NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Nordcyperns flagga

Nordcyperns flagga är vit med två röda balkar. I mitten en röd halvmåne, som representerar islam samt en röd stjärna. Flaggan för Nordcypern är både i färger och komposition väldigt lik Turkiets flagga. Flaggan blev officiell genom lag 15/1984 som beslutades den 7 mars 1984 av Nordcyperns parlament och trädde i kraft den 9 mars 1984. På turkiska kallas flaggan Kuzey Kıbrıs Türk Bayrağı (ung. Nordcyperns turkiska flagga) eller Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Bayrağı (ung. Turkiska republiken Nordcyperns flagga). Statschefens standar Källor ”Turkish Republic of Northern Cyprus”. Flags of the World. https://www.fotw.info/flags/cy-trnc.html. Läst 23 juni 2025. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Nordcyperns flagga.﻿
Прапор Турецької Республіки Північного Кіпру

Прапор Турецької Республіки Північного Кіпру, частини Кіпру захопленої в 1974 році Туреччиною, був створений на базі турецького. Червоний і білий колір поміняно місцями і додано дві горизонтальні смуги червоного кольору. Його пропорції дорівнюють 2:3. Його історичний попередник виглядав так само, але кольори було поміняно місцями. Затверджений цей прапор був 9 березня 1984 року. Через конфлікт, щодо статусу ТРПК, її символи не мають юридичного визнання за межами Туреччини і Північного Кіпру. Решта світу визнає прапор Республіки Кіпр законним для всього острова.
Law Courts, Nicosia

The Law Courts building is a historic building in Nicosia, Cyprus, currently located in North Nicosia. It is located on the central Sarayönü Square. History The site of the building was historically occupied by the Lusignan Palace, the former residence of the Frankish kings of Cyprus in the Middle Ages. The British colonial administration considered this building too weak and ruinous and decided to demolish it. The historical gate of the palace wanted to be kept, but it was technically impossible to do so and the gate was moved to the present-day Lapidary Museum. Thus, plans made by Frank Cartwright, George Jeffery and William Williams in 1896 that kept the gate were discarded. The present-day law courts building was designed in 1899 by Charles Bellamy, the Director of Public Works. The construction began on 14 June 1900 and was completed in 1904, when the law courts, postal service, land registry office and police moved in. However, by the 1920s, the building was too small for the needs of the administration and new blocks were added to the east and west of the central building. The building was renovated, part by part, between 1998 and 2009. Architecture The building is in the Neoclassical architectural style. The central building is rectangular and built of yellow stone (ashlar). The entrance gate is a tower that protrudes from the front façade of the building, with semicircular arches on its three sides. The other façades are characterized by two-story colonnades and rooms located behind these. References
Peyia Municipal Stadium

Das Peyia Municipal Stadium (griechisch Δημοτικό Στάδιο Πέγειας, deutsch Städtisches Stadion Peyia) ist ein Fußballstadion in der zyprischen Stadt Peyia. Der Fußballverein APOP Kinyras Peyias bestritt von 2003 bis zu seiner Auflösung 2012 seine Heimspiele in der Sportstätte. Seit 2014 nutzt der neugegründete Club Peyia 2014 das Stadion als Spielstätte. Die Anlage wurde in den Jahren 2001 und 2002 errichtet und 2007 erstmals renoviert. Weblinks pegeiamunicipality.com: Die Sportanlagen von Peyia (englisch)
Peyia 2014

Peyia 2014 (Greek: Πέγεια 2014) was a Cypriot football club based in Peyia of the Paphos District. It merged with AS Mandrion to form Akamas-Mandria 2025 FC. History The club was founded in 2014 after the merger of two clubs: Peyia FC 2012 and PAS Peyia. In March 2024 Femis Sagirov, the former owner of Ukrainian club FC Peremoha Dnipro and of Geroskipou FC, became the chairman of the club. References
Estadio Municipal de Peyia

El estadio municipal de Peyia' es un estadio multipropósito situado en Peyia, Chipre. Es actualmente usado sobre todo para partidos de fútbol y es el estadio local de APOP Kinyras Peyias FC. Tiene una capacidad de 3828 espectadores. La municipalidad de Peyia espera extender las graderías, por lo tanto la capacidad alcanzará las 7500 personas. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Chipre Enlaces externos Estadio Municipal de Peyia en wikimapia.org
Akkavuk Mosque

Akkavuk Mosque (Turkish: Akkavuk Mescidi); Greek: Τζαμί Ακκαβούκ, romanized: Tzamí Akkavoúk) is a mosque without a minaret in the Akkavuk quarter of Nicosia, currently located in North Nicosia. The mosque was built in 1902, On the site of what appeared to be a small medieval chapel or church. A smaller mosque on the site had been built in 1895. The apse of the original building with a moulded arched window of 16th-century style survived, but all such traces have now been removed. The mosque is made of cut stone (ashlar) and has a rectangular layout. It has three sharp arches in the front façade, and the space between the arches have been covered by glass in a renovation. On the southern wall at opposite of the entrance, there is a mihrab and a nearby wooden mimbar. The masjid also had a fountain during the British rule. The mosque has an area of 132 m2 and can hold 188 worshipers. See also Islam in Cyprus References
Akkavuk-mecset

Az Akkavuk-mecset (törökül: Akkavuk Mescidi; görögül: Τζαμί Ακκαβούκ , romanizáltan: Tzamí Akkavoúk) egy minaret nélküli mecset Nicosia Akkavuk negyedében, amely jelenleg Észak-Nicosiában található. A török elnevezés (Ak-kavuk) „fehér turbánt” jelent, ami az egykori ottomán időkre és a kerület történetére utal. Története A mecsetet 1902-ben építették egy látszólag kis középkori kápolna vagy templom helyén. Egy kisebb mecsetet építettek a helyszínen 1895-ben. Az eredeti épület apszisa a 16. századi stílusú, formázott boltíves ablakkal megmaradt, de minden ilyen nyomot eltávolítottak. Építészet A mecset faragott kőből (terméskőből) épült és téglalap alakú. Három éles boltív található az elülső homlokzatán, a boltívek közötti részt pedig egy felújítás során üveggel borították be. A bejárattal szemben, a déli falon egy mihráb és egy közeli fa mimbár található. A mecsetnek a brit uralom alatt szökőkútja is volt. A mecset területe 132 m², és 188 hívő befogadására alkalmas. Jegyzetek Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben az Akkavuk Mosque című angol Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Források Akkavuk Majsid mecset Eszakciprusinfo.hu (magyarul)
Akkavuk-moskee

De Akkavuk-moskee is een moskee zonder minaret in de wijk Akkavuk gelegen in het noorden van de stad Nicosia. De moskee werd gebouwd in 1902, op de plaats van wat een kleine middeleeuwse kapel of kerk leek te zijn. In 1895 was op de plek een kleinere moskee gebouwd. De apsis van het oorspronkelijke gebouw met een gevormd gebogen raam in 16e-eeuwse stijl is bewaard gebleven, maar al deze sporen zijn nu verwijderd. De moskee is gemaakt van gehouwen steen (ashlar) en heeft een rechthoekige indeling. Het heeft drie scherpe bogen in de voorgevel en de ruimte tussen de bogen is bij een renovatie afgedekt met glas. Op de zuidelijke muur, tegenover de ingang, bevinden zich een mihrab en een nabijgelegen houten minbar. De moskee had tijdens de Britse bezetting ook een fontein. De moskee heeft een oppervlakte van 132 m² en biedt plaats aan 188 gelovigen.
Sarayönü Mosque

Sarayönü Mosque (Turkish: Sarayönü Camii), also known as the Mosque of the Serai, is a mosque in the walled city of Nicosia, Cyprus, currently located in North Nicosia. It is very close to the Sarayönü Square and has historically been on the square. History Camille Enlart has held that the 14th and 15th centuries, during the Lusignan and Venetian rules, the site of the mosque was home to a Carmelite church. It had one dome and was reportedly surrounded by a graveyard, which was the site of burial of a King of Jerusalem, a Duke of Normandy and other nobles. After the Ottoman conquest of Cyprus in 1571, an army encampment was placed at the Sarayönü Square and the Carmelite church was converted to a mosque to facilitate the worship of the soldiers. The exterior of the converted building exhibited Gothic architecture while the interior classical exhibited Ottoman architecture. It was named "Orduönü Mescidi" in Turkish, meaning "the masjid of the front of the army encampment". Later during the Ottoman rule, a new mosque was built instead of the former Carmelite church. The construction date of this mosque varies: some sources put its construction at 1690–91, attributed to "Kıncı (Kılıç) Ali Pasha", while some place it at 1820–24, attributed to an "Ali Pasha". This mosque had traditional Ottoman architecture in the interior; it had a roof that was supported by two sharp arches and an undecorated minaret. In 1873, A.L. Salvator, who visited the mosque, wrote that a sarcophagus with Greek inscriptions was located in the yard of the mosque, and was used for ablutions before prayer. The sarcophagus would be moved to the yard of the Haydar Pasha Mosque in 1980. In 1748, Ebubekir Pasha, the Ottoman Governor of Cyprus, founded the Sarayönü Medrese on the grounds of the mosque complex. The mosque was destroyed in an earthquake in January 1900. Fenton Atkinson, a British architect, drew the plans for the current mosque in the same year. Atkinson was allegedly inspired by his recollection of Andalusia. The construction of the current mosque began on 26 November 1901 and probably ended in 1903. After the intercommunal conflict known as the Bloody Christmas in 1963–64, Turkish Cypriots did not have a building available to conduct official marriage ceremonies. The mosque was thus converted into a marriage office. The carpets on the floor were allegedly removed and benches were allegedly placed in the mosque. In 2004, after pressure from conservative and moderate Islamist circles in Turkey, including the national newspaper Zaman, it was converted back into a mosque. Architecture The mosque was designed in the Moorish architectural style, but also incorporates some Indian influence. Its layout, however, is rectangular and thus conforms to the traditional Cypriot style. Its front façade, showing foreign influences, is composed of five parts, with sharp horseshoe-shaped arches. The minaret, which is from the earlier Ottoman mosque, is made of stone and stands detached from the main body of the mosque. References
Sarayönü mecset

Sarayönü mecset (törökül: Sarayönü Camii), más néven Szeráj-mecset, mecset Nicosiában, Cipruson, a Sarayönü téren található. Története Camille Enlart francia művészettörténész szerint a 14. és 15. században, a Ciprusi Királyság és a Velencei Köztársaság uralma idején a mecset helyén egy karmelita templom állt. Egy kupolája volt, és állítólag egy temető vette körül, ahová egy jeruzsálemi királyt, egy normandiai herceget és több főnemest temettek. Ciprus 1571-es oszmán hódítása után a Sarayönü téren tábort létesítettek, és a karmelita templomot mecsetté alakították át, hogy megkönnyítsék a katonák vallásgyakorlatát. Az átalakított épület külső része gótikus, míg a belső tere oszmán építészeti stílusú volt. Törökül az „Orduönü Mescidi” nevet kapta, ami annyit jelent, hogy „a katonai tábor előtti mecset”. Később, az oszmán uralom alatt a korábbi karmelita templom helyén egy új mecsetet építettek. A mecset építési ideje változó: egyes források 1690–91-re teszik, míg mások 1820–24-re. Ez a mecset a hagyományos oszmán építészet jegyeit viselte a belső térben; a tetőzetét két éles ív támasztotta alá, és díszítések nélküli minarete volt. 1873-ból származó beszámoló szerint a mecset udvarán egy görög feliratos szarkofág állt, amelyet ima előtti mosakodásra használtak. A szarkofágot 1980-ban a Haydarpaşa mecset udvarára szállították. Az épület 1900 januárjában egy földrengés során elpusztult. Fenton Atkinson brit építész ugyanebben az évben készítette el a jelenlegi mecset terveit. Az építészt állítólag az andalúziai emlékei ihlették. A jelenlegi mecset építése 1901. november 26-án kezdődött és 1903-ban fejeződött be. Építészet A mecsetet mór építészeti stílusban tervezték, de némi indiai hatás is kimutatható. Az alaprajza téglalap alakú, így megfelel a hagyományos ciprusi stílusnak. Külföldi hatásokat mutató homlokzata öt részből áll, éles patkó alakú ívekkel. A minaret, amely az oszmán időkből származik, kőből készült, és a mecset főépülettől külön áll. Jegyzetek Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Sarayönü Mosque című angol Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként.
Dervish Pasha Mansion

Dervish Pasha Mansion (Turkish: Derviş Paşa Konağı) is a historical mansion and ethnographic museum in the Arab Ahmet quarter of Nicosia, currently located in North Nicosia. It lies on the Beliğ Paşa Street and has two floors. It is considered to be one of the finest examples of Ottoman architecture in Cyprus. The current mansion was built on an earlier Gothic building on the same site. Its front door bears the date of 1801 inscribed on it, implying that this was the date of construction of the building. It was repaired in 1869, with the ornate wood carvings on the ceiling being dated to this year. It belonged at the end of the 19th century to Hacı Ahmet Derviş Efendi, a wealthy Turkish Cypriot who owned large swathes of land outside the walled city of Nicosia. The lower floor is made of stone and the upper floor is made of adobe. Its architecture carries a heavy Ottoman character and reflects the Ottoman lifestyle of the time. It has two entrance doors, historically, one was for men (selamlik) and one was for women (harem). It has a large inner courtyard, which was used by the household members for relaxation without exposure to the outside. A bay window at the upper floor was built in the Baghdadi style. In 1979, the mansion was in the danger of collapse. It was purchased by the Turkish Cypriot state in 1981 and following a renovation, opened to visitors as an ethnographic museum on 21 March 1988. It is notable as the first significant renovation project in Northern Cyprus. In the mansion, assets of traditional Cypriot lifestyle, such as kitchen utensils, instruments for needlework, as well as old swords and historical clothes are on display. Gallery See also Hadjigeorgakis Kornesios Mansion References
Mansión del derviche Pasha

Mansión del Derviche Pachá (en turco: Derviş Paşa Konağı) es una mansión histórica y museo etnográfico del barrio Arab Ahmet de Nicosia, actualmente situado en Nicosia Norte. Se encuentra en la calle Beliğ Paşa y tiene dos plantas. Se considera uno de los mejores ejemplos de arquitectura otomana de Chipre.​ La mansión actual se construyó sobre un edificio gótico anterior en el mismo lugar. Su puerta principal lleva inscrita la fecha de 1801, lo que implica que esa fue la fecha de construcción del edificio. Fue reparado en 1869, y las tallas de madera del techo datan de ese año.​ Perteneció a finales del siglo XIX a Hacı Ahmet Derviş Efendi, un acaudalado turcochipriota que poseía grandes extensiones de tierra fuera de la ciudad amurallada de Nicosia. ​.​ Estructura El piso inferior es de piedra y el superior, de adobe. Su arquitectura tiene un marcado carácter otomano y refleja el estilo de vida otomano de la época.​​Tiene dos puertas de entrada, históricamente, una era para los hombres (selamlik) y la otra para las mujeres (harén). Tiene un gran patio interior, que era utilizado por los miembros de la casa para relajarse sin exponerse al exterior.​ Un mirador en el piso superior fue construido en estilo bagdadí.​ En 1979, la mansión corría peligro de derrumbarse.​ Fue adquirida por el Estado turcochipriota en 1981​ y, tras una renovación, se abrió a los visitantes como museo etnográfico el 21 de marzo de 1988. Destaca por ser el primer proyecto de renovación importante en el norte de Chipre.​ En la mansión se exponen bienes del estilo de vida tradicional chipriota, como utensilios de cocina, instrumentos para labores de aguja, así como espadas antiguas y ropa histórica.​ Galería Véase también Mansión de Hadjigeorgakis Kornesios Referencias
Особняк Дервиша-паши

Особняк Дервиша-паши (тур. Derviş Paşa Konağı) — исторический особняк и этнографический музей в квартале Арабахмет в Никосии, в настоящее время расположенный в Северной Никосии. Расположен на улице Белиг-паши и имеет два этажа. Считается одним из лучших образцов османской архитектуры на Кипре. История и описание Нынешний особняк был построен на месте более раннего готического здания, стоявшего на том же месте. На входной двери высечен 1801 год, что указывает на год постройки здания. Особняк отремонтирован в 1869 году, и богато украшенная резьба по дереву на потолке датируется этим годом. В конце XIX века он принадлежал Хаджи Ахмету Дервишу Эфенди, богатому турку-киприоту, владевшему большими участками земли за пределами крепостных стен Никосии. Нижний этаж выполнен из камня, а верхний — из самана. Его архитектура несет в себе ярко выраженный османский характер и отражает османский образ жизни того времени. Особняк имеет две входные двери: исторически одна предназначалась для мужчин (селямлик), а другая — для женщин (гарем). В доме есть большой внутренний двор, который использовался домочадцами для отдыха без выхода на улицу. Эркер на верхнем этаже построен в багдадском стиле. В 1979 году особняк оказался под угрозой обрушения. В 1981 году выкуплен Турецкой Республикой Северного Кипра и после реконструкции открыт для посетителей как этнографический музей 21 марта 1988 года. Примечательно то, что это первый значительный проект реконструкции на Северном Кипре. В особняке выставлены предметы традиционного кипрского образа жизни, такие как кухонная утварь, инструменты для рукоделия, а также старинные мечи и историческая одежда. Галерея Примечания
Geçitköy Dam

The Geçitköy Dam (Greek: Φράγμα της Πάναγρας) is a rock-fill dam on the Mandara River about 8 km (5.0 mi) west of the town of Lapithos in Cyprus. The dam is located in the de facto territory of Northern Cyprus. It was originally completed as the Dağdere Dam in 1989 but between 2012 and 2014 it was raised and expanded into its current form. The dam is part of the Northern Cyprus Water Supply Project and receives water not only from the river but via an undersea pipeline connected to the Alaköprü Dam, located near the southern shores of Mersin Province, Turkey. Construction on main works for the dam began on 30 March 2012 and it was completed on 7 March 2014. The new dam increased the reservoir capacity from 1,800,000 m3 (1,500 acre⋅ft) to 35,000,000 m3 (28,000 acre⋅ft). Water from Turkey first entered the reservoir on 17 October 2015. From there it is transferred via pumps to Girne which lies to the east. References
Diga di Geçitköy

La diga di Geçitköy (in greco Φράγμα της Πάναγρας?) è una diga in roccia sul fiume Mandara a circa 8 km a ovest della città di Lapithos (Lepta in Turco) a Cipro. La diga si trova nel territorio de facto di Cipro del Nord. È stata originariamente completata come Diga di Dağdere nel 1989 ma tra il 2012 e il 2014 è stata innalzata e ampliata nella sua forma attuale. La diga fa parte del Northern Cyprus Water Supply Project e riceve l'acqua non solo dal fiume ma anche attraverso un condotto sottomarino collegato alla diga di Alaköprü, situata vicino alle coste meridionali della provincia di Mersin, in Turchia. La costruzione delle opere principali della diga è iniziata il 30 marzo 2012 ed è stata completata il 7 marzo 2014. La nuova diga ha aumentato la capacità del serbatoio da 1.800.000 m3 a 35.000.000 m3. L'acqua dalla Turchia è entrata per la prima volta nel serbatoio il 17 ottobre 2015. Da lì viene trasferita tramite pompe a Girne che si trova ad est. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su diga di Geçitköy
Mine d'Amiantos

La mine d'Amiantos est une mine à ciel ouvert d'amiante située en Amíandos, Chypre. En 2004, De Beers vend la mine à Petra Diamonds. Le minéral extrait est principalement composé de chrysotile. Les opérations de la mine commencent en 1904. Près de 6 000 personnes y étaient employées dans les années 1930. En 1988, la mine est abandonnée après des difficultés financières. Depuis 1995, le site fait l'objet de mesures de déforestation et de réhabilitation. C'est la plus grande mine d'amiante en Europe. Références Portail de la mine Portail de Chypre
EDRO III

EDRO III was a cargo ship, built in 1966 by Kaldnes Mekaniske Verksted at Tønsberg in Norway. Paphos accident The Sierra Leone-flagged EDRO III ran aground off Pegeia on 8 October 2011 in heavy seas, during a voyage to Rhodes, from Limassol, Cyprus with a cargo of plasterboard. At the time of the accident, the ship had nine crew members – seven Albanians and two Egyptians. The crew were rescued and airlifted to the safety of Paphos by a local British Military helicopter. The EDRO III is more than 80 metres (260 ft) in length, weighing about 2,300–2500 tons. The ship lies on the sea rocks at an angle of 11–12 degrees near the sea cave area. Together with Germany's CIMEXTA Vessel Salvage Company, the task of safe removal of all diesel, hydrocarbons and marine pollutants on board the vessel, and making the hull watertight was awarded to a Cypriot marine salvage company. This was completed in October 2013. Peyia Municipality which is the regional administrative authority where Edro III resides has mentioned that there were several studies and attempts to tow the shipwreck, all of which were abandoned due to the difficulty of the project. There are officially no current plans for its removal. Nearby shipwrecks There is another shipwreck nearby. The wrecked MV Demetrios II is located near the Tombs of the Kings archaeological site. References External links Google Maps location
Edro III

Edro III – statek towarowy zbudowany w 1966 roku przez stocznię Kaldnes Mekaniske Verksted w Tønsberg w Norwegii. Statek mierzył 83 metry długości, a jego tonaż wynosił około 2500 ton. W 2011 roku statek rozbił się u wybrzeży Cypru. W momencie wypadku jednostka była zarejestrowana w Freetown, w Sierra Leone, ale należała do albańskiego armatora. Wypadek u wybrzeży Cypru 7 grudnia 2011 roku Edro III, transportujący płyty gipsowo-kartonowe, opuścił port Limassol (Lemesos) na Cyprze, kierując się w stronę wyspy Rodos. Rejs przebiegał w trudnych warunkach pogodowych, które uległy pogorszeniu podczas podróży. Około dziesięciu mil morskich od wybrzeży Pafos silny wiatr i wzburzone morze zepchnęły statek z kursu; jednostka uderzyła w podwodną skałę i została uszkodzona. Uszkodzony frachtowiec dryfował w kierunku brzegu, aż nad ranem osiadł na skałach w pobliżu Coral Bay, niedaleko miejscowości Peyia. Statek utknął na szerokość burty, około 15 metrów od brzegu. Ewakuacja załogi Akcję ratunkową przeprowadzili żołnierze brytyjscy stacjonujący w Limassol. Siedmiu z dziewięciu członków załogi, pochodzących z Albanii i Egiptu, zostało zabranych z pokładu statku przy pomocy śmigłowca. Po ewakuacji poddano ich rutynowym badaniom medycznym na lądzie. Kapitan oraz główny mechanik pozostali na pokładzie jednostki. Wszyscy członkowie załogi zostali uratowani. Wrak współcześnie Wkrótce po wypadku cypryjskie władze podjęły działania mające na celu zabezpieczenie wraku statku oraz ochronę środowiska przed zanieczyszczeniem. Przeprowadzono operację usuwania oleju napędowego, paliwa oraz innych substancji niebezpiecznych. Dodatkowo uszczelniono kadłub statku, a wszystkie prace zostały zakończone w październiku 2013 roku. Ze względów bezpieczeństwa, władze wprowadziły zakaz wstępu na pokład. Lokalizacja Edro III sprawia, że wrak stanowi atrakcję turystyczną. Przypisy