NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Gradski stadion (Sisak)

El Estadio Municipal de Sisak (en croata: Gradski stadion Sisak) es un estadio multiusos ubicado en la ciudad de Sisak en Croacia y que actualmente es la sede del HNK Segesta. Historia Fue construido en 1956 debido a la creciente necesidad de un moderno edificio deportivo que cubriera las necesidades de numerosos clubes deportivos de la ciudad. Las primeras obras comenzaron dos años antes, en 1954, pero debido a los restos encontrados de la necrópolis al sureste de la antigua Siscia quedaron temporalmente "congelados". Después de su construcción, se llamó Estadio "Bratstvo-jedinstvo", pero el nombre fue cambiado en los años 1990. Además de las actividades de fútbol, el estadio también alberga entrenamientos deportivos y competiciones para grupos de edades más jóvenes. El complejo del estadio consta de un campo principal y otro auxiliar. En 2010 se realizaron importantes obras en el campo auxiliar, cuando se instaló césped artificial y se construyó una tribuna con 250 asientos.​ Referencias Enlaces externos Stadium information
Gradski stadion Sisak

Gradski stadion Sisak je nogometni stadion u Sisku. Smješten je u južno od centra grada, u sisačkoj četvrti Vrbina. Službeno je otvoren 1956. godine. Stadion sadrži 1442 natkrivenih sjedećih te 7000 stojećih mjesta. Domaće utakmice na njemu igra HNK Segesta Sisak. Povijest Izgrađen je 1956. godine zbog sve većih potreba za modernim sportskim/nogometnim zdanjem koje bi zadovoljavalo potrebe brojnih sportskih klubova u gradu. Prvi radovi počeli su dvije godine ranije, 1954. godine, no zbog pronađenih ostataka jugoistočne nekropole davne Siscie, bili su privremeno "zamrznuti". Po izgradnji naziva se Stadion "Bratstvo-jedinstvo", no ime se mijenja 1990-tih. Osim nogometnih aktivnosti, na stadionu se također održavaju atletski treninzi i natjecanja za mlađe dobne skupine. Kompleks stadiona se sastoji od glavnog i pomoćnog terena. Veliki radovi na pomoćnom terenu izvodili su se 2010. godine, kada je je postavljena umjetna trava i izgrađena tribina s 250 sjedećih mjesta. Zanimljivosti Sezone 2001./02. domaće utakmice 1. HNL na Gradskom stadionu igrao je NK TŠK Topolovac, čije igralište nije bilo odobreno za utakmice 1. HNL-a. To je ujedno i zadnji put da se u Sisku igrao prvoligaški nogomet. Izvori Vanjske poveznice
Grafička škola u Zagrebu

Škola za grafiku, dizajn i medijsku produkciju (School of Graphics, Design and Media Production) is a public high school in Zagreb, Croatia. The school has 550 students and 70 employees, of which 54 are educators. History In 1886, two book printers completed their apprenticeship in the school. Eight years later, in 1894, another group of 19 book printers finished their education there. By 1945, more than 1,500 students had completed their studies at Grafička škola u Zagrebu. By the decision of the Teachers' Council of Croatia, 1894 is considered the year of establishment of the school. As of 2024, Eleven thousand students have graduated school to date. The main directorate of the graphics industry donated printing machinery, devices and furniture to the school. The first school building was located in Gundulićeva 10. In 1951, Grafička škola u Zagrebu moved to its current location in Getaldiceva and acquired a part of a building where the Museum of Arts and Crafts is located today. Names of the school The school has changed its name numerous times: 1947: Savezna grafička industrijska škola (Federal School of the Graphics Industry) 1951: Grafička škola s praktičnom obukom (Graphics School with Practical Training) 1962: Grafički školski centar (School Center of Graphics) 1972: Grafički srednjoškolski centar (High School Center of Graphics) 1981: Grafički obrazovni centar "Bratstvo i jedinstvo" (Graphical Educational Center "Brotherhood and Unity") 1991: Grafička škola u Zagrebu (Graphics School of Zagreb) 2017: Škola za grafiku, dizajn i medijsku produkciju (School of Graphics, Design and Media Production) - current name Curriculum The school has seven educational programs: Graphics Technician (Grafički tehničar) Prepress Technician (Grafički tehničar pripreme) Printing Technician (Grafički tehničar tiska) Production Technician (Grafički tehničar dorade) Graphics Editor – Designer (Grafički urednik – dizajner) Multimedia Technician (Medijski tehničar) Web Designer (Web dizajner)
Vukovarský ostrov

Vukovarský ostrov (chorvatsky Vukovarska ada, srbsky v cyrilici Вуковарска ада) je ostrov na Dunaji mezi Srbskem a Chorvatskem. Ostrov je formálně součástí chorvatského území a od srbského břehu Dunaje jej odděluje malé rameno řeky. Fakticky je ale pod srbskou správou. Je neobydlený a má rozlohu 1000 ha. Vukovarský ostrov je jedním z řady ostrovů, které se nacházejí na řece Dunaji mezi Chorvatskem a Srbskem, a které jsou předmětem pohraničního sporu obou zemí. Zatímco Chorvatsko trvá důsledně na dodržování historických hranic, které neodpovídají současnému toku řeky Dunaje, Srbsko žádá, aby státní hranice procházela středem řeky. Mezi lety 1992 až 2004 se na ostrově nacházely jednotky jugoslávské, později srbské armády. Ostrov je přístupný přes řeku bez potřeby předložení cestovního dokladu z chorvatské strany v letních měsících během turistické sezóny. Ostrov je znám díky svým plážím a byl navštěvován ještě před vypuknutím chorvatské války za nezávislost. Reference Související články Badinterova komise Liberland Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Vukovarský ostrov na Wikimedia Commons
Vukovarska Ada

Die Vukovarska Ada ist eine Binneninsel in der Donau, die zwischen der Gespanschaft Vukovar-Srijem, Ostkroatien und der Provinz Vojvodina, Nordserbien umstritten ist. Die bewaldete Hauptinsel sowie mehrere kleinere Inseln sind unbewohnt. Grenzstreitigkeiten Innerhalb des ehemaligen Jugoslawien gehörte die Insel, welche nach dem am kroatischen Ufer liegenden Ort Vukovar benannt ist, zur Teilrepublik Kroatien. Mit dem Zerfall Jugoslawiens wurde auf kroatischem Territorium die international nicht anerkannte Republik Serbische Krajina gegründet, zu welcher auch Teile Ostslawoniens an der Grenze zu Serbien gehörten. Das gesamte kroatische Donauufer war Bestandteil dieses Gebiets. Als die westlichen und wichtigsten Teile der Serbischen Republik Krajina im Sommer 1995 von kroatischen Truppen erobert wurden, verblieb nur noch Ostslawonien unter serbischer Kontrolle. Im Abkommen von Erdut einigten sich die serbische und kroatische Seite darauf, Ostslawonien auf friedlichem Weg wieder der kroatischen Verwaltung zu unterstellen. Ungeachtet der Tatsachen, dass Kroatien vor dem Krieg Auen links der Donau und zahlreiche Flussinseln, welche ins serbische Staatsgebiet hineinragten, besaß, wurde der Mittellauf der Donau als Staatsgrenze zwischen Serbien und Kroatien definiert. Demnach befindet sich die Vukovarska Ada seit 1998 offiziell auf serbischem Hoheitsgebiet. Kroatien dahingegen verlangt die Rückgabe der Inseln und Auenlandschaften am linken, serbischen Ufer der Donau. Siehe auch Internationale Konflikte der Nachfolgestaaten Jugoslawiens Šarengradska Ada Weblinks Einzelnachweise
Island of Vukovar

The Island of Vukovar (Serbo-Croatian: Vukovarska ada, Вуковарска ада, pronounced [ʋûkoʋaːrskaː ǎːda] or [-ǎda]) is a disputed island on the river Danube. It is situated close to the city of Vukovar, Croatia. During the existence of SFR Yugoslavia, the island was part of SR Croatia. In 1991. Croatia declared independence. It was the opinion of the Badinter Arbitration Committee that the borders between the republics should become the borders between the countries, but it was under Serbian control like other parts of Eastern Slavonia, Baranja and Western Srem (east Croatia) at the time. In the Croatian War of Independence, the Yugoslav People's Army and Serbian paramilitary forces occupied the island. After the Erdut Agreement in 1998, Eastern Slavonia, Baranja and Western Srem were rejoined with Croatia, but the island of Vukovar was left under Serbian military occupation, as was the Šarengrad island. In 2004, Serbia largely withdrew its army from the island, but the police completely took over border control in 2006. In 2006, the island's beaches were opened to the public for the first time since the war. The island is maintained by Vukovar's Sports Recreation Society Dunav. Croatian citizens, for the first time in 16 years, were allowed on the island without passports or border permits. This border regime applies during summer months (until 15 September) between 7 am and 8 pm. One part of the peace agreements has been the short-term deal that Croatia will control the western part and Serbia eastern part of the Danube. The official Serbian position is that the Badinter Arbitration Committee opinion is invalid and that this short-term deal between Croatia and Serbia is to be the future border between the states thus Vukovar island is part of Serbia as it is closer to the Serbian shoreline. In a statement to the Croatian daily newspaper Novi list in February 2012, Croatia's then-President Ivo Josipović said both countries needed a flexible solution for the border disputes on the Danube which would be a combination of solutions proposed by both countries. The Croatian president said that whatever the adopted solution, it would be good if the Island of Vukovar eventually remained on the Croatian side of border. See also Croatia–Serbia border dispute List of territorial disputes Opatovačka Ada References
Isla de Vukovar

La isla del Vukovar (en serbio: Вуковарска ада; en croata: Vukovarska ada) es una isla disputada por Serbia y Croacia en el Danubio, en el lugar donde este río limita con Voivodina, la provincia norteña de Serbia. Se sitúa cerca de la ciudad Vukovar, en la ribera croata del río. Durante la existencia de la República Federal de Yugoslavia esta isla fue parte de Croacia. En 1992 Croacia se declaró independiente aunque el ejército de Yugoslavia mantuvo ocupada la isla y luego se ha mantenido la ocupación serbia hasta el presente. Por la decisión del Comité de Arbitraje de Badinter los representantes de las repúblicas croata y serbia iniciaron un principio de acuerdo por el cual la isla del Vukovar se convertiría en territorio croata bajo ocupación serbia.​​ En 1998 mediante un acuerdo pacífico Serbia dejó la Baranja y la Eslavonia Oriental a Croacia, aunque la isla de Šarengrad permaneció ocupada militarmente por Serbia. Bajo ocupación militar serbia también permanecieron algunas otras islas croatas en el banco izquierdo de Danubio.​ En el 2004 Serbia retiró a su ejército de la isla. Pero todavía, está la presencia de la policía de Serbia en ese territorio. Los croatas no pueden acercarse a sus posesiones en esa isla. Véase también Isla de Šarengrad Comité de Arbitraje de Badinter Referencias
Vukovarska ada

Vukovarska ada je hrvatski riječni otok na Dunavu, na dijelu gdje ova rijeka čini granicu s Vojvodinom, odnosno sa Srbijom. Kao što ime govori, nalazi se nedaleko Vukovara. Za vrijeme SFR Jugoslavije, ovaj se otok nalazio u sastavu SR Hrvatske. Tijekom Domovinskog rata JNA je osvojila ovaj otok, koji je i danas pod okupacijom. Godine 1992. Hrvatska postaje neovisna. Odlukom Badinterove komisije republičke granice postaju državne tako da Vukovarska ada postaje i službeno hrvatski otok pod srpskom okupacijom. Godine 1998. mirovnim sporazumom Baranja, Istočna Slavonija i zapadni Srijem su vraćeni Hrvatskoj, ali Srbija odbija vratiti Vukovarsku adu koja ostaje pod vojnom okupacijom. Pod okupacijom SR Jugoslavije ostaju i još neki otoci na lijevoj obali Dunava poput Šarengradske ade. Godine 2004. Srbija povlači vojsku s Vukovarske ade, no i dalje je prisutna policija Srbije na tom teritoriju. Hrvatski državljani ne mogu pristupiti svojim posjedima na Vukovarskoj adi. Srbija još uvijek odbija vratiti Šarengradsku adu Hrvatskoj odbijajući ispoštovati odluke Badinterove komisije zahtijevajući promjenu granice kako bi mogla anektirati ovaj otok. Srbija inzistira da razgraničenje treba ići sredinom rijeke Dunav. Granica sredinom Dunava je mirovnim sporazumom iz 1998. određena kao privremena. Iako je po Badinterovoj komisiji dijelom teritorija RH, PU vukovarsko-srijemska je od 2002. godine evidentirala da je ophodni brod srbijanske vojske 151 put povrijedio državnu granicu. Dio je katastarske općine Vukovara. Od srbijanske okupacije 1991. do 2006. godine, s desne obale Dunava do Vukovarske ade od mirne reintegracije hrvatskog Podunavlja moglo se proteklih godina doći samo uz pograničnu propusnicu. Vidi još Hrvatsko-srbijanska granica Šarengradska ada Opatovačka ada Izvori Vanjske poveznice
Insula Vukovar

Insula Vukovar (în croată Vukovarska ada, în sârbă Вуковарска ада) este o insulă disputată de pe fluviul Dunărea. Insula este situată în apropierea orașului croat Vukovar. Istoric Pe timpul existenței Iugoslaviei, insula Vukovar făcea parte din Croația. În timpul Războiului Croat de Independență, Armata Populară Iugoslavă și forțele paramilitare sârbești au ocupat insula. În 1991, Croația și-a declarat independența. Decizia Comisiei de Arbitraj Badinter a fost că frontierele între fostele republici iugoslave ar trebui să devină granițele dintre noile țări, dar insula a rămas sub control sârb, la fel cum erau la acea vreme și alte părți ale Oblastului Autonom Sârb Slavonia Orientală, Baranja și Syrmia de Vest (estul Croației). După acordul de pace din 1998, Slavonia Orientală, Baranja și Syrmia de Vest au fost retrocedate Croației, dar insula Vukovar a rămas sub ocupație militară sârbă. O situație similară s-a petrecut și cu insula Šarengrad. În 2004, Serbia și-a retras majoritatea armatei de pe insulă, dar poliția sârbă a preluat controlul complet al frontierei abia în 2006. În 2006, plajele insulei au fost deschise publicului pentru prima dată de la Războiul Croat de Independență. Insula este întreținută de Športsko-ribolovno društvo „Dunav” (Societatea Sporturilor de Recreere „Dunărea”) din Vukovar. Cu toate acestea, cetățenii croați nu își pot vizita fostele proprietăți de pe insulă. O parte a acordurilor de pace a constituit-o înțelegerea pe termen scurt care stipula că statul croat va controla partea vestică, iar cel sârb partea estică a Dunării. Poziția oficială a Serbiei este că decizia Comisiei de Arbitraj Badinter nu este validă și că înțelegerea pe termen scurt dintre Croația și Serbia va deveni viitoarea graniță dintre cele două țări, deoarece insula Vukovar, fiind mai aproape de țărmul sârbesc, este parte a Serbiei. Pe de altă parte, poziția oficială a Croației este că decizia Comisiei de Arbitraj Badinter este finală și fără drept de apel, iar insula este teritoriu croat. Referințe
Вуковар (остров)

Вуковар (хорв. Vukovarska ada, серб. Вуковарска ада) — остров на Дунае около города Вуковар на границе Хорватии и Сербии. Остров оспаривается обеими странами. Описание острова Остров Вуковар находится в русле Дуная вблизи сербского берега. От сербского берега остров отделяет узкая протока шириной всего 20—30 метров, в то время, как минимальное расстояние до берега Хорватии составляет не менее 250 метров. Форма острова напоминает бумеранг, обращённый бугром в сторону Хорватии. Длина — около 3,8 км, максимальная ширина — около 600 метров. Территория острова обильно покрыта лесами. Историческая справка В 1991 году Хорватия стала независимым государством. Согласно решению международной конференции границы между бывшими союзными республиками становились государственными границами между образованными странами. Сербская Краина в основном была населена сербами и остров Вуковар соответственно тоже. Демилитаризация острова В 2004 году Сербия вывела с острова бо́льшую часть воинского контингента, однако полиция полностью взяла на себя пограничный контроль только в 2006 году. В 2006 году впервые после войны пляжи острова были открыты для посетителей. Остров обслуживается Вуковарским «Дунайским спортивно-курортным обществом». Современные территориальные споры Одна из частей мирного соглашения включала краткосрочные договоры, по которым Хорватия должна была контролировать западную часть Дуная, а Сербия — восточную. Позиция официальной Сербии состоит в том, что решение Международной комиссии не действительно и краткосрочные договорённости между Сербией и Хорватией должны определять будущую границу между государствами, следовательно остров должен принадлежать Сербии, так как находится ближе к сербскому берегу. Примечания
Вуковар (острів)

Вуковар (хорв. Vukovarska ada, серб. Вуковарска ада) — острів на Дунаї біля міста Вуковар на кордоні Хорватії та Сербії. Острів оспорюється обома країнами. Опис острова Острів Вуковар знаходиться в руслі Дунаю поблизу сербського берега. Від сербського берега острів відділяє вузька протока шириною всього 20-30 метрів у той час, як мінімальна відстань до берега Хорватії становить не менш ніж 250 метрів. Форма острова скидається на бумеранг, звернений бугром у сторону Хорватії. Довжина — близько 3,8 км, максимальна ширина — близько 600 метрів. Територія острова рясно вкрита лісами. Міжнародне право За міжнародним правом річкова межа між державами проводиться по фарватеру річки, але тільки у тому випадку, якщо саме річка фігурує як кордон без додаткових уточнень. Оскільки острів офіційно був частиною СР Хорватія, то такий принцип у цьому випадку непридатний. Історична довідка За часів соціалістичної Югославії острів належав Хорватії. Під час війни в Хорватії острів окупувала Югославська Народна Армія та сербські ополченці. У 1991 році Хорватія стала незалежною державою. Згідно з рішенням міжнародної конференції кордони між колишніми союзними республіками ставали державними кордонами між посталими державами, таким чином острів повинен був відійти до незалежної Хорватії, однак острів Вуковар (так само, як східна Славонія, Бараня та Срем) знаходився під контролем Республіки Сербська Країна. Після мирної угоди 1998 року зайняті території були возз'єднані з Хорватією, однак острів Вуковар залишився під сербською військовою окупацією. Схожа ситуація трапилася з островом Шаренград. Демілітаризація острова У 2004 році Сербія вивела з острова велику частину військового контингенту, проте поліція повністю взяла на себе прикордонний контроль тільки в 2006 році. У 2006 році вперше після війни пляжі острова були відкриті для відвідувачів. Острів обслуговується «Вуковарсько-Дунайським спортивно-курортним товариством». Незважаючи на це, громадяни Хорватії не можуть відвідувати власні володіння на острові. Сучасні територіальні суперечки Одна з частин мирної угоди включала короткострокові договори, за якими Хорватія повинна була контролювати західну частину Дунаю, а Сербія — східну. Позиція офіційної Сербії полягає в тому, що рішення Міжнародної комісії не дійсне і короткострокова домовленість між Сербією та Хорватією повинна визначати майбутній кордон між державами, отже острів повинен належати Сербії, так як знаходиться ближче до сербського берега. Позиція Хорватії полягає в тому, що рішення Міжнародної комісії є остаточним і острів Вуковар є частиною території Хорватії. Примітки Джерела Вуковар (остров) (omop.su)[недоступне посилання з червня 2019]
Grižane Castle

Grižane Castle (Croatian: Gradina Grižane) is a ruined castle and site near Grižane in Vinodol, in the northern part of the Adriatic coast, western Croatia. The castle of Grižane had an odd, rectangular form with circular towers, and this irregularity was caused by the peculiar structure of the field. [1] In the medieval age it was a strategic point in Vinodol valley, but it was damaged in an earthquake in 1323. Its owners were members of the Frankopan family.
Gradina Grižane

Gradina Grižane je ruševni dvorac i nalazište u blizini Grižana u Vinodolu, u sjevernom dijelu jadranske obale, zapadna Hrvatska. Grižanski dvorac imao je neobičan, pravokutni oblik s kružnim kulama, a ta nepravilnost bila je uzrokovana neobičnom strukturom polja. U srednjem vijeku bila je strateška točka u Vinodolskoj dolini, ali je oštećena u potresu 1323. godine. Vlasnici su bili članovi obitelji Frankopan. Izvori
Grizsán vára

Grizsán vára (horvátul: Grad Grižane), várrom Horvátországban, a Vinodolhoz tartozó Grižane-Belgrad falu határában. Fekvése A falutól északra emelkedő meredek sziklaszirt tetején találhatók a romok, melyek a falu látképét is meghatározzák. Története A vár 1288-ban, a vinodoli törvénykönyv születése idején már állt. A Vinodoli völgyet sújtó 1323-as földrengésben súlyosan megrongálódott. A grizsáni birtok később a Zrínyieké lett, Zrínyi Péternek 360 jobbágya volt itt. Miután Zrínyi Pétert 1671-ben Bécsújhelyen kivégezték a várat császári parancsra Gall zenggi alkapitány kifosztotta. Később Zrínyi Miklósnak a császár hűségén maradt fia Zrínyi Ádám visszakapta. Miután 1691-ben ő is elesett a szalánkeméni csatában örökös hiányában birtoka a magyar kamarára szállt, majd az osztrák kamaráé lett, de kijavítás hiányában állapota egyre romlott. A vár mai állapota A vár falai évszázadokig ellenálltak az enyészetnek, azonban néhány évvel ezelőtt az egész déli oldala megcsúszott és a hegy lábánál látható kőhalmazzá vált. Maradványaiból látható, hogy a szabálytalan négyszög alaprajzú volt, sarkain hengeres tornyokkal. Az egykor négy saroktornyos várból mára csak a két északi saroktorony egy része áll. Források Lako.com.hr: Grižane (horvátul) Gjuro Szabo:Középkori várak Modrus-Fiume vármegyében (fordította: Szatanek József)
Grad Grižane

Grad Grižane ali tudi Belgrad je stal na 250 metrov visokem vrhu pečine nad naseljem Grižane, ki je bil za Frankopane eden glavnih strateških obrambnih objektov v Vinodolu. Grad je stal že leta 1225, vendar ni najstarejša utrdba grofov Krških Frankopanov. V bližini gradu sta še druga dva, od devetih omenjenih v Vinodolskem zakoniku. Iz njegovih ostankov je razvidno, da je imel nepravilni pravokotni tloris z valjastimi stolpi na vogalih. Grad je bil domnevno močno poškodovan v potresu leta 1323, ki je prizadel dolino Vinodol. Leta 1449 je z gradom Grižane upravljal grof Martin Frankopan poznan kot »pobožni«, ki je ustanovitelj luke Crikvenice. V 16. stoletju je z trdnjavo upravljal Bernardin Frankopan. Posest ali gospostvo v Grižanah je od polovice 17. stoletja v lasti Zrinskih. Peter Zrinski je imel tu 360 podložnikov. Potem ko je bil Peter Zrinski leta 1671 na Dunajskem Novem mestu usmrčen, je grad po cesarskem ukazu izropal kapitan Gall Zenggi. Kasneje je bil sinu Nikole Zrinskega, ki je ostal zvest cesarju, vrnjen Adamu Zrinskemu. Ko je ta leta 1691 padel tudi v bitki pri Slankamenu, je njegovo posestvo prešlo na ogrsko kraljevsko komoro, nato pa na avstrijsko komoro. Zaradi pomanjkljivega vzdrževanja je grad sčasoma začel propadati. Območje vasi Belgrad je bilo leta 1462 podarjeno crikveniškim pavlinom. Crikvenica je bila takrat le pristanišče za Grižane. Leta 1463 je bil sem in v sosednje Grižane prestavljen sedež Vinodolskega kapitlja modruško-krbavske škofije. Hiše kanonikov so bile v zahodnem delu naselja do konca 15. stoletja. Vzhodni del je bil podložniška vas in je služil kot nekakšno predmestje zahodnemu delu. Pred hišami je bila cesta, ki je vodila do gradu, ki so ga ljudje imenovali Belgrad. V vasi so ruševine manjše cerkve in najdenih je bilo več glagoljaških napisov. Naselje je imelo leta 1857 2.632 prebivalcev, leta 1910 pa 3.931 prebivalcev. Do leta 1920 je pripadal okraju Crikvenica v modruško-reški županiji. Kraj je imel leta 2011 le še 934 prebivalcev. Zanimivosti Leta 1498 se je tu rodil Giorgio Giulio Clovio (Juraj Julije Klović), eden najbolj znanih slikarjev miniatur svojega časa.