NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kasteel Kolossi

Kasteel Kolossi (Grieks: Κάστρο του Κολοσσιού, Kastro tou Kolossiou) is een kasteel een paar kilometer buiten de stad Limasol op Cyprus, in het dorp Kolossi. Het was van groot strategisch belang omdat het de suikerproductie van Cyprus omvatte, een van de belangrijkste exportproducten van het eiland in de middeleeuwen. Het oorspronkelijke kasteel werd waarschijnlijk gebouwd in 1210 door Frankische militairen toen het gebied rondom Kolossi door Hugo I van Cyprus aan de Maltezer Orde werd geschonken. Het huidige kasteel werd gebouwd in 1454 door de Maltezer Orde. Bewoners van het kasteel waren onder andere Richard I van Engeland, de Orde van de tempeliers en de reeds genoemde Maltezer Orde. Nabij het kasteel ligt het Kolossiaquaduct, een Romeins aquaduct dat water naar het kasteel bracht.
Замок Колосси

Замок Колосси (греч. Κάστρο Κολοσσίου) — средневековый замок на южном берегу Кипра в 10 км западнее Лимасола. Замок был построен в начале XIII века королём Кипра Гуго I. История В 1291 году замок стал центром («великой коммандарией») обосновавшихся на острове рыцарей-госпитальеров Иерусалимского ордена святого Иоанна. Помимо прочего, госпитальеры занимались выращиванием здесь сахарного тростника (бывший сахарный завод расположен в непосредственной близости от замка Колосси) и винограда. Отсюда получило название кипрское вино «Коммандария», которое в Средние века вывозилось для употребления при королевских дворах Франции и Англии. В XIV веке замок Колосси на несколько лет перешёл во владение рыцарского ордена тамплиеров. Замок Колосси представляет собой массивное квадратное трёхэтажное сооружение, сложенное из блоков известняка желтоватого цвета, являясь прекрасным примером средневековой военной архитектуры. В 1454 году комендант Луи де Маньяк перестроил замок, придав ему нынешний вид. Трёхэтажная квадратная башня-донжон достигает почти 22 метров в высоту, толщина её стен составляет более 2,5 метров. Вход в донжон находится на втором этаже, в центральной части южной стены. На третьем этаже находились покои командора, а на крыше замка — наблюдательная площадка, с которой и сегодня можно осмотреть окрестности. В подвальных помещениях имелись колодцы. См. также Список замков Кипра Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Замок Колосси Колосси — Kolossi, Лимасол, Кипр
Grad Kolossi

Grad Kolossi je nekdanja križarska trdnjava na jugozahodnem robu vasi Kolossi 14 kilometrov zahodno od mesta Limassol na otoku Ciper. V srednjem veku je imel velik strateški pomen in je vseboval velike obrate za proizvodnjo sladkorja iz lokalnega sladkornega trsa, enega glavnih izvoznih izdelkov Cipra v tem obdobju. Prvotni grad je leta 1210 verjetno zgradila frankovska vojska, ko je deželo Kolossi kralj Hugh I. podaril vitezom reda svetega Janeza Jeruzalemskega. Sosednja cerkev Agios Eustathios je služila kot grajska kapela. Sedanji grad so leta 1454 zgradili hospitalci pod poveljnikom Kolossija, Louisom de Magnacom, katerega grb lahko vidite vklesan v stene gradu. Zaradi rivalstva med frakcijami v križarskem Ciprskem kraljestvu so grad leta 1306 zavzeli vitezi templjarji, vendar so ga leta 1313 po ukinitvi templjarjev vrnili hospitalcem. Grad je danes sestavljen iz ene same trinadstropne zgradbe (bivalno-obrambni grad) s pripadajočim pravokotnim ograjenim prostorom ali podgradjem približno 30 krat 40 metrov. Poleg sladkorja je območje znano tudi po sladkem vinu Commandaria. Na poročnem banketu po poroki kralja Riharda I. Levjesrčnega z Berengarijo Navarsko v bližnjem Limasolu naj bi ga razglasil za »vino kraljev in kralja vin«. V regiji se proizvaja že tisočletja in velja za najstarejše vino na svetu, ki se nenehno proizvaja in imenuje, že stoletja znano kot Commandaria po tamkajšnjem velikem poveljstvu templjarjev. V literaturi Grad Kolossi se pojavlja v številnih leposlovnih delih, vključno z La milicia de Dios španskega pisatelja Eduarda Garcíe-Ontiverosa Cerdeña. Pojavlja se tudi v Snow Wasted ciprskega avtorja Matthewa Malekosa in v romanih več britanskih pisateljev, vključno z Race of Scorpions: The House of Noccolo Dorothy Dunnett, In Search of Sixpence Michaela Paraskosa in Lionheart Stewarta Binnsa. Gallery Sklici Zunanje povezave Grad Kolossi iz: Zypern-Tipps.eu
Замак Колоси

Замак Колоси је некадашње крсташко утврђење које се налази неколоко километара од града Лимасола на Кипру. У средњем веку је имао велики стратешки положај и надзирао је и бранио велике погоне за производњу шећера из шећерне трске, који је био један од најважнијих извозних производа Кипра у то време. Замак је највероватније направила Франачка војска 1210. године, када је јерусалимски краљ Хуго III цео тај предео предао Витезовима Реда Светог Јована Јерусалимског. Садашњи замак је направљен 1454. године, а саградили су га хоспиталци под заповедништвом Колосија, Луисом Де Магнаком, чији је грб и уклесан на зидовима дворца. Због ривалства међу различитим фракцијама крсташа у краљевству Кипар витезови Темплари 1306. године преузимају утврђење, али након укидања овог реда 1313. године замак се враћа у посед витезовима хоспиталцима. У замку су између осталих боравили енглески краљ Ричард Лавље Срце и Темплари. Замак се данас састоји од једног троспратног објекта пречника 30м х 40м, а у склопу њега се налази и музеј. Види још Ричард I Лавље Срце Темплари Крсташки ратови Референце Спољашње везе Посети Кипар ЕНГ Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (5. март 2021) Атлас Обскура ЕНГ
Kolossiborgen

Kolossiborgen är en borg som ligger några kilometer utanför staden Limassol på ön Cypern. Den ursprungliga borgen bygges troligtvis år 1210 av frankisk militär när kung Hugo I av Cypern gav landet runt byn Kolossi till Hospitalsorden. År 1306 övertogs borgen av Tempelriddarna men återtogs av Hospitalsorden 1313. Den nuvarande borgen byggdes på ruinerna av den gamla år 1454. Tornet, som är 21 meter högt och 16 meter brett, är inrett med bostad och representationslokaler på övervåningen. Borgen hade en strategisk betydelse och producerade både vin och rörsocker, en av Cyperns viktigaste exportvaror under medeltiden. Enligt sägnen anfölls Kolossi av Rickard Lejonhjärta i samband med erövringen av Cypern. Referenser
Замок Колоссі

Замок Колоссі — середньовічний замок на південному березі Кіпру в 10 км на захід від Лімасола. Історія Побудований на початку XIII століття королем Кіпру Гуго I де Лузіньяном. У 1291 став центром облаштованих на острові лицарів-госпітальєрів Єрусалимського ордена святого Іоанна. Крім іншого, госпітальєри займалися вирощуванням тут цукрової тростини (колишній цукровий завод розташований в безпосередній близькості від замку) і винограду. Саме звідси пішло знамените кіпрське вино «Коммандарія». У XIV столітті на кілька років перейшов у володіння лицарського ордена тамплієрів. Є масивною квадратне триповерховою спорудою, складеною з блоків вапняку жовтуватого кольору, що є прекрасним прикладом середньовічної військової архітектури. У 1454 керуючий, Луї де Маньяк, перебудував замок, надавши йому сучасного вигляду. Головна башта замку — триповерхова квадратна башта донжон — досягає майже 22 метрів у висоту, товщина її стін становить більше 2,5 метрів. Вхід у донжон знаходиться на другому поверсі, в центральній частині південної стіни. На третьому поверсі знаходилися покої командора, а на даху замку — наглядова майданчик, з якого і сьогодні можна оглянути околиці. У підвальних приміщеннях були споруджені колодязі. Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Замок Колоссі Колоссі - Kolossi, Лімасол, Кіпр
Kalavasos-Ayios Dhimitrios

Kalavasos-Ayios Dhimiytrios ist eine archäologische Ausgrabungsstätte bei Kalavasos auf Zypern. Der Ort liegt im Süden der Insel, ca. 2 km vom Meer entfernt. Die gefundenen Reste datieren vor allem in die Späte Bronzezeit. Der antike Ort war ca. 10 ha groß. Bei den Ausgrabungen, die 1979 im Zusammenhang mit dem Bau der Autobahn erforderlich wurden, kamen zahlreiche Wohnbauten ans Licht. Herausragend ist ein großer, in Quaderbauweise errichteter Gebäudekomplex. Es handelt sich bisher um eines der größten Gebäude auf Zyperns dieser Periode. Um einen Hof fanden sich zahlreiche Vorratsräume mit Pithoi, in denen Olivenöl gelagert wurde. Daneben fand man auch Werkstätten, in denen dieses verarbeitet wurde. Der Fund von Schrift und Siegeln deutet auf eine staatliche Leitung der hiesigen Produktion. Es konnten Grabanlagen mit reichen Beigaben, in der die hiesige Elite bestattet wurde, gefunden werden. Literatur Andreas Schneider: Zypern, 8000 Jahre Geschichte, archäologische Schätze, ... In: DuMont Kunstreiseführer. DuMont Reiseverlag, Köln 1988, ISBN 3-7701-1857-X, Kalavasos, S. 233. A. K. South et al.: Kalavasos-Ayios Dhimitrios II. Ceramics, Objects, Tombs, Specialist Studies. Vasilikos Valley Project 3. Göteborg 1989. Weblinks Vasilikos Valley Project (Memento vom 14. Mai 2008 im Internet Archive)
Hylates

Hylates (Ancient Greek: Ὑλάτης) was a god worshipped on the island of Cyprus who was later likened to the Greek god Apollo. His name probably derives from ὑλακτέω [ʰylaktéō] "barking" or ὕλη [ʰýlē] "forest". An important sanctuary was located in Kourion. Stephanus of Byzantium also mentions the Cypriot cities of Amamassos, Erystheia, Hyle, and Tembros as places where Apollo Hylates was worshipped. John Tzetzes adds that Apollo received the epithet Hylates from Hyle, a location near the region of Kourion. The Sanctuary of Apollo Hylates in Kourion The sanctuary is located about 2.5 kilometres (1.6 mi) west of the ancient town of Kourion along the road which leads to Pafos. It was one of the main religious centres of ancient Cyprus, where Apollo was worshipped as god of the woodlands. It seems that the worship of Apollo on this site began as early as the eighth century BC and continued until the fourth century AD. The site has undergone many extensions and alterations in different periods. The majority of the monuments as they can be seen today belong to the site's first century AD restorations. A wall from which one could enter the site via the Kourion Gate and the Pafos Gate surrounds the sanctuary. Originally the site consisted of a temple, traces of which survive in the foundations of the present temple; a circular monument, which was probably destined for processions or dances around a grove of sacred trees; and a formalized archaic altar and precinct. During the Roman period the site was extended with the addition of the South and North Buildings, which may have been used for the display of votives or the accommodation of visitors. Terracotta figurines and pottery that were accumulated in the temple from the fifth century BC to the Roman period were buried in the votive pit. A long street running from south to north leads to the Temple of Apollo Hylates, which was built in the Late Classical or Early Hellenistic period on the ruins of the archaic temple. In the first century AD the temple was rebuilt with a different architectural style, with Nabatean columns. A small building south of the precinct may have been a priest's house. Along the external east side of the walls are the palaestra where athletes once exercised and played games, and the baths. References Literature
Idàlion

Idàlion (grec: Ιδάλιον) era una antiga ciutat a Xipre, propera a l'actual Dali, en el Districte de Nicòsia i propera a les antigues mines de coure de les muntanyes Tróodos. La ciutat fou fundada, segons la tradició, per l'heroi rei aqueu Calcanor, descendent de Teucre, fundador de la Salamina xipriota després de la Guerra de Troia. L'assentament més antic conegut, pel seu comerç del coure amb les ciutats costaneres d'Éngomi i Làrnaca, data de finals del segle xiii aC a principis del s. XIII ae. Història El seu nom antic era "Ed-di-al" (680 ae-669 ae); figura com una de les deu ciutats regne de Xipre llistades en el Prisma d'Assarhaddon, rei assiri, i en una estela de Sargon II. Hi ha també una inscripció del segle xiii aC de Ramsés III a Egipte en què es refereixen algunes entitats polítiques xipriotes, i una n'és "Ithal"... que després seria coneguda com a Idàlion. El regne s'expandí fins que a mitjan s. V ae fou assetjada i presa la capital pels reis fenicis de Làrnaca. El nom de la ciutat en grec significa “Veig el sol”. La primera evidència de presència no xipriota hi apareix en el període arcaic (c. 550 ae) en les inscripcions trobades al Tèmenos d'Adonis a l'Acròpoli Est. "Idalium perfumat pel romaní" apareix en la poesia de Properci i altres, com el lloc on Venus (l'original pregrec "Reina dels Cels", de vegades anomenada pels estudiosos "Senyora dels animals") s'ajuntà amb Adonis (l'original pregrec consort de la Reina del Cel o "Senyor", a voltes anomenat pels estudiosos "Mestre dels animals"). La ciutat era originàriament el centre del culte a la Gran Dea de Xipre, la Wanassa o Reina del Cel i del seu consort, l'Ànax o 'Senyor'. Aquest culte degué començar al s. XII ae o XI ae i continuaria al llarg de l'època romana, tot i que passat per un procés de sincretisme: Idàlion esdevingué el centre de culte a la dea Afrodita ("Afrodita Idalia") i la divinitat hel·lenofenícia Reshef-Apol·lo. Al jaciment es trobà un model en terracota (hui al Museu del Louvre) que se suposa representa el temple de "Reshef-Apol·lo". Segons la llegenda, era el lloc on Adonis, el mític amant de la dea Afrodita, fou mort pel gelós Ares, el déu de la guerra, transformat en un senglar. Les excavacions arqueològiques oficials en començaren el 1991 i el 2013 encara seguien. S'hi ha trobat un gran complex fortificat que podria ser un palau o un centre administratiu de l'antic Idalon, així com restes de muralles i tombes. Galeria Referències
Idalion

Idalion ou Idalie (grec ancien : Ιδάλιον, phénicien : אדיל) est une ancienne cité grecque de Chypre. La ville fut fondée sur le commerce du cuivre dans le IIIe millénaire avant notre ère. On y a retrouvé la tablette d'Idalion. C'est dans les forêts idaliennes qu'Adonis fut tué par le sanglier selon le mythe. Histoire Source Wikipédia anglais Liens externes Ressource relative à la géographie : Digital Atlas of the Roman Empire Portail de l’archéologie Portail de la Grèce antique Portail de Chypre
Idalion

Idalion vagy Idalium (ógörögül: Ιδάλιον) ókori királyság és városállam volt Cipruson a mai Dali településtől délre, az egykori Kítiontól (a mai Lárnakától) 22 kilométerre északnyugatra. Története A várost a hagyomány szerint Chalcanor alapította, a feltárások eredménye szerint Idalion már a késői bronzkorban lakott volt. Idalion első említése a Kr.e. 7. századból, egy asszír forrásban, egy Assur-ah-iddína uralkodó prizmáján lelhető fel. A vélhetően görögök által alapított települést, a Kr.e. 5. században elfoglalták és ezt követően 150 éven át irányították a közeli Kítiont is birtokló föníciaiak. Városszerkezet A település két – egy keleti és egy nyugati – akropoliszból és egy tőlük északra fekvő alsóvárosból állt. A Kr.e. 1200-1000 közötti időszakból fennmaradt leletek szerint a nyugati akropolisz vályogtéglákból épített erődítmény, megerősített vár és kultikus hely is volt egyben. Ez az akropolisz később Pallasz Athénének szentelt temenosz lett – akit a föníciaiak Anat istennővel azonosítottak. A keleti akropoliszon Aphrodité temenoszának adott helyet, míg a két akropolisz közötti völgyben Apollón (a föníciai Resef) isten szentélye állt. A feltárt raktárak, utak élénk kereskedelemre utalnak, de a város sokat profitált a rézbányászatból is. Régészeti leletek A városban talált egyik legfontosabb lelet az 1850-ben megtalált, és jelenleg Párizsban őrzött Idalion bronztábla, aminek mindkét oldalán cipro-mínoszi szótagábécé felhasználásával írott szerződés szöveg található. Jegyzetek Források ↑ Hill, 1940.: Hill, George (2010) [1940]. A history of Cyprus. 1. kötet (angol nyelven). New York: Cambridge University Press. ISBN 9781108020626. : |access-date= requires |url= (súgó) ↑ Spyridakis 1977.: Spyridakis, Constantinos. A brief history of Cyprus (angol nyelven) (Revised edition. ed.). Nicosia: Zavallis Press Ltd. : Cite has empty unknown parameter: |month= (súgó) ↑ Princeton: "IDALION Cyprus". The Princeton Encyclopedia of Classical Sites (angol nyelven). Tufts Egyetem, Perseus Digital Library Project. Hozzáférés: 2015. november 20.. : Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (súgó) ↑ Encyclopaedia Britannica: "Idalium. Ancient city, Cyprus.". Encyclopaedia Britannica. Encyclopaedia Britannica Inc. Hozzáférés: 2015. november 20.. ↑ HVG, 2010.06.26.: "Ciprus ókori központját tárták fel a régészek". HVG. 2010. június 23. Hozzáférés: 2015. november 21.. ↑ British Museum: "The Esarhaddon Prism / Library of Ashurbanipal" (angol nyelven). British Museum. Hozzáférés: 2015. november 21.. További információk "Cypriot cup known as the "Dali" or Idalium cup" (angol nyelven). Louvre. 2015. november 21. dátummal az eredeti címről archiválva. Hozzáférés: 2015. november 20.. Kapcsolódó szócikkek
Idalio

Idalio (in greco antico Ιδάλιον?, Idàlion; in fenicio: אדיל, 'dyl) era un'antica città dell'isola Cipro, una delle dieci città-stato di Cipro, i cui resti si trovano nei pressi dell'odierna Dali, a sud-est della capitale Nicosia e a nord ovest di Cizio (l'odierna Larnaka). Storia Idalio è stato uno dei dieci regni ciprioti elencati in una tavoletta che riporta i regni che, pur avendo un re autonomo, versavano tributi al re assiro Asarhaddon (680-669 a.C.). Passò poi sotto il dominio della città fenicia di Cizio (odierna Larnaka) attorno al 470 a.C., e infine ai Tolomei nel 312-311 a.C. Fu distrutta da un terremoto e non esisteva più già ai tempi di Plinio il Vecchio (I secolo d.C.). Vi era un tempio dedicato al culto di Afrodite molto famoso (detta quindi "Afrodite Idalia"). Nei pressi di Idalio fu rinvenuta una grande tavoletta di bronzo con lunghe iscrizioni su entrambi i lati datata 480-470 a.C., scritta in un dialetto molto vicino a quello degli ellenici. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Idalio Collegamenti esterni (EN) Idalium, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. (DE) Idalio, su Arachne.
Idalion

Idalion (Oudgrieks Ιδάλιον, Idálion) of Idalium was een oude stad op Cyprus, in de buurt van het huidige Dali in het district Nicosia. Ligging Het lag in de buurt van de kopermijnen aan de voet van het Troödosgebergte en aan de zuidoever van de Yialiasrivier. De rijkdom van de stad was waarschijnlijk afhankelijk van deze mijnen en de handel met kuststeden zoals Enkomi en Kition. De stad bestond uit een oostelijke en westelijke akropolis en een lager gelegen stadsgedeelte. Geschiedenis De vroegste nederzetting in Idalion dateert van de late 13e of vroege 12e eeuw v.Chr. Idalion was een van de tien Cypriotische koninkrijken die waren opgenomen in een lijst op het prisma van Esarhaddon (veelzijdig tablet van deze koning van Assyrië uit 673/672 v.Chr.). Uiteindelijk werd het gedomineerd door het Fenicische stadskoninkrijk Kition, waarop het het centrum van cultus van Aphrodite en van de Grieks-Fenicische godheid Resheph-Apollon. Een daar gevonden terracottamodel (nu in het Louvre) wordt beschouwd als een voorstelling van de tempel van Resheph-Apollon. Een belangrijk document is een groot bronzen tablet in Cypriotisch schrift ten tijde van koning Stasikypros. Het gaat om een decreet van Stasikypros ter ere van een arts, Onesilos, en zijn broers die door de koning en de ptolis hun ereloon zouden krijgen betaald en andere erebewijzen voor hun verzorging van de gewonden na de belegering van Idalion door Kition en de Perzen (478-470 v.Chr.). Uiteindelijk werd het dan toch geannexeerd door het Fenicische stadskoninkrijk Kition, waarvan de koning nu koning van Kition én Idalion was. Hierop werd het een cultuscentrum van Aphrodite en de Grieks-Fenicische godheid Resheph-Apollon (Apollon Amyklaios). Een daar gevonden terracottamodel (nu in het Louvre) wordt beschouwd als een voorstelling van de tempel van Resheph-Apollon. Leden van het Kitische koningshuis, zoals prins Baalrom, bleven tweetalige Fenicisch-Cypriotische inscripties maken welke het later mogelijk zouden maken het Cypriotische schrift te ontcijferen. Het is moeilijk te zeggen of onder de Ptolemaeën de Griekse bevolking werd bevoordeeld, maar uit inscripties blijkt dat ook Feniciërs in Idalion bleven deelnemen aan het politieke leven en bijvoorbeeld aan de heerserscultus deelnamen. Anderzijds bleef men de era van Idalion gebruiken, wat wijst op een enigszins conservatief Idalisch element. Opgravingen Reeds onder Max Ohnefalsch-Richter had men hier opgravingen in de Aphroditetempel doorgevoerd. De vondsten, meestal archaïsche beelden en waarvan restanten uit kalksteen en terracotta bevinden zich vandaag de dag in Berlijn. In 1980 werden in Dali bij de afbraak van een stal nieuwe beelden gevonden, die hier mogelijk door Philipp Michaili, een opgravingsmedewerker van Max Ohnefalsch-Richter, waren verborgen.
Idálio

Idálio (em grego: Ιδάλιον; romaniz.: Idalion; em latim: Idalium) era uma antiga cidade em Chipre, próxima ao local da atual Dali (Chipre), no distrito de Nicósia.[carece de fontes?] O seu fundador e primeiro rei foi Calcanor. O nome da cidade foi tirado da expressão em Grego para "eu vejo o sol". Foi um das dez cidades-reino de Chipre listadas num prisma (tabuleta multi-facetada) do rei assírio Assaradão (r. 680−669 a.C.). Foi dominada pela cidade fenícia de Cítio (em latim: Citium; hoje Lárnaca) por volta de 47 a.C. e foi centro de culto à deusa Afrodite e da divindade Heleno-Fenícia Resefe-Apolo. Há um modelo em terracota que foi aí encontrado (hoje está no Museu do Louvre que se supõe representar o templo "Resefe-Apolo". Referências