NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kolansko blato - Blato Rogoza

Kolansko blato - Blato Rogoza este o arie protejată (sit de importanță comunitară — SCI) din Croația întinsă pe o suprafață de 178,64 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Kolansko blato - Blato Rogoza este situat la coordonatele 44.520413°N 14.917904°E﻿ ()44.520413; 14.917904. Înființare Situl Kolansko blato - Blato Rogoza a fost declarat sit de importanță comunitară în iulie 2013 pentru a proteja 1 specie de plante și 5 specii de animale. Biodiversitate Situată în ecoregiunea mediteraneană, aria protejată conține 6 habitate naturale: Vegetație anuală la limita mareei, Lagune de coastă, Pajiști uscate din regiunea submediteraneeană estică (Scorzoneratalia villosae), Iazuri temporare mediteraneene, Pășuni mediteraneene udate de apa mării (Juncetalia maritimi), Pajiști submediteraneene de Molinio-Hordeion secalini. La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate: plante (1): Scilla litardierei nevertebrate (2): Lindenia tetraphylla, Proterebia afra dalmata reptile (3): Elaphe situla, țestoasa de baltă (Emys orbicularis), țestoasă bănățeană (Testudo hermanni) Pe lângă speciile protejate, pe teritoriul sitului au mai fost identificate 5 specii de plante, 2 specii de nevertebrate. Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Croația
Crkva sv. Marka Križevčanina u Zagrebu

Crkva sv. Marka Križevčanina, katolička je crkva posvećena trećemu hrvatskome svecu, Svetome Marku Križevčaninu. Nalazi se na Selskoj cesta 91, u zagrebačkom naselju Trešnjevka, unutar gradske četvrti Trešnjevka – sjever. Građena je 1940. i 1941. godine. Crkva je zaštićeno kulturno dobro Republike Hrvatske. Opis dobra Crkva je građena prema projektu arhitekta Marijana Haberlea. Oblik parcele uvjetovao je longitudinalni tlocrt građevine s ulaznim trijemom i otvorenim zvonikom izrazito modernističkog oblikovanja. Tradicionalni tlocrt sakralnih građevina skladno je združen u cjelinu s nizom modernih elemenata, vidljivih kako u konstrukciji tako i u samom oblikovanju. Crkva je izuzetno vrijedan primjer moderne sakralne arhitekture u Hrvatskoj. Radove je izvodio župljanin ing. Josip Čorko. Kamen temeljac nove crkve postavio je nadbiskup Alojzije Stepinac 23. lipnja 1940. godine, u spomen 1.300 godina pokrštenja Hrvata. Gradnja crkve je okončana pred Božić, prvo misno slavlje održane je 21. prosinca 1941. godine, uz blagoslov i vođenje blaženika nadbiskupa Alojzija Stepinca. Galerija Izvori
Korčula Cathedral

The Cathedral of St. Mark (Croatian: Katedrala sv. Marka) also called Korčula Cathedral, is the Roman Catholic church in Korčula, Croatia. It occupies an elevated position in the town centre. It is a former cathedral of the Roman Catholic Diocese of Korčula. In 1828, the diocese of Korčula was suppressed to the Diocese of Dubrovnik, so the Korčula Cathedral lost its status. Architecture and furnishings The cathedral was built by local masters from the fifteenth century to the mid-sixteenth century. In 1557, an organ was placed in the cathedral. Tintoretto painted the altarpiece. The portal is the work of Bonino da Milano. A new organ was built in 1787 by Vinko Klisevic. In modern times, a bronze statue of Jesus Christ, the work of Croatian sculptor Frano Kršinić, was added to the baptistery. Gallery See also Roman Catholic Diocese of Dubrovnik Roman Catholicism in Croatia References
Catedral de San Marcos (Korčula)

La Catedral de San Marcos​​ o simplemente Antigua Catedral de Korčula (en croata: Katedrala sv. Marka) es el nombre que recibe un edificio religioso de la Iglesia católica en Korčula parte del país europeo de Croacia.​ Fue la catedral de la diócesis de Curzola y pertenece a la diócesis de Dubrovnik. Fue construida por maestros locales desde el siglo XV hasta mediados del siglo XVI. Se encuentra en la vanguardia de la ciudad, en la parte superior de la península. En 1557, un órgano se colocó en la catedral. Jacopo Tintoretto pintó el retablo de la catedral de Korčula. El portal es obra del maestro Bonino de Milán. Un nuevo órgano fue construido en el 1787 por Don Vinko Klisevic. En los tiempos modernos se decoró la catedral con una estatua de bronce de Jesucristo, la obra del escultor croata Frane Krsinica. La estatua se encuentra en el baptisterio.​ Véase también Iglesia católica Catedral de San Marcos Referencias
Cathédrale Saint-Marc de Korčula

La cathédrale Saint-Marc (en croate : Katedrala sv. Marka ; en italien : cattedrale di San Marco), également appelée cathédrale de Korčula, est un édifice religieux catholique qui était église cathédrale du diocèse de Korčula, sur l'île de Korčula, en Croatie. Le diocèse fut supprimé et intégré à celui de Dubrovnik en 1828 . Elle occupe une position élevée dans le centre-ville. Architecture La cathédrale a été construite par des maîtres locaux du XVe siècle jusqu'au milieu du XVIe siècle. En 1557, un orgue est placé dans la cathédrale. Le célèbre peintre italien Le Tintoret a peint le retable. Le portail est l'œuvre de Bonino da Milano . Un nouvel orgue a été construit en 1787 par Vinko Klisevic. À l'époque moderne, une statue en bronze de Jésus-Christ, œuvre du sculpteur croate Frano Kršinić, a été ajoutée au baptistère. Galerie Références Voir également Articles connexes Diocèse catholique de Dubrovnik Église catholique en Croatie Liens externes Ressource relative à la religion : GCatholic.org Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de la Croatie Portail de la protection du patrimoine
Korčulanska katedrala

Korčulanska katedrala sv. Marka je katedrala u gradu Korčuli, u Hrvatskoj. Gradili su ju domaći majstori od početka 15. do sredine 16. stoljeća. Nalazi se na najistaknutijem mjestu u gradu, na vrhu poluotočića. Godine 1557. orgulje orguljara Colombija postavljene su u katedralu. Oslikao ih je Tintorettov učenik. Sami slavni Jacopo Tintoretto oslikao je oltarnu palu u korčulanskoj katedrali sv. Marka, a prikazuje sv. Marka sa sv. Bartolomejem (Bartulom) i sv. Jeronimom (Jerolimom), korčulanskim zaštitnicima. Portal je djelo majstora Bonina iz Milana. Nove orgulje u sagradio je 1787. godine don Vinko Klišević. U suvremeno doba katedrala je uređena brončanim kipom Isusa Krista, djelo hrvatskog kipara Frane Kršinića. Kip se nalazi u krstionici. U katedrali se čuva ikona Gospe od Otoka iz kasnog 14. stoljeća. Na glasu je od 1571. kad joj je pripisan spas Korčule od napada osmanske mornarice. Izvori
Cattedrale di San Marco (Curzola)

L'ex cattedrale di San Marco (in croato: Katedrala sv. Marka) si trova a Curzola, in Croazia. La chiesa è l'antica cattedrale della diocesi di Curzola, soppressa nel 1828. Storia La chiesa venne edificata a partire dal 1407 al posto di una precedente chiesa dedicata a Maria in seguito alla fondazione della diocesi di Curzola. La nuova chiesa comprendeva porzioni della vecchia chiesa, come l'abside, e gli edifici pubblici che erano già presenti nella piazza, come la loggia e la torre della città. Poco dopo il completamento, nel 1525 lungo la navata settentrionale è stata aggiunta una cappella, che dà l'impressione di una quarta navata, con le sue colonne e arcate. Interventi successivi principalmente in stile tardo barocco, voluti dal vescovo Giuseppe Cosserich Teodosio, hanno modificato l'aspetto originario della cattedrale, in stile gotico - rinascimentale, ripristinato in un successivo restauro. Facciata Il portale principale è caratterizzato dalla presenza di due leoni stilizzati, opera di Bonino da Milano. Interno All'interno dell'ex cattedrale, suddivisa in tre navate, si può immediatamente notare l'altare principale dominato da un alto ciborio, risalente al 1486 e collocato dallo scultore locale Marco Andrijć. La pala d'altare, che rappresenta i santi Marco, Girolamo e Bartolomeo, risale alla metà del XV secolo ed è considerata un'opera giovanile di Tintoretto, come pure l'Annunciazione conservata nella navata meridionale. Sotto l'altar maggiore si trova il reliquiario barocco di San Teodoro e, accanto ad esso, un rilievo tardo-romanico raffigurante l'Agnus Dei. Altre opere degne di nota sono la statua policroma della Santissima Trinità, lavoro di Leandro Bassano risalente al 1622, un'icona con la Madoonna dell'Isola e un altare del 1576 le cui figure in oro zecchino furono realizzate dall'artista locale Franjo Čiočić. Note Bibliografia De Agostini-Baedeker, Istria e costa dalmata, Novara, Istituto geografico De Agostini, 1998, p. 98, ISBN 88-415-5195-X. Voci correlate Chiesa cattolica in Croazia Cattedrali in Croazia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale di San Marco Collegamenti esterni (EN) Cattedrale di San Marco, in GCatholic.org.
Катедрала Светог Марка у Корчули

Катедрала Светог Марка у Корчули је централна катедрала у граду Корчули у Републици Хрватској. Посвећена је Светом Марку, а саграђена је 1406. године. Грађена је од почетка 15. до средине 16. вијека. Први подаци о мајсторима потичу са почетка 15. вијека кад се међу њима помиње Хранић Драгошевић и други мајстори. Године 1412. помиње се и Бонино де Милано као градитељ, уз ове мајсторе помиње се и Марко Андријић који је према уговору 1481. градио врх звоника цркве. Катедрала је изграђена као тробродна базилика романичког, напуљског типа. У 18. вијеку по налогу бискупа Јосипа Косирића базилика је измјенила првобитни изглед низом захвата. У савременом добу катедрала је уређена бронзаним кипом Исуса Христа , дјело хрватског вајара Фране Кршинића . Кип се налази у крстионици катедрале. Види још Корчула (град) Референце Спољашње везе Далмација у мом срцу - Катедрала Св. Марка
Most Martinska Ves

Most Martinska Ves je viseći most preko rijeke Save koji spaja Desnu i Lijevu Martinsku Ves. Trenutno je jedini viseći most u Hrvatskoj po kojem može teći cestovni promet i ujedno jedan od tri viseća mosta u Hrvatskoj. Opis Most ima jednu prometnu traku, koja se uz pomoć prometne signalizacije naizmjence otvara za promet u oba smjera. Uz prometnu traku za motorna vozila nalazi se biciklistička i pješačka staza. Maksimalna nosivost mosta je 12 tona za pojedinačni prijelaz interventnih vozila, a u normalnom prometu maksimalna težina vozila je ograničena na 5 tona. Most Martinska Ves je izrgrađen kako bi se zamijenila riječna skela, koja često nije mogla prometovati kada je vodostaj bio visok što je otežavalo komunikaciju između naselja. Ovo je jedini most preko Save između Zagreba i Siska. Nakon izgradnje Most Martinska Ves je zbog svoje vizualne atraktivnosti postao najveća atrakcija ovog kraja. Izvori
Mrlučica

Mrlučica je hrid uz zapadnu obalu Istre, dio Vrsarskog otočja. Površina hridi je 8150 m2, a visina 1 metar. U Državnom programu zaštite i korištenja malih, povremeno nastanjenih i nenastanjenih otoka i okolnog mora Ministarstva regionalnoga razvoja i fondova Europske unije, svrstan je pod "manje nadmorske tvorbe (hridi različitog oblika i veličine)". Pripada općini Vrsar. Izvori Vanjske poveznice
Verluzza

Verluzza (in croato Mrlučica) è un isolotto disabitato della Croazia, situato lungo la costa occidentale dell'Istria, a nord del canale di Leme. Amministrativamente appartiene al comune di Orsera, nella regione istriana. Geografia Verluzza si trova a nord del porto di Orsera (luka Vrsar) e di punta Masseni, a nordovest di Val Piova (uvala Funtana) e a ovest di val Cagola o Cagole (uvala Kagula) e di val Ciabatta (uvala Fajban). Nel punto più ravvicinato, dista 445 m dalla terraferma. Verluzza è uno scoglio di forma irregolare, orientato in direzione ovest-est, che misura 70 m di lunghezza e 25 m di larghezza massima e ha una superficie di 8150 m². Isole adiacenti Isole Salomone (otoci Salamon), coppia di isolotti situati circa 90 m a est di Verluzza. Ciabatta (Cavata), scoglio a forma di otto posto 590 m a est di Verluzza. Note Bibliografia Dario Alberi, Istria: storia, arte, cultura, 1997, Trebaseleghe (PD), LINT Editoriale, ISBN 978-88-81900152. (HR) Državni program [Programma Nazionale] (a cura di), Pregled, položaj i raspored malih, povremeno nastanjenih i nenastanjenih otoka i otočića [Analisi, posizione e schema di isolotti e piccole isole, periodicamente abitati e disabitati] (PDF), su razvoj.gov.hr, 2012, p. 1. URL consultato l'11 febbraio 2017. Giacomo Marieni, Portolano del mare Adriatico, a cura di i.r. Istituto geografico militare, seconda edizione, Vienna, Tipografia dei PP. Mechitaristi, 1845. Cartografia (HR) Mappa topografica della Croazia 1:25000, su preglednik.arkod.hr. Voci correlate Croazia Dalmazia Toponimi italiani dell'Istria Isole della Croazia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Verluzza
Mrlučica

Mrlučica je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju in je del otočja Vrsar. Pripada Hrvaški. V državnem programu za zaščito in uporabo majhnih, občasno naseljenih in nenaseljenih otokov ter okoliškega morja Ministrstva za regionalni razvoj in sklade Evropske unije je uvrščen v kategorijo otokov z manjšo nadmorsko višino (skale različnih oblik in velikosti). Površina otoka je 8.150 m2. Pripada občini Vrsar. Glej tudi Seznam hrvaških otokov Sklici
Sustipan

Sustipan (lit. Saint Stephen) is a small peninsula located in the southwestern part of Split. In Middle Ages there was a Benedictine monastery and a church. In the 19th century one of the most beautiful cemeteries of the whole Croatia was built in Sustipan. The cemetery was removed in the 20th century by the Communist authorities, the reason why they did that was never found. Today, there is a beautiful forest park ideal for walking. Image gallery References
Sustipan

Sustipan je majhen polotok, ki se nahaja v jugozahodnem delu Splita. V srednjem veku sta tam bila benediktinski samostan in cerkev. V 19. stoletju je bilo v Sustipanu zgrajeno eno najlepših pokopališč celotne Hrvaške. Komunistična oblast je v 20. stoletju odstranila pokopališče. Danes je tu čudovit gozdni park, idealen za sprehode. Sklici
Dvorac Mailáth u Donjem Miholjcu

Dvorac Mailáth nalazi se u Donjem Miholjcu. Smatra se jednim od najočuvanijih dvoraca u Hrvatskoj. Dvorac je građen od 1903. do 1906. za mađarsku obitelj Mailáth, uz raniji prizemni barokni dvorac Prandau s kojim čini jedinstvenu cjelinu. Arhitekt dvorca je István Möller. Uz dvorac je uređen perivoj. Vlastelinstvo Donji Miholjac formirano je 1831. godine i bilo je u vlasništvu valpovačke obitelj Hilleprand von Prandau. Prandauova kći Stefanija udala se za mađarskog grofa Georga Mailátha te Donji Miholjac tako pripao grofovima Mailáth von Székhely. Dvorac ima pravokutan tlocrt sa središnjim hodnikom uz koji se s obje strane nižu prostorije. U sredini je veliko predvorje. Cijeli se dvorac ističe bogatim ukrasima u neogotičkom stilu, s elementima stila Tudor. Sačuvani su bogati detalji: dekorativna stolarija, ograde stubišta, stropne i podne obloge, štukature i ugrađeni ormari, koji čine tek dio nekadašnje opreme u pedesetak prostorija. Dvorac bio uređen Mailáthovim trofejima iz Slavonije i putovanja po Africi i Aziji. Danas je u dvorcu Prandau smještena geodetska i porezna uprava te se unutrašnjost ne može turistički posjetiti, a u prostorijama dvorca Mailáth nalaze se uredi Gradske uprave i katastra. Literatura Mladen Obad Šćitaroci, Dvorci i perivoji u Slavoniji, Zagreb 1998. ISBN 953-97121-0-6 Vanjske poveznice
Mailáth-kastély (Alsómiholjác)

A Mailáth-kastély a Mailáth család főúri kastélya Horvátországban, Alsómiholjác településen. Az egyik utolsó kastély, melyet az első világháború előtt Szlavóniában építettek. Fekvése A kastély a település belterületének északi részén, a Vukovarska és Gajeva utcák által határolt park területén, közvetlenül a régi kastély mellett áll. Története Az erdélyi származású gróf Mailáth György Hilleprand von Prandau Stefániávbal kötött házassága révén jutott az alsómiholjáci birtokhoz. Miután férjét 1883-ban Budapesten meggyilkolták Stefánia a birtokot László fiával igazgatta. Gyakran vendég volt itt Ferenc Ferdinánd trónörökös, aki jó barátja volt László grófnak. A trónörökös három hónappal a szarajevói merénylet előtt is itt vadászott. A korabeli források alapján úgy tűnik, hogy az új kastély építésének oka az volt, hogy Mailáth gróf az 1901. szeptember 12-én Alsómiholjácon tett látogatása során megígérte I. Ferenc József császárnak, hogy itteni következő látogatására vadász stílusú kastélyt fog építeni. A Mailáth-kastélyt a 20. század elején építették Möller István budapesti építész tervei szerint. Mai állapota Az új kastély a régi Hilleprand von Prandau-kastély utcai szárnyától északra épült fel, mellyel céltudatos egészet alkot. Az új kastély méretével és vonzó megjelenésével egyaránt kiemelkedik. Alaprajza 44 x 20 méter. A kastély és mindenekelőtt homlokzata historizmus-neoromantikus vonásokkal rendelkezik. A hengeres tornyok, a magas, mozgalmas tetők, a díszkémények, a neoklasszikus, balusztrádokkal ellátott teraszok, a kovácsoltvas kerítések és egyéb historikus jellegű építészeti részletek mind az angol Tudor-stílus jellegzetességei. A kastély négyszintesnek épült: alagsor, földszint, emelet és tetőtér. Belül a központi folyosó osztja két részre, amely a díszlépcsővel és galériával ellátott előcsarnokkal, valamint a kerti teraszra nyíló kijárattal van összeköttetésben. A központi por elszívó rendszer, a saját vízvezeték és a három fűtési mód (központi melegvíz, nyitott kandalló és cserépkályhák) egyértelműen jelzi, hogy a kastély akkoriban nagyon modern volt. A kézzel faragott fa spaletták az ablakokon, nyári napokon a meleg és télen pedig a hideg ellen védtek. A kastély ma is kitűnő állapotban van, melyet annak köszönhet, hogy itt van elhelyezve a polgármesteri hivatal. Állapota éles kontrasztban van az elhanyagoltabb, régi kastéllyal, melyben a helyi önkormányzat irodái vannak. Források Branko Nadilo:Bajkoviti dvorci Donjeg Miholjca (A Građevinar horvát építészeti folyóirat 2000. évi 7. számában) (horvátul)
Šunj

Šunj je jedna od najljepših plaža na Jadranu. Nalazi se na jugoistočnoj strani otoka Lopud, u prekrasnoj uvali do koje je moguće doći barkom ili pješice od mjesta Lopud kroz borovu šumu. Plaža je pješčana a plićina se proteže stotinjak metara daleko od obale. Omiljeno je okupljalište Dubrovčana i njihovih gostiju. Pješčano dno i plićina su vrhunski preduvjeti za omiljenu igru picigin. Dio plaže je namijenjen nudistima.
Cibona Tower

The Cibona Tower is a high-rise building located in the center of Zagreb, Croatia, on Dražen Petrović Square 3, near the Savska and Kranjčevićeva street intersection. It was built in 1987. With the hight of 92 meters (105 with antenna), Cibona makes one of the tallest buildings in Zagreb and Croatia. Technical information It is 92 m (302 ft) tall, and it has 25 levels above ground. There is a radio mast on the roof, which increases the height of the tower to 105 m (344 ft). As of 2024, Cibona Tower is ranked 6th by height in Croatia. The tower is a part of the complex that comprises lower business objects, a 5,400-seat basketball hall, and an art installation. The skyscraper is a cylinder, 25 m (82 ft) in diameter, which reduces its diameter in four stages, and ends up with a radio mast. The facade is derived in dark steel, totally reflective glass, and black granite. The windows are not fixed. The first stage ends up on the 21st floor, second on the 23rd floor, third on the 24th floor, and the fourth on the 25th floor. The rim of the tower is held by the 26 reinforced concrete pylons, which make it resistant to a 7° Richter scale earthquake, and the impact of a smaller airplane. History The tower was built in 1987 because of the Universiade that was held in Zagreb that year. The architect responsible for its design is Marijan Hržić. The last known occupant of the tower was Agrokor, the biggest food company in Central and Eastern Europe. As of 2018, the media reported that the tower and its surroundings were in a state of disrepair. Cibona Tower was bought by the company Agram in 2022. Since 2023 the business tower is being renovated. The renovation works are estimated to be worth around 10 million euros and to be completed in 2025. Views of Cibona Tower See also List of tallest buildings in Croatia References External links Cibona Tower on Emporis
Torre Cibona

La Torre Cibona​ (en croata: Cibonin toranj) es un edificio de gran altura situado en el centro de Zagreb, la capital de Croacia, en la Plaza Dražen Petrović, cerca de la intersección de la calle Savska y Kranjčevićeva. Tiene 92 metros (307 pies) de altura, y tiene 25 niveles de altura. Hay un mástil de radio en el techo, lo que aumenta la altura de la torre a 105 metros (350 pies). A partir de 2007, la torre Cibona está clasificada tercera por la altura (segundo cuando se incluye la antena en Croacia. Véase también Edificio Rascacielos Referencias
Cibonin toranj

Cibonin toranj je poslovni neboder smješten u Zagrebu, Hrvatskoj na adresi Trg Dražena Petrovića 3, u blizini križanja Kranjčevićeve ulice i Savske ceste. Visina mu iznosi 92 m (105 m s antenom na vrhu), što ga čini jednim od najviših nebodera u Zagrebu i Hrvatskoj. Tehnički podaci Šesti je neboder po visini u Republici Hrvatskoj, 4,15 m niži od Poslovnog centra Strojarska (VMD Kvart). Visok je 92 m; iznad zemlje su: visoko prizemlje i 25 katova. Na krovu se nalazi radio jarbol čiji je vrh 105 metara iznad zemlje. Dio je kompleksa koji se još sastoji od nižih poslovnih objekata, košarkaške dvorane i umjetničke instalacije. Neboder je cilindar promjera 25 m koji u 4 stupnja smanjuje promjer prema vrhu, da bi završio s antenskim jarbolom. Cilindar je rastavljen smicanjem po promjeru tako da baza podsjeća na tupi propeler, a dvije su polovice pri vrhu odvojene crnom plohom. Fasada je izvedena u tamnom čeliku, potpuno reflektivnom staklu i crnom granitu. Prozori nisu fiksni. Prvi stupanj završava na 21. katu, drugi na 23. katu, treći na 24. katu, a zadnji se proteže do vrha 25. kata. Obod nebodera drži 26 armirano-betonskih stupova koji ga čine otpornim na jake potrese (do 7 stupnjeva po Richteru) i na udarac manjeg zrakoplova poput Cessne. Na 20. katu se nalaze konferencijske dvorane, a na 21. je restoran za djelatnike. Povijest Gradnja je počela u travnju 1986. godine, a završetak radova 1987. godine u povodu održavanja Univerzijade, u sklopu kompleksa »Sportsko – poslovni kompleks Cibona, Zagreb«. Na projektu su radili: Marijan Hržić, Borislav Šerbetić i Ivan Piteša. Glavni je izvođač radova bilo poduzeće GRO Vladimir Gortan. Cibonin toranj je predzadnji neboder izgrađen u Republici Hrvatskoj prije Domovinskog rata. Zadnji je Chromosov neboder izgrađen 1989. godine, a nakon rata, izgrađeni su HOTO Business Tower, Eurotower, Zagrebtower, Sky Office Tower i Poslovni centar Strojarska u Zagrebu, Dalmatia Tower u Splitu, osječki Eurodom te Tower Centar Rijeka. Zanimljivosti toranj je dobio ime po sponzoru, prehrambenom konzorciju, kao i košarkaškom klubu dvorane u narodu je dobio šaljiv naziv Mirkova cigara, po Mirku Novoselu kraj nebodera se nalaze dvije ZET tramvajske stanice: »Tehnički muzej« (linije 3, 9, 12, te noćna 34) i »Studentski centar« (linije 3, 4, 13, 14, 17, te noćne 32 i 33) zbog sve više modernih poslovnih prostora, cijena kvadratnog metra u neboderu pada na vrhu se nalazio logo tvrtke Agrokor koja je zauzimala gotovo sve katove nebodera (uselila se 4. siječnja 2000. godine, a iselila 4. prosinca 2017.). u prizemlju spojenom s prvim katom 7. lipnja 2006. godine otvoren je muzej Dražena Petrovića Galerija Izvori Vanjske poveznice