NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sera (klooster)

Sera is een van de drie grote kloosters van de gelug van Tibet. De andere twee zijn Ganden en Drepung. De drie kloosters liggen in de onmiddellijke omgeving van Lhasa. De oorsprong van de naam Sera is niet zeker, maar wordt vermoed in het feit dat de oorspronkelijke plaats waar Sera gebouwd werd, omringd was door wilde rozen (se ra in het Tibetaans). Het oorspronkelijke Sera-klooster bevond zich in Lhasa, ongeveer 5 km ten noorden van de Jokhang-tempel. Nadat het verwoest werd bij de machtsovername na de opstand in Tibet van 1959, werd het herbouwd in Bylakuppe in India, in de buurt van Mysore. Geschiedenis Sera werd gesticht in 1419 door Jamchen Chojey (Sakya Yeshe), een leerling van Tsongkhapa. Net als Drepung en Ganden gaf Sera colleges in allerlei Tibetaans boeddhistisch onderwijs en bood het de basisinstructie voor de monniken. Sera Jey Dratsang werd gebouwd in 1435, was het grootst en werd voorbehouden aan zwervende monniken, in het bijzonder aan Mongolen. Ngagpa Dratsang werd gebouwd in 1559 en was een school voor de leer van de gelug-tantra's. In 1959 huisvestte Sera meer dan 5000 monniken. Ondanks dat het zwaar beschadigd is, staat het eind 20e eeuw nog steeds overeind, is het grotendeels gerestaureerd en biedt het onderdak aan een paar honderd monniken. Gezien geen van de Ngagpa Dratsang (Tantrish College) de invasie overleefden, werden alleen het Sera Mey College en het Sera Jey College opnieuw in India voortgezet. De abt Ketsang Rinpoche voerde de zoekgroep aan in 1937 die de veertiende dalai lama Tenzin Gyatso, toen nog Lhamo Döndup, aantrof in het dorp Taktser. Sera staat sinds 1982 op de lijst van culturele erfgoederen in de Tibetaanse Autonome Regio. Zie ook Lijst van Tibetaanse kloosters Tibetaanse kloosterorganisatie Externe link (en) Sera-klooster Monastery
Sera (klasztor)

Sera (tyb.: སེ་ར་, Wylie: se ra, ZWPY: Sêra; chiń. 色拉寺; pinyin Sèlā sì) – tybetański klasztor buddyjski, położony na przedmieściach Lhasy. Jeden z trzech głównych ośrodków szkoły Gelugpa. Pozostałe dwa to Ganden oraz Drepung. Historia Klasztor Sera został założony w 1419 r. przez Sakya Yeshe, jednego z uczniów Congkhapy. Wcześniej w tym miejscu istniały pustelnie mnichów. Kompleks klasztorny zajmował powierzchnię 11 hektarów i stanowił samodzielne, kilkutysięczne miasteczko. W 1959 r. wielu mnichów z klasztoru Sera wraz z XIV Dalajlamą przeniosło się do Dharamsali w Indiach. Podczas rewolucji kulturalnej klasztor został zbombardowany, a wielu mnichów zginęło. W czasach świetności żyło w nim ponad 6000 mnichów, obecnie ich liczba wynosi około 500. Klasztor Sera jest podzielony na dwie części: wschodnia część zawiera Tsokchen (Wielką Aulę, czteropiętrową salę zgromadzeń z 1710 r. ze 125 kolumnami i pięcioma kaplicami) oraz kwatery mieszkalne a w zachodniej części mieszczą się trzy buddyjskie koledże (Sera Je Tratsang, Sera Me Tratsang i Ngakpa Tratsang). Klasztor Sera słynie z debat mnichów, prowadzonych na bardzo wysokim poziomie. Przypisy Linki zewnętrzne Klasztor Sera Sera Jey Sera na Thlib.org
Сэра (монастырь)

Сэра́ или Сера́ (тиб. སེ་ར) — монастырь в пригороде Лхасы в Тибете (около 10 км от города), один из самых крупных буддийских монастырей и университетов школы гелуг тибетского буддизма. Является местом паломничества. Ранее был одним из трёх «государственных монастырей» Тибета, наряду с Дрепунгом и Ганденом. История и современность Монастырь был основан в 1419 году учеником Чже Цонкапы — Сакья Еши (1354—1435). Подобно Дрепунгу и Гандену, монастырь Сэра делится на факультеты-дацаны: Мэй-дацан (основан в 1419), Чже-дацан (1435), Нгагпа-дацан (1559). Российский путешественник Г. Ц. Цыбиков, посетивший монастырь в 1901 году, писал о нём: «Если Галдан знаменит своими чудесными реликвиями, а Брайбун — прорицателями, то Сэра славен своими ритодами, что в буквальном переводе значит „горная цепь“, но понимается <...> как уединённая келья лам-отшельников в горах. Ища удаления от мирской суеты, знаменитые аскеты ставили свои кельи на скалах высоких гор и там предавались созерцанию. Со временем усердие набожных почитателей стало накоплять в скромных кельях богатство и учеников. Обычай отыскивать перерожденца всякого выдающегося ламы обратил эти кельи в дворцы и поместья перерожденцев, каковыми и являются они в настоящее время». Ранее в Сэра находилось около пяти тысяч монахов. Сейчас монастырь продолжает функционировать; в нём проживает более сотни монахов. Монастырь также является музеем, который посещают многочисленные туристы. Монахи регулярно проводят оживлённые философские диспуты. Сэра в изгнании в Индии В Индии тибетские беженцы организовали новый университет-монастырь Сэра в Байлакуппе около Майсура. Так как никто из тантрического факультета Нгагпа-дацана не пережил событий 1950-х годов, в Индии имеются только два факультета — Мэй и Чже. Как правило, именно в Сэра направляют китайцев, европейцев и американцев, желающих стать тибетскими монахами (тогда как выходцы из России и Монголии направляются в Дрепунг). Так, один из прообразов героя фильма «Маленький будда», испанец Осэл Ита Торрес обучается именно здесь. Примечания Галерея См. также Лхаса История Тибета Тибетский буддизм
Seraklostret

Sera (tibetanska: སེ་ར་; wylie: Se-ra) är ett kloster i Lhasa som är ett av de tre viktigaste klostren i gelug-skolan inom den tibetanska buddhismen. Seraklostret är beläget drygt 2 km norr om Lhasa. Klostret grundades 1419 av Sakya Yeshe, en av Tsongkhapas lärjungar, för att sprida gelug-läran i Ü-provinsen. Klostret bestod av tre kollegier och hade cirka 5 000 munkar vid tiden för Tibets införlivande i Folkrepubliken Kina. Efter det tibetanska upproret 1959 lämnade många munkar klostret för att sätta upp en filial i Bylakuppe nära Mysore. Under kulturrevolutionen drabbades klostret hårt av de politiska kampanjerna. Vid klostret hålls publika debatter där unga munkar och noviser diskuterar buddhismen och buddhistisk filosofi. Debatterna är öppna för allmänheten och hålls om eftermiddagarna. Källor Buckley, Michael; Strauss Robert, Taylor Chris (1995) (på engelska). Tibet: travel survival kit (3Rev.ed /revised by C. Taylor). Lonely Planet. Libris 6166443. ISBN 0-86442-289-X (pbk) Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Seraklostret.
Dragor-Kloster

Das Dragor-Kloster (tib. bra gor dgon pa) oder Dragkar-Kloster (tib. brag dkar dgon pa) war früher ein Kloster der Kadam-Schule und ist heute ein Gelugpa-Kloster im Kreis Lhünzê (Lhüntse) von Shannan (Lhoka) in Tibet. Es wurde von Potowas (1031–1105) Schüler Geshe Dragkarwa (brag dkar ba; 1032–1111) an einer wichtigen Stätte der Kadam- und Shiche-Schule der Frühzeit der Späteren Verbreitung der Lehre gegründet. Es befindet sich auf einer Höhe von fast 4000 m. Es ist das traditionsreichste Kloster von Lhüntse. Dedrug Rinpoche Eine wichtige Inkarnationsreihe des Klosters ist die der Dedrug Rinpoches, der gegenwärtige 6. Vertreter dieser Reihe, Jamyang Sherab Pelden ( 'jam dbyangs shes rab dpal ldan; 2005–) wurde 2010 inthronisiert. Der 5. Dedrug Rinpoche war Jampel Kelsang Gyatsho ( 'jam dpal bskal bzang rgya mtsho; 1934–2000). Literatur 西藏佛教史. 2009 索朗旺堆 (Hrsg.): 错那、隆子、加查、曲松县文物志. 西藏人民出版社 1993（西藏文物志丛书） Weblinks tibet.news.cn: Gelu pai simiao - Zhawu si 格鲁派寺庙--查乌寺 info.tibet.cn: Zhawu si chinadaily.com.cn: Living Buddha's blessing - Englisch Einzelnachweise und Anmerkungen
Drathang Gön

Das Kloster Drathang Gön (tibetisch: གྲ་ཐང་དགོན, Umschrift nach Wylie: gra thang dgon, Zhatang-Kloster) ist ein buddhistisches Kloster im Kreis Dranang Dzong im Regierungsbezirk Lhokha im Autonomen Gebiet Tibet der Volksrepublik China. Die ursprünglichen Bauten des Klosters datieren auf das Jahr 1081. Das Kloster ist berühmt für seine Wandmalereien und steht seit 1996 auf der Denkmalliste der Volksrepublik China in Tibet. Literatur Zhanang xian wenwu zhi 《扎囊县文物志》. 1986 web Xizang fojiao siyuan bihua yishu 《西藏佛教寺院壁画艺术》(Fresco Art of the Buddhist Monasteries in Tibet). 1994 Michael Henss: "The Eleventh Century Murals at Drathang Gompa", in: Jane Singer & Philip Denwood (eds.): Tibetan Art: A Definition of Style (London: Laurence King Publishing, 1997), S. 160–169 Pieter C. Verhagen: India, Teil 2, Band 8 Kal Sang Gyal: Religionen in Tibet. 2004; ISBN 7-5085-0437-2 (bei Google Books) Weblinks Gragpa Ngonshes and Grathang Monastery 扎巴恩协与扎塘寺 Drathang Monastery. Lokha Province, 1994 (Photo)
Zatang Monastery

Zatang Monastery (Chinese: 扎塘寺), is a historic Tibetan Buddhist monastery located in Zhanang County, Shannan, Tibet Autonomous Region, China. Founded in the mid-15th century by the Kagyu schoolmaster Dondrup Rinchen, the temple has long been an important center of religious and cultural activity in the region. Architecture The monastery is renowned for its unique architectural style, blending traditional Tibetan design with elements influenced by the Kagyu school. Its main buildings include the assembly hall, the main temple housing statues of the Buddha Shakyamuni and other bodhisattvas, and a number of stupas dedicated to prominent lamas. The walls and ceilings of the temple are adorned with murals depicting scenes from Buddhist sutras and the lives of past lamas. History In 1081, the Zatang Monastery was established, and in 1090, Dondrup Rinchen died at the age of 79 as a result of an error committed by his pupils during his treatment. The primary structure of Zatang Monastery is essentially finished, with Rinchen's two nephews continuing to finalize the remaining construction tasks. The Zatang Monastery was formally finished in 1093. In the Sakya Dynasty, Zatang Monastery was transformed into the Sakya School. The invasion of Tibet by the Junggar department of Mongolia resulted in significant destruction to the Zatang monastery. In the 1930s, the sixth hot Zhen live Buddha served as the regent of Tibet, overseeing a significant reconstruction of the Zatang monastery. The second and third floors of the main hall were entirely dismantled and reconstructed, and the individual columns on the first floor of the main hall were also replaced. In the 1940s, Tibetan officials from Kashgar dispatched Gangba Dongbo to the Zatang region to examine the temple's operations, enforce discipline, and expel monks with families and children from the monastery. Following the democratic reforms in Tibet during the 1950s, Zatang Monastery emerged as the headquarters of the People's Government of Zachen County. During the Cultural Revolution, all auxiliary structures of Zatang Monastery were demolished; only the ground floor of the great hall remained, which served as the grain repository for Zacang County for an extended period. At the outset of 1995, the grain was removed from the center Buddha hall of the main hall, and the bottom level of the main hall commenced maintenance. Following 1995, the repair of Zatang Monastery commenced, including the preservation of the murals in the central Buddha hall. In 1996, Zatang Monastery was designated as a National Key Cultural Relics Protection Unit. References
Festung von Gyangzê

Die Festung von Gyangzê, in China bekannt unter dem Namen „Ruine der Verteidigung gegen die britischen Aggressoren am Zongshan-Berg“ bzw. „Ruine der Festung zum Widerstand gegen die britischen Aggressoren am Zongshan-Berg“ (江孜宗山抗英遗址, Jiāngzī Zōngshān kàng yīng yízhǐ), im Kreis Gyangzê ist ein altes Fort auf dem Festungsberg (chin. Zongshan 宗山) in der Großgemeinde Gyangzê, Regierungsbezirk Xigazê des Autonomen Gebiets Tibet der Volksrepublik China. Die Bergfestung geht auf das 9. Jahrhundert zurück. Im 14. Jahrhundert wurde unweit der Festung das Kloster Pelkhor (auch: Pelkor, Palcho etc.; Tibetisch: dpal 'khor) gebaut. Die Klosterfestung wurde im Jahr 1904 bekannt als Verteidigungsanlage gegen den britischen Angriff im Britischen Tibetfeldzug unter Colonel Sir Francis Younghusband, dessen Belagerung sie nicht standhalten konnte. Sie steht seit 1961 auf der Liste der Denkmäler der Volksrepublik China (1-5). Weblinks Der Bezirk Xigaze mit den für Tibet typischen Landschaften [1]
Dzong de Gyantsé

Le dzong de Gyantsé est une forteresse située sur une éminence – le mont Dzongri – dans la partie sud la ville de Gyantsé dans la région autonome du Tibet. Cette forteresse gardait au sud l'accès à la ville par le Yarlung Zangbo et par la route de Lhassa. La ville était entourée d'une muraille de 3 km de long. Histoire Le dzong de Gyantsé avait remplacé, vers 1365, un château édifié à l'époque des rois de Yarlung. Ce château englobait l'ensemble de la ville entre ses murailles. Un grand temple (tsglag khang) devait être établi à proximité en 1390. La ville est appelée la « ville héroïque » car en 1904, 500 soldats tibétains tinrent le fort plusieurs jours durant avant d'être défaits par les forces britanniques du corps expéditionnaire conduit par Younghusband. Auparavant, la forteresse avait eu à subir les assauts des envahisseurs népalais. Pendant la révolution culturelle, le fort fut mis à sac par les gardes rouges, les objets précieux furent détruits ou envoyés en dehors de la région autonome du Tibet. Restauration Aujourd’hui, malgré ses ruines, le dzong de Gyantsé est la forteresse la mieux conservée du Tibet. Deux parties ont été restaurées, dont une chapelle ornée de peintures murales et de statues bouddhistes et un bâtiment abritant un « musée anti-impérialisme britannique », qui donne la version officielle de l'incursion britannique de 1904. À l'intérieur de la forteresse, se trouve un petit temple qui a été rénové récemment, il est dédié au Bouddha Sakyamuni et comporte des fresques en mauvais état, dont une peinture d'Avalokiteshvara. Notes et références Références (en) Charles Allen, Duel in the snows : the true story of the Younghusband mission to Lhasa, London, John Murray, 2004, 350 p. (ISBN 978-0-719-55427-8 et 978-0-719-55429-2). (en) Michael Buckley et Robert Strauss, Tibet, a travel survival kit, South Yarra, Vic., Australia Berkeley, CA, USA, Lonely Planet Publications, coll. « Lonely planet travel guides », 1986, 256 p. (ISBN 978-0-908-08688-7) (en) Bradley Mayhew et Michael Kohn, Tibet, Footscray, Vic. London, Lonely Planet, coll. « Lonely planet », 2005, 360 p. (ISBN 978-1-740-59523-0). (en) Roberto Vitali, Early temples of central Tibet, London, Serindia Publications, 1990, 150 p. (ISBN 978-0-906-02625-0). Portail de l’histoire militaire Portail de la Chine Portail du Tibet
Fort van Gyantse

Het Fort van Gyantse (Tibetaans: Gyantse Dzong) is een dzong in de stad Gyantse in Tibet. Het fort bewaakte de zuidelijke binnenkomst van de stad via de rivier Yarlung Tsangpo. Geschiedenis De bouw van het oorspronkelijke fort, Gyel-khar-tse, wordt toegeschreven aan Pelkhortsen, een zoon van keizer Langdarma uit de Yarlung-dynastie (9e eeuw) die na de dood van zijn vader bleef strijden om de overheersing over westelijk Tibet te verkrijgen. In 1904, tijdens de Britse Veldtocht in Tibet werden 500 soldaten in het fort belegerd onder leiding van Francis Younghusband. Vanwege de belegering wordt de stad wordt ook wel de Heldenstad genoemd. De Britten brachten grote schade toe aan het fort. De ruïne van het fort staat sinds 1961 op de lijst van culturele erfgoederen in de Tibetaanse Autonome Regio. Zie ook Tibetaanse architectuur Paleizen Norbulingka, Potala en Yumbulagang Kastelen Taktsé en Tegla Kar
Universidad del Tíbet

La Universidad del Tíbet​ (en tibetano: བོད་ལྗོངས་སློབ་གྲྭ་ཆེན་མོ་; en chino: 西藏大學) es la universidad más grande en el Tíbet,​ una región autónoma de China.​ Cuenta con dos campus: uno en Lhasa y uno en Nyingchi. El origen de la Universidad del Tíbet fueron las clases informales establecidas por cuadros tibetanos en 1951. En mayo de 1983, el Consejo de Estado de la República Popular China aprobó oficialmente establecer la Universidad del Tíbet sobre la base de la universidad de profesores existentes en Lhasa. La Universidad del Tíbet se constituyó formalmente el 20 de julio de 1985. Desde 1999, la escuela de arte de la Región Autónoma del Tíbet, el Colegio Médico de Tíbet, el Departamento Médico del Instituto de Tíbet de las Nacionalidades y la Escuela de Finanzas de la Región Autónoma del Tíbet se han incorporado a la Universidad del Tíbet, dándole un perfil más redondeado en materias académicas. En diciembre de 2008, se incluyó en un Proyecto nacional de las universidades más importantes. Al menos 7.500 estudiantes están matriculados en la universidad, y casi el 20 % están en el Departamento de Estudios Tibetanos, que es una atracción para los estudiantes internacionales, así como para los locales. Véase también Universidad Historia del Tíbet Referencias
Tibet-universiteit

De Tibet-Universiteit (Xizang University, 西藏大学) is de belangrijkste universiteit van de Tibetaanse Autonome Regio. De universiteit bevindt zich in Lhasa en heeft een tweede vestiging in Nyingtri. De voorbereidingen voor een universiteit in Tibet begonnen al in 1952, maar het duurde nog tot 1985 dat de Tibet-Universiteit werd opgericht. De universiteit valt zowel onder het centrale Ministerie van Onderwijs in Peking als onder de lokale regering van Tibet. De universiteit heeft faculteiten voor Landbouwkunde, Taalkunde, Literatuurwetenschap, Natuurwetenschap, Techniek, Geneeskunde, Kunst, Muziek, Economie, Management, Toerisme en vreemde talen. Verder zijn er eigen afdelingen voor de Tibetaanse taal, literatuur, geschiedenis en kunst. Momenteel zijn er 49 Bachelor- en 8 Masterstudies en studeren er 1400 studenten, waaronder 20 buitenlanders. Van de 523 leraren zijn er 327 (62,5%) Tibetanen. De Tibet-universiteit werkt mee aan de Tibetan and Himalayan Library. Enkele professoren die aan de Tibet-universiteit zijn of waren verbonden, zijn Tsering Gyalpo, Könchok Jiatso, Yarlung Buchung, Drongbu Tsering Dorje, Lhakpa Tseten en Dungkar Lobsang Trinley. Zie ook Centraal Instituut voor Hogere Tibetaanse Studies Tibetaanse Nationaliteithogeschool Externe link (zh) Officiële website
Dagu Hydroelectric Plant

The Dagu Hydropower Station (Chinese: 大古水电站), or Dagu Hydroelectric Plant, Dagu Hydro Power Station, Dagu Dam, situated in Sangri County, Shannan Prefecture, Tibet Autonomous Region, is an infrastructure project on the midsection of the Yarlung Tsangpo River. Commenced under China's 12th Five-Year Plan (2011–2015), it was established as a national priority for Tibet's socioeconomic advancement during the Fifth Symposium on Tibet Work in 2010. History Initiated by China Huadian Corporation, the project received endorsement from Tibet's Development and Reform Commission in 2011, subsequently obtaining national permission in 2012. Construction commenced under the auspices of the China Hydroelectric Ninth Engineering Bureau, which finalized 80% of the principal structures, encompassing the world's highest-altitude roller-compacted concrete gravity dam (124 meters in height) and a record-setting ecological fishway. The plant, possessing an installed capacity of 660 MW, was launched six months ahead of schedule in 2023, receiving the National High-Quality Engineering Gold Award for its technological accomplishments and efficient execution. In 2013, the China Construction Enterprises Management Association announced the recipients of the National Quality Engineering Award for 2022–2023, conferring the National Quality Engineering Gold Medal to 36 projects, including the Dagu Hydropower Station in Tibet. See also List of longest undammed rivers List of dams on the Brahmaputra River List of dams and reservoirs in China References
Glaciar Ata Kang La

El glaciar Ata Kang La, también conocido como glaciar Ata o Aza (en chino, 阿扎冰川; pinyin: Āzhā Bīngchuān), es un glaciar de valle situado en la vertiente meridional de la cordillera Kangri Karpo, en el sureste de la Región Autónoma del Tíbet, China. Es conocido por ser el glaciar cuyo frente alcanza la menor altitud de todo el Tíbet, descendiendo hasta aproximadamente 2450 m sobre el nivel del mar.​​ Geografía El glaciar se encuentra en el sector oriental de la cordillera Kangri Karpo, dentro del condado de Zayü, en la prefectura de Nyingchi. Se desarrolla en un entorno de relieve muy abrupto, característico del extremo oriental del Himalaya y de las montañas del sureste del Tíbet.​ Es un glaciar de tipo marítimo, alimentado por las abundantes precipitaciones asociadas al monzón del sur de Asia, circunstancia poco frecuente en la meseta tibetana. Gracias a ello, su lengua glaciar desciende varios kilómetros por debajo del límite de las nieves permanentes y penetra en bosques templados de montaña.​​ Características Según el Second Chinese Glacier Inventory, el glaciar posee una longitud aproximada de 16,7 km y una superficie de 13,75 km². La línea de equilibrio glaciar se sitúa alrededor de los 4600 m de altitud.​ La enciclopedia geográfica oficial china describe el glaciar con una longitud próxima a 20 km y una superficie de 15,6 km², diferencias atribuidas a los distintos métodos y fechas de medición empleados.​ Presenta dos lenguas glaciares principales, una septentrional y otra meridional. Esta última alcanza una altitud de unos 2450 m, constituyendo el frente glaciar situado a menor altitud de toda la Región Autónoma del Tíbet.​ Clima El glaciar se desarrolla en la región más húmeda de la meseta tibetana, donde el relieve del Kangri Karpo intercepta directamente los vientos húmedos del monzón procedentes del océano Índico. Esta elevada precipitación explica la presencia de numerosos glaciares marítimos y de extensos bosques en cotas relativamente bajas, una situación excepcional dentro del Tíbet.​ Evolución Los estudios mediante imágenes Landsat y el inventario glaciar chino muestran que el glaciar Aza, al igual que el resto de los glaciares del Kangri Karpo, ha experimentado un retroceso durante las últimas décadas como consecuencia del calentamiento climático observado en la región.​ Referencias
Ralung-Kloster

Das Ralung-Kloster (tib. ra lung dgon) oder Shedrub Chökhor Ling (bshad sgrub chos 'khor gling) ist ein Kloster der Drugpa-Kagyü-Schule ( 'brug pa bka' brgyud), einer der sogenannten „acht kleineren Schulen“ der Kagyü-Schulrichtung des tibetischen Buddhismus (Vajrayana). Das Kloster wurde 1193 von Tsangpa Gyarepa (1161–1211), dem ersten Gyelwang Drugpa, in der westtibetischen Region Tsang gegründet. Es liegt in der Gemeinde Ralung (ra lung) des Kreises Gyangzê (Gyantse) im Regierungsbezirk Xigazê (Shigatse) im Autonomen Gebiet Tibet der Volksrepublik China. Die Klosteranlage wurde 1966 während der Chinesischen Kulturrevolution völlig zerstört. Seit 1984 wird sie in Teilen wieder aufgebaut. Siehe auch Gyelwang Drugpa (rgyal dbang 'brug pa) Pema Karpo Drug-Kloster Literatur Michael Henss: The Cultural Monuments of Tibet, Volume I und II, Prestel/Random House 2014; ISBN 978-3-7913-5158-2 Weblinks Ralung Monastery - Englisch Einzelnachweise und Fußnoten