NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hexia (köpinghuvudort i Kina, Jiangxi Sheng, lat 27,79, long 114,85)

Hexia är en köpinghuvudort i Kina. Den ligger i provinsen Jiangxi, i den sydöstra delen av landet, omkring 140 kilometer sydväst om provinshuvudstaden Nanchang. Antalet invånare är 23 165. Befolkningen består av 9 979 kvinnor och 13 186 män. Barn under 15 år utgör 12,0 %, vuxna 15-64 år 80 %, och äldre över 65 år 6,0 %. Runt Hexia är det tätbefolkat, med 442 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Xinyu, 5,1 km norr om Hexia. Trakten runt Hexia består till största delen av jordbruksmark. Genomsnittlig årsnederbörd är 2 315 millimeter. Den regnigaste månaden är maj, med i genomsnitt 349 mm nederbörd, och den torraste är oktober, med 28 mm nederbörd. Källor
Pałac Prezydencki w Nankinie

Pałac Prezydencki w Nankinie (chin. upr. 南京总统府, chin. trad. 南京總統府, pinyin Nánjīng Zǒngtǒngfǔ) – pałac znajdujący się przy ulicy Changjiang w dzielnicy Xuanwu w Nankinie, pełniący dawniej funkcję siedziby prezydenta Republiki Chińskiej. Historia Początki budynku sięgają czasów dynastii Ming, kiedy to na jego terenie znajdowały się kolejno dwa pałace książęce. Po wstąpieniu na tron Qingów pałac stał się siedzibą gubernatora generalnego Liangjiang (dzisiejsze prowincje Jiangsu, Anhui i Jiangxi). Po wybuchu powstania tajpingów w pałacu zamieszkał przywódca rebeliantów Hong Xiuquan, znacznie go powiększając i rozbudowując. Jednak wraz z upadkiem powstania w 1864 roku Zeng Guofan nakazał zniszczyć większość zabudowań, a pałac ponownie stał się siedzibą gubernatora. Po wybuchu rewolucji Xinhai i proklamacji Republiki Chińskiej pałac został siedzibą pierwszego tymczasowego prezydenta, Sun Jat-sena. Siedzibą prezydenta został ponownie po przeniesieniu stolicy do Nankinu w 1928 roku. W czasie II wojny światowej był siedzibą marionetkowego rządu Wang Jingweia. Budynek stracił swoją funkcję w 1949 roku, wraz z ucieczką rządu Czang Kaj-szeka na Tajwan i proklamacją Chińskiej Republiki Ludowej ze stolicą w Pekinie. Przez następne lata był siedzibą różnych instytucji rządowych aż do lat 80. XX wieku, kiedy umieszczono w nim Muzeum Historii Współczesnej. Dawny Pałac Prezydencki w Nankinie jest jednym z nielicznych miejsc w ChRL, w których eksponowana jest flaga Republiki Chińskiej. Architektura Pałac obejmuje powierzchnię 90 000 m² i dzieli się na trzy części. Brama wejściowa zbudowana jest w stylu zachodnim. W centralnej części znajdowała się siedziba prezydenta, siedziba rządu oraz różnych urzędów. W zachodniej, zakończonej ogrodem, mieściło się pierwotnie biuro Sun Jat-sena, a za czasów Czang Kaj-szeka siedziby dowódców armii. We wschodniej, również zakończonej ogrodem, mieściła się siedziba parlamentu (Yuanu). Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona Muzeum Historii Współczesnej
Palácio Presidencial (Nanjing)

O Palácio Presidencial de Nanjing ou apenas Palácio Presidencial (Chinês: 總統府; pinyin: Zǒngtǒng fǔ) é um local localizado em Nanjing (Nanquim), na provincia de Jiangsu, na China. O Local serviu como moradia, além, do Rei do Reino Celestial de Taiping, mas também como gabinete do Presidente da República da China de 1927 até 1949 quando o governo foi recolocado para Taipei, em Taiwan. História Dinastias Ming e Qing Durante a Dinastia Ming, o local, a oeste do Palácio Ming, abrigava a mansão do Príncipe de Han Zhu Gaoxu. Na dinastia Qing, tornou-se o Gabinete do Vice-Rei das Duas Províncias do Baixo Yangtze, o principal funcionário do governo responsável pelo que hoje é Jiangsu, Xangai, Anhui e Jiangxi. Quando Qianlong visitou o Baixo Yangtze, escolheu este escritório para ser o palácio independente juntamente com a Casa Imperial da Seda. Hoje, a estação "Daxinggong" (lit. o Grande Palácio Independente) da Linha 2 do Metrô de Nanjing leva seu nome. Em 1853, as forças da Rebelião Taiping lideradas por Hong Xiuquan ocuparam Nanjing. O palácio foi ampliado e convertido em um luxuoso palácio para Hong, chamado Palácio do Rei Celestial, ou Palácio Celestial. Em 1864, as forças imperiais Qing retomaram Nanjing. O comandante Zeng Guofan ordenou destruir a maior parte do palácio com fogo. Ele teve uma nova residência palaciana em 1870 e mais tarde impôs edifícios governamentais para o Governador-Geral Qing, erguidos em estilo neoclássico e de acordo com o protocolo contemporâneo. República da China Após a Revolução Xinhai, em 1911, Sun Yat-sen, primeiro presidente da China, foi empossado no antigo palácio do Governador-Geral, hoje "Palácio Presidencial Provisório", como Presidente provisório da República da China. Ele manteve escritórios aqui por um tempo. No entanto, a China logo entrou na era dos Senhores da Guerra pós-revolução, e o Palácio não foi oficialmente usado pela República da China, pois a capital havia sido reacolcada pelo Governo de Beiyang para Beijing; isto até 1927, quando a Expedição do Norte do Kuomintang (KMT) capturou Nanjing. Como Governo Nacionalista, transformaram o Palácio Presidencial e adicionaram edifícios adicionais na Sede do Governo Nacionalista da República da China. O primeiro-ministro Chiang Kai-shek tinha seu escritório no palácio. O Palácio Presidencial havia um forte simbolimo para o Kuomintang, no contexto Anti-Qing e Pós-revolucionário, por ser a antiga capital Ming além de que era uma cidade estratégica para a administração chinesa, estando proxima tanto as províncias mais internas quanto as costeiras. República Popular da China Ao final dos anos 1980, o Palácio foi convertido em um museu para a História da China. Exclusivo apenas para a história moderna da china, a partir dos acontecimentos do século XX. Galeria Referências Links Externos China Modern History Museum Presidential Palace, from Nanjing city government
Музей новейшей китайской истории

Музей новейшей китайской истории занимает здание бывшего президентского дворца в Нанкине. Со времён династии Мин здесь находилась резиденция наместников провинций Аньхой, Цзянсу, Цзянси. В 1853-64 гг. она была расширена для размещения покоев лидера восстания тайпинов Хун Сюцюаня. После взятия Нанкина цинскими войсками дворец был снесён, и на его месте построена новая резиденция наместников. Во время Синьхайской революции Сунь Ятсен объявил Нанкин китайской столицей и принёс во дворце присягу как временный президент Китайской республики. Дворец вновь стал служить президентской резиденцией после Северного похода, когда его избрал своим местом пребывания Чан Кайши. Во время Второй мировой войны здание занимал коллаборационист Ван Цзинвэй. После бегства гоминьдановского правительства на Тайвань дворец в Нанкине продолжал использоваться коммунистами для правительственных нужд до конца 1980-х гг., когда в нём было решено устроить музей. Это одно из немногих мест в Китае, где вывешен тайваньский флаг. В апреле 2005 г. впервые за 58 лет дворец посетил председатель Гоминьдана. Ссылки Официальный сайт музея
179th Motorized Infantry Brigade

The 179th Division (Chinese: 第179师) was created in February 1949 under the Regulation of the Redesignations of All Organizations and Units of the Army, issued by Central Military Commission on November 1, 1948, basing on the 23rd Brigade, 8th Column of the Huabei Military Region Field Force. Its history could be traced to the 23rd Brigade of Taiyue Military District, activated in December 1945. The division was part of 60th Corps. Under the flag of the 179th division, it took part in many major battles in the Chinese Civil War, including the Linfen Campaign, Jinzhong Campaign, Taiyuan Campaign, and Chengdu Campaign. The division (then brigade) became the first unit that breached into the city perimeter during the Linfen Campaign, and received the honorific title of Linfen Brigade(Chinese: 临汾旅) after that. In March 1951, the division was deployed into Korea as a part of the People's Volunteer Army along with the 60th Corps. In September 1953, the division left Korea. The division was then garrisoned in Bengbu, Anhui Province. In November 1953, the 559th Artillery Regiment was activated and attached to the division. From April 1960, the division was renamed as the 179th Army Division(Chinese: 陆军第179师). By then the division was composed of: 535th Regiment 536th Regiment 537th Regiment 559th Artillery Regiment In January 1961, the division was defined as one of the first ten combat alert divisions. In February 1961, the 283rd Tank Self-Propelled Artillery Regiment joined the division from the 181st Army Division. From July 1962, the division maintained as a northern division, category A. From June to November 1962, the division was deployed to Fujian Province for counter-invasion operation against the ROC Army. The invasion did not happen and the 179th returned to its barracks in November. On September 30, 1967, 283rd Tank Self-Propelled Artillery Regiment detached from the division to join the newly-activated 9th Tank Division. In August 1969, 566th Artillery Regiment was renamed the Artillery Regiment, 179th Army Division. In September 1985, the division was redesignated as the 179th Infantry Division(Chinese: 步兵第179师) and reconstituted as a northern infantry division, category B. The division was transferred to the 12th Army following 60th Army Corps' disbandment. In 1989, 535th Regiment was reconstituted as the Special Security Regiment of the Nanjing Military Region. In 1998 the division was reduced and reorganized as the 179th Motorized Infantry Brigade(Chinese: 摩托化步兵第179旅). In April 2017, the brigade was reorganized as the 179th Light Combined Arms Brigade(Chinese: 轻型合成第179旅). The brigade now stations in Nanjing, Jiangsu Province, as a maneuvering part of PLA 72nd Army. References 中国人民解放军各步兵师沿革, http://blog.sina.com.cn/s/blog_a3f74a990101cp1q.html
Čínská vědecko-technologická univerzita

Čínská vědecko-technologická univerzita čínsky v českém přepisu Čung-kuo kche-süe ťi-šu ta-süe, pchin-jinem Zhōngguó Kēxué Jìshù Dàxué, znaky zjednodušené 中国科学技术大学, tradiční 中國科學技術大學) je univerzita v Che-feji v provincii An-chuej v Čínské lidové republice. Byla založena v roce 1958 Čínskou akademií věd původně v Pekingu a jejím prvním rektorem byl v letech 1958–1978 Kuo Mo-žo. Do Che-feje byla přesunuta až v rámci kulturní revoluce v sedmdesátých letech. Patří mezi nejprestižnější čínské univerzity. Je členem Ligy C9 a projektu 211. Má dvanáct fakult, přibližně šestnáct tisíc studentů a přes půldruhého tisíce zaměstnanců. Mezi absolventy patří: Wang Jang (* 1955), v letech 2013–2018 vicepremiér Čínské lidové republiky Liou Kang (* 1961), matematik a studentský politický aktivista Che Ťien-kchuej (* 1984), biofyzik Odkazy Reference V tomto článku byly použity překlady textů z článků Chinesische Universität für Wissenschaft und Technik na německé Wikipedii a University of Science and Technology of China na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Čínská vědecko-technologická univerzita na Wikimedia Commons
Universidad de Ciencia y Tecnología de China

La Universidad de Ciencia y Tecnología de China (en chino tradicional, 中國科學技術大學; en chino simplificado, 中国科学技术大学; pinyin, Zhōngguó Kēxué Jìshù Dàxué; en inglés: University of Science and Technology of China, USTC) es una universidad sita en Hefei, en la provincia de Anhui, China. Bajo responsabilidad directa de la Academia China de las Ciencias y miembro de la Liga C9 (nueve mejores universidades del país), fue fundada en Pekín en septiembre de 1958, aunque fue desplazada a Hefei en la década de 1970, durante la Revolución Cultural. Está clasificada cuarta de entre las mejores universidades de China.​ Profesorado Zhou Guangzhao Guo Moruo Referencias Enlaces externos Sitio web oficial
Université de sciences et technologie de Chine

L’université de sciences et technologie de Chine (en chinois simplifié : 中国科学技术大学 ; chinois traditionnel : 中國科學技術大學 ; pinyin : Zhōngguó Kēxué Jìshù Dàxué ; en anglais : University of Science and Technology of China, USTC) est une université située à Hefei, dans la province de l’Anhui en république populaire de Chine. Elle est sous la responsabilité directe de l’Académie chinoise des sciences et membre de la Ligue C9 (neuf meilleures universités du pays). Fondée à Pékin en septembre 1958, elle a été déplacée à Hefei dans les années 1970 pendant la révolution culturelle. Elle est classée quatrième du classement des meilleures universités de Chine. Laboratoires Laboratoires nationaux Laboratoires clés d'État et unités de niveau ministériel Laboratoires clés de l'Académie chinoise des sciences Notes et références Voir aussi Lien externe (en) Site officiel Portail des universités Portail de la Chine
University of Science and Technology of China

De University of Science and Technology of China (USTC) (Chinees: 中国科学技术大学, pinyin: Zhōngguó Kēxué Jìshù Dàxué) is een openbare onderzoeksuniversiteit in Hefei, de hoofdstad van de provincie Anhui in China. De universiteit werd in 1958 opgericht, toen nog gevestigd in Peking. USTC is eigendom van de Chinese Academie van Wetenschappen en mede gefinancierd door de Chinese Academie van Wetenschappen, het Ministerie van Onderwijs van China en de Provinciale Overheid van Anhui. De universiteit werd in september 1958 in Peking opgericht door de Chinese Academie van Wetenschappen. Begin 1970 verhuisde de universiteit tijdens de Culturele Revolutie naar Hefei. De universiteit heeft 13 faculteiten, 15 nationale onderzoeksplatforms, 8 wetenschap-educatie-integratiecolleges en 5 gezamenlijke coöperatieve instituten met lokale overheden. De universiteit telt een academische staf van 2.621 leden, waaronder 817 hoogleraars. 55 hoogleraars zijn opgenomen in de Chinese Academie van Wetenschappen en/of de Chinese Academie van Ingenieurswetenschappen. In 2025 studeerden er 7.426 bachelorstudenten, 5.641 masterstudenten en 3.651 doctoraatsstudenten. 737 internationale studenten, waarvan 72% doctoraatsstudenten, studeren aan het USTC. De universiteit is eveneens een lid van de prestigieuze Chinese C9 Liga. Dankzij investeringen van de overheid, deelname aan de kwaliteitsprojecten Project 211, Project 985 en Double First-Class Construction, en internationale samenwerkingen groeide USTC snel in onderzoeksproductie en publicaties, in de internationaal hoogst scorende - Engelstalige - tijdschriften die wereldwijd worden geciteerd. De universiteit heeft partnerassociaties met 210 andere universiteiten, uit 35 landen. Op basis van de CWTS Leiden Ranking Traditional Edition 2025 is de University of Science and Technology of China wereldwijd de 27e geklasseerde universiteit qua onderzoeksoutput.. De University of Science and Technology of China behaalt de vijfde plaats van de Chinese University Rankings van de ShanghaiRanking 2025 en de 40e in de globale wereldwijde ARWU Shanghai Rankings. In de Times Higher Education World University Rankings behaalt de instelling de 51e positie in 2026.
Universidade de Ciência e Tecnologia da China

A Universidade de Ciência e Tecnologia da China (中国科学技术大学) é uma universidade nacional de pesquisa em Hefei, Anhui, China, sob a liderança direta da Academia Chinesa de Ciências (CAS). É um membro da Liga C9 formada pelas nove principais universidades do país. Fundada em Pequim pelo CAS em setembro de 1958, foi transferida para Hefei no início de 1970, durante a Revolução Cultural. Referências
Научно-технический университет Китая

Научно-технический университет Китая (кит. упр. 中国科学技术大学, пиньинь Zhōngguó kēxué jìshù dàxué) — государственный университет, расположен в Хэфэе провинции Аньхой. Считается одним из наиболее престижных университетов КНР. Основан в Пекине Академией наук Китая (АНК) в 1958 году. В начале 1970 года во время «культурной революции» перемещён в Хэфэй. Входит в Лигу C9. В состав университета входит 13 школ, 11 национальных исследовательских платформ, 8 научно-образовательных колледжей и 5 муниципально-частных институтов. Ректоры Го Можо (郭沫若, сентябрь 1958 — июнь 1978) Янь Цзицы (严济慈, февраль 1980 — сентябрь 1984) Гуань Вэйянь (管惟炎, апрель 1985 — январь 1987) Тэн Тэн (滕藤, январь 1987 — февраль 1988) Гу Чаохао (谷超豪, февраль 1988 — июль 1993) Тан Хунгао (汤洪高, июль 1993 — июнь 1998) Чжу Цинши (朱清时, июнь 1998 — сентябрь 2008) Хоу Цзяньго 侯建国（с сентября 2008 по наст. вр.） Примечания Ссылки en.ustc.edu.cn — официальный сайт Научно-технический университет Китая
University of Science and Technology of China

University of Science and Technology of China är ett universitet i Kina. Det ligger i provinsen Anhui, i den östra delen av landet, 900 km söder om huvudstaden Peking. Universitetet hade drygt 16 000 studenter (2020) och placerade sig på 89:e plats 2020 i QS Universitetsvärldsrankning över världens bästa universitet. Källor
Jardin du Modeste administrateur

Le jardin du Modeste administrateur (en chinois simplifié : 拙政园 ; chinois traditionnel : 拙政園 ; pinyin : Zhuōzhèng Yuán) ou le jardin de la Politique des simples est un jardin chinois situé à Suzhou, en Chine. Avec 51 950 m2, il est le plus grand des « jardins classiques de Suzhou », site du patrimoine mondial. Wen Zhengming Le peintre Wen Zhengming y possédait un studio. En 1535, il y réalise un album de trente-et-une vues du jardin, chacune accompagnée d'un poème et d'une description. En 1551, il compose un second album de huit vues. Références Portail du jardinage et de l’horticulture Portail de la Chine Portail du patrimoine mondial
Ogród Pokornego Zarządcy

Ogród Pokornego Zarządcy (chin. upr. 拙政园, chin. trad. 拙政園, pinyin Zhuōzhèng Yuán) – największy ogród w chińskim mieście Suzhou i jeden z czterech największych ogrodów w Chinach (ma powierzchnię ok. 52 tys. m²). W roku 1997 Zhuozheng Yuan, wraz z innymi klasycznymi ogrodami Suzhou, został wpisany na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO. Historia W czasach dynastii Tang ogród był własnością uczonego Lu Guimenga, w okresie dynastii Yuan należał do świątyni Dahong. W roku 1513, za panowania cesarza Zhengde z dynastii Ming, zarządca Wang Xianchen zakupił świątynię i przekształcił ją w prywatną willę otoczoną ogrodami ze stawami i sztucznymi wysepkami. Ogród został zaprojektowany wspólnie z artystą z okresu dynastii Ming, Wen Zhengmingiem. Ówczesny ogród posiadał rozmiary równe dzisiejszym oraz wiele pawilonów i drzew. Po pewnym czasie rodzina Wang sprzedała ogród, który w późniejszym okresie kilkakrotnie zmieniał właścicieli. Ogród pozostawał zaniedbany aż do czasów cesarzy Shunzhi i Kangxi, gdy został mocno przebudowany, z daleko posuniętą modyfikacją pierwotnego założenia. Za rządów cesarza Qianlonga ogród został podzielony na Shu Yuan (Ogród Ksiąg) i Fu Yuan (Odnowiony Ogród). W obecnym ogrodzie niewiele zachowało się z pierwotnej koncepcji, lecz przypomina on bardzo wygląd z późnej epoki Qing, z licznymi pawilonami i mostkami usytuowanymi pośród labiryntu połączonych ze sobą stawów i wysepek. Przypisy
Donghaixian railway station

Donghaixian railway station (Chinese: 东海县站, literally "Donghai County railway station") is a station on Longhai railway in Donghai County, Lianyungang, Jiangsu. History The station was established in 1925 as Niushan railway station (Chinese: 牛山站). It was changed to the current name in 1957. On 10 September 2020, passenger services were suspended to allow for construction of the Lianyungang–Xuzhou high-speed railway. References
Nanjing Communication College

Nanjing Communication College (南京传媒学院) is a private undergraduate college in Nanjing, Jiangsu, China. It is currently owned and operated by the private Huaxia Group Holdings Limited Company (华夏集团控股有限公司). In 2004, the private Nanjing Meiya Education Investment Limited Company (南京美亚教育投资有限公司) and the Communication University of China signed a university-name licensing contract. The contract allowed the company to open a no-relation independent private undergraduate college in Nanjing under the name Communication University of China, Nanjing (中国传媒大学南广学院; lit. 'China Communication University Nan'guang College'; used from 2004 to 2020). In 2008, the Ministry of Education of China required such independent colleges to change their names. In 2020, the Jiangsu Provincial People's Government decided and renamed the college Nanjing Communication College (南京传媒学院) in Chinese. The college never had any affiliation with the Communication University of China in Beijing. References
Jiuli Hu

Jiuli Hu (kinesiska: 九里湖) är en sjö i Kina. Den ligger i provinsen Jiangsu, i den östra delen av landet, omkring 210 kilometer sydost om provinshuvudstaden Nanjing. Genomsnittlig årsnederbörd är 1 661 millimeter. Den regnigaste månaden är juni, med i genomsnitt 221 mm nederbörd, och den torraste är december, med 59 mm nederbörd. Källor
Five Peaks Garden

Five Peaks Garden (Chinese: 五峰园) or Wufeng Garden is a classical Chinese garden located in Suzhou, China. The original garden dates to the Ming dynasty and was the site of painter Wen Boren's home. In 1979 authorities began restoration of the gardens. Since 2002, the Garden has become a protected area which is maintained by the Suzhou gardens administration. The garden takes its name from five rock peaks which are found on the grounds. History The garden is named after the five rocks within the garden. The garden was built during the Ming dynasty (1522-1566) by painter Wen Boren. Wen Boren built his home in the garden, and after he moved, a bureaucrat named Yang Cheng purchased the property. When Cheng moved, the property was developed with residential buildings. The property then changed hands many times over the years until it became a restoration project. In 1979 authorities began restoration efforts for the garden. In 1998 Suzhou gardens administration renovated the buildings which were on the site. In 2002, Jiangsu province listed the garden as a cultural relic protection unit. Description The total area of the gardens is 1,290 m2 (13,900 sq ft). There is a pool of water and several buildings. The five stone peaks are the garden's main feature and namesake. There is also a tea house in the garden. Rocks, stones and constructed hills are a feature of many gardens in Suzhou. Taihu Lake rocks were used to create peaks in many of the gardens. The rock peaks in the Wufeng garden are each about 7 m (23 ft) high. The rockery of the garden was all built of Taihu stones, and it was carefully separated by Wen Boren. References Further reading Jerome Silbergeld, Beyond Suzhou: Region and Memory in the Gardens of Sichuan. Art Bulletin, [s. l.], v. 86, n. 2, p. 207–227, 2004. DOI 10.2307/3177415. External links Architecture miniature of Five Peaks Garden
Bagua Zhou

Bagua Zhou (kinesiska: 八卦洲) är en ö i Kina. Den ligger i provinsen Jiangsu, i den östra delen av landet, omkring 14 kilometer norr om provinshuvudstaden Nanjing. Genomsnittlig årsnederbörd är 1 291 millimeter. Den regnigaste månaden är juli, med i genomsnitt 289 mm nederbörd, och den torraste är december, med 32 mm nederbörd. Källor
Batiaolu Shuiku

Batiaolu Shuiku (kinesiska: 八条路水库) är en reservoar i Kina. Den ligger i provinsen Jiangsu, i den östra delen av landet, omkring 330 kilometer norr om provinshuvudstaden Nanjing. Batiaolu Shuiku ligger 25 meter över havet. Arean är 2,2 kvadratkilometer. Trakten runt Batiaolu Shuiku består till största delen av jordbruksmark. Den sträcker sig 2,0 kilometer i nord-sydlig riktning, och 2,4 kilometer i öst-västlig riktning. Genomsnittlig årsnederbörd är 1 098 millimeter. Den regnigaste månaden är juli, med i genomsnitt 341 mm nederbörd, och den torraste är januari, med 10 mm nederbörd. Kommentarer Källor