NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Synagoga w Reims

Synagoga w Reims – czynna synagoga sefardyjska położona w Reims przy ulicy Clovis. Istnieje od 1879. Od 1989 posiada status zabytku. Historia Gmina żydowska w Reims istniała od XI wieku, jej członkowie zamieszkiwali dzielnicę położoną wokół dzisiejszej ulicy Juiverie i posiadali niewielką synagogę oraz cmentarz. W 1270 dekretem parlamentu paryskiego Żydzi zostali wygnani z miasta, w XIV wieku dawna wspólnota już nie istniała. Gmina zaczęła odradzać się w XVIII wieku, a po 1871 do Reims przybyło wielu uciekinierów z Alzacji i Lotaryngii. Urządzili oni niewielką kaplicę przy dzisiejszej ulicy Capucins, jednak w 1875, kiedy liczba wyznawców judaizmu przekroczyła 650 osób, wystąpili o budowę wolnostojącej synagogi. Budowa obiektu trwała do 1879, do początku XX stuleciu kontynuowano prace przy dekoracji wnętrza. W czasie II wojny światowej synagoga została zdewastowana, a większość Żydów wywieziona do obozów zagłady poza Francją po wielkiej obławie zorganizowanej w ramach akcji Wiosenny wiatr w 1942. Gmina zaczęła odradzać się dopiero po kolejnym napływie uchodźców, tym razem z Algierii. W 1970 na nowo liczyła ponad 600 członków, obecnie – ok. 300. Obecnie przy synagodze działa ośrodek kulturalny. Architektura Synagoga reprezentuje styl neobizantyjski. Centralnym punktem fasady jest rozeta z gwiazdą Dawida, wypełniona witrażem. Poniżej rozety znajdują się trzy półkoliste okienka z obramowaniami. Podobnie dekorowane są dwa półkoliste okna po dwóch stronach fasady. Drzwi otoczone są portalem. W całości dominują orientalizujące motywy geometryczne. Szczyt elewacji wieńczą Tablice Prawa. Organy w synagodze pochodzą z 1901, w tym samym czasie dekorację wnętrza wykonał lokalny artysta Marquant-Fogel. Wnętrze obiektu utrzymane jest w stylu mauretańskim. Przed synagogą w 1949 ustawiony został pomnik pamięci 226 Żydów z Reims wywiezionych do obozów zagłady w czasie II wojny światowej. Bibliografia Historia gminy żydowskiej w Reims
Église Saint-Pierre des Châtillons

L’église Saint-Pierre des Châtillons est une église paroissiale de Reims située 1 avenue-georges Hodin dans le Quartier Châtillons à Reims. Elle est dédiée à la dévotion de Saint-Pierre. Historique L’Église Saint-Pierre des Châtillons a été construite au début des années 1970, en même temps que la création du quartier Châtillons à Reims. L'église Saint-Pierre, au pied de la tour des Argonautes, a été bénite le 25 avril 1971. Caractéristiques Extérieur L’église Saint-Pierre des Châtillons est construite en béton armé pour le gros œuvre. La toiture est en zinc. Vu de dessus, elle a la forme d'un trapèze. La façade de l’accès à l’église est ornée d’un décor en carrelage qui représente un bateau et un soleil. Il n’y a pas de clocher, mais la croix est située à même le sol sur la Place des Argonautes. Intérieur La nef La charpente de la nef est en bois lamenté collé resté apparent. Dimensions L’Église Saint-Pierre des Châtillons mesure environ 28,50 mètres sur 31,50. Notes et références Annexes Bibliographie Dossier A51001388 de l’inventaire Grand-Est, réalisé par Dandel Elisabeth, Rivière Raphaëlle, Bruny Florence. Articles connexes Liste des édifices religieux de Reims Liens externes Eglise Saint Pierre – REIMS – Plan interactif (plan-interactif.com). Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de Reims
Catedral de San Mamés (Langres)

La catedral de San Mamés de Langres​ o simplemente catedral de Langres​ (en francés: Cathédrale Saint-Mammès)​ es una catedral católica de rito romano, y un monumento histórico de Francia, situado en la ciudad de Langres. Fue construida en el siglo XII y está dedicado al mártir del siglo III Mamés de Cesarea. Es la sede del obispado de Langres. Historia Alrededor de 1140, el obispo Geoffroy de La Roche-Vanneau (1139-1162), un compañero de san Bernardo de Claraval, tomó la decisión de reconstruir la catedral. En ese momento la catedral de Saint-Étienne en Sens ya estaba en construcción. El edificio comenzó con el coro. La fachada de tres niveles fue tomada de la tercera iglesia en Cluny. Los contrafuertes en voladizo del coro estaban ocultos, pero los de la nave se veían desde fuera. Se sabe por una bula del papa Alejandro III, que se había refugiado en Sens desde 1163 a 1165, que en 1170 el edificio estaba en construcción. Sólo faltaba el primer tramo de la nave y la gran fachada occidental. En 1190, después de la compra de tierras al oeste, se emprendió una campaña final con vistas a acabar los trabajos de construcción, y la catedral se dedicó en 1196. Parece que en esa fecha sólo quedaban las bóvedas de la nave por construir. En 1209, la reliquia piadosa de la cabeza de Mamés de Cesarea fue confiada a la catedral de Langres. El siglo XIII vio la construcción del claustro, del que en la actualidad se conservan dos galerías; así como la edificación, bajo el impulso del canónigo de Vergy, de la capilla de la Virgen en el eje del ábside (1282). En 1314, un incendio destruyó el techo de la nave. Las capillas radiantes datan de entre los años 1324 y 1366. En el siglo XVI, de 1547 a 1551, el canónigo Jean d'Amoncourt, vicario general de Claude de Longwy de Givry, obispo de Langres y cardenal de Givry, hizo construirla hermosa capilla de la Sainte-Croix situada en el lado izquierdo de la nave. En 1562, se produjo un nuevo incendio debido a un rayo. En 1746, amenazando la fachada occidental con derrumbarse, se tomó la decisión de demolerla. Fue reconstruida en 1761-1768 en estilo clásico, según el proyecto de Claude-Louis d'Aviler que data de 1758. La obra fue dirigida por el arquitecto Jean-Antoine Caristie. El 12 de diciembre de 1790, la catedral fue cerrada, pero volvió a abrir sus puertas en 1791 en beneficio del obispo constitucional Hubert-Antoine Wandelaincourt. Este último hizo destruir el coro alto en 1792. En el siglo XIX, las partes superiores de la catedral fueron rehechas por el arquitecto Alphonse Durand, desde 1852. Este último también construyó la sacristía, 1857-1862. Véase también Iglesia católica en Francia Arquitectura de las catedrales y las grandes iglesias Anexo:Basílicas y catedrales de Francia Anexo:Monumentos históricos de Francia clasificados en 1862 Referencias
Stade Paul Chandon

Stade Paul Chandon – wielofunkcyjny stadion znajdujący się w Épernay służący do rozgrywania meczów rugby union i piłki nożnej. Jest stadionem domowym zespołu Rugby Épernay Champagne. W 2003 roku gościł jedno ze spotkań mistrzostw świata U-19 w rugby union. Odbywają się na nim również turnieje juniorskie w piłce nożnej i rugby. W kompleksie znajdują się boisko do rugby o powierzchni 9750 m² oraz sześć boisk do piłki nożnej (dwa po 7000 m² i cztery po 6500 m²). Przypisy Linki zewnętrzne Stade Paul Chandon. euro.stades.ch. [dostęp 2013-04-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (fr.). Le stade Paul Chandon et Gymnase Cote Legris. officedessportsepernay.fr. [dostęp 2013-04-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-19)]. (fr.).
Sivry-Ante

Sivry-Ante és un municipi francès, situat al departament del Marne i a la regió del Gran Est. L'any 2007 tenia 180 habitants. Demografia Població El 2007 la població de fet de Sivry-Ante era de 180 persones. Hi havia 76 famílies, de les quals 15 eren unipersonals (15 dones vivint soles i 15 dones vivint soles), 34 parelles sense fills, 23 parelles amb fills i 4 famílies monoparentals amb fills. La població ha evolucionat segons el següent gràfic: Habitants censats Habitatges El 2007 hi havia 93 habitatges, 77 eren l'habitatge principal de la família, 13 eren segones residències i 4 estaven desocupats. 91 eren cases i 3 eren apartaments. Dels 77 habitatges principals, 62 estaven ocupats pels seus propietaris, 10 estaven llogats i ocupats pels llogaters i 5 estaven cedits a títol gratuït; 1 tenia dues cambres, 6 en tenien tres, 14 en tenien quatre i 56 en tenien cinc o més. 56 habitatges disposaven pel capbaix d'una plaça de pàrquing. A 35 habitatges hi havia un automòbil i a 32 n'hi havia dos o més. Piràmide de població La piràmide de població per edats i sexe el 2009 era: Economia El 2007 la població en edat de treballar era de 115 persones, 92 eren actives i 23 eren inactives. De les 92 persones actives 86 estaven ocupades (48 homes i 38 dones) i 6 estaven aturades (1 home i 5 dones). De les 23 persones inactives 11 estaven jubilades, 5 estaven estudiant i 7 estaven classificades com a «altres inactius». Ingressos El 2009 a Sivry-Ante hi havia 78 unitats fiscals que integraven 178 persones, la mediana anual d'ingressos fiscals per persona era de 19.466 €. Activitats econòmiques Dels 6 establiments que hi havia el 2007, 4 eren d'empreses de construcció, 1 d'una empresa de serveis i 1 d'una empresa classificada com a «altres activitats de serveis». Dels 3 establiments de servei als particulars que hi havia el 2009, 1 era una fusteria i 2 electricistes. L'any 2000 a Sivry-Ante hi havia 13 explotacions agrícoles que ocupaven un total de 1.573 hectàrees. Poblacions més properes El següent diagrama mostra les poblacions més properes. Referències
Sivry-Ante

Sivry-Ante ist eine französische Gemeinde mit 177 Einwohnern (Stand: 1. Januar 2023) im Département Marne in der Region Grand Est (bis 2015 Champagne-Ardenne). Sie gehört zum Arrondissement Châlons-en-Champagne (bis 2017: Arrondissement Sainte-Menehould), zum Kanton Argonne Suippe et Vesle und zum 2014 gegründeten Gemeindeverband Région de Suippes. Geografie Sivry-Ante liegt 38 Kilometer ostnordöstlich von Châlons-en-Champagne und etwa 69 Kilometer ostsüdöstlich von Reims. Umgeben wird Sivry-Ante von den Nachbargemeinden Braux-Saint-Remy im Norden und Nordwesten, Villers-en-Argonne im Norden, Le Chemin im Osten, Le Vieil-Dampierre im Süden, Épense im Süden und Südwesten sowie Dampierre-le-Château im Westen. Geschichte 1967 wurden die Ortschaften Ante und Sivry-sur-Ante zur heutigen Gemeinden Sivry-Ante vereinigt. Bevölkerungsentwicklung Sehenswürdigkeiten Kirche Saint-Jean-Baptiste in Sivry-sur-Ante Kirche Nativité-de-la-Vierge in Ante Schloss Boncourt Persönlichkeiten Adelbert von Chamisso (1781–1838), Naturforscher und Dichter, auf Schloss Boncourt geboren Belege Weblinks
Sivry-Ante

Sivry-Ante (French pronunciation: [sivʁi ɑ̃t] ) is a commune in the Marne département in north-eastern France. The commune was formed from the combination of two former communes, Ante and Sivry, in 1967. Sites and monuments Boncourt Château, birthplace of Adelbert von Chamisso, the German poet and botanist, was demolished in 1792. See also Communes of the Marne department References
Sivry-Ante

Sivry-Ante es una comuna y población de Francia, en la región de Champaña-Ardenas, departamento de Marne, en el distrito de Sainte-Menehould y cantón de Givry-en-Argonne. Tiene dos pueblos: Sivry y Ante. Su población en el censo de 1999 era de 187 habitantes. Está integrada en la Communauté de communes de la Région de Givry-en-Argonne. Demografía Referencias Galería Enlaces externos INSEE
Sivry-Ante

Sivry-Ante település Franciaországban, Marne megyében. Lakosainak száma 177 fő (2023. január 1.). Sivry-Ante Braux-Saint-Remy, Châtrices, Le Chemin, Dampierre-le-Château, Épense, Le Vieil-Dampierre és Villers-en-Argonne községekkel határos. Népesség A település népessége az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk
Sivry-Ante

Sivry-Ante is een gemeente in het Franse departement Marne (regio Grand Est). De gemeente telde 177 inwoners op 1 januari 2023. De gemeente omvat twee dorpen: Ante en Sivry die tot 1967 twee aparte gemeenten waren. Het dichtstbijzijnde stadje is Sainte-Menehould, ca. 12,5 km naar het noorden. Er worden geen diensten meer gehouden in de kerkjes van Sivry en Ante. Er is ook geen lagere school meer in de dorpen; daarvoor moeten de leerlingen naar Villers-en-Argonne (5,3 km). Geografie De oppervlakte van Sivry-Ante bedroeg op 1 januari 2023 21,6 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 8,2 inwoners per km². De onderstaande kaart toont de ligging van Sivry-Ante met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten. Demografie Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen). Geboren in Sivry-Ante Adelbert von Chamisso (1781-1838), schrijver, zoöloog, botanicus en ontdekkingsreiziger, werd geboren in het het Château de Boncourt ten zuiden van Ante. In het landschap is nog te herkennen waar zijn geboortehuis heeft gestaan. Dat kasteel werd in 1792 tijdens de Franse Revolutie afgebroken. Galerij
Sivry-Ante

Sivry-Ante är en kommun i departementet Marne i regionen Grand Est (tidigare regionen Champagne-Ardenne) i nordöstra Frankrike. Kommunen ligger i kantonen Givry-en-Argonne som tillhör arrondissementet Sainte-Menehould. I kommunen finns två orter, Sivry och Ante. År 2023 hade Sivry-Ante 177 invånare. Befolkningsutveckling Antalet invånare i kommunen Sivry-Ante Se även Lista över kommuner i departementet Marne Källor
Сіврі-Ант

Сіврі́-Ант (фр. Sivry-Ante) — муніципалітет у Франції, у регіоні Гранд-Ест, департамент Марна. Населення — 178 осіб (2022). Муніципалітет розташований на відстані близько 185 км на схід від Парижа, 38 км на схід від Шалон-ан-Шампань. Історія До 2015 року муніципалітет перебував у складі регіону Шампань-Арденни. Від 1 січня 2016 року належить до нового об'єднаного регіону Гранд-Ест. Демографія Динаміка населення (INSEE ): Розподіл населення за віком та статтю (2006): Економіка 2010 року серед 123 осіб працездатного віку (15—64 років) 91 була активною, 32 — неактивними (показник активності 74,0%, у 1999 році було 77,9%). З 91 активної мешканців працювало 86 осіб (47 чоловіків та 39 жінок), безробітними було 5 (1 чоловік та 4 жінки). Серед 32 неактивних 6 осіб було учнями чи студентами, 18 — пенсіонерами, 8 були неактивними з інших причин. У 2010 році в муніципалітеті числилось 80 оподаткованих домогосподарств, у яких проживали 188,0 особи, медіана доходів виносила 19 632 євро на одного особоспоживача Сусідні муніципалітети Посилання Сіврі-Ант на сайті французького Національного інституту географії[недоступне посилання з липня 2019] Сіврі-Ант на сайті французького Національного інституту статистики й економічних досліджень Сіврі-Ант на сайті Quid (загальні відомості, історія, пам'ятки, фото, адреси) Мапа муніципалітету Сіврі-Ант на сайті Mapquest Див. також Список муніципалітетів департаменту Марна Примітки
Pogny

Pogny és un municipi francès, situat al departament del Marne i a la regió del Gran Est. L'any 2007 tenia 823 habitants. Demografia Població El 2007 la població de fet de Pogny era de 823 persones. Hi havia 320 famílies, de les quals 60 eren unipersonals (36 homes vivint sols i 24 dones vivint soles), 120 parelles sense fills, 132 parelles amb fills i 8 famílies monoparentals amb fills. La població ha evolucionat segons el següent gràfic: Habitants censats Habitatges El 2007 hi havia 328 habitatges, 317 eren l'habitatge principal de la família, 1 era una segona residència i 10 estaven desocupats. 325 eren cases i 3 eren apartaments. Dels 317 habitatges principals, 286 estaven ocupats pels seus propietaris, 28 estaven llogats i ocupats pels llogaters i 3 estaven cedits a títol gratuït; 1 tenia una cambra, 6 en tenien dues, 30 en tenien tres, 83 en tenien quatre i 197 en tenien cinc o més. 133 habitatges disposaven pel capbaix d'una plaça de pàrquing. A 103 habitatges hi havia un automòbil i a 187 n'hi havia dos o més. Piràmide de població La piràmide de població per edats i sexe el 2009 era: Economia El 2007 la població en edat de treballar era de 507 persones, 397 eren actives i 110 eren inactives. De les 397 persones actives 377 estaven ocupades (198 homes i 179 dones) i 20 estaven aturades (11 homes i 9 dones). De les 110 persones inactives 51 estaven jubilades, 33 estaven estudiant i 26 estaven classificades com a «altres inactius». Ingressos El 2009 a Pogny hi havia 326 unitats fiscals que integraven 883,5 persones, la mediana anual d'ingressos fiscals per persona era de 20.059 €. Activitats econòmiques Dels 30 establiments que hi havia el 2007, 2 eren d'empreses extractives, 1 d'una empresa alimentària, 1 d'una empresa de fabricació d'altres productes industrials, 1 d'una empresa de construcció, 9 d'empreses de comerç i reparació d'automòbils, 1 d'una empresa de transport, 2 d'empreses d'hostatgeria i restauració, 1 d'una empresa immobiliària, 4 d'empreses de serveis, 5 d'entitats de l'administració pública i 3 d'empreses classificades com a «altres activitats de serveis». Dels 4 establiments de servei als particulars que hi havia el 2009, 1 era un paleta, 2 perruqueries i 1 restaurant. Dels 4 establiments comercials que hi havia el 2009, 1 era un hipermercat, 1 una botiga de menys de 120 m², 1 una botiga d'electrodomèstics i 1 una joieria. L'any 2000 a Pogny hi havia 15 explotacions agrícoles que ocupaven un total de 1.342 hectàrees. Equipaments sanitaris i escolars L'únic equipament sanitari que hi havia el 2009 era una farmàcia. Poblacions més properes El següent diagrama mostra les poblacions més properes. Referències
Pogny

Pogny ist eine französische Gemeinde mit 894 Einwohnern (Stand: 1. Januar 2023) im Département Marne in der Region Grand Est (vor 2016 Champagne-Ardenne). Sie gehört zum Arrondissement Châlons-en-Champagne und zum Kanton Châlons-en-Champagne-3. Geographie Pogny liegt etwa 14 Kilometer südsüdöstlich von Châlons-en-Champagne am Fluss Moivre, der hier in die Marne mündet. Nachbargemeinden sind Vésigneul-sur-Marne im Norden, Marson im Nordosten, Francheville im Osten und Nordosten, Omey und La Chaussée-sur-Marne im Süden und Südosten, Cheppes-la-Prairie im Süden, Vitry-la-Ville im Südwesten sowie Togny-aux-Bœufs im Westen. Bevölkerungsentwicklung Sehenswürdigkeiten keltische Nekropole aus der Laténe-Zeit Kirche La Nativité-de-la-Notre-Dame, seit 1915 Monument historique Persönlichkeiten Hubert Henry (1846–1898), Offizier Weblinks
Pogny

Pogny település Franciaországban, Marne megyében. Lakosainak száma 894 fő (2023. január 1.). Pogny La Chaussée-sur-Marne, Cheppes-la-Prairie, Francheville, Marson, Omey, Togny-aux-Bœufs, Vésigneul-sur-Marne és Vitry-la-Ville községekkel határos. Népesség A település népességének változása: Jegyzetek További információk
Pogny

Pogny is een gemeente in het Franse departement Marne (regio Grand Est) en telt 635 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châlons-en-Champagne. Geografie De oppervlakte van Pogny bedraagt 14,1 km², de bevolkingsdichtheid is 45,0 inwoners per km². De onderstaande kaart toont de ligging van Pogny met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten. Demografie Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen). Externe links (fr) Statistische informatie op de website van het Franse bureau voor statistiek INSEE
Pogny

Pogny är en kommun i departementet Marne i regionen Grand Est (tidigare regionen Champagne-Ardenne) i nordöstra Frankrike. Kommunen ligger i kantonen Marson som tillhör arrondissementet Châlons-en-Champagne. År 2023 hade Pogny 894 invånare. Befolkningsutveckling Antalet invånare i kommunen Pogny Se även Lista över kommuner i departementet Marne Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Pogny.
Поньї

Поньї́ (фр. Pogny) — муніципалітет у Франції, у регіоні Гранд-Ест, департамент Марна. Населення — 906 осіб (2022). Муніципалітет розташований на відстані близько 160 км на схід від Парижа, 14 км на південний схід від Шалон-ан-Шампань. Історія До 2015 року муніципалітет перебував у складі регіону Шампань-Арденни. Від 1 січня 2016 року належить до нового об'єднаного регіону Гранд-Ест. Демографія Динаміка населення (INSEE ): Розподіл населення за віком та статтю (2006): Економіка 2010 року серед 537 осіб працездатного віку (15—64 років) 421 була активною, 116 — неактивними (показник активності 78,4%, у 1999 році було 67,2%). З 421 активної мешканців працювало 398 осіб (215 чоловіків та 183 жінки), безробітними було 23 (8 чоловіків та 15 жінок). Серед 116 неактивних 43 особи були учнями чи студентами, 53 — пенсіонерами, 20 були неактивними з інших причин. У 2010 році в муніципалітеті числилось 336 оподаткованих домогосподарств, у яких проживали 901,5 особи, медіана доходів виносила 20 500 євро на одного особоспоживача Сусідні муніципалітети Посилання Поньї на сайті французького Національного інституту географії[недоступне посилання з липня 2019] Див. також Список муніципалітетів департаменту Марна Примітки
Porte de Mars

Porte de Mars (Gate of Mars) is an ancient Roman triumphal arch in Reims, France. It dates from the third century AD, and was the widest arch in the Roman world. The Arch The monumental Mars Gate dates from the first part of the 3rd century and is the only remaining of four gates that gave access to the Gallo-Roman town known as Durocortorum. The arch stands 32 metres long and 13 metres high, with three wide arched openings. It was named after a nearby temple to Mars. The arch has many highly detailed carvings on its exterior and on the ceilings of its three passageways, including Romulus and Remus, farm workers, and Leda and the swan. Local folklore says that the inhabitants of Reims built the arch in gratitude when the Romans brought major roads through their city. It became part of the castle of the archbishops in 1228, which was destroyed in 1595, leaving the arch, with the openings blocked, part of the city walls. Rediscovered in 1667, it was not fully revealed until the dismantling of the city walls in 1844–54. Gallery References
Porta di Marte

La porta di Marte è un antico arco trionfale situato a Reims, in Francia. Risale al III secolo, ed è il più largo arco di trionfo mai costruito dai romani, oltre ad essere il più antico edificio della città. L'arco L'arco è lungo 32 metri e alto 13. Il suo nome deriva da un vicino tempio di Marte. La struttura risale al terzo secolo ed è riccamente decorata sia esternamente che sulle volte a botte dei tre fornici. Si riconoscono ancora all'interno degli archi le scene con il ritrovamento di Romolo e Remo allattati dalla lupa e Leda con il cigno. All'esterno vi sono i resti di quattro grandi ritratti clipeati tra geni alati e personificazioni di fiumi. La tradizione vuole che l'arco sia stato eretto dagli abitanti di Reims come segno di gratitudine per le strade che i romani costruirono per unire le diverse regioni dell'impero. Della cornice originaria si è conservato solo un frammento nella parte più ad est, mentre l'attico originale in muratura è andato perduto. Dal 1544 venne utilizzato come porta d'accesso alla città, sino al 1817, quando gli edifici vicini vennero demoliti e l'arco isolato rispetto a quanto lo attorniava. Galleria d'immagini Bibliografia Jean-Marie Pérouse de Montclos: Le guide du Patrimoine: Champagne-Ardenne, Hachette, Paris, 1995, S. 302; ISBN 2-85822-614-8 François Lefèvre: Historique de la Porte de Mars 1980 Bernard Fouqueray: Les Portes Antiques de Reims Mai 1986 Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Porta di Marte Collegamenti esterni (EN) Porta di Marte, su Structurae.
Марсовы ворота

Марсовы ворота (фр. Porte de Mars) — древнеримская триумфальная арка, датирующаяся III веком новой эры, находящаяся на территории города Реймс (северо-восток Франции). Названа в честь римского бога войны Марса, храм которого находился неподалёку. Марсовы ворота представляют собой триумфальную арку, состоящую из трёх пролётов, шириной около 32 метров и высотой 13 метров. Арка некоторое время была самой широкой аркой в римском мире. Использовались как городские ворота до 1544 года. В 1817 году здания, окружавшие их, были снесены, благодаря чему на арку открылся прекрасный вид. Галерея Примечания Ссылки Французская энциклопедия: города Франции — Реймс Реймс