NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Жирона (аеропорт)

Аеропо́рт Жиро́на—Ко́ста-Бра́ва (кат. Aeroport de Girona-Costa Brava, ісп. Aeropuerto de Gerona-Costa Brava (IATA: GRO, ICAO: LEGE)) — аеропорт в Іспанії, розташований на північному сході Каталонії, за 12,5 км від міста Жирона. Аеропорт обслуговує курортний регіон Коста-Брава, а також є одним із альтернативних аеропортів Барселони — відстань 74 км до центру столиці Каталонії можна подолати за 60 хвилин. Аеропорт збудовано у 1965 році, проте значне зростання пасажиропотоку розпочалося лише на початку 2000-х, коли бюджетна авіакомпанія Ryanair вирішила зробити аеропорт своїм хабом. Термінал Аеропорт має одну двоповерхову будівлю пасажирського терміналу. На першому поверсі розташовано 33 пункти реєстрації та 11 гейти для внутрішніх та міжнародних рейсів. Авіалінії та напрямки Статистика Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Жирона (аеропорт) Офіційний вебсайт аеропорту [Архівовано 12 січня 2014 у Wayback Machine.] (англ.)
Complejo Petroquímico de Tarragona

El Complejo Petroquímico de Tarragona es un área industrial que agrupa diversas empresas del ámbito químico y petrolero. La mayor densidad industrial se sitúa en la zona más cercana a poniente del municipio, en la denominada zona Trébol, donde forma un gran complejo que continúa por los términos municipales de La Canonja y Vilaseca. El conjunto comprende también —en menor medida— las poblaciones de Reus, Salou, Constantí, El Morell y La Pobla de Mafumet.​ Historia El complejo se inició en 1971 con la aprobación de construcción de una primera refinería​ y progresó en su actividad hasta estar actualmente considerado el más importante de este tipo en el sur de Europa.​ La refinería dispondría de una capacidad de tratamiento de 7 millones de toneladas métricas al año para la elaboración de GLP, olefinas, naftas, gasolinas y otros carburantes. Su construcción conllevaría, además, la creación de una empresa nacional con una participación estatal del 60%.​ Las obras corrieron a cargo de la Empresa Nacional de Petróleos de Tarragona (ENTASA), de carácter estatal. En 1998 se inauguró el nuevo rack o red de tuberías de la petroquímica de Tarragona, un sistema que permitía un transporte más rápido y seguro de productos químicos hasta el Puerto de Tarragona y con menos impacto ambiental que el transporte con camiones. Hay instaladas en Tarragona la mayor parte de las multinacionales del sector (Bayer Hispania, Basf Española, Dow Chemical Ibérica, Hoechst y Shell España), y también las empresas españolas más importantes (Repsol, ASESA). El 2006 se inició la construcción del Parque Científico Químico de Tarragona.​ Fue a partir de la construcción de la refinería cuando apareció una nueva dinámica industrial a partir de la cual se asentaron más compañías y se consolidó definitivamente el sector como pieza clave de la actividad industrial y económica de la zona del Campo de Tarragona.​ Véase también Atentado de Enpetrol Industria petrolera en España Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Complejo Petroquímico de Tarragona.
Casa-fàbrica Viladoms

La casa-fàbrica Viladoms és un edifici situat al carrer de la Mare de Déu del Pilar, 26 de Barcelona. Història A finals del segle xviii i principis del xix, el fabricant de teixits de cotó Pau Viladoms era un dels proveïdors de la fàbrica d'indianes de Joan Baptista Cirés (o Sirés), i el 1803 disposava de 18 telers. El 1804, va demanar permís per a reformar la seva casa del carrer d'en Cuch (actualment Mare de Déu del Pilar), segons el projecte del mestre de cases Miquel Perarriera. Aquell mateix any, va adquirir en emfiteusi la casa del carrer de les Carretes, 28-30 al fabricant d'indianes Jeroni Sala, que li devia diners per unes peces de cotó en blanc. El 1849, el seu fill Isidre Viladoms i Augeret hi figurava com a fabricant de teixits de cotó. El 1857 hi havia la fàbrica d'aprests de Manuel Tastàs, i el 1863 la de la seva vídua. A finals del segle xix i principis del xx hi havia la fàbrica de teixits de cotó de Pere Homs i Cia, i a mitjans del segle xx la fàbrica de teixits Manufactures Selial i la de coberteria de plata d'A. Castro. Referències Bibliografia Benaul i Berenguer, Josep M. «Tejeduría de algodón en crudo y mercados intraindustriales en Cataluña, 1796-1807. Una primera aproximación». Revista de Historia Industrial, 58, 2015, p. 95-128. Sánchez, Àlex «La era de la manufactura algodonera en Barcelona, 1736-1839». Estudios de historia social. Servicio de Publicaciones del Ministerio de Trabajo y Seguridad Social, 48-49, 1989, p. 65-113. ISSN: 0210-1416.
Torre de Collserola

Torre de Collserola je věž na kopci Tibidabo v Serra de Collserola nedaleko Barcelony v Katalánsku ve Španělsku. Navrhl ji architekt Lord Norman Foster, postavena byla v roce 1992 pro letní olympijské hry 1992. Používá se především jako televizní a rozhlasový vysílač a nabízí i vyhlídku na město. Anténa na vrcholu dosahuje výšky 288,4 m a vrch gondoly, která má 13 pater, výšku 152 m. Desáté patro gondoly je otevřeno pro veřejnost. Konstrukce věže je vytvořena kombinací železobetonu a oceli, která je kotvena aramidovými lany. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Torre de Collserola na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Torre de Collserola na Wikimedia Commons
Torre de Collserola

Der Torre de Collserola ist ein 288 Meter hoher Fernsehturm in Barcelona und der höchste in Spanien. Er steht am Rande des 512 Meter hohen Tibidabo, der höchsten Erhebung des Höhenzugs Serra de Collserola im Nordwesten der Stadt. Der Turm entstand als Telekommunikationsumsetzer im Zuge der Olympischen Sommerspiele in Barcelona (1992). Der Entwurf stammt von dem bekannten britischen Architekten Norman Foster. Anstatt des für Fernsehtürme üblichen runden Querschnitts ist der Grundriss des Turmkorbs ein bauchiges Dreieck. Das Bauwerk ist mit neun dicken Halteseilen am Boden verankert, die an den unteren drei Ecken des Turmkorbs verspannt sind. Durch diese Verstärkung war es möglich, den Turmschaft sehr schlank, mit nur 4,5 Meter Durchmesser, zu bauen, wodurch der Turm sehr leicht und elegant wirkt. Ohne die Halteseile wäre ein Turmschaft mit einem Durchmesser von zirka 25 Meter notwendig gewesen. Die Basis des Turms liegt auf 425 Meter ü. d. M. auf dem Turó de Vilana (ein Nebengipfel des Tibidabo). Die Höhe des Turms bis zur Antennenspitze beträgt 288 Meter. Der Turmkorb besteht aus 13 Stockwerken und befindet sich zwischen 84 und 152 Meter Höhe über Grund und beherbergt überwiegend technische Einrichtungen. Im zehnten Stockwerk (135 Meter über Grund bzw. 560 Meter ü. d. M.) befindet sich eine öffentliche Aussichtsplattform, die über einen außen am Turmschaft angebrachten Panoramaaufzug erreicht wird. Im Inneren des Turmschafts befindet sich ein weiterer, nicht öffentlicher Aufzug für Wartungsarbeiten auf den Technikgeschossen. Der Turm wurde nach 24-monatiger Bauzeit am 27. Juni 1992 eröffnet. Ein weiterer Telekommunikationsturm in Barcelona ist der vom spanischen Star-Architekten Santiago Calatrava entworfene Torre de comunicacions de Montjuïc, der ebenfalls im Zuge der Olympischen Spiele 1992 erbaut wurde. Weblinks Offizielle Seite des Torre de Collserola (Englisch, Spanisch und Katalanisch) Einzelnachweise
Torre de Collserola

Torre de Collserola (Catalan pronunciation: [ˈtorə ðə ˌkɔʎsəˈɾɔlə]) is a uniquely designed tower located on the Tibidabo hill in the Serra de Collserola, in Barcelona, Catalonia, Spain. It was designed by the architect Sir Norman Foster and by the Spanish civil engineers Julio Martínez Calzón and Manuel Julià Vilardell. This emblematic tower was built in 1991 by the construction company Cubiertas y MZOV S.A. for the 1992 Summer Olympics. It features a pod for floor space like many towers but uses guy wires for lateral support like a mast. Mainly used as a TV and radio transmitter, this futuristic design provides the highest viewpoint over the city. The top antenna reaches 288.4 m (946 ft) and the top of the pod, which has thirteen floors, reaches 152 m (499 ft). The highest point of this tower is the highest place one could be in the city of Barcelona. The tenth floor of the pod is open to the public. Events The tower has a space for event organisations, consisting of a reception room and an observation deck set 560 metres above sea level. Construction The tower has a hollow slip-formed, reinforced concrete main shaft of only 4.5 m diameter, which reduces to a mere 3 m to hold a radio mast which telescopes from 2.7 m to 0.7 m. The thirteen floors are surrounded by a perimeter of open stainless steel grilles and suspended from the shaft by three primary vertical steel trusses. The total weight of the tower is 3,000 tons. A large number of cables keep the tower upright: The lower guys are composed three series of 180 parallel strand cables (15 mm diameter) made from pre-tensioned high-strength steel with a polyethylene covering, each; The upper guys are made of three series of 7 aramid fibre cables in parallel (56 mm diameter), each terminated with a resin socket. The three upper cables have a combined breaking strength of 4,200 tons. See also Montjuïc Communications Tower List of tallest towers References External links Torre de Collserola Foster and Partners Collserola Tower at Structurae Torre de Collserola at Factoría Urbana: Photos and technical information about the tower Torre de Collserola: connecting Barcelona Aramid cable termination design
Torre de Collserola

La Torre de Collserola est une tour de télécommunications située au Turó de la Vilana, près du Tibidabo dans la Sierra de Collserola, à Barcelone, au nord-ouest de la ville. Conçue par l'architecte britannique Norman Foster, vainqueur du concours international organisé pour sa réalisation, elle est inaugurée le 27 juin 1992 et mise en service pour les Jeux olympiques d'été. Structure La Torre de Collserola dont la hauteur totale est de 288,4 m est composée de trois éléments : un mât central de 205 m en béton de 4,5 m de diamètre, un mât tubulaire en acier de 38 m et un couronnement de 45 m en treillis d'acier. Treize plates-formes, d'une surface totale de 5 500 m2 sont construites entre les 84 et 152 mètres de la tour et ont la forme de triangle de Reuleaux. La 10e de ces plates-formes, à 560 m d'altitude, est accessible au public, par un ascenseur panoramique et offre une très belle vue sur Barcelone et ses environs, la mer Méditerranée, jusqu'à une distance de 70 km. La Torre de Collserola est ancrée au flanc de la montagne à l'aide de 9 haubans d'acier haute résistance pré-tensionnés. Ils sont fixés à la tour, par trois, aux trois angles de la base de la 1re plate-forme. Ce renforcement a permis de construire une tour stable, malgré la finesse du mât central, légère et extrêmement élégante. Informations techniques Altitude : Turó de la Vilana : 445 m Base de la tour : 425 m Hauteur totale jusqu'au sommet : 288,4 m Hauteur de la 1re plate-forme : 84 m Hauteur de la 10e plate-forme : 135,5 m Surface des plates-formes : 5 500 m2 Diamètre du mât central : 4,5 m Diamètre interne du mât central : 3 m Poids de la structure métallique : 3 000 tonnes Vitesse de l'ascenseur : 1 mètre par seconde Accès par les transports en commun : Ferrocarrils de la Generalitat, direction Sabadell ou Terrassa, descendre à « Peu de Funicular », emprunter ensuite le Funicular de Vallvidrera, puis le bus no 111. Du centre de Barcelone, le temps de trajet est de 30 à 45 minutes. Sources et références Philip Jodidio : Contemporary European architects, 1995 Benedikt Taschen Verlag GmbH, vol. III, p. 84, (ISBN 3-8228-9264-5) Liens externes (ca + en + es) Site de la Torre de Collserola La Torre de Collserola sur le site structurae.de (es) Photos et vidéos de La Torre de Collserola Portail des télécommunications Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Barcelone
Collserolai adótorony

A collserolai adótorony (spanyolul: torre (de telecomunicaciones) de Collserola) a spanyolországi Barcelona egyik nevezetes építménye. Története A torony építésének ötlete az 1980-as évek második felében abból kiindulva született meg, hogy egyrészt egységesítsék az addig a barcalonai agglomerációban szétszórtan működő műsorsugárzási egységeket, másrészt kielégítsék a közelgő 1992-es olimpia miatt felmerülő újabb igényeket. 1987 novemberére a terv alapjai már léteztek, és addigra már létrehozták a Torre de Collserola S.A. nevű társaságot is, így kiírhattak egy pályázatot a részletes építési tervek elkészítésére. 1988 márciusában végül négy nagyszabású, egymástól lényegesen különböző beérkezett pályaművet mutattak be, amelyek közül végül Norman Fosteré lett a győztes. 1989-ben, a tervek véglegesítése után megtörténtek az első helyszíni földmérések, majd egy újabb pályázatot írtak ki, ezúttal a kivitelezésre. Ezen 11 európai jelentőségű vállalat indult, és a Cubiertas y MZOV S. A. nyerte meg. Az ünnepélyes alapkőletételre, amelyet Pasqual Maragall barcelonai polgármester hajtott végre, 1990-ben került sor, a torony pedig már 1991-re elérte a végleges magasságát. Ennek az évnek a végén mint hatalmas karácsonyfát világították ki, ezzel pedig bekerült a Guinness Rekordok Könyvébe is. A technikai eszközök felszerelése 1992-re fejeződött be, az építmény ünnepélyes felavatására pedig ezen év júniusának 26. napján került sor. Az eseményen Maragall polgármester mellett Josep Borrell, Spanyolország infrastrukturális és közlekedési ügyekkel foglalkozó minisztere is részt vett. Ugyanebben az évben a torony megkapta a Puente de Alcántara nevű nemzetközi építészeti díjat is. A televíziós adások már 1992-ben, a rádióadások 1993-ban indultak el. Szintén 1993-ban nyitották meg a nagyközönség előtt a kilátórészt, és ettől az évtől kezdve nyújtanak bérelt szolgáltatásokat különféle felhasználóknak. 1995-ben, a mobiltelefónia egyre gyorsabb terjedése miatt a felszerelés jelentős bővítésére került sor, és a következő években is folyamatosan voltak a fejlesztések. Leírás A torony Barcelona központjától északnyugatra, a Collserolai-hegység területén, a Turó de la Vilana nevű hegyen áll. Teljes magassága 288 méter, ebből 205 métert tesz ki egy 4,5 méter külső átmérőjű, vasbetonból készült szár, 38 métert egy acélból készült csőszerkezetű tartó és 45 métert egy rácsos szerkezetű rész. A középső, a szár köré épített, 84 méter magasan kezdődő, háromszögletű, kiszélesedő részben 13 szint található, összterületük eléri az 5500 m²-t. A 10. szinten, a föld szintjétől 115, a tengerétől 560 méterre egy kilátót is üzemeltetnek, ahol akár gyűlések vagy (céges) rendezvények is tarthatók. Képek Jegyzetek
Torre de Collserola

La Torre de Collserola è una torre di comunicazioni che si trova sul Tibidabo nella Serra de Collserola e nel municipio di Barcellona. Da qui si diffondono le principali trasmissioni audiovisive dell'area metropolitana di Barcellona e della provincia. La torre dal profilo futuristico dispone di un osservatorio pubblico al decimo piano da dove si può vedere la città di Barcellona. Ha un'altezza di 288 metri ed è stata disegnata dall'architetto inglese Norman Foster, dopo che il suo progetto era stato preferito a quello disegnato dall'architetto Santiago Calatrava. Fa parte della World Federation of Great Towers. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Torre de Collserola Collegamenti esterni Sito ufficiale, su torredecollserola.com. (CA) Torre de Collserola, su Gran Enciclopèdia Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana. Torre de Collserola, su archINFORM. (EN) Torre de Collserola, su Structurae. (EN) Torre de Collserola, su Skyscraper Center.
Torre de Collserola

Torre de Collserola is een zendmast op de berg Tibidabo in de Serra de Collserola, in Barcelona, Catalonië, Spanje. Het is door architect Lord Norman Foster ontworpen en gebouwd in 1992 voor de Olympische Zomerspelen van 1992. Het heeft een uitbouw voor vloeroppervlakte; deze wordt door tuidraden geholpen om beweging te voorkomen. Deze mast is hoofdzakelijk een tv- en radiozendermast. Door de plaats en de hoogte van de mast is het een goed uitzichtpunt over de stad. De top van de antenne bedraagt 288,4 m en de top van de uitbouw, met zijn 13 vloeren, heeft een hoogte van 152 m. De 10e verdieping is open voor publiek. De top van de antenne is voorzien van Twaron tuidraden. Deze lichtgewicht spankabels zijn niet elektrisch geleidend, waardoor ze de signalen niet verstoren. Zie ook Lijst van torens Externe links Torre de Collserola Site van de architect. De toren op de Structurae database Torre de Collserola op Factoría Urbana met foto's en technische informatie over de toren Aramide kabel design
Torre de Collserola

Torre de Collserola – wieża radiowo-telewizyjna położona na wzgórzu Turó de la Vilana, w masywie Serra de Collserola na obrzeżach Barcelony. Wieża została w unikatowy sposób zaprojektowana przez Normana Fostera w 1990 roku na potrzeby Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1992 roku. Oficjalne otwarcie obiektu odbyło się 27 czerwca 1992. Wieża opiera się na dwóch betonowych masztach, a także jak w przypadku wielu podobnych konstrukcji na linach które są mocowane do podstawy masztu. Łączna wysokość wieży wraz z anteną wynosi 288 metrów, co czyni Torre de Collserola najwyższą budowlą Barcelony. Wieża służy głównie do odbioru sygnału radiowo-telewizyjnego, jednak na 152. metrze budynku zbudowano dostępną publicznie futurystyczną platformę obserwacyjną, z której rozciąga się panorama Barcelony. Bibliografia Philip Jodidio: Contemporary European architects, 1995 Benedikt Taschen Verlag GmbH, vol. III, p. 84, ISBN 3-8228-9264-5. Linki zewnętrzne Oficjalna strona poświęcona Torre de Collserola. torredecollserola.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-07-17)]. Zdjęcia oraz informacje na temat budynku
Телебашня Кольсерола

Телебашня Кольсерола (исп. Torre de Collserola) — телебашня, расположенная на холме Тибидабо в районе Саррия-Сан-Гервасио (Барселона, Каталония, Испания). Самое высокое сооружение города и 5-е по высоте сооружение страны, 41-я по высоте телебашня мира. Описание Строительство телебашни было начато в июне 1990 года и её торжественное открытие состоялось 27 июня 1992 года — к началу Олимпийских игр-1992. Её высота составляет 288 метров, она разделена на 13 этажей, работают два лифта. На 10-м этаже (590 метров над уровнем моря) находится смотровая площадка, открытая для посетителей. Скорость лифтов — 1 м/сек, подъём от основания башни до смотровой площадки занимает две минуты. В ясную погоду с неё открывается вид на 70 километров вокруг. Площадка работает пять дней в неделю по шесть часов в день, стоимость посещения составляет 4,4 евро. Масса сооружения — 3000 тонн, площадь внутренних помещений — 5800 м². Архитектором сооружения выступил Норман Фостер. Телебашня не является «свободностоящей», она использует оттяжки. Диаметр основания башни составляет 25 метров. Шпиль имеет высоту 152,4 метра, при этом его диаметр составляет всего 4,5 метра, затем телескопически уменьшается до отметок 3, 2,7, 0,7 и 0,3 метров. См. также Список самых высоких сооружений Испании Список самых высоких сооружений Барселоны Список самых высоких телевизионных башен Телебашня Монтжуик Архитектура Барселоны Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Телебашня Кольсерола Официальный сайт телебашни (исп.) (англ.) (кат.) Телебашня Кольсерола (англ.) (нем.) (фр.) на сайте structurae.net Телебашня Кольсерола (англ.) (кит.) на сайте skyscrapercenter.com Телебашня Кольсерола (исп.) на сайте factoriaurbana.com
Кольсерола (телевежа)

Кольсерола (ісп. Torre de Collserola) — телевежа, розташована на пагорбі Тібідабо у районі Саррія-Сан-Гервасіо (Барселона, Каталонія, Іспанія). Найвища споруда міста і 5-та за висотою споруда країни, 41-а за висотою телевежа світу. Опис Будівництво телевежі було розпочато у червні 1990 року та її урочисте відкриття відбулося 27 червня 1992 року — до початку Олімпійських ігор-1992. Її висота становить 288 м, вона поділена на 13 поверхів, працюють два ліфти. На 10-му поверсі (590 м над рівнем моря) знаходиться оглядовий майданчик, відкритий для відвідувачів. Швидкість ліфтів — 1 м/сек, підйом від основи вежі до оглядового майданчика займає дві хвилини. У ясну погоду відкривається вид на 70 км навколо. Майданчик працює п'ять днів на тиждень по шість годин на день, вартість відвідин становить 4,4 євро. Маса споруди — 3000 тонн, площа внутрішніх приміщень — 5800 м². Архітектором споруди є Норман Фостер . Телевежа не є «вільною», вона використовує відтяжки. Діаметр основи вежі становить 25 м. Шпіль має висоту 152,4 м, при цьому його діаметр складає всього 4,5 м, потім зменшується телескопічно до позначок 3, 2,7, 0,7 і 0,3 м . Примітки Посилання Torre de Collserola [Архівовано 16 лютого 2021 у Wayback Machine.] Foster and Partners Collserola Tower в базі Structurae Torre de Collserola at Factoría Urbana: Photos and technical information about the tower Torre de Collserola: connecting Barcelona Aramid cable termination design Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Кольсерола (телевежа)
Aeròdrom d'Igualada-Òdena General Vives

L'Aeròdrom Igualada - Òdena General Vives (codi OACI: LEIG) o simplement aeròdrom Igualada-Òdena està situat en terreny del municipi d'Òdena (Anoia) a uns 60 km de Barcelona. Disposa d'una pista d'aterratge d'asfalt de 900 metres i a 330 metres sobre el nivell del mar (1083 peus). L'aeròdrom porta el nom del general Pere Vives Vich, igualadí pioner en el camp de l'aeronàutica. Té molt de trànsit d'aviació esportiva, en què operen el Club de Vol a Vela Igualada-Òdena, l'empresa Airbet, diverses escoles i clubs d'ultralleugers, així com una escola de pilots. A l'aeròdrom hi ha la seu i fàbrica d'Ultramagic, una empresa catalana fabricant de globus aerostàtics, segona del món i l'única d'Espanya de globus aerostàtics. L'aeròdrom és la seu de la fira d'aeronàutica esportiva Aerosport que se celebra anualment des de 1993, organitzada per Fira d'Igualada. La fira inclou Ultralleugers, Vol a motor, Vol a vela, Motovelers, Acrobàcia, Paramotors, Helicòpters, Construcció amateur, Complements i accessoris aeronàutics, Escoles de pilots, Aeroclubs i un Mercat d'ocasió. Aeroport Corporatiu Empresarial L'any 2009 el conseller d'Obres Públiques i Política Territorial, Joaquim Nadal, va anunciar la transformació de l'aeròdrom en l'Aeroport Corporatiu Empresarial, un aeroport d'aviació privada, amb avions amb capacitat per operar amb vols de curta, mitjana i llarga distància, majoritàriament a Europa i Espanya. Aquest projecte fou liderat per la Generalitat de Catalunya que buscava un emplaçament idoni per construir un aeroport empresarial que no estigués a més de 60 km de Barcelona. A més de l'aeroport el projecte preveu 210 hectàrees de sòl industrial. El projecte d'aeroport corporatiu no ha progressat des del seu anunci fins al 2017. No obstant això el maig de 2017, en el marc de la 25a edició de la fira Aerosport, el govern de la Generalitat de Catalunya ha anunciat una inversió de 250.000 € per realitzar millores a l'aeròdrom d'Igualada-Òdena. Aquestes permetran complir la legislació vigent sobre aeròdroms d'ús restringit, suposant entre d'altres actuacions tornar a asfaltar i pintar la pista. Dades tècniques 41.584225 / 1.652800 1080 ft. / 330 m. ASL FREQ: 123.175 MHz RWY: 16/34 – 860×17 m. Referències Enllaços externs Explicació del projecte