NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
L’Arboç

L’Arboç (auch L’Arboç del Penedès; spanisch Arbós) ist eine Gemeinde (municipi) mit 5.721 Einwohnern (Stand: 2025) in der Provinz Tarragona in der Autonomen Gemeinschaft Katalonien im Nordosten Spaniens. Geographische Lage L’Arboç liegt zwischen Barcelona (5 km in ostnordöstlicher Richtung entfernt) und Tarragona (45 km in westsüdwestlicher Richtung entfernt) in einer Höhe von ca. 170 m. Bevölkerungsentwicklung Sehenswürdigkeiten Julianuskirche (Església de Sant Julià) Antoniuskapelle Krankenhaus zum Heiligen Antonius von 1913 Nachbau des Großen Glockenturms von Sevilla (La Giralda) Persönlichkeiten Guillem de Masdovelles (Lebensdaten im 14./15. Jahrhundert), Troubadour Salvador Sadurní (* 1941), Fußballspieler (Torwart) Joan Tuset (* 1957), Maler und Bildhauer Weblinks Information der Generalitat de Catalunya zu L’Arboç Offizielle Website (katalanisch) Einzelnachweise
L'Arboç

L'Arboç (Catalan pronunciation: [ləɾˈβos]) is a village in the province of Tarragona and autonomous community of Catalonia, Spain. It has a population of 5,721 (register office, 2025) . L'Arboç contains a half-scale replica of the La Giralda in Seville. The building also contains copies of the Court of the Lions from the Alhambra, and the Hall of the Ambassadors from the Alcázar of Seville. It also contains a reproduction of the Barcelona Columbus monument. The municipality has an exclave to the north-east. See also No Fem el CIM References External links Government data pages (in Catalan)
L'Arboç

L'Arboç est une commune de la province de Tarragone, en Catalogne, en Espagne, de la comarque de Baix Penedès. Géographie La ville est située dans la partie orientale de la région, entouré par la fin du Castellet et Gornal (Alt Penedès), sauf à l'ouest, à la frontière Banyeres del Penedès et un petit secteur avec Sant Jaume dels Domenys. L'enclave de Can Vies (0,3 km) est séparée environ 1.300 mètres du principal secteur du terme. L'enclave est entre Castellet et Gornal, Castellvi Marque et Santa Margarita i els monjos, Alt Penedès et la province de Barcelone. Les cultures traditionnelles sont vignes, olives, tête de série (aujourd'hui en régression franche). Histoire Démographie Économie Lieux et monuments Carrer Major - Rue Principale En 2005 a été inauguré le monument à la Puntaire de l'Arboç, sculpture en bronze du sculpteur Joan Tuset i Suau, situé dans la rotonde à l'entrée de l'Arboç par le ministre du Commerce et du Tourisme de la Generalitat de Catalogne, Josep Huguet. Personnalités Aureli Maria Escarré i Jané (1908-1968), Abbé du Monastère de Montserrat Salvador Sadurní i Urpí (1941): gardien del Futbol Club Barcelona Joan Tuset i Suau (1957), peintre et sculpteur Jumelage Vie culturelle et sportive La grande fête de la ville La grande fête de la ville de L'Arboç cest une des plus typiques de la Catalogne. Le quatrième dimanche d'août est célébré comme le dicton populaire dans la région: Le quatrième dimanche d'août est plus élevé Parti à L'Arboç, et accueille une variété d'événements: de la performance du folklore de la ville, le groupe de démons, bastoneros, géants, bestiaire ou garçons, à des concerts de l'un des groupes du moment. Mais le moment le plus attendu pour la plupart des arbocenses et arbocenques est le carretillada traditionnelle, quand Main Street accueille diables de danse sombres. La grande fête de la ville de L'Arboç 2008 a retrouvé "La danse de Pastorets et Pastoretes" pas démarré à partir de 1947. En 2009, La grande fête de la ville de L'Arboç a été déclaré fête du patrimoine d'intérêt national par la Generalitat de Catalogne. Notes et références Annexes Articles connexes Liste des comarques de Catalogne Liens externes Site officiel Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de la Catalogne
L’Arboç

L’Arboç település Spanyolországban, Tarragona tartományban. L’Arboç Castellet i la Gornal, Banyeres del Penedès, Sant Jaume dels Domenys, Castellví de la Marca és Santa Margarida i els Monjos községekkel határos. Lakosainak száma 5721 fő (2025). Népesség A település népessége az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal
L'Arboç

L'Arboç è un comune spagnolo di 5 534 abitanti situato nella comunità autonoma della Catalogna. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su L'Arboç Collegamenti esterni Sito ufficiale, su arbocenc.org. (CA) L'Arboç, su Gran Enciclopèdia Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana.
L'Arboç

L'Arboç (em catalão e oficialmente), Arbós ou Arbós del Penedés (em castelhano) é um município da Espanha na comarca de Baix Penedès, província de Tarragona, comunidade autónoma da Catalunha. Tem 14,1 km² de área e em 2021 tinha 5 625 habitantes (densidade: 398,9 hab./km²). Demografia Referências
Арбос

Арбо́с (официально Л’Арбос, кат. l'Arboç) — муниципалитет в Испании, входит в провинцию Таррагона в составе автономного сообщества Каталония. Муниципалитет находится в составе района (комарки) Баш-Пенедес. Занимает площадь 14,09 км². Население — 5469 человек (на 2010 год). Население Примечания Ссылки Официальная страница Жиральда в Арбосе: Сайт к столетию основной архитектурной достопримечательности города (исп.) Principales edificios del pueblo
L'Arboç

L'Arboç är en kommun i Spanien. Den ligger i provinsen Província de Tarragona och regionen Katalonien, i den östra delen av landet, 500 km öster om huvudstaden Madrid. Antalet invånare är 5 486. Arean är 14,1 kvadratkilometer. L'Arboç gränsar till Castellet i la Gornal, Banyeres del Penedès, Sant Jaume dels Domenys, Castellví de la Marca och Santa Margarida i els Monjos. Terrängen i L'Arboç är platt. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör L'Arboç.
Л'Арбос

л'Арбо́с (кат. L'Arboç, вимова літературною каталанською [łəɾ'bos]) - муніципалітет, розташований в Автономній області Каталонія, в Іспанії. Код муніципалітету за номенклатурою Інституту статистики Каталонії - 430167. Знаходиться у районі (кумарці) Баш-Панадес (коди району - 12 та BP) провінції Таррагона, згідно з новою адміністративною реформою перебуватиме у складі баґарії (округи) Камп-да-Таррагона. Назва муніципалітету Назва муніципалітету походить від лат. arbŭtĕu. Населення Населення міста (у 2007 р.) становить 5.063 особи (з них менше 14 років - 17,0%, від 15 до 64 - 68,8%, понад 65 років - 14,2%). У 2006 р. народжуваність склала 70 осіб, смертність - 41 особа, зареєстровано 24 шлюби. У 2001 р. активне населення становило 1.745 осіб, з них безробітних - 166 осіб.Серед осіб, які проживали на території міста у 2001 р., 2.148 народилися в Каталонії (з них 1.062 особи у тому самому районі, або кумарці), 1.333 особи приїхали з інших областей Іспанії, а 234 особи приїхали з-за кордону. Вищу освіту має 5,3% усього населення. У 2001 р. нараховувалося 1.286 домогосподарств (з них 17,1% складалися з однієї особи, 26,5% з двох осіб,23,9% з 3 осіб, 23,0% з 4 осіб, 6,2% з 5 осіб, 1,9% з 6 осіб, 0,7% з 7 осіб, 0,4% з 8 осіб і 0,2% з 9 і більше осіб).Активне населення міста у 2001 р. працювало у таких сферах діяльності : у сільському господарстві - 5,0%, у промисловості - 41,4%, на будівництві - 12,9% і у сфері обслуговування - 40,7%. У муніципалітеті або у власному районі (кумарці) працює 1.427 осіб, поза районом - 828 осіб. Безробіття У 2007 р. нараховувалося 153 безробітних (у 2006 р. - 172 безробітних), з них чоловіки становили 36,6%, а жінки - 63,4%. Економіка Підприємства міста Промислові підприємства Роздрібна торгівля Сфера послуг Житловий фонд У 2001 р. 4,0% усіх родин (домогосподарств) мали житло метражем до 59 м2, 48,8% - від 60 до 89 м2, 28,8% - від 90 до 119 м2 і 18,4% - понад 120 м2.З усіх будівель у 2001 р. 33,7% було одноповерховими, 43,5% - двоповерховими, 15,5 % - триповерховими, 5,7% - чотириповерховими, 1,5% - п'ятиповерховими, 0,1% - шестиповерховими, 0,0% - семиповерховими, 0,0% - з вісьмома та більше поверхами. Автопарк Вживання каталанської мови У 2001 р. каталанську мову у місті розуміли 92,0% усього населення (у 1996 р. - 93,2%), вміли говорити нею 70,1% (у 1996 р. - 70,6%), вміли читати 69,5% (у 1996 р. - 68,1%), вміли писати 46,7 % (у 1996 р. - 41,1%). Не розуміли каталанської мови 8,0%. Політичні уподобання У виборах до Парламенту Каталонії у 2006 р. взяло участь 1.837 осіб (у 2003 р. - 2.035 осіб). Голоси за політичні сили розподілилися таким чином: У муніципальних виборах у 2007 р. взяло участь 2.137 осіб (у 2003 р. - 2.113 осіб). Голоси за політичні сили розподілилися таким чином: Історія та культура Посилання Дані Інституту статистики Каталонії [Архівовано 9 травня 2008 у Wayback Machine.] (кат.) Етимологія, літературна та діалектна вимова назв муніципалітетів [Архівовано 26 серпня 2004 у Wayback Machine.] (кат.)
Casa-fàbrica Cuyàs

La casa-fàbrica Cuyàs és un edifici situat al carrer de Sant Pau, 20 del barri del Raval de Barcelona, al que li correspon la categoria D (bé d'interès documental) atorgada per defecte a tots els edificis del districte de Ciutat Vella. Història El 1790, el pagès de les Corts de Sarrià Gaspar Cuyàs i Font va adquirir en emfiteusi dues cases al carrer de Sant Pau, i tot seguit, va demanar permís per a obrir una finestra i eixamplar un balcó al segon pis d'una d'elles, així com posar-hi estenedors per a eixugar peces d'indianes. El 1794 va ampliar la propietat amb l'adquisició d'una casa veïna, i el 1795 s'hi va produir un robatori: «En la noche del Sábado al Domingo 1 del corriente han faltado del prado del Sr. Gaspar Cuyás siete piezas de indianas pintadas, de campo blanco, las que estaban todas ensuciadas ó roxas de la rubia, y marcadas con la marca de dicho Sr. Cuyás. Se suplica por este aviso, que qualquiera persona que llegue á tener conocimiento de ellas, se sirva detenerlas, y avisar en la susodicha Fábrica, calle de S. Pablo, en donde se darán dos duros de gratificacion por cada pieza.» Gaspar Cuyàs va morir el 1801, essent succeït pel seu fill Antoni Cuyàs i Piera, que el 1802 va demanar permís per a enderrocar les construccions existents i reconstruir-les de nova planta, segons el projecte del mestre de cases Josep Fiter. La fàbrica va continuar funcionant, i el 1849 hi havia la indústria cotonera de Josep Poch i Cia. Antoni Cuyàs va morir el 1840 i deixà com a hereu el seu fill Vicenç Cuyàs i Barberà-Diumenjó, que el 1847 establí en emfiteusi la part interior de la finca (on es trobava la fàbrica) al seu germà Josep, propietari des del 1834 de l'edifici d'habitatges del carrer de Sant Pau per donació del seu pare als capítols matrimonials. Semoler de professió, uns anys després traspassaria el seu establiment a Antoni Torra i moriria el 1877. Abans del 1888 s'hi establí la Fonda Universal de Saleta i Malet, i ja al segle xx, l'Hotel Imperial de Gastó Germans. Actualment, tot l'edifici és l'Hostal Ópera Ramblas. Referències Vegeu també Jardins de Magalí Bibliografia Navarro i Molleví, Imma. Masies de les Corts: torres, masos i altres cases. Arxiu Municipal del Districte de les Corts, 1993, p. 197-201. ISBN 84-7609-618-6. Enllaços externs «TARJETA PUBLICITARIA FONDA UNIVERSAL DE SALETA Y MALÉ. BARCELONA». todocoleccion.net. «BARCELONA-HOTEL IMPERIAL-GASTO HERMANOS-PUBLICIDAD-POSTAL ANTIGUA». todocoleccion.net.
Cementiri de Teià

El Cementiri de Teià al Teià (Maresme) està protegit com a Bé Cultural d'Interès Local. Descripció Cementiri aïllat ubicat dins del nucli urbà de Teià, prop del torrent de la Murtrera. Cos de planta quadrangular que, mitjançant unes escales, comunica amb un altre cos rectangular on es troba la capella del cementiri. Totes les bandes d'aquest conjunt tenen nínxols encastats i, en alguns trams, mausoleus. Al centre del cos quadrangular hi ha alguns arbres i bancs. A posteriori es van dur a terme diverses ampliacions, per una banda, es van construir dues noves illes de nínxols, ampliant el cementiri cap al nord-est, i per l'altra banda es va urbanitzar l'accés per tal d'integrar-lo paisatgísticament amb el seu entorn. Història Projectat per l'arquitecte Miquel Garriga i Roca (1808-1888), es va començar a construir l'any 1854. A posteriori es van dur a terme diverses ampliacions, com la construcció de dues noves illes i, ja en la dècada dels 2000, una ampliació cap al nord-est obra dels arquitectes Josep Anton Novo Anguera i Fernando Nieves Garceran. Dins d'aquesta última ampliació es va realitzar la urbanització de l'accés per tal de millorar la seva integració paisatgística amb l'entorn. Referències
Plaça de Cuba

La plaça de Cuba és un espai públic del barri del Sant Crist de Can Cabanyes de Badalona. En origen era un solar on els veïns aparcaven els seus vehicles, i està molt vinculada al carrer de Cuba, que porta el mateix nom i passa pel seu costat. El 1975 l'Ajuntament de Badalona va projectar i inaugurar la plaça. A causa del desnivell del terreny, es va construir a tres alçades, i es va dotar l'espai d'arbrat, bancs, una font i va ser decorada amb l'estàtua d'una sirena. El nom es va aprovar oficialment el 4 de juliol de 1975, tot i que el carrer de Cuba ja tenia aquesta denominació almenys des de 1940, tot i que no consta que s'aprovés de manera oficial. Hom afirma que el nom va ser per influència de Ramon Rodó, que va ser promotor d'una urbanització al barri a la dècada de 1920 i que havia fet fortuna a l'illa de Cuba. Entre 1969 i 1975 es va bastir en l'àmbit de la plaça el temple parroquial de la Mare de Déu de Montserrat, que antigament havia estat al carrer de la Camèlia, llavors dit de Ramon Franco. Al cap de pocs anys, el 1981 es va proposar la seva reurbanització a causa del seu mal estat i es va projectar una plaça a dos nivells, a més de ser declarada com a zona de vianants. Posteriorment, encara es feu una tercera remodelació a la dècada del 2000. Quant a esdeveniments, l'1 d'agost de 1992, es va organitzar un acte de solidaritat amb motiu de l'agermanament de Badalona amb la població de San Miguel del Padrón, que va comptar amb la participació d'esportistes de la delegació olímpica cubana, el ministre d'esports de Cuba, el delegat del comitè olímpic, així com autoritats badalonines i representants de l'associació de veïns del Sant Crist, col·locant-se una placa commemorativa. El 1994 la placa es va instal·lar en un monòlit, que va ser inaugurat per l'alcalde Joan Blanch i el cònsol de Cuba a Barcelona. Referències
Universität Lleida

Die Universität Lleida (kurz UdL, katalanisch Universitat de Lleida) ist eine Universität im katalanischen Lleida im Nordosten Spaniens. Sie wurde zwischen 1297 und 1301 gegründet und 1717 durch ein königliches Gesetz (Real Cédula) geschlossen. Am 12. Dezember 1991 wurde sie wieder eröffnet. Das Studium Ilerdense war die älteste Universität im Herrschaftsgebiet der Könige von Aragón und eine der ältesten auf der iberischen Halbinsel. Nachdem Bonifaz VIII. 1297 seine Zustimmung erteilt hatte, realisierte Jakob II. von Aragón in Zusammenarbeit mit der Stadt Lleida die Errichtung, die wohl 1301 abgeschlossen war. Seit September 2023 führt die Universität Lleida die Akkreditierung der Studiengänge des Institut d’Arquitectura Avançada de Catalunya (IAAC) durch. Literatur Heinrich Denifle: Urkunden zur Geschichte der mittelalterlichen Universitäten. IV. Neue Urkunden zur Universität Lérida. In: Archiv für Literatur- und Kirchengeschichte des Mittelalters. 4, 1888, S. 249–262. Heinrich Finke: Acta Aragonensia. II, Nr. 590, 593, 594, 599, 600, 602, 607. Weblinks Literatur von und über Universität Lleida im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek Offizielle Webseiten Veröffentlichungen zum Estudio General in Lérida im Opac der Regesta Imperii Verbot des Studiums außerhalb von Lérida 1302 (PDF; 30 kB) Einzelnachweise
Université de Lérida

L'université de Lérida (officiellement en catalan Universitat de Lleida) a été fondée en 1297 ce qui en fait l'une des plus anciennes universités d'Europe. Fermée en 1717 par décret royal (Real Cédula) de Philippe V, elle est refondée en 1991 par le parlement de Catalogne. Présentation Notes et références Voir aussi Articles connexes 3 centres de recherches sont affiliés à l'Université de Lérida : En agronomie : AGROTECNIO ; En médecine : IRB Lleida ; En recherche forestière : Centre de recherche forestière de Catalogne (CTFC) Centre Tecnològic Forestal de Catalunya (CTFC). Liens externes (ca) Site officiel Ressources relatives à la recherche : Classement académique des universités mondiales CrossRef Horizon 2020 U-Multirank Portail des universités Portail de la Catalogne
Università di Lleida

L'Università di Lleida è un'istituzione scolastica universitaria spagnola che si trova a Lleida, in Catalogna. Storia In passato l'ateneo raccoglieva alunni da tre regioni: aragonesi, catalani, valenzani. Non poteva non regnare il campanilismo. Secondo gli statuti, il rettore era addirittura uno studente; durava in carica per un anno, scelto e turno tra gli studenti di legge di ciascuno dei tre raggruppamenti regionali. Il rettore-studente deliberava non solo per gli alunni ma anche per gli insegnanti. Dal 1571 al 1577 studiò all'università di Lerida San Giuseppe Calasanzio fondatore delle Scuole Pie. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università di Lleida Collegamenti esterni (CA) Sito ufficiale, su udl.cat. (CA) Università di Lleida, su Gran Enciclopèdia Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana.
Universiteit van Lleida

De Universiteit van Lleida (Catalaans: Universitat de Lleida, UdL) is een openbare universiteit in Lleida, in het westen van Catalonië. Het is een van de oudste hogescholen van het Iberische schiereiland. Geschiedenis Nadat paus Bonifatius VIII aan koning Jacob II de Rechtvaardige al op 1 april 1297 de toestemming gegeven had in Aragon of Catalonië, kende Jacob II pas op 1 september 1300 aan de staten van Lleida het recht toe een studium generale op te richten. Dit zorgde voor een toevloed aan studenten uit de landen van de kroon van Argon. Het had ook een goede invloed op de economie, onder meer door de stijgende vraag naar perkament, papier en boeken. Lleida werd een belangrijk cultureel centrum. Studenten en professoren hadden hun eigen wijk, belastingvoordelen, vrijstellingen en diverse andere privileges. In de zeventiende eeuw begint een periode van langzaam verval, vooral door de vele oorlogen tussen Frankrijk en Castilië. Na de Spaanse successieoorlog en de annexatie van de landen van de kroon van Aragon bij Spanje, besloot Filips V, van het Huis Bourbon er alle universiteiten af te schaffen, als sanctie omdat ze de in de oorlog de kant van de Habsburgers gekozen hadden. In Cervera werd een nieuwe, centraal gestuurde Universiteit opgericht. Op 9 oktober 1717 werd Lleida definitief gesloten: het voorlopige einde van een meer dan vierhonderd jaar onderwijstraditie. Met de oprichting in 1842 van de Escola normal (een normschool) voor de opleiding van onderwijzers kwam er voor het eerst weer een beetje hoger onderwijs. In 1966 kwam er een graduaat in personeelsbeheer en arbeidspsychologie. In 1968 volgen enkele gedecentraliseerde cursussen recht door de Universiteit van Barcelona en ingenieursstudies door de Polytechnische Universiteit van Catalonië. 1991: een nieuw begin Op 12 december 1991 besloot het Catalaanse parlement bij decreet een nieuwe universiteit op te richten onder meer door het samenvoegen van hogescholen en de universitaire colleges die zich her en der in de stad ontwikkeld hadden. Víctor Siurana Zaragoza werd voorlopig als rector aangeduid, tot in 1993 Jaume Porta Casanellas in goede academische traditie als eerste rector verkozen werd. De universiteit verenigt de volgende faculteiten en hogescholen: economie & recht, pedagogie, letteren, genees- en verpleegkunde, een polytechnische hogeschool, een hogeschool voor landbouwingenieurs en daarnaast ook nog het Nationaal Instituut voor Lichamelijke opvoeding (Institut Nacional d'Educació Física de Catalunya), de school voor personeelsbeheer en arbeidspsychologie (Escola Universitària de Relacions Laborals) en de school voor Toerisme. De universiteit is lid van het Joan Lluís Vives instituut en werkt samen met de universiteiten van Girona en Perpinyà samen in diverse grensoverschrijdende projecten. Ze is tevens een van de stichtende leden van de Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya (Cantic), in samenwerking met Virtual International Authority FileV( (VIAF). Zie ook Lijst van hogeronderwijsinstellingen in Spanje
Uniwersytet w Lleidzie

Uniwersytet w Lleidzie (kat. Universitat de Lleida, hiszp. Universidad de Lérida) – publiczna uczelnia w Lleidzie, w Katalonii. Założona jako Estudi General de Lleida w 1300 roku przez Jakuba II Sprawiedliwego, była pierwszą uczelnią zarówno w Katalonii jak i w Królestwie Aragonii. 11 maja 1717 roku Estudi General de Lleida zostało zamknięte wraz z innymi katalońskimi uczelniami przez Filipa V Hiszpańskiego na rzecz Uniwersytetu w Cerverze. Uniwersytet w Lleidzie został założony na nowo 12 grudnia 1991 roku uchwałą Parlamentu Katalonii po ponad trzystu latach przerwy w istnieniu. Struktura Uniwersytet w Lleidzie dzieli się na 7 wydziałów i 3 szkoły: Wydział Sztuki Wydział Prawa, Ekonomii i Turystyki Szkołę Politechniczną Wydział Edukacji, Psychologii i Pracy Społecznej Wydział Medycyny Wydział Pielęgniarstwa i Fizjoterapii Szkołę Agrokultury, Leśnictwa i Medycyny Weterynaryjnej Szkołę Doktorską Absolwenci Do absolwentów uczelni należą: Hernando de Arias y Ugarte Francisco Desprats Józef Kalasanty Piotr Roizjusz Przypisy
El Polvorí i el Cos de Guàrdia

El Polvorí i el Cos de Guàrdia són dos edificis del barri de les Pedreres de Girona, situats entre el fort de Caputxins i l'ermita del Calvari, que foren construïts el 1770 i el 1756, respectivament, per emmagatzemar-hi pólvora i explosius. Bibliografia Capmany, Fernando; Torres. Historia de las fortificaciones y alojamientos militares de Girona (en castellà), 1998. ISBN 84-7820-412-1. Enllaços externs El Polvorí i el Cos de Guàrdia a Pedres de Girona
Uncharted: The Enigma of Penitence

Uncharted: The Enigma of Penitence is a launched enclosed roller coaster at PortAventura Park in Salou, Spain. The ride is based on the franchise Uncharted. History In November 2022, PortAventura World announced they had closed an agreement with Sony Pictures to build a dark ride roller coaster which was based on the film Uncharted. The ride was built by Intamin and Sally Corporation. The costs for the new roller coaster were 25 million euros. The ride opened on June 17, 2023. Theme Visitors to the roller coaster experience the discovery of explorers Nathan Drake and Sully as they search for a large Aztec treasure that was hidden 500 years ago in "Penitence Mountain". The story of the attraction is told to visitors in a number of waiting areas. Ride The roller coaster has a total of five launches, one of which is sideways. References
Uncharted: El Enigma de Penitence

Uncharted: El Enigma de Penitence es una montaña rusa situada en el parque temático catalán PortAventura Park, en Salou, Tarragona. La atracción está tematizada en el mundo de Uncharted, una popular serie de videojuegos, y se encuentra en el área temática del Far West, dentro del pueblo imaginario de Penitence. Esta montaña rusa se caracteriza por ser interior con un recorrido a oscuras que sucede dentro de un edificio. Fue inaugurada el 16 de junio de 2023 y ostenta el récord de ser la primera atracción de este tipo con una caída lateral de Europa. ​Fabricada por INTAMIN Amusement Rides, tuvo un coste aproximado de 25.000.000€ ​ y durante 637 metros de recorrido cuenta con cinco lanzamientos LSM. Referencias