NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Zoo di Pechino

Lo zoo di Pechino (in cinese: 北京動物園T, 北京动物园S, Běijīng dòngwùyuánP), si trova nella zona di Xizhimen, nella parte occidentale di Pechino, Cina. Dopo la fondazione della Repubblica Popolare era noto come parco della Periferia occidentale (Xijiao Gongyuan). Al suo interno si alternano giardini coltivati a fiori e scenari più selvaggi, come fitti boschetti, prati, un piccolo ruscello, stagni di loto e piccole colline con padiglioni e sale. Le attrazioni principali dello zoo sono gli animali rari e selvaggi della Cina, come il panda gigante, la scimmia del Sichuan, le tigri della Manciuria, il cervo dalle labbra bianche, gli yak del Tibet, enormi tartarughe marine, orsi polari, canguri e zebre. Nello zoo si trova anche un centro di ricerca zoologica che accoglie razze rare di animali dai vari continenti. Costruzione Lo zoo si sviluppa su più di 50.000 metri quadrati, incluse le sale delle scimmie, dei panda, delle tigri e leoni, degli elefanti e altre, per un totale superiore alle trenta. In ognuna vengono esposti gli habitat degli animali, con molti alberi e piante. Nel 1999 fu aperto all'interno dello zoo l'oceanario di Pechino, il più grande del paese, con un acquario e vasche per gli spettacoli di delfini e leoni marini. Inoltre all'interno del complesso si trovano edifici risalenti alla dinastia Qing. Storia In origine chiamato "giardino dei diecimila animali", lo zoo fu costruito nel 1908 nel distretto di Xicheng, accanto ai padiglioni per esposizioni e di fronte all'osservatorio astronomico. Sull'area esisteva una residenza risalente alla dinastia Ming (1368 - 1644). Sotto la dinastia Qing c'erano coltivazioni di piante e allevamenti di animali. Dopo la fondazione della Repubblica Popolare venne ricostruito e chiamato parco della Periferia occidentale, per ritornare a chiamarsi zoo di Pechino nel 1955. Presente Lo zoo si è sviluppato velocemente e nel 1987 copriva più di 40.000 m². Orsi, elefanti, panda, leoni, tigri, usignoli, ippopotami, rinoceronti, antilopi e giraffe furono inclusi nello zoo nei tardi anni cinquanta, mentre successivamente vennero aperti le gabbie per gorilla e scimmie e l'acquario con esemplari di più di cento specie di rettili da tutto il mondo, inclusi coccodrilli e pitoni. Lo zoo di Pechino ospita oggi più di 7.000 animali di 600 specie diverse dal mondo intero. Orari di apertura 7:30-18.00 (1 aprile – 31 ottobre); 7:30-17.00 (1 novembre – 31 marzo) Biglietti 15 RMB (circa 2€, 1 aprile – 31 ottobre); 10 RMB (circa 1,30€, 1 novembre – 31 marzo) Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su zoo di Pechino Collegamenti esterni (ZH) Sito ufficiale, su beijingzoo.com. (EN) Beijing Zoo, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. China Report - Zoo di Pechino, su drben.net. Introduzione, su china.org.cn.
Dierentuin van Peking

De dierentuin van Peking is een dierentuin in China opgericht in 1906 tijdens het 32ste regeringsjaar van Guangxu, keizer uit de Qing-dynastie. Het terrein beslaat 86 ha, en is onderverdeeld in drie zones, de westelijke, de oostelijke en de noordelijke zone. Iedere zone heeft een aparte entree met parkeerplaats. Men kan betalen per zone of een algemeen ticket kopen. De oostelijke zone heeft de verblijven van onder andere de reuzenpanda, de beren, leeuwen, tapirs en tijgers, inclusief een witte tijger. Ook zijn hier de watervogels en fazanten. De westelijke zone heeft onder andere apen, herten, pinguïns en flamingo's. De entree van deze zone is ook per boot bereikbaar. De noordelijke zone toont de nijlpaarden, neushoorns en het aquarium. Panda's Twee jaren na de dierentuin van Chengdu begon de dierentuin van Peking zich in 1955 toe te leggen op het fokken van panda's. Tot nu toe zijn wereldwijd in 53 dierentuinen en natuurparken pogingen tot bevruchting gedaan. In 2005 werden in China 38 panda's kunstmatig bevrucht en er werden 25 welpen geboren, waarvan 21 overleefden. In 2004 vonden 30 inseminaties plaats en werden 12 welpen geboren, waarvan er 9 overleefden. In de gehele wereld leefden in 2009 519 panda's in dierentuinen. Hiervan leefden er 235 reeds ergens in gevangenschap, de andere werden door reddingsacties verkregen. Panda's worden nooit aan buitenlandse dierentuinen verkocht, wel uitgeleend. In 1988 logeerden twee panda's (Qunqun en Xixi) een jaar lang in de dierentuin van Calgary ter ere van de Olympische Spelen. Ruim 1.350.000 mensen bezochten de dierentuin in die periode. Dit verblijf heeft bijgedragen aan de bekendheid van panda's. Zie ook Lijst van dierentuinen
Пекинский зоопарк

Пекинский зоопарк (кит. 北京动物园, běi jīng dòng wù yuán) расположен на запад от Сичжимэнь, в западной части Пекина в Китае. Он получил известность вскоре после основания Китайской народной республики как Парк Западных Окраин (Xijiao Gongyuan). Подобно многим пекинским паркам, территория зоопарка имеет вид классических китайских садов. Здесь сочетаются искусственные насаждения цветов и заросли естественных растений, густые рощицы деревьев, участки лугов, небольшой ручей, пруды с лотосами и небольшие холмы, усыпанные павильонами и вольерами. Пекинский зоопарк в основном представляет диких и редких животных Китая. Большая панда является одним из наиболее посещаемых животных, среди других популярных зверей — сычуаньская золотая коротконосая обезьяна, манчжурские тигры, белогубая лань, тибетские яки, огромные морские черепахи, белые медведи с Северного Полюса, кенгуру из Австралии и зебры из Африки. Зоопарк также является центром зоологических исследований по изучению и выращиванию редких животных с разных континентов. Сооружения Строения зоопарка охватывают площадь более 50 тыс. квадратных метров, включая вольер обезьян, павильон панд, вольеры львов и тигров, павильон слонов и многие другие. В общем, более 30 больших сооружений. Экспозиция зоопарка охватывает не только разнообразие животного мира, но также различные строения, павильоны, вольеры, деревья и растения. Пекинский Океанариум был открыт для посещений в 1999 году. Это самый большой океанариум в Китае. Помимо огромного разнообразия морских животных, посетители могут посмотреть шоу с дельфинами и морскими львами. История Изначально названный Сад десяти тысяч животных, зоопарк был построен в 1908 году. Расположен в районе Сичэн города Пекина, рядом с Пекинским выставочным залом, и напротив Пекинской астрономической обсерватории. Растения и животные выращивались ещё во времена династии Цин (1644—1911), когда парк был известен как Дом Принца Foot Kang ann. После основания Китайской Народной Республики был реконструирован и переименован в Парк Западных Окраин. В 1955 году было принято официальное название — Пекинский зоопарк. Развитие Зоопарк сильно изменился с 1955 года. Медведи, слоны, панды, львы, тигры, певчие птицы, гиппопотамы, носороги, антилопы и жирафы были завезены в конце 1950-х, позднее были открыты обезьянники и аквариум. В вольере рептилий содержатся более ста видов животных, включая крокодилов и питонов. На сегодняшний день в Пекинском зоопарке содержится 7 000 животных шестисот различных видов со всего мира. Галерея животных из Пекинского зоопарка Ссылки Официальный сайт Архивная копия от 25 февраля 2022 на Wayback Machine
Pekings zoologiska trädgård

Pekings zoologiska trädgård (北京动物园, Běijīng Dòngwù Yuán) i distriktet Xicheng i västra Peking grundades 1906 och öppnade för allmänheten den 18 juni 1908. Zoot har nu (2007) en areal på cirka 90 hektar och har mellan åtta och tolv miljoner besökare om året. Parken är därmed en av Asiens största och viktigaste djurparker. Historia Under Mingdynastin (1338–1644) låg en kejserlig herrgård på den plats där djurparken nu finns. Under Qingdynastin kom platsen att bli en herrgård för prins Fukang'an. Många av djurparkens byggnader kommer från Qingtiden. När djurparken grundades 1906 fick den namnet Wan Sheng Yuan ("de tio tusen husdjurens trädgård") och omfattare 3,5 hektar. Under de oroliga åren efter det att republiken Kina utropades den 1 januari 1912 gick parken en hård kamp för överlevnad. Det var först mot slutet av 1920-talet, med Guomindangs och Chiang Kai-sheks seger, som problemen mestadels kunde lösas. När Peking förlorade sin status som huvudstad 1928 reducerades djurbeståndet drastiskt. Mellan 1937 och 1945 var Peking under japansk kontroll. Parken drabbades hårt av andra sino-japanska kriget och därefter det kinesiska inbördeskriget mellan Guomindangs kinesiska republik och Mao Zedongs kommunister. När Peking på nytt blev huvudstad 1949 bestod djurparkens bestånd endast av en blind emu, tre papegojor och ett dussin apor. Området fick då namnet Xijiao Gongyuan ("den västliga förortsparken"). Namnet ändrades 1955 till Běijīng Dòngwù Yuán, "Pekings zoologiska trädgård". Sedan 1958 har parkens areal och artmångfald successivt och systematiskt utökats. År 1999 öppnade ett mycket stort akvarium. Därmed hade parken runt trettio hus och en areal på 90 hektar. Djurbestånd Djurparkens specialitet är vilda och domesticerade djur från Kina. Deras jättepandor är särskilt populära bland besökare. De finns i pandahuset strax innanför huvudentrén. Andra djurarter som lockar besökarna är till exempel smalnäsor från Sichuan, sibirisk tiger från Manchuriet, jak från Tibet, enorma havssköldpaddor, isbjörn från Arktis, känguru från Australien och zebra från Afrika. Djurbeståndet bestod 2008 av: 150 arter av däggdjur 260 arter av fåglar 100 arter av kräldjur 35 arter av amfibier 1000 arter av fiskar och ryggradslösa djur Djurparken är också ett center för zoologisk forskning som samlar och avlar sällsynta djur från flera världsdelar. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från norska Wikipedia (bokmål/riksmål), Beijings zoologiske hage, 11 oktober 2009. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Pekings zoologiska trädgård. Officiell webbplats (på kinesiska)
Pagode des Pekinger Tianning-Tempels

Die Pagode des Pekinger Tianning-Tempels (chinesisch 北京天宁寺塔, Běijīng Tiānníngsì tǎ) ist eine achteckige Ziegelpagode auf einer quadratischen Plattform. Sie befindet sich an der Binhe Road, Guang'anmenwai, in Pekings Stadtbezirk Xicheng. Die 13-stufige Pagode wurde zwischen 1100 und 1120 während der Liao-Dynastie erbaut und ist damit eines der ältesten hohen Gebäude Pekings. Sie hat eine Höhe von 57,8 m und ist im Miyan-Stil gehalten. Seit 1988 steht die Pagode auf der Liste der Denkmäler der Volksrepublik China (3-150). Weblinks Einzelnachweise
Political Work Department of the Central Military Commission

The Political Work Department of the Central Military Commission (Chinese: 中央军委政治工作部) is the chief political organ under the Central Military Commission (CMC). It was created in January 2016 following the military reforms under CMC chairman Xi Jinping. Its predecessor was the General Political Department of the People's Liberation Army. The department leads all political and cultural activities in the People's Liberation Army. Lieutenant General Chen Demin currently serves as the acting director. Its deputies are Wang Chengnan, Zhang Yutang and Xiong Zhaoyuan. The Political Work Department's Liaison Department controls a United Front organization called the China Association for International Friendly Contact (CAIFC) that is active in overseas intelligence gathering and influence operations. History In November 2015 the General Political Department of the PLA was abolished and was replaced with the CMC Political Work Department as part of Chairman Xi Jinping's military reforms. Its role is to integrate the CCP and its ideology and propaganda into the People's Liberation Army. In January 2016, the Political Work Department became official. Organization After the 2015 reforms and the winding down of cultural units in 2018, the PWD structure was as follows: Internal offices General Office (办公厅) Organization Bureau (组织局) Cadres Bureau (干部局) Enlisted and Civilian Personnel Bureau (兵员和文职人员局) Civilian Personnel Bureau (文职人员局) Propaganda Bureau (宣传局) Internet and Public Opinion Bureau (网络舆论局) Directly Subordinate Units Work Bureau (直属工作局) Mass Work Bureau (群众工作局) Liaison Bureau (联络局) Retired Cadres Bureau (老干部局) Directly subordinate units PLA News Media Center (中国人民解放军新闻传播中心) People's Liberation Army Daily (《解放军报》) PLA Culture and Arts Center (中国人民解放军文化艺术中心) August First Film Studio Military Museum of the Chinese People's Revolution (中国人民革命军事博物馆) Central Military Band of the People's Liberation Army of China (中国人民解放军军乐队) Leaders See also Chinese information operations and information warfare Central Leading Group for Military Reform General Political Warfare Bureau – analogous institution of the Republic of China Political warfare The Party commands the gun References
Caoqiao station

Caoqiao station (simplified Chinese: 草桥站; traditional Chinese: 草橋站; pinyin: Cǎoqiáo zhàn) is a station on Line 10, Line 19 and Daxing Airport Express of the Beijing Subway. Opening time The station for Line 10 opened on December 30, 2012. The station for Daxing Airport Express opened on September 26, 2019. The station for Line 19 opened on December 31, 2021. Station layout The line 10 and line 19 stations both have underground island platforms, and the Daxing Airport Express station has 2 underground side platforms. The Daxing Airport Express station provides an in-town check-in service for flights departing Beijing Daxing International Airport, with 4 counters in the southwest of Daxing Airport Express concourse. XiamenAir has an individual information desk in the Daxing Airport Express concourse. Exits There are 5 exits in operation, lettered A, B, E1, F and G. Two more exits, lettered E2 and H, are under construction. Exits A, E1, F, and G are accessible. Gallery References
Caoqiao

Caoqiao (in cinese: 草桥 S, Caoqiao zhànP) è una stazione della linea 10 e della linea 19 della metropolitana di Pechino, e del Daxing Airport Express. Storia La stazione è sotterranea. Posizione La stazione si trova nel distretto di Fengtai, nella zona meridionale di Pechino. Struttura e impianti La stazione è sotterranea e le banchine della metropolitana hanno una configurazione a isola, mentre il Daxing Airport Express ha due tronchi sovrapposti. Servizi La stazione dispone di: Accessibilità per portatori di handicap (solo ingresso C) Emettitrice automatica biglietti Scale mobili Servizi igienici Sportello automatico Stazione video sorvegliata Ufficio polizia Orari Linea 19 In direzione Xingong, il primo treno da Ping'anli parte ogni mattina alle 5:48 e conclude il servizio alle 23:28. Nella direzione opposta, fino al capolinea di Mudanyuan, il primo treno effettua servizio alle 5:37 e termina alle 23:32. Interscambi Fermata autobus Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Caoqiao
Guan Yue Miao

Der Guan Yue Miao (Guan-Yue-Tempel; chinesisch 关岳庙, Pinyin Guān Yuè Miào, englisch Guan-Yue Temple) in Peking war ursprünglich ein Familientempel des Chunxian-Prinzen Yixuan (chin. 奕譞), des siebten Sohnes des Daoguang-Kaisers der Qing-Dynastie. Er befindet sich in der nach dem alten Trommelturm benannten Straße Gulou Xi Dajie Nr. 149. Sein Bau wurde 1891 begonnen und 1899 beendet. Der Tempel erhielt seinen heutigen Namen im Jahr 1914, als die Beiyang-Regierung (chin. 北洋政府) (unter Yuan Shikai) zwei Skulpturen der historischen Persönlichkeiten Guan Yu (als Kriegsgott unter dem Namen Guandi verehrt) und Yue Fei aufstellte und den Namen des Tempels in Guan Yue Miao änderte. Nach der Gründung der Volksrepublik China war er das Büro des tibetischen Dalai Lama und später das Pekinger Büro der Regierung des Autonomen Gebiets Tibet. Heute befindet sich das Beijing Qomolangma Hotel (北京珠穆朗玛宾馆) in dem Tempel. Der Guan Yue Miao (Guan-Yue-Tempel) steht seit 2006 auf der Liste der Denkmäler der Volksrepublik China (6-308). Siehe auch Liste von Guandi-Tempeln Weblinks Guan Yue Temple (englisch) Guan Yue Miao
Simatai

Simatai (Chinese: 司马台; pinyin: Sīmǎtái), a section of the Great Wall of China located in the north of Miyun District, 120 km northeast of the city center of Beijing, holds the access to Gubeikou, a strategic pass in the eastern part of the Great Wall. It was closed in June 2010 but has been reopened to tourists since 2014. General The section was originally built during the Northern Qi dynasty (550–577) and rebuilt during the Hongwu Emperor's reign during the Ming dynasty. Simatai Great Wall is 5.4 km long with 35 beacon towers. This section of the Great Wall incorporated the different characteristics of each section of the Great Wall. A specialist on the Great Wall, Professor Luo Zhewen, has said that "The Great Wall is the best of the Chinese buildings, and Simatai is the best of the Great Wall." UNESCO has designated Simatai Great Wall as one of the World Cultural Heritage Sites as part of the Great Wall World Heritage Site. Simatai Great Wall is separated by a valley into eastern and western parts. The western part is gently sloped with 20 well-preserved watchtowers dotting along the wall. The eastern part is much steeper, following more rugged terrain that includes cliff edges and kilometre-high peaks. Hanging precariously onto the Yan Mountains, Simatai Great Wall is known for its steepness. Open-air gondolas provide a way to ascend partway up the wall. The 17 watchtowers are relatively closely spaced and have views of the surrounding area. Features Tower 12- the last accessible tower, generally occupied by a guard preventing access to the more dangerous sections further on. Tower 14 - 'Cat's Eye Tower' (Maoyan Lou; 猫眼楼) Heavenly Ladder: Climbing the mountainside at a steep 80-degree gradient, the Heavenly Ladder leads to the Fairy Tower. Stretching upward along the abrupt mountain ridges, the narrowest part is just half a meter wide. Tower 15 - 'Fairy Tower' (Xiannü Lou; 仙女楼): With a sculpture of twin lotus flowers above the arched doors, it is considered by many to be the most beautiful of all towers and is known for its architecture. Legend has it that it was the dwelling place for an antelope reincarnated in the form of an angel who fell in love with a shepherd. Sky Bridge: As little as 40 centimeters wide in places, this 100-meter-long segment of the wall connects the Fairy Tower to Watching Beijing Tower. Tower 16 - 'Watching-the-Capital Tower' (Wangjing Lou; 望京楼): At an elevation of 986 meters, it is regarded as the summit of the Simatai Great Wall as well as the highest cultural relic in Beijing. Its name comes from the fact that at night (with good visibility), one can see the lights of Beijing shimmering in the distance 120 km away. The bricks used to build the walls here are stamped with the date on which they were made and the code numbers of the armies that made them. Tower 17 - 'Gathering-of-the-Immortals Tower' (Juxian Lou; 聚仙楼) - accessible from the east, from the village of Tangjiazhai (唐家寨). References
Simatai

Simatai, (en chino tradicional, 司馬臺; en chino simplificado, 司马台; pinyin, Sīmǎtái) es una sección de la Gran Muralla china situada al nordeste de Pekín en el condado de Miyun. Este tramo de muralla se encuentra a algo más de 100 kilómetros de Pekín y es uno de los menos frecuentados, al ser también uno de los más lejanos. Muchos de sus kilómetros están sin restaurar, y aunque están bien conservados es difícil recorrerlos: además de varios sectores hundidos existen tramos de hasta 70° de pendiente que, literalmente, exigen ser escalados. En contrapartida se pueden encontrar paisajes de gran belleza, alejados de la masificación turística y social. En Simatai se pueden observar numerosas torres de vigilancia y muros de obstrucción, pequeñas murallas dentro de la muralla. La subida a este tramo de la Gran Muralla se puede hacer en Teleférico, incluir un pequeño tramo de un llamado tren o riel turístico, y el descenso se puede realizar a través de un cable en tirolina que cruza sobre un pequeño embalse. Muy cerca de Simatai se encuentra el tramo de Jinshanling. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Simatai. Un día en La Gran Muralla de Simatai - Blog de Viajes 36 fotografías de alta calidad de la sección de Simatai con comentarios (en inglés). Fotografías del sector de Simatai con comentarios e instrucciones sobre cómo llegar (en inglés). Fotografías de Simatai, con comentarios, en inglés.
Simatai

Simatai (chinois : 司馬臺 ; pinyin : Sīmǎtái) est une section de la Grande Muraille de Chine située dans le district de Miyun, à environ 120 km du centre de Pékin en direction de Chengde. Histoire La première muraille à cet endroit datait des années 550-577. Elle fut reconstruite en 1368-1398 sous la dynastie Ming et n'a pas fait l'objet depuis d'importantes restaurations. Au début des années 1970, le site de Simatai fut endommagé par une unité de l'Armée de libération du peuple qui détruisit environ trois kilomètres de la muraille pour construire des baraquements. Les paysans utilisèrent ensuite à leur tour les pierres pour bâtir leurs maisons. En 1979, les soldats reçurent l'ordre de reconstruire la partie démantelée de la muraille. Description D'une longueur de cinq kilomètres, elle arbore 34 tours de guet et est reliée à la section de Jinshanling via un pont suspendu. La section de Simatai est l'une des plus escarpées et des plus abruptes de la Grande Muraille de Chine au sommet de crêtes rocheuses en lame de rasoir de la montagne de Yanshan. Son point culminant, situé à 986 m d'altitude, est la « tour des lumières de Pékin ». Le professeur Luo Zhewen (en), spécialiste de la Grande Muraille, considère Simatai comme la section la plus belle de la Grande Muraille. L'UNESCO l'a inscrite au patrimoine mondial. Notes et références Notes Références Voir aussi Bibliographie (en) Deniz Balik, « Chinese Aesthetics and the Culture of Replica », Studies in History and Theory of Architecture,‎ 2020, p. 229-244 (DOI 10.54508/SITA.8.17). Liens externes (en) Photographies de la Grande Muraille à Simatai (en) Autres photographies de la Grande Muraille à Simatai Portail de la Chine Portail de l’archéologie