NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kaple svaté Anny (Nová Ves v Orlických horách)

Kaple svaté Anny je římskokatolická obecní kaple v Nové Vsi, místní části obce Bartošovice v Orlických horách. Náleží do farnosti Neratov. Poloha Kaple je situována při silnici II/311. Bohoslužby Pravidelné bohoslužby se v kapli nekonají. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu kaple svaté Anny na Wikimedia Commons Královéhradecká diecéze Archivováno 29. 10. 2019 na Wayback Machine.
Ralsko Solar Park

Ralsko Solar Park (Czech: Fotovoltaická elektrárna Ralsko) is the largest photovoltaic power station in the Czech Republic. It was one of the 50 largest photovoltaic power plants in the world when it was built. It consists of five sections, of 14.269 MW, 12.869 MW, 6.614 MW and 4.517 MW, located kilometers apart, for a total of 38.3 MW, sufficient for 10,000 households. It was built in a former military area. References
Universität Pardubice

Die Universität Pardubice (tschechisch: Univerzita Pardubice) entstand 1994 aus der 1950 gegründeten Chemischen Hochschule. 2021 bestand die Universität aus 7 Fakultäten mit etwa 1.200 Mitarbeitern und insgesamt 7.000 eingeschriebenen Studenten. Entstehungsgeschichte Die Anfänge der Universität Pardubice greifen auf die chemische Industrie in Pardubice zurück, die bis heute das Stadtbild wesentlich prägt. Im Jahre 1950 wurde der Vorläufer der Universität Pardubice – die Chemische Hochschule in Pardubice (Vysoká škola chemická v Pardubicích) gegründet. In deren ersten drei Jahre war diese Einrichtung Teil der Prager Technischen Universität (ČVUT) und wurde von einem Dekan geleitet. Ab 1953 existierte die Hochschule als eigenständige Chemisch-Technologische Hochschule in Pardubice unter der Leitung eines Rektors. 1991 wurden die Chemisch-Technologische Fakultät und die heutige Fakultät für Wirtschaft und Verwaltung gegründet. Die Hochschule wurde so in eine Zwei-Fakultäten-Hochschule umgewandelt. 1993 kam die Fakultät für Verkehrswissenschaften „Jan Perner“ hinzu. Seit 1994 trägt die Hochschule den heutigen Namen Universität Pardubice. 2001 wurde die Fakultät für humanistische Wissenschaften eröffnet. Im Jahre 2005 entstand die Fakultät für Restaurierung in Litomyšl, 2007 die Fakultät für Gesundheitswissenschaften und 2008 die Fakultät für Elektrotechnik und Informatik. Der Chemiker Prof. Jiří Málek war von 2018 bis 2022 Präsident der Universität. Fakultäten Chemisch-Technologische Fakultät Fakultät für Wirtschaft und Verwaltung Fakultät für Verkehrswissenschaften „Jan Perner“ Philosophische Fakultät Fakultät für Restaurierung (in Litomyšl) Fakultät für Gesundheitswissenschaften Fakultät für Elektrotechnik und Informatik Zahlen zu den Studierenden und zu den Mitarbeitern 2021 waren 7000 Studierende an der Universität Pardubice immatrikuliert. Sie wurden von insgesamt 1.200 Mitarbeitern betreut, davon 700 wissenschaftliche. Von den Studierenden gehörten 1.400 zur chemischen Fakultät, 1.800 zur Fakultät Wirtschaft und Verwaltung, 1.200 zum Transportwesen, 1.100 zur Philosophie und den freien Künsten, 800 zum Gesundheitswesen und 600 in Elektrotechnik und Informatik. Die Universität zählte in ihren 70 Unterrichtsjahren insgesamt 40.000 Absolventen, von denen 13.800 in der Chemie ausgebildet waren, 9.700 in Wirtschaft und Verwaltung, 6.500 im Transportingenieurwesen, 6.100 im Bereich Philosophie und freie Künsten und 2.100 im Gesundheitsbereich. Die Zahl der Studierenden stieg von 2003 bis 2011 stetig an. 2004 betrug sie 6.890; von 2009 bis 2013 lag sie oberhalb von 10.000 (2010: ca. 11.000). Nach dem Maximum im Jahr 2011 sank sie bis 2019 stetig ab. 2004 hatte die Universität 995 Mitarbeiter. Weblinks Homepage der Universität tschechisch Einzelnachweise
University of Pardubice

University of Pardubice (Czech: Univerzita Pardubice or UPA) is a university in Pardubice, the Czech Republic. In 2021 it had nearly 8,000 students. It is the only university in Pardubice Region. History In the aftermath of the World War II, chemical factories in the city asked for the establishment of a specialised university in their vicinity. The university was started under the name of Vysoká škola chemická (Chemical Institute) in 1950, and renamed to Vysoká škola chemicko-technologická (Institute of Chemical Technology) in 1954. Since 1990, new faculties have been added, and in 1994 the institution was renamed to University of Pardubice. Faculties Jan Perner Transportat Faculty (Dopravní fakulta Jana Pernera, DF JP, est. 1992) [1] Faculty of Economics And Administration (Fakulta ekonomicko-správní Pardubice, FES, est. 1991) [2] Faculty of Arts and Philosophy (Fakulta filozofická, formerly Fakulta humanitních studií, est. 1992) [3] Faculty of Chemical Technology (Fakulta chemicko-technologická, FChT, est. 1950) [4] Faculty of Art Restoration (Fakulta restaurování in Litomyšl, FR, est. 2005) [5] Faculty of Electrical Engineering and Informatics (Fakulta elektrotechniky a informatiky, FEI, est. 2002) [6] Faculty of Health Studies (Fakulta zdravotnických studií, FZS, est. 2002) [7] References External links University of Pardubice (en) Archived 2017-08-18 at the Wayback Machine Univerzita Pardubica (cz)
Université de Pardubice

L'université de Pardubice (en tchèque Univerzita Pardubice, UPCE) est une université tchèque fondée en 1950 à Pardubice. Elle accueillait environ 8 000 étudiants en 2005. Elle comporte 7 facultés. Histoire À la suite de la Seconde Guerre mondiale, les usines chimiques de la ville ont demandé la création d'une université à proximité. Lors de sa création en 1950, l'université a été nommée Vysoká škola chemická (Institut de Chimie), puis renommée Vysoká škola chemicko-technologická (Institut des technologies chimiques) en 1954. En 1990, de nouvelles facultés ont été créées et en 1994 l’institution a été renommée Univerzita Pardubice. Facultés Faculté de Transport Jan Perner (Dopravní fakulta Jana Pernera, DF JP, fondée en 1992) Faculté d’Économie et d'Administration (Fakulta ekonomicko-správní Pardubice, FES, fondée en 1991) Faculté des Arts et de Philosophie (Fakulta filozofická, FF, anciennement Fakulta humanitních studií, fondée en 1992) Faculté des Technologies Chimiques (Fakulta chemicko-technologická, FChT, fondée en 1950) Faculté de Restauration Artistique (Fakulta restaurování, FR, fondée en 2005) à Litomyšl Faculté d'Ingénierie Électrique et d'Informatique (Fakulta elektrotechniky a informatiky, FEI, fondée en 2002) Faculté des Études Médicales (Fakulta zdravotnických studií, FZS, fondée en 2002) Liens externes (cs) Site officiel (en) Site officiel Portail de la Tchéquie Portail de l’histoire Portail de l’éducation Portail des universités
Universiteit Pardubice

De Universiteit Pardubice (Tsjechisch: Univerzita Pardubice, UPA) is een universiteit in de Tsjechische stad Pardubice. De universiteit bestaat uit zes faculteiten, waarvan er één gevestigd is in het stadje Litomyšl. In het jaar 1950 werd de voorloper van de universiteit opgericht: de Hogeschool voor Chemie in Pardubice (Vysoká škola chemická v Pardubicích). In 1991 werd de school verdeeld in twee faculteiten, en twee jaar later kwam daar nog een derde bij. Sinds 1994 draagt de universiteit haar huidige naam. In 2001 werd de vierde faculteit opgericht en in het jaar 2005 kwam in Litomyšl de faculteit voor kunstrestauratie. Faculteiten en instituten Faculteit chemische technologie Faculteit economie en administratie Faculteit verkeerswetenschappen "Jan Perner"(genoemd naar Jan Perner, een Tsjechische spoorwegbouwer uit de eerste helft van de 19e eeuw) Faculteit filosofie Faculteit kunstrestauratie (Litomyšl) Faculteit gezondheidswetenschappen Instituut voor elektrotechniek en informatica Instituut voor gezondheidswetenschappen
Uniwersytet Pardubicki

Uniwersytet Pardubicki, Uniwersytet w Pardubicach (cz. Univerzita Pardubice) – czeska uczelnia publiczna założona w 1994 roku w Pardubicach. Historia Początki szkolnictwa wyższego w Pardubicach przypadają na pierwsze lata po drugiej wojnie światowej, kiedy zaproponowano utworzenie w mieście zawodowej szkoły wyższej kształcącej studentów na potrzeby lokalnych zakładów chemicznych. Zostały one ukoronowane w 1950 założeniem Wydziału Chemiczno-Technologicznego. W 1953 stał się on samodzielną placówką naukowo-dydaktyczną, na czele której stał rektor. Powiększająca się liczba studentów spowodowała, że w latach 60. w północnej części miasta zbudowany nowy kompleks budynków, w którym ulokowano nowe laboratoria i sale wykładowe. Przełomowy okazał się rok 1991, kiedy dokonano reorganizacji Wydziału Chemiczno-Technologicznego, dzieląc go na dwie jednostki: Wydział Technologii Chemicznej oraz Wydział Ekonomiczno-Administracyjny. W 1992 powstał Wydział Komunikacji im. Jana Pernera. 31 marca 1994 uczelnia została przekształcona w uniwersytet. Rozpoczęło to nowy etap w jej historii. Utworzono nowe jednostki naukowo-dydaktyczne: Wydział Humanistyczny (2001), Wydział Sztuki i Filozofii (2004), Wydział Zdrowia (2007) i Wydział Inżynierii Elektrycznej i Informatyki (2008). Ponadto w 2005 uruchomiono w Litomyślu zamiejscowy Instytut Renowacji (wchodzi w skład Wydziału Sztuki i Filozofii). Struktura organizacyjna Uniwersytet Pardubicki składa się z 7 wydziałów i 1 instytutu zamiejscowego: Wydział Technologii Chemicznej Wydział Ekonomiczno-Administracyjny Wydział Komunikacji im. Jana Pernera Wydział Humanistyczny Wydział Sztuki i Filozofii Wydział Zdrowia Wydział Inżynierii Elektrycznej i Informatyki Instytut Renowacji Przypisy Bibliografia Oficjalna strona uczelni. upce.cz. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-16)]. (cz. • ang.)
The Fizz Prague

The Fizz Prague je studentský bytový dům v pražských Holešovicích. Poskytuje nájemní bydlení studentům a spadá do mezinárodní sítě The Fizz. Stavba stojí na nároží ulic Na Zátorách a Partyzánská, poblíž vlakového nádraží a stanice metra Nádraží Holešovice. Projekt byl zhruba dokončen v roce 2020, stál přibližně 500 milionů korun a jeho zastavěná plocha činí 2 507 metrů čtverečních. Ubytovací kapacita je 700 míst. V suterénu se nachází parkoviště aut i kolárna. Za architektonickým návrhem z roku 2015 stojí architekti Pavel Hnilička a Marek Řehoř. Návrh bývá přirovnáván k významnému vídeňskému domu Looshaus ze začátku 20. století. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu The Fizz Prague na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Plášťový most

Plášťový most (německy Mantelbrücke) je součástí zámku Český Krumlov, kde spojuje Horní hrad s barokním zámeckým divadlem a V. nádvořím a zámeckou zahradou. Popis Most je tvořen třemi patry oblouků s pilíři, otevřeným krytým patrem se sochařskou výzdobou a třemi uzavřenými patry se dvěma spojovacími chodbami. Dolní chodba spojuje Maškarní sál se zámeckým divadlem, horní chodba zámeckou obrazárnu se zámeckou zahradou a pokračuje až do minoritského kláštera na Latránu. Na zděném zábradlí mostu stojí kopie barokních soch sv. Antonína Paduánského, sv. Felixe Kantaličského, sv. Václava a sv. Jana Nepomuckého. Originály soch jsou vystaveny v zámeckém lapidáriu. Historie Ve středověku zde byl vyhloubený příkop překlenutý lávkou s padacím mostem. Plášťový most zde byl vybudován postupně v letech 1686, 1707, 1748 a 1765. O jeho barokní podobu se zasloužil krumlovský vévoda Josef I. Adam ze Schwarzenbergu (1722–1782), který ekonomicky významně pozvedl celé město i vévodství. Za jeho vlády byl rovněž barokně přestavěn celý zámek a vybudováno zámecké barokní divadlo. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Plášťový most na Wikimedia Commons Plášťový most na stránkách města
Mantelbrücke

Die Mantelbrücke ist eine mehrstöckige Brücke in Český Krumlov (dt. Krumau), die den Halsgraben des dortigen Schlosses überspannt. Der offene Durchgang verbindet zwei Höfe des Schlosses miteinander; darüber befinden sich zwei weitere geschlossene Stockwerke (mit einem weiteren Zwischengeschoss), die die Gebäude auf beiden Seiten verbinden. Erstmals erwähnt wurde die Brücke im 15. Jahrhundert; ihr heutiges Aussehen stammt aus dem Jahr 1777. Zusammen mit dem Schloss zählt die Brücke zum UNESCO-Welterbe. Weblinks Offizielle Webseite der Stadt
Pont du château de Český Krumlov

Le Pont du château de Český Krumlov est un pont multi-étages situé à Český Krumlov, en République tchèque, qui enjambe le fossé du château local. Le passage ouvert relie deux cours du château ensemble, environ deux étages sont fermés (avec une nouvelle mezzanine) qui relient les bâtiments des deux côtés. La première mention du pont remonte au XVe siècle, son apparence actuelle du pont date de 1777. Avec le château, le pont est inscrit au patrimoine mondial de l'UNESCO depuis 1992. Source (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Mantelbrücke » (voir la liste des auteurs). Liens externes Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail des ponts Portail de la Tchéquie Portail du patrimoine mondial
Most Płaszczowy w Českým Krumlovie

Most Płaszczowy w Českým Krumlovie (cz. Plášťový most, niem. Mantelbrücke) – most znajdujący się na terenie Krumlowskiego zamku w Czechach, w kraju południowoczeskim. Pierwsze wzmianki o moście pochodzą z XV wieku. Obecna, monumentalna budowla pochodzi z 1777 roku. Most wraz z zespołem zamkowym jest wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO . Most budowano w kilku etapach w latach 1686, 1707, 1748 i 1765 . Wysokie arkady, podtrzymują cztery piętra konstrukcji. Jest wysoki tak jak budowle, które łączy. Dolny korytarz łączy Salę Maskową z gmachem teatru zamkowego, górny korytarz łączy zamkową galerię obrazów z ogrodem zamkowym i dalej prowadzi do klasztoru minorytów na Latrán . Na ceglanej otwartej balustradzie mostu znajdują się cztery kopie barokowych rzeźb: św. Antoni Padewski, św. Feliks z Kantalicjo, św. Wacław, autorstwa Jana Antonína Zinnera oraz św. Jan Nepomucen. Rzeźba nepomuka pochodzi z 1727 roku, autorem był Jan Plansker. Oryginalne rzeźby są eksponowane w lapidarium zamkowym. Przypisy Bibliografia Zdena Flašková: Czeski Krumlov Historyczna część miasta, gród i zamek. 2010. ISBN 80-86141-35-7. Památka UNESCO – historické centrum města Český Krumlov. ckrumlov.cz. [dostęp 2021-04-28]. MOST MASKUŁ. castle.ckrumlov.cz. [dostęp 2021-06-14]. V DZIEDZINIEC ZAMKU CZESKIEGO KRUMLOVA. castle.ckrumlov.cz. [dostęp 2021-06-14].
Национален театър (Прага)

Националният театър (на чешки: Národní divadlo) е главният театър в Прага и Чехия, представящ както опери и балети, така и драматични спектакли. Председател на Дружеството по строителство на Националния театър е граф Ян Харах, чешки политик, обществен деец и меценат. Театърът е построен през 1881 г. по проект на архитекта Йозеф Зитек в стил неоренесанс, но скоро след това е унищожен от пожар, което е възприето като национална катастрофа. След пожара в рекордни срокове е реконструиран от Йозеф Шулц (ученик на Зитек и автор на друга известна сграда – Националния музей) и е открит отново през 1883 г. Строителството се води с народни пожертвувания под лозунга „Нацията за себе си“ (Národ sobě, тези думи украсяват залата). Първоначално Националният театър е замислен като място за националното чешко изкуство, макар че понастоящем в неговия репертоар присъстват и произведения от световната драма и музика. На северната фасада се намират статуите на А. Вагнер „Забоя“ и „Лумира“, на атика – „Аполон и деветте музи“ и „Богинята на победата“ на Б. Шнирх. Над страничния вход се намират алегориите „Опера“ и „Драма“ (предполагаем автор е Йозеф Вацлав Мисълбек, известен като автор на статуята на св. Вацлав на Вацлавския площад). Таванът на залата е украсен с 8 алегории на изкуствата от Франтишек Женишек. В главното фоайе се намира неговият живописен триптих „Златният век, упадък и възкресение на изкуството.“ Първата постановка е операта „Либуше“ на Бедржих Сметана. В периода 1976-1983 г. театърът отново е реконструиран и разширен. За стогодишнината на Националния театър през 1983 г. е открито пристроеното здание на Новата сцена, в която се провеждат спектакли на театъра Laterna magica. В днешно време филиали на Националния театър са Съсловният театър и театър „Коловрат“. Източници Външни препратки ((cs)) ((en)) Официален сайт на Националния театър
Narodno kazalište u Pragu

Narodno kazalište (češ. Národní Divadlo) je neorenesansna građevina i nacionalni spomenik češke povijesti i umjetnosti. Sastoji se od opere, baleta i drame. Kamen temeljac je postavljen 16. svibnja 1868. godine, ali je posao išao prilično sporo. Građena je prema nacrtu arhitekta J. Zíteka. Kazalište je otvoreno 1883. godine. 70-ih godina 20. stoljeća, nacionalno kazalište je bilo u vrlo lošem stanju. Zbog toga je od 1977. do 1983. provedena opsežna rekonstrukcija. Izvori Vanjske poveznice Službena stranica (češ.) (njem.) (engl.)
Teatro Nazionale di Praga

Il Teatro Nazionale di Praga (in ceco Národní Divadlo) è il più famoso teatro d'opera boemo ed è considerato monumento nazionale della Repubblica Ceca. Ivi — nella parte annessa del più antico teatro degli Stati — furono messe in scena per la prima volta nel 1787 il Don Giovanni e nel 1791 La clemenza di Tito, capolavori operistici di Mozart. Storia e descrizione L'idea di costruire uno teatro indipendente risale al 1844 e si concretizzò in una richiesta, presentata al parlamento regionale, da parte di František Palacký il 29 gennaio 1845. L'autorizzazione giunse nell'aprile 1845 e i primi appelli alla raccolta fondi per la costruzione del teatro vennero pubblicati nel 1851 a cura del "Comitato per la costruzione del Teatro Nazionale". L'anno successivo il comitato fu in grado di acquistare un terreno sulle rive della Moldava di fronte al Castello di Praga, la forma trapezoidale del terreno creò però alcuni problemi ai progettisti. Venne edificato, su progetto dell'architetto Vojtěch Ignác Ullmann un teatro provvisorio (České Prozatímní Divadlo), inaugurato nel 1862 e che più tardi divenne parte integrante dell'edificio definitivo. Un gruppo di giovani artisti e intellettuali praghesi (fra i quali Karel Sladkovský, Miroslav Tyrš, Jan Neruda e Vítězslav Hálek), membri del comitato e sostenitori della necessità di costruire un edificio più ampio e ambizioso nel 1865 incaricarono Josef Zítek, un docente di ingegneria civile del Politecnico di Praga, di creare un progetto per il Teatro Nazionale, in seguito il progetto vinse il concorso di progettazione, la posa della prima pietra risale al 16 maggio 1868. Il teatro quasi finalizzato fu aperto 11 giugno 1881 in occasione della visita dell'erede al trono Rodolfo d'Asburgo-Lorena, vennero fatte 11 rappresentazioni prima di una nuova chiusura per permettere il completamento dei lavori. Due mesi dopo, il 12 agosto, probabilmente per colpa di alcuni lattonieri imprudenti, il cantiere prese fuoco, distruggendo il tetto dell'edificio, la sala e il palco. Per fortuna, in un solo mese, i cittadini di Praga raccolsero un milione di corone d'oro per la sua ricostruzione e, dopo altri due anni, la "cappella d'oro" fu riparata secondo i progetti di Josef Schulz, potendo così riaprire al pubblico il 18 novembre 1883 con l'opera Libuše di Bedřich Smetana. Al giorno d'oggi il Teatro Nazionale consta di tre complessi artistici — opera, balletto e teatro — che alternano vicendevolmente le loro esibizioni nello storico edificio del Teatro Nazionale, nel teatro di Stato ed al teatro Kolowrat. Tutte e tre le ensemble selezionano il loro repertorio non solo fra il ricco patrimonio classico, ma prestano attenzione anche sulla produzione artistica moderna. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Teatro Nazionale di Praga Collegamenti esterni Sito ufficiale, su narodni-divadlo.cz.
Nationaal Theater (Praag)

Het Nationaal Theater (Tsjechisch: Národní divadlo), gelegen in de Nieuwe Stad van Praag, is het bekendste theater van Tsjechië. Het theater, dat bestaat uit de afdelingen opera, ballet en drama, speelde een belangrijke rol in de Tsjechische nationale wedergeboorte. In 1908 kreeg Tsjechisch sopraan Ema Destinnová de titel van erelid van het Nationaal Theater. De bouw van het theater begon in 1868. Op 11 juni 1881 werd het gebouw officieel geopend door Rudolf van Oostenrijk. Externe link (cs) (en) Officiële website
Teatr Narodowy w Pradze

Teatr Narodowy (cz. Národní divadlo) – teatr w Pradze zbudowany w stylu neorenesansowym, znany jako „Alma Mater czeskiej opery”, jak również krajowy pomnik historii i sztuki. Wpisany pod numerem 111. na listę Narodowych zabytków kultury Republiki Czeskiej. Położony jest przy ulicy Ostrovní 1 w dzielnicy Praha 1 (Nové Město). W szerszym znaczeniu termin Národní divadlo odnosi się także do innych częściowo autonomicznych jednostek wchodzących w skład praskiego Teatru Narodowego jako instytucji. Historia Teatr został zbudowany za pieniądze pochodzące ze zbiórek społecznych oraz darów ludności czeskiej. Akcje takie na dużą skalę trzeba było organizować dwukrotnie, ponieważ pierwotny budynek spłonął. Projektantem był Josef Zítek, a kamień węgielny (m.in. z góry Říp, poza tym w fundamentach teatru są kamienie z 19 miejsc, ważnych dla czeskiej historii i kultury) pod budowę Teatru Narodowego został wmurowany 16 maja 1868 roku, jednak prace szły dość opieszale. W czerwcu 1881 roku urządzono tu w nadal nieukończonym teatrze dziesięciodniowy stagione dla przebywającego w Pradze austriackiego następcy tronu. Wystawiono m.in. po raz pierwszy Libuszę Bedřicha Smetany. W tym samym roku w sierpniu miał miejsce tragiczny pożar, który znacznie uszkodził budynek. Tym razem jednak prace renowacyjne poszły znacznie szybciej i już 18 listopada 1883 otwarto teatr inscenizacją tego samego dzieła Smetany. W prace wykończeniowe zaangażowani byli niemal wszyscy ważniejsi artyści ówczesnych Czech. 18 listopada 1983 w setną rocznicę powstania otwarto teatr ponownie po gruntownej renowacji trwającej od 1977 roku – także Libuszą Smetany. Teatrowi przybyło również nowe, futurystyczne skrzydło. Stan obecny Dziś Teatr Narodowy składa się z trzech zespołów artystycznych, opery, baletu i dramatu, które na przemian grają w zabytkowym budynku Teatru Narodowego, w Teatrze Stanowym (Stavovské divadlo) oraz w Teatrze Kolowrat. Wszystkie trzy zespoły artystyczne wybierają swój repertuar zarówno spośród klasyki światowej, jak też prezentują kulturalną spuściznę rodzimych autorów, sięgają także po utwory współczesne. 1 stycznia 2012 do Teatru Narodowego przyłączyła się Opera Państwowa w Pradze – tym samym zespół wzbogacił się o piątą scenę. Wśród ozdób można podziwiać dzieła M. Aleša, F. Ženíška, J. Mařáka, J. V. Myslbeka, V. Hynaisa, B. Schnircha. Na fasadzie uwagę przyciągają boczne ryzality, wewnątrz znajdują się malowidła Františka Ženíška w foyer i na sklepieniu widowni, a także kurtyny autorstwa Vojtecha Hynaisa. Przypisy Bibliografia Kronika Opery. Wydawnictwo KRONIKA, 1993. ISBN 83-900331-7-8. Atrakcje turystyczne Pragi – Teatr Narodowy. praga.poznaj.info. [dostęp 2011-09-19]. (pol.). Teatr Narodowy w Pradze. www.praga.infoczechy.pl. [dostęp 2011-09-19]. (pol.). Czechy – Kultura, obyczaje, zabytki. www.odyssei.com. [dostęp 2011-09-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-06)]. (pol.). Linki zewnętrzne Teatr Narodowy w Pradze: strona oficjalna. www.narodni-divadlo.cz. [dostęp 2011-09-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-23)]. (cz.).