NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Akademija likovnih umjetnosti u Zagrebu

Akademija likovnih umjetnosti (kraticom: ALU) je dijelom Sveučilišta u Zagrebu. Povijest ustanove Akademija likovnih umjetnosti u Zagrebu osnovana je 1907. godine kao Kraljevsko zemaljsko više obrazovalište za umjetnost i umjetni obrt. Akademija se izvorno sastojala od Slikarskog odjela, Kiparskog odjela i Odjela za kandidate učitelje risanja, koji se danas naziva Nastavničkim odsjekom. Pri Akademiji je od 1926. godine kratko djelovala Katedra za arhitekturu pod vodstvom Drage Iblera. Akademija se od svojih početaka nalazi na adresi Ilica 85, a nacrte za nju izgradio je poznati arhitekt Herman Bollé. Odsjeci ALU Akademija likovnih umjetnosti ukupno ima 6 odsjeka na ukupno 4 lokacije u Zagrebu sa središnjom zgradom u Ilici 85. Odsjeci Akademije likovnih umjetnosti u Zagrebu su: Slikarski odsjek Grafički odsjek Kiparski odsjek Nastavnički odsjek Odsjek za animirani film i nove medije Odsjek za konzerviranje i restauriranje umjetnina. Poznati predavači Na Akademiji su predavali brojni poznati predavači koji su obilježili umjetnost 20. stoljeća. Prvi nastavnici su bili Robert Frangeš Mihanović, Rudolf Valdec, Robert Auer, Oton Iveković, Bela Csikos Sessia, Menci Klement Crnčić i Branko Šenoa; predavači Ivan Meštrović, Ljubo Babić, Jozo Kljaković,Vladimir Becić, Marino Tartaglia, Antun Augustinčić, Vasilije Jordan, Nikola Maraković Poznati umjetnici Poznati umjetnici koji su se školovali na ALU. Marijan Detoni Oton Gliha Igor Kordej Edo Murtić Marina Abramović Zoran Mušič Gabrijel Stupica Marij Pregelj Vanja Radauš Jakiv Jakovič Hnizdovskij Hinko Juhn Vanjske poveznice Službena web stranica
Accademia di Belle Arti di Zagabria

L'Accademia di belle arti di Zagabria, (Akademija likovnih umjetnosti u Zagrebu), denominata con la sigla ALU è un ateneo croato per lo studio delle arti visive, situato a Zagabria. È una delle tre accademie affiliate all'Università di Zagabria, insieme all'Accademia croata delle Scienze e delle Arti (HAZU) e all'Accademia di arte drammatica dell'Università di Zagabria (ADU). L'Accademia di Belle Arti di Zagabria è stata fondata nel giugno del 1907. I primi insegnanti furono Robert Frangeš Mihanović, Rudolf Valdec, Robert Auer, Oton Iveković, Bela Čikoš Sesija, Menci Clement Crnčić e Branko Šenoa. Alunni degni di nota includono Marina Abramović, Oton Gliha, Fadil Hadžić, Alfred Freddy Krupa, Edo Murtić, Dimitrije Popović, Vanja Radauš, Željko Senečić e Goran Trbuljak, tra molti altri. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Accademia di Belle Arti di Zagabria Collegamenti esterni (HR) Akademija likovnih umjetnosti, su alu.hr.
Академия изящных искусств (Загреб)

Загребская академия изящных искусств (хорв. Akademija likovnih umjetnosti u Zagrebu; аббревиатура — ALU) — художественная академия в столице Хорватии городе Загребе, главный вуз этой специализации в стране. Входит в структуру Загребского университета. История Академия была основана в июне 1907 года под названием Королевская высшая школа искусств и ремёсел (хорв. Kraljevsko zemaljsko više obrazovalište za umjetnost i umjetni obrt) и сначала имела три отделения — скульптуры, живописи и художественного образования (педагогическое). Первыми профессорами Академии были Роберт Ауэр, Менци Клемент Црнчич, Роберт Франгеш-Миханович, Рудольф Валдец, Отон Ивекович, Бела Чикош-Сесия и Бранко Шеноа. С 1926 года в составе Академии непродолжительное время действовал архитектурный факультет, который возглавлял Драго Иблер. Отделение графики было создано в 1956 году которое возглавлял профессор Марьян Детони, отделение реставрационных работ — в 1997 году, отделение анимации и новых медиа создали в Академии в 1998 году. Таким образом, сейчас Загребская академия изящных искусств имеет 6 отделений, в её стенах учатся около 350 студентов. Среди известных учеников — Марина Абрамович, Отон Глиха, Фадил Хаджич, Альфред Фредди Крупа, Эдо Муртич, Димитрий Попович, Ваня Радауш, Желько Сенечич, Йеролим Мише и Горан Трбуляк и многие другие. Структура По состоянию на 2010 год в структуре Загребской академии изящных искусств 6 отделений: живописи; графики; скульптуры; арт-образования (педагогическое); реставрационно-консервационных работ; анимации и новых медиа. Примечания
Академія красних мистецтв (Загреб)

Загребська академія красних мистецтв (хорв. Akademija likovnih umjetnosti u Zagrebu; абревіатура — ALU) — художня академія у столиці Хорватії місті Загребі, головний виш цієї спеціалізації у країні. Входить до структури Загребського університету. З історії вишу Академія була заснована в червні 1907 року як Королівська вища школа мистецтв і ремесел (хорв. Kraljevsko zemaljsko više obrazovalište za umjetnost i umjetni obrt) і спершу мала три відділення — скульптури, живопису та мистецької освіти (педагогічне). Першими професорами Академії були Роберт Франгеш-Миханович (Robert Frangeš-Mihanović), Рудольф Вальдец (Rudolf Valdec), Роберт Ауер (Robert Auer), Отон Івекович (Oton Iveković), Бела Чікош Сесія (Bela Čikoš Sesija), Менці Клемент Црнчич (Menci Klement Crnčić) і Бранко Шеноа (Branko Šenoa). Як і тоді, тепер Академія базується на колишньому місці — по вулиці Ілиця, 85 у Загребі. З 1926 року у складі Академії нетривалий час діяв архітектурний факультет, який очолював Драго Іблер. Відділення графіки було створене в 1956 році, відділення реставраційних робіт — у 1997 році, нарешті відділення анімації та нових медій створили в Академії в 1998 році. Таким чином, нині Загребська академія красних мистецтв має 6 відділень, у її стінах навчаються близько 350 студентів. Серед відомих студентів — Марина Абрамович, Отон Гліха, Фаділ Хаджич, Альфред Фредді Крупа, Едо Муртич, Димитріє Попович, Ваня Радауш, Желко Сенечич та Горан Трбуляк, серед багатьох інших. Структура Станом на 2010 рік у структурі Загребської академії красних мистецтв 6 відділень: жиповису; графіки; скульптури; артосвіти (педагогічне); реставраційно-консерваційних робіт; анімації та нових медій. Примітки Джерела та посилання Вебсторінка Академії [Архівовано 29 червня 2011 у Wayback Machine.] (хор.)
Smokvica Vela

Smokvica Vela (olaszul Smoquizza Grande), másként Velika Smokvica Horvátországhoz tartozó kis sziget az Adriai-tengerben, Trautól 25 km-re nyugatra, Rogoznicától 3 km-re délnyugatra, kb. 650 m-re délnyugatra a szárazföldtől. Közigazgatásilag Rogoznica községhez (járáshoz) tartozik. Közeli település még tőle keletre Ražanj és Stivašnica. A B betű alakú szigettől északra kb. 260 m-re található Mala Smokvica aprócska szigete. A szigetnek állandó lakossága nincs, csak luxusingatlanok, sportpályák és éttermek, valamint néhány volt katonai objektum található rajta. Története Az első épületet 1932-ben építették a szigeten. A jugoszláv időkben a Jugoszláv Néphadsereg (JNA) használta a szigetet, ezért el volt zárva és a helyiek csak „51-es körzetnek” hívták. Nehézfegyverek és tengeralattjárók elleni hidroakusztikus mérőbóják állomása volt itt. A horvát Védelmi Minisztérium 1995-ben átadta Rogoznica községnek (járásnak), amely azután Ante Lušić Grafoplast nevű cégének adta koncesszióba 30 évre. A Grafoplast vállalta, hogy kiépíti az infrastruktúrát, épületeket húz fel és hasznosítja a szigetet. A 2000-es években szemet vetett rá Ivica Todorić horvát üzletember, milliárdos, az Agrokor nevű legnagyobb horvát magántulajdonú, élelmiszeriparral és kiskereskedelemmel foglalkozó cégcsoport tulajdonosa, de nem tudta megszerezni, ezért 2006-ban megvette az egész Grafoplastot. Amikor 2017-ben az Agrokor botrányos körülmények között majdnem csődbe ment, a Grafoplast Lušićhoz került vissza, mivel Todorić attól félt, hogy az állam zárolja a vagyonát. Végül a sziget mégis a horvát államé lett, amely meghirdette a használati jogot. 2018-ban Csányi Sándor bankár, az MLSZ elnöke cégein keresztül 30 évre bérbe vette a szigetet a horvát államtól évi 6 millió kunáért (kb. 260 millió forint). 2019 augusztusában Csányi vendégeként Orbán Viktor magyar miniszterelnök itt töltötte éves szabadságát. Jegyzetek Külső hivatkozások 'Todorićev otok' iznajmljen Mađarima za 183 milijuna kuna – Tportal.hr, 2018. július 20. (horvátul) – A galériában képek a szigetről
Isolotti Smoquizza

Gli isolotti Smoquizza, scogli Smoquiza o isolotti Figo (in croato: Smokvica Vela e Smokvica Mala) sono due isolotti della Croazia, situati di fronte alla costa dalmata, a sud-ovest di Rogosnizza. Amministrativamente appartengono al comune di Rogosnizza, nella regione di Sebenico e Tenin. Geografia L'isolotto maggiore, Smoquizza Grande, si trova 1 km a ovest di Porto Sant'Antonio (uvala Movar), l'insenatura delimitata da punta Conja (rt Konj), a nord, e punta Sant'Antonio (rt Movar) a sud. Ha una lunghezza di circa 750 m, una superficie di 0,173 km², uno sviluppo costiero di 2 km e un'altezza massima è di 44,2 m. A nord, a circa 260 m, si trova Smoquizza Piccola, un piccolo isolotto arrotondato alto 25 m; con una superficie di 0,028 km² e uno sviluppo costiero di 0,66 km (43°31′08″N 15°56′32″E43°31′08″N, 15°56′32″E). Isolotti e scogli adiacenti Il piccolo scoglio Kalebinjak, sul quale c'è un segnale luminoso, si trova a est di Smoquizza Grande, a circa 170 m. Lo scoglio ha un'area di 1471 m² (43°30′49″N 15°56′49″E43°30′49″N, 15°56′49″E). San Simone (Jaz o Šimun), isolotto a nord. Isolotto del Porto (Lukvenjak), 1,2 km a sud-est di San Simone. Circa 1,5 km a ovest di Smoquizza Grande c'è un piccolo scoglio chiamato Mulo (hrid Mulo) alto 15 m, con una superficie di 0,00396 km², sul quale c'è un faro costruito nel 1873 43°32′14″N 15°58′06″E43°32′14″N, 15°58′06″E. Planca (Planka), scoglio a sud-est, a brevissima distanza da capo San Niccolò (rt Ploča o Planka), ha un'area di 1272 m² 43°29′36″N 15°58′08″E43°29′36″N, 15°58′08″E. Scoglio Millelire (Melevrin), situato 900 m circa a sud-est di Planca, ha un'area di 2565 m² 43°29′28″N 15°58′51″E43°29′28″N, 15°58′51″E. Note Bibliografia (EN, HR) Tea Duplančić Leder, Tin Ujević e Mendi Čala, Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1:25000 [Lunghezze delle linee di costa e aree delle isole nella parte croata del mare Adriatico definite in base alle mappe topografiche in scala 1:25000] (PDF), in Geoadria, vol. 9, n. 1, Zara, Hrvatski hidrografski institut [Istituto idrografico della Croazia], 2004, pp. 12-30, DOI:10.15291/geoadria.127. Alberto Rizzi, Guida della Dalmazia, vol. I, 2010, Trieste, ed. Italo Svevo, p. 570. Dario Alberi, Dalmazia. Storia, arte, cultura, 2008, Trebaseleghe (PD), Lint Editoriale, pp. 696-698. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845, pp. 251-252, 258, 259. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. URL consultato il 9 gennaio 2017. G. Giani, Carta prospettiva delle Comuni censuarie della Dalmazia, foglio 6, 1839. Fondo Miscellanea cartografica catastale, Archivio di Stato di Trieste. Voci correlate Regione di Sebenico e Tenin Toponimi italiani in Dalmazia Isole della Croazia
Smokvica Vela

Smokvica Vela je majhen nenaseljen otoček v srednji Dalmaciji (Hrvaška). Otoček leži okoli 3 km jugozahodno od Rogoznice ima površino 0,173 km². Dolžina obalnega pasu je 2 km. Najvišji vrh na otočku je visok 44 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Srednji greben

Srednji greben je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju, ki pripada Hrvaški. Srednji greben leži okoli 0,2 km severozahodno od otočka Južni greben, ter okoli 4 km vzhodno od Premude. Njegova površina meri 0,082 km². Dolžina obalnega pasu je 1,32 km. Najvišji vrh je visok 58 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Stupa (otok)

Stupa je je nenaseljeni otočić u Lastovskom kanalu, uz zapadni dio južne obale otoka Korčule (Dubrovačko-neretvanska županija, Hrvatska), oko 1000 m od njene obale. U skupini je otoka južno od naselja Prižba, a najbliži susjedni otok je Crklica, oko 230 metara istočno. Katastarski je dio općine Blato. Njegova površina iznosi 18 206 m2, duljina obalne crte 944 m, a visina oko 8 m. Izvori
Stupa

Stupa je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju, ki pripada Hrvaški. Stupa leži okoli 1,5 km jugozagodno od naselja Prižba na otoku Korčula. Od vzhodnega soseda otočka Crklica ga loči okoli 0,2 km širok in do 7 m globok preliv. Površina Stupe meri 0,018 km². Dolžina obalnega pasu je 0,94 km. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Santa Caterina (Zaravecchia)

Santa Caterina o scoglio Catterina (in croato Sveta Katarina) è un isolotto della Croazia situato nel mare Adriatico tra la costa orientale di Pasman e la città di Zaravecchia. Fa parte dell'arcipelago zaratino. Amministrativamente appartiene al comune di Zaravecchia nella regione zaratina. Geografia Santa Caterina si trova al centro del canale di Pasman, tra Tuconio e Zaravecchia, da cui dista circa 700 m. L'isolotto, che si allunga con una punta a nord, misura circa 400 m di lunghezza; ha una superficie di 0,062 km², uno sviluppo costiero di 1,23 km e un'altezza di 25,8 m. Sull'isolotto c'è un faro. A nord-ovest, a 330 m, si trova l'isolotto Piana o Clanaz (Planac), che ha una superficie di 0,066 km², la costa lunga 1,01 km ed è alto 16 m 43°56′18″N 15°25′34″E43°56′18″N, 15°25′34″E. Note Bibliografia (EN, HR) Tea Duplančić Leder, Tin Ujević e Mendi Čala, Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1:25000 [Lunghezze delle linee di costa e aree delle isole nella parte croata del mare Adriatico definite in base alle mappe topografiche in scala 1:25000] (PDF), in Geoadria, vol. 9, n. 1, Zara, Hrvatski hidrografski institut [Istituto idrografico della Croazia], 2004, pp. 12-30, DOI:10.15291/geoadria.127. Dario Alberi, Dalmazia. Storia, arte, cultura, 2008, Trebaseleghe (PD), Lint Editoriale, ISBN 978-888-190-244-6. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. URL consultato il 27 febbraio 2017. Carta di cabottaggio del mare Adriatico, foglio VII, Milano, Istituto geografico militare, 1822-1824. URL consultato il 27 febbraio 2017 (archiviato dall'url originale il 13 aprile 2013). Voci correlate Isole della Croazia
Sveta Katarina (Pašman)

Sveta Katarina je nenaseljen otoček v Jadranskem morju. Pripada Hrvaški. Sveta Katarina, na kateri stoji svetilnik, leži v Pašmanskem kanalu. Otoček, katerega površina meri 0,062 km², leži okoli 1,3 km severovzhodno od naselja Tkon na otoku Pašman, ter okoli 1 km jugozahodno od mesta Biograda n/m. Dolžina obalnega pasu je 1,23 km. Najvišji vrh je visok 25 mnm. Iz pomorske karte, da svetilnik, ki stoji na južni strani otočka, oddaja svetlobni signal: B Bl(2) 8s. Nazivni domet svetilnika je 8 milj. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Sveti Nikola (otok kod Poreča)

Sveti Nikola je nenaseljeni otočić jugozapadno od središta Poreča, od kojega je udaljen samo 400 metara. Površina otoka je 0,124 km2, duljina obalne crte 2,11 km, a visina oko 26 metara. U Državnom programu zaštite i korištenja malih, povremeno nastanjenih i nenastanjenih otoka i okolnog mora Ministarstva regionalnoga razvoja i fondova Europske unije, svrstan je pod otočiće. IOO je 1103 i pripada Gradu Poreču. Godine 2019., na otok je smješten odmarališni objekt. Izgrađeno je "bajkovito selo za vilenjake" imena Istrian Fantasy Forest. Čine ga instalacija sastoji od kućica na drveću te onih zakopanih u tlu koje sliče na kućice iz mitskih hobita, koji su omiljeno mjesto za zabavu djece. Izvori Vanjske poveznice
Sveti Nikola (otok)

Sveti Nikola je majhen otoček v Jadranskem morju, ki pripada Hrvaški. Sveti Nikola leži jugozahodno od Poreča, od katerega je oddaljen okoli 0,4 km. Njegova površina meri 0,124 km². Dolžina obalnega pasu je 2,11 km. Otoček je deloma porasel z gostim borovim gozdom, deloma pa ga pokriva gosta makija. Obala je primerna za kopanje. Plaže so deloma peščene ali pa prekrite z betonskimi pločšami. Na otoču se nahajata dva hotela in turistično naselje. Na otočku se nahajajo ostanki ilirskih gradenj. Grški priseljenci so v 6. stoletju ustanovili samostan s cerkvijo sv. Anastazija. Samostan je bil leta 1769 ukinjen. Na njegovem mestu so 1886 zgradili dvorec, ki pa so ga kasneje preuredili v hotel. Okrogel obrambni stolp iz leta 1402 sodi med najstarejše ohranjene svetilnike na Jadranu. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Taverna (isola)

Taverna, Tovergnak o Tavergnach (in croato Tovarnjak) è un isolotto disabitato della Dalmazia settentrionale, nel mare Adriatico, in Croazia, che fa parte delle isole Incoronate; si trova vicino alla costa est di Zut. Amministrativamente appartiene al comune di Morter-Incoronate, nella regione di Sebenico e Tenin. Geografia Taverna si trova 220 m a nord di punta Maslinovica e a sud-est di punta Stronza o Strunca (rt Strunac), che si trovano sulla costa orientale di Zut; è inoltre situato circa 360 m a nord di Gustaz e si affaccia sulla parte meridionale del canale di Sit (Sitski kanal). L'isolotto è lungo circa 520 m e ha una larghezza massima di 210 m; ha un'altezza di 29 m, una superficie di 0,076 km² e uno sviluppo costiero di 1,32 km. Isole adiacenti Gustaz, a sud. Scogli Babuglia, Baboja o Babugliaz, situati circa 1 km a est: Babuglia Grande (Babuljaš Veli), ha un'area di 9608 m², uno sviluppo costiero di 387 m ed è alto 16,6 m 43°52′29″N 15°21′10″E43°52′29″N, 15°21′10″E Babuglia Piccola (Babuljaš Mali), ha un'area di 3488 m², uno sviluppo costiero di 231 m ed è alto 8 m 43°52′39″N 15°20′59″E43°52′39″N, 15°20′59″E. Ravnasika o Secca (Lukarica o Ravna Sika), piccolo scoglio 1,6 km a sud-est; ha un'area di 5531 m², uno sviluppo costiero di 292 m ed è alto 7 m 43°52′07″N 15°21′10″E43°52′07″N, 15°21′10″E. Scogli Bisaccia (Bisaga Vela e Bisaga Mala), a sud-est. Note Bibliografia (EN, HR) Tea Duplančić Leder, Tin Ujević e Mendi Čala, Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1:25000 [Lunghezze delle linee di costa e aree delle isole nella parte croata del mare Adriatico definite in base alle mappe topografiche in scala 1:25000] (PDF), in Geoadria, vol. 9, n. 1, Zara, Hrvatski hidrografski institut [Istituto idrografico della Croazia], 2004, pp. 12-30, DOI:10.15291/geoadria.127. Dario Alberi, Dalmazia. Storia, arte, cultura, 2008, Trebaseleghe (PD), Lint Editoriale, ISBN 978-88-8190-244-6. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. URL consultato il 28 luglio 2017. G. Giani, Carta prospettiva delle Comuni censuarie della Dalmazia, foglio 2, 1839. Fondo Miscellanea cartografica catastale, Archivio di Stato di Trieste. Carta di cabottaggio del mare Adriatico, foglio VII, Milano, Istituto geografico militare, 1822-1824. URL consultato il 10 ottobre 2017 (archiviato dall'url originale il 13 aprile 2013). Voci correlate Regione di Sebenico e Tenin Isole della Croazia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Taverna
Tovarnjak (Žut)

Tovarnjak je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju, ki pripada Hrvaški. Tovarnjak leži okoli 0,5 km severseverovzhodno od rta Maslinovica na otoku Žutu. Njegova površina meri 0,076 km². Dolžina obalnega pasu je 1,32 km. Najvišji vrh otočka je visok 29 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Veli Školj (Mljet)

Veli Školj je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju, ki pripada Hrvaški. Veli Školj, na nekaterih zemljevidih imenovan tudi Vanjski Školj, leži v Narodnem parku Mljet okoli 1 km vzhodno od rta Lenga, pred vhodom v zaliv Lenga Gonoturska, pred južno obalo otoka Mljet. Površina otočka meri 0,042 km². Dolžina obalnega pasu je 1,26 km. Najvišji vrh je visok 17 mnm. Proti obali oz. vhodu v mljetsko Veliko jezero leži še U(nu)tr(a)nji Školj. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Veliki Laganj

Veliki Laganj je otočić u Jadranskom moru. Nalazi se u Kvarneriću, sjeverozapadno od najsjevernije točke otoka Paga, rta Luna. U neposrednom susjedstvu, jugoistočno se nalazi otočić Mali Laganj, od kojeg je odvojen prevlakom. Ploveći prema jugoistoku, došlo bi se do otočića Dolfina i Malog Dolfina. Najviši vrh: 6 m
Veliki Laganj

Veliki Laganj je nenaseljen otoček v Kvarnerju. Otoček leži okoli 4 km severseverozahodno od otočka Dolfin in okoli 5 km zahodno od obale otoka Raba. Površina otočka meri 0,095 km², njegova obala pa je dolga 1,63 km. Najvišji vrh je visok 7 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Scoglio Grande (Ugliano)

Scoglio Grande, Pan o Veliki (in croato Veli Školj) è un isolotto disabitato della Dalmazia settentrionale, in Croazia, situato nel mare Adriatico a sud di Ugliano che fa parte dell'arcipelago zaratino. Amministrativamente appartiene al comune di Calle nella regione zaratina. Geografia Lo scoglio Grande è un isolotto di forma arrotondata situato a sud di valle Lamiane Grande (Vela Lamjana), insenatura della parte meridionale di Ugliano. L'isolotto si trova tra punta Zaplesnica (Japlenički rt) e punta dei Frati (rt Frataščina) da cui dista circa 400 m; ha una superficie di 0,17 km², il suo sviluppo costiero è di 1,57 km e l'altezza massima è di 55 m. Isole adiacenti Scoglio Pokliba (Pohliba), ha un'area di 1607 m²; si trova 450 m a nord-nord-ovest dello scoglio Grande, nella valle Lamiane Grande 44°02′10″N 15°12′24″E44°02′10″N, 15°12′24″E. Nudo o Golaz (Golac), scoglio rotondo situato di fronte a valle Elenizza (uvala Jelenica) circa 220 m ad ovest di punta Loparić 44°01′42″N 15°13′33″E44°01′42″N, 15°13′33″E. Possidaria, Bisacce o Bisaghe (Bisage), isolotto a forma di otto, lungo circa 330 m, con un'elevazione si 16 m, ha un'area di 0,046 km² e la costa lunga 0,86 km; è situato circa 680 m a sud-est dello scoglio Grande e 1,5 km a nord-ovest di punta Secca (rt Karantun) 44°01′23″N 15°13′10″E44°01′23″N, 15°13′10″E. Nudo e Possidaria fanno parte del comune di Cuclizza. Note Bibliografia (EN, HR) Tea Duplančić Leder, Tin Ujević e Mendi Čala, Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1:25000 [Lunghezze delle linee di costa e aree delle isole nella parte croata del mare Adriatico definite in base alle mappe topografiche in scala 1:25000] (PDF), in Geoadria, vol. 9, n. 1, Zara, Hrvatski hidrografski institut [Istituto idrografico della Croazia], 2004, pp. 12-30, DOI:10.15291/geoadria.127. Dario Alberi, Dalmazia. Storia, arte, cultura, 2008, Trebaseleghe (PD), Lint Editoriale, ISBN 978-888-190-244-6. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. URL consultato il 14 giugno 2017. Carta di cabottaggio del mare Adriatico, foglio VII, Milano, Istituto geografico militare, 1822-1824. URL consultato il 14 giugno 2017 (archiviato dall'url originale il 13 aprile 2013). Voci correlate Isole della Croazia
Veliki Školj (Ugljan)

Veliki Školj je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju, ki pripada Hrvaški. Na jugozahodnem delu otoka Ugljan se nahaja zalivček Lamljana vela. Pred vhodom v ta zalivček leži Veliki Školj, ki je od rta Japlenički rt na Ugljanu oddaljen okoli 1 km. Njegova površina meri 0,17 km². Dolžina obalnega pasu je 1,57 km. Najvišji vrh na otočku je visok 55 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem