NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Шанхай (трасса)

Международный автодром Шанхая (кит. трад. 上海國際賽車場, упр. 上海国际赛车场, пиньинь Shànghǎi Guójì Sàichēchǎng) — гоночная трасса, расположенная в Шанхае, Китай. Место проведения Гран-при Китая Формулы-1. История В июле 2002 года правительство Шанхая и ФИА подписали контракт на проведение этапа чемпионата мира по автогонкам в классе «Формула-1». Строительство автодрома началось в 2003 году. Автодром был спроектирован известным архитектором Германом Тильке и построен к первому Гран-при Китая. Трасса спроектирована так, что своими очертаниями напоминает китайский иероглиф 上, первый знак в названии города Шанхай, и также обозначающем «всходить», «выше». Гран-при Китая проводился там ежегодно с 2004 по 2019 годы, Гран-при Китая 2019 года стал 1000-м этапом в истории Формулы-1. В 2020 году проведение этапа, первоначально запланированного на 19 апреля, было отложено на неопределённый срок из-за ситуации с пандемией COVID-19. В 2005 г. на укороченном варианте трассы прошёл этап австралийской серии V8 Supercars, однако проблемы организаторов не позволили провести его вновь. Победители Гран-при Первые семь гонок Формулы-1 на трассе в Шанхае выиграли семь разных гонщиков. Победив в 2011, Льюис Хэмилтон стал первым, кому удалось сделать это дважды. Примечания Ссылки Международный автодром Шанхая
Shanghai International Circuit

Shanghai International Circuit (poenostavljeno kitajsko 上海国际赛车场; tradicionalno kitajsko 上海國際賽車場; pinjin: Shànghǎi Guójì Sàichēchǎng) je novo dirkališče, ki leži v bližini Šanghaja na Kitajskem. Dirke Formule 1 za Veliko nagrado Kitajske gosti od sezone 2004. Kot mnogo novejših dirkališč Formule 1, je bil glavni načrtovalec Hermann Tilke. Nasprotno od splošnega prepričanja, podobnost tlorisa dirkališča s kitajsko črko šang, ni bila načrtovana vnaprej, ampak naključna. Steza meri v dolžino 5.5 kilometra. Zmagovalci Glej tudi seznam dirkališč Formule 1
Міжнародний автодром Шанхая

Міжнаро́дний автодро́м Шанхая (кит. трад. 上海國際賽車場, спр. 上海国际赛车场, піньїнь Shànghǎi Guójì Sàichēchǎng) — траса Формули-1, розташований у Шанхаї, КНР. Місце проведення Гран-прі Китаю з 2004 року. Автодром, який спроєктував відомий архітектор Герман Тільке, побудований для першого Гран-прі Китаю. Траса спроєктована так, що своїм обрисом нагадує китайський Ієрогліфи (Китай)ієрогліф 上, перший знак у назві міста Шанхая, а також означає «сходити», «вище». Крім етапу Формули-1, автодром приймає також Гран-прі мотоциклетної серії MotoGP, а також етапи молодших «формул»: A1 Grand Prix та GP2 Asia. У 2005 році на скороченому варіанті траси пройшов етап австралійської серії V8 Supercars, але проблеми організаторів не дозволили провести його знову. Формула-1. Переможці Гран-прі Китаю за роками Рекорди траси Результати наведені для траси з дистанцією 5,451 км. *Скорочений варіант траси (4.600 км/2.858 миль) Посилання Міжнародний автодром Шанхая Примітки
Guangfulin

Guangfulin é um sítio arqueológico no distrito de Songjiang, Shanghai, China. Estima-se que tenha mais de 5.000 anos de idade. Artefatos da dinastia Zhou também foram desenterrados no local. O sítio abrange 250 quilômetros quadrados. Foi anunciado pelo conselho estadual como o Sítio de Proteção de Relíquias Culturais de Xangai em dezembro de 1977 e foi aprovado como um do sétimo sítio de Unidades Nacionais de Proteção de Relíquias Culturais Principais em maio de 2013. As relíquias culturais de Guangfulin foram descobertas desde 1958, com uma série de 4 escavações até agora. Ele divide a civilização primitiva da Nova Era da Pedra em tipos claros no lago Taihu. O Parque de Relíquias Guangfulin (广富林文化遗址) foi construido em 2014. Parque das Relíquias de Guangfulin Este parque temático apresenta arte e arquitetura atraentes e interessantes em um cenário de terras agrícolas. O ponto focal é o museu cultural construído em torno da premissa de retratar a cultura de Xangai desde a era neolítica, em um edifício meio enigmático que está parcialmente submerso para dar a impressão de descer ao local arqueológico. Referências
Pudong Development Mansion

La Pudong Development Mansion (上海浦(东)发(展)大厦) est un gratte-ciel de bureaux haut de 155 mètres (hauteur du toit) construit à Shanghai de 1998 à 2002 (selon le site chinois Gaoloumi) dans le quartier de Pudong. La hauteur maximale de l'immeuble avec la flèche est de 185 mètres. Il abrite des locaux de la Shanghai Pudong Development Bank. C'est l'un des plus beaux gratte-ciel de Shanghai. Le bâtiment a été conçu par le cabinet d'architecture canadien WZMH Architects qui a des bureaux à Shanghai. La surface de plancher de l'immeuble est de 71 000 m2 . Articles connexes Liste des plus hauts immeubles de Shanghai Liens externes Ressource relative à l'architecture : The Skyscraper Center Notes et références Portail des gratte-ciel Portail de Shanghai
Caoxi Road

Caoxi Road (漕溪路) is een station van de metro van Shanghai, gelegen in het district Xuhui. Het station werd geopend op 26 december 2000 en is onderdeel van lijn 3. Op loopafstand van het station bevindt zich de eerste IKEA van Shanghai. Bronvermelding Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel 漕渓路駅 op de Japanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Caoxi Lu

Caoxi Lu (chiń. 漕溪路站) – stacja początkowa metra w Szanghaju, na linii 3. Zlokalizowana jest pomiędzy stacjami Yishan Lu i Longcao Lu. Została otwarta 26 grudnia 2000. Przypisy Linki zewnętrzne Sieć metra. shmetro.com. [dostęp 2011-09-17]. (ang.).
Shanghai Tower

Shanghai Tower česky Šanghajská věž (čínsky v českém přepisu Šang-chaj Čung-sin Ta-ša, znaky 上海中心大厦) je mrakodrap na poloostrově Lu-ťia-cuej v Pchu-tungu v Šanghaji. Byl navržen americkou firmou Gensler a je vlastněn čínským státem, cena je odhadována na více než 2,4 miliardy dolarů. Tato budova je vysoká 632 metrů a má 128 pater, je v ní plocha 380 000 m2. Je využívána pro kanceláře, maloobchodníky a volnočasové aktivity. Stavba této budovy začala v prosinci 2008, svého vrcholu dosáhla 3. srpna 2013, vnějšek budovy byl dokončen v létě 2015. K roku 2021 je to 2. nejvyšší budova světa a nejvyšší stavba v Číně. Vyhlídková plošina umístěná 561 m nad terénem je k roku 2021 nejvyšší veřejně přístupnou vyhlídkou z budovy na světě. Snaha o udržitelnost Na Šanghajské věži se nachází několik prvků, které se snaží minimalizovat vliv stavby na životní prostředí. V roce 2013 ji mluvčí architektonické firmy Gensler označil jako nejekologičtější super vysoký mrakodrap své doby. Jedním z těchto prvků je dvojvrstvá izolační fasáda, díky které není v budově v létě horko a v zimě naopak budovu hřeje. Dešťová voda která napadne na vršek budovy se dostává do podzemních nádrží pod budovou, kde se připraví na použití v mrakodrapu. I když většinu energie v budově má zajišťovat městská elektrická síť, u vrcholu budovy jsou otvory ve fasádě ve kterých jsou větrné turbíny s vertikální osou otáčení, které produkují přibližně 350 000 kWh za rok, fungují tedy jako doplňkový zdroj energie budovy. Využití Následující tabulka zobrazuje přibližné využití pater budovy: Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Shanghai Tower na Wikimedia Commons Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Shanghai Tower na anglické Wikipedii. Související články Seznam nejvyšších budov světa Seznam nejvyšších staveb světa
Shanghai Tower

Shanghai Tower er en skyskraber i Shanghai, Kina. Siden 3. august 2013 har den været højeste bygning i Kina og den tredje største i verden kun overgået af Burj Khalifa i Dubai og Merdeka 118 i Kuala Lumpur. Bygningen er 632 meter høj med øverste etage i 561 meters højde. Ligesom det er tilfældet med Turning Torso i Malmø er etagerne i Shanghai Tower roteret i forhold til hinanden, hvilket giver bygningen dens særlige udseende. Historie Byggeriet af tårnet begyndte i november 2008 og toppede 3. august 2013. Det ydre stod færdigt i sommeren 2015, og arbejdet blev betragtet som afsluttet i september 2014. Selvom bygningen oprindeligt var planlagt til at åbne for offentligheden i november 2014, blev den faktiske offentlige ibrugtagningsdato flyttet til februar 2015. Observationsdækket blev åbnet for besøgende i juli 2016; perioden fra juli til september 2018 blev betegnet som en "testkørsel" eller "idriftsættelsesperiode". Siden 26. april 2017 har sightseeingdækket på 118. etage været åbent for offentligheden. Referencer
Šangajski toranj

Šangajski toranj (kineski: 上海中心大厦, pinyin: Shànghǎi Zhōngxīn Dàshà; doslovno: „Šangajska središnja zgrada”) je neboder u Šangaju, u Kini i druga je najviša građevina na Zemlji. Ima 128 katova i visok je 632 metara. U njegovoj blizini se nalaze i drugi znameniti neboderi kao što su Jin Mao Tower (421 m) i Shanghai World Financial Center (492 m). Američke arhitektonska tvrtka Gensler dizajnirala je Šangajski toranj, uz kineskog arhitekta Jun Xia vodeći dizajnerski tim. Toranj ima oblik devet cilindričnih građevina naslaganih jedna povrh druge, u ukupnom iznosu od 121 kata. Između staklene fasade i vanjskog sloja, koji se dizanjem zakreće, devet zatvorenih zona pružaju javnosti prostor za posjetitelje. Svaki od tih devet područja ima svoj atrij koji sadrži vrtove, kafiće, restorane i nekoliko maloprodajnih prostora, a pruža pogled na grad od 360 °. Iako je trebao biti dovršen 2014., neboder je otvoren 6. rujna 2015., a njegova terasa za razgledavanje na 118. katu (na 562 m ona je najviša paluba za promatranje unutar zgrade na svijetu) otvorena je za javnost 26. travnja 2017. Izvori
Shanghai Tower

A Shanghai Tower (上海中心大厦, Shànghǎi zhōngxīn dàshà, magyarul: Sanghaj Torony) szupermagas felhőkarcoló a kínai Sanghajban. Ez a legmagasabb épület Sanghaj három legnagyobb felhőkarcolója közül, a másik kettő a Jin Mao Tower és a Shanghai World Financial Center. A befejezést követően az épület 632 méter magas, 128 emeletes, és 380 000 négyzetméter alapterületű. A legmagasabb épület Kínában, valamint a harmadik legmagasabb épület a világon a Burdzs Kalifa (828 m) és a Tokyo Skytree (634 m) után. Képgaléria Jegyzetek További információk Hivatalos weboldal Archiválva 2020. május 22-i dátummal a Wayback Machine-ben
Shanghai Tower

De Shanghai Tower is een wolkenkrabber in het Pudong district in Shanghai, China. Het gebouw heeft een hoogte van 632 meter en telt 128 verdiepingen boven de grond en 5 verdiepingen onder de grond. Daarmee is het de hoogste toren in een groep van drie wolkenkrabbers, de andere torens zijn Jin Mao Tower en Shanghai World Financial Center. Het is de hoogste wolkenkrabber van China en de op twee na hoogste ter wereld, na de 828 meter hoge Burj Khalifa in Dubai, en het op drie na hoogste bouwwerk ter wereld na de 634 meter hoge Tokyo Sky Tree in Tokio. De primaire functie van de toren is kantoorruimte, maar er zit ook een groot 5-sterren hotel in. Daarnaast zijn 5 verdiepingen in gebruik als observatorium (verdieping 118, 119, 125, 126 en B2), maar 125 en 126 zijn nog niet voor het publiek opengesteld. Onder in de toren zitten nog diverse commerciële ruimtes (winkels). De toren is via de buitenlucht en via het ernaast gelegen (deels ondergrondse) winkelcentrum bereikbaar. Met metrolijn 2 komt men op loopafstand van de toren uit. De bouw van de Shanghai Tower begon op 29 november 2008 en was voltooid in 2015. Externe link Shanghai Tower on Skyscrapercity.com
Shanghai Tower

Shanghai Tower (chiń. 上海中心大厦; pinyin Shànghǎi Zhōngxīn Dàshà) – wieżowiec znajdujący się w dzielnicy Pudong w Szanghaju w bezpośrednim sąsiedztwie Jin Mao oraz SWFC. Budowa zaczęła się w 2008 r. jej zakończenie zaplanowano na rok 2015, ostatecznie budynek został oddany do użytku w roku 2017. Inwestorem oraz wykonawcą jest Shanghai Tower Construction & Development Co., Ltd. reprezentująca trzy firmy: Shanghai Chengtou Corp., Luijiazui Finance & Trade Zone Development Co., Ltd., oraz Shanghai Construction Group. Wieżowiec zaprojektowało biuro architektoniczne Gensler. Koszt budowy wyniósł 2,4 mld $. Wieżowiec jest najwyższym w Chinach oraz trzecim pod względem wysokości na świecie, niższym tylko od Burdż Chalifa w Dubaju w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i Merdeka 118 w Kuala Lumpur w Malezji. Charakterystyka Bryła budynku składa się z 9 nałożonych na siebie, walcowatych budynków otoczonych podwójną fasadą. Pierwsza warstwa fasady otacza te budynki bezpośrednio się z nimi stykając, druga stanowi zewnętrzną fasadę całej budowli. Przestrzeń pomiędzy nimi wypełniona zostanie przez dziewięć atriów. Budynek został tak skonstruowany, aby zmniejszyć nacisk wywierany przez wiatr, umożliwić zbieranie deszczówki celem wykorzystania jej w systemach HVAC oraz umożliwić generowanie energii przez turbiny wiatrowe. Właściciele budynku ubiegają się o certyfikację China Green Building Committee oraz U.S. Green Building Council. Budynek ma ponad 220 tysięcy metrów kwadratowych powierzchni użytkowej. Dla porównania, łączna powierzchnia biur w Szczecinie na koniec 2016 roku wynosiła 156 tysięcy metrów kwadratowych. Pomieszczenia są wykorzystywane przede wszystkim przez biura, a poza nimi obiekty handlowe, rozrywkowe oraz konferencyjne. W obiekcie znajdzie się również jeden z najwyżej położonych hoteli na świecie – Shanghai Tower J Hotel firmy Jin Jiang Hotels. W jego ofercie znajdzie się 258 pokoi zlokalizowanych na piętrach 84-110. W podziemnych kondygnacjach znajduje się 3-poziomowy parking podziemny, powierzchnie handlowe oraz połączenie z metrem. Na jednym z najwyższych pięter znajduje się taras widokowy. Galeria z budowy Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona projektu. shanghaitower.com.cn. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-22)]. (chiń. • ang.) Opis projektu na stronie pracowni architektonicznej (ang.) Wiadomości dotyczące projektu na blogu pracowni architektonicznej (ang.)
Shanghai Tower

A Shanghai Tower (上海 中心 大厦) é um arranha-céus localizado em Lujiazui, no distrito financeiro de Pudong, em Xangai, na República Popular da China. Inaugurado em 2015, o edifício conta com cerca de 632 metros de altura, divididos em 128 andares, ocupando uma área de cerca de 380.000 m2. Em 3 de agosto de 2014, a construção atingiu o último piso e a altura programada. É o edifício mais alto da China e o quarto mais alto do mundo, superado apenas pelo Burj Khalifa nos Emirados Árabes Unidos, pela Merdeka 118 na Malásia e pela Tokyo Skytree no Japão. Localização Modelos de planejamento para o distrito financeiro de Lujiazui, que remontam a 1993, mostram os planos para que três arranha-céus de Xangai ficassem um ao lado da outro. A Shangai Tower foi o último dos três concluído. A Jin Mao Building foi concluída em 1998, e o Shanghai World Financial Center, em 2008. Projeto Depois de inúmeros desenhos apresentadas por muitas empresas de arquitetura, duas propostas de projeto chegaram à final no início de 2008. Um projeto inovador pela Gensler foi escolhido em junho de 2008, que conta com uma parede exterior de vidro cortina que realiza torções que acompanham o edifício enquanto este se levanta . Características A torre é organizada como nove edifícios cilíndricos empilhados em cima uns dos outros, delimitada pela camada interna da fachada de vidro. Entre esta esta camada exterior, que torce como se levanta, nove jardins interiores em diferentes níveis irá fornecer um espaço público para residentes de Xangai. Ambas as camadas da fachada serão transparente e varejo e espaços de eventos será fornecido na base da torre. A torre contará com mais alto do mundo, não fechada em deck de observação.[carece de fontes?] O desenho da fachada de vidro é descrito para ser capaz de reduzir as cargas de vento sobre o edifício em 24%, o que significa menos materiais de construção são necessários e o recurso de torção irá coletar água da chuva para ser utilizada para o condicionamento da torre de ar e sistemas de aquecimento. As turbinas eólicas para gerar energia do edifício.[carece de fontes?] Elevador A Torre de Xangai conseguiu bater três recordes mundiais: tem o elevador mais rápido (demora 1 minuto a subir da entrada no piso -1 ao piso 118), o que consegue ir até maior altura e o mais veloz a transportar o maior número de pessoas. O elevador consegue transportar as pessoas a uma velocidade de 20,5 metros por segundo. Referências
Shanghai Tower

Shanghai Tower (kinesiska: 上海中心?, pinyin: Shànghǎi zhōngxīn)) är en skyskrapa i stadsdelen Pudong i Shanghai, Kina. Skyskrapan, som är 632 meter hög och har 128 våningar, är Kinas högsta byggnad och en av världens högsta. Höjdranking (januari 2018) nr. 3 högst i världen nr. 2 högst i Asien nr. 1 högst i Kina nr. 1 högst i Shanghai Tunnelbana Se även Shanghai World Financial Center Jin Mao Tower International Commerce Centre Tokyo Sky Tree Chicago Spire Referenser Noter Externa länkar Genslers webbsida Shanghai Tower på Emporis Shanghai Tower på SkyscraperPage Bilder på SkyscraperPage Forum
Шанхайська вежа

Шанхайська вежа, Шанхайська башта (кит.: 上海中心大厦) — хмарочос у Шанхаї, КНР. Це останній з трьох суперхмарочосів (два інших — Цзінь Мао та Шанхайський всесвітній фінансовий центр) в районі Пудун, Шанхай та найвищий з них. Він також вище за розташовану поруч телевежу Східна перлина. Інвестором і підрядником є Shanghai Tower Construction & Development Co., Ltd., яка репрезентує три фірми: Shanghai Chengtou Corp., Luijiazui Finance & Trade Zone Development Co., Ltd., та Shanghai Construction Group. Проектувальником є бюро архітектора Генслера. Вартість будівництва 2,2 млрд $. Висота 128-поверхового хмарочосу становить 632 м. Будівництво було розпочато в 2008 і завершено в 2015 році. 3 серпня 2013 Шанхайську вежу було добудовано до рівня даху. Хмарочос є найвищим будинком у Китаї та третьою у світі вільно стоячою спорудою, поступаючись лише Небесному дереву Токіо (634 м) і вежі Бурдж Халіфа (828 м) в Дубаї. Простір приміщень умовно поділено на дев'ять вертикальних зон, у кожній офісні приміщення та зони роздрібної торгівлі, розважальні центри та повноцінні парки. Будівля розмірами з невелике місто одночасно може вмістити до 20 000 – 30 000 людей. Процес будівництва Див. також Міжнародний фінансовий центр Пінань Примітки Посилання Офіційний сайт [Архівовано 22 травня 2020 у Wayback Machine.] (англ.) SHANGHAI | Shanghai Tower | 632m | 2073ft | 121 fl [Архівовано 26 березня 2012 у Wayback Machine.] (англ.)
Long Museum

Das Long Museum (chinesisch 龙美术馆, Pinyin Lóng Měishùguǎn) ist ein privates Museum in der Volksrepublik China. Inhaber ist der chinesische Tycoon Liu Yiqian. Das Museum mit zwei Häusern in Shanghai sowie drei Ausstellungsetagen im Guohua Financial Centre in Chongqing, der größten Stadt Chinas, beherbergt die Kunstsammlung des Ehepaars Liu Yiqian und Wang Wei. Bekanntestes Gemälde des Long Museums ist das mit 170,4 Mio. Dollar zurzeit drittteuerste in einer Auktion verkaufte Bild Liegender Akt von Amedeo Modigliani. Long Museum Pudong Das Museum in Shanghai, das von dem chinesischen Designer und Architekten Zhong Song entworfen wurde, feierte seine Eröffnung am 18. Dezember 2012. Leiterin des Museums ist Liu Yiqians Ehefrau Wang Wei. Das Haus hat auf vier Stockwerken eine Gesamtfläche von 10.000 m². Die Räume im Erdgeschoss mit Lesesaal, Bibliothek und Auditorium dienen u. a. der museumspädagogischen Arbeit des Hauses. Im ersten Stock wird zeitgenössische chinesische Kunst gezeigt. Hier befinden sich außerdem die üblichen für das Publikum zugänglichen Räume wie Museumscafé und Shop. In der Dauerausstellung des dritten Stock wird moderne chinesische Kunst gezeigt, von der Yan'an-Periode, über die Kulturrevolution bis zur Modernisierung Chinas seit den 1980er Jahren. Long Museum West Bund Das Long Museum West Bund befindet sich im Zentrum des West Bund Culture Corridor im Binjiang – Xuhui District in Shanghai. Entworfen wurde es von dem Architekten Liu Yichun von dem chinesischen Architekturbüro Atelier Deshaus./Das Gebäude umfasst eine Fläche von 33.000 m², davon sind 16.000 m² Ausstellungsfläche. Die Leiterin des Museums ist ebenfalls Wang Wei. Ausstellungen 2017 James Turrell - Immersive Light. 2017/18: Asian Impression: Chinese, Japanese and South Korean Contemporary Art Exhibition 2018: The Smoke of the Brush: Ming and Qing Dynasties Painting and Calligraphy from Long Museum Collection Long Museum Chongqing Das Sammlerehepaar unterhält in der Millionenstadt Chongqing ein weiteres Museum, in dem es Teile seiner Sammlungen ausstellt. Leiterin des Museums ist ebenfalls Wang Wei. Das Museum mit einer Grundfläche von 12.000 m² ist in drei Stockwerken des Guohua Financial Centre, das sich im Besitz von Liu Yiqian befindet und das außerdem Banken und Versicherungen beherbergt, untergebracht. Das Museum wurde am 22. Juli 2016 mit einer Ausstellung von Ólafur Elíasson eröffnet. Zu der eher ungewöhnlichen Lage des Museums in einem Finanzzentrum sagte Liu Yiqian: „Chinas Eliten brauchen ein gefestigtes Kunstkonzept. Es ist von entscheidender Bedeutung ein Kunstmuseum in einem Finanzzentrum einzurichten“. Das Ausstellungskonzept unterscheidet sich nicht wesentlich von den beiden Häusern in Shanghai: Gezeigt werden traditionelle chinesische Kunst, chinesische Kunst aus der Zeit der Revolution, zeitgenössische europäische und chinesische Kunst. Dazu kommen Objekte aus der Region Sichuan. Weblinks Offizielle Website (en.) Long Museum West Bund bei Google Cultural Institute Einzelnachweise
Long Museum

The Long Museum (Chinese: 龙美术馆; lit. 'Dragon Art Museum') is a private art museum in Shanghai, China, founded by Liu Yiqian and his wife Wang Wei. The museum has two locations in Shanghai: the Long Museum Pudong and Long Museum West Bund. In 2016, a third location was opened in Chongqing and a Wuhan branch is scheduled for 2018. History The Long Museum Pudong was officially opened to the public on December 18, 2012. The Long Museum West Bund opened on March 28, 2014, and was China's largest private museum at the time of its opening. It is the second of Chinese billionaire collectors Liu Yiqian and Wang Wei's. The architecture was designed by Liu Yichun of Atelier Deshaus. See also West Bund 50 Moganshan Road China Art Museum Museum of Contemporary Art Shanghai Shanghai Museum Tianzifang Xintiandi 798 Art Zone References External links Official website Long Museum West Bund at Google Cultural Institute Adam, Georgina (9 May 2014). "Wang Wei on the second Long Museum". Financial Times. Retrieved 27 November 2014. "Long Museum West Bund / Atelier Deshaus". ArchDaily. 8 October 2014. Retrieved 27 November 2014.
Musée Long

Le musée Long (chinois : 龙美术馆 ; pinyin : lóng měishùguǎn ; litt. « musée d'art du Dragon » ; anglais : Long Museum) est un musée d'art privé dont le siège est situé à Shanghai, en Chine. Son annexe du Bund-Ouest à Shanghai, est le plus grand musée privé de Chine. Le musée, fondé par Liu Yiqian (zh) (刘益谦) et son épouse Wang Wei (zh) (王薇), est implanté sur trois sites, à Shanghai, dans le nouveau district de Pudong depuis le 18 décembre 2012 (浦东馆), et à Bund Ouest (西岸馆), dans le district de Xuhui, depuis le 29 mars 2014, et, depuis 2016, dans le district de Jiangbei de la municipalité de Chongqing (重庆馆). Un quatrième site, à Wuhan, capitale de la province de Hubei, sera inauguré en 2018.[Passage à actualiser] Publication (en) M K Lau Collection. et Long Museum, Rendering change: a new China under the brush, Dadu Museum of Art, 2015, 71 p. (OCLC 951559952) Notes et références Liens externes (en) Site officiel Portail des musées Portail de Shanghai Portail des arts
Dongchuan Road station

Dongchuan Road (simplified Chinese: 东川路; traditional Chinese: 東川路; pinyin: Dōngchuān Lù) is a station on Line 5 of the Shanghai Metro. It serves as an interchange station between the main and branch lines of Line 5, with the opening of the southern extension of Line 5. The Minhang Campus of Shanghai Jiao Tong University and the Minhang campus of East China Normal University are five minutes' walk away (there used to be a shuttle bus available for students and staff Monday-Friday during daylight hours, but this has stopped with the opening of a public bus line which serves an equivalent route), which makes this station popular with students at the university. Station layout References