NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parco nazionale dei Virunga

Il parco nazionale dei Virunga (in francese: parc national des Virunga), noto in precedenza con il nome di parco nazionale di Albert (Parc Albert), è un'area naturale protetta della Repubblica Democratica del Congo, fondata nel 1925 come primo parco nazionale africano. È famoso in quanto ospita i gorilla di montagna, nonostante il bracconaggio e la guerra civile del Congo ne abbiano messo in pericolo l'esistenza. Il parco è gestito dall'Institut Congolais pour la Conservation de la Nature (ICCN). Dal 1979 è considerato patrimonio dell'umanità dall'UNESCO. Territorio Copre un'area di 7.800 km² sui monti Virunga, nella parte orientale della Repubblica Democratica del Congo. Confina con il parco nazionale dei Vulcani del Ruanda e con il parco nazionale dei Monti Rwenzori in Uganda. Raggiunge le coste occidentali del lago Edoardo. I monti Ruwenzori si trovano sul confine ugandese e comprendono anche un ghiacciaio, mentre i monti Nyiragongo e Nyamuragira sono vulcani attivi con costanti colate laviche. La vicina area del monte Hoyo viene gestita insieme al parco ed ospita una tribù di pigmei Bambuti, grotte e cascate. Flora La vegetazione varia secondo la zona. All'est, le colline sono coperte di pascoli di terra vulcanica, mentre al nordest si estende una foresta equatoriale densa. La foresta è ricca di legni preziosi e di legni da lavorazione: tek, ebano, cedro d'Africa, acajou, okoumé e iroko. La vegetazione è anche molto colorata grazie ai lauri, rose, ibiscus, orchidee e alpinia che ornano parchi e giardini. In mezzo a tutta questa flora, c'è un albero del quale bisogna diffidare: il manzaniglio. Il succo prodotto da quest'albero può provocare forti bruciori di stomaco e i suoi frutti non sono commestibili. Fauna Nonostante la rarità dei gorilla di montagna (Gorilla beringei beringei) le misure di conservazione hanno permesso la messa in sicurezza degli esemplari rimasti. Il loro numero è aumentato durante la crisi di governo (1994-2004). Si suppone che nel parco si trovino tuttora elefanti della foresta e della savana oltre agli scimpanzé, agli okapi, alle giraffe, ai bufali africani ed a numerose specie endemiche di uccelli. Tutti questi animali sono preda del leopardo, che è il predatore più grande del parco e più in generale, il superpredatore della giungla africana. Il Lago Edoardo è noto per la presenza degli ippopotami (diminuita di oltre il 95% dal 2006.)In seguito alla guerra civile il parco ha subito invasioni di terra ed un selvaggio bracconaggio che hanno provato duramente le resistenze dei ranger. Dal 1994 ad oggi circa 120 ranger sono stati uccisi mentre tentavano di difendere il parco da questi atti illegali. Note Voci correlate Foresta del Congo Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su parco nazionale di Virunga Collegamenti esterni Scheda UNESCO, su whc.unesco.org.
Nationaal Park Virunga

Het Nationaal Park Virunga (in de Belgische koloniale periode het Nationaal Park Koning Albert genoemd) is een nationaal park in het oosten van de Democratische Republiek Congo, tegen de grens met Oeganda en Rwanda. Het park werd in 1925 in het toenmalige koloniaal gebied Belgisch-Congo gesticht als 'Nationaal Park Koning Albert' (naar koning Albert I van België) en was daarmee het eerste nationaal park van Afrika. In 1979 is Virunga door UNESCO op de werelderfgoedlijst geplaatst. In juni 2013 bevestigde het Werelderfgoedcomité de status van bedreigd erfgoed. Het park wordt beheerd door het Congolees Instituut voor Natuurbehoud (ICCN). Het park Het nationaal park is 7800 vierkante kilometer groot. Het strekt zich uit van het vulkanische Virunga-gebergte in het zuiden tot het Rwenzori-gebergte in het noorden en het omvat daarbij de Rwindivlakten en de volledige westelijke oever van het Edwardmeer. Het park grenst aan de Oegandese parken Nationaal park Mgahinga Gorilla, Nationaal park Rwenzori Mountains en het Bwindi Impenetrable Forest, en aan het Nationaal park der vulkanen in Rwanda. Fauna In het Nationaal Park Virunga leven meer dan 700 vogelsoorten en meer dan 200 zoogdiersoorten, waarvan er enkele met uitsterven bedreigd worden. Het meest bekend zijn de berggorilla's. In 2016 leefden in het park 480 berggorilla's van de totale wilde populatie van 880. En er leefden ongeveer 400 olifanten en rond het Edwardmeer is er een grote populatie nijlpaarden. Bedreigingen Stropers en rebellen In 1994 kreeg het park de status 'bedreigd' wegens grootschalige stroperij en illegale houtkap voor de productie van houtskool. Daarnaast werd het park tijdens en na de Congolese Burgeroorlog door rebellen gebruikt als toevluchtsoord. De Belgische prins Emmanuel de Merode werd in 2008 aangesteld als parkdirecteur. Hij leidt een team van ongeveer 700 bewapende parkwachters. In 2014 raakte De Merode zwaargewond toen hij door een groep mannen werd beschoten. Ten minste twaalf parkwachters zijn in 2017 gedood bij gewelddadige confrontaties. Het park werd in mei 2018 gesloten voor bezoekers vanwege de gevaren. Na een verbetering van de veiligheidstoestand heropende het park in februari 2019. Oliewinning De bedreiging van officiële zijde nam toe nadat de Congolese regering vergunning verleende aan het Britse bedrijf SOCO International om in een deel van het park onderzoek te doen naar de mogelijkheid van oliewinning. In 2014 zegde SOCO toe om geen olieboringen of ander onderzoek in het Virungapark meer uit te voeren, "tenzij de Unesco en de Congolese regering het erover eens zijn dat zulke activiteiten niet onverenigbaar zijn met de status van werelderfgoed". In 2018 besloot de Congolese regering een deel van het park van bestemming te doen veranderen om daar boringen naar olie toe te kunnen staan. Het ging daarbij om 1.720 vierkante kilometer, 21,5 procent van de totale parkoppervlakte. Prijs In 2018 werd aan het samenwerkingsverband Virunga Alliance de Four Freedoms Award voor Vrijwaring van gebrek toegekend. Externe links Officiële website van het Nationaal park Virunga
Parque nacional de Virunga

O parque nacional de Virunga (anteriormente parque nacional Albert) encontra-se desde as Montanhas Virunga, aos Montes Ruvenzori, na República Democrática do Congo, limitando o Parque Nacional dos Vulcões, no Ruanda, e o Parque Nacional dos Montes Ruvenzori, em Uganda. Cobrindo 7.800 km² foi estabelecido em 1925 como o primeiro parque nacional da África. Foi classificado como Património Mundial pela UNESCO em 1979. Referências
Parcul Național Virunga

Parcul Național Virunga se află în nord-estul Republicii Democratice Congo din Africa, fiind înființat în anul 1925. Fiind primul parc național din Africa, a devenit parte din Patrimoniul Mondial UNESCO în 1979. Munții Viruga formează o prelungire a Faliei Albertina, la rândul ei ramură a Văii Marelui Rift, ruptura geologică colosală care traversează Africa de la nord la sud, generând intense activități vulcanice. Localizată între Lacul Edward și Lacul Kivu, în regiunea Marilor Lacuri africane, acest lanț muntos include opt vulcani, doi dintre ei fiind cei mai activi de pe planetă. Dar nu tot parcul are relief muntos sau versanți împăduriți așa cum au nevoie gorilele. Zona protejată include arii largi de mlaștini adiacente lacurilor Edward și Kivu, câmpii și zone de tranziție cu ierburi, câmpuri extinse de lavă de la poalele vulcanilor, pajiști montane în zona subalpină și pe vârful Karisimbi, unul dintre ultimii ghețari din Africa. Legături externe Site web oficial ICCN Arhivat în 4 octombrie 2008, la Wayback Machine.
Национални парк Вирунга

Национални парк Вирунга је национални парк у источном делу ДР Конга, смештен у подручју планина Вирунга и Рувензори. Национални парк Вирунга се протеже западним обалама језера Едвард које је познато по нилским коњима, док остатак подручја прекривају мочваре, травнате саване и простране равнице, те два активна вулкана, Нирагонго и Нyамурагира. Национални парк Вирунга основан је 1925. године као први афрички национални парк. Он има површину од 7800 км², а 1979. године уписан је на УНЕСКО-в списак места Светске баштине у Африци као једно од последњих уточишта планинских горила. У парку обитавају и друге угрожене животиње као што су: шумски слон, шимпанзе, окапи, жирафа, биво и многе ендемске врсте птица. Због незаконите сече шуме и ловокрадица током прилива избеглица за време грађанског рата у Руанди,парк је уписан на списак угрожених места Светске баштине 1994. године. Од 1996. године, око 140 ловочувара је убијено док су покушавали да одбране парк од ловокрадица. У августу 2008. године нови управник и директор парка, Емануел де Мерод, је с циљем обнове парка организовао 680 добро наоружаних ловочувара. Побуњеничка војска је 26. септембра 2008. године окупирала национални парк, у акцији коју је генерал Лорен Нкунда конгоанске Тутси војске (Национални конгрес народне одбране, CNDP) повео против FDLR-а (Демократска народноослободилачка војска Руанде) коју сачињавају Хуту. Уследио је рат у Северном Киву CNDP-а против удружених афричких земаља (ДР Конго, Зимбабве, Ангола) потпомогнути снагама MONUC-а (Мисија Уједињених нација у Конгу). Дана 25. новембра 2008. године, ловочуварима је дозвољен приступ локацијама на којима обитавају планинске гориле како би им помогли да опстану . Дана 23. маја 2009. потписано је примирје између ДР Конга и Руанде, те су ове две државе предузеле заједничке војне акције против обе побуњеничке војске на подручју парка Вирунга. Британска нафтна компанија Soco International је након извршених истраживања 2010. године најавила експлоатацију нафте чије се резерве налазе испод Едвардовог језера. Експлоатацијом нафте би било угрожено 80% национланог парка што је изазвало сукобе између управе парка и побуњеничке групе М23 који су ескалирали 2012. године. Реакција међународних организација за заштиту природе и животне средине као и промоција ове теме кроз дугометражни документарни филм "Вирунга" довели су до преиспитивања ових активности са циљем очувања биодиверзитета и других вредности Националног парка Вирунга. Референце Спољашње везе Званична презентација Националног парка Вирунга (језик: енглески) приступљено 1. фебруара 2015.
Virunga nationalpark

Virunga nationalpark (franska: Parc national des Virunga) är en 7 900 kvadratkilometer stor nationalpark i östligaste delen av Kongo-Kinshasa, huvudsakligen i Norra Kivu men med en liten del i Ituri. Den sträcker sig från Virungabergen i söder till Ruwenzoribergen i norr. Den gränsar till Parc national des volcans i Rwanda samt till Ruwenzoribergens nationalpark och Drottning Elizabeths nationalpark i Uganda. Nationalparken grundades 1925 som ett djurreservat (Albertparken) och var då Afrikas första. Dess nuvarande namn har parken sedan 1969. 1979 utsåg Unesco nationalparken till ett världsarv. På senare år har parken bland annat blivit känd för sina bergsgorillor. Beskrivning Nationalparken täcker västra stranden av Edwardsjön och går i en båge söder och öster om sjön fram till gränsen mot Rwanda och Uganda. Ruwenzoribergen i norr ligger på gränsen till Uganda och har högt liggande ängsmarker samt en glaciär, medan Nyiragongo och Nyamuragira är två mycket aktiva vulkaner med vida lavaslätter. Österut, på gränsen till Rwanda och (återigen) Uganda, finns de centrala och östra delarna av Virungabergen, som domineras av vilande eller utslockna vulkaner. Övriga delen av parken domineras av sumpmark, en gräslandsplatå och slättland. Virunga nationalpark har ett mycket varierande ekosystem och en stor biologisk mångfald. Den är kanske mest känd för sina bergsgorillor, i Virungabergen i söder. Nationalparkens savanner har blivit berömda för sina många elefanter, bufflar och antiloper, och i vattendragen finns stora mängder flodhästar. Man tror även att skogselefanter och schimpanser fortfarande kan hittas i Virunga. Nationalparken sköts av Kongos nationalparksmyndighet, l'Institut Congolais pour la Conservation de la Nature (ICCN) och dess brittiska samarbetspartner the Africa Conservation Fund. Det angränsande berget Hoyos område har skötts tillsammans med parken, och där finns ett antal grottor samt vattenfall. På senare år har tjuvskytte och inbördeskriget hårt drabbat parkens viltbestånd. Nationalparken har sedan 1994 varit inskriven på listan med världsarv i fara. Bildgalleri Referenser
Libenge (territoire)

Le territoire de Libenge est une entité administrative déconcentrée de la province du Sud-Ubangi en république démocratique du Congo. Son chef-lieu est la localité de Libenge située sur la rive gauche de l’Ubangi. Géographie Localisation Il s'étend au nord et à l'ouest de la province sur la rive gauche de l'Oubangui. Superficie Le territoire fait 12 833 km2. Secteurs Le territoire de Libenge est divisé en 3 secteurs : Libenge-Centre : 10 groupements de 122 villages Libenge-Nord : 7 groupements de 71 villages Libenge-Sud : 8 groupements de 125 villages Démographie Personnalités liées Nzimbi Ngbale (1944-2005), général congolais Gérard Greindl (1916-1948), aviateur belge mort dans la catastrophe aérienne de Libenge, y est enterré Références République démocratique du Congo
Koni kraftverk

Koni kraftverk, tidigare Biakraftverket, är ett vattenkraftverk i floden Lufira i Kongo-Kinshasa. Det ligger i provinsen Haut-Katanga, i den södra delen av landet, 1 500 km sydost om huvudstaden Kinshasa. Koni kraftverk ligger 972 m över havet och har en bruttofallhöjd på 60,5 m. När det byggdes hade det tre turbiner och en totaleffekt på 46,8 MW. Den första turbinen togs i drift 30 december 1949. Källor
Mwadingusha kraftverk

Mwadingusha kraftverk, mellan 1947 och cirka 1970 Francquikraftverket efter Émile Francqui, är ett vattenkraftverk i floden Lufira i Kongo-Kinshasa. Det ligger i provinsen Haut-Katanga, i den södra delen av landet, 1 500 km sydost om huvudstaden Kinshasa. Mwadingusha kraftverk ligger 1 098 m över havet och har en bruttofallhöjd på 114 m. Kraftverksdammen dämmer upp vattenfallet chutes Cornet (även kallat chutes Mukolomone eller chutes de Mwadingusha) och bildar sjön Lac Tshangalele. När det byggdes hade det tre turbiner och en totaleffekt på 36 MW men byggdes stegvis ut till sex turbiner och en totaleffekt på 77 MW vid 1950-talets början. Den första turbinen togs i drift 7 augusti 1930. Källor
ГЕС Мвадінгуша

ГЕС Мвадінгуша — гідроелектростанція на південному сході Демократичної Республіки Конго, у сотні кілометрів на північ від центру гірничорудної промисловості Лубумбаші. Розташована вище від ГЕС Коні, становить верхній ступінь каскаду на Луфірі (права притока однієї з найбільших річок світу Конго). Спорудження станції відбувалось в період бельгійського колоніального панування, а сама вона носила назву Francqui. В межах проекту річку перекрили бетонною гравітаційною греблею висотою 9 метрів та довжиною 550 метрів, яка утворила водосховище з об'ємом 35 млн м3 (корисний об'єм становив 20 млн м3). Згодом висоту греблі підняли на 4 метри, що дало вельми суттєве збільшення сховища — до 1,4 млрд м3 (при площі поверхні до 450 км2). Від водосховища по лівобережжю проклали бетонований канал довжиною 0,7 км, який переходить у водоводи до машинного залу довжиною по 0,3 км та діаметром від 2,2 до 2,5 метра. В 1927 році станцію обладнали трьома турбінами типу Френсіс потужністю по 11 МВт. У 1939-му додали дві турбіни по 12,5 МВт, а в середині 1950-х ще одну таку ж. При напорі у 114 метрів вони повинні забезпечувати виробництво 368 млн кВт-год електроенергії на рік. Відпрацьована турбінами вода одразу повертається у річку перед початком водосховища ГЕС Коні. Видача продукції відбувається по ЛЕП, розрахованій на роботу під напругою 120 кВ. Станом на початок 2010-х років обладнання станції, встановлене багато десятків років тому, перебувало у вельми поганому технічному стані. За його відновлення взялась гірничорудна компанія Ivanhoe Mines, котра потребувала електроенергії для розвитку свого виробництва. Станом на початок 2018 року вдалося реабілітувати три гідроагрегати та довести фактичну потужність станції до 32 МВт. Примітки
Butembo Airport

Butembo Airport, also known as Rughenda Airport, is a civil airport in the city of Butembo in the North Kivu province of the Democratic Republic of the Congo. It runs directly through the city, and as a consequence guards often need to be deployed in order to prevent pedestrians from crossing it. It's longest runway is 794 meters (2,605 feet) long. Accidents and incidents A Let L-410 Turbolet was involved an accident while landing at Butembo Airport. Two people were allegedly injured. References
Butembo flygplats

Butembo flygplats är en statlig flygplats i staden Butembo i Kongo-Kinshasa. Den ligger i provinsen Norra Kivu, i den östra delen av landet, 1 600 km öster om huvudstaden Kinshasa. Butembo flygplats ligger 1 840 meter över havet. IATA-koden är RUE och ICAO-koden FZBM. Butembo flygplats hade 624 starter och landningar, samtliga inrikes, med totalt 6 222 passagerare, 8 ton inkommande frakt och 6 ton utgående frakt 2015. Källor
Sts. Peter and Paul Cathedral, Lubumbashi

Cathedral of Saints Peter and Paul in Lubumbashi (French: Cathédrale Saints Pierre et Paul de Lubumbashi) or simply Lubumbashi Cathedral , in the city of Lubumbashi, Haut-Katanga Province in the Democratic Republic of the Congo, is a parish of the Roman Catholic Church and the seat of the Metropolitan Archdiocese of Lubumbashi (Archidioecesis Lubumbashiensis). The cathedral church is located between Kapenda and Kasa-Vubu avenues. The Convent of St. Peter and St. Paul and several provincial government buildings are located nearby. The Romanesque Revival church dates to 1920, when the area was under Belgian colonial rule. It was elevated to cathedral status with the promotion of the Apostolic Vicariate of Katanga to diocesan status in 1959, by the Bull "Cum parvulum" of Pope John XXIII. It is under the pastoral responsibility of the Bishop Jean-Pierre Tafunga. See also Catholic Church in the Democratic Republic of the Congo References
Catedral de San Pedro y San Pablo (Lubumbashi)

La Catedral de San Pedro y San Pablo​ o simplemente Catedral de Lubumbashi (en francés: Cathédrale Saints Pierre et Paul de Lubumbashi)​ es el nombre que recibe un edificio religioso que pertenece a la Iglesia Católica y se encuentra ubicado entre las avenidas Kapenda y Kasa Vubu de la localidad de Lubumbashi​ al sur del país africano de la República Democrática del Congo,​ específicamente en la provincia de Alto Katanga. Cerca se encuentra el Convento de San Pedro y San Pablo y varios edificios del gobierno provincial. Su historia se remonta a 1920, sigue el rito romano o latino y funciona como la sede de la arquidiócesis de Lubumbashi (Archidioecesis Lubumbashiensis)​ que fue creada en 1959 por la bula "Cum parvulum" del Papa Juan XXIII. Esta bajo la responsabilidad pastoral del obispo Jean-Pierre Tafunga Mbayo. Véase también Iglesia católica en República Democrática del Congo Arquitectura de las catedrales y las grandes iglesias Referencias
Cathédrale des Saints-Pierre-et-Paul de Lubumbashi

La cathédrale des Saints-Pierre-et-Paul est une cathédrale catholique située à Lubumbashi, dans la province du Haut-Katanga en république démocratique du Congo. Elle est le siège de l'archidiocèse de Lubumbashi. Histoire et style L'histoire de la cathédrale des Saints-Pierre-et-Paul remonte à 1910 quand Mgr Jean-Félix de Hemptinne arrivent comme missionnaire avec 5 autres frères dominicains de l'abbaye Saint-André de Bruges. Il l'a fait édifier et la première pierre est posée le 6 juin 1921 par Maurice Lippens, gouverneur général du Congo belge, lors de sa visite à Élisabethville. Comme préfet apostolique de Katanga, Jean-Félix de Hemptinne célèbre la première messe le 25 décembre 1922 sur le parvis étant donné que la cathédrale n'est pas encore achevée. Terminée en 1935, elle devient le siège de l’archidiocèse de Lubumbashi en 1959, consolidant son rôle central dans la vie religieuse. Avec son style néo-roman, le bâtiment se distingue de façon délibérée de l’architecture religieuse néo-gothique utilisée par la plupart des congrégations missionnaires de l’époque. L'édifice imposant se caractérise par une façade de briques avec une tour carrée servant de clocher sur la gauche et avec un baptistère sur la droite. Son intérieur se compose d'une nef centrale séparée des bas-côtés par des arcades, et menant au maître-autel surélevé devant un panneau en cuivre symbolisant le riche passé minier du Katanga. Au-dessus un crucifix monumental sculpté par un artiste local introduit des éléments de l'artisanat congolais contemporain. Les vitraux Sainte Lucie et Sainte Marthe, ainsi que le bourdon ont été offerts par Jean Deschacht lors du mariage de leur fille Marie Louise avec le docteur Paul Brutsaert le 1er octobre 1929. Citations « [...] Les églises d'Afrique, si souvent indécises entre l'ampleur et la modestie, entre le style d'Europe et un style du Congo qu'elles devaient inventer... La cathédrale de Lubumbashi échappe au doute : considérable sans immensité, ample sans lourdeurs, accordée dans son romantisme et ses briques roses, à une lumière qu'on dirait italienne ». « La cathédrale Saints-Pierre-et-Paul est grande par la pureté de son style et par ses dimensions - si inattendues et si significatives, au cœur même de l'Afrique- elle exhale une joie mystique et candide et elle inspire la prière. C'est une cathédrale simple et bénie ». Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des cathédrales de République démocratique du Congo Liste des cathédrales Liens externes Ressource relative à la religion : GCatholic.org Portail du catholicisme Portail de l’architecture chrétienne République démocratique du Congo
Собор Святых Петра и Павла (Лубумбаши)

Собо́р Святы́х Петра́ и Па́вла (фр. Cathédrale Saints Pierre et Paul de Lubumbashi) — католический храм в Лубумбаши, провинция Верхняя Катанга в Демократической Республике Конго. Собор архиепархии Катанги. Также известен как Собор Лубумбаши (фр. Cathédrale de Lubumbashi). История 5 августа 1910 года Святой Престол учредил апостольский префектура Лубумбаши, выделив её из апостольский викариат Леопольдвиля (ныне — архиепархия Киншасы). Было начато строительство храма, которое закончилось в 1920 году. 22 марта 1932 года апостольская префектура Лубумбаши была преобразована в апостольский викариат, а храм стал резиденцией епископов. Ему был присвоен статус собора после повышения Апостольского викариата Катанги до епархиального статуса в 1959 году буллой «Cum parvulum» Папы Иоанна XXIII. С 2010 года пастырскую ответственность несет епископ Жан-Пьер Тафунга. Описание Собор расположен в городе Лубумбаши в провинции Верхняя Катанга в Демократической Республике Конго. Является приход Римско-католической церкви и резиденцией митрополита Лубумбаши (Archidioecesis Lubumbashiensis). Собор расположен между проспектами Капенда и Каса-Вубу. Неподалеку расположены монастырь Святых Петра и Павла и несколько губернских правительственных зданий. Примечания Ссылки Catholic Hierarchy Архивная копия от 19 августа 2012 на Wayback Machine; Булла Cum parvulum, AAS 52 (1960), стр. 372 Архивная копия от 9 апреля 2016 на Wayback Machine
Our Lady of the Congo Cathedral

Our Lady of the Congo Cathedral (French: Cathédrale Notre-Dame du Congo), or simply Kinshasa Cathedral, is a religious building of the Catholic Church located on Liberation Avenue (formerly also called November 24 Avenue) in the city of Kinshasa, the capital and largest city of the African country of the Democratic Republic of Congo. This massive church in Kishana was built in 1947 when the country was still called the Belgian Congo, being still under the colonial rule of Belgium. During the government of Mobutu, the structure was also called "Cathedral of Our Lady of Lingwala" for the place where the temple is located, since both names coexist. The temple follows the Roman or Latin rite and functions as the headquarters of the Metropolitan Archdiocese of Kinshasa (Archidioecesis Kinshasana) which was created in 1959 by the Bull "Cum parvulum" of the Pope John XXIII. See also Roman Catholicism in the Democratic Republic of the Congo References [{Roman: Catholic Cathedral In Congo}]