NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rezerwat przyrody Torfowiska Doliny Izery

Rezerwat przyrody Torfowiska Doliny Izery – torfowiskowy rezerwat przyrody w województwie dolnośląskim położony w gminie Mirsk oraz częściowo na terenie gminy miejskiej Szklarska Poręba. Obejmuje m.in. część Hali Izerskiej, a przy jego granicy znajduje się schronisko turystyczne Chatka Górzystów. Utworzony w 2000 roku w celu ochrony roślinności torfowiskowej, zastąpił rezerwat Torfowisko Izerskie o powierzchni 44,72 ha, utworzony w 1969 dla ochrony stanowiska brzozy karłowatej (jest to jedno z trzech miejsc występowania tej rośliny w Polsce). Występują tu również kosodrzewina (jest to najniżej położone stanowisko w Polsce), jałowiec halny, bażyna czarna, malina moroszka, mchy torfowce, rosiczki, turzyce i wełnianki. Rezerwat ma powierzchnię 529,36 ha. Ciąg torfowisk typu wysokiego i przejściowego powstał na skutek dużych opadów atmosferycznych oraz stagnacji wody przy nieprzepuszczalnym podłożu, jak również wyrębu podmokłych lasów iglastych przez osadników czeskich (około XVII w.). Istniejące przed tym małe torfowiska rozrosły się (m.in. przez podniesienie się poziomu wód gruntowych), natomiast lasy nie odrodziły się. Izerskie torfowiska zaczęły rozwijać się już pod koniec epoki lodowcowej, co sprawia, że najgłębsze pokłady osiągają wiek 11 tysięcy lat. Obszar rezerwatu jest objęty ochroną czynną. Model roślinności torfowiskowej występującej w rezerwacie został udostępniony w Ogrodzie Dydaktycznym Izery Trzech Żywiołów w Nadleśnictwie Świeradów w Świeradowie-Zdroju. Przypisy Linki zewnętrzne Strona izera.pl. izera.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-04)].
Dom Śląski

Dom Śląski (česky Slezský dům) je horská chata na polské straně Krkonoš. Bouda se nachází na rozcestí turistických tras, na východní části Równi pod Śnieżką v nadmořské výšce 1400 m. Historie Už v 17. století stála pod Sněžkou chatrč pro dřevorubce a pastýře. První chata na slezské straně Heldmannbaude byla postavena v roce 1847 naproti Riesenbaude. Vyhořela v roce 1888 a opět byla postavena v roce 1904. Jako třetí v pořadí vznikl současný objekt v letech 1921-1922 podle návrhu vratislavského architekta Herberta Erase. V roce 1923 byla přistavěna zasklená veranda. Po 2. světové válce byla ve správě PTTK. Od listopadu 1950 v budově sídlila pohraniční stráž. V roce 1982 byla zbořena protější česká Obří bouda (Riesenbaude). Od července 2005 slouží už pouze turistům. Od roku 2007 je v soukromém vlastnictví. Přístup po černé značce (údolím Złoteho Potoku) od horní stanice lanovky Biały Jar v Karpaczi – 2½ hodiny (4,9 km) po silnici a červené značce od horní stanice lanovky Biały Jar v Karpaczi – 2½ hodiny (5,8 km) po žluté a červené značce od parkoviště v Karpaczi – 3 hodiny (5,7 km) po modré (Obřím dolem) od autobusové zastávky Pec pod Sněžkou, parkoviště U kapličky – 2¾ hodiny (5,9 km) po červené a modré od autobusové zastávky Špindlerův Mlýn, Horal - recepce -3¼ hodiny (7,9 km) Přechody po modré značce Luční bouda – ¾ hodiny (2,6 km) po černé, žluté značce Strzecha Akademicka – ¾ hodiny (2,9 km) po černé, žluté a modré značce Samotnia – 1 hodina (3,4 km) po modré značce Jelenka – 1½ hodina (3,9 km) Výstupy po červené značce Sněžka (1603 m) – 40 minut (1,1 km) po modré a červené značce Svorová hora (1411 m) – 1¼ hodiny (3,3 km) po červené značce Polední kámen (1423 m) – 1½ hodiny (4,7 km) Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Schronisko Górskie „Dom Śląski” na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Slezský dům na Wikimedia Commons Domovská stránka boudy
Łomniczka-Hütte

Die Łomniczka-Hütte (auch: Melzergrundbaude) (polnisch Schronisko PTTK „Nad Łomniczką“) liegt auf einer Höhe von 1002 m n.p.m. in Polen im Riesengebirge, einem Gebirgszug der Sudeten, unterhalb der Schneekoppe. Geschichte Die Baude wurde 1901 errichtet. Sie steht im Eigentum des PTTK. Derzeit bietet die Hütte keine Übernachtungsmöglichkeiten an. Im September 2019 wurde das Objekt aus hygienischen Gründen geschlossen. Ende 2019 kündigte die Firma Sudeckie Hotele i schroniska PTTK einen Wettbewerb an, um eine Visualisierung des Wiederaufbaus der Einrichtung zu entwickeln. Zugänge Die Hütte ist über mehrere markierte Wanderwege von Karpacz aus erreichbar. Touren Berge Schneekoppe (1603 m) Weblinks Website bei PTTK
Schronisko PTTK „Nad Łomniczką”

Schronisko PTTK „Nad Łomniczką” (niem. Melzergrundbaude) – obiekt turystyczny położony w Karkonoszach, na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego, w województwie dolnośląskim. Określany przez właściciela – Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze – jako górskie schronisko turystyczne. Nie prowadzi jednak noclegów, czyli nie spełnia wymagań przewidzianych dla schronisk, zawartych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie. Charakterystyka Schronisko leży na wysokości 1002 m n.p.m. w dolnej części Kotła Łomniczki nad brzegiem potoku Łomniczka płynącego u podnóża Śnieżki. Obok przebiega główny szlak turystyczny na Śnieżkę oraz do symbolicznego Cmentarza Ofiar Gór. Pierwsze schronisko w Kotle Łomniczki wzniesiono w 1901 r., jednak 31 marca 1902 r. całkowicie zniszczyła je lawina gruzowa. Obecne schronisko zbudowano poniżej starego i mieści się w drewnianym budynku wybudowanym na początku XX wieku. W przeciwieństwie do standardowych schronisk nie oferuje noclegów i jest nieco zapomniane z powodu popularności wyciągu na Kopę. Nie posiada dopływu prądu. Przy schronisku punkt widokowy na Czarną Kopę. W 2016 roku wygasła umowa dzierżawy z dotychczasowymi najemcami, a nowej nigdy nie podpisano. Obiekt coraz bardziej niszczał, był zamykany przez Sanepid z powodów sanitarnych, wystawiano mandaty, których najemcy nie przyjmowali. Ostatecznie we wrześniu 2019 roku komornik w asyście policji dokonał eksmisji dzierżawców. Schronisko zostało zamknięte. W 2021 rozpoczął się remont generalny schroniska. W dniu 27.03.2026 został zakończony remont schroniska i zostało one uroczyście otwarte dla odwiedzających. Piesze szlaki turystyczne Karpacz Biały Jar – Orlinek – Schronisko PTTK „Nad Łomniczką” – Wodospad Łomniczki – Schronisko Górskie „Dom Śląski” Karpacz – Wilcza Poręba – Schronisko PTTK „Nad Łomniczką” Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 3 Karkonosze, red. Marek Staffa, Wydawnictwo PTTK „Kraj”, Warszawa – Kraków 1993, ISBN 83-7005-168-5 Mapa turystyczna Karkonosze polskie i czeskie 1:25 000, Wydawnictwo „Plan”, Jelenia Góra, ISBN 83-88049-26-7
Szczeliniec-Hütte

Die Szczeliniec-Hütte (polnisch Schronisko PTTK „Na Szczelińcu“) liegt auf einer Höhe von 905 m n.p.m. in Polen im Heuscheuergebirge, einem Gebirgszug der Sudeten, auf dem Szczeliniec Wielki. Geschichte Die Hütte wurde 1845 errichtet. Sie wird von dem PTTK betrieben. Zugänge Die Hütte ist über mehrere markierte Wanderwege erreichbar. Touren Gipfel Szczeliniec Wielki (919 m) Weblinks Website
Schronisko PTTK „Na Szczelińcu”

Schronisko PTTK „Na Szczelińcu” – górskie schronisko w Sudetach Środkowych, w Górach Stołowych, w województwie dolnośląskim. Położenie Położone jest na wysokości 905 m n.p.m. w północno-zachodniej części platformy Szczelińca Wielkiego. Mieści się w budynku wzniesionym w 1845 roku w stylu tyrolskim. Od jesieni roku 2006 schronisko ponownie zapewnia nocleg turystom. Przed schroniskiem znajduje się punkt widokowy, z którego roztacza się rozległa panorama na okolicę i okoliczne góry. Historia Pierwsza drewniana letnia altana dająca schronienie wędrowcom powstała w 1815 roku. W 1845 roku dzięki działaniom miłośnika Gór Stołowych Franza Pabla wzniesiono w stylu tyrolskim schronisko-gospodę, nadając jej nazwę Schweizerai. W 1947 roku schronisko przejęło PTT, zmieniając nazwę na Szwajcarka, a w 1950 roku PTTK. Schronisko po kapitalnym remoncie służy turystom noclegami i bufetem. W pobliżu schroniska znajdują się tablice upamiętniające pobyt na szczycie Johanna W. Goethego i Johna Quincy’ego Adamsa, jak również tablica upamiętniająca Franza Pabla. Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 13: Góry Stołowe. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1992, ISBN 83-7005-301-7 J. Potocki; Przewodnik turystyczny: „Góry Stołowe”. Wyd. „Plan”, Jelenia Góra 2005, ISBN 83-60044-16-3. Praca zbiorowa; Mapa turystyczna; „Góry Stołow”; Skala 1:30 000; Wyd. „Plan”; Jelenia Góra 2007, ISBN 978-83-60975-60-2.
Orlica-Hütte (Adlergebirge)

Die Orlica-Hütte (polnisch Schronisko PTTK „Orlica“) liegt auf einer Höhe von 850 m n.p.m. in Polen im Adlergebirge, einem Gebirgszug der Sudeten, in Zieleniec. Geschichte Die Hütte, die über mehrere markierte Wanderwege erreichbar ist, wurde 1956 errichtet. Sie wird von der PTTK betrieben. Touren Velká Deštná (1115 m) Weblinks Website
Schronisko PTTK „Orlica” (Góry Orlickie)

Schronisko PTTK „Orlica” w Zieleńcu – schronisko turystyczne, należące do spółki-córki PTTK, położone w centrum Zieleńca, dzielnicy Dusznik-Zdroju, u stóp polskiej części Gór Orlickich. Obiekt posiada 34 miejsca noclegowe w pokojach 2-4 osobowych, prowadzi wyżywienie, a w pobliżu, na stokach Orlicy znajdują się liczne wyciągi narciarskie. Historia Budynek schroniska powstał w II połowie XIX wieku, najprawdopodobniej około 1878 roku. Przed II wojną światową mieścił się tu zajazd (Gasthaus). Po przyłączeniu tych terenów do Polski obiekt został zasiedlony przez repatriantów. W 1956 roku budynek zwrócił uwagę członków Klubu Kolarskiego PTTK przy Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu, poszukujących na tym terenie bazy noclegowej. W porozumieniu z mieszkającą w obiekcie rodziną Wrona rozpoczęto jego remont. Schronisko - zwane „Wroną” - zostało otwarte dla turystów w grudniu 1956 roku, a jego pierwszym kierownikiem został Józef Wrona-junior. W 1958 roku, w związku z wyjazdem rodziny Wrona za granicę, budynek został formalnie przekazany PTTK. W latach 1958–1960 obiekt działał jako Stacja Turystyczna PTTK, a w 1960 roku przyjęto obecną nazwę schroniska. W wymienionym okresie, równolegle działały w Zieleńcu jeszcze dwa obiekty PTTK - „Sokolik” i „Wierchy”, zamknięte z powodu postępującej dewastacji. W 2015 roku schronisko zostało uznane za najgorsze schronisko turystyczne w rankingu magazynu „n.p.m.”. Powodem tak niskiej oceny był m.in. fakt, że schronisko dwukrotnie zastano zamknięte. Piesze szlaki turystyczne Duszniki-Zdrój – Droga Sudecka – Schronisko PTTK Orlica – Lasówka – Schronisko PTTK „Jagodna” (Przełęcz Spalona) – Ponikwa – Długopole-Zdrój (Główny Szlak Sudecki) Lewin Kłodzki – Jawornica – Orlica – Schronisko PTTK Orlica – Torfowisko pod Zieleńcem – Kamienna Góra – Polanica-Zdrój Schronisko PTTK Orlica – Masarykova chata – Olešnice v Orlických horách Do schroniska można dojechać samochodem (parking przy budynku). Zobacz też Schroniska na Orlicy Przypisy
Pasterka-Hütte

Die Pasterka-Hütte (polnisch Schronisko PTTK „Pasterka“) liegt auf einer Höhe von 700 m n.p.m. in Polen im Heuscheuergebirge, einem Gebirgszug der Sudeten, auf dem Szczeliniec Wielki. Geschichte Die Hütte wurde 1960 errichtet. Sie wird von dem PTTK betrieben. Zugänge Die Hütte ist über mehrere markierte Wanderwege und mit dem Pkw erreichbar. Touren Gipfel Szczeliniec Wielki (919 m) Weblinks Website
Schronisko PTTK „Pasterka”

Schronisko PTTK „Pasterka” – schronisko PTTK w miejscowości Pasterka, w Sudetach Środkowych, w Górach Stołowych, w województwie dolnośląskim. Schronisko położone jest na wysokości 700 m n.p.m., na terenie Parku Narodowego Gór Stołowych, w północno-zachodniej części Gór Stołowych u stóp Szczelińca Wielkiego (919 m n.p.m.). Powstało w latach 60. XX w. w budynku dawnej strażnicy WOP. Sam budynek pochodzi z 1926 roku. W roku 2010 zostało gruntowanie wyremontowane. W dotychczas niezagospodarowanych piwnicach powstały pomieszczenia rozrywkowe i wypożyczalnia nart biegowych. Na strychu urządzono salę koncertową. Schronisko usytuowane jest przy szlaku turystycznym łączącym Góry Stołowe po obu stronach granicy polsko–czeskiej. Przez Pasterkę przechodzą szlaki turystyczne do Kudowy-Zdroju (przez Błędne Skały) oraz do Karłowa. Spod schroniska rozpościera się panorama Szczelińca Wielkiego i Szczelińca Małego. Pasterka zajęła czwarte miejsce w II rankingu polskich schronisk górskich PTTK, ogłoszonym w sierpniu 2011 przez pismo N.p.m.. Szlaki turystyczne z Kudowy-Zdroju do Karłowa Galeria Przypisy Bibliografia J. Potocki; Przewodnik turystyczny: „Góry Stołowe”. Wyd.: PLAN. Jelenia Góra 2005 r. ISBN 83-60044-16-3 Praca zbiorowa; Mapa turystyczna; „Góry Stołowe”; Skala 1:30 000; Wyd. „PLAN”; J. Góra 2007 r.; ISBN 978-83-60975-60-2 Staffa M.; Słownik geografii turystycznej Sudetów; T. 13; Góry Stołowe; Wyd. PTTK „Kraj”; Warszawa-Kraków; ISBN 83-7005-301-7. Linki zewnętrzne Pieczątki Schroniska Pasterka. archiwum.naszesudety.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-29)].
Pod Łabskim Szczytem

Pod Łabskim Szczytem je horská bouda na polské straně Krkonoš pod Violíkem a Szrenicou nad městem Szklarska Poręba. Historie První přístřešek byl v těchto místech postaven již za třicetileté války (1618–1648) a poskytoval úkryt cestovatelům a při epidemii. Jeho nejstarší kresba se zachovala z roku 1780. Jmenovala se Eliasch Baude a Jesaiasch Baude podle majitelů a později Slezská bouda. Od roku 1787 se název ustálil na Stará Slezská bouda. Do roku 1848 patřila rodině Hallmannů a od roku 1888 Erlebachům, když v tom roce byla přistavěna veranda. V roce 1901 boudu převzal Franz Maiwald a povýšil ji na hostinec. Od roku 1909 měla telefon a v roce 1912 byl dobudován nový vodovod. V roce 1915 bouda zcela vyhořela. Poté byla znovu postavena a od roku 1925 v ní byla zavedena elektřina. V roce 1938 byla postavena vedlejší ubytovací budova. Po 2. světové válce objekt převzal PTTK a v roce 1966 měl 70 ubytovacích míst. Přístup po žluté značce z autobusové zastávky Szklarska Poręba, autobusové nádraží – 2½ hodiny (5,6 km) po černé a modré značce z autobusové zastávky Szklarska Poręba, Parking Szklarka – 2¾ hodiny (6 km) po černé značce z autobusové zastávky Cieplice Zdrój, Dom Hauptmanna v Jagniatkówe – 3¼ hodiny (7,7 km) po zelené, žluté a modré značce z autobusové zastávky Špindlerův Mlýn, Medvědí koleno rozc. – 3½ hodiny (8,7 km) po žluté, červené, žluté a modré značce z autobusové zastávky Rokytnice nad Jizerou, Horní domky – 4 hodiny (9,4 km) po modré, žluté a zelené značce z autobusové zastávky Harrachov, autobusové nádraží – 4 hodiny (10,6 km) Přechody po zelené a žluté značce Vosecká bouda – 1 hodina (2,5 m) po zelené a černé značce Schronisko na Szrenicy – 1¼ hodina (2,9 m) po zelené a červené značce Hala Szrenicka – 1¼ hodina (3,4 m) po modré a žluté a zelené značce Labská bouda – 1¼ hodina (2,6 m) po modré a žluté a zelené značce Vrbatova bouda – 1¾ hodina (4,8 m) po žluté a zelené a červené značce chata Kamieńczyk – 1¾ hodina (5,7 m) po modré a žluté a zelené značce Martinova bouda – 2 hodina (5,2 m) po žluté a červené značce Petrova bouda – 2¾ hodina (7 m) po žluté a červené značce Špindlerova bouda – 3½ hodina (9,1 m) po žluté, červené a modré značce Schronisko Odrodzenie – 3½ hodina (9,5 m) Výstupy po žluté značce Kukułcze skały (1125 m) – 10 minut (0,5 km) po modré značce a neznačené cestě Borówczane Skały (1060 m) – 30 minut (1,6 km) po zelené a červené značce Svinské kameny (1290 m) – 1 hodiny (2,2 km) po zelené, červené a černé značce Szrenica (1362 m) – 1¼ hodiny (2,9 km) po žluté značce Vysoká pláň (1497 m) a Vysílač Sněžné jámy – 1½ hodiny (2,9 km) po žluté a červené značce Velký Šišák (1424 m) – 1¾ hodiny (4,2 km) po žluté a červené značce Mužské kameny (1416 m) – 2¼ hodiny (5,1 km) po žluté a červené značce Dívčí kameny (1414 m) – 2½ hodiny (5,9 km) Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Schronisko PTTK „Pod Łabskim Szczytem” na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Pod Łabskim Szczytem na Wikimedia Commons
Łabski-Szczyt-Hütte

Die Łabski-Szczyt-Hütte (deutsch: Alte Schlesische Baude, polnisch Schronisko PTTK „Pod Łabskim Szczytem“) liegt auf einer Höhe von 1168 m n.p.m. in Polen im Riesengebirge, einem Gebirgszug der Sudeten, am Nordhang des Veilchensteins (pl. Łabski Szczyt). Sie gilt als eine der ältesten Bauden im Riesengebirge. Geschichte Eine im Jahr 1632 errichtete Schutzhütte bildete den Vorgängerbau der Baude. Die älteste erhaltene Darstellung datiert aus dem Jahr 1780. Sie wurde zunächst Eliasch Baude sowie Jesaiasch Baude und später Schlesische Baude sowie ab 1787 Alte Schlesische Baude genannt, um sie von der Neuen Schlesischen Baude zu unterscheiden. Sie steht im Eigentum des PTTK. Zugänge Die Baude ist über mehrere markierte Wanderwege von Szklarska Poręba (Schreiberhau) aus erreichbar. Touren Gipfel Schneekoppe (1603 m) Kesselkoppe (tschechisch Kotel; 1435 m) Trivia Vom 17. zum 18. August 1809 übernachtete der deutsche Dichter Theodor Körner in der Baude und verliebte sich unsterblich in die Wirtstochter Veronika Hollmann. 1810 erschien seine erste Gedichtsammlung Knospen, auch durch die liebreizende Veronika inspiriert. Weblinks
Samotnia

Samotnia je horská chata na polské straně Krkonoš nacházející se u jezera Mały Staw. K dispozici je na boudě bufet, turistické informační centrum, záchranné místo GOPR (polská dobrovolnická horská služba) a horolezecká stěna. K ubytování bouda nabízí 50 lůžek. Historie Jedná se o jednu z nejstarších horských chat v Polsku. První zmínka o budově u Małeho Stawu pochází z roku 1670. Přístup K boudě se dá dojít po modré turistické značce od Strzechy Akademicke nebo z Karpacze od kostela Wang. po černé (údolím Złoteho Potoku), žluté a modré značce od horní stanice lanovky Biały Jar v Karpaczi – 2 hodiny (3,9 km) po modré značce od kostela Wang v Karpaczi, Bierutowicích – 1¾ hodiny (4,3 km) po žluté (údolím Łomnice) a modré značce od parkoviště v Karpaczi, Bierutowicích – 2 hodiny (4,3 km) po zelené (údolím Pląsawy) a modré značce od parkoviště v Karpaczi, Bierutowicích – 2 hodiny (4,6 km) Přechody Místo je ideálním východiskem turistických tras, například cesty česko-polského přátelství na Pomezní Boudy. po modré značce Strzecha Akademicka – ¼ hodiny (0,5 km) po modré, červené a žluté značce Luční bouda – 1¼ hodiny (3,2 km) po modré, žluté a černé značce Dom Śląski – 1¼ hodiny (3,2 km) po modré, zelené, červené a modré značce Schronisko Odrodzenie – 2¾ hodiny (7,8 km) po modré, zelené a červené Špindlerova bouda – 2¾ hodiny (7,8 km) Výstupy po modré, žluté, černé a červené značce Sněžka (1603 m) – 2 hodiny (4,5 km) po modré a žluté značce Pielgrzymy (1204 m) – 1¼ hodiny (3,3 km) po modré a zelené značce Polední kámen (1423 m) – 2 hodiny (4,4 km) po modré, žluté, černé, modré a červené značce Svorová hora (1411 m) – 2¾ hodiny (6,7 km) Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Samotnia na Wikimedia Commons Domovská stránka boudy
Samotnia-Hütte

Die Samotnia-Hütte (polnisch Schronisko PTTK „Samotnia“, deutsch Kleine Teichbaude, kurz Teichbaude) liegt auf einer Höhe von 1195 m n.p.m. in Polen im Riesengebirge, einem Gebirgszug der Sudeten, am Karsee Mały Staw (Kleiner Teich). Geschichte Die Baude wurde 1670 errichtet und gilt als eine der ältesten und am schönsten gelegenen Bauden im Riesengebirge. Sie steht im Eigentum des PTTK. Zugänge Die Hütte ist über mehrere markierte Wanderwege von Karpacz (Krummhübel) zum Koppenplan erreichbar. Oberhalb des Kars liegt in geringer Entfernung die Baude Schronisko Strzecha Akademicka mit einer deutlich größeren Bettenkapazität. Touren Gipfel Schneekoppe (1603 m) Panorama Weblinks Einzelnachweise
Strzecha Akademicka

Strzecha Akademicka (dříve: německy Hampelbaude, česky Hamplova bouda) je horská bouda na polské straně Krkonoš založena v první polovině 17. století. Bouda je ve vlastnictví Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze (PTTK). Bouda se nachází na modře značené turistické trase, 600 metrů pěšky od jezera Mały Staw směrem na Sněžku ve výšce 1258 m n. m. Historie Bouda byla založena v první polovině 17. století. V roce 1906 vyhořela a ještě téhož roku byla postavena nová bouda. Roku 1912 byla bouda rozšířena a tato podoba zůstala do dnešní doby. Český název Hamplova bouda vznikl po jejím majiteli (1758–1863). Dnešní název vznikl po majiteli Centrala Akademickiego Zrzeszenia Sportowego, který boudu převzal po 2. světové válce. Přístup po černé (údolím Złoteho Potoku), žluté značce od horní stanice lanovky Biały Jar v Karpaczi – 1¾ hodiny (3,4 km) po žluté značce (údolím Łomnice) od parkoviště v Karpaczi, Bierutowicích – 2 hodiny (3,8 km) po modré značce od kostela Wang v Karpaczi, Bierutowicích – 2 hodiny (4,8 km) Přechody po modré značce Samotnia – 10 minut (0,5 km) po modré, červené a žluté značce Luční bouda – 1 hodiny (2,6 km) po žluté a černé značce Dom Śląski – 1 hodiny (2,9 km) po modré, červené a modré značce Schronisko Odrodzenie – 2½ hodiny (7,9 km) po modré a červené Špindlerova bouda – 2½ hodiny (8 km) Výstupy po žluté, černé a červené značce Sněžka (1603 m) – 1¾ hodiny (3,9 km) po modré a žluté značce Pielgrzymy (1204 m) – 1¼ hodiny (3,8 km) po modré a červené značce Polední kámen (1423 m) – 1¾ hodiny (4,5 km) po žluté, černé, modré a červené značce Svorová hora (1411 m) – 2½ hodiny (6,2 km) Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Strzecha Akademicka na Wikimedia Commons Domovská stránka boudy
Schronisko PTTK na Hali Szrenickiej

Schronisko Na Hali Szrenickiej (niem. Neue Schlesische Baude) − wysokogórskie schronisko turystyczne w Sudetach Zachodnich w paśmie Karkonoszy. Położenie Schronisko położone jest na wysokości 1195 m n.p.m. na środku Hali Szrenickiej w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, w paśmie Karkonoszy na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego, pomiędzy dwoma szczytami: Kamiennikiem i Szrenicą. Historia Na miejscu obecnego schroniska w 1786 roku postawiono budę pasterską, którą nazwano „Nowa Buda Śląska” (sporadycznie również Kranichbaude). Jej właścicielem był zięć właściciela budy pod Łabskim Szczytem. Wkrótce buda pasterska została przekształcona w gospodę, a następnie w schronisko. W 1820 składał się z dwóch budynków: większego i mniejszego. Ruch turystyczny wzrósł gwałtownie w 1869, kiedy wybudowano drogę. Obiekt był wielokrotnie przebudowywany i modernizowany. W 1846 roku obok budy postawiono drewniany dom letni dla turystów, w 1895 przebudowano cały obiekt, wzorując się na schronisku Petrova bouda. Był to duży budynek o surowej bryle, przykryty dwuspadowym dachem o niewielkim pochyleniu; znajdowały się w nim 22 pokoje (według innych źródeł 30 pokoi) i jadalnia na 80-100 osób. W 1909 roku dobudowano do niego dwupiętrowy murowany budynek z werandą według projektu braci Albert z Jeleniej Góry (projektantów kilku innych karkonoskich schronisk) – połączyli oni w jedno obiekt z XVIII wieku i ten z 1895. W 1939 roku dobudowano skrzydło, które połączono napowietrzną galeria z istniejącym budynkiem. Schronisko przed II wojną światową miało standard luksusowego hotelu górskiego. Po wojnie hotel miał 130 łóżek, w 1949 przeszedł remont i stał się jednym z głównych obiektów bazy turystycznej w rejonie Szklarskiej Poręby. Od 1950 r. pozostaje w PTTK jako „Schronisko na Hali Szrenickiej” (krótko były w użyciu także inne nazwy: „Pod Kopą Wodną”, „Pod Szrenicą”). W sierpniu 1975 roku w wyniku pożaru spłonęły górne kondygnacje wraz z dachem. Obiekt wyremontowano już w 1976, ale ze zmianami. Obniżono główny budynek i nałożono spadzisty dach. W takim kształcie schronisko istnieje do dziś. W schronisku mieści się stacja Karkonoskiej Grupy GOPR. Schronisko na Hali Szrenickiej zostało uznane (m.in. z racji dewastacji budynku) za najgorsze w Polsce, w II rankingu schronisk górskich PTTK, ogłoszonym w sierpniu 2011 przez pismo N.p.m.. Turystyka Do schroniska prowadzą szlaki turystyczne: – z Jakuszyc przez Ścieżkę nad Reglami, Śnieżne Kotły, Czarny Kocioł Jagniątkowski i Przełęcz Karkonoską na Pielgrzymy – fragment Głównego Szlaku Sudeckiego ze Szklarskiej Poręby obok schroniska „Kamieńczyk” (1 h) do Karpacza i dalej Droga Przyjaźni Polsko-Czeskiej na przełęcz Okraj. Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 3: Karkonosze. Warszawa; Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, ISBN 83-7005-168-5.