NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hospital Universitario General de Cataluña

El Hospital Universitario General de Cataluña​​ (HUGC) es un centro sanitario privado situado en San Cugat del Vallés, provincia de Barcelona, fundado en 1983 y propiedad del grupo Quirónsalud.​ Historia El proyecto se inició en 1973, por iniciativa de un exregidor de Barcelona, Leonci Domènech Closas, y un exgerente de Sant Pau, Carles Soler Durall, que pusieron en marcha la idea de crear un hospital para la sociedad civil, del cual fueran propietarios sus usuarios. El centro se inauguró en 1983 con 7000 millones de pesetas correspondientes a las aportaciones de 70 000 socios, una capacidad de 350 camas distribuidas en cuatro lujosas plantas y diez quirófanos. Nació para atender la clase mediana y alta, comerciantes, profesionales liberales y empresarios sin cobertura de la Seguridad Social pero cuando la sanidad pública incluyó a los autónomos perdió muchos socios potenciales, preveía 300 000 y se quedó en 76 000. Inicialmente tuvo un problema en el acceso e incluso se anunció la recogida con helicóptero de enfermos en cualquier punto de la geografía, pero la mejora de los hospitales comarcales lo perjudicó. Las acciones cuota iniciales, las aportaciones millonarias de algunos socios y la mutua creada no fueron suficientes para soportar los gastos. Entonces se recurrió al endeudamiento y el pago de intereses que trajeron a la suspensión de pagos en 1993.​​ En 2001 se encontró en situación de quiebra voluntaria con unas deudas de 17 000 millones de pesetas y se adjudicó la gestión del centro a la empresa «Catalana de Diagnóstico y Cirugía» que anunció una inversión de 6800 euros en cinco años.​​​ El 21 de octubre de 2016 la Generalidad de Cataluña anunció su intención de comprar el hospital por 55 millones de euros y convertirlo en un centro público, a pesar de que los responsables de la propiedad del centro sanitario, Quirónsalud, emitieron el mismo día un comunicado donde afirmaban que «no había ninguna oferta en firme, ni negociación formal en marcha», abriéndose un debate público con el consejero de Salud de la Generalidad, Antoni Comín sobre la existencia, o no, de la oferta de compra.​​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Hospital Universitario General de Cataluña. Anuncio para la captación de socios en La Vanguardia, año 1975
Fossar de les Moreres

The Fossar de les Moreres (Catalan pronunciation: [fuˈsa ðə ləz muˈɾeɾəs], literally "Grave of the Mulberries") is a memorial square in Barcelona (Catalonia, Spain), adjacent to the basilica of Santa Maria del Mar. The plaza was built over a cemetery where defenders of the city were buried following the Siege of Barcelona at the end of the War of the Spanish Succession in 1714. The plaza features a memorial to the fallen Catalans of the war, with a torch of eternal flame and a heroic poem by Frederic Soler, "El Fossar de les Moreres". In the aftermath of the War of Spanish Succession, Catalonia suffered the loss of its independence. The subsequent royal decrees known as the Decretos de Nueva Planta abolished the furs (fueros) of Catalonia as well as institutions that dated back to the time of the Crown of Aragon and beyond. At a later date the public use of the Catalan language was banned for public documents. The Decretos dealt not only with Catalonia, but also with other parts of Spain and the empire as a whole. Given this tumultuous history connected with the decrees and the war, the Fossar de les Moreres is a place of remembrance every year during the National Day of Catalonia (Diada Nacional de Catalunya in Catalan). The holiday commemorates the date on which Barcelona fell, 11 September, and Catalans yearly pay homage to the defenders of city who were killed and are buried at the memorial. See also History of Catalonia Decrets de Nova Planta Catalan nationalism Mercat del Born References
Fossar de les Moreres

Le Fossar de les Moreres est une place de Barcelone sur laquelle se situe un monument aux morts du siège de Barcelone en 1713-1714, dernière bataille de la Guerre de Succession d'Espagne. La place est à l'emplacement d'un des deux cimetières de l'église Sainte-Marie-de-la-Mer devenu, pendant le siège, un charnier où une grande partie des défenseurs de la ville furent enterrés. Chaque 11 septembre, lors de la fête nationale de la Catalogne, il est désormais rendu hommage, sur cette place, aux défenseurs de la ville et des Catalans. Histoire Protection Le Fossar de les Moreres fait l’objet d’un classement en Espagne en tant que site historique au titre de bien d'intérêt culturel depuis le 9 mars 1999. Il est dit par ailleurs qu'il s'agit d'une « reclassification comme lieu historique d'une zone de protection commune avec l'église Sainte-Marie-de-la-Mer ». Galerie Notes et références Voir aussi Bibliographie La Vanguardia: La plaza de Santa María La Vanguardia: Fossar de les Moreres: fase de remodelación La Vanguardia: Empiezan las reformas en el Fossar de les Moreres La Vanguardia: El Fossar de les Moreres aún espera, con las obras paradas, a que se decida su futuro urbanístico La Vanguardia: La remodelación del Fossar de les Moreres empezará en marzo, tras seis años de polémica La Vanguardia: La rehabilitación del Fossar de les Moreres puede concluir antes del Onze de Setembre La Vanguardia: Acuerdo para restaurar el Fossar de les Moreres antes del Onze de Setembre La Vanguardia: Los edificios del Fossar de les Moreres se rehabilitarán en 1998 Articles connexes Baluard de Migdia de Barcelone Fête nationale catalane 2012 Liens externes Ressource relative à l'architecture : Inventaire du patrimoine architectural de Catalogne Portail de l’histoire militaire Biens d’intérêt culturel en Espagne Portail de Barcelone Portail de la Catalogne Portail des Pays catalans
Fossar de les Moreres

Il Fossar de les Moreres (in catalano "Tomba dei Gelsi") è una piazza di Barcellona, costruita sul vecchio cimitero appartenente all'adiacente basilica di Santa Maria del Mar nel quale erano stati sepolti i difensori della città durante l'assedio di Barcellona alla fine della guerra di successione spagnola. Storia Le origini del Fossar de les Moreres risalgono al XII secolo, quando il parroco di Santa María del Mar, bisognoso di un posto per seppellire i suoi fedeli, chiese al potente Bernat Marcús la donazione di terreno adiacente alla chiesa. Marcús concesse il sito a condizione che si sarebbe dovuto seppellire almeno un parrocchiano entro quindici giorni. Alla scadenza del termine, non essendo avvenuta alcuna sepoltura, Marcús si recò in chiesa per annullare la donazione ma, appena arrivato sotto i gelsi che ornavano la piazza, un improvviso infarto pose fine alla sua vita rendendolo il primo ad essere sepolto nel cimitero. Alla fine degli anni '80 la piazza venne urbanizzata e diverse case a un piano costruite sopra il cimitero, alcune delle quali annesse alla chiesa di Santa María del Mar, vennero demolite. Venne rimossa anche la passerella sopraelevata che collegava la chiesa con l'edificio del Capitanato e progettato un muro di granito rosso tra la piazza stessa e Calle de Santa María, lungo 30 metri e su cui venne inciso un verso di Pitarra dedicato ai caduti del 1714. Per la pavimentazione della piazza vennero scelti dei mattoni rossi, simbolo del sangue versato nel luogo, e gli alberi di gelso vennero posti in un angolo. La piazza è stata inaugurata l'11 settembre 1989 dal sindaco di Barcellona, Pasqual Maragall, ed è un importante spazio commemorativo durante la Diada Nacional de Catalunya. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Fossar de les Moreres
Fossar de les Moreres

Fossar de les Moreres är ett torg och minnesmärke i Barcelona i Katalonien, beläget intill basilikan Santa Maria del Mar. Platsen var ursprungligen kyrkogård för församlingen och användes bland annat för begravning av försvarare som stupade under belägringen av Barcelona 1713–1714 i samband med Spanska tronföljdskriget. Fossar de les Moreres är i dag en av de viktigaste minnesplatserna för Kataloniens historia. Här hålls årligen ceremonier i samband med Kataloniens nationaldag den 11 september, till minne av stadens försvarare. På torget brinner en evig låga samt en minnesinskription med en vers av författaren Frederic Soler, vars mest kända rad lyder: «Al fossar de les Moreres no s’hi enterra cap traïdor» (”På Fossar de les Moreres begravs inga förrädare”). Källor
Олимпийски стадион (Барселона)

Естади Олимпик Луис Компанис е стадион в испанския град Барселона, провинция Каталуния. Построен е през 1929 г. за Международното изложение в Барселона. Обновен е през 1989 г., за да бъде главен стадион на Летните олимпийски игри през 1992. Съоръжението има капацитет от 55 926 места и се намира в югозападната част на града. През 2001 стадионът е прекръстен в чест на бившия президент на Каталуния Луис Компанис, който е екзекутиран на близкия замък Монтюик през 1940 г. от Режима на Франко. История Стадионът е трябвало да приеме Народната олимпиада през 1936, протестно събитие срещу Летните олимпийски игри 1936 в Берлин. Събитието обаче бива отменено заради избухването на Гражданската война в Испания. През петдесетте, стадионът е център на Средиземноморските игри през 1955, а през 1957 г. приема единствения финал за Купата на Краля между двата местни отбора ФК Барселона и Еспаньол. Заради домакинството на Барселона на Летните олимпийски игри през 1992, стадионът е обновен. Запазва се единствено оригиналната фасада и са изградени нови трибуни. През 1989 г. стадионът е открит отново на Световното по лека атлетика, а три години по-късно той приема церемониите по откриване и закриване на турнира по лека атлетика на Олимпийските игри. Еспаньол играе домакинските си мачове на този стадион от 1997 до 2009. Сезон 2008/09 е последният на съоръжението в Ла Лига. След това Еспаньол се местят на новопостроения Корнея-Ел Прат.
Estadi Olímpic Lluís Companys

Estadi Olímpic Lluís Companys je víceúčelový stadion v Barceloně ve Katalánsku, Španělsku, sloužící zejména pro fotbal a atletiku. Pojme 54 367 diváků. Otevřen byl v roce 1929, k jeho celkové rekonstrukci došlo mezi lety 1985 a 1989. Následně sloužil jako hlavní dějiště Letních olympijských her 1992. Své zápasy zde hraje katalánská fotbalová reprezentace. V minulosti zde působil fotbalový klub RCD Espanyol a klub amerického fotbalu Barcelona Dragons. Od sezóny 2023/24 zde bude hrát své domácí zápasy také FC Barcelona z důvodů rekonstrukce Camp Nou který bude opět zprovozněn na konci roku 2024 ale bohužel toto datum (rok) není potvrzen a tak se zdá že se rekonstrukce přesunou do roku 2025. Stadion nese jméno popraveného katalánského politika Lluíse Companyse. Konalo se zde také Mistrovství Evropy v atletice 2010 a Mistrovství světa juniorů v atletice 2012. Stadion slouží i kulturním účelům, vystupovali zde Coldplay, Muse, AC/DC, Iron Maiden, Bon Jovi, David Bowie, Deftones, Fiction Plane, Guns N' Roses, Michael Jackson, Jean Michel Jarre, Limp Bizkit, Linkin Park, Madonna, Shakira, Metallica, Mudvayne, Pink Floyd, The Police, Prince & The New Power Generation, RBD, The Rolling Stones, Bruce Springsteen, Mavis Staples, Sting, Tina Turner, U2, Beyoncé, The Prodigy, Marilyn Manson, One Direction, Van Halen a další Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Estadi Olímpic Lluís Companys na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Estadi Olímpic Lluís Companys na Wikimedia Commons (anglicky) Oficiální stránky Archivováno 5. 11. 2018 na Wayback Machine.
Olympisch Stadion Lluís Companys

Olympisch Stadion Lluís Companys (Catalaans: Estadi Olímpic Lluís Companys) is een Olympisch stadion gelegen in op de berg Montjuïc in de Catalaanse hoofdstad Barcelona. Het stadion werd gebouwd in 1927 voor de Wereldtentoonstelling van 1929 en Barcelona's kandidatuur voor de Olympische Spelen van 1936, daarna werd het stadion in 1989 gerenoveerd voor de Olympische en Paralympische Zomerspelen van 1992. Het stadion is vernoemd naar Lluís Companys, president van de Generalitat de Catalunya, die werd geëxecuteerd door het Franco-regime. Het stadion was ooit de thuisbasis van het American footballteam Barcelona Dragons en werd daarna jarenlang bespeeld door RCD Espanyol. Van het seizoen 2023/24 tot en met 2024/25 maakte FC Barcelona gebruik van het stadion vanwege de renovatie van Camp Nou. Geschiedenis De naam verwijst naar Lluís Companys, republikeins president van de Generalitat de Catalunya vanaf 1934. Hij werd in 1940 in het nabijgelegen kasteel van Montjuïc gefusilleerd. Het stadion werd opgetrokken om de Wereldtentoonstelling van 1929 te huisvesten. Het Spaans volksfront dat in 1936 in Spanje aan de macht kwam wilde hier in hetzelfde jaar de Olympiade van het volk organiseren, als tegenhanger van de Olympische Zomerspelen 1936 die in Berlijn werden gehouden. Door het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog moest dit initiatief op het laatste ogenblik worden geannuleerd. Met de huidige capaciteit van 54.367 zitplaatsen (67.007 tijdens de Olympische Spelen van 1992) is het het op 5 na grootste stadion van Spanje en het op 1 na grootste in Catalonië. Het stadion is gelegen in de Anella Olímpica, in Montjuïc, een grote heuvel ten zuidwesten van de stad die uitkijkt over de haven. Het stadion is voor de Olympische Zomerspelen 1992 gerenoveerd door de architectengroep Correa-Milà-Margarit-Buixadé. Het oorspronkelijk eclectisch exterieur bleef behouden. De binnenkant werd volledig vernieuwd. Het stadion had daarna een capaciteit van 65.000 toeschouwers. Sinds 1997 speelde de tweede voetbalclub van Barcelona, Espanyol, hier zijn thuiswedstrijden. Vanaf het seizoen 2009-2010 is die club naar een nieuw stadion verhuisd. In het stadion werden talrijke sportmanifestaties en muziekconcerten gehouden, onder meer door Madonna, Bruce Springsteen, The Rolling Stones, Michael Jackson en Bon Jovi. Vanaf het seizoen 2023–24 diende het stadion als thuisbasis van FC Barcelona vanwege de renovatie van Camp Nou. De club speelde er twee seizoenen. Referenties
Estádio Olímpico Lluís Companys

O Estádio Olímpico Lluís Companys (em catalão: Estadi Olimpic Lluís Companys, também conhecido como Estadi Olimpic de Montjuïc) é um estádio localizado em Barcelona, Catalunha, Espanha. Originalmente construído para a Exposição Internacional de Barcelona de 1929, foi reconstruído em 1989 para os Jogos Olímpicos de Verão de 1992. Tem o nome do político catalão Lluís Companys i Jover, e está localizado em Montjuic, um monte largo a sudoeste da cidade. O Grande Prêmio da Espanha de Formula 1 de 1975, foi disputado em torno do estádio, que foi utilizado como paddock. O estádio tem capacidade para 56 000 torcedores e foi a casa do Espanyol após a demolição do Estádio Sarriá. Em 2009 construíram o Estadi Cornellà-El Prat com capacidade de 40 500 torcedores. Nas temporadas 2023/24 e 2024/25, o Barcelona jogou como mandante do estádio, já que o Camp Nou entrou em reforma. Referências
Estadi Olímpic Lluís Companys

Estadi Olímpic Lluís Companys (pronunție în catalană [əsˈtaði uˈɫimpiɡ ʎuˈis kumˈpaɲs]), în trecut cunoscut ca Estadi Olímpic de Montjuïc sau Stadionul Olimpic din Barcelona, este un stadion din Barcelona, Catalonia, Spania. În aprilie 1927, odată cu așezarea pietrei de temelie a început construcția stadionului „Estadi Olímpic Lluís Companys”, iar lucrările au durat doi ani. Stadionul a fost inaugurată pe 20 mai 1929 de către regele Alfonso al XIII-lea cu ocazia Expoziției Internaționale de la Barcelona. În 19 iulie 1936 pe pe stadionul „Estadi Olímpic Lluís Companys”, din Barcelona trebuia să se dispute Olimpiada Populară, însă această competiție a fost suspendată din cauza izbucnirii Războiului Civil Spaniol.În timpul Războiului Civil Spaniol stadionul a fost folosit drept adăpost pentru refugiați. În perioada 16 iunie - 25 iulie 1955, stadionul „Estadi Olímpic Lluís Companys”, a fost gazda Jocurile Mediteraneene, unde au participat 1.135 de sportivi din 10 țări. Arena găzduind ceremoniile de deschidere și închidere, precum și probele de atletism, ecvestru, fotbal și hochei pe iarbă. În 8 septembrie 1989 stadionul „Estadi Olímpic Lluís Companys” a fost complet renovat pentru a putea găzdui Jocurile Olimpice de vară din 1992, iar inaugurare a fost făcută de regele Juan Carlos I Stadionul are o capacitatea de 55.926 de locuri, însă pe durata Jocurile Olimpice de vară din 1992 capacitatea arenei a fost de (67.007 locuri). Stadionul „Estadi Olímpic Lluís Companys” este situat în Anella (parcul olimpic), pe dealul Montjuïc, în sud-vest de municipalități, care are vedere spre port. În 2001 stadionul a fost redenumit în cinstea fostului președinte al Generalitat de Catalunya Lluís Companys i Jover, care a fost executat în apropiere de Montjuïc Castle în 1940 de către regimul Franchist. Evenimente Unele meciuri ale echipei naționale a Spaniei (1930 - 2004) Unele meciuri ale echipei naționale de fotbal a Andorrei Jocurile Mediteraneene din 1955 Cupa Mondială pe Națiuni de Atletism din 1989 Jocurile Olimpice de vară din 1992 Jocurile Paralimpice de vară din 1992 Campionatele Europene de Atletism din 2010 Campionatele Mondiale de Juniori de Atletism din 2012 Finale din Cupa Spaniei Finale din Supercupa Spaniei Cupa Spaniei Stadionul Estadi Olímpic Lluís Companys a găzduit următoarele finale din Cupa Spaniei. Supercupa Spaniei Stadionul Estadi Olímpic Lluís Companys a găzduit următoarele finale din Supercupa Spaniei. Echipa Națională de Fotbal a Andorei Stadionul Estadi Olímpic Lluís Companys a găzduit următoarele meciuri ale echipei naționale de fotbal a Andorrei. Echipa Națională de Fotbal a Spaniei Stadionul Estadi Olímpic Lluís Companys a găzduit următoarele meciuri ale echipei naționale de fotbal a Spaniei. Note Legături externe Stadium featured on Blog en
Олимпийский стадион (Барселона)

Олимпийский стадион имени Луиса Компаниса (кат. Estadi Olímpic Lluís Companys, исп. Estadio Olímpico Lluís Companys), ранее (до 2001 года) известный как Олимпийский стадион Монтжуик (кат. Estadi Olímpic de Montjuïc, исп. Estadio Olímpico de Montjuic) — мультиспортивный стадион в Барселоне, построен в 1927 году, реконструировался в 1989 и 1992 годах. Являлся главной ареной летних Олимпийских игр 1992 года. Расположен на холме Монтжуик в юго-западной части города. Назван в честь Луиса Компаниса, президента Каталонии в годы Гражданской войны в Испании. С 1936 года именуется Олимпийским в связи с выдвижением кандидатуры Барселоны на право проведения летних Олимпийских игр 1936 года. Олимпийский стадион вмещает 55 926 зрителей. На время Олимпийских игр 1992 года вместимость была увеличена до 70 000 посадочных мест. В период с 1997 по 2009 год являлся местом проведения домашних игр клуба испанской Примеры «Эспаньол». Помимо сборных Испании и Каталонии, нередко на стадионе проводит важные домашние матчи сборная Андорры, в связи с отсутствием в Андорре достаточно крупных футбольных арен (самый большой в Андорре Национальный стадион вмещает 3306 зрителей). В сезоне 2023/24 стадион служил домашней ареной футбольного клуба «Барселона» в связи с реконструкцией стадиона «Камп Ноу». Матчи финала национального кубка Посещаемость домашнего стадиона «Барселоны» Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Олимпийский стадион имени Льюиса Компаниса Страница стадиона на WorldStadiums.com
Олімпійський стадіон ім. Люїса Кумпаньша

Олімпі́йський стадіо́н ім. Люї́са Кумпа́ньша (кат. Estadi Olímpic Lluís Companys), раніше відомий як Стадіо́н «Монтжуї́к» (кат. Estadi de Montjuïc) та Олімпі́йський стадіо́н «Монтжуї́к» (кат. Estadi Olímpic de Montjuïc) — стадіон у Барселоні Каталонія, Іспанія. Побудований 1927 року для Всесвітньої виставки 1929 року в місті (та заявки Барселони на проведення літніх Олімпійських ігор 1936 року, яка була передана Берліну), стадіон був реконструйований у 1989 році, щоб стати головним стадіоном для літніх Олімпійських ігор 1992 року та літніх Паралімпійських ігор 1992 року. Стадіон приймав домашні ігри ФК «Барселона» у сезонах 2023–24 та 2024–25 через реконструкцію стадіону «Камп Ноу». Вміщає 55 926 глядачів (67 007 під час Олімпіади 1992 року) і є шостим за місткістю стадіоном в Іспанії та другим за місткістю в Каталонії. Стадіон розташований на великій горі Монтжуїк, на південний захід від міста, з якого відкривається вид на гавань. Названо на честь Люїса Кумпаньша, каталонського політика, одного з лідерів Каталонії в 1930-х. Примітки Посилання
Centre de Recerca Matemàtica

El Centre de Recerca Matemàtica, fundat el 1984 a Barcelona, és un centre de recerca matemàtica internacional adscrit a la Universitat Autònoma de Barcelona, on té la seu. És un consorci amb personalitat jurídica pròpia integrat per l'Institut d'Estudis Catalans i la Generalitat de Catalunya. Dona suport a la recerca matemàtica de tots els grups d'investigació de Catalunya i estimula la incorporació d'aquests grups a les línies de recerca emergents. Referències Enllaços externs Web oficial Informació a Cerca.cat Arxivat 2012-04-21 a Wayback Machine.
Centre de Recerca Matemàtica

Das Centre de Recerca Matemàtica (CRM) ist ein mathematisches Forschungsinstitut in Barcelona. Geschichte Das Institut wurde 1984 als Teil des Institut d’Estudis Catalans (IEC, der katalanischen Akademie) gegründet. Seit 2002 ist es ein Konsortium zwischen dem IEC und der Generalitat de Catalunya (der katalanischen Regierung). Es befindet sich im Mathematik-Gebäude der Universitat Autònoma de Barcelona. Gründungsdirektor war Manuel Castellet, ein Professor an der Autonomen Universität von Barcelona, der 1973 in Zürich bei Beno Eckmann in algebraischer Topologie promovierte. Das von Eckmann gegründete Forschungsinstitut für Mathematik an der ETH Zürich war ein Vorbild für die Gründung des Barceloner Instituts. Durch die eingeladenen Wissenschaftler und Post-Doktoranden sollen die internationalen Kontakte der Mathematiker in Katalonien gefördert werden. Wie das ETH Forschungszentrum hat es enge Verbindungen zur Universität. Besonderen Aufschwung erhielt das Zentrum in Vorbereitung und Ausrichtung des dritten Europäischen Mathematikerkongresses 2000 in Barcelona. Gemäß den Interessen von Castellat ist ein Schwerpunkt Algebraische Topologie, wozu alle vier Jahre eine Konferenz in Barcelona stattfindet. Arbeitsweise Zurzeit (2013) sind 19 festangestellte Wissenschaftler beschäftigt. Das Institut organisiert Trimester zu speziellen Themen, außerdem Sommerschulen, Konferenzen und Seminare. Weblinks Webseite auf Englisch Allyn Jackson Mathematics in Barcelona, time past, time future, Notices AMS, Band 47, 2000, Nr.5, pdf