NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Dajue Temple

The Dajue Temple (simplified Chinese: 大觉寺; traditional Chinese: 大覺寺; pinyin: Dàjué Sì; lit. 'Great Awakening Temple/Temple of Enlightenment') is a Buddhist temple located in the Haidian District of western Beijing, China. It was founded in the 11th century, and the current temple dates to a reconstruction in the 15th century during the Ming Dynasty. It contains three main halls, a gate, a pagoda and various side halls. History According to a stele at the temple, Dajue Temple was first built in 1068 during the Liao Dynasty and called Qingshui (Clear Water) Temple, after a stream that ran through the temple grounds. It was later renamed Lingquan Temple, and after being rebuilt in 1428 during the Ming Dynasty, was given its present name, "Dajue Temple." The temple went through renovations in 1720 and 1747. Layout The temple is arranged on an east–west axis, and contains five main buildings. Beginning at the east is the main gate followed by the Mahavira hall, the Amitabha Hall, the Sarira pagoda and finally the Longwang Hall, a building originally used to store sutras. Mahavira Hall The Mahavira hall contains three large statues dating from the Ming Dynasty. The central one is of Sakyamuni, the left one is the Buddha of Medicine and right is Amitabha. Behind these three statues, facing the back exit of the hall, is a statue of Samatabhadra. On each side of the hall are statues of twenty devas. On the wall behind these devas is a mural that dates from the Qing Dynasty. There is a large dragon carved into the ceiling. Amitabha Hall The Amitabha hall contains a large statue of Guanyin which is flanked by two Bodhisattva statues. Behind the statues, facing the back entrance, there is a Qing-era flying statue. Sarira Pagoda The Sarira pagoda contains the relics of the monk Jialing, who was abbot of the temple for a few years in the 1720s. It was built shortly after his death in 1728. The bottom part of the pagoda is an octagon, while the middle part is white and circular. The pagoda tapers out into a slender spire. Notes References Pillsbury, Adam. Beijing Excursion Guide. Beijing: China Population Publishing, 2007. Li Jianbo. Dajue Si. Beijing: Beijing Yanshan Publishers, 2001. Liao Pin and Wu Wen. The Temples of Beijing. Beijing: Foreign Languages Press, 2006.
Temple Dajue

Le temple Dajue (chinois simplifié : 大觉寺 ; chinois traditionnel : 大覺寺 ; pinyin : dàjúe sì) est un temple bouddhique de Pékin crée au XVe siècle, sous la Dynastie Ming. Notes et références Annexes Portail de Pékin Portail du bouddhisme Portail du monde chinois • section histoire de la Chine
Świątynia Dajue

Świątynia Dajue (Świątynia Wielkiego Oświecenia, chin. upr.: 大觉寺; chin. trad.: 大覺寺; pinyin: Dàjúe Sì) – buddyjski kompleks świątynny w Pekinie, w dzielnicy Haidian, na południowym zboczu góry Yangtai, znany z wielu wiekowych drzew rosnących na jego obszarze. Został wzniesiony w okresie dynastii Liao i był kilkukrotnie przebudowywany. Powierzchnia całego obiektu wynosi ok. 6000 m². Historia Kompleks świątynny wybudowano w 1068 roku, za rządów dynastii Liao i nosił on wówczas nazwę Qingshui Yuan (dosłownie Świątynia Czystej Wody) ze względu na przepływający przezeń strumień. W XV w. dokonano przebudowy świątyni i zmieniono jej nazwę na Dajue. Kolejne renowacje odbyły się w latach 1720 i 1747, kiedy wzniesiono świątynną pagodę. W 1992 roku obiekt został otworzony dla zwiedzających, a od 1997 roku odbywa się tam coroczny, obchodzony w kwietniu Festiwal Magnolii. W 2006 roku świątynię jako zabytek objęto prawną ochroną. Architektura Przy bramie głównej, w środkowej części kompleksu, znajduje się Pawilon Tianwang poświęcony bodhisattwie Maitrei, wewnątrz którego przechowywane są rzeźby Maitrei i czterech bodhisattwów. W pobliżu mieszczą się pawilony z kamiennymi tablicami, wieża dzwonu i wieża bębna. Największym budynkiem jest położony w centralnej części kompleksu Pawilon Siakjamuniego, gdzie znajduje się kamienny ołtarz z drewnianym, pozłacanym posągiem Siakjamuniego, pozioma tablica z inskrypcjami cesarza Qianlonga oraz płyty z zapiskami Cixi. Za Pawilonem Siakjamuniego mieści się wzniesiony na podwyższeniu i otoczony białą, marmurową balustradą Pawilon Amitabhy. Po jego północnej i południowej stronie stoją dwie kamienne tablice upamiętniające przebudowę świątyni – północna powstała w 1478, a południowa w 1504 roku. Obok pawilonu rosną stare miłorzęby, w tym jeden mający ok. 25 metrów wysokości i liczący sobie ok. 900 lat. W Pawilonie Dabeitang przechowywano sutry. Na północny zachód od budynku stoi kamienna tablica z dynastii Liao, będąca najstarszym zabytkiem w świątyni. Tablica ma 2 m wysokości i metr szerokości, została zapisana w 1068 roku, jednak część inskrypcji uległa zamazaniu. W południowej części kompleksu mieści się Pawilon Siyi, który został zbudowany w okresie dynastii Qing. Wokół pawilonu rosną ponad trzystuletnie magnolie. W północnej części kompleksu znajdują się mieszkania dla mnichów oraz Pawilon Yulan. Na terenie kompleksu znajduje się także pagoda z 1747 roku, która ma 12 m wysokości i stoi w najwyższym miejscu w Dajue. W pagodzie przechowywane są relikwie mnicha Jia Linga. W Dajue mieści się herbaciarnia. Przypisy
Храм Дацзюэ

Храм Дацзюэ (кит. трад. 大覺寺, упр. 大觉寺, пиньинь Dajue Si — буддийский храм в Хайдяне на западе Пекина, КНР. Храм основан в XI веке, и перестроен в XV веке при Мин. Храм состоит из трёх больших залов, ворот, пагоды и небольших залов. История В соответствии со храмовой стелой, Дацзюэ был построен в 1068 при Ляо и назывался Циншуй (Чистая вода), так как через храм тёк поток. Храм был позднее переименован в Линцюань, и был перестроен в 1428 при Мин, тогда храм получил своё сегодняшнее имя «Дацзюэ» Храм ремонтировался в 1720 и 1747.. Планировка Пять основных здания храма лежат на оси Запад-Восток. На востоке главные ворота, за ними зал Махавира, после идёт зал Амитабхи, Сарира пагода и зал Лунван, использовавшийся как хранилище сутр. Зал Махавира В зале установлены три большие статуи минского времени. В центре Шакьямуни, слева Будда Медицины и справа Амитабха. За этими статуями, лицом к заднему выходу установлен Самантабхадра. По бокам статуи 20 девов. Фрески за статуями богов выполнены во времена Цин. На потолке вырезаны большие драконы. Зал Амитабхи Установлена большая статуя Гуаньинь с двумя бодхисаттвами по бокам. Также небольшие цинские статуи позади. Пагода Сарира Пагода содержит прах монаха Цзялина, который был настоятелем храма в 1720-х. Пагода построена в 1728, вскоре после его смерти. Начиная от восьмиугольного основания, пагода сужается, становясь белой и круглой, переходит в тонкий шпиль. Примечания Литература Pillsbury, Adam. Beijing Excursion Guide. Beijing: China Population Publishing, 2007. Li Jianbo. Dajue Si. Beijing: Beijing Yanshan Publishers, 2001. Liao Pin and Wu Wen. The Temples of Beijing. Beijing: Foreign Languages Press, 2006. Ссылки Фотографии храма
Tempel des großen Erbarmens

Der Tempel Dabei Yuan 大悲院 („Tempel des großen Erbarmens“) in Tianjin ist ein bedeutender buddhistischer Tempel. Der Tempel wurde im Jahr 1669 der Kangxi-Ära in der Qing-Dynastie erbaut. In ihm wird der vielarmigen Guanyin, der Göttin der Barmherzigkeit, geopfert, daher sein Name. Er befindet sich im Stadtbezirk Hebei in der Straße Tianwei Lu. Er ist einer der Nationalen Schwerpunkttempel des Buddhismus in han-chinesischen Gebieten.
Temple of Great Compassion

The Temple of Great Compassion or Dabei Yuan (Chinese: 大悲院; pinyin: Dàbēi Yuàn) is a Chan Buddhist temple in Tianjin, China. Background The monastery was first built during the Qing dynasty, but has been heavily rebuilt and renovated since and consists now of the West Monastery from 1669 and the East Monastery from 1940 and is the largest and oldest one in the town. The temple covers an area of 10,600 m2 (114,000 ft²). The temple also houses the Tianjin Buddhist Institute, which exhibits quite many ancient statues. The Dabei Buddhist Monastery is made up of two parts: old monastery and new monastery. Old and new The old monastery refers to the three great halls in the west yard. The construction of the old monastery was started in the beginning of the Qing dynasty and was renovated in the eighth year of the reign of the Kangxi Emperor in the Qing dynasty. The east yard features the new monasteries. The statue of Sakyamuni oblated in the Daxiong Palace from the east yard was created during the Qing dynasty. The whole Sakyamuni statue is 7 meters high, 6 tons in weight, with 9,999 small Buddhas carved on its lotus throne. Inside the Great Compassion hall is a 3.6 meters high mud statue of the Thousand-hand Kwan-yin is oblated. Xuanzang The monastery was once famous for holding a skull relic of Xuanzang who died in 664, however, the relic was presented to India in 1956 when it was taken to Nalanda - allegedly by the Dalai Lama - and presented to India. The relic is now in the Patna museum. And from then on, the Great Compassion monastery uses the image of the Xuanzang master instead of his spirit bones for worshiping the Buddha. There are memorials for the Buddhist monks Xuanzang and Hong Yi in the east yard, while the west yard has become an office for the Cultural Relic Palace, Abbot Palace and Chinese Buddhism Association Tianjin Branch. In the Cultural Relic Palace of the west yard, there are many collections from every dynasties since the Wei and Jin period including hundreds of Buddha statues which are made of various materials like bronze, iron, stone and wood. Cultural value The cultural value of the temple concentrates on its mural art and its central status of local culture. References
Temple de la Grande Compassion

Le temple de la Grande Compassion (chinois simplifié : 大悲院 ; pinyin : dà bēi yuàn), également surnommé, temple Zen de la Grande Compassion, est un temple bouddhiste chan situé dans la municipalité de Tianjin, en République populaire de Chine. Il a été construit sous le règne de l'empereur Shunzhi pendant la dynastie Qing (1643 - 1661). Le temple est d'abord connu pour abriter une relique du crâne de Xuanzang, cependant, la relique a été transportée en Inde dans les années 1950 et est maintenant exposée au musée de Patna. Aujourd'hui, le temple est une attraction touristique dont le prix d'entrée s'élève à 4 yuans. Il ouvre à 9 h du matin et il est situé proche de la principale gare ferroviaire de Tianjin. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Temple of Great Compassion » (voir la liste des auteurs). Articles connexes Trône de lotus Liens externes Portail du zen Portail du monde chinois • section histoire de la Chine
Da Bei Yuan

Da Bei Yuan is een boeddhistische tempel in Tianjin. Het is tijdens de Shunzhi periode van de Qing-dynastie (1643-1661) gebouwd. De tempel was vroeger beroemd om zijn reliek, de schedel van de monnik Xuanzang. Maar deze werd aan India gegeven in de jaren vijftig en wordt nu in het museum van Patna tentoongesteld. Tegenwoordig is de tempel een toeristenattractie. De toegangsprijs bedraagt vier renminbi. Het wordt om negen uur 's ochtends geopend en ligt op loopafstand van het centrale treinstation van Tianjin.
Дабэйюань

Дабэйюань, Храм Дабэй (полностью кит. трад. 大悲禪院, упр. 大悲禅院, пиньинь Dà Bēi Chányuàn, буквально: «Чаньский храм Великого сострадания», коротко кит. упр. 大悲院, пиньинь Dà Bēi Yuàn) — чань-буддийский храмово-монастырский комплекс в Тяньцзине, КНР. Является одним из главных центров китайской традиции буддизма. Построен в годы Шуньчжи (1643—1661), расширен в 1669 году при Канси. Реконструирован в 1940 году. Комплекс включает Храм Шакьямуни, Храм Сына Неба, Храм Великого сострадания, монастырскую библиотеку и другие строения. В Храме Шакьямуни ранее хранились известные мощи — череп Сюаньцзана, но он был подарен Индии в 1950-х годах. Сейчас в Храме Шакьямуни хранится коллекция из нескольких сотен статуй будд и бодхисаттв от времён династии Цзинь (265—420) до Цин. В 1982 году храм получил официальный статус памятника и работает в том числе как музей. До него можно дойти пешком от главного вокзала Тяньцзиня.
Nankai-Universität

Die Nankai-Universität (chinesisch 南开大学, Pinyin Nánkāi Dàxué) ist eine staatliche Universität in der Volksrepublik China. Sie hat ihren Sitz im Stadtbezirk Nankai der Stadt Tianjin, von dem sie auch ihren Namen hat. Die Nankai-Universität gehört zu den Universitäten des Projekts 211 und hatte 2005 rund 21.000 Studenten und rund 4300 wissenschaftliche Angestellte. An der Nankai-Universität studieren zu jeder Zeit einige Dutzend ausländische Studenten, vorwiegend aus Japan, USA und diversen europäischen Staaten. Für diese gibt es ein eigenes Wohnheim, Mensa und Kursangebot, sie haben aber auch Zugang zu allgemeinen Studiengängen der Universität. Absolventen Zhou Enlai (1898–1976), Politiker Ta-You Wu, Naturwissenschaftler Shiing-Shen Chern (1911–2004), Geometer Chen Ning Yang (1922–2025), Physiker Tsung-Dao Lee (1926–2024), Physiker Cao Yu (1910–1996), Schriftsteller Liu Tungsheng Fan Zeng, Künstler Mu Dan, Schriftsteller Ray Huang, Historiker Choi Yong-Kun, nordkoreanischer Politiker Kathy Chang Yin, Journalistin Siehe auch Liste der Universitäten in der Volksrepublik China Weblinks Offizielle Website Einzelnachweise
Université de Nankai

L'université de Nankai (chinois simplifié : 南开大学 ; pinyin : nánkāi dàxué) est une université publique située dans le district de Nankai, à Tianjin, en République populaire de Chine. Présentation Cette université doit sa renommée, entre autres, au Premier ministre Zhou Enlai qui l'a fréquentée. Personnalités liées à l'université Professeurs Étudiants Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des universités chinoises Liens externes Site officiel Ressources relatives à la recherche : Classement académique des universités mondiales CrossRef U-Multirank Portail des universités Portail de la Chine
Wolkenterrasse des Juyongguan-Passes

Die Wolkenterrasse des Juyongguan-Passes (chinesisch 居庸关云台, Pinyin Jūyōngguān Yúntái, englisch Cloud Platform) ist eine rechteckige buddhistische Bogengang-Pagode aus der Zeit der Mongolen-Dynastie (Yuan-Dynastie), bei der der Straßenverkehr durch den Bogen führte. Sie befindet sich innerhalb der nördlich von Peking im Kreis Changping gelegenen Juyongguan-Passfestung. Sie ist aus weißem Marmor und hat eine Höhe von 9,5 Metern. Früher trug sie drei Pagoden, die jedoch nicht mehr erhalten sind. Sie wird im Chinesischen auch Guojie ta („Über einem Straßendurchgang gebaute Pagode/Torpagode“) genannt. Die Wolkenterrasse des Juyongguan-Passes steht seit 1961 auf der Liste der Denkmäler der Volksrepublik China (1-98). Weblinks Die Wolkenterrasse (Yuntai) mit eingravierten buddhistischen Lehrsätzen in sechs Sprachen Pagoda Base Arrows the Road at Juyong Pass near Beijing
Molnterrassen

Molnterrassen (居庸关云台) är ett historiskt arkitektoniskt fundament till en pagod från Yuandynastin i Kina. Molnterrassen står i befästningen Juyongguan 50 km nordväst om centrala Peking i Changpingdistriktet. Molnterrassen är fundamentet till en pagod av typen "vägkorsande torn" (过街塔) där basen till pagoden korsar en trafikerad väg. Pagoden uppfördes 1342 men förstördes i inledningen av Mingdynastin (1368-1644). Under Mingdynastin uppfördes en buddhistisk tempel på fundamentet som senare brann ner år 1702. Fundamentet finns kvar i dag, och har formen av en port. På kanterna till porten och på insidan av genomfarten finns många buddhistiska motiv inristade, samt Dharani sutra inristad på sex olika språk: sanskrit, tibetanska, 'Phags-pa, uigurisk skrift, tanguternas språk och kinesiska. Referenser Noter
Church of Our Lady of Mount Carmel, Beijing

The Church of Our Lady of Mount Carmel (Chinese: 圣母圣衣堂), more often colloquially referred to as Xizhimen Church (Chinese: 西直门天主堂), is a Roman Catholic church located on the southern side at No. 130 of Xizhimen Neidajie in Beijing. It is commonly referred to as Xitang (西堂, the West Church) to the locals. History The church at Xizhimen was the last among the four historic Catholic churches in Beijing. The West Church was first built in 1723 during the Qing dynasty by the Italian Lazarist missionary Teodorico Pedrini: it was the first non-Jesuit church in Beijing. After Pedrini's death the church was run by Carmelites and then Augustinians, who were there when it was destroyed in 1811. The church was rebuilt in 1867. After a second destruction in 1900 during the Boxer Rebellion, it was built again in 1912 as we can see it today. Delicate Corinth pillars and Gothic peaked arches inside the church create a grand, elegant and solemn impression upon visitors. There is red graffiti written on the church from the time of the Cultural Revolution, which the church deliberately retained. Mass is conducted in French every Sunday at 11 a.m. Stone inscription References See also Wangfujing Cathedral (Dongtang) Cathedral of the Immaculate Conception (Nantang) Xishiku Cathedral (Beitang)
Iglesia de Nuestra Señora del Monte Carmelo (Pekín)

La Iglesia de Nuestra Señora del Monte Carmelo​ (en chino: 圣母圣衣堂) Es una templo cristiano católico ubicada en el lado sur en el No. 130 de Xizhimen Neidajie en Pekín,​ China.​ Se le conoce comúnmente por parte de los habitantes locales como Xitang (西堂, la Iglesia Occidental). La iglesia en Xizhimen fue la última de las cuatro iglesias católicas históricas en Pekín. La Iglesia del Oeste fue construida por primera vez en 1723 durante la dinastía Qing por el misionero Lazarista italiano Teodorico Pedrini, fue la primera iglesia no jesuita en Pekín. Tras la muerte de Pedrini la iglesia fue dirigida por los carmelitas y luego por los agustinos, que estaban allí cuando fue destruida en 1811. La iglesia fue reconstruida en 1867. Después de una segunda destrucción en 1900, durante la rebelión de los boxers, fue construida de nuevo en 1912 con su aspecto actual. Hay grafitis rojos escritos en la iglesia durante la época de la Revolución Cultural, que retuvo deliberadamente la iglesia por un tiempo. Véase también Iglesia católica Iglesia de Nuestra Señora del Monte Carmelo Referencias
Église Notre-Dame-du-Mont-Carmel de Pékin

L'église du Mont-Carmel (圣母圣衣堂), connue aussi sous le nom d'église de Xizhenmen (西直门天主堂), est une église construite en 1912 par les missionnaires catholiques qui la placent sous le vocable de Notre-Dame du Mont-Carmel. Elle remplace une précédente église (1867-1900) détruite par la révolte des Boxers. Elle se trouve dans la partie sud du côté septentrional de Xizhenmen Neidajie au numéro 130 à Pékin. Elle est surtout connue sous le nom d'église de l'Ouest (西堂). Elle est ouverte aujourd'hui au culte de l'association patriotique chinoise dite catholique. Notes et références Liens externes Ressource relative à la religion : GCatholic.org Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de Pékin Portail du monde chinois • section histoire de la Chine
Kościół Xizhimen

Kościół Xizhimen (西直门天主堂), oficjalnie Kościół katolicki NMP z Góry Karmel (圣母圣衣堂), potocznie zwany Xitang (西堂, dosł. Kościół Zachodni) – kościół katolicki znajdujący się przy ulicy Xizhimen Neijie w Pekinie. Kościół został zbudowany w stylu neogotyckim. Wewnątrz znajdują się kolumny zwieńczone łukami przechodzącymi w sklepienia krzyżowo-żebrowe. Tuż przy kościele wznosi się fabryka leków, której budynek częściowo zasłania widok na świątynię z ulicy. Historia Jest to najmłodszy z czterech głównych katolickich kościołów w mieście, został wzniesiony w 1723 roku przez włoskiego lazarystę Teodorico Pedriniego. Był to pierwszy niejezuicki kościół w mieście. Po śmierci Pedriniego kościół należał do karmelitów, a następnie do augustianów. Zburzony w 1811 roku, w okresie prześladowań chrześcijan, został odbudowany w 1867 roku. Ponownie zburzony podczas powstania bokserów w 1900 roku, został odbudowany w obecnej formie w 1912 roku. W 1958 roku kościół zamknięto. Jego budynek w następnych latach służył jako hala fabryczna; w tym czasie rozebrano również kościelną dzwonnicę. Ponowne otwarcie świątyni nastąpiło w 1994 roku. W 2007 roku odbudowana została dzwonnica. Przypisy
Церковь Пресвятой Девы Марии с горы Кармель (Пекин)

Церковь Пресвятой Девы Марии с горы Кармель (кит. 圣母圣衣堂, также известна как «Церковь у ворот Сичжимэнь» (кит. 西直门天主堂) или «Западная церковь» (кит. 西堂)) — историческая католическая церковь в центре Пекина. История Церковь была основана в 1723 году итальянским миссионером-лазаристом Теодорико Педрини; это была первая неиезуитская церковь в Пекине. После смерти Педрини церковью управлял орден кармелитов, а затем — августинцев. В 1811 году церковь была разрушена, в 1867 году отстроена заново. 14 июня 1900 года, во время восстания ихэтуаней церковь была разрушена до основания. В 1912 году на этом месте было возведено современное здание. Примечания
Zehntausend-Buddha-Halle und Kongshui-Höhle

Die Zehntausend-Buddha-Halle (chinesisch 万佛堂, Pinyin Wànfótáng) und Kongshui-Höhle (kǒngshuǐ dòng, 孔水洞) liegen im Westen des Dorfes Wanfotang 万佛堂村 der Großgemeinde Hebei im Pekinger Stadtbezirk Fangshan. In der Kongshui-Kalksteinhöhle befinden sich Statuen und Inschriften an den Wänden. In der oberhalb davon gelegenen Wanfotang („Zehntausend-Buddha-Halle“) sind die Wände mit vielen Buddha-Steinstatuen versehen. Die Kongshui-Höhle mit einem der größten unterirdischen Quellen in Peking ist von großem Wert für die Erforschung der religiösen Kunst der Sui- und Tang-Dynastien. Eine Ziegelpagode aus der Zeit der Liao-Dynastie befindet sich oberhalb am Berg. Die Zehntausend-Buddha-Halle, Steinschnitzereien der Kongshui-Höhle und Pagode (Wanfo tang, Kongshui dong shike ji ta 万佛堂、孔水洞石刻及塔) stehen seit 2001 auf der Liste der Denkmäler der Volksrepublik China (5-200). Weblinks Wanfo tang, Kongshui dong shike ji ta
Qincheng-Gefängnis

Das Qincheng-Gefängnis (chinesisch 秦城监狱, Pinyin Qínchéng jiānyù) ist ein Hochsicherheitsgefängnis für politische Gefangene in der Volksrepublik China. Zudem ist es das einzige Gefängnis mit einem gewissen Komfort für ehemalige hohe Kader der Kommunistischen Partei Chinas. Es liegt im Stadtbezirk Changping, ungefähr 30 Kilometer nordwestlich des Stadtzentrums von Peking. Im Unterschied zu anderen Gefängnissen in China (die sonst vom Justizministerium betrieben werden) untersteht es dem Ministerium für Öffentliche Sicherheit. Bau Das Gefängnis wurde 1958 mit Unterstützung der Sowjetunion unter Leitung des Architekten Feng Jiping erbaut, der dann während der Kulturrevolution selbst im Gefängnis inhaftiert war. Es ersetzte ein baufälliges Gefängnis, das zwischen 1945 und 1949 zur Inhaftierung von Persönlichkeiten des Kuomintang diente. 1960 wurde es eröffnet. Die Außensicht der Anlage lässt laut der South China Morning Post eher ein Spa Resort als einen Gefängnisbau vermuten. Die Gefangenen sind in vier U-förmigen Blöcken auf drei Etagen untergebracht. Ehemalige oder aktuelle Insassen Politische Gefangene Sidney Rittenberg (1968–1977) Thrinle Lhündrub Chökyi Gyeltshen (1968–1977) Mitglieder der Demokratiebewegung im Zusammenhang mit dem Tian’anmen-Massaker (1989), u. a. Ma Shaofang und Wang Dan Mitglieder der KPCh Das Qincheng-Gefängnis ist bekannt als Haftanstalt für ehemals hochrangige Mitglieder der KPCh. Wegen der Antikorruptionskampagne unter Xi Jinping sollen unterdessen so viele (ehemalige) KPCh Mitglieder im „Tigerkäfig“ inhaftiert sein, dass die Kapazität ausgeschöpft ist. Bo Yibo (1967–1979) Jiang Qing (1976–1991) Chen Liangyu (seit 2007) Bo Xilai (seit 2013) Zhou Yongkang (seit 2015) Ling Jihua (seit 2016) Guo Boxiong (seit 2016) Siehe auch Xiao San (Emi Siao) und Eva Siao (Ye Hua) Einzelnachweise
Prisión de Qincheng

La Prisión de Qincheng​ (en chino: 秦城监狱) es una prisión de máxima seguridad, ubicada en el distrito de Changping, Pekín, en la República Popular de China, cerca de Xiaotangshan. La prisión fue construida en 1958 con ayuda de la Unión Soviética y es la única prisión perteneciente al Ministerio de Seguridad Pública. El Ministerio de Justicia opera otras prisiones. La mayoría de los presos son considerados por grupos opositores como "presos políticos", entre ellos los participantes en el llamado movimiento democrático chino y personas que estuvieron en las protestas de la Plaza de Tiananmen de 1989. Véase también Prisión Régimen penitenciario Motín Referencias