NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Yanqing National Sliding Center

Das Nationale Bob- und Rodelzentrum Yanqing (wortwörtliche deutsche Übersetzung, chinesisch 延庆国家雪车雪橇中心, Pinyin Yánqìng guójiā xuěchē xuěqiāo zhōngxīn) ist eine Kunsteisbahn für Rennrodeln, Bobsport und Skeleton im Pekinger Stadtbezirk Yanqing. Geschichte Mit der Vergabe der Olympischen Winterspiele 2022 an Peking begannen im Juli 2018 die Bauarbeiten für eine Bob- und Rodelbahn in Yanqing. Die Bahn wurde im November 2020 fertiggestellt. Die Baukosten werden auf 500 Millionen Dollar geschätzt. Es ist die erste 360°-Rennstrecke mit der Form eines Drachens, verfügt über 16 Kurven und eine Gesamtlänge von 1975 Meter. Für die Zuschauer stehen im National Sliding Center 2.000 Sitz- und 8.000 Stehplätze zur Verfügung. Ende Oktober 2020 wurden die ersten Testläufe auf der Bahn abgehalten. Ein Jahr später wurde die Bahn am 25. Oktober 2021 mit zwei Skeleton-Rennen eröffnet. Später am Tag und am Folgetag wurden die ersten Bob-Wettkämpfe ausgetragen. Am 20. bis 21. November 2021 folgten die ersten Rennrodelwettkämpfe im Rahmen des Weltcups 2021/22. Im vorausgegangenen Training stürzte der Pole Mateusz Sochowicz, da auf der Bahn eine Sperre im Weg stand. Mit 50 km/h fuhr Sochowicz auf diese zu und konnte artistisch über die Sperre springen und schlimmere Verletzungen verhindern. Er brach seine Kniescheibe und zog sich im anderen Bein eine tiefe Schnittwunde zu. Bahnrekorde Weblinks Profil auf der Website der Fédération Internationale de Luge de Course Profil auf der Website der International Bobsleigh & Skeleton Federation Einzelnachweise
Yanqing National Sliding Centre

The Yanqing National Sliding Centre is a bobsleigh, luge, and skeleton track in Yanqing District, a suburban district in Beijing. Also known as "The House of Speed" this venue hosted the bobsleigh, luge, and skeleton events for the 2022 Winter Olympics. The track has 16 curves with different angles and slopes. Events hosted Bobsleigh at the 2022 Winter Olympics Luge at the 2022 Winter Olympics Skeleton at the 2022 Winter Olympics See also China national bobsleigh team References
Piste de bobsleigh, luge et skeleton de Xiaohaituo

La piste de bobsleigh, luge et skeleton de Xiaohaituo (en chinois : 国家雪车雪橇中心) est une piste de bobsleigh, luge et skeleton située à Xiaohaituo (Chine), dans le district de Pékin. Histoire Statistiques Grands évènements accueillis Les Jeux olympiques d'hiver de 2022. Portail du bobsleigh Portail de la luge Portail du skeleton Portail des Jeux olympiques Portail de Pékin
National Sliding Centre

Il National Sliding Centre (国家雪车雪橇中心S, Guójiā xuě chē xuěqiāo zhōngxīnP) è un tracciato per bob, slittino e skeleton situato a Pechino nella contea di Yanqing e costruito in occasione dei XXIV Giochi olimpici invernali. Storia I lavori di costruzione dell'impianto, affidati alla Shanghai Baoye Group Corporation, sono iniziati nel giugno 2018 e sono terminati nel novembre 2020. Il costo dei lavori di costruzione è stato di 2,5 miliardi di dollari. Per permettere la realizzazione dell'impianto sono stati modificati i confini della riserva naturale di Songshan. Il 25 ottobre 2021 la pista ha ospitato la sua prima gara ufficiale e il successivo 20 e 21 novembre è stata la sede di una delle tappe della Coppa del Mondo di slittino 2021/2022. Tra il 5 e il 20 febbraio 2022 l'impianto ha ospitato le gare di slittino, skeleton e bob dei XXIV Giochi olimpici invernali. Caratteristiche L'impianto può ospitare fino a 10 000 spettatori e si estende su una superficie totale di 125 937 m². La pista è lunga 1 975 metri, ha 16 curve e un dislivello di 107 metri, partendo da un'altitudine di 1 019 metri e terminando a 912 metri. Note Voci correlate Nazionale di bob della Cina Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su National Sliding Centre Collegamenti esterni (EN) Beijing 2022 Venues, su olympics.com (archiviato il 4 dicembre 2021). (EN) IBSF - Yanqing, su ibsf.org (archiviato il 19 aprile 2021).
Yanqing National Sliding Centre

Yanqing National Sliding Centre (chiń. 国家雪车雪橇中心) – tor bobslejowo-saneczkarski w Yanqing, w Chinach. Został ukończony w 2020 roku. Obiekt był areną rozgrywania zawodów bobslejowych, saneczkarskich i w skeletonie podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2022. Budowa toru, powstałego z myślą o Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022, rozpoczęła się latem 2018 roku i zakończyła jesienią 2020 roku. Obiekt został wybudowany w Yanqing, około 75 km na północny zachód od Pekinu. Jest to pierwszy tego typu obiekt w Chinach i trzeci w Azji (po torach Spiral w Iizuna, w Japonii i Olympic Sliding Centre w Pjongczang, w Korei Południowej). Po zakończeniu budowy obiekt służył jako arena treningowa dla chińskich sportowców przygotowujących się do igrzysk. Pierwsze międzynarodowe zawody odbyły się na torze w październiku 2021 roku. W listopadzie 2021 roku na torze rozegrano zawody otwierające cykl Pucharu Świata w saneczkarstwie w sezonie 2021/2022. W lutym 2022 roku tor był areną rozgrywania zawodów bobslejowych, saneczkarskich i w skeletonie w ramach Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2022. Tor o długości 1583 m zalicza się do najdłuższych na świecie. Posiada on 16 zakrętów o maksymalnym nachyleniu 18 stopni, w tym jeden zakręt o kącie 370 stopni (jest to pierwszy tor na świecie z zakrętem zataczającym pełne koło). Różnica wysokości między startem a metą wynosi 120 m. Tor przykryty jest dachem. Trybuny obiektu oferują 2000 miejsc siedzących i 8000 miejsc stojących. Przypisy
Национальный санно-бобслейный центр

Национа́льный са́нно-бобсле́йный центр Яньци́на (кит.国家雪橇中心), также известный как «Летя́щий сне́жный драко́н» (кит. упр. 雪游龙, палл. сюэ ю лун) — первая трасса для санного спорта, бобслея и скелетона на территории Китая, которая отвечает олимпийским стандартам, имеет 16 поворотов с разными углами наклона. Центр также имеет 2000 сидячих и 8000 стоячих мест. Главным конструктором центра, как и всего олимпийского кластера в Яньцине был Ли Синган, до этого проектировавший Национальный стадион к Олимпиаде-2008. Характеристика В июле 2018 года в Яньцине начались строительные работы на санно-бобслейной трассе. Строительство трассы было завершено в ноябре 2020 года. Это первая гоночная трасса с углом обзора 360°, имеющая форму китайского дракона, 16 поворотов и общую длину 1975 метров. В Национальном бобслейном центре есть места для 2 000 зрителей и стоячие места для 8 000 зрителей. Первые пробные заезды были проведены на трассе в конце октября 2020 года. Национальный санно-бобслейный центр расположен в юго-западной части пекинского района Яньцин, на южном склоне горы Хайтошань и спроектирован так, что похож на летящего в южном направлении китайского дракона, отсюда его второе название — «Летящий снежный дракон» (кит. упр. 雪游龙, палл. сюэ ю лун). Поскольку южный склон горы открыт для солнечных лучей, для предотвращения нагрева трассы при её проектировании и строительстве применены специальные солнцезащитные решения. Строительная площадь трассы составляет около 60 тыс.кв.метров, протяженность — 1.9 км, а перепады высот превышают 120 метров. После строительства гоночная трасса стала 17-й по счету в мире, третьей в Азии и первой в Китае. Судьба объекта после олимпиады После Олимпиады центр будет принимать международные соревнования и станет тренировочной базой для сборной Китая. Спортивные мероприятия 20-21 ноября 2021 года состоялись первые соревнования по санному спорту на трассе в рамках Кубка мира 2021/22 годов по санному спорту. Бобслей на зимних Олимпийских играх 2022 года Санный спорт на зимних Олимпийских играх 2022 года Скелетон на зимних Олимпийских играх 2022 года 17 ноября 2023 — начало первых этапов Кубка мира по бобслею 2023/24 и Кубка мира по скелетону 2023/24 Примечания Ссылки Описание объекта
Санно-бобслейний центр Сяохайто

Санно-бобслейний центр Сяохайто — бобслейна, санна та скелетонна траса в районі Яньцін, у приміському районі Пекіна . Це місце, також відоме як «Дім швидкості». Тут відбувались змагання з бобслею, санного спорту під час Зимових Олімпійських ігор 2022 року. На трасі 16 поворотів з різними кутами і нахилами. Заходи Бобслей на зимових Олімпійських іграх 2022 Санний спорт на зимових Олімпійських іграх 2022 Скелетон на зимових Олімпійських іграх 2022 Дивись також Бобслей на зимових Олімпійських іграх 2022 Література
Tour de la cloche de Pékin

La tour de la cloche de Pékin (chinois simplifié : 北京钟楼 ; chinois traditionnel : 北京鐘樓 ; pinyin : běijīng zhōnglóu) est située sur l'extrémité nord de l'axe central de la vieille ville tartare de Pékin, au nord de la rue Di’anmen. Elle se situe un peu au nord de la tour du tambour. Elle abrite la plus grande et lourde cloche de Chine (7 mètres pour 63 tonnes, qui pouvait être entendue à une distance de 20 km). Histoire La tour est ouverte aux touristes depuis les années 1980. Architecture La tour de la cloche s'élève à 33 mètres. Ses murs sont gris et son toit est fait de tuiles vernissées vertes. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Gulou and Zhonglou (Beijing) » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Pékin Portail du monde chinois • section histoire de la Chine
Wieża Dzwonu w Pekinie

Wieża Dzwonu (chin. upr.: 北京钟楼; chin. trad.: 北京鐘樓; pinyin: Běijīng Zhōnglóu) – wieża w Pekinie, znajdująca się na północnym krańcu głównej arterii miejskiej. W jej pobliżu wznosi się Wieża Bębna. Wzniesiono ją w 1272 roku, w dziewiątym roku panowania Kubilaj-chana. Pierwotnie stanowiła główny budynek świątyni Wanning, a na dzwonnicę została zaadaptowana po przebudowie dokonanej za panowania cesarza Yongle w 1420 roku. Niedługo po przebudowaniu została zniszczona na skutek pożaru. W obecnym kształcie odbudował ją w 1747 roku cesarz Qianlong. Konstrukcja budynku jest na tyle mocna, że dotąd jedynego uszkodzenia doznał on podczas trzęsienia ziemi w Tangshan w 1976 roku, kiedy to odpadła kamienna głowa zwierzęcia zdobiącego dach. Dwupiętrowa wieża ma 47,9 metra wysokości. Wykonana jest z cegły i kamienia, zaś dach pokryto zielonymi płytkami. Posiada cztery łukowate wejścia (po jednym z każdej strony), zaś na drugie piętro wiodą znajdujące się wewnątrz kamienne schody. Na piętrze znajduje się taras, który, podobnie jak budynek, posiada cztery wejścia, dodatkowo ozdobione z każdej strony kamiennymi oknami. Dzwon W wieży pierwotnie znajdował się żelazny dzwon, który jednak z powodu zbyt cichego dźwięku zdjęto i ustawiono na tyłach Wieży Bębna. Zastąpiono go dzwonem z brązu, który wisi do dziś. Dzwon ma 7 metrów wysokości i waży 63 tony. Grubość jego ścian wynosi ok. 25 cm. Jest to największy i najcięższy dzwon w Chinach. Wyryto na nim inskrypcję o treści: "został wykonany szczęśliwego dnia, miesiąca i roku, za panowania cesarza Yongle". Do bicia weń używano zawieszonych po obu stronach dwu drewnianych bali o długości 2 metrów. Do 1924 roku dźwięk dzwonu rozlegał się codziennie o godzinie 19; było go słychać z odległości 20 kilometrów. Obecnie nie jest już używany. Legenda Z dzwonem na wieży związana jest legenda o kowalu Dengu i jego córce. Według niej Deng przez ponad rok próbował bezskutecznie odlać dzwon, który polecono mu zrobić. Czas szybko upływał, w przededniu ostatniej próby kowala jego córka, w obawie, że dalsza zwłoka będzie dla jej ojca dyshonorem, postanowiła poruszyć bogów, aby sprawili, że odlew się wreszcie uda, i rzuciła się w płynny brąz. Ogarniętemu paniką ojcu udało się jedynie wydobyć z płomieni haftowany pantofel dziewczyny. Dzwon został wreszcie odlany, a cesarz, poruszony ofiarnością młodej dziewczyny, nazwał ją "Boginią Złotego Pieca" i rozkazał wznieść świątynię ku jej czci obok odlewni jej ojca. Wśród ludzi dziewczyna znana jest jako "Bogini Odlewająca Dzwon". Przypisy
Porter-Pagode

Die Porter-Pagode (auch „Boya-Pagode“; chinesisch 博雅塔, Pinyin Bóyǎ Tǎ), früher meist schlicht Wasserturm (水塔, shuǐtǎ) genannt, ist ein Gebäude in Peking. Die Pagode liegt auf dem heutigen Gelände der Peking-Universität im Stadtbezirk Haidian der chinesischen Hauptstadt am südöstlichen Ufer des sogenannten Namenlosen Sees (未名湖, Wèimíng Hú) in dem berühmten Landschaftspark des Campus. Es handelt sich bei dem Bauwerk um einen ursprünglich im Jahr 1924 erbauten Wasserturm der früheren Yanjing-Universität (Yanjing daxue), der Vorgängerin der heutigen Peking-Universität und gilt als eines ihrer Wahrzeichen. Der Wasserturm in Pagodenform wurde hauptsächlich durch Spenden des Onkels James W. Porter des Professors für Philosophie an der Universität, Lucius Chapin Porter (1880–1958), erbaut, und trägt daher die Bezeichnung nach dem Familiennamen Porter. Der achteckige Turm ist 37 Meter hoch und hat insgesamt dreizehn Geschosse, es ist eine Stahlbetonkonstruktion, im Inneren führt eine spiralenförmige Treppe in die Spitze des Turms. Er hat eine Form wie Pagoden aus der Liao (Kitan)- und Jin (Dschurdschen)-Zeit, imitiert die Randeng-Pagode im Pekinger Stadtbezirk Tongzhou im Miyan-Stil, der untere Teil ist ein Sumeru-Sockel. Denkmal Die Architektur am Namenlosen See auf dem Campus der Yanjing-Universität (未名湖燕园建筑, Wèimíng Hú Yānyuán Jiànzhù) steht seit 2001 auf der Liste der Denkmäler der Volksrepublik China (5-475). Verschiedenes In dem bekannten Feature Song für den 100-Tage-Countdown der Olympischen Sommerspiele 2008 (Beijing huanying ni) tritt die Sängerin Han Hong an dieser Stätte auf. Weblinks bkso.baidu.com: Boya ta (chinesisch) Einzelnachweise
Hebei

Hebei (?·pàg.) (xinès: 河北, pinyin: Hébĕi, Wade-Giles: Ho-pei, transcripció antiga: Hopeh) és una província del nord de la República Popular de la Xina. La seva abreviatura és "冀" (pinyin: jì), dita també Província Ji (冀州 Jì Zhōu), una província de la dinastia Han (zhou) que incloïa el sud de Hebei. La seva capital és Shijiazhuang. El nom de Hebei abans de 1928 fou Zhili (xinès tradicional: 直隸, xinès simplificat: 直隶, pinyin: Zhílì, Wade-Giles: Chih-li), que vol dir «governada directament» (per la cort imperial). Hebei rodeja totalment les municipalitats de Pequín i Tianjin i limita amb Liaoning al nord-est, Mongòlia Interior al nord, Shanxi a l'oest, Henan al sud, i Shandong al sud-est. La seva economia es basa en l'agricultura i la indústria manufacturera. La província és el principal productor d'acer de la Xina, encara que la indústria siderúrgica genera una greu contaminació atmosfèrica. Es poden trobar cinc llocs del Patrimoni de la Humanitat de la UNESCO a la província: la Gran Muralla de la Xina, la residència de muntanya de Chengde, el Gran Canal, les Tombes Qing orientals i les Tombes Qing occidentals. També acull cinc ciutats històriques i culturals famoses nacionals: Handan, Baoding, Chengde, Zhengding i Shanhaiguan. Històricament, durant el període de Primaveres i Tardors i el Període dels Regnes Combatents (Xina), la regió estava governada pels estats xinesos Yan i Zhao. Durant la dinastia Yuan, la regió es va anomenar província de Zhongshu. Es va anomenar Zhili del Nord durant la dinastia Ming, i província de Zhili durant la dinastia Qing. L'actual província de Hebei es va crear el 1928. Divisions administratives Hebei es divideix en 11 prefectures: Shijiazhuang (石家庄市 : Shíjiāzhuāng Shì) Tangshan (唐山市 : Tángshān Shì) Qinhuangdao (秦皇岛市 : Qínhuángdǎo Shì) Handan (邯郸市 : Hándān Shì) Xingtai (邢台市 : Xíngtái Shì) Baoding (保定市 : Bǎodìng Shì) Zhangjiakou (张家口市 : Zhāngjiākǒu Shì) Chengde (承德市 : Chéngdé Shì) Cangzhou (沧州市 : Cāngzhōu Shì) Langfang (廊坊市 : Lángfáng Shì) Hengshui (衡水市 : Héngshuǐ Shì) Demografia La divisió de la població per ètnies és: Referències Enllaços externs Hebei, China Arxivat 2003-07-25 a Wayback Machine. (en xinès simplificat): pàgina oficial China Internet Information Center Mapa de Hebei
Che-pej

Che-pej (čínsky pchin-jinem Héběi, znaky 河北) je pobřežní provincie Čínské lidové republiky v severní Číně. Populace čítá téměř 75 milionů obyvatel, což z Che-peje činí 6. nejlidnatější čínskou provincii. Většinu obyvatelstva tvoří Chanové. Hlavním a zároveň největším městem provincie je Š'-ťia-čuang. Geografie Poloha Che-pej se nachází v severní Číně. Z východu je obtékána Pochajským mořem, respektive Pochajským zálivem, na severovýchodě hraničí s provincií Liao-ning, na severu s autonomní oblastí Vnitřní Mongolsko, na západě s provincií Šan-si, na jihu s provincií Che-nan a na jihovýchodě s provincií Šan-tung. Celá Che-pej leží na sever od Žluté řeky, na což odkazuje i samotný název provincie. Povrch Reliéf provincie je poměrně různorodý. Centrální a jižní část Che-peje se rozkládá na severu Velké čínské nížiny (případně Severočínské roviny). Ze západu je provincie ohraničena pohořím Tchaj-chang, které ji odděluje od sousední provincie Šan-si. Severem Che-peje prochází pohoří Jen. Nejvyšším bodem Che-peje je hora Siao-wu-tchaj nacházející se na severozápadě provincie v okrese Jü, dosahující výšky 2882 m n. m. Japonská okupace Během druhé světové války v letech 1938 až 1945 byla provincie Che-Pej spolu s dalšími okupována Japonci. Okupační správa v roce 1941 nechala opatřit 55 různých druhů poštovních známek přetiskem. Administrativní členění Provincie Che-pej se dělí na 11 městských prefektur. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Hebei na anglické Wikipedii. Literatura HLINKA, Bohuslav; MUCHA, Ludvík. Filatelistický atlas. 3., rozšířené. vyd. Praha: Geodetický a kartografický podnik, 1986. S. 253. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Che-pej na Wikimedia Commons Encyklopedické heslo Pe-či-li v Ottově slovníku naučném ve Wikizdrojích
Hebei

Hebei (河北) er en nordlig provins i Folkerepublikken Kina. Navnet Hebei betyder "nord for den (Gule) Flod" (Huang He). Før 1928 hed provinsen Zhili, som betyder "direkte ledet (af det kejserlige hof)". Hebei omkranser fuldstændig Beijing og Tianjin kommuner. Provinsen har grænse til Liaoning mod nordøst, Indre Mongoliet mod nord, Shanxi mod vest, Henan mod syd og Shandong mod sydøst. Bohai-bugten i det Gule Hav ligger mod øst. En lille eksklave adskilt fra resten af provinsen, ligger klemt inde mellem Beijing og Tianjin kommuner. Administrative enheder Hebei er inddelt i 11 enheder på præfekturniveau, som alle er bypræfekturer. Disse 11 enheder på præfekturniveau er inddelt i 172 enheder på amtsniveau (36 distrikter, 22 byamter, 108 amter og 6 autonome amter). Disse er igen inddelt i 2207 enheder på kommuneniveau (Et offentlig distriktskontor, 937 bykommuner (towns), 979 kommuner (townships), 55 etniske kommuner (ethnic townships) og 235 subdistrikter). Myndigheder Den regionale leder i Kinas kommunistiske parti er Wang Dongfeng. Guvernør er Xu Qin, pr. 2021. Kendte personer fra Hebei Feng Dao (881-954), konfucianistisk præst Yan Yuan (1635-1704), konfucianistisk filosof Chi Jushan (1876-1962), skuespilforfatter og lærd Eksterne henvisninger
Hopej

Hopej (Hebei) (kínaiul 河北, , pinjin átírással Hébĕi (, magyaros átírással Hopej)) a Kínai Népköztársaság északi tartománya. Tartományi székhelye és legnagyobb városa Sicsiacsuang (Shijiazhuang). Földrajz A tartomány Kína északkeleti részén található, területe 187 700 km². Szomszédai északon Belső-Mongólia, keleten Liaoning és a Pohaj-tenger (Bohai-tenger), délkeleten Santung (Shandong), délen Honan (Henan), nyugaton Sanhszi (Shanxi) tartományok, valamint körülöleli Peking (Beijing)et és Tiencsin (Tianjin)t. Középső és déli része a Kínai-alföldön fekszik, nyugati részén a Tajhang (Taihang) hegység, északon a Jensan (Yan Shan) hegység húzódik. Középső és déli része a Haj (Hai), az északkeleti rész a Luan folyó vízgyűjtő területéhez tartozik. Történelem A tartomány a legendákba vesző régmúlt óta Kína része. Mivel közel van Peking (Beijing)hez, mindenki, aki a birodalmi fővárost kívánta meghódítani, szükségképpen a tartomány vidéki területeit pusztította. Közigazgatása egészen az 1920-as évekig különbözött Kína más területeinek igazgatásától. Nem volt rendes tartományi szervezete, hanem egy pekingi hivatal kormányozta, közvetlenül a császári kormány felügyelete alatt. Határai gyakran és nagymértékben változtak. Az utolsó nagyobb átalakítás a Kínai Népköztársaság kikiáltása után történt. Ekkor határait kiterjesztették a Nagy Falig, hozzácsatolva hagyományosan Belső-Mongóliához és Mandzsúriához tartozó területeket. Közigazgatás Hopej (Hebei) tartomány 11 prefektúrai szintű városra van felosztva: Népesség Kultúra Jegyzetek További információk Hopej (Hebei) tartomány hivatalos honlapja Hopej (Hebei) tartomány térképe
Hebei

Hebei () is een Chinese provincie tussen Peking en Taiyuan. De hoofdstad van Hebei is Shijiazhuang. Hebei telt 67.350.000 inwoners en is ongeveer 5 keer zo groot als Nederland. Hebei ligt tussen de provincies Shandong, Henan en Shanxi en de regio Binnen-Mongolië en de Golf van Bohai (Gele Zee). De stadsprovincies van Beijing (Peking) en Tianjin (Tientsin) worden grotendeels omgeven door Hebei. De provincie staat bekend om het keizerlijk domein bij Chengde, ten noordoosten van Peking. Dit gebied in de bergen met verscheidene paleizen en tempels was de belangrijkste zomer-residentie van de Qing-dynastie vanaf 1611. Het domein is door Unesco opgenomen op de lijst van Werelderfgoed. Bestuurlijke indeling Hebei omvat elf stadsprefecturen: Steden in provincie Hebei Chengde Dingzhou Fengnan Gaobeidian Hangu Heiyanzi Hengshui Luquan Qian'an Qinhuangdao Renqiu Shenzhou Shijiazhuang (hoofdstad) Tangshan Xuanhua Geboren Chen Rong (1988), atlete Externe link (zh) (en) Website van de provincie Hebei (archive)
Hebei

Hebei (wymowa; chiń. 河北; pinyin Hébĕi; Wade-Giles Ho-pei; dosł. „Na północ od Rzeki”) – północna prowincja Chińskiej Republiki Ludowej, położona na północ od Huang He, od wschodu granicząca z Morzem Wschodniochińskim. Wewnątrz jej terytorium znajduje się miasto wydzielone i stolica Chin – Pekin oraz miasto wydzielone Tiencin. Stolicą prowincji jest natomiast Shijiazhuang. Prowincję ustanowiono w 1928 z części wcześniejszej prowincji Zhili. Podział administracyjny Przypisy