NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Santa Lucía Hill

Santa Lucía Hill (Spanish: Cerro Santa Lucía), also known in Mapuche as Huelén Hill (Spanish: Cerro Huelén), is a hill in the centre of Santiago, Chile. It is situated between Alameda del Libertador Bernardo O'Higgins in the south, Santa Lucía Street in the west and Victoria Subercaseaux on the east. An adjacent metro station is named after it. The hill has an altitude of 629 m and a height of 69 m over the surrounding area. The hill comprises a 65,300 square metre park, adorned with ornate facades, stairways and fountains. There is a viewpoint at the summit. History The hill was known as Huelén or Welén by the indigenous people of the area. The current name was given after Pedro de Valdivia conquered the hill on December 13, 1540, the saint day of Santa Lucía. Its first use by its missionaries was as a point of worship, or prayer in the years of the chicken pox outbreak (1541). In 1816, Manuel Olaguer Feliú, the brigadier of the Royal Engineers, designed and built two forts on Santa Lucía Hill, one north and the other south of the summit. The forts were built out of stone and lime and could fit eight or twelve cannons each. Olaguer Feliú also designed and built an outbuilding for ammunition depot and to house the garrison. On one side of the hill, Fort Hidalgo was finished in 1820 as a defensive point. On the other side, the hillside terrain was used as a "cemetery for the dissidents", people who did not follow the then-official Roman Catholic faith, or were considered otherwise unworthy of burial at hallowed grounds. However, the remains buried in the hillside under this custom were eventually transferred to a secluded section of the General Cemetery. In 1849 James Melville Gilliss led an American naval astronomical expedition to Chile in order to more precisely measure the solar parallax. An observatory was set up on Santa Lucía Hill and operated by Gilliss. When the expedition ended in September 1852, the observatory and related equipment were sold to the Chilean government and formed the nucleus of the first National Astronomical Observatory. In 1872 Benjamín Vicuña Mackenna spearheaded major changes to the urban atmosphere of Santiago, among which was an extensive remodelling of the hill. The works consisted of a road which led to a newly-constructed chapel at the summit, illuminated by the then-novel means of gas. The rest of the hill contains a park with fountains and lookouts. The yellow and white facade is also a product of Vicuña Mackenna's redevelopments. Traditionally, a cannon shot is fired exactly at noon. References External links The Singular Santiago, Lastarria Hotel Archived 2014-01-05 at the Wayback Machine View Panoramic 360° of Cerro Santa Lucía | Flip360
Colline Santa Lucia de Santiago

La colline Santa Lucía de Santiago du Chili est une petite colline située dans le centre de Santiago du Chili au sommet de laquelle se situe le Castillo Hidalgo. Limitée au sud par l'avenue de l'Alameda del Libertador Bernardo O'Higgins (où se trouve la station de métro portant le nom de la colline), à l'ouest par les rues Santa Lucia, Merced et Victoria Subercaseaux. Elle culmine à 630 mètres d'altitude et possède une hauteur de 70 mètres. Sa superficie totale est de 65 300 m². Cette colline est la cheminée d'un volcan. Histoire Avant l'arrivée des Espagnols, la colline se nomme Huelén, ce qui signifie en Mapuche douleur, mélancolie ou tristesse. Son nom actuel vient du saint du jour où Pedro de Valdivia prit la colline le 13 décembre, le jour de la sainte Lucie. Quand les conquistadores arrivent dans la vallée de la rivière Mapocho, ils utilisent cette colline comme un point de surveillance des peuples autochtones. Durant la Reconquista (1814-1817), le général Casimiro Marcó del Pont (dernier gouverneur espagnol de la capitainerie générale du Chili) y fait construire deux batteries de défense : la Marcó et la Castillo Hidalgo en 1820. Au XIXe siècle la colline connaît de grandes transformations dues aux divers plans urbains. Pour célébrer le centième anniversaire de l'indépendance en 1910, la colline fait l'objet de nombreux travaux comme la création de chemins, de places, de fontaines, d'une plateforme édifiée au sommet, et surtout un reboisement. Elle devient alors un parc. Benjamín Vicuña Mackenna dirigea les travaux. Au début du XXIe siècle ont lieu d'autres aménagements : remplacement du système d'éclairage public et installation de restaurants. Traditionnellement, des coups de canon au sommet de la colline annonçaient la mi-journée. Cependant la pollution sonore engendrée a obligé à faire cesser ces tirs. La colline Santa Lucia a été déclarée monument national le 16 décembre 1983 par le Décret du Ministère de l'Éducation publique n° 1636. Curiosités Sur la colline se trouve un monument de deux mètres de long, fait en pierre, avec un extrait du texte que Pedro de Valdivia envoya à Charles Quint, le quatre septembre 1545, où il décrit les richesses du pays conquis. Les lieux notables de la colline Santa Lucía Références Portail de Santiago
Cerro Santa Lucía

Cerro Santa Lucía é uma colina situada no centro de Santiago de Chile. Delimitado a sul pela Avenida Libertador General Bernardo O'Higgins (onde se situa a Estação Santa Lucía do Metro de Santiago), a oeste da Rua Santa Lucia, ao norte da Rua Merced e a leste da rua Victoria Subercaseaux. Está a uma altitude de 629 metros acima do nível do mar e uma altura de 69 metros, com uma área de 65.300 m². A modernização e urbanização da área aconteceu em 1872 e 1874, quando foi intendente da cidade Benjamín Vicuña Mackenna. Ver também Cerro San Cristóbal Referências Ligações externas «Tour Virtual de 360° do Cerro Santa Lucía, Chilexplora.com»
Cerro Santa Lucía

Cerro Santa Lucía je majhen hrib v središču Santiaga v Čilu. Leži med Alameda del Libertador Bernardo O'Higgins na jugu, ulico Santa Lucía na zahodu in Victoria Subercaseaux na vzhodu. Sosednja postaja podzemne železnice je poimenovana po njem. Hrib ima nadmorsko višino 629 m in višino 69 m nad okolico. Je ostanek vulkana, star 15 milijonov let . Hrib obsega 65.300 kvadratnih metrov parka , okrašen z bogato fasado, stopnišči in fontanami. Najvišja točka je priljubljena razgledna točka za turiste, ki obiščejo mesto. Zgodovina Prvotni prebivalci dobe pred kolonizacijo so ga imenovali Huelito o heutrecan. Sedanje ime izhaja iz dni, ko je 13. decembra 1540 Pedro de Valdivia zavzel hrib. Ta dan praznuje sveta Lucija. Prvi so hrib uporabljali misijonarji za prostor molitve v letih izbruha noric (1541). Leta 1816 je Manuel Olaguer Feliú, brigadir kraljevh inženircev, na hribu zasnoval in zgradil dve utrdbi, eno severno, drugo južno. Utrdbi sta bili iz kamna in apna, vsaka je lahko nosila osem ali dvanajst topov. Poleg tega je narisal in zgradil prostor za skladišče streliva in namestitev za garnizon. Na eni strani hriba je bila Fort Hidalgo dokončana leta 1820 kot obrambna točka. Na drugi strani pa je bilo pobočje uporabljeno kot »pokopališče za disidente«, ljudi, ki niso sledili takratni uradni rimskokatoliški veri ali pa so bili kako drugače neprimerni za pokop na posvečenem pokopališču. Ostanke, pokopane na tem pobočju, so sčasoma prenesli na osamljen del glavnega pokopališča, preden se je pokopališče odprlo za vse pokope ne glede na vero ali socialno stanje. Leta 1849 je James Melville Gilliss vodil ameriško mornariško astronomsko ekspedicijo v Čile, da bi natančneje izmeril sončno paralakso. Na hribu Santa Lucía so postavili observatorij. Ko se je ekspedicija septembra 1852 končala, je bil observatorij in pripadajoča oprema prodan čilski vladi in je bila jedro prvega nacionalnega astronomskega observatorija. Leta 1872 se je Benjamín Vicuña Mackenna odločil za dramatično spremembo urbane strukture mesta Santiago s številnimi deli, katerih cilj je bil izboljšati mesto in tako začel obsežno preobrazbo hriba. Dela iz leta 1872 so obsegala cesto, ki je prečkala hrib in je na vrhu pripeljala do kapele, ki jo je tam zgradil, osvetljeno s takrat novimi lučmi na plin. Preostali del hriba je park s fontanami in razgledišči. Današnji hrib ima prefinjen namakalni sistem. Zdaj ikonična rumena in bela fasada je tudi rezultat prenove Vicuña Mackene. Pomagal je tudi pri uresničevanju projektov arhitekta Manuela Aldunateja, konstruktorja Enriqua Henesa in kamnoseka Andrésa Staimbucka. Pred nekaj leti je Cerro Santa Lucía dobil izboljšan sistem osvetlitve in zaščito. Tudi Fort Hidalgo je bila obnovljena in ponovno odprta za javnost. Tradicionalno je topovsko streljanje natanko opoldne. Posebnost Spomenik na Cerro Santa Lucía je iz 2 m visokega kamna, izrezljan z delom iz besedila, ki ga je Pedro de Valdivia poslal cesarju Karlu V. in opisuje značilnosti osvajana novega ozemlja. Galerija Sklici Zunanje povezave The Singular Santiago, Lastarria Hotel Arhivirano 2014-01-05 na Wayback Machine. View Panoramic 360° of Cerro Santa Lucía | Flip360
Sankta Lucias kulle

Sankta Lucias kulle är en kulle i Chile. Den ligger i provinsen Provincia de Santiago och regionen Región Metropolitana de Santiago, i den södra delen av landet, i huvudstaden Santiago de Chile. Toppen på Sankta Lucias kulle är 608 meter över havet. Terrängen runt Sankta Lucias kulle är platt åt sydväst, men åt nordost är den kuperad. Runt Sankta Lucias kulle är det mycket glesbefolkat, med 2 invånare per kvadratkilometer.. Närmaste större samhälle är Santiago de Chile, 1,9 km söder om Sankta Lucias kulle. Runt Sankta Lucias kulle är det i huvudsak tätbebyggt. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Santa Lucia Hill.
Cerro Tololo Inter-American Observatory

Cerro Tololo Inter-American Observatory je astronomická observatoř ležící poblíž města Vicuña v severním Chile, v nadmořské výšce 2200 metrů. Největším přístrojem je zde dalekohled Victor M. Blanco o průměru 4 m. Je součástí americké National Optical Astronomy Observatory (NOAO), kterou spravuje konsorcium Association of Universities for Research in Astronomy (AURA). Historie Observatoř byla postupně vybudována v průběhu 60. let 20. století na pozemcích, které asociace AURA v této oblasti zakoupila. V jejich středu se nachází hora Cerro Tololo, na níž byly umístěny hlavní dalekohledy. Největším z nich byl 4metrový zrcadlový Victor M. Blanco Telescope, jehož instalace byla dokončena roku 1975. V jihovýchodní části území patřícího observatoři leží hora Cerro Pachón, na níž se budují nové velké teleskopy, a sice 8metrový Southern Hemisphere Gemini a 4,2metrový SOAR. Na poměrně rozsáhlých pozemcích patřících k observatoři původně žila také řada rolníků a pastevců, kterým na nich bylo i po zakoupení území asociací AURA nadále povoleno hospodařit. Tito však postupně odešli za lepší prací do blízkých měst, takže v současné době je místo prakticky vylidněné, díky čemuž získává ráz nedotčené přírody a vrací se sem mnoho ohrožených druhů rostlin a živočichů. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Cerro Tololo Inter-American Observatory na Wikimedia Commons (anglicky) Cerro Tololo Inter-American Observatory Home Page Archivováno 19. 5. 2009 na Wayback Machine. (anglicky) SOAR Telescope Home Page (anglicky) Gemini Observatory Home Page
Cerro Tololo Inter-American Observatory

Das Cerro Tololo Inter-American Observatory (CTIO) ist ein Komplex von astronomischen Teleskopen und Instrumenten, am Cerro Tololo, ungefähr 80 km östlich von La Serena in Chile auf einer Höhe von 2200 Meter. Der IAU-Code des CTIO ist 807. Der Komplex ist Teil des National Optical-Infrared Astronomy Research Laboratory (NOIRLab) gemeinsam mit dem Kitt-Peak-Nationalobservatorium (KPNO) in Tucson, Arizona. Teleskope Das Observatorium verfügt über eine Reihe von Spiegelteleskopen. Das Hauptinstrument auf dem Cerro Tololo ist das Victor M. Blanco Teleskop mit 4 m Öffnungsweite. Instrumente, die für dieses Teleskop bereitstehen, sind: 8K-Bildsensor, Hydra-CTIO Spektrograf, mit dem bis zu 138 Objekte gleichzeitig untersucht werden können, und ein klassischer R-C Spektrograf. Daneben gibt es einige kleinere Teleskope, die sogenannten „Smarts“. Geordnet nach dem Durchmesser des Hauptspiegels sind dies: 1,5 m, an das der „CPAPIR“, ein Weitfeld IR Bildsensor, oder ein R-C (Cassegrain) Spektrograf angebunden werden kann, 1,3 m, mit „ANDICAM“ (Bildsensor für gleichzeitige Aufnahmen im Sichtbarem und Infrarotem), 1,0 m, mit einem 4K-Bildsensor für sichtbares Licht und 0,9 m, mit einem 2K-Bildsensor für sichtbares Licht. Auch beherbergt es ein Teleskop des KMTNet mit einer Apertur von 1,6 m und das sogenannte Curtis-Schmidt-Telescope mit einer Apertur von 61 cm. Auf dem 10 km entfernten, rund 500 Meter höheren Cerro Pachòn (Koordinaten: ) befindet sich das 4,1 m Southern Astrophysical Research (SOAR) telescope, und eines der zwei 8,1 m Gemini-Teleskope. Forschungsprojekte Das Victor M. Blanco Teleskop ist das primäre Forschungsinstrument des Dark Energy Survey, ein Projekt zur Erforschung der Dunklen Energie. First Light der DECam (Dark Energy Camera) war am 12. September 2012. Siehe auch Paranal-Observatorium La-Silla-Observatorium European Extremely Large Telescope Weblinks Cerro Tololo Inter-American Observatory Home Page (englisch) SOAR Telescope Home Page (englisch) Space Telescope Sciences Institute Home Page (englisch) Gemini Observatory Home Page (englisch) Quellen
Observatoire interaméricain du Cerro Tololo

L'Observatoire interaméricain du Cerro Tololo (en anglais Cerro Tololo Inter-American Observatory, CTIO) est un observatoire astronomique américain situé dans la vallée de l'Elqui, sur le Cerro Tololo, au Chili. L'observatoire fait partie de l'organisation NOIRLab, avec notamment le Kitt Peak National Observatory (KPNO) à Tucson, en Arizona. L'observatoire possède plusieurs télescopes de petite taille, ainsi qu'un télescope de 4 mètres de diamètre : le télescope Víctor M. Blanco. L'observatoire CTIO a comme voisins sur le sommet du Cerro Pachón, le télescope Gemini Sud, ainsi que celui du projet Southern Astronomical Research (SOAR), installé en avril 2004. Un peu plus au nord se trouvent l'observatoire de La Silla et l'observatoire de Las Campanas. Honneurs (2326) Tololo, astéroïde. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des plus grands télescopes optiques Liste d'observatoires astronomiques Liens externes (en) Site officiel Ressource relative à l'astronomie : Centre des planètes mineures (en) Cerro Tololo Inter-American Observatory Home Page (en) SOAR Telescope Home Page (en) Gemini Observatory Home Page Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l’astronomie Portail du Chili
Osservatorio di Cerro Tololo

L'osservatorio di Cerro Tololo, il cui nome ufficiale è Cerro Tololo Inter-American Observatory, è un osservatorio astronomico posto in Cile sul Cerro Tololo, ad una quota di 2200 m.s.l.m., circa 80 km ad est della città di La Serena. I principali strumenti di osservazione sono il Victor M. Blanco Telescope, da 4 metri di diametro, e altri 4 telescopi denominati SMARTS, con telescopi da 1,5; 1,3; 1,0; e 0,9 m di diametro. da 4,1 m di diametro, quest'ultimo operativo dal 2004. A 10 km da quest'osservatorio è situato il Gemini South, il Southern Astrophysical Research Telescope ed il Large Synoptic Survey Telescope, un avanzato telescopio riflettore costituito da tre specchi larghi invece di due più piccoli, che gli permettono di osservare una porzione di cielo molto più ampia: 9,6 gradi quadrati (la Luna ne occupa 0,2). Molti dati di questo telescopio verranno anche pubblicati su Google. L'osservatorio è di proprietà della Association of Universities for Research in Astronomy (AURA), che gestisce anche altre strutture, fra cui i Telescopi Gemini. Note Voci correlate Osservatorio del Paranal Osservatorio di La Silla Very Large Telescope European Extremely Large Telescope Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su osservatorio di Cerro Tololo Collegamenti esterni Sito ufficiale, su ctio.noao.edu. URL consultato l'11 settembre 2009 (archiviato dall'url originale il 19 maggio 2009).
Cerro Tololo Inter-American Observatory

Het Cerro Tololo Inter-American Observatory (CTIO) is een observatorium in Chili op de Cerro Tololo ongeveer 80 km ten oosten van La Serena nabij de Valle de Elqui op een hoogte van 2207 m. Het observatorium maakt deel uit van de Amerikaanse organisatie NOIRLab (National Optical-Infrared Astronomy Research Laboratory) samen met onder andere het Kitt Peak National Observatory in Tucson (Arizona). Het observatorium werd gebouwd in 1963 en de eerste waarnemingen begonnen in 1965. De grootste telescoop is de 4m Víctor M. Blanco Telescope. Daarnaast zijn er een aantal kleinere telescopen met diameters tot 1,5 m. Tien kilometer ten zuidoosten van Cerro Tololo is Cerro Pachon waar onder meer de Gemini-zuid telescoop is gevestigd. Externe link website Cerro Tololo Inter-American Observatory
Międzyamerykańskie Obserwatorium Cerro Tololo

Międzyamerykańskie Obserwatorium Cerro Tololo (ang. Cerro Tololo Inter-American Observatory – CTIO; kod IAU: 807) – kompleks instrumentów i teleskopów astronomicznych znajdujący się ok. 80 km na wschód od La Serena w Chile na wysokości 2200 m n.p.m. Kompleks ten należy do NOAO, zarządzanego przez AURA – Association of Universities for Research in Astronomy. Głównym instrumentem Obserwatorium jest 4-metrowy teleskop Victor M. Blanco oraz 4,1-metrowy SOAR (Southern Astrophysical Research, Cerro Pachón). NOAO wraz z AURA zarządzają nie tylko CTIO, ale również STSI (Space Telescope Science Institute) oraz Obserwatorium Gemini. Decyzję budowy CTIO podjęto w roku 1962. W rok później amerykańska Narodowa Fundacja Nauki (National Science Foundation) zaaprobowała budowę teleskopu 0,92 m. Zaprojektowano też odpowiednie budynki dla personelu. 7 listopada 1967 nastąpiło oficjalne otwarcie obserwatorium. Projekt 4 m lustra wystartował w roku 1969, a sama konstrukcja teleskopu ruszyła w 1973 roku. Obserwacje na tym teleskopie ruszyły w roku 1976. Zobacz też Obserwatorium Paranal Obserwatorium La Silla Very Large Telescope Ekstremalnie Wielki Teleskop Przypisy Bibliografia Strona domowa Cerro Tololo Inter-American Observatory. ctio.noao.edu. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-19)].
Observatório Interamericano de Cerro Tololo

O Observatório Interamericano de Cerro Tololo é um observatório astronômico que está localizado no Vale de Elqui, cerca de 80 km da cidade de La Serena na Região de Coquimbo, Chile, a uma altitude de 2.200 m. O projeto do mesmo foi iniciado no ano de 1962, e foi concretizado no dia 7 de novembro de 1967. Ver também Observatório Paranal Observatório de La Silla Very Large Telescope European Extremely Large Telescope Referências Ligações externas Cerro Tololo Inter-American Observatory Home Page (em inglês) Información Telescopio Victor Blanco (em inglês) Información Telescopios menores (em inglês)
Межамериканская обсерватория Серро-Тололо

Межамериканская обсерватория Се́рро-Толо́ло (англ. Cerro Tololo Inter-American Observatory) (CTIO) — астрономическая обсерватория, комплекс астрономических телескопов и инструментов в Чили. Обсерватория расположена около 10 км (6,2 миль) к северо-западу от Серро Пачон и примерно в 80 км к востоку от города Ла-Серена, где расположены вспомогательные объекты, и в 100 км к югу от обсерватории Ла-Силья. Комплекс — часть Национальной обсерватории оптической астрономии (NOAO). Код обсерватории «807» и «I02». Место было определено группой ученых из Чили и США в 1959 году и утверждено в 1962 году. Строительство началось в 1963 году, а регулярные астрономические наблюдения начались в 1965 году. Строительство больших зданий на Серро-Тололо закончилось с установкой телескопа Виктора Бланко в 1974 году, но с тех пор были построены небольшие объекты. Серро Пачон всё еще находится в стадии разработки, два больших телескопа были открыты с 2000 года, а один находится на ранней стадии строительства. Основными телескопами CTIO являются 4-метровый телескоп имени Виктора Бланко, названный в честь пуэрто-риканского астронома Виктора Мануэля Бланко, и 4,1-метровый SOAR (Southern Astrophysical Research), открытый в апреле 2004 и расположенный на Серро-Пачоне. Есть также телескопы 1,5 м, 1,3 м, 1,0 м и 0,9 м, управляемые консорциумом SMARTS. CTIO также проводит другие исследовательские проекты, такие как PROMPT Telescopes, WHAM и LCOGTN, предоставляя платформу для доступа в южное полушарие для научных исследований в США и во всем мире. Открытия См. также Астрономическая обсерватория Список обсерваторий Паранальская обсерватория Обсерватория Ла-Силья Very Large Telescope Европейский чрезвычайно большой телескоп Примечания Ссылки Официальный сайт История обсерватории
Estadio Municipal Eladio Rojas

El Estadio Municipal Eladio Rojas es un recinto deportivo ubicado en la ciudad de Tierra Amarilla, Región de Atacama, Chile. Es propiedad de la Ilustre Municipalidad de Tierra Amarilla y cuenta con una capacidad de 3.000 espectadores. El recinto albergó los partidos de local de Deportes Copiapó durante la construcción del Estadio Luis Valenzuela Hermosilla en el año 2011 y posteriormente algunos otros durante los años 2015 y 2016 tras el Temporal del norte de Chile de 2015 que causó serios daños en el estadio copiapino.​ El estadio lleva el nombre del destacado exfutbolista chileno Eladio Rojas, nacido en Tierra Amarilla, quién fuera una de las figuras del histórico plantel de la Selección Chilena que conquistó el tercer lugar del Mundial de 1962, cita planetaria en que anotó dos goles incluyendo el gol que consagró a Chile con el bronce ante Yugoslavia. Instalaciones El Estadio cuenta con carpeta de césped sintético, pista de atletismo de 6 carriles y foso de lanzamientos, 4 torres de iluminación artificial, casetas para radio y televisión, un palco bajo marquesina, camarines y servicios higiénicos y 2 tribunas para 3.000 espectadores en total. El campo de juego tiene una orientación oriente-poniente. Reconstrucción de 2018-2019 El día 13 de mayo de 2017, un desborde del Río Copiapó causó graves inundaciones en la ciudad de Tierra Amarilla. El Estadio fue gravemente afectado viendo su cancha y pista de atletismo completamente inundadas y luego cubiertas de barro.​ Tal como sucedió en Copiapó las obras de reconstrucción recién culminaron hacia finales del año 2019. Véase también Estadios de fútbol de Chile Eladio Rojas Referencias
Parque Coronel Bueras

El Parque Coronel Bueras es un parque urbano público ubicado en la comuna chilena de Lo Prado, en el límite comunal con Estación Central, en Santiago. Su odónimo es en homenaje al Coronel del Ejército de Chile, Santiago Bueras, quien es considerado como un héroe de la guerra de la Independencia de Chile al haber sido abatido durante la batalla de Maipú. En este parque se inicia desde el poniente la Avenida Libertador Bernardo O'Higgins, más conocida como «La Alameda», la principal arteria vial de la ciudad. Componentes El parque, de forma rectangular y con vegetación repartida por todo su interior, se encuentra dividido en dos partes, siendo atravesado por calle Ganímedes, una vía que conecta la Avenida Ecuador con La Alameda. Cuenta con una multicancha deportiva para básquetbol y fútbol sala. Asimismo, posee una explanada pavimentada por el lado Este del parque, donde cada año se realiza una feria navideña, conocida como la «Feria Bueras-Las Rejas».​ En la esquina donde se inicia la Ruta 68, se encuentra emplazada una estatua ecuestre del Coronel Santiago Bueras. Entorno En el entorno inmediato del parque, por el lado Oeste se encuentra la Estación Intermodal Pajaritos, que conecta el Metro de Santiago con la Red Metropolitana de Movilidad (RED), además de líneas de autobuses hacia Valparaíso, Viña del Mar e intermedios. En su extremo Este, se ubica próxima la estación de metro Las Rejas. Referencias