NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Palau de Christiansborg

El palau de Christiansborg està situat a l'illot de Slotsholmen a Copenhaguen, Dinamarca, i és la seu del Folketing (Parlament danès), l'oficina del primer ministre danès i el Tribunal Suprem danès. A més, diverses parts del palau són utilitzades per la monarquia, incloent les sales de recepció Reial, la capella del palau i les cavallerisses reials. El palau és la casa dels tres poders suprems de Dinamarca: el poder executiu, poder legislatiu i el poder judicial. És l'únic edifici del món que alberga les tres rames de govern d'un país. El palau de Christiansborg és propietat de l'Estat danès i està dirigit per l'Agència de Palaus i Propietats. Se'l coneix col·loquialment com a Borgen. L'edifici actual és l'últim d'una sèrie de castells i palaus construïts successivament en el mateix lloc des de la construcció del primer castell el 1167. Des de principis del segle xv, els diferents edificis han servit de base de l'administració central. Fins al 1794, com a residència principal dels reis danesos, i després de 1849, com a seu del Parlament. El palau actual és testimoni de tres èpoques de l'arquitectura danesa, com a resultat de dos incendis greus. El primer incendi es va produir el 1794 i el segon el 1884. La part principal del palau actual, acabat el 1928, és d'un estil historicista neobarroc. La capella, que data de 1826, és d'estil neoclàssic. El recinte ferial d'estil barroc es va construir del 1738 al 1746. Referències Enllaços externs Lloc Web Oficial (en anglès)
Christiansborg (Kopenhagen)

Christiansborg (Deens: Christiansborg Slot) is een paleis op het eiland Slotsholmen in het centrum van Kopenhagen. In het gebouw zijn het Deense parlement (Folketing), het Deense Hooggerechtshof (Højesteret) en het bureau van de Eerste minister van Denemarken (Statsministeriet) gevestigd. Verschillende delen van het paleis, waaronder de koninklijke ontvangstzaal, de paleiskapel en de Koninklijke stallen, worden ook gebruikt door het Deense koningshuis. Geschiedenis Christiansborg staat op de plek waar bisschop Absalon in 1167 een burcht bouwde. De ruïnes van deze burcht kunnen nog steeds bezocht worden in de kelder van Christiansborg. Nadat in 1369 de burcht van Absalon verwoest was door de Hanze, werd er op de plek een nieuw kasteel gebouwd. De Blauwe Toren van dit kasteel werd als gevangenis gebruikt. Dit slot werd uiteindelijk rond 1730 gesloopt door koning Christiaan VI. Hij liet vervolgens door de architect Elias David Häusser het eerste Christiansborg bouwen, dat hij in gebruik nam als zijn koninklijk paleis. In 1794 ging dit Christiansborg in vlammen op, waarna het tweede Christiansborg werd gebouwd, dat ontworpen werd door architect Christian Frederik Hansen en klaar was in 1828. Het hofleven was toen echter al verhuisd naar Amalienborg en had geen zin meer terug te verhuizen. Het slot was nog wel altijd eigendom van de koning. In 1848 was Christiansborg het toneel van de protesten die resulteerden in de eerste democratische grondwet van Denemarken. De koning stond toen enkele vertrekken af aan het parlement, dat toen nog Rigsdagen heette (tot aan 1953). Ook het tweede Christiansborg brandde af, in 1884, waarna er in 1906 werd begonnen met de herbouw van een derde Christiansborg Slot in de stijl van de neobarok. Na een competitie tussen architecten werd de opdracht gegeven aan Thorvald Jørgensen. "Borgen" Door de imposante bouw en doordat in dit regeringcentrum de drie onderdelen van de trias politica (Folketinget, Statsministeriet en Højesteret) zijn samengebracht, heeft Christiansborg Slot in de volksmond de bijnaam "Borgen" (de burcht) gekregen. Borgen is ook de naam van een internationaal succesvolle tv-dramaserie, gefilmd in 2010 en 2011, die zich voor een groot deel afspeelt in de burelen van Christiansborg en die fictieve politieke verwikkelingen tot onderwerp heeft.
Palácio de Christiansborg

O Palácio de Christiansborg (em dinamarquês: Christiansborg Slot) é um palácio e prédio governamental, é a sede do Parlamento Dinamarquês (Folketinget), escritório do Primeiro Ministro e da Suprema Corte da Dinamarca, é a única construção do mundo que abriga os três poderes simultaneamente. Algumas partes do palácio, também são usadas pelo monarca, incluido as Salas de Recepções Reais, a Capela e os Estábulos Reais. Está localizado na ilha de Slotsholmen, no centro de Copenhague. História A primeira construção do local foi o Castelo de Absalão construído pelo arcebispo Absalão de Lund em 1167, que foi demolido pela Liga Hanseática que construiu o Castelo de Copenhaga em 1369. O primeiro Christiansborg foi feito pelo rei Cristiano VI em 1746, o prédio foi destruído por um incêndio em 1794, o segundo Christiansborg foi reconstruído em 1828 pelo rei Frederico VI, o prédio foi destruído por outro incêndio em 1884, o terceiro e atual Christiansborg foi inaugurado em 1928 e as ruínas do Castelo de Absalão se tornaram acessíveis ao público. Galeria Referências Ligações externas Página do Palácio de Christiansborg, em dinamarquês Agência de palácios e propriedades culturais
Palatul Christiansborg

Palatul Christiansborg situat pe insulița Slotsholmen în centrul capitalei Copenhaga este sediul Parlamentului danez (Folketing), biroul primului ministru și sediul Curții Supreme daneze. De asemenea, câteva părți ale palatului sunt folosite de monarhia daneză, aici fiind Capela regală, camerele de recepție și grajdurle regale. Palatul este locul unde (ca nicăieri în lume) își au sediul toate cele trei puteri ale unui stat democratic: puterea legislativă, cea judecătorească și cea executivă. Christiansborg este proprietatea statului danez și este condus de Agenția palatelor și proprietăților.
Кристиансборг (дворец)

Кристиансборг (дат. Christiansborg Slot) — датский королевский дворец с 1740 года, построенный на месте Копенгагенского замка 1167 года; после 1849 года до настоящего времени здание датского парламента — Фолькетинга. Расположен в старой части Копенгагена, на небольшом острове Слотсхольмен. Является одной из архитектурных достопримечательностей датского королевства. Планировка близкая современной была создана архитектором Элиасом Хёйсером (дат. Elias David Häusser) в 1733—1740 годах. В 1737 году руководителем скульптурных и каменных работ во дворце был назначен Луи-Огюст Ле Клерк. В 1778—1779 годах вернувшийся из Италии Николай Абильгор стал королевским живописцем Копенгагена, украсив интерьеры Кристиансборга серией из десяти полотен по мотивам датской истории, а позднее также добавив к ним десять десюдепортов в 1791 году. После пожара 1794 года дворец долго реставрировал Кристиан Хансен в 1800—1820 годах. В 1849 году дворец был передан датскому парламенту, поскольку Дания стала парламентской монархией. После пожара 1884 года процесс реставрации взял на себя Торвальд Йоргенсен (дат. Thorvald Jørgensen), который придал дворцу новый псевдобарочный вид в 1907—1922 годах. Переговорная комната Одной из самых посещаемых комнат фолькетинга является переговорная комната (Samtaleværelset). Её посещают более чем 60 тысяч гостей ежегодно. В переговорной комнате находится знаменитая картина Хермана Веделя (дат. Herman Vedel; 1875—1948) размером почти 4 × 6 метров — групповой портрет 30 мужчин, готовивших поправку к конституции в 1915 году. 12 ноября 2024 года напротив картины Хермана Веделя состоялось открытие картины «Беседа 1918—2024» Мие Мёркеберг (Mie Mørkeberg; род. 1980) размером почти 3 × 5 метров — группового портрета 30 выдающихся женщин. Эти 30 женщин были отобраны независимой исторической группой под руководством бывшего главного редактора журнала Politiken Бо Лидегора (дат. Bo Lidegaard; род. 1958). Среди изображённых: Нина Банг (1866—1928), Эльна Мунк (1871—1945), Хельга Ларсен (1884—1947), Матильда Хаушульц (1885—1929), Хелле Торнинг-Шмитт (род. 1966), Маргрете Вестагер (род. 1968), Пия Ольсен Дюр (род. 1971), Озлем Чекич (род. 1976), Метте Фредериксен (род. 1977) и Йоханне Шмидт-Нильсен (род. 1984). Примечания Ссылки (англ.) Дворец Кристиансборг
Kerk van Thorsager

De Kerk van Thorsager (Deens: Thorsager Kirke) ligt ± 13 kilometer ten oosten van de Deense plaats Hornslet in de parochie Thorsager. De kerk is gelegen op een heuvel en bepaalt het dorpsgezicht. Het kerkgebouw is Jutland's enige ronde kerk Beschrijving De kerk is de jongste van de nog zeven bestaande ronde kerken in Denemarken en de enige in Jutland. Het romaanse kerkgebouw werd rond 1200 van grote bakstenen gebouwd en is mogelijk de oudste stenen kerk van Jutland. Oorspronkelijk zou de plaats een plek zijn geweest waar de god Thor werd aanbeden. Net als de ronde kerken op Bornholm heeft ook de kerk van Thornsager waarschijnlijk een weerfunctie gehad. Een wenteltrap gaat vanuit de kerk naar de eerste verdieping, van waaruit het gebouw kon worden verdedigd. De Kerk van Thorsager vertoont bouwkundige overeenkomsten met de Kerk van Horne op Funen en de Kerk van Bjernede op het eiland Seeland. Verondersteld wordt dat de drie kerken zijn gebouwd door de Absalon-familie. De kerk bezit een rond kerkschip en een koor met apsis. De apsis en het koor zijn versierd met lisenen en boogfriezen. Vier zware bakstenen pijlers dragen de vierkante centrale toren. In de late middeleeuwen werden een zuidelijk wapenhuis en een westelijke toren met zadeldak toegevoegd. Deze toren werd onder leiding van de architect Vilhelm Theodor Walther bij de restauratie van 1877-1878 weer ter hoogte van het koor afgebroken. Bij deze restauratie werden ook de stenen van de buitenmuren van de kerk vervangen door nieuwe bakstenen. In de noordelijke muur van het koor zijn nog restanten van het oorspronkelijk muurwerk te zien. De laatste restauratie dateert van 2004. Kerkinventaris Tijdens de laatste restauratie in de vroege jaren 1950 werd het interieur gerenoveerd. De kerk kreeg toen een nieuw altaar en een nieuwe kansel. De banken werden vervangen door stoelen en de vloer werd vernieuwd. Op het voetstuk van het kruisbeeld uit de jaren 1400 op het altaar staat het (vertaalde) opschrift: "In Mij zult gij vrede hebben". Het crucifix in de boog boven de apsis is laatmiddeleeuws. Het voormalige altaarschilderij van Anton Dorph, dat het altaar van 1878 tot 1952 sierde, bevindt zich tegenwoordig in het kerkschip. Het oostelijke raam heeft een glasmozaïek uit 1955. Het werd gemaakt door de kunstenaar Harald Borre en heeft het thema Krist stod op af døde i påskemorgenrøde (Christus stond op de paasmorgen op uit de doden), een bekende Deense hymne. In 2004 werd de bakstenen preekstoel van de vorige restauratie weer verwijderd en vervangen door een mobiele lezenaar. Het huidige orgel dateert ook uit 2004 en verving een orgel uit 1909. Het heeft 15 registers en werd door Bruno Christensen & Sønner ingebouwd. Het oudste voorwerp is het granieten doopvont, dat zeer eenvoudig is uitgevoerd en uit de romaanse tijd stamt.
Thorsager Kirke

Thorsager Kirke är en kyrka på Djursland på Jylland. Den är Jyllands enda rundkyrka och den yngsta av sju bevarade rundkyrkor i Danmark. Kyrkobyggnaden Kyrkan uppfördes av tegelsten omkring år 1200. Förutom det runda långhuset ingår i kyrkan även byggnadsdelar för kor med absid och för vapenhus. Ett centraltorn höjer sig över rundkyrkans mitt. Thorsager Kirke är en kopia av den själländska Bjernede Kirke, som liksom Horne Kirke på Fyn är byggda efter samma grundplan som en rundkyrka i Schlamersdorf i Wagrien. Kyrkan har på senare tid genomgått två stora renoveringar 1887-1888 samt 1950-1952. Nuvarande orgel med 15 stämmor tillkom 2004 och tillverkades av Bruno Christensen & Sønner. Externa länkar Församlingens webbplats Wikimedia Commons har media som rör Thorsager Kirke.
Ginnerup

Ginnerup (Danish pronunciation: [ˈke̝nˀəʁɔp]), is a small settlement and parish on the Djursland Peninsula in Denmark, located in north eastern Jutland. Ginnerup is around 10 km west of Grenå. It is a part of Norddjurs Municipality in Region Midtjylland. Landmarks and monuments Ginnerup Kirke is a traditional chalkstone church in the village, built in the 12th century. Neolithic long barrow rock monuments, the Ginnerup Jyndovnen, are also found in the area. Notable people Anders Fogh Rasmussen (born 1953 in Ginnerup) is a Danish politician who served as 24th Prime Minister of Denmark 2001 to 2009, and was the 12th Secretary General of NATO 2009 to October 2014. References
Ginnerup

Ginnerup es un pequeño asentamiento en Dinamarca, localizado en el nordeste de la península de Jutlandia. Está a 10 km al oeste de Grenå. Es parte de la Municipalidad de Norddjurs en la región de Jutlandia Central. Ginnerup es el lugar de nacimiento de Anders Fogh Rasmussen, ex primer ministro de Dinamarca y actual 12.º secretario general de la OTAN. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Ginnerup.
Ginnerup

Ginnerup (pronuncia danese: [ˈɡenʁɐub]), è un piccolo centro abitato della Danimarca, situato nella parte nordorientale dello Jutland. Da un punto di vista amministrativo fa parte del comune di Norddjurs nella regione dello Jutland Centrale. È situato a circa 10 km a ovest di Grenaa. La chiesa di Ginnerup risale al XII secolo. Ginnerup è il luogo di nascita di Anders Fogh Rasmussen, Primo Ministro danese dal 2001 al 2009 e Segretario generale della NATO dal 2009 al 2014. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Ginnerup
Ginnerup

Ginnerup (da: /ɡenʁɐub/) - jest to mała osada w Danii, położona w północno-wschodniej Jutlandii. Leży około 10 km na zachód od Grenå. Jest to część gminy Norddjurs w regionie Midtjylland. Ginnerup jest miejscem urodzenia Andersa Rasmussena, byłego premiera Danii, a obecnie dwunastego Sekretarza Generalnego NATO.
Langebro

Langebro je sklopný most v dánské metropoli Kodani. Nachází se v centrální části města zvané Indre By a spojuje ostrovy Sjælland a Amager. Je dlouhý 252 metrů, široký 32 metrů a vysoký 7 metrů. Denně přes něj projede více než 60 000 automobilů. První most na tomto místě byl dřevěný a vznikl v roce 1690. Dostal název Langebro (Dlouhý most). V roce 1903 ho nahradil otočný železný most. V roce 1930 vznikl další provizorní most, který na konci druhé světové války poškodil bombový útok odbojářů. Aktuální podobu mostu vytvořil architekt Kaj Gottlob a most byl otevřen 27. června 1954. Most byl projektován jako pohyblivý, aby umožnil lodím proplout do vnitřního kodaňského přístavu, vzhledem k poklesu lodní dopravy se však již otevírá jen zhruba třikrát za týden. Do roku 1972 přes Langebro jezdily také tramvaje. U vjezdu na most se nachází výšková budova hostelu Danhostel Copenhagen City. V roce 2019 byl v sousedství otevřen most Lille Langebro, určený chodcům a cyklistům. Hans Christian Andersen napsal divadelní hru Langebro. Christoffer Wilhelm Eckersberg je autorem obrazu Langebro v měsíčním světle s běžícími postavami. Skupina Gasolin' zařadila na své první eponymní album z roku 1971 píseň „Langebro“. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Langebro na Wikimedia Commons
Langebro

Die Langebro (deutsch Lange Brücke) ist eine sechsspurige Straßenbrücke im Zentrum Kopenhagens, die über den Inderhavn (Innenhafen) führt und Seeland mit Amager verbindet. Neben der Knippelsbro stellt sie mit über 62.000 Fahrzeugen pro Tag (Stand: 1998) eine Hauptverkehrsverbindung zwischen den beiden dänischen Inseln dar. Die 252 Meter lange und 32 Meter breite Brücke besteht aus zwei Klappsegmenten, die bei Bedarf für die Schifffahrt geöffnet werden können. Sie wird jedoch selten – und wenn, dann nur abends – geöffnet, um Rücksicht auf den Berufsverkehr zu nehmen. Zudem haben sich die Hafenaktivitäten im Südhafen (Sydhavn) in andere Gegenden verlagert. Geschichte Vorläufer Erster Vorläufer war die Kallebobro, eine drei Meter breite Holzbrücke, die auf Veranlassung des dänischen Königs Christian V. zwischen 1686 und 1690 gebaut wurde. Bei der aus militärstrategischen Gründen errichteten Brücke, die zwei Bastionen beiderseits des Hafens verband, setzte sich im Laufe der Zeit der Name Langebro (Lange Brücke) durch, da sie länger als die nördlicher gelegene Knippelsbro war. 1851 wurde eine neue, breitere Holzbrücke errichtet, die 1875 mit zwei eisernen Klappsegmenten modernisiert und 1903 abermals durch eine neue Eisenbrücke ersetzt wurde. Die 120 Meter lange, 13 Meter breite Drehbrücke trug zwar den Namen Christian d. IX's bro, wurde jedoch im Volksmund ebenfalls Langebro genannt. Steigendes Verkehrsaufkommen in den 1920er Jahren führten zum Bau eines Nachfolgers, einer kombinierten Straßen- und Eisenbahnbrücke, die nach einem Jahr Bauzeit 1930 fertiggestellt wurde. Während der deutschen Besatzungszeit verübte die Sabotagegruppe BOPA (Borgerlige Partisaner) hier Ende März 1945 einen Sprengstoffanschlag, um sechzehn dänische Handelsschiffe an der Ausfuhr ins Deutsche Reich zu hindern. Bei dem Anschlag, bei dem mehrere Deutsche sowie einige dänische Maschinisten ums Leben kamen, wurde das Maschinenhaus zerstört, so dass die Brücke erst wieder nach Kriegsende am 1. Oktober 1945 in Betrieb genommen werden konnte. Heutige Brücke Die heutige Langebro wurde nach fünfjähriger Bauzeit am 27. Juni 1954 feierlich eröffnet, indem die Klappen geschlossen und 50.000 Passanten die Brücke überquerten. Die Arbeiten wurden von dem dänischen Bauunternehmen Christiani & Nielsen durchgeführt, eine Firma, die 1937 am Bau der Munkholmbro scheiterte. An den Baukosten beteiligten sich zu zwei Drittel die Københavns Kommune und zu einem Drittel die Hafenverwaltung (Københavns Havn). Siehe auch Liste von Brücken in Dänemark Weblinks Literaturliste über die Langebro beim Dänischen Straßen- und Brückenmuseum (dänisch) Einzelnachweise
Langebro

Langebro (lit. 'Long Bridge') is a bascule bridge across the Inner Harbour of Copenhagen, Denmark, connecting Zealandside H. C. Andersens Boulevard to Amagerside Amager Boulevard. It is one of only two bridges to carry motor vehicles across the harbour in central Copenhagen, the other being Knippelsbro. History 1690: The first Langebro Completed in 1690, the first bridge located roughly where Langebro is today was known as Kalvebodbro (Kalvebod Bridge) and connected the Western Rampart's Rysensteen Bastion on Zealand with Christianshavn Rampart's Christianshavns Vold#Kalvebod Bastion on Christianshavn. It was a wooden structure with a drawbridge in the middle that allowed ships to pass. The bridge was built for the military but was also open to civilian pedestrians. The bridge was refurbished several times. It was widened in 1875–76. 1903: The Swing Bridge Plans for a new Langebro were first presented in 1885 but not realized until 1903. The new bridge was located 400 ft to the south of the old one, Vestre Boulevard (now H. C. Andersens Boulevard) and connected to the Amager Boulevard on the other side of the harbor. It was a swing bridge resting on nine stone pillars. The swing bridge was both used for both trams and the Amagerbanen railroad. 1939: The temporary bridge With growing automobile traffic, the new bridge soon became outdated and a new temporary bridge was constructed in 1930. The bridge was subject to sabotage on 23 March 1945. 1954 The temporary bridge was replaced by the current Langebro in 1954. Lille Langebro Lille Langebro pedestrian and cycling bridge north of Langebro was completed in 2019. Cultural references Søren Kierkegaard's pseudonymous author, Hilarius Bookbinder, mentions the bridge in Stages on Life's Way (1845): "Langebro [Long Bridge] has its name from its length; that is, as a bridge it is long but is not much as a roadway, as one easily finds out by passing over it. Then when one is standing on the other side in Christianshavn, it in turn seems that the bridge must nevertheless be long, because one is far, very far away from Copenhagen." (Stages on Life's Way p. 259) Langebro is a play by Hans Christian Andersen, named for the bridge in Copenhagen. The Danish-American 1961 cult film Reptilicus includes a sequence with crowds of panic-stricken people seeking to escape a giant monster by running or riding bicycles across Langebro; when the bridge-keeper panics and opens the bridge, many of the people fall through the gap into the water below. On the film's American poster, Langebro is painted to look like San Francisco's Golden Gate Bridge. Langebro is seen in many of the Olsen-banden films, including The Olsen Gang, The Olsen Gang in a Fix (1:14:47) and The Olsen Gang on the Track (1:29:16). "Langebro" is the name of Gasolin's 1971 adaption of Joan Baez's version of Geordie, where the setting is shifted from London to Copenhagen and Langebro takes the place of London Bridge. Gallery See also List of bridges in Copenhagen References External links Source/Unage
Langebro

Langebro ("largo puente" en danés) es un puente basculante a través del Puerto Interior de Copenhague, Dinamarca. Conecta el bulevar H. C. Andersens de Selandia con el bulevar Amager en Amager. Es uno de los dos puentes para vehículos rodados a través del centro del puerto de Copenhague; el otro es Knippelsbro. Historia 1690: El primer Langebro Completado en 1690 el primer puente situado aproximadamente en el emplazamiento del actual era conocido como Kalvebodbro (puente de Kalvebod) y conectaba la muralla occidental del Bastión Rysensteen Bastion en Selandia con la muralla del Bastión de Kalvebod en Christianshavn. Era una estructura de madera con un puente levadizo en el medio que permitía el paso de los barcos. El puente fue construido para el ejército pero también estaba abierto a los peatones civiles.​ El puente fue rehecho varias veces y fue ampliado en 1875-1876. 1903: El puente giratorio Se presentaron nuevos planes para un nuevo Langebro en 1885 pero no se llevó a término hasta 1903. El nuevo puente estaba localizado 400 pies al sur del anterior, en el bulevar Vestre (hoy bulevar H. C. Andersens) y conectaba con el bulevar Amager en el otro lado del puerto. Era un puente giratorio sobre nueve pilares de piedra. El puente fue usado tanto para el tranvía como para el ferrocarril Amagerbanen a Dragør. 1939: El puente temporal Con el aumento del tráfico de automóviles el nuevo puente pronto quedaría obsoleto por lo que se construyó un nuevo puente temporal en 1930. El puente fue saboteado el 23 de marzo de 1945.​ 1954 El puente temporal fue sustituido por el actual en 1954. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Langebro.
Langebro

A Langebro híd Koppenhágában. Az Amager szigetén fekvő Vestamager városrészt köti össze a belvárossal a belső kikötő (Inderhavnen) felett. A város két leghíresebb belvárosi hídjának egyike a Knippelsbro mellett. Történelem A híd története 1686-ig nyúlik vissza, amikor V. Keresztély dán király rendeletére hidat emeltek ezen a helyen, főként védelmi szempontok miatt. Ez a híd évszázadokig fennállt, bár többször átépítették, legutóbb 1875-ben. 1903-ban egy új hidat emeltek a helyén, amely IX. Keresztély dán király nevét viselte. Ez a vasuti forgalmat is kiszolgálta: az Amagerbanen vonatai ezen haladtak át a hajózócsatorna felett. A gyorsan növekvő forgalom új híd építését tette szükségessé, ezért 1930-ban ideiglenes hidat emeltek, amíg el nem készül az új Langebro. Erre végül – többek között a II. világháború miatt – egészen 1954-ig kellett várni. Jellemzők A híd hossza 252 m, szélessége 32 m. Mivel a híd a belső kikötő hajózóútja fölött ível át, felnyithatóra építették. Napjainkban azonban a Sydhavnen (a hídtól délre eső kikötőrész) jelentősége csökken, így csak ritkán nyitják fel, akkor is az esti órákban, hogy minimalizálják a forgalmi hatásokat. Hivatkozások Jegyzetek Külső hivatkozások Portræt af Langebro, highways.dk (dán) Langebro, structurae.de (angol, francia, német)