NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Salutation au Soleil (Zadar)

Salutation au Soleil ou Salut au soleil est une œuvre d'art construite en 2008 située dans la ville de Zadar en Croatie. Elle consiste en un ensemble de panneaux de verre situé au sol, sous lequel sont situés des panneaux solaires et des jeux de lumières, le tout représentant le Soleil et les planètes du système solaire. Elle est créée par Nikola Bašić, qui a également conçu l'Orgue des mers, située à proximité. Références Portail de la Croatie Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Monumento ao Sol

O Monumento ao Sol ou Saudação ao Sol (em croata: Pozdrav suncu) é uma obra de arte pública localizada na cidade de Zagreb, na Croácia. Projetado pelo famoso arquiteto croata Nikola Bašić e inaugurado em 2005, o monumento consiste em um grande disco de vidro com diâmetro de vinte e dois metros, que fica embutido no chão e é cercado por trinta círculos de granito com diâmetros variados. No centro do disco de vidro, há uma camada de células fotoelétricas que convertem a luz solar em energia elétrica, que é usada para iluminar o monumento à noite. A ideia por trás do Monumento ao Sol é celebrar a relação entre o sol e a humanidade, bem como a importância da luz e da energia solar para a vida na Terra. Durante o dia, a luz solar reflete no disco de vidro e cria um jogo de luz e sombra nos círculos de granito ao redor. À noite, o monumento se ilumina com a energia gerada pelas células fotoelétricas e cria uma aura mágica no ambiente. O Monumento ao Sol é uma atração turística popular em Zagreb e é frequentemente usado como um ponto de encontro para eventos públicos e culturais. É também um exemplo impressionante de arte pública e de como a arte pode ser utilizada para conscientizar as pessoas sobre questões importantes, como a sustentabilidade e a proteção ambiental. Desenho Em termos de desenho, o monumento tem uma aparência moderna e minimalista, com linhas simples e limpas que destacam a beleza da luz e da sombra. Galeria Referências
Monumentul Soarelui

Monumentul Soarelui sau Salutul Soarelui (în croată Pozdrav suncu) este un monument din Zadar, Croația, dedicat Soarelui. Este alcătuit din trei sute de plăci de sticlă stratificate, amplasate la același nivel cu faleza pavată cu piatră. Are forma unui cerc cu un diametru de 22 de metri, sub care se află module solare fotovoltaice. Elementele de iluminat instalate în cerc se aprind pe timp de noapte și produc un spectacol de lumini. Monumentul, proiectat de arhitectul croat Nikola Bašić, simbolizează comunicarea cu natura prin intermediul luminii, în timp ce în apropiere, Orga Mării comunică prin sunete. Proiectare Monumentul este alcătuit din 300 de plăci de sticlă stratificate, amplasate la același nivel cu faleza pavată cu piatră, având forma unui cerc cu un diametru de 22 de metri. Pe lângă instalația principală (Soarele), privind dinspre partea de vest se află și alte instalații mai mici care reprezintă planetele Sistemului Solar. Dimensiunile Soarelui și ale planetelor sunt proporționale, precum și distanța față de centrul fiecărei plăci, dar proporțiile dimensiunilor și distanțelor sunt diferite datorită faptului că planetele sunt atât de departe. Sub sticlă se află module solare fotovoltaice cu elemente de iluminat care se aprind pe timp de noapte și produc un spectacol de lumini. Pe inelul cromat care înconjoară modulele fotovoltaice de pe Soare sunt inscripționate numele tuturor sfinților după care au fost denumite bisericile de pe peninsula Zadar. În apropierea numelor și datelor sărbătorilor acestora, sunt înscrise și declinația și altitudinea Soarelui la nord sau la sud de ecuator (cu o declinație minimă de -23 de grade și o declinație maximă de 23 de grade), lungimea luminii solare pe meridian în ziua respectivă și în acel loc de pe faleză, ceea ce face din acest monument oarecum un calendar. Aceasta a fost pregătită în colaborare cu profesorul de științe marine, Maksim Klarin, de la Școala Maritimă din Zadar. Profesorul Klarin a proiectat orele de început și de sfârșit ale spectacolului de lumini pentru următorii 50 de ani, începând din 2008. Costuri Costul construcției a fost de 8 milioane de kune (fără TVA) (aproximativ 1,3 milioane de euro), în timp ce costul total (inclusiv amenajarea peisagistică) a însumat 50 de milioane de kune (aproximativ 7 milioane de euro). Cheltuielile de întreținere datorate expunerii la soare, umiditate și sare în perioada 2008-2013 s-au ridicat la aproximativ 700 de mii de kune.[5] Un proiect extins de renovare și modernizare în valoare de 4 milioane de kune a fost finalizat în martie 2019. Note
Приветствие Солнцу

«Приветствие Солнцу» (хорв. Pozdrav Suncu) — светодиодная световая инсталляция архитектора Николы Башича на набережной хорватского города Задар. «Приветствие Солнцу» посредством световых эффектов подстраивается под игру рядом расположенного «Морского орга́на» — предыдущей инсталляции автора. Расположение Памятник расположен у входа в порт хорватского города Задар на западной оконечности Задарского полуострова, с которого открывается вид на Задарский канал, острова и вечерний закат. Дизайн Памятник состоит из трёхсот многослойных стеклянных пластин, расположенных на одном уровне с вымощенной камнем набережной и представляет собой круг диаметром 22 метра с фотоэлектрическими солнечными элементами под ним. Рядом с основной (Солнечной) инсталляцией находятся аналогичные, меньшие по размеру инсталляции, представляющие планеты Солнечной системы. Размеры Солнца и планет пропорциональны, так же как и расстояние от центра каждой пластины. Находящиеся под стеклом солнечные элементы, накапливая энергию в течение дня, включаются ночью и создают световое шоу. На хромированном кольце, которое окружает фотоэлектрические элементы, начертаны имена всех святых, в честь которых названы церкви на Задарском полуострове. Рядом с их именами и датами их праздников указаны склонение и высота Солнца к северу или югу от экватора, длина солнечного дня в этот день в этом месте набережной. Это было подготовлено в сотрудничестве с ученым-маринистом профессором Максимом Клариным из Морской школы Задара. Стоимость Стоимость сооружения инсталляции составила 8 миллионов кун (около 1,3 миллиона евро), а с учётом благоустройства близлежащей территории — 50 миллионов кун (около 7 миллионов евро). Техническое обслуживание, направленное на устранение последствий воздействия солнечного света, влаги и морской соли, за период с 2008 по 2013 годы составило порядка 700 тысяч кун. В марте 2019 года был завершён масштабный проект реконструкции и модернизации стоимостью 4 миллиона кун. Вандализм Инсталляция не раз становилась объектом вандализма. Так, в июне 2009 года неопознанным человеком были разбиты четыре солнечных панели, а в ночь на 8 августа — ещё две. В мае 2019 года молодой человек разбил несколько модулей молотком, причинив ущерб на сумму свыше 90 тысяч евро. Галерея Примечания
Solhälsningen

Solhälsningen eller Hälsning till Solen (kroatiska: Pozdrav Suncu) är en arkitektonisk konstinstallation i Zadar i Kroatien. Den är ett verk av Nikola Bašić och är belägen i den nordvästra delen av Gamla stan, vid Zadars hamn och vid Havsorgelns omedelbara närhet. Solhälsningen är sedan tillkomsten år 2008 en av Zadars turistattraktioner. Beskrivning Solhälsningen består av trehundra flerskiktiga glasplattor placerade på samma nivå med den stenbelagda hamnen. I glasplattorna finns solpaneler som under dagen absorberar solljus som omvandlas till energi och som vid mörkrets inbrott återges som ljus. Installationen föreställer solsystemet och den centrala delen av objektet utgörs av en cirkel som har en diameter på 22 meter och föreställer solen. Solen och planeternas storlek (men inte avståndet dem emellan) är proportionellt. I den förkromade ramen kring solen är flera helgonnamn ingraverade. På Zadar-halvön finns det eller har tidigare funnits kyrkor som varit tillägnade och uppkallade efter dessa helgon. Se även Havsorgeln Nio vyer Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Solhälsningen.
Prduša Mala

Prduša Mala je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju. Pripada Hrvaški. Prduša Mala leži v Narodnem parku Kornati okoli 1,5 km zahodno od rta Kurba na otoku Kurba Vela. Površina otočka meri 0,025 km². Dolžina obalnega pasu je 0,58 km. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Priechi

Priechi o Preschi (in croato Prećski Školj o Preč) è un'isoletta disabitata a sud-est di Meleda, nel mare Adriatico, in Croazia. Amministrativamente appartiene al comune della città di Meleda, nella regione raguseo-narentana. Geografia Priechi è situata sul lato meridionale della parte est di Meleda, 460 m circa ad ovest di punta Lunga (Dugi rat) e di porto Priechi (uvala Preč); l'isola ha una superficie di 0,038 km², lo sviluppo costiero di 0,81 km e l'altezza di 43,4 m. Situato a ovest-nord-ovest di Priechi, a circa 460 m di distanza, si trova lo scoglio San Paolo che ha circa 50 m di diametro 42°41′56″N 17°40′58″E42°41′56″N, 17°40′58″E. Note Bibliografia (EN, HR) Tea Duplančić Leder, Tin Ujević e Mendi Čala, Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1:25000 [Lunghezze delle linee di costa e aree delle isole nella parte croata del mare Adriatico definite in base alle mappe topografiche in scala 1:25000] (PDF), in Geoadria, vol. 9, n. 1, Zara, Hrvatski hidrografski institut [Istituto idrografico della Croazia], 2004, pp. 12-30, DOI:10.15291/geoadria.127. Dario Alberi, Dalmazia. Storia, arte, cultura, 2008, Trebaseleghe (PD), Lint Editoriale. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. URL consultato il 7 marzo 2017. G. Giani, Carta prospettiva delle Comuni censuarie della Dalmazia, foglio 11, 1839. Fondo Miscellanea cartografica catastale, Archivio di Stato di Trieste. Carta di cabottaggio del mare Adriatico, foglio XI, Milano, Istituto geografico militare, 1822-1824. URL consultato il 16 febbraio 2017 (archiviato dall'url originale il 13 aprile 2013). Voci correlate Dalmazia Isole della Croazia
Preč (otok)

Perč je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju. Pripada Hrvaški. Preč leži zahodno od rta Dugi rat na južni strani otoka Mljet. Površina otočka meri 0,038 km². Dolžina obalnega pasu je 0,81 km. Najvišji vrh na otoku je visok 43 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Prišnjak (Murter)

Prišnjak je nenaseljeni otočić oko 180 metara udaljen od zapadne obale otoka Murtera. Njegova površina iznosi 0,065 km². Dužina obalne crte iznosi 1,01 km. Na jugozapadnom (vanjskom) kraju otoku se nalazi svjetionik "Otočić Prišnjak". Izvori Vanjske poveznice
Prišnjak (Murter)

Prišnjak je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju. Pripada Hrvaški. Prišnjak, na katerem stoji svetilnik, leži 0,3 km zahodno od severozahodnega dela otoka Murter. Površina otočka meri 0,065 km². Dolžina obalnega pasu je 1,01 km. Iz pomorske karte je razvidno, da svetilnik, ki stoji na skrajni jugozahodni točki otočka, oddaja svetlobni signal: B Bl(3) 10s. Nazivni domet svetilnika je 9 milj. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Prišnjak Mali

Prišnjak Mali je nenaselje otoček v Jadranskem morju. Pripada Hrvaški. Otoček leži med otočkoma Radelj in Arta Mala. Njegova površina meri 0,042 km², dolžima obale je 0,92 km. Najvišji vrh j visok 35 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
First Rijeka Croatian Gymnasium

First Rijeka Croatian Gymnasium (Croatian: Prva riječka hrvatska gimnazija) is a high school in Rijeka, Croatia. Description The school inherits the tradition of the original Jesuit gymnasium in Rijeka. It survived through a number of difficult historical periods, and was even formally abolished in 1896 when the Sušak gymnasium was left as the only Croatian gymnasium in the city, only restored after WWII, and in 1978 during the educational reforms under Stipe Šuvar, in turn restored after Croatian independence. After the school year 2023/24, 101 graduates of this gymnasium enrolled at an institution of higher learning in Croatia, or 94.39% of students who took up the nationwide Matura exams. The most common destinations for these students were the University of Rijeka faculties of economics, medicine, maritime studies, humanities and social sciences, and engineering. References External links Official website (in Croatian)
Puh (otok)

Puh je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju. Pripada Hrvaški. Puh leži v Narodnem parku Kornati okoli 1,7 km južno od vzhodnega dela Kurbe Vele. Površina otočka meri 0,015 km². Dolžina obalnega pasu je 0,51 km. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Pulapromet

Pulapromet je istrsko podjetje za prevoz potnikov, ki izvaja javni mestni in primestni promet v Pulju in okolici. Sedež podjetja je na ulici Starih statuta 1a, Pulj. Pod sedanjim imenom podjetje posluje od leta 1996, ko so ga ustanovili mesti Pulj in Vodnjan ter občine Barban, Ližnjan, Marčana, Medulin, Svetvinčenat. Leta 2008 je bilo v podjetju zaposlenih 128 delavcev, 37 avtobusov v mestnem in primestnem prometu je opravilo 2.146.544 km in prepeljalo 3.795.329 potnikov. Povprečna starost voznega parka znaša približno pet let. Seznam avtobusnih linij Mestni promet Primestni promet Legenda: V - vozi vsak dan D - vozi ob delavnikih (od ponedeljka do petka) S - vozi ob sobotah Kratka zgodovina Puljski javni prevoz se je uradno pričel 24. marca 1904, ko je po mestnih ulicah tedaj največje avstoogrske pomorske baze zapeljal tramvaj. V prvih štirih mesecih obratovanja je bilo prepeljanih kar 410.000 potnikov. Tramvaj je bil nato v obratovanju trideset let, po letu 1934 so ga v celoti zamenjali avtobusi. Po drugi svetovni vojni so avtobusne linije razširili tudi v puljska predmestja in bližnje kraje. V tem času je podjetje večkrat spremenilo tudi ime. Podjetje se je vmes znašlo v težavah, saj je naraščalo število potnikov, primanjkovalo pa je novih avtobusov. Vozni park so sestavljali stari avtobusi, kupljeni od drugih prevozniških podjetij. Zaradi dobrega poslovanja so kmalu uspeli kupiti avtobuse znamke Man. Tako so leta 1971 na vseh linijah prepeljali kar 7,2 milijonov potnikov, kar je številka, ki je do danes ostala nedosežena. Leta 1996 je bila zgrajena nova avtobusna postaja za avtobuse primestnega prometa, leta 2003 pa so posodobili sistem plačevanja voznine. Podjetje postopno kupuje nove avtobuse in prilagaja trase linij in vozne rede uporabnikom. Vozni park V voznem parku je trenutno 37 avtobusov: 2× Mercedes Benz O405 (193, 196) 4× Mercedes Benz O405N2 (183 - 186) 6× MAN SL 223 (198 - 203) 9× Irisbus IVECO Europolis (206 - 214) 13× Irisbus IVECO Citelis (215 - 227) Viri Glej tudi Pulj Zunanje povezave Uradna spletna stran podjetja
Pulski Forum

Pulski Forum (tal. Piazza Foro) je središnji gradski trg još od osnutka rimske kolonije Pole. Njegov današnji izgled poprilično je izmijenjen, a samo Augustov hram svjedoči o davnoj prošlosti trga. Veličina Foruma bila je 80x30 metara. Sa sjeverne strane nalazila su se tri hrama. Na ostalim stranama bio je trijem sa stupovima, bogato ukrašen reljefima i kipovima tadašnjih moćnika. Iz tog natkrivenog dijela ulazilo se u vjerske, sudske i upravne institucije. Augustov hram, ostaci "Dijanina" hrama, Kapitolija i Bazilike, integrirani u srednjovjekovnu Komunalnu palaču, najznačajniji je arhitektonski sklop povijesne jezgre Pule, jedini sačuvan u Hrvatskoj i vrlo rijedak u Europi. Središte rimskih gradova činili su forumi na kojima su dominirali hramovi i bazilike, a bili su najvažniji gradski društveni prostor, mjesto okupljanja građana. Pulski je Forum bio podijeljen na niži plebejski dio i na viši patricijski - podignuti plato oko hramova. U doba Rimske republike na Forumu su dominirali Kapitolinski hram, vjerojatno posvećen bogu Herkulu zaštitniku Pule, i Bazilika koja integrira funkcije sudstva, administrativnih djelatnosti i trgovine. U doba cara Augusta uz Kapitolij i Baziliku podižu se hramovi blizanci, istočno tzv. "Dijanin hram", a zapadno Augustov hram, građen između 4. i 14. godine. Uz Forum, kraj uspona (clivus) koji vodi prema utvrdi (castrum), nalazila se riznica (aerarium). Posebno značenje i vrijednost ovome prostoru daje više od dva milenija neprekinutog odvijanja najvažniji funkcija na jednom mjestu.
Pulski lukobran

Pulski lukobran sagradila je Austro-Ugarska između 1910. i 1914. godine s ciljem obrane od neprijateljskog brodovlja te zaštite priobalja i grada od naleta većih valova. Procjenjuje se da su u lukobran ugrađene stotine tisuća kubika kamena i desetine tisuća kubika betona. Iako je planirana dužina bila 1.200 metara, ostao je 141 metar neizgrađenog dijela, a nešto više od 250 metara je nedovršeno. Širok je sedam metara, a dubina do prirodne stijene, na kojoj je podignut nasip, iznosi od 20 do 36 metara. Korijen lukobrana je na rtu Kumpar, a proteže se 350 stupnjeva prema rtu Proština. Danas je lukobran neugledan, nestabilan i potencijalno opasan zbog nebrige za taj strateški infrastrukturni objekt koja ga je pretvorila u derutnu i sve manje funkcionalnu građevinu. Vertikalni zid lukobrana je urušen, odnosno nedovršen u dužini od 254 metra, a postojeće berme (nasipani kamen pod vodom, koji dodatno učvršćuje lukobran) su neuredne. Kruna je na pojedinim dijelovima u potpunosti razrušena i ispod razine mora, što omogućuje prelijevanje čak i osrednjih valova. Većim dijelom je neprohodna, a na pojedinim mjestima vide se komadi hrđave čelične armature. Također, pod utjecajem valova i korozije, na njoj su nestali vezni prsteni. Nasip i ostali dijelovi lukobrana neznatno su oštećeni i ne prijete stabilnosti objekta Kako bi lukobran mogao obraniti Pulu od plimnog vala i biti funkcionalan za gospodarsku i rekreativnu namjenu potrebna je njegova sanacija koja se treba provesti u tri faze. Prva faza vrijedna 170.000 eura uključivala bi iskop postojećeg nasipa uz sami postojeći zid lukobrana. Zatim bi se, u drugoj fazi, nešto više od 3.800.000 eura uložilo u postavljanje kamenometa i bermi s obje strane postojećeg zida lukobrana. Sljedeću fazu, koja bi vrijedila 100.000 eura manje od druge faze, činilo bi postavljanje nadbetona nad postojeći zid i, povrh njega, armirano betonske krune s armaturom. Nakon provedene sanacije lukobran bi trebao ispunjavati zadaću za koju je prvotno bio namijenjen. Vanjske poveznice Plan sanacije pulskog lukobrana[neaktivna poveznica]
Purara

Purara je nenaseljeni otok u južnom dijelu Kornatskog otočja, u njegovom vanjskom dijelu. Površina otoka je 0,027 km2, duljina obalne crte 0,85 km, a visina 50 metara. Otok Purara središte je zone posebne zaštite zbog očuvanja prirode od bilo kakvog utjecaja. Izvori Vanjske poveznice
Purara

Purara (in croato: Purara) è uno scoglio della Dalmazia settentrionale in Croazia che si trova nel mare Adriatico e fa parte delle isole Incoronate. Amministrativamente appartiene al comune Morter-Incoronate, nella regione di Sebenico e Tenin. Assieme al vicino scoglio Puirara (vedi sez. isole adiacenti) vengono anche chiamati scogli Parura o scogli Purara. Purara, assieme ai due scogli adiacenti, è una delle aree strettamente protette del parco nazionale delle Incoronate dove non sono ammessi visitatori. Geografia Purara si trova in mare aperto nella parte meridionale delle isole Incoronate a sud-ovest di Curba Grande da cui dista circa 2,9 km e a ovest di Ocluzze che si trova a 2,2 km. Lo scoglio ha una forma triangolare con una punta che si allunga a sud-est; la sua superficie è di 0,027 km², lo sviluppo costiero di 0,85 km e l'altezza di 30,4 m. Isole adiacenti Secca Vitello (hrid Volić), piccolo scoglio a nord-ovest di Purara, a circa 660 m; ha un'area di 950 m² 43°42′05.76″N 15°25′47.21″E43°42′05.76″N, 15°25′47.21″E. Puirara (hrid Klint), scoglio 400 m a sud-est di Purara; ha un'area di 2288 m² e un'altezza di 3 m 43°41′34.12″N 15°26′38.16″E43°41′34.12″N, 15°26′38.16″E. Germignago Grande (Garmenjak Veli), a nord-est a circa 1,75 km di distanza. Note Bibliografia (EN, HR) Tea Duplančić Leder, Tin Ujević e Mendi Čala, Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1:25000 [Lunghezze delle linee di costa e aree delle isole nella parte croata del mare Adriatico definite in base alle mappe topografiche in scala 1:25000] (PDF), in Geoadria, vol. 9, n. 1, Zara, Hrvatski hidrografski institut [Istituto idrografico della Croazia], 2004, pp. 12-30, DOI:10.15291/geoadria.127. Dario Alberi, Dalmazia. Storia, arte, cultura, 2008, Trebaseleghe (PD), Lint Editoriale, ISBN 978-888-190-244-6. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. URL consultato il 26 giugno 2017. G. Giani, Carta prospettiva delle Comuni censuarie della Dalmazia, foglio 6, 1839. Fondo Miscellanea cartografica catastale, Archivio di Stato di Trieste. Carta di cabottaggio del mare Adriatico, foglio VII, Milano, Istituto geografico militare, 1822-1824. URL consultato il 5 luglio 2017 (archiviato dall'url originale il 13 aprile 2013).. Voci correlate Regione di Sebenico e Tenin Isole della Croazia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Purara
Purara

Purara je nenaseljen otoček v Jadranskem morju. Pripada Hrvaški. Purara leži v Narodnem parku Kornati v skupini Purare (več otočkov in čeri) južno Kamenega Žakana. Površina največjega otočka v skupini meri 0,027 km², dolžina obale je 0,85 km. Najvišji vrh je visok 30 mnm. Otoček Purara je posebej zavarovano območje – znotraj Narodnega parka Kornati - kot ornitološki in rastlinski naravni rezervat. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Pusti (otok)

Pusti otočić (Pusti, Pusti otok, Madona) nenaseljeni otočić u Brijunskom otočju, uz zapadnu obalu Istre. Nalazi se između Vange i zaljeva Dobrika na Velikom Brijunu, od kojega je udaljen oko 0,5 km. Površina otoka je 49.889 m2, duljina obalne crte 1160 m, a visina 5 metara. Izvori
Madonna del deserto

Madonna del deserto o scoglio della Madonna (in croato Pusti otočić o Madona) è un isolotto disabitato della Croazia e fa parte dell'arcipelago delle isole Brioni, lungo la costa istriana. Amministrativamente appartiene all'istituzione pubblica del Parco nazionale di Brioni del comune di Pola, nella regione istriana. Geografia Madonna del deserto si trova nella parte centrale dell'arcipelago delle isole Brioni, 390 m a ovest di Brioni Maggiore, 1 km a est di Vanga, 1,44 km a sudest di Gallia e 950 m a nordest di Orsera. Nel punto più ravvicinato, punta Meda (rt Mede)), dista dalla terraferma 4,125 km. Madonna del deserto è un isolotto a forma di otto, orientato in direzione nordest-sudovest, con un piccolo promontorio nella parte nordorientale, che misura 420 m di lunghezza e 150 m di larghezza massima. Ha una superficie di 0,0499 km² e uno sviluppo costiero di 1,160 km. A nord, raggiunge un'elevazione massima di 5,1 m s.l.m. Note Bibliografia Dario Alberi, Istria: storia, arte, cultura, 1997, Trebaseleghe (PD), LINT Editoriale, ISBN 978-88-8190-015-2. (HR) Državni program [Programma Nazionale] (a cura di), Pregled, položaj i raspored malih, povremeno nastanjenih i nenastanjenih otoka i otočića [Analisi, posizione e schema di isolotti e piccole isole, periodicamente abitati e disabitati] (PDF), su razvoj.gov.hr, 2012, p. 3. URL consultato il 23 febbraio 2017. (EN, HR) Tea Duplančić Leder, Tin Ujević e Mendi Čala, Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1:25000 [Lunghezze delle linee di costa e aree delle isole nella parte croata del mare Adriatico definite in base alle mappe topografiche in scala 1:25000] (PDF), in Geoadria, vol. 9, n. 1, Zara, Hrvatski hidrografski institut [Istituto idrografico della Croazia], 2004, pp. 12-30, DOI:10.15291/geoadria.127. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. Voci correlate Croazia Dalmazia Toponimi italiani dell'Istria Isole della Croazia