NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Nusle Bridge

Nusle Bridge (Czech: Nuselský most) is a prestressed concrete viaduct in Prague, Czech Republic. It connects Prague 2 and Prague 4, across a valley which forms part of the Nusle district. The bridge is one of the longest in the country and carries two footpaths, a multi-lane road and part of the city's metro network. The bridge links the city center to its south-eastern districts such as Pankrác, and joins the D1 motorway leading to Brno. It is crucial to Prague's transportation network, since almost all north-south traffic flows across it. Below the six-lane highway on the surface, lies part of Prague Metro Line C between I.P. Pavlova and Vyšehrad stations. Description The bridge is 485 metres long and 26.5 metres wide, consisting of a reinforced concrete structure with four pillars. Two sections of the bridge span 68.5m and the other three span 115.5m. The average height above the valley is 42.5m. The conduit for the metro line C has a trapezoidal cross section, with a height of almost 6.5 m and wall thickness from 30 to 110 cm. The road is illuminated by lamps mounted in the central reservation. Position The bridge crosses, among other things, Folimanka Park, the Botič stream, and the railway line from Prague main station to Smíchov. The majority of the bridge belongs to the administrative district of Prague 2. The section which lies to the south of the railway track below, however, belongs to Prague 4. History Construction began in 1967 and it opened on 22 February 1973 under the name Klement Gottwald Bridge (Czech: Most Klementa Gottwalda), honouring the late communist revolutionary and former president Klement Gottwald. Suicides A total of 200 to 300 people have been recorded to have taken their own life by jumping from the bridge, garnering the nickname "Suicide bridge". Since 2011, the deceased have been commemorated in the monument named Of One's Own Volition by Krištof Kintera, in the park below. The bridge was originally constructed with only a 1m high railing. In response to the high casualty rate, a 1.5m wide safety net was installed underneath the railing. Between 1996 and 1997, further fencing was added, heightening the barrier to 2.7 m. In 2007, the fencing was topped off with another meter of polished metal to make it near-impossible to climb. References External links Nusle Bridge at Structurae
Nuslei híd

A Nuslei híd (csehül: Nuselský most) egy feszített betonhíd Prágában, Csehország fővárosában. A viadukt Nusle városrészben, Prága második és negyedik kerületében található. A Nusle-völgy felett köti össze a belvárost Pankrác városrésszel, a város délkeleti részeivel, valamint a D1-es autópályával. A hatsávos közút alatt, a híd belsejében halad a prágai C metróvonal két vágánya az I. P. Pavlova és a Vyšehrad állomások közötti szakaszán. Fontos közlekedési útvonal, mert majdnem az összes észak-dél irányú forgalom a hídon halad át. Adatai A Nuslei híd 485 méter hosszú, 26,5 m széles. Négy tartópillére van, két 68,5 m-es és három 115,5 méteres szakaszra bontható. A híd átlagos magassága a völgy felett 42,5 m. A metró alagútjának magassága 6,5 m. A falak 30–110 cm vastagok. A híd Csehország egyik legnagyobb hídja. Története Végleges kialakításának terveit Svatopluk Kobr, Vojtěch Michálek és Stanislav Hubička készítette. Az építését 1967-ben kezdték és 1973. február 22-én adták át. 1975 és 1989 között Klement Gottwald híd (csehül: most Klementa Gottwalda), Csehszlovákia egykori elnökének nevét viselte. A 2012 és 2017 között elvégzett rekonstrukció 288 millió koronába került, amely után jelentősebb javításokat 20–25 évig nem kell végezni. Öngyilkosságok A híd eredeti korlátja mindössze 1 méter magas volt. A hidat öngyilkossági szándékból gyakran keresték fel. 1990-ben egy 1,5 m széles háló volt a korlát alatt. 1996 és 1997 között a korlátot 2,7 méterre emelték. 2007 szeptemberében a korlátokat rugalmas és csúszós felülettel egészítették ki, amelyet a hegymászók nem tudtak leküzdeni a tesztek során. Az öngyilkosok emlékére a híd északi pillérénél, a Folimanka parkban egy égre néző lámpa áll, amely Krištof Kintera munkája. Galéria Jegyzetek Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Nuselský most című cseh Wikipédia-szócikk fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként.
Ponte di Nusle

Il ponte di Nusle (in ceco: Nuselský most) è un grande viadotto stradale che varca la valle di Nusle, quartiere della città di Praga. Esso è percorso da una strada a scorrimento veloce, e, al suo interno, dalla linea C della metropolitana di Praga (tra le stazioni di I. P. Pavlova e Vyšehrad). Descrizione La costruzione iniziò nel 1968 e fu aperto al traffico 22 febbraio 1973. Chiamato anche ponte Klement Gottwald (in ceco: Most Klementa Gottwalda) in onore di Klement Gottwald, il ponte è lungo 485 metri e largo 26,5 metri, ed è costituito da una struttura in cemento armato con quattro pilastri. Due sezioni del ponte hanno una lunghezza di 68,5 m mentre le altre tre di 115,5 m. L'altezza media del ponte sopra la vallata sottostante è di 42,5 m. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su ponte di Nusle Collegamenti esterni (EN) Ponte di Nusle, su Structurae.
Most Nuselski

Most Nuselski (cz. Nuselský most) (dawniej 1975–1989 Most Klementa Gottwalda) – strunobetonowy most w Pradze. Rozciąga się nad Doliną Nuselską i łączy Pankrác i południowe dzielnice Pragi z centrum miasta. Po szczycie mostu jest poprowadzona sześciopasmowa droga. Most został ukończony w 1973 roku. Pod mostem znajduje się stacja metra Vyšehrad i tory metra w betonowej rurze. Most jest częścią trasy Północ-Południe. Większa część mostu należy do dzielnicy Praga 2, część na południe od linii kolejowej do dzielnicy Praga 4. Samobójstwa Most bywa nazywany Mostem samobójców, gdyż w wyniku skoku z niego zginęło od 200 do 300 osób. Upamiętnia ich pomnik „Z własnej woli” w parku Folimanka – skręcona latarnia uliczna oświetlająca filar mostu. Autorem pomnika jest Krištof Kintera. W roku 1990 wybudowano wzdłuż chodników wysokie ogrodzenia. Przypisy Linki zewnętrzne Most Nuselski na Structuraes Encyklopedia mostów w Czechach
Domeček

Domeček, resp. Hradčanský domeček, je jednopatrový objekt v areálu bývalého vojenského soudu a věznice v Praze na Hradčanech (Kapucínská 214/2), která sloužila gestapu a posléze vyšetřovatelům StB, Obranného zpravodajství a 5. oddělení Hlavního štábu jako vyšetřovací věznice či přesněji mučírna. Nenápadnou jednopatrovou budovu zvolil za věznici náměstek ministra obrany, divizní generál Bedřich Reicin, jeden z hlavních tvůrců vykonstruovaných soudních procesů s československými vojáky a důstojníky a autor čistek v řadách vysokých vojenských důstojníků. Je často označován za nejkrutější mučírnu, jakou kdy komunisté v Československu provozovali, a platí za jeden ze symbolů bestiality a teroru státní bezpečnosti a komunistického režimu. Vyšetřovací metody pracovníků věznice zahrnovaly mj. odpírání spánku a stravy, ale i psychické týrání a mučení zimou, bití, škrcení, topení a další. Pod vedením kpt. Františka Pergla (známého též pod přezdívkou Suchá lípa) zde vyšetřovatelé StB vyslýchali a zpracovávali mimo jiné vysoké československé armádní důstojníky a hrdiny protinacistického odboje. Mnoho z nich tak mohlo srovnat metody gestapa a StB na vlastní kůži, někteří v tomto srovnání označují StB jako horší, zbytek je považuje za srovnatelné. V ulici Kapucínské byla na ohradní zdi areálu umístěna pamětní deska obětem umučených komunistickou policií. Odkazy Reference Literatura Zdeněk F. Šedivý: Domeček - Mučírna na Hradčanech, MOBA, 2004 Macků Jiří, Hradčanský „Domeček“, Reflex 48/2002 Bártová Markéta: Domeček. Vojenská vazební věznice v letech 1948-1950. Muzeum paměti XX. století, 2024. Externí odkazy Hradčanský domeček, Totalita.cz Miloš Doležal: Tisíckrát slyšel Archivováno 11. 3. 2007 na Wayback Machine., návštěva Domečku s předválečným letcem Otakarem Černým, Český rozhlas, 23. 6. 2006
Domeček

Domeček (or Hradčanský domeček) is an informal name for a former small prison in Hradčany, district of Prague. The name in Czech means 'small house' and refers to the size of the building. Domeček, placed next to the building of a military court, had served as a military prison during the Austro-Hungarian period. It was used by the Gestapo during World War II and since 1948 the Czechoslovak security service (StB) employed it as a secret prison. It hosted 30 solitary cells. StB used the place for torture of political opponents, among them the officers of the pre-war army or members of the anti-nazi resistance. References Zdeněk F. Šedivý: Domeček - Mučírna na Hradčanech, Moba, 2004, ISBN 80-243-1338-3 External links Articles about using Domeček as a torture center: [1], [2] Archived 2007-03-10 at the Wayback Machine, [3] Archived 2007-03-11 at the Wayback Machine (all texts in Czech)
Domeček

Domeček (także Hradčanský domeček) – nieformalna nazwa dawnego małego więzienia na Hradczanach, dzielnicy Pragi. Nazwa w języku czeskim oznacza mały dom i odnosi się do wielkości budynku. Domeček, umieszczony obok budynku sądu wojskowego, służył za więzienie wojskowe w okresie Austro-Węgier. Był używany przez gestapo podczas II wojny światowej i od 1948 roku przez czechosłowacką służbę bezpieczeństwa (StB) jako tajne więzienie. Posiadał 30 pojedynczych cel. StB używało go jako miejsce tortur przeciwników politycznych, wśród nich oficerów armii lub członków ruchu oporu antyhitlerowskiego. Linki zewnętrzne Hradčanský domeček
Brno-Bystrc

Bystrc (Hantec: Bástr) is a city district of Brno in the Czech Republic. It is entirely made up of the cadastral territory of Bystrc, a former village on the banks of the Svratka river, that was incorporated into the city in 1960. The Brno Zoo, Brno Reservoir, Deer Glen Nature Reserve, Krnovec Nature Reserve, Veveří Castle, Monk's Hill and Kopeček Hill (The highest peak in Brno) are located there. Territorial divisions The cadastral territory of Bystrc is further divided into 19 basic settlement units. Demographics References External links District guide: Bystrc | Brno Now
Церковь Святого Вацлава (Острава)

Церковь святого Вацлава (чеш. Kostel svatého Václava) — католический храм, находящийся в городе Острава, Чехия. Является одним из старейших и важнейших культурно-исторических зданий Остравы. История Церковь Святого Вацлава была построена в конце XIII века на фундаменте предыдущего храма романского стиля. Самое раннее упоминание о церкви Святого Вацлава датируется 1297 годом. Строительство храма было связано с основанием самого города Острава. Современный храм построен в готическом стиле. Существует предание, что предыдущий храм был построен на языческом капище и в нём служили святые Кирилл и Мефодий. Церковь неоднократно подвергалась пожарам, но никогда не сгорала полностью, потому что была построена из каменных материалов. Современный храм был расширен в XVI веке. В 1539 году оригинальный потолок был заменён кирпичным сводом. В 1603 году к храму добавили галерею. В эпоху Ренессанса были добавлены колонны с коринфскими капителями, арочные своды. Во времена барокко к храму была пристроена центральная часовня с тремя апсидами. В XIX веке храм был перестроен в стиле классицизма с потерей элементов готики. В 1803 году была снесена готическая северная ризница. В 1839 году деревянная крыша была заменена на жестяную. В 1893—1898 годах к храму добавили готические элементы. В 1997 году начался капитальный ремонт храма, который закончился в 2004 году. В 1998 году в подвале церкви нашли останки человека, грудь которого была придавлена гранитной плитой, а во рту находились три монеты. Сегодня возле церкви Святого Вацлава находится администрация епархии Остравы-Опавы. Примечания Литература Bohumil Samek, Kateřina Dolejší. Kostel sv. Václava // Umělecké památky Moravy a Slezska O/P (чеш.). — Praha: Academia, 2021. — Vol. 3. — S. 586-591. — 1252 S. — (Umělecké památky Moravy a Slezska). — ISBN 978-80-200-3122-8.
Stary Ratusz w Ostrawie

Stary Ratusz – zabytkowy budynek znajdujący się w południowo-zachodnim narożniku pl. T. G. Masaryka (rynku) w Ostrawie. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z roku 1539, dokładnej daty powstania nie można ustalić. Podczas wielkiego pożaru miasta w 1556 r. obiekt spłonął. Podczas odbudowy powstała nowa murowana wieża ratuszowa projektu B. Vlacha, która przez wiele lat pozostawała nieukończona. W ramach renowacji po kolejnym pożarze, w 1675 r., uzyskała galerię z balustradą. Na początku XVIII wieku wieża była w bardzo złym stanie technicznym, dlatego zdecydowano się na jej przebudowę, która odbyła się w latach 1737-40 w duchu baroku według projektu Martina Kellera. Została wtedy zwieńczona dachem cebulastym z dwiema latarniami. W 1829 r. w wieżę trafił piorun i rozważano zburzenie zniszczonej budowli, ostatecznie jednak zdecydowano się ją dokładnie zrekonstruować. W 1837 r. ratusz nadbudowano o pierwsze piętro według projektu budowniczego Gotsche w stylu empirowym; wtedy też przeniesiono kramy mięsne z podcieni na tyły budynku. W 1859 r. powstało według projektu F. Böhma drugie piętro (również empirowe). W roku 1874 elewacja wieży ratuszowej została przebudowana w stylu neorenesansowym. Ostatnią zmianą w wyglądzie ostrawskiego ratusza była dobudowa od tyłu (w miejscu kramów mięsnych) nowego neorenesansowego budynku w 1885 r. Ratusz pełnił swą funkcję do 1931 roku, kiedy oddano do użytku nowy gmach na pl. Prokesza. Odtąd znajduje się tu siedziba Muzeum Ostrawskiego, a współcześnie również centrum informacji turystycznej. Zobacz też Nowy Ratusz w Ostrawie Ratusz w Śląskiej Ostrawie Bibliografia Karel Kuča: Města a městečka v Čechách, na Moravě a ve Slezsku. T. 4. Praga: Libri, 2001. ISBN 978-80-85983-16-6.
Place de la Liberté (Brno)

La place de la Liberté (en tchèque náměstí Svobody) est une place située à Brno en République tchèque. La place est en forme de triangle. Cette forme a été déterminée par les divers rails de tram et routes autour de celle-ci. Le premier sapin de Noël a été installé sur la place de la liberté de Brno en 1924. Auparavant, l’église de Saint-Nicolas était bâtie sur la place de la liberté mais elle fut détruite en 1870. Situation et accès La place est le centre historique de la ville. On peut y retrouver des maisons historiques qui ont dû être reconstruites au cours du temps. On peut citer ici deux bâtiments à titre d’exemple : la maison des seigneurs de Lipa (bâtiment datant de la renaissance, bâti de 1847 à 1848 par les architectes Theofil Hansen et Ludwig Förster), classée dans l’héritage tchèque de l’UNESCO ainsi que le Palace de Klein. On retrouve également des éléments de l’architecture du XXe siècle avec la banque commerciale de B. Fuchs, construite en 1930 ainsi que des éléments de l’architecture moderne avec le Palace Omega datant de 2005. On peut également y voir une fontaine. Plus grande place de la ville de Brno et située au cœur de la ville, de nombreux évènements s'y déroulent tout le long de l'année tels que les marchés de Noël, les festivals, les célébrations de la nouvelle année. Sur la place et autour de celle-ci se trouvent de nombreux bars et restaurants, ainsi que des boites de nuits et des magasins. Origine du nom Historique Bâtiments remarquables et lieux de mémoire Sur la place, on retrouve également une colonne de la peste datant de 1689. On peut également retrouver beaucoup de ces colonnes dans de nombreuses villes de l’Europe centrale en mémoire des nombreuses épidémies de peste noire du XIVe au XVIIe siècle. . Liens externes La Place de la Liberté Le palace Klein Portail de la Tchéquie
Tour Noire (České Budějovice)

La tour Noire (en tchèque, Černá de věž) est une célèbre tour à České Budějovice, en République tchèque. Emblème de la ville, elle a été construite au XVIe siècle et est située près du coin nord-est de la place Přemysl Otakar II, à côté de la cathédrale Saint-Nicolas à qui elle sert de clocher. Liens externes Ressource relative à l'architecture : MonumNet Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Tchéquie Portail de la protection du patrimoine
Rote Kirche (Olmütz)

Die Rote Kirche (tschechisch Červený kostel) ist die ehemalige protestantische Kirche in Olmütz in Tschechien. Geschichte Im dritten Viertel des 16. Jahrhunderts hatte sich in Olmütz die evangelische Konfession etabliert, um aber durch Berufung der Jesuiten zurückgedrängt zu werden. Erst 1878 konstituierte sich nach dem Zuzug von Protestanten aus Sachsen wieder eine evangelische Kirchengemeinde, die 1898 zur selbständigen Pfarrei erhoben wurde. Ab 1919 gehörte sie der Deutschen Evangelischen Kirche an, nach dem Zweiten Weltkrieg fiel sie an den Staat, die Evangelische Kirche der Böhmischen Brüder nutzte sie bis 1960. Heute beherbergt sie das Archiv der Wissenschaftlichen Bibliothek. Architektur Der historistische Kirchenbau entstand nach einem ersten, 1898 von dem Olmützer Baumeister Franz Böhm vorgelegten Entwurf, der nachfolgend durch dem deutschen Architekten Max Löw eine entschiedene Überarbeitung und Vereinfachung erfuhr. Die Grundsteinlegung des Bauwerks fand am 17. Mai 1901, die Einweihung am 5. Oktober 1902 statt. Der im Stil der norddeutschen Backsteingotik in Sichtziegelmauerwerk errichtete, mit einem 55 m hohen Turm ausgestattete Kirchenbau stellt einen Dreiapsidensaal mit polygonaler Apsis und querhausartigen Anbauten mit Emporen dar. Die Kirche ist in ihrem Innern kreuzrippengewölbt und im Schiff mit Sterngewölben versehen. Weblinks Eintrag bei Olmütz – Die geistliche Metropole. (PDF; 2,0 MB) Statutarstadt Olmütz (Hrsg.), 2011
Red Church (Olomouc)

Red Church (Czech: Červený kostel) is a former Protestant church in Olomouc, Czech Republic. The church was built in 1901-1902 by German architect Max Löwe. It was used by local German-speaking Protestant congregation of the German Evangelical Church in Bohemia, Moravia and Silesia. After World War II Germans were expelled and the church was shifted to Czech Protestants. In 1959 it was given to the university library, and it now houses the archives of the Research Library. References Bartušek, Jan; Miloslav Pojsl (2006). Olomouc: evangelické kostely. Velehrad: Historická společnost Starý Velehrad. ISBN 80-86157-17-2.
Église rouge d'Olomouc

L'Église rouge (en tchèque : Červený kostel) est une ancienne église protestante d'Olomouc, en République tchèque. L'église a été construite en 1901-1902 par l'architecte allemand Max Löwe. Elle a été utilisée par la congrégation protestante de langue allemande de l'Église évangélique allemande en Bohême, en Moravie et en Silésie. Après la Seconde Guerre mondiale, les Allemands des Sudètes ont été expulsés et l'église a été transférée aux protestants tchèques. En 1959, elle a été cédée à la bibliothèque de l'Université Palacký, et elle abrite aujourd'hui les archives de la Bibliothèque de recherche. Références Voir aussi Bibliographie Jan Bartušek et Miloslav Pojsl, Olomouc: evangelické kostely, Velehrad, Historická společnost Starý Velehrad, 2006 (ISBN 80-86157-17-2). Liens externes Ressource relative à l'architecture : MonumNet Portail de l’architecture chrétienne Portail du protestantisme Portail de la Tchéquie Portail de la protection du patrimoine
Czerwony kościół w Ołomuńcu

Czerwony kościół – dawna świątynia ewangelicka w Ołomuńcu, w centrum miasta. Historia Kościół został zaprojektowany w 1898 roku przez Franza Böhma, który kierował również jego budową. Została ona zakończona w 1902. Właścicielem świątyni był Niemiecki Kościół Ewangelicki. W 1944 roku, pod koniec II wojny światowej prowadził on negocjacje z Ewangelickim Kościołem Czeskobraterskim proponując mu przeniesieni własności kościoła i istniejącej obok plebanii. Nie zakończyły się one konsensusem, natomiast w maju 1945 roku Czesi zajęli kościół. Dostosowali go do swoich potrzeb pozostawiając część wyposażenia. W 1956 roku budynek parafii został zajęty przez spółdzielnię mieszkaniową. 7 września 1959 roku nakazano oddanie kościoła Bibliotece Uniwersyteckiej (obecnie Naukowa) na magazyn cennych zbiorów. Ostateczne przekazanie kościoła miało miejsce w 1960 roku. Od tego czasu kościół jest zamknięty dla zwiedzających i nie służy celom kultu. Z oryginalnego wyposażenia pozostała ambona. Organy zostały sprzedane do kościoła w Chudobinie. W 2018 roku podjęto decyzję o przeniesieniu zbiorów Biblioteki Naukowej w Ołomuńcu. Zbudowano dla nich nowoczesny magazyn w Hejčínie. Przeprowadzkę rozpoczęto w 2019 roku. Architekt Miroslav Pospíšil zaprojektował nowoczesny łącznik pomiędzy kościołem a stojącą obok siedzibą biblioteki, w którym planowane jest umieszczenie kawiarni i szatni. Sam kościół po opróżnieniu i remoncie ma służyć jako sala koncertowa. Galeria Przypisy
Красная церковь (Оломоуц)

Красная церковь (чеш. Červený kostel) — бывший протестантский храм в городе Оломоуц (Чешская Республика). Церковь была построена в 1901—1902 годах немецким архитектором Максом Леве. Её посещали местные немецкоговорящие жители. После Второй мировой войны немцы были депортированы и церковь перешла к чешским протестантам. В 1959 году храм был передан в университетскую библиотеку города Оломоуц. Теперь в нём хранятся научные архивы. Примечания Литература Bohumil Samek, Kateřina Dolejší. Kostel Evangelické církve a. v. // Umělecké památky Moravy a Slezska O/P (чеш.). — Praha: Academia, 2021. — Vol. 3. — S. 283. — 1252 S. — (Umělecké památky Moravy a Slezska). — ISBN 978-80-200-3122-8. Бартушек, Иоанн. Оломоуц: евангелические церкви / Иоанн Бартушек, Милослав Пойслл. — Велеград : Историческое общество «Старый Велеград», 2006. — ISBN 80-86157-17-2.
Kościół św. Rocha w Pradze

Kościół św. Rocha – zabytkowy kościół w Pradze, w Czechach. Znajduje się na Placu Olšany (czeski: Olšanské náměstí). Jest najstarszym kościołem w dzisiejszej dzielnicy Žižkov. Barokowy kościół został zbudowany w latach 1680-1682 przez Jana Hainrica, prawdopodobnie według planów znanego francuskiego architekta Jeana Baptiste Mathey. Przypisy Linki zewnętrzne Kościół na stronie parafii św. Prokopa
Svatopluk Čech Bridge

Svatopluk Čech Bridge or Čech Bridge (Czech: Čechův most) is an arch bridge over the river Vltava in Prague, Czech Republic. History and description Construction of the bridge started in 1905 and finished in 1908. The bridge has a length of 169 m (554 ft) (one of the shortest in Prague) and a width of 16 m (52 ft). The bridge connects the Prague districts Holešovice and the Old Town (Staré Město). The bridge is constructed of stone (pillars) and iron (arches). Up to 1961 the roadway was made of wood – a hard species named jarrah from Australia. The road got slippery in the rain, so it was paved for safety reasons. The bridge's architects were Jan Koula and Jiří Soukup. Art Nouveau style sculptures (including four put on 17.5-m-high pylons) were created by sculptors Klusáček, Wurzel, Popp and Amort. The bridge was named after Czech writer Svatopluk Čech who died around the time of the bridge's completion (1846–1908); its opening became a feat of the Czech nation. During the occupation of Czechoslovakia by Nazis, the name of the bridge was changed (1940–1945) to Mendel Bridge (Mendelův most), after Gregor Mendel (of German ethnicity). In 1971–1975, Svatopluk Čech Bridge went through major reconstruction, in 1953–1956 and 2000–2001 through smaller reconstructions. In 1984–1987 the sculptures were repaired. As the only Art Nouveau style bridge in the Czech Republic, it is protected by the state as a cultural monument. It is used by trams, cars and pedestrians. References External links Bridge details (cz) Entry in encyclopedia of Czech bridges (cz) Pictures of the bridge