Port lotniczy Bogota-El Dorado

Port lotniczy Bogota-El Dorado (IATA: BOG, ICAO: SKBO) – międzynarodowy port lotniczy położony 15 km na zachód od Bogoty. Jest największym portem lotniczym w Kolumbii. W 2025 obsłużył 45 mln pasażerów. Jest on węzłem linii lotniczej Avianca. Jest to największy port lotniczy Ameryki Łacińskiej w zakresie obsłużonych towarów z 809 021 ton (2024) i drugim pod względem ruchu pasażerskiego, za São Paulo-Guarulhos z 45,4 mln pasażerów w 2025 r., jak także głównym międzynarodowym i krajowym węzłem lotniczym w kraju, służąc jako węzeł dla Avianca (narodowy przewoźnik Kolumbii), Copa Airlines Colombia, Aires, SATENA, EasyFly i innych firm cargo. Jest on zarządzany przez Operadora Aeroportuaria Internacional (OPAIN), konsorcjum złożone z kolumbijskich firm budowlanych i inżynieryjnych i Flughafen Zürich AG. El Dorado obsługuje 49% całości ruchu lotniczego w kraju. Obsługuje ona wszystkie loty krajowe i międzynarodowe i szczyci się trzecim co do wielkości lądowiskiem na świecie z 6,9 km² (1700 ha) ziemi. El Dorado znajduje się około 15 kilometrów na zachód od centrum miasta, Avenida El Dorado (26 ulic), jeden z najszybszych dróg w Bogocie, zapewnia dostęp pasażerów do centrum miasta. Pod koniec 2008 roku rozpoczęto budowę nowej linii TransMilenio, która połączy lotnisko z układem komunikacyjnym miasta. Historia Terminal Pasażerski El Dorado został zaprojektowany w czasie rządu gen. Gustavo Rojas Pinilla. Jego budowa rozpoczęła się w 1955 roku i zakończono w końcu 1959 roku, zastępując tymczasowy terminal i łącząc inne części w zupełnie nowe lotnisko. Nowy terminal składał się z kilku dróg kołowania, platform obsługi, parkingów, piwnic, poczekalni i innych udogodnień. Na drugim piętrze składał się z hali odlotów i restauracji. Trzecie piętro to głównie biura linii lotniczych i innych usług związanych z lotniskiem. Czwarte piętro było w posiadaniu biura zarządzania aż do piątego piętra. Na szóstym piętrze zawarte były głównie urządzenia do meteorologii i elektrowni pomocnej dla żeglugi powietrznej ECA. Na siódmym piętrze znajdują się urządzenia kontrolne tras dróg startowych i dróg kołowania, a na ósmym radar kontrolny. Dziewiąte piętro jest zajęte przez urządzenia elektryczne, a dziesiąte piętro jest w posiadaniu wieży kontrolnej i kontrolerów ruchu lotniczego. W 1973 lotnisko obsłużyło prawie trzy miliony pasażerów i prawie 5 milionów sztuk bagażu. Ten rok okazał się jednym z najbardziej dochodowych dla przemysłu lotniczego. W tym czasie wystąpiła konieczność budowy drugiego pasa startowego, ponieważ pojawiły się obawy, że w ramach gwałtownego rozwoju doprowadzi to do ograniczeń w przyszłości. W 1981 roku Avianca podjęła się budowy Terminala Puente Aereo otwartego przez prezydenta Julio César Turbay Ayala, aby obsługiwać loty z Bogoty do Cali, Medellín, Miami i Nowego Jorku. W 1990 Aerocivil przeniósł się na trzecie piętro w budynku głównym. W tym samym roku, Centro de Aeronáuticos na wschodnią część lotniska do Krajowego Centrum ds. Aeronawigacji. W 1998 drugi pas startowy został oficjalnie otwarty. W ciągu ostatnich kilku lat, obszary odbioru bagażu zostały rozszerzone zarówno na północnej i południowej części portu lotniczego oraz obszary odlotów w kierunku zachodnim również zostały znacznie rozbudowane, dodając restauracje i sklepy. Linie lotnicze i połączenia Lotnisko obsługiwane jest przez 31 linii lotniczych, które oferują bezpośrednie połączenia do 94 portów lotniczych w 28 krajach Ameryki Południowej, Ameryki Północnej i Europie: Cargo ABSA AeroSucre AeroSur (Colombia) Atlas Air British Airways World CargoSchedule Cargo Express Cargolux Centurion Air Cargo Cielos del Perú Colombian Air Cargo Cosmos Air Cargo DHL Express FedEx Express Florida West International Airways LAN Cargo Lufthansa Cargo Líneas Aéreas Suramericanas Martinair Cargo MasAir Tampa Cargo UPS Airlines World Airways Cargo Statystytki Przypisy