NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Église Saint-Martin de San-Martino-di-Lota

L'église Saint-Martin de San-Martino-di-Lota est une église situé à Acqualto, village centre de la commune de San-Martino-di-Lota en Corse. C'est un complexe architectural qui regroupe composé de l’église paroissiale, le clocher, la chapelle de la confrérie Sainte-Croix (Santa Croce en corse), la sacristie et l’ancien presbytère. Histoire Acqualto (L'Acqualtu) est le village-centre de l'intérieur édifié au début du XVIIe siècle à l'emplacement d'un fortin et d'une chapelle du XIIIe siècle. La place de l'église est un immense ossuaire, que l'on nomme parfois U Sacraziu. Ceci provient du fait qu'à l'époque, lorsque l'arca (fosse commune placée dans l'église) était pleine, les ossements étaient retirés pour être enterrés sous la place. Depuis 1812, les dépouilles sont inhumées au cimetière de Campu Santa Lucia. Le complexe architectural est inscrit au titre des monuments historiques le 19 février 2020. Description L'église Saint-Martin Elle date du début du XVIIe siècle. Elle renferme quatre œuvres remarquables, classées Monuments historiques : tableau et cadre Jésus sur la croix avec saint Antoine et sainte Marie-Madeleine, daté de 1664 ; tableau et cadre L'Assomption de la Vierge avec saint François, saint Jacques, saint Jean-Baptiste et saint Joseph, daté de 1659 ; statue : Vierge à l'Enfant, du XVIIe siècle ; tabernacle, daté de 1756. La chapelle de la confrérie Sainte-Croix L'édifice religieux se situe à Acqualto, proche de l'église paroissiale de San-Martino. Elle date du XIVe siècle. La chapelle renferme une œuvre classée Monument historique : tableau et cadre La Vierge à l'Enfant avec saint Jean-Baptiste et un saint évêque, du XVIIe siècle. Des ouvrages annuellement réalisés par la confrérie religieuse Santa Croce du village, à l'occasion des manifestations de la Semaine sainte, y sont entreposés et exposés : les pullezzule. Il s'agit de confections en palmes tressés (bracci) fixés sur un support ligneux (carcassa). Les membres de la confrérie Santa Croce, héritiers et détenteurs du savoir-faire ancestral relatif à leur réalisation, en sont les auteurs. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des monuments historiques de la Haute-Corse Liens externes Ressource relative à la religion : Clochers de France Ressource relative à l'architecture : Mérimée Santa-Croce confraternita San Martino di Lota Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail des monuments historiques français Portail de la Corse
Casaglione

Casaglione (korsisch Casaglionu) ist eine französische Gemeinde an der Westküste Korsikas mit 571 Einwohnern (Stand 1. Januar 2023). Geographie Casaglione liegt etwa 40 km nördlich von Ajaccio auf einer Bergflanke über der Küstenstraße nach Cargèse. Im zur Gemeinde gehörigen Küstenort Tiuccia befindet sich die örtliche Schule. Geschichte Das Château de Capraja wurde durch Ugo Colonna errichtet und war Sitz der Grafen von Cinarca, die im 13. Jahrhundert ganz Korsika beherrschten. Bevölkerungsentwicklung Sehenswürdigkeiten Pfarrkirche San Frediano aus dem 16. Jahrhundert Dolmen von Tremeca Ruinen von Capigliolo Château de Capraja über dem Küstenort Tiuccia Weblinks
Casaglione

Casaglione (korzikaiul: Casaglionu vagy Casagliò) település Franciaországban, Corse-du-Sud megyében. Lakosainak száma 571 fő (2023. január 1.). Casaglione Ambiegna, Cannelle, Coggia, Sari-d'Orcino és Sant'Andréa-d'Orcino községekkel határos. Népesség A település népességének változása: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (francia)
Casaglione

Casaglione (in corso Casaglionu) è un comune francese di 370 abitanti situato nel dipartimento della Corsica del Sud nella regione della Corsica. Società Evoluzione demografica Abitanti censiti Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Casaglione Collegamenti esterni (FR) Sito ufficiale, su casaglione-piuccia.fr.
Casaglione

Casaglione (Corsicaans: Casaglionu) is een gemeente in het Franse departement Corse-du-Sud (regio Corsica) en telt 292 inwoners (1999). De oppervlakte bedraagt 14,73 km², de bevolkingsdichtheid is 19 inwoners per km². Geografie Demografie Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal. Externe links
Казальоне

Казальоне (фр. Casaglione, корс. Casaglionu) — коммуна во Франции, находится в регионе Корсика. Департамент коммуны — Южная Корсика. Входит в состав кантона Севи-Сорру-Чинарка. Округ коммуны — Аяччо. Код INSEE коммуны — 2A070. Население Население коммуны на 2008 год составляло 360 человек. Экономика В 2007 году среди 208 человек в трудоспособном возрасте (15—64 лет) 129 были экономически активными, 79 — неактивными (показатель активности — 62,0 %, в 1999 году было 57,5 %). Из 129 активных работали 113 человек (61 мужчина и 52 женщины), безработных было 16 (8 мужчин и 8 женщин). Среди 79 неактивных 12 человек были учениками или студентами, 36 — пенсионерами, 31 были неактивными по другим причинам. В 2008 году в коммуне насчитывалось 165 домохозяйств, в которых проживало 360 человек, медиана доходов составляла 17 885 евро на одного человека. См. также Список округов Франции Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Казальоне Национальный институт статистики — Казальоне (фр.). Дата обращения: 3 октября 2011. Архивировано 16 мая 2012 года. Казальоне (фр.). cassini.ehess.fr. Дата обращения: 8 февраля 2013. Архивировано 12 февраля 2013 года.
Casaglione

Casaglione (korziško Casaglionu) je naselje in občina v francoskem departmaju Corse-du-Sud regije - otoka Korzika. Leta 2010 je naselje imelo 366 prebivalcev. Geografija Kraj leži v zahodnem delu otoka Korzike 31 km severno od središča Ajaccia. Na ozemlju občine ob zalivu Liscia se nahaja manjše letoviško naselje Tiuccia. Uprava Občina Casaglione skupaj s sosednjimi občinami Ambiegna, Arro, Azzana, Calcatoggio, Cannelle, Lopigna, Pastricciola, Rezza, Rosazia, Salice, Sari-d'Orcino in Sant'Andréa-d'Orcino sestavlja kanton Cruzini-Cinarca s sedežem v Sari-d'Orcinu. Kanton je sestavni del okrožja Ajaccio. Zunanje povezave
Casaglione

Casaglione är en kommun i departementet Corse-du-Sud på ön Korsika i Frankrike. Kommunen ligger i kantonen Cruzini-Cinarca som tillhör arrondissementet Ajaccio. År 2023 hade Casaglione 571 invånare. Befolkningsutveckling Antalet invånare i kommunen Casaglione Referens:INSEE Se även Lista över kommuner i departementet Corse-du-Sud Källor
Казальйоне

Казальйоне́ (фр. Casaglione) — муніципалітет у Франції, у регіоні Корсика, департамент Південна Корсика. Населення — 509 осіб (2022). Муніципалітет розташований на відстані близько 910 км на південний схід від Парижа, 17 км на північ від Аяччо. Демографія Динаміка населення (INSEE ): Розподіл населення за віком та статтю (2006): Економіка 2010 року серед 204 осіб працездатного віку (15—64 років) 130 були активними, 74 — неактивними (показник активності 63,7%, у 1999 році було 57,5%). З 130 активних мешканців працювало 113 осіб (57 чоловіків та 56 жінок), безробітними було 17 (8 чоловіків та 9 жінок). Серед 74 неактивних 13 осіб було учнями чи студентами, 29 — пенсіонерами, 32 були неактивними з інших причин. У 2010 році в муніципалітеті числилось 184 оподатковані домогосподарства, у яких проживали 394,0 особи, медіана доходів виносила 17 612 євро на одного особоспоживача Посилання Див. також Список муніципалітетів департаменту Південна Корсика Примітки
Lac Maggiore

Le lac Maggiore est un lac de Haute-Corse. Il est situé à l'est du Monte Cinto, à 2 275 m d'altitude, dans un petit cirque glaciaire dominé par le tout proche Capu a u Verdatu (2 583 m) . Aisément reconnaissable par sa forme en huit, il domine un second petit cirque contenant les lacs du Lancone (lacs de Ghiarghe Rosse, d'Occhi Neri et de Lancone Sottano). Géographie Le lac Maggiore a pour émissaire le ruisseau de Ruda un affluent du Golo. Il a pour voisins trois petits lacs appelés lacs du Lancone : le lac de Ghiarghe Rosse (2 175 m), celui d'Occhi Neri (2 165 m) ainsi que le lac de Lancone Sottano (2 155 m). Le lac Maggiore depuis le Capu a u Verdatu (2 583 m). Plus bas, les lacs du Lancone : avec Ghiarghe Rosse (tout à gauche) et Occhi Neri (à droite du précédent). La croupe rocheuse au centre (2 344 m) cache le troisième lac du Lancone (Lancone Sottano). Voir aussi Notes et références Références Portail des lacs et cours d'eau Portail de la Corse
Saint-Florent (Còrsega)

Saint-Florent (en cors San Fiurenzu) és un municipi de Còrsega, al departament de l'Alta Còrsega. Està situat al nord-oest de l'illa, al golf del mateix nom, a 24 km de Bastia entre el Cap Corse i el desert dels Agriates. Antigament s'anomenava Nebbio, nom avui utilitzat per la comarca. La ciutat va ser fundada pels genovesos al segle xvi. Destaquen la ciutadella genovesa i l'església romànica de Santa Maria Assunta. Avui és un port pesquer convertit en port esportiu i turístic, al costat de la platja de Saleccia. Al voltant hi ha les vinyes de la denominació AOC Patrimonio, la més antiga de Còrsega. Demografia Administració Agermanaments i intercanvis Aquest municipi està adherit a l'associació «Saint Florent de France» que agrup set municipis que tenen de nom Saint Florent: Saint Florent sur Cher (Cher) Saint Florent le Jeune (Loiret) Saint Florent sur Auzonnet (Gard) Saint Florent le Vieil (Maine et Loire) Saint Florent des Bois (Vendée) Saint Florent (Deux Sèvres), antic municipi fusionat amb Niort el 1969. Referències
Saint-Florent (Korsika)

Saint-Florent (korsisch San Fiurenzu; italienisch San Fiorenzo) ist eine französische Gemeinde und die Hauptstadt der Region Nebbio auf der Mittelmeerinsel Korsika mit 1694 Einwohnern (Stand 1. Januar 2023). Lage Saint-Florent wird wegen seines mediterranen Flairs auch als „das korsische Saint-Tropez“ genannt. In den 1970er-Jahren war Saint-Florent ein Ort des Jetsets. Der Ort liegt hoch im Nordwesten der Insel Korsika am Golf gleichen Namens zwischen dem fast unbesiedelten Désert des Agriates und dem Cap Corse. Geschichte Saint-Florent geht auf eine kleine Siedlung zurück, die einst im Schutzbereich der genuesischen Rundfestung entstand. Die Zitadelle wurde 1440 von den Genuesen erbaut und diente bis zum 18. Jahrhundert als Sitz des Bischofs von Nebbio und Gouverneurspalast. Die kleine pianesische Kirche aus dem 12. Jahrhundert, Santa Maria Assunta, wurde als Kathedrale für das damalige Bistum Nebbio errichtet. Obwohl die Malaria verheerend wütete, wurde der Ort im 16. Jahrhundert von den Franzosen, Genuesen und den Korsen heftig umkämpft. Von der 1439 errichteten Festung ist allerdings außer dem runden Donjon nur noch wenig zu sehen. Die Festung selbst wurde im 17. Jahrhundert geschleift, als Genuas Herrschaft gesichert schien und Saint-Florent keine strategische Bedeutung mehr besaß. Einen neuen Wachstumsschub bekam die Stadt, nachdem Napoleon III. die Trockenlegung der Sümpfe befahl und damit die Ursache der Malaria ausrottete. Sehenswertes Jachthafen an der Alisomündung und die beiden Strände in Ortsnähe. Die Altstadt, die am Place des Portes im Zentrum beginnt sowie die Zitadelle. Pianesische Kirche aus dem 12. Jahrhundert, Santa Maria Assunta Im Hinterland wachsen Muskatellertrauben (Gelber Muskateller). Es werden zudem gute Rot- und Roséweine unter dem Namen Patrimonio erzeugt (siehe hierzu auch die Artikel Weinbau auf Korsika und Muscat du Cap Corse). Weblinks Webpräsenz der Gemeinde Saint-Florent (französisch) Einzelnachweise
Saint-Florent, Haute-Corse

Saint-Florent (French pronunciation: [sɛ̃ flɔʁɑ̃]; Italian: San Fiorenzo, [saɱ fjoˈrɛntso]; Corsican: San Fiurenzu, [saɱ fjuˈrɛntsu]) is a commune in Haute-Corse department on the island of Corsica, France. Originally a fishing port located in the gulf of the same name, pleasure boats have now largely taken the place of fishing vessels. Today, it is a popular summer vacation spot for many tourists because of its proximity to the Patrimonio vineyards and the Saleccia beach. History Saint-Florent was created by the Genoese in the 16th century as a base to carry out repressive operations against the Corsican patriots in the surrounding villages. France later used it to disembark hordes of mercenaries and colonists during August 1764 in order to subjugate the independent Corsican people. After the defeat at Ponte Novu Bridge, the army of Pasquale Paoli, sometimes called "the Father of Corsica", with the aid of the fleet of Horatio Nelson, reconquered Saint-Florent in 1794 during Corsica's brief Anglo-Corsican rule. Population Climate Saint-Florent has a typically Mediterranean climate - mild winters with temperatures rarely dropping below zero give way to long, warm, dry summers with temperatures peaking at around 35 °C (95 °F) in July and August. Sights The monuments of Saint-Florent are the Genoese citadel constructed in 1440 at the same time as the city, and the Romanesque Saint-Florent Cathedral, or the cathedral of the Nebbio, now the church of Santa Maria Assunta. Near the village are the Genoese towers Torra di Mortella and Torra di Fornali. Notable people Louis Bizarelli, former politician, was born at Saint-Florent in 1836. Lizzy Mercier Descloux, musician and singer, spent her last years in Saint-Florent. She died there in 2004. Marie Ferranti, author, lives and works in Saint-Florent. Antoine Gentili, general and exile companion of Pasquale Paoli. See also Communes of the Haute-Corse department References External links Saint-Florent travel guide from Wikivoyage Picture of Saint-Florent Cathedral Archived 27 September 2007 at the Wayback Machine
Saint-Florent (Alta Córcega)

Saint-Florent es una comuna y población de Francia, en la región de Córcega, departamento de Alta Córcega. Es la comuna más poblada del cantón de La Conca-d'Oro. Su población en el censo de 1999 era de 1.474 habitantes. Es un puerto en el golfo de Saint-Florent. Se encuentra junto a la desembocadura del río Poggio. La antigua catedral de Nebbio se encuentra en sus alrededores. Demografía
Saint-Florent (Haute-Corse)

Saint-Florent (korzikaiul: San Fiurenzu, olaszul: San Fiorenzo) település Franciaországban, Haute-Corse megyében. Lakosainak száma 1694 fő (2023. január 1.). Saint-Florent Barbaggio, Oletta, Patrimonio, Poggio-d’Oletta, Rapale és Santo-Pietro-di-Tenda községekkel határos. Népesség A település népessége az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (francia)
San Fiorenzo (Francia)

San Fiorenzo (francese: Saint-Florent nome ufficiale dal 1848, in còrso: San Fiurenzu) è un comune francese di 1.666 abitanti situato nel dipartimento dell'Alta Corsica nella regione della Corsica. Geografia fisica San Fiorenzo è situata presso la foce del fiume Aliso nel golfo di San Fiorenzo, nella microregione del Nebbio. Storia I romani vi fondarono la città di Nebium. A causa dell'impaludamento della foce dell'Aliso e dell'avanzare della malaria l'area venne progressivamente abbandonata. Nel 1438 i genovesi, interessati a mantenere il controllo di questo tratto di costa vi costruirono la cittadella. Per bonificare l'area venne poi canalizzata la foce dell'Aliso. A lungo contesa tra genovesi, còrsi e francesi, San Fiorenzo venne ripetutamente fortificata. Nel 1667 le autorità genovesi fecero smantellare le munite difese della località iniziando così a ritirarsi dall'area che tornò così a tornare insalubre e a spopolarsi. Nel XIX secolo la zona venne nuovamente interessata da lavori di bonifica e l'abitato poté così tornare a risorgere. Nel 1848 il toponimo venne francesizzato in Saint-Florent. Nel secondo dopoguerra iniziò ad essere sviluppato il turismo. Questa parziale riconversione dell'economia locale culminò all'inizio degli anni settanta con la deviazione dell'Aliso e la realizzazione del porto turistico. Monumenti e luoghi d'interesse Chiesa di Santa Maria Assunta, già Cattedrale di Nebbio, costruita in stile romanico pisano nel XII secolo, fu sede della diocesi di Nebbio soppressa nel 1801; Chiesa di Sant'Anna Cittadella di San Fiorenzo, fondata nel XV secolo dai genovesi; Torre della Mortella Società Evoluzione demografica Abitanti censiti Note Voci correlate Diocesi di Nebbio Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su San Fiorenzo Wikivoyage contiene informazioni turistiche su San Fiorenzo Collegamenti esterni (FR) Sito ufficiale, su mairiedesaintflorent.fr.
Saint-Florent (Corsica)

Saint-Florent (Italiaans: San Fiorenzo, Corsicaans: San Fiurenzu) is een Franse gemeente in het departement Haute-Corse en de regio Corsica. De gemeente maakt deel uit van het arrondissement Calvi. Saint-Florent telde op 1 januari 2023 1.694 inwoners. Het dorpje ligt op een in het oog springende rotspiek. De ruïnes van de grote middeleeuwse citadel zijn opvallend, maar de romaans gebouwde kathedraal van Nebbio eveneens. Het is het laatst overgebleven deel van het in de 16e eeuw verlaten stadje Nebbio. Officieel was tot 1848 de naam van de plaats Italiaans San Fiorenzo. De meeste toeristen komen hier voor het onderwatervissen. Zwemmers gaan naar de twee (keien)stranden aan de noordzijde, maar een klein zandstrandje ligt langs de Aliso-rivier. Geografie De oppervlakte van Saint-Florent bedroeg op 1 januari 2023 17,98 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 94,2 inwoners per km². De onderstaande kaart toont de ligging van Patrimonio met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten. Demografie Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Saint-Florent (Górna Korsyka)

Saint-Florent (kors. San Fiurenzu) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Korsyka, w departamencie Górna Korsyka. Według danych na rok 1999 gminę zamieszkiwało 1474 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 81 osób/km². Zobacz też Bastia Calvi L’Île-Rousse Linki zewnętrzne Źródło danych: Francuski urząd statystyczny. (fr.).
Сен-Флоран

Сен-Флоран (фр. Saint-Florent, корс. San Fiurenzu) — коммуна во Франции, находится в регионе Корсика. Департамент коммуны — Верхняя Корсика. Входит в состав кантона Ла-Конка-д’Оро. Округ коммуны — Бастия. Код INSEE коммуны — 2B298. Население Население коммуны на 2008 год составляло 1636 человек. Экономика В 2007 году среди 1040 человек в трудоспособном возрасте (15—64 лет) 667 были экономически активными, 373 — неактивными (показатель активности — 64,1 %, в 1999 году было 60,5 %). Из 667 активных работали 556 человек (308 мужчин и 248 женщин), безработных было 111 (44 мужчины и 67 женщин). Среди 373 неактивных 87 человек были учениками или студентами, 100 — пенсионерами, 186 были неактивными по другим причинам. Фотогалерея См. также Список округов Франции Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Сен-Флоран Национальный институт статистики — Сен-Флоран (фр.). Дата обращения: 8 декабря 2011. Архивировано 17 мая 2012 года. Сен-Флоран (фр.). cassini.ehess.fr. Дата обращения: 12 февраля 2013. Архивировано 16 февраля 2013 года.
Saint-Florent, Haute-Corse

Saint-Florent (korziško San Fiurenzu) je letoviško in ribiško naselje ter občina v francoskem departmaju Haute-Corse regije - otoka Korzika. Leta 1999 je naselje imelo 1.474 prebivalcev. Geografija Kraj leži na skrajnem severu otoka Korzike ob istoimenskem zalivu, 23 km zahodno od središča Bastie. Uprava Občina Saint-Florent skupaj s sosednjimi občinami Barbaggio, Farinole, Oletta, Olmeta-di-Tuda, Patrimonio, Poggio-d'Oletta in Vallecalle sestavlja kanton Conca-d'Oro s sedežem v Oletti. Kanton je sestavni del okrožja Calvi. Zgodovina Saint-Florent so ustanovili Genovežani kot izhodišče represivnih vojaških operacij proti korziškim domoljubom v okoliških vaseh. Kasneje avgusta 1764 je pristanišče uporabljala Francija za izkrcanje hord plačancev in kolonistov z namenom podreditve neodvisnega korziškega ljudstva. Po porazu pri mostu Ponte Novu je vojska Pasquala Paolija leta 1793 pomagala angleški floti pod poveljstvom Horatia Nelsona, da ponovno osvoji Saint-Florent za kratek čas angleško-korziške vladavine. Zanimivosti citadela, zgrajena sredi 15. stoletja v času zasedbe otoka s strani Genovske republike, nekdanja romanska katedrala Nebbiu iz prve polovice 12. stoletja, danes cerkev Marijinega vnebovzetja, od leta 1875 francoski zgodovinski spomenik, genovska stolpa Torra di Mortella, Torra di Fornali. plaža Saleccia. Zunanje povezave
Saint-Florent, Haute-Corse

Saint-Florent (korsikanska: San Fiurenzu) är en kommun i departementet Haute-Corse på ön Korsika i Frankrike. Kommunen ligger i kantonen La Conca-d'Oro som tillhör arrondissementet Bastia. År 2023 hade Saint-Florent 1 694 invånare. Befolkningsutveckling Antalet invånare i kommunen Saint-Florent Referens:INSEE Se även Lista över kommuner i departementet Haute-Corse Källor
Сент-Флоран (Верхня Корсика)

Сент-Флора́н (фр. Saint-Florent) — муніципалітет у Франції, у регіоні Корсика, департамент Верхня Корсика. Населення — 1685 осіб (2022). Муніципалітет розташований на відстані близько 870 км на південний схід від Парижа, 90 км на північ від Аяччо, 27 км на захід від Бастії. Демографія Динаміка населення (INSEE ): Розподіл населення за віком та статтю (2006): Економіка 2010 року серед 1019 осіб працездатного віку (15—64 років) 679 були активними, 340 — неактивними (показник активності 66,6%, у 1999 році було 60,5%). З 679 активних мешканців працювали 604 особи (341 чоловік та 263 жінки), безробітними було 75 (36 чоловіків та 39 жінок). Серед 340 неактивних 74 особи були учнями чи студентами, 110 — пенсіонерами, 156 були неактивними з інших причин. У 2010 році в муніципалітеті числилось 674 оподатковані домогосподарства, у яких проживали 1390,5 особи, медіана доходів виносила 16 769 євро на одного особоспоживача Сусідні муніципалітети Галерея зображень Посилання Сент-Флоран на сайті французького Національного інституту географії[недоступне посилання з липня 2019] Див. також Список муніципалітетів департаменту Верхня Корсика Примітки
Monacia-d'Aullène

Monacia-d'Aullène (French pronunciation: [mɔnatʃ(j)a dolɛn]; Corsican: Munacia d'Auddé) is a commune in the Corse-du-Sud department of France on the island of Corsica. It is part of the canton of Grand Sud. Geography Monacia-d'Aullène is 14 kilometres (9 mi) west northwest of Figari. It was created in 1864 by dividing Aullène. To the north is the 1,292-metre (4,239 ft) high Mount Cagna, known for its balanced granite boulders named the "Man of Cagna", where the isolated hamlet of Giannucio is located. To the southwest, the commune has an opening to the coast between Point Roccapino to the northwest and the Cala di Furnellu. The latter is preceded by Caniscione Point, on which is the Genoese Tower of Olmeto. Population See also Communes of the Corse-du-Sud department References
Monacia-d’Aullène

Monacia-d’Aullène (korzikaiul: A Munacìa d'Avretu) település Franciaországban, Corse-du-Sud megyében. Lakosainak száma 540 fő (2023. január 1.). Monacia-d’Aullène Pianottoli-Caldarello és Sartène községekkel határos. Népesség A település népességének változása: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal
Monacia d'Aullene

Monacia d'Aullene (in francese Monacia-d'Aullène; in corso Munacia d'Auddè) è un comune francese di 538 abitanti situato nel dipartimento della Corsica del Sud nella regione della Corsica. Il comune fu creato con decreto imperiale del 1864. Al comune fanno capo gli Isolotti dei Monaci, delle isole disabitate parte della Riserva naturale delle Bocche di Bonifacio, situate 3,5 km a sud-ovest del capo di Roccapina. Al comune appartiene la parete occidentale dell'Uomo di Cagna. Società Evoluzione demografica Abitanti censiti Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Monacia d'Aullene Collegamenti esterni Sito ufficiale, su mairie-monaccia.fr.
Monacia-d'Aullène

Monacia-d'Aullène (Corsicaans: Munacia d'Auddè; Italiaans: Monacia d'Aullene) is een gemeente in het Franse departement Corse-du-Sud (regio Corsica) en telt 396 inwoners (1999). Geografie De oppervlakte bedraagt 39,85 km², de bevolkingsdichtheid is 9 inwoners per km². Demografie Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal. Externe links
Monacia-d’Aullène

Monacia-d’Aullène (kors. A Munacìa d’Avretu) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Korsyka, w departamencie Korsyka Południowa. Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 412 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 10 osób/km². Linki zewnętrzne Źródło danych: Francuski urząd statystyczny. (fr.).