NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Świątynia Changchun

Świątynia Changchun (chiń. upr. 长椿寺; chiń. trad. 長椿寺; pinyin Chángchūn sì) – świątynia buddyjska w Pekinie, w dzielnicy Xuanwu. Od 2005 roku mieści się w niej muzeum kultury. Świątynia została wzniesiona w 1592 roku przez matkę cesarza Wanli z dynastii Ming. W 1679 roku budynek uległ poważnym zniszczeniom, które powstały w wyniku trzęsienia ziemi. W połowie rządów dynastii Qing (1644–1911) świątynia zaczęła popadać w ruinę. Obiekt pełnił funkcję m.in. przechowalni trumien. W 1927 roku umieszczono tu trumnę z ciałem współzałożyciela Komunistycznej Partii Chin – Li Dazhao, którą przechowywano w świątyni przez kolejne sześć lat. Po powstaniu Chińskiej Republiki Ludowej w 1949 roku świątynię przekształcono w budynek mieszkalny. W 2002 roku przeprowadzono renowację, która kosztowała ok. 200 mln juanów. W listopadzie 2005 roku w świątyni otworzono Muzeum Kultury Xuannan. Przypisy
Храм Чанчунь (Пекин)

Пекинский храм Чанчунь (кит. упр. 北京长椿寺, пиньинь Beijing Changchun Si) — буддийский храм в пекинском районе Сюаньу, расположен по адресу: ул. Чанчуньцзе, 9. Храм был построен при династии Мин матерью императора, правившего под девизом «Ваньли» в 1592 году. В 1679 году храм сильно пострадал от землетрясения, и уже больше никогда не достигал былого блеска. Долгое время он использовался как хранилище для гробов. После образования КНР в 1949 году храм стал использоваться как жилое помещение. В 2001 году храм был признан объектом культуры и взят под охрану, была произведена его реставрация стоимостью 200 миллионов юаней. В 2005 году храм был открыт вновь как «Музей культуры района Сюаньу».
Храм Чанчунь (Пекін)

Храм Чанчунь (кит. спр. 北京长椿寺, піньїнь: Beijing Changchun Si Піньїнь Beijing Changchun Si) — буддійський храм у пекінському районі Сюаньу. Побудований за династії Мін матір'ю імператора, який правив під девізом «Ваньлі» в 1592. У 1679 сильно постраждав від землетрусу, і вже більше ніколи не досягав колишнього блиску. Довгий час він використовувався як сховище для трун. Після утворення КНР у 1949 став використовуватись як житлове приміщення. У 2001 визнаний об'єктом культури і взятий під охорону, було проведено його реставрацію вартістю 200 мільйонів юанів. У 2005 відкритий знову як «Музей культури району Сюаньу».
Tongjiao-Tempel

Der Tongjiao-Tempel (chinesisch 通教寺, Pinyin Tōngjiào sì) ist ein bedeutender buddhistischer Tempel in Peking. Er wurde in der Zeit der Ming-Dynastie erbaut. Der Tempel liegt in der kleinen Gasse Zhenxian-Hutong im Stadtbezirk Dongcheng in der Nähe des Dongzhimen und ist ein buddhistischer Nonnenkonvent. Er ist einer der Nationalen Schwerpunkttempel des Buddhismus in han-chinesischen Gebieten. Weblinks Tongjiao-Tempel
Tongjiao Temple

Tongjiao Temple (Chinese: 通教寺; pinyin: Tōngjiào Sì) is a Buddhist temple located in Dongcheng District of Beijing. It covers an area of 700 square metres (7,500 sq ft). Currently it is the only Bhikkhuni temple in Beijing. It was inscribed to the National Key Buddhist Temples in Han Chinese Area's list in 1983. History Tongjiao Temple was first established by an eunuch in the Ming dynasty (1368–1644). The modern temple was founded in the Qing dynasty (1644–1911), initially called "Tongjiao Chanlin" (通教禅林), and it served as a practice center for Bhikkhuni. At the dawn of the Republic of China (1912-1949), the temple became dilapidated due to neglect. In 1941, they only had a Bhikkhuni named Yinhe (印和). In 1942, eminent Bhikkhuni Cizhou's (慈舟) disciples Kaihui (开慧), Tongyuan (通愿) and Shengyu (胜雨) began to rebuild the temple. The South Hall, North Hall, Recitation Hall, and Wuguan Hall were added to the temple. The temple was renamed "Tongjiao Temple". They founded "Bajing Xueyuan" (八敬学苑), a Buddhist school which became well-known at that time. In 1956, in order to avoid the vigorous movement of socialism in Beijing at that time, Kaihui and Tongyuan moved to Mount Wutai, where Kaihui died in the mid-1960s. During the Cultural Revolution, the Red Guards had attacked the temple. Buddhist statues and Buddhist scriptures were destroyed and Bhikkhuni were forced to resume secular life. After the 3rd plenary session of the 11th Central Committee of the Chinese Communist Party, according to the national policy of free religious belief, Tongjiao Temple was reopened and rebuilt soon. In 1983, Tongjiao Temple was listed among the first group of the National Key Buddhist Temple in Han Chinese Area by the State Council of China. In January 1984, Tongjiao Temple was categorized as a municipal level key cultural heritage in Beijing. Architecture Tongjiao Temple has more than 10 buildings. The complex includes the following halls: Shanmen, Mahavira Hall, Hall of Sangharama Palace, Reception Hall, Dining Hall, Hall of Guru, and Bedrooms. References External links
Tongjiaotempel

Tongjiaotempel is een boeddhistische tempel in Dongcheng district, Beijing, Volksrepubliek China. Deze tempel staat in een hutong en wordt bewoond door bhikkhuni. Geschiedenis De tempel in de Ming-dynastie door een eunuch gebouwd en in de Qing-dynastie grondig gerestaureerd. Bij het begin van de Chinese republiek was de tempel sterk vervallen. Er leefde toen nog maar één bhikkhuni. In 1942 kwamen twee bhikkhuni uit de Chinese provincie Fujian en lieten de tempel verbouwen met ingezameld geld. Tijdens de Culturele Revolutie werd de tempel ernstig beschadigd. Beelden, soetra's en religieuze gebruiksvoorwerpen werden vernietigd. De bhikkhuni van de tempel werden weggejaagd. In 1978 werden de tempel in oude vorm hersteld en de bhikkhuni mochten het gebouw weer bewonen. Religieuze bijeenkomsten werden stapje voor stapje weer toegestaan. In 1983 kwam de tempel op de lijst van belangrijke boeddhistische tempels in Han-Chinese gebieden.
Świątynia Tongjiao

Świątynia Tongjiao w Pekinie (chiń. upr. 北京通教寺; pinyin Běijing Tōngjiāo Sì) – świątynia buddyjska znajdująca się w Pekinie, w dzielnicy Dongcheng, pod numerem 19 w hutongu Zhenxian. Adres 东直门内北小街针线胡同19号 (Dongzhimen nei Beixiaojie Zhenxian hutong 19 hao). Świątynia składa się z głównej bramy, hali Daxiong, hali Sangharama, Hali Mistrzów, Hali Postu i kwater mniszek. Główny budynek to hala Daxiong o powierzchni ok. 300 m² pokryta zieloną dachówką; czczony jest tam Budda Amitabha. Łączna powierzchnia świątyni wynosi ok. 2500 m². Zbudowana za czasów dynastii Ming przez pałacowych eunuchów, za panowania mandżurskiego przekształcona w klasztor żeński i nazwana Tongjiao. Z początkiem lat 40. XX wieku świątynia popadła w ruinę i mieszkała w niej tylko jedna mniszka – Yinhe (印和). W 1941 spotkała ona dwie mniszki z Fujianu Kaihui (開慧) i Shengyu (勝雨), które studiowały w Pekinie w Instytucie Fajie. Wspólnie postanowiły odrestaurować podupadłą świątynię, pozyskując pieniądze od kupców, urzędników i wojskowych Pekinu. Po remoncie świątynia została powiększona i otworzono w niej szkołę dla mniszek; uczyła w niej m.in. ważna mistrzyni vinaya, Cizhou (慈舟, 1877–1957). W 1949 w Tongjiao Si mieszkało 70 mniszek; jedną z ważnych uczennic szkoły była mniszka Longlian (You Yongkang, 游永康, 1909–2006), współautorka opracowanej w latach 1956–59 encyklopedii buddyjskiej, zasłużona w odbudowie szkolnictwa buddyjskiego w latach 80. i 90. XX w. Po 1955 świątynia została przekształcona w zakład pracy. W czasie rewolucji kulturalnej mieścił się w niej posterunek policji. Została ponownie otwarta w 1981. Współcześnie pozostaje aktywnym klasztorem żeńskim i dostępna jest dla odwiedzających tylko dwa dni w miesiącu. Tongjiao Si jest znanym ośrodkiem studiów buddyjskich dla mniszek i odbywają się w niej regularne praktyki religijne, jak comiesięczne siedmiodniowe uroczystości recytacji imienia Buddy i coroczne letnie praktyki vassa. Przypisy
Пекински национален център по водни спортове

Пекинският национален център по водни спортове (на традиционен китайски: 北京國家游泳中心, на опростен китайски: 北京国家游泳中心, на пинин: Guójiā Yóuyǒng Zhōngxīn), наричан Воден куб, е спортно съоръжение в Пекин. Построено е за олимпийските игри през 2008 г. Целият комплекс заема площ от 70 800 квадратни метра. Подобно на „Алианц Арена“ – стадиона на „Байерн“ (Мюнхен), сградата е облицована с полупрозрачна мембрана тип ETFE. През юли 2003 година австралийската фирма PNW и английската Ove Arup печелят конкурса за проект на планирания център. В центъра се проектира да провеждат състезания по плуване, синхронно плуване и скокове във вода. Цената на целия проект е 3,4 милиарда щатски долара. Капацитетът на съоръжението е 17 000 души, планоран след олимпиадата да бъде намален на 6000 души. Намира се в непосредствена близост до Националния стадион на Пекин. Външни препратки Официален уебсайт Архив на оригинала от 2008-07-21 в Wayback Machine. ptw architects Архив на оригинала от 2006-08-19 в Wayback Machine.
Centre Aquàtic Nacional de Pequín

El Centre Aquàtic Nacional és un pavelló esportiu a Beijing (Xina) on es van celebrar les competicions de natació, natació sincronitzada i salts dels Jocs Olímpics d'Estiu de 2008 i també se celebrarà la competició de cúrling dels Jocs Olímpics d'Hivern de 2022. Pel seu disseny s'assembla a un enorme cub de gel, per la qual cosa és conegut com a Cub d'aigua, o abreujat [H₂O]3. Està situat en el Parc Olímpic, districte de Chaoyang, al nord de la capital xinesa, a pocs metres de l'Estadi Nacional. Arquitectura El Water Cube va ser dissenyat per la firma d'arquitectes PTW Architects australiana, CSCEC International Design & Arup amb Structural Engineers Arup que es van encarregar de l'estructura. L'estructura va ser construïda per CSCEC (China State Construction Engineering Corporation). Comprenent un marc espacial d'acer, aquesta és la major estructura ETFE recoberta del món amb més de 100.000 m² de coixins ETFE que només tenen un grossor de vuit per mil de polzada en total, el revestiment ETFE permet més entrada de llum i major calor que el cristall tradicional, causant una disminució del 30% en despeses d'energia. Referències Enllaços externs Lloc web oficial (anglès) 'The Water Cube', National Swimming Centre, Beijing, Xina (anglès)
Pekingské národní plavecké centrum

Pekingské národní plavecké centrum, známé také jako Vodní kostka, je stadion, postavený speciálně pro potřeby olympijských her v roce 2008. Plavecké centrum se nachází v Olympijském parku, v blízkosti Národního stadionu v Pekingu. Projekt Stavební práce začaly 24. prosince 2003. Dokončení se konalo v říjnu 2007 Specifikace Stadion má kapacitu 17000 diváků. Na olympijských hrách zde byly pořádány soutěže v plavání, skocích do vody a v synchronizovaném plavání. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Pływalnia Olimpijska w Pekinie na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Pekingské národní plavecké centrum na Wikimedia Commons
Centro Acuático Nacional de Pekín

El Centro Acuático Nacional es un pabellón deportivo en Beijing (China) donde se celebraron las competiciones de natación, natación sincronizada y saltos de los Juegos Olímpicos de 2008 y también se celebrará la competición de curling de los Juegos Olímpicos de 2022. Consta de dos piscinas, una para las pruebas de natación y otra para las de saltos. Tiene una capacidad de 6000 asientos permanentes, que se pueden ampliar hasta 17.000 en grandes acontecimientos deportivos. Por su diseño se asemeja a un enorme cubo de hielo, por lo que es conocido como Cubo de agua, o abreviadamente [H2O]3.​ Está ubicado en el Parque Olímpico, distrito de Chaoyang, al norte de la capital china, a pocos metros del Estadio Nacional. Arquitectura El Water Cube fue diseñado por la firma de Arquitectos PTW Architects australiana,​ CSCEC International Design & Arup con Structural Engineers Arup que se encargaron de la estructura. La estructura fue construida por CSCEC (China State Construction Engineering Corporation). Comprendiendo un marco espacial de acero, ésta es la mayor estructura ETFE recubierta del mundo con más de 100.000 m² de cojines ETFE que sólo tienen un grosor de un ocho por mil de pulgada en total,​ el revestimiento ETFE permite más entrada de luz y mayor calor que el cristal tradicional, causando una disminución del 30% en gastos de energía.​​ La pared externa está basada en la estructura de Weaire-Phelan, una espuma (la estructura está inspiradas en burbujas de jabón).​ El modelo está inspirado en un corte de la espuma, la estructura utilizada fue la espuma de Kelvin porque la de Weaire-Phelan resulta más compleja debido a ser un modelo más irregular.​ Véase también Recintos de las Olimpiadas de Verano de 2008 Frei Otto Tristram Carfrae Chris Bosse Rob Leslie-Carter Enlaces externos Official website ptw architects Arup 'The Water Cube', National Swimming Centre, Beijing, China chris bosse cscec iconography Vector Foiltec homepage Beijing 2008 @ OOne Archivado el 20 de septiembre de 2008 en Wayback Machine. News and Project Information on the Watercube, Beijing Conceptualising, planning and engineering the Water Cube Referencias
Nacionalni centar za vodene sportove u Pekingu

Nacionalni centar za vodene sportove (北京國家游泳中心), jedan od sportskih objekata u kojem su se održale Olimpijske igre 2008. u Pekingu. Izgradnja je počela 24. prosinca 2003. godine. Ova građevina je poznata i pod imenom Vodena kocka ili skraćeno [H2O]3. Nalazi se u neposrednoj blizini Nacionalnog stadiona. Kapacitet objekta je zbog Olimpijskih igara iznosio 17 000 sjedećih mjesta, a poslije je sveden na 6 000.
Pekingi Nemzeti Vízi Központ

A Pekingi Nemzeti Vízi Központ (Vizeskocka néven is ismert) adott otthont a 2008-as olimpia úszó, műugró és szinkronúszó versenyeinek. Ez a világ legnagyobb EFTE-vel, azaz tetrafluor-etilénnel fedett épülete, megelőzve az Allianz Arénát. Az építési munkálatok 2003 decemberében kezdődtek, és a kész épületet 2008. január 28-án adták át. Az építési munkálatok 1,03 milliárd jüanba, nagyjából 25,1 milliárd forintba kerültek. Az uszoda 17 000 néző befogadására alkalmas, ebből hatezer állandó ülőhely, és 11 000 az ideiglenes székek száma. Az olimpia után szabadidőközpontként hasznosítják ezt a nagyjából 70 000 négyzetméternyi területet, amelyen jégpálya, sportcsarnok, mozi és klubok is épültek. Jegyzetek
Centro acquatico nazionale di Pechino

Il centro acquatico nazionale di Pechino (cinese tradizionale: 北京國家游泳中心; cinese semplificato: 國家游泳中心), conosciuto anche come Water Cube (水立方) o abbreviato in [H2O]3, è un centro acquatico costruito nei pressi dello stadio nazionale di Pechino, nell'Olympic Green, in occasione dei Giochi olimpici estivi di Pechino 2008. I lavori sono iniziati il 24 dicembre del 2003 e l'edificio è stato inaugurato il 28 gennaio 2008. Architettura Il Water Cube è stato progettato dalla PTW Architects, assieme alla CSCEC International Design e con il supporto degli ingegneri strutturali della Arup per quanto riguardava le strutture. Costruito sulla base di un telaio in acciaio, il Centro è la più grande struttura mai realizzata ricoperta di ETFE, con oltre 100.000 m² di rivestimento. La copertura in ETFE consente un maggiore passaggio di luce e calore del vetro tradizionale, consentendo una riduzione del 30% dei costi energetici. Il design del Cubo d'Acqua combina tecnologie moderne con principi culturali e filosofici della tradizione cinese. Il tema centrale del progetto infatti, tiene conto che nella tradizione cinese, la terra è concettualizzata con una struttura quadrata (方), mentre il cielo è concepito con una forma circolare (圆). Il rivestimento esterno si basa sulle struttura di Weaire-Phelan, una sorta di schiuma formata da bolle di sapone, tagliata ad ottenere la caratteristica conformazione irregolare delle superfici. L'edificio può contenere fino a 17.000 persone durante i giochi olimpici, che si ridurranno poi a 6.000. La superficie totale dell'impianto è di 65.000 metri quadrati, per un totale di 7,8 acri di terreno occupato. Giochi olimpici Il centro acquatico ha ospitato le gare di nuoto, tuffi e nuoto sincronizzato durante i giochi olimpici. La pallanuoto che inizialmente si sarebbe dovuta svolgere qui, è stata spostata allo Ying Tung Natatorium. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Centro Acquatico Nazionale di Pechino Collegamenti esterni Sito ufficiale, su water-cube.com. (EN) Centro acquatico nazionale di Pechino, su Structurae. 'Il Water Cube', centro nazionale del nuoto di Pechino, Cina, su arup.com (archiviato dall'url originale il 4 giugno 2008). Mappa Google del Water Cube, su maps.google.com.
Beijing National Aquatics Center

Het Beijing National Aquatics Center, ook bekend als Water Cube, is een watersportcentrum in Peking, China. Het werd speciaal voor de Olympische Zomerspelen 2008 gebouwd en is door zijn architectuur een van de indrukwekkendste sportaccommodaties van de Spelen. Het werd na de spelen omgebouwd tot subtropisch zwembad. Het heropende zijn deuren in augustus 2010. Architectuur Het watersportcentrum werd aanvankelijk ontworpen door PTW Architects uit Australië, maar werd uitgevoerd door China State Construction Engineering Corporation met de hulp van Arup. De vreemde vorm van de buitenmuren is geïnspireerd op de Weaire-Phelan structuur, een schuim. Op de stalen basisconstructie werd hiervoor 100.000m² ETFE-kunststoffolie geplaatst, waardoor het gebouw de grootste beklede membraanstructuur in de wereld is. Olympische Spelen Het Beijing National Aquatics Center was de gastheer voor de wedstrijden van het zwemmen, schoonspringen en synchroonzwemmen tijdens de Olympische Zomerspelen 2008. Oorspronkelijk waren ook de waterpolowedstrijden hier gepland, maar deze werden verhuisd naar het Yingdong Natatorium of National Olympic Sports Center. Na de Spelen zal de capaciteit van het sportcomplex gereduceerd worden tot 6.000 zitjes. Het zal gebruikt kunnen worden voor nationale en internationale wedstrijden, als trainingsplaats voor de Chinese zwemmers of als recreatiecentrum voor de bevolking. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2022 werden hier de curlingwedstrijden gehouden. Prijzen De originaliteitprijs voor het meest verwezenlijkte werk in de sectie Atmosfeer en ontwerp werd toegekend aan PTW architects, CSCEC en Arup voor het project, dit was onderdeel van Olympic Green in Peking Het project toonde op een overweldigende manier aan hoe het weloverwegen van morphing van moleculaire wetenschap, architectuur en fenomenologie (onderzoek naar verschijnselen) tot een luchtige en nevelige atmosfeer voor een persoonlijke ervaring van watervrije tijd kan leiden Citaat van het rapport van de Jury op de 9de Internationale Officiële Tentoonstelling van de Architectuur. genaamd "Metamorph" in Venetië Biennale. 2004 Venetië Biennale De meest verwezenlijkte sectie van de werkatmosfeer 2006 Popular Science Het beste van vernieuwing in techniek 2008 NSW Beste project van het jaar van het Australische Instituut van Projectleiding
Pływalnia Olimpijska w Pekinie

Pływalnia Olimpijska w Pekinie (chiń. upr. 北京国家游泳中心; chiń. trad. 北京國家游泳中心; pinyin: Běijīng guójiā yóuyǒng zhōngxīn, ang. Beijing National Aquatics Center) - tzw. Kostka Wody (chiń. 水立方) lub Wodny Sześcian - [H2O]3 – obiekt zbudowany specjalnie na potrzebę Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2008 roku. Pływalnia położona jest w Parku Olimpijskim, niedaleko Stadionu Narodowego w Pekinie. Podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2022 budynek nosił nazwę Kostka Lodu (ang. Ice Cube) i był areną zmagań curlingowych. Projekt W czerwcu 2003 r. wybrano najlepszy projekt pływalni. Zwycięzcami okazali się chińscy architekci z CSCEC International Design (China State Construction Engineering Corporation) współpracujący z australijskimi pracowniami Ove Arup i PTW (Peddle Thorp & Walker). Budowa Prace budowlane rozpoczęły 24 grudnia 2003 r. Zakończenie nastąpiło w październiku 2007 r. Dane techniczne Podczas igrzysk olimpijskich pływalnia mieściła 17 tysięcy widzów. Po ich zakończeniu liczba miejsc miała zostać zredukowana do 6 tys. Obiekt ma 177 m długości, tyle samo szerokości i 31 m wysokości. Igrzyska Na igrzyskach olimpijskich w obiekcie zostały rozegrane różne dyscypliny: pływanie, skoki do wody oraz pływanie synchroniczne. Pływanie synchroniczne i skoki do wody były rozgrywane na małym basenie a pływanie na dużym basenie. Początkowo miały tu się odbyć również mecze piłki wodnej, jednak zostały one przeprowadzone w Ying Tung Natatorium. Przed Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi 2022 pływalnia został przebudowana. Powstały w niej tory lodowe, na których rozegrano turnieje olimpijskie w curlingu. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona Pływalni Olimpijskiej. en.beijing2008.cn. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-21)]. (ang. • fr. • chiń.)
Centro Aquático Nacional de Pequim

O Centro Aquático Nacional de Pequim (popularmente conhecido como Cubo d'Água) é um centro aquático projetado pelo arquiteto John Pauline, que foi construído próximo ao Estádio Nacional de Pequim, no Olympic Green (parque que concentrou as principais sedes dos jogos) para os Jogos Olímpicos de Verão de 2008. A construção foi iniciada em 24 de dezembro de 2003. Ao olhar para cima, a sensação de quem entra no Centro Aquático Nacional é de estar debaixo d'água. Revestido de três mil gigantescas bolhas de plástico translúcidos e ultra-resistente, o estileno tetrafluoretileno, o centro foi construído para sediar competições da Olimpíada de Pequim. À noite, seu sistema de iluminação capaz de emitir 16 milhões de tonalidades de cores, faz com que ele, sozinho, vire um espetáculo. O Cubo D'Água foi reformado após a realização dos Jogos Olimpicos para virar um moderno parque aquático. A mesma foi reinaugurada em Agosto de 2010 e se tornou o maior parque aquático da Ásia. Olimpíadas O Centro Aquático recebeu as competições de natação, saltos ornamentais e nado sincronizado durante os Jogos. As competições de pólo aquático, que seriam realizadas neste local, foram transferidas para o Parque Aquático Yingdong. Serviu para as competições de curling nos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022, que também aconteceram em Pequim. Para receber o evento, as piscinas foram esvaziadas e substituídas por pisos de gelo, com o local sendo conhecido como Arena Cubo de Gelo. Ver também Natação nos Jogos Olímpicos de Verão de 2008 Saltos ornamentais nos Jogos Olímpicos de Verão de 2008 Nado sincronizado nos Jogos Olímpicos de Verão de 2008 Curling nos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022 Ligações externas Página do Centro no portal oficial dos Jogos (em inglês) Cubo d'Água no Google Maps Referências