NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
San Paolo (isola)

San Paolo o Galaz (in croato Galovac o Školjić) è un isolotto della Croazia situato nel mare Adriatico vicino alla costa orientale di Ugliano che fa parte dell'arcipelago zaratino. Amministrativamente appartiene al comune di Oltre nella regione zaratina. Sull'isolotto c'è un convento dei francescani del Terzo Ordine del XV sec. con una chiesa dedicata a san Paolo Eremita eretta nel 1569. Un tempo, su quest'isolotto e su Calugerà, che si trova a sud-est a 1,5 km, erano in funzione dei mulini a vento. Geografia San Paolo si trova di fronte al porto di Oltre, a soli 80 m di distanza, nel canale di Zara (Zadarski kanal), a sud-ovest di Zara. L'isolotto ha una forma arrotondata, con una superficie di 0,033 km², uno sviluppo costiero di 0,74 km e un'altezza di 11 m. A Sud-Est, a 1,5 km, si trova l'isolotto di Calogera. Note Bibliografia (EN, HR) Tea Duplančić Leder, Tin Ujević e Mendi Čala, Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1:25000 [Lunghezze delle linee di costa e aree delle isole nella parte croata del mare Adriatico definite in base alle mappe topografiche in scala 1:25000] (PDF), in Geoadria, vol. 9, n. 1, Zara, Hrvatski hidrografski institut [Istituto idrografico della Croazia], 2004, pp. 12-30, DOI:10.15291/geoadria.127. Dario Alberi, Dalmazia. Storia, arte, cultura, 2008, Trebaseleghe (PD), Lint Editoriale, ISBN 978-888-190-244-6. Alberto Rizzi, Guida della Dalmazia, vol. I, 2010, Trieste, ed. Italo Svevo, ISBN 978-886-268-060-8. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. URL consultato il 27 febbraio 2017. Carta di cabottaggio del mare Adriatico, foglio VII, Milano, Istituto geografico militare, 1822-1824. URL consultato il 27 febbraio 2017 (archiviato dall'url originale il 13 aprile 2013). Voci correlate Isole della Croazia Toponimi italiani in Dalmazia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su San Paolo
Galovac (Školji)

Galovac je majhen otoček v Jadranskem morju. Pripada Hrvaški. Galovac, ki je v nekaterih zemljevidih imenovan tudi Školić, leži nasproti naselji Poljana in Preko na otoku Ugljanu. Od naselja Preko je oddaljen le 80 metrov. Površina otočka meri 0,033 km². Dolžina obalnega pasu je 0,74 km. Na otočku stoji frančiškanski samostan - Samostan sv. Pavla Puščavnika iz 15. stoletja. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Галовац (острво)

Галовац или Шкољић је острвце у Јадранском мору, које припада Хрватској. Налази се уз обалу острва Угљана и места Преко од којег је удаљен само осамдесетак метара. Острво је прекривено медитеранском вегетацијом. На Галевцу се налази фрањевачки самостан (манастир) светог Павла Пустињака са црквом светог Павла из 15. века. У народу се за острво сем назива Галевац и Шкољић користи и назив Лазарет. Спољашње везе Галерија слика Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (11. март 2007)
Garić grad

Garić grad je uz Medvedgrad jedan od najstarijih srednjovjekovnih hrvatskih utvrđenih gradova u sjevernoj Hrvatskoj. Godine 1256. dao ga je sagraditi ban Stjepan Šubić. Godine 1295. na Garić goru dolaze pavlini koj su osnovali samostan Belu crkvu. Godine 1544. Osmanlije su osvojili i razorili Garić te samostan s crkvom sv. Marije. Nalazi se usred Moslavačke gore blizu Podgarića. 1544. je napušten nakon što je stradao za provale Osmanlija. Od tada do danas od Garić grada sačuvane su ruševine i omiljeno je izletište. Podno Garić-grada nalazi se pavlinski samostan Blažene Djevice Marije (Bela crkva). Po imanju Paližani (Palisna, Palešniku) u okolici utvrde Garića dobio je ime plemićki rod Paližna. Galerija Izvori Vanjske poveznice Udruga Garić grad Arhivirana inačica izvorne stranice od 28. svibnja 2012. (Wayback Machine) Udruga kamenolom Garić grad Hrvatska tehnička enciklopedija
Garics vára

Garics vára (horvátul: Garić grad), vár Horvátországban, a Monoszlói-hegység területén. Fekvése Podgarić falutól délnyugatra, a Monoszlói-hegység területén emelkedő 356 méteres magasságú hegy tetején találhatók romjai. Története A várat kifejezetten csak egy 1256-os forrás említi „castrum Garig” néven. Birtokosai elég sűrűn változtak. Eredetileg a zágrábi püspökségé volt, majd királyi vár, Ákos Mikcs szlavón báné, Pécsi Pálé, azután ismét a királyé, a 15. században Tallóci Matkóé, de közben volt királynéi birtok is. Végül 1544-ben a zágrábi püspökségtől foglalta el a török, ezután nagyon lepusztult állapotba került. A vár mai állapota Garics várának tekintélyes romja a monoszlói-hegység északi lejtőin, a település felett 356 méteres tengerszint feletti magasságban, erdőktől körülvéve található. A várhoz meredek, aszfaltozott út vezet fel. A középkorban nagy jelentőségű erősséget a török 1544-ben foglalta el, amikor részben megsemmisült, részben romos állapotba került. A várnak megmaradt a lakó és az öregtornya és jól láthatók a várat övező árkok, valamint a kapuk és a híd helye is. A falakon belül, némi épületmaradványok alapfalai is megfigyelhetők.A romok környékét a legutóbbi időkben tisztították ki és a területet rendezték. A vár alatt találhatók a garicsi pálos kolostor romjai. Galéria Jegyzetek Források Garics vára a Varak.hu oldalán Branko Nadilo: Védelmi építmények Monoszló (Moslavina) vidékén a „Građevinar” horvát építészeti folyóirat 56. évfolyamának (2004) 10. számában. (horvátul)
Grad Garić

Garić grad so razvaline srednjeveškega gradu na Moslovaški gori. Lega Razvaline ležijo na z gozdom porasli Garić gori na višini 388 m jugozahodno od bližnjega naselja Podgarić. Zgodovina Garić grad je bil poleg Medvedgrada eden najstarejših srednjeveških utrjenih gradov v severni Hrvški. Leta 1256 ga je zgradil ban Stjepan Šubić. Konec 13. stoletja (1295) so se na Garić gori v bližini gradu naselili pavlinci, ki so ustanovili Pavlinski samostan Bela crkva. Ko so leta 1544 Turki porušili Garić grad in bližnji samostan s cerkvijo sv. Marije je bil grad opuščen. Od njega so do danes ostale le ruševine, ki so postale priljubljena izletniška točka. Viri in opombe Galerija
Garmenjak Mali (Dugi otok)

Garmenjak Mali je nenaseljeni otočić u Parku prirode Telašćica, oko 130 metara od zapadne obale Dugog otoka. Pripada parku prirode Telaščica. Površina otoka je 31.353 m2, duljina obalne crte 703 m, a visina 24 metra. Izvori Vanjske poveznice
Garmenjak Mali (Dugi otok)

Garmenjak Mali je nenaseljen otoček v Kornatih. Otoček leži okoli 0,7 km zahodno od otočka Garmenjak Veliki in okoli 0,5 km vzhodno od zaliva Lojišće na Dugem otoku. Površina otočka je 0,031 km², dolžina njegove obale meri 0,7 km. Najvišji vrh je visok 18 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Gaza (Brioni)

Gaza o Gazza (in croato Gaz) è un isolotto disabitato della Croazia e fa parte dell'arcipelago delle isole Brioni, lungo la costa istriana. Amministrativamente appartiene all'istituzione pubblica del Parco nazionale di Brioni del comune di Pola, nella regione istriana. Geografia Gaza si trova nella parte settentrionale dell'arcipelago dei Brioni, 760 m a ovest di Brioni Minore, 230 m a ovest di Toronda, 420 m a sud-sudovest di San Marco e 415 m a nordovest di Zumpin grande. Come il resto dell'arcipelago, è separata dalla terraferma dal canale di Fasana (Fažanski kanal) e, nel punto più ravvicinato (punta Grotta, rt Grota), dista da essa 5 km. Gaza è un isolotto a forma di goccia, con la parte stretta e leggermente curva che punta verso nord-nordovest, che misura 405 m di lunghezza e 210 m di larghezza massima. Ha una superficie di 0,0625 km² e uno sviluppo costiero di 1,128 km. Al centro, raggiunge un'elevazione massima di 14,8 m s.l.m. Isole adiacenti Cabula (Kabula), piccola roccia affiorante situata 800 m a nordovest di Gaza. (44°56′43″N 13°42′35″E44°56′43″N, 13°42′35″E) Note Bibliografia Dario Alberi, Istria: storia, arte, cultura, 1997, Trebaseleghe (PD), LINT Editoriale, ISBN 978-88-81900152. (HR) Državni program [Programma Nazionale] (a cura di), Pregled, položaj i raspored malih, povremeno nastanjenih i nenastanjenih otoka i otočića [Analisi, posizione e schema di isolotti e piccole isole, periodicamente abitati e disabitati] (PDF), su razvoj.gov.hr, 2012, p. 3. URL consultato il 21 febbraio 2017. (EN, HR) Tea Duplančić Leder, Tin Ujević e Mendi Čala, Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1:25000 [Lunghezze delle linee di costa e aree delle isole nella parte croata del mare Adriatico definite in base alle mappe topografiche in scala 1:25000] (PDF), in Geoadria, vol. 9, n. 1, Zara, Hrvatski hidrografski institut [Istituto idrografico della Croazia], 2004, pp. 12-30, DOI:10.15291/geoadria.127. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. Voci correlate Croazia Dalmazia Toponimi italiani dell'Istria Isole della Croazia
Gaz

Gaz je majhen nenaseljen otoček v skupini Brionskih otokov ob jugozahodni obali Istre severozahodno od Pule (Hrvaška). Otoček leži okoli 1 km severozahodno od Malega Brijuna. Njegova površina meri 0,063 km², dolžina obalnega pasu je 1,13 km. Najvišji vrh je visok 16 mnm. Glej tudi Seznam otokov na Hrvaškem
Gira

Gira je majhen nenaseljen otoček v šibeniškem arhipelagu. Otoček leži okoli 1,5 km zahodno od Murvenjaka. Površina otočka meri 0,056 km², dolžina obale je 0,9 km. Najvišji vrh je visok 14 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Gornji Vlašnik

Gornji Vlašnik je nenaseljeni otočić u otočju Vrhovnjaci, na pola puta između Lastova i Mljeta, a nalazi se oko 14.1 km istočno od Lastova. Najbliži otok je Srednji Vlašnik, oko 70 m prema zapadu. Površina otoka je 41.723 m2, duljina obalne crte 985 m, a visina 10 metara. Izvori
Gornji Vlašnik

Gornji Vlašnik je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju. Pripada Hrvaški. Gornji Vlašnik leži v skupini majhnih otočkov z imenom Vrhovnjaci. Njegova površina meri 0,042 km². Dolžina obalnega pasu je 0,99 km. Najvišja točka na otočku doseže višino 10 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Gospina batarija

Gospina batarija je tvrđava u dnu viškog zaljeva, na adresi Šetalište Viški boj 12, Grad Vis. Utvrda Baterija izgrađena je za austrijske uprave 1841. godine u dnu viškog zaljeva. Austrijski naziv utvrde je bio Levarman. Kada su Talijani zaposjeli otok preimenovana je u Batteria della Madona, a danas se naziva Gospina batarija. Kao glavna i najveća utvrada otoka dijelom je koncipirana po Vaubanovom sistemu. Prednji dio utvrde, okrenut moru ima polukružni tlocrt. U dvokatnoj zgradi utvrde je Arheološki muzej. Utvrda je imala bateriju od osam topova smještenih na visokom nasipu obzidanom kamenim zidom. Ispod nasipa su se nalazila skladišta i tamnice. U Viškoj bitci 1866. talijanska oklopnjača Formidabile kojom je zapovijedao admiral Simone Antonio Pecoret de Saint-Bon uplovila je u višku luku s još tri manja broda i s utvrdom započela topnički dvoboj koji je završio tako da se je talijanska oklopnjača zapalila i morala se je tako brzo povući da ni sidro nije stigla izvući. Utvrda je opkoljena jarkom dubokim oko dva metra, a obrambeni zidovi su nakošeni i izgrađeni od obrađenog kamena. Ulaz u utvrdu nalazi se s istočne strane, izgrađen je lučno, s bunjasto obrađenim kamenom. U utvrdu se ulazilo preko pomičnog drvenog mosta, u prostrano pravokutno dvorište na čijem kraju se nalazi bunar za opskrbu vodom. Sa sjeverne strane dvorišta nalazi se visok nasip obzidan visokim kosim zidom nad kojim su nekoć bili smješteni topovi. Ispod nasipa je parabolični kameni svod sa skladišnim prostorima i tamnicom. S južne strane je glavna zgrada s prizemljem i katom u kojoj su bili smješteni zapovjedništvo otoka i vojarna za časnike i vojnike. Danas je utvrda kulturno središte otoka u kojemu se održavaju izložbe, kazališne predstave, pjesničke večeri. U njoj je smještena Arheološka zbirka Issa, hidroarheološka zbirka, arheološko-etnografska i kulturnopovijesna izložba. Izloženi su predmeti vezani uz ribarstvo, brodogradnju, vinogradarstvo, prijevoz robe te suvremenu povijest. Zaštita Pod oznakom Z-6288 zavedena je pod vrstom "nepokretna kulturna baština - pojedinačna", pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "vojne i obrambene građevine". Izvori Vanjske poveznice
Госпина батарија

Госпина батарија је главна тврђава коју је саградила Аустрија почетком 19. века у граду Вису и назвала ју Леварман. Када су Италијани окупирали острво преименована је у Batteria della Madona, а данас се назива Госпина батарија. Тврђава је имала батерију од осам топова смештених на високом насипу обзиданом каменим зидом. Испод насипа су се налазила складишта и затвори. У вишкој бици 1866. италијанска оклопњача Formidabile којом је командовао адмирал Симоне Антонио Пекорет де Сент-Бон је упловила у вишку луку са још три мања брода и са тврђавом започела артиљеријску борбу која је завршила тако да се италијанска оклопњача запалила и морала је тако брзо да се повуче да ни сидро није успела извући. Тврђава је опкољена јарком дубоким око два метра, а одбрамбени зидови су искошени и изграђени од обрађеног камена. Улаз у тврђаву налази се са источне стране, изграђен је лучно, са буњасто обрађеним каменом. У тврђаву се улазило преко покретног дрвеног моста, у пространо правоугаоно двориште на чијем крају се налази бунар за снабдевање водом. Са северне стране дворишта се налази висок насип обзидан високим косим зидом над којим су некада били смештени топови. Испод насипа је параболични камени свод са складишним просторима и затворима. Са јужне стране је главна зграда са приземљем и спратом у којој су били смештени команда острва и касарна за официре и војнике. Данас је тврђава културни центар острва у којему се одржавају изложбе, позоришне представе, песничке вечери. У њој је смештена Археолошка колекција Issa, хидроархеолошка колекција, археолошко-етнографска и културноисторијска изложба. Експонати су предмети везани уз рибарство, бродоградњу, виноградарство, транспорт робе те модерну историју. Референце
Gradinsko jezero

Gradinsko jezero ili Jezerce je jezero u Hrvatskoj. Nalazi se u Ličko-senjskoj županiji. Spada u Plitvička jezera, u skupinu Gornjih jezera. Nalazi se na nadmorskoj visini od 553 metra. Površine je 8,1 hektar. Najveća dubina je 10 metara. Ime je dobilo prema obližnjoj gradini. Izvori Vanjske poveznice
Gradski stadion Belišće

Gradski stadion Belišće je nogometni stadion u Belišću. Na njemu svoje domaće utakmice igra NK Belišće. Stadion je kroz povijest mijenjao svoj izgled. Prvo je bio običan travnjak s vrlo kvalitetnim uvjetima. U početku je imao malu ogradu oko terena. Nakon nekoliko godina sagrađene su betonske tribine sa zapadne i istočne strane. Bile su natkrivena drvenim krovom koji je naknadno uklonjen zbog opasnosti. Sagrađena je i atletska staza oko terena koja je trenutačno zapuštena. Podignute su više ograde i izgrađena je sjeverna tribina sa stotinjak sjedećih mjesta. Stadion je poznat po vrlo kvalitetnoj travi, te zbog toga su mnoge reprezentacije i klubovi odrađivali pripreme na njemu (npr. Litva i Iran). U sklopu stadiona su dva pomoćna nogometna igrališta za treninge. Od 2019./2020. gradila se nova zapadna tribina, a 1. srpnja 2020. godine je otvorena, i igrala se prijateljska utakmica NK Belišće i NK Valpovka.
Gradski stadion (Belišće)

Gradski stadion – stadion sportowy w Belišće, w Chorwacji. Został otwarty w 1921 roku. Może pomieścić 5500 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu NK Belišće. W sezonach 1992/1993, 1993/1994 i 1994/1995 obiekt gościł spotkania chorwackiej pierwszej ligi z udziałem tego zespołu. Przypisy
Gradsko kazalište Trešnja

Gradsko kazalište Trešnja, prvotnog naziva Malo kazalište Trešnjevka, osnovano je 1969. godine u zagrebačkom naselju Trešnjevka kao profesionalno kazalište za djecu i mlađe uzraste. Povijest Na lokaciji današnjeg kazališta Trešnja,1954. godine utemeljeno je Pionirsko amatersko kazalište. Nakon više od 300 izvedbi i prve nagrade na prvom Festivalu djeteta u Šibeniku (s predstavom "Timpetil, grad bez roditelja"), Pionirsko amatersko kazalište se profesionalizira, te se 1969. godine osniva Malo kazalište Trešnjevka. Početkom osamdesetih godina 20. stoljeća, Malo kazalište Trešnjevka mijenja naziv u Kazalište Trešnja, a osim predstava za djecu razvija se i večernja scena. Kazalište je na istoj lokaciji djelovalo od osnutka do 1989. godine kada se radi dotrajalosti zgrada mora privremeno napustiti. Radovi temeljite rekonstrukcije zgrade dovršeni su tek 2000. godine. Sadašnja zgrada kazališta ima upadljivo izvanjsko likovno oblikovanje, opločenu fasadu s kupolom i logotipom trešnje. U unutrašnjosti se nalazi dvorana za 310 posjetitelja. Zgrada kazališta nastala je prema projektu arhitekta Andrije Mutnjakovića. Izvori Vanjske poveznice Gradsko kazalište Trešnja, službena stranica
Gherbavaz

Gherbavaz, Gherbovaz o Gerbovaz (in croato: Grbavac) è un isolotto disabitato della Croazia, situato di fronte alla costa dalmata settentrionale, a sud-ovest di Capocesto. Dal punto di vista amministrativo appartiene al comune di Capocesto, nella regione di Sebenico e Tenin. Geografia Gherbavaz si trova al largo di fronte a porto Pellis, Pelles o Cremich (luka Peleš), l'insenatura compresa tra punta Cremica (rt Kremik) e punta Zeceva (rt Zečevo), detta anche punta della Lepre. L'isolotto dista circa 3 km da punta Cremica e 3,7 da punta Zeceva. Ha una superficie di 0,073 km², uno sviluppo costiero di 1,1 km e un'altezza di 31 m. A sud-est, a 500 m di distanza, affiora uno scoglio che ha lo stesso nome (greben Grbavac) 43°33′37.34″N 15°52′57.86″E43°33′37.34″N, 15°52′57.86″E. Isole adiacenti Luccogna (Lukovnjak), a nord-ovest. Maslignago (Maslinovik), a nord-est, tra Gherbavaz e punta Cremica. Barile o Barilaz (Barilac), piccolo scoglio rotondo a sud-est, a 1,5 km di distanza; ha una superficie di 0,0072 km² e una costa lunga 312 m 43°33′33″N 15°53′54″E43°33′33″N, 15°53′54″E. Note Bibliografia Dario Alberi, Dalmazia. Storia, arte, cultura, 2008, Trebaseleghe (PD), Lint Editoriale, ISBN 978-888-190-244-6. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. URL consultato il 15 ottobre 2017. G. Giani, Carta prospettiva delle Comuni censuarie della Dalmazia, foglio 6, 1839. Fondo Miscellanea cartografica catastale, Archivio di Stato di Trieste. Carta di cabottaggio del mare Adriatico, foglio IX, Milano, Istituto geografico militare, 1822-1824. URL consultato l'8 settembre 2020 (archiviato dall'url originale il 13 aprile 2013). Voci correlate Regione di Sebenico e Tenin Isole della Croazia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Gherbavaz
Grbavac

Grbavac je majhen nenaseljen otoček v srednji Dalmaciji (Hrvaška). Grbavac leži okoli 2 km zahodjugozahodno od otočka Maslinovik. Njegova površina meri 0,073 km², dolžima obalnega pasu je 1,1 km. Najvišji vrh je visok 33 mnm. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Grebeni

Grebeni su mala skupina 11 otočića - hridi koji se nalaze u blizini poluotoka Lapada, dijela Dubrovnika, na kojima je smješten istoimeni svjetionik. Postoje tri otočića: Greben, Kantenari i Vješala dok se malo istočnije nalazi hrid Jabuka. U morfološkom pogledu ti su otočići ostatci grebena koji je tvorio cjelinu s poluotokom Lapadom i otocima ispred Dubrovnika. Ove hridi spadaju u skupinu Elafita. Godine 1872. na otoku Greben je podignut svjetionik "Hridi Grebeni" koji radi i danas. Izvori Literatura Mihajlović, Igor. 2011. Lokalitet: Podmorje Splitsko-dalmatinske županije (o. Host, Grebeni, o.Svetac, u. Petrov bok, o. Paržanj, rt Izmetišće, rt Gojca, antički sarkofazi). Hrvatski arheološki godišnjak (8): 631–633. ISSN 1845-8408 Vanjske poveznice http://www.casopis-gradjevinar.hr/dokumenti/200010/7.pdf Arhivirana inačica izvorne stranice od 13. prosinca 2007. (Wayback Machine)
Scogli Pettini (Ragusa)

Gli scogli Pettini o Pettini di Ragusa (in croato Grebeni) sono un gruppo di scogli della Croazia, dell'arcipelago delle isole Elafiti, situato di fronte alla costa dalmata, a ovest di Ragusa (Dubrovnik). Amministrativamente, appartengono alla città di Ragusa nella regione raguseo-narentana. Non vanno confusi con gli omonimi scogli Pettini che si trovano di fronte a Ragusa Vecchia (Cavtat), circa 13 km a sud-est. Geografia Gli scogli si trovano a ovest della penisola di San Martino (Lapad), a sud-ovest dell'omonima valle detta anche valle Lapad (uvala Sumartin), allineati a ovest di punta Petca (rt Petka): Pettine (Greben), il più occidentale del gruppo e il secondo per grandezza; ha una superficie di 7137 m², lo sviluppo costiero è di 437 m, l'altezza è di 29,3 m. Dista 2,4 km circa dalla punta meridionale di Calamotta, detta punta di Sopra o Besden (rt Bezdanj). Sull'isolotto c'è un faro costruito nel 1872 e ancora funzionante. Forca (Vješala), è il maggiore degli scogli e si trova tra Pettine e Cantinara; ha una superficie di 0,12 km², una lunghezza di circa 260 m; lo sviluppo costiero è di 657 m. Cantinara (Kantenari) è composto di 6 piccoli scogli adiacenti e ha una superficie complessiva di 2422 m². altri piccoli scogli senza nome si trovano tra Cantinara e punta Petca. Scogli adiacenti Scoglio Pomo (hrid Jabuka), piccolo scoglio che si trova a sud-est vicino alla costa, poco a sud di punta Petca; ha un'area di 127 m² 42°38′55.6″N 18°03′41″E42°38′55.6″N, 18°03′41″E. Note Bibliografia (EN, HR) Tea Duplančić Leder, Tin Ujević e Mendi Čala, Coastline lengths and areas of islands in the Croatian part of the Adriatic Sea determined from the topographic maps at the scale of 1:25000 [Lunghezze delle linee di costa e aree delle isole nella parte croata del mare Adriatico definite in base alle mappe topografiche in scala 1:25000] (PDF), in Geoadria, vol. 9, n. 1, Zara, Hrvatski hidrografski institut [Istituto idrografico della Croazia], 2004, pp. 12-30, DOI:10.15291/geoadria.127. Dario Alberi, Dalmazia. Storia, arte, cultura, 2008, Trebaseleghe (PD), Lint Editoriale. Alberto Rizzi, Guida della Dalmazia, vol. II, 2010, Trieste, ed. Italo Svevo. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. URL consultato il 27 febbraio 2017. G. Giani, Carta prospettiva delle Comuni censuarie della Dalmazia, foglio 12, 1839. Fondo Miscellanea cartografica catastale, Archivio di Stato di Trieste. Carta di cabottaggio del mare Adriatico, foglio XIII, Milano, Istituto geografico militare, 1822-1824. URL consultato il 17 febbraio 2017 (archiviato dall'url originale il 13 aprile 2013). Voci correlate Toponimi italiani in Dalmazia Isole della Croazia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Scogli Pettini di Ragusa
Grebeni

Grebeni je skupina otočkov zahodno od polotoka Lapad pri Dubrovniku. Pripadajo Hrvaški. Od skupno petih otočkov v skupini ima samo otoček Vješala večjo površino od 1 ha (0,01 km²). Ostali Greben in Kantenari pa so manjši. Glej tudi seznam otokov na Hrvaškem
Grebeni

Grebeni är ett antal skär i Kroatien. De ligger i länet Dubrovnik-Neretvas län, i den sydöstra delen av landet, 400 km söder om huvudstaden Zagreb. Närmaste större samhälle är Dubrovnik, 3 km öster om Grebeni. De största skären heter i ordning från väster: Greben (har en fyr) Vješala Kantenari Källor