NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sing-chaj (náměstí)

Náměstí Sing-chaj (čínsky v českém přepisu Sing-chaj kuang-čchang, pchin-jinem Xīnghǎi Guǎngchǎng, znaky zjednodušené 星海广场, tradiční 星海廣場) je náměstí v Ta-lienu v provincii Liao-ning v Čínské lidové republice. S rozlohou zhruba 110 hektarů je považované za největší náměstí světa. Postaveno bylo v roce 1998 u příležitosti stého výročí města. Na přelomu července a srpna na něm každoročně probíhá desetidenní mezinárodní pivní festival. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Xinghai Square na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Sing-chaj na Wikimedia Commons
Plaza Xinghai

Plaza Xinghai (chino simplificado: 星海广场; tradicional: 星海廣場; pinyin: Xīnghǎi Guǎngchǎng), es una plaza de la ciudad de Dalian, Liaoning, China. Se encuentra al norte de la bahía de Xinghai. Cubre una superficie total de 110 ha (271,8 acre), ​creada enteramente a través de recuperación de tierras, lo que la convierte en la plaza urbana más grande del mundo. Su nombre significa «el Mar de Estrellas». Referencias
Place Xinghai

La place Xinghai est une place de Dalian, la capitale de la province du Liaoning, en Chine. Construite de 1994 à 1997, il s'agit en 2014 de la plus grande place urbaine du monde, atteignant 1,1 km2. Nom Le nom chinois de la place est xīnghǎi guǎngchǎng 星海广场, xīnghǎi guǎngchǎng). « Xinghai » signifie littéralement « mer d'étoiles » et fait référence à la baie Xinghai, au nord de laquelle est construite Dalian. Caractéristiques La place Xinghai est située au sud de la ville de Dalian. Elle prend la forme d'une grande ellipse, son grand-axe, orienté nord-sud, atteignant 1 km de long et son petit-axe environ 630 m. Avec une superficie totale de 1,1 km2, elle est réputée être la plus grande place du monde, dépassant de peu la place Merdeka de Jakarta en Indonésie. L'extérieur de l'ellipse est délimité par une route à plusieurs voies. Quatre autres routes suivent les diagonales de l'ellipse, au nord-ouest, nord-est, sud-est et sud-ouest. Une deuxième route elliptique concentrique, plus étroite, est située vers l'intérieur, à une centaine de mètres de la périphérie. L'espace entre les routes est constitué de parterres de buissons et de pelouse. Un dernier ensemble routier suit le grand-axe de l'ellipse, constitué d'une bande centrale de bassins et de fontaines entourée de parterres, eux-mêmes délimités par deux avenues. Le centre de la place est occupé par un immense rond-point circulaire de 45 000 m2. Sur celui-ci, des briques jaunes et brunes pavent le sol, agencées en triangles, et forment une étoile à cinq branches, qui donne son nom à la place. Au centre de l'étoile se dresse un huabiao, une colonne ornementale de marbre blanc utilisée traditionnellement dans l'architecture chinoise. Le huabiao est érigé sur une plate-forme circulaire constituée de 999 briques de marbre rouge, reprenant la structure de l'autel du ciel (en), un élément du temple du ciel à Pékin. La plate-forme est entourée par neuf dings géants. Cinq grandes lanternes chinoises, d'une vingtaine de mètres de hauteur, sont disposées dans les cinq creux de l'étoile. Les dimensions de la place centrale sont symboliques : le huabiao mesure précisément 19,97 m de hauteur et 1,997 m de diamètre ; érigé en 1997, il commémore la rétrocession de Hong Kong à la Chine qui s'est tenue cette année-là. Le rond-point entourant le centre mesure 199,9 m de diamètre à l'intérieur, référence à 1999, 100e anniversaire de la fondation de Dalian. Il mesure 239,9 m à l'extérieur, référence au 500e anniversaire de cette fondation qui aura lieu en 2399. Historique La place est construite sur d'anciennes salines abandonnées, remblayées par des matériaux de construction. Sa construction débute en 1994. La place est inaugurée le 30 juin 1997. Entre fin juillet et début août, la place accueille le festival annuel international de la bière. Galerie d'images Annexes Liens internes Liste de grandes places urbaines Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Xinghai Square » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Chine Portail des records
Piazza Xinghai

Piazza Xinghai (cinese semplificato: 星海广场, cinese tradizionale: 星海廣場, pinyin: Xīnghǎi Guǎngchǎng) è la piazza principale della città di Dalian, nella provincia di Liaoning in Cina, che significa letteralmente "Il mare di stelle". Copre un'area di 110 ettari rendendola la piazza più grande al mondo. Storia Piazza Xinghai è stata costruita nel 1998 nel centenario della città. Le sculture di 1000 impronte e il libro aperto affacciano sul mare e commemorano le vicissitudini della storia della città. Lungo la Baia di Xinghai può essere anche visto il Ponte della Baia di Xinghai. Attorno alla piazza sono presenti alcuni appartamenti di lusso, ristoranti, banche, concessionarie di autovetture sportive lussuose e un parco di divertimenti. Alcune strutture come la Xinghai Bay Beach, Castle Hotel, Dalian Modern History Museum e il Dalian Shell Museum sono vicini alla piazza. Situato sul lato opposto della piazza è presente il quartiere degli affari di Xinghai, il quale quest'ultimo ospita il Dalian Xinghai Convention, Dalian World Expo Center e la sede principale della Dalian Commodity Exchange. Nei 10 giorni di fine luglio inizio-agosto, la piazza Xinghai ospita l'annuale Festival Internazionale della Birra. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su piazza Xinghai
Синхай

Синхай (Синхай Гуаньчань, кит. упр. 星海广场, палл. Xīnghǎi Guǎngchǎng, буквально: «Звёздное море») — площадь в городе Даляне, Китай. Расположена на севере залива Даляньвань. Её площадь равна 1.1 млн м², что делает её крупнейшей городской площадью на Земле. Площадь Синхай была построена в 1994 году в память о возвращении Гонконга под суверенитет Китая. Её центр оформлен в виде звезды и украшен беломраморной китайской церемониальной колонной хуабяо (высотой 19.97 м и диаметром 1.997 м) и девятью огромными китайскими треножниками. Ежегодно в конце июля — начале августа, в течение 10 дней, на площади Синхай проходит Международный пивной фестиваль. Галерея Примечания Ссылки Introduction to Xinghai Square
Wafangdian

Die Stadt Wafangdian (瓦房店市, Wǎfángdiàn Shì) ist eine kreisfreie Stadt auf der Liaodong-Halbinsel in der chinesischen Provinz Liaoning. Sie gehört zum Verwaltungsgebiet der Unterprovinzstadt Dalian. Wafangdian hat eine Fläche von 3.871 km² und zählt 905.082 Einwohner (Stand: Zensus 2020), also 234 E./km². Wafangdian ist das Zentrum der chinesischen Kugellagerindustrie. Administrative Gliederung Auf Gemeindeebene setzt sich Wafangdian aus acht Straßenvierteln, fünfzehn Großgemeinden und neun Gemeinden (davon zwei der Mandschu) zusammen. Persönlichkeiten Yu Yongbo (* 1931), Offizier der Volksbefreiungsarmee und Politiker der Kommunistischen Partei Chinas (KPCh) Weblinks Infoseite (chinesisch) Einzelnachweise
Wafangdian

Wafangdian léase Uafán-Dián (en chino:, 瓦房店市 pinyin:Wǎfángdiàn) es una ciudad-condado bajo la administración directa de la ciudad-subprovincia de Dalian.​ Se ubica en el suroeste de la Península de Liaodong, en la provincia de Liaoning, República Popular China. Su área total es de 3793 km² y su población para 2010 fue de 1,02 millones de habitantes. Administración La ciudad-condado de Wafangdian se divide en 11 subdistritos,13 poblados, 4 aldeas y 3 aldeas étnicas.​ Historia Fue construida inicialmente por los japoneses durante la Segunda Guerra Mundial. Clima Wafangdian tiene cuatro estaciones influenciadas por el clima continental húmedo, con inviernos largos y fríos y ventosos y veranos secos, húmedos y muy cálidos. El área experimenta un retraso estacional debido a la influencia del cercano océano, lo que también ayuda a atenuar los veranos.La temperatura media en enero es -7C, en comparación con -4C en el centro de Dalian, y en julio es de 24C. La temperatura media anual es de 9.5C. Cerca de la mitad de la precipitación anual cae en julio y agosto . El período libre de heladas es 165 a 185 días al año. Economía La industria básica es la agricultura, la pesca y la minería. Casi el 50 % de la población participar en el negocio del Cojinete. Se llama la "capital cojinete" de China, con más de 400 fábricas de rodamientos en esta ciudad. Wáfangdian también produce manzanas y otras frutas. Hay minas ricas aquí y el reciente desarrollo de diamante en el Este y sus yacimientos de diamantes cuenta el 54% de los depósitos de diamantes probados a nivel nacional. Los depósitos de la piedra caliza llegan a más de 400 millones de metros cúbicos. Wáfangdian tiene 461 kilómetros de línea de costa y la producción anual es de 250.000 toneladas de productos incluyendo pepino de mar, almeja, camarón, cangrejo, el salmonete, medusas, vieira, aballone y camarón mantis, etc. Véase también Isla Changxing Referencias Enlaces externos Wáfangdian .com Wafangdian Bearing Group Corporation Wafangdian Rolling Bearing Making Co.,Ltd Wafangdian Guangda ManufacturingBearing Making Co.,Ltd Archivado el 10 de enero de 2019 en Wayback Machine.
Wafangdian

Wafangdian (瓦房店 ; pinyin : Wǎfángdiàn) est une ville de la province septentrionale du Liaoning en Chine. C'est une ville-district placée sous la juridiction de la ville sous-provinciale de Dalian. Démographie La population du district était de 1 023 125 habitants en 1999. Économie Wafangdian possède un marché agricole important. À proximité de Wafangdian se trouve la Centrale nucléaire de Hongyanhe. Notes et références Voir aussi Liens externes (zh) Site gouvernemental Portail de la Chine
Wafangdian

Wafangdian (瓦房店市S, WǎfángdiànP) è una città-contea della Cina, situata nella provincia di Liaoning e amministrata dalla prefettura di Dalian. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Wafangdian Collegamenti esterni Sito ufficiale, su dlwfd.gov.cn. (EN) Wafangdian, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Wafangdian

Wafangdian är en stad på häradsnivå under Dalians subprovinsiella stad i Liaoning-provinsen i nordöstra Kina. Den är en av de "nordliga städerna" på Dalian-halvön och ligger omkring 270 kilometer sydväst om provinshuvudstaden Shenyang. Staden är känd för sin kullagerindustri. Wafangdians kullagertillverkning är den största i Asien och första fabrikerna började byggas av japanerna under andra världskriget. 2011 hade staden en registrerad folkmängd (dvs de med hukou registrering) på 942 845. Ekonomi Cirka 50% av stadens invånare arbetar inom någon av stadens cirka 400 kullagerföretag, inklusive Kinas första och största kullagerfabrik, ZWZ som etablerades 1938. Wafangdian producerar även frukt, och fiskar i Bohai. Staden är även noterad för sin diamantindustri med många rika gruvor i området. 2011 hittades en ny diamantgruva som beräknas ha runt en miljon carat. gruvan är den största som hittats i provinsen de senaste 30 åren. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Wafangdian.﻿
Вафандянь

Вафандянь (кит. спр. 瓦房店市, піньїнь: Wăfángdiàn Shì) — місто-повіт на півдні провінції Ляонін. Географія Вафандянь лежить на березі Бохайської затоки Жовтого моря. Клімат Місто знаходиться у зоні, котра характеризується вологим континентальним кліматом зі спекотним літом. Найтепліший місяць — серпень із середньою температурою 23.8 °C (74.8 °F). Найхолодніший місяць — січень, із середньою температурою -7.1 °С (19.2 °F). Примітки Посилання citypopulation.de [Архівовано 24 березня 2022 у Wayback Machine.] (англ.)
Port Arthur (Xina)

Port Arthur va ser un port colonial de l'Imperi Rus, ubicat al territori de la República Popular de la Xina. Actualment es coneix com a Lüshun o Lüshunkou (xinès simplificat 旅顺口, xinès tradicional 旅順口, transcripció pinyin Lǚshùnkǒu), és una ciutat situada a l'extrem sud de la punta de la península de Liaodong, al costat de la ciutat de Dalian i disposa d'un excel·lent port natural, la possessió i control del qual fou un dels casus belli de la Primera Guerra Sinojaponesa i de la Guerra Rus-japonesa en els anys 1894 a 1905. L'administració japonesa i després soviètica varen continuar fins al 1953. Els diplomàtics occidentals, en les notícies i en els escrits històrics, se la coneixia com a Port Arthur, i durant el període controlat i administrat pel Japó la van anomenar Ryojun (旅顺). Història d'un nom Envoltat per l'oceà per tres costats, aquest estratègic port naval va ser conegut com a Porth Arthur (rus: Порт Артур) durant l'administració imperial russa i més tard com Ryojun (旅順) sota el govern japonès. Port Arthur va prendre el seu nom d'un tinent de l'Armada Reial Britànica, anomenat William C. Arthur, però des d'abans la ciutat era coneguda pels xinesos com Lüshun. L'agost de 1860, durant la Segona Guerra de l'Opi, el tinent Arthur va haver d'arrecerar-se amb la seva debilitada fragata al port de Lüshun, en aquell moment una pobra vila de pescadors, per efectuar reparacions. Els russos i la resta de les potències occidentals varen adoptar després el nom britànic. Geografia La capital de prefectura, Dalian, es troba aproximadament quaranta milles més al nord a la costa, en el punt més estret de la Península de Liaodong, mentre que Lüshun ocupa la seva punta sud. L'estratègica ubicació de Lüshun al voltant d'un llac, la convertí en un port molt desitjable i important per a les potències colonials del segle xix. Port Arthur Sota la dinastia Qing, que la capturaren als Ming el 1633, la Península de Liaodong formava part administrativament de la Província de Liaoning. El 1882, la Flota de Beiyang va establir una estació naval i un dipòsit de carbó a Lüshunkou (Port Arthur). El Japó va ocupar la regió durant la Primera Guerra Sinojaponesa (1894-1895). Sota els termes del Tractat de Shimonoseki, signat pel Japó i la Xina a l'acabament de la guerra, en abril de 1895, el Japó va guanyar plena sobirania sobre l'àrea. Tanmateix, poques setmanes després, Alemanya, França i Rússia pressionaven el Japó per cedir el territori una altra vegada a la Xina, en el que s'anomenava la Triple Intervenció. El desembre de 1897, els vaixells russos entraven a Port Arthur, que va començar a utilitzar com una base d'operacions avançada per patrullar les costes de la Xina del nord, Corea i el Mar del Japó. El març de 1898 Rússia va arrendar formalment a la Xina tota la regió per un període de 25 anys. L'àrea arrendada s'estenia des de la costa nord de la Badia de Yadang al costat occidental de la península fins a Pikou al costat oriental. El contracte d'arrendament especificava que el territori al nord de l'àrea arrendada de la península es convertiria un territori neutral en el qual la Xina faria concessions a altres països. Referències
Lü-šun-kchou

Lü-šun-kchou, město Lü-šun nebo (doslova) přístav Lü-šun (čínsky pchin-jinem Lǚshùnkǒu, znaky zjednodušené 旅顺口, tradiční 旅順口), v minulosti také známé jako Port Arthur, Port Artur nebo Rjodžun (旅順) bylo dříve samostatné město, nyní je městským obvodem subprovinčního města Ta-lien. Leží v provincii Liao-ning Čínské lidové republiky na jihu poloostrova Liao-tung, kde se nachází chráněný přírodní přístav. Právě tento přístav se stal jedním z důvodů pro vypuknutí rusko-japonské války (1904–1905). Historie Na „Západě“ (a v Rusku) byl od druhé poloviny 19. století přístav označován jako Port Arthur na počest kapitána britského královského námořnictva Williama C. Arthura, který v srpnu 1860, během druhé opiové války, připlul do tehdy rybářské vesnice Lü-šun se svou poškozenou fregatou na opravy. Strategický význam přístavu si uvědomila čchingská vláda v 80. letech 19. století a vybudovala zde vojenskou základnu. V listopadu 1894, během první čínsko-japonské války, přístav i město dobyly japonské síly a podle Šimonosecké mírové smlouvy z dubna 1895 přešel k Japonsku. Pod nátlakem velmocí (Ruska, Francie a Německa – takzvaná Intervence Tří) však Japonci o měsíc později museli Port Arthur vrátit Čchingům. Roku 1898 Čína pod tlakem Ruska souhlasila s pronájmem Port Arthuru na 25 let. Rusové tím získali i železniční spojení s Východočínskou železnicí přes asi šedesát kilometrů vzdálený přístav Dalnij do Mukdenu a Charbinu. Rusové začali od prvních dnů Port Arthur opevňovat a budovali novou městskou čtvrť na západním břehu zátoky. Port Arthur se ale nestal takovou nedobytnou pevností, jak si ruští generálové představovali. Carský ministr války Alexej Nikolajevič Kuropatkin zastával názor, že Port Arthur je sám o sobě spolehlivě zabezpečený díky ukrytý v zátoce, kterou chránily dva pevninské bloky – poloostrov Tygří ocas ze západu a Zlatý pahorek z východu. Proto šly finanční prostředky jinam než do opevnění. Ještě před vyhlášením rusko-japonské války podniklo 8. února 1904 japonské námořnictvo útok na přístav. V srpnu dospěla k přístavu i japonská pozemní vojska, která začala 7. srpna přístav ostřelovat a zahájila obléhání. Obrana obléhané pevnosti, zprvu vedená generálem Romanem Kondratěnkem, trvala do 2. ledna 1905, kdy ruská vojska kapitulovala. Podle Portsmouthské mírové smlouvy přešla ruská práva na Japonsko. Japonci si ponechali přístav, který za jejich správy nesl název Rjodžun, i po vypršení pronájmu roku 1923 a okupovali ho do roku 1945, kdy byl dobyt vojsky Sovětského svazu. Sovětský svaz si přístav pronajal od Číny na 30 let, později se však dohodl s Čínskou lidovou republikou na dřívějším odchodu a v květnu 1955 předal vojenskou základnu i město Číňanům. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Lü-šun-kchou na Wikimedia Commons
Lüshunkou

Lüshunkou (Chinees: 旅順口區 / 旅顺口区 Lǚshùnkou qu) (Lüshun-stad of Lüshun Port, Port Arthur (Russisch: Порт Артур) ten tijde van het gebruik als Russische marinehaven) is een stad in het zuidelijkste deel van Dalian in de Volksrepubliek China. Het ligt op het zuidelijkste puntje van het schiereiland Liaodong en beschikt over een natuurlijke haven. De stad en haven waren strategisch uitermate belangrijk voor China en werd zwaar verdedigd. In de Eerste Chinees-Japanse Oorlog (1894-1895) werd het aangevallen. Na een artilleriebeschieting vielen op 21 november 1894 zo'n 18.000 Japanse soldaten de stad binnen. De 12.000 Chinese soldaten boden nauwelijks weerstand en een dag later was de stad geheel in Japanse handen. Vier dagen lang vermoordden de Japanse troepen Chinese krijgsgevangen en burgers, waaronder vrouwen en kinderen. Verklaringen voor de misdragingen waren divers, waaronder het voorwendsel dat Chinese soldaten zich hadden verkleed als burgers maar ook dat de Chinese militairen lijken van gevallen Japanners hadden verminkt. Getuigen schreven dat de straten vol lagen met doden en gewonden. Het aantal slachtoffers is nooit precies vastgesteld, maar schattingen tot 60.000 mensen zijn te vinden. Op 17 april 1895 tekenden beide landen het vredesverdrag van Shimonoseki. Volgens de afspraken bleef de stad bij Japan, maar de Drielandeninterventie zorgde voor een teruggave aan China. In 1898 pachtte Rusland de stad en omgeving voor een periode van 25 jaar. In de Russisch-Japanse Oorlog was de stad weer een strijdtoneel en is bekend geworden vanwege het Beleg van Port Arthur. De strijd duurde vijf maanden en Japan bezette de haven, de stad en het gebied. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog viel de Sovjet-Unie de stad binnen als onderdeel van Operatie Augustusstorm. In 1950 werd het teruggeven aan de Volksrepubliek China, maar de laatste Sovjet soldaten vertrokken pas in 1955. Externe links (en) Officiële site (archive) (en) Discover Dalian (archive) (en) Manchurian Legacy (archive)
Lüshunkou

Lüshunkou (chin. upr.: 旅顺口区; pinyin: Lǚshùnkǒu Qū); także Lüshun; dawniej Port Arthur i Ryojun (jap. 旅順) – dzielnica miasta Dalian w północno-wschodnich Chinach, w prowincji Liaoning, na półwyspie Liaodong, nad Morzem Żółtym. Do 1950 roku oddzielne miasto pod nazwą Lüshun. W 2000 roku liczba mieszkańców dzielnicy wynosiła 264 998. W Lüshunkou znajdują się port handlowy i rybacki oraz baza marynarki wojennej. Etymologia W czasie wojny anglo-francuskiej z Chinami w 1857 roku komendant floty wybrał tutejszą zatokę portową jako bazę dla okrętów atakujących fortyfikacje Dagu. Zatokę nazwał imieniem królowej Wiktorii, a port imieniem księcia Artura, późniejszego księcia Connaught i Strathearn. Historia Już od końca XIX wieku był to port wojenny (w naturalnej zatoce) – główna baza powołanej po 1875 najnowocześniejszej z chińskich flot – floty Beiyang. W 1898 roku Lüshun został wydzierżawiony Rosji na 25 lat i stał się główną rosyjską ufortyfikowaną bazą morską Floty wojennej Oceanu Spokojnego. Podczas wojny rosyjsko-japońskiej 1904–1905 był przez kilka miesięcy oblegany przez Japończyków (zobacz: obrona Port Artur) i ostatecznie zdobyty przez nich 2 stycznia 1905 roku; w porcie w ręce japońskie wpadły pozostałości rosyjskiej Floty Pacyfiku. Na mocy traktatu w Portsmouth z 1905 roku pozostał pod władzą Japonii. Nosił wówczas nazwę Ryojun. Po wyparciu Japończyków z Mandżurii przez Armię Czerwoną w 1945 roku ZSRR otrzymał prawo do utrzymywania w tutejszym porcie bazy dla swojej marynarki wojennej. Została ona zlikwidowana na mocy porozumienia z Chinami w 1955 roku. W roku 1950 Lüshun zostało połączone z sąsiednim Dalian i straciło status miasta. Jego nazwę zmieniono wówczas na Lüshunkou. Przypisy
Люйшунькоу

Люйшунько́у (кит.: 旅顺口区) або Порт-Арту́р (англ. Port-Arthur) — район міського підпорядкування міста субпровінційного значення Далянь. З 1950 входить до складу міста Далянь, що нараховує 5 мільйонів жителів. Географія Лежить між Ляодунською і Західнокорейською затоками Жовтого моря на самому «кінчику» Ляодунського півострова. Клімат Місто знаходиться у зоні, котра характеризується вологим континентальним кліматом зі спекотним літом. Найтепліший місяць — серпень із середньою температурою 24.3 °C (75.7 °F). Найхолодніший місяць — січень, із середньою температурою -4.1 °С (24.6 °F). Історія 21 листопада 1894 у ході першої японсько-китайської війни Японська імперія зайняла стратегічно важливу затоку міста Люйшуня. Через сильний тиск із боку Російської імперії і західних держав Японія була змушена повернути місто Китаю, який за Російсько-китайською конвенцією 1898 віддав його разом із прилеглим півостровом в оренду Російській імперії. Англійську назву Port-Arthur Люйшунь отримав у зв'язку з тим, що у серпні 1860 року у цій гавані ремонтувався корабель англійського лейтенанта Вільяма К. Артура. Ця англійська назва пізніше була прийнятою в Росії та інших європейських країнах. У Санкт-Петербурзі планували перетворити Порт-Артур у другу, поряд з Владивостоком, військово-морську базу Тихоокеанського флоту Російської імперії. Під час російсько-японської війни 1904–1905 місто стало центром боїв між російськими і японськими військами. Обороною міста керував генерал-лейтенант українського походження Роман Сидорович Кондратенко (загинув 15 грудня 1904). Зрештою Порт-Артур був зданий японцям 2 січня 1905. Стару назву Люйшунь було повернуто. З 1932 Люйшунь належав державі Маньчжурській династії. Наприкінці другої світової війни місто захопили червоноармійські війська. Від 1955 року Люйшунь належить КНР. Тривалий час місто було закритим для іноземців, у зв'язку із розташуванням у ньому секретних баз флоту Китайської Народної Республіки. Нині Люйшунь є відкритим районом, і як складова частина Даляня втратив статус міста, отримавши й нову назву — Люйшунькоу. Примітки Література F. R. Sedwick, (R.F.A.), The Russo-Japanese War, 1909, The Macmillan Company, N.Y. Colliers (Ed.), The Russo-Japanese War, 1904, P.F. Collier & Son, New York Dennis and Peggy Warner, The Tide At Sunrise, 1974, Charterhouse, New York William Henry Chamberlain, Japan Over Asia, 1937, Little, Brown, and Company, Boston Посилання Офіційний сайт (кит.) Офіційний сайт (англ.) Світлини на Panoramio
Chaoyang Airport

Chaoyang Airport (IATA: CHG, ICAO: ZYCY) is an airport serving the city of Chaoyang in Liaoning Province, China. Constructed in 1933, the airport served commercial flights in the 1960s, 1980s, and 1990s. The most recent expansion was completed in October 2007 and flights resumed in 2008. Airlines and destinations See also List of airports in China List of the busiest airports in China References