NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Famagusta Namık Kemal High School

Famagusta Namık Kemal High School is a secondary school located in Famagusta, Northern Cyprus. It was founded in 1944. Many famous Cypriots have graduated from Famagusta Namık Kemal High School. History As the first Turkish Cypriot secondary education institution in Famagusta, the school was initially founded as the Famagusta Middle School (Turkish: Mağusa Ortaokulu) in 1944. It was initially a single room appended to the Gazi Primary School building. On opening, the school had 60 students. Once it reached 72 students in 1945, it moved to its own separate building; in 1949, it moved to the Kutup Osman Tekke building. The British colonial government of the time provided the monetary resources required to expand middle schools with a further three year groups, thus establishing high schools in the process. With the instigation of Niyazi Manyera, the Famagusta Middle School was expanded in 1953 and renamed after Namık Kemal, the Turkish nationalist poet who had been imprisoned in Famagusta. By 1959, the school had 2,000 students. In December 1961, the students of the school undertook strike action and refused to attend school in protest of the Turkish Cypriot Communal Assembly and its educational policies. After the incident made national news, the parents wrote a letter to Rauf Denktaş, the head of the Assembly, apologising, and stating they would ensure their children returned to school. Owing to its historical status, the high school has one of the largest libraries in Famagusta, but keeps this library closed to the public. Notable alumni Derviş Eroğlu, third president of Northern Cyprus Derviş Zaim, award-winning film director Oktay Kayalp, former mayor of Famagusta Oz Karahan, current president of the Union of Cypriots Beran Bertuğ, former governor of Famagusta Turgay Avcı, former deputy prime minister of Northern Cyprus İsmet Kotak, former Cabinet minister of Northern Cyprus References
Lighthouse Beach (Pafos)

Lighthouse Beach, nazývaná také Faros Beach a česky lze přeložit jako Majáková pláž, je převážně písečná, ale i skalnatá, veřejná pláž na pobřeží Středozemního moře ostrova Kypr ve městě Pafos v distriktu Pafos v Kyperské republice. Další informace Lighthouse Beach se nachází u zátoky v západní části města Pafos. Kvalitou vody, která je zde v sezóně pravidelně kontrolovaná, patří mezi výborné pláže. Pláž je celoročně volně přístupná a vybavená převlékárnami, sprchami, půjčovnami, barem Lighthouse Beach Bar, sportovišti aj. Patří mezi klidnější pláže a v sézóně je hlídaná. Tato populární pláž je písečná, ale v okolí a ve vodě se vyskytují četné skály. Ve vodě nejsou vlnolamy a i při slabším větru se zde tvoří vlny, které mohou ztížit plavání a někdy vyplavují na břeh mořské rostliny. Pláž, která se nachází pod proménádou Lighthouse coastal broadwalk a pod útesy archeologické lokality Paphos Archaeological Park (Archeologický park Pafos), získala své jméno podle blízkého majáku Pafos. Galerie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Lighthouse Beach na Wikimedia Commons
Eleftheria Indoor Hall

Eleftheria Athletic Center (Greek: Αθλητικό Κέντρο "Ελευθερία"), officially named Tassos Papadopoulos Eleftheria Indoor Hall (Greek: κλειστό στάδιο "Τάσσος Παπαδόπουλος - Ελευθερία") is an indoor arena that is located besides Makario Stadium and Lefkotheo Indoor Hall in Engomi, Nicosia, Cyprus. The hall is mainly used for basketball events, although it can also be used for badminton, gymnastics, karate, taekwondo, handball, squash, volleyball, judo, futsal and table tennis. It is sometimes also used for national celebrations, for the declaration of the new President of Cyprus, and for musical concerts. The arena is named after Tassos Papadopoulos, the fifth President of the Republic of Cyprus, who was in office from February 28, 2003, to February 28, 2008. Currently, the arena has a capacity of around 6,800 seats, and it is the second biggest indoor sports hall on the island of Cyprus, after the "Spyros Kyprianou Athletic Centre" in Limassol. History Eleftheria was built in 1993. It is the home venue of AC Omonia Nicosia BC, ETHA Engomis, and the senior men's Cypriot national basketball team. It has hosted several great basketball and other sports competitions, and also some cultural competitions. The most important was Miss Universe 2000, where Lara Dutta of India, won the title, and was awarded as Miss Universe 2000. 79 delegates competed for the crown. The European Saporta Cup final of 1996–97, between Real Madrid and Verona, where Real Madrid won the trophy, and the FIBA EuroCup All-Star Day in 2005, were also held in the arena. It has also hosted some Cypriot Basketball League Finals and Cypriot Cup Finals. On 25 October 2013, it hosted the first ever EuroLeague game held in Cyprus. For the second game of the 2013–14 Euroleague's regular season group stage, Panathinaikos played against Laboral Kutxa, in a game in which Panathinaikos won by a score of 95–74. The attendance for the game was 6,200. The hall also hosts the official 1st of April commemoration and has also seen a number of presidents delivering their victory speech there. See also Makario Stadium Lefkotheo References External links Eleftheria Indoor Hall by Omonia web site Archived 2007-03-29 at the Wayback Machine
Pabellón cubierto Eleftheria

El Pabellón Cubierto Eleftheria o el Pabellón Cubierto Tassos Papadopoulos Eleftheria​ (en griego: Αθλητικό Κέντρο "Ελευθερία", literalmente Centro Atlético Eleftheria) es un pabellón deportivo junto al estadio Makario y el pabellón cubierto Lefkotheo en Engomi, Nicosia, Chipre. Es el lugar sede del equipo de baloncesto nacional de Chipre, de Omonia AC y ETHA Engomis. Actualmente la arena tiene una capacidad de alrededor de 6800 asientos y es gimnasio cubierto más grande en la isla. Fue construido en 1993. El estadio lleva el nombre de Tassos Papadopoulos, el quinto presidente de la República de Chipre desde el 28 de febrero de 2003 al 28 de febrero de 2008. La sala se utiliza principalmente para los eventos de baloncesto, aunque se puede utilizar para el bádminton, gimnasia, karate, taekwondo, balonmano, squash, voleibol, judo, tenis de mesa, etc. Véase también Estadio cubierto Instalación deportiva Baloncesto Referencias
Hala Sportowa Tasos Papadopulos – Elefteria

Hala Sportowa Tasos Papadopulos – Elefteria (gr. Κλειστό Γυμναστήριο Τάσσος Παπαδόπουλος – Ελευθερία, Klisto Jimnastirio Tasos Papadopulos – Elefteria) – hala sportowo-widowiskowa położona w Engomi, przedmieściach stolicy Cypru Nikozji. W maju 2009 roku hala została nazwana imieniem Tasosa Papadopulosa. Jest to drugi co do wielkości tego typu obiekt na Cyprze. Swoje mecze rozgrywają tutaj kluby Omonia Nikozja i ETHA Engomi oraz reprezentacja Cypru w koszykówce mężczyzn. Hala powstała w 1993 roku i posiada 6000 miejsc siedzących. Wielokrotnie odbywały się w niej różne imprezy sportowe i kulturalne. W 1997 roku rozegrano tutaj finał koszykarskiego Pucharu Saporty, w którym zwyciężył Real Madryt. Ponadto w hali tej wielokrotnie organizowano finały Pucharu Cypru w koszykówce mężczyzn, a także spotkania cypryjskiej ligi koszykarskiej. W 2009 roku hala była jedną z aren Igrzysk Małych Państw Europy 2009. Odbywały się tutaj spotkania turnieju koszykarskiego. W 2000 roku w hali przeprowadzono także wybory Miss Universe, w których wygrała Lara Dutta. Przypisy Bibliografia All the action at Eleftheria. europeanbasketballtour.com. [dostęp 2011-08-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-25)]. (ang.). "Eleftheria" Indoor Hall, Nicosia. cyprus2009.org.cy. [dostęp 2011-08-18]. (ang.).
Зелена линия (Кипър)

Зелената линия (или буферна зона на ООН в Кипър) е демаркационна линия, която де факто разделя остров Кипър на две части: гръцка (южна) и турска (северна). Пресича кипърската столица Никозия. Охранява се от Мироопазващите сили на ООН в Кипър. География Зоната се простира на 180 km, като започва от западната част на острова, близо до малкото градче Пиргос и стига на изток южно от Фамагуста. Тя преминава през центъра на стария град в Никозия, като по този начин разделя града на северна и южна част. Ширината на линията се колебае между 3,3 m в централна Никозия, до 7,4 километра в Афиену. На територията на линията има четири населени места: Пила, Афиену, Трули и Дения. История Терминът „Зелена линия“ е въведен през 1964 година, когато в резултат от размирици между местните гърци и турци, започнали на Коледа, столицата е разделена на гръцки и турски квартал. Наречена е така, тъй като писалката, използвана от генерал-майор Питър Йънг от ООН, с която той изтегля чертата на карта на града е зелена. През 1974 след турската инвазия в Кипър (Операция Атила), ООН установява Зелената линия като граница между двете части на острова. Тази линия разделя остров Кипър и до днес. Вижте също Република Кипър Севернокипърска турска република Акротири и Декелия Източници
Nárazníková zóna OSN (Kypr)

Nárazníková zóna OSN hovorově také Zelená linie, případně Attilova linie, je označení území okolo linie, která de facto dělí ostrov Kypr na dvě části. Protíná i hlavní město Kypru, Nikósii. Oddělené části Zóna odděluje: území skutečně ovládané Kyperskou republikou od území ovládaného Severokyperskou tureckou republikou (mezinárodně uznanou pouze Tureckem) území britské vojenské základny Dekelia (součásti Spojeného království) od území ovládaného Severokyperskou tureckou republikou. Historie Označení Zelená linie bylo poprvé použito v roce 1964, kdy předchozí nepokoje mezi místními Řeky a Turky rozdělily město Nikósii na řeckou a tureckou část. Britské vojenské jednotky oddělily tyto části, které vyznačily zelenou barvou na mapě (odtud název Zelená linie). V roce 1974 následovala turecká invaze na Kypr (tzv. Operace Attila, odtud alternativní název Attilova linie), která ustavila Zelenou linii jako linii oddělující řeckou a tureckou část ostrova. Zelená linie rozděluje ostrov Kypr dodnes. Odkazy Související články Kypr Severokyperská turecká republika Akrotiri a Dekelia Turecká invaze na Kypr Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Zelená linie na Wikimedia Commons
VN-Bufferzone

De VN-Bufferzone is een grensbarrière op het eiland Cyprus met een lengte van meer dan 180,5 kilometer, ook wel bekend als de Groene Lijn en met een oppervlakte van 346 vierkante kilometer. De term Groene Lijn verwijst naar de staakt-het-vurenlijn, die het eiland verdeelt en dwars door de hoofdstad Nicosia loopt. In deze bufferzone ligt het dorp Pyla, dat zowel door Turks-Cyprioten als Grieks-Cyprioten wordt bewoond. In het oosten is de Bufferzone onderbroken door de Britse Sovereign Base Area Dhekelia. In de Bufferzone zijn diverse mijnenvelden. Op verschillende plekken wordt er door boeren gewoon gewerkt, met toestemming van de VN. Tevens zijn er een aantal kerken van de Cypriotisch-Orthodoxe Kerk in de zone waar af en toe diensten worden gehouden. In deze Bufferzone zijn diverse VN-observatieposten, sommige bemand door VN-militairen van UNFICYP. Aan weerszijden staan Turkse dan wel Griekse posten, bemand door militairen.
Zielona linia (Cypr)

Zielona linia – faktyczna linia podziału Cypru, stanowiąca granicę między zamieszkaną przez Greków Republiką Cypru na południu a Turecką Republiką Cypru Północnego. Zielona Linia ma powierzchnię 346 km² Historia Linia została po raz pierwszy wyznaczona w 1964 przez generała Petera Younga, dowódcę stacjonujących na Cyprze międzynarodowych sił pokojowych, wysłanych tam po wybuchu walk między obiema zamieszkującymi wyspę społecznościami. Nazwa miała wziąć się od koloru pisaka, którym generał wyrysował linię na mapie. Po inwazji wojsk tureckich na Cypr w 1974 i ustanowieniu trwałego podziału wyspy, przekraczanie linii stało się praktycznie niemożliwe. Stan ten dodatkowo umocniło ogłoszenie niepodległości Cypru Północnego (uznała ją tylko Turcja) w 1983. Po przystąpieniu Cypru – formalnie całego, w praktyce tylko południowej części – do Unii Europejskiej w 2004 roku, obywatele państw UE (w tym Polski) zyskali prawo do przekraczania linii na wyznaczonych przejściach granicznych. Można to uczynić na podstawie ważnego paszportu lub dowodu osobistego jednego z państw UE. W 2017 roku zniesiono obowiązek wizowy. Linia ma obecnie postać strefy zdemilitaryzowanej o szerokości od kilkuset do zaledwie kilku metrów, w zależności od miejsca. W Nikozji przechodzi ona przez samo centrum, dzieląc stolicę Cypru na pół. Strefa pozostaje pod zarządem ONZ i jest strzeżona przez żołnierzy sił UNFICYP. Na jej terenie znajduje się też duża część nieruchomości tej misji. Zobacz też Bazy Akrotiri i Dhekelia Przypisy
Linha Verde (Chipre)

A Linha Verde é a linha de demarcação que divide Nicósia, capital do Chipre, em duas partes, uma ao norte sob o poder da auto-denominada República Turca do Chipre do Norte, e outra ao sul controlada pelo governo da República de Chipre, internacionalmente reconhecida. A passagem através da mesma é feita exclusivamente pela "Ledra Palace Check Point", um local controlado pelas forças de segurança de ambos os lados da ilha e pela UNFICYP. Histórico Em 1960, Chipre tornou-se independente, bi-comunal, com uma população na sua maioria de origem grega e uma grande minoria turca. Em dezembro de 1963, a cidade foi centro de violentos confrontos entre as comunidades, resultando em uma divisão de fato da mesma. O secretário britânico de Relações da Commonwealth, Dunk Sands, viajou para Chipre, com a intenção de restaurar a calma. Houve uma série de reuniões com os delegados turco-cipriotas e greco-cipriotas liderados por Sands. Durante a mesma, o general Peter Young, que estava no comando das tropas britânicas que chegaram para supervisionar o cessar-fogo, em 30 de Dezembro de 1963, traçou uma linha de cessar-fogo sobre o mapa de confronto em Nicósia com um lápis verde, que viria a ser conhecida como a "Linha Verde". A linha foi reforçada pela invasão da ilha pela Turquia, em julho de 1974. Tornou-se a fronteira de fato, em 1983, quando o lado turco-cipriota se auto-proclama a República Turca do Norte de Chipre, reconhecida apenas pela Turquia. A partir desse momento, a linha mantém o nome de "Linha Verde", que separa as duas comunidades, através de uma combinação de barricadas, sacos de areia, arame farpado e postos de guarda. Sua largura é variável (sendo, em média, correspondendo a uma rua) e o policiamento interno é feito por tropas da UNFICYP das Nações Unidas. Esta linha também é chamada em alguns casos, como Linha Átila, nome de código dado pelas forças turcas durante a intervenção militar da ilha durante a Operação Átila. Na noite de 8 a 9 de março de 2007, o governo cipriota começou a demolir parte da Linha Verde em "um sinal de boa vontade", como declarou o porta-voz do governo Christodoulos Pashardes, que foi saudado pelo líder turco-cipriota Mehmet Ali Talat, mas advertiu que a medida, apesar de ser positiva, não é nem definitiva nem constitui o fim do conflito de ambas as comunidades. Ver Também Questão de Chipre Referências
Зелена линија (Кипар)

Зелена линија (грч. Πράσινη Γραμμή, тур. Yeşil Hat) је демилитаризовано подручје којим управља Мировна мисија Уједињених нација на Кипру, која је успостављена 1964. и проширена 1974. након прекида ватре од 16. августа 1974. године, након инвазије Турске на Кипар и дефакто поделе острва на област коју контролише Република Кипар (без подручја британске суверене базе) и међународно непризнате Турске Републике Северни Кипар на северу. Протеже се на 180 километара од Паралимнија на истоку до Пиргоса на западу, где посебан део окружује Кокину. Види још Кипарски конфликт Референце Спољашње везе Званични веб-сајт
FN:s buffertzon på Cypern

FN:s buffertzon på Cypern är en demilitariserad zon patrullerad av FN:s fredsbevarande styrkor i Cypern (UNFICYP), som bildades 1974 efter den turkiska invasionen av Cypern, och de facto delar ön i en sydlig del, kontrollerad av Republiken Cyperns regering (som är de jure regering för hela ön, förutom de brittiska suveräna basområdena), och en nordlig del under administration av Turkiska republiken norra Cypern. Zonen löper mer än 180 kilometer längs det som i dagligt tal kallas den gröna linjen. Zonen sträcker sig 180 kilometer från den västra delen av Káto Pýrgos till öster strax söder om staden Famagusta. Den skär genom centrum av den gamla stan i Nicosia, skiljer staden i en sydlig och en nordlig del. Det finns också en buffertzon runt exklaven Kókkina på västra Cypern. Zonens bredd varierar, från 3,3 meter i centrala Nicosia, till 7,4 kilometer vid byn Athienou. Det finns ingen buffertzon längs den gemensamma gränsen mellan det östra brittiska suveräna basområdet och området Varosha, nära Famagusta, som är under turkcypriotisk kontroll. Cirka 10 000 människor bor i flera byar och arbetar på gårdar som ligger inom zonen; byn Pyla är känd för att vara den enda byn på Cypern där greker och turkar lever sida vid sida. Andra byar är Déneia, Athienou och Troulloi, medan Lympia och Mammari ligger delvis inom zonen. Turkiska styrkor byggde en barriär på zonens norra sida, som huvudsakligen består av taggtrådsstängsel, betongväggar, vakttorn, stridsvagnsdiken och minfält. Denna linje kallas också Attilalinjen på vissa kartor, uppkallad efter den turkiska kodnamnet för det militära ingripandet 1974: Operation Atilla. Se även Cypernfrågan Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör FN:s buffertzon på Cypern.
Dimitrios II (Schiff, 1964)

Die Dimitrios II, fälschlicherweise auch als Demetrios II bekannt, ist ein Küstenmotorschiff, das im März 1998 bei Paphos vor der Küste auf Grund lief und seitdem als Touristenattraktion und Fotomotiv bekannt ist. Geschichte und Charakteristika Das Schiff wurde 1964 auf der Hamburg-Neuenfelder J. J. Sietas-Werft als zweites der Typ 33-Serie unter der Werftnummer 538 für Martin Leistikow gebaut und in Arn X benannt. Das Stückgutschiff hatte einen Laderaum mit einem Volumen von 2.152 m3 und vier Ladebäume mit je einer Belastungsgrenze von drei Tonnen. Die Ablieferung erfolgte am 19. November 1964. Im Jahr 1970 wurde das Schiff an die Hamburger Reederei Richard Baumgarten verkauft und fuhr bis zu ihrem Verkauf 1976 unter dem Namen Lühe. Ab 1976 war die Hamburger Tor Nordia-Reederei Eigner des Schiffes und benannte es in Tor Nordia und zwei Jahre später in Lühedeich um. Im Jahr 1987 wurde das Schiff an die griechische Reederei Sofia Shipping Co. verkauft und in Sofia S benannt. Ein Jahr später erfolgte ein Verkauf an die ebenfalls griechische Reederei Semiramis Shipping Co. und eine Umbenennung in Anastasia. Im Jahr 1996 wurde das Schiff schließlich an die Silver Star Shipping & Trading Co. S.A. verkauft, in Dimitrios II umbenannt und nach Honduras ausgeflaggt. Havarie und Verbleib Am 23. März 1998 befand sich die Dimitrios II auf einer Fahrt von Griechenland nach Syrien mit 700 Tonnen Bauholz an Bord, als sie in schwere See geriet und in der Nähe des Leuchtturms von Paphos, einige hundert Meter vor der Küste Chlorakas, auf Grund lief. Alle acht Besatzungsmitglieder (vier Griechen, zwei Pakistaner und zwei Syrer) konnten unverletzt von einem britischen Hubschrauber, der von einer der beiden britischen Militärbasen auf Zypern gestartet war, gerettet werden. Der griechische Kapitän und der pakistanische Erste Offizier sollen zypriotischen Behörden zufolge gefälschte Nautische Befähigungszeugnisse besessen haben. Im April desselben Jahres barg ein Schwimmkran die Ladung ab. Auch Schadstoffe, wie der Treibstoff, wurden aus dem Wrack entfernt. Versuche, das Wrack zu bergen, scheiterten, da die Dimitrios II in einer Riffspalte geklemmt liegt. Das Wrack der Dimitrios II liegt nur wenige Kilometer südlich des Wracks der Edro III. Galerie Weblinks Bilder des Schiffes zu verschiedenen Zeitpunkten Einzelnachweise
MV Demetrios II

The MV Demetrios II, also known as Dimitrios II, was a cargo ship, built in 1964 by J. J. Sietas at their shipbuilding yard in Hamburg-Neuenfelde, Germany. The ship ran aground off the coast of the Mediterranean island of Cyprus in 1998. Paphos accident The Honduran-flagged M/V Demetrios II ran aground off Paphos Lighthouse on 23 March 1998 in heavy seas, during a voyage from Greece to Syria with a cargo of timber. At the time of the accident, the ship had eight crew members: 4 Greeks, 2 Pakistanis and 2 Syrians. The crew were rescued and airlifted to safety of Paphos by a British military helicopter. It was subsequently confirmed in the journal Lloyd's List that the seafaring certificates of competency for the Greek captain and the Pakistani first officer had been forged. The wreck can clearly be seen whilst traveling along the center of Paphos to Coral Bay Road. After several decades of abandonement, the ship's hull has been significantly eroded by rust. See also EDRO III, another shipwreck grounded nearby in 2011. References
Demetrios II

El MV Demetrios II, también conocido como Dimitrios II​, fue un buque de carga, construido en 1964 por J. J. Sietas en su astillero de Hamburgo-Neuenfelde, Alemania.​ Los nombres que tuvo el buque fueron Arn X (1964-1970), Lühe (1970-1976), Tor Nordia (1976-1978), Luhedeic (1978-1987), Sofia S (1987-1988), Anastasia (1988-1996), Demetrios II (1996-1998). El barco encalló frente a la costa de la isla mediterránea de Chipre en 1998.​ Hundimiento El M/V Demetrios II, de bandera hondureña, encalló frente al faro de Pafos (Chipre) el 23 de marzo de 1998 en mar gruesa, durante un viaje de Grecia a Siria con un cargamento de madera. En el momento del accidente, el barco contaba con ocho tripulantes: 4 griegos, 2 paquistaníes y 2 sirio . La tripulación fue rescatada y transportada por aire a un lugar seguro de Pafos por un helicóptero militar británico. Posteriormente se confirmó en la revista Lloyd's List que los certificados de competencia marítima del capitán griego y del primer oficial paquistaní habían sido falsificados.​ El pecio del naufragio se puede ver claramente mientras se viaja por el centro de Pafos hasta Coral Bay Road. Véase también Dimitrios MV Panagiotis MS Mediterranean Sky Referencias Enlaces externos
Limassol Zoo

The Limassol Zoo (Greek: Ζωολογικός Κήπος Λεμεσού, romanized: Zōologikós Kḗpos Lemesoú) is located within the Limassol Public Gardens, is a 15 acres (6.1 ha) zoological garden in Limassol, Cyprus. It was founded by Mayor Kostas Partaside in 1956. After substantial renovations, the Limassol Zoo was reopened in 2012. See also List of zoos by country Captivity Botanical garden Captive animal References External links Media related to Limassol zoo at Wikimedia Commons