NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Gerbosniac (Zuri)

Gerbosniac, Erbosgnach o Garbosgnach (in croato: Hrbošnjak) è un isolotto della Croazia, situato a est di Zuri e a sud-ovest di Sebenico, fa parte dell'arcipelago omonimo. Amministrativamente appartiene al comune di Sebenico, nella regione di Sebenico e Tenin. Geografia Gerbosniac si trova nella parte sud-orientale del canale di Zuri (Žirjanski kanal), 1 M circa a nord di punta Rassoghe o Rassoche (rt Rashoe), la punta sud-orientale di Zuri. L'isolotto ha una superficie di 0,019 km², uno sviluppo costiero di 0,52 km e un'altezza di 17 m. A sud-ovest ha un piccolo faro di segnalazione. Isole adiacenti Isolotto delle Lucertole, Gusteranche o scoglio Gusteraski (Gušteranski); piccolo isolotto 1 M a ovest, a circa 630 m dalla costa nord-orientale di Zuri (di fronte a val Prisliga); ha una superficie di 0,024 km², uno sviluppo costiero di 0,59 km e un'altezza di 22 m 43°38′46″N 15°42′48″E43°38′46″N, 15°42′48″E. Rauna Grande (Ravan), 1,3 km a nord. Masirina (Mažirina), 1,7 km a sud. Note Bibliografia (EN, HR) Tea Duplančić Leder, Tin Ujević e Mendi Čala, Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1:25000 [Lunghezze delle linee di costa e aree delle isole nella parte croata del mare Adriatico definite in base alle mappe topografiche in scala 1:25000] (PDF), in Geoadria, vol. 9, n. 1, Zara, Hrvatski hidrografski institut [Istituto idrografico della Croazia], 2004, pp. 12-30, DOI:10.15291/geoadria.127. Dario Alberi, Dalmazia. Storia, arte, cultura, 2008, Trebaseleghe (PD), Lint Editoriale, ISBN 978-88-8190-244-6. Alberto Rizzi, Guida della Dalmazia, vol. I, 2010, Trieste, ed. Italo Svevo, ISBN 978-886-268-060-8. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. URL consultato il 27 ottobre 2017. G. Giani, Carta prospettiva delle Comuni censuarie della Dalmazia, foglio 6, 1839. Fondo Miscellanea cartografica catastale, Archivio di Stato di Trieste. Carta di cabottaggio del mare Adriatico, foglio VII, Milano, Istituto geografico militare, 1822-1824. URL consultato il 27 ottobre 2017 (archiviato dall'url originale il 13 aprile 2013). Voci correlate Regione di Sebenico e Tenin Sebenico Isole della Croazia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Gerbosniac
Hrbošnjak (Žirje)

Hrbošnjak je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju. Pripada Hrvaški. Hrbošnjak, na katerem stoji svetilnik, leži okoli 2 km severseverovzhodno od rta Rasohe na otoku Žirje. Površina otočka meri 0,019 km². Dolžina obalnega pasu je 0,52 km. Najvišji vrh je visok 17 mnm. Iz pomorske karte je razvidno, da svetilnik, ki stoji na južni obali otočka, oddaja svetlobni signal: R Bl 5s. Nazivni domet svetilnika je 5 milj. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Jovsi

Jovsi is an extensive natural plain divided into wetlands and covering an area of 4.6 square kilometers (1.8 sq mi) in the Municipality of Brežice in Slovenia. It lies west of the lower course of the Sotla River below the Kapele Hills (Slovene: Kapelske gorice). It is bounded by the road from Župelevec to Dobova to the west and the Sotla River to the east. Theories derive the name Jovsi from Slovene jelša 'alder' (a common wetland tree) or from German Jauchsee 'fetid lake'. Until the Sotla River was regulated, the area was regularly inundated by floodwaters from the river. Jovsi is a flood-zone wetland of exceptional natural interest, distinguished by its great diversity of flora and fauna. About 80 species of birds nest here, which has provided ornithologists with the opportunity to collect extensive data. Certain important European species are regularly or intermittently found in Jovsi: the white-tailed eagle (Haliaeetus albicilla), European roller (Coracias garrulus), black stork (Ciconia nigra), white stork (Ciconia ciconia), common snipe (Gallinago gallinago), corn crake (Crex crex), and lesser grey shrike (Lanius minor). Because of its importance for nature conservation, the area is protected as a nature park. References
Jovsi

Jovsi so obsežna naravna ravnica razparceliranih mokrišč, ki se razprostirajo na površini okoli 4,5 km² med cesto Župelevec - Dobova, Kapelskimi goricami in reko Sotlo v občini Brežice. Ime izvira iz nemškega izraza Jauchsee (Gnojnično jezero). Zaradi naravovarstvenega pomena je območje zaščiteno in sicer kot: posebno varstveno območje - Območje Natura 2000 (Ur. l. RS št. 49/2001) ekološko pomembno območje (Ur. l. RS št. 48/2004) naravna vrednosta (Ur. l. RS št. 111/2004) naravni spomenik (Ur. l. RS št. 58/1995) Območje je tudi predlagano za Ramsarsko lokaliteto. Živalstvo in rastlinstvo Jovsi so naravoslovno bogato območje poplavnega in močvirnega sveta, ki ga odlikuje velika pestrost rastlinskih in živalskih vrst. Tu gnezdi okoli 60 ptičjih vrst, o katerih so ornitologi zbrali veliko podatkov. Tu redno ali občasno prebiva nekaj evropsko pomembnih vrst: orel belorepec (Haliaeetus albicilla), zlatovranka (Coracias garrulus), črna štorklja (Ciconia nigra), bela štorklja (Ciconia ciconia), kozica (Gallingo gallingo), ter kosec (Crex crex) in črnočeli srakoper (Lanius minor), ki sta evropsko ogroženi vrsti. Številčne so bičja trsnica (Acrocephalus schoenobaenus), rjava penica (Sylvia communis) in kobiličar (Locustella naevia). Regulirana rečica Šica in nekdanje rečne mrtvice so mrestišča več vrst dvoživk, metulj močvirski cekinček (Lycaena dispar) pa živi na obrežnih rastlinah. Med 132 rastlinskimi vrstami so tudi nekatere zelo redke: navadni kačji jezik (Ophioglossum vulgatum), močvirska kukavica (Orchis palustris), navadna vodna lečica (Wolffia arrhiza) in lasasti dristavec (Potamogeton trichoides). Koščeva pot Na območju Jovsov je urejena Koščeva pot, dolga 1 km, ki vodi od Kapel do obrobja Jovsov. Označilo z informativnimi tablami in uredilo jo je Turistično društvo Kapele. V središču naselja je tudi informacijska soba s panoji in drugimi animacijami. Na koncu poti v Jovsih je tudi opazovalni stolp. Sklici Viri Zavod RS za varstvo narave, območna enota Novo mesto, Jovsi in Dobrava - biser narave Posavja, 2007 Zunanje povezave Naravni park Jovsi - krajevna skupnost Kapele Zavarovana območja narave - Jovsi Arhivirano 2008-06-08 na Wayback Machine.. Zavod RS za varstvo narave.
Cherbela Grande

Cherbela Grande, Cherbella Grande, Karbella o Gerbino (in croato: Krbela Vela) è un isolotto disabitato della Croazia, situato di fronte alla costa dalmata, a sud di Sebenico e dell'isola di Crappano; fa parte dell'arcipelago di Sebenico. Amministrativamente appartiene alla città di Sebenico, nella regione di Sebenico e Tenin. Geografia Cherbela Grande si trova nella parte meridionale del canale di Sebenico (Šibenski kanal), a nord della penisola di Monte Acuto (Oštrica), tra punta di Sebenicovecchio (Vela Oštrica), da cui dista 680 m, e punta Acuta (Mala Oštrica); si trova inoltre 1 km a sud di Crappano. L'isola, che ha una forma irregolare, è tra le più orientali dell'arcipelago di Sebenico e ha un piccolo faro a sud-est. La sua superficie è di 0,156 km², lo sviluppo costiero di 2,17 km e l'altezza massima di 18 m. A ovest, a circa 310 m, si trova l'isolotto Cherbela Piccola o Cherbella piccola (Krbela Mala), che ha la forma di una goccia rovesciata, una superficie di 0,046 km², uno sviluppo costiero di 1,09 km e un'altezza massima di 17 m 43°39′38″N 15°54′13″E43°39′38″N, 15°54′13″E. Isole adiacenti Drevenico (Drvenik), a ovest-nord-ovest. Rachitta (Rakitan), isolotto 1,1 km a ovest di Cherbela Piccola; ha una superficie di 0,115 km², uno sviluppo costiero di 1,33 km e l'altezza massima di 29 m 43°39′38″N 15°53′11″E43°39′38″N, 15°53′11″E. Rotondo (Oblik), 660 m a ovest di Cherbela Grande. Note Bibliografia (EN, HR) Tea Duplančić Leder, Tin Ujević e Mendi Čala, Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1:25000 [Lunghezze delle linee di costa e aree delle isole nella parte croata del mare Adriatico definite in base alle mappe topografiche in scala 1:25000] (PDF), in Geoadria, vol. 9, n. 1, Zara, Hrvatski hidrografski institut [Istituto idrografico della Croazia], 2004, pp. 12-30, DOI:10.15291/geoadria.127. Dario Alberi, Dalmazia. Storia, arte, cultura, 2008, Trebaseleghe (PD), Lint Editoriale. Alberto Rizzi, Guida della Dalmazia, vol. I, 2010, Trieste, ed. Italo Svevo, ISBN 978-886-268-060-8. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. URL consultato il 1º gennaio 2017. G. Giani, Carta prospettiva delle Comuni censuarie della Dalmazia, foglio 6, 1839. Fondo Miscellanea cartografica catastale, Archivio di Stato di Trieste. Carta di cabottaggio del mare Adriatico, foglio VII, Milano, Istituto geografico militare, 1822-1824. URL consultato il 22 dicembre 2016 (archiviato dall'url originale il 13 aprile 2013). Voci correlate Regione di Sebenico e Tenin Sebenico Isole della Croazia
Krbela Vela

Krbela Vela je majhen nenaseljen otoček šibeniškega arhipelaga v srednji Dalmaciji; pripada Hrvaški. Otoček, na katerem stoji svetilnik, leži okoli 3,5 km jugovzhodno od Zlarina. Njegova površina meri0,156 km². Dolžina obalnega pasu je 2,17 km. Najvišji vrh na otočku je visok 18 mnm. Iz pomorske karte je razvidno, da svetilnik, ki stoji na jugovzhodni strani otočka, oddaja svetlobni signal: R Bl 2s. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Logorun

Logorun (italsky Lucorano) je malý neobydlený ostrov v Jaderském moři. Je součástí Chorvatska, leží v Šibenicko-kninské župě a je součástí Šibenického souostroví. Ostrov je trvale opuštěný, je navštěvován pouze během turistické sezóny z letovisek Tribunj a Vodice. Jeho rozloha je 0,39 km². Je podlouhlý a úzký; délka dosahuje 1,76 km, šířka se v jednotlivých místech ostrova pohybuje mezi 100 a 400 metry. Ostrov Logorun se nachází asi 200 m od pobřeží a naproti jeho severozápadní části se nachází marina a přístav v Tribunji. Nejbližšími většími ostrovy jsou Prvić a Tijat. Od sousedícího ostrůvku Lukovnik je na severozápadě oddělen 40 m dlouhým průlivem. Na ostrově se nachází rezervace pro ochranu oslů domácích, která zde vznikla v roce 2002. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Logorun na chorvatské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Logorun na Wikimedia Commons
Logorun

Logorun je nenaseljeni otočić u Jadranskom moru, ispred Tribunja. Otok je od obale udaljen oko 200 metara, a nasuprot otoku je marina u Tribunju. Od susjednog otoka Lukovnika ga dijeli 40 metara širok kanal. Na ovom otoku je smješten rezervat za tovare (magarce), nekad vrlo raširenu domaću životinju u hrvatskom priobalju, otocima i zaleđu. To je postao prvi rezervat za magarce u svijetu. Izvori Vanjske poveznice
Logorun

Logorun (olaszul: Lucorano) egy lakatlan sziget az Adriai-tengerben, Horvátországban, Tribunj előtt. Fekvése Logorun Tijat szigetétől északra, Lukovnik szigetétől délkeletre fekszik. A szárazföldtől mért távolsága 550 m, területe 0,39 km². A sziget északnyugat-délkeleti irányban nyúlik el, hossza 1,3 km, legnagyobb szélessége pedig 0,4 km. A partvonal hossza 4 km. A sziget mészkőből épül fel. Legnagyobb magassága 49 m. Felszínét csak ritka növényzet borítja. Szamarakat tartanak rajta. Források Hrvatska enciklopedija – Logorun (horvátul) Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Logorun című horvát Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként.
Lucorano

Lucorano o Logoron (in croato Logorun) è una piccola isola disabitata della Croazia, situata lungo la costa dalmata di fronte a Trebocconi e a sud-ovest di Vodizze; l'isola fa parte dell'arcipelago di Sebenico. Assieme agli isolotti Botesella, Prisgnago e Lucconigo, appartiene al comune di Trebocconi. Sull'isola c'è una riserva di asini. Geografia L'isola, lunga e stretta, si trova a nord di Diat, divisa dal passaggio Lucorano-Diat (Logorunska vrata) e a nord-ovest di Provicchio. La sua punta settentrionale dista 400 m dal porto di Trebocconi. Ha una superficie di 0,387 km²; la sua lunghezza è di circa 1,7 km per circa 300 m di larghezza; il punto più alto dell'isola è di 45,7 m. Isole adiacenti Lucconigo (Lukovnik), tra Lucorano e il porto di Trebocconi. Prisgnago, Prisgnak o Prisnac (Prišnjak), in direzione nord-est, a circa 1,4 km; l'isolotto ha una lunghezza di circa 280 m, un'area di 0,022 km² e la costa lunga 691 m 43°45′07″N 15°43′28″E43°45′07″N, 15°43′28″E. Caino (Sovljak), circa 2 km a nord-est. Botesella o Botticella (greben Bačvica), roccia affiorante in mare aperto all'uscita meridionale del canale di Murter e a 1,7 km da Prisgnak in direzione ovest. Ha un segnale luminoso di segnalazione 43°44′53″N 15°42′09″E43°44′53″N, 15°42′09″E. Note Bibliografia (EN, HR) Tea Duplančić Leder, Tin Ujević e Mendi Čala, Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1:25000 [Lunghezze delle linee di costa e aree delle isole nella parte croata del mare Adriatico definite in base alle mappe topografiche in scala 1:25000] (PDF), in Geoadria, vol. 9, n. 1, Zara, Hrvatski hidrografski institut [Istituto idrografico della Croazia], 2004, pp. 12-30, DOI:10.15291/geoadria.127. Dario Alberi, Dalmazia. Storia, arte, cultura, 2008, Trebaseleghe (PD), Lint Editoriale, ISBN 978-88-8190-244-6. Alberto Rizzi, Guida della Dalmazia, vol. I, 2010, Trieste, ed. Italo Svevo, ISBN 978-88-6268-060-8. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. URL consultato il 21 gennaio 2017. G. Giani, Carta prospettiva delle Comuni censuarie della Dalmazia, foglio 6, 1839. Fondo Miscellanea cartografica catastale, Archivio di Stato di Trieste. Carta di cabottaggio del mare Adriatico, foglio VII, Milano, Istituto geografico militare, 1822-1824. URL consultato il 22 dicembre 2016 (archiviato dall'url originale il 13 aprile 2013). Voci correlate Regione di Sebenico e Tenin Toponimi italiani in Dalmazia Sebenico Isole della Croazia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Logorun
Logorun

Logorun – bezludna wyspa w Chorwacji, na Morzu Adriatyckim. Jest częścią Archipelagu Szybenickiego. Jest położona pomiędzy wyspami Tijat i Prvić, 550 m od stałego lądu. Zajmuje powierzchnię 0,39 km², a jej wymiary to 1,3 x 0,4 km. Długość linii brzegowej to 4 km. Wyspa jest zbudowana z wapienia. Roślinność wyspy jest uboga. Zobacz też Wyspy Chorwacji Przypisy
Logorun

Logorun je majhen otoček v hrvaškem delu Jadranskega morja. Otoček leži okoli 1 km južno od naselja Tribunj. Na otočku je rezervat za osle, ki je bila nekdaj zelo priljubljena in razširjena domača žival v hrvaškem primorju, otokih in zaledju Dalmacije. Površina otočka meri 0,387 km². Dolžina obalnega pasu je 4,02 km. Najvišji vrh je visok 45 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Логорун

Логорун је мало ненасељено острво у хрватском делу Јадранског мора, у акваторији општине Трибуњ, са још три острва Пришњак, Луковник и Совљак. Налази око 1 км јужно од насеља Трибуњ. Површина острва износи 0,387 км². Дужина обалске линије је 4,02 км.. Највиши врх на острву је висок 45 метара. На острву се налази резерват за магарце, који су некад били веома популарна и распрострањена домаћа животиња у приморју, острвима и залеђу Далмације. Референце Спољашње везе Pregled, položaj i raspored malih, povremeno nastanjenih i nenastanjenih otoka i otočića Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (30. јун 2013) стр. 26.
Lukovac Mali

Lukovac Mali je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju. Pripada Hrvaški. Otoček leži okoli 1,1 km severovzhodno od rta Novi Hum na Korčuli v otoški skupini Lastovnjaci. površina otočka je manjša od 0,1 km². Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Santo Stefano (Isola Lunga)

Santo Stefano o Susistan (in croato Luški otok), chiamato anche scoglio Grande, è una piccola isola della Dalmazia settentrionale, in Croazia, che fa parte dell'arcipelago zaratino. Si trova nel mar Adriatico centrale, affiancata alla costa orientale dell'Isola Lunga. Amministrativamente appartiene al comune di Sale, nella regione zaratina. Geografia L'isola occupa una superficie di 0,294 km², ha uno sviluppo costiero di 3,1 km e un'altezza massima di 64 m metri sul livello del mare. Ha una forma allungata e misura circa 1,37 km di lunghezza. Si trova a poca distanza da punta Santo Stefano (rt Gubac), 120 m circa, e ripara a nord l'omonimo porto che i croati chiamano semplicemente Luka, dove si trova il villaggio di Santo Stefano. È situata a sud di Rava, dista circa 1 km da capo Fine di Rava (Konac Rave). Isole adiacenti Oliveto (Maslinovac), a nord. Note Bibliografia (EN, HR) Tea Duplančić Leder, Tin Ujević e Mendi Čala, Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1:25000 [Lunghezze delle linee di costa e aree delle isole nella parte croata del mare Adriatico definite in base alle mappe topografiche in scala 1:25000] (PDF), in Geoadria, vol. 9, n. 1, Zara, Hrvatski hidrografski institut [Istituto idrografico della Croazia], 2004, pp. 12-30, DOI:10.15291/geoadria.127. Dario Alberi, Dalmazia. Storia, arte, cultura, 2008, Trebaseleghe (PD), Lint Editoriale. Alberto Rizzi, Guida della Dalmazia, vol. I, 2010, Trieste, ed. Italo Svevo. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. URL consultato l'8 aprile 2017. G. Giani, Carta prospettiva delle Comuni censuarie della Dalmazia, foglio 2, 1839. Fondo Miscellanea cartografica catastale, Archivio di Stato di Trieste. Carta di cabottaggio del mare Adriatico, foglio VII, Milano, Istituto geografico militare, 1822-1824. URL consultato l'8 aprile 2017 (archiviato dall'url originale il 13 aprile 2013). Voci correlate Isole della Croazia
Luški Otok

Luški Otok je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju. Pripada Hrvaški. Luški Otok, v nekaterih zemljevidih zapisan tudi kot Luški školj, leži med otokoma Rava in Dugi otok pred vhodom v zaliv Luka severno od naselja Luka na Dugem otoku. Njegova površina meri 0,294 km². Dolžina obalnega pasu je 3,1 km. Najvišji vrh je visok 65 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Mali Plavnik

Mali Plavnik je nenaseljeni otočić u hrvatskom dijelu Jadranskog mora. Pripada Kvarnerskoj skupini otoka. Nalazi se uz sjeveroistočnu obalu otoka Plavnika između Krka i Cresa. Upravno pripada Gradu Krku. Njegova površina iznosi 0,055 km². Dužina obalne crte iznosi 1,07 km. Obale su mu strme i gotovo nepristupačne. Dubina mora oko Malog Plavnika kreće se oko 70 metara s najvećom dubinom od 84 metra sjeveroistočno od otočića. Između Malog Plavnika i Plavnika dubina je 20-etak metara. More je izrazito čisto i velike prozirnost. Dno pretežno kamenito. Najveća visina je 23 metra nad morem. Na otočiću su pronađene 44 biljne vrste, među kojima su najznačajnije endemična zajednica istarskog zvončića u pukotinama stijena te dalmatinske zečine (Campanola-Centaureetum dalmaticae). Pašnjaci na vrhu Malog Plavnika pripadaju zajednici čapljeza i kršina (Asphodelo-Chrysopogonetum grylli) koja pokriva i velik dio susjednog otoka Plavnika. U blizini je otok Plavnik. Izvori
Plauno Piccolo

Plauno Piccolo o Plaunig Piccolo (in croato Mali Plavnik) è un isolotto deserto della Croazia settentrionale, appartenente all'arcipelago del Quarnerolo. È situata lungo la costa nord-est di Plauno. Amministrativamente appartiene alla città di Veglia. La sua costa è scoscesa e pressoché inaccessibile. La profondità del mare attorno all'isolotto si aggira sui 70 metri, con una profondità massima di 84 metri nella parte settentrionale. Tra Plauno Piccolo e Plauno la profondità è attorno ai 20 metri. Nell'isolotto sono state individuate 44 specie vegetali, tra le quali ci sono interessanti specie endemiche come la Campanola-Centaureetum dalmaticae. Note Voci correlate Isole della Croazia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Plauno Piccolo
Mali Plavnik

Mali Plavnik je majhen nenaseljen otoček v Kvarnerju, na Hrvaškem. Otok leži okoli 0,5 km vzhodno od Plavnika. Njegova površina meri 0,055 km². Dolžina obalnega pasu je 1,07 km. Najvišji vrh je visok 23 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Murvenjak

Murvenjak je nenaseljen otoček v šibeniškem arhipelagu. Otoček leži okoli 2 km južno od Vrgade. Njegova površina meri 0,61 km², dolžina obalnega pasu je 4,71 km. Najvišji vrh na otočku, ki se imenuje Veli Vrh, je visok 64 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Otočić Murvenjak

Otočić Murvenjak är en ö i Kroatien. Den ligger i länet Zadars län, i den södra delen av landet, 220 km söder om huvudstaden Zagreb. Arean är 0,74 kvadratkilometer. Terrängen på Otočić Murvenjak är platt. Öns högsta punkt är 52 meter över havet. Den sträcker sig 1,0 kilometer i nord-sydlig riktning, och 1,6 kilometer i öst-västlig riktning. Kommentarer Källor
Otočac (Korčula)

Otočac je nenaseljeni otočić u hrvatskom dijelu Jadranskog mora. Nalazi se uz jugozapadnu obalu otoka Korčule i katastarski je dio općine Blato. Njegova površina iznosi 0,037053 km2. Dužina obalne crte iznosi 717 m, a iz mora se uzdiže 24 m. Izvori
Otočac (otok)

Otočac je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju. Pripada Hrvaški. Otočac leži na južni strani otoka Korčule nasproti turističnega naselja Prišćapac, od katerega je oddaljen okoli 0,6 km. Njegova površina meri 0,037 km². Dolžina obalnega pasu je 0,72 km. Najvišji vrh na otočku je visok 24 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Палагружа (насеље)

Палагружа је насељено место у саставу града Комиже, на острву Палагружи, Сплитско-далматинска жупанија, Република Хрватска. Историја До територијалне реорганизације у Хрватској налазила се у саставу старе општине Ластово. Становништво На попису становништва 2011. године, Палагружа није имала становника. Напомена: Исказује се од 1991. као самостално насеље настало издвајањем из насеља Комижа, где су и садржани подаци за 1857, 1869. и 1921. У 1981. и 2001. без становника. Попис 1991. На попису становништва 1991. године, насељено место Палагружа је имало 7 становника, следећег националног састава: Референце [1] Савезни завод за статистику и евиденцију ФНРЈ и СФРЈ, попис становништва 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. и 1991. године Gelo, Jakov (1998). Narodnosni i vjerski sastav stanovništva Hrvatske, 1880-1991: po naseljima. Zagreb: Državni zavod za statistiku Republike Hrvatske. ISBN 978-953-6667-07-9. Референце Литература Спољашње везе Мапа [2] Фотографије [3]
Палагружа (Комижа)

Палагружа (хорв. Palagruža) — населений пункт у Хорватії, у Сплітсько-Далматинській жупанії у складі міста Комижа. Населення Населення за даними перепису 2011 року становило 0 осіб. Динаміка чисельності населення поселення: Клімат Середня річна температура становить 16,90 °C, середня максимальна – 27,04 °C, а середня мінімальна – 6,80 °C. Середня річна кількість опадів – 431 мм. Примітки
Petrovac (otok)

Petrovac je nenaseljeni otočić u otočju Lastovci, istočno od Lastova. Otok je od Lastova udaljen oko 1100 metara, a najbliži otok mu je Kručica, oko 200 m prema istoku. Površina otoka je 90.063 m2, duljina obalne crte 1623 m, a visina 47 metara. Izvori
Petrovac (otok)

Petrovac je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju, ki pripada Hrvaški. Otoček leži okoli 2 km zahodno od otoka Lastovo. Njegova površina meri 0,090 km². Dolžina obalnega pasu je 1,62 km. Najvišji vrh je visok 48 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem