NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rø Church

Rø Church (Rø Kirke) is a parish church located in the little village of Rø in the north of the Danish island of Bornholm. Completed in 1888, it replaces a Romanesque building dating from c. 1200 which was demolished in 1887 as a result of structural problems. Rø church was built between 1887 and 1888 on the basis of drawings made in 1884 by architect Mathias Bidstrup (1852–1929). Built in the New Romanesque style, the church is more or less a copy of it copy of its predecessor. It was constructed of cleaved granite from a quarry at Gudmingegård and covered with a slate roof. The altarpiece and pulpit from 1601 were from the older building. The Renaissance style altarpiece dates from 1610. The Frobenius organ was installed in 1955. Rø Church underwent restoration between 1972 and 1973 under the direction of architect Rolf Graae (1916–1996). See also List of churches on Bornholm References
Kerk van Rø

De Kerk van Rø (Deens: Rø Kirke) is een parochiekerk in het kerkdorp Rø in het noorden van het Deense eiland Bornholm. De kerk werd voltooid in 1888 en vervangt het romaanse kerkgebouw uit circa 1200, dat een jaar eerder werd gesloopt als gevolg van bouwkundige problemen. Gebouwd in de neoromaanse stijl is de kerk min of meer een kopie van de voorganger. Het altaarstuk en de preekstoel dateren uit het begin van de 17e eeuw. In 1955 werd het Frobenius-orgel geïnstalleerd. Het orgel bezit zes registers. In het kerkschip hangt het votiefschip "Kirstine" uit 1907. Afbeeldingen Zie ook Religie op Bornholm Externe link (da) Website Sint-Clemenskerk (Klemensker) en de Kerk van Rø
Kościół w Rø

Kościół w Rø – świątynia należąca do diecezji Kopenhagi Kościoła Danii. Znajduje się w północnej części Bornholmu. Obecnie Rø stanowi jedną parafię ze wspólnym proboszczem i radą parafialną wraz z Klemensker. Historia i architektura W średniowieczu istniała już w Rø świątynia, której patronem był św. Andrzej. Powstała ona około 1200 roku. Od XV wieku tutejszą wspólnotę wiernych nazywano „czerwoną parafią” ze względu na ówczesny czerwony dach kościoła. Jednak gdy świątynia stopniowo popadała w ruinę i wykryto w niej także wady konstrukcyjne, uznano, że najlepiej ją zburzyć i zastąpić nową. Stary kościół okazał się jednak solidniejszy niż początkowo zakładano i ostatecznie musiał zostać wysadzony w powietrze, aby zrobić miejsce dla nowej świątyni. Obecny kościół w Rø został zbudowany w stylu neoromańskim, według projektu architekta Mathiasa Bidstrupa. Jest niemal identyczną kopią kościoła z 1200 roku, stojącego dawniej w tym samym miejscu, z nawą, prezbiterium, apsydą i wieżą. Jako budulca użyto granitu z kamieniołomu Gudmingegård. Dach pokryto łupkiem. Fragmenty starego kościoła można zobaczyć w kruchcie i pomieszczeniu wieży, między innymi w portalu południowym. Główne wejście do kościoła znajduje się w wieży, od strony zachodniej. Portal o półkolistym łuku jest głęboko osadzony, a nad drzwiami znajduje się relief przedstawiający chrystogram, będący wariantem symbolu Chi Rho oznaczającego Chrystusa. Po bokach znajdują się greckie litery alfa i omega, symbolizujące Boga Wszechmogącego. Starą świątynię zburzono w 1887 roku, a nową ukończono i poświęcono rok później. W latach 1972–1973 kościół przeszedł renowację pod kierunkiem architekta Rolfa Graae. Wnętrze Ambona pochodzi z 1601 roku. Na jej poszczególnych polach w kształcie rombu umieszczono symboliczne przedstawienia czterech ewangelistów. Ołtarz datuje się na 1610 rok. Zachowała się z niego jedynie część środkowa z dwoma arkadowymi płaszczyznami, na których pozłacaną czcionką zapisano słowa ustanowienia sakramentu Eucharystii. Oryginalna romańska chrzcielnica znajduje się obecnie w kościele w Østerlars. Stojąca aktualnie w kościele chrzcielnica wykonana została około 1875 roku. Szczyty ławek, pochodzących najpewniej z pierwszej połowy XX wieku, zdobione są motywem fleur-de-lis. W nawie zawieszono statek wotywny Kirstine z 1907 roku. Organy Frobeniusa zostały zainstalowane w 1955 roku. W kościele są dwa dzwony: jeden odlano w 1725 roku, a drugi w 1780 roku. Przypisy Linki zewnętrzne Strona miejscowej wspólnoty wiernych
Teaterhøjskolen Rødkilde

Teaterhøjskolen Rødkilde, oprindeligt Rødkilde Højskole, er en dansk folkehøjskole i Rødkilde på Møn. Højskolen har, som navnet antyder, fokus på skuespil og teater. Historie Skolen er grundlagt 1865 af Frede Bojsen. For at medvirke til folkets åndelige løftelse efter krigens tunge nederlag besluttede Frede Bojsen at grundlægge en folkehøjskole på Møn, hvor hans fader var blevet præst. Hans giftermål (han havde bryllup 26. juni 1865, men blev allerede enkemand 22. september 1866) gav ham dertil rige midler, og skolen åbnedes i oktober 1865 samt fik næste år en statelig bygning på Rødkilde i Stege Sogn, hvor Bojsen havde købt en stor gård. Bojsen ledede selv skolen i flere år, men måtte, da han var blevet folketingsmand, overgive ledelsen i andre hænder og overdrog 1873 skolen helt til en ny forstander, J.H. Andersen. I 1905 vendte Frede Bojsen tilbage som forstander, og hans søster Jutta Bojsen-Møller blev skolens husmoder. I 1913 overtog Bojsens svigersøn Vagn Møller skolen og omdannede den 1936 til sygeplejehøjskole med Maria Madsen som forstander. Aage Bojsen-Møller blev i 1951 ansat som lærer på Rødkilde Højskole, og da Aage Bojsen-Møller i 1962 blev forstander blev dens profil atter ændret, nu til naturhøjskole i 1981, hvilket den var de efterfølgende sytten år. 1985 gik Bojsen-Møller af som forstander, og siden 1998 har skolen været en teaterhøjskole. Ledelse Denne liste er ufuldstændig; hjælp gerne med at udfylde den. 1865-1869: Frede Bojsen 1869-1970: Andresen 1870-1871: Frede Bojsen 1871-1872: Søren M. Sørensen 1873-1874: Budstikke Bojsen 1874-1905: J.H. Andersen 1905-1909: Frede Bojsen 1909-1913: Morits Madsen 1913-1962: Vagn Møller 1962-1986: Aage Bojsen-Møller 1986-1987: Olav Liengård 1987-1995: Carl Holten-Andersen 1995-1998: Ingelise Petersen 1998-2003: Jane Ryborg 2003-2016: Bjarne Sloth Thorup 2016-2020: Victor Brix Marcussen 2020- : Henrik Kryschanoffsky & Stinne Vilde Vium Litteratur Kjeld de Fine Licht: Rødkilde: Højskole og huse, København: Foreningen til Gamle Bygningers Bevaring 2009. ISBN 9788787546201 A. Nordahl-Petersen: Danmarks Højskoler i Tekst og Billeder, Ringe: Arnold Jacobs Forlag 1909. Tilgængelig online Eksterne henvisninger Teaterhøjskolen Rødkildes hjemmeside
Rødovre Rådhus

Rødovre Rådhus, beliggende Rødovre Parkvej 150 i Rødovre, er administrativt centrum for Rødovre Kommune på Københavns vestegn. Bygningen er et kendt værk af Arne Jacobsen og opført 1954-1956 efter nordamerikanske forbilleder. Omgivelserne blev anlagt i samarbejde med havearkitekt Eigil Kiær. En ny forplads blev anlagt 2002 af landskabsarkitekten Sven-Ingvar Andersson. Jacobsen tegnede alle detaljer til huset og møblerede det med sine møbelserier. Et ur tegnet til rådhuset er også forblevet en designklassiker. Bygningen og dens omgivelser blev fredet i 1994. Eksterne kilder/henvisninger Rødovre Rådhus i Arkitekturbilleder.dk Arkiveret 11. oktober 2010 hos Wayback Machine Fredningssag hos Kulturarvsstyrelsen
Rødovre Town Hall

Rødovre Town Hall (Danish: Rødovre Rådhus) is located at the centre of Rødovre, a municipality some 9 km (5 mi) to the west of Copenhagen's city centre. Completed in 1956, it was designed by the Danish architect Arne Jacobsen. A fine example of the international architecture trends of the 1950s, it was inspired by the General Motors Technical Center to the north of Detroit. Background Modernism had survived the Second World War thanks to European architects working in the United States. From there, the trends returned to Europe. Jacobsen was particularly attracted by the minimalistic work of Mies van der Rohe, Eliel Saarinen, and Skidmore, Owings and Merrill. While the town hall in Rødovre was inspired by Eero Saarinen's General Motors Technical Center, its proportions and details are unmistakably the work of Jacobsen. Architecture The complex consists of two wings connected by a glass corridor. The three-storey office wing, 91 m long and 14 m wide, is constructed of pillars, precast crossbeams and floor slabs. The loadbearing gable walls are clad in dark stone while the longitudinal curtain walls consist of grey glass set in metal frames with stainless steel trimmings. The wing consists of 1 m facade modules, flexible partitions and a central corridor broken only by a two-flight steel and glass staircase. The single storey council chamber is 22 m long and 13 m wide. Its longitudinal facades are clad in dark stone while the gables are continuous windows. The lofty council chamber is a rectangular room in which the interior and furnishings were also designed by Jacobsen. The wing also contains two meeting rooms, an entrance hall, cloakroom and toilets. The building is also noted for its central staircase, suspended from the roof on orange-red steel rods. The sides are cut from 5 cm steel plate, painted a dark grey; the steps, only a few millimeters thick, are stainless steel with a rubber coating on the upper side for better grip. See also Jacobsen's SAS Hotel Listed buildings in Rødovre Municipality References
Ratusz w Rødovre

Ratusz w Rødovre (duń. Rødovre Rådhus) – modernistyczny ratusz w duńskim mieście Rødovre przy Rødovre Parkvej 150. Trzykondygnacyjny gmach został wzniesiony w latach 1952–1956 przez Arne Jacobsena. Według Tadeusza Baruckiego stanowi najbardziej charakterystyczne dzieło tego architekta (inspirowanego w tym przypadku ideami Ludwiga Miesa van der Rohe). Rytmiczna, modularna siatka planu organizuje zarówno stronę funkcjonalną obiektu, jak i rysunek fasady oraz układ żelbetowej konstrukcji budynku. Wewnętrzny ciąg par słupów wspierających ratusz pozwala całkowicie ukryć jego konstrukcję za ścianą osłonową fasady, skonstruowaną ze szkła i stali. Elewacja jest doprowadzona do maksymalnej prostoty, a jedynym akcentem plastycznym jest ciemna, kamienna ściana sali zebrań, wystająca ponad lico budynku (podobne okładziny mają ściany szczytowe obiektu). Bryła umieszczona jest na rozległej, zielonej płaszczyźnie trawnika, co potęguje plastyczny wyraz całości. Budynek znany jest również z centralnej klatki schodowej zwisającej z dachu na pomarańczowo-czerwonych stalowych prętach. Jacobsen pozbawił budynek jakichkolwiek elementów jego zdaniem zbytecznych i doprowadził jego formę do maksymalnej prostoty, którą uważał za wyraz architektury jako sztuki. Według Tadeusza Broniewskiego obiekt charakteryzował się jednak nieco monotonną kratą, ożywianą tylko kolorem, a nocą światłami z wewnątrz. Ratusz w Rødovre był szczytowym wyrazem fascynacji architekta możliwościami stosowania ścian osłonowych (kurtynowych). Realizacja ukazuje Jacobsenowską sprawność w łączeniu zróżnicowanych materiałów budowlanych: piaskowca, różnorodnego szkła, lakierowanych elementów metalowych i stali nierdzewnej. Dzięki realizacji tego projektu architekt został zaproszony po raz pierwszy do konkursu architektonicznego w Niemczech, po którym brał udział w kolejnych konkursach tego typu w tym kraju. Przypisy
Maják Rønne

Maják Rønne (dánsky Rønne Fyr, nazývaný také Rønne Bagfyr a Svenskefyret). Maják se nachází na Lygtestræde, poblíž přístavu v Rønne na ostrově Bornholm v Dánsku. Historie Maják byl postaven v roce 1880 firmou H. Wichmann & Co. podle návrhu inženýra Didrika Berga z Kodaně na místě původního jednoduchého dřevěného majáku z roku 1806. Do provozu byl uveden 27. září 1880, zpočátku se zeleným světlem a od roku 1881 s červeným. Jeho provoz byl ukončen v roce 1987, v roce 2000 byl restaurován a natřen na bílo. Maják byl zadním náběžníkovým majákem v linii s předním náběžníkovým majákem na Kongenu. Popis Maják je bílá osmiboká litinová věž s lucernou a ochozem na konzolách. Kopule je měděná pokrytá zelenou měděnkou, na vrcholu je větrná růžice. Věž je vysoká 18 m, z toho litinová konstrukce z profilů a litinových plátu spojených nýtováním je vysoká 12 m. Světelný zdroj v lucerně je v nadmořské výšce 24 m. Maják stojí na kamenné podezdívce. Odkazy Reference V tomto článku byly použity překlady textů z článků Rønne Fyr na nizozemské Wikipedii, Rønne Fyr na dánské Wikipedii a Rønne Lighthouse na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Maják Rønne na Wikimedia Commons
Rønne Fyr

Rønne fyr (også kaldet: Rønne Bagfyr og Svenskefyret) er et fyrtårn ved Havnebakken (med adgang via en trappe) nær Rønne Havn i Rønne på Bornholm. Der er også adgang til bagsiden fra Lygtestræde. Historie og beskrivelse Fyret blev bygget af det bornholmske firma H. Wichmann & Co. i 1880 for en sum af 9900 kr (foruden en lynafleder og en doseringsmur for yderligere 597 kr). Fyret erstattede det simple fyr, som tidligere stod på stedet. Det blev taget i brug den 27. september 1880, i første omgang med grønt lys, som snart blev ændret til rødt, en anden kilde nævner i stedet en fyrkarakteren L.Fl.W Rent fysisk består fyret af et tilspidset, hvidmalet ottekantet tårn i støbejern på i alt 12 meter, og konstruktionen på toppen består af en signallanterne og galleri som giver tårnet sin fulde højde på 18 meter og en flammehøjde på 24 moh. Kuplen på tårnet er af kobber. Fyret blev restaureret og malet i 2000. Fyret blev taget ud af brug i 1987. Se også Liste over fyrtårne i Danmark Referencer
Rønne Lighthouse

Rønne Lighthouse (Danish: Rønne Bagfyr) is located close to the waterfront in Rønne on the Danish island of Bornholm. History and description The lighthouse was built by the Bornholm firm H. Wichmann & Co. in 1880, replacing the simple light which had stood on the site. It was brought into service on 27 September 1880, initially with a green light which was soon changed to red. The structure consists of a tapered, white-painted octagonal tower in cast iron with a lantern and gallery. The lantern dome is painted green. The lighthouse was restored and repainted in 2000. It stands between houses slightly back from the harbour waterfront. The overall height is 18 metres (59 ft), the cast-iron tower having a height of 12 metres (39 ft). The lighthouse was taken out of commission in 1989. See also List of lighthouses and lightvessels in Denmark References
Phare de Rønne

Le phare de Rønne (en danois : Rønne Fyr, également appelé Rønne Bagfyr et Svenskefyret) est un phare au Danemark. Il est situé sur Lygtestræde, près du port de Rønne sur l’île de Bornholm. Histoire Un phare en bois simple existait depuis 1806. Le phare actuel a été construit sur le même site en 1880 par H. Wichmann & Co., sur des plans de l’ingénieur Didrik Berg de Copenhague. Il a été mis en service le 27 septembre 1880, initialement avec un feu vert et à partir de 1881 avec un feu rouge. Son exploitation a pris fin en 1987. En 2000, il a été restauré et peint en blanc. Le phare était une balise directionnelle arrière dans l’alignement du phare directionnel avant sur Kongen. Description Le phare est une tour octogonale en fonte blanche avec une lanterne et une galerie reposant sur des consoles. Le dôme est en cuivre qui a tourné au vert-de-gris, avec une rose des vents au sommet. La tour mesure 18 m de haut. Sa structure en fonte, composée de profilés et de plaques de fonte reliées par rivetage, mesure 12 m de haut. La source lumineuse de la lanterne se trouve à une altitude de 24 m. Le phare repose sur une fondation en pierre. Voir aussi Liste des phares et de bateaux-phares du Danemark Notes et références (cs) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en tchèque intitulé « MajákRønne » (voir la liste des auteurs). Liens externes (da) « Rønne Havn Bagfyr », sur Danske fyr (consulté le 7 décembre 2024). « Rønne Fyr - Carte - Phare - Bornholm, Danemark », sur Mapcarta (consulté le 7 décembre 2024). « Rønne Front Light - Phare près de Rønne », sur BoatView, 16 juillet 2022 (consulté le 7 décembre 2024). Portail des phares Portail du Danemark Portail du XIXe siècle
Rønne Fyr

Rønne Fyr (ook wel Rønne Bagfyr genoemd) is een vuurtoren aan de haven van Rønne op het Deense eiland Bornholm. Beschrijving Het is een witte achthoekige toren in gietijzer met een lantaren en galerij. De koepel op de toren is groen geschilderd. Hij staat tussen twee huizen in, aan de parallelweg van de haven. De totale hoogte van de toren is 18 meter waarvan het gietijzeren deel een hoogte van 12 meter heeft. Geschiedenis De vuurtoren werd gebouwd door het Bornholmse bedrijf H. Wichmann & Co. in 1880, ter vervanging van het eenvoudige licht dat tot dan toe dienst had gedaan. Hij werd op 27 september 1880 in gebruik genomen, in eerste instantie met een groen licht, later met een rood. De toren werd in 1989 buiten gebruik gesteld. In 2000 werd hij gerestaureerd en opnieuw beschilderd. Referenties
Rønne fyr

Rønne fyr, även Rønne bagfyr, är en 18 meter hög inaktiv fyr i Rønne hamn på Bornholm i Danmark. Fyren tillverkades av det bornholmska gjuteriet H. Wichmann & Co som ersättning för en tidigare fyr på platsen och tändes första gången den 27 september 1880. Den visade först grönt och från 1881 rött ljus. Den är åttakantiga fyren är tillverkad av gjutjärn och klädd med plåt. Taket på lanterninen är av koppar. Själva fyren kostade 9 900 kronor att tillverka och åskledaren och muren kostade ytterligare 597 kronor. Fyren släcktes år 1987 och två år senare uppfördes en ny fyr på en 12 meter hög mast. Den gamla fyren renoverades och målades år 2000. I Ystads hamn finns en liknande fyr. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Rønne fyr.
Assens

Assens és una ciutat danesa de l'illa de Fiònia a la costa del Petit Belt, és la capital del municipi d'Assens que forma part de la regió de Syddanmark, ambdós creats l'1 de gener del 2007 com a part d'una reforma territorial. Història La ciutat apareix citada per primer cop a l'edat mitjana durant el regant de Valdemar II amb el nom de Asnæs al Llibre dels censos de Dinamarca (Liber Census Daniæ o Kong Valdemars Jordebog) del 1231. El nom significaria istme cobert de freixes. El 1524 va obtenir la carta municipal concedida pel rei Frederic I, Pocs anys després la ciutat va ser gairebé totalment arrasada durant la Venjança del Comte (Grevens Fejde) i saquejada per les tropes del rei Cristià III després de la batalla d'Øksnebjerg, I poc després la muralla de la ciutat va ser enderrocada. Durant el regant de Cristià IV la ciutat va ser fortificada novament, amb muralles i fossats, però el 1658, durant les guerres amb Suècia, va ser assaltada i saquejada per les tropes sueques. Durant l'edat mitjana Assens va ser el punt principal d'accés a Slesvig i, per tant un centre per al trànsit entre Copenhaguen i Hamburg. L'església de la ciutat, dedicada a la Mare de Déu (Vor Frue Kirke), data del segle XV i es caracteritza per la seva torre octagonal. Durant el segle xix la ciutat es va desenvolupar de manera important amb la construcció de l'actual port el 1820, la xarxa de distribució de gas el 1855 i l'enllaç per ferrocarril amb Tommerup el 1884. La construcció del pont sobre el Petit Belt a Middelfart, que va entrar en servei el 1935, va relegar Assens com a punt important per al trànsit entre Jutlàndia i Fiònia i el creixement de la ciutat es va estancar. Referències Vegeu també Llista de ciutats de Dinamarca
Assens (Fünen)

Assens [ˈasəns] ist eine dänische Hafenstadt am Kleinen Belt. Sie wurde 1231 erstmals urkundlich erwähnt, jedoch ist unbekannt, wann das Stadtrecht (købstad) verliehen wurde. Der gut erhaltene Altstadtkern weist Häuser aus dem 13. Jahrhundert auf. Assens ist Verwaltungssitz von Assens Kommune in der Region Syddanmark. Geographie Assens liegt am Kleinen Belt an der Westküste der dänischen Insel Fünen. Verwaltungsgeschichte Assens gehört gemeinsam mit Asnæs, Møllerhuse und Sandled zum Kirchspiel (dän.: Sogn) Assens Sogn. Es lag in der historischen Harde Båg Herred im Odense Amt. Von 1970 bis 2007 zählte es zu Assens Kommune in Fyns Amt. Hafen Die Stadt verfügt über einen Industriehafen mit Werftbetrieb und zwei Docks, eines davon überdacht. Vom Hafen aus besteht eine Fährverbindung nach Bågø. Dem Industriehafen gegenüber befindet sich die Marina für Sportboote mit 600 Liegeplätzen, davon 100 für Gäste. Verkehr Von 31. Mai 1861 bis 21. Mai 1966 bestand Bahnverkehr (Assensbanen) nach Tommerup Stationsby. Dort gab es Anschlüsse nach Odense. Seit 1995 kann ein Teil der Strecke mit Fahrraddraisinen befahren werden. Sehenswürdigkeiten Assens Miniby: Assens um 1900 im Miniaturformat Museum Vestfyn: Wohnhaus und Sammlung des Silberwaren-Fabrikanten Frederik Ernst (1892–1976); Museum für den Seehelden Peter Willemoes (1783–1808) Die Insel Bågø ist viermal täglich mit der Autofähre zu erreichen. Sie bietet schöne Spaziergänge. Die Halbinsel Helnæs bietet Angelmöglichkeiten. Der Gutshof Gammel Alvernæs, ein fünischer Herrensitz bei Ebberup, ist 6 Kilometer von Assens entfernt. Hagenskov bei Ebberup bietet die Möglichkeit, ein altes Verlies zu besichtigen. Persönlichkeiten In Assens geboren: Axel Bundsen (1768–1832), Architekt in Altona bzw. Hamburg Jens Adolf Jerichau (1816–1883), Bildhauer Thorvald Niss (1842–1905), Landschafts- und Marinemaler Laurits Christian Tørsleff (1849–1914), Sänger und Gesangspädagoge Peter Willemoes (1783–1808), Seeoffizier John Eriksen (1957–2002), Fußballspieler Mit Assens verbunden: Britta Schall Holberg (1941–2022), Innenministerin und Eigentümerin von Gut Hagenskov Thomas Sørensen (* 1976), dänischer Fußball-Nationaltorwart, spielte als Kind bei Assens FC. Siehe auch Eisenbahnunfall von Assens Einzelnachweise Weblinks Webpräsenz der Gemeinde Assens (dänisch)
Assens (Fionia)

Assens es una ciudad en la costa occidental de Fionia (Dinamarca). En 2013 cuenta 6.017 habitantes. Es la capital y localidad más poblada del municipio de Assens, en la región de Dinamarca Meridional. Historia El nombre de la localidad aparece en 1231 como Asnæs. El nombre proviene de las ráices ask: "fresno" o asp: "álamo" y næs: "istmo", por lo que significaría "istmo con fresnos" o "istmo con álamos". Tiene el mismo origen que Assens, una localidad de Jutlandia. Assens fue al menos desde la Edad Media una localidad fortificada y un importante sitio de cruce en el Pequeño Belt, entre Fionia y Jutlandia, lo que tuvo un efecto positivo en el comercio. Posiblemente Assens haya tenido estatus de ciudad comercial (købstad) desde el siglo XIII. Para el siglo XVI la ciudad exportaba ganado vacuno. Durante la Guerra del Conde, Assens fue atacada por Cristián III y sus murallas fueron derribadas. Cristián IV volvió a fortificarla, pero la invasión sueca de 1658 arrasó la ciudad. Además de las guerras, el declive del comercio en el país hizo difícil la recuperación de Assens, que a pesar de todo continuó siendo el principal sitio de cruce de transbordadores en el Belt. A finales del siglo XVIII Assens comenzó a revitalizarse: la navegación repuntó y en 1822 se renovó el puerto, pero con la construcción del ferrocarril de Nyborg a Middelfart en 1822 se incrementó la competencia con esta última ciudad y Assens resultó desfavorecida. La pérdida del sur de Jutlandia en 1864 a manos de Prusia interrumpió la ruta de transbordadores entre esa región y Assens. La industrialización no llegó realmente a Assens sino hasta 1884, con la inauguración de una línea privada de trenes que comunicó la ciudad con Tommerup, donde era posible el transborde a Odense. Desde finales del siglo XIX hasta principios del XXI la industria dominante fue la azucarera, si bien hubo cierta industria de metales y alimentaria. Con la recuperación del sur de Jutlandia en 1920, Assens fue de nuevo terminal de transbordadores hasta 1972, pero ya no tuvo la misma importancia de antes debido a la inauguración de los dos puentes del pequeño Belt en 1935 y 1970 entre Middelfart y Fredericia. Con una industria mediana y un comercio a la sombra de Odense, el crecimiento de Assens fue mediocre durante el siglo XX. En 1970 se creó el municipio de Assens, mismo que fue ampliado en 2007 con la fusión de 5 municipios aledaños. Referencias «Departamento de Estadística de Dinamarca» (en danés). Consultado el 24 de septiembre de 2013. Den Store Danske. «Assens» (en danés). Consultado el 24 de septiembre de 2013. Dansk Center for Byhistorie (Centro Danés para la Historia Urbana). «Danmarks Købstæder:Assens» (en danés). Consultado el 24 de septiembre de 2013.