NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Линсяо

Пагода Линсяо (кит. трад. 凌霄塔, пиньинь Língxiāo tǎ) — китайская пагода, расположенная к западу от храма Синлун в Чжэндине, провинция Хэбэй. История Первоначальная пагода, которая стояла на том же месте была дублирована деревянная пагодой, построенной в 860 году, во времена империи Тан. В том виде, что находится сегодня пагода, она была перестроена в 1045 году, во время правления сунского императора Жэнь-цзуна (1022—1063). Кроме того, пагода ремонтировалась и восстанавливалась во времена империй Юань, Мин и Цин. Ранее она была частью монастыря Тяньнин, и хотя его давно не существует, пагода хорошо сохранилась с XXI века. В 1966 году пагода была повреждена в результате землетрясения, но ремонтные работы позволили сохранить ее открытой для общественности. Описание Высота кирпичного основания и здания пагоды составляет 42 метра или четыре этажа, а начиная с пятого этажа и вверх продолжается деревянная часть пагоды. Пагода имеет в общей сложности девять этажей с девятью деревянными рядами карнизов, окружающих восьмиугольные внешние стены пагоды.. В центре пагоды расположена большая колонна, являющаяся особенностью китайской архитектуры пагод, установка которой была прекращена спустя некоторое время после окончания монгольского владычества. Построенная десять лет спустя, в 1055 году, пагода Ляоди (самая высокая китайская средневековая пагода) также имеет внутреннюю колонну, в виде другой пагоды. Внутри пагоды Линсяо деревянная лестница ведет на четвёртый этаж. Пагода увенчана чугунным шпилем. Галерея Примечания Литература Xu Xiaoying. Zhongguo Guta Zaoxing. — Пекин: Chinese Forest Press, 2007.
Huangsongyu Shuiku

Huangsongyu Shuiku (kinesiska: 黄松峪水库) är en reservoar i Kina. Den ligger i storstadsområdet Peking, i den norra delen av landet, omkring 79 kilometer nordost om stadskärnan. Trakten runt Huangsongyu Shuiku består till största delen av jordbruksmark. Genomsnittlig årsnederbörd är 799 millimeter. Den regnigaste månaden är juli, med i genomsnitt 231 mm nederbörd, och den torraste är januari, med 3 mm nederbörd. Källor
Haidian Christian Church

Haidian Christian Church (Chinese: 北京基督教会海淀堂) is a church located in Zhongguancun, Haidian District, Beijing. It is operated by the Three-Self Patriotic Movement, a state-registered Protestant Church in Mainland China. History The church was founded in 1933. The pastor of the church, Wu Weiqing, graduated from Nanjing Union Theological Seminary in 1989 and has a DMin from Fuller Theological Seminary. He speaks English fluently. Architecture The current church building was designed by Meinhard von Gerkan and Stephan Schütz of Gerkan, Marg and Partners from 2005 to 2007 for €3.5 million. It has a gross floor area of 4,000 square metres (43,000 sq ft). Congregation Haidian Christian Church is located near Tsinghua University, Peking University and numerous IT headquarters such as Sina.com in China's technology hub. As such, a large percentage of attendants are young. References External links Haidian Christian Church at the China Internet Information Center
Kościół Haidian

Kościół Haidian (chiń. 海淀堂; pinyin Hǎidiàn táng) – protestancka świątynia znajdująca się w dzielnicy Haidian w Pekinie. Kościół powstał na potrzeby wspólnoty protestanckiej, działającej od 1915 roku na Uniwersytecie Tsinghua. Kamień węgielny pod świątynię położono 5 kwietnia 1933 roku, a budowę zakończono 15 czerwca tego samego roku. Był to pierwszy kościół wzniesiony przez chińską społeczność chrześcijańską, a nie przez zagranicznych misjonarzy. Po rozpoczęciu rewolucji kulturalnej kościół, podobnie jak inne miejsca kultu w mieście, został zamknięty. Ponownie otwarto go 12 maja 1985 roku. Na początku XXI wieku budynek kościoła okazał się zbyt mały na potrzeby rosnącej wspólnoty wiernych, w związku z czym w 2003 roku podjęto decyzję o jego wyburzeniu i postawieniu nowej świątyni. Budowa ruszyła 1 sierpnia 2005 roku. Nowy kościół został otwarty 31 maja 2007 roku. Zaprojektowała go niemiecka firma GMP International GmbH, a koszt budowy wyniósł 6 milionów juanów. Utrzymana w modernistycznym stylu biała bryła budynku nie przypomina swoim wyglądem tradycyjnych kościołów. W wejściu do kościoła umieszczono olbrzymi krzyż. Po lewej stronie od wejścia znajduje się dzwonnica. Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa kościoła
Kristna kyrkan i Haidian

Kristna kyrkan i Haidian (kinesiska: (基督教堂, Jīdūjiàotáng) tillhör Tre självrörelsen och ligger i Zhongguancun i distriktet Haidian i Kinas huvudstad Peking. Församling Församlingen grundades 1933. Kyrkans närhet till Tsinghuauniversitetet, Pekinguniversitetet och flera IT-företag, som till exempel Sina.com, bidrar till att en stor andel av kyrkobesökarna är unga. Arkitektur Den nuvarande kyrkan ritades av Meinhard von Gerkan och Stephan Schütz och uppfördes 2005–2007 till en kostnad motsvarande tre och en halv miljon euro. Byggnadens golvyta uppgår till 4 000 kvadratmeter. Kyrkan var vid uppförandet Kinas största. Källor Noter Externa länkar Haidian Christian Church presenterad av China Internet Information Center
National Rural Revitalization Administration

The National Rural Revitalization Administration (Chinese: 国家乡村振兴局) is an agency within the Ministry of Agriculture and Rural Affairs of the People's Republic of China which is responsible for China's against poverty and to promote development in rural areas. It is headquartered in Beijing. It was formed on 25 February 2021 as the agency superseding the former State Council Leading Group Office of Poverty Alleviation and Development. In 2023, it was merged into the Ministry of Agriculture and Rural Affairs. History On 16 May 1986, the Office of the Leading Group for Economic Development in Poverty Stricken Areas of the State Council (国务院贫困地区经济开发领导小组办公室) was created, which was reshuffled as the State Council Leading Group Office of Poverty Alleviation and Development (国务院扶贫开发领导小组) on 17 September 1993. Since 2005, the Chinese government has promoted building New Villages to modernize the countryside. In 2008 the Urban and Rural Planning Law was enacted. In 2015, the Guide to Construct Beautiful Countryside was enacted "to achieve benign ecological, social, and economic rural development." In 2017 the Rural Revitalization Strategy was officially introduced, with the goal of addressing "the imbalance between urban and rural areas and among regions." Rural areas in China also suffer from environmental degradation and brain drain. The Rural Revitalization Strategy has the long-term goals of achieving "decisive progress on rural revitalization" by 2035 and to be "fully rejuvenated with well-off farmers and strong agriculture sectors" by 2050. Although China claims to have eradicated extreme poverty, sustainable poverty alleviation also remains a goal of the strategy. On 25 February 2021, the State Council Leading Group Office of Poverty Alleviation and Development was renamed to the National Rural Revitalization Administration. Wang Zhengpu was appointed director. In 2023, it was announced that the Administration's tasks are taken over by the Ministry of Agriculture and Rural Affairs. List of directors See also International Fund for Agricultural Development Xi Jinping Thought (Shared Prosperity) References
Ambassade van IJsland in China

De ambassade van IJsland in de Volksrepubliek China is gevestigd in het diplomatieke district Chaoyang van Peking en vertegenwoordigt IJsland ook in Mongolië, Thailand en Vietnam. Geschiedenis De bilaterale betrekkingen tussen IJsland en de Volksrepubliek China werden op 14 december 1971 geformaliseerd. Op 25 september 1973 werd Sigurður Bjarnason als eerste ambassadeur benoemd, die IJsland vanuit de ambassade in Kopenhagen vertegenwoordigde. In 1976 werd per presidentieel decreet besloten om ambassadeurs voor "verre landen" te benoemen die opereerden vanuit het ministerie van Buitenlandse Zaken in Reykjavik. Op 21 januari 1995 opende de ambassade in Peking, wat de eerste IJslandse ambassade in Azië was. In de eerste jaren vielen ook Indonesië, Japan, Noord-Korea, Zuid-Korea, Thailand en Vietnam onder het dekkingsgebied van de ambassade. Daar kwamen in wisselende samenstelling andere Aziatische en Pacifische landen bij, waaronder ook Nieuw-Zeeland en Australië. Missie De missie in Peking vertegenwoordigt IJsland in de Volksrepubliek China, Mongolië, Thailand en Vietnam, waarbij de ambassadeur in deze landen is geaccrediteerd. Er zijn in het dekkingsgebied honorair consuls benoemd in Hongkong, Ulaanbaatar, Hanoi, Ho Chi Minhstad en Bangkok. Ambassadeurs De volgende diplomaten waren geaccrediteerd ambassadeur voor IJsland naar China. IJsland werd tot de opening van de ambassade in Peking op afstand vertegenwoordigd door niet-residerende ambassadeurs. Externe links Ambassade van IJsland in Peking Referenties
Chaoyang-Park

Der Chaoyang-Park (chinesisch 朝阳公园, Pinyin Cháoyáng Gōngyuán, auch bekannt als 北京朝阳公园, Běijīng Cháoyáng Gōngyuán) ist eine Parkanlage auf dem Gelände des ehemaligen Prinzenpalastes im Bezirk Chaoyang im Nordosten der chinesischen Hauptstadt Peking. Die Konstruktion des Parks begann 1984. Er ist ungefähr 2,8 Kilometer lang und 1,5 Kilometer breit. Bei einer Gesamtfläche von 288,7 Hektar sind 68,2 Hektar von Wasser bedeckt. 87 Prozent der Fläche sind Grünanlagen. Seit 2005 findet jedes Jahr im September das Beijing Pop Festival im Chaoyang-Park statt. 2006 wurde in der Parkanlage mit dem Bau des Great Beijing Wheel begonnen. 2010 wurden die Bauarbeiten eingestellt. Bei den Olympischen Sommerspielen 2008 fanden hier die Wettbewerbe im Beachvolleyball statt. Dazu wurde ein temporäres Stadion gebaut, das auf einer Fläche von 14.150 Quadratmetern Platz für 12.200 Zuschauer bot. Während der Bauarbeiten wurden im Chaoyang-Park Ruinen des Tai-Shang-Lao-Jun-Tempels aus der Ming-Dynastie entdeckt. Die Anlage besteht aus einem Center Court, zwei Plätzen zum Aufwärmen und sechs Trainingsplätzen. Für die Spielfelder, die eine Gesamtfläche von 20.000 Quadratmetern bedecken, wurden 17.000 Tonnen feiner Sand aus Dongfang in der Provinz Hainan geliefert. Der FIVB-Supervisor Blair Harrison lobte die einzigartige Lage des Stadions in einem Park. Vom 13. bis 19. August 2007 fand in dem Stadion der FIVB Beach Volleyball Women's Challenger statt. Nach den Spielen sollten anstelle des Stadions ein großer Swimmingpool und ein Musik-Brunnen mit 25 Metern Durchmessern entstehen. Heute rostet das Stadion jedoch vor sich hin. Weblinks Offizielle Website (chinesisch) Photographic guide (englisch) Chaoyang Park auf beijing2000.cn (englisch) Übersicht der Wettkampfstätten mit Google Map Einzelnachweise
Chaoyang Park

Chaoyang Park (Chinese: 朝阳公园; pinyin: Cháoyáng Gōngyuán) is a park located on the site of the former Prince's Palace in Beijing's Chaoyang District. The park's construction began in 1984 and it became Beijing's largest park. It is approximately 2.8 km in length and approximately 1.5 km in width. It has a total area of 288.7 hectares, and a water surface area of 68.2 hectares. The majority of land in the park is used as green space. It features flower gardens, fairground with rides, activities such as laser tag and a high ropes course, roller coasters, landscaped areas and several large swimming pools. Bicycles and boats may also be hired at various locations in the park. The Beijing Great Wheel, a 208 m (682 ft) tall giant Ferris wheel, was to have been constructed at Chaoyang Park, but went into receivership in 2010. Events Since 2005, the Beijing Pop Festival, featuring Chinese and international musical acts, has been held at Chaoyang Park each September. A temporary beach volleyball stadium was constructed at Chaoyang Park to host the beach volleyball events of the 2008 Summer Olympics, using sand shipped in from Hainan island. Artworks Non-Violence (sculpture) References External links Chaoyang Park official site (Chinese) ChaoYang Park, Beijing : a photographic guide
Chaoyangpark

Het Chaoyangpark (hanzi: 朝阳公园; pinyin: Cháoyáng Gōngyuán) is een park in het noordoosten van de Chinese hoofdstad Peking in het district Chaoyang. Het park werd vanaf 1984 aangelegd op de plaats van een voormalig prinselijk paleis. Het is ongeveer 2,8 kilometer lang en 1,5 kilometer breed en beslaat een oppervlakte van bijna 289 hectare, waarvan zo'n 68 hectare uit water bestaat. Chaoyangpark is via het openbaar vervoer bereikbaar door lijn 14 van de metro van Peking. Het park was in 2008 de speellocatie van het beachvolleybaltoernooi op de Olympische Spelen. Er werd een tijdelijk hoofdstadion gebouwd dat plaats bood aan 12.200 toeschouwers. Het zand voor de velden werd aangevoerd vanuit Dongfang in de provincie Hainan. Het stadion deed tot en met 2012 dienst voor het toernooi in de FIVB World Tour en ligt er sindsdien ongebruikt bij. Het geplande Beijing Great Wheel waarvan de bouw in 2010 is afgelast zou eveneens in het Chaoyangpark komen te liggen.
Park Chaoyang

Park Chaoyang (chiń. upr. 朝阳公园; chiń. trad. 朝陽公園; pinyin: Cháoyáng Gōngyuán) – park w Pekinie, położony w dzielnicy Chaoyang. Został utworzony w 1984 roku, jego powierzchnia wynosi 320 ha, z czego 68,2 ha zajmują zbiorniki wodne. Jest to największy park w mieście. Na terenie parku znajduje się wiele miejsc rozrywki, m.in. dwa baseny odkryte, 75-metrowa wieża do skoków na bungee, przystanie żeglarskie, wesołe miasteczko, fontanny oraz boiska sportowe, w tym obiekt do siatkówki plażowej ze specjalnie sprowadzonym piaskiem z wyspy Hajnan, na którym rozgrywano zawody podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 2008. W 2007 roku ruszyła budowa największego diabelskiego młyna na świecie o wysokości 208 m. Inwestycję planowano zakończyć do końca 2010 roku, jednak z powodu problemów finansowych inwestora została ona w maju tegoż roku wstrzymana. W parku odbywają się koncerty i festiwale, m.in. Midi Modern Music Festival. Przypisy
Kostel svatého Josefa (Peking)

Kostel svatého Josefa (čínsky znaky 大聖若瑟堂) v Pekingu, známý také jako Wangfuťingský kostel (čínsky znaky 王府井天主堂) nebo Východní katedrála (čínsky v českém přepisu Tung-tchang, pchin-jinem Dongtang, znaky 東堂) je jeden ze čtyř římskokatolických kostelů pekingské arcidiecéze. Jedná se o farní kostel, jehož dějiny sahají do roku 1653, ale ve své současné podobě byl postaven začátkem dvacátého století v novorománském slohu. Nachází se na severním konci obchodní třídy Wang-fu-ťing v obvodě Tung-čcheng. Od roku 1957 spravuje kostel Vlastenecké sdružení čínských katolíků, katolická organizace povolená čínskou vládou, ovšem naopak neuznávaná Svatým stolcem. Dějiny Předchozí budovy Farnost zde založil v roce 1653 Lodovico Buglio, jezuitský astronom, teolog a misionář. Pozemek pro stavbu kostela věnoval řádu císař Šun-č'. Jednalo se přitom o období, kdy měli jezuité povoleno pobývat v Číně jako jediní Evropané a to pro své znalosti astronomie. V roce 1720 byla budova poškozena a za dalších zhruba devadesát let později shořela, zbytky po požáru byly vzhledem k tomu, že v této době měla čínská vláda dynastie Čching odpor k západu, zničeny. Místo bylo pak nevyužíváno až do roku 1860, kdy Peking dobyly britské a francouzské jednotky v rámci Druhé opiové války. Pak byly do Pekingu opět vpuštěni misionáři a kostel byl znovu vystaven. Během Boxerského povstání byl kolem roku 1900 opět zcela vypálen. Současný kostel Současná budova v novorománském slohu s pilastry a třemi zvonicemi byla postavena v roce 1904. Po vítězství Maa Ce-tunga v Čínské občanské válce v roce 1949 byl nastolen tvrdě ateistický režim, který se snažil potlačit veškeré náboženství. Kostel svatého Josefa byl v padesátých letech znárodněn a byla v něm zřízena základní škola. Když bylo v roce 1957 vytvořeno Vlastenecké sdružení čínských katolíků, dostal se kostel svatého Josefa pod jeho správu a je pod ní dodnes. Od začátku Kulturní revoluce v roce 1966 až do jejího konce v roce 1976 byl kostel zcela zavřen a neudržován. Po nástupu Tenga Siao-pchinga došlo k přehodnocení vládní politiky a pekingský magistrát nechal kostel zrekonstruovat, takže mohl být v roce 1980 znovu otevřen pro potřeby věřících. V roce 2000 byla dokončena další rekonstrukce. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku St. Joseph's Church, Beijing na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel svatého Josefa na Wikimedia Commons
Josefskatedralen (Beijing)

For alternative betydninger, se Josefskatedralen. (Se også artikler, som begynder med Josefskatedralen) Josefskatedralen (kinesisk: 大聖若瑟) eller Wangfujing katolske kirke (kinesisk: 王府井天主堂) eller i daglig tale Dongtang (kinesisk: 东堂, østlige kirke) er en historisk romersk-katolsk kirke i det centrale Beijing, i nærheden af handelsgaden, Wangfujing. I 1653 blev en lille kirke opført samme sted på bar mark af jesuiten Lodovico Buglio. Adskillige jordskælv og krige ødelagde gradvis denne lille kirke gennem tiden. Den blev genopført som katedral i 1904 i nyromantisk stil med kraftige pilastre samt en høj og to lave hvælvinger udført i storslået arkitektur. Efter en gennemgribende renovation i 1980 blev kirken genåbnet. Kilder Catherine Pagani Eastern Magnificence & European Ingenuity: Clocks of Late Imperial China University of Michigan Press, 2001 ISBN 0-472-11208-2, ISBN 978-0-472-11208-1 Kildehenvisninger Eksterne henvisninger
Iglesia de San José (Pekín)

La Iglesia de San José (en chino tradicional, 大聖若瑟堂) es un templo de culto católico situado en Wangfujing, en el centro de Pekín. Una pequeña iglesia fue establecida en 1653 en los terrenos abiertos por los padres jesuitas Ludovico Buglio y Gabriel de Magalhães, que anteriormente evangelizaban en Sichuan.​ Más tarde varios terremotos y guerras gradualmente destruyeron la iglesia. Fue reconstruida en 1904 como una catedral románica, con pilastras fuertes y una bóvedas alta y dos bajas que muestran un estilo arquitectónico grandioso. Después de la restauración, en 1980, la iglesia volvió a abrir.​ Véase también Iglesia del Salvador (Pekín) Iglesia católica en China Referencias
Église Saint-Joseph de Wangfujing

L'église Saint-Joseph de Wangfujing (王府井天主堂), appelée aussi cathédrale de Wangfujing ou Dongtang (东堂, cathédrale de l'est) est un édifice religieux catholique et une ancienne cathédrale, située dans le centre-ville de Pékin, dans la rue Wangfujing. Une église de la mission jésuite du XVIIe siècle est plusieurs fois reconstruite pour être aujourd'hui un des lieux de culte importants de la communauté catholique locale. Histoire Une petite église est construite en ce lieu en 1653 par les pères jésuites Gabriel de Magalhães et Lodovico Buglio bien que la situation des chrétiens en Chine soit devenue précaire. Cette église est détruite par un séisme en 1720 et reconstruite la même année. Elle a ensuite brûlé en 1807 dans un incendie déclenché accidentellement par les prêtres desservants, ce qui a servi de motif au gouvernement de l'époque pour la confisquer. Elle a finalement été reconstruite une seconde fois en 1884, à l'aide de fonds internationaux, puis brûlée de manière criminelle pendant la révolte des Boxers, le 13 juin 1900. Une cathédrale a donc été reconstruite en 1904, avec d'importants piliers et deux voûtes basses : l'ensemble est de style éclectique, combinant les inspirations romane et baroque. Après sa restauration en 1980, l'église a rouvert. À cause de sa position géographique, elle fait face à l'ouest. Galerie d'images Notes et références (en) Catherine Pagani Eastern Magnificence & European Ingenuity: Clocks of Late Imperial China University of Michigan Press, 2001 (ISBN 0472112082), (ISBN 9780472112081) Voir aussi Articles connexes Église Saint-Joseph Rue Wangfujing de Pékin Cathédrale de l'Immaculée Conception de Pékin (Nantan : cathédrale du sud) Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de Pékin Portail de la Compagnie de Jésus Portail du monde chinois • section histoire de la Chine
Vangfucsing katedrális

A Vangfucsing katedrális (王府井天主堂), vagy Szent József Vangfucsing katedrálisa, vagy a helyiek által Dongtang-nak nevezett katedrális (东堂, keleti katedrális) egy történelmi katolikus katedrális Peking belvárosában, Vangfucsing közelében. 1653-ban alapította a jezsuita Lodovico Buglio az akkor még kis templomot. Később több földrengés és háború pusztította a templomot. 1904-ben építették katedrálissá neoromán építészeti stílusban, erős oszlopokkal és egy nagy, két kisebb kriptával. A helyreállítás után 1980-ban nyitották meg. Galéria Jegyzetek Irodalom Catherine Pagani: Eastern Magnificence & European Ingenuity: Clocks of Late Imperial China. (hely nélkül): University of Michigan Press. 2001. ISBN 9780472112081 További információk
Sint-Jozefkerk (Peking)

De Sint-Jozefkerk (Chinees: 大聖若瑟堂), ook bekend als de Wangfujing-kerk (Chinese: 王府井天主堂) of Dongtang-kerk (Chinees: 東堂, vertaling: Oosterkerk), is een neoromaans kerkgebouw in de Chinese hoofdstad Peking uit het begin van de 20e eeuw. Het betreft een van de vier historische katholieke kerken van het rooms-katholieke aartsbisdom Peking. De kerk is gelegen in het district Dongcheng aan de Wangfujingstraat. Voorgeschiedenis De Oostkerk werd in 1653 gesticht door de missie van de jezuïeten in China. De bouwgrond voor de nieuwe kerk werd geschonken door keizer Shunzhi. Op grond van hun kennis van astronomie waren de jezuïeten destijds de enige Europeanen die toestemming verkregen om te wonen in de hoofdstad. De kerk zou een turbulente geschiedenis tegemoet gaan. Door een aardbeving in 1720 stortte het kerkgebouw in, waarna onmiddellijke herbouw plaatsvond. Ongeveer 90 jaar later werd het gebouw getroffen door brand. Het nog bestaande deel van de kerk werd vervolgens verwoest als gevolg van de anti-westerse politiek van die tijd. Tot 1860 bleef het terrein bestemmingsloos. Na het binnentrekken van Britse en Franse strijdkrachten in de Tweede Opiumoorlog werden buitenlandse missionarissen weer toegelaten in de hoofdplaats, die de kerk herbouwden. De anti-buitenlandse sentimenten verdwenen echter niet en explodeerden tijdens de eeuwwisseling met de Bokseropstand. Op het hoogtepunt van de rebellie in 1900 werd de kerk tot op de grond toe afgebrand. De huidige Jozefkerk De Sint-Jozefkerk werd in 1904 in neoromaanse stijl herbouwd met drie klokkentorens. Nadat de communisten onder leiding van Mao Zedong de macht grepen, verbrak het nieuwe atheïstische regime alle diplomatieke relaties met de Heilige Stoel. Het regime poogde bovendien alle uitingen van religie te elimineren door kerken en andere gebedshuizen in beslag te nemen of te vernietigen. De Sint-Jozefkerk werd in de jaren 1950 onteigend door de overheid en in een basisschool getransformeerd. Om de algehele controle te verkrijgen op de katholieke gemeenschap in China werd in 1957 de Chinese Katholieke Patriottische Vereniging opgericht. Sinds die tijd werden de in de kerk werkzame priesters niet erkend door het Vaticaan. De restauratie De verandering van de politieke opvattingen onder Deng Xiaoping in de jaren 1977-1978 brachten gunstiger tijden voor de katholieke gemeenschap. De gemeentelijke overheid financierde inspanningen om de kerk te restaureren en het gerenoveerde gebouw werd in 1980 heropend voor het vieren van de mis. Een andere belangrijke restauratie aan de kerk werd in september 2000 voltooid. De benoeming van de toenmalige parochiepriester van de Sint-Jozefkerk tot de nieuwe aartsbisschop van Peking op 16 juli 2007 door de CCPA, kreeg zowel de goedkeuring van overheid als van de Heilige Stoel. Externe link (en) De Sint-Jozefkerk op Chinadaily.com