NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Brno-Horní Heršpice (nádraží)

Brno-Horní Heršpice je železniční stanice v Brně, v městské části Brno-jih, ve čtvrti Horní Heršpice. Původní název stanice byl Heršice Horní, pak se měnil postupně přes Heršpice Horní, Geršpice Horní, Jeršpice Horní, Heršpice Horní až na poslední Brno-Horní Heršpice (od roku 1953). Nachází se na trati Břeclav–Brno, ze které odbočuje severovýchodním směrem nákladní průtah Brnem (přes stanici Brno dolní nádraží) a západním směrem dvoukolejná trať do Střelic, kde se dělí na větve směr Jihlava a směr Hrušovany nad Jevišovkou. Na původní trati Severní dráhy císaře Ferdinanda (KFNB) z Břeclavi do Brna z roku 1839 se zde žádná dopravna nenacházela. Teprve v roce 1856, při zprovoznění Brněnsko-rosické dráhy (BRE), zde vznikl úrovňový přejezd tratí KFNB a BRE a na vlastní trati BRE výhybna. Ta byla roku 1868 odkoupena KFNB, která ji přestavěla, rozšířila a roce 1869 otevřela jako stanici. Poblíž stanice se nachází také Středisko údržby Horní Heršpice. Výpravní budova Výpravní budova původně měla být umístěna na východní straně kolejí jako větší strážní domek. Podle plánů Tomáše Nováka a dle požadavků KFNB v roce 1856 byla postavena na západní straně. V budově byly místnosti pro dozorčí personál, kanceláře a byty pro úředníky KFNB a BRE. Původní výpravní budova byla symetrická s postranními křídly a dvouramenným vnějším schodištěm (zachováno jako jednoramenné na drážní straně), které vyrovnávalo terénní nerovnost. V roce 1869 (v souvislosti s výstavbou Moravskoslezské dráhy) celou stavbu odkoupila KFNB a přestavěla. V sousedství výpravní budovy byla postavena výtopna, vodárenská věž a obytný dům. Původní romantizující architektonické prvky byly sneseny při opravách v šedesátých letech 20. století. Zachováno zůstalo jedno rameno schodiště s původním litinovým zábradlím a kamennou podezdívkou, kamenné obložení vstupních dveří. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Brno-Horní Heršpice na Wikimedia Commons
Błędne Skały

Błędne Skały (German: Wilde Löcher) – a rock formation at an altitude of 853 m above sea level, forming a picturesque labyrinth (rock city), located in south-western Poland in the Central Sudetes in the Table Mountains. Location The labyrinth is located in the Table Mountains National Park and includes the north-western part of Stoliwa Skalniak. It is located between Kudowa-Zdrój and Karłów, near the border with the Czech Republic. The nearest town is Bukowina Kłodzka. The area of about 21 ha was a nature reserve until the establishment of the Table Mountains National Park. Creation At the bottom of the Upper Cretaceous sea, thick layers of sandstone were deposited. In the Tertiary, during the Alpine orogeny, they were lifted out along with the entire Sudetes. Then, a long period of erosion and the removal of weathering began. As a result of the uneven resistance of individual rock layers to weathering and the widening of fissures that cut through the massif in three directions, corridors of variable width, several meters deep, were created. Hiking trails Two marked hiking trails lead through Błędne Skały: yellow tourist trail from Duszniki-Zdrój to Karłów green tourist trail from Polanica-Zdrój to Karłów, There is a several-hundred-metre-long tourist route running between various rock formations such as rock maces, mushrooms, or pillars. Some of the rocks have their own names such as Stołowy Głaz, Tunel, Kuchnia or Kurza Stopka. In the narrowest places, tourists have to squeeze through rocky crevices several dozen centimetres narrow. Name For several years after World War II, Błędne Skały (Wandering Rocks in Polish) were most often referred to as the Wolf Pit. This term was used by soldiers of the Border Protection Troops in situation reports, journalists in press releases, and some authors of guidebooks, such as Anna and Ignacy Potocki. Sometimes Błędne Skały were compared to the ruins of a castle. According to legend, Błędne Skały were created by Rübezahl. Trivia Błędne Skały were used as a setting for the following films: The Chronicles of Narnia: Prince Caspian, The Merry Devil's Friend, and Spellbinder. References
Błędne Skały

Błędne Skały (alemán: Wilde Löcher, español: Rocas Erróneas) es un complejo de bloques de roca a una altitud de 853 m sobre el nivel del mar, que forman un pintoresco laberinto (ciudad rocosa), situado en el suroeste de Polonia, en los Sudetes centrales, en los Montes Mesa. Ubicación El laberinto se encuentra en el parque nacional de los Montes Mesa e incluye la parte noroeste de Stoliwa Skalniak.​ Está situado entre Kudowa-Zdrój y Karłów, cerca de la frontera con la República Checa. La ciudad más cercana es Bukowina Kłodzka. La zona, de unas 21 hectáreas, era una reserva natural (hasta la creación del parque nacional de los Montes Mesa).​ Fundación En el fondo del mar del Cretácico Superior se depositaron gruesas capas de arenisca. En el Terciario, durante la orogenia alpina, fueron expulsados junto con toda la región de los Sudetes. A esto le siguió un largo período de erosión.​ Como consecuencia de la resistencia desigual de las distintas capas de roca a la meteorización y del ensanchamiento de las fisuras que cruzan el macizo en tres direcciones, se crearon corredores de anchura variable, de varios metros de profundidad.​ Rutas de senderismo Por Błędne Skały pasan dos rutas de senderismo:​ ruta amarilla de Duszniki-Zdrój a Karłów ruta verde de Polanica-Zdrój a Karłowo, Una ruta turística de varios cientos de metros de longitud discurre entre diversas formaciones rocosas como mazas, setas o pilares.​ Algunas de las rocas tienen sus propios nombres, como Stołowy Głaz, Tunel, Kuchnia o Kurza Stopka.​ En los lugares más estrechos, los turistas tienen que meterse por grietas en la roca de varias decenas de centímetros.​ Nombre Durante varios años después de la Segunda Guerra Mundial, Błędne Skały fueron llamadas con mayor frecuencia Wilcze Doły (español: Agujeros de Lobo). Este término fue utilizado por soldados de las Fuerzas de Protección de Fronteras en informes de situación, por periodistas en comunicados de prensa y por algunos autores de guías, como Anna e Ignacy Potocki. A veces se comparaba a Błędne Skały con las ruinas de un castillo. Según la leyenda, Błędne Skały fueron creados por Rübezahl. Curiosidades Se han rodado películas en Błędne Skały: Las crónicas de Narnia: El príncipe Caspian,​ Przyjaciel wesołego diabła y Spellbinder (polaco: Dwa światy). Referencias Bibliografía Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 13: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK „KRAJ”, 1992, ISBN 83-7005-301-7.
Roches errantes

Les Roches errantes (en polonais : Błędne Skały, en allemand : Wilde Löcher) sont un complexe rocheux situé à une altitude d'environ 853 mètres, composant un labyrinthe pittoresque (la « ville rocheuse ») situé dans le sud-ouest de la Pologne, dans les Sudètes centrales, et faisant partie de la chaîne des monts Tabulaires. Localisation Le labyrinthe des Roches errantes se trouve sur le territoire du parc national des monts Tabulaires et s’étend sur la partie nord-ouest de Stoliwo Skalniak. Il est situé entre Kudowa-Zdrój et Karłów, près de la frontière tchèque. Le village le plus proche est Bukowina Kłodzka. Jusqu’à la création du parc national des monts Tabulaires, le terrain d’environ 21 ha appartenait à la réserve naturelle. Création Au fond de la mer, au Crétacé supérieur, les grands bancs de grès se sont déposés. À l’ère tertiaire, lors de l’orogenèse alpine, ils ont été surélevés avec les Sudètes. Ensuite a commencé une longue période d’érosion et de météorisation. À cause de la résistance inégale de différentes couches rocheuses à la météorisation, des crevasses se sont élargies, qui coupent de nos jours le massif dans trois directions, des couloirs de quelques mètres de profondeur et de largeur variable. Sentiers de randonnée Il y a deux sentiers de randonnée balisés à travers les Roches errantes : de Duszniki-Zdrój à Karłów, et de Polanica-Zdrój à Karłów. Une route touristique de quelques centaines de mètres mène entre les formations rocheuses différentes, telles que les massues rocheuses, les rochers-champignons et les obélisques rocheux. Quelques roches portent leurs propres noms : Stołowy Głaz, Tunel, Kuchnia ou Kurza Stopka. Dans les endroits les plus étroits, les touristes doivent se frayer un chemin entre les crevasses de quelques dizaines de centimètres. Nom Pendant quelques années après la Seconde Guerre mondiale, on appelait les Roches errantes « les Creux du Loup ». Ce nom a été utilisé entre autres par les gardes-frontières dans les messages, par les journalistes dans les couvertures de presse ou par les auteurs des guides touristiques, tels que Anna et Ignacy Potocki. Quelquefois, on comparait les Roches errantes aux ruines du château. Selon une légende, les Roches errantes ont été créées par Rübezahl. Anecdotes Quelques films ont été tournés dans les Roches errantes, tels que : Les Chroniques de Narnia : Le Prince Caspian ; L’Ami du Diable Joyeux ; Les Maîtres des sortilèges Références Bibliographie : document utilisé comme source pour la rédaction de cet article. (pl) Marek Staffa, Słownik geografii turystycznej Sudetów : praca zbiorowa, t. 13 : Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie, PTTK "Kraj", 1989-<2008> (ISBN 83-7005-095-6, 978-83-7005-095-5 et 83-7005-109-X, OCLC 31610472). Portail de la Pologne Portail de la géologie
Błędne Skały

Błędne Skały (niem. Wilde Löcher) – zespół bloków skalnych na wysokości 853 m n.p.m., tworzący malowniczy labirynt (skalne miasto), położony w południowo-zachodniej Polsce w Sudetach Środkowych w Górach Stołowych. Położenie Labirynt położony jest na obszarze Parku Narodowego Gór Stołowych i obejmuje północno-zachodnią część Stoliwa Skalniak. Znajduje się między Kudową-Zdrojem a Karłowem, w pobliżu granicy z Czechami. Najbliższa miejscowość to Bukowina Kłodzka. Obszar mający powierzchnię ok. 21 ha był rezerwatem przyrody (do czasu utworzenia Parku Narodowego Gór Stołowych). Powstanie Na dnie górnokredowego morza osadziły się grube pokłady piaskowców. W trzeciorzędzie, w czasie orogenezy alpejskiej zostały one wydźwignięte wraz z całymi Sudetami. Następnie rozpoczął się długotrwały okres erozji i odprowadzania zwietrzeliny. Na skutek nierównej odporności poszczególnych warstw skalnych na wietrzenie i poszerzania szczelin, przecinających masyw w trzech kierunkach, powstały głębokie na kilka metrów korytarze o zmiennej szerokości. Szlaki turystyczne Przez Błędne skały prowadzą dwa znakowane szlaki turystyczne: z Dusznik-Zdroju do Karłowa z Polanicy-Zdroju do Karłowa, pomiędzy różnorodnymi formami skalnymi, takimi jak skalne maczugi, grzyby, czy słupy przebiega kilkusetmetrowa trasa turystyczna. Niektóre ze skał posiadają własne nazwy takie jak Stołowy Głaz, Tunel, Kuchnia czy Kurza Stopka. W najwęższych miejscach turyści muszą przeciskać się pomiędzy skalnymi szczelinami wąskimi na kilkadziesiąt centymetrów. Nazwa Przez kilka lat po drugiej wojnie światowej Błędne Skały najczęściej nazywane były Wilczymi Dołami. Takiego terminu używali m.in. żołnierze Wojsk Ochrony Pogranicza w meldunkach sytuacyjnych, dziennikarze w relacjach prasowych, czy niektórzy autorzy przewodników, jak np. Anna i Ignacy Potoccy. Niekiedy porównywano Błędne Skały do ruin zamczyska. Według legendy Błędne Skały stworzył Liczyrzepa. Zobacz też Szczeliniec Wielki Przypisy Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 13: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK „KRAJ”, 1992, ISBN 83-7005-301-7. Linki zewnętrzne Błędne Skały - wycieczka wirtualna. skalnimesta.cz. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-23)]. Błędne Skały - wycieczka z dziećmi
Rochas Errantes

Błędne Skały (alem. Wilde Löcher) - um complexo de blocos rochosos a uma altitude de 853 m acima do nível do mar, formando um labirinto pitoresco (cidade rochosa), localizado no sudoeste da Polónia nos Sudetes Centrais nas Montanhas Tabulares. Localização O labirinto está localizado na área do Parque Nacional das Montanhas Tabulares e cobre a parte noroeste de Stoliwa Skalniak. O labirinto está localizado entre Kudowa-Zdrój e Karłów, perto da fronteira com a República Tcheca. A cidade mais próxima é Bukowina Kłodzka. A área de cerca de 21 ha era uma reserva natural (até a criação do Parque Nacional das Montanhas Tabulares). Formação das rochas Camadas espessas de arenito foram depositadas no fundo do mar do Cretáceo Superior. No Terciário, durante a orogênese alpina, foram criados junto com os Sudetes inteiros. Assim, começou um longo período de erosão e drenagem. Como resultado da resistência desigual das camadas individuais de rocha ao intemperismo e do alargamento das fendas que cruzam o maciço em três direções, foram criados os corredores de largura variável com vários metros de profundidade. Trilhas turísticas Há duas trilhas através das Montanhas Tabulares: de Duszniki-Zdrój a Karłów de Polanica-Zdrój a Karłów, entre várias formas de rocha, como clubes de rocha, cogumelos ou pilares, existe uma trilha turística de várias centenas de metros. Algumas das rochas têm seus próprios nomes, como Stołowy Głaz, Tunel, Kuchnia ou Kurza Stopka. Nos lugares mais estreitos, os turistas têm que se espremer entre as fendas rochosas, com várias dezenas de centímetros de espessura. Nome Por alguns anos após a Segunda Guerra Mundial, Rochas Errantes (Błędne Skały) foram mais frequentemente referido como Wilcze Doły. Este termo foi usado por, entre outros soldados das Forças de Proteção de Fronteira em reportagens situacionais, jornalistas em reportagens na imprensa ou alguns autores de guias, como Anna e Ignacy Potoccy. Às vezes, Rochas Errantes eram comparado às ruínas de um castelo. Segundo a lenda, Rochas Errantes foram criadas por Liczyrzepa. Curiosidades Nas Rochas Errantes foram filmados os filmes: As Crónicas de Nárnia: Príncipe Caspian, Amigo do Diabo Feliz (pol. Przyjaciel wesołego diabła) e Dois Mundos (ang. Spellbinder). Notas Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 13: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK „KRAJ”, 1992, ​ISBN 83-7005-301-7 Portal do ambiente Portal da Polónia
Блукаючі скелі

Блукаючі Скелі (Заблукані скелі, Оманливі скелі) (пол. Błędne Skały, нім. Wilde Löcher, чеськ. Bludné skály) — сукупність скельних блоків на висоті 853 м над рівнем моря, що утворюють мальовничий лабіринт коридорів (скельне місто), розташовані на південному заході Польщі в Центральних Судетах в Столових горах. Місцезнаходження Лабіринт розташований на терені Національного парку Столових гір і охоплює північно-західну частину столової гори Скальняк. Знаходиться між Кудова Здруй і Карлувом, недалеко від кордону з Чехією. Найближче місто — Буковина Клодзька. Площа близько 21 га був природним заповідником (до створення Національного парку Столових гір). Виникнення На дні верхньокрейдяного моря відклалися товсті пісковикові родовища. У третинному періоді під час альпійського орогенезу вони піднялися разом із усіма Судетами. Потім почався довгий період ерозії і впливу вивітрювання. Через нерівномірну стійкість окремих шарів гірських порід до вивітрювання та розширення ущелин, що розрізали масив у три сторони, були створені коридори різної ширини глибиною в кілька метрів. Туристичні маршрути Два позначені туристичні маршрути ведуть через Блукаючі скелі: — від Душники-Здруй до Карлува — від Поляниця-Здруй до Карлува, туристичний маршрут у кілька сотень метрів пролягає між різними скельними формами, такими як скельні клуби, гриби чи жердини. Деякі скелі мають власні назви, такі як Столовий валун, Тунель, Кухня або Крива Стопка. У найбільш вузьких місцях туристи повинні стискатися між скелястими вузькими щілинами на кілька десятків сантиметрів. Назва Протягом декількох років після закінчення Другої світової війни, Блукаючі Скелі називалися вовчі діри (походить від нім. Wilde Löcher). Такий термін вживали, між іншим військові Сил охорони кордону в ситуаційних доповідях, журналісти у звітах у пресі або деякі автори путівників, такі як Анна та Ігнацій Поточчі. Іноді Блукаючі Скелі порівнювали з руїнами замку. За легендою, Блукаючі Скелі створив Liczyrzepa. Цікавинки У Блукаючих Скелях були зняті такі фільми: Хроніки Нарнії: Принц Каспіан, Друг щасливого диявола та Чарівник (телесеріал). Див. також Щелінєць Великий Адршпашсько-Теплицькі скелі Національний парк Столові гори Примітки Бібліографія Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 13: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK «KRAJ», 1992, ISBN 83-7005-301-7. Посилання Park Narodowy Gór Stołowych [Архівовано 6 грудня 2019 у Wayback Machine.] Блукаючі Скелі — поїздка з дітьми [Архівовано 6 грудня 2019 у Wayback Machine.] Błędne Skały — Góry Stołowe [Архівовано 6 грудня 2019 у Wayback Machine.] Я піду в Столові гори… [Архівовано 4 лютого 2020 у Wayback Machine.]
Pravoslavný chrám svatého Václava (Brno)

Chrám svatého Václava v Brně je katedrální chrám česko-slovenské pravoslavné církve. Byl postaven ve 20. letech 20. století ve funkcionalistickém slohu. Poloha Chrám se nacházející na úpatí kopce Špilberk na západě katastrálního území Město Brno, byl postaven na základě projektu ruského architekta Petra Levického v letech 1930–1931 jako první pravoslavná stavba v Brně vůbec. Dějiny Základní kámen chrámu byl posvěcen dne 6. července 1929, tohoto čestného úkolu se ujal sám vladyka Gorazd, na jehož počest byla později u vstupu do chrámu umístěna pamětní deska. Stavba chrámu trvala necelé dva roky a dne 25. května 1931 byl vysvěcen, čímž se stal prvním pravoslavným objektem v Brně. Po atentátu na Reinharda Heydricha byl chrám v roce 1943 nuceně uzavřen. V 90. letech 20. století byla ke chrámu přistavěna samostatná zvonice a v roce 2003 prošel chrám celkovou rekonstrukcí, při níž byla pozlacena kupole. Na sklonku srpna 2021 se chrám stal známým kvůli sporu šumperského biskupa Izaiáše a brněnského duchovního Jozefa Fejsaka. Druhá ze skupin konala bohoslužby pod širým nebem, posléze získala zázemí v kostele Církve československé husitské v Židenicích. Chrámový sbor Rok 1986 byl významný zejména z hlediska hudební aktivity chrámového sboru. Ten vznikl ještě před vznikem chrámu, roku 1924. Měl přibližně 50 členů řadil se mezi nejlepší sbory v Brně. V jeho řadách působili např. starosta Karel Tomeš či dirigent Antonín Balatka. V letech nacistické okupace byla činnost sboru zcela ochromena, avšak brzy po válce byl obnoven. V dobách socialismu spíše stagnoval, k rozvoji došlo až v 80. letech s příchodem duchovního Jozefa Fejsaka a nových sbormistrů (např. mladého Igora Ardaševa, či jeho matky Jany). Sbor se účastní mnoha duchovních událostí (mj. slavnost svatořečení knížete Rostislava, 1150. výročí příchodu sv. Cyrila a Metoděje na Velkou Moravu ad.) natočil dvě vlastní desky. V současné době Pravoslavný církevní sbor Brno vede pedagog Jaroslav Černocký. Duchovní činnost Svaté liturgie a večerní bohoslužby se konají pravidelně. Odkazy Reference Literatura BÍLEK, TUČKA. Brněnské kostely. Brno: Kartuziánské nakladatelství, 2006. ISBN 80-86953-06-8. S. 76. Související články Seznam náboženských staveb v Brně Pravoslaví Pravoslavná církev v českých zemích a na Slovensku Křesťanská sakrální architektura Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu pravoslavný chrám svatého Václava na Wikimedia Commons Oficiální stránka české pravoslavné církve Církevní obec při chrámu sv. Václava v Brně
Cerkiew św. Wacława w Brnie

Cerkiew św. Wacława – prawosławna cerkiew konkatedralna i parafialna w Brnie, w Czechach. Należy do dekanatu brneńskiego eparchii ołomuniecko-brneńskiej Kościoła Prawosławnego Czech i Słowacji. Cerkiew wzniesiono w latach 1930–1931 według projektu rosyjskiego architekta Petra Levickýego, poświęcenie nastąpiło 25 kwietnia 1931. W latach 90. XX w. dobudowano wolnostojącą dzwonnicę. W 2003 świątynia została gruntownie wyremontowana. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona parafii św. Wacława w Brnie
Православни храм Светог Вацлава у Брну

Православни храм Светог Вацлава је сакрални објекат православне цркве Чешких земаља и Словачке лоциран у самом центру Брна у подножју старог града Шпилберг. Храм је направљен по нацрту руског архитекте Петра Левицког као први православни објекат у Брну уопште. Камељ темељац је био освећен 6. јула 1929. године, том догађају је био присутан и владика Горазд на кога је у знак сећања на улазу постављена спомен плоча. Изградња храма трајала је скоро две године а 25. маја 1931. је храм био освећен. 90их година 20. века је изграђен и звоник који се налази тик уз храм. Свете Литургије и богослужења се обављају по устаљеном распореду (не сваки дан, за информације ниже уведена страница). Литература BÍLEK, TUČKA. Brněnské kostely. Brno : Kartuziánské nakladatelství. 2006. ISBN 978-80-86953-06-9.. S. 76. Спољашње везе Интернет страница храма са распоредом богослужења (bohoslužby) Званична страница православне цркве Чешких земаља и Словачке
Chrám svatého Václava a svaté Ludmily

Chrám svatého Václava a svaté Ludmily je pravoslavný chrám v Třebíči v části Horka-Domky na adrese Gorazdovo náměstí 822/2, v sousedství starého hřbitova. U vchodu do chrámu je umístěna pamětní deska vladyky Gorazda. Historie Třebíčský pravoslavný chrám svatého Václava a svaté Ludmily u starého hřbitova byl postaven roku 1940 a je tak nejmladším chrámem ve městě. Protojerej Vsevolod Kolomackij, jenž byl zároveň projektantem chrámu, v něm sloužil jako první kněz. Také malované ikony na stěnách jsou jeho dílem. Báň chrámu je pokryta ryzím listovým zlatem. Chrám byl vysvěcen 22. září 1940, světitelem byl moravsko-slezský protopresbyter Josef Rezek, zastupující v té době nemocného biskupa Gorazda. V roce 2014 po nepokojích na Ukrajině došlo k zasazení 140 křížů do zahrady před chrámem v souvislosti s počtem obětí protestů. Součástí akce byla i přednáška na téma „Ukrajinský mír“. Duchovním správcem chrámu je prot. Mgr. Jakub Rojek. Galerie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chrám svatého Václava a svaté Ludmily na Wikimedia Commons https://web.archive.org/web/20151211090400/http://www.visittrebic.eu/sakralni-stavby/pravoslavny-kostel-sv-vaclava-a-ludmily/ Stránky církevní obce: pravoslavi.cz/trebic
Cerkiew Świętych Wacława i Ludmiły w Třebíču

Cerkiew Świętych Wacława i Ludmiły – prawosławna cerkiew parafialna w Třebíču, w dekanacie igławskim eparchii ołomuniecko-brneńskiej Kościoła Prawosławnego Czech i Słowacji. Cerkiew została zbudowana w 1940 według projektu Vsevoloda Kolomacký'ego, który jest również autorem znajdujących się świątyni ikon. Kopuła cerkwi jest pozłacana. Przypisy
Chata Ostrý

Chata Ostrý se nachází jihozápadně pod vrcholem Ostrého v Moravskoslezských Beskydech na území obce Košařiska v okrese Frýdek-Místek Moravskoslezského kraje Česka. Vlastníkem je KČT Třinec. V chatě je možnost ubytování, když poskytuje 19 lůžek pro 3, 4 a 6 osob a jídelnu s bufetem. Historie Chata byla otevřena v roce 1935 jako poslední a nejmenší v této části Beskyd. Během 2. světové války připadla Beskidenvereinu a spravoval ji Těšínský oddíl pod názvem „Schutzhaus auf dem Ostry“. Na konci války ji obsadila německá armáda, což chatu poškodilo, když v ní byli koně. Po válce chata prošla rekonstrukcí, další oprava zahrnující i rozšíření proběhla v roce 1963. Na mýtině u chaty bylo postaveno deset letních domků doplňujících možnosti ubytování, ale nevydržely z důvodu malého zájmu a nepřízně počasí. Chata byla plně elektrifikována. Přístup Chata je přístupná po celý rok: po modré turistické značce z Oldřichovic. po žluté turistické značce z Hrádku. po modré a žluté turistické značce z Košařisek. po modré, červené a modré turistické značce z Morávky. po žluté a modré turistické značce z Tyry. po cyklotrase 6083 z Oldřichovic nebo z Komorní Lhotky. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chata Ostrý na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Horská chata Ostrý na Wikimedia Commons Chata Ostrý, oficiální stránky chaty