NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Aeropuerto de La Fortuna

El aeropuerto de La Fortuna (IATA: FON, OACI: MRAN), también conocido como el aeropuerto de El Tanque o aeropuerto de Arenal, es un aeropuerto privado costarricense que sirve a la zona de La Fortuna, un distrito en el cantón de San Carlos en la provincia de Alajuela. El aeropuerto provee acceso aéreo al volcán Arenal, uno de los sitios turísticos más importantes del país. El aeropuerto es gestionado por una empresa privada y tiene vuelos comerciales a cuatro destinos nacionales: Barra de Tortuguero, Liberia y a dos aeropuertos en San José (aeropuerto internacional Juan Santamaría y el aeropuerto internacional Tobías Bolaños). El aeropuerto se encuentra a 7 kilómetros al este de La Fortuna en la carretera 141. Instalaciones El aeropuerto tiene una pista de aterrizaje de asfalto de 800 metros de longitud. El aeropuerto atrae pequeñas aeronaves de pasajeros como la Cessna 208 Caravan y la de Havilland Canadá DHC-6 Twin Otter. La aproximación a la pista 24 cruza sobre un hangar que se encuentra al extremo de la pista. La baliza no direccional de Fiora (Ident: FIO) está localizada a 19 kilómetros al este del aeropuerto. El VOR-DME de El Coco (Ident: TIO) está localizado a 70 kilómetros al sureste del aeropuerto de La Fortuna.​​ Aerolíneas y destinos Estadística de pasajero Lo siguiente son las cifras de pasajeros que han pasado por el aeropuerto por año. Estas cifras provienen de los anuarios estadísticos de la Dirección General de Aviación Civil de Costa Rica. Véase también Anexo:Aeropuertos de Costa Rica Transporte en Costa Rica Referencias Enlaces externos OpenStreetMap - Aeropuerto de La Fortuna Historial de accidentes del Aeropuerto de La Fortuna en Aviation Safety Network (en inglés) OurAirports - Aeropuerto de Arenal Archivado el 13 de marzo de 2016 en Wayback Machine. Página de Facebook del Aeropuerto de Arenal
Aérodrome de La Fortuna Arénal

L'aérodrome d'Arénal (code IATA : FON • code OACI : MRAN) est un aéroport qui dessert La Fortuna, un quartier du canton de San Carlos, province de l'Alajuela, au Costa Rica. L'aéroport est nommé d'après le volcan Arenal, l'une des principales attractions touristiques du pays. Arénal est une piste privée, actuellement desservie par des vols quotidiens vers la capitale, San José et vers Quépos. Situé à environ 2 km à l'est de La Fortuna, cet aérodrome peut être atteint par la Route 141. L'aéroport présente actuellement une piste de gravier avec une longueur de 800 mètres et 10 mètres de largeur, généralement servi par de petits avions comme le Cessna 208 Caravan et le de Havilland Canada DHC-6 Twin Otter. Services Réguliers Statistiques passagers Ces données montrent le nombre de mouvements de passagers dans l'aéroport, selon la Direction Générale de l'Aviation Civile du Costa Rica. Références Portail de l’aéronautique Portail du Costa Rica
Aeroportul El Tanque

Aeroportul El Tanque (IATA: FON, ICAO: MRAN) este un aeroport din Provincia Alajuela, Costa Rica ce deservește zona La Fortuna⁠(d)[[La Fortuna (district in San Carlos canton, Alajuela province, Costa Rica)|​]]. Situat la o altitudine de 107 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
La Fortuna Arenal Airport

La Fortuna Arenal Airport är en flygplats i Costa Rica. Den ligger i provinsen Alajuela, i den nordvästra delen av landet, 80 km nordväst om huvudstaden San José. La Fortuna Arenal Airport ligger 107 meter över havet. Terrängen runt La Fortuna Arenal Airport är platt åt nordost, men åt sydväst är den kuperad. Runt La Fortuna Arenal Airport är det ganska tätbefolkat, med 67 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är La Fortuna, 7,3 km väster om La Fortuna Arenal Airport. Omgivningarna runt La Fortuna Arenal Airport är en mosaik av jordbruksmark och naturlig växtlighet. Kommentarer Källor
Palo Arco Airport

Palo Arco Airport (ICAO: MRPA) is an airport serving the canton of Nandayure in Guanacaste Province, Costa Rica. There is rising terrain in all quadrants. See also Costa Rica portal Aviation portal Transport in Costa Rica List of airports in Costa Rica References External links OurAirports - Palo Arco Airport Archived 2016-03-12 at the Wayback Machine OpenStreetMap - Palo Arco HERE Maps - Palo Arco FallingRain - Palo Arco Airport Accident history for Punta Arco Airport at Aviation Safety Network
Aeródromo de Palo Arco

El aeródromo de Palo Arco (OACI: MRPA) es un aeródromo público costarricense que sirve al cantón de Nandayure en la provincia de Guanacaste. El aeródromo está ubicado en una zona densamente boscosa al oeste de la ruta 162 al norte del pueblo de San Francisco de Coyote.​ En todos los cuadrantes del aeródromo, el terreno está en inclinación rodeado de bosques. El aeródromo tiene una sola pista de aterrizaje, de asfalto, que mide 1.110 metros en longitud. Véase también Transporte en Costa Rica Anexo:Aeropuertos de Costa Rica Referencias Enlaces externos OurAirports - Aeródromo de Palo Arco Archivado el 12 de marzo de 2016 en Wayback Machine. OpenStreetMap - Aeródromo de Palo Arco HERE Mapas - Aeródromo de Palo Arco FallingRain - Aeródromo de Palo Arco Historial de accidentes del Aeródromo de Palo Arco en Aviation Safety Network (en inglés)
Pandora Airport

Pandora Airport (ICAO: MRPD) is an airport serving the village of Pandora in Limón Province, Costa Rica. There is a large hill just north of the runway. See also Costa Rica portal Aviation portal Transport in Costa Rica List of airports in Costa Rica References External links OurAirports - Pandora Archived 2016-03-12 at the Wayback Machine OpenStreetMap - Pandora FallingRain - Pandora Accident history for Pandora Airport at Aviation Safety Network
Aeródromo de Pandora

El aeródromo de Pandora (OACI: MRPD) es un aeródromo público costarricense que sirve a la zona del pueblo de Pandora en la provincia de Limón.​ El aeródromo cuenta con una sola pista de aterrizaje de asfalto, que mide 900 metros en longitud. Inmediatamente al norte de la pista de aterrizaje hay un cerro grande y al sur se encuentra el río Estrella. Al oeste, están los campos de las fincas 5 y 9. Véase también Transporte en Costa Rica Anexo:Aeropuertos de Costa Rica Referencias Enlaces externos OurAirports - Aeródromo de Pandora Archivado el 12 de marzo de 2016 en Wayback Machine. OpenStreetMap - Aeródromo de Pandora FallingRain - Aeródromo de Pandora Historial de accidentes del Aeródromo de Pandora en Aviation Safety Network (en inglés)
Cabo Velas Airport

Cabo Velas Airport (ICAO: MRCV) is an airport serving the Pacific coastal villages along the Playa Grande, north of Tamarindo in Guanacaste Province, Costa Rica. There are hills west and northeast of the airport. South approach and departure are over the water. There is an additional 280 metres (920 ft) unpaved overrun on the south end of the runway. The Liberia VOR-DME (Ident: LIB) is located 23.0 nautical miles (43 km) northeast of the airport. See also Costa Rica portal Aviation portal Transport in Costa Rica List of airports in Costa Rica References External links OurAirports - Cabo Velas Airport Archived 2018-01-03 at the Wayback Machine OpenStreetMap - Cabo Velas HERE/Nokia - Cabo Velas FallingRain - Cabo Velas Airport Accident history for MRCV at Aviation Safety Network
Aeródromo de Cabo Velas

El aeródromo de Cabo Velas (OACI: MRCV) es un aeródromo público costarricense ubicado en la provincia de Guanacaste. El aeródromo está localizado al norte de Tamarindo y sirve a los pueblos costeros del Pacífico a lo largo de Playa Grande.​​ Información técnica El despegue y la aproximación hacia y desde el sur son sobre el agua y hay cerros al oeste y nordeste del aeropuerto. En el extremo sur de la pista de aterrizaje hay 280 metros adicionales de pista sin pavimentar. El VOR-DME de Liberia (Ident: LIB) está localizado a 43 kilómetros al nordeste del aeropuerto.​ Véase también Transporte en Costa Rica Anexo:Aeropuertos de Costa Rica Referencias Enlaces externos OurAirports - Aeródromo de Cabo Velas Archivado el 3 de enero de 2018 en Wayback Machine. OpenStreetMap - Aeródromo de Cabo Velas HERE/Nokia - Aeródromo de Cabo Velas FallingRain - Aeródromo de Cabo Velas Historial de accidentes del Aeródromo de Cabo Velas en Aviation Safety Network (en inglés)
Chacarita Airport

Chacarita Airport (IATA: JAP, ICAO: MRCH) is an airport serving the town of Chacarita in Puntarenas Province, Costa Rica. Chacarita is on the Pacific coast at the base of the Puntarenas peninsula, just east of Puntarenas city. The runway parallels the Gulf of Nicoya shoreline, 300 metres (980 ft) inland. The El Coco VOR-DME (Ident: TIO) is located 31.7 nautical miles (59 km) east of the airport. See also Costa Rica portal Aviation portal Transport in Costa Rica List of airports in Costa Rica References External links OurAirports - Chacarita Airport Archived 2019-03-06 at the Wayback Machine OpenStreetMap - Chacarita HERE Maps - Chacarita FallingRain - Chacarita Airport Accident history for Puntarenas Airport at Aviation Safety Network
Aeródromo de Chacarita

El aeródromo de Chacarita (IATA: JAP, OACI: MRCH) es un aeródromo costarricense que sirve al distrito de Chacarita en la provincia de Puntarenas. El aeródromo está localizado al este de la ciudad de Puntarenas en el centro de Chacarita al norte de la ruta 17.​​ La pista de aterrizaje está ubicada paralela a la costa del golfo de Nicoya, a 300 metros de la costa. El VOR-DME de El Coco (Ident: TIO) está localizado a 59 kilómetros al este del aeródromo.​ Véase también Transporte en Costa Rica Anexo:Aeropuertos de Costa Rica Referencias Enlaces externos OurAirports - Aeródromo de Chacarita Archivado el 6 de marzo de 2019 en Wayback Machine. OpenStreetMap - Aeródromo de Chacarita HERE Maps - Aeródromo de Chacarita FallingRain - Aeródromo de Chacarita Historial de accidentes del Aeródromo de Chacarita en Aviation Safety Network (en inglés)
Puntarenas Chacarita Airport

Puntarenas Chacarita Airport är en flygplats i Costa Rica. Den ligger i kantonen Cantón Central de Puntarenas och provinsen Puntarenas, i den västra delen av landet, 80 km väster om huvudstaden San José. Puntarenas Chacarita Airport ligger 2 meter över havet. Terrängen runt Puntarenas Chacarita Airport är platt åt nordväst, men österut är den kuperad. Havet är nära Puntarenas Chacarita Airport åt sydväst. Närmaste större samhälle är Chacarita, 0,75 km väster om Puntarenas Chacarita Airport. Kommentarer Källor
Reventazón Dam

The Reventazón Dam is a concrete-face rock-fill dam on the Reventazón River about 8 km (5.0 mi) southwest of Siquirres in Limón Province, Costa Rica. It was inaugurated on 16 September 2016, and its primary purpose is the production of hydroelectric power. The US$1.4 billion project and largest power station in the country has an installed capacity of 305.5 MW and is expected to provide power for 525,000 homes. Construction on the dam began in 2009. At a height of 130 metres (430 ft) and with a structural volume of 9,000,000 m3 (12,000,000 cu yd), it is the largest dam in Central America. To produce electricity, water from the reservoir is diverted about 3 km (1.9 mi) to the northeast where it reaches the power station along the Reventazón River. Due to its environmental features, like offset habitats and migration corridors for jaguars and many other species, the project could be a model for other future hydroelectric power plants. See also List of power stations in Costa Rica References
Barrage de Reventazón

Le barrage de Reventazón est un barrage hydroélectrique au Costa Rica, sur le Reventazón, dont la construction a commencé en 2009. Il serait le barrage le plus imposant d'Amérique centrale. Sa centrale hydroélectrique associée a une capacité de 305,5 MW. Le barrage de Reventazón a été inauguré le 16 septembre 2016. Notes et références Annexes Articles connexes Réservoir de Reventazón Énergie au Costa Rica Bibliographie (en) John A. Dixon, « An Expanded Cost-Benefit Analysis (CBA) of the Reventazón Hydroelectric Project (PHR), in Costa Rica », technical note [PDF], sur publications.iadb.org, Inter-American Development Bank, Environmental Safeguards Unit, septembre 2013 (consulté en mai 2025). Portail des énergies renouvelables Portail du Costa Rica Portail des barrages Portail des lacs et cours d'eau
ГЕС Ребентазон

ГЕС Ребентазон — гідроелектростанція в центральній частині Коста-Рики, за пів сотні кілометрів на схід від столиці країни Сан-Хосе. Розташована після ГЕС Торіто і становить нижній ступінь каскаду на річці Ребентазон, яка бере початок біля міста Картаго та тече до впадіння праворуч в річку Парісміна, котра сама невдовзі закінчується на узбережжі Карибського моря. Ребентазон дренує східну частину міжгірської депресії, відомої як Центральні рівнини, з якої проривається до моря через Кордильєру-Сентраль. Практично на виході з останньої звели греблю Ребентазон, котра є найбільшою в країні станом на другу половину 2010-х років. Ця кам'яно-накидна споруда з бетонним облицюванням має висоту 130 метрів, довжину 540 метрів та ширину по гребеню 9 метрів. Вона потребувала 9 млн м3 матеріалу та утримує витягнуте по долині річки на 8 км водосховище з площею поверхні 7 км2 та об'ємом 300 млн м3 (корисний об'єм 118 млн м3). Перед зведенням греблі річку відвели за допомогою двох розташованих на лівому березі тунелів довжиною по 0,7 км з діаметром 14 метрів, які після введення станції в експлуатацію виконують функцію нижніх водоскидів. Зі сховища через правобережний масив Ребентазон прокладено головний дериваційний тунель довжиною 1,7 км з діаметром 9,4 метра. При цьому біля водозабірної споруди, через яку до нього подається ресурс, облаштовано ще один спеціальний тунель довжиною 0,6 км з великою (500 м3/сек) пропускною здатністю, призначений для промивання завантажувальної зони від осаду зі скиданням останнього до річки. На завершальному етапі головний тунель сполучений із запобіжним балансувальним резервуаром висотою 52 метри з діаметром 27 метрів. Безпосередньо до машинного залу ресурс прямує через прокладений по схилу гори напірний водовід довжиною 0,9 км зі спадаючим діаметром від 8,6 до 8,2 метра. Основне обладнання станції становлять чотири три турбіни типу Френсіс потужністю по 73 МВт, які працюють при напорі у 133,4 метра. Крім того, для підтримки природної течії річки в неї біля греблі випускають певну частину води через ще одну турбіну того ж типу потужністю 13,5 МВт. Всього комплекс повинен забезпечувати виробництво біля 1,5 млрд кВт-год електроенергії на рік. Відпрацьована вода повертається до Ребентазон по чотирьом відвідним каналам довжиною по три десятки метрів, зі змінною шириною від 10 до 12 метрів. Видача продукції відбувається по ЛЕП, розрахованій на роботу під напругою 230 кВ. Можливо відзначити, що існують плани спорудження між станціями Торіто та Ребентазон ще однієї ГЕС Izarco. Примітки
Isla del Coco

Isla del Coco er en ø og nationalpark 550 km ud for Costa Ricas kyst. Den har officielt hørt til landet siden 1869. Øen har et areal på 24 km² og er ubefolket, på nær nationalparkens personel. Øen blev den 4. december 1997 sat på UNESCO's Verdensarvsliste. Eksterne link Cocos Island National Park - UNESCO World Heritage Centre
Kókusz-sziget

A lakatlan Kókusz-sziget (spanyolul Isla del Coco, angolul Cocos Island) 500 km-re Costa Rica partvidékétől a Csendes-óceánban fekszik. Földrajz Területe 24 km². A kiemelkedően magas éves csapadéknak köszönhetően egyedülálló esőerdei övezeti flóra és fauna jellemzi a szigetet. A szigeten megtalálható számos páfrány, bazídiumos gomba és lombosmoha faj. Története A sziget a kalózok kedvelt búvóhelye volt, akik több száz éven keresztül rejtették ide összerabolt zsákmányaikat, és közben kutatták szorgalmasan elődeik hagyatékát. Edward Davis angol kalóz a 17. század végén helyezte el itt először értékeit, ám hamarosan meghalt, így nem térhetett vissza értük. Davis példáját egészen a 19. századig bezáróan többen is követték, például Benito Bonito portugál kalóz, aki 1819-ben Acapulco kirablása után rejtette itt el a város kincseit. 1823-ban, a Simón Bolívar elől menekülő gazdag spanyolok is itt szabadultak meg értékeiktől, köztük egy ember nagyságú, színarany Madonna-szobortól. Az egyik legkitartóbb kincskereső a német August Gissler volt, aki 1889 és 1908 között a szigeten élt. Ő volt az első és utolsó kormányzója a területnek. Gissler több, földalatti alagútrendszert hozott létre, amelyeket a számos földrengés ellenére még ma is be lehet járni. A szigeten megfordulók persze számos térképet hagytak hátra maguk után, ami kincsvadászok hadát csábított oda a századfordulóra, ám igazi áttörést csak a fémdetektor feltalálása jelentett, amelynek segítségével 1932-ben már egy 1 millió dollár értékű aranyleletre bukkantak. Ma azonban a sziget már egy védett nemzeti park, melyet 1997-ben a világörökség részévé nyilvánított az UNESCO. A turisták csak külön hatósági engedéllyel léphetnek a sziget területére, amit még aznap el is kell hagyniuk. Robert Louis Stevenson regénye, A kincses sziget itt játszódik. A szerző 1880-ban szerzett tudomást a helyről és az állítólagos limai kincsről. Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Cocos-Insel című német Wikipédia-szócikk fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Külső hivatkozások http://www.an-no.hu/index.php?cikk=1528 Archiválva 2007. február 11-i dátummal a Wayback Machine-ben
Cocoseiland

Nationaal park Cocos eiland (Spaans: Parque Nacional de la Isla del Coco) is een onbewoond eiland in de Grote Oceaan, gelegen op 550 kilometer van de kust van Costa Rica. Het eiland zelf heeft een oppervlakte van 2385 ha, maar het beschermde gebied is 199.790 ha groot. Het is tevens het enige stuk land dat op de (naar het eiland genoemde) Cocosplaat gelegen is. Het eiland moet niet worden verward met de Cocoseilanden, bij Australië. Het eiland is bekend vanwege piraten (waaronder Henry Morgan en Edward Davis) die hier schatten zouden hebben begraven. Ook de Schat van Lima zou er verborgen zijn. Volgens sommigen heeft het bovendien als inspiratiebron voor "Robinson Crusoe" gediend. Het eiland is een Costa Ricaans nationaal park, werd in 1997 erkend als werelderfgoed en in 2002 nog uitgebreid. Administratief is Cocoseiland ingedeeld bij de provincie Puntarenas.
Wyspa Kokosowa

Wyspa Kokosowa (hiszp. Isla del Coco) – wyspa na Oceanie Spokojnym, odkryta w 1526 roku przez Hiszpana Juana Cabezasa, około 500 km na południowy zachód od wybrzeża Kostaryki. Administracyjnie znajduje się w prowincji Puntarenas tegoż państwa. Charakterystyka i historia Wyspa zajmuje powierzchnię 24 km² i w całości stanowi Park Narodowy Wyspy Kokosowej objęty ochroną. W 1997 roku park ten wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Najwyższy szczyt to Cerro Iglesias (634 m n.p.m.). Wyspa jest najbardziej na południe wysuniętym punktem Ameryki Północnej. W końcu XIX wieku na wyspie założyło osadę czternaście rodzin kolonistów niemieckich. Uprawiali kawę i owoce chlebowca. Kolonia nie utrzymała się długo – osadnicy przegrali walkę z presją miejscowej, bujnej roślinności. W latach 70. XX wieku przybijali tu jeszcze kostarykańscy łowcy rekinów. Od 1978 wyspa objęta jest całkowitą ochroną. Warunki naturalne Średnia roczna temperatura na poziomie morza wynosi 25,5 °C, a średnia roczna suma opadów 500–8000 mm. Wybrzeże przeważnie klifowe, klify osiągają wysokość do 180 m. W 65% wyspę pokrywa las tropikalny, w 20% las mglisty (powyżej 300 m n.p.m.). Piaszczyste wybrzeża stanowią blisko 1% powierzchni, wybrzeża klifowe 4%, cieki i ich brzegi 3%, zakrzewienia w południowej części wyspy 1%, tereny wylesione 2%, a naturalne osuwiska gleby 4%. Fauna Wyspę zamieszkuje około 400 gatunków owadów, z których 65 to endemity; zarejestrowano około 90 gatunków ptaków, z których część gniazduje na wyspie jak głuptaki, fregaty, rybitwy, w tym 3 gatunki endemiczne. Od roku 2007 wyspa jest uznawana przez BirdLife International za ostoję ptaków IBA. Ostoję wyznaczono ze względu na trzy endemiczne gatunki, wszystkie o statusie narażonych, a są to kukawik rdzawoskrzydły (Coccyzus ferrugineus), kokosanka (Nesotriccus ridgwayi) i kokośnik (Pinaroloxias inornata). Zobacz też Wyspy Kokosowe Przypisy Linki zewnętrzne Mapa Wyspy Kokosowej. maptak.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-08-06)]. Mapa wyspy z 1889. maptak.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-02-18)]. Park Narodowy Isla del Coco. maptak.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-04-27)].
Ilha do Coco

A Ilha do Coco situada na Costa Rica. A sua área é de 23,85 km², medindo 7,6 km de comprimento por 4,4 km de largura. A ilha tem uma enorme camada de boata em volta dela biodiversidade. É a única ilha no Pacífico este com uma floresta tropical. O "O pais do terror ocidental " do Parque Nacional da Ilha do Coco tornou-o famoso e é um dos melhores locais do mundo para ver espécies da zona pelágica como tubarões, raias, atuns e golfinhos. A Ilha do coco é considerada a versão real da ilha nublar que aparece nos livros e filmes da franquia Jurassic Park, isso se deve ao fato da ilha estar aproximadamente na localização descrita nos livros e filmes, possuir mesmo clima e ser praticamente deserta, mas não há evidência que o autor das histórias, Michael Crichton, tenha se baseado na Ilha do Coco para criar suas ilhas fictícias. Geologia e paisagem A Ilha do Coco é uma ilha oceânica vulcânica e tectônica. É a única ilha emergente da Placa de Cocos, com uma das menores placas tectônicas. tambêm serviu de filmagem para filmes famosos,como jurassic park. a ilha possui uma paisagem jurássica incrivelmente conservada. Com florestas densas, rios e riachos de águas cristalinas. é considerada como um elo perdido. Parecendo ter permanecido intacta por milhões de anos, a Ilha do coco também é muito conhecida pela ilha dos tubarões. Existem muitos tubarões por lá. Ver também Corredor marinho do Pacífico Tropical Leste
Insula Cocos

Insula Cocos (span. Isla del Coco, engl. Cocos Island) este o insulă nelocuită în Oceanul Pacific. Ea aparține de provincia Puntarenas, Costa Rica. Insula este cunoscută printre altele prin comorile ascunse probabil aici de pirații Benito Bonito, Henry Morgan sau Căpitanul Thompson. Expediții nenumărate au căutat zadarnic aceste comori. Astfel, în perioada 1889 - 1908 aventurierul german August Gissler a efectuat aici săpături sistematice, dar fără niciun rezultat. Insula a inspirat pe scriitorul Robert Louis Stevenson, care a scris romanul de aventuri "Comoara din insulă". Date geografice Insula este de natură vulcanică, ea se află la 494 km de Cabo Blanco, care este situat pe continent și aparține de Costa Rica. Ea are ca. o formă dreptunghiulară, cu o lungime de 7,49 km și o lățime de 4,61 km. Suprafața insulei este de 23,85 km², iar cel mai înalt punct al ei, Cerro Iglesias are altitudinea de 634 m deasupra n.m. Insula se află la marginea unei plăci tectonice, din care cauză este bântuită frecvent de cutremure. În prezent insula este declarat parc național, aici existând o floră și faună tropicală protejată de stat. Aici se găsesc 70 de specii unice de plante, dar și specii de păsări, precum cucul de insula Cocos (Coccyzus ferrugineus). Bibilografie Georg Bremer: Die Geheimnisse der Kokosinsel - Abenteurer auf der Suche nach den größten Piratenschätzen der Welt. Norderstedt 2009. ISBN 978-3-8370-9655-2 Ina Knobloch: Das Geheimnis der Schatzinsel: Robert Louis Stevenson und die Kokosinsel - einem Mythos auf der Spur, Hamburg: Mare-Buchverlag, 2009. Note Vezi și Insulele Cocos un grup de insule din Oceanul Indian Legături externe Vezi Locuri din patrimoniul mondial UNESCO din UNESCO: în engleză sau franceză Isla del Coco, în "Die Welt" - ARD- despre Isla del Coco ZDF- Istoric Isla del Coco cu texte și video Reportaje Insula Cocos, paradisul interzis al căutătorilor de comori, 5 octombrie 2003, Evenimentul zilei