NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hulan Road

Hulan Road (呼兰路) is een station van de metro van Shanghai, gelegen in het district Baoshan. Het station werd geopend op 28 december 2004 en is onderdeel van het noordelijke deel van lijn 1. Bronvermelding Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel 呼蘭路駅 op de Japanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Hulan Lu

Hulan Lu (chiń. 呼兰路站) – stacja metra w Szanghaju, na linii 1. Zlokalizowana jest pomiędzy stacjami Gongfu Xincun i Tonghe Xincun. Została otwarta 28 grudnia 2004. Przypisy Linki zewnętrzne Sieć metra. shmetro.com. [dostęp 2011-07-19]. (ang.).
Шанхайска ботаническа градина

Ботаническата градина в Шанхай (на китайски: 上海植物园) е разположена в югозападното предградие на Шанхай, Китай, (на около 12 км югозападно от центъра на града), в района на Сюйхуэй. Градината има площ от 81.86 хектара и е известна с градината на бонзаите, а също и с колекциите си от магнолии, рози и азалии, божури, иглолистни, клен, османтус и бамбук. История Шанхайската ботаническа градина е основана през 1974 г. и се намира на мястото на бившия разсадник „Longhua“, създаден през 1954 г. Тя е най-голямата общинска ботаническа градина в Китай, печелила награди в Холандия и Канада с растителните си видове. Градината не е член на „Botanic Gardens Conservation International“, въпреки че е международно регистрирана. Характеристики С площ от 81,86 хектара, градината разполага с разнообразна колекция от китайските фабрики, включително 3500 вида на местната регионална флора от средното и долното течение на река Яндзъ. Градина е официално открита през 1978 г. и е 4 хектара (9,9 дка). През 1995 г. е добавен музей на бонзая. Тропикариум от 5000 м2 е открит за обществеността през 2001 година. Това е зимна градина с около 3500 вида тропически и субтропически растения. Основана през 1988 г., градината с магнолиите обхваща 1,51 хектара и има около 40 вида, включително и магнолия denudata, Магнолия liliiflora, магнолия крупноцветковая, Магнолия м, магнолия амоена, хотел Michelia chapensis, Лириодендрон chinense и други, включително и магнолия × soulangeana. Основана през 1980 г., Градината на божурите покрива 3.24 хектара и има 120 сорта китайски божур, които са били развъдени в Китай. Бамбуковата градина е създадена през 1978 г. и има 74 вида от бамбук на площ от 3,6 дка. На 5.33 хектара, иглолистната градина съставлява 280 вида и сорта иглолистни дървета. В градината работят стотици градинари персонал, десет преподаватели и тридесет научни сътрудници. Транспорт До ботаническата градина в Шанхай може да се стигне с метрото на Шанхай с линия 3 на метрото до жп гара Шанхай или Пътна станция Шилонг. Също така може да се стигне с влак от централната жп гара Шанхай. Източници
Shanghai Botanical Garden

The Shanghai Botanical Garden (Chinese: 上海植物园) is a botanic garden located in the southwestern suburbs of Shanghai, China, (around 12 km southwest of the city centre) in the Xuhui District. Covering 81.86 hectares, the garden has a renowned penjing garden, as well as collections of magnolias, roses, azaleas, peonies, conifers, maples, osmanthus and bamboo. History The Shanghai Botanical Garden was established in 1974, and is located on the site of Longhua Nursery. The largest municipal botanic garden in China, it has won prizes in the Netherlands and Canada with plant displays. The garden is a member of Botanic Gardens Conservation International. Features Covering 81.86 hectares, the garden has a diverse collection of Chinese plants, including 3500 species and 6000 varieties of local regional flora from the Middle and Lower Yangtze River are located in the gardens. The Penjing Garden was established in 1978 and is 4 hectares (9.9 acres) in size. A penjing museum was added in 1995. The 5000 square metre Tropicarium was opened to the public in 2001. It is a conservatory with 3500 species of tropical and subtropical plant. Established in 1988, The Magnolia Garden covers 1.51 hectares and has 40 species, including Magnolia denudata, Magnolia liliiflora, Magnolia grandiflora, Magnolia cylindrica, Magnolia amoena, Michelia chapensis, Liriodendron chinense and others, including Magnolia × soulangeana. Established in 1980, the Peony Garden covers 3.24 hectares and has 120 cultivars of tree peony that were developed in China. The Bamboo Garden was established in 1978 and has 74 species of bamboo across its 3.6 hectares. The 5.33 hectares of the Conifer Garden contain 280 species and varieties of conifer. The garden employs a hundred horticultural staff, ten educational staff and thirty research staff. Transportation Shanghai Botanical Garden can be reached on the Shanghai Metro using Shanghai Metro Line 3 to Shanghai South Railway Station or Shilong Road Station. Alternatively, it can be accessed by rail from the main Shanghai South railway station. See also List of Chinese gardens External links Official website (in Chinese) References
Jardin botanique de Shanghai

Le jardin botanique de Shanghai est un jardin botanique de quatre-vingt-un hectares situé en Chine à Shanghai, dans le district de Xuhui. C'est l'un des parcs les plus importants de la ville. Il a été inauguré en 1978 après quatre ans de construction et d'aménagement. Collections Le jardin botanique est divisé en vastes secteurs spécialisés en magnolias, pivoines, azalées, roses, Osmanthus, fougères, bambous, Acer et conifères. Le jardin d'orchidées est considéré comme le meilleur de toute la Chine. On peut également distinguer : La section d'évolution des plantes qui permet des cultures expérimentales. Le jardin des plantes traditionnelles où l'on trouve notamment des plantes médicinales. Le jardin de bonzaïs (entrée à part) qui expose des centaines de bonsaïs Le jardin de rocailles dont les roches forment de petites montagnes en miniature avec des cours d'eau Le grand jardin d'hiver avec deux serres: celle des plantes tropicales (3 500 espèces) provenant de l'Asie du Sud-Est, et celle des plantes du désert avec une collection de succulentes et de cactus du monde entier. Références (es) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en espagnol intitulé « Jardín Botánico de Shanghai » (voir la liste des auteurs). Liens externes (en) Informations sur le jardin botanique de Shanghai Portail de la Chine Portail du jardinage et de l’horticulture
Broadway Mansions

Broadway Mansions (kinesisk: 百老汇大厦) er et nitten-etagers femstjernet hotel udført i Art Deco, og ét kendt hotel i Shanghai i Kina. Bygningen var i mere end fire årtier ét af de fremste af Shanghais symboler, og var tidligere Shanghais mest synlige kendetegn. Bygningen stod færdigopført i 1934, samme år som Park Hotel, der er næsten seks meter lavere, og det var Shanghais højeste højhus, noget det vedblev at være i adskillige årtier. Broadway Mansions ligger hvor Suzhou og Huangpu-floden mødes, såvel som i den nordlige ende af Bund-området, og blev opført af arkitekter og ingeniører fra virksomheden Palmer and Turner, og dets færdiggørelse i 1935 signalerede påbegyndelsen af højhusenes æra i Asien. Det var Shanghais "bedste bud på en amerikansk skyskraber." Bygningen har muligvis det bedste overblik over både Bund og Huangpu. Bygningens oprindelige navn var "The Broadway Mansions" tilbage i 1935, det blev omdøbt til Shanghai Mansions af Shanghai byråd i 1951, men fik sit oprindelige navn tilbage da Kina åbnede op for verden. Broadway Mansions har været ejet og drevet af Shanghai Hengshan (Group) Holdings Company (kinesisk: 上海市人民政府直属的上海衡山集团) siden i hvert tilfælde 1985. Kildehenvisninger Eksterne henvisninger Broadway Mansions Hotel (engelsk) (kinesisk)
Hôtel Broadway Mansions

L'hôtel Broadway Mansions est un hôtel de style art déco, cinq étoiles, sur le Bund, un boulevard situé à Shanghai, en Chine. L'hôtel Broadway Mansions a été pendant plus de cinq décennies l'un des principaux symboles de la modernité de Shanghai. Historique De 1920 à 1940, Shanghai accueille une architecture moderne utilisant une technologie d'avant garde avec un souci du détail décoratif. Celle-ci, initiée par un capitalisme occidental sur le déclin, se développe sur le Bund (la berge des étrangers) au cœur de la concession internationale de Shanghai. C'est dans ce cadre qu'est construit l’hôtel Broadway Mansions. Initié au début des années 1930, par le département d'architecture de la Shanghai Land Investment Companye, le Broadway Mansions est un immeuble de 19 étages, situé à proximité de la confluence du ruisseau Suzhou sur sa rive nord et de la rivière Huangpu, face au Garden Bridge, ainsi qu'à l'extrémité nord du Bund. Construit par les architectes et les ingénieurs de la société Palmer & Turner Architects basée à Hong Kong, le bâtiment a été achevé en tant que "Mansions de Broadway " en 1934, la même année que le Park Hotel, autre construction d’envergure. Il fut rebaptisé Shanghai Mansions par le gouvernement municipal de Shanghai en 1951, mais revint à son nom d'origine après l'ouverture de la Chine aux échanges économiques avec l'Ouest. Enfin, le Broadway Mansions, dans un quartier piétonnier de Shanghai, est devenu un hôtel cinq étoiles. Rénové en 2007, vingt et un étages sont réservés à une clientèle haut de gamme. À cette fin l'immeuble présente deux cent quarante huit hébergements comprenant des suites, des appartements meublés, des restaurants et des boutiques en pied d'immeuble. Le Broadway Mansions propose six restaurants avec en particulier des cuisines japonaise, chinoise ou encore française. Le British Bar, avec vue sur le Bund permet d’assister à des concerts. Références Article connexe Architecture Art déco à Shanghai Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l’Art déco Portail de l’hôtellerie Portail de Shanghai
Park Hotel Shanghai

Park Hotel ( zjednodušená čínština :国际 饭店; tradiční čínština :國際 飯店; pchin-jin : Guójì Fàndìan ; rozsvícený 'International Hotel'), historicky budova Shanghai Joint Savings Society Building, je hotel ve stylu art deco na Nanjing Road West v Šanghaji v Číně. Byla to nejvyšší budova v Asii od jejího dokončení v letech 1934 až 1963. Historie Budova Shanghai Joint Savings Society Building, která se nachází na ulici 170 Nanjing Road West, byla pojmenována po Společné spořitelní společnosti, která byla založena v roce 1923 sloučením Yienyieh Commercial Bank, Kincheng Banking Corporation, China and South Sea Bank a Continental Bank. . Byl postaven jako konkurent pro hotel Cathay . Budovu navrhl maďarsko-slovenský architekt László Hudec v březnu 1931 a stavba byla dokončena v prosinci 1934. Budova je vysoká 83,8 metrů a obsahuje 22 nadzemních podlaží a další 2 podlaží v podzemí. Projekt hromadění, který postavila stavební společnost Voh Kee, dokončila dánská společnost založená společností Corrit. Silně inspirovaný budovou amerického radiátoru patří mezi dobře známou budovu z Hudece v Šanghaji. To zůstalo nejvyšší budovou v Číně až do roku 1966 a v Šanghaji až do roku 1983. 23. února 1938 napsal GH Thomas : "Zůstal jsem v hotelu Park na ulici Bubbling Well Road, kde jsem měl skvělý pokoj a koupel. Jmenování, koupel a služby jsou jako v každém prvotřídním hotelu v New York . Jednolůžkový pokoj, jako je ten můj, stojí 8 $ denně bez jídla. “ Byl postaven s výhledem na dostihovou dráhu ve vlastnictví The Shanghai Race Club , jednoho z nejprestižnějších míst v Šanghaji v té době. Šanghajská závodní dráha a Šanghajské rekreační hřiště, které přiložila, byla později šanghajskou vládou proměněna v Lidový park . Původně Park Hotel ubytoval ve spodních dvou patrech Společnou spořitelní společnost a v horních patrech hotel. Exteriér První tři patra jsou dokončena leštěnou černou žulou z provincie Šan-tung . Horní patra jsou obložena tmavě hnědými cihlami a keramickými obklady. Exteriér prošel dvěma zásadními změnami: v jednom rohu je bankovní vchod a přidán rámeček, který maskuje jedinečnou siluetu horních pater. Interiér V roce 1935 byla venkovní zahrada ve 13. patře přeměněna na banketový prostor ve 14. patře a je obklopena okny a zakryta zatahovací střechou. Tato střecha je nyní podsvíceným skleněným panelem zasazeným do stropu. Většina interiéru byla čínskou vládou v padesátých letech záměrně změněna, protože se jim nelíbil stávající buržoazní styl. Budova byla znovu renovována v 80. letech, aby byla částečně zrekonstruována do původního stylu. V roce 1997 americký designér George Grigorian předělal některé interiéry ve stylu art deco. Americký architekt Christopher Choa obnovil lobby Art Deco v roce 2001. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Park Hotel Shanghai na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Park Hotel Shanghai na Wikimedia Commons
Park Hotel Shanghai

Park Hotel (Chinese: 国际饭店; pinyin: Guójì Fàndìan; lit. 'International Hotel'), historically the Shanghai Joint Savings Society Building, is an Art Deco hotel on Nanjing West Road, Shanghai, China. It was the tallest building in Asia from its completion in 1934 to 1963. History The Shanghai Joint Savings Society Building, located at No.170 Nanjing Road West, was named after the Joint Savings Society, founded in 1923 by the merger of Yienyieh Commercial Bank, Kincheng Banking corporation, the China and South Sea Bank, and the Continental Bank. It was built as a competitor for the Cathay Hotel. The building was designed by the Hungarian-Slovak architect Ladislav Hudec in March 1931 and construction was completed in December 1934. The building is 83.8 metres tall and contains 22 stories above ground and another 2 stories underground. Built by Voh Kee Construction Company, the piling project was finished by a Danish Company established by Corrit. Strongly inspired by the American Radiator Building, it is among the well known building from Hudec in Shanghai. It remained the tallest building in China until 1966, and in Shanghai until 1983. On February 23, 1938, G.H. Thomas wrote: "I stayed at the Park Hotel on Bubbling Well Road, where I had a great room and bath. The appointments, the bath and the service are just like in any first-class hotel in New York. A single room such as mine costs $8 a day without food." It was built overlooking the horse racing course owned by the Shanghai Race Club, one of the most prestigious locations in Shanghai at the time. The Shanghai Race Course and the Shanghai Recreation Ground that it enclosed was later turned into the People's Park by the Shanghai Government. Originally the Park Hotel accommodated the Joint Savings Society Bank in its lower two floors, and the hotel on the upper floors. Exterior The first three floors are finished with polished black granite from Shandong Province. The upper floors are clad with dark brown brick and ceramic face tiles. The exterior has had two major changes: there is a banking entrance on one corner, and a marquee was added that masks the unique silhouette of the top floors. Interior In 1935, the outdoor garden on the 13th floor was converted into the 14th floor banquet space and surrounded by windows and covered with a retractable roof. That roof is now a back-lit glass panel set into a ceiling. Most of the interior was changed by the government in the 1950s because they disliked the existing bourgeois style. The building was renovated again in the 1980s to partially refurbish into the original style. In 1997, American designer George Grigorian remodeled some the interior using an Art Deco style. American architect Christopher Choa restored the Art Deco lobby in 2001. References External links Park Hotel official website Official website (archived from 2009) (in Chinese) Interactive 3D model of Park Hotel Shanghai created with Virtual Building Explorer.
Park Hotel Shanghái

El Park Hotel (en chino tradicional, 國際飯店; en chino simplificado, 国际饭店; pinyin, guójì fàndìan; literalmente hotel internacional) es un hotel de la ciudad de Shanghái (China), situado en el número 170 de la famosa calle Nanjing (pinyin, Nánjīng xi lù,s=南京西路) de frente a la Plaza del Pueblo (pinyin, Rénmín gōngyuán,s=人民公园) Historia El edificio, un excelente ejemplo de arquitectura art déco, fue construido en 1934 por la Joint Savings Society bajo diseño del arquitecto húngaro-eslovaco László Hudec​ con el objetivo de hacerle la competencia al Cathay Hotel. Fuertemente inspirado en el American Radiator Building, es el edificio más conocido de László Hudec en Shanghái. Con sus 22 plantas de altura (84 m) fue el edificio más alto de Asia hasta 1952. Continuó siendo el edificio más alto de China hasta 1966, y de Shanghái hasta 1983. Fue construido con vistas al hipódromo de Shanghái que era uno de los lugares más prestigiosos del momento de la ciudad. Posteriormente, el hipódromo y los terrenos aledaños se convertirían en el parque Renmin. Originalmente, el Hotel Park acomodaba en sus dos plantas inferiores el conjunto de oficinas de la Joint Savings Society, mientras que el hotel se situaba en los pisos superiores.​ En 1997 el edificio fue reformado por el arquitecto estadounidense George Grigorian.​ Exterior Las tres primeras plantas del edificio tienen un acabado de granito negro pulido de la provincia de Shandong. Los pisos superiores están revestidos con ladrillo de color marrón oscuro y azulejos de cerámica.​ El exterior del edificio ha sufrido dos modificaciones importantes: la apertura de una nueva puerta de ingreso en una de las esquinas para dar acceso a unas oficinas bancarias, y una marquesina que enmascara la silueta de las plantas superiores. Interior En 1935, el jardín al aire libre del piso 13 fue convertido en una sala de banquetes, rodeándolo de ventanas y cubriéndolo con un techo retráctil. Por desgracia, este techo es ahora simplemente un panel de vidrio con iluminación antepuesto a un nuevo techo exterior que lo cubre. En la década de 1950, la mayor parte del interior fue cambiado deliberadamente por el gobierno comunista debido a su estilo ciertamente burgués. Irónicamente, fue renovado por segunda vez en la década de 1980 para intentar recobrar algo del estilo original. En 1997 el diseñador estadounidense George Grigorian remodeló algunas zonas del interior usando de nuevo el estilo art déco. En 2001, el arquitecto estadounidense Christopher Choa restauró el vestíbulo art déco.​ Véase también Anexo:Edificios más altos de Shanghái Primeros rascacielos Referencias Enlaces externos Park Hotel official website Official website Interactive 3D model of Park Hotel Shanghai creado con Virtual Building Explorer.
Park Hotel

Le Park Hotel (en chinois simplifié : 国际饭店 ; chinois traditionnel : 國際飯店 ; pinyin : Guójì Fàndìan, littéralement « l'hôtel international ») est un hôtel célèbre de la rue de Nankin à Shanghai. Il fut de 1934 à 1958 le plus haut bâtiment d'Asie. Cet hôtel art déco est l'œuvre de l'architecte László Hudec. Liens externes Article connexe Architecture Art déco à Shanghai Portail de la protection du patrimoine Portail des arts décoratifs Portail de l’hôtellerie Portail de Shanghai
Park Hotel Shanghai

La Park Hotel Shanghai (cinese semplificato: 国际 饭店; cinese tradizionale: 國際 飯店; pinyin: Guójì Fàndìan) è un grattacielo situato Shanghai, che ospita un hotel. Realizzato in stile Art Déco, si trova, fu l'edificio più alto in Asia dal suo completamento avvenuto nel 1934 fino al 1958. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Park Hotel Shanghai Collegamenti esterni Park Hotel su Structurae, su structurae.net.
Park Hotel Shanghai

Park Hotel Shanghai (chiń. upr. 国际饭店; pinyin Guójì Fàndìan, także: Joint Savings Society Building) – hotel zlokalizowany w centrum Szanghaju (Chiny). W chwili ukończenia budowy był to najwyższy budynek w Azji i najwyższy w Chinach (pozostawał nim w Chinach do 1966, a w Szanghaju do 1983; obecnie w mieście istnieje około 4000 wyższych budynków). Historia Budynek w stylu art deco został wzniesiony w 1934, w jednej z najbardziej prestiżowych lokalizacji miejskich, jako wspólna inwestycja czterech dużych banków i stanowił najnowocześniejszy hotel w Azji lat 30. XX wieku. Nazwę zaczerpnięto od przebiegającej obok ówczesnej Park Road (obecnie Yellow River Road). Początkowo przed hotelem funkcjonował tor wyścigowy. Obiekt został zaprojektowany przez słowackiego architekta węgierskiego pochodzenia Ladislava Hudca (projekt z 1931), a zbudowany przez Taoyuji Construction Company. W czasach swojej największej świetności hotel był miejscem spotkań i pobytów znanych osób, m.in.: Song Qingling, czy Zhang Xueliang. W 1949 roku Chen Yi spotkał się tu z wyższymi urzędnikami Armii Ludowo-Wyzwoleńczej. W 1959 Guo Moruo napisał o obiekcie dwa wiersze, siedząc na jego dachu. Architektura Obiekt ma 83,8 metra wysokości, 22 kondygnacje naziemne i dwie podziemne. Pierwsze trzy piętra wykończone są polerowanym czarnym granitem sprowadzonym z prowincji Shantung. Górne kondygnacje wyłożone są ciemnobrązową cegłą oraz ceramicznymi płytkami licowymi. Wygląd zewnętrzny uległ w toku eksploatacji dwóm zasadniczym zmianom: dodano markizę oraz osobne wejście do banku. Większość wnętrz została celowo przekształcona przez chiński rząd w latach 50. XX wieku, w ramach walki z burżuazyjną stylistyką. Budynek został odnowiony w latach 80. XX wieku, z częściowym przywróceniem oryginalnego stylu. W 1997 amerykański projektant, George Grigorian przebudował niektóre wnętrza w stylu art deco, a Christopher Choa odrestaurował lobby w tej samej stylistyce w 2001. Galeria Przypisy
Centro de arte oriental de Shanghái

El Centro de arte oriental de Shanghái (en chino: 上海东方艺术中心; pinyin: Shànghǎi Dōngfāng Yìshù Zhōngxīn) es una de las mayores instalaciones para artes escénicas y uno de los principales centros culturales de Shanghái​ y de toda China, diseñado por el arquitecto francés Paul Andreu y la empresa Huadong Architectural Design & Research Institute Co., Ltd., situada junto a la avenida Century, en el centro cultural y Administrativo de Pudong. El edificio es punto de referencia y fue inaugurado oficialmente a finales de 2004 llegando a simbolizar el crecimiento de las formas artísticas occidentales y tradicionales en China en los últimos años. Varios espectáculos culturales y musicales se presentan en el centro, incluyendo el concierto en la ciudad de la Orquesta Filarmónica de Berlín en 2005. El edificio Con una superficie construida de 39.694 m2, el edificio consta de 7 niveles. El proyecto del edificio se diseñó teniendo en cuenta que era un edificio público en cuyo interior sus trabajadores podrían trabajar de forma saludable. La envolvente del edificio se ha realizado con una muro cortina curvado que se ajusta a una estructura metálica de diferentes tamaños. En el interior, los espacios destinados a conciertos se distribuyen en tres salas. Uno destinado a la orquesta filarmónica con 1.979 asientos, otro a un teatro lírico con 1.054 localidades y un Music hall con 330 plazas.​ Véase también Cultura de China Teatro Referencias
Oriental Art Center

Lo Shanghai Oriental Art Center (cinese semplificato: 上海东方艺术中心; cinese tradizionale: 上海 東方 藝術 中心; pinyin: Shànghǎi Dōngfāng Yìshù Zhōngxīn), abbreviato con l'acronimo di SHOAC, è teatro polifunzionale situato a Shanghai e progettato da Paul Andreu. Situato al largo di Century Avenue a Pudong, lo SHOAC è stato aperto con un concerto di capodanno nel 2004 e inaugurato ufficialmente il 1º luglio 2005. Descrizione La struttura è composta da cinque sale emisferiche (o "petali") interconnesse create per assomigliare ad un'orchidea. Nel complesso sono l'atrio, la sala da concerto, la sala dell'Opera, la sala delle esibizionie la sala espositiva. Il tetto dell'edificio cambia colore durante la notte in base al tipo di esibizioni che si sta svolgendo al suo interno. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Oriental Art Center Collegamenti esterni (ZH, EN) Sito ufficiale, su shoac.com.cn. (EN) Oriental Art Center, su Structurae.