NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
St. Francis Xavier Church (Shanghai)

The St. Francis Xavier Church (simplified Chinese: 圣方济各沙勿略堂; traditional Chinese: 聖方濟各沙勿略堂) or Dongjiadu Catholic Church (董家渡天主堂), formerly known as the Cathedral of St Francis Xavier at Tungkiatu or Dongjiadu Cathedral (董家渡主教座堂), is a Neo-Baroque Roman Catholic cathedral in Dongjiadu (Tungkiatu), Shanghai, China. History The first Catholic church in China (Church of the Savior) was built in 1553 within the Old City of Shanghai, but was confiscated with the suppression of Catholicism in 1731, and converted into a shrine to Guan Yu and a school. In 1846, the suppression edict was rescinded, and French missionaries sought the return of the church property. The governor of Shanghai offered instead to compensate the church with three plots of land outside the city walls, at Tungkatu (Dongjiadu), Zikawei (Xujiahui), and Yang-king-pang . In 1847, Fr. Ludovico Maria (die Conti) Besi, an Italian Jesuit and the Apostolic Administrator of Nanjing, decided to build a church and residence at Tong-ka-du. The Cathedral was to be constructed in the baroque style, with a design recalling Sant'Ignazio Church, Rome. Construction started in 1849 and it wasn't completed until 1853, when it was officially opened on Pentecost and dedicated to Fr. Francis Xavier. Because the church was located in the area of the Dong family owned pier (Tong-ka-du or Dongjiadu), the church was known as the Dongjiadu cathedral, a name it still holds to this day. The church was the seat of the vicar apostolic of Kiang-nan. From 1946, when Shanghai was raised to a diocese, until 1960, the Cathedral of St Francis Xavier was the seat of the bishop of Shanghai. In 1960, after the Communist takeover of Shanghai and the arrest and imprisonment of the leaders of the Shanghai Diocese, the cathedra of the Bishop of Shanghai was moved from the older but smaller Cathedral of St Francis Xavier at Dongjiadu to St Ignatius at Zikawei (Xujiahui), and Zikawei became the headquarters of the Roman Catholic Diocese of Shanghai. Ignatius Kung Pin-Mei, Bishop of Shanghai, had been arrested in 1955 and sentenced to life imprisonment in 1960, so the move to Zikawei occurred under Aloysius Zhang Jiashu, the Bishop of Shanghai according to the Chinese government-approved "Catholic" church. Dongjiadu Cathedral was shut in 1966 at the start of the Cultural Revolution, and became a factory warehouse. In 1982, mass was resumed in a portion of the church returned to the diocese, and 1984 most of the main church was returned. The remainder of the church was returned and restored in 2005. From 2017, as part of a project to construct a new financial zone in Dongjiadu, Dongjiadu Cathedral was closed for a restoration project involving completely excavating the base of the cathedral from within and strengthening its foundations. The subsidiary buildings of the cathedral will be demolished. Location It is located near the waterfront between the Old City of Shanghai and The Bund, on Dongjiadu Road. In 2018 the church is surrounded by a large construction site and it's closed. See also List of Catholic cathedrals in China List of Jesuit sites References
Église Saint-François-Xavier (Shanghai)

L'église Saint-François-Xavier est une église catholique située à Shanghai, en Chine. Elle est consacrée au jésuite saint François Xavier, patron des missions. Des messes sont régulièrement célébrées en anglais et en espagnol. Histoire En 1844 les traités permettent aux puissances européennes de disposer de chapelles dans les ports et villes de Chine impériale ouvertes au commerce avec l'étranger. En 1847, la première pierre de l'église est bénite par l'administrateur apostolique, le jésuite Ludovico Maria Besi. Elle est construite par les jésuites et terminée en 1853 pour être consacrée le jour du dimanche des Rameaux (4 avril 1853). Elle est de style baroque et peut accueillir deux mille personnes. La façade est ornée dans les niches d'une statue de saint Pierre et d'une statue de saint Paul. Comme elle se trouve dans une zone dont les quais appartenaient alors à la famille Dong, elle est surnommée, encore aujourd'hui, par la population locale, la cathédrale Dongjiadu. Elle est administrée par un clergé chinois à partir de 1933. L'église est fermée par les gardes rouges de la révolution culturelle en 1966 et entièrement saccagée. Son mobilier liturgique et toute la décoration intérieure disparaissent. Elle sert d'entrep̩ôt. Elle est partiellement restituée à la communauté catholique en 1982 qui commence une restauration discrète. Ce n'est qu'en l'an 2000 que l'ensemble est consolidé. Elle est inscrite au patrimoine culturel de Shanghai en 1993. L'église a été totalement restaurée en 2009 et 2010. Un grand panneau de bois avec des imitations d'icônes de l'Église orientale décore désormais le chœur. Curiosités Le mécanisme d'horlogerie est français, de marque Gourdin-Sarthe. Sur l'une des cloches, on peut lire : « Crouzet-Hildebrand fondeur à Paris 1881 », signature de la fonderie parisienne Crouzet-Hildebrand. Galerie d'images Notes et références Voir aussi Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de Shanghai
Minpu Bridge

The Minpu Bridge (Chinese: 闵浦大桥; Chinese: 閔浦大橋; pinyin: Mǐnpǔ Dàqiáo) is a double-decker cable-stayed bridge over the Huangpu River in Minhang District, Shanghai, China. The bridge is 3,982.7 m (13,067 ft) in length, with a main span of 708 m (2,323 ft) and a height of 214.5 m (704 ft). It opened to traffic on 11 January 2010. The upper deck of the bridge is 43.8 m (144 ft) wide and carries 8 lanes of the tolled Shanghai–Jiaxing–Huzhou Expressway, an expressway that connects the province of Zhejiang in the west with Shanghai Pudong International Airport to the east. The lower deck of the bridge is 28 m (92 ft) wide and carries Fanghe Road, and is open to road and pedestrian traffic. The bridge was designed by the Shanghai Municipal Engineering Design Institute, Shanghai Urban Construction College, and Shanghai Urban Construction Design Institute, with assistance from Holger S. Svensson. It was built by the Shanghai Huangpujiang Bridge Engineering Construction Company. It carries two levels of roadway to accommodate more cars and has a stiffening truss to prevent swinging in the city's harsh winds. See also Yangpu Bridge, a cable-stayed bridge across Huangpu River in Shanghai. Lupu Bridge, an arch bridge across Huangpu River in Shanghai. List of bridges in China List of longest cable-stayed bridge spans List of tallest bridges References
Puente Minpu

El Puente Minpu (en chino, 闵浦大桥en chino tradicional, 閔浦大橋; pinyin, Mǐnpǔ Dàqiáo) es un puente atirantado de dos plataformas sobre el río Huangpu en el Distrito de Minhang, Shanghái, China. Tiene 3982,7 m de longitud, con un vano principal de 708 m y una altura de 214,5 m.​ Abrió al tráfico el 11 de enero de 2010.​ La plataforma superior del puente tiene una anchura de 43,8 m y lleva ocho carriles de la autopista de peaje Shanghai–Jiaxing–Huzhou, que conecta la provincia de Zhejiang en el oeste con el Aeropuerto Internacional Pudong en el este. La plataforma inferior del puente tiene 28 m de anchura y lleva Fanghe Road, y está abierta al tráfico rodado y de peatones. El puente fue diseñado por el Instituto Municipal de Diseño de Ingeniería de Shanghái, la Escuela de Construcción Urbana de Shanghái, y el Instituto de Construcción Urbana de Shanghái, con ayuda de Holger S. Svensson. Fue construido por la Shanghai Huangpujiang Bridge Engineering Construction Company. Tiene dos plataformas de carreteras para transportar más vehículos y tiene un cinturón de rigidez para evitar movimientos de balanceo en los vientos fuertes de la ciudad.[cita requerida] Referencias Zhongtai Steel Structure Co., Ltd.
Minpubrug

De Minpubrug (Chinees: 闵浦大桥) is een tuibrug over de Huangpu Jiang in het district Minhang van Shanghai. Bij zijn inauguratie op 11 januari 2010 stond de brug qua overspanning op de negende positie in de wereldranglijst. De totale lengte van de brug is 1.212 meter, de hoogte van de H-vormige torens 210 meter, de grootste overspanning 708 meter, de breedte 44 meter. De brug heeft op het hoogste niveau twee rijbanen met elk vier rijstroken, op een onderste niveau, met een breedte van 28 meter, zijn er twee rijbanen met elk drie rijstroken voor lokaal verkeer voorzien. De brug is onderdeel van de 83 km lange A15 snelweg die stadsgrenzen van Shanghai en de Zhejiang provincie in het westen verbindt met de Luchthaven Shanghai Pudong in het oosten.
Мост Миньпу

Мост Миньпу (кит. 闵浦大桥, «Миньхан-Пудун») — комбинированный мостовой переход, пересекающий реку Хуанпуцзян, расположенный на территории города центрального подчинения Шанхай; 13-й по длине основного пролёта вантовый мост в мире (7-й в Китае). Является частью скоростной автодороги S32 Шанхай—Цзясин—Хучжоу (верхний ярус) и дороги Фанхэ (нижний ярус). Характеристика Мост соединяет западный и восточный берега реки Хуанпуцзян на территории района Миньхан города центрального подчинения Шанхай, соединяя города Цзясин и Хучжоу с международным аэропортом Пудун. Длина мостового перехода — 3 982,7 м, в том числе вантовый мост 1 212 м. Мостовой переход представлен секцией двухъярусного (оба автомобильные) двухпилонного вантового моста с основным пролётом длиной 708 м и двумя эстакадными мостовыми подходами с обеих сторон. По обе стороны основного пролёта секции вантового моста расположено по 4 дополнительных пролёта длиной по 63 м с опорами балочной конструкции. Высота основных башенных опор вантового моста — 214,5 м, которые имеют форму буквы Н. Имеет 8 полос движения (по четыре в обе стороны) на верхнем ярусе и 4 полосы движения (по две в обе стороны) на нижнем ярусе. На нижнем ярусе есть пешеходная зона. На время открытия мост был седьмым по длине основного пролёта вантовый мост в мире и третьим в Китае, уступая мостам Сутун и Шанхайскому через реку Янцзы. Примечания Ссылки Minpu Bridge на сайте structurae.net
Bocom Financial Towers

Die BOCOM Financial Towers (chinesisch 交银金融大厦, Pinyin Jiāoyín Jīnróng Dàshà) sind mit 265 Metern und 50 Etagen einer der höheren Wolkenkratzer in Shanghai. Das Gebäude wurde im Jahr 1999 fertiggestellt und befindet sich im Hochhausbezirk Pudong. Siehe auch Liste der höchsten Gebäude in Shanghai Weblinks weiterführende Informationen und Bilder beim CTBUH
Bocom Financial Towers

The Bocom Financial Towers (Chinese: 交银金融大厦) are two conjoined skyscrapers which reach 230 metres (755 feet) in height, the head office of Bank of Communications (Bocom). They are located in the Pudong District of Shanghai, China and are split into the North and South Towers. Both towers were designed by ABB Architekten. The North tower is the 810th tallest existing building in the world when measured up to the highest architectural point. An atrium connects the two towers together and reaches a height of 163.4 metres. A swimming pool offering views over all of Shanghai is located on the 48th floor of the North Tower. North Tower statistics Construction of the tower began in 1997 and was completed in 2002. It is 52 stories tall with four basement levels. The height of the tower is 230 metres. At its widest point, the tower is 15.8 metres wide and at its narrowest it is 9.75 metres wide. It has a length of 31 metres. South Tower statistics Construction of the South Tower was completed in 1999, three years before the North Tower. It has 42 floors above ground and four below ground level. It has a roof height of 197.4 metres and the top floor is located 171.6 metres up. At its widest point, the tower is 15.8 metres wide and at its narrowest, it is 9.75 metres wide. It has a length of 31 metres. In popular culture It was one of the three buildings part of the filming of Mission: Impossible III starring Tom Cruise. Ethan Hunt was shown sliding down the angled roof of the south tower. See also List of tallest buildings in Shanghai References External links "Emporis building ID 103749". Emporis. Archived from the original on January 22, 2016. "Bocom Financial Towers". SkyscraperPage.
Bocom Financial Towers

Las Bocom Financial Towers (Idioma chino:交银金融大厦) construidas en el 2002 son dos rascacielos unidos de 265 metros (869 pies) de altura. Están ubicados en el distrito de Pudong en Shanghái, China, y se dividen en 2 Torres la Norte (230 metros) y Sur (197.4 metros). Ambas torres fueron diseñados por ABB Architekten. La torre Norte es el 64.º edificio más alto del mundo si se mide hasta el punto más alto de su estructura. Un atrio que alcanza una altura de 163,4 metros conecta las dos torres. Una piscina que ofrece una vista de todo de Shanghái está situada en el piso 48 de la Torre Norte. Véase también Anexo:Rascacielos en Shanghái Anexo:Rascacielos de China Anexo:Rascacielos más altos Enlaces externos Bocom Financial Towers en Emporis Bocom Financial Towers en SkyscraperPage
Bocom Financial Towers

Les BOCOM Financial Towers sont deux gratte-ciel conjoints culminants à 230 mètres situés à Shanghai en Chine. Les architectes sont l'agence d'architecture allemande ABB Architekten et la société chinoise East China Architectural Design & Research Institute (ECADI) basée à Shanghai. Articles connexes Parc Lujiazui qui se trouve à proximité. Lien externe CTBUH Portail des gratte-ciel Portail de Shanghai
Bocom Financial Towers

Le Bocom Financial Towers (in cinese: 交银金融大厦) sono due grattacieli di Pudong (distretto di Shanghai), in Cina. Il complesso è composto dalla Torre Nord (alta 265 metri) e dalla Torre Sud (alta 197,4 metri): i due edifici sono collegati da un atrio che raggiunge un'altezza di 163,4 metri. Al 48º piano della Torre Nord è stata realizzata una piscina con vista su Shanghai. Il complesso, a seguito di una competizione internazionale, è stato progettato dallo studio di architettura tedesco ABB Architekten e dalla società cinese East China Architectural Design & Research Institute (ECADI) di Shanghai. L'edificio nella cultura di massa L'edificio appare nel film Mission: Impossible III: in una scena è possibile notare Ethan Hunt (il personaggio interpretato da Tom Cruise) scivolare dal tetto spiovente della Torre Sud. Note Voci correlate Grattacieli più alti della Cina Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Bocom Financial Towers Collegamenti esterni (EN) Bocom Financial Towers, su Skyscraper Center.
Bocom Financial Towers

Bocom Financial Towers (chiń. 交银金融大厦; pinyin Jiāoyín Jīnróng Dàshà) – wieżowiec znajdujący się w Szanghaju w Chinach. Znajduje się on w dzielnicy Pudong. Ma 265 metrów wysokości i 52 piętra. Daje mu to 6. miejsce wśród najwyższych budynków w Szanghaju. Poza piętrami nad ziemią, budynek posiada 4 podziemne kondygnacje. Jego budowa rozpoczęła się w 1997 roku, a zakończyła w roku 2002. Głównymi materiałami użytymi przy jego budowie były szkło i stal. Został on zaprojektowany przez ABB Architekten. Wykorzystywany jest jako biurowiec. Na 48. piętrze znajduje się basen z widokiem na miasto. Budynek złożony jest z dwóch części, które połączone są atrium o wysokości 163,4 metrów. Zobacz też lista najwyższych budynków w Szanghaju lista najwyższych budynków na świecie Linki zewnętrzne SkyscraperPage Emporis
Jing’an-Tempel

Der Jing’an-Tempel (Chinesisch: 静安寺, übersetzt „Tempel des Friedens und der Ruhe“) ist ein buddhistischer Tempel an der West Nanjing Road im Stadtbezirk Jing’an in Shanghai, Volksrepublik China. Er zählt zusammen mit dem Yonghe-Tempel in Peking und dem Guangxiao-Tempel in Guangzhou zu den bedeutendsten buddhistischen Sakralbauten in China. Architektur Der Tempel umfasst drei große Hallen, die Mahavira Hall, die Hall of Heavenly Kings und die Hall of three Gods. In der 1991 fertiggestellten Mahavira-Halle befindet sich eine eindrucksvolle, 3,8 m hohe und etwa 11 Tonnen schwere Buddhastatue aus Jade, die größte dieser Art in China. In einer zweiten Halle ist ein über acht Meter hoher Silber-Buddha zu sehen. Im geräumigen Innenhof des Tempels brennen die Besucher in zwei dafür bereitgestellten Feuerstellen Räucherstäbchen nieder. Andere versuchen, Geldstücke in den zentral in der Mitte des Hofes platzierten Schrein zu werfen, was dem erfolgreichen Schützen Glück bescheren soll. Entstehungsgeschichte Der Tempel wurde ursprünglich im Jahr 247, zur Zeit der Wu-Dynastie, am Suzhou-Fluss erbaut und trug zu dieser Zeit noch den Namen Chongyuan-Tempel. Er musste aufgrund von immer wieder auftretenden Überschwemmungen während der Song-Dynastie (960–1279) im Jahr 1216 an den heutigen Standort in der Nanjing Road verlegt werden. Während der Kulturrevolution wurde der Tempel als Kunststofffabrik genutzt. Im Jahr 1972 brannte er komplett nieder und wurde ab 1983 wieder schrittweise aufgebaut. Die letzten umfangreichen Renovierungsarbeiten fanden im Jahr 2004 statt. Lage Der Jing’an-Tempel liegt an der gleichnamigen Haltestelle der Linien 2 und 7 der Metro Shanghai in der 1686, Nanjing Road West. Der Stadtbezirk Jing’an zählt zu den am dichtesten bebauten Stadtteilen Shanghais. In der unmittelbaren Umgebung des Tempels befinden sich zahlreiche Hochhäuser und belebte Einkaufsstraßen. Öffnungszeiten Der Tempel ist in der Zeit zwischen 07:30 Uhr und 17:00 Uhr geöffnet. Weblinks Bericht auf www.chinahighlights.com, abgerufen am 2. Mai 2012 Literatur Andrew Forbes: National Geographic Traveler - Shanghai. Gruner + Jahr/RBA 2008, ISBN 3866900627. Oliver Fülling: Reiseführer Shanghai. DuMont-Reiseverlag 2009, ISBN 3770172507. Robert Zsolnay: Shanghai. M. Müller 2009, ISBN 3899534263.
Jing'an Temple

Jing'an Temple (simplified Chinese: 静安寺; traditional Chinese: 靜安寺; pinyin: Jìng'ān Sì; Shanghainese: Zin'oe Zy; lit. 'Temple of Peace and Tranquility'; historically Bubbling Well Temple) is an esoteric Tangmi Buddhist temple on West Nanjing Road (historically Nanking or Bubbling Well Road in English) in Shanghai. History The original temple was first built in 247 AD in the Wu Kingdom during the Three Kingdoms period of ancient China. Originally located beside the Suzhou Creek, it was relocated to the Jing'an site in 1216 during the Song dynasty. The temple was rebuilt in the Qing dynasty but, during the Cultural Revolution, the temple was razed and turned into a plastic factory. In 1983, the site was returned to its original purpose and the temple rebuilt. Over the years, the temple has been expanded, with the Jing'an Pagoda being completed in 2010. In 1953, Master Chisong (釋持松), a renowned Republican monk who had been initiated into Japanese esoteric Buddhism, including the Shingon and Tendai sect, and trained as an acharya, was appointed abbot of the temple. He reestablished the temple under the Tangmi Buddhist tradition and enshrined the Mandala of the Two Realms within the temple. In contemporary times, the temple still officially practices Tangmi Buddhism. On December 19, 2009, a 15-ton silver statue of Buddha Rudra cast in pure silver was installed in Jing'an Temple. More than ten 3-ton silver statues of the Bodhisattva and the disciples were added to the Daxiongbao Hall. Features Three Southern-style halls, each with its own courtyard, dating from the most recent reconstruction (1880): Tianwang Hall Hall of the Three Saints Hall of Virtuous Works The Daxiongbao Hall ("Precious Hall of the Great Hero"), the main hall To the east of the main hall is the Guanyin Hall. In the center of the hall is a statue of the goddess made out of camphor wood. Standing on a lotus-shaped base, it is 6.2 meters tall and weighs 5 metric tons Opposite the hall is the Jade Buddha Hall, where a 3.8-meter jade Buddha sits in the center. It is the largest sitting jade Buddha statue in the country Abbot's Chambers Ming Dynasty copper bell (Hongwu Bell), weighing 3.5 tons Stone Buddhas from the Southern and Northern Dynasties period (420-589 AD) Paintings by master painters, Chu Zhishan, Zhang Daqian and Wen Zhenming Mandalas enshrined at a tantric altar on the upper floor Transportation The temple sits on top of the Jing'an Temple Station, a major hub of the Shanghai Metro network where Line 2, Line 7, and Line 14 intersect. You can take Bus No. 113, 40, 830, 824, 20, 15, 37, and 21 to arrive at Jing'an Temple. There are also Shuttle Express Service provided from airports to Jing'an Temple. Pudong Airport Shuttle Bus Line No. 2 run from City Terminal (beside Jing'an Temple) Opening Time The temple opens at 7:30AM and closes at 5:00PM daily in most times of the year. References External links Media related to Jing'an Temple at Wikimedia Commons Official Jing'an Temple website—(in Chinese) Chinadaily.com.cn: Article on Jing'an Temple—(in English) Travel China Guide on Jing An Temple-(in English)
Templo Jing’an

El templo Jing’an (en chino:静安寺) es un templo budista localizado en el distrito de Jing'an de la localidad de Shanghái en la República Popular China. Su nombre significa paz y tranquilidad, y se trata del templo más antiguo de la ciudad. El primer templo fue construido en el año 247 durante el Reino Wu en el periodo de los Tres Reinos. En 1216, durante la Dinastía Song, el templo se trasladó a su ubicación actual. Fue reconstruido durante la dinastía Qing. La primera organización budista del país se estableció aquí en el año 1912. La Revolución Cultural transformó el templo en una fábrica de plásticos, volviendo a convertirse en templo en 1983. En su interior destacan una estatua de Buda sentado de 3,8 metros de alto, la mayor estatua de sus características de todo el país, una campana de cobre de la dinastía Ming de 6,2 metros de alto y un peso de 5 toneladas, así como un tambor realizado con piel de vaca de 2,2 metros de diámetro. En la actualidad, se encuentra rodeado de modernos rascacielos que contrastan con el estilo clásico del templo.
Temple de Jing'an

Le temple de Jing'an (en chinois 静安寺, en pinyin Jìng'ānsì, mot-à-mot : « Temple de la Paix et de la Tranquillité ») est un temple bouddhiste situé sur la rue de Nankin dans le district de Jing'an, à Shanghai. Il fut fondé en 247 apr. J.-C., durant la période des Trois Royaumes. Shanghaï se trouvait alors dans le Royaume de Wu. Situé à l'origine près de la rivière Suzhou, il fut transféré sur le site actuel en 1216 sous la dynastie Song. La structure actuelle du temple date de la dynastie Qing (1644-1911). Transport Le temple est desservi par les lignes 2, 7 et, à partir de 2021, 14 du métro de Shanghai, ainsi que par plusieurs lignes de bus. Voir aussi Parc Jing'an, en face du temple. Portail du bouddhisme Portail de Shanghai Portail du monde chinois • section Chine médiévale
Świątynia Jing’an

Świątynia Jing’an (chin. upr. 静安寺, chin. trad. 靜安寺, pinyin Jìng’ān sì) – świątynia buddyjska znajdująca się w Szanghaju przy zachodniej części ulicy Nankińskiej, będąca jednym z najstarszych budynków w mieście. Historia Została zbudowana w 247 roku, na długo przed powstaniem samego miasta. Pierwotnie usytuowana była nad brzegiem rzeki Wusong, w 1216 roku została przeniesiona w obecne miejsce. Przebudowano ją w okresie rządów dynastii Qing. Została poważnie zniszczona podczas powstania tajpingów i jej obecny wygląd jest wynikiem dokonanej po upadku powstania odbudowy. Po rozpoczęciu rewolucji kulturalnej świątynia została w 1972 roku zamknięta i doznała licznych zniszczeń; podobnie jak wiele innych obiektów sakralnych zaadaptowano ją wówczas na halę fabryczną. Po zakończeniu rewolucji kulturalnej w 1983 roku rozpoczęto prace renowacyjne i w 1990 roku świątynia została ponownie otwarta. Architektura Trzy główne pawilony świątyni Jing’an to pawilon Mahawiry, pawilon Niebiańskich Królów i pawilon Trzech Mędrców. Pozostałe zabudowania świątynne to pawilon Guanyin, pawilon Nefrytowego Buddy oraz cele mnichów. W pawilonie Guanyin mieści się ważący 5 ton 6-metrowy posąg tej bogini, rzeźbiony w cynamonowcu kamforowym, przedstawiający ją stojącą w kwiecie lotosu. W sali Nefrytowego Buddy znajduje się największy w Chinach posąg siedzącego Buddy wykonany z nefrytu, o wysokości 3,8 m i wadze 11 ton. W świątyni można oglądać także ważący ponad 3 tony dzwon, odlany za czasów cesarza Hongwu. Od czasów cesarza Guangxu co roku 8 dnia czwartego miesiąca w świątyni Jing’an odbywają się huczne obchody urodzin Buddy. Przypisy