NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hebei

Hebei ( 河北; alternativ Hopeh) este o provincie de coastă din Republica Populară Chineză, care face parte din China de Nord. Provincia de astăzi a fost înființată în 1911 ca provincia Chihli (provincia Zhili). Capitală și cel mai mare oraș al său este Shijiazhuang. Abrevierea sa cu un singur caracter este „冀„ (Jì), după provincia Ji din timpurile dinastiei Han care cuprindea ceea ce este acum Hebei de Sud. Numele Hebei înseamnă literalmente „nordul râului”, referindu-se la amplasarea sa în întregime la nord de Fluviul Galben. Provincia este una dintre primele regiuni din China în care apare civilizația. În Epocile Primăverii și Toamnei și cea a Statelor în Război, a fost cârmuită de statele Yan și Zhao și a fost mult timp la granițele nordice ale culturii Zhongyuan. Din moment ce Beijingul și zonele înconjurătoare deseori dețin funcția de capitală, Hebei încă din timpurile dinastiei Jin joacă rolul important de adăpostire și protejare a orașului. În timpul dinastiei Yuan s-a numit provincia Zhongshu, în timpul dinastiei Ming a fost Zhili de Nord, iar în timpul dinastiei Qing a fost provincia Zhili. Provincia a fost redenumită „Hebei” în 1928. Abundentă în produse naturale importante, precum cereale, bumbac și fructe, Hebei a fost și una dintre primele provincii industrializate. Fiind un important centru industrial, a fost mult timp pe primul loc în China după producția de oțel, dar industria a provocat și o poluare gravă a aerului. Hebei a fost inclusă în strategia de dezvoltare coordonată a Jing-Jin-Ji, Xiong'an New Area devenind primul district național nou creat de Comitetul Central al Partidului Comunist din China și Consiliul de Stat al Republicii Populare Chineze. Municipiile Beijing și Tianjin, care se învecinează unul cu altul, au fost inițial parte a Hebei. Provincia se învecinează cu Liaoning la nord-est, Mongolia Interioară la nord, Shanxi la vest, Henan la sud și Shandong la sud-est. Golful Bohai al Mării Bohai se află la est. O mică parte a Hebei, Exclava Sanhe, formată din Sanhe, județul autonom Dachang Hui și județul Xianghe, o exclavă izolată de restul provinciei, este situată între Municipiile Beijing și Tianjin. Cinci situri ale Patrimoniului Mondial UNESCO se găsesc în această provincie, inclusiv stațiunea montană Chengde, Marele Zid, Marele Canal și mormintele dinastiilor Qing de Est și de Vest, precum și cinci orașe naționale ale istoriei și culturii: Handan, Baoding, Chengde, Zhengding și Shanhaiguan. Cu o populație de peste 74 de milioane de locuitori, Hebei este a șasea provincie din China după populație. Chinezii Han reprezintă 96% din populație, urmați de popoarele manchu, hui și mongol. Orașe Hengshui (衡水市: Héngshuǐ shì) Baoding (保定市: Bǎodìng shì) cu Anguo Cangzhou (沧州市: Cāngzhōu shì) Langfang (廊坊市: Lángfáng shì) Chengde (承德市: Chéngdé shì) Zhangjiakou (张家口市: Zhāngjiākǒu shì) Xingtai (邢台市: Xíngtái shì) Handan (邯郸市: Hándān shì) Qinhuangdao (秦皇岛市: Qínhuángdǎo shì) Tangshan (唐山市: Tángshān shì) Shijiazhuang (石家庄市: Shíjiāzhuāng shì) Note
Хебеј

Хебеј (кин: 河北, Hébĕi - северно од Жуте реке) је покрајина Народне републике Кине. Налази се у североисточном делу земље. Главни град је Шиђаџуанг. Површина покрајине је 187.700 km², где је 2009. живело око 70 милиона људи. Види још Административна подела Кине Покрајине НР Кине Референце Спољашње везе Покрајина Хебеј
Hebei

, även känt som Hopeh, är en provins i norra Kina. Den administrativa huvudorten är Shijiazhuang, medan den största staden är Tangshan. Provinsen omfattar regionen runt storstäderna Peking och Tianjin (som är egna administrativa enheter), och har kust i öster mot Bohaibukten. Namnet Hebei betyder "norr om floden", syftandes på Gula floden. Geografi Hebei är till största delen ett lågt liggande slättland, som är uppbyggt av alluviala sediment och lössjord. Endast provinsens nordöstra del är bergig. Hebei är till stor del uppodlat och de främsta grödorna är vete och hirs. Historia Under Qing-dynastin kallades det som idag är Hebei-provinsen för Zhili, vilket betydde att provinsen lydde direkt under den kejserliga regeringen. Namnet Hebei fick provinsen efter kejsardömets fall 1911. Den geografisk-administrativa enhet inom Folkrepubliken Kina som provinsen Hebei idag utgör skapades formellt av kommunistpartiet redan den 1 augusti 1949, men de exakta provinsgränserna har justerats otaliga gånger under åren. När provinsen Jehol upplöstes 1955 tog Hebei över prefekturen Chengde. Provinsregeringen hade sitt säte i staden Baoding fram till april 1958, då den flyttade till Tianjin, och åter mellan april 1966 och januari 1968. Sedan januari 1968 är det staden Shijiazhuang som är provinshuvudstad. Administrativ indelning Provinsen är idag indelad i elva städer på prefekturnivå. Dessa är i sin tur indelade i sammanlagt 33 städer på häradsnivå, 108 härad (xian) och 6 autonoma härad (zizhixian). Städer Övriga städer: Anguo, Bazhou, Botou, Dingzhou, Gaobeidian, Gaocheng, Hejian, Huanghua, Jinzhou, Jizhou, Luquan, Nangong, Qian'an, Renqiu, Sanhe, Shahe, Shenzhou, Wu'an, Xinji, Xinle, Zhuozhou, Zunhua Politik Den politiska makten i Hebei utövas officiellt av provinsen Hebeis folkregering, som leds av den regionala folkkongressen och guvernören i provinsen. Dessutom finns det en regional politiskt rådgivande konferens, som motsvarar Kinesiska folkets politiskt rådgivande konferens och främst har ceremoniella funktioner. Sedan 2017 är provinsens guvernör Xu Qin I praktiken utövar dock den regionala avdelningen av Kinas kommunistiska parti den avgörande makten i Hebei och partisekreteraren i regionen har högre rang i partihierarkin än guvernören. Sedan 2015 heter partisekreteraren Zhao Kezhi. Källor
Хебей

Хебей (кит.: 河北; піньінь Hébĕi, у перекладі — на північ від річки) — провінція на сході Китаю. Столиця і найбільше місто — Шицзячжуан. Населення — 68,09 млн (6-е місце серед провінцій; дані 2004 р.). Національний склад Географія Площа провінції — 187 700 км² (12-е місце). Провінція Хебей повністю оточує території міст центрального підпорядкування Пекін та Тяньцзінь (цікаво, що межі цих адміністративно-територіальних утворень також збігаються, але не повністю — в одному місці між ними знаходиться провінція Хебей). Найбільші міста: Шицзячжуан Баодін Таншань Ціньхуандао Ханьдань Ченде Чжанцзякоу Адміністративно-територіальний поділ Провінція Хебей поділяється на 11 міських округів: Вони поділяються на 172 одиниці повітового рівня (22 міста повітового рівня, 108 повітів, 6 автономних повітів та 36 районів), які в свою чергу поділяються на 2207 одиниць волосного рівня (1 район повітового підпорядкування, 937 селищ, 979 волостей, 55 національних волостей і 235 вуличних комітетів). Історія Провінція Бін Культура У місті Таншань народився композитор Лю Веньцзінь. Див. також Цзін-Цзінь-Цзі 2505 Хебей — астероїд, названий на честь території. Примітки Посилання Hebei, China офіційний сайт China Internet Information Center [Архівовано 19 червня 2014 у Wayback Machine.] Large map of Hebei
Mutianyu

Mutianyu (chinesisch 慕田峪, Pinyin Mùtiányù) ist ein Abschnitt der Chinesischen Mauer im Stadtbezirk Huairou 70 km nordöstlich von Peking. Der Mauerabschnitt steht nach Westen in Verbindung mit dem Juyongguan-Abschnitt und dem Gubeikou-Tor im Osten. Als einer der am besten erhaltene Abschnitt der Großen Mauer diente Mutianyu als der nördliche Verteidigungswall der Hauptstadt und der kaiserlichen Gräber. Mit einem Baubeginn in der Mitte des 6. Jahrhunderts während der Nördlichen Qi-Dynastie ist die Große Mauer von Mutianyu älter als der Badaling-Abschnitt. In der Ming-Dynastie begann unter General Xu Da die Errichtung der heutigen Mauer auf den Fundamenten der Mauer aus der Nördlichen Qi-Dynastie. 1404 wurde ein Übergang in die Mauer gebaut. 1569 war die Mauer wieder aufgerichtet, und bis heute sind die meisten Teile gut erhalten. Der Mutianyu-Abschnitt sticht aufgrund seines großen Maßstabs und der Bauqualität unter den Abschnitten der Großen Mauer hervor. Überwiegend aus Granit errichtet, ist die Mauer sieben bis acht Meter hoch und an der Mauerkrone vier bis fünf Meter breit. Ein besonderes Merkmal des 2.250 Meter langen Abschnitts sind die 22 Wachtürme. Der Abschnitt ist beidseitig mit Zinnen besetzt, so dass die Verteidiger nach beiden Seiten schießen konnten. Das Torhaus am Durchgang besteht aus drei Wachtürmen, einem großen in der Mitte und zwei kleineren zu beiden Seiten. Die Türme stehen auf einer Terrasse und sind innen miteinander verbunden. Der Mauerabschnitt steht Besuchern offen, 2 Seilbahnen erleichtern den Aufstieg. Als Touristenattraktion wurde eine Abfahrt mit Schlitten auf Rädern eingerichtet, die auf einer kurvigen Metallbahn von der Mauer hinab fahren, vergleichbar einer Sommerrodelbahn. In der Nähe des Mauerabschnitts liegt das gleichnamige Dorf, das eine Partnerschaft mit dem Ort Shelburne Falls im US-Bundesstaat Massachusetts eingegangen ist. Im Dorf hat der Amerikaner James H. Spear zusammen mit verschiedenen Bauherren ca. 15 Millionen US-Dollar investiert und damit mehr als 30 Bauernhäuser, eine alte Glasziegelfabrik und eine ehemalige Dorfschule in Wochenendunterkünfte und Restaurants umgewandelt. Weblinks @1@2Vorlage:Toter Link/www.mutianyugreatwall.netMutianyu (Seite nicht mehr abrufbar, festgestellt im Oktober 2021. Suche im Internet Archive) @1@2Vorlage:Toter Link/german.cri.cnPassfestungen – Durchgänge der Großen Mauer: Die Mauer beim Paß Mutianyu. China Radio International (CRI), Peking (Seite nicht mehr abrufbar, festgestellt im Oktober 2021. Suche im Internet Archive) @1@2Vorlage:Toter Link/www.kinabaloo.comMutianyu Great Wall, Photogalerie (Seite nicht mehr abrufbar, festgestellt im Oktober 2021. Suche im Internet Archive) Mutianyu Great Wall Einzelnachweise
Mutianyu

Mutianyu (sinogramme simplifié : 慕田峪 ; pinyin : Mùtiányù) est une section de la Grande Muraille de Chine localisée dans le district de Huairou, à 70 km au nord-est de Pékin. La section de la Grande Muraille de Mutianyu est reliée à Jiankou à l'ouest et Lianhuachi et Jinshanling à l'est. Étant bien conservée, cette section était utilisée comme barrière de défense au nord pour la capitale et les tombes impériales. Description Elle est pour la première fois construite au milieu du VIe siècle, lors de la dynastie Qi du Nord. Mutianyu est plus ancienne que la section de Badaling. Durant la dynastie Ming, sous la supervision du général Xu Da, la construction du mur actuel a commencé à poser les fondations de la muraille des Qi du Nord. En 1404, une passe est construite dans le mur. En 1569, la muraille de Mutianyu est reconstruite et jusqu'à présent la plupart des parties est bien conservée. La Grande Muraille de Mutianyu a l'envergure de construction la plus importante et de meilleure qualité par rapport à tous les secteurs de la Grande Muraille. Construite principalement en granit, la muraille est haute de 7 à 8 mètres et son sommet est large de 4 à 5 mètres. Comparée aux autres sections de la Grande Muraille, la section de Mutianyu possède des caractéristiques de construction uniques : Les miradors sont placés densément le long de cette section de la muraille : 22 miradors sur 2 250 m. À la fois les parapets intérieurs et extérieurs sont crénelés, donc il était possible de tirer sur les ennemis des deux côtés. Cette caractéristique est très rare sur les autres segments de la Grande Muraille. La passe de Mutianyu est composée de trois miradors, un grand au centre et deux plus petits de chaque côté. Sur la même terrasse, les trois miradors sont reliés les uns aux autres à l'intérieur et composent une structure rarement vue dans tous les secteurs de la Grande Muraille. En outre, cette section de la Grande Muraille est entourée de bois et de ruisseaux. La couverture forestière couvre 90 % de la surface. Aujourd'hui, cette section de la Grande Muraille est ouverte aux touristes. La Compagnie du téléphérique de la muraille de Mutianyu aide les gens à la grimper. Une autre caractéristique de la section de Mutianyu est la piste de luge sur roues qui permet de descendre la muraille sur une piste métallique sinueuse. Adjacent à la muraille de Mutianyu, le village homonyme a été salué par le gouvernement comme village modèle en raison de sa renaissance largement due au tourisme et à l'industrie verrière. Le village de Mutianyu est jumelé avec le village de Shelburne Falls dans l'État du Massachusetts. Voir aussi Badaling Grande muraille du Sud de la Chine Grande muraille de Hushan Simatai Liens externes (en) Site officiel Informations sur les activités, l'hébergement et le transport (en) Grande Muraille de Mutianyu Galerie photo (en) Forum de la Grande Muraille Commentaires, cartes et photos de la Grande Muraille de Chine Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Mutianyu » (voir la liste des auteurs). Portail du monde chinois
Mutianyu

Mutianyu (cinese tradizionale 慕田峪, pinyin Mùtiányù) è una sezione della Grande muraglia cinese nel distretto di Huairou, a 70 km a nord-est di Pechino. La sezione Mutianyu della Muraglia è collegata al passo Juyongguan ad ovest e alla porta Gubeikou a est. Una delle sezioni meglio conservate del monumento, Mutianyu aveva la funzione specifica di proteggere la capitale e le tombe imperiali. Costruita in origine a metà del VI secolo durante la dinastia Qi settentrionale, Mutianyu è più antica della sezione Badaling. Durante la dinastia Ming, sotto la supervisione del Generale Xu Da, iniziò la costruzione della Muraglia attuale, sulle fondamenta della precedente. Nel 1404 vi venne costruito un passo, mentre una parte venne ricostruita nel 1569, per la maggior parte conservata fino ad oggi. La sezione Mutianyu è quella di dimensioni e qualità maggiore di tutta la Grande Muraglia. Costruita per lo più in granito, la muraglia è alta 7-8 metri e larga in alto 4-5 metri. Se confrontata con altre sezioni della Grande Muraglia, possiede caratteristiche uniche: Alta densità di torri di avvistamento - 22 su una lunghezza totale di 2,25 km Merlature sia verso l'interno che verso l'esterno In corrispondenza del passo Mutianyu vi sono tre torri di avvistamento, una più grande al centro e due minori ai lati, collegate all'interno L'area in cui si trova questa sezione è circondata da foreste e ruscelli. Mutianyu è oggi aperta al pubblico, con infrastrutture turistiche come una cabinovia e discese dalla muraglia. Accanto alla Muraglia si trova il villaggio di Mutianyu, visto come modello dal governo cinese per la rinascita della sua economia oggi basata sul turismo e sulle industrie vetrarie. Il 7 agosto 2007 membri dell'organizzazione pro-Tibet Students for a Free Tibet hanno dimostrato in questa zona della Muraglia contro la politica cinese in Tibet, a un anno dall'inizio dei Giochi olimpici del 2008. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Mutianyu Collegamenti esterni Sito ufficiale, su mutianyugreatwall.com. Galleria fotografica, su kinabaloo.com. URL consultato il 12 agosto 2008 (archiviato dall'url originale il 31 maggio 2008).
Mutianyu

Mutianyu is een van de plekken met toegang tot een deel van de Chinese Muur. Het ligt in het district Huairou binnen de stadsgrenzen van Peking, 70 kilometers ten noordoosten van het stadscentrum. Het Mutianyu-gedeelte van de Chinese Muur is verbonden met Jiankou in het westen en Lianhuachi in het oosten. Het Mutianyu-gedeelte van de Chinese Muur is een van de bestbewaarde delen van de Chinese Muur en diende vroeger als noordelijke barrière ter verdediging van de hoofdstad en de keizerlijke graven.
Mutianyu

Mutianyu (慕田峪) är en sektion av kinesiska muren beläget i Huairou-distriktet, cirka 60 km nordöst om Peking i Kina. Mutianyu-sektionen av muren hänger samman med Juyongguan-passet i väst, och med Gubeikou-porten i öst. Som en av de bäst bevarade sträckorna av muren, fungerade Mutianyu-sektionen som nordlig barriär i försvaret av huvudstaden och de kejserliga gravplatserna. Mutianyu byggdes ursprungligen under Norra Qidynastin (550–577). Under Mingdynastin förstärktes muren inledningsvis av general Xu Da år 1404 för att sedan färdigställas av general Qi Jiguang 1569. 2,5 km av muren vid Mutianyu renoverades 1986. Referenser Noter Tryckta källor Yamashita, Michael (2007) (på engelska). The Great Wall: From Beginning to End. Sterling. ISBN 1402731604. http://www.amazon.com/The-Great-Wall-From-Beginning/dp/1402731604 Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Mutianyu.﻿
Мутяньюй

Мутяньюй (кит. 慕田峪, пін. Mùtiányù) — ділянка Великого китайського муру, що розташована 70 км на північний схід від міста Пекін. На заході ця ділянка зв'язана з ділянкою Цзянькоу, а на сході з Ляньхуачи. Її будівництво було розпочато в середині VI ст. за часів династії Північне Ці. У 1569 р. вона була перебудована і з того часу більшість її частин є добре збереженими. Мутяньюй є найбільшою і найміцнішою конструкцією з усіх ділянок муру. Історія Побудована в середині VI ст. під час Північного Ци, ділянка Мутянью є старшою за секцію Бадалін у Великому китайському мурі. Під час династії Мін під наглядом маршала Сю Да (він же Чжуншань Ван, Чжуншань або Сюй Чжуншань) почалося будівництво теперішньої стіни над попередньою стіною. 1404 року в стіні було побудовано перевал. 1569 року Мутіаню було відбудовано і донині більша частина її добре збереглася. Мутіаню має найбільший будівельний масштаб та найкращу якість серед усіх секцій Великого муру. 1568 року імператор Лонгін призначив Ци Цзигуана губернатором і військовим адміністратором Цзичжень, Чанчжен і Баодін, щоб допомогти у підготовці охорони в цьому районі. Ці Цзигуан допоміг утримувати 2000-літню частину Великого муру, яка була закінчена 1572 року. 1983 року Державна рада КНР схвалила відновлення Мутіанью. 1985 року місцевий уряд району Хуайру створив управління туристичним районом Великого муру Мутяню під керівництвом села Мутяню. Район було відкрито для туристів 1986 року, його було визнано одним із 16 мальовничих місць Пекіна. 1987 року Великий мур було обрано пам'яткою Світової спадщини ЮНЕСКО. 1988 року туристичну зону було відкрито для всіх відвідувачів. 1992 року Мутіаню було визнано найкращим туристичним місцем Пекіну. Примітки
Pekingská zoologická zahrada

Pekingská zoologická zahrada (čínsky v českém přepisu Pej ťing tung wu jüan, pchin-jinem Běi jīng dòng wù yuán, znaky zjednodušené 北京动物园, tradiční 北京動物園) je zoologická zahrada v Pekingu, hlavním městě Čínské lidové republiky. Nachází se v obvodě Si-čcheng v centru města a byla založena v roce 1906 na konci období říše Čching. Má rozlohu přibližně 90 hektarů a každoročně ji navštíví přes šest miliónů návštěvníků. Je v ní přes 14 tisíc zvířat. Zastoupeno je více než 450 suchozemských a 500 vodních druhů. Zahrada je známá svými vzácnými čínskými endemity jako je langur čínský, panda velká, tygr čínský, jelen bělohubý, jelen milu, aligátor čínský a velemlok čínský. Dalšími vzácnými zastoupenými zvířaty jsou například tygr ussurijský, kůň Převalského, irbis, jak, gazela tibetská a kiang. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Beijing Zoo na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Pekingská zoologická zahrada na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Zoo Peking

Der Zoo Peking (Vereinfachtes Chinesisch: 北京动物园; Pinyin: běi jīng dòng wù yuán) in der chinesischen Hauptstadt Peking wurde 1906 gegründet. Am 18. Juni 1908 wurde er der Öffentlichkeit zugänglich gemacht. Mit einer Fläche von ungefähr 90 Hektar und zwischen 8 und 12 Millionen Besuchern pro Jahr ist er einer der größten und bedeutendsten Zoos Asiens. Er liegt in unmittelbarer Nachbarschaft zum Messepalast Beijing. Geschichte Als der Zoo 1906 gegründet wurde, hieß er zunächst „Wan Sheng Yuan“, der „Garten der unzähligen Haustiere“, und umfasste damals eine Fläche von 3,5 Hektar. Durch die Verkündung der chinesischen Republik im Januar 1912 und die darauffolgenden politischen Unruhen hatte auch der Zoo mit Schwierigkeiten zu kämpfen. Diese Probleme wurden zum Teil Ende der zwanziger Jahre mit der Schaffung des Regimes Kuomintang unter Chiang Kai-shek gelöst. Als Peking 1928 sein Hauptstadtstatut verlor, wurde der Tierbestand daraufhin drastisch verringert. Von 1937 bis 1945 war Peking von den Japanern besetzt und litt unter dem Bürgerkrieg, später unter Guomindang und den Kommunisten von Mao Zedong. Als Peking 1949 erneut Hauptstadt wurde, zählte der Zoo nicht mehr als einen blinden Emu, drei Papageien und ein Dutzend Affen. Seit 1958 wird die Fläche des Geländes stetig vergrößert, zahlreiche Gebäude und Einrichtungen werden gebaut, der Artenbestand steigt jährlich. Nach dem kompletten Umbau anlässlich der Olympischen Spiele 2008 mit vielen neuen Gebäuden, z. B. für Dickhäuter 1999, zählt der Zoo von Peking heute etwa dreißig Häuser, die eine Fläche von 90 Hektar einnehmen. Das ebenfalls neu eröffnete Aquarium zählt mit etwa 120.000 m² zu den größten Attraktionen dieser Art weltweit. Tierbestand Der derzeitige Tierbestand besteht aus 150 Säugetierarten 260 Vogelarten 100 Reptilienarten 35 Amphibienarten 1000 Fischarten und Wirbellosen Bilder Weblinks Webpräsenz des Zoos (chinesisch)
Zoológico de Pekín

El Zoológico de Pekín (en chino:北京动物园, pinyin:běi jīng dòng wù yuán) es un jardín zoológico ubicado en el distrito Xicheng de la ciudad de Pekín, República Popular China. Ocupa un área de 89 hectáreas incluyendo los 5,6 hectáreas de los lagos y pantanos. Es uno de los zoológicos más antiguos de la China y tiene una de las mayores colecciones de animales en el país. El zoológico y el acuario cuenta con más de 450 especies de animales terrestres y más de 500 especies de animales marinos. En suma, es el hogar de 14 500 animales. Tiene más de seis millones de visitantes por año. El zoológico fue fundado en 1906 durante la Dinastía Qing. Al igual que muchos de los parques de Pekín, los terrenos del zoológico se asemejan a jardines clásicos chinos, con flores en medio del paisaje natural, incluyendo bosques densos de árboles, riachuelos, estanques y edificios históricos. El Zoológico de Pekín es conocido por su colección de animales raros endémicos de China, incluyendo a los pandas gigantes, que son los animales más populares del zoo, el mono de nariz dorada, el tigre del sur de Asia, el ciervo de hocico blanco, el ciervo milu, el ibis nipón, el aligátor chino y la salamandra gigante de China entre otras. Animales en peligro de extinción: el tigre siberiano, el bos, el caballo salvaje mongol, el leopardo de las nieves, entre otros. Animales de Megafauna: como el león, el jaguar, la pantera nebulosalos elefantes asaticos y africanosel oso polar y el Canguro entre otros. El zoológico no solo funciona como reclusión de animales, sino como centro de estudios de vida salvaje. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una galería multimedia sobre Zoo de Beijing. página web del zoológico
Zoo de Pékin

Le zoo de Pékin (en mandarin simplifié : 北京动物园; en mandarin traditionnel : 北京動物園; en pinyin : běi jīng dòng wù yuán) est un zoo situé dans le district de Xicheng à Pékin en République populaire de Chine. C'est l'un des plus vieux et des plus grands zoos de Chine ; il accueille annuellement entre 8 et 12 millions de visiteurs. Il a été créé en 1906, puis ouvert au public le 18 juin 1908. Il s'est doté en 1999 du plus grand aquarium de Chine. On peut y voir un spectacle de dauphins et de lions de mer. Le zoo abrite notamment d'importants groupes de pandas et d'éléphants d'Asie. Notes et références Liens externes (zh) Site officiel Portail de la zoologie Portail de Pékin Portail du monde chinois • section histoire de la Chine