NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ambasada Stanów Zjednoczonych w Pekinie

Ambasada Stanów Zjednoczonych w Pekinie (ang. Embassy of the United States of America in Beijing, chiń. 美国驻华大使馆) – misja dyplomatyczna Stanów Zjednoczonych Ameryki w Chińskiej Republice Ludowej. Historia Do 1949 Pierwsze kontakty dyplomatyczne amerykańsko-chińskie sięgają XVIII w. i ograniczają się do misji konsularnych w chińskich miastach portowych. W 1843 sekretarz stanu Daniel Webster wysłał do Chin Caleba Cushinga jako pierwszego amerykańskiego dyplomatę w randze posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego. 3 lipca 1844 nawiązał on oficjalne stosunki dyplomatyczne między Stanami Zjednoczonymi a Chinami. Przez cały XIX w. amerykańscy dyplomaci w Chinach byli mianowani ad hoc, gdyż stosunki pomiędzy obydwoma państwami nie były intensywne. Od 1858 zawsze w randze posła. Wśród nich na uwagę zasługuję Anson Burlingame, który w 1862 jako pierwszy amerykański poseł zamieszkał w Pekinie, a w 1867, za zgodą amerykańskiego rządu, przeszedł na służbę w dyplomacji chińskiej. Poselstwo Stanów Zjednoczonych w Nankinie (ówczesnej stolicy Chin) podniesiono do rangi ambasady 17 września 1935. Po chińskiej wojnie domowej Po zwycięstwie komunistów w chińskiej wojnie domowej w 1949 Stany Zjednoczone nadal uznawały za legalną władzę Chin rząd Republiki Chińskiej z siedzibą na Tajwanie, choć przejściowo w latach 1949 - 1953 nie mianowano przy nim ambasadora. Pierwsze kroki w stronę nawiązania stosunków z Chińską Republiką Ludową powziął prezydent Richard Nixon, znosząc część sankcji wobec komunistycznych Chin i zezwalając na nieoficjalne kontakty. Politykę tę nazwano dyplomacją pingpongową. Ukoronowaniem działań administracji Nixona, była wizyta tego prezydenta w Chińskiej Republice Ludowej i spotkanie z jej przywódcą Mao Zedongiem w lutym 1972 oraz otwarcie w 1973 Biura Łącznikowego Stanów Zjednoczonych w Pekinie. Pełna normalizacja stosunków pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Chińską Republiką Ludową nastąpiła za prezydentury Jimmy'ego Cartera, 1 stycznia 1979, gdy Waszyngton uznał rząd w Pekinie za jedyną legalną władzę Chin. Ambasada Stanów Zjednoczonych w Tajpej została zamknięta 28 lutego 1979. 1 marca 1979 Biuro Łącznikowe Stanów Zjednoczonych w Pekinie zostało podniesione do rangi ambasady. Siedziba Ambasada Stanów Zjednoczonych w Pekinie mieści się w zbudowanym w latach 2004 - 2008 nowoczesnym kompleksie 6 budynków. Zajmują one działkę o powierzchni 10 akrów, znajdującą się w Trzeciej Enklawie Dyplomatycznej w Pekinie. Inwestycja ta była drugim co do wielkości zagranicznym projektem budowlanym Departamentu Stanu. Otwarcia ambasady dokonał 8 sierpnia 2008 prezydent Stanów Zjednoczonych George W. Bush. Zobacz też Instytut Amerykański w Tajpej Przypisy Bibliografia Ambasada Stanów Zjednoczonych w Pekinie. [dostęp 2019-10-24]. (ang.). History of the U.S. and China. Ambasada Stanów Zjednoczonych w Pekinie. [dostęp 2019-10-24]. (ang.). Chiefs of Mission for China. Office of the Historian, Foreign Service Institute United States Department of State. [dostęp 2019-10-24]. (ang.).
Посольство США в Китае

Посольство Соединённых Штатов Америки в Китайской Народной Республике (англ. Embassy of the United States in the People's Republic of China, кит. 美国驻华大使馆) — дипломатическая миссия США в Китайской Народной Республике (Китае), расположена в Пекине в районе Чаоян. Является административным офисом посла США в Китае. Помимо Пекина, охватывает города центрального подчинения Тяньцзинь и Чунцин, а также провинции Ганьсу, Гуйчжоу, Хэбэй, Хэнань, Хубэй, Хунань, Внутренняя Монголия, Цзянси, Нинся-Хуэйский автономный район, Цинхай, Шаньси, Шэньси, Шаньдун, Сычуань, Тибетский автономный район, Синьцзян-Уйгурский автономный район и Юньнань. История Действующее посольство США в Пекине является третьей по величине американской дипломатической миссией в мире после посольства США в Ираке и посольства США в Армении. Восьмиэтажное здание площадью 500 000 квадратных футов (46 000 м².) включает в себя большое количество стеклянных сооружений. Расположен на участке земли площадью 10 акров (4,0 га). Президент США Джордж Буш открыл здание посольства 8 августа 2008 года. Склад посольства расположен в промышленной зоне пекинского аэропорта в районе Шуньи. См. также Список дипломатических миссий США Американо-китайские отношения Примечания
Čen-ťüe

Chrám Čen-ťüe (čínsky pchin-jinem Zhēnjué Sì, znaky zjednodušené 真觉寺, tradiční 真觉寺; česky Chrám pravého probuzení), formálně Chrám velkého pravého probuzení (čínsky pchin-jinem Dà Zhēnjué Sì, znaky zjednodušené 大真觉寺, tradiční 大真觉寺), též jako Chrám pěti pagod (čínsky pchin-jinem Wǔ Tǎ Sì, znaky 五塔寺), je buddhistický chrám ležící v čínském hlavním městě Pekingu v jeho městském obvodu Chaj-ťien. Je výjimečný architektonickým stylem „pagody diamantového trůnu“, inspirovaném indickým chrámem Mahábódhi a použitém v Číně pouze v šesti chrámech. Postaven byl roku 1473, za vlády mingského císaře Čcheng-chuy. Architektura Chrám Čen-ťüe je postaven na „diamantovém trůnu“, čtvercovém kamenném podstavci 7,7 metru vysokém. Na takto vytvořenou plošinu je přístup po vnitřním spirálovém schodišti. Na plošině stojí pět pagod, čtyři v rozích a pátá ve středu plochy, a skleněný pavilón. Rohové pagody mají po jedenácti římsách, o něco vyšší centrální pak třináct. Celková výška stavby je 17 metrů. Chrám je postaven z kamenných kvádrů a bílého mramoru, příměs železa v kameni časem zoxidovala a dává stavbě rezavou barvu. Všechny čtyři stěny chrámu jsou ozdobeny tisícovkou vyřezaných buddhů, buddhistických symbolů, zvířat (slonů a pávů), květinovými vzory a texty súter. Chrám je volně inspirován indickým chrámem Mahábódhi, jsou však mezi nimi i nemalé rozdíly. U Mahábódhi je spodní podstava vzhledem k pagodám relativně menší a centrální pagoda výrazně převyšuje rohové věže. Kromě toho je Čen-ťüe vyzdoben v čínském stylu, ne indickém. Historie Stavba chrámu byla dokončena roku 1473, za vlády mingského císaře Čcheng-chuy. Kromě staveb z kamen a mramoru je v chrámu i šest dřevěných hal. Chrám prošel rekonstrukci a opravami roku 1761, kdy byly budovy natřeny na žluto. Během druhé opiové války roku 1860 byl chrám vypálen anglo-francouzskými oddíly, znova ho evropské armády zapálily roku 1900, kdy vtrhly do Pekingu během bojů s povstáním boxerů. Požáry přežily pouze kamenné pagody, dřevěné stavby zcela shořely. Roku 1961 byl chrám prohlášen národní památkou, je v něm umístěno Pekingské muzeum kamenných plastik. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Zhenjue Temple na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Čen-ťüe na Wikimedia Commons China Internet Information Center. Five-Pagoda Temple (Wutasi) [online]. China Internet Information Center (China.org.cn), 2005-8-26 [cit. 2013-08-07]. Popis chrámu Čen-ťüe na China.org.cn. Dostupné online. (anglicky)
Diamantthron-Pagode des Zhenjue Si

Die Diamantthron-Pagode des Zhenjue Si (chinesisch 真觉寺金刚宝座塔, Pinyin Zhēnjué Sì Jīngāng Bǎozuò Tǎ) bzw. Pagode des Fünf-Pagoden-Tempels (五塔寺塔, Wǔtǎ Sì Tǎ) ist eine Pagode des Diamantenthron- bzw. Vajrasana-Pagoden-Typs im Pekinger Stadtbezirk Haidian östlich der Weißen Steinbrücke am Nordufer des Flusses Chang He. Mit dem Bau des Tempels wurde in der Yongle-Ära begonnen; die Pagode stammt aus dem Jahr 1473 der Chenghua-Ära. Der Tempel ist heute nicht mehr erhalten. Die mittlere Pagode hat dreizehn Geschosse; sie ist über acht Meter hoch; die vier Pagoden außen haben elf Geschosse; sie sind über sieben Meter hoch. Die Diamantenthron-Pagode des Zhenjue Si steht seit 1961 auf der Liste der Denkmäler der Volksrepublik China (1-75). Weblinks Vajrasana Pagoda at Zhenjue Temple of Beijing – Chinesisch
Temple Zhenjue

Le temple Zhenjue (chinois simplifié : 真觉寺 ; chinois traditionnel : 真覺寺 ; pinyin : zhēnjuésì), aussi appelé temple des cinq pagodes (五塔寺, wǔtǎsì), est un temple bouddhiste situé dans le district de Haidian à Pékin en république populaire de Chine, et construit au XVe siècle durant la dynastie Ming. Le temple des cinq pagodes est un nom donné à ce type de temple, en Chine, inspiré par le temple de la Mahabodhi, situé en Inde. Histoire L'origine de ce temple date de la volonté, lors du 12e mois de la 7e année Zhiyuan (zh) (至元) du règne de Kubilai Khan de la dynastie Yuan (août 1264 — 1294), soit 1270 de construire le temple Dahuguo Renwang (chinois : 大护国仁王寺 ; pinyin : dàhùguó rénwáng sì) dont la construction s'est achevée le 3e mois de la 11e année de cette période. Le temple devait être à l'envergure de la ville de Dadu, nouvelle capitale de l'Empire mongol et de la dynastie Yuan. Ce temple devait servir de bureaux du dishi (帝师), Drogön Chögyal Phagpa. Ce dernier décède la 17e année Zhiyuan, soit 1280. Une grande stüpa y est alors établie pour recueillir ses śarīra (les reliques de son corps). Le recoupement de différentes sources historiques laisse penser que ce temple était approximativement sur l'emplacement de l'actuel temple Zhenjue, notamment la construction d'un pont devant cet ancien temple situé au bord de la rivière Linchang (临长河). La présence de ce pont est décrit par différents documents de la dynastie Ming et de la dynastie Qing. Les écrits établissent la construction du temple Zhenjue au XVe siècle, sous la dynastie Ming. Sous le règne de Yongle, une ambassade indienne offrit à l'empereur cinq statues de Bouddha ainsi qu'une maquette en pierre du temple de Mahabodhi. Ce fut cependant Xuanzong, en 1466, qui ordonna la construction d'un stupa pour abriter les cinq statues précédemment offertes. La construction du stupa fut achevée en 1473. Le temple fut en partie détruit par les Français et les Anglais en 1860. Annexes Notes et références Articles connexes Temple des cinq pagodes Temple Miaoying (妙应寺), autre temple du bouddhisme tibétain à Pékin. Temple de Yonghe (雍和宫), autre temple du bouddhisme tibétain à Pékin. Temple Biyun (碧云寺), temple du bouddhisme han de Pékin. Portail du monachisme Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du bouddhisme Portail du Tibet Portail de Pékin Portail du monde chinois • section histoire de la Chine
Świątynia Zhenjue

Świątynia Zhenjue (chin. upr. 真觉寺, chin. trad. 真覺寺, pinyin Zhēnjué Sì; dosł. "Świątynia Prawdziwego Przebudzenia"), nazywana również Świątynią Pięciu Pagód (五塔寺, Wǔtǎ Sì) – świątynia buddyjska znajdująca się w dystrykcie Haidian w Pekinie, około 200 metrów na północ od pekińskiego zoo. Budowę świątyni rozpoczęto za panowania cesarza Yongle (1403-1424) i ukończono w 1473 roku. Wyjątkowy styl budowli ma swoje źródło we wzorowaniu się jej budowniczych na Pagodzie Diamentowego Tronu świątyni Mahabodhi w Bodh Gaja. Kształt pięciu szczytów nawiązuje do góry Meru z indyjskiej mitologii i pełniącej ważną funkcję zarówno w hinduizmie, jak i dżinizmie oraz buddyzmie. Nie jest jasne, w jaki sposób ta architektoniczna forma dotarła do Chin, niemniej świątynie buddyjskie w tym kształcie są spotykane na północy kraju m.in. Świątynia Pięciu Pagód w Hohhocie. Zgodnie z tradycją pekińska świątynia Zhenjue została zbudowana według instrukcji indyjskiego mnicha, który przybył na dwór Yongle, przynosząc ze sobą pięć złotych figurek Buddy, które potem umieszczono pod każdą ze świątynnych pagód. Świątynia składa się z czworokątnego tarasu (nazywanego tronem), z którego wyrasta pięć pagód. Taras ma wysokość 17 metrów i dzieli się na sześć pięter. Z zewnątrz, ze wszystkich stron, każde z pięter ozdobione jest ustawionymi w rzędzie figurkami Buddów, a także buddyjskimi symbolami i literami sanskryckimi. Na każdym z rogów podstawy wznosi się pięciopiętrowa pagoda, a pośrodku piąta pagoda, wyższa od pozostałych, licząca 7 pięter. Podobnie jak podstawa, pagody są ozdobione z zewnątrz buddyjskimi motywami. Świątynia przeszła gruntowną renowację w 1761 roku. Dawniej obecny budynek świątyni otaczały liczne drewniane pawilony, które zostały doszczętnie zniszczone przez wojska cudzoziemskie podczas II wojny opiumowej w 1860 roku i powstania bokserów w 1900 roku. Obecnie budowla nie pełni już funkcji sakralnych i mieści się w niej Pekińskie Muzeum Rzeźby Kamiennej, liczące ponad 2000 eksponatów. Przypisy
Храм Чжэньцзюэ

Храм Чжэньцзюэ (кит. упр. (大)真觉寺, пиньинь (Dà) Zhēn jué Sì, палл. (Да) Чжэньцзюе сы, называемый кит. упр. 五塔寺, пиньинь Wǔ Tǎ Sì, палл. У та сы) — буддийский храм построенный при династии Мин в Пекине, КНР Архитектура Храм построен на квадратном основании — «алмазный трон», 7,7 м высотой. На возвышение можно попасть пройдя по винтовой лестнице, оказавшись на площадки, где находятся 5 пагод и покрытый стеклом павильон.Каждая пагода имеет прямоугольник в плане. Четыре пагоды находятся по углам «трона», и пятая в центре. Пять пагод символизируют Пять Дхьяни-будд. Угловые пагоды имеют по 11 карнизов, а центральная 13. От основания храма до шпиля центральной пагоды 17 метров.Храм построен из кирпича и белого мрамора, в камне было много железных примесей, которые окисляясь добавили храму рыжего цвета.. Четыре стеных храма украшены вырезанными 1000 будд., также дхармачакрами, животными (слоны и павлины) и древами бодхи.), а также текстами сутр.. Интересно изображение отпечатков следов, символизирующих распространение буддизма в мире. От предыдущей росписи остались фрагменты красной краски. Пагода «Ваджрного (или Алмазного) трона» символизирует храм Махабодхи в Индии. Хотя пропорции храмов различаются: По сравнению с Чжэньцзюе у Махабодхи отношение пьедестала к башне меньше. У Махабодхи центральная пагода намного выше окружающих, а в Чжэньцзюе не на много. К тому же Чжэньцзюе декорирован в китайском, а не индийском стиле. История Неизвестно, как создатели Чжэньцзюе познакомились с архитектурой Махабодхи. В некоторых источниках указывается, что проект храма разработал индийский монах-«пандита» и представил его императору Юнлэ в начале XV века. Кроме того, монах говорил, что у него есть 5 золотых статуй для храма. По легенде, эти статуи замурованы под каждой пагодой. На самом деле, подобная конструкция храма не была новшеством в Китае, на росписях Могао созданных при Северных династиях 1000 лет до Чжэньцзюе, изображены подобные храмы. Строительство храма было отложено до правления Цзяньшэня в 1473. Кроме построек из кирпича и мрамора, в храме есть и деревянные сооружения; во времена Мин на площадке находилось 6 деревянных залов. Храм отремонтировали при Цин в 1761, тогда залы покрыли жёлтой черепицей. Храм пострадал в пожаре 1860, во время второй опиумной войны и снова в 1900, когда Альянс восьми держав подавлял ихэтуаней. Пожары пережили только каменные пагоды, деревянные сгорели полностью.. Сейчас в храме располагается Пекинский музей резьбы по камню. В 1961 Чжэньцзюе был признан национальным памятником (резолюция 1-75). Местонахождения Пекинский район Хайдянь северо-западнее зоопарка на берегу Чанхэ (长河). Адрес: № 24 Утайсы Цунь, Байшицяо, Хайдянь, Пекин (北京市白石桥五塔寺村24号) См. также В Китае всего есть 6 храмов с конструкцией «пагода алмазного трона». Другие пять храмов:: Храм Лазурных облаков в Пекине Жёлтый храм в Пекине Храм пяти пагод Мяочжань (妙湛寺), Куньмин, Юньнань Гуанхуй (广惠寺), Чжэндин, Хэбэй Чжэньцзюе старейший из них.. Примечания
Embassy of Ukraine, Beijing

The Embassy of Ukraine in Beijing (Ukrainian: Посольство України в КНР, Chinese: 烏克蘭駐華大使館) is the diplomatic mission of Ukraine to China. It is located at 11 East 6th Street, Chaoyang District, Beijing. Background Following Ukrainian independence, the People's Republic of China recognized Ukraine on December 27, 1991, and both nations began diplomatic relations on January 4, 1992. On December 4, 1993, Ukraine officially held an opening ceremony of its embassy in Beijing. List of Ambassadors See also Embassy of China, Kyiv China-Ukraine relations Consulate of Ukraine, Shanghai Consulate of Ukraine, Guangzhou References
Посольство Украины в Китае

Посольство Украины в Пекине — дипломатическая миссия Украины в Китайской Народной Республике, расположенная в столице страны, Пекине. Посольство находится в районе Чаоян по адресу: ул. Восточная 6-я, д. 11. Деятельность Посольство обеспечивает развитие двусторонних отношений между Украиной и Китаем в политической, экономической, торговой и культурной сферах. К его основным задачам относятся: Защита интересов Украины и её граждан в Китае. Содействие развитию торгово-экономического сотрудничества. Поддержка культурных и научных обменов. Консульское обслуживание. Консульские округа и представительства На территории Китая действуют Генеральное консульство в Шанхае и Почётное консульство в Гуанчжоу. Послы Украины в Китае Александр Нечитайло (с 2025) Павел Рябикин (2023—2024) Сергей Камышев (2019—2021) Олег Жовтенко (2019—2021) Алексей Порошенко (2013—2014) Примечания Ссылки Официальный сайт Посольства Украины в КНР Страница Посольства в Facebook
Посольство України в КНР

Посольство України в Китайській Народній Республіці (кит.: 乌克兰驻华大使馆)— дипломатична місія України в Китайській народній республіці, знаходиться в Пекіні. Завдання посольства Основне завдання Посольства — представляти інтереси України, сприяти розвиткові політичних, економічних, культурних, наукових та інших зв'язків, а також захищати права та інтереси громадян і юридичних осіб України, які перебувають на території Китаю та Монголії. Посольство сприяє розвиткові міждержавних відносин між Україною і КНР на всіх рівнях, з метою забезпечення гармонійного розвитку взаємних відносин, а також співробітництва з питань, що становлять взаємний інтерес. Посольство виконує також консульські функції. Історія дипломатичних відносин Після проголошення незалежності Україною 24 серпня 1991 року КНР визнала незалежність України 27 грудня 1991 року. 4 січня 1992 року між Україною та КНР було встановлено дипломатичні відносини. У березні 1993 року в Пекіні почало роботу Посольство України в КНР. Інтереси України в Монголії забезпечуються Посольством України в КНР. Керівники дипломатичної місії Генеральні консульства України в КНР Генеральне консульство України в Шанхаї Адреса: W402, Sun Plaza, 88, Xian Xia Rd. Шанхай, КНР, 200336 сайт: https://shanghai.mfa.gov.ua [Архівовано 22 листопада 2021 у Wayback Machine.] Генеральні консули України в Шанхаї (乌克兰驻上海总领事馆) з 2001 року Мартиненко Микола Якович (2001—2004); Танасійчук Віктор Іванович (2004—2006); Кармадонова Ганна Костянтинівна (2006—2009) Бурдиляк Сергій Анатолійович (2009—2014) Пономаренко Дмитро Георгійович (2016—2020) Пушкін Артем Сергійович (з 2020) Генеральне консульство України в Гуанчжоу 510613, 广州市, 天河区, 天河北路 233, 1407房 / 510613, місто Гуанчжоу, район Тяньхе, вулиця Тяньхебей, будинок 233, офіс 1407 https://guangzhou.mfa.gov.ua/posolstvo [Архівовано 15 серпня 2020 у Wayback Machine.] Генеральні консули України в Гуанчжоу з 2012 року Березовський Віктор Анатолійович (2012—2015), консул Немиря Максим Борисович (2015—2019), генконсул Камков Дмитро Сергійович (2019—2022) в.о. ген.консула Капузо Сергій Георгійович (2022—), ген.консул Генеральне консульство Української держави у Харбіні Твердовський Петро Федорович (1918) Див. також Українсько-китайські відносини Український дипломатичний корпус Список дипломатичних місій України Посольство КНР в Україні Українське торговельне представництво в Китайській Народній Республіці Примітки Посилання Посольство України в Пекіні
Qishan Ski Jumping Hills

Die Qishan Ski Jumping Hills sind ein Skisprungschanzenkomplex in Laiyuan, China. Sie fungieren vor allem als Ausbildungszentrum und bestehen aktuell (2023) aus 5 Schanzen. Die Anlage liegt in den Qishan-Bergen südlich von Laiyuan in der Provinz Hebei. Konstruktion Die Schanzenanlage besteht aus 5 Schanzen mit Konstruktionspunkten von 125, 95, 65, 35 und 18 Metern. Zudem sind zu den beiden größten Schanzen, einer Normal- und einer Großschanze weitere technische Daten bekannt, unter anderem die Hillsize von 140, beziehungsweise 106 Metern. Das Profil dieser beiden Schanzen, die auch über ein FIS-Zertifikat verfügen, entspricht dem des Snow Ruyi in Zhangjiakou, auf dem die Wettkämpfe der Olympischen Winterspiele 2022 ausgetragen wurden. Dies ist vor allem dem Training der chinesischen Skispringer dienlich, deren Hauptstützpunkt die Schanzen in Laiyuan sind. Neben den Schanzen gehören auch ein Kampftricherturm, ein Lift, ein Windkanal und eine im Bau befindliche Big-Air-Schanze zur Anlage, eine Skiflugschanze mit einem K-Punkt von 200 Metern ist geplant. Geschichte Das Skigebiet selbst in der Nähe von Laiyuan existiert erst seit 2018, um den Jahreswechsel von 2020/21 wurden die beiden größten Schanzen dort eröffnet. Diese beiden Anlagen waren der erste Teil eines seit September 2019 gebauten modernen Trainingszentrums, das den Zweck hatte, die chinesischen Skispringer auszubilden, auch im Hinblick auf die Olympischen Winterspiele in Peking. Um die Schneesicherheit sicherzustellen, wurden Schneekanonen und ein Wasserreservoir gebaut. Später folgte die Errichtung kleinerer Schanzen, eines Kampfrichterturms und eines Windkanals. Zudem wurden 2021 eine Big-Air Schanze und eine Skiflugschanze begonnen; sie befinden sich noch im Projektstatus und wären die ersten ihrer Art in Asien. Die Kosten wurden kurz vor Ende der Bauphase, während der Eröffnung der ersten Schanzen auf 900 Millionen Yuan, umgerechnet 114 Millionen Euro, geschätzt. Im Dezember 2020 und Januar 2021 machten chinesische Skispringer die ersten Sprünge auf den Schanzen, wobei Song Qiwu mit 141,5 Metern den weitesten Sprung auf der K-125 sprang. Weblinks Qishan Ski Jumping Hills auf skisprungschanzen.com Einzelnachweise
Qishan (kompleks skoczni)

Qishan – kompleks skoczni narciarskich położonych w Laiyuan w Chinach. Kompleks otwarty został w grudniu 2020 i składa się ze skoczni K125 (HS 140) oraz K95 (HS 106). Zgodnie z podanymi wówczas planami do października 2021 kompleks rozbudowany miał być o trzy mniejsze obiekty o rozmiarach HS20, HS40 i HS75, jak również o skocznię mamucią K200 (HS 240). Dane o skoczniach Laiyuan K125 Punkt konstrukcyjny: 125 m Wielkość skoczni (HS) 140 m Nachylenie najazdu: 36,8° Długość progu: 8,98 m Nachylenie progu 11° Wysokość progu 3,125 m Laiyuan K95 Punkt konstrukcyjny: 95 m Wielkość skoczni (HS) 106 m Nachylenie najazdu 35,4° Długość progu: 8,5 m Nachylenie progu 11° Wysokość progu 2,575 m Przypisy Bibliografia Laiyuan 涞源县. skisprungschanzen.com. [dostęp 2021-04-10].
Xiaomi Automobile

Xiaomi Automobile (chinesisch 小米汽车) ist ein Hersteller von Elektroautomobilen aus der Volksrepublik China. Er gehört zum Konzern Xiaomi. Unternehmensgeschichte Das separate Unternehmen wurde am 1. September 2021 in Peking gegründet. Im November 2023 wurde das erste Fahrzeug mit dem Markennamen Xiaomi präsentiert. Marktstart der zusammen mit dem Partner BAIC Off-road Vehicle hergestellten Automobile war am 28. März 2024. Im September 2025 wurde ein Forschungs- und Entwicklungszentrum in München eröffnet. Während der ersten zwölf Monate wurden 258.000 Autos ausgeliefert. Bereits im November 2025 wurde das 500.000ste Fahrzeug von Xiaomi Automobile hergestellt. Im Mai 2026 wurde angekündigt, dass künftig Elektromotoren und Akkus von der neu gegründeten Tochterfirma Beijing Xiaomi Jingxu Technology bezogen werden sollen. Modelle Xiaomi SU7, Limousine Xiaomi YU7, SUV Weblinks Xiaomi. (chinesisch) Einzelnachweise