NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Гуанчжоу-Юань

Гуанчжоу-Юань (кит. трад. 廣州圓大廈, упр. 广州园大厦, пиньинь Guǎngzhōu yuán dàshà, палл. Гуанчжоу юань даша, буквально: «Гуанчжоуский круг») — высотное здание в китайском городе Гуанчжоу, провинция Гуандун, построенное в 2013 году. Принадлежит компании Hongda Xingye Group и является новым главным офисом компании Guangdong Plastic Exchange. Здание находится в юго-западной части города, невдалеке от реки Чжуцзян. Построенное по проекту архитектора Джузеппе ди Паскуали, здание имеет высоту 138 м, насчитывает 33 этажа, а его общая площадь составляет 106 000 м². Общий объём инвестиций в строительство здания составил порядка 1 миллиарда юаней. В центре Гуанчжоуского круга расположено круглое отверстие диаметром почти 50 м. Здание является самым высоким среди круглых зданий в мире. Рассказывая о дизайне здания, его архитектор пояснил, что выбранная им форма связана с азиатским менталитетом. Отражение здания в водах реки Чжуцзян образует второй круг, в результате чего создаётся видимость «двойного круга». Цифра 8, на которую похоже получающееся изображение, также имеет в Китае особое значение, считаясь счастливой. По состоянию на 2014 года само здание ещё не открыто для общественности, хотя площадь перед зданием для неё уже открыта. Строительные данные Высота минус первого этажа здания Гуанчжоу Юань составляет 4,2 метра, минус второго этажа — 5,2 метра, первого этажа — 6,96 метра, второго и третьего этажей — 5 метров, четвертого этажа — 4,1 метра, и остальные этажи — 4 метра в высоту; 33 надземных этажей и два подземных этажа. Два подземных этажа представляют собой гаражи, в общей сложности на 600 парковочных мест, на каждом этаже около 300 парковочных мест, плюс наземные парковочные места, их будет больше. более 1300 парковочных мест. Вестибюль на первом этаже над землей, со второго по пятый этажи отведены под коммерческие офисные здания, шестой этаж — это многофункциональный конференц-зал, с седьмого по тридцать второй этажи отведены под офисные здания, а 33 этаж отведен под перроны. С седьмого по девятый этажи занимают офисные помещения по торговле пластиком, с 30 по 31 этажи — офисные помещения группы, а на 32 этаже — кабинет председателя. На 1-5 этажах расположены эскалаторы, восемь пассажирских лифтов и два пожарных лифта, расположенные слева и справа. Общая земельная площадь квартирной части составляет 131 276 м², площадь застройки — 30 789 м², а базовая площадь — 1834 м². Первый этаж — подиум, два подземных этажа — автостоянки. Место подземной парковки — 446, высота — 52,3 м. Срок службы — 50 лет, тип конструкции — железобетонная труба + стальная опорная конструкция, внутренняя стена — газобетон. Наружная стена проекта выполнена из легких блоков из газобетона, дверные и оконные стены башни выполнены из обычного цельного закаленного стекла, а внутренняя стена сделана из силикатного кирпича и пенобетона. Примечания
Гуанчжоу-Юань

Гуанчжоу-Юань (кит.: 广州圆大厦, «кільце Гуанчжоу») — хмарочос у формі тора у китайському місті Гуанчжоу. Найвища кругла будівля в світі. будована в 2013 році архітектором Джозефом ді Паскуале з архітектурного бюро AM project. У будівлі розташовуються штаб-квартира хімічної корпорації Hongda Xingye Group і Гуандунскої пластмасової біржі, найбільшого в світі центру з продажу сирої пластмаси. Опис Будівля заввишки 138 метрів. У центрі величезного кільця знаходиться отвір діаметром 48 метрів. Містить 33 поверхи, а його загальна площа становить 8500 м². Відображення будівлі в водах річки Чжуцзян утворює друге коло, в результаті чого створюється видимість «подвійного кола» у вигляді цифри 8, яка має в Китаї особливе значення і вважається щасливою. Головні фасади будівлі виконані зі скла і облицьовані трикутними мідними панелями різного розміру. Бічні фасади мають вигляд двох вертикальних рядів засклених прямокутників, які виступають на різні відстані. Таким чином, кожен поверх має частини, що виступають та потопають. На перших поверхах будівлі знаходиться торговий центр площею 15 тис. м². Центральні поверхи відведені під офіси, а на верхніх поверхах розмістився семизірковий готель. Серцем будівлі вважається величезний зал пластмасово біржі, що займає 2,2 тис. м² і розташований прямо під «діркою бублика». Примітки
Tang Chi Ngong Building

The Tang Chi Ngong Building (Chinese: 鄧志昂樓) is a building of the University of Hong Kong. It is located on the main campus near Pok Fu Lam Road in Pok Fu Lam, Hong Kong Island, Hong Kong. It opened in 1931 and currently houses the Jao Tsung-I Petite Ecole. The exterior of the building became a declared monument in 1995. History The idea to establish a school of Chinese was proposed in the inter-war period. Construction of the premises began in 1929 following a donation from Tang Chi-ngong, father of the philanthropist Sir Tang Shiu-kin, after whom the building was named. The building was opened by Sir William Peel, Governor of Hong Kong, in 1931 and since then further donations have been received for the endowment of teaching Chinese language and literature. The building has been used for other purposes since the 1970s but the name remained unchanged. It housed the Centre of Asian Studies till 2012 and now houses the Jao Tsung-I Petite Ecole. Architecture This three-storey flat-roofed building is of Neo-classical style and surfaced with Shanghai plaster. The exterior of the building became a declared monument in 1995. The Building is unique for the use of the letter "V" in place of the letter "U" as in "Vniversity", reflecting a practice common for Latin stone inscriptions in the 1920s and 1930s. The word "vniversity" in capital letters appears on the stone arch, façade, as well as on the stone tablet marking the building's foundation date. Gallery References External links
Hung Hing Ying Building

Hung Hing Ying Building (Chinese: 孔慶熒樓) is a building of the University of Hong Kong. It is located on the main campus on Bonham Road, opposite to the Main Building of the university. It was built in the architectural style of neoclassical and Edwardian Baroque. The building is two storeys high. It was built in 1919 and was initially named the Union Building. This building has been a declared monument since 1995. Funds for the construction of the building were financed by Professor C. A. Middleton Smith, Sir Paul Chater, Acting Vice Chancellor Gregory Paul Jordan and many others. It was opened in February 1919 by Governor Sir Edward Stubbs. The building was originally used and designed to accommodate the Students' Union. It was then used for administrative purposes after the Second World War. An east wing was constructed in 1962, and the building was converted to the Senior Common Room for the university's academic and senior administrative staff in 1974. In 1986, in appreciation of the donations made by Hung Hing Ying towards the university, the building was renamed to Hung Hing Ying Building. The building was used by the Department of Music from 1996 till 2013, when it was relocated to the Run Run Shaw Tower of the Centennial Campus. Citation External links Antiquities and Monuments Office - Exterior of the Kung Hing Fai Building, Music -
Pauluskirche (Macau)

Die Ruinen der Pauluskirche sind Macaus Wahrzeichen und wurden 2005 als Teil des historischen Zentrums Macaus in das UNESCO-Welterbe mit aufgenommen. Ursprünge Die Jesuiten kamen 1565 nach Macau und begannen alsbald von hier aus das Christentum zu verbreiten. Sie gründeten 1594 die erste westliche Universität des Fernen Ostens, um mit Studiengängen wie Theologie, Chinesisch, Portugiesisch, Latein, Mathematik und Astronomie tausende Missionare für Missionsreisen nach China und Japan auszubilden. Hier lernten unter anderem die Missionare Matteo Ricci (1552–1610) und Adam Schall von Bell (1592–1666) die chinesische Sprache, bevor sie an den Kaiserhof nach Peking gingen. Von 1602 bis 1640 wurde die Pauluskirche von chinesischen und japanischen Handwerkern auf dem Universitätsanwesen erbaut. Brand Nachdem sich 1762 die Jesuiten zurückgezogen hatten, wurde das Anwesen verlassen und an den Leal Senado (Loyalen Senat) übergeben. Ein paar Jahrzehnte später zog ein Militärbataillon ein. In dessen Barackenküche brach 1835 ein Feuer aus und überzog den ganzen Komplex. Bis auf die vordere Wand mit der Fassade brannte alles nieder. Die Ruinen wurden schließlich von 1990 bis 1995 restauriert. Im hinteren Bereich befindet sich heute eine Gruft mit Reliquien japanischer und chinesischer Märtyrer und ein Museum mit Bildern und Skulpturen aus anderen Kirchen und Klöstern. Fassade Die Fassade wurde zwischen 1620 und 1627 von dem italienischen Stuckateur Carlo Spinola fertiggestellt. Sie ist in fünf Ebenen gegliedert. Die Fassade ist mit Elementen und Figuren des westlichen Katholizismus und teilweise auch mit orientalischen Ornamenten beschmückt. In der untersten Reihe ist jeweils außen das Motto der Gesellschaft Jesu (IHS) niedergeschrieben und in der Mitte der Name der Patronin der Universität (Mater Dei). Eine Reihe darüber werden die vier jesuitischen Heiligen (Francisco de Borja, Ignatius von Loyola, Francisco de Xavier und Aloisius von Gonzaga) dargestellt. In den symbolträchtig höheren Reihen werden die Jungfrau Maria und die Dreieinigkeit (Gottvater, Jesus Christus, Heiliger Geist) dargestellt. Literatur C. R. Boxer: Japanese Christians buried in the Jesuit College Church of Sao Paulo at Macau. In: Monumenta Nipponica. Band 1, Nr. 1, 1938, ISSN 0027-0741, S. 265–269 (englisch). Weblinks
Ruins of Saint Paul's

The Ruins of Saint Paul's (Chinese: 大三巴牌坊; Portuguese: Ruínas de São Paulo) are the remnants of a 17th-century Catholic religious complex in Santo António, Macau. They include what was originally St. Paul's College and the Church of St. Paul (Igreja de São Paulo), also known as "Mater Dei", a 17th-century Portuguese church dedicated to Saint Paul the Apostle. Today, the ruins are one of Macau's best-known landmarks and were named one of the Seven Wonders of Portuguese Origin in the World by the Portuguese government in 2010. In 2005, they were officially listed as part of the Historic Centre of Macau, a UNESCO World Heritage Site. History Built from 1602 to 1640 by the Jesuits, during the time in which Portugal and Spain were under the same crown, the church was one of the largest Catholic churches in Asia at the time. It was destroyed by a fire during a typhoon on 26 January 1835. The Fortaleza do Monte overlooks the ruin. The ruins now consist of the stone frontispiece. The façade sits on a small hill, with 68 stone steps leading up to it. A museum is located behind it. The façade is shaped like a retable and themed around the Assumption of Mary. Likely influenced by Japanese Christian craftsmen who worked on it, the ruins of St. Paul's include carvings with heterodox images that draw from Asian traditions, including Mary stepping on a seven-headed hydra, described in accompanying Chinese characters as "Holy Mother tramples the heads of the dragon". The base of the structure has six Chinese guardian lions carved from stone. The Japanese Christian craftsmen who worked on St. Paul's were converted by Jesuits and expelled from Japan in 1587 when Toyotomi Hideyoshi banned Christianity. Modern visitors to the ruins can view bones of persecuted Japanese Christians in the museum located behind the façade. The remains of around 250 Korean and Japanese slaves from the Portuguese slave trade are buried near the church. Conservation Resisting calls for the dangerously leaning structure to be demolished, from 1990 to 1995, the ruins were excavated under the auspices of the Instituto Cultural de Macau to study its historic past. The crypt and the foundations were uncovered, revealing the architectural plan of the building. Numerous religious artifacts were also found together with the relics of the Chinese Christian martyrs and the monastic clergy, including the founder of the Jesuit college in Macau, Father Alessandro Valignano. The ruins were restored by the Macanese government into a museum, and the façade is now buttressed with concrete and steel in a way which preserves the aesthetic integrity of the façade. There was once a steel stairway that allowed tourists to climb up to the top of the façade from the rear, but due to concerns for the preservation of the church, tourists are no longer allowed to climb up. See also Museum of Sacred Art and Crypt Religion in Macau List of Jesuit sites Ivan Vreman References Media related to Ruins of St. Paul's at Wikimedia Commons 192183185 Ruins of Saint Paul's on OpenStreetMap
Rovine della cattedrale di San Paolo

Emblema della città di Macao, le rovine della cattedrale di San Paolo (portoghese: Ruínas de São Paulo, cinese: 大三 巴 牌坊, pinyin: dàsān bā páifāng) sono i resti di un complesso eretto nel XVI secolo nell'allora colonia portoghese, oggi regione della Cina, e che comprendeva il collegio di San Paolo e la chiesa della Mater Dei, detta anche di San Paolo Apostolo. Oggi rimangono solo la scalinata e l'imponente facciata in stile barocco. Nel 2005 le rovine sono state inserite nell'elenco dei siti patrimonio dell'umanità dall'UNESCO, insieme a tutto il centro storico di Macao. Storia e descrizione Una prima chiesa dedicata alla Mater Dei venne eretta nel 1563 dai gesuiti Francisco Perez e Manuel Teixeira; distrutta da un incendio nel 1601 fu prontamente ricostruita tra il 1602 ed il 1637, prendendo come modello la chiesa del Gesù di Roma. Il nuovo edificio sacro fu progettato dal missionario gesuita genovese Carlo Spinola (1544-1622) e costruito impiegando maestranze locali cinesi e operai giapponesi cristiani fuggiti dal Giappone a causa delle persecuzioni durante le quali, nel 1622, lo stesso Spinola venne martirizzato a Nagasaki per poi essere proclamato beato nel 1867. In seguito i gesuiti aggiunsero al complesso il collegio di San Paolo, fondato da padre Alessandro Valignano, la prima università sorta in Asia. Vennero poi espulsi da Macao nel 1762 e da quella data il complesso venne abbandonato e adibito a caserma. Nel 1835 un incendio scoppiato nelle cucine della caserma distrusse completamente il complesso, lasciando integra la sola facciata e la lunga scalinata che conta sessantotto gradini. Le fiamme distrussero anche la biblioteca, che al tempo era una delle più grandi dell'Estremo Oriente. Densa di messaggi simbolici biblici, la facciata della chiesa della Mater Dei è strutturata in cinque ordini sovrapposti, l'ultimo dei quali contiene una grande colomba bronzea, simbolo dello Spirito Santo, affiancata dal Sole, dalla Luna e dalle stelle. Al di sotto una statua del Gesù Bambino e i simboli della Crocifissione. Nel terzo ordine una raffigurazione della Madonna assunta in cielo affiancata da bassorilievi raffiguranti angeli musicanti e angeli oranti, una peonia, simbolo della Cina, e un crisantemo, simbolo sacro del Giappone. A destra della Vergine un albero della vita e Maria che schiaccia sotto i talloni un'idra con sette teste (i sette peccati mortali) e un drago; a sinistra un bassorilievo raffigurante una nave (la Chiesa), guidata da una stella in una tempesta (il Peccato). Ai lati estremi uno scheletro adagiato (a destra) e un drago morente (a sinistra). Nel secondo ordine quattro nicchie contenenti le statue di quattro santi gesuiti: Francesco Borgia; Ignazio di Loyola, fondatore dell'Ordine; Francesco Saverio, apostolo dell'Estremo Oriente e Luigi Gonzaga. Note Voci correlate Centro storico di Macao Compagnia di Gesù Macao Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulle rovine della chiesa di San Paolo Collegamenti esterni (EN) Yuci Tai, The Oriental history of the Ruins of St Paul’s, su WGM, maggio-giugno 2016.
Ruínas de São Paulo

De Ruínas de São Paulo (Ruïnes van de Sint-Paulus) zijn de overblijfselen van de katholieke kathedraal in Macau die gewijd was aan de heilige Paulus en Moeder Gods en van het Sint-Pauluscollege. Deze ruïnes zijn in 2005 als Historisch centrum van Macau door UNESCO toegevoegd aan de Werelderfgoedlijst. De Sint-Pauluskathedraal werd tussen 1582-1602 gebouwd door Jezuïeten. Het was destijds een van de grootste katholieke kerken in Azië. Hier lagen christelijke martelaren uit Japan en de stichter van het Sint-Pauluscollege (Alessandro Valignano) begraven. Het gebouw werd verwoest door vuur tijdens een tyfoon in 1835. Alleen de voorgevel van de kerk bleef overeind. De ruïnes zijn een belangrijke toeristische trekpleister. De voorgevel is verstevigd met staal en cement en toeristen kunnen op de stalen trappen achter de voorgevel lopen. De ruïnes zijn onder andere bereikbaar door de stenen trappen in de richting van de oude ingang van de kathedraal. Op de trappen zijn er veel marskramers die souvenirs, kinderspeelgoed en knalerwten verkopen. Toeristen proberen muntjes door het bovenste raam te gooien. Dit volksgebruik zou geluk brengen. Bij de jaarlijkse katholieke processie van Macau worden de heiligenbeelden over de stenen trappen gedragen.
Ruiny katedry św. Pawła w Makau

Ruiny katedry św. Pawła w Makau – pozostałości po barokowej katedrze św. Pawła w Makau, będące jednym z najważniejszych zabytków miasta, wpisane wraz z całym zabytkowym centrum na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Do dziś zachowała się jedynie ściana frontowa i kamienne schody prowadzące do świątyni. Powszechnie przyjęta nazwa "katedra św. Pawła" jest błędna, w rzeczywistości kościół był pod wezwaniem Matki Bożej. Historia Pierwsza świątynia powstała w 1580 roku, jednak została zniszczona przez pożary w latach 1595 i 1601. W 1602 roku rozpoczęto odbudowę gmachu według projektu włoskiego jezuity Karola Spinoli. W pracach budowlanych brali udział głównie chrześcijańscy rzemieślnicy z Japonii, którzy uciekli przed prześladowaniami w kraju. Kościół został ukończony w 1637 roku i stanowił wówczas największą świątynię katolicką w Azji Wschodniej. Budynek trzykrotnie stawał w płomieniach, największe straty spowodował ostatni pożar, do którego doszło 1 stycznia 1835 na skutek tajfunu. Ogień zniszczył niemal całą świątynię z wyjątkiem przedniej fasady i kamiennych schodów przed kościołem, które zachowały się do dziś. W latach 1990–95 przeprowadzono badania archeologiczne kościoła, podczas których odkopano fundamenty wraz z kryptą i odkryto wiele religijnych artefaktów. Podjęto także prace renowacyjne, mające na celu wzmocnienie konstrukcji fasady i uniknięcie jej zawalenia. W tym czasie utworzono również muzeum, w którym organizowane są wystawy poświęcone sztuce religijnej. W roku 2005 ruiny wraz z zabytkowym centrum Makau zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Architektura Według materiałów historycznych katedra powstała z białego kamienia i miała duże sklepienie. Składała się z trzech zdobionych sal. Fasada, która powstała w latach 1620-1627, zbudowana jest z granitu i stanowi przykład architektury barokowej z bogatymi dekoracjami i płaskorzeźbami, ale także z elementami orientalnymi. Ściana ma ok. 27 m wysokości, 23,5 m szerokości, 2,7 m grubości i jest wyraźnie podzielona na pięć poziomów. Na najniższym poziomie znajdują się trzy wejścia i dziesięć kolumn. Nad środkowym wejściem wyryto napis MATER DEI, co oznacza Matkę Bożą. Nad wejściami bocznymi znajdują się napisy IHS. Na drugim poziomie mieści się dziesięć kolumn i trzy łukowate okna. Ponadto rozmieszczono tam cztery wnęki, w których znajdują się cztery figury świętych katolickich. Pozostałe trzy poziomy posiadają najbogatsze zdobienia. Na środku trzeciego poziomu stoi rzeźba Marii, a na poziomie czwartym znajduje się figura Jezusa. Płaskorzeźby na tych poziomach przedstawiają m.in. diabły, anioły, portugalskie żaglowce, chińskie lwy i chryzantemy. Na samej górze znajduje się fronton w kształcie trójkąta, co symbolizuje Trójcę Świętą. W najwyższym punkcie ściany umieszczono krzyż. Obecnie z tyłu fasady znajdują się stalowe schody, którymi turyści mogą wchodzić na wyższe poziomy. Przypisy Linki zewnętrzne Panorama ruin katedry św. Pawła – 360°
Ruinele Bisericii Sfântul Paul din Macao

Ruinele Bisericii „Sf. Paul” (în chineză: 大三巴牌坊; în cantoneză: daaih sāam bā pàaihfōng) sunt ruinele unui complex religios romano-catolic din cartierul Santo António al orașului Macau (China). Complexul era format din Colegiul „Sf. Paul” și Biserica „Sf. Paul”, cunoscută, de asemenea, sub numele de „Mater Dei”, o biserică iezuită din secolul al XVII-lea, cu hramul „Sfântul Apostol Paul”. Astăzi aceste ruine sunt unele dintre cele mai cunoscute repere ale orașului Macao. Biserica este menționată adesea, în mod incorect, ca fiind o fostă catedrală, statut pe care nu l-a avut niciodată. În 2005 ruinele Bisericii „Sf. Paul” au fost incluse oficial în Centrul Istoric din Macao, un loc din patrimoniul mondial al UNESCO. Istoric Construită în perioada 1602-1640 de către iezuiți, Biserica „Sf. Paul” a fost una dintre cele mai mari biserici catolice din Asia la acea vreme. Odată cu declinul importanței coloniei Macao, care a fost depășit de Hong Kong ca principal port din delta Râului Perlei, veniturile ordinului iezuit s-au diminuat. Călugării ordinului iezuit au fost alungați în 1762, iar biserica a fost transformată în cazarmă și a ars într-un incendiu, produs în timpul unui taifun din 26 ianuarie 1835. Fortaleza do Monte domină ruinele. Se crede că arhitectul Carlo Spinola ar fi fost inspirat în proiectarea fațadei de Francesco Melzi sau de arhitectul Giacomo della Porta, care a proiectat fațada Bisericii „Il Gesù” din Roma. Caracteristici Ruinele sunt formate acum din fațada sudică de piatră — cioplită cu minuțiozitate între 1620 și 1627 de creștinii japonezi exilați din patria lor și de meșteri locali, după indicațiile călugărului iezuit italian Carlo Spinola — și criptele iezuiților care au ctitorit și întreținut biserica. Fațada se află pe un mic deal, având 68 de trepte de piatră care duc la ea. Sculpturile includ imagini iezuite cu teme orientale, cum ar fi Sf. Fecioară Maria călcând pe hidra cu cele șapte capete, cu o inscripție cu caractere chinezești care o prezintă ca „Maica Sfântă care zdrobește capetele dragonului”. Alte câteva sculpturi îi reprezintă pe fondatorii ordinului iezuit, învingerea Morții de către Isus Cristos și, în partea de sus, un porumbel cu aripile desfăcute care simbolizează Sfântul Duh. Conservare Ruinele bisericii au fost excavate din 1990 până în 1995, sub auspiciile Institutului Cultural din Macao, cu scopul de a fi studiat trecutul istoric al acesteia. Cripta și fundațiile au fost descoperite, dezvăluind planul arhitectural al clădirii. Au fost găsite numeroase artefacte religioase, precum și rămășițele pământești ale creștinilor chinezi martiri și ale clerului monahal, inclusiv ale fondatorului colegiului iezuit din Macao, preotul Alessandro Valignano. Ruinele au fost restaurate de către guvernul din Macao și transportate într-un muzeu, iar fațada este acum susținută cu beton și oțel într-un mod care păstrează integritatea estetică a fațadei. O scară de oțel permite turiștilor să urce în partea de sus a spatelui fațadei. Imagini Note Materiale media legate de Ruins of St. Paul's la Wikimedia Commons