NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Aydingmeer

Het Aydingmeer is een zoutmeer in de Turpanlaagte in de Chinese autonome regio Xinjiang. Het ligt op 154 meter onder het zeeniveau en is daarmee het diepste punt in het land. Alleen de Dode Zee en het Assalmeer in Djibouti liggen nog dieper. Het meer heeft nauwelijks water en bestaat vooral uit modder en zout. Het zoutmeer ligt in het zuiden van de Turpanlaagte op zo’n 35 kilometer afstand van de stad Turpan. Van oost naar west is het meer 40 kilometer breed en van noord naar zuid meet het zo’n acht kilometer. Het oppervlak bedraagt 200 km². Het meer ontstond 249 miljoen jaar geleden bij de vorming van de Himalaya en had ooit een omvang van 5 miljoen km². Het meer werd vooral gevoed door smeltwater van sneeuw van de omliggende bergen en door grondwater. Door de hoge temperaturen in de zomer verdampt veel water en ook werd water uit het meer gebruikt voor irrigatiedoeleinden. Door de uitbreiding van de landbouw in de regio en de bevolkingsgroei nam de omvang van het meer af en in 1958 resteerde nog slechts 22 km², met een waterdiepte van gemiddeld 0,8 meter. Vanaf 2000, met uitzondering van het zuidwesten waar nog een klein meer is, is het hele gebied een zoutpan geworden, met in het midden van het meer slibmoerassen. Bij intense zonneschijn zijn vaak luchtspiegelingen te zien. Het zout wordt tegenwoordig gewonnen voor de productie van chemicaliën. Het is ook een toeristische attractie.
Lago Ayding

42° 39′ 27″ N, 89° 16′ 14″ L . Aydingkol (em uigur: ئايدىڭكۆل, Айдиңкөл), Aydingkul (mongol) or Ayding (chinês: 艾丁湖; pinyin: Àidīng Hú) é um lago na Depressão de Turfan, Região Autônoma Uigur de Sinquião, na República Popular da China. A 154 m abaixo do nível do mar, é o ponto mais baixo da China e mais baixo que qualquer outro lugar na Terra tirando Israel, Jordânia, Palestina, Síria e Djibouti. Este lago está totalmente seco, muito salgado e lamacento. História Na Antiguidade, o Lago Ayding era conhecido como juéluòwǎn (觉洛浣). O nome derivado uigur Aydingköl significa "lago da lua", em função de o lago possuir uma camada de sal ao longo de sua borda, dando-lhe a aparência de lua iluminada. Geografia O lago situa-se na hinterlândia ao sul da Depressão de Turfan, a 35 km da cidade de Turpan. De leste a oeste, o lago possui 40 km de comprimento, com a largura na direção norte-sul atingindo um máximo de 8km, com área total de 200 quilômetros quadrados. O lago teve formação orogênica a partir dos Himalaias 249 milhões de anos atrás e chegou a ter uma superfície de aproximadamente cinco milhões de quilômetros quadrados de mar interior. Durante o inverno de 1948, a bacia do lago foi preenchida com água doce, originária do degelo das montanhas, assim como daágua subterrânea; em função do menor uso de água para irrigação de terra cultivada durante o inverno, o nível da água aumentou. Durante o verão, o nível da água abaixou como consequência do uso da água para irrigação agrícola, assim como pela significativa evaporação natural. Em função da expansão agrícola da região, a população utilizando a água do lago cresceu e por volta de 1958, o lago tinha apenas 22 quilômetros quadrados de superfície com profundidade média de apenas 80 centímetros. Em 2000, exceto pela região a sudoeste, pouca água permaneceu e toda a área tornou-se um deserto de sal, com o centro do lago mantendo pântanos limosos, sem quaisquer pássaros nativos. Durante momentos de intensa luminosidade, miragens podem ser vistas. Atualmente, o Lago Ayding possui um moinho de sal, que usa os cristais de alume e salitre para produzir materiais para a indústria química. Em 24 de julho de 2015, o recorde de temperatura máxima na China foi alcançado numa estação meteorológica próxima a Aydingkol, com o valor de 50,3 °C (122,5 °F). Referências
Айдынкёль

Айдынкёль(кит. упр. 艾丁湖, пиньинь Àidīng hú, палл. Айдин ху, уйг. ئايدىڭكۆل, Айдиңкөл, Aydingköl‎) — пересыхающее бессточное солёное озеро, расположенное в Турфанской впадине на территории Синьцзян-Уйгурского автономного района Китая. Располагается на абсолютной высоте −154,31 м, что делает впадину самой низшей точкой Китая. И четвёртой по глубине в мире (после впадины Мёртвого моря, Тивериадского озера и озера Ассаль). В настоящее время озеро почти полностью сухое, очень грязное и солёное. Топонимика В древности китайцы называли озеро Цзюэловань (кит. упр. 觉洛浣, пиньинь juéluòwǎn). Уйгурский топоним Айдынкёль (уйг. ئايدىڭكۆل, Айдиңкөл, Aydingköl‎), что в переводе означает «лунное озеро». Название связано с окружающим озеро слоем белой соли, который при солнечном свете напоминает сияние луны. Примечания Литература 艾丁湖 // 辞海 (Цыхай)：第六版彩图本 : [кит.] : 5卷 / 夏征农，陈至立 主编. — 上海 : 上海辞书出版社, 2009年. — Т. 1 : A—G. — С. 24. — Стб. 1, 2. — ISBN 978-7-5326-2859-9.
Jezero Ajding

Aydingkol (ujgursko ئايدىڭكۆل, Айдиңкөл, latinizirano: Aydingköl, mongolsko Aydingkul ali Ayding (kitajsko: 艾丁湖; pinjin: Àidīng Hú) je jezero v Turpanski depresiji, Avtonomna pokrajina Šindžjang-Ujgur, Ljudska republika Kitajska. S 154 m pod morsko gladino je najnižja točka na Kitajskem. To jezero je zdaj popolnoma posušeno ter zelo blatno in slano. Zgodovina V starih časih je bilo jezero Ajding znano kot juéluòwǎn (觉洛浣). Ujgursko ime Ajdingköl pomeni mesečevo jezero, ker ima jezero ob robu plast bele soli, ki daje videz sijoče Lune. Geografija Jezero je v južnem zaledju Turpanske depresije, približno 35 kilometrov stran od mesta Turpan. Od vzhoda proti zahodu se jezero razprostira na 40 kilometrih; razpon sever-jug je 8 kilometrov; in skupna površina jezera je 200 kvadratnih kilometrov. Nastalo je z nastankom orogeneze Himalaje pred 249 milijoni let in je nekoč obsegalo približno 5 milijonov kvadratnih kilometrov celinskega morja, ki se je nekoč dvignilo in močno razširilo. Pozimi leta 1948 je bila jezerska kotanja napolnjena s sladko vodo, ki je izvirala predvsem iz stopljene snežne vode iz gora, pa tudi dodatne podtalnice; zaradi manjše porabe vode za namakanje obdelovalnih površin pozimi je bil vodostaj višji. V poletnem času je vodostaj upadel zaradi povečane porabe namakalne vode za kmetovanje in znatnega naravnega izhlapevanja. Zaradi širjenja kmetijstva v regiji se je število prebivalcev, ki so uporabljali vodo iz jezera, kasneje povečalo in do leta 1958 je jezero zadržalo le 22 kvadratnih kilometrov, z globino vode približno 0,8 metra. Od leta 2000, razen v jugozahodni regiji, je ostalo malo jezerske vode in celotno območje jezera je postalo solina, središče jezera pa vsebuje muljasta močvirja in ni več avtohtonih ptic. V času močnega sonca je pogosto mogoče videti fatamorgane. Danes ima jezero Ajding mlin za sol, ki za proizvodnjo kemičnih izdelkov uporablja regionalne kristale soli galuna in surovine solitra. V bližini jezera potekajo tudi slikovite ture. 24. julija 2015 je bil na meteorološki postaji blizu Ajdingkola dosežen nov visokotemperaturni rekord na Kitajskem, s temperaturo 50,3 °C. Sklici Zunanje povezave Aydingkol Lake (Moonlight Lake)
Aydingkol

Aydingkol (kinesiska 艾丁湖, pinyin: Aiding Hu, "Månskenssjön" på uiguriska) är en uttorkad sjö i den autonoma regionen Xinjiang i nordvästra Kina. Sjön, som ligger i Turpandepressionen, är belägen 154 meter under havsnivå vilket gör den till den lägsta punkten i Kina. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Aydingkol.
Айдинкьоль

Айдинкьоль, Айдинколь, Айдинкуль (Місячне озеро) (кит. 艾丁湖, пін. Àidīng Hú, уйг. ئايدىڭكۆل, Aydingköl) — озеро, яке розташоване у самій серцевині Турфанської западини у Сіньцзян-Уйгурському автономному районі Китаю приблизно на відстані 35 км від міста Турфан. Продовгуватість озера із заходу на схід близько 40 км, з півночі на південь — близько 8 км. Загальна площа становить майже 200 км². На береговій лінії озера розташована найнижча точка западини — 154,50 м нижче рівня моря. Озеро утворилося у процесі горотворення в Гімалаях 249 мільйонів років тому. У давнину озеро Айдинкьоль було відоме як juéluòwǎn (觉 洛 浣). В уйгурській мові назва «Aydingköl» означає «Місячне озеро, Озеро Місяця», оскільки озеро завдяки шару білої солі уздовж його краю нагадує блискучий місяць. Опис Як западина Мертвого моря, так і найбільш низинна місцевість Турфанської улоговини зайнята водою, вірніше розсолом, в якому кількість солі та води приблизно однакова. Озеро Айдин (Місячне) хоча називається озером, по суті є звичайним болотом. Середня його глибина не перевищує й одного метра. Недаремно у нього є інша, точніша назва — солончак Баджанте. Улітку, коли температура води нагрівається до 50 °C і вище, в озері можна навіть пастеризувати огірки. Однак, огірки на березі озера не ростуть, тут взагалі нічого не росте. Навіть не можна чітко визначити, де закінчується суша і починається саме озеро. Проте, відомо, що пластом озера Айдин, знаходяться запаси нафти. На даний час озеро дуже брудне, засмічене, майже повністю висохло.
Xinjiang Agricultural University

Xinjiang Agricultural University (XAU) (Chinese: 新疆农业大学; pinyin: Xīnjiāng Nóngyè Dàxué; Uyghur: شىنجاڭ يېزائېگىلىك ئۇنىۋېرسىتېتى) is a higher education institution in Ürümqi, the capital of the Xinjiang Uyghur Autonomous Region, China. It specializes in courses and research relating to construction in agricultural contexts. History XAU was founded on 1 August 1952, by the PLA general Wang Zhen under the auspices of Chairman Mao Zedong and Premier Zhou Enlai. Originally named Xinjiang Eight-One Agriculture College (Chinese: 新疆八一农学院), it was built on the site of a PLA 2nd Infantry Division School. It was renamed Xinjiang Agricultural University on 21 April 1995. Over the half century, XAU has developed into a multi-level and discipline institution that takes the undergraduate education as the basis with the coordinated development of doctor education, master education, international education, higher vocational education and continuing education. In June 2023, the Ministry of Education sanctioned that Zhejiang University, along with nine other universities, provide "group-type" support to Xinjiang Agricultural University, with Zhejiang University as the lead institution, Nanjing Agricultural University and Northwest Agriculture and Forestry University as deputy leaders, and Beijing Forestry University, North China Electric Power University, Hohai University, Jiangnan University, Hefei University of Technology, and China Ocean University as participating members. Campuses The campus of Xinjiang Agricultural University covers an area of 1496 acres. It is quiet, beautiful and well known as a garden university since its greenery is so extensive. In addition, it has two practice farms, called Sanping and South Mountain. The former covers 2,755,800 million square meters and the latter covers more than 4,600 square meters. Departments Faculty There are over 800 faculty and over 20,000 students at XAU. From 1986 to the present, more than 800 long- and short-term foreign students from 20 countries who have finished their study and graduated from XAU in the disciplines of Chinese language, Uygur language, Kazak language, animal husbandry and grassland, etc. Xinjiang Uygur Autonomous Region where XAU is located is a multi-ethnic area. See also List of universities in Xinjiang List of universities in China References
Glacera de Baltoro

La Glacera de Baltoro és una de les glaceres més llargues del món fora de les regions polars. Està situada al Baltistan, dins dels Territoris del Nord del Pakistan, i s'estén per part de la serralada del Karakoram. La subserralada Baltoro Muztagh està al nord i a l'est de la glacera, mentre que les muntanyes de Masherbrum es troben al sud. Amb 8.611 m, el K2 és la muntanya més alta de la regió i segona de la terra. En un radi de 20 km es troben tres vuit mils més. La glacera és tributària del riu Shigar, que desemboca a l'Indus. Al seu torn al Baltoro desemboquen diverses glaceres: la Godwin-Austen, que flueix des del sud del K2; l'Abruzzi i diverses glaceres del Gasherbrum, provinents del grup de pics del Gasherbrum; la glacera Vigne que ve del Chogolisa, i la glacera de Yermandendu, que comença a la zona del Masherbrum. La confluència del Baltoro amb la glacera de Godwin-Austen es coneix com a Concòrdia. Aquest lloc i el campament base del K2 són destinacions populars del senderisme a la zona. La part final de la glacera és molt ampla i la seva part central és un extens camp de neu. Petites glaceres hi van desembocant, creant cascades de gel en el punt d'unió. Les parets laterals són molt costerudes arribant a ser veritables precipicis. La glacera ha esculpit al seu pas estries a les roques, i el gel en moviment ha format depressions que s'han convertit en nombrosos llacs glacials. Es pot accedir a la glacera de Baltoro per la ciutat d'Skardu, en cotxe tot-terreny fins a la meitat del trajecte cap a Askole, i a partir d'aquest darrer punt per un sender d'alta muntanya, o bé cap anant des d'Skardu cap a la vall d'Huixe, i pujant la glacera de Gondogoro. Llista de cims La llista de muntanyes més importants properes a la glacera inclou: K2: 2n pic més alt de la Terra, amb 8.611m Gasherbrum I: 11è pic més alt del món amb 8.068m Broad Peak: 12è cim més alt del món amb 8.047m Gasherbrum II: 13è cim més alt del món amb 8.035m Gasherbrum III: 7.946 m Gasherbrum IV: 7.932m Masherbrum (K1): 7.821m Chogolisa: 7.665m Torre Muztagh: 7.273m Snow Dome: 7.160m Biarchedi: 6.781m Torre Uli Biaho: 6.417m Torres del Trango: 6.286m (les seves parets verticals són els precipicis més alts del món) Pic Mitre. 6.010m Galeria d'Imatges Referències Vegeu també Vuit mil Enllaços externs Fotografies des de Concòrdia de Kelly Cheng
Baltoro-bræen

Baltoro-breen er en af verdens største bræer udenfor polarområderne. Den er 57 kilometer lang og strækker sig gennem dele af bjergkæden Karakoram i det nordlige Pakistan. Baltoro-bræen er kilde til Shigar-floden, som løber ud i Indus. Flere større bræer flyder ind i Baltoro-bræen som Godwin Austen-bræen fra K2, Abruzzi-bræen og flere bræer fra området omkring Gasherbrum-massivet, samt Vigne-bræen, Yermanendu-bræen (fra Masherbrum), Dunge-bræen og Trango-bræen. Området hvor ,Godwin Austen-bræen og Baltoro-bræen mødes, er kendt som Concordia, et kendt mål for vandrere i området. Se også Satellitbillede af Baltoro-bræen.
Glacier du Baltoro

Le glacier du Baltoro est l'un des plus grands glaciers du monde, d'une longueur de 62 kilomètres, situé au Pakistan, dans la région du Karakoram. Géographie Le Baltoro est aussi une pépinière de géants, bordé par quatre des 14 sommets de plus de 8 000 mètres d'altitude du globe. Les sommets bordant la région du Baltoro sont : K2 (8 611 m), 2e plus haute montagne du monde ; Gasherbrum I (8 080 m), 11e sommet du monde ; Broad Peak (8 047 m), 12e sommet au monde ; Gasherbrum II (8 035 m), 13e sommet du monde. Histoire Le glacier du Baltoro est exploré pour la première fois par Henry Haversham Godwin-Austen en 1861. William Martin Conway l'explore à son tour en 1892, suivi par les époux Bullock Workman en 1898. Le glacier, cartographié en 1909 par l'expédition du duc des Abbruzzes, prend dès lors le nom de glacier des Abruzzes depuis le pied du Baltoro Kangri jusqu'à la « selle Conway » qui marque la séparation avec le glacier de Siachen. Culture populaire Véritable autoroute du Karakoram, le Baltoro est une voie d'accès classique pour les expéditions d'alpinistes. Les images de caravanes de porteurs traversant le glacier dans les films de Vittorio Sella (expédition italienne de 1909) ou de Marcel Ichac (première expédition française en Himalaya en 1936 dans le film Karakoram, avec 700 porteurs) sont devenues de grands classiques du cinéma de montagne et d'expédition. Notes et références Voir aussi Articles connexes Karakoram Bibliographie Louis Audoubert, Baltoro: Montagnes de lumière, Arthaud, 1983 Sylvain Jouty et Hubert Odier, Dictionnaire de la montagne, Paris, Place des éditeurs, 2009, 883 p. (ISBN 978-2-258-08220-5, lire en ligne), Baltoro (glacier du) Liens externes Portail de la montagne Portail des lacs et cours d'eau Portail du Pakistan
Baltoro

Il Baltoro è un ghiacciaio situato in Pakistan nella sub-catena montuosa del Karakorum, che alimenta il fiume Shigar. Descrizione Lungo circa 60 km, si estende per circa 700 km², sbocca nella valle del Braldo a poca distanza dal villaggio di Askole, ultimo centro abitato sulla strada per il ghiacciaio, ed è tra i più grandi ghiacciai vallivi al mondo, attorniato da alcune delle principali vette della Terra come il K2, il Broad Peak, il Masherbrum ed il massiccio del Gasherbrum. La zona sommitale è costituita dalla confluenza di più lingue glaciali provenienti da: K2 (Godwin-Austen Glacier), Broad Peak (Broad Peak Glacier), Gasherbrum (Abruzzi Glacier); tale confluenza è chiamata Circo Concordia, a causa della somiglianza che presenta con l'omonima località presente nell'Oberland Bernese nel gruppo dell'Aletschhorn. Galleria d'immagini Voci correlate Batura Biafo Ghiacciaio degli Abruzzi Ghiacciaio di Ghulkin Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Baltoro Collegamenti esterni Il Baltoro sulle carte del Servizio Cartografico Militare degli Stati Uniti d'America: Foglio NI-43-03 - Mundik (parte bassa e media) Foglio NI-43-04 - Chulung (testata)
Baltorogletsjer

De Baltorogletsjer (Balti / Urdu: بالتورو گلیشیئر; Engels: Baltoro Glacier) is een grote gletsjer in de Pakistaanse Karakoram. Met een lengte van 62 km is het een van de langste gletsjers buiten de poolgebieden. De gletsjer ligt in een in zuidoost-noordwestelijke richting lopend dal, evenwijdig aan de dominante oriëntatie van de bergketens van de Karakoram. Hij is omringd door enkele van de hoogste bergtoppen ter wereld en daarom een favoriete bestemming voor bergklimmers. Ten zuiden van de gletsjer liggen de Masherbrumbergen met als hoogste toppen de Masherbrum (7821 m) en de Chogolisa (7665 m); ten noorden de Baltoro Muztagh met als hoogste toppen de K2 (8611 m), Gasherbrum I (8080 m), Broad Peak (8051 m) en Gasherbrum II (8035 m). Uit de gletsjer stroomt de rivier de Shigar, een zijrivier van de Indus. De Baltorogletsjer komt op verschillende plekken samen met grote zijgletsjers. De meest bekende daarvan is de Godwin Austengletsjer die van de zuidflank van de K2 stroomt. De samenkomst van de twee gletsjers wordt Concordia genoemd en is een plek waar veel expedities van bergklimmers langskomen.
Baltoro

Baltoro – lodowiec górski typu dolinnego położony w górach Karakorum, w północnej części Pakistanu. Jego powierzchnia wynosi ok. 755 km², a długość 62 km, co czyni go jednym z najdłuższych z występujących poza strefą okołobiegunową lodowców. Koryto lodowca jest bardzo szerokie, a ściany boczne gwałtownie się wznoszą i są bardzo strome. Podczas przemieszczania się lodowiec utworzył zagłębienia, które służą jako baseny dla licznych jezior polodowcowych. Lista szczytów Lista ważniejszych szczytów sąsiadujących z lodowcem Baltoro: K2, drugi pod względem wysokości szczyt świata – 8611 m n.p.m. Gaszerbrum I, jedenasty pod względem wysokości szczyt świata – 8080 m n.p.m. Broad Peak, dwunasty pod względem wysokości szczyt świata – 8047 m n.p.m. Gaszerbrum II, trzynasty pod względem wysokości szczyt świata – 8035 m n.p.m. Gaszerbrum III – 7946 m n.p.m. Gaszerbrum IV – 7932 m n.p.m. Maszerbrum (K1) – 7821 m n.p.m. Chogolisa – 7665 m n.p.m. Muztagh Tower – 7273 m n.p.m. Snow Dome – 7160 m n.p.m. Biarchedi – 6781 m n.p.m. Uli Biaho Tower – 6417 m n.p.m. Trango Towers – 6286 m n.p.m. Mitre Peak – 6010 m n.p.m. Przypisy
Glaciar Baltoro

O Glaciar Baltoro é um glaciar do Paquistão, na cordilheira Caracórum. Está rodeado por alguns dos picos mais altos da Terra: K2 (8611 m), Gasherbrum I (8080 m), Broad Peak (8047 m), Gasherbrum II (8035 m), Gasherbrum III (7946 m), Gasherbrum IV (7932 m), Masherbrum (7821 m), Chogolisa (7665 m), Torre Muztagh (7.273 m) e Snow Dome (7160 m). Com 57 km de comprimento, é um dos glaciares mais longos do mundo fora das regiões polares. Está situado no Baltistão, dentro dos Territórios do Norte do Paquistão, e estende-se por parte da cordilheira Caracórum. A subcordilheira Baltoro Muztagh está a norte e este do glaciar, enquanto as Montanhas Masherbrum estão a sul. Com 8611 m de altitude, o K2 é a montanha mais alta da região. Num raio de 20 km encontram-se outras três montanhas com mais de oito mil metros de altitude. O glaciar fornece de água o rio Shigar, que desagua no rio Indo. Por sua vez, no Baltoro desembocam vários glaciares: o glaciar Godwin-Austen, que flui desde o lado sul do K2; o Abruzos e vários glaciares do Gasherbrum, provenientes do grupo de picos do Gasherbrum; o glaciar de Vigne, que vem do Chogolisa; e o glaciar de Yermandendu, que começa na zona do Masherbrum. A confluência do Baltoro com o glaciar Godwin-Austen é conhecida como Concordia; este lugar é onde está o acampamento base para subidas ao K2, sendo também destino popular para caminhada. A parte final do glaciar é muito larga e a sua parte central é um extenso campo de neve. Pequenos glaciares vão desembocando, criando cascatas de gelo no ponto de união. As paredes laterais têm notáveis vertentes, chegando a ser precipícios. O glaciar esculpiu à sua passagem estrias nas rochas, e o gelo em movimento formou depressões que se foram convertendo em numerosos lagos glaciais. Pode-se aceder ao glaciar pela cidade balti de Skardu. Galeria Referências
Ghețarul Baltoro

Ghețarul Baltoro este un ghețar în Baltistan numit și „Tibetul Mic”, pe teritoriul Pakistanului de Nord. El are lungimea de 57 km și o suprafață de 754 km². Ghețarul curge de la vest spre est între masivul Baltoro Muztagh (K2 8.611 m) situat la nord și masivul Gasherbrum situat la sud, în centru fiind Karakorum. Locul de alimentare a ghețarului fiind între Baltoro Kangri (7.312 m) și Chogolisa (7.665 m) de aici curge spre nord-vest înspre Concordia (Karakoram), unde se va uni ghețarul Godwin-Austen care vine dinspre sud de pe K2. Ghețarul este alimentat de numeroși ghețari ce vin de pe versanții laterali ca de exemplu ghețarii Abruzzi, Yermanendu și Vigne. Din ghețar izvorăște râul Braldu un al afluent al lui Shigar care se vară în Skardu iar acesta este un afluent al Indului. 35.72777777777876.5361111111117
Балторо (ледник)

Балторо (урду بلتورو گلیشیر‎) — один из крупнейших ледников, расположенных вне полярных областей. Ледник находится в Центральном Каракоруме между хребтом Балторо Музтаг (на севере) и хребтом Машербрум (на юге) в контролируемой Пакистаном части Кашмира. Длина ледника 62 км, площадь 750 км². Протяжённость ледника в 62 км соответствуют длине ледника Балторо с притоком Южный Гашербрум, который начинается с плато 7200 между вершинами Гашербрум IV (7932) и Гашербрум III (7946). Огибая с юга массив Гашербрум IV, ледник к западу от этой вершины принимает с севера крупный правый приток Годвин-Остен (англ. Godwin Austen), берущий начало в цирке у подножия восточного склона второй по высоте вершины мира Чогори (K2) (8611). Нижняя часть ледника Балторо расположена на высоте 3400 м, высота снеговой линии — 5100 м. Широкое плоское пространство на высоте 4600-4650 м в месте слияния ледников Балторо и Годвин Остин называется Конкордия (Concordia). Ниже Конкордии ледник Балторо течёт 35 км почти строго на запад и заканчивается на высоте 3400 м, давая начало реке Биафо (в среднем течении эта река называется Бральду, а перед впадением в Инд около селения Скарду именуется, как Шигар). Ледник Балторо принимает более десятка крупных притоков, каждый из которых является в свою очередь сложным долинным ледником. В начале XIX века по леднику Балторо и по его правому притоку Музтаг шёл караванный путь через перевал Музтаг (5860) из Кашмира в долину Раскемдарьи, в Восточный Туркестан. Позднее этот путь стал непроходимым из-за увеличения снежных заносов и был заброшен. В XX веке ледник незначительно отступал (за 1929—58 годы на 300 метров). По данным космической съемки положение языка ледника в 1970-х годах не менялось. По леднику Балторо проходит маршрут высокогорных экспедиций в Центральный Каракорум или для восхождений на вершины Транго Тауэр, Музтаг Тауэр (7276), Чогори (8611), Скьянг Кангри (7545), Броуд Пик (8051), Гашербрум IV (7932), Гашербрум III (7946), Гашербрум II (8034), Хидден Пик (8080) (все в хребте Балторо Музтаг), Чоголиза (7665) и Машербрум (7821) (обе в хребте Машербрум). Примечания Ссылки Поездка по Балторо Фото Kelly Cheng ледника Балторо в районе Конкордия