NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Nuevitas

Nuevitas is a municipality and port town in the Camagüey Province of Cuba. The large bay was sighted by Christopher Columbus and crew during their first voyage of exploration in 1492. History Founded in 1775 during the time of the Spanish Empire, the city was moved to its present site in 1828. Before the 1977 national municipal reform, Nuevitas was divided into the barrios of Primero, Segundo, Tercero, Alvaro Reinoso, Lugareño, Redención, San Miguel and Senado. Geography Nuevitas is located on the Guincho peninsula on the north coast, and borders with the municipalities of Guáimaro, Minas, Manatí (in Las Tunas Province) and Morón (in Ciego de Ávila Province). The municipality includes the villages of Camalote, Pastelillo, Playa Santa Lucía, San Agustín, San Miguel de Bagá and Santa Rita. Nuevitas is not a very large city but it is one of Cuba's most important towns because of its commercial and industrial activities. Nuevitas is located southwest of Playa Santa Lucía, which is popular with tourists. Cayo Sabinal is located immediately north; other cays are Cayo Guajaba and Cayo Romano. The only waterway that separates Santa Lucia from Ensenada Playa Bonita is the canal of Nuevitas which connects the Bahia de Nuevitas to the Atlantic Ocean. Demographics In 2022, the municipality of Nuevitas had a population of 59,483. With a total area of 415 km2 (160 sq mi), it has a population density of 140/km2 (360/sq mi). Transport Nuevitas is sheltered by a huge harbor, has two auxiliary ports, and is a major shipping point for Cuban sugar as well as other products from the surrounding agricultural region. It also possesses diversified light industry and serves as a road and rail terminus. The principal road crossing the municipality is the state highway "Circuito Norte" (CN). The railway station is the terminus of two lines: one from Camagüey, and a second from Santa Clara, through the Atlantic Coast and Morón. Personalities Emilia Bernal (1882–1964), poet Enrique Cirules (1938–2016), writer Armando Coroneaux (b. 1985), footballer Amparo de Zeledón (1870–1951), botanist and philanthropist Sister cities Benalmádena, Spain See also Nuevitas–Camagüey Road Nuevitas Municipal Museum List of cities in Cuba Municipalities of Cuba References External links Media related to Nuevitas at Wikimedia Commons
Nuevitas

Nuevitas est une ville de la province de Camagüey, à Cuba. Sa population s'élevait à 38 995 habitants en 2002. Géographie Situation Nuevitas est située sur la péninsule de Guincho, dans la baie de Nuevitas, sur la côte nord de Cuba, à 75 km est-nord-est de Camagüey et 608 km sud-est de La Havane. La municipalité inclut le cayo Sabinal (en) et le cayo Guajaba (en), qui sont les derniers cayos à l'est de l'archipel des Jardines del Rey, ce dernier étant lui-même la partie orientale de l'archipel Sabana-Camagüey. Municipalités voisines Divisions administratives La municipalité comprend sept consejos populares : Population En 2022 la population de la municipalité est estimée à 59 483 habitants. Pour une surface de 1 372 km2, la densité est de 43,34 habitants/km². Histoire La vaste baie de Nuevitas est probablement aperçue par Christophe Colomb en 1492, au cours de son premier voyage. En 1514, Diego Velázquez de Cuéllar tente d'y fonder un établissement, mais se heurte à des conditions naturelles défavorables. Fondée en 1775, Nuevitas est un port de cabotage en 1780, avec un bureau de douanes en 1783. Nuevitas est déplacée à son emplacement actuel en 1828. Elle reçoit le statut de ville en 1886. Nuevitas n'est pas une très grande ville, mais c'est l'une des plus importantes de Cuba pour son activité commerciale et industrielle. Économie Nuevitas est un centre industriel important pour le marché du sucre, et d'autres produits agricoles en provenance de ses environs. Elle possède également une industrie assez diversifiée dont le ciment. C'est un important carrefour routier. Le port de Nuevitas est en régression d'activité très importante. La fabrique de ciment étant en fin de vie, les exportations de ciment le sont également. Sur Nuevitas se trouve la Playa Santa Lucía (es), un des sites touristiques les plus célèbres de Cuba. Pour y accéder par route depuis Nuevitas, il faut cependant contourner la baie de Nuevitas avec un détour d'environ 60 km. L'aéroport Joaquín de Agüero (en), dit aussi aéroport de Santa Lucía, se trouve à l'est de Playa Santa Lucia. Personnalités Joel Lamela, sprinter né à Nuevitas en 1971. Armando Coroneaux, footballeur international cubain, né à Nuevitas en 1985. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des municipalités de Cuba Villes de Cuba Liens externes (es) « Nuevitas », sur ecured.cu (consulté en octobre 2023). (es) « Informations sur Nuevitas », sur guije.com (consulté en octobre 2023). Portail de Cuba
Nuevitas

Nuevitas – miasto portowe na Kubie, w Camagüey. Liczba mieszkańców: 44 882 Powierzchnia miasta: 415 km² gęstość zaludnienia: 108,1 os/km² W tym mieście rozwinął się przemysł materiałów budowlanych, chemiczny, spożywczy, maszynowy, cementowy oraz stoczniowy.
Нуэвитас

Нуэви́тас (исп. Nuevitas) — муниципалитет и портовый город в провинции Камагуэй, Куба. Географическое положение Нуэвитас расположен на берегу залива, соединяющегося с океаном узким, до 400 метров, и длинным, почти 10 километров, проливом. В связи с этим местность всегда представляла интерес для моряков, желающих переждать непогоду. Юридически площадь муниципалитета Нуэвитас составляет 1778 км², но фактически подавляющее большинство жителей проживают в «ядре» города площадью менее 4 км², таким образом плотность населения: официальная — 34,7 чел./км², фактическая — более 17 000 чел./км². Нуэвитас разделён на восемь баррио (нейборхудов). Чуть севернее города расположен крупный коралловый остров Сабиналь. Климат Среднегодовая температура воздуха — 25,5°С, засушливый сезон длится с октября по апрель, дождливый — с мая по сентябрь. История Считается, что именно в районе будущего города высадился Христофор Колумб во время своей первой экспедиции в ноябре 1492 года — тогда нога европейца впервые ступила на остров Куба. Поселение Нуэвитас было основано в 1775 году с появлением здесь плантаций, на которых работали рабы, в 1828 году перенесено на нынешнее место, получило статус «город» в 1886 году. После Кубинской революции 1959 года здесь началось развитие промышленности. В 1970 году город являлся базой рыболовного флота, центром судоремонта и судостроения, также здесь действовали предприятия пищевой и цементной промышленности и домостроительный комбинат. С помощью СССР был построен завод Fábrica de Fertilizantes "Revolución de Octubre" по производству азотных удобрений. К началу 1980-х годов город представлял собой административный, образовательный и торгово-промышленный центр с населением 35 тысяч человек. Ведущими предприятиями в это время являлись построенные после революции цементный завод Fábrica de Cemento "26 de Julio" (введён в эксплуатацию в 1967 году), завод по производству электродов Fábrica de Alambre con Púas y Electrodos "Gonzalo Esteban Lugo" (введён в эксплуатацию в 1963 году) и проволочный завод. В городе находятся два порта, и железнодорожная станция. Значительная часть города имеет квадратную планировку: более десятка улиц идут строго с юго-запада на северо-восток и примерно столько же улиц пересекают их под прямым углом. Западная часть Нуэвитаса застроена 3—5-этажными многоквартирными домами, но в основном в городе преобладают небольшие частные дома на одну-две семьи. Нуэвитас является крупным экономическим центром: здесь производятся пиломатериалы, верёвки, удобрения, кофе, текстиль, мыло, мебель. Из сельскохозяйственной глубинки страны сюда для дальнейшей их отправки по морю доставляются сахарный тростник, сизаль, меласса, кофе, фрукты. Транспорт морской порт, станция Кубинской железной дороги автовокзал Демография Города-побратимы Бенальмадена (Испания) Милуоки (США) — породнившись с Милуоки, Нуэвитас стал первым городом Кубы, имеющим побратима в США. См. также Города Кубы Муниципалитеты Кубы Примечания Ссылки «Радио Нуэвитас» Архивная копия от 27 апреля 2016 на Wayback Machine (исп.)
Municipio de Nuevitas

Municipio de Nuevitas är en kommun i Kuba. Den ligger i provinsen Provincia de Camagüey, i den östra delen av landet, 600 km öster om huvudstaden Havanna. Antalet invånare är 44 882. Arean är 415 kvadratkilometer. Terrängen i Municipio de Nuevitas är mycket platt. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Municipio de Nuevitas.
La Coloma Airport

La Coloma Airport (Spanish: Aeropuerto "La Coloma") (IATA: LCL, ICAO: MULM) is an airport serving the city of Pinar del Río, in Cuba. It is located near the village of La Coloma and has no regular flights. Facilities The airport resides at an elevation of 40 m (130 ft) above mean sea level. It has one runway designated 07/25 with an asphalt surface measuring 2,000 m × 45 m (6,562 ft × 148 ft). La Coloma Air Training The airport is home to the 1660th Primary Training Squadron (L-39C) training unit of the Cuban Revolutionary Armed Forces. See also Pinar del Río Airport References External links Accident history for LCL at Aviation Safety Network
Aeroportul La Coloma

Aeroportul La Coloma (IATA: LCL, ICAO: MULM) este un aeroport din Provincia de Pinar del Río⁠(d), Cuba ce deservește zona Pinar del Río. Situat la o altitudine de 41 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
La Coloma Airport

La Coloma Airport är en flygplats i Kuba. Den ligger i kommunen Municipio de Pinar del Río och provinsen Provincia de Pinar del Río, i den västra delen av landet, 160 km sydväst om huvudstaden Havanna. La Coloma Airport ligger 41 meter över havet. Terrängen runt La Coloma Airport är platt. Runt La Coloma Airport är det tätbefolkat, med 319 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Pinar del Río, 10,7 km nordväst om La Coloma Airport. Omgivningarna runt La Coloma Airport är en mosaik av jordbruksmark och naturlig växtlighet. Kommentarer Källor
Las Brujas Airport (Cuba)

Las Brujas Airport (IATA: BWW, ICAO: MUBR) is a Cuban airport serving Cayo Santa María, a resort island in the municipality of Caibarién, Villa Clara Province. Facilities The airport resides at an elevation of 4 m (13 ft) above mean sea level. It has one runway designated 09/27 with an asphalt surface measuring 1,803 m × 44 m (5,915 ft × 144 ft). Airlines and destinations As of December 2024, there are no scheduled services at the airport. References
Aeroportul Las Brujas

Aeroportul Las Brujas (IATA: BWW, ICAO: MUBR) este un aeroport din Cayo Santa María⁠(d), Provincia de Villa Clara⁠(d), Cuba. Situat la o altitudine de 3 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Este operat de ECASA⁠(d). Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Лас-Брухас (аэропорт, Куба)

Лас-Бру́хас (исп. Las Brujas), (ИАТА: BWW, ИКАО: MUBR) — гражданский аэропорт, обслуживающий остров Кайо-Санта-Мария провинции Вилья-Клара на Кубе. Общие сведения Аэропорт Лас-Брухас расположен на высоте 4 метров над уровнем моря. Аэропорт обслуживается одной взлётно-посадочной полосой с асфальтовым покрытием размером 1803 на 44 метра. Оборудован зданием одного терминала и принимает только внутрикубинские рейсы. На острове расположены курортные пляжные зоны и гостиницы. Сорока восьми километровая насыпная дорога соединяет остров с материком в районе города Кайбарьен. Примечания Ссылки Страница на сайте Института гражданской аэронавтики Кубы Информация об аэропорте MUBR с сайта Great Circle Mapper. Информация об аэропорте MUBR с сайта World Aero Data.
Las Brujas Airport (flygplats i Kuba)

Las Brujas Airport är en flygplats i Kuba. Den ligger i provinsen Provincia de Villa Clara, i den centrala delen av landet, 300 km öster om huvudstaden Havanna. Las Brujas Airport ligger 3 meter över havet. Den ligger på ön Cayo las Brujas. Terrängen runt Las Brujas Airport är mycket platt. Havet är nära Las Brujas Airport österut. Kommentarer Källor
Torreón de San Lázaro

El Torreón de San Lázaro is a round tower of masonry built on the shore of the Caleta de San Lazaro. The Torreón de San Lázaro is approximately 4.57 metres (15.0 ft) in diameter and 9.14 metres (30.0 ft) high with embrasures along its wall at the intermediate level and a battlement parapet at the third level roof. It has a wooden entry door at ground level. With the passage of time, the San Lazaro cove was filled and the tower was included in a Republican-era park named after Major General Antonio Maceo. In an 1853 map of Havana it is shown as the Torreón de Vijias (lookouts). In 1982, the Torreón was inscribed along with other historic sites in Old Havana on the UNESCO World Heritage List, because of the city's importance in the European conquest of the New World and its unique architecture. History From this fortification a lookout could warn military forces by way of torches of threats of attack by corsairs and pirates. In this regard, it served as a link in the defense chain between the Batería de la Reina, La Punta, and the Santa Clara Battery located at the site of today's Hotel Nacional. Gallery See also References
Torreón de San Lázaro

El Torreón de San Lázaro es una fortificación militar, construida en La Habana, Cuba. Forma parte del sistema de fortificaciones defensivas de la ciudad, declarada Patrimonio de la Humanidad por la Unesco en el año 1982. Historia Orígenes Durante los siglos XVI y XVII, el territorio español de Cuba estuvo amenazado por el peligro de incursiones y saqueos de corsarios y piratas. Como respuesta lógica a estas amenazas, el Gobierno español determinó la construcción de varias frotificaciones de distinto tamaño en distintos lugares de la geografía cubana. La importancia capital de la villa de San Cristóbal de La Habana determinó que en sus inmediaciones se construyeran diversas fortalezas, tales como el Castillo de los Tres Reyes del Morro y el Castillo de la Punta, entre otras. También se mandó a construir varios torreones, que defendían las desembocaduras de los ríos cercanos. Construcción A medio camino entre la Fortaleza de la Punta y el Torreón de la Chorrera se construyó el Torreón de San Lázaro, ubicado en la Caleta de San Lázaro y a pocos metros del Hospital de San Lázaro, el leprosorio de la ciudad en aquella época. Dicho torreón fue levantado en 1665, por el ingeniero Marcos Lucio. El torreón sólo vio acción durante la Toma de La Habana por los ingleses en 1762. En la década de 1920, se rellenó la caleta, debido a la construcción del Malecón habanero, y el torreón quedó incluido dentro del inmenso Parque Maceo, que rinde homenaje al Mayor General Antonio Maceo (1845-1896). Pese a su antigüedad, el torreón se encuentra muy bien conservado, pues recibe mantenimiento periódico. Con la nueva división político administrativa de 1976, el torreón quedó ubicado dentro del municipio capitalino de Centro Habana. Desde 1982, el Torreón de San Lázaro, junto a la Ciudad Vieja de La Habana y su sistema de fortificaciones son Patrimonio de la Humanidad, declarado por la Unesco. Referencias
Leeward Point Field

Leeward Point Field (IATA: NBW, ICAO: MUGM), also known as Leeward Airfield, is a U.S. military airfield located at Naval Station Guantanamo Bay in Guantánamo Bay, Cuba. On August 18th 1993, a DC-8 freighter crashed in Leeward Point field. All 3 crew members survived. Facilities The airport resides at an elevation of 56 ft (17 m) above mean sea level. It has one runway designated 10/28 with an asphalt surface measuring 8,000 ft × 200 ft (2,438 m × 61 m). References External links Media related to Aviation at Naval Base Guantanamo Bay at Wikimedia Commons "Current weather for MUGM". NOAA/NWS. Accident history for NBW at Aviation Safety Network
Ministerio de Economía y Planificación (Cuba)

El Ministerio de Economía y Planificación de la República de Cuba, conocido por el acrónimo MEP, es el organismo que encargado de dirigir la aplicación de la política del Estado y el Gobierno de Cuba en materia de Economía y Planificación.El actual ministro de Economía y Planificación es Joaquín Alonso Vázquez.​ Ministros Antonio Rodríguez Maurell (1994-1995) Osvaldo Martínez (1995) - Renunció por problemas de salud José Luis Rodríguez García (1995-2009) Marino Alberto Murillo Jorge (2009-2011) Adel Yzquierdo Rodríguez (2011-2014) Marino Alberto Murillo Jorge (2014-2016) Ricardo Cabrisas Ruiz (2016-2018) Alejandro Gil Fernández (2018-2024) Joaquín Alonso Vázquez (2024-Actualidad) Véase también Consejo de Ministros de Cuba Referencias Enlaces externos Portal oficial de Ministerio de Economía y Planificación
Museo Municipal Emilio Bacardí Moreau

Das Museo Municipal Emilio Bacardí Moreau ist ein städtisches Museum in Santiago de Cuba, das über eine umfangreiche historische und kunsthistorische Sammlung verfügt. Es wurde im Jahr 1899 gegründet und ist damit eines der ältesten Museen Kubas. Geschichte Gründer des Museums war der Unternehmer und Politiker Emilio Bacardí Moreau. Er stellte seine private Sammlung der Öffentlichkeit zur Verfügung und verband sie mit einer Bibliothek. Deshalb wird das Museum auch als erstes öffentliches Museums-Bibliotheksprojekt Kubas bezeichnet. Im Laufe des 20. Jahrhunderts wurde die Sammlung durch Erwerbungen und Schenkungen erweitert. Die umfangreichsten Sammlungszugänge stammen von den Reisen von Emilio Bacardí und seiner Frau Elvira Cape im Jahr 1912. Architektur Das Museumsgebäude befindet sich an der Ecke der Straßen Pío Rosada und Aguilera in Santiago de Cuba. Es gilt als eklektischer bzw. neoklassizistischer Bau. In der Fachliteratur wird der Entwurf dem Architekten Carlos Segrera zugeschrieben. Die Fassade ist durch einen Säulenportikus und klassizistische Ornamente geprägt. Sammlung Die Sammlung des Museums umfasst die Bereiche Archäologie, Kunst, historische Dokumente, Objekte zur Geschichte der kubanischen Unabhängigkeitskriege sowie Ethnografie und Naturkunde. In spanischsprachigen Quellen wird die Anzahl der Bestandsobjekte mit über 23.000 angegeben. Zu den herausragenden Exponaten zählen eine ägyptische Mumie mit Sarkophag, mehrere Wachsmasken Napoleons, Bestände zur Vormoderne und Moderne der Bildenden Künste sowie eine bedeutende Sammlung von Objekten aus den Unabhängigkeitskriegen Kubas. Zu diesen zählen beispielsweise Exponate, die mit Carlos Manuel de Céspedes, Antonio Maceo, José Martí und Máximo Gómez in Verbindung gebracht werden. Werke (Auswahl) Literatur Alan Twigg: 101 Top Historical Sites of Cuba. Prospect Books, Vancouver, 2004. Weblinks Trip Cuba. Municipal Museum Emilio Bacardí Moreau, Santiago de Cuba Einzelnachweise
Museo Municipal Emilio Bacardí Moreau

The Emilio Bacardí Moreau Municipal Museum (Spanish: Museo Municipal Emilio Bacardí Moreau) is a museum in Santiago de Cuba, Cuba. Dating back to 1899, this museum is the oldest in Santiago de Cuba. History It was established in 1899 by its founder and famous rum distiller Emilio Bacardi Moreau, in Santiago de Cuba. Situated on Calle Pío Rosada, between Calles Heredia and Aguilera, it is Santiago de Cuba's oldest museum. Emilio Bacardí and his wife, Elvira Cape, embarked on a significant journey overseas in 1912. Their trip yielded an impressive collection of antiquities and art, as well as Cuba's first genuine mummy and sarcophagus from Egypt. These items would later be displayed. Additional exhibits in the museum included three death masks of Napoleon, a significant collection of artifacts from Cuba's wars of independence, art pieces deaccessioned from the Museo del Prado, and important works representing the French modernist era. Gallery See also List of museums in Cuba External links Media related to Museo Municipal Emilio Bacardi Moreau at Wikimedia Commons References
Muzeum Miejskie Emilia Bacardíego Moreau

Muzeum Miejskie Emilia Bacardíego Moreau (hiszp. Museo Municipal Emilio Bacardi Moreau) – muzeum w Santiago de Cuba, założone w 1899 roku, najstarsze na Kubie. Historia Muzeum w połączeniu z biblioteką zostało założone 12 lutego 1899 roku z inicjatywy pierwszego burmistrza Santiago de Cuba, Emilia Bacardíego Moreau jako pierwsze muzeum na Kubie; otwarto je tegoż dnia w domach przy ulicy Santo Tomás 25 i 27. Po dwóch latach, w 1900 roku muzeum przeniesiono do budynku przy ulicy San Francisco Alta 13, a w 1903 do budynku przy ulicy Enramadas 26. Dzięki przekazaniu przez radę miejską terenu koszarów Dolores (hiszp. Cuartel de Dolores) w centrum miasta można było rozpocząć budowę odpowiedniego obiektu muzealnego, o czym postanowiono 15 września 1922 roku. Gmach muzeum wzniesiono w latach 1922–1927, działalność muzeum ponownie zainaugurowano 23 czerwca 1926 roku. 20 maja 1928 roku muzeum otwarto w nowej siedzibie i nadano mu imię Emilia Bacardíego Moreau. W 1999 roku zostało uznane za narodowy zabytek Kuby (Monumento Nacional de Cuba). Architektura Muzeum znajduje się na rogu ulic Francisco Vincente Aguilery i Pío Rosado, w okolicy placu Parque Céspedes. Budynek w stylu eklektycznym z elementami neoklasycystycznymi zaprojektował Carlos Segrera Fernández. Fasada to portyk z korynckimi kolumnami, do którego prowadzą okazałe schody. W centrum zwieńczenia portyku znajduje się herb miasta Santiago de Cuba. Budynek jest trójkondygnacyjny, co pokrywa się z trzema tematycznymi przestrzeniami wystawowymi; parter to wystawa archeologiczna i przyrodnicza, 1. piętro – historyczna i 2. piętro – artystyczna. Zbiory Kolekcja muzeum to ponad 23 tys. eksponatów; obejmuje m.in.: kubańskie malarstwo i rzeźbę, zbiory historyczne, w tym kostiumy i maski z czasów kolonialnych oraz zbiory przyrodnicze. Wystawy zostały podzielone tematycznie na działy: sztuki, historii i archeologii. Muzeum posiada największą galerię sztuki na Kubie, w tym dzieła m.in. Juana Pantoji de la Cruza, Wifredo Lama czy René Portocarrery; część kolekcji pochodzi z madryckiego Prado. W dziale historii znalazły się obiekty związane z wojną o niepodległość Kuby (w tym kolekcja broni), natomiast w dziale archeologii zaprezentowano przykłady sztuki prekolumbijskiej, w tym dwie prekolumbijskie mumie z Andów oraz kolekcję starożytnej sztuki egipskiej, w tym jedyną na Kubie mumię egipską, zakupioną przez Emilio Bacardíego Moreau w 1912 roku. Galeria Przypisy Bibliografia YunielY. Calzadilla-Cruz YunielY., El Museo Provincial Emilio Bacardí Moreau: un laberinto de tesoros desconocidos, „Ciencia en su PC”, 4, październik 2010, ISSN 1027-2887 (hiszp.). TaniaT. García-Lescaille TaniaT., Las colecciones del Museo Provincial Emilio Bacardí Moreau, potencial y riesgos de un patrimonio a salvaguardar, „Santiago”, 2016, ISSN 2227-6513 [dostęp 2023-11-01] .