NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Tour Macao

Le Centre de conventions et de loisirs de la Tour de Macao ou Tour de tourisme, centre de convention et de loisirs de Macao (chinois simplifié : 澳门旅游塔乐会展娱中心 ; chinois traditionnel : 澳門旅遊塔樂會展娛中心 ; pinyin : àomén lǚyóu tǎ lèhuìzhǎnyú zhōngxīn ; litt. « Tour de tourisme, centre de convention et de loisirs de Ao'men », portugais : Centro de Convenções e Entretenimento da Torre de Macau) également appelée plus brièvement tour Macao (chinois traditionnel: 澳門旅遊塔 ; portugais : Torre Panorâmica), aussi connu sous le nom de Macau Sky Tower, est une tour située à Macao, une des deux régions administratives spéciales de la République populaire de Chine. La tour mesure 338 m en hauteur, en incluant l'antenne qui mesure 115 m. La tour possède une terrasse d'observation avec une vue panoramique, des restaurants, théâtres et des boutiques. Elle propose la meilleure vue de Macao, et a été ces dernières années utilisée pour diverses activités de loisirs telle que pour le saut à l'élastique. La tour est en effet le deuxième plus haut sautoir commercial du monde après le sautoir de Stratosphere Las Vegas. La Tour a été conçue par le cabinet d'architecture néozélandais de Craig Craig Moller. La Tour Macao est membre de la Fédération mondiale des grandes tours. En plus d'être utilisée pour l'observation et le divertissement, la tour est également utilisée pour la radiodiffusion et les télécommunications. Description La Tour Macao comporte au total 61 étages, plus une antenne. De nombreux touristes se rendent à la Tour pour le panorama unique qu'elle offre sur la ville de Macao et des différentes iles qui composent la ville. Le 58e étage, ouvert au public, est un étage d'observation offrant un panorama à 360 degrés. Le 61e étage est également ouvert au public et contient quelques boutiques ainsi que les 2 activités phares de la Tour que sont le Skyjump (deuxième plus haut plongeoir commercial au monde pour le saut à l'élastique) et le Skywalk (escalade autour de la tour). La tour Macao comprend également le plus grand magasin de jouets de Macao, un Toys “R” Us, quelques restaurants ainsi qu'une salle de cinéma et des salles de conférences. Histoire Lors d'une visite à Auckland, Nouvelle-Zélande, le milliardaire Stanley Ho fut impressionné par la Sky Tower d'Auckland et commanda une tour similaire qu'il fit construire à Macao. La tour a été conçue par les firmes néo-zélandaises Beca Carter (ingénierie) et Craig Craig Moller (architecture) pour la Sociedade de Turismo e Diversões de Macau. La construction de la tour a débuté en 1998, et la tour a été officiellement inaugurée le 19 décembre 2001. Évènements Le 17 décembre 2006, A. J. Hackett a battu son propre record du « plus haut saut à l'élastique d'un bâtiment » qu'il avait réalisé à la tour Eiffel. Lien interne Liste des plus hauts gratte-ciel de Macao Notes et références Portail de Macao Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Macau Tower

La Macau Tower Convention & Entertainment Centre è una torre sita a Macao in Cina è alta 338 m ed è posta a 6 m sul s.l.m.; venne costruita in tre anni. È simile nella sua architettura allo Sky Tower di Auckland. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Macau Tower Collegamenti esterni Sito ufficiale, su macautower.com.mo. (EN) Macau Tower, su Structurae. (EN) Macau Tower, su Skyscraper Center.
Macau Tower

De Macau Tower is het hoogste gebouw van de Chinese stad Macau. De toren werd gebouwd in opdracht van de Macause miljardair en casinoeigenaar Stanley Ho Hung-Sun Deze werd geopend in 2001. De toren bevat onder andere een observatiedeck, een theater, winkels en verschillende restaurants. Op 233 meter hoogte kan een wandeling langs de buitenzijde worden gemaakt over een anderhalf meter breed pad zonder leuningen. De wandelaars worden daarom aan een looplijn vastgemaakt. Op 17 december 2006 werden, volgens het Guinness Book of Records, op de toren twee records gebroken met bungeejumpen. Zowel de hoogste bungeejump ooit en tegelijkertijd de hoogste bungeejump van een gebouw. Verder wordt de toren gebruikt als zendmast voor telefoon en televisie. Galerie
Macau Tower

Macau Tower (chiń. 澳門旅遊塔會展娛樂中心; port. Centro de Convenções e Entretenimento da Torre de Macau) – wieża w Makau w Chinach o wysokości 338 m. Została oficjalnie otwarta 19 grudnia 2001 roku. Na wysokości 223 m znajduje się czteropiętrowy punkt widokowy. Przypisy Linki zewnętrzne Wieżowiec na stronie Council on Tall Buildings and Urban Habitat
Torre de Macau

A Torre de Macau foi construída em 2001 na cidade de Macau, China. Tem 338 metros (1 109 pés) de altura e, até julho de 2019, é a 22.ª torre de estrutura independente mais alta do mundo. Ver também Lista das torres mais altas Referências Ligações externas «Página oficial» (em inglês e chinês) Torre de Macau (em inglês) no Structurae
Macau Tower

Macau Tower (în chineză: 澳門旅遊塔; în portugheză Torre Panorâmica; română Turnul Macao), cunoscut și ca Macau Sky Tower, este un zgârie-nori situat în fosta colonie portugheză Macao, acum regiune special administrată a Chinei. Turnul măsoară 338 m în înălțime, de la nivelul solului până în vârful antenei. Clădirea face parte din Federația Internațională a Marilor Turnuri.
Вежа Макао

Вежа Макао (кит.: 澳門塔; ютпхін: ou3 mun4*2 taap3; порт. Torre de Macau, повна назва порт. Centro de Convenções e Entretenimento da Torre de Macau) —телевізійна вежа у районі Се в Макао. Має висоту в 338 метрів та є найвищою спорудою в Макао, а також 18-ю за висотою спорудою Китаю та 19-ю за висотою телевізійною вежею у світі. На вершині башні є обзорні майданчики, театри, торгові точки та ресторан, що обертається. Є можливість пройти пішу екскурсію зовнішнім краєм вершини вежі. З висоти 233 метри з вежі є можливість стрибнути банджі, що є найвищою висотою комерційно доступного банджі-джампінґу у світі. Вежу розробили новозеландські компанії «Beca Group» та «Moller Architects». Вона входить у Всесвітню федерацію великих веж. Крім туризму, вежа також використовується для телекомунікацій та радіомовлення. Вежа та готель «Grand Lisboa» є найвпізнаванішими пам'ятками Макао. Історія Під час візиту до Окленда, що в Новій Зеландії, ігорний магнат Стенлі Хо Хунг-Сан був настільки вражений Sky Tower, що вирішив замовити будівництво подібної вежі в Макао. Вежу спроектували новозеландська інженерна фірма «Beca Group» і Гордон Моллер з компанії «Moller Architects» для «Sociedade de Turismo e Diversões de Macau». Будівництво вежі розпочалося в 1998 році, офіційне відкриття — 19 грудня 2001 року. Архітектор вежі — Лес Дикстра. Банджі-джампінг Вежа часто використовувалася для проведення заходів з банджі-джампінгу, як професійними стрибунами, так і як частина розважальних шоу. 17 грудня 2006 року батько сучасного банджі-джампінгу Ей Джей Хакетт і популярний артист Едісон Чен побили два рекорди Гіннеса на вежі Макао. Ей Джей Хакетт побив власний рекорд за найвищий стрибок з банджі з будівлі, який він поставив у 1987 році з Ейфелевої вежі. Едісон Чен представляв Вежу Макао, щоб претендувати на «Найвищий у світі об’єкт для банджі-стрибків». Джек Осборн стрибав з вежі в третій серії шоу «Jack Osbourne: Adrenaline Junkie». Ентоні Бурден стрибнув з верхнього поверху будівлі в епізоді шоу «Anthony Bourdain: No Reservations». На вежі також зняли перший епізод китайського вар'єте-шоу «Up Idol» (кит.: 我们来了). У культурі На вежі проходила фотозйомка в 10 епізоді шоу «Топмодель по-американськи». У дописі в Instagram 2018 року учасниця Анналіз Дейес розповіла, що погода була настільки погана, що вежу закрили для відівдувачів. В третьому епізоді «Ідіота за кордоном 3», Карл Пілкінгтон ходив по периметру одного з найвищих поверхів, а Ворвік Девіс здійснив контрольований спуск на землю. На вежі також був знятий 133 епізод корейського шоу «Running Man». Основні учасники та гості програми, Лі Дон Ук і Хан Хе Чжин, отримали три місії, які потрібно було виконати на вежі, щоб отримати трьох необхідних персонажів, щоб перейти до наступної місії. Див. також Скай Тауер Примітки Посилання Офіційний сайт Вежа Макао в базі Structurae
Hair Raiser

Hair Raiser (chinesisch 動感快車, Pinyin Dònggǎn kuàichē, Jyutping Dung6gam2 faai3ce1) in Ocean Park (Hong Kong Island, Hongkong, Volksrepublik China) ist eine bodenlose Stahlachterbahn vom Modell Floorless Coaster des Herstellers Bolliger & Mabillard, die am 8. Dezember 2011 eröffnet wurde. Die 850 m lange Strecke erreicht eine Höhe von 35 m und verfügt über vier Inversionen: einen Looping, einen Dive-Loop, eine Zero-g-Roll und einen Immelmann. Weblinks Hair Raiser auf der Parkwebsite (englisch) Hair Raiser in der Roller Coaster DataBase
Hair Raiser

Hair Raiser (Chinese: 動感快車) is a steel floorless roller coaster at Ocean Park Hong Kong in Hong Kong Island, Hong Kong. Manufactured by Bolliger & Mabillard, the coaster opened on 8 December 2011, and is the twelfth floorless coaster to be built. The large smiling face entrance is loosely based on Luna Park Sydney in Australia. Experience After riders have boarded, the restraints are secure and the train is dispatched, the train takes about a half turn to the left before beginning to the climb the chain lift hill. As the train reaches the top of the lift hill, the train goes through a pre-drop before making a sharp turn to the left towards the first drop. When the train reaches the bottom of the drop, it goes through a vertical loop followed by a slight turn to the left afterwards goes through the second out of four elements, a dive loop. After, the trains goes over a small airtime/bunny hill and goes through the zero-g roll. Immediately after, the train approaches the final inversion of the coaster, an immelmann loop. The train then enters a twisted airtime followed by another right turn before hitting the final brake run. After passing the brake run, the train makes a right turn going through another set of brakes before entering the station. See also 2011 in amusement parks References
Hair Raiser

Hair Raiser sont des montagnes russes sans sol parc Ocean Park Hong Kong, situé sur l'Île de Hong Kong, en Chine. Elles ont été construites par Bolliger & Mabillard et ont ouvert le 8 décembre 2011. Parcours Le parcours de Hair Raiser fait quatre inversions : un looping vertical, un looping plongeant, un zero-G roll et un Immelmann. Voir aussi Liens internes Ocean Park Hong Kong Montagnes russes sans sol Bolliger & Mabillard Liste des montagnes russes de Bolliger & Mabillard Liens externes (en) Hair Raiser sur le site de Ocean Park Hong Kong (fr) Fiche de Hair Raiser sur RollerCoaster DataBase Portail des parcs de loisirs Portail de Hong Kong
Hair Raiser

Hair Raiser (Kantonees: 動感快車) is een attractie in het Hongkonse attractiepark Ocean Park Hong Kong, die geopend werd op 8 december 2011. Het is een stalen vloerloze achtbaan die is ingebed in het thema van een kermis en werd gebouwd door Bolliger & Mabillard. Beschrijving Gasten betreden de attractie via de wachtrij, die vrijwel geheel overdekt is met beschutting. Nadat de wachtrij middels een trap het stationsgebouw in is gelopen, kunnen gasten de treinen betreden. Nadat de trein het station heeft verlaten, volgt deze een flauwe bocht naar links. Dan volgt een optakeling, gevolgd door een scherpe bocht naar links en de eerste afdaling. De trein rijdt dan een looping in, om vervolgens met een scherpe bocht naar links in een dive loop te komen. Na een camelback volgt een zero-gravity roll, direct gevolgd door een Immelmann. Na enkele bochten schiet de trein vervolgens in de remmen te schieten. Na een tweede serie rijdt de trein tot slot het station weer in. Gasten kunnen de attractie verlaten via de uitgang. Externe link Officiële website
China Chuneng Tower

Der China Chuneng Tower an der Keyuan South Road ist ein Wolkenkratzer in Shenzhen (chinesisch 深圳市, Pinyin Shēnzhèn Shì). Der Bau erfolgte von 2013 bis 2016. Bei seiner Fertigstellung war der China Chuneng Tower das dritthöchste Gebäude der Stadt. Siehe auch Liste der höchsten Hochhäuser der Welt Liste der höchsten Gebäude in der Volksrepublik China Liste der höchsten Gebäude in Shenzhen Weblinks weiterführende Informationen beim CTBUH Darstellung und Informationen bei Skyscrapercity.com
Shenzhen Center

Das Shenzhen Center, auch Shenzhen Gemdale Tower 1 oder Gemdale Gangxia Tower 1, an der Jintian Road ist mit 376 Metern einer der höchsten Wolkenkratzer in Shenzhen (chinesisch 深圳市, Pinyin Shēnzhèn Shì) werden. Baubeginn war 2012, die Fertigstellung erfolgte im Jahr 2021. Er ist der höchste Wolkenkratzer des Gemdale Gangxia Komplexes, der ein weiteres Hochhaus mit einer Höhe von 180 Metern beinhaltet. Siehe auch Liste der höchsten Gebäude der Welt Liste der höchsten Gebäude in Asien Liste der höchsten Gebäude in der Volksrepublik China Liste der höchsten Gebäude in Shenzhen Weblinks Tower 1 beim CTBUH Tower 2 beim CTBUH Darstellung und Informationen bei Skyscrapercity.com Einzelnachweise
Dabaihui Plaza

Dabaihui Plaza (Chinese: 大百汇广场) is a supertall skyscraper located in Shenzhen, Guangdong, China. It is 375.5 metres (1,232 ft) tall. Construction began in 2012 and ended in 2021. See also List of tallest buildings in Shenzhen List of tallest buildings in China List of tallest buildings in the world References
Dabaihui Plaza

Dabaihui Plaza (en chino: 大百汇广场), también conocido como Shenzhen Center, es un rascacielos situado en Shenzhen, Provincia de Cantón, China. Tiene una altura de 375.5 metros y 70 plantas. Su construcción empezó en 2012 y se completó en 2021.​ Véase también Anexo:Edificios más altos de Shenzhen Anexo:Edificios más altos de China Anexo:Edificios más altos del mundo Referencias Enlaces externos
Shenzhen Center

Le Shenzhen Center, aussi appelé Gemdale Gangxia Tower 1 est un gratte-ciel de 375 mètres achevé depuis 2021 dans la ville de Shenzhen en Chine. . Articles connexes Liste des plus hauts gratte-ciel du monde Liste des plus hautes constructions de Chine Liste des plus hauts immeubles de Shenzhen Liens externes CTBUH Portail des gratte-ciel Portail de la Chine
Шэньчжэнь-центр

Шэньчжэнь-центр (深圳中心, Shenzhen Centre, также известен как Gemdale Gangxia Tower и Dabaihui Plaza) — сверхвысокий небоскрёб, расположенный в китайском городе Шэньчжэнь. Построен в 2020 году в стиле модернизма, по состоянию на 2020 год являлся шестым по высоте зданием города. 375-метровая офисно-жилая башня Шэньчжэнь-центра имеет 80 наземных и 4 подземных этажа, 39 лифтов, площадь здания — 245 тыс. м². Архитекторами небоскрёба выступили американская фирма Kohn Pedersen Fox и китайская компания Zhubo Design (Шэньчжэнь), владельцем является оператор недвижимости Gemdale Real Estate Development (Шэньчжэнь). Рядом с главной башней расположена 30-этажная офисная башня № 2 высотой 146 метров, построенная в 2018 году. Примечания Ссылки
Illa Nei Lingding

L'illa Nei Lingding o de Lintin (en xinès: 内伶仃岛; Nei Lingding Dao, literalment «illa interna Lingding»） és una petita illa de la Xina localitzada a l'estuari del riu Perla, a la província de Guangdong. Tot i que es troba més a prop de la costa oriental de l'estuari (Hong Kong i Shenzhen), administrativament forma part de la ciutat-prefectura de Zhuhai, el principal centre administratiu de la qual es troba a la riba oest del riu. Història Quan l'explorador portuguès Jorge Álvares desembarcà el maig de 1513 a l'illa Nei Lingding, coneguda en les primeres fonts europees com a illa de Lintin, significà l'arribada del primer vaixell conegut amb bandera europea per fondejar a la costa de la Xina. A principis del segle xix, l'illa Nei Lingding fou anomenada l'«ancoratge exterior» pels vaixells europeus que viatjaven a Guangzhou. Havien de parar a l'illa perquè inspeccionessin la càrrega els funcionaris de duanes xinesos estacionats a l'illa, alhora que havien de pagar els drets duaners. Quan el 1821 el govern xinès prohibí la importació d'opi als ports del país, Nei Lingding es convertí en una base pels traficants de drogues, en què vells vaixells atrotinats, ancorats prop de l'illa, serviren com a magatzem i dipòsits, on l'opi importat tornava a carregar-se en bots més petits que s'introduïen de contraban a Guangzhou i altres ports. Des de la dècada de 1830 i fins a la conquesta de Hong Kong durant la dècada de 1840, l'illa Nei Lingding fou la base principal pels comerciants britànics a la zona del delta del riu Perla. Reserva natural Des de 1984, una part de l'illa forma la «Reserva Natural de l'illa Neilingding i Futian (福田)». La reserva ocupa 7,8 km², incloent 4,5 km² de superfície terrestre i 3,0 km² de manglar, i fou creat per protegir a uns 300 macacos i altres animals, com pangolins i pitons. Referències
Ostrov Nei Lingding

Nei nebo Vnější Lingding Ostrov, tehdy romanizován jako Lintin nebo také Lin Tin Ostrov, je ostrov ležící v ústí Perlové řeky v jihovýchodní čínské provincii Guangdong. I přes to, že se nachází blíže východnímu (Hong Kong nebo Shenzen) břehu ústí, spadal administrativně jako část města na úrovni prefektury Zhuhai, jehož hlavní administrativní centrum je na západním břehu řeky. Jurisdikce NeiLingding ostrova byla převzatá provincii Shenzen v roce 2009. Historie V květnu 1513 připlul portugalský objevitel Jorge Álvares na ostrov jím nazývaný "Tamão"nacházející se nedaleko břehů Číny. Toto byl první kontakt Evropanů s Čínou skrz mořskou cestu kolem Mysu Dobré naděje. Tamão byl převzat z moci Simão de Andrade a znovu zabrán Čínou, během vytlačování Portugalců kolem roku 1520. Západní odborníci, stoupenci učení J. M. Braga, obecně zastávají názor, že „Tamão“ je NeiLingding, ostrov nacházející se v ústí Perolvé řeky cca šest kilometrů od břehu. Čínští odborníci nedávno shledali tuto hypotézu o identifikaci ostrova, jako nedostatečnou, avšak navrhují určitý počet dalších potenciálních ostrovů včetně bližšího a mnohem většího Lantau. Od 1814 NeiLingding (tehdy romanizován jako "Lintin") byl nazýván „vnější kotviště“ pro Evropanské lodě cestující do Cantonu (Guangzhou). Lodě musely zastavit na ostrově, nechat svůj náklad prohledat a zvážit dle čínských úředníků a zaplatit cla. V roce 1821 kdy Čínská vláda zakázala dovoz opia, stal se Lintin základnou pro pašeráky drog. Vraky lodí zakotvené nedaleko ostrova sloužily jako skladiště a depa, kde importované opium bylo rozřazeno do menších lodí, které nadále propašovávaly drogu do Gangzhou a dalších přístavů. Edmund Roberts navštívil ostrov v roce 1832 a zaznamenal že zde bylo zakotveno sedm až osm lodí, pašujících opium, včetně těch co patřily Američanům. Od roku 1830 do odstoupení Hongkongu v 1840, byl Lintin ostrov hlavní základna pro Britské obchodníky v oblasti delty Perlové řeky. Ostrov byl také často nutná zastávka během monzunových sezón pro opravu zničených lodí. Lodě většinou zůstávaly na ostrově kolem šesti měsíců. Demografie Od roku 1814 byla předpokládaná populace méně než 60, v 1821 něco málo pod 2000. když Edmund Roberts navštívil ostrov v 1832, zaznamenal že počet obyvatel se pohyboval kolem 5000. Přírodní rezervace Od 1984 byla část ostrova designovaná na přírodní rezervace „Nei lingding a Futian (福田)“Rezervace pokrývá oblast 7.8 km² (3.0 mil²), včetně 4.5 km² (1.7 mil²) rozlohy pozemku a 3 km² mangrovové lesní oblasti a byla vytvořena pro ochranu 300 makaků rhesus a dalších zvířat, například luskouni a krajty. Další Ostrov Wai Lingding ("Vnější ostrov Lingding") leží kolem asi 40 kilometrů na jihovýchod v souostroví Wanshan Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Nei Lingding Island na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ostrov Nei Lingding na Wikimedia Commons
Nei Lingding Dao

Nei Lingding Dao (deutsch innere einsame Insel, 内伶仃岛 Nèi Língdīng Dǎo), latinisiert auch: Lintin, ist eine Insel des Stadtbezirks Nanshan der Unterprovinzstadt Shenzhen. Sie liegt nordöstlich von Macau im Perlflussdelta und verdankt ihren Namen der Tatsache, dass sie nur aus einem einzelnen, steil aufragenden Berg besteht. Die Insel hat eine Fläche von gut 9,2 km². Ihre höchste Erhebung ist der Jianfeng Shan (尖峰山) mit 340,9 m. Er liegt inmitten eines 554 ha großen Naturschutzgebietes mit einem weitgehend unberührten südasiatischen Tropenwald (619 geschützte Pflanzen- und zahlreiche Tierarten, darunter eine etwa 900 Köpfe zählende Makaken-Population, und das Malaiische Pangolin). Geschichte Die Portugiesen unter Jorge Álvares landeten im Mai 1513, als sie erstmals die chinesische Küste erreichten, auf Nei Lingding Dao. Zu Zeiten des Ersten Opiumkrieges diente sie den Europäern als Lagerstätte für das von ihnen dann weiter nach China importierte Rauschgift. Weblinks Fußnoten
Nei Lingding Island

Nei or Inner Lingding Island, formerly romanized as Lintin or Lin Tin Island, is an island in the Pearl River estuary in the southeastern Chinese province of Guangdong. Although it is located closer to the eastern (Hong Kong and Shenzhen) shore of the estuary, it was until 2009 administratively part of the prefecture-level city of Zhuhai, whose main administrative center is located on the west shore of the river. The jurisdiction of Nei Lingding Island was handed over to Shenzhen in 2009. History In May 1513, the Portuguese explorer Jorge Álvares arrived at an island near the coast of China they called "Tamão". This was the first contact of Europeans with China via the sea route around the Cape of Good Hope. Tamão was fortified by Simão de Andrade and reclaimed by the Chinese during the expulsion of the Portuguese in the 1520s. Western scholarship, following J. M. Braga, generally contends that this "Tamão" is Nei Lingding, the main island in the mouth of the Pearl River, 6 km off the coast of the mainland. Recent Chinese scholarship finds this identification to be insufficiently proven, however, and suggests a number of other potential islands including the nearby and far larger Lantau Island. As of 1814 Nei Lingding (then romanized as "Lintin") was called the "outer anchorage" for European ships traveling to Canton (Guangzhou). They would have to stop at the island, have their cargo inspected and measured by the Chinese customs officials stationed at the island, and pay customs duties. In 1821, when the Chinese government prohibited importation of opium into the country's ports, Lintin became a base for drug smugglers; hulks of old boats, anchored near the island, served as warehouses and depots where imported opium would be reloaded onto smaller boats to be smuggled into Guangzhou and other ports. Edmund Roberts visited the island in 1832, and noted that there were "seven to eight ships" smuggling opium, including American boats. From the 1830s until the cession of Hong Kong in the 1840s, Lintin Island was the main base for British merchants in the Pearl River Delta area. The island was also a stopping point during monsoon season for ship repair. Ships would stay on the island upwards of six months. Demographics As of 1814, the population was estimated to be less than 60; in 1821, it was just under 2,000. When Edmund Roberts visited in 1832, he noted a population of approximately 5,000. Nature reserve Since 1984, a part of the island has been designated the "Neilingding Island and Futian (福田) Nature Reserve". The reserve covers 7.8 square kilometers (3.0 sq mi), including 4.5 square kilometers (1.7 sq mi) of land area and 3 square kilometers (1.2 sq mi) of mangrove forest, and was created to protect some 300 rhesus macaques and other animals, such as pangolins and pythons. See also Wai Lingding Island ('Outer Lingding Island') lies some 40 kilometers (25 mi) to the southeast in the Wanshan Archipelago. References