NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Risgnacco

Risgnacco, Risgnago, scoglio Risgnach o Grisgnak (in croato Rižnjak) è un isolotto disabitato della Croazia situato a est dell'isola di Melada. Amministrativamente appartiene alla città di Zara, nella regione zaratina. Geografia Risgnacco si trova a 1,375 km dalla costa orientale dell'isola di Melada, a nord della punta Solinska rt e a ovest di valle Morella (uvala Vranač). Nel punto più ravvicinato, punta Darchio (Artić) nel comune di Brevilacqua, dista dalla terraferma 22,2 km. Risgnacco è uno scoglio di forma tondeggiante, con coste leggermente schiacciate a est e a sud, che misura 110 m di diametro, ha una superficie di 9325 m² e uno sviluppo costiero di 0,351 km. Al centro, raggiunge un'elevazione massima di 8 m s.l.m.. Isole adiacenti Pietroso (Lušnjak-Kamenjak), scoglio ovale situato 1,245 m a sud di Risgnacco. Scoglio Sasizza o Siccizza (hrid Sičica), piccolo scoglio di forma ovale situato 360 m a nord di Solinski rt su Melada e 990 m a sud-sudest di Risgnacco. Ha un'area di 631 m². (44°15′08.5″N 14°49′48.5″E44°15′08.5″N, 14°49′48.5″E) Kribgnak (hrid Krivnjak), altro piccolo e basso scoglio situato 125 m a est di Melada e 1,21 m a sudest di Risgnacco. Ha un'area di 1669 m² e un'elevazione massima di 1 m s.l.m.. (44°15′14″N 14°49′16.7″E44°15′14″N, 14°49′16.7″E) Uno scoglio senza nome forma l'ingresso dell'insenatura di Solinska uvala, 1,39 km a sud-sudest di Risgnacco. Di forma ovale, in alcune mappe appare connesso alla punta Solinski rt a causa del basso fondale, anche se in realtà ne è separato e ha una superficie di 2662 m². (44°14′56″N 14°49′41″E44°14′56″N, 14°49′41″E) Note Bibliografia Dario Alberi, Dalmazia. Storia, arte, cultura, 2008, Trebaseleghe (PD), Lint Editoriale, ISBN 978-888-190-244-6. (HR) Državni program [Programma Nazionale] (a cura di), Pregled, položaj i raspored malih, povremeno nastanjenih i nenastanjenih otoka i otočića [Analisi, posizione e schema di isolotti e piccole isole, periodicamente abitati e disabitati] (PDF), su razvoj.gov.hr, 2012, p. 15. URL consultato il 13 aprile 2017. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Alberto Rizzi, Guida della Dalmazia, vol. I, 2010, Trieste, ed. Italo Svevo, ISBN 978-886-268-060-8. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. Carta di cabottaggio del mare Adriatico, foglio V, Milano, Istituto geografico militare, 1822-1824. URL consultato il 13 aprile 2017 (archiviato dall'url originale il 23 agosto 2021). G. Giani, Carta prospettiva delle Comuni censuarie della Dalmazia, foglio 2, 1839. Fondo Miscellanea cartografica catastale, Archivio di Stato di Trieste. Voci correlate Croazia Dalmazia Toponimi italiani in Dalmazia Isole della Croazia
Obručan Mali

Obručan Mali je sjevernodalmatinski otok, sjeverozapadno od Obručana Velog. Najmanji je kornatski otok s krunom.[Što je kruna?] Dužina otoka iznosi 120 metara, a širina 60 metara. Literatura Rosandić, Karlo, Hrvatski otoci, Zagreb, MASMEDIA, 2002., str. 337., ISBN 953-157-414-6 Vanjske poveznice
Gustinja

Gustinja je hrid nenaseljeni otočić uz zapadnu obalu Istre, oko 7 km južno od Rovinja, oko 1000 metara od obale. U blizini su uvale Palud i Sv. Pavao te Ornitološki rezervat Palud. Površina otoka je 5244 m2, duljina obalne crte 271 m, a visina 4 metra. U Državnom programu zaštite i korištenja malih, povremeno nastanjenih i nenastanjenih otoka i okolnog mora Ministarstva regionalnoga razvoja i fondova Europske unije, svrstana je pod "manje nadmorske tvorbe (hridi različitog oblika i veličine)". Pripada Gradu Rovinju. Izvori
Gustigna

Gustigna (in croato Gustinja) è uno scoglio disabitato della Croazia, situato lungo la costa occidentale dell'Istria, a sud del canale di Leme e sudest di punta Corrente (rt Kurent). Amministrativamente appartiene alla città di Rovigno, nella regione istriana. Geografia Gustigna si trova a sudovest di punta Gustigna (rt Gustinja) e dell'insenatura di Val Palù (uvala Palud). Nel punto più ravvicinato dista 1,02 km dalla terraferma (punta Gustigna). Gustigna è uno scoglio ovale, orientato in direzione nordovest-sudest, che misura 110 m di lunghezza e 85 m di larghezza massima. Ha una superficie di 5244 m² e uno sviluppo costiero di 0,271 km. Raggiunge un'elevazione massima di 4,3 m s.l.m. Isole adiacenti Due Sorelle (Mala Sestrica e Vela Sestrica), coppia di isolotti situati 1,8 km a nord di Gustigna. Pissuglio (Pisulj), scoglio situato a circa 1,25 km a nordest di Gustigna. Note Bibliografia Dario Alberi, Istria: storia, arte, cultura, 1997, Trebaseleghe (PD), LINT Editoriale, ISBN 978-88-81900152. (HR) Državni program [Programma Nazionale] (a cura di), Pregled, položaj i raspored malih, povremeno nastanjenih i nenastanjenih otoka i otočića [Analisi, posizione e schema di isolotti e piccole isole, periodicamente abitati e disabitati] (PDF), su razvoj.gov.hr, 2012, p. 2. URL consultato il 5 febbraio 2017. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. Voci correlate Croazia Dalmazia Toponimi italiani dell'Istria Isole della Croazia
Gustinja

Gustinja je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju. Pripada Hrvaški. V državnem programu za zaščito in uporabo majhnih, občasno naseljenih in nenaseljenih otokov ter okoliškega morja Ministrstva za regionalni razvoj in sklade Evropske unije je Gustinja uvrščen med otoke z manjšo nadmorsko reliefno površino (kamnine različnih oblik in velikosti). Meri 5.244 m2. Pripada mestu Rovinj. V bližini sta zaliva Palud, zaliv Sv. Pavla in ornitološki rezervat Palud. Glej tudi Seznam hrvaških otokov Sklici
Dvije sestrice (Rovinj)

Dvije sestrice (tal. Due Sorelle) su dva otočića ispred Rovinja: Vela Sestrica i Mala Sestrica, otočići koji pripadaju gradu Rovinju. Ukupna površina dvaju otoka je 87 294 m2, a visina 9 metara. Otoci su međusobno udaljeni oko 175 metara. Izvori
Due Sorelle (Rovigno)

Le Due Sorelle (in croato Mala Sestrica e Vela Sestrica) sono una coppia di isolotti disabitati della Croazia, situati lungo la costa occidentale dell'Istria, a sud del canale di Leme e sudest di punta Corrente (rt Kurent). Amministrativamente appartengono alla città di Rovigno, nella regione istriana. Geografia Le Due Sorelle si trovano di fronte alle insenature di Valle Cisterna (uvala Cisterna) e di Valle delle Fighere (uvala Bačvice), a sudovest di punta del Babo (rt Babo) e poco a nordovest di Valle Gustigna (uvala Gustigna). Nel punto più ravvicinato distano 1,07 km dalla terraferma (pressi di Valle Cisterna), mentre distano poco meno di 200 m tra di loro. L'isolotto maggiore, chiamato Sorella Grande (Vela Sestrica), ha forma ovale ed è orientato in direzione nordovest-sudest. Misura 330 m di lunghezza e 270 m di larghezza massima. Ha una superficie di 0,066 km² e uno sviluppo costiero di 0,966 km. Nella parte meridionale, raggiunge un'elevazione massima di 9,2 m s.l.m. L'isolotto minore, Sorella Piccola (Mala Sestrica), ha anch'esso forma ovale ma è orientato in direzione ovest-est. Misura 200 m di lunghezza e 145 m di larghezza massima. Ha una superficie di 0,022 km² e uno sviluppo costiero di 0,567 km. Isole adiacenti Scoglio Revera (Revera), scoglio situato 1,8 km a nord di Sorella Piccola. Vestre (Veštar), isolotto situato a circa 1,35 km a nordest delle Due Sorelle. Gustigna (Gustinja), scoglio situato 1,8 km a sud di Sorella Grande. Note Bibliografia Dario Alberi, Istria: storia, arte, cultura, 1997, Trebaseleghe (PD), LINT Editoriale, ISBN 978-88-81900152. (HR) Državni program [Programma Nazionale] (a cura di), Pregled, položaj i raspored malih, povremeno nastanjenih i nenastanjenih otoka i otočića [Analisi, posizione e schema di isolotti e piccole isole, periodicamente abitati e disabitati] (PDF), su razvoj.gov.hr, 2012, p. 2. URL consultato il 5 febbraio 2017. (EN, HR) Tea Duplančić Leder, Tin Ujević e Mendi Čala, Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1:25000 [Lunghezze delle linee di costa e aree delle isole nella parte croata del mare Adriatico definite in base alle mappe topografiche in scala 1:25000] (PDF), in Geoadria, vol. 9, n. 1, Zara, Hrvatski hidrografski institut [Istituto idrografico della Croazia], 2004, pp. 12-30, DOI:10.15291/geoadria.127. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. Voci correlate Croazia Dalmazia Toponimi italiani dell'Istria Isole della Croazia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Due Sorelle
Dvije sestrice

Dvije sestrice sta otoka na Hrvaškem pred Rovinjem dveh nadmorskih višin: otoček Vela Sestrica in mali otoček Mala Sestrica. Otoka se nahajata južno od Limskega kanala in jugovzhodno od rta Kurent. Upravno pripadajo mestu Rovinj v istrski regiji. Glej tudi Seznam hrvaških otokov Sklici
Lake Trakošćan

Lake Trakošćan (Croatian: Trakošćansko jezero) is an artificial lake located in Trakošćan, Hrvatsko Zagorje, Croatia. The lake measures about 1.5 kilometres (1 mi) in length, and around 17 hectares (42 acres) in area. Its average depth is 2.5 metres (8 ft). The water reaches temperatures up to 28 °C (82 °F) in summer. The lake freezes over for three months during the winter. At its inception, the lake functioned as a fish pond, but retained its architectural importance to the present day. See also Trakošćan Castle List of lakes of Croatia House of Drašković Lakes portal References
Trakošćansko jezero

Trakošćansko jezero umjetno je jezero smješteno u sjeverozapadnom dijelu Hrvatskog zagorja, na dodiru Maclja, Ravne gore i Strahinjčice. Nalazi se uz istoimeni dvorac obitelji Drašković. Uz jezero se nalazi pomno oblikovani pejzažni park koji s uređenim livadama, raznovrsnim cvijećem i grmljem čini skladnu hortikularnu cjelinu. Jezero je dugo oko kilometar i pol, čija površina iznosi oko 17 hektara, a dubina oko 2,5 metra. Voda se ljeti ugrije i do 22 °C. U zimi se površina jezera zaleđuje i led na njoj ostaje oko tri mjeseca. Od samog nastanka jezero je imalo dvojaku funkciju - gospodarsku, kao ribnjak i estetsku, kao dekorativni element uobičajen u romantičarskoj parkovnoj arhitekturi. Uz samo jezero uređene su pješačke staze, koje taj prostor pretvaraju u jedinstveno šetalište. No jezero nema samo estetsku ulogu, već se u njemu prije nalazio ribnjak, potom mlin i pilana. I danas je bogato ribom, osobito pastrvskim grgečom, pa je omiljeno sastajalište športskih ribolovaca. Literatura Tanocki Zvonimir, Crljenko, Ivana, Jezera Hrvatske, Zagreb, Školska knjiga, 2011., str. 228., ISBN 978-953-0-60489-8
Church of the Ascension of the Lord, Cetina

Church of the Ascension of the Lord (Serbian: Храм Вазнесења Господњег) is a Serbian Orthodox church in the small village of Cetina in Šibenik-Knin County, Croatia. Built in 1940 by Marko and Jelena Četnik, the church was destroyed during the Second World War and rebuilt in 1974 when new bells were purchased and a stone fence was erected around the church gate. During the Croatian War of Independence, the church and its inventory was burned down and destroyed by Croatian Armed Forces. This church was built modeled on the Temple St. Joachim and Anne at the Studenica Monastery. See also Church of Holy Salvation, Cetina Serbs of Croatia List of Serbian Orthodox churches in Croatia References External links http://www.eparhija-dalmatinska.hr/Parohija-Cetina-L.htm
Нова црква Вазнесења Господњег у Цетини

Црква Вазнесења Господњег у Цетини је храм Српске православне цркве који се налази у селу Цетини у Републици Хрватској. Припада Епархији далматинској. Посвећен је Вазнесењу Господњем, а задужбина је Марка и Јелене Четник. Саграђена 1940. године од стране Марка и Јелене Четник, црква је порушена током Другог светског рата, а обновљена 1974. године када су купљена нова звона и постављена камена ограда око порте. За време рата у Хрватској, црква и њен инвентар су спаљене и уништене од стране хрватских оружаних снага. Храм је потпуно спаљен изнутра, изгорео је резбарени иконостас и комплетна унутрашњост. Са звоника је скинуто велико звоно, а остало је само једно мање. Ова црква је подигнута по узору на храм светих Јоакима и Ане при манастиру Студеници. Недалеко од цркве се налази и старији Храм Вазнесења Господњег у Цетини. Подизање храма Богати трговац из Београда, родом из села Цетине, Марко Четник, подигао је нову цркву Светог Спаса одмах више самог врела Цетине, на око петстотинак метара удаљен од старе цркве. На плочи унутар храма остало је записано: Ктитор, Марко Четник, 1974. године набавио је за новоизграђену цркву и два нова звона, израдио цркву споља и изнутра и подигао ограду око храма. Освећење обновљеног храма на Цетини, извршио је на Спасовдан, 12. јуна 1975. године епископ Сава Вуковић. Галерија Види још Храм Вазнесења Господњег у Цетини Цркве Епархије далматинске Цетина (Цивљане) Општина Цивљане Врлика Референце Спољашње везе Епархија далматинска: Парохија Врлика - Цетина
Blitvica (Gustac)

Blitvenjak ili Blitvica izduženi je otočić visok 8 metara. Smješten je između Kornata i Piškere. Pripada Kalafatima, maloj otočnoj skupini smještenoj unutar granice Nacionalnog parka Kornati. Literatura Karlo Rosandić, Hrvatski otoci, Masmedia, Zagreb, 2002., str. 335, ISBN 953-157-414-6
Dvorac Türk – Mažuranić

Dvorac Türk – Mažuranić nalazi se uz rijeku Kupu u Gornjem Pokupju, mjestu u Karlovačkoj županiji, Republika Hrvatska. Povijest Prva građevina koja je bila na mjestu ovog dvorca bila je manja kurija, tzv. Dvorac Pokupje, koja je još u vrijeme Napoleonovih Ilirskih pokrajina bila ladanjsko središte francuskog maršala Marmonta, koji je upravljao tim pokrajinama. Nakon odlaska francuske vlasti, vlasnik tog dvorca postao je Ivan Kostić. 1870-ih godina Franjo pl. Türk, karlovački poslovni čovjek (veletržac), kupio je taj posjed i dvorac, te se od tada dvorac naziva Dvorac Türk. Početkom 20. stoljeća, između 1905. i 1906. Franjo Türk pregradio je i proširio stari dvorac. Od tada dvorac je u istom izgledu do danas, uz male preinake. Nakon njegove smrti 1913. dvorac nasljeđuje njegova kći Irena, koja se 1914. godine udala za pomorskog časnika Božidara Mažuranića, unuka Ivana Mažuranića. Od tada dvorac počinje nositi ime Dvorac Türk – Mažuranić. Bračni par Irena i Božidar imali su troje djece: Ivana Vladimira (1915. – 1985.), Josipa Franju (1918. – 1997.) i Božidara Vatroslava (1920. – 2010.). Njihova majka Irena preminula je 1930. godine, pa su kao vlasnici dvorca i imanja postala njena tri sina. Tako je ostalo sve do uspostave komunističke Jugoslavije, koja je nacionalizirala dvorac i imanje, a Josip Franjo i Božidar Vatroslav zbog privrženosti Nezavisnoj Državi Hrvatskoj (tj. okupacijskim vlastima) tijekom Drugog svjetskog rata bježe u inozemstvo. U to vrijeme njihov najstariji brat Vladimir studirao je pravo, ali u svibnju 1945. uhićen je od strane partizana na povlačenju s domobranskom jedinicom kojoj je pripadao, te je prošao križni put, kolone smrti, komunističke logore i zatvore dok nije umro (1985.). Istu godinu kada je bio uhićen Ivan Vladimir Türk dvorac je potpuno opljačkan i razbit, a započeto je i pustošenje perivoja. Kasnije u dvorcu je djelovala domaćinska škola koja je pustošila perivoj koristeći drveće perivoja za potpalu, a pošto je namještaj bio razbijen i potrgan, školi je dodijeljen drugi. Sedamdesetih godina dvadesetog stoljeća imanje je dodijeljeno na korištenje tvrtki "Josip Kraš" - tvornici obuće, koja je nakon privatizacije 1991. promijenila ime u "Karlovačka industrija obuće", tzv. KIO, kojoj je stara konjušnica koristila kao skladište kože za obuću. Bivša konjušnica se nije popravljala pa se počela urušavati, a KIO je skladište kože za obuću premjestio u sâm dvorac. KIO je 1997. pogon i zemljište prodala Austrijancu Walteru Wolfu. Svakim danom stara konjušnica i dvorac su sve urušeniji i obrasliji, te propadaju. Zanimljivosti Dio serije i filma Duga mračna noć Antuna Vrdoljaka iz 2004. godine sniman je upravo u dvorcu i u njegovoj okolini. Zaštita Pod oznakom Z-3242 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravna statusa preventivno zaštićeno kulturno dobro, klasificirano kao "profana graditeljska baština". Galerija Povezani članci Popis hrvatskih dvoraca i utvrda Izvori
Promet Split

Promet Split (English: Traffic Split) is the transit authority responsible for public transport in Split (the second largest city in Croatia) and parts of the surrounding Split Metropolitan area. It was founded on March 13, 1948 in Split. In 1965 the company "Iskra" from Supetar was merged with "Promet", whereby "Promet" took over the entire public transport on the island of Brač. In 1996, the public utility company "Promet" was transformed into a limited liability company. In 2008 the company upgraded its fleet with the latest MAN and Mercedes-Benz models. Starting April 1, 2018 "Promet" introduces free Wi-Fi network service. References External links Official page Promet Split on Facebook
Promet Split

Promet Split d.o.o. è un'azienda pubblica croata, controllata dal Comune di Spalato, che gestisce il servizio di trasporto pubblico locale a Spalato e in parte della sua area metropolitana, oltre che sulle isole di Brazza e Solta. Storia È stata fondata il 13 marzo 1948. Nel 1965 la società Iskra di San Pietro di Brazza è stata fusa con Promet, che ha quindi rilevato la gestione del trasporto pubblico dell'isola di Brazza. Nel 1996 la società di pubblica utilità Promet è stata trasformata in società a responsabilità limitata. Note Collegamenti esterni (HR) Sito ufficiale, su promet-split.hr.
Drava tvornica žigica

Drava tvornica žigica je bilo hrvatsko poduzeće sa sjedištem u Osijeku, Reisnerova 117. Popularnu osječku Šibicaru vodila je obitelj Reisner, a osobito se isticao Adam pl. Reisner. Tvornica je osnovana 1856. kao Prva osječka tvornica ognjila. Osnovao ju je Emerik (Mirko) pl. Reisner, zajedno s Josipom Fösmayerom. Ova je tvornica bila jedina ovakva u Trojednoj Kraljevini Hrvatskoj, Dalmaciji i Slavoniji, jedina i u cijeloj južnoj Europi. Bila je pionir i u svjetskim okvirima, jer je osnovana samo nakon 23 godine od pojave prve žigice u svijetu. Od 1909. do 1945. poslovalo je pod imenom Tvornica žigica Drava, dioničko društvo Osijek. U prosincu 1945. tvornica je konfiscirana, a od 1950. posluje pod nazivom Drava tvornica žigica, Osijek. Do vremena pretvorbe i privatizacije osnovna djelatnost poduzeća bila je proizvodnja šibica. Sporedne djelatnosti bile su proizvodnja drvene ambalaže za voće i povrće, čačkalice i štapiće za roštilj, čepove za baliranje te polipropilenska vlakna za četkarsku industriju i građevinarstvo. Pretvorba poduzeća u dioničko društvo upisana je u sudski registar Trgovačkog suda u Osijeku 31. prosinca 1992. s nazivom Drava tvornica žigica. U trenutku pretvorbe poduzeće je imalo 404 zaposlena. Do konca 1991. nije poslovalo s gubitkom. Temeljni kapital pri pretvorbi iznosio je 11.941.600 DEM. Šibicara je bila jedna od perjanica osječke industrije. Slovila je kao vrlo kvalitetna i inovativna tvornica žigica. 2003. godine popularna osječka Šibicara zauvijek je prestala raditi. Poslije se u prostorima bivše tvornice Drava nalazi skladišni prostor tvrtke koja se bavi proizvodnjom plastične ambalaže, no i ta je tvrtka 2011. namjeravala preseliti pogon na Brijest. Prostor je potkraj 2000.-ih bio predmetom spora, zbog kojeg su dolazile pritužbe stanara okolnih zgrada, jer je bio prava tempirana bomba zbog brojnih odloženih rola plastike, najlona, staklene vune, izgledao je kao ruglo i za sparnih dana ljeti se širio neugodan miris. Izvori Vanjske poveznice Tvornica žigica Drava Hrvatska tehnička enciklopedija
Crkva sv. Jurja od Raduna

Crkva sv. Jurja od Raduna jedna je od najbolje očuvanih crkava na teritoriju ranosrednjovjekovne Hrvatske. Tehnika gradnje crkve je predromanička. To je jednobrodni tip longitudinalne građevine s kratkom četvrtastom apsidom, čije vanjske zidne plohe gusto raščlanjene plitkim nišama što ih oblikuju tanke lezene koje se od razine tla dižu do pod krov crkve, a uz dekorativnu imaju i statičku namjenu. Longitudinalne jednobrodne crkve, bilo s četvrtastom ili oblom apsidom, najčešći su tip sakralnih objekata. Zidovi su zidani od manjih i nepravilnih lomljenaca povezanih većim količinama žbuke. Sama orijentacija crkve je pravilna. Gotovo se poklapa s osi istok-zapad. Sagrađena je na tada pustom terenu u rubnom istočnom dijelu sela Radun, uz granični potok koji dijeli to srednjovjekovno naselje od susjednog Ostroga u današnjem Kaštel Lukšiću. Položaj na kojemu je podignuta crkva istaknuto je uzvišenje, danas razdijeljeno na tri terase („vlake“), a sama je crkva na najnižoj, južnoj terasi. Oko crkve prostire se srednjovjekovno groblje s većim brojem grobova u kronološkom rasponu od konca 10. i početka 11.st. sve do početka ranog novog vijeka u 16.st. Sama je crkva i sagrađena kao grobljanska, premda je vjerojatno imala i kongregacijsku namjenu. Pisanih je izvora malo i odreda se odnose na vrijeme nakon njezine gradnje. Točna godina završetka nije poznata, pa se u literaturi vrijeme njezina nastanka smješta u okvir od konca 10. do druge polovine 11.st. Osim pitanja namjene crkve ostaju i nadalje neriješena pitanja tko ju je dao sagraditi i tko su bili graditelji. Graditelji crkva u ranom srednjem vijeku u principu su anonimni, pa tako ni za ovu nemamo sačuvani pisani izvor koji bi nam otkrio njihova imena. Ono što je moguće za sada kazati jest to da sve upućuje na grad Trogir kao središte iz kojega su došli ti majstori. Izvori Vanjske poveznice
Gačanski park hrvatske memorije

Gačanski park hrvatske memorije je park skulptura u Otočcu u Liki. Nalazi se u središnjem dijelu grada Otočca, u parku crkve Presvetoga Trojstva. Riječ je o povijesnom prikazu na kamenim skulpturama koji je vezan uz taj kraj i ljude zaslužne za lokalnu i nacionalnu povijest, čime se ističe da hrvatska državnost odatle vuče svoje korijene. Među najzaslužnijima za ovaj park skulptura su Katedra čakavskog sabora na čelu s Milanom Kranjčevićem, uz tijesnu suradnju s otočkom župom i župnikom mons. Tomislavom Šporčićem, pod umjetničkim vodstvom umjetnika Šime Vidulina i uz izdašnu pomoć Grada Otočca i kamenoloma u Pazinu. U četiri godine, Katedra Čakavskog sabora pokrajine Gacke je organizirala četiri međunarodne kiparske kolonije za ovaj projekt. Park je blagoslovio riječki nadbiskup Ivan Devčić 20. siječnja 2016. Događaju su nazočili brojni svećenici, predvođenim gospićko-senjskim biskupom Milom Bogovićem, otočkim župnikom Tomislavom Šporčićem, umirovljenim porečkim i pulskim biskupom Ivanom Milovanom, te brojnim stanovnicima grada Otočca. Izvori
NK Primorac Šmrika

NK Primorac je nogometni klub iz grada Šmrike. Klupski su prostori na adresi Kuntija 1, Šmrika. Osnovan je 1953. godine. Primorac iz Šmrike već godinama igra samo s mlađim uzrasnim kategorijama. Nakon što se poslije dvije godine latentnog mirovanja, 2013. i 2014., NK Kraljevica ponovo aktivirao, povezao se s Primorcem iz Šmrike. Primorčeve uzrasne kategorije su stariji morčići i mlađi pioniri. Natječu se i u županijskom prvenstvu u malom nogometu. Izvori Vanjske poveznice Facebook NK Primorac, Šmrika
Altijež

Altijež je nenaseljeni otočić uz zapadnu obalu Istre, između Funtane i Poreča. Površina otoka je 6271 m2, duljina obalne crte 310 m, a visina oko 5 metara. Prema Državnom programu zaštite i korištenja MPNNo-a, a glede demografskog stanja i gospodarske razvijenosti, Altijež je svrstan u "male, povremeno nastanjene i nenastanjene otoke i otočiće". U Državnom programu zaštite i korištenja malih, povremeno nastanjenih i nenastanjenih otoka i okolnog mora Ministarstva regionalnoga razvoja i fondova Europske unije, svrstan je pod hridi. Pripada Gradu Poreču. Izvori Vanjske poveznice