers Eg Externe links (da) (en) (de) Website van het Museum (da) (en) (de) Straßenbahnreisen: Sporvejsmuseet Skjoldenæsholm
Muzeum tramwajów w Skjoldenæsholm

Muzeum tramwajów w Skjoldenæsholm (dun. Sporvejsmuseet Skjoldenæsholm), zwany także Duńskim Muzeum Tramwajów, jest skansenem poświęconym zabytkowym tramwajom, autobusom i trolejbusom. Znajduje się 65 km na południowy zachód od Kopenhagi, między Ringsted i Roskilde. Muzeum zostało otwarte na terenach należących do zamku Skjoldenæsholm w dniu 26 maja 1978, na pozostałościach po torowisku nieistniejącej od 1936 roku linii kolejowej "Sjællandske Midtbane". Założone i prowadzone przez wolontariuszy z Towarzystwa Historycznego Duńskiego Tramwaju (Sporvejshistorisk Selskab, SHS). Celem placówki jest zachowanie tramwajów (a obecnie również autobusów i trolejbusów) w stanie gotowym do jazdy. Zbiory Kolekcja została założona w 1965 roku. Składa się głównie z tramwajów i powiązanych artefaktów z Kopenhagi, Aarhus i Odense, trzech duńskich miast, które historycznie eksploatowały systemy tramwajowe, a także tramwajów z wielu innych krajów. Muzeum opiekuje się królewskim tramwajem z Melbourne w Australii. W 2003 roku muzeum przejęło kolekcję historycznych tramwajów i autobusów, kiedy zamknięte zostało muzeum prowadzone przez lokalne przedsiębiorstwo autobusowe w Kopenhadze (Hovedstadens Trafikselskab). Od tego czasu doszło kilka innych kolekcji. Eksponaty są w różnym stanie, muzeum remontuje tramwaje i autobusy, ale niektóre eksponaty są także wystawiane przed remontem. Ponieważ dawne tramwaje miały długą karierę, często 50 lat i były modernizowane, muzeum stara się, o ile to jest możliwe ilościowo, rekonstruować poszczególne wersje pojazdu. W przypadku posiadania tylko jednego egzemplarza rekonstruuję się najważniejszą wersje. Linie Muzeum ma na swoim terenie dwie linie tramwajowe: 300 metrowe torowisko o rozstawie 1000 mm dla tramwajów z Aarhus, Flensburga i Bazylei. 1500 metrowe torowisko 1435 mm z mijankami, pętlami i sygnalizacją świetlną używane dla tramwajów z Kopenhagi, Odense, Malmö, Oslo, Pragi, Düsseldorfu, Rostocku, Hamburga, Hadze i Melbourne. W niedalekiej przyszłości będzie otwarta krótka linia trolejbusowa. W wybrane dni zabytkowe autobusy z Kopenhagi, Aarhus i Odense jeżdżą po okolicach muzeum. Budynki Muzeum posiada 4 remizy tramwajowe, w tym przeniesioną z dzielnicy Valby w Kopenhadze Valby Remise z 1901 roku, halę dla autobusów oraz budynek archiwum. Remiza nr 1 funkcjonuje jako warsztat, wstęp jest ograniczony ale są obchody z przewodnikiem (niestety tylko po Duńsku). Remiza "Valby Remise" jest podstawową ekspozycją historii tramwajów w Danii. Remizy nr 3 i 4 nie są otwarte dla zwiedzających, w remizie nr 4 planowana jest ekspozycja tramwajów o rozstawie 1000 mm. Hala autobusów zawiera trolejbusy, autobusy i pojazdy zaplecza technicznego eksploatowane w komunikacji miejskiej w Danii. W fasadach remizy nr 3 i hali autobusowej są odtworzone wystawy starych sklepów. Godziny otwarcia Godziny otwarcia i cena biletów są ustalane z roku na rok. Przypisy
Sporvejsmuseet Skjoldenæsholm

Sporvejsmuseet Skjoldenæsholm är ett danskt spårvägsmuseum, invigt den 26 maj 1978, vid Jystrup i Ringsted kommun på Sjælland. Museet har byggts upp och drivs ideellt av medlemmar i Sporvejshistorisk Selskab (SHS). Museet har numera övertagit även de samlingar som tidigare tillhört Hovedstadsområdets Trafikselskab. Samlingarna omfattar därigenom över 100 spårvagnar och bussar, av vilka många är körklara. Huvuddelen av dessa kommer från de tre tidigare danska spårvägsstäderna, Köpenhamn, Århus och Odense, men man har även spårvagnar från en rad olika länder, däribland en Mustang som tidigare tillhört Malmö stads spårvägar. Museispårvagnarna trafikerar de spåranläggningar med såväl normal- som meterspår, som finns i anslutning till museet. Meterspåret är cirka 300 meter långt och trafikeras av vagnar från Århus, som hade just denna spårvidd. Normalspåret är ca 1,5 kilometer långt och används av de övriga spårvagnarna. Vid vissa tillfällen kör man även rundturer med museibussar. Källor Externa länkar SHS: Sporvejsmuseet Skjoldenæsholm Sporvognsrejser: Sporvognsmuseet Skjoldenæsholm
Storstrømsbroen

Storstrømsbroen ist eine 3199 Meter lange Brücke, welche die dänischen Inseln Falster und Masnedø miteinander verbindet. Von Masnedø aus läuft die Verbindung über die Masnedsundbroen weiter nach Seeland. Das zwischen 1933 und 1937 erbaute Bauwerk ist eine kombinierte Eisenbahn- und Straßenbrücke. Sie ersetzte eine frühere Eisenbahnfähre an der Bahnstrecke Vordingborg–Nykøbing und überführt die Sekundærrute 153. Zum Zeitpunkt ihrer Fertigstellung war sie die zweitlängste Eisenbahnbrücke Europas (nach der Firth-of-Tay-Brücke). Das von Anker Engelund geplante und von Dorman Long ausgeführte Bauwerk hat 50 Brückenfelder. Die drei Hauptöffnungen mit Stützweiten von 103,90 m + 137,75 m + 103,90 m sind als unechte Bogenbrücken mit untenliegender Fahrbahn ausgeführt worden. Die lichte Höhe beträgt 26 m. Die übrigen Öffnungen bestehen aus stählernen Vollwandträgern mit obenliegender Fahrbahn und haben Stützweiten bis 60 m. Eine Besonderheit der Storstrømbrücke ist, dass an ihr Traversen für eine Hochspannungsfreileitung (110 kV Drehstrom) angebracht sind. Bei der deutschen Invasion Dänemarks am 9. April 1940 wurde die Brücke von deutschen Fallschirmjägern besetzt. Die dänischen Brückenwachen waren durch den Angriff aus der Luft überrascht und nach kurzem Gefecht entwaffnet worden. Im Oktober 2011 wurden Risse an der Brücke festgestellt, die eine mehrwöchige Sperrung für den Eisenbahnverkehr mit sich brachten. Da sämtlicher Bahnverkehr einer festen Fehmarnbeltverbindung über die Storstrømbrücke geführt werden müsste, wurden Zweifel laut, ob die Brücke diesen Verkehrsanforderungen noch gewachsen sei. Die Kosten für eine neue Brücke wurden auf 3,9 Mrd. Dänische Kronen veranschlagt (rund 523 Mio. Euro). Neue Storstrømsbroen Das dänische Parlament (Folketing) hat am 21. März 2013 mehrheitlich beschlossen, eine neue kombinierte Straßen- und Eisenbahnbrücke mit Fuß- und Radweg über den Storstrøm zu bauen. Vom ersten Spatenstich 2018 bis zur Fertigstellung im Jahr 2026 wurde an dem Neubau gearbeitet. Die neue Brücke erhielt den Namen Dronning Margrethe II’s Bro (deutsch Königin-Margrethe-II.-Brücke) und wird im Rahmen eines großen Brückenfestes und in Anwesenheit von Königin Margrethe II. am 6./7. Juni 2026 dem Verkehr übergeben. Danach wird die alte Storstrømsbroen abgerissen. Siehe auch Liste von Brücken in Dänemark Weblinks Storstrøm Bridge. In: Internetseite. Vejdirektoratet, 16. Juni 2022, abgerufen am 24. September 2022 (englisch). Storstrømsbroen. In: Structurae Belege
Storstrømbrug

De Storstrømbrug (Deens: Storstrømsbroen) is een brug in Denemarken die sinds 1937 de Deense eilanden Seeland en Falster met elkaar verbindt. Inmiddels is de hoofdverkeersfunctie van de brug vervangen door de nieuwe Farø-bruggen. Over de brug loopt de Sekundærrute 153. Deze weg loopt van Vordingborg op Sjælland naar Rødbyhavn op Lolland. Daarnaast loopt ook de spoorlijn Ringsted - Rødby Færge over de brug. In oktober 2011 werden scheuren in de brug vastgesteld, waardoor het spoorwegverkeer enkele weken werd onderbroken. Inmiddels is een rapport gepresenteerd met vijf mogelijke oplossingen. Bij de ingebruikname van de Fehmarnbelttunnel in 2029 zou deze verbinding gereed moeten zijn. Nieuwe brug Op 20 juni 2012 werd bekend dat de partijen in het Deense parlement het met elkaar eens waren om de Storstrømbrug te vervangen door een nieuwe brug. De 3,8 km lange nieuwe brug die 3,7 miljard kronen gaat kosten, wordt sinds 2018 aangelegd en zou in 2021 in gebruik worden gesteld. De bouw heeft aanzienlijke vertraging opgelopen. Inmiddels wordt de opening voor wegverkeer in februari 2026 verwacht, en voor treinverkeer in 2027. De brug krijgt de naam Koningin Margrethe II-brug (Dronning Margrethe II’s Bro) Met een lengte van 3.840 meter wordt de nieuwe Storstrømbrug de derde grootste brug van Denemarken, na de Grote Beltbrug en de Øresundbrug. De 24 meter brede brug biedt een tweebaansweg, een dubbele spoorlijn voor hogesnelheidstreinen, een voetpad en een fietspad. De brug werd geconstrueerd met 48 geprefabriceerde betonnen elementen van elk 4000 ton. De centrale pyloon van de tuibrug heeft een hoogte van 102 meter boven zeeniveau. De doorvaarthoogte onder de brug bedraagt 26 meter. De oude brug uit 1937 wordt afgebroken eens de nieuwe brug volledig in gebruik zal zijn.
Storstrømsbroen

Storstrømsbroen är en 3 199 meter lång väg- och järnvägsbro i Danmark över Storstrømmen mellan Själland och Falster. Den projekterades av Anker Engelund och invigdes 1937. En ny ersättande bro är under byggnad. Vägen är numera en lokal väg, men före 1985 var den en huvudväg mellan Själland och öarna söderom, samt mellan Själland och Västtyskland. Det året invigdes Faröbron med motorväg. Storstrømsbroens vägbana är smal, mindre än 6 meter. Järnvägen är fortfarande en huvudjärnväg, kallad Sydbanen, och ska bli dubbelspårig (vilket bortsett från Storstrømsbroen byggs 2016–2021 Ringsted–Nykøbing och senare Nykøbing–Rødby) till Fehmarn Bält-förbindelsens öppning (vilket är försenat, men kan förväntas år 2029). Det var tidigare planerat att låta bron vara kvar som den är, alltså med enkelspår. Järnvägen över bron stoppades för trafik mellan 19 oktober och 20 november 2011 omedelbart efter en inspektion där man fann skador på bron. Först i början av 2012 kunde de tyngre tågen med diesellok och dubbeldäckarvagnar, som tidigare använts, åter gå där. Efter detta har Banedanmark startat en utredning om hur bron skall repareras eller om en ny förbindelse måste byggas. Regeringen reserverade i augusti 2012 cirka 4 miljarder DKK till en ny bro. I mars 2013 beslutades om den nya brons utformning. Den får två spår, två vägfiler och en cykelbana. Den började byggas hösten 2018 och beräknades vara klar år 2022. Bygget är försenat och Transportministeriet bedömer att bron kan öppnas för biltrafik i slutet av 2025 och för tågtrafik i början av 2027. Bron som får namnet Dronning Margrethe II's Bro öppnas för biltrafik den 23 mars 2026 och den gamla bron kommer att rivas. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Storstrømsbroen.﻿
Grabkiste im Gadehøj

Die Grabkiste im Gadehøj (dänisch Gravkiste) bei Unnerup in der Gribskov Kommune im Nordosten der Insel Seeland in Dänemark stammt aus der älteren Bronzezeit (in Dänemark auch Dolchzeit genannt) und wurde 1918 ausgegraben. Gefunden wurden zwei Feuersteindolche. Die Grabkiste liegt in einem Hügel von etwa 12,5 m Durchmesser und 2,0 m Höhe nahe Vejby bei Hillerød. Die u. a. von den Schnurkeramikern gebauten Anlagen wurden aus Platten oder gespaltenen Blöcken errichtet, wie man sie zuvor auch für Dolmen verwendete. Das Hauptverbreitungsgebiet der Grabkisten ist der Norden von Jütland. Der Grundplan der Grabkiste ist viereckig oder birnenförmig. In der Verlängerung der Kammer setzt ein kurzer Gang, meist mit einem Schwellenstein an. Sie kommen im Verbreitungsgebiet der Trichterbecherkultur (TBK) vor. Etwa 500 m östlich liegt der Dolmen von Slagsagergård (K. Ebbesen Nr. 12) und 2,4 km westlich liegen die Steinkisten von Hanebjerg. Siehe auch Nordische Megalitharchitektur Weblinks Funde, Fundgeschichte, Lage, Bild
Universitat de Roskilde

La Universitat de Roskilde (RUC) és una universitat pública danesa fundada el 1972 i situada al barri de Trekroner a la part oriental de Roskilde. La institució concedeix títols de grau, màsters i doctorats en una gran varietat d'àmbits dins dels camps de les ciències socials, les humanitats i les ciències naturals. Història La universitat es va fundar l'any 1972 i inicialment estava pensada com una alternativa a les universitats clàssiques daneses que havien estat escenari de diverses revoltes estudiantils a finals de la dècada del 1960. Els estudiants consideraven les universitats tradicionals antidemocràtiques i controlades pels professors i volien més influència i mètodes docents més innovadors. A la dècada del 1970 la universitat era coneguda per la seva educació liberal en contraposició als cursos habituals impartits a les universitats de Copenhaguen i Aarhus. L'any 1972, aquestes idees educatives eren poc ortodoxes i controvertides, però les universitats tradicionals de Dinamarca han anat adoptant gran part dels procediments originals de la RUC, sobretot el concepte de treball per projectes en grup, que avui és un mètode acadèmic reconegut. Al remat, la RUC va portar a Dinamarca els conceptes anglosaxons d'interdisciplinarietat i límits més flexibles entre camps acadèmics. La Universitat de Roskilde es regeix per un consell format per 9 membres: 5 membres reclutats fora de la universitat formen la majoria de la junta, 1 membre és designat pel personal científic, 1 membre és nomenat pel personal administratiu i 2 membres són designats pel estudiants universitaris. El rector és nomenat pel consell de la universitat. El rector al seu torn nomena els degans i els degans nomenen els caps de departament. Referències
Universidad de Roskilde

La Universidad de Roskilde (en danés Roskilde Universitet) se fundó en el año 1972, y está situada en el barrio de Trekroner, a las afueras de Roskilde (Dinamarca). Es una universidad "hija" de las revueltas estudiantiles de 1968, y basa su sistema académico en el trabajo en grupo y la combinación de distintas áreas de conocimiento. Su idioma principal es el danés, aunque también se imparten algunas clases en inglés. La Universidad tiene una cincuentena de edificios, entre los que se encuentra una biblioteca y una cantina. Entre los edificios hay jardines y algunas esculturas de piedra. También hay dos lagos por el que los estudiantes pasean en los momentos de distensión. El logotipo de la Universidad es un coral, y, en torno a él, un lema en latín cuya traducción es En la quietud la muerte, en lo dinámico la vida. Esto va en relación con las aguas en las que habitan los corales. Cuando el agua está quieta, el coral muere, pero cuando el agua se mueve el coral no deja de oxigenarse, y sigue vivo. Así se refleja la ideología de esta universidad, basada en el trabajo en grupo, en la interdisciplinariedad, y en la interacción continua profesor-alumno. Anejas al campus hay distintas residencias de estudiantes, como Trekroner Kollegiet, Korallen o Rockwool Kollegiet. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Universidad de Roskilde. Página web oficial