NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Île Ernst Thälmann

L’île Ernst Thälmann, également connue sous son ancien nom de Cayo Blanco del Sur, est une île de la côte sud de Cuba dans la province de Matanzas. Elle fait partie du petit archipel des Cayos Blancos del Sur. Situation Elle est dans la municipalité Ciénaga de Zapata (province de Matanzas), au sud de la péninsule de Zapata, à l’est de la baie de Cazones (en) et à l'ouest de la baie des Cochons. Elle est incluse dans le parc national, site RAMSAR et réserve de biosphère du marais de Zapata. Ses dimensions sont de 500 m de large sur 15 km de long. Historique Elle a été renommée par le décret présidentiel cubain 3676/72 en 1972 Cayo Ernesto Thaelmann ou île Ernst Thälmann, alors symboliquement « offerte » à la République démocratique allemande (RDA), en échange de l'exclusivité du sucre cubain en RDA[réf. nécessaire], lors d'une visite d'État de Fidel Castro à Berlin le 19 juin 1972. Toutefois, cette île n'apparaît pas dans le contrat de réunification de l'Allemagne de 1989 et les autorités cubaines et allemandes ont déclaré début 2001, lorsque des médias ont posé la question, que le renommage symbolique n'est pas un transfert de souveraineté et n'a aucune pertinence juridique en droit international: l'« offre » de 1972 est donc, en fait comme en droit, une simple « consécration » à la mémoire d'Ernst Thälmann (1886-1944). Thälmann est un dirigeant du Parti communiste d'Allemagne, arrêté par les nazis en 1933, déporté et assassiné à la fin de la guerre. Il était, à ce titre, un des héros de l'ex-Allemagne de l'Est. La plage du sud de l'île a été rebaptisée Playa RDA (plage de la RDA) et, en août 1973, à l'occasion du Festival mondial de la jeunesse et des étudiants, l'ambassadeur de l'Allemagne de l'Est à Cuba y a inauguré un buste d'Ernst Thälmann. En 1975, le chanteur de schlager Frank Schöbel et Aurora Lacasa y ont enregistré une chanson pour la télévision, enregistrement ultérieurement perdu. En 1998, l'île a été sévèrement touchée par l'ouragan Mitch ; le buste de Thälmann a été renversé et n'a pas été restauré depuis. Dans la culture populaire Considérant l'île Ernst Thälmann comme le dernier territoire est-allemand, Kevin Baugh, « président » de la micronation nommée république de Molossia, affirme que celle-ci est en guerre contre la République démocratique allemande depuis le 2 novembre 1983. Le 11 février 2009, Molossia et le Vikesland y ont mené une expédition. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des îles de Cuba Portail de Cuba Portail de l'Allemagne de l'Est Portail des îles
Isola Ernst Thälmann

L'isola Ernst Thälmann (in tedesco: Ernst-Thälmann-Insel, in spagnolo: Cayo Ernesto Thaelmann), fino al 1972 conosciuta come Cayo Blanco del Sur (in italiano: Isola bianca del Sud) è un'isola di Cuba, così chiamata in onore del politico tedesco e leader del Partito Comunista di Germania Ernst Thälmann. Geografia L'isola è lunga 15 chilometri e larga 500 metri situata nel golfo di Cazones, parte dell'arcipelago delle Canarreos nel Mare Caraibico. Si trova 25 km ad est della baia dei Porci ed appartiene al comune di Ciénaga de Zapata nella provincia di Matanzas. Considerata zona militare, non ha popolazione residente e non è possibile accedervi per scopi turistici. Storia Il 19 giugno 1972 il presidente cubano Fidel Castro si recò in visita diplomatica a Berlino Est da Erich Honecker, presidente della Repubblica Democratica Tedesca. In quell'occasione, come simbolo dell'amicizia tra i due paesi comunisti, il leader cubano mostrò alla controparte tedesco-orientale una mappa nella quale l'isola Cayo Blanco del Sur era stata rinominata in onore di Ernst Thälmann, politico del Partito Comunista di Germania ucciso nel 1944 per la sua opposizione al nazionalsocialismo. Assieme all'isola, venne rinominata anche una spiaggia sull'isola stessa, che assunse il nome spagnolo di Playa RDA (in tedesco DDR-Strand, in italiano Spiaggia RDT). La ridenominazione dell'isola e della spiaggia divennero ufficiali a seguito del Decreto presidenziale cubano 3676 del 1972. In occasione del 28º anniversario della morte di Ernst Thälmann e del Festival Mondiale della Gioventù 1973 a Berlino Est, un busto di Thälmann venne solennemente svelato il 18 agosto 1972 sull'isola. Erich Honecker visitò l'isola nel 1980 accompagnato da Fidel Castro, come parte privata nel corso della sua visita ufficiale a Cuba. Gran parte dell'isola venne devastata dall'Uragano Mitch nel 1998, facendo anche cadere il busto di Thälmann. In seguito alla riunificazione tedesca si diffusero notizie secondo le quali, vista la "donazione" dell'isola nei confronti dell'ex Germania Est, essa sia ora proprietà della Repubblica Federale di Germania. Altri argomentarono come, non essendo stata menzionata nel trattato della riunificazione, essa sia un territorio appartenente alla Repubblica Democratica Tedesca, nazione de facto non più esistente. Sulla questione, in seguito a richieste da parte di giornalisti tedeschi di visitare l'isola con il pretesto che esso sia territorio tedesco, si espresse nel 2001 il Ministero degli esteri cubano, il quale rivendicò la sovranità sull'isola sottolineando che l'atto di cambio del nome era "[...] un atto simbolico che non ha nulla a che fare con la proprietà". Note Voci correlate Ernst Thälmann Mare Caraibico Repubblica Democratica Tedesca Collegamenti esterni (DE) Danny Kringiel, Ernst-Thälmann-Insel - DDR unter Palmen, su Spiegel Online, 19 giugno 2012. (DE) Marc von Lüpke-Schwarz, Der sonnigste Strand der DDR, su Deutsche Welle, 8 agosto 2013.
Ernst Thälmann-eiland

Ernst Thälmann-eiland (Spaans: Cayo Ernesto Thaelmann of Cayo Blanco del Sur, Duits: Ernst-Thälmann-Insel) is een Cubaans eiland in de Caraïbische Zee. Het eiland is onbewoond. Het eiland meet 15 bij een halve vierkante kilometer en ligt in de Golf van Cazones. Het eiland is genoemd naar de Duitse politicus Ernst Thälmann en heeft een rijke fauna en flora. Geschiedenis Op 19 juni 1972 bracht de Cubaanse president Fidel Castro een staatsbezoek aan de DDR. Castro schonk Honecker een kaart waarop het Ernst Thälmann-eiland en het DDR-strand (Playa RDA) te zien was. Het eiland werd hiermee symbolisch geschonken aan de burgers van de DDR. De naamswijziging werd officieel opgenomen in de Cubaanse presidentiële besluitenlijst onder besluit 3676/72. Daarvoor werd het eiland in het Spaans Cayo Blanco genoemd. Ter gelegenheid van de 28e sterfdag van Ernst Thälmann en het Wereldfestival voor jeugd en studenten van 1973 in Oost-Berlijn, werd een buste van Thälmann op het eiland onthuld. Bij deze onthulling waren de plaatsvervangend ambassadeur van de DDR, een aantal officieren van het Oost-Duitse marineschip MS J.G. Fichte, de eerste secretaris van de Cubaanse jeugd evenals ongeveer 100 deelnemers van het Wereldfestival aanwezig. In 1975 zongen twee schlagerzangers uit de DDR, Frank Schöbel en Aurora Lacasa, op het eiland het zelfgecomponeerde lied Insel im Golf von Cazones voor het televisieprogramma Unterwegs mit Musik – Kuba. Een groot deel van het onbewoonde eiland werd in 1998 verwoest door de orkaan Mitch. Ook Thälmanns buste viel van zijn sokkel. Tot op vandaag de dag wordt er door velen gespeculeerd over de vraag wie het eiland toebehoort. Wanneer het eiland namelijk werkelijk eigendom zou zijn geweest van de DDR, zou het eiland heden ten dage grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland zijn. Zowel de Cubaanse als de Duitse overheid spreken deze berichten echter tegen. Zo liet een woordvoerder van de Cubaanse ambassade in Duitsland weten: "Het was een symbolische daad die niets te maken had met eigendomsrechten."
Wyspa Ernsta Thälmanna

Wyspa Ernsta Thälmanna (niem. Ernst-Thälmann-Insel; hiszp. Cayo Ernesto Thaelmann) – należąca do Kuby wysepka, położona w Zatoce Cazones (południowa część wyspy). Ze względu na swe małe rozmiary (15 kilometrów długości i ok. 500 metrów szerokości) wyspa nie jest zamieszkana, jakkolwiek jest odwiedzana przez turystów (uchodzi za atrakcyjną m.in. ze względu na dużą różnorodność biologiczną i inne specyficzne cechy). Decyzją komunistycznego rządu Kuby w latach 60. nazwano ją na cześć Ernsta Thälmanna, przywódcy Komunistycznej Partii Niemiec w okresie Republiki Weimarskiej i późniejszego wieloletniego więźnia reżimu narodowosocjalistycznego (został zamordowany w 1944). W 1972 roku Fidel Castro podjął decyzję o przekazaniu jej w prezencie Niemieckiej Republice Demokratycznej, co uczyniło z niej jedyne "zamorskie" terytorium wschodnich Niemiec (i jedyne niemieckie od czasów utraty kolonii w wyniku I wojny światowej, jeśli nie liczyć Nowej Szwabii, czyli obszaru północnej Antarktydy, do którego prawa rościła sobie III Rzesza) . Mimo tego gest Castro był czysto symboliczny, gdyż NRD faktycznie nie przejęła jej ani nie utrzymywała. Po zjednoczeniu RFN nie zgłosiło do niej roszczeń terytorialnych i nadal pozostaje częścią Kuby. W 1998 wyspa została poważnie zdewastowana przez Huragan Mitch.
Ilha Ernesto Thaelmann

22° 02′ 00″ N, 81° 24′ 00″ O Ilha Ernesto Thaelmann (também chamada de Cayo Blanco del Sur) é uma ilha cubana 15 km de comprimento e 500 metros de largura situada no Golfo de Cazones. Parte da República Democrática da Alemanha, não tendo sido citada em nenhum documento de reunificação continua sendo oficialmente território da Alemanha Oriental. História Em 16 de abril de 1823 marines norte-americanos desembarcaram brevemente em busca de piratas. Por ocasião de uma visita de Erich Honecker a Cuba em Junho de 1972, Fidel Castro renomeou a ilha em homenagem ao comunista alemão Ernst Thälmann, que era o líder do Partido Comunista da Alemanha (KPD), durante grande parte da República de Weimar. De acordo com um artigo publicado no "Neues Deutschland" em 20 de junho de 1972, o líder cubano anunciou a mudança de nome da ilha, e de uma das suas praias que passaria a se chamar de Playa "República Democrática Alemana". O noticiário de TV da República Democrática da Alemanha, Aktuelle Kamera, informou sobre a cerimônia e a inaugaração de um busto de Ernst Thälmann em 18 de agosto de 1972, na presença do embaixador da RDA, alguns delegados da RDA, e cerca de 100 representantes de Cuba. Em março de 1975, o governo alemão enviou o cantor Frank Schobel a Cuba para fazer alguns vídeos, músicas e algumas cenas da ilha foram feitas, o que mais tarde foi incluído em um documentário destacando a ilha como um símbolo de amizade com Cuba com a República Democrática da Alemanha. Referências
Эрнест-Тельманн

Эрнест-Тельманн (остров Эрнста Тельмана; исп. Cayo Ernest Thaelmann) — остров в Карибском море, расположенный приблизительно в 25 км к западу от залива Свиней и в 100 км к западу от города Сьенфуэгос на побережье острова Куба. Остров Эрнста Тельмана находится в закрытой военной зоне и закрыт для посещений. География Длина острова составляет около 15 километров, ширина — 500 м. История В ходе государственного визита в ГДР 19 июня 1972 года глава Кубы Фидель Кастро вручил Эриху Хонеккеру географическую карту, на которой были указаны Cayo Ernest Thaelmann (остров Эрнста Тельмана) и Playa RDA (Пляж ГДР). Переименование этой части островной гряды Cayos Blancos del Sur (Кайос-Бланкос-дель-Сур) в Карибском море было закреплено официально в указе президента Кубы 3676/72. В честь 28-й годовщины смерти Эрнста Тельмана и Всемирного фестиваля молодёжи и студентов, проходившего в 1973 году в Восточном Берлине, 18 августа 1972 года в торжественной обстановке на острове был открыт бюст Тельмана. На церемонии присутствовали исполняющий обязанности посла ГДР на Кубе, несколько офицеров учебного судна «Й. Г. Фихте», первый секретарь союза кубинской молодёжи, а также около сотни участников фестиваля. В 1998 году ураган Митч предположительно разрушил большую часть острова. В частности, ураганом был снесён бюст Эрнста Тельмана. Примечания Ссылки Статья в «Шпигеле»: Дарил ли Кастро немцам остров на Карибах? (нем.). www.spiegel.de.
Cayo Ernesto Thaelmann

Cayo Ernesto Thaelmann är en obebodd ö vid Kubas sydkust som i juni 1972 fick sitt namn efter den tyske kommunistledaren Ernst Thälmann (1886–1944) i samband med ett statsbesök av den östtyske ledaren Erich Honecker. Ön hette tidigare Cayo Blanco del Sur ("Vita ön i söder") och ingår i ögruppen Cayos Blancos del Sur.
Ернест-Тельманн

Ернест-Тельманн (ісп. Cayo Ernest Thaelmann) — острів у Карибському морі на південному узбережжі Куби за 25 км від Затоки Свиней та за 100 км від міста Сьєнфуегос. У 1972 році цей острів був перейменований на честь лідера німецьких комуністів Ернста Тельмана та подарований НДР керівником кубинської революції Фіделем Кастро. Історія До 1972 року острів називався Кайо-Бланко-дель-Сур. 19 червня 1972 року під час офіційного візиту до НДР керівника кубинської революції Фіделя Кастро він повідомив про передачу острова в подарунок НДР та вручив лідеру НДР Еріху Гонекеру карту, на якій був зображений острів Ернест-Тельманн з розміщеним у південній частині острова пляжем НДР (ісп. Playa RDA). 18 серпня 1972 року на честь 28-ї річниці загибелі Тельмана та на честь Всесвітнього фестивалю молоді та студентів, який відбувся у 1973 році в Східному Берліні, на острові відбулось урочисте відкриття бюста Тельмана, на якому були присутні представники посольства НДР на Кубі, низка східнонімецьких громадян, а також офіційні державна та молодіжна делегації Куби. У 1975 році на острові кілька музичних кліпів зняв східнонімецький співак Френк Шебель, частина кадрів з острова були включені в документальний фільм, що підкреслював острів як символ дружби НДР з Кубою. Існували сподівання, що острів буде використовуватися для відпочинку громадянами НДР, проте у зв'язку з економічними труднощами в країні в реальності він ніколи не використовувався як курорт. Після об'єднання Німеччини єдина країна ніколи не претендувала на володіння островом і, за даними посольства Куби в Німеччині та німецького міністерства закордонних справ, перейменування та передача його НДР були «символічним актом», острів ніколи офіційно не передавався Кубою іншій країні й жодна з німецьких держав не володіла островом під час або після возз'єднання. У 1998 році острів сильно постраждав від урагану Мітч, зокрема під час урагану зруйнований бюст Ернста Тельмана. З 1990-х років острів перебуває у закритій кубинській військово-морській зоні. Примітки Посилання Schenkte Castro den Deutschen eine Karibikinsel? [Архівовано 16 вересня 2021 у Wayback Machine.] (нім.) Nik Martin (27 листопада 2016). Castro's Caribbean island gift to East Germany. Deutsche Welle (DW). Архів оригіналу за 20 березня 2017. Процитовано 16 вересня 2021. (англ.)
Orestes Acosta Airport

Orestes Acosta Airport (Spanish: Aeropuerto Orestes Acosta) (IATA: MOA, ICAO: MUMO) is a regional airport that serves Moa, a municipality in the Holguín Province of Cuba. Facilities The airport resides at an elevation of 5 m (16 ft) above mean sea level. It has one runway designated 07/25 with an asphalt surface measuring 1,860 m × 30 m (6,102 ft × 98 ft). References External links "Current weather for MUMO". NOAA/NWS. Accident history for MOA at Aviation Safety Network
Aeroportul Orestes Acosta

Aeroportul Orestes Acosta (IATA: MOA, ICAO: MUMO) este un aeroport din Provincia de Holguín⁠(d), Cuba ce deservește zona Moa⁠(d)​. Situat la o altitudine de 4 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Orestes Acosta Airport

Orestes Acosta Airport är en flygplats i Kuba. Den ligger i provinsen Provincia de Holguín, i den östra delen av landet, 800 km öster om huvudstaden Havanna. Orestes Acosta Airport ligger 4 meter över havet. Terrängen runt Orestes Acosta Airport är platt norrut, men söderut är den kuperad. Havet är nära Orestes Acosta Airport åt nordost. Närmaste större samhälle är Moa, 2,6 km väster om Orestes Acosta Airport. Kommentarer Källor
Parque de los Mártires

Parque de los Mártires (Martyrs Park) is a park in Santa Clara, Cuba. It is a few blocks from Parque del Carmen in front of Santa Clara railway station. Overview A triangular shaped space with many points of interests. Its center piece is a truncated column, the only one in rural Cuba in honor of those fighters who lost their lives in the Independence War. 18th- and 19th-century buildings surround the park. The Railway Station is an example of colonial architecture, a building supposedly donated to the city by philanthropist Marta Abreu. Across from the station a colonial wooden family house still stands. Another important building in the park area is an art deco former Spanish garrison transformed in a school after the revolution. Its interior walls were considered the best example of The Vanguardist Movement Murals in Cuba. Cuban painter Amelia Peláez contributed to it, but the paintings have been almost completely lost. This building is a school for young children and has not been retouched for last five decades. A statue of poet and independence leader José Martí is in Martyrs Park instead of Parque Vidal, the main plaza of the city. The oldest domestic examples of architecture in the city are found in streets connecting this park with nearby Parque del Carmen traveling east of them towards Parque Vidal. Gallery References External links Media related to Parks in Santa Clara, Cuba at Wikimedia Commons
Parque del Carmen

Parque del Carmen (Carmen's Park) is a park in Santa Clara, Cuba, which honors the city's founding. It is located in the ward (reparto) El Carmen, not too far from Martyr's Park and the railway station. Overview This old plaza hosts a small park centered by Saint Carmen's Church, a colonial building which originally also included the city's first school. In front of it, there is a gray marble monument surrounding a Tamarind tree indicating the foundation of Santa Clara. Each pillar supporting the bar represent the 7 families who moved to the site in 1689 from the town of Remedios near the north coast. Next to the Foundation is another monument which honors Captain Roberto Rodriguez, known as “El Vaquerito” (little cowboy), a young soldier who died in the Battle of Santa Clara. When notified of his death, revolutionary leader Che Guevara said: “Today , it is like I have lost 300 men”. Gallery Bibliography Garcia Gonzalez, Luis - Al pie del Tamarindo. (Colección Escambray, PUBLICIGRAF (R),1993) See also Parque Vidal References External links Media related to Parks in Santa Clara, Cuba at Wikimedia Commons
Pinar del Río Airport

Pinar del Río Airport (IATA: QPD, ICAO: MUPR) is an abandoned airport which formerly served Pinar del Río, the capital city of Pinar del Río Province in Cuba. Facilities The airport stands at an elevation of 40 m (130 ft) above mean sea level. It has one runway designated 08/26 with an asphalt surface measuring 1,120 m × 37 m (3,675 ft × 121 ft). See also La Coloma Airport References External links Accident history for MUPR at Aviation Safety Network
Aeropuerto de Pinar del Río

El Aeropuerto de Pinar del Río (IATA: QPD, OACI: MUPR) es el aeropuerto de Pinar del Río, la ciudad capital de la Provincia de Pinar del Río, en Cuba. Instalaciones El aeropuerto se encuentra en una elevación de 40 metros sobre el nivel del mar. Posee una pista designada 08/26 con una superficie de asfalto que mide 1120x37 metros. Referencias Enlaces externos Historial de accidentes del Aeropuerto de Pinar del Río en Aviation Safety Network (en inglés)
Aeroport de Playa Baracoa

L'aeroport de Playa Baracoa (codi IATA: UPB, codi OACI: MUPB) és un aeroport cubà ubicat a 27 km al sud-oest de l'Havana. Es troba al municipi de Caimito, a la província d'Artemisa, a 4 km al sud-oest del poble de Playa Baracoa, pertanyent al municipi de Bauta. És una antiga base aèria de les Forces Armades Revolucionàries de Cuba que opera vols nacionals d'Aerogaviota. Referències
Playa Baracoa Airport

Playa Baracoa Airport (IATA: UPB, ICAO: MUPB) is an airport west of Havana, Cuba. It is located in the municipality of Caimito, Artemisa Province, in front of the village of Playa Baracoa, belonging to the neighboring municipality of Bauta. Playa Baracoa Air Base The airport is an inactive Cuban Revolutionary Armed Forces air base and home to Air Defense Command and VIP transport: 3710th Interceptor Squadron and Training 3688 Transport Regiment - using Antonov An-26 transport 3405 Executive Transport Squadron - Yakovlev Yak-40 VIP jet, Antonov An-26M transport; Mil Mi-8P and Mil Mi-8TB transport helicopters 3404 Transport Squadron - using Antonov An-2 transport References External links Media related to Playa Baracoa Airport at Wikimedia Commons
Aeropuerto de Playa Baracoa

El Aeropuerto de Playa Baracoa (IATA: UPB, ICAO: MUPB) es un aeropuerto al oeste de La Habana, Cuba. Se ubica en el municipio de Caimito, provincia de Artemisa, frente al poblado de Playa Baracoa, perteneciente al municipio vecino de Bauta.​ Aerolíneas y destinos Es el aeropuerto principal para las operaciones de la aerolínea Aerogaviota, quien opera desde aquí vuelos a los siguientes destinos:​ Antigua base aérea de Playa Baracoa El aeropuerto fue una base aérea de las Fuerzas Armadas Revolucionarias de Cuba (Fuerza Aérea de Cuba) y sede del Comando de Defensa Aérea y transporte VIP:​ 3710.º Escuadrón de Interceptores y Entrenamiento 3688.º Regimiento de Transporte - utiliza el transporte Antonov An-26 3405.º Escuadrón de Transporte Ejecutivo - utiliza el avión VIP Yakovlev Yak-40, el transporte Antonov An-26M; helicópteros de transporte Mil Mi-8P y Mil Mi-8TB 3404.º Escuadrón de Transporte - utiliza el transporte Antonov An-2 Referencias
Playa Baracoa Airport

Playa Baracoa Airport är en flygplats i Kuba. Den ligger i provinsen Artemisa, i den västra delen av landet, 23 km sydväst om huvudstaden Havanna. Playa Baracoa Airport ligger 31 meter över havet. Terrängen runt Playa Baracoa Airport är platt. Havet är nära Playa Baracoa Airport norrut. Runt Playa Baracoa Airport är det ganska tätbefolkat, med 120 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Boyeros, 18,4 km öster om Playa Baracoa Airport. Trakten runt Playa Baracoa Airport består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Playa Baracoa Airport.
Plaza Mayor de Trinidad

La Plaza Mayor est la principale place du centre historique de Trinidad à Cuba Histoire En 1518 et 1519, le site était le campement de Hernán Cortés dans sa préparation à la conquête du Mexique. La ville de Trinidad a été construite autour de cette place au XVIIe siècle et XVIIIe siècle Description La place est entourée d'édifices historiques remarquables : l'Iglesia de Santísima Trinidad, église de la Sainte-Trinité ; la Casa de los Conspiradores ; le Palacio Brunet ; le Couvent de San Francisco ; le musée archéologique Guamuhaya ; la Casa de los Sánchez Iznaga ; la Casa de Aldemán Ortiz ; le Palacio Cantero. Quelques vues de la place Références Liens externes Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Cuba
Plaza de la Catedral

Plaza de la Catedral (English: Cathedral Square) is one of the four main squares in Old Havana and the site of the Cathedral of Havana from which it takes its name. Originally a swamp, it was later drained and used as a naval dockyard. Following the construction of the Cathedral in 1727, it became the site of some of the city's grandest mansions. It is the site of the Museo del Arte Colonial (Colonial Art Museum) and a number of restaurants. One of the buildings on the Plaza is the Palacio del Conde Lombillo, in front of which there is a statue of the flamenco dancer Antonio Gades. Gallery See also Cuba portal References [1]