NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
L’Île-Rousse

L’Île-Rousse (korzikaiul: Lìsula vagy Isula Rossa, olaszul: Isola Rossa) település Franciaországban, Haute-Corse megyében. Lakosainak száma 3231 fő (2023. január 1.). L’Île-Rousse Corbara, Monticello és Santa-Reparata-di-Balagna községekkel határos. Népesség A település népességének változása: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal
Isola Rossa (Francia)

Isola Rossa (in francese L'Île-Rousse /lilˈʁus/, in corso Lisula /ˈlizula/) è un comune francese di 3 201 abitanti situato nel dipartimento dell'Alta Corsica nella collettività di Corsica. Origini del nome Il nome è stato ispirato dal colore ocra dell'isoletta rocciosa usata come porto naturale ed era originariamente in italiano, allora la lingua ufficiale della Corsica; venne francesizzato nel 1848. Isola Rossa e San Fiorenzo sono gli unici due comuni del dipartimento il cui nome è stato tradotto in francese; tutti gli altri conservano il nome italiano. Storia La fondazione di uno scalo portuale sul sito dell'odierna Isola Rossa fu pensata nel 1758 da Pasquale Paoli, che durante la guerra d'indipendenza dalla Repubblica di Genova voleva disporre di un porto autonomo da quello di Calvi e di Algajola, allora saldamente in mano nemica. Il 10 dicembre 1765 il governo della Balagna attuò i piani di Paoli deliberò la fondazione del nuovo villaggio. Dopo la conquista francese della Corsica la località fu temporaneamente ribattezzata Vaux in onore del generale Noël Jourda, conte di Vaux, che aveva guidato il corpo di spedizione transalpino nell'isola. Monumenti e luoghi d'interesse Sul lungomare sono presenti diverse spiagge di sabbia fine e chiara, perfette per un bagno. In città sono presenti diversi monumenti degni di essere visitati: Torre dello Scalo Torre della Pietra Chiesa dell'Immacolata Concezione, in stile neoclassico, fu costruita nel 1892. Danneggiata da un incendio nel 1914, fu ricostruita nella prima metà degli anni trenta. Chiesa della Misericordia Mercato Coperto, in stile neoclassico, costruito tra il 1844 ed il 1846, è sorretto da ventuno colonne e coronato da un frontone. Infrastrutture e trasporti A Isola Rossa è presente un porto per l'afflusso turistico e diportistico, con collegamenti verso: Nizza con Corsica Ferries - Sardinia Ferries Marsiglia con Corsica Linea Savona - Porto Vado con Corsica Ferries - Sardinia Ferries La città è attraversata dalla linea a scartamento ridotto Ponte Leccia – Calvi della rete ferroviaria dell'isola. La stazione è capolinea di un servizio estivo turistico diretto a Calvi che serve le spiagge della costa. La località è anche collegata con ottime strade. Società Evoluzione demografica Abitanti censiti Note Voci correlate Faro della Pietra Stazione meteorologica di Isola Rossa Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Isola Rossa Wikivoyage contiene informazioni turistiche su Isola Rossa Collegamenti esterni Sito ufficiale, su mairie-ilerousse.fr.
L'Île-Rousse

L'Île-Rousse (Corsicaans: L'Ìsula) is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse (regio Corsica). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Calvi. L'Île-Rousse telde op 1 januari 2023 3.231 inwoners. Geografie De oppervlakte van L'Île-Rousse bedroeg op 1 januari 2023 2,5 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 1.292,4 inwoners per km². De stad heeft een station op de spoorlijn tussen Ponte-Leccia en Calvi. De onderstaande kaart toont de ligging van L'Île-Rousse met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten. Geschiedenis De plaats was reeds in de Romeinse tijd bewoond. Het kleine vissersdorp werd in de tijd van de Corsicaanse Republiek door Pascal Paoli in 1759 tot handelshaven met stadswallen uitgebouwd om over een Corsicaanse haven te beschikken, omdat Calvi nog onder Genuees bestuur stond. Tot 1848 was de bestuurstaal Italiaans. Naam De naam L’Île-Rousse is ontleend aan een rots van rood porfier bij de haventoegang, „Île de la Pietra“ genoemd. Dit eiland is tegenwoordig door een dijk met het vasteland verbonden. Demografie Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
L’Île-Rousse

L’Île-Rousse (kors. Lìsula) – miejscowość i gmina we Francji, na Korsyce, w departamencie Górna Korsyka na północnym wybrzeżu wyspy. Obok leżącego w pobliżu Saint-Florent jest jedyną miejscowością na Korsyce z nazewnicznymi korzeniami francuskimi. Przebiega tędy północno-zachodnia odnoga wąskotorowej kolei korsykańskiej do pobliskiego Calvi. L’Île-Rousse podobnie jak sąsiednie miejscowości północnego wybrzeża Korsyki, jest siedliskiem francuskich wodniaków. Według danych na rok 1999 gminę zamieszkiwało 2774 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 915 osób/km². Zobacz też Bastia Linki zewnętrzne Źródło danych: Francuski urząd statystyczny. (fr.).
Л’Иль-Рус

Л’Иль-Рус (фр. L'Île-Rousse, корс. Isula Rossa) — коммуна во Франции, находится в регионе Корсика. Департамент коммуны — Верхняя Корсика. Административный центр кантона Л’Иль-Рус. Округ коммуны — Кальви. Код INSEE коммуны — 2B134. Население Население коммуны на 2008 год составляло 2925 человек. Экономика В 2007 году среди 1678 человек в трудоспособном возрасте (15—64 лет) 1091 были экономически активными, 587 — неактивными (показатель активности — 65,0 %, в 1999 году было 61,8 %). Из 1091 активных работали 926 человек (537 мужчин и 389 женщин), безработных было 165 человек (61 мужчины и 104 женщины). Среди 587 неактивных 135 человек были учащимися или студентами, 127 — пенсионерами, 325 были неактивными по другим причинам. Фотогалерея См. также Список округов Франции Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Л’Иль-Рус Национальный институт статистики — Л’Иль-Рус (фр.). Дата обращения: 9 декабря 2011. Архивировано 17 мая 2012 года. Л’Иль-Рус (фр.). cassini.ehess.fr. Дата обращения: 12 февраля 2013. Архивировано 16 февраля 2013 года.
L'Île-Rousse

L'Île-Rousse (korziško Isula Rossa) je pristaniško naselje in občina v francoskem departmaju Haute-Corse regije - otoka Korzika. Leta 2007 je naselje imelo 2.765 prebivalcev. Geografija Kraj leži v na severozahodni obali otoka Korzike 68 km jugozahodno od središča Bastie. Celinskemu delu občine pripada tudi manjši arhipelag štirih otokov: Île de la Pietra, Isula di u Brocciu, Isula Piana in îlot de Broccettu. Uprava L'Île-Rousse je sedež istoimenskega kantona, v katerega so poleg njegove vključene še občine Corbara, Monticello, Pigna, Sant'Antonino in Santa-Reparata-di-Balagna s 5.743 prebivalci. Kanton L'Île-Rousse je sestavni del okrožja Calvi. Zgodovina Ozemlje občine je bilo naseljeno že v starih časih od 3 do 5 tisoč let pred našim štetjem. Tod je že leta 1000 pred našim štetjem stala cvetoča trgovska naselbina Agilla, odvisna od feničanskega Tira, uničena med napadom starogrške flote iz sosednjega Calarisa (Galeria). Ozemlje je pod imenom Rubico Rocega do 4. stoletja prešlo pod Rimsko upravo. Sedanje naselje je bilo osnovano sredi 18. stoletja. V 17. stoletju so trgovci iz bližnje Santa Reparate tod osnovali trgovine in preko njih trgovali z ozemlji sosednjih obalnih krajev vse do rta Cap Corse. Okoli leta 1758 se je korziški domoljub Pasquale Paoli odločil na obali zgraditi pristanišče, s katerim bi pretrgal vezi med Genovo in bližnjim Calvijem. Pokrajinsko vlado s sedežem v Algajoli je pregovoril, da mu je odobrila zgraditi poleg pristanišča utrdbo, ki bi ga zaščitila; iz te odločitve se je razvil L'Île-Rousse, imenovan po bližnjih otočkih, zgrajenih iz rdečega porfirja. Sama občina je nastala leta 1825 iz dela ozemlja občine Santa-Reparata-di-Balagna. Zanimivosti otok îlot de la Pietra s pristaniščem, ruševinami utrdbe le Scalu in svetilnikom Phare de la Pietra, župnijska cerkev Marijinega brezmadežnega spočetja, zgrajena leta 1892 na trgu Pasquala Paolija, porušena med prvo svetovno vojno, obnovljena v 30. letih 20. stoletja, doprsni kip korziškega domoljuba Pasquala Paolija, spomenik mrtvim med prvo in drugo svetovno vojno in vojno v indokini. Zunanje povezave Uradna stran (francosko)
Л'Ил Рус

Л'Ил Рус (фр. L'Île-Rousse, корз. L'Ìsula) је насеље и општина у Француској у региону Корзика, у департману Горња Корзика. По подацима из 2011. године у општини је живело 3573 становника, а густина насељености је износила 1429,2 становника/km². Демографија Види још Списак француских градова Референце Спољашње везе База података: Insee
L'Île-Rousse

L'Île-Rousse (franska: [lil ʁus], korsikanska: Isula Rossa eller Lìsula, svensk översättning: "den röda ön") är en kustort och kommun i departementet Haute-Corse på Korsika i Frankrike. År 2023 hade L'Île-Rousse 3 231 invånare. Staden grundlades 1765 av Pasquale Paoli. Ett monument med en byst av honom finns i staden. Napoléon Bonaparte hade sitt sommarresidens i L'Île-Rousse. Befolkningsutveckling Bildgalleri Se även Lista över kommuner i departementet Haute-Corse Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör L'Île-Rousse. Officiell webbplats
Л'Іль-Русс

Л'Іль-Русс (фр. L'Île-Rousse) — муніципалітет у Франції, у регіоні Корсика, департамент Верхня Корсика. Населення — 3213 осіб (2022). Муніципалітет розташований на відстані близько 860 км на південний схід від Парижа, 85 км на північ від Аяччо, 45 км на захід від Бастії. Демографія Динаміка населення (INSEE ): Розподіл населення за віком та статтю (2006): Економіка 2010 року серед 2012 осіб працездатного віку (15—64 років) 1327 були активними, 685 — неактивними (показник активності 66,0%, у 1999 році було 61,8%). З 1327 активних мешканців працювали 1133 особи (660 чоловіків та 473 жінки), безробітними було 194 (79 чоловіків та 115 жінок). Серед 685 неактивних 172 особи були учнями чи студентами, 149 — пенсіонерами, 364 були неактивними з інших причин. У 2010 році в муніципалітеті числилось 1235 оподаткованих домогосподарств, у яких проживали 2543,5 особи, медіана доходів виносила 14 862 євро на одного особоспоживача Сусідні муніципалітети Галерея зображень Посилання Див. також Список муніципалітетів департаменту Верхня Корсика Примітки
Atrium (Sarrola-Carcopino)

L'Atrium est un centre commercial sur la commune de Sarrola-Carcopino, en périphérie d'Ajaccio, en Corse. Histoire Il a été inauguré le 8 novembre 2017 et constitue le plus grand centre commercial de Corse. Il dispose de 55 enseignes, parmi lesquelles l'hypermarché Auchan sur 6 440 m2. Il comporte également : 25 commerces dans le « retail park » 800 collaborateurs 950 logements Notes et références Voir aussi Liens externes Site officiel du centre commercial Atrium Portail de la Corse Portail du commerce
Réserve naturelle du massif du Monte Rotondo

La réserve naturelle du massif du Monte Rotondo (RNC317) est une réserve naturelle en Corse. Classée en 2017, elle occupe une surface de 3 135 hectares et protège le massif du Monte Rotondo ainsi que les hautes vallées de la Restonica et du Verghello (affluent du Vecchio). Localisation Le territoire de la réserve naturelle est dans le département de la Haute-Corse, sur les communes de Corte et Venaco. Il englobe une zone de 3 135 ha autour du sommet du Monte Rotondo (2 622 m), second sommet de la Corse et regroupe la majorité des lacs d'altitude de Corse (lacs de l'Oriente, de Cavacciole, de Scapuccioli, de Rinoso, de Capitello et de Melo). Il correspond également à la partie haute des bassins versants de la Restonica et du Verghello. La délimitation de la réserve naturelle correspond : au nord, aux crêtes de Petra Niella au Monte Cardu, jusqu’à Punta di Ciaccone ; à l'est, à la crête de Spoletto jusqu’au pont du Vachereccio ; au sud, au ruisseau du Verghellu ; à l'ouest, à la crête de Petra Niella. Histoire du site et de la réserve Écologie (biodiversité, intérêt écopaysager…) Le site comprend 12 lacs de montagnes et renferme une grande partie de la faune et de la flore liées aux écosystèmes montagnards. Flore La flore comprend des espèces remarquables comme le Myosotis de Corse (Myosotis corsicana), les gagées (Gagea soleirolii, Gagea fragifera, Gagea bohemica), la drave de Loiseleur (Draba loiseleurii) ou l’Euphraise naine (Euphrasia nana). Faune La faune est caractérisée par un fort taux d'endémisme chez les amphibiens et les invertébrés benthiques ainsi que pour 4 espèces de vertébrés (Sittelle corse, Discoglosse, Euprocte corse et Salamandre de Corse). Le site abrite environ 17% de la population de Gypaète barbu corse. Intérêt touristique et pédagogique La réserve naturelle est traversée par le GR 20 dans sa partie sud-ouest. Administration, plan de gestion, règlement Outils et statut juridique La réserve naturelle a été créée par une délibération de l'Assemblée de Corse du 22 septembre 2017. Il s'agit de la première réserve naturelle créée par la Collectivité territoriale de Corse. Voir aussi Articles connexes Réserve naturelle en Corse Liste des réserves naturelles de France Liens externes Office de l'Environnement de la Corse Ressources relatives à la géographie : Common Database on Designated Areas Inventaire national du patrimoine naturel (espaces protégés) Réserves Naturelles de France World Database on Protected Areas Notes et références Portail de la conservation de la nature Portail de la Corse
Mariana (Còrsega)

Mariana (en llatí: Colonia Mariana a Caio Mario deducta, en grec antic: Μαριανή) va ser una ciutat de la costa oriental de Còrsega. Era una colònia romana fundada per Gai Mari. Plini el Vell i Pomponi Mela l'esmenten com a ciutat amb rang colonial, i va ser una de les dues principals ciutat de l'illa. Podria haver ocupat el lloc de l'antiga ciutat grega de Nicea esmentada per Diodor de Sicília. Al començament de l'època cristiana era la seu d'un bisbe que després es va traslladar a Bàstia. Les seves ruïnes encara existeixen a la desembocadura del riu Golo a uns 45 km al nord d'Alèria i uns 22 al sud de Bàstia. Referències
Mariana (Korsika)

Mariana war, neben der colonia Aleria, eine der beiden antiken römischen Coloniae auf der Insel Korsika. Sie lag auf dem Plateau von La Marana an der Seite des Flusses Guola, nahe der Nordostküste der Insel und liegt heute auf dem Gemeindegebiet von Lucciana. Die Stadt lag etwa zwei Meilen vom Meer entfernt. Der bedeutende römische Staatsmann und Feldherr Gaius Marius ließ um 100 v. Chr. Mariana als Veteranenkolonie anlegen. Nahe La Canonicas befand sich der decumanus (die Ost-West-Achse) der Stadt, zu dem ein Portikus gehörte. Hier befanden sich diverse Läden und Häuser aus der Kaiserzeit. Im Westen und Osten des Stadtzentrums befinden sich kaiserzeitliche Nekropolen. Gräber der republikanischen Siedlung wurden noch nicht gefunden, doch ist ihre Existenz durch Münzfunde und schwarz gefirniste Keramik gesichert. Mariana war seit etwa 300 bis zur Vereinigung mit dem Bistum Accia im Jahr 1563 der Sitz des Bistums Mariana. Der größere noch nicht ausgegrabene Teil der Ruinenstadt liegt nördlich der Lucciana Kathedrale (Santa-Maria Assunta von Lucciana) und der D107 südöstlich des Rollfeldes des Flughafens von Bastia. Weblinks Einzelnachweise
Mariana, Corsica

Mariana is a Roman site south of Biguglia, in the Haute-Corse département of the Corsica région of south-east France. It lies in the littoral area known as La Marana, near the present town of Lucciana. There are two old churches in the area — the Church of Santa Maria Assunta and San Parteo Church. History It was founded in 93 BC as a military colony. Saint Devota, patron saint of Corsica and Monaco, is said to have been martyred here in 303 AD. References External links Media related to Mariana (Corsica) at Wikimedia Commons La Marana
Mariana (Francia)

La città romana di Mariana (Colonia Mariana a Caio Mario deducta, in greco Μαριανή Marianí) nell'antichità era una colonia romana di primo piano fondata in Corsica da Gaio Mario nel 93 a.C. Era parte della provincia romana Sardegna e Corsica. Oggi, si trova nel comune di Lucciana a 1 km dall'aeroporto di Bastia-Poretta. Dipendeva da Aleria (fondata come Alalia dai greci di Focea). Mariana poi venne cristianizzata e nel 300 circa, venne fondata la diocesi di Mariana che fu delle prime della Corsica, immediatamente soggetta alla Santa Sede, nel 1092 divenne suffraganea dell'arcidiocesi di Pisa e nel 1130 suffraganea dell'arcidiocesi di Genova, poi a causa della malaria fu abbandonata nel '300. Inoltre nel 302 a Mariana fu martirizzata santa Devota, santa patrona della Corsica e del Principato di Monaco. I resti della città furono scoperti negli anni sessanta da Geneviève Moracchini-Mazel e venne riportato alla luce un complesso paleocristiano del IV secolo. Alla fine degli anni novanta una squadra di archeologi diretti da Philippe Pergola ha ripreso gli studi sul sito. Monumenti La cattedrale di Santa Maria Assunta detta La Canonica fu costruita nell'anno 1119. Questo edificio presenta diverse analogie con un gruppo di chiese della Lucchesia, comprendenti fra le altre San Pietro di Valdottavo, Santa Maria Assunta a Piazza a Brancoli e due chiese del nord della Sardegna: San Nicola di Silanis di Sedini (ante 1122) e San Giovanni di Viddalba. La chiesa di San Parteo (XII secolo) anch'essa con gli stessi caratteri delle chiese succitate. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Mariana Collegamenti esterni Sito dell'ufficio turistico di Lucciana-Mariana, su lucciana-mariana.com. URL consultato il 22 maggio 2012 (archiviato dall'url originale il 25 maggio 2012).
Мариана (Корсика)

Мариана (фр. Mariana) — бывшее поселение римской провинции Корсика и Сардиния. Расположено в коммуне Луччана департамента Верхняя Корсика на северо-восточном побережье современного острова Корсика, в 1 км от аэропорта Бастия-Поретта. История Мариана была основана как римская колония консулом Гаем Марием в 93 году до н. э. и находилась в зависимости от Алерии. По преданию на этом месте была замучена святая Девота, покровительница Корсики и Монако. В IV веке здесь была основана одна из первых епархий Корсики, сначала в прямом подчинении Святому Престолу, позже в юрисдикции Пизы (1092) и Генуи (1130). В 1119 году архиепископ Пизы освятил в Мариане новый кафедральный Успенский собор (корс. Santa Maria Assunta), известный также под названием «А-Каноника» (корс. A Canonica). В 1960 году на месте бывшего поселения были обнаружены развалины древних зданий, в том числе раннехристианских сооружений конца IV века. В конце 1990-х годов группа археологов под руководством Филиппа Перголы возобновила изучение объекта. Однако в 2007 году раскопки были приостановлены. В Мариане планируется создание музея. Меценатом проекта выступает княжество Монако. Примечания
Church of Saint Anthony Abbot

The Church of Saint Anthony Abbot (French: Église de Sainte Antoine Abbé) is a Roman Catholic parish church in Aregno, Corsica. The church is about 827 feet (252 meters) above sea level. Some of its inventory (the pulpit and two paintings) was declared a monument historique on February 9, 1995. It is a Baroque-style building and is dedicated to Saint Anthony of Egypt. Architecture The church was inspired by the Church of the Gesù in Rome, visible on the church's façade. The church is two floors and is decorated with scattered pilasters and cornices. The entrance is surmounted by a curved pediment, as opposed to a triangular one, which is common in Corsica. The church is decorated with two paintings on canvas: The Death of St. Francis Xavier The Madonna of the Rosary with St. Dominic and St. Catherine of Siena Festivals Every January 17, the feast day of Saint Anthony, the town's orange crop is blessed and distributed to participants. Every August, the Almond Fair (French: Amande Foire; Corsican: Fiera di Amandulu) is held. It revolves around the town's almond crop and local products (sausage, cheese, etc.), and regional craft stalls are set up. The Fair was first held in 1996. Gallery References
Cantó de San-Martino-di-Lota

El cantó de San-Martino-di-Lota és una antiga divisió administrativa francesa situat al departament de l'Alta Còrsega i a la Col·lectivitat Territorial de Còrsega. Va desaparèixer el 2015. Geografia El cantó és organitzat al voltant de San-Martino-di-Lota dins el districte de Bastia. La seva alçària varia de 0 (Biguglia) a 1 198 m amb una alçària mitjana de 297 m. Administració Composició Demografia Enllaços externs pla del cantó de San-Martino-di-Lota a Mapquest
Kanton San-Martino-di-Lota

Kanton San-Martino-di-Lota (francouzsky Canton de San-Martino-di-Lota) je francouzský kanton v departementu Haute-Corse v regionu Korsika. Tvoří ho 3 obce. Obce kantonu San-Martino-di-Lota Santa-Maria-di-Lota Ville-di-Pietrabugno
Kanton San-Martino-di-Lota

Der Kanton San-Martino-di-Lota war bis 2015 ein französischer Wahlkreis im Arrondissement Bastia, im Département Haute-Corse und in der Region Korsika. Sein Hauptort war San-Martino-di-Lota. Vertreter im Generalrat des Départements war zuletzt von 1985 bis 2015 Jean-Jacques Padovani (DVG). Der die Wahlberechtigten aus drei Gemeinden umfassende Kanton war 30,27 km² groß und hatte 8446 Einwohner (Stand: 2012). Gemeinden
Cantón de San-Martino-di-Lota

El cantón de San-Martino-di-Lota era una división administrativa francesa que estaba situada en el departamento de Alta Córcega y la región de Córcega.​ Composición El cantón estaba formado por tres comunas: San-Martino-di-Lota Santa-Maria-di-Lota Ville-di-Pietrabugno Supresión del cantón de San-Martino-di-Lota En aplicación del Decreto nº 2014-255​ de 26 de febrero de 2014, el cantón de San-Martino-di-Lota fue suprimido el 22 de marzo de 2015 y sus 3 comunas pasaron a formar parte, uno del nuevo cantón de Bastia-1 y dos del nuevo cantón de Cabo Córcega. Referencias
Canton de San-Martino-di-Lota

Le canton de San-Martino-di-Lota est une ancienne division administrative française, située dans le département de la Haute-Corse et la collectivité territoriale de Corse. Géographie Dans la banlieue nord de la ville de Bastia, ce canton était organisé autour de San-Martino-di-Lota dans l'arrondissement de Bastia. Son altitude variait de 0 à 1 198 m pour Santa-Maria-di-Lota, avec une moyenne de 297 m. Histoire De 1833 à 1848, les cantons de Brando et de San Martino avaient le même conseiller général. Le nombre de conseillers généraux était limité à 30. Le canton est supprimé par le décret du 26 février 2014, à compter des élections départementales de mars 2015. Les communes de San-Martino-di-Lota et de Santa-Maria-di-Lota sont rattachées au canton du Cap Corse et celle de Ville-di-Pietrabugno au canton de Bastia-1. Administration Conseillers généraux de 1833 à 2015 Conseillers d'arrondissement (de 1833 à 1940) Composition Le canton de San-Martino-di-Lota comprenait trois communes et comptait 8 446 habitants, selon la population légale de 2012. Démographie Voir aussi Haute-Corse Arrondissements de la Haute-Corse Cantons de la Haute-Corse Communes de la Haute-Corse Liens externes Le canton de San-Martino-di-Lota sur Mapquest Notes et références Portail de la Corse
Cantone di San Martino di Lota

Il Cantone di San Martino di Lota era una divisione amministrativa dell'arrondissement di Bastia. A seguito della riforma approvata con decreto del 26 febbraio 2014, che ha avuto attuazione dopo le elezioni dipartimentali del 2015, è stato soppresso. I 3 comuni facenti parte prima della riforma del 2014 erano: San Martino di Lota Santa Maria di Lota Ville di Pietrabugno Note Collegamenti esterni Statistiche sul sito dell'INSEE
Kanton San-Martino-di-Lota

San-Martino-di-Lota is een voormalig kanton van het Franse departement Haute-Corse. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Bastia. Het werd opgeheven bij decreet van 13 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015. Gemeenten Het kanton San-Martino-di-Lota omvatte de volgende gemeenten: San-Martino-di-Lota (hoofdplaats) Santa-Maria-di-Lota Ville-di-Pietrabugno
Сан-Мартино-ди-Лота (кантон)

Сан-Мартино-ди-Лота (фр. San-Martino-di-Lota) — упразднённый в 2015 году кантон во Франции, находился в регионе Корсика, департамент Верхняя Корсика. Входил в состав округа Бастия. Код INSEE кантона — 2B45. Всего в кантон Сан-Мартино-ди-Лота входило 3 коммуны, из них главной коммуной являлась Сан-Мартино-ди-Лота. 22 марта 2015 года 2 коммуны вошли в состав нового кантона Кап-Корс, а Вилле-ди-Пьетрабуньо перешла в кантон Бастия-1. Коммуны кантона Население Население кантона на 2008 год составляло 7866 человек. Ссылки Население коммун департамента Верхняя Корсика на сайте INSEE