NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Daming-Palast

Die Stätte des Daming-Palastes (chinesisch 大明宫遗址, Pinyin Dàmíng gōng yízhǐ, englisch Daming Palace Site) auf der Longshou-Ebene (龙首原) nördlich der Stadt Xi’an 西安市 in der chinesischen Provinz Shaanxi ist eine archäologische Stätte einer tangzeitlichen Palastanlage. Sie wurde seit 1957 ausgegraben. Es handelt sich um den größten und bedeutendsten Palastkomplex der Stadt Chang’an der Zeit der Tang-Dynastie. Der Palast wurde im 8. Jahr der Zhenguan-Ära des Kaisers Taizong (634) erbaut. Seit der Herrschaft des Kaisers Gaozong (reg. 649–683) wurde der Palast die Hauptresidenz. Er war der größte der drei großen Palastanlagen Chang'ans: der Daming-Palast lag im Osten, der Taiji-Palast im Westen und der Xingqing-Palast im Süden. Hinter dem Daming-Palast wurde ein Teich ausgehoben, der Taiye-Teich (Tàiyè Chí 太液池, auch Penglai-Teich 蓬莱池 Pénglái Chí genannt), und in ihm wurde eine Insel, der Penglai-Berg (Pénglái Shān 蓬莱山), errichtet, auf dem nach der chinesischen Mythologie die Acht Unsterblichen leben sollen. Der Daming-Palast hieß vorübergehend auch Penglai-Palast (Pénglái Gōng 蓬萊宮). Die Stätte des Daming-Palastes steht seit 1961 auf der Liste der Denkmäler der Volksrepublik China (1-156) und ist seit 2014 Bestandteil der UNESCO-Welterbestätte mit dem Titel Seidenstraßen: das Straßennetzwerk des Chang'an-Tianshan-Korridors. Weblinks Youtube-Doku - Dokumentarfilm über die Geschichte des Palastes (3D-Visualisierung einer Rekonstruktion) und der Tang (englisch). Einzelnachweise
Daxue-Xixiang-Moschee

Die Daxue-Xixiang-Moschee (大学习巷清真寺, Dàxué Xíxiàng qīngzhēnsì) ist eine Moschee in der Stadt Xi’an in der chinesischen Provinz Shaanxi. Es ist eine von den Hui-Chinesen erbaute Moschee aus der Zeit der Ming-Dynastie. Ma Zongsheng 马宗生 (1639–1719) bzw. 'Abd-ul Rahman (阿布都若海麻尼, Abudu Ruohaimani), der Gründer der Sekte Bijiachang Menhuan 毕家场门宦, eines Zweiges des Sufiordens der Khufiyya Menhuan bzw. Hufeiye xuepai 虎非耶学派 (Naqschbandi) hat an ihr studiert und gewirkt. Im Viertel der Hui-Chinesen gibt es zwei berühmte Moscheen: die Daxue-Xixiang-Moschee und die Huajuexiang-Moschee (化觉巷清真寺, Huajuexiang qingzhensi). Weil die letztere östlich der ersten steht, wird sie Dongdasi 东大寺 („Östlicher Großer Tempel“) genannt, die westlich davon gelegene Daxue-Xigang-Moschee dagegen Xidasi 西大寺 („Westlicher Großer Tempel“). Die ältesten Zeugnisse der chinesischen arabischen Schrift Xiao’erjing liefert eine Stele, die mit Koranversen und den Namen derjenigen, die sie beschrieben haben, versehen ist. Die Stele wird auf das Jahr 740 des islamischen Kalenders (zwischen dem 9. Juli 1339 und dem 26. Juni 1340 datiert). Die Daxue-Xixiang-Moschee steht seit 2013 auf der Liste der Denkmäler der Volksrepublik China. Weblinks Daxue xixiang qingzhensi – Chinesisch Einzelnachweise
Moschea Daxue Xixiang

La Moschea Daxue Xiaxiang ( 大学习巷清真寺S, Dà xuéxí xiàng qīngzhēnsìP) è una moschea costruita nel 705 d.C. che si trova a Xi'an nello Shaanxi in Cina. Storia A Xi'an furono erette due moschee e poiché la moschea Daxue Xixiang era più ad ovest, venne chiamata "Grande Tempio Occidentale". La moschea è nota anche perché contiene la prima testimonianza scritta dello Xiao'erjing, risalente al 1339. Essa contiene dei versi del Corano scritti in Arabo e le firme degli autori in Xiao'erjing. La moschea è stata inserita nella lista dei monumenti protetti della Repubblica Popolare Cinese nel 2013. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Moschea Daxue Xixiang Collegamenti esterni http://travel.cnwest.com/content/2007-01/25/content_412665.htm Archiviato il 1º dicembre 2016 in Internet Archive.
Xi'an railway station

Xi'an railway station (Chinese: 西安站; pinyin: Xī'ān Zhàn) is one of the two main passenger railway stations of Xi'an, the capital of China's Shaanxi Province. Located on the Longhai Railway and just to the north of Xi'an's historical walled city, the station had long been the main train station for the Xi'an metropolitan area. With the opening of Xi'an North railway station on the northern outskirts of the city in 2011, most of the high-speed services, including the G- and D-series trains of the Zhengzhou–Xi'an high-speed railway, have been transferred to the new station. Xi'an railway station remains the main station for all conventional rail service in the city, including the overnight Z-series expresses, T-series express trains, and all slower services. History As of 2021, works are underway to upgrade the station, increasing the number of platforms and introducing a new station building to the north of the railway line. The new station building was opened on 31 May 2021. Metro station Xi'anzhan station on Line 4 is the metro station serving the Xi'an railway station. The metro station opened on 25 September 2022. In the long-term planning, Line 7 will also serve the Xi'an railway station. Gallery See also Xi'an North railway station References
Estación de ferrocarril de Xi'an

La estación de Xi'an (en chino simplificado, 西安站; pinyin, Xī'ān Zhàn) es una de las dos principales estaciones de ferrocarril de pasajeros de Xi'an, la capital de la provincia china de Shaanxi. Ubicada en el ferrocarril de Longhai y justo al norte de la histórica ciudad amurallada de Xi'an, la estación había sido durante mucho tiempo la principal estación de tren del área metropolitana de Xi'an. Con la apertura de la estación de tren Xi'an Norte en las afueras del norte de la ciudad en 2011, la mayoría de los servicios de alta velocidad, incluidos los trenes de las series G y D del ferrocarril de alta velocidad Zhengzhou–Xi'an sido transferido a la nueva estación.​ La estación ferroviaria de Xi'an sigue siendo la estación principal de todos los servicios ferroviarios convencionales de la ciudad, incluidos los trenes expresos de la serie Z durante la noche, los trenes expresos de la serie T y todos los servicios más lentos.​ Imágenes Referencias
Hszian vasútállomás

Hszian vasútállomás (egyszerűsített kínai írással: 西安站; pinjin: Xī'ān Zhàn) egy csúcskategóriás vasútállomás Kínában, Hszian városban. Az állomás 1935-ben nyílt meg, tulajdonosa a China Railway, üzemeltetője a China Railway Xi'an Group. Megközelítése Az állomás megközelíthető a Hsziani metró 4-es vonalán. Vasútvonalak Az állomást az alábbi vasútvonalak érintik: Lienjünkang–Lancsou-vasútvonal Hszian–Ankang-vasútvonal Nanjing–Xi'an Railway Houma–Hszian-vasútvonal Hszian–Yan'an-vasútvonal Kapcsolódó állomások A vasútállomáshoz az alábbi állomások vannak a legközelebb: Chanba Railway Station (Lianyun Railway Station, Lienjünkang–Lancsou-vasútvonal) Lianhu railway station (Lancsou Nyugati pályaudvar, Lienjünkang–Lancsou-vasútvonal) Chanba Railway Station (Xunyang Railway Station, Ankang Railway Station, Hszian–Ankang-vasútvonal) Lianhu railway station (Houma North Railway Station, Houma–Hszian-vasútvonal) Chanba Railway Station (Nanking vasútállomás, Nanjing–Xi'an Railway) Chanba Railway Station (Yan'anbei Railway Station, Hszian–Yan'an-vasútvonal) Xi'anxi Railway Station Jegyzetek További információk
Сианьский вокзал

Сианьский вокзал расположен в центре города Сиань, КНР, в районе Синьчэн, и является одним из двух крупнейших в столице провинции Шэньси. Второй, Северный вокзал, расположен в 10 км к северу, и начиная с 2011 года, он обслуживает высокоскоростные поезда, прибывающих в Сиань. Сианьский вокзал принимает все остальные поезда, и является основным для города. В настоящее время на некотором удалении от вокзала имеется станция линии 1 метрополитена, а непосредственно у вокзала планируется постройка станции линий 4 и 7. История Строительство станции было завершено в декабре 1934 года, её открытие состоялось в июне 1935 года. Станция получила первый класс среди пассажирских и грузовых станций. В 1937 году станцию переименовали в Чанъань. 1 января 1952 года станция снова стала именоваться Сиань. В 1984—1985 годах проходила реконструкция и расширение вокзала. Осенью 2014 года планировалось начать реализацию проекта расширения. Инвестиции в этот проект составили более, чем 8 млрд юаней. Данный проект включает в себя увеличение залов ожидания, удлинение платформ, постройку подземных переходов, увеличение ежедневного пассажиропотока с 7,7 млн до 10 миллионов человек. Примечания
Kleine Wildganspagode

Die Kleine Wildganspagode (chinesisch 小雁塔, Pinyin Xiǎoyàn Tǎ) ist eine Pagode in der chinesischen Stadt Xi’an. Sie wurde von der Kaiserin Wu Zetian in Erinnerung an ihren verstorbenen kaiserlichen Gemahl im Jahr 684 zusammen mit einer Tempelanlage in Auftrag gegeben. Die Bauarbeiten zu diesem „Tempel des Aufbewahrten Glücks“ begannen 100 Tage nach dem Tod des Kaisers Gaozong. Die Kleine Wildganspagode entstand in den Jahren 707 bis 709. Ursprünglich hatte sie insgesamt 15 Stockwerke, büßte jedoch durch mehrere Erdbeben ihre beiden oberen Geschosse ein. Mit den verbliebenen 13 Stockwerken erreicht sie heute eine Höhe von etwa 43 Metern. Die Kleine Wildganspagode steht auf der Liste der Denkmäler der Volksrepublik China und ist seit 2014 Bestandteil der UNESCO-Welterbestätte mit dem Titel Seidenstraßen: das Straßennetzwerk des Chang'an-Tianshan-Korridors. Siehe auch Große Wildganspagode Weblinks Einzelnachweise
Pequeña pagoda del ganso salvaje

La pequeña pagoda de ganso salvaje (en chino: 小雁塔, en pinyin: Xiǎoyàn Tǎ), es una de las dos pagodas más importantes de la dinastía Tang en la ciudad de Xi'an, en la provincia china de Shaanxi. Fue construida entre 707 y 709, mientras que la ciudad, conocida como Chang'an, era la más poblada del Imperio. La otra pagoda notable es la gran pagoda del ganso salvaje, construida en 652 y restaurada en 704. Historia La pequeña pagoda del ganso salvaje se construyó entre 707 y 709, durante la dinastía Tang, bajo el emperador Zhongzong (c. 705-710). La pagoda se elevaba hasta los 45 m hasta el terremoto de Shaanxi de 1556. El terremoto dañó la pagoda, reduciendo su altura a 43 metros repartidos en 15 niveles.​ La pagoda está hecha de una estructura de ladrillo que rodea un espacio vacío; su base es cuadrada y el estilo coincide con otras pagodas del mismo período.​ Durante la dinastía Tang, la pequeña pagoda del ganso silvestre fue separada de su templo paterno, el Templo Dajianfu, por una calle. Los peregrinos indios trajeron sagradas escrituras budistas de la India, ya que el templo era uno de los principales centros de traducción de textos budistas en Chang'an.​ El templo era más antiguo que la pagoda, habiendo sido fundado en 684, exactamente 100 días después de la muerte de Tang Gaozong (c. 649-683).​ El emperador Zhongzong dio su residencia para la construcción de un nuevo templo allí, de modo que 200 monjes vivieron allí, en memoria de su padre Gaozong.​ Originalmente, el templo se llamaba Daxianfusi o Gran monasterio de bendiciones ofrecido por Zhongzong , hasta que fue renombrado Dajianfusi por la Emperatriz Wu Zetian en 690.​ Referencias Bibliografía Heng Chye Kiang (1999). Cities of Aristocrats and Bureaucrats: The Development of Medieval Chinese Cityscapes (en inglés). Singapure: Singapore University Press. ISBN 9971692236. Enlaces externos
Petite pagode de l'oie sauvage

La petite pagode de l'oie sauvage (en chinois : 小雁塔, en pinyin : Xiǎoyàn Tǎ) est une des deux principales pagodes de l'époque Tang de la ville de Xi'an, dans la province chinoise du Shaanxi. Elle a été construite entre 707 et 709, alors que la ville, connue sous le nom de Chang'an, était la plus peuplée de l'Empire. L'autre pagode notable est la grande pagode de l'oie sauvage, construite en 652 et restaurée en 704. Histoire La petite pagode de l'oie sauvage a été construite entre 707 et 709, pendant la dynastie Tang, sous l'empereur Zhongzong (r 705-710). La pagode s'élevait à 45 m jusqu'au séisme de 1556 de Shaanxi. Le tremblement de terre a endommagé la pagode, ce qui a ramené sa hauteur à 43 m répartis en 15 niveaux. La pagode est faite d'une structure de briques entourant un espace vide ; sa base est carrée et le style recoupe celui d'autres pagodes de la même époque. Pendant la dynastie Tang, la petite pagode de l'oie sauvage était séparée de son temple père, le temple Dajianfu, par une rue. Des pèlerins indiens y ont apporté d'Inde des écritures bouddhistes sacrées, car le temple était alors l'un des principaux centres de traduction des textes bouddhiques à Chang'an. Le temple était plus ancien que la pagode, ayant été fondé en 684, soit exactement 100 jours après la mort de l'empereur Gaozong des Tang (r. 649-683). L'empereur Zhongzong avait donné sa résidence pour la construction d'un nouveau temple à cet endroit, pour que 200 moines y vivent, en mémoire de son père Gaozong. Le temple s'appelait à l'origine le Daxianfusi, ou Grand monastère des bénédictions offertes par Zhongzong, jusqu'à ce qu'il soit renommé Dajianfusi par l'impératrice Wu Zetian en 690. Notes et références Voir aussi Bibliographie Heng Chye Kiang. (1999). Cities of Aristocrats and Bureaucrats: The Development of Medieval Chinese Cityscapes. Singapore: Singapore University Press. (ISBN 9971692236). Liens externes Crédit d'auteurs (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Small Wild Goose Pagoda » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail des religions et des croyances Portail du patrimoine mondial Portail du monde chinois • section Chine médiévale
Pagoda della Piccola Oca Selvatica

La Pagoda della Piccola Oca Selvatica (小雁塔S, Xiǎoyàn TǎP), detta anche Piccola Pagoda dell'Oca Selvatica, è una delle due grandi pagode di Xi'an, nello Shaanxi, Cina, corrispondente all'antica capitale Han e Tang di Chang'an. L'altra importante pagoda della città è quella della Grande Oca Selvatica, costruita nel 652 e restaurata nel 704. Storia La Pagoda della Piccola Oca fu eretta tra il 707 e il 709 durante la dinastia Tang sotto l'imperatore Zhongzong (r. 705–710). La pagoda s'innalzava per 45 m finché non venne danneggiata dal terremoto dello Shaanxi del 1556, che ridusse la sua altezza a 43 m con 15 piani. La pagoda è caratterizzata da una struttura in laterizio costruita intorno a un vano interno; la sua base quadrangolare e la sua conformazione riflettono lo stile d'altre pagode dell'epoca. Sotto i Tang, la Pagoda della Piccola Oca Selvatica s'elevava su una strada che partiva dal suo tempio madre, il Dajianfu-si. I pellegrini portavano le sacre scritture buddhiste dall'India nella pagoda e nel tempio, il quale divenne il principale centro di traduzione di testi buddhisti a Chang'an. Il Dajianfu-si è anteriore alla Pagoda della Piccola Oca, dato che fu eretto nel 684, esattamente 100 giorni dopo la morte dell'imperatore Gaozong (r. 649–683). L'imperatore Zhongzong destinò la sua residenza alla costruzione del tempio buddhista, mantenendolo per 200 monaci in onore del suo padre defunto Gaozong. Il tempio venne denominato da Zhongzong "Daxianfu-si", o "Grande monastero delle benedizioni offerte", ma nel 690 esso fu rinominato "Dajianfu-si" dall'imperatrice Wu Zetian. Costruzione della Pagoda della Piccola oca selvatica La costruzione della Pagoda della Piccola oca selvatica avvenne per volontà di Dai An, un monaco buddista dell'epoca Tang, che nel 709 costruì la pagoda all’interno del Tempio della felicità principalmente per destinarla alla conservazione di testi religiosi buddisti, nello specifico i rotoli contenenti i Sutra buddisti che il Monaco Yijing 义净 portò dall'India. La Piccola Pagoda dell’Oca Selvatica ha una struttura in mattoni divisibile in tre parti: il palazzo sotterraneo, la base, il corpo principale. In principio la pagoda era alta circa 45 metri. Tuttavia, dopo che nel 1556 si verificò un forte terremoto, la parte superiore della torre subì un grave danno e due piani crollarono. Nel 1989, l'altezza totale della torre era di 43.395 metri. Note Bibliografia Heng Chye Kiang. (1999). Cities of Aristocrats and Bureaucrats: The Development of Medieval Chinese Cityscapes. Singapore: Singapore University Press. ISBN 9971-69-223-6. Voci correlate Architettura cinese Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla Pagoda della Piccola Oca Selvatica
Mała Pagoda Dzikich Gęsi

Mała Pagoda Dzikich Gęsi (chiń.: 小雁塔; pinyin: Xiǎoyàn Tǎ) – buddyjska pagoda położona w mieście Xi’an, w prowincji Shaanxi, w Chinach, znajdująca się na obszarze Chang’anu, który był stolicą w okresie panowania dynastii Han i Tang. Pagoda była budowana w latach 707-709, podczas rządów cesarza Zhongzonga z dynastii Tang (705-710). Do roku 1556, kiedy to miało miejsce trzęsienie ziemi w Shaanxi, wysokość budowli wynosiła 45 m. Po tym wydarzeniu i zniszczeniach, jakie się wówczas dokonały, pagoda ma 43 m wysokości i składa się z 15 kondygnacji. Wokół pustego wnętrza pagody rozciąga się ceglany szkielet, a jej kwadratowa podstawa i kształt odzwierciedlają typowy styl architektoniczny, występujący również w innych pagodach z epoki. W czasie panowania dynastii Tang, Mała Pagoda Dzikich Gęsi stała naprzeciwko swojej macierzystej świątyni – Dajianfu. Indyjscy pielgrzymi przywieźli do niej i do pagody święte buddyjskie pisma, gdyż świątynia była wówczas głównym miejscem tłumaczenia buddyjskich tekstów w Chang’anie. Świątynia była starsza od pagody, powstała w 684 roku, dokładnie 100 dni po śmierci cesarza Tang Gaozonga (649-683). Cesarz Zhongzong przekazał swoją rezydencję pod budowę nowej świątyni dla 200 mnichów, ku czci swojego zmarłego ojca Gaozonga. Świątynia nosiła nazwę Daxianfusi, aż do 690 roku, kiedy to cesarzowa Wu Zetian zmieniła jej nazwę na Dajianfusi. Zobacz też Wielka Pagoda Dzikich Gęsi Przypisy Bibliografia Heng Chye Kiang: Cities of Aristocrats and Bureaucrats: The Development of Medieval Chinese Cityscapes.. Singapur: Singapore University Press, 1999. ISBN 9971-69-223-6. (ang.).
Малая пагода диких гусей

Малая пагода диких гусей (кит. упр. 小雁塔, пиньинь Xiǎoyàn Tǎ, палл. Сяояньта) — крупнейший памятник китайской архитектуры, возведённый из кирпича в Чанъане в то время, когда он был столицей династии Тан и самым населённым городом планеты. Малая пагода диких гусей была построена для размещения буддистских рукописей индийского происхождения по инициативе монаха-путешественника Ицзина, который смог уговорить императора Гао-цзуна в 707—709 годах. Строительство во многом спонсировали наложницы императора. В пагоду несколько раз попадала молния, она пережила несколько землетрясений. Во время Великого землетрясения 1556 года 45-метровое сооружение ушло в землю на два метра; в таком виде оно и дошло до наших дней. То, что пагода не разрушилась в течение нескольких землетрясений, считается чудом, и пагоде приписываются мистические свойства. Современное исследование почв показало, что пагода стоит на круглой каменной глыбе, которая помещена в мягкие породы. В момент землетрясения глыба отклоняется вбок, подобно ваньке-встаньке, а потом возвращается в исходное положение. Вокруг малой пагоды расположен большой парк с несколькими буддийскими храмами, а также фонтаном. В глубине парка — Музей Сианя с многочисленными экспонатами об истории города и династиях китайской истории. См. также Большая пагода диких гусей
Mala pagoda divjih gosi

Mala pagoda divje gosi (kitajsko: 小雁塔; pinjin: Xiǎoyàn Tǎ), je ena od dveh pomembnih pagod v Šianu v provinci Šaanši na Kitajskem, kjer je stala stara prestolnica dinastij Han in Tang, Čangan. Druga pomembna pagoda je Velika pagoda divje gosi, prvotno zgrajena leta 652 in obnovljena leta 704. Ta pagoda je bila skupaj z Veliko pagodo divje gosi in drugimi kraji vzdolž svilne poti leta 2014 vpisana na seznam svetovne dediščine Unesca kot območje svetovne dediščine Svilna pot v gorovju Tjanšan. Zgodovina Mala pagoda divje gosi je bila zgrajena med letoma 707 in 709, v času dinastije Tang pod cesarjem Džongdzongom iz Tanga (vladal 705–710). Pagoda je bila visoka 45 metrov do potresa v provinci Šaanši leta 1556. Potres je pagodo stresel in jo poškodoval, tako da zdaj stoji do višine 43 metrov s petnajstimi nadstropji. Pagoda ima opečnato ogrodje, zgrajeno okoli votle notranjosti, njena kvadratna osnova in oblika pa odražata slog gradnje drugih pagod iz tistega obdobja. V času dinastije Tang je Mala pagoda divje gosi stala nasproti svojega matičnega templja, templja Dadžjanfu. Romarji so v tempelj in pagodo prinašali svete budistične spise iz Indije, saj je bil tempelj eno glavnih središč za prevajanje budističnih besedil v Čanganu. Tempelj je bil starejši od pagode, saj je bil ustanovljen leta 684, natanko 100 dni po smrti cesarja Gaodzonga iz dinastije Tang (vladal 649–683). Cesar Džongdzong je podaril svojo rezidenco za gradnjo novega templja tukaj in ga ohranil za 200 menihov v čast svojega pokojnega očeta Gaodzonga. Tempelj se je prvotno imenoval Dašianfusi ali Veliki samostan ponujenih blagoslovov, ki ga je ustanovil Džongdzong, dokler ga cesarica Vu Dzetian leta 690 ni preimenovala v Dadžjanfusi. Arhitektura Mala pagoda divje gosi je pagoda iz opeke, ki jo sestavljajo podzemna palača, podstavek, telo in napušč itd. Pagoda je štirikotne oblike. Vrh pagode je bil med velikim potresom v 34. letu vladavine dinastije Ming (1556) uničen v dveh nadstropjih, obstoječih pa je 13. Skupna višina pagode je bila leta 1989 izmerjena na 43,395 metra, spodnja stranica je bila dolga 11,38 metra, razmerje med višino in spodnjo stranico pa je bilo 100:26. Prva plast Male pagode divje gosi odpira vrata na severu in jugu pagode za dostop. Severni in južni podboji vrat so izdelani iz zelenega kamna. Okvir kamnitih vrat je izklesan s tipičnimi budističnimi alegoričnimi dekorativnimi motivi, kot so nebesna bitja in trte, ugodni oblaki in Džalinpura, kar odraža umetniški slog zgodnje dinastije Tang. Leteče nebo je bilo v staroindijski mitologiji prvotno bog pesmi, plesa in zabave. Sklici Viri Heng Chye Kiang. (1999). Cities of Aristocrats and Bureaucrats: The Development of Medieval Chinese Cityscapes. Singapore: Singapore University Press. ISBN 9971-69-223-6. Zunanje povezave
Мала пагода диких гусей

Мала пагода диких гусей (кит.: 小雁塔, піньїнь: Xiǎoyàn Tǎ, Сяояньта) — найбільша пам'ятка китайської архітектури, зведена з цегли в Чан'ані в той час, коли він був столицею династії Тан і найбільш населеним містом планети. Історія Побудована для розміщення буддистських рукописів індійського походження з ініціативи монаха-мандрівника Іцзіна, який зміг умовити імператора Гао-цзуна в 707-709 на будівництво, яке багато в чому спонсорували наложниці імператора. У пагоду кілька разів потрапляла блискавка, вона пережила кілька землетрусів. Під час Великого землетрусу в 1556 45-метрова споруда пішла в землю на два метри, в такому вигляді вона й дійшла до наших днів. Те, що пагода не зруйнувалася протягом кількох землетрусів, вважається дивом, та пагоді приписуються містичні властивості. Сучасне дослідження ґрунтів показало, що пагода стоїть на круглій кам'яній брилі, яка поміщена в м'які породи. У момент землетрусу брила відхиляється вбік, подібно іванцю-киванцю, а потім повертається у початкове положення. Навколо малої пагоди розташований великий парк з декількома буддійськими храмами, а також фонтаном. У глибині парку — Музей Сіаня з численними експонатами про історію міста і династіях китайської історії. Див. також Велика пагода диких гусей Джерела Heng Chye Kiang. (1999). Cities of Aristocrats and Bureaucrats: The Development of Medieval Chinese Cityscapes. Singapore: Singapore University Press. ISBN 9971-69-223-6.
ГЕС Tiānqiáo

ГЕС Tiānqiáo (天桥水电站) — гідроелектростанція на півночі Китаю у провінції Шаньсі. Знаходячись між ГЕС Лункоу (вище по течії) та ГЕС Sānménxiá, входить до складу каскаду на одній з найбільших річок світу Хуанхе. В межах проекту долину річки перекрили комбінованою греблею висотою 42 метра та довжиною 752 метра, яка має гребінь на позначці 838 метрів НРМ та утримує водосховище із об’ємом 66 млн м3. Станцію обладнали чотирма турбінами типу Каплан загальною потужністю 128 МВт, які використовують напір до 20,2 метра (номінальний напір 18 метрів), та забезпечують виробництво 607 млн кВт-год електроенергії. Видача продукції відбувається по ЛЕП, розрахованим на роботу під напругою 110 кВ та 35 кВ. Примітки