NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Port morski Szanghaj

Port morski Szanghaj (chiń. 上海港) – największy port kontenerowy na świecie znajdujący się w pobliżu Szanghaju, obejmuje port głębokowodny i port rzeczny. Główne przedsiębiorstwo portowe w Szanghaju, Shanghai International Port Group (SIPG), powstało w wyniku reorganizacji Zarządu Portu Szanghaj. W porcie morskim w Szanghaju działały takie przedsiębiorstwa jak Shanghai Port Container Co. i Waigaoqiao Bonded Zone Port Co. W 2010 roku port w Szanghaju prześcignął port w Singapurze i stał się najbardziej ruchliwym portem kontenerowym na świecie. W 2019 r. w Szanghaju przeładowano 43,3 mln TEU i 49,16 mln TEU w 2023 r. Geografia Port w Szanghaju położony jest nad Morzem Wschodniochińskim na wschodzie i Zatoką Hangzhou na południu. W jego regionie łączą się rzeki Jangcy, Huangpu (która wpływa do Jangcy) i Qiantang. Przypisy
Порт Шанхая

Порт Шанхай — глубоководный морской и речной порт. Располагается в непосредственной близости от крупного мегаполиса Китайской Народной Республики — Шанхай. После введения в эксплуатацию в 2005 году глубоководного порта Яншань, порт Шанхая является крупнейшим в мире портом по грузообороту. Порт Шанхай (Port name: SHANGHAI, Port code: CNSHA, Abbreviation: SHA) расположен на Восточно-китайском море, в месте слияния рек Янцзы, Хуанпу и Цяньтан. К югу от Шанхая находится залив Ханчжоу. Порт связывает северную и южную акваторию Китая, внутренними речными путями по Янцзы – соединен с провинциями Цзянсу, Чжэдзян и Аньхой. Развитая дорожная система объединяет порт со всеми регионами Китая. Судоходные маршруты проложены более чем к 300 портам мира. Шанхайский порт –элемент политики центрального правительства КНР по развитию портовой инфраструктуры. Он является типичной китайской моделью частно-государственного партнерства. Правительство является главным организатором и осуществляет стратегическое управление. Частный бизнес преобладает количественно и имеет полную хозяйственную самостоятельность в выполнении поставленных задач. В акционерном обществе Shanghai International Port Group (SIPG) у государства контрольный пакет. В свою очередь, SIPG и государственная Китайская компания океанского судоходства (Cosco, 5-е место в мире по морским контейнерным перевозкам) являются главными акционерами многочисленных специализированных компаний, имеющих собственность и бизнес в Шанхайском порту. Объём обработанных грузов 1984: 100 млн т 1999: 186 млн т 2005: 443 млн т 2006: 537 млн т 2007: 561 млн т 2008: 508 млн т, 28 млн TEU 2009: 505,7 млн т, 25 млн TEU 2010: 534,4 млн т, 29 млн TEU 2011: 590,4 млн т, 31,7 млн TEU 2012: 644,8 млн т, 32,5 млн TEU 2013: 696,9 млн т, 33,6 млн TEU 2014: 678,3 млн т, 35,2 млн TEU 2015: 646,5 млн т, 36,5 млн TEU Примечания Ссылки Официальный сайт компании Shanghai International Port (Group) Co., Ltd Архивная копия от 14 марта 2017 на Wayback Machine
Pristanišče Šanghaj

Pristanišče Šanghaj ali Šanghajsko pristanišče (kitajsko: 上海港; pinjin: Šànghǎj gǎng) je veliko pristanišče v bližini mesta Šanghaj, Kitajska. Leta 2013 so pretovoril 776 milijona ton tovora, kar je le malo manj kot Ningbo-Zoušan. Je pa prvo na svetu po številu kontejnerjev, leta 2013 so pretovorili 33,36 milijona TEU S pristaniščem uporablja podjetje Shanghai International Port Company Ltd. Pretovor 1984: 100 milijonov ton 1999: 186 milijonov ton 2005: 443 milijonov ton 2006: 537 milijonov ton 2007: 561 milijonov ton 2008: 582 milijonov ton 2009: 590 milijonov ton Glej tudi Pristanišče Rotterdam Pristanišče Singapur Pristanišče Ningbo-Zoušan Sklici Zunanje povezave SIPG, Shanghai International Port (Group) Co., Ltd
Порт Шанхаю

Порт Шанхаю (кит.: 上海港; піньїнь: Shànghǎi Gǎng; Wu; Zånhae Kån) — найбільший у світі морський порт за об'ємом контейнерних перевезень. Розташований поблизу Шанхаю, складається з глибоководного та річкового порту. Головне портове підприємство в Шанхаї, Shanghai International Port Group (SIPG), було створено під час реконструкції адміністрації порту Шанхаю. Такі компанії, як Shanghai Port Container Co. і Waigaoqiao Bonded Zone Port Co., були залучені до порту Шанхая. У 2010 році порт Шанхай обійшов порт Сінгапуру і став найзавантаженішим контейнерним портом у світі. Шанхайський порт обробив 29,05 мільйона TEU, тоді як сінгапурський відстав на півмільйона TEU. У 2019 році Шанхай переробив 43,3 мільйона TEU. Шанхай є одним із чотирьох портових міст у світі, які можна віднести до мегаполісів із великими портами через його великий обсяг портового руху та велику кількість міського населення. Географія Порт Шанхаю виходить на Східно-Китайське море на сході та затоку Ханчжоу на півдні. Він містить місця злиття річки Янцзи, річки Хуанпу (яка впадає в річку Янцзи) і річки Цяньтан. Адміністрація Портом Шанхай керує Shanghai International Port Group, який замінив адміністрацію порту Шанхаю у 2003 році. Shanghai International Port Company Limited є публічною зареєстрованою компанією, 44 % акцій якої належить муніципальному уряду Шанхаю. Історія У 1842 році Шанхай став договірним портом, таким чином перетворившись на міжнародне комерційне місто. На початку 20 століття це було найбільше місто і найбільший порт у Східній Азії. У 1949 році, коли комуністи захопили Шанхай, торгівля за кордоном різко скоротилася. Економічна політика Народної Республіки вплинула на інфраструктуру та розвиток капіталу Шанхаю. У 1991 році центральний уряд дозволив Шанхаю розпочати економічну реформу. Відтоді порт розвивався швидкими темпами. До 2005 року був побудований глибоководний порт Яншань на островах Яншань, та групі островів у затоці Ханчжоу, з'єднаних з Шанхаєм мостом Дунхай. Ця розробка дозволила порту подолати умови мілководдя в його нинішньому місці та конкурувати з іншим глибоководним портом, сусіднім портом Нінбо-Чжоушань. Порт є частиною морського шовкового шляху 21-го століття, який проходить від китайського узбережжя до Сінгапуру, до південного краю Індії до Момбаси, звідти через Червоне море через Суецький канал до Середземного моря, звідти до регіону Верхньої Адріатики до північного італійського центру Трієсту з його зв'язками з Центральною Європою та Північним морем. Зони портів Порт Шанхаю включає три основні робочі зони: Глибоководний порт Яншань Річка Хуанпу Річка Янцзи Економіка Порт Шанхаю є надзвичайно важливим транспортним вузлом для регіону річки Янцзи та найважливішими воротами для зовнішньої торгівлі. Він обслуговує економічно розвинені внутрішні райони провінцій Аньхой, Цзянсу, Чжецзян та Хенань з його густим населенням, потужною промисловою базою та розвиненим сільськогосподарським сектором. Дані Див. також Контейнерні перевезення Інтермодальні перевезення Примітки
Catedral de la Inmaculada Concepción (Hangzhou)

La Catedral de la Inmaculada Concepción​ (en chino: 圣母无原罪主教座堂) es una catedral católica, situada en el 415 de la vía Zhongshan norte (中山北路415号), no lejos de la plaza Wulin (武林广场) en el centro de Hangzhou, en el país asiático de China. Ya que es la única iglesia católica actualmente en servicio dentro de la propia ciudad de Hangzhou, también se le conoce simplemente como Tiānzhǔ Tang (天主堂) o "la Iglesia Católica" La catedral actual en Hangzhou, dedicada a Nuestra Señora de la Inmaculada Concepción, fue construida originalmente en 1661 por el jesuita italiano Martino Martini, y sigue siendo una de las iglesias más antiguas de China. Su forma románica original fue diseñada con tres naves y dos filas de columnas que los separan. Los dos altares laterales tienen estatuas para venerar a San Pedro y San Pablo, mientras que el altar central fue creado para la adoración de Cristo. Sufrió dos incencios, el primero en 1692 y el segundo en 1912. Sirvió de templo taoísta en 1691 y 1730, cuando la religión católica fue proscrita de China por edicto imperial, y luego tuvo otros usos en 1862 e incluso desde 1966, durante la Revolución cultural. Tuvo dos ampliaciones en 1876 y 1916. Es, pues, una de las iglesias más antiguas de China. Su fachada es de estilo jesuita, inspirado en el barroco romano. Estaba decorada por frescos y retablos barrocos pintados por artistas locales chinos, como refirió el jesuita Charles Le Gobien (1653-1708) en su Historia del edicto del emperador de la China. Volvió al culto católico en 1848 y fue servida por lazaristas franceses, ayudados más tarde por lazaristas holandeses e ingleses. El culto fue interrumpido entre 1966 y 1982 durante la Revolución cultural y el edificio sirvió de prisión con doce celdas. Se consagró de nuevo en diciembre de 1982. Las misas son hoy en día en chino con una misa en inglés todas las noches de los sábados. Véase también Catolicismo Catedral del Sagrado Corazón (Cantón) Catedral de la Inmaculada Concepción (Pekín) Referencias
Pagoda Liuhe

La Pagoda Liuhe (xinès tradicional: 六龢墖, xinès simplificat: 六和塔, pinyin: Liùhé Tǎ, literalment 'Pagoda de les Sis Harmonies') és una pagoda xinesa de diversos pisos d'altura, situada al sud de la ciutat de Hangzhou, província de Zhejiang, a la Xina. Es troba als peus del Pujol Yuelun i enfront del riu Qiantang. Va ser construïda l'any 970 dC durant la Dinastia Song del Nord (960 - 1127), destruïda el 1121 i reconstruïda sencera cap el 1165, durant la Dinastia Song del Sud (1127 - 1279). És patrimoni de la República Popular Xinesa i, el 24 de juny de 2011, aquest i d'altres elements que conformen l'anomenat «paisatge cultural del Llac de l'Oest a Hangzhou» varen ser declarats Patrimoni de la Humanitat per la UNESCO. Història La pagoda va ser construïda pel governant de l'estat de Wuyue, del que part es convertiria més tard en la província de Zhejiang. El nom «Liuhe» prové de les sis ordenances budistes i es diu que la raó de la construcció de la pagoda va ser calmar les ones de marea del riu Qiantang i afavorir la navegació fluvial. Malgrat això, la pagoda va ser completament destruïda durant els combats per la rebel·lió de Fang La, el 1121. Després que la pagoda actual fos construïda de fusta i maó durant la dinastia Song del Sud, es van afegir nous ràfecs durant les dinasties Ming (1368 - 1644) i Qing (1644 - 1911). Arquitectura La pagoda té forma octogonal i gairebé 60 metres d'alçada, i des de l'exterior aparenta tenir 13 pisos malgrat que només en té de set interiors. Hi ha una escala espiral que porta al pis superior i en cadascun dels set sostres es poden observar figures pintades o tallades que representen animals, flors, aus i personatges. Cada pis de la pagoda està formada per quatre elements: els murs exteriors, un corredor en ziga-zaga, els murs interiors i una petita habitació. Vista des de fora, la pagoda sembla tenir una capa brillant en la seva superfície superior i una fosca en la inferior. S'aconsegueix així una alternança harmoniosa de llums i ombres. Segons l'historiador Joseph Needham, la pagoda hauria servit també com a far per al riu Qiantang. Donada la seva considerable grandària i altura sembla provat que va servir com a far permanent gairebé des del principi, per tal d'ajudar els mariners que buscaven tirar l'ancora per passar la nit, com es descriu en el Hangzhou Fu Zhi. Hi ha un petit Parc Pagoda als seus peus, on es fan exhibicions de models d'antigues pagodes xineses i il·lustra la gran diversitat en els dissenys així com la història, cultura i símbols associats amb la pagoda. Galeria Referències Bibliografia Needham, Joseph (1986). Science and Civilization in Xina: Volume 4, Physics and Physical Technology, Part 3, «Civic Engineering and Nautics». Taipei: Caves Books, Ltd. Vegeu també Arquitectura de la Xina Enllaços externs Pagoda de les Sis Harmonies Arxivat 2007-04-10 a Wayback Machine. (en anglès) Cultura i història de la Pagoda Liuhe de Hangzhou Arxivat 2017-02-16 a Wayback Machine. (en anglès) Descripció de la pagoda (anglès)
Pagode der Sechs Harmonien

Die Pagode der Sechs Harmonien oder Liuhe-Pagode (chinesisch 六和塔, Pinyin Liùhé Tǎ) ca. 8 km südwestlich der chinesischen Stadt Hangzhou, Provinz Zhejiang, am Fuß des Yuelun-Berges (Yuelun Feng) am Nordufer des Qiantang-Flusses wurde 970 vom König Qian Hongchu (钱弘俶, i. e. Qian Chu; reg. 948–978) des Wu-Yue-Königreichs in der Zeit der Nördlichen Song-Dynastie errichtet und nach der Zerstörung in der Fang-La-Rebellion (1121) in der Zeit der Südlichen Song-Dynastie wiederaufgebaut (1165). Die achteckige Pagode ist 60 m hoch und hat 13 Stockwerke (innen sieben). Ihre Holzverkleidung wurde mehrmals erneuert (die letzte stammt aus dem Jahr 1900 der Qing-Zeit), aber der Ziegelkern stammt aus der Zeit der Song-Dynastie. Die Decken der Stockwerke sind farbig mit Blumen, Vögeln und anderen Tieren verziert. Die Pagode diente außerdem als Leuchtturm. Sie steht seit 1961 auf der Liste der Denkmäler der Volksrepublik China (1-72). Weblinks Liuhe Ta (Sechs-Harmonien-Pagode) Liuhe (Six Harmonies) Pagoda – Englisch
Liuhe Pagoda

Liuhe Pagoda (Chinese: 六和塔; pinyin: Liùhé Tǎ; Wu: Loh-vhu Da), literally Six Harmonies Pagoda, is a multi-story Chinese pagoda in southern Hangzhou, Zhejiang province, China. It is located at the foot of Yuelun Hill, facing the Qiantang River. It was originally constructed in 970 by the Wuyue Kingdom, destroyed in 1121, and reconstructed fully by 1165, during the Southern Song dynasty (1127–1279). History and background The pagoda was originally constructed by the ruler of the Wuyue Kingdom, whose capital was Hangzhou. The name Liuhe comes from the six Buddhist ordinances and it is said that the reason for building the pagoda was to calm the tidal bore of the Qiantang River and as a navigational aid. However, the pagoda was completely destroyed during warfare in the year 1121. After the current pagoda was constructed of wood and brick during the Southern Song dynasty, additional exterior eaves were added during the Ming (1368–1644) and Qing Dynasties (1644–1911). The pagoda is octagonal in shape and some 59.89 metres (196.5 ft) in height, it also has the appearance of being a thirteen-story structure, though it only has seven interior stories. There is a spiral staircase leading to the top floor and upon each of the seven ceilings are carved and painted figures including animals, flowers, birds and characters. Each story of the pagoda consists of four elements, the exterior walls, a zigzagged corridor, the interior walls and a small chamber. Viewed from outside, the pagoda appears to be layered-bright on the upper surface and dark underneath. That is a harmonious alternation of light and shade. According to the British sinologist and historian Joseph Needham, the pagoda also served as a lighthouse along the Qiantang River. Being of considerable size and stature, it actually served as a permanent lighthouse from nearly its beginning, to aid sailors in seeking anchorage for their ships at night (as described in the Hangzhou Fu Zhi). A small "Pagoda Park" has recently been opened nearby. Its exhibition features models of ancient Chinese pagodas and illustrates the variety of different designs, as well as history, culture and symbols associated with the pagoda. See also Burmese pagoda Chinese architecture Architecture of the Song dynasty Chaitya & Stupa List of tallest structures built before the 20th century References Citations Sources External links Six Harmonies Pagoda Geographic data related to Liuhe Pagoda at OpenStreetMap Liuhe Pagoda, Architectura Sinica Site Archive
Pagoda Liuhe

La Pagoda Liuhe (chino: 六和塔; pinyin: Liùhé Tǎ), literalmente Pagoda de las Seis Armonías o Torre de las Seis Armonías, es una pagoda china de varios pisos de altura al sur de Hangzhou, provincia de Zhejiang, China. Se encuentra a los pies de la Colina Yuelun y enfrente del río Qiantang. Fue construida originalmente en el año 970 d. C. durante la Dinastía Song del Norte (960 - 1127), destruida en 1121 y reconstruida por completo hacia 1165, durante la Dinastía Song del Sur (1127 - 1279). Historia y trasfondo La pagoda fue construida originalmente por el gobernante del estado de Wuyue, del que parte se convertiría más tarde en la provincia de Zhejiang. El nombre "Liuhe" proviene de las seis ordenanzas budistas y se dice que la razón tras la construcción de la pagoda fue calmar las olas de marea del río Qiantang y favorecer la navegación fluvial. A pesar de ello la pagoda fue completamente destruida durante los combates por la rebelión de Fang La en 1121. Después de que la pagoda actual fuera construida de madera y ladrillo durante la dinastía Song del Sur, se añadieron nuevos aleros durante las dinastías Ming (1368 - 1644) y Qing (1644 - 1911). La pagoda tiene forma octogonal y casi 60 metros de alto, además de que desde fuera aparenta tener 13 pisos a pesar de que solo consta de siete pisos interiores. Hay una escalera espiral que lleva al piso superior y en cada uno de los siete techos se pueden observar figuras pintadas o talladas que representan animales, flores, aves y personajes. Cada piso de la pagoda está formada por cuatro elementos: los muros exteriores, un corredor en zigzag, los muros interiores y una pequeña habitación. Vista desde fuera, la pagoda parece tener una capa brillante en su superficie superior y una oscura en la inferior. Se consigue así una alternancia armoniosa de luces y sombras. Según el historiador Joseph Needham, la pagoda habría servido también como faro para el río Qiantang. Dado su considerable tamaño y altura parece probado que sirvió como faro permanente casi desde el principio para ayudar a los marineros que buscaban echar el ancla para pasar la noche (como se describe en el Hangzhou Fu Zhi).​ Se ha inaugurado recientemente un pequeño "Parque Pagoda". Sus exhibiciones incluyen modelos de antiguas pagodas chinas e ilustra la gran diversidad en los diseños así como la historia, cultura y símbolos asociados con la pagoda.​ El 24 de junio de 2011, este y otros elementos que conforman el paisaje cultural del Lago del Oeste en Hangzhou fueron declarados Patrimonio de la Humanidad por la Unesco. Véase también Arquitectura china Referencias Bibliografía Needham, Joseph (1986). Science and Civilization in China: Volume 4, Physics and Physical Technology, Part 3, Civic Engineering and Nautics. Taipéi: Caves Books, Ltd. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Pagoda Liuhe. Pagoda de las Seis Armonías(en inglés) Cultura e historia de la Pagoda Liuhe en Hangzhou Archivado el 16 de febrero de 2017 en Wayback Machine.(en inglés) Galería de fotos y descripción de la pagoda(en inglés)
Pagode Liuhe

La Pagode Liuhe (chinois : 六和塔 ; pinyin : Liùhé Tǎ ; litt. « Pagode des six harmonies » ou « Tour des six harmonies »), est une pagode de treize étages située au sud de la ville de Hangzhou, dans la province du Zhejiang, en Chine. Elle est située au pied de la colline Yuelun, qui fait face à la rivière Qiantang. Elle est à l'origine construite durant la dynastie des Song du Nord (960 - 1127), détruite en 1121 et complètement reconstruite en 1165, durant la dynastie des Song du Sud (1127 - 1279 AD). Ses étages en bois ont été fortement restaurés en 1900. Voir aussi Articles connexes Architecture chinoise Architecture sous la dynastie Song Guapi mao Liens externes Pagode des six harmonies Pagode Liuhe sur OpenStreetMap Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du bouddhisme Portail du monde chinois • section histoire de la Chine
Liuhe-pagode

De Liuhe-pagode is een Chinese pagode uit de Song-dynastie in Hangzhou. De eerste pagode op deze plaats werd gebouwd door de heerser van Wuyue ten tijde van de Vijf Dynastieën en Tien Koninkrijken. Deze pagode werd echter volledig vernietigd tijdens een oorlog in 1121. Bij de herbouw in de Zuidelijke Song-dynastie werd gebruik gemaakt van hout en baksteen. Tijdens de Ming (1368-1644) en Qing-dynastie (1644-1911) werden extra buitenranden toegevoegd. De pagode heeft een zeshoekige vorm en is 60 meter hoog. Van buitenaf lijken er 13 verdiepingen te zijn, maar binnen zijn er slechts zeven. Aan de buitenzijde hangen ijzeren klokken op alle hoeken. Er is een wenteltrap naar de bovenste verdieping en op alle plafonds zijn gesneden en beschilderde figuren zoals dieren, bloemen, vogels en personen. Volgens de Britse sinoloog en historicus Joseph Needham diende de pagode ook als een vuurtoren aan de Qiantang Jiang. Het hielp zeilers bij het zoeken naar een ankerplaats voor hun schepen ’s nachts. De pagode wordt ook gezien als het zuidelijkste punt van het Grote Kanaal. Samen met de Lingxiao-, Liaodi-, Pizhi-, Beisi- en de IJzeren pagode wordt de Liuhe-pagode als een meesterwerk van de architectuur uit de Song-dynastie gezien.
Pagoda Liuhe

Pagoda Liuhe (chiń. 六和塔; pinyin Liùhé tǎ; dosł. „Pagoda Sześciu Harmonii”) – pagoda znajdująca się w mieście Hangzhou w prowincji Zhejiang w Chinach. Budynek wznosi się u podnóży wzgórza Yuelun, niedaleko brzegu rzeki Qiantang Jiang, na południe od Jeziora Zachodniego. Pagodę wybudowano w 970 roku i posiadała ona wówczas dziewięć kondygnacji. Według podań budynek powstał w celu ujarzmienia fal przypływu na pobliskiej rzece. W kronice Hangzhou Fu Zhi (杭州府志) zapisano, że pagoda pełniła również funkcję latarni morskiej. Budynek został kompletnie zniszczony w 1121 roku a jego odbudowę ukończono w 1165 roku. Za rządów dynastii Ming (1368–1644) i Qing (1644–1911) dokonano kilku modernizacji, m.in. dobudowano zewnętrzne daszki na ścianach. Ostatnia renowacja miała miejsce w 1900 roku. Wzniesiona na planie ośmiokąta (symbol buddyjskiej ośmiorakiej ścieżki) pagoda mierzy ok. 60 m wysokości i jest konstrukcją ceglano-drewnianą. Rozmieszczenie daszków na ścianach zewnętrznych sugeruje, że posiada ona trzynaście pięter, jednak w rzeczywistości budynek składa się z tylko siedmiu kondygnacji. W każdym z boków pagody mieszczą się trzy otwory. Jej piętra zmniejszają się w miarę wysokości, a linie boków zbiegają się wysoko, niemal w punkcie podwójnej wyoskości pagody. Budynek zwieńczono niezbyt wyniosłym dachem i małą sterczyną. Przypisy
Пагода Шести Гармоний

Пагода Шести Гармоний или пагода Люхэта (кит. упр. 六和塔, пиньинь Liùhé Tǎ) — 13-ярусная 60-метровая пагода в южной части города Ханчжоу, Китай, является одним из ярких памятников архитектуры Китая периода династии Сун. Восьмиугольная пагода, названная в честь шести гармоний буддизма, расположена на берегу реки Цяньтанцзян, у подножья холма Юэлунь. В первый раз она была построена в период Северной империи Сун (960—1127 гг.), затем уничтожена в 1121 году и полностью восстановлена в 1165 году, в период Южной империи Сун (1127—1279). В 1900 году была проведена серьёзная реконструкция пагоды. В соответствии с историком Джозефом Нидхемом, пагода ранее служила маяком, помогала морякам определить место стоянки ночью, а также защищала от приливных волн. С высоты пагоды открывается хороший вид на долину реки Цяньтанцзян и двухъярусный мост через неё, который был построен китайским инженером Лао Ишенем в 1934-1937 годах. Примечания Ссылки Пагода Шести Гармоний (англ.)