NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Tsirionstadion

Het Tsirionstadion is een multifunctioneel stadion in Limassol, Cyprus. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden. Een aantal voetbalclubs uit Limassol maakten tot 2022 gebruik van dit stadion. Dat zijn AEL Limassol, Apollon Limassol en Aris Limassol. Daarna opende de Limassol Arena net buiten de stad en verhuisden de drie clubs. In de jaren '90 speelde ook het nationale elftal van Cyprus veel internationale wedstrijden in het Tsirionstadion. In het stadion is plek voor 13.331 toeschouwers. Behalve voetbal kunnen er ook atletiekwedstrijden worden georganiseerd, er ligt een atletiekbaan om het veld heen. De club Gymnastikos Syllogos Olympia maakt gebruik van dit stadion. In 1992 was dit stadion een van de stadions waar wedstrijden werden gespeeld voor het Europees kampioenschap voetbal onder 16. Er werden een aantal groepswedstrijden gespeeld en de twee halve finales. Spanje won in de eerste halve finale met 3–1 van Portugal en in de andere halve finale speelden Italië en Duitsland met 0–0 gelijk (Duitsland won na strafschoppen). Op 14 september 1988 werd de finale van de Cypriotische Supercup in dit stadion gespeeld. Omonia Nicosia won in deze finale met 1–0 van Pezoporikos Larnaca. Ook finales van de Cypriotische voetbalbeker worden vaak in dit stadion gespeeld.
Stadion Tsirio

Stadion Tsirio (gr. Τσίρειο Στάδιο) – wielofunkcyjny obiekt sportowy w miejscowości Limassol na Cyprze. Charakterystyka Został otwarty w 1975 roku, aby zastąpić starzejącego GSO Stadium. Ostatnio w latach 80. XX wieku był modernizowany. Pojemność stadionu to 13 331 miejsc. Obecnie spełnia wszystkie kryteria UEFA do rozgrywania najważniejszych spotkań piłkarskich. Na stadionie swoje mecze domowe rozgrywa miejscowy klub AEK Larnaka oraz Apollon Limassol, Aris Limassol i APEP Pitsilias. Ogromną pomoc w budowie stadionu wniósł wielki filantrop Petros I. Tsiros, bardzo hojny dobroczyńca i humanista na Cyprze, stąd nazwa stadionu. Właścicielem stadionu jest Cypryjska Organizacja Sportowa (gr. Κυπριακός Οργανισμός Αθλητισμού). Na stadionie również swoje mecze rozgrywała reprezentacja Cypru oraz kluby grające w europejskich pucharach. Bibliografia Informacja o stadionie na stadiony.net Informacja o stadionie na World Stadiums (ang.)
Цирион Атлетик Центр

Цирион Атлетик Центр (греч. Τσίρειο Αθλητικό Κέντρο) — многоцелевой стадион в Лимасоле, Кипр. Принимает соревнования по футболу и лёгкой атлетике. Домашняя арена футбольного клуба второго кипрского дивизиона «Красава». Ранее являлся домашним стадионом футбольных клубов высшего дивизиона АЕЛ, «Аполлон» и «Арис» — до их переезда на стадион «Альфамега». Иногда является местом проведения домашних матчей сборной Кипра по футболу, особенно часто сборная играла на стадионе в 1990-х годах. Назван в честь киприотского мецената Петроса Цириона, на чьи деньги и был выстроен. В 1992 году являлся одной из арен чемпионата Европы по футболу среди юниоров. Иногда является местом проведения финальных матчей кубка Кипра по футболу. Ссылки Страница стадиона на WorldStadiums.com
Циріон (стадіон)

Стадіон Циріон (грец. Τσίρειο Στάδιο) — багатомісний багатоцільовий стадіон у Лімасолі, Кіпр. Стадіон вміщує 13 331 особу і в здебільшого використовується для проведення футбольних матчів. Він був домашньою ареною трьох найбільших клубів Лімасол, які зараз переїхали на стадіон Альфамега. Футбольне поле оточене легкоатлетичною доріжкою та є домашнім майданчиком легкоатлетичного клубу Лімасола GSO (Gymnastikos Sylogos Olympia). Історія Стадіон був побудований у 1975 році за сприяння відомого бізнесмена і мецената міста Петроса І. Цироса на заміну застарілому стадіону ГСО. За свій внесок у будівництво стадіону Циріон став його тезкою. У минулому, особливо в 1990-х роках, він використовувався як домашній стадіон для національної збірної Кіпру з футболу. На цьому стадіоні було зіграно кілька матчів Чемпіонату Європи з футболу серед молоді до 16 років 1992 року, який проходив на Кіпрі, в тому числі два півфінальні матчі, що відбулися 14 травня 1992 року. У першому матчі Іспанія перемогла Португалію з рахунком 3:1, а в іншому матчі Німеччина перемогла Італію з рахунком 6:5 по пенальті після нічиєї 0:0. Завдяки цим матчам Іспанія та Німеччина вийшли до фіналу. Стадіон також приймав фінали Суперкубка Кіпру та Кубка Кіпру. Будівництво стадіону Альфамега замінило стадіон Циріон як головний футбольний стадіон міста. Галерея Див. також Список футбольних стадіонів Кіпру Примітки
Ostmediterrane Universität

Die Ostmediterrane Universität, türkisch: Doğu Akdeniz Üniversitesi (DAÜ), englisch: Eastern Mediterranean University (EMU), ist eine 1979 gegründete und 1986 zur Universität ernannte Hochschule in Famagusta (Gazimağusa) in der Türkischen Republik Nordzypern. Die Universität gibt auf ihrer Website 2022 an, 16.000 Studierende zu betreuen (2008: 14.205). Präsidentin ist Ufuk Taneri. Organisation Die Universität besteht aus sieben Fakultäten, drei Schulen und mehreren Instituten. Fakultät für Architektur Fakultät für Betriebs- und Volkswirtschaft Fakultät für Erziehungswissenschaften Fakultät für Geistes- und Naturwissenschaften Fakultät für Ingenieurwissenschaften Fakultät für Kommunikations- und Medienwissenschaften Fakultät für Rechtswissenschaften Fernstudiencenter Institut für angewandte Technologie Institut für Graduiertenförderung Schule für Computer- und Technologiewissenschaften Schule für Fremdsprachen Schule für Tourismuswissenschaften Weblinks Internetpräsenz der Universität (englisch) Einzelnachweise
Uniwersytet Wschodniośródziemnomorski

Uniwersytet Wschodniośródziemnomorski (tur. Doğu Akdeniz Üniversitesi (DAÜ)) – północnocypryjska uczelnia wyższa, zlokalizowana w Famaguście. Poprzednikiem uczelni był Instytut Wyższych Technologii, utworzony w 1979 roku. 105 studentów rozpoczęła wówczas naukę na trzech wydziałach: Budownictwa Lądowego, Elektrycznym i Mechanicznym. W 1985 roku, po proklamowaniu niepodległości przez Cypr Północny, władze tureckie zadecydowały o przekształceniu instytutu w uczelnię akademicką. Uniwersytet Wschodniośródziemnomorski został utworzony w 1986 roku. Zainaugurowano wówczas działalność czterech wydziałów: Inżynierii, Sztuki i Nauki, Biznesu i Ekonomii oraz Szkoły Informatyki i Technologii. W skład uczelni wchodzą następujące jednostki organizacyjne: Wydział Architektury Wydział Nauki i Sztuki Wydział Biznesu i Ekonomii Wydział Komunikacji i Mediów Wydział Stomatologii Wydział Pedagogiczny Wydział Inżynierii Wydział Nauk o Zdrowiu Wydział Farmacji Wydział Prawa Wydział Medycyny Wydział Turystyki Przypisy
Восточно-Средиземноморский университет

Восточный средиземноморский университе́т (ВСУ) (тур. Doğu Akdeniz Üniversitesi) — старейший, ведущий вуз Северного Кипра, расположенный в Фамагусте. Открыт в 1979 году как технологический институт для турок-киприотов. В 1986 году он был преобразован в государственный университет. Кампус находится в 10 км от города Фамагуста. Университет имеет 139 программ (11 факультетов и 5 школ). Преподавание ведется полностью на английском языке. Существует подготовительная школа английского языка для студентов, которым необходимо улучшить свои знания английского. История Университет был учрежден в 1979 году, как Институт Высоких Технологий. Институт начал обучать студентов на факультетах гражданского строительства, электротехники и машиностроения. На первых порах была трехлетняя программа обучения, в вузе обучалось 105 студентов. В 1984 году факультеты гражданского строительства, электротехники и машиностроения перешли на четырехлетнюю программу обучения. В 1985 году Правительство Турецкой Республики и непризнанной в мире Турецкой Республики Северного Кипра согласовали открытие университета под названием «ВСУ». Члены Совета по высшему образованию Турецкой Республики посетили Институт Высоких Технологий с целью преобразования его в университет. В 1986 году решением Парламент Турецкой Республики Северного Кипра о создании Фонда образования Северного Кипра и ВМУ (18/86), Институт Высоких Технологий был преобразован в государственный университет с названием «ВМУ». Были открыты факультеты инженерии, искусств и наук, бизнеса и экономики и Школа вычисления и техники. В 1990 году был открыт архитектурный факультет, а так же Школа туризма и гостиничного менеджмента. В 1996 году открыт юридический факультет, в 1997 году факультет связи, 1999 — педагогический факультет. В 2005 году ВМУ, с оговорками, стал членом Ассоциации университетов Европы (как университет единого Кипра) и Международной ассоциацией университетов (как университет Турции). Библиотека Библиотека университета является одной из крупнейших на острове, книжный фонд составляет более 120 тысяч книг. Большой лекционный зал библиотеки используется для проведения конференций и мероприятий. Часто проводятся музыкальные концерты. Комната прослушивания классической музыки активна с 1998 года, увеличивается её коллекция. В библиотеке есть европейские и американские уголки. Эти уголки содержат материалы об истории и народах Америки. В Европейском уголке в основном представлена информация о Европейском союзе и его структуре. Примечания Ссылки Сайт университета Официальная страница Восточно-Средиземноморский университет в социальной сети Facebook Восточно-Средиземноморский университет в X Информация об университете
Mesquita de Lala Mustafà Paixà

La Mesquita de Lala Mustafà Paixà (en turc: Lala Mustafa Paşa Camii), abans coneguda com a Catedral de Sant Nicolau, és l'edifici medieval més important de Famagusta, al nord de l'illa de Xipre. Construïda a la primeria del segle XIV en estil gòtic clàssic mentre l'illa estava sota domini de la Casa de Lusignan, una família d'origen francés. La catedral es transformà en mesquita després de la captura de Famagusta per l'Imperi Otomà el 1571, una funció que encara compleix hui. Duu el nom de Lala Mustafà Paixà, conqueridor de l'illa. Arquitectura Sembla que la principal font d'inspiració dels constructors de la catedral de Famagusta fou la Catedral de Notre-Dame de Reims (1211-75) com a lloc de coronació dels reis de França, mentre que Sant Nicolau estava destinada a acollir la cerimònia de coronació dels Lusignan, reis de Jerusalem. Alguns detalls, en particular la capçalera, recorden també la Basílica de Sant Urbà de Troyes (1265), que és un exemple d'un estil gòtic més elaborat i elegant. La façana oest és típica del gòtic francès. L'estil de l'edifici és molt homogeni, tret de quatre capelles afegides a les naus laterals i el minaret construït sobre una de les torres després que l'edifici es transformàs en mesquita. Els caps humans i d'animals de la majoria de les escultures han estat destruïts, però alguns sobreviuen a les parts més inaccessibles. Història La casa francesa de Lusignan governà Xipre entre els 1190 i 1489 i hi difongué l'arquitectura d'estil gòtic. La construcció de la catedral sembla que començà al voltant de l'any 1300, a instàncies d'Isabel de Lusignan, que va donar cinc besants per a aquest propòsit. Una inscripció datada del 1311 gravada en un contrafort a prop de la porta sud duu la signatura del bisbe Balduí Lambert, cosa que indica que els fons assignats a la construcció s'havien exhaurit i que les obres se'n reprengueren sota les seues ordres. Segons la inscripció, les absidioles es van completar, així com dos trams de les naus laterals, però ni la nau ni el cor se'n van cobrir. La construcció s'acabà en la primera meitat del segle XIV, com ho confirma la unitat de l'estil gòtic característic d'aqueix període. Sant Nicolau va servir a la coronació dels Lusignan com a reis de Jerusalem. Amb el temps, l'edifici va patir terratrèmols. El 1570, totes dues torres foren danyades durant els bombardeigs de les forces otomanes durant el setge de Famagusta. La catedral esdevingué mesquita el 1571, després de la victòria otomana. A causa de la tradició iconoclasta de l'islam sunnita, la majoria dels caps humans i d'animals que adornaven l'edifici foren destruïts. Més tard, la mesquita fou coronada amb un minaret. Des de llavors i fins que els britànics prengueren possessió de Xipre el 1878, l'entrada a l'edifici estava prohibida als cristians. Durant la Segona Guerra Mundial, els edificis de Famagusta es veieren afectats per les vibracions de l'explosió de granades antisubmarines i pel foc antiaeri, però l'edifici hi va resistir bé. Notes i referències
Mešita Laly Mustafy paši

Mešita Laly Mustafy paši ve Famagustě v Severním Kypru je významnou náboženskou i historickou památkou ve městě. Mešita původně vznikla jako gotická římskokatolická katedrála svatého Mikuláše. Budována byla za vlády francouzské dynastie Lusignanů, v průběhu celého 14. století (roku 1328 byla vysvěcena). Svým vzhledem se blíží některým francouzským gotickým chrámům (například podobnost portálů u této stavby s Remešskou katedrálou). Stavbu několikrát poškodilo zemětřesení a také bombardování osmanskými vojsky v roce 1571. Během tohoto útoku se zřítily obě věže a již nebyly obnoveny. Po obsazení města Osmany v srpnu 1571 byla katedrála přebudována na mešitu a upravena v souladu s islámskými nařízeními (odstranění křesťanských náboženských symbolů, zakrytí fresek, oken a soch zobrazujících živé bytosti, odstranění oltáře). Její název zněl až do roku 1954 Mešita Ajasofja (Ajasofja = hagia Sofia = sv. Moudrost), od té doby se používá název podle osmanského vojevůdce, který město dobyl. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Mešita Laly Mustafy paši na Wikimedia Commons Pohled z ptačí perspektivy Obrázek stavby Obrázek interiéru mešity
Lala-Mustafa-Pascha-Moschee

Die Lala-Mustafa-Pascha-Moschee (griechisch Τέμενος Λαλά Μουσταφά Πασά Témenos Lalá Moustafá Pasá), ehemals Hl.-Nikolaus-Kathedrale (türkisch Aziz Nikolas Katedrali) und dann später Ayasofya (Hl. Sophia), ist eine Moschee in Famagusta und die frühere christliche Kathedrale der Stadt; heute befindet sie sich in dem Gebiet Zyperns, das unter Kontrolle des De-facto-Regimes “Türkische Republik Nordzypern” steht. Geschichte Die ehemalige Sankt-Nikolaus-Kathedrale wurde durch die Kreuzfahrer als zweite Krönungskathedrale der Lusignans vergleichsweise kurz nach ihrer Grundsteinlegung (1298) im gleichen Jahr geweiht wie die Sophien-Kathedrale in Nikosia, 1326. Unmittelbar nach der Eroberung von Famagusta (das in türkisch Gazimağusa umbenannt wurde) durch die Osmanen im Jahr 1571 wurde die Kirche zur Moschee umgewidmet und nach dem Oberbefehlshaber der Eroberer, Lala Kara Mustafa Pascha, benannt. Der Nordturm bekam ein kleines Minarett, die Malereien und der Figurenschmuck wurden entfernt. Auf dem Platz links vor der Kathedrale steht eine Maulbeer-Feige (Ficus sycomorus), gepflanzt 1299. In Schatten der Maulbeer-Feige, jedoch im Innenhof der Lala Mustafa Pasha Moschee gelegen, befindet sich die Türbe von Mustapha Zühtü Efendi, einem bedeutenden Geistlichen, der Imam-Hatip und Kavan war und 1903 starb. Das Grabmal ist ohne Veränderung. Über einer quadratischen Grundfläche erhebt sich ein Baldachin aus Stein, bestehend aus vier Rundbögen und darüber eine schlichte Kuppel. Darunter liegt der Sarkophag. Die Bogenöffnungen sind durch ein schmiedeeisernes Gitter mit Rankenmotiv verschlossen. Davor ein mit einem Eisengitter verschlossener Zugang. Einzelnachweise Literatur Camille Enlart (übersetzt v. David Hunt): Gothic Art and the Renaissance in Cyprus, Paris 1899/London 1987, S. 222–226. Weblinks
Mezquita Lala Mustafa Pasha (Famagusta)

La mezquita Lala Mustafa Pasha, originalmente conocida como Catedral de San Nicolás, es un edificio medieval situado en la ciudad de Famagusta en la República Turca del Norte de Chipre. Fue construida entre 1298 y 1400. Se consagró en 1328 como catedral católica y fue convertida en mezquita en 1571, cuando el Imperio Otomano conquistó la ciudad de Famagusta. Debe su nombre a Lala Kara Mustafa Pasha, conquistador de la isla. Historia La dinastía francesa de la Casa de Lusignan que gobernó Chipre desde 1192 hasta 1489, introdujo en este país, la arquitectura gótica, que se encontraba ya muy desarrollada en Francia. Los Lusignan fueron coronados como reyes de Chipre en la antigua catedral de Santa Sofía, en Nicosia, actualmente, mezquita Selimiye, y posteriormente coronados como reyes de Jerusalén in la catedral de San Nicolás en Famagusta.​​ El edificio se construyó siguiendo el Gótico radiante, poco común fuera de Francia, aunque "mediado a través de los edificios en la región del Rin". El vínculo histórico con la arquitectura francesa se evidencia a través de su paralelismo con uno de los arquetipos franceses como es la catedral de Reims. De hecho, el parecido es tan fuerte que se ha apodado como El Reims de Chipre. Se construyó con tres puertas, dos torres gemelas y un techo plano, típico de la arquitectura de los cruzados. En 1570, durante el Asedio de Famagusta resultaron dañadas las dos torres. En 1571, tras la conquista de la ciudad, la catedral se transformó en mezquita. De acuerdo con la tradición iconoclasta del Islam sunita, las representaciones humanas del interior del templo fueron destruidas. Más tarde, la mezquita se coronó con un minarete.​ Desde entonces hasta la llegada de los británicos a Chipre en 1878, la entrada al edificio estuvo prohibida a los cristianos. Referencias
Lala Musztafa pasa mecset (Famagusta)

A Lala Musztafa pasa mecset egy középkori székesegyházból kialakított muzulmán imahely a ciprusi Famagusta városban. Nevét Lala Musztafáról, a szigetet 1570–71-ben elfoglaló török hadvezérről kapta 1954-ben, a hétköznapokban még most is csak régi nevén, Hagia Szophiaként emlegetik. Az eredeti Szent Miklós-katedrálist 1298-ban kezdték építeni, és 1326-ban fejezték be. A gótikus stílusban emelt épületet valószínűleg francia építész, Jean Langlois tervezte, mert nagyon hasonlít a reimsi katedrálisra. Szintén ezt a feltételezést támasztja alá, hogy Ciprus királyai, 1190 és 1489 között, a francia Lusignan-házból származtak. A ciprusi uralkodókat többnyire ebben a templomban koronázták Jeruzsálem címzetes királyaivá is a Jeruzsálemi Királyság 1291-es megszűnte után 1372-ig. A templomnak három kapuja, gazdagon díszített rózsaablaka és két csonka tornya van. Ez utóbbiak a város 1570-71-es ostromában sérültek meg. Az épület az 1735-ös földrengésben is megrongálódott. A háromhajós épület 55 méter hosszú és 23 méter széles. A sziget elfoglalása után a törökök egy minarettel egészítették ki. Az embereket ábrázoló faragásokat, freskókat eltávolították, a kriptákat kiürítették. A templom számos uralkodó végső nyughelye volt, például II. Jakab ciprusi királyé és fiáé, III. Jakabé. A templomban mondott le uralkodói jogairól a Velencei Köztársaság számára II. Jakab özvegye és III. Jakab anyja, I. Katalin ciprusi királynő 1489-ben. A templom előtt egy szikomorfa áll, amelyről úgy tartják, hogy a katedrális építésekor ültették, és így a sziget legöregebb fája. Jegyzetek Források ↑ Cypnet: Lala Mustafa Paşa Mosque (St Nicholas Cathedral). ↑ Sacred Destinations: History of St. Nicholas' Cathedral (Lala Mustafa Mosque)). ↑ Whatson: Lala Mustafa Pasha Mosque (St Nicholas Cathedral) Famagusta, North Cyprus.
Moschea Lala Mustafa Pasha

La moschea Lala Mustafa Pasha (in greco Τέμενος Λαλά Μουσταφά Πασά?; in turco Lala Mustafa Paşa Camii), conosciuta originariamente, e poi architetturalmente, come Cattedrale di San Nicola e successivamente come Moschea di Santa Sofia (Ayasofya) di Mağusa, è il più grande edificio medioevale della città di Famagosta, a Cipro. Costruito tra il 1298 e il 1400 circa, l'edificio fu consacrato come una cattedrale cattolica nel 1328, ma fu trasformato in moschea al momento della conquista turca nel 1571, funzione che ricopre ancora oggi. Nel 1954 l'edificio è stato dedicato a Lala Kara Mustafa Pascià, il Gran Visir dell'Impero ottomano nato a Sokolovići, in Bosnia, che servì il sultano Murad III e comandò le forze ottomane contro i Veneziani alla conquista di Cipro. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su moschea Lala Mustafa Pasha Collegamenti esterni Lala Mustafa Pasha Mosque (St Nicholas Cathedral), su cypnet.co.uk. Flickr photograph, su flickr.com.
Meczet Lali Mustafy Paszy

Meczet Lali Mustafy Paszy (tur. Lala Mustafa Paşa Camii, gr. Τέμενος Λαλά Μουσταφά Πασά) – meczet w Famaguście wzniesiony pierwotnie jako gotycka katedra św. Mikołaja, miejsce koronacji królów Cypru od 1298 do 1372 roku i największy średniowieczny budynek w mieście. Architektura Kościół wzniesiono z brązowego wapienia, który był także surowcem dla otaczających miasto murów miejskich. Budowla jest trójnawowa, wsparta na dwóch rzędach po sześć kolumn. W konstrukcji katedry nie uwzględniono transeptu. Ma 55 metrów długości i 23 m szerokości. Na południowej ścianie znajdują się dwie kaplice, a na północnej jedna. Zachodnia fasada jest ozdobiona trójwejściowym portalem. Nad środkowymi drzwiami znajduje się okno z rozetą, podobną do umieszczonej w kaplicy z Bellapais, a nad drzwiami bocznymi znajdują się ślepe okna. Dach budowli jest płaski. Historia Jako możliwego projektanta katedry wymienia się Jeana Langlois. Świątynię wznoszono od 1298, zaś ukończono ok. 1400 roku. Konsekracja nastąpiła jednak już w 1328 roku. Budowlę wzniesiono według standardów kościołów europejskich. Katedra w Famaguście została zaprojektowana na wzór katedry w Reims, a jej architekci zostali sprowadzeni z Francji. Katedra była miejscem koronacji królów Cypru od 1298 do 1372 roku na władców Królestwa Jerozolimskiego, podczas gdy koronacja na króla Cypru odbywała się w katedrze w Nikozji. Według legendy w czasie budowy katedry majster zazdrosny o talent ucznia zwabił tego ostatniego na wieżę pod pozorem pokazania mu błędu konstrukcyjnego, po czym wypchnął go zrzucając na bruk. W katedrze pochowano królów: Jakuba II i Jakuba III. W tej katedrze wdowa po Jakubie II Katarzyna Cornaro oddała Cypr Republice Weneckiej. W czasie osmańskiego podboju wyspy w 1571 uszkodzeniu uległy wieże, a nieomal wszystkie witraże zostały zniszczone. Ocalała jedynie rozeta nad portalem wejściowym. Przed katedrą został stracony dowódca weneckiej obrony miasta – Marcantonio Bragadin. Po zdobyciu miasta, Osmanowie katedrę przebudowali na meczet. W ramach prac remontowych usunięto posągi, freski i ostatnie witraże, zbudowano minaret i mihrab, wnętrze wyłożono dywanami, a umieszczone pod posadzką grobowce opróżniono. Początkowo używaną nazwę meczet Ayasofya zmieniono na meczet Mustafy Lali Paszy, który zdobył dla Osmanów miasto. Obecnie Budowla służy nadal jako meczet, a zwiedzanie budynku jest odpłatne. Przypisy
Moscheea lui Lala Mustafa Pașa

Moscheea lui Lala Mustafa Pașa este o moschee din orașul Famagusta din estul Ciprului. Este cea mai mare clădire medievală din acest oraș, fiind inițial o catedrală romano-catolică, devenită apoi moschee în timpul dominației otomane. Istoric Începând cu anul 1192 la conducerea Ciprului a ajuns dinastia franceză Lusignan care a adus ultimele inovații în materie de arhitectură, inclusiv celebrul stil gotic. În anul 1298, în vremea domniei lui Henric al II-lea (1285-1324), a început construcția unei catedrale gotice în orașul Famagusta. Catedrala a avut drept model catedralele franceze, mai ales Catedrala din Reims, fiind finalizată și sfințită primind hramul Sfântului Nicolae în anul 1328. Regii din dinastia Lusignan erau în același timp și regi ai Ierusalimului. Membrii dinastiei erau încoronați ca regi ai Ciprului în Catedrala Sfânta Sofia din Nicosia, iar apoi în Catedrala Sfântul Nicolae din Famagusta erau încoronați ca regi ai Ierusalimului. Turnurile catedralei au fost avariate de către cutremure, iar apoi de către bombardamentele otomane din anul 1571. În același an, după înfrângerea aliaților venețieni, Ciprul a fost cucerit de către otomani iar catedrala a devenit moschee, cunoscută de către turci sub numele de Moscheea Ayasofia din Mağusa. Structura gotică a edificiului s-a păstrat, dar a suferit câteva mici modificări. În partea fostului turn nordic ce adăpostea cândva clopotnița a fost construit un minaret. Statuile de pe fațadă și din interior, precum și frescele, crucile și vitraliile au fost distruse. De asemenea altarul și mobilierul a fost înlăturat. În anul 1954 moscheea a fost redenumită în onoarea lui Lala Mustafa Pașa, comandantului otoman care a cucerit Ciprul în timpul bătăliilor dintre 1570-1571. În prezent moscheea este o importantă atracție turistică a orașului. Galerie de imagini