NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Puerto Limón

Puerto Limón (röviden: Limón) város Costa Ricában, San Josétól közúton kb. 160 km-re keletre fekszik, a Karib-tenger partján. Az ország keleti részét kitevő Limón tartomány székhelye. Lakossága 61 ezer fő volt 2011-ben. A város a karibi partvonal egy előreugró, sziklás szakaszára épült, ahol aránylag jó lehetőség kínálkozott kikötő létesítésére. Ma már az ország kereskedelmi forgalmának nagy része itt bonyolódik le; itt rakják hajókra a Központi-völgyben termelt kávét és a partvidék banánját. A városnak és környékének afrikai eredetű lakossága máig is őrzi ősi hagyományait, táncait, énekeit. Ennek legszenvedélyesebb megnyilvánulását a minden október 10-12 között megrendezett limóni karneválon láthatjuk. A város a népek olvasztóhelye, jelentős számú spanyol, jamaikai, olasz, antillai francia, német, kínai, zsidó, libanoni, török, brit, nicaraguai, kolumbiai, kubai ember él itt. Éghajlata Nevezetes szülöttei Juan Cayasso Reid (* 1961), focista Jervis Drummond (* 1976), focista Patrick Pemberton (* 1982), focista Nery Brenes (* 1985), sportoló Dennis Marshall (1985–2011), focista Jairo Mora Sandoval (1987–2013), biológus Waylon D. Francis (* 1990), focista Yeltsin Tejeda (* 1992), focista Panoráma Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Limón (ciudad) című spanyol Wikipédia-szócikk fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Jegyzetek Források Balázs Dénes: Közép-Amerika, 1986
Puerto Limón

Limón, ook Puerto Limón (Nederlandse vertaling: Citroenhaven) is een stad (ciudad) en deelgemeente (distrito) in Costa Rica. Puerto Limón is een van de belangrijkste havens van het Caribisch gebied, en heeft zo'n 62.000 inwoners. De meesten van deze zijn van Jamaicaanse afkomst en waren in het eind van de 19e eeuw naar Puerto Limón gebracht voor de aanleg van een spoorlijn naar San José. De stad is voor een groot deel afhankelijk van de bananenexport die worden aangevoerd van het binnenland. Het klimaat is dan ook vrij tropisch: de gemiddelde temperatuur is 31°C en het regent per jaar tussen de 2600 en 4800 mm. Stedenband Verenigde Staten, East Point, Georgia Geboren Patrick Pemberton (1974), voetballer Gerald en Jervis Drummond (1976), tweelingbroers en voetballers Kurt Bernard (1977), voetballer Andy Herron (1978), voetballer Andy Furtado (1980), voetballer Winston Parks (1981), voetballer Dennis Marshall (1985-2011), voetballer Nery Brenes (1985), atleet Johan Venegas (1988), voetballer Yeltsin Tejeda (1992), voetballer Jeyland Mitchell (2004), voetballer Externe link Afbeeldingen van Limón
Limón (miasto)

Limón (Puerto Limón) – miasto w Kostaryce, położone we wschodniej części kraju, na wybrzeżu Morza Karaibskiego, w odległości 168 km na wschód od stolicy kraju San José. Historia W miejscu obecnego miasta istniała indiańska osada Cariay, do której zawinął Krzysztof Kolumb. Dynamiczny rozwój zapewniło miejscowości dopiero wybudowanie linii kolejowej (po 1867), którą wywożono kawę z Valle Central oraz banany. Gospodarka i komunikacja Stanowi główny port morski kraju oraz ośrodek administracyjny prowincji Limón. Limón to trzecie pod względem liczby ludności miasto kraju. Ludność: 65,7 tys. (2008). W mieście przeważa ludność pochodzenia afrykańskiego, która została tu sprowadzona pod koniec XIX wieku z Jamajki do budowy linii kolejowej. Limón stanowi główny port atlantycki Kostaryki, przez który wywozi się dwa najważniejsze kostarykańskie towary eksportowe: banany i kawę. Decyzję o jego budowie podjęto w 1867. Wkrótce doprowadzono też tutaj linię kolejową ze stolicy kraju San José, która znacznie ułatwiła dowóz produktów do portu i umożliwiła szybszy rozwój kraju. W latach 60. XX wieku powstała tutaj rafineria ropy naftowej. Funkcjonuje tu również lokalny port lotniczy. Turystyka Limón nie posiada żadnych interesujących zabytków. Turystów przyciąga za to doroczny festiwal uliczny w październiku. Ponadto w pobliżu miasta znajdują się dwa ciekawe parki narodowe: Park Narodowy Cahuita, chroniący największą kostarykańską rafę koralową oraz Park Narodowy Tortuguero, obejmujący tereny leśne i namorzyny nad sztucznymi kanałami Tortuguero. Przypisy Linki zewnętrzne Plan miasta. maptak.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-02-25)].
Limón (Costa Rica)

Puerto Limón ou Limón é uma cidade da Costa Rica, capital da província de Limón. Puerto Limón é o principal porto no mar do Caribe do país. A cidade, da mesma forma que a província em geral, é o lar da maioria dos habitantes de descendência africana da Costa Rica. Originalmente da Jamaica, estes habitantes foram trazidos para a região no final do século XIX para construir a estrada de ferro que liga as cidades da San José a Limón. De acordo com o censo realizado em 2000 a cidade possuía 55.667 habitantes, sua população estimada para 1 de julho de 2004 era de 61.200 habitantes. A região metropolitana possuía cerca de 100.000 habitantes em 2005. latitude: 10° 0' 0" Norte longitude: 83° 1' 60" Oeste altitude: 1 metro Ligações externas «fallingrain.com»
Лимон (Коста-Рика)

Лимон, известен также как Пуэрто-Лимон, (исп. Puerto Limón) — город на восточном побережье Коста-Рики. Административный центр одноимённой провинции и кантона. Население 105 000 жителей (2005). Площадь 1765,79 км². К городу относится небольшой остров Увита в Карибском море, расположённый в нескольких километрах от берега. Располагает двумя терминалами порта — Лимон и Моин. Действует международный аэропорт (исп. Aeropuerto Internacional Pablo Zidar). В 1871 году началось строительство железной дороги, связывающей Сан-Хосе с портом Лимон (Пуэрто-Лимон), чтобы облегчить американским компаниям, экспорт в Европу коста-риканского кофе, бананов. Для выполнения работ были привлечены иммигранты с острова Ямайка, в основном африканского происхождения. Иммигранты принесли с собой язык, культуру, религию и кухню. Впоследствии эти факторы предопределили значительную специфичность населения Лимона от всей остальной Коста-Рики. Строительство железной дороги закончилось в 1890 году, и уже на следующий год указом 61 от 25 июля 1892 года был образован муниципалитет Лимон. С 1949 года, в городе ежегодно проводится карнавал, который начинается 12 октября и длится неделю. Праздник посвящён открытию Христофором Колумбом берега Лимона 12 октября 1502 года во время своего последнего, четвёртого путешествия. Города-побратимы Литература Лимо́н (Пуэрто-Лимон) // Лесничий — Магнит. — М. : Советская энциклопедия, 1954. — С. 133. — (Большая советская энциклопедия : [в 51 т.] / гл. ред. Б. А. Введенский ; 1949—1958, т. 25).
Puerto Limón

Puerto Limón, eller bara Limón, är Costa Ricas näst största stad med totalt ca 105 000 invånare. Staden ligger i östra Costa Rica och är huvudstad i provinsen Limón. Invånarna i staden talar spanska och mekatelyu, en slags kreolengelska. Distrikt Puerto Limón är uppdelat i fyra distrikt som i sin tur är uppdelade i pueblos och poblados (grannskap och byar). Kultur Puerto Limón är känt i Costa Rica för sin årliga höstfestival som inträffar veckan den 12 oktober, dagen då Columbus ankrade första gången på Puerto Limóns kust 1502, på sin fjärde resa. Festivalen startades av lokal ledare och aktivist, Alfred Josiah Henry Smith (känd som "Mister King"), som hjälpte till att organisera den första karnevalen i oktober 1949. Evenemanget sträcker sig ca en vecka (över två helger), och innehåller en parad, mat, musik, dans, och på den sista natten, en konsert i Parque Vargas med ett stort latino- eller karibiskt- musikframträdande som huvudnummer. Flygplats Limóns flygplats ägs av Pablo Zidar International Airport (spanska: Aeropuerto Internacional Pablo Zidar, Limón), och har en landningsbana som är 1.800 m lång och 30m bred, 2m över havet, vid kusten söder om staden. Externa länkar Hemsida för turism Hemsida för väderprognoser Källor www.puerto-limon.world-guides.com Den här artikeln är, helt eller delvis, översatt från engelskspråkiga Wikipedia
Лимон (місто)

Лимон, відомий також як Пуерто-Лимон, (ісп. Puerto Limón) — місто на східному узбережжі Коста-Рики, у провінції Лимон. Адміністративний центр однойменного кантону. Населення 105 000 мешканців (2005). Площа 1765,79 км². До міста відноситься невеликий острів Увіта в Карибському морі за декілька кілометрів від берега. Має у своєму розпорядженні два термінали порту — Лимон і Моїн. Діє міжнародний аеропорт (ісп. Aeropuerto Internacional Pablo Zidar). Клімат Місто перебуває в зоні, що характеризується вологим тропічним кліматом. Найтепліший місяць — травень із середньою температурою 27.2 °C. Найхолодніший місяць — січень, із середньою температурою 25 °С. Історія У 1871 році починається робота по будівництву залізниці зв'язує Сан-Хосе з портом Лимон (Пуерто-Лимон), щоб полегшити експорт в Європу коста-риканської кави. Для виконання робіт були залучені іммігранти з острова Ямайка, в основному африканського походження. Іммігранти принесли з собою мову, культуру, релігію і кулінарію. Згодом ці чинники зумовили значну специфічність населення Лимону від решти Коста-Рики. Будівництво залізниці закінчилося в 1890 році, і вже на наступний рік указом 61 від 25 липня 1892 року був утворений муніципалітет Лимон. З 1949 року, у місті щорічно відбувається карнавал, який починається 12 жовтня і триває тиждень. Свято присвячене відкриттю Христофором Колумбом берега Лимону 12 жовтня 1502 року під час своєї останньої, четвертої подорожі. Галерея Примітки
Liberia (canton)

Liberia is a canton in the Guanacaste province of Costa Rica. The head city is in Liberia district. History Liberia was created on 7 December 1848 by decree 167. Geography Liberia has an area of 1,436.47 km2 and a mean elevation of 193 metres. Prominent geologic features of Liberia include Cerro Cacao (Cacao Mountain) and Rincón de la Vieja. The latter is the center of the Rincón de la Vieja Volcano National Park. The canton also includes the most visited portion of Santa Rosa National Park on its northwest border. The Río Salto delineates the southwestern border as far as the Tempisque River, and the Tempisque forms the border on the southeast as far as the Bahía Naranjo (Orange Bay). Districts The canton of Liberia is subdivided into the following districts: Liberia Cañas Dulces Mayorga Nacascolo Curubandé Demographics For the 2011 census, Liberia had a population of 62,987 inhabitants. Besides hosting the provincial capital, Liberia Canton is the most populous of Guanacaste's nine cantons. Transportation Road transportation The canton is covered by the following road routes: Airports Daniel Oduber Quirós International Airport is located in this canton. References
Cantone di Liberia

Il Cantone di Liberia è cantone della Costa Rica facente parte della Provincia di Guanacaste. Confina ad Est con Bagaces, a Sud con Carrillo, ad Ovest con l'Oceano Pacifico e a Nord con La Cruz. Geografia antropica Suddivisioni amministrative Il cantone è suddiviso in 5 distretti: Cañas Dulces Curubandé Liberia Mayorga Nacascolo Note Collegamenti esterni (ES) Sito ufficiale, su muniliberia.go.cr.
Liberia (cantão)

Liberia é um cantão da Costa Rica, situado na província de Guanacaste. Limita ao norte com La Cruz, ao sul com Carrillo, ao leste com Bagaces, ao noroeste com Upala, e ao oeste com o Oceano Pacífico. Possui uma área de 1 436,47 km² e sua população está estimada em 71.528 habitantes. Divisão política Atualmente, o cantão de Carrillo possui 5 distritos: Referências
Либерия (кантон)

Либе́рия (исп. Liberia) — кантон в провинции Гуанакасте Коста-Рики. География Находится в центральной части провинции. На северо-востоке граничит с провинцией Алахуэла, на западе омывается водами Тихого океана (залив Папагайо). Административный центр — Либерия, также является центром провинции. Округа Кантон разделён на 5 округов: Либерия Каньяс-Дульсес Майорга Накасколо Курубанде Примечания
Universidad Nacional de Costa Rica

Die Universidad Nacional de Costa Rica (UNA) ist eine 1973 gegründete mittelamerikanische öffentliche Universität mit Sitz in Heredia, Hauptstadt der gleichnamigen Provinz von Costa Rica. Laut des letzten internationaler Universitätsvergleichs, belegt die UNA Platz 1549 weltweit. Die UNA bietet mehr als 65 Studienfächer mit den Abschlüssen Diplom und Promotion in Humanwissenschaften, Soziologie, Philosophie, Kunst, Theater sowie weitere Studiengänge. Rektorin ist seit 2010 Sandra León Coto. Weblinks Offizielle Website Weltrangliste der Universitäten Einzelnachweise
Golfito Airport

Golfito Airport (IATA: GLF, ICAO: MRGF) is an airport serving Golfito, a port town on the northwest end of Golfito Bay, an inlet off the Gulf of Dulce in the Puntarenas Province of Costa Rica. The airport is owned and managed by the country's Directorate General of Civil Aviation (DGAC). The airport is in a narrow valley running inland from the bay, with high terrain on both sides of the runway, and high terrain immediately off the northwest end. Airlines and destinations Passenger Statistics Golfito Airport is eighth-busiest in the country by passenger traffic. These data show number of passengers movements into the airport, according to the Directorate General of Civil Aviation of Costa Rica's Statistical Yearbooks. See also Transport in Costa Rica List of airports in Costa Rica References External links OurAirports - Golfito Airport Golfito Domestic Airport Accident history for Golfito Airport at Aviation Safety Network
Aérodrome de Golfito

L’aérodrome de Golfito (code IATA : GLF • code OACI : MRGF) est un important aéroport domestique du Costa Rica, le huitième plus achalandé du pays pour le trafic passagers. Il est détenu et géré par la Direction Générale de l'Aviation Civile. Situation Service Régulier Statistiques Passagers Ces données montrent le nombre de mouvements de passagers dans l'aéroport, selon la Direction Générale de l'Aviation Civile du Costa Rica. Références Liens externes (en) Golfito Domestic Airport, South Puntarenas, sur govisitcostarica.com Portail de l’aéronautique Portail du Costa Rica
Aeroportul Golfito

Aeroportul Golfito (IATA: GLF, ICAO: MRGF) este un aeroport din Golfito, Golfito Canton⁠(d), Puntarenas Province⁠(d), Costa Rica ce deservește zona Golfito. Aeroportul a fost tranzitat în 2015 de 18.024 de pasageri. A fost numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 19 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Aeropuerto de Golfito

Aeropuerto de Golfito är en flygplats i Costa Rica. Den ligger i provinsen Puntarenas, i den sydöstra delen av landet, 170 km sydost om huvudstaden San José. Aeropuerto de Golfito ligger 19 meter över havet. Terrängen runt Aeropuerto de Golfito är lite kuperad. Havet är nära Aeropuerto de Golfito åt sydväst. Runt Aeropuerto de Golfito är det glesbefolkat, med 18 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Golfito, 9,4 km sydost om Aeropuerto de Golfito. I omgivningarna runt Aeropuerto de Golfito växer i huvudsak städsegrön lövskog. Kommentarer Källor
Teatro Popular Melico Salazar

El Teatro Popular Melico Salazar és un equipament teatral situat a San José (Costa Rica). El terreny va ser comprat per José Raventós. El primer edifici va ser dissenyat per l'arquitecte i dramaturg José Fabio Garnier Ugalde. Es va inaugurar el 7 d'octubre de 1928. També va projectar-s'hi cinema. El 1967 pateix un incendi que destrueix la sala. A començaments de la dècada dels anys 70, el Ministeri de Cultura, Joventut i Esports de Costa Rica inicia la seva compra. El nom es deu al tenor costa-riqueny Manuel Salazar Zúñiga.
Melico Salazar Theatre

The Melico Salazar Theatre is located in San José, Costa Rica. It maintains a full schedule of concerts, recitals, and plays. While large and built in the European Baroque style, it is far simpler than the Parisian influenced National Theatre one block east. The land was bought by Jose Raventós, who dreamed of building a theatre in which to produce zarzuelas, usually comic) Spanish operettas. The building was designed by Jose Fabio Garnier Ugalde, dramatist and architect. Construction began 8 February 1927, and was completed 7 October 1928. The inauguration featured operettas of Esperanza Iris, the famous Mexican singer known as the Empress of Operetta. In 1960 a new gallery was added that included a screen for cinemascope. Seven years later, in 1967, during the dawn of 23 April, a fire destroyed the room. In the early 1970s, the Ministry of Culture, Youth, and Sports decided that Costa Rica must buy the theater and renew it. In December 1981, a pre-inauguration occurred. Shortly afterwards, the building was closed to finish the restoration. There was a re-inauguration 6 March 1985, and 7 April the following year. "The Gaceta", the official newspaper of the government, announced law 7023 that gave the Melico Salazar the position of "cultural institution especializada" of the Costa Rican State. In 2014 it was announced that a new combined gallery and waiting area at the theatre would be named in honour of Dinora Bolandi who was a Costa Rican teacher and artist. The whole facility was once named the Raventós Theater, it was renamed in 1986 to honor the famous Costa Rican tenor Manuel "Melico" Salazar. References
Théâtre Melico Salazar

Le Théâtre Melico Salazar (Teatro Popular Melico Salazar en espagnol) est un théâtre public costaricien, déclaré patrimoine culturel, avec une capacité pour 1 180 spectateurs. Le théâtre appartient au Ministère de Culture et la Jeunesse du Costa Rica depuis 1980. Il sert à promouvoir les programmes de la Compagnie nationale de Théâtre, la Compagnie nationale de Danse, l'Atelier nationale de Théâtre, l'Atelier nationale de Danse et PROARTES pour les présentations d'arts scéniques indépendants. Sa fonction, établie par loi, est la démocratisation de la culture. Histoire Le terrain appartenait à l'espagnol José Raventós qui eut l'idée de construire un théâtre pour y produire des zarzuelas et des opérettes. La conception du théâtre fut l'œuvre de José Fabio Garnier, dramaturge et architecte costaricien d'origine française. La construction commença le 8 février 1927 et conclut avec son inauguration le 7 octobre 1928 avec la présentation de la Compañía de Operetas de Esperanza Iris. Dans les années 60, le Théâtre inclut un nouveau écran pour cinemascope, mais au matin du 23 avril 1967, un incendie détruit la salle. Au debut des années 70, le Ministère de la Culture entreprit l'idée d'acheter et de renouveler le théâtre. En décembre 1981 fut de nouveau inauguré le théâtre, mais l'État dut restreindre l'accès au public pour terminer sa restauration. L'inauguration finale eut donc lieu le 6 mars 1985. Le 7 avril 1986, le quotidien officiel du gouvernement, La Gaceta, annonça la loi 7023 qui donna au théâtre Melico Salazar le rang d'«cinstitution culturelle spécialisée » de l'État costaricien. Dédicace Le théâtre doit son nom au ténor costaricien Manuel Salazar Zúñiga (né le 3 janvier 1887 et décédé le 6 août 1950) aussi connu comme Melico. Grâce à sa voix, il fut connu dans le milieu mondial de l'opéra, tant en Europe, comme dans le continent américain, faisant parfois part des présentations du célèbre ténor italien Enrico Caruso. Architecture L' architecture du Théâtre Melico Salazar est de type néo-classique tardif très libre quant aux lignes académiques, en concordance avec d'autres œuvres de l'architecte costaricien Garnier. Ses façades géantes sont d'une esthétique corinthienne, avec des piédestaux à échelle humaine par où s'ouvrent les portes et les fenêtres au niveau de la rue. Au second étage, les balcons possèdent des balustres soutenus par des mascarons qui s'alternent avec d'autres fenêtres. Les bas-reliefs qui décorent l'ensemble sont modernistes, œuvre du catalan Gerardo Rovira. Actuellement, le bâtiment est considéré comme un des emblèmes du patrimoine historique de l'architecture de la capitale du Costa Rica. Articles connexes Théâtre national du Costa Rica Culture du Costa Rica Portail du théâtre Portail de la danse Portail de l’opéra Portail du Costa Rica
Lankester Botanical Garden

The Lankester Botanical Gardens (also known as the Jardín Botánico Lankester or Charles H. Lankester Botanical Garden) are a set of gardens outside of Cartago, Costa Rica. The garden is open to the public, but is operated by the University of Costa Rica (UCR) as a research center and is a major center for orchid research in both Central America and the Caribbean. History After some previous times in Costa Rica from 1900 onwards, Charles H. Lankester moved from England to Costa Rica in 1910, and around the same time began collecting orchids. Collecting samples, he sent them to orchidologists at Kew Gardens for identification. In 1924, he bought a coffee farm, known as Las Cóncavas from Francisco Quesada near Cartago, Costa Rica. On the farm was a large lagoon which attracted migratory birds. Near the lagoon, Lankester created an area which he called El Silvestre (uncultivated), which was reserved for orchids and other tropical plants. In 1955, he sold the rest of the farm, retaining only El Silvestre. When Lankester died in 1969, his daughter Dorothy inherited the property. In 1973, Dorothy sold the farm to the University of Costa Rica on the condition that it would be retained as a botanical garden. At the instigation of Rafael Lucas Rodríguez, the funds to secure the purchase were raised by donations from the Costa Rican Orchid Society, the American Orchid Society and the Stanley Smith Horticultural Trust. In 1979, Dora Emilia Mora de Retana was named first director of the garden. Mora worked to preserve the botanical garden and promote it as a research facility. Under her direction, UCR developed a course on orchidology in 1984 and the garden slowly grew to become an important center for study in the Caribbean and Central America. Today The mission statement of Lankester Garden is to "promote conservation, enjoyment and sustainable use of the epiphytic flora through scientific research, horticulture, and environmental education." [1] The garden sits on 11 hectares (27.2 acres) and is home to over 3000 species of plants, principally epiphytes, including orchids and bromeliads. In 2003 the garden was redesignated by UCR as an experiment station to emphasize its dedication to scientific research. Two years later, the Environmental Ministry designated the garden "National Center for the Conservation of Flora" and "National Epiphyte Sanctuary". Japanese garden The only japanese garden of the country is located within the garden, it was donated by the Japanese Government and inaugurated on 28 May 2009. It contains elements such as a pond, teahouse, stone garden, stone lanterns, arch bridge and bamboo forest. References Bibliography External links Jardin Botánico Lankester (English)