NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Carlos J. Finlay Military Hospital

The Central Military Hospital Carlos J. Finlay is a Cuban military hospital in Havana, Cuba. It was founded in 1943 with the objective of providing medical attention to the then-Cuban Constitutional Army and the families of its service personnel. It is named for Cuban epidemiologist Carlos Finlay. History Originally founded in Camp Columbia military base, the hospital was originally a rustic military hospital. Under the government of General Mario García Menocal, the order was given to build the hospital for the military and their families. At that time, they began to replace the wood walls, improvised flooring and pavilions with concrete. Some of the pavilions were isolated in an effort to contain infectious diseases. When Fulgencio Batista took power, he improved the lifestyle and housing conditions of the military. One of the biggest achievements was the inauguration of the hospital in its present location, on September 4, 1943, located on Avenida 31, then named Avenida de Columbia. References
St. Isidore Cathedral, Holguín

The St. Isidore Cathedral (Spanish: Catedral de San Isidoro) also called Holguín Cathedral It is the main temple of the Catholic Church in the Diocese of Holguín, is located in the city of Holguín, on the Caribbean island of Cuba. The first church dedicated to San Isidoro (St. Isidore), was designed by architect D. Diego de Ávila y de la Torre and was blessed on April 3, 1720 when Cuba was still under the rule of the Spanish Empire. The present cathedral of San Isidoro, inaugurated as parish church between 1818 and 1820, is a construction structure with a "T". The church was elevated to the status of cathedral in 1979 under the pontificate of Pope John Paul II and officially consecrated in 1996. It is a solid building with three large doors and recessed columns and a pediment in the center that defines the facade. Its interior Moriscos have finely crafted wood ceilings. See also Roman Catholicism in Cuba St. Isidore Church References
Cattedrale di Sant'Isidoro (Holguín)

La cattedrale di Sant'Isidoro (in spagnolo: Catedral de San Isidoro) è la chiesa cattedrale cattolica della diocesi di Holguín, si trova a Holguín, a Cuba. Storia e descrizione La prima chiesa di Sant'Isidoro, realizzata su progetto dell'architetto D. Diego de Ávila y de La Torre ed è stata benedetta il 3 aprile 1720. L'attuale cattedrale di Sant'Isidoro, inaugurata come chiesa parrocchiale tra il 1818 e il 1820, è una costruzione con pianta a "T". La chiesa è stata elevata a cattedrale nel 1979 e consacrata nel 1996. Si tratta di un solido edificio con tre ampie porte e colonne incassate, nonché un frontone al centro che definisce la facciata. I suoi interni moreschi hanno i tetti finemente lavorati in legno. Note Voci correlate Cattedrali a Cuba Chiesa cattolica a Cuba Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale di Sant'Isidoro Collegamenti esterni (EN) La cattedrale sul sito gcatholic.org, su gcatholic.org.
Revolutionsmuseum (Havanna)

Das Revolutionsmuseum (spanisch Museo de la Revolución) in Havanna ist in den Räumlichkeiten des ehemaligen Präsidentenpalasts untergebracht. Das Gebäude wurde von den Architekten Carlos Maruri aus Kuba und Paul Belau (aus Belgien) im historistischen Stil errichtet und 1920 von Präsident Mario García Menocal erstbezogen. Nach der Vertreibung von Präsident Fulgencio Batista wurde es seinem heutigen Zweck gewidmet. Es zeigt nun Memorabilia der kubanischen Revolution, unter anderem auch das bekannte Boot Granma. Galerie Weblinks Offizielle Website (spanisch)
Museum of the Revolution (Cuba)

The Museum of the Revolution (Spanish: Museo de la Revolución) is located in the Old Havana section of Havana, Cuba, in what was the presidential palace of all Cuban presidents from Mario García Menocal to Fulgencio Batista. The building became the Museum of the Revolution during the years following the Cuban Revolution. The palace building was attacked by the Directorio Revolucionario 13 de Marzo in 1957. Building The Presidential Palace was designed by the Cuban architect Rodolfo Maruri and the Belgian architect Paul Belau who also designed the Centro Gallego, presently the Gran Teatro de La Habana. The Presidential Palace was inaugurated in 1920 by President Mario García Menocal. It remained the Presidential Palace until the Cuban Revolution of 1959. The building has Neo-Classical elements and was decorated by Tiffany Studios of New York City. The building was the site of an attack in March 1957 where the Directorio Revolucionario 13 de Marzo from the University of Havana attempted to kill Fulgencio Batista. It was a two-prong attack which included the take over of Radio Relox at the Radiocentro CMQ Building. Both attacks failed. According to one of the attackers, Faure Chomón of the Revolutionary Directorate, they were following the golpe arriba strategy and together with Menelao Mora Morales sought to overthrow the government by killing President Fulgencio Batista. Exhibits The museum's Cuban history exhibits are largely devoted to the period of the revolutionary war of the 1950s and to the country's post-1959 history. Portions of the museum are also devoted to pre-revolutionary Cuba, including the 1895-1898 War of Independence waged against Spain, and an exhibit honoring American President Abraham Lincoln. Gallery See also References External links Cuando los universitarios se levantaron contra el gobernante de Cuba (FOTOS) Revolt in Havana. Chicago Daily Tribune. March 14, 1957. No Eran Estudiantes los Que Atacaron el Palacio. Asalto al Palacio Presidencial y toma de la emisora Radio Relo on YouTube La toma de Radio Reloj on YouTube Verdades del Ataque al Palacio Presidencial el 13 de Marzo de 1957
Musée de la Révolution

Le musée de la Révolution est un musée créé en 1959 à La Havane, capitale cubaine, consacré à la révolution qui fut menée cette année-là par Fidel Castro et Ernesto Che Guevara. Il se situe dans l'ancien palais présidentiel, qui se trouve dans la municipalité havanaise de La Habana Vieja. Historique Le musée de la Révolution se situe dans l’ancien palais présidentiel dans lequel tous les présidents cubains de 1913 à 1957 ont résidé (le dernier d'entre fut le dictateur Fulgencio Batista). Construit en 1913 par les architectes Paul Belau et Carlos Maruri, il est inauguré en 1920 par le président Mario García Menocal. Le 13 mars 1957, un détachement de troupes castristes commandés par Faure Chomón (es) prend d'assaut le palais dans le but d'assassiner le dictateur Battista. Celui-ci réussit néanmoins à s'enfuir par un escalier débouchant dans son bureau. Le musée permet d'avoir une vision complète de l'histoire de la révolution cubaine, grâce à de nombreux documents : films, photos, vêtements, maquettes, véhicules, armes, drapeaux, objets… Y sont exposés entre autres : Le yacht Granma de 18 m de long, utilisé par Fidel Castro, Che Guevara et 80 guérilleros afin de quitter Tuxpan au Mexique et rejoindre Cuba en 1956 (une réplique de taille réelle se trouve à Belic sur le lieu même du débarquement). Un tank soviétique SU-100 (devant le musée) avec lequel l'armée cubaine attaqua le Houston (un navire qui transportait des mercenaires) sur la baie des Cochons en 1961. Deux avions, un chasseur Hawker Sea Fury (numéro 542) qui prit part aux combats de la baie des Cochons (19-20 avril 1961), et un Vought OS2U Kingfisher. Galerie Salles historiques Musée Voir aussi Articles connexes Tren Blindado Liens externes Références Portail de l’histoire militaire Portail du communisme Portail de Cuba Portail des musées
Museo de la Revolución

In het vroegere presidentiële paleis van Havana, Cuba is nu het Museo de la Revolución gehuisvest. Geschiedenis In 1909 viel het besluit een nieuwe provinciaal hoofdkantoor te bouwen. Het werd een ontwerp van de Cubaanse architect Rodolfo Maruri en de Belgische architect Paul Belau. Belau was ook betrokken bij de bouw van de Gran Teatro de La Habana. In 1917 bezocht Mariana Seva, de vrouw van president Mario García Menocal, het project. De twee wijzigden de bestemming in een presidentieel paleis. Op 31 januari 1920 konden zij verhuizen, al duurden de werkzaamheden tot maart. Het gebouw heeft neoklassieke elementen en het interieur werd ingericht door Tiffany’s uit New York. Vooral de Salon de los Espejos, de Spiegelzaal, is indrukwekkend en doet aan een verkleinde uitgave van de gelijknamige zaal in het Paleis van Versailles denken. Op de begane grond zaten de kantoren en belangrijke technische ruimten als de telefoon- en elektriciteitscentrale. Op de eerste verdieping waren het presidentiële kantoor, de Spiegelzaal, de kapel, de Gouden Zaal en de zaal voor de ministerraad. De presidentiële residentie zat op de derde etage en op de vierde en hoogste verdieping het huishoudelijke personeel. Hier vond op 13 maart 1957 een mislukte aanslag plaats op dictator Fulgencio Batista, die net op tijd via een geheime deur in zijn bureel wist te ontkomen. In de trappenzaal in de imposante inkom zijn de kogelinslagen in het marmer nog steeds te tellen. De represailles vanwege deze mislukte aanslag werkten Castro's groep in de hand. Het bleef het presidentieel paleis tot de Cubaanse revolutie. Na de revolutie werd het gebouw gebruikt door de ministers en vanaf 4 januari 1974 is hier het museum van de revolutie gevestigd. Tentoonstellingen en objecten De tentoonstelling in de verschillende zalen van het gebouw geven een compleet, maar gekleurd, relaas van de revolutie, beginnend met de Spaans-Amerikaanse Oorlog eind negentiende eeuw en eindigend met de val van het regime van Batista. Diverse voorwerpen van de revolutie werden hier bijeen gebracht. Een bijzonder voorwerp is de typemachine waarop Castro, gevangen in de Presidio Modelo op de Isla de Piños (vandaag de Isla de la Juventud), de verdediging uittikte voor zichzelf en de overlevenden na de mislukte aanval op de Moncadakazerne in Santiago de Cuba op 26 juli 1956: zijn beroemde rede "Historia me absolvera", "De geschiedenis zal me vergeven". Er is een speciale zaal gewijd aan Che Guevara. Voor het gebouw staat een tankmonument: een SU-100 van Russische makelij die door Castro werd gebruikt tijdens de gevechten volgend op de Invasie in de Varkensbaai in april 1961. Achter het gebouw staat het schrijn van de Granma, het 18 meter lange jacht dat Castro en zijn 81 kompanen in december 1956 van Tuxpan in Mexico naar de Oriente bracht in Cuba. Met deze landing gaven ze de aanzet tot de revolutie.
Muzeum Rewolucji w Hawanie

Muzeum Rewolucji (hiszp. Museo de la Revolución) – muzeum w Hawanie, w dzielnicy Stara Hawana (La Habana Vieja). Muzeum utworzone wkrótce po rewolucji znajduje się w dawnym Pałacu Prezydenckim, w którym urzędowali wszyscy przedrewolucyjni kubańscy prezydenci od Menocala do Batisty. Budynek Były Pałac Prezydencki (Palacio Presicencial) został zaprojektowany przez dwu architektów: Kubańczyka Carlosa Maruri i Belga Paula Belau, wzniesiony w 1920 roku i otwarty przez prezydenta Menocala w tymże roku, pełnił swą funkcję do 1959. Budowla ma zdobienia w stylu neoklasycznym wykonane w 1920 roku przez przedsiębiorstwo Tiffany & Co. z Nowego Jorku. Budynek nosi ślady kul po ataku rewolucjonistów 13 marca 1957. Wystawy Ekspozycja muzealna poświęcona jest głównie okresowi walk rewolucjonistów kubańskich w latach 50., Rewolucji Kubańskiej i porewolucyjnej historii kraju. Część wystaw dotyczy okresu przedrewolucyjnego i okresu wojny z Hiszpanią o wyzwolenie Kuby. Najważniejszym eksponatem wystawy plenerowej jest jacht Granma, którym przypłynęli z Meksyku rewolucjoniści pod wodzą Fidela Castro osłonięty szklaną konstrukcją. Wokół niego znajdują się czołg i inne pojazdy, związane z rewolucją. Znajduje się tu też rakietowy pocisk przeciwlotniczy, użyty do zestrzelenia amerykańskiego samolotu U-2 w czasie kryzysu kubańskiego oraz silnik z tego samolotu. Przed muzeum stoi radzieckie działo samobieżne SU-100. Galeria Przypisy Bibliografia Oficjalna strona Museo de la Revolución (w jęz. hiszpańskim) Museo de la Revolución – English travel guide
Музей Революции (Гавана)

Музей Революции (исп. Museo de la Revolución) — расположен в историческом центре Гаваны, Куба. Здание, где размещены экспозиции музея, ранее использовалось в качестве Президентского дворца (исп. Palacio Presidencial de Cuba). История Президентский дворец был спроектирован архитекторами Карлосом Марури и Полем Бело, которые привнесли в облик сооружения элементы неоклассицизма. С 1920 по 1959 год здание служило рабочей резиденций для всех руководителей Кубы. После революции во дворце был организован музей. Экспозиция музея Коллекции музея посвящены кубинской истории, в особенности революционным событиями 1950—1960 годов. Кроме того, здесь хранятся экспонаты, связанные с дореволюционной Кубой и войной за независимость. Позади здания находится большой стеклянный павильон где размещена яхта «Гранма», на которой Фидель Кастро и его сторонники-революционеры переправились из Мексики на Кубу. Вокруг яхты установлены ракеты, которыми был сбит американский самолёт Lockheed U-2 во время Карибского кризиса, а также двигатели с этого воздушного судна. Перед фасадом главного здания расположена советская самоходная артиллерийская установка СУ-100, а также остатки городской стены Гаваны. Галерея Ссылки Фотографии мемориала «Гранмы»
Музеј револуције (Куба)

Музеј револуције (шп. Museo de la Revolución) налази се у Хавани и посвећен је Кубанској револуцији. Музеј је смештен у бившој председничкој палати свих кубанских председника, од Марија Гарсије Менокала до Фулгенсиа Батисте. Музеј Револуције основан је током година након Кубанске револуције. Студентски револуционарни директорат је извршио оружани напад на зграду 1957. године. Изложбе Изложбе кубанске историје у музеју углавном су посвећене периоду Кубанске револуцији и историји земље после 1959. године. Делови музеја такође су посвећени предреволуционарној Куби, укључујући рат за независност, вођен против Шпаније. Галерија Референце
Palau del Segundo Cabo (l'Havana)

El Palau del Segundo Cabo és una construcció barroca del segle xviii que es troba al nord de la plaça de "Armas". És el primer edifici civil on apareix el tipus de decoració barroca que caracteritza les construccions havaneres de finals del segle xviii. El Segundo Cabo era la segona autoritat de Cuba a l'època colonial, després del Capità General. Història Va ser construït el 1772 segons plànols del coronel Fernández de Trebejos, en la pedra calcària local, plena de buits i incrustacions calcàries marines. La seva edificació es va realitzar a iniciativa del marquès de la Torre, governador de Cuba, qui va projectar quatre grans edificis que tanquessin la plaça d'Armes, encara que només va arribar a construir el Palau de Govern (Museu de la Ciutat) i aquest edifici del Segundo Cabo. Aquest edifici va ser la Reial Casa de Correus fins a l'any 1820 i després es van establir en ell la Intendència Comptadoria i Tresoreria General de l'Exèrcit i a finals de 1853 es va instal·lar el Segundo Cabo de les colònies. Aquest edifici va canviar successivament de funcions. Amb l'adveniment de la República es va instal·lar allà el Senat el 1902, el qual més tard va passar al Capitoli el 1929. Per aquest motiu, es va destinar el palau al Tribunal Suprem de Justícia, per al que es van fer en ell obres de restauració. Posteriorment, va passar a ser seu de les acadèmies: la Història de Cuba, la de Geografia de Cuba, la de Belles Arts i la de la Llengua Espanyola. Després de les acadèmies va estar la Comissió Nacional de Monuments fins a 1965 en què el va ocupar el Consell Nacional de Cultura fins a la creació del Ministeri de Cultura, quan va passar a ser seu del viceministre d'Economia d'aquest Ministeri. A partir de 1967 sorgeix l'Institut Cubà del Llibre i és on actualment es realitzen diferents activitats com presentacions i venda de llibres, conferències, exposicions i trobades amb els autors. Arquitectura La portalada d'aquest edifici té una bonica arcada de clàssica puresa, el pis alt agrupa les tres finestres centrals i les dues de cada costat per mitjà de quatre pilastres, la portada està flanquejada de columnes gegants disposades en angle i coronada per una magnífica guarnició que envolta l'escut central. A través d'ella es veu el petit pati quadrat, envoltat d'arcades rebaixades que es recolzen en columnes i pedestals formant una composició de típic caràcter andalús, a més, té un destacat efecte de profunditat aconseguit per la successió dels elaborats arcs mixtilíneos al vestíbul i a l'escala que li imprimeixen una característica expressivitat. Enllaços externs EcuRed: Enciclopedia colaborativa de la red cubana Bolg de Coralia Rivero Busquets, llicenciada en periodisme i disseny gràfic Paseos por La Habana Arxivat 2012-10-27 a Wayback Machine.
Посольство США на Кубе

Посольство США в Гаване (англ. Embassy of the United States in Cuba, исп. Embajada de los Estados Unidos en Cuba) — дипломатическая миссия (посольство) Соединённых Штатов Америки в Республике Куба. Прямые двусторонние дипломатические отношения не были установлены с 1960-х годов по 2010-е. 3 января 1961 года президент США Дуайт Эйзенхауэр разорвал отношения из-за Кубинской революции 1959 года. 20 июля 2015 года они были восстановлены президентом Кубы Раулем Кастро и президентом США Бараком Обамой. В здании посольства с 1977 по 2015 гг. размещался Отдел интересов США в Гаване, который действовал под покровительством посольства Швейцарии, которая выступала в роли державы-покровительницы. 1 июля 2015 г. было объявлено о возобновление дипломатических связей, здание вновь стало посольством США на Кубе 20 июля 2015 года. По состоянию на 2025 год посольство возглавляет поверенный в делах США Майк Хаммер. История Перевод: «Господа империалисты! Мы вас совсем не боимся.» 2005 год. Здание посольства исполнено в стиле модернизма — брутализма архитектурной компанией «Гаррисон и Абрамович». Это высокое семиэтажное здание из бетона построено в 1953 году. Сады спроектировал калифорнийский ландшафтный дизайнер Томас Долливер Кранч. Подрядчиком строительства выступил Джейм Альберто Митрани, профессор гражданского строительства в Гаванском университете. Комплекс находится непосредственно в Гаванской бухте по соседству с Министерством иностранных дел Кубы. После того, как американская дипмиссия прекратила своё существование в 1961 году, здание не использовалось американцами до открытия Отдела интересов 1 сентября 1977 года. В 1963 президент Кубы Фидель Кастро издал указ о национализации комплекса, но решение не было реализовано кубинским правительством, поэтому до сих пор оспаривается право собственности. Во время передачи комплекса Отделу интересов, США представляла Швейцария, которая содержала и здание и его имущество. В 1997 году была завершена реставрация. 20 июля 2015 года здание передано под посольство США на Кубе. 2010-е: «акустические атаки» на американских дипломатов (т.н. «гаванский синдром»). Из-за возникновения «гаванского синдрома» в 2016-2017 годах США вывели большую часть своего персонала из посольства в Гаване, сократив его на 60%, и объявили о прекращении выдачи виз гражданам Кубы. К июлю 2018 года для поддержания дипломатической службы в Гаване осталось всего 10 американских дипломатов. См. также Кубино-американские отношения Посольство Кубы в США Посол США на Кубе Ссылки Посольство США на Кубе (Гавана) (архив) Примечания
San Luis (Pinar del Río)

San Luis ist eine Stadt und ein Municipio in der Provinz Pinar del Río in Kuba. Es wird dort hauptsächlich Ackerbau – wie der Anbau von Tabak, Reis, Obst – sowie Viehzucht betrieben. Das Municipio unterteilt sich in folgende Ortschaften: Barbacoas, Barrigonas, Coloma, Llanadas, Palizadas, Río Seco, San Luis und Tirado. Die Stadt wurde 1827 gegründet und wurde 1879 zum Municipio, als sie sich von San Juan y Martínez abspaltete. 2012 hatte das Municipio San Luis eine Einwohnerzahl von 33.039. Bei einer Fläche von 765 km² ergibt das eine Bevölkerungsdichte von 43,2 Einwohnern je km². Persönlichkeiten Yenima Arencibia (* 1984), Hürdenläuferin Siehe auch Liste der Städte in Kuba Einzelnachweise
San Luis, Pinar del Río

San Luis is a municipality and town in the Pinar del Río Province of Cuba. It is centered mainly on agriculture (tobacco, rice, fruit crops), stock raising. History It was founded in 1827, and established as a municipality in 1879, when it split from San Juan y Martínez. Until 1977, its territory included the seaport village of La Coloma, currently part of Pinar del Río. Geography The municipality is located west of Pinar del Río and includes the villages of Barbacoa, Barrigonas, Buenavista, El Corojo, El Retiro, Llanadas, Palizada, Santa María and Tirado. Demographics In 2022, the municipality of San Luis had a population of 31,242. With a total area of 765 km2 (295 sq mi), it has a population density of 41/km2 (110/sq mi). See also Municipalities of Cuba List of cities in Cuba San Luis Municipal Museum References External links Media related to San Luis, Pinar del Río at Wikimedia Commons
San Luis (Pinar del Río)

San Luis est une ville et une municipalité de Cuba dans la province de Pinar del Río. Géographie Situation La ville de San Luis est située à 186 km sud-ouest de La Havane et 23 km sud de sa capitale de province Pinar del Río. Au sud, la municipalité borde la baie de Cortés, qui ouvre sur le golfe de Batabanó (mer des Caraïbes). Municipalités voisines Divisions administratives La municipalité inclut huit consejos populares : Population En 2022 la population de la municipalité est estimée à 31 242 habitants. Pour une surface de 325,9 km2, la densité est de 95,85 habitants/km². Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des municipalités de Cuba Villes de Cuba Liens externes Portail de Cuba
San Luis (Pinar del Río)

San Luis, ook San Luis (PR) is een gemeente in de Cubaanse provincie Pinar del Río. De gemeente heeft een oppervlakte van 326 km² en telt 32.800 inwoners (2015). De plaats werd gesticht in 1827 en werd een gemeente in 1879 door afsplitsing van San Juan y Martinez. De gemeente bestaat uit volgende plaatsen: Barbacoas, Barrigonas, Coloma, Llanadas, Palizadas, Río Seco, San Luis en Tirado. Er wordt hoofdzakelijk aan landbouw ( tabak, rijst, fruit ) en veeteelt gedaan.
San Luis kommun, Pinar del Río

Municipio de San Luis är en kommun i Kuba. Den ligger i provinsen Provincia de Pinar del Río, i den västra delen av landet, 170 km sydväst om huvudstaden Havanna. Antalet invånare är 34 085. Arean är 765 kvadratkilometer. Municipio de San Luis gränsar till Municipio de Pinar del Río. Terrängen i Municipio de San Luis är platt åt sydost, men åt nordväst är den kuperad. Kommentarer Källor