Port lotniczy Barcelona

Port lotniczy Barcelona (także zwany Barcelona–El Prat, kod IATA: BCN, kod ICAO: LEBL) – międzynarodowy port lotniczy położony w miejscowości El Prat de Llobregat, około 10 km od centrum Barcelony. Jest to drugi co do wielkości port lotniczy Hiszpanii. W 2019 obsłużył 52,7 mln pasażerów. Lotnisko jest drugim co do wielkości w Hiszpanii za lotniskiem Barajas w Madrycie oraz 20 najbardziej ruchliwych na świecie, i jest głównym lotniskiem Katalonii. Lotnisko obsługuje głównie loty krajowe, europejskie i do Afryki Północnej, także obsługuje loty do Bliskiego Wschodu (Egipt, Izrael, Jordania, Dubaj, Katar), Azji (Pakistan, Chiny i Singapur), Ameryki Łacińskiej (Argentyna, Brazylia i Kolumbia), Ameryki Północnej (Stany Zjednoczone i Kanada) oraz Afryki Subsaharyjskiej (Senegal i Gambia). Jest główną bazą i hubem Vueling Airlines, hubem dla Iberia Regional oraz bazą dla taniej linii lotniczej Ryanair, jak również dla Air Europa, Norwegian Air Shuttle i EasyJet. Terminale Terminal 1 Nowy terminal 1 zaprojektowany przez Ricardo Bofilla został zainaugurowany 16 czerwca 2009. Jest to piąty co do wielkości tego typu obiekt na świecie, i ma powierzchnię 548.000 m², a rampa samolotowa 600.000 m². Jego wyposażenie obejmuje: 258 stanowisk odpraw 60 rękawów 15 karuzeli bagażowych (jedna z nowych karuzeli odpowiada 4 karuzelom w starym terminalu) 24 000 miejsc parkingowych, w uzupełnieniu do 12 000 już w terminalu 2. Prognozuje się, że lotnisko będzie w stanie obsłużyć 55 milionów pasażerów rocznie i osiągnie 90 operacji na godzinę. Rozbudowa lotniska w inwestycje o łącznej wartości 5,1 mld € w przyszłości, będzie zawierać nowy terminal satelitarny i modernizowanie istniejących terminali. Faza budowlana terminalu południowego będzie możliwe z budżetem 1 mld €. Terminal 2 Terminal 2 jest podzielony na trzy części, znanych jako terminal 2A, 2B i 2C. Terminal 2B jest najstarszą częścią kompleksu nadal w użyciu, którego historia sięga 1968. Terminal 2A i 2C zostały dodane w celu zwiększenia pojemności lotniska przed Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie w 1992 roku Rozwój ten był również zaprojektowany przez Ricardo Bofilla. Po otwarciu Terminalu 1 w 2009, Terminal 2 został prawie pusty, aż władze lotniska obniżyły opłaty za lądowanie w celu przyciągnięcia tanich przewoźników regionalnych i pełniejszego wykorzystania terminalu. Linie lotnicze i połączenia Statystyki Transport Kolej Terminal 2 posiada własną stację kolejową, obsługiwaną przez pociągi Rodalies Barcelona na linii 2, która biegnie od dworca Maçanet-Massanes co 30 minut, z głównymi przystankami na Barcelona Sants i Passeig de Gràcia w celu zapewnienia transferu do systemu metra w Barcelonie, również na stacji Clot. Pasażerowie T1 muszą korzystać z autobusu by dostać się do terminalu 2B. Transport drogowy Transports Metropolitans de Barcelona (TMB) linii 46 biegnie od Plaça d’Espanya. Prywatne linie autobusowe (Aerobús) od Plaça de Catalunya, zatrzymują się na Urgell i Plaça d’Espanya. Taksówki dostępne są przy każdym terminalu. Autostrada C-32B łączy lotnisko z głównym węzłem pomiędzy obwodnicą Barcelony Ronda de Dalt i głównymi autostradami. BusPlana oferuje transfer z lotniska w Barcelonie do Costa Dorada (Salou, Cambrils, La Pineda, PortAventura, Tarragona, Reus), przystanek autobusowy znajduje się w Terminalu 1. Lotnisko dysponuje parkingami z łącznie około 24 000 miejscami parkingowymi. Przypisy