Abdij van Fleury

De Abdij van Fleury in Saint-Benoît-sur-Loire in Centre-Val de Loire was een van de belangrijkste benedictijner abdijen in Frankrijk. De abdij werd gesticht in het eerste kwart van de zevende eeuw, maar grote betekenis kreeg de abdij vooral nadat de monniken in 672 de relikwieën van Benedictus naar deze plaats overbrachten. Geschiedenis Volgens de overlevering werd de abdij gesticht door Leodebode, abt van Saint-Aignan in Orléans in 650 en 651. Maar de eigenlijke stichting vond plaats in het eerste kwart van de zevende eeuw toen een groep monniken een klooster stichtte op een heuvel ten zuiden van het dorp Fleury. De nabijheid van de Loire verzekerde de gemeenschap van goede handelsverbindingen in een tijd waarin er weinig goede wegen waren. De kerk van deze kloostergemeenschap was gewijd aan Maria. Op aansturen van Leodebode vestigde zich een tweede gemeenschap ernaast en hun kloosterkerk was gewijd aan de heilige Petrus. De twee gemeenschappen groeiden al snel samen en zo ontstond een klooster met twee kerken en twee patroonheiligen. De monniken ontwikkelden de landbouw in de streek. Hoewel de abdij de naam Saint-Benoît aannam, werd de Notre-Damekerk in de abdij de voornaamste, omdat hierin de relikwieën van Benedictus werden ondergebracht. Deze relikwieën werden overgebracht van de verwoeste abdij van Monte Cassino in 672. Al gebeurde het mogelijk al vroeger, onder Mommolus die abt was tussen 632 en 663. Nadat de abdij van Monte Cassino in de achtste eeuw was hersteld, probeerden de monniken daar de relikwieën terug te krijgen en riepen hiervoor zelfs steun van de paus in, maar ze slaagden hier niet in. De abdij werd geplunderd door Vikingen die de Loire opvoeren in 865 en opnieuw in 876 en 897. Een van de bekendste abten was Theodulf, die begin negende eeuw tevens bisschop van Orléans was. De bibliotheek, het scriptorium en de kloosterschool van Fleury waren befaamd in de tiende en elfde eeuw. In de elfde eeuw werd de abdij een belangrijk centrum van de Cluny-hervorming met geleerden als Abbo van Fleury (940-1004) en Gauzlin van Fleury († 1030). Een andere bekende monnik van Fleury was Jocundus, die omstreeks 1075 in opdracht van het Sint-Servaaskapittel in Maastricht een nieuwe hagiografie van Sint-Servaas schreef. De mauristen herstelden de kloostertucht in de abdij en lieten in 1712 ook nieuwe kloostergebouwen optrekken. Gedurende de Franse Revolutie werden de monniken in 1791 gedwongen de abdij te verlaten, maar in het midden van de 19e eeuw namen ze opnieuw hun intrek in de abdij. Het klooster is ook nu nog in gebruik. Gebouwen De basiliek van de abdij in romaanse bouwstijl bevat in de crypte de relikwieën van Benedictus. In de crypte bevindt zich ook de tombe van koning Filips I van Frankrijk. De enorme poort-toren dateert uit de elfde eeuw en symboliseert met zijn twaalf toegangen het Nieuwe Jeruzalem. Bibliotheek De middeleeuwse handschriften zijn verspreid geraakt over tientallen bibliotheken. De Nederlandse mediëvist Marco Mostert wist een groot aantal van deze handschriften op te sporen en zo een beeld te reconstrueren van de inhoud van een middeleeuwse kloosterbibliotheek. Galerij Externe link (fr) Website van de abdij