NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Central hidroeléctrica Antuco

Las centrales hidroeléctricas Antuco, Abanico y El Toro son centrales hidroeléctricas de pasada ubicadas en la cuenca alta del río Laja que es parte de la cuenca del río Biobío en la Región del Biobío. La central Antuco tiene una potencia de 300 MW (1981) y junto a las centrales Central hidroeléctrica El Toro (año 1973, 400 MW) y la central hidroeléctrica Abanico (año 1948, 135 MW) pertenece a un sofisticado sistema hidroeléctrico y de riego que aprovecha las aguas provenientes de la cuenca alta del río Laja, es decir la zona en torno a la laguna del Laja para la generación de energía. La central Antuco es la tercera en el tiempo, ya que inició su producción en 1981, y también la tercera en dirección aguas abajo porque usa las descargas de las centrales anteriores para obtener electricidad. Aguas abajo del río Laja están instaladas las centrales hidroeléctricas, también de pasada, Quilleco y Rucúe Véase también Anexo:Centrales eléctricas de Chile Referencias Bibliografía Empresa Nacional de Electricidad (1981). Central hidroeléctrica Antuco. Santiago de Chile. Empresa Nacional de Electricidad (1973(?)). Central hidroeléctrica El Toro. Central hidroeléctrica y sistema de trasmisión.. Santiago de Chile. Empresa Nacional de Electricidad (1955). Sistema hidroeléctrico Abanico. Santiago de Chile.
ГЕС Антуко

ГЕС Антуко (ісп. Antuco) — гідроелектростанція в центральній частині Чилі у регіоні Біобіо (VIII Регіон). Знаходячись між ГЕС Абаніко та ГЕС Ель-Торо з одного боку та ГЕС Рукуе з іншого, входить до складу каскаду у сточищі річки Laja, яка дренує однойменне озеро та впадає праворуч у другу за довжиною річку країни Біобіо (досягає Тихого океану в місті Консепсьйон). Ресурс для роботи ГЕС подається одразу з двох джерел: Річку Laja за 0,5 км від виходу відвідного каналу ГЕС Абаніко та одразу після впадіння правої притоки Cipreses перекрили греблею довжиною 150 метрів. Вона відводить воду до прокладеного по правобережжю річки дериваційного каналу/тунелю довжиною 6,6 км (в тому числі два тунелі загальною довжиною 3 км та діаметром 5,7 і 4 метри), розрахованого на максимальний потік 50 м3/сек. Можливо також відзначити, що до Laja вище від греблі за допомогою каналу довжиною 0,65 км перекидається вода з річки Малакура (ліва притока Laja, що впадає в неї нижче за греблю). А до дериваційного тунелю приєднується відгалуження довжиною 0,16 км, яке подає воду з річки Ель-Торо (права притока Laja). Для переходу долини річки Полкура (велика права притока Laja) на трасі деривації споруджено сифон. На Полкурі після виходу відвідного тунелю ГЕС Ель-Торо звели греблю висотою 27 метрів та довжиною 153 метри, яка утримує водосховище з об'ємом 1 млн м3. Від нього під правобережним гірським масивом прокладено дериваційний тунель довжиною 5 км та діаметром 6,6 метра, розрахований на максимальний потік 190 м3/сек. Після зустрічі описаних вище двох тунелів починається об'єднаний дериваційний тунель довжиною 7,6 км та діаметром від 6,6 до 7,1 метра. На своєму шляху він приймає додатковий ресурс із річки Pichipolcura за допомогою тунелю-відгалуження довжиною 1,75 метра та діаметром 3 метри. Після балансуючого резервуара висотою 80 метрів та діаметром 20 метрів починаються два напірні водоводи довжиною по 0,5 км та діаметром по 5 метрів. За проєктом при середньорічній подачі ресурсу на рівні 120 м3/сек на водозабір з Laja мало припадати 39,3 м3/сек (в тому числі 2,2 м3/сек з Малакури та 2,5 м3/сек з Ель-Торо), а на водозабір з Полкури 76,3 м3/сек (в тому числі 39,6 м3/сек транзитом з озера Laja через ГЕС Ель-Торо, тоді як інша частина належала до природного стоку Полкури). Крім того, ще 4,4 м3/сек припадає на відбір води до об'єднаного дериваційного тунелю з Pichipolcura. Машинний зал обладнали двома турбінами типу Френсіс потужністю по 160 МВт, які були запроєктовані при напорі у 190 метрів забезпечувати виробництво 1,8 млрд кВт·год електроенергії на рік. Утім, фактична подача ресурсу сильно залежить від рівня наповненості озера Laja. Так, у 2007 році виробіток склав лише 361 млн кВт·год. Відпрацьована вода повертається в річку Laja по відвідному каналу довжиною понад 0,6 км. Видача продукції відбувається по ЛЕП, розрахованій на роботу під напругою 220 кВ. Примітки
British Arch

The British Arch (Spanish: Arco Británico) is a monument on Brazil Avenue in Valparaíso, Chile. It was donated to the town in 1910 by the British community there to mark the centenary of the Independence of Chile. Designed by the Chilean architect Alfredo Azancot, the arch was unveiled in 1911. The monument, covered in marble brought from Italy, is surmounted by a British Victorian lion and is decorated with the images of four Britons who participated in the Chilean War of Independence: Thomas Cochrane, Bernardo O'Higgins, Robert Simpson and Jorge O'Brien. It also bears the Chilean and United Kingdom coats of arms. The arch was visited by Queen Elizabeth II during her official visit to Chile in 1968, and by Prince Charles in 2009. References This article is closely based on the Spanish version
Arco Británico

El Arco Británico es un monumento ubicado en la Avenida Brasil, en el plan de la ciudad de Valparaíso. Fue donado en el año 1910 por la colonia británica residente en Valparaíso con motivo del Centenario de la Independencia de Chile y fue inaugurado en el año 1911. Es obra del arquitecto francés Alfredo Azancot. El monumento, recubierto en mármol traído desde Italia, presenta en su parte superior un león británico victoriano y está cubierto por medallones con las efigies de Thomas Cochrane, Bernardo O'Higgins, Robert Simpson y Jorge O'Brien,​ británicos que participaron en la Guerra de la Independencia. Además presenta los escudos de Chile y del Reino Unido.​ En el año 1968 fue visitado por la Reina Isabel II, en marco de su visita oficial a Chile,​ así como también por el entonces Príncipe Carlos en el año 2009.​ Véase también Relaciones Chile-Reino Unido Anexo:Monumentos conmemorativos del Centenario de Chile Referencias
Anakena

Anakena je písčitá pláž a záliv na severním pobřeží Velikonočního ostrova. Je spolu s pláží Ovahe jednou ze sedmi částí Národního parku Rapa Nui. Je to jedno z mála míst ostrova, umožňující dobrý přístup z moře, protože jinak v podstatě celé pobřeží Velikonočního ostrova se vyznačuje strmými, obtížně přístupnými útesy. V okolí pláže se nachází dvě plošiny Ahu. Na první, Ahu Ature Huki, je pouze jedna socha Moai, na druhé Ahu Nau Nau je sedm soch. V blízkosti pláže je palmový háj a parkoviště. Legendy Pláž Anakena byla, podle ústních legend, místem kde přistáli dvě kánoe prvních polynéských osadníků, vedených Hotu Matu'ou. Později se pláž stala obřadním centrem, kde ostrované předčítali texty Rongorongo. Archaeologické památky Na pláži byly nalezeny čtyři památky polynéského osídlení datované okolo roku 1200 n. l. Lingvistické a další analýzy ale naznačují, že první osídlení ostrova nastalo již po roce 300 n. l. Na Anakeně se provedlo několik archeologických vykopávek během expedice Katherine Routledge roku 1914. V padesátých letech dvacátého století expedice Thora Heyerdahla vztyčila na Ahu Ature Huki do té doby svrženou sochu moai. Za účasti dvanácti lidí mu trvalo vztyčení sochy 18 dní. Na druhé Ahu na Ankeně, na Ahu Nau Nau, je sedm soch moai, z nichž čtyři mají nasazeny klobouky Pukao. V okolí Ahu byly nalezeny zbytky korálových očí soch moai. Dnes jsou uloženy v místním muzeu. Anakena ve filmu Na pláži Anakena se odehrává část děje filmu Kevina Costnera Rapa Nui. Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Anakena na Wikimedia Commons (anglicky) Anakena beach (anglicky) Playa Anakena Archivováno 8. 10. 2011 na Wayback Machine.
Anakena

Anakena is a white coral sand beach in Rapa Nui National Park on Rapa Nui (Easter Island), a Chilean island in the Pacific Ocean. Anakena has two ahus; Ahu-Ature has a single moai and Ahu Nao-Nao has seven, two of which have deteriorated. It also has a palm grove and a car park. A possible meaning of Anakena could be cave ("ana" in Rapa Nui language) of kena, an autochthonous name by which the masked booby (Sula dactylatra) is known, a sea bird that still nests in the island, forming an important part of the local spiritual and natural landscape. Actually the real name of the beach and the small bay is Hanga Mori o One, also called Hanga Rau Ariki or Kings Bay, in honor of the first founder. The name by which the beach is actually known comes from a nearby cave where it seems that Hotu Matu’a could have been installed while building a house for him. Anakena is unusual for Easter Island in that it is one of only two small sandy beaches in an otherwise rocky coastline. Legend and history According to island oral traditions, Anakena was the landing place of Hotu Matu'a, a Polynesian chief who led a two-canoe settlement party here and founded the first settlement on Rapa Nui. It was later a ceremonial centre where islanders read from Rongorongo boards. Anakena featured in the Tangata manu or Birdman cult as in years when the new Birdman was from the western clans, he would end his celebrations at Anakena. Archaeology Modern archaeology has found traces of human settlement at Anakena as early as 1200 CE, though linguistic and other analysis indicates a range of dates for first settlement of Rapa Nui between 300 and 1200 CE. Anakena has been the site of several archaeological digs including those of Katherine Routledge in 1914 and both William Mulloy and Thor Heyerdahl in the 1950s, and both of its ahus have been restored. Popular culture Anakena was used as one of the film locations for the 1994 Kevin Reynolds film Rapa Nui. External links PBS Nova: Anakena References
Playa Anakena

Anakena es una playa de coral y arena blanca ubicada en el Parque nacional Rapa Nui en la costa norte de la Isla de Pascua, Región de Valparaíso, Chile. Es una de las pocas playas naturales de la isla y la de mayor tamaño. Se encuentra a 1,5 km de la pequeña playa Ovahe, Leyenda e historia De acuerdo a las tradiciones orales, Anakena fue el lugar donde hacia el siglo VIII de nuestra era se estableció Hotu Matu'a, el colonizador y primer ariki de Isla de Pascua.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Playa Anakena.
Anakena

Anakena est une baie et une plage de sable blanc située sur l’île de Pâques dans le parc national de Rapa Nui et appartenant au Chili, dans l’océan Pacifique. Description Située au nord de l'île, cette vaste plage de sable blanc s'est formée sur une baie atypique pour l’île dont l’essentiel de la côte est rocheuse et formée de roches noires volcaniques. Histoire Selon la tradition orale, Anakena est le point de débarquement de Hotu Matu'a, ancêtre mythique des autochtones de l’île de Pâques, venu de « Hiva » (peut-être Hiva Oa ou Nuku Hiva) ; c’était la résidence de l’iwi (clan) Miru, revendiquant descendre de Hotu Matu’a et dont le chef (ariki) était l’Ariki Nui (« roi ») de l’île (les derniers héritiers du titre, Kaimakoi et son fils Maurata, ont été tués par des esclavagistes péruviens en 1862). Cependant, Anakena présente deux plateformes cérémonielles (ahu) (plates-formes de pierre), sur lesquels se trouvent des moaïs (ce qui semble indiquer que deux iwis ont résidé là) : Ahu Ature en a un seul moai et Ahu Nao-Nao en a sept, dont deux sont détériorés. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Anakena » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Ahu Akivi Ahu Tongariki Ahu Vinapu Tahai Rapa Nui (peuple) Moai Parc national de Rapa Nui Bibliographie (en) Patrick Vinton Kirch, Island Societies: Archaeological Approaches to Evolution and Transformation, Cambridge University Press, 1986 (ISBN 978-0-521-30189-3, lire en ligne). Liens externes (fr) Nouvelles recherches sur l'Île de Pâques basées sur la tradition orale par Jean Hervé Daude, sociologue. Portail de l’océan Pacifique Portail de l’île de Pâques
Anakena

Anakena (Caleta Anakena), jedna od dviju malenih pješčanih plaža koja se nalazi na sjeveroistočnoj obali Uskršnjeg otoka. Plaža ima dva ahua, Ahu Ature Huki (Ahu Ature Huke) s jednim moaijem i Ahu Nau Nau sa 7 moaia, od kojih su 4 dobrom stanju s crvenim pukauom na glavi i dugim ušima kakve su nosili Hanau Epe. Druga dva moaia teško su oštečena, a kod jednoga nedostaje više od pola. Oči ovih moaia izvorno su bile načinjene od bijeloga koralja. Prema legendi na plažu Anakena iskrcao se poglavica Hotu Matu'a s dva kanua i osnovao na otoku prvo naselje. Kasnije je tu bilo iskapanja 1914. (Katherine Routledge), i 1950.-tih godina William Mulloy i Thor Heyerdahl. Thor Heyerdahl tokom devet dana uspio je podignuti moai Ahu Ature Huki na svoje postolje, koji je također bio srušen (licem prema tlu) tijekom rata između Dugouhih i Kratkouhih. Na plaži Anakena snimane su i scene iz filma Rapa Nui. Vanjske poveznice Playa Anakena
Anakena

Anakena is een strand met wit koraalzand op Paaseiland (Rapa Nui). Rapa Nui is een Chileens eiland midden in de Grote Oceaan. Het strand ligt in het Nationaal Park Rapa Nui, wat behoort tot het cultureel werelderfgoed van de UNESCO. Geschiedenis en overlevering Volgens de mondelinge overlevering was dit strand de plaats waar een Polynesische hoofdman met zijn gevolg landde en dit eiland koloniseerde. Later werd deze plaats een ceremonieel centrum waar de eilandbewoners hun tabletten met typische tekens (voor-)lazen. In de periode van de vogelmancultuur (ca. 1550 - 1877) vonden hier plechtigheden plaats als de vogelman van de westelijke clans hier zijn status als vogelman beëindigde. Archeologie Deze plaats is diverse malen archeologisch onderzocht. In 1914 door Katherine Routledge en in de jaren 1950 door William Mulloy en Thor Heyerdahl. Uit dit en later archeologisch onderzoek blijkt dat hier waarschijnlijk rond 1200 menselijke nederzettingen waren. Film Het Anakenastrand was in 1994 een locatie voor een voor de film Rapa Nui onder regie van Kevin Reynolds met rollen voor Jason Scott Lee, Esai Morales, Sandrine Holt, George Henare en Cliff Curtis. Deze film werd geproduceerd door Kevin Costner.
Anakena

Anakena jest to jedyna piaszczysta plaża na Wyspie Wielkanocnej. Znajduje się ona pośrodku północnego wybrzeża wyspy nad Zatoką Anakena. Plaża wchodzi w skład Parku Narodowego i jako jego część jest wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W jej bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się: gaj palmowy, platforma Ahu Nau Nau z kilkoma moai, a po jej drugiej stronie jeszcze jedno przedstawienie moai. Według miejscowych legend to właśnie na plaży Anakena wylądował pierwszy władca wyspy Hotu Matuʻa wraz ze swoim ludem. W późniejszym okresie plaża stała się jednym z centrów religijnych mieszkańców, w którym podczas specjalnych ceremonii m.in. odczytywano teksty w języku rongorongo. Archeologowie znaleźli na Anakenie ślady pobytu ludzi na wyspie datowane na ok. 1200 rok.
Анакена

Анакена (исп. Anakena, рап. Anakena) — пляж с белым коралловым песком в национальном парке Рапа-Нуи на острове Пасхи, чилийском острове в Тихом океане. У Анакены два аху: в Аху-Атуре есть один моаи, а в Аху Нао-Нао — семь, два из которых пришли в упадок. Здесь также есть пальмовая роща и автостоянка. Анакена необычна для острова Пасхи тем, что это один из двух песчаных пляжей на скалистом побережье. Этот огромный пляж с белым песком, расположенный на севере острова, образовался в нетипичной для острова бухте, где большая часть побережья скалистая и образована чёрными вулканическими породами. Легенда и история Согласно островным устным традициям, Анакена была местом высадки Хоту Матуа, полинезийского вождя, который возглавил здесь поселение на двух каноэ и основал первое поселение на Рапа-Нуи. Анакена была церемониальным центром, где островитяне читали с досок Ронго-ронго. Пляж фигурировал в культе Тангата ману или Человека-птицы, поскольку в годы, когда новый Человек-Птица был из западных кланов, он заканчивал свои празднования в Анакене. Археология Современная археология обнаружила следы человеческого поселения в Анакене ещё в 1200 году нашей эры, хотя лингвистический и другой анализ указывает на диапазон дат первого поселения Рапа-Нуи между 300 и 1200 годами нашей эры. Анакена была местом нескольких археологических раскопок, в том числе раскопок Кэтрин Рутледж в 1914 году, а также Уильяма Маллоя и Тура Хейердала в 1950-х годах, и оба её ахуса были восстановлены. Популярная культура Анакена использовалась как одна из локаций для съёмок фильма Кевина Рейнольдса 1994 года «Рапа-Нуи». Ссылки
Анакена

Анакена је једна од две малене пешчане плаже која се налази на североисточној обали Ускршњег острва. Плажа има два ахуа, Аху Атуре Хуки са једним моаијем и Аху Нау Нау са 7 моаи, од којих су 4 у добром стању са црвеним пукауом на глави. Друга два моаи тешко су оштећени, а на 1 фали више од половине. Очи ових моаи првобитно су биле начињене од белога корала. Према легенди на плажу Анакена искрцао се поглавица Хоту Матуја са два кануа и основао на острву прво село. Касније је ту било ископавања. 1914. искапање је водила Катарина Роутледге и 1950.-тих година Вилијам Мулој и Тор Хејердахл. Тор Хејердахл је током девет дана успео подигнути моаи Аху Атуре Хуки на своје постоље, који је такође био срушен (лицем према тлу). Референце Спољашње везе Playa Anakena
Barrio Brasil

Barrio Brasil is a neighborhood of Santiago, Chile, located to the west of the city center in the commune of Santiago and to the east of Barrio Yungay. Barrio Brasil is close to the neighborhoods Dieciocho, Concha y Toro, Yungay, and República and lies immediately to the north of the Alameda. Barrio Brasil is known for its strong cultural and artistic scene, featuring a number of bars, nightclubs and cultural venues. History Barrio Brasil was a characteristic upper-class neighborhood in Chile's capital from the middle of the 18th century. A variety of interesting architectural styles can be seen in the neighborhood. Basílica del Salvador, at Huérfanos 1781, is a neo-gothic palace. There is a Haussmann-style building at Moneda y Ciénfuegos that today rents out studio space, and neoclassical Spanish-style casonas or large homes, as well as traditional Chilean housing. Efforts to rebuild the neighborhood began after the 1985 earthquake. Since 2000, the neighborhood has experienced a revival with the creation of spaces for cultural events, the arts, recreation and leisure. It is also the site of new building projects that attempt to attract young middle-class families to the center of the city. Part of the architectural patrimony of the neighborhood has been renovated and the general quality of life of the sector has improved. Universities The neighborhood is also home to numerous institutions of higher education including the School of Dance at the Brasil campus of the Academy of Christian Humanism University, and the Alberto Hurtado University. Some of the buildings comprising the Alberto Hurtado University feature German gothic architecture, for example, Cienfuegos 41. Social life Avenida Brasil, which begins on the north side of the Alameda just past the metro República, has many cafés, restaurants, and bars. Plaza Brasil is a social and cultural landmark in the neighborhood. References External links portal barrio brasil barriobrasil.cl all Santiago, Barrio Brasil
Barrio Concha y Toro

Barrio Concha y Toro is a barrio in Santiago, Chile, with a medieval-like street plan influenced by the ideas of Camillo Sitte. The houses are built on the former site of the Díaz Gana Palace's park, which was divided into lots in 1915. The barrio's boundaries are defined by Brasil Avenue, Avenida Libertador General Bernardo O'Higgins, Cumming Avenue, Romero Street, Maturana Street and Erasmo Escala Street. References
Barrio París-Londres

Barrio París-Londres is a barrio located in Santiago, Chile. The neighborhood intersects at Calle Londres and Calle París, located behind the San Francisco Church, in its former orchard. Barrio París-Londres features shops, hostels, hotels and cobble stone streets with renovated mansions, reminiscent of the Latin Quarter in Paris, France. The barrio was developed in 1923 by a group of architects, and consists of only two streets. The building at Calle Londres 38/40 is a former jail and torture facility, used during the Pinochet regime. Tiles in front of the building depict the names of former political prisoners who were held there. References
Barrio París-Londres

El Barrio París-Londres es un barrio ubicado en Santiago de Chile, dentro de la comuna homónima en su sector céntrico. Una de sus características es su marcado estilo arquitectónico europeo y sus sinuosas calles estrechas de adoquines. Fue diseñado por Ernesto Holzmann hijo y padre. Historia Los terrenos actuales donde se asienta el barrio pertenecían a los frailes franciscanos de la Iglesia de San Francisco, ubicada en la intersección de la Alameda del Libertador Bernardo O'Higgins y San Francisco. A comienzos del siglo XX, los problemas económicos de la Iglesia la obligaron a poner a la venta aquellos predios céntricos y agrícolas a particulares. La situación fue conocida por autoridades de la época (década de 1920) y decidieron adquirir parte de los terrenos, encargándole a famosos arquitectos del Viejo Continente a diseñar y construir sus obras. Características El sector se encuentra comprendido​ por el norte por la Alameda, al levante por calle San Francisco, al sur con la calle Alonso Ovalle y al poniente con la calle Serrano. Las calles interiores, como París y Londres, tienden a ser sinuosas, en cambio las calles exteriores son rectas, como San Francisco, Serrano y Padre Alonso de Ovalle. Las construcciones no superan las cinco plantas de altura y las calles interiores son empedradas con adoquines. El comercio es muy escaso y es más bien un lugar de turismo, pues los hostales abundan y la mayoría de los edificios son lugares de trabajo y vivienda. Edificios destacados En la zona se ubican una serie de edificios que merecen cierta mención: En la intersección de las calles París y Londres está ubicada la sede del Partido Radical de Chile, que también sirvió como sede a la Concertación de Partidos por la Democracia, coalición política de centro izquierda. En este lugar se realizaban las reuniones de coordinación los días lunes y las conferencias de prensa de la coalición. En la calle París, específicamente en el número 873, se encuentra ubicada la actual sede del Partido Socialista de Chile (PS) En la calle Londres, específicamente en el número 43, se encuentra ubicada la actual sede del Partido Liberal de Chile (PL) y del Partido por la Democracia (PPD), y antiguamente el Instituto Igualdad del PS y la Juventud Socialista. En la calle Londres, perpendicular a la Alameda, se encuentra la actual sede del Instituto O'Higginiano, en el número 40. El inmueble fue declarado Monumento Histórico de Chile. En la calle Londres 65 se encuentra el Instituto Chileno de Investigaciones Genealógicas, donde además funciona su biblioteca especializada en genealogía chilena. En Londres 38 se ubica el ex centro de represión y exterminio que funcionó durante 1973-1975. Galería Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Barrio París-Londres. Panorámica en 360º de Barrio París Londres Chilexplora.com