NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
San Cristóbal de La Laguna

San Cristóbal de La Laguna, także: La Laguna – miasto w Hiszpanii na Wyspach Kanaryjskich, w północnej części Teneryfy w aglomeracji Santa Cruz de Tenerife, ok. 141 tys. mieszkańców. Historia Historia miasta sięga końca XV wieku, kiedy andaluzyjski arystokrata Alonso Fernández de Lugo założył tu stałą bazę wypadową do podboju wyspy. Istniała tu wtedy laguna, której miasto zawdzięcza swoją nazwę, została jednak osuszona w 1837 roku. W okresie swojej największej świetności La Laguna była prężnie rozwijającym się miastem kupców, żołnierzy, biurokratów i dewotów. W 1701 roku powstał tu istniejący do dziś uniwersytet. Ze względu na liczbę zabytków w 1999 roku miasto wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Zabytki Wygląd dzisiejszego starego miasta w San Cristóbal de La Laguna właściwie nie zmienił się od początku XVI stulecia. Zachowały się tu m.in. dawne rezydencje z eleganckimi fasadami i wewnętrznymi dziedzińcami (patios). Do najbardziej znanych należą m.in. Casa Lercaro z 1593 roku, gdzie obecnie mieści się muzeum historii Teneryfy, Casa del Montañés i Casa de los Capitanes Generales. Podkreśla również Katedra w San Cristóbal de La Laguna, domu Diecezja San Cristóbal de La Laguna. W mieście zachowała się też znaczna część architektury sakralnej. Znajduje się tu najstarszy kościół na wyspie – Iglesia de la Concepción, a także kilka innych kościołów o dużych walorach zabytkowych, m.in. Iglesia de Santo Domingo z XVII wieku, kryjąca malowidła Cristóbala Hernándeza de Quintany, oraz Iglesia de San Miguel de las Victorias z drewnianą, gotycką rzeźbą we wnętrzu. W mieście znajduje się także wciąż czynny kompleks klasztorny Convento de Santa Clara de Asís oraz Convento de Santa Catalina de Siena, w którym jest ciało zakonnicy María de León Bello y Delgado, mimo upływu trzech wieków zachowane w nienaruszonym stanie. Na zewnątrz Kościoła pw. Niepokalanego Poczęcia (Iglesia-Parroquia Matriz de Nuestra Señora de La Concepción) znajduje się pomnik Jana Pawła II autorstwa polskiego rzeźbiarza Czesława Dźwigaja. Sport Działa tutaj klub piłki nożnej, CD Laguna de Tenerife, grający obecnie w lokalnej lidze kanaryjskiej Interinsular Preferente de Tenerife. Znani ludzie Józef Anchieta (1534–1597) – jezuita, misjonarz, święty Kościoła katolickiego. Amaro Pargo (1678–1747) – korsarz i kupiec. Klimat Przypisy Bibliografia Simonis Damien, Wyspy Kanaryjskie, seria: „Praktyczny przewodnik”, Wydawnictwo Pascal, Bielsko-Biała 1998, s. 216–219. Miasta partnerskie Cartagena de Indias, Kolumbia Salta, Argentyna Miami, Stany Zjednoczone São Paulo, Brazylia Telde, Hiszpania Baler, Filipiny
San Cristóbal de La Laguna

San Cristóbal de La Laguna este un oraș de pe insula Tenerife (Insulele Canare, Spania). În anul 1999 a fost înscris pe lista Patrimoniului Mondial UNESCO. Orașul face parte din provincia Santa Cruz de Tenerife. Cu o populație de 152.222 de locuitori, San Cristóbal de La Laguna este al treilea oraș din insulele Canare și al doilea de pe insula Tenerife. Orașul adăpostește prima universitate fondată în insulele Canare, fapt pentru care a fost considerat întotdeauna drept centru intelectual și capitală culturală a arhipelagului Canarelor. La Laguna este, de asemenea, sediul Diecezei de Tenerife, care include întreaga provincia Santa Cruz de Tenerife. Personalități José de Anchieta (1534-1597), sfânt catolic, misionar și fondator al orașelor Sao Paulo și Rio de Janeiro din Brazilia Amaro Pargo (1678-1747), corsar celebru din epoca de aur a pirateriei Puncte de atracție Catedrala din La Laguna (Catedrala din Tenerife) Biserica din La Concepción Cartierul vechi Universitatea din La Laguna Note Vezi și Lista orașelor din Spania Legături externe San Cristóbal de La Laguna - sit web oficial
Сан-Кристобаль-де-ла-Лагуна

Сан-Кристобаль-де-ла-Лагуна (исп. San Cristóbal de La Laguna, или просто La Laguna) — город и муниципалитет в Испании, входит в провинцию Санта-Крус-де-Тенерифе в составе автономного сообщества Канарские острова. Считается культурной столицей Канарских островов. Слился с ближайшим городом Санта-Крус. География Город находится на острове Тенерифе. Занимает площадь 102,06 км2. Население 152 222 человека (на 2010 год). Бывшая столица Канар. Город располагается в непосредственной близости от Санта-Крус-де-Тенерифе, соединён с ним трамвайной линией. История Город основан в 1496 году на месте поселений гуанчей — Тегесте (Tegueste). Место в глубине острова было выбрано не случайно — попытка защитить город от нападения пиратов, регулярно грабивших прибрежные города. Город окончательно сформировался в XVI веке. В основе его строительства лежали принципы эпохи ренессанс, основанные на математических формулах и применении в строительстве улиц навигационного оборудования. Город имел решетчатое строение — прямые улицы пересекаясь образовали кварталы. Город Ла Лагуна стал первым городом, не являющимся крепостью, принципы его строительства применялись испанцами при строительстве городов в Северной Америке. Город является центром епархии Тенерифе, кафедральным собором которой является Собор Сан-Кристобаль-де-ла-Лагуна. В городе также находятся известные церкви Непорочного Зачатия Пресвятой Девы Марии и Королевский Храм Христа-ла-Лагуна. Первый женский монастырь города — Монастырь Святой Клары Ассизской. В монастыре Святой Екатерины Сиенской находятся нетленные мощи Мария де Леон Белло-и-Дельгадо. С 1999 года город включен в список объектов всемирного наследия ЮНЕСКО. Образование В городе располагается крупный Университет Ла-Лагуна. Население Фото города Примечания Ссылки Официальная страница Ayuntamiento de San Cristóbal de La Laguna Ficha de San Cristóbal de La Laguna Достопримечательности и события Ла Лагуны Mapa Google del casco, con el Aeropuerto
Сан Кристобал де ла Лагуна

Сан Кристобал де ла Лагуна (шп. San Cristóbal de La Laguna) град је у Шпанији у покрајини Канарска острва у покрајини Санта Круз де Тенерифе. Према процени из 2008. у граду је живело 148.375 становника. Становништво Према процени, у граду је 2008. живело 148.375 становника. Референце Спољашње везе
San Cristóbal de La Laguna (kommun i Spanien)

San Cristóbal de La Laguna är en kommun i Spanien. Den ligger i provinsen Santa Cruz de Tenerife i den autonoma regionen Kanarieöarna i sydvästra delen av landet, 1 800 km sydväst om huvudstaden Madrid. Antalet invånare är 161 108 (2025). San Cristóbal de La Laguna ligger på ön Teneriffa. Källor
Сан-Кристобаль-де-ла-Лагуна

Сан-Кристобаль-де-ла-Лагуна (ісп. San Cristóbal de La Laguna) — муніципалітет в Іспанії, у складі автономної спільноти Канарські острови, у провінції Санта-Крус-де-Тенерифе, на острові Тенерифе. Населення — 152 222 особи (2010). Вважається культурною столицею Канарських островів. Це друге за чисельністю населення місто на острові Тенерифе і третє в Канарському архіпелазі. Географія Муніципалітет розташований на відстані близько 1760 км на південний захід від Мадрида, 4 км на захід від Санта-Крус-де-Тенерифе. На території муніципалітету розташовані такі населені пункти: (дані про населення за 2010 рік) Лос-Анденес: 2479 осіб Бахамар: 2147 осіб Лос-Бальдіос: 2792 особи Ла-Куеста: 25393 особи Лас-Чумберас: 3443 особи Фінка-Еспанья: 4046 осіб Хенето: 5456 осіб Грасія: 6796 осіб Гуахара: 3043 особи Гуамаса: 3939 осіб Хардіна: 1385 осіб Лас-Мерседес: 1014 осіб Лас-Монтаньяс: 288 осіб Ель-Ортігаль: 1611 осіб Пунта-дель-Ідальго: 2628 осіб Лос-Родеос: 2351 особа Сан-Кристобаль-де-ла-Лагуна: 32095 осіб Сан-Ласаро: 5731 особа Тако: 23054 особи Техіна: 7938 осіб Вальє-де-Герра: 6166 осіб Лос-Вальєс: 2807 осіб Ла-Вега-Лагунера: 2541 особа Вега-де-лас-Мерседес: 3079 осіб Демографія Динаміка населення (INE ): Релігія Центр Сан-Кристобаль-де-ла-Лагунської діоцезії Католицької церкви. Персоналії Жозе де Аншієта (1534—1597) — єзуїт, місіонер та святий. Амаро Парго (1678—1747) — капер і торговець. Дамасо Родрігес Мартін (1944—1991) — серійний вбивця, один з найвідоміших злочинців Іспанії. Галерея Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Сан-Кристобаль-де-ла-Лагуна Муніципальна рада Ла-Лагуна на офіційному сайті туристичного бюро Тенерифе Туристичне бюро муніципалітету Ла-Лагуна
Iglesia de Nuestra Señora de la Candelaria (La Oliva)

La iglesia de Nuestra Señora de la Candelaria está ubicada en el municipio de La Oliva, isla de Fuerteventura (Canarias, España). Estructura Es una obra mudéjar y popular iniciada a finales del siglo XVI que presenta las formas peculiares de la arquitectura local. Se trata de un edificio de planta rectangular con pequeña sacristía anexa al lado derecho. Consta de tres naves con sendas capillas, cubiertas a dos aguas. En su interior alberga una interesante colección de bienes muebles vinculados, entre los que destaca el políptico del Retablo Mayor, obra de uno de los mejores pintores barrocos de Canarias, Juan de Miranda Cejas (1723-1805). A lo largo de su dilatada trayectoria como lugar de culto, este templo ha tenido una relación directa con la familia Cabrera, linaje de los coroneles de la isla. Fue declarada bien de interés cultural (BIC) en 1993. El pavimento es de losas de cantería del país y la cubierta es una sencilla armadura de par e hilera con cuatro tirantes de vigas simples. La fachada se adapta a la cubierta de dos aguas del edificio y está centrada por la puerta principal con arcada de medio punto. Todo el exterior está enjalbegado, salvo la espadaña de un hueco que se levanta en el lado izquierdo de la fachada y es de la denominada piedra “molinera”. En la pared del lado de la Epístola se abre una segunda puerta, con arco de medio punto. La pequeña sacristía, por su parte, tiene acceso desde el lado derecho del altar mayor y comunica directamente con la plaza a través de una puerta; su cubierta es a cuatro aguas e independiente de la del resto de la ermita. Enlaces externos Este artículo incluye contenido derivado de una disposición relativa al proceso de protección, incoación o declaración de un bien cultural o natural publicada en el BOC n.º 134 el 20 de octubre de 1993 (texto), el cual está libre de restricciones conocidas en virtud del derecho de autor de conformidad con lo dispuesto en el artículo 13 de la Ley de Propiedad Intelectual española. La ruta de los Coroneles contribuirá a incentivar la actividad turística en el pueblo de La Oliva
Национална конфедерация на труда

Националната конфедерация на труда (на испански: Confederación Nacional del Trabajo, CNT), съкратено НКТ, е конфедерация от анархосиндикалистки профсъюзи в Испания. Създадена е в Барселона през 1910 г. Играе важна роля в испанското работническо движение. Членува в Международната работническа асоциация. Исторически синдикатът е свързан с Федерация на анархистите в Иберия (FAI) и често тези 2 организации са споменавани заедно (CNT-FAI). В продължение на десетилетия организацията е нелегална в Испания. Днес НКТ участва в работническото движение, фокусирайки работата си върху принципите на работническото самоуправление, федерализъм и взаимопомощ. Бележки
Confederación Nacional del Trabajo

Confederación Nacional del Trabajo (šp. Národní konfederace práce, zkr. CNT) je španělské anarchosyndikalistické revoluční odborové hnutí založené v roce 1910. CNT je členem federace Mezinárodní asociace pracujících. Sdružuje anarchisty, anarchokomunisty a libertariánské socialisty. Velký vzmach hnutí zaznamenalo v letech 1918 až 1920, v období tzv. bolševického trienia. Od vzniku Republiky v roce 1931 bylo jednou z hlavní politických sil a páteří španělské radikální levice. Tvořilo protiváhu proti jinému odborovému svazu – UGT (Unión General de Trabajadores, šp. Všeobecná strana pracujících), které bylo pod kontrolou sociálních demokratů a umírněných komunistů. Nicméně nedocházelo mezi nimi k vážnějším sporům a většinou spolu CNT i UGT aktivně spolupracovaly. V roce 1936 CNT spolu s anarchistickou organizací FAI (někdy se kvůli úzké provázaností obou organizací mluví o organizaci CNT-FAI) vstoupila do Lidové fronty, která vyhrála volby. Po vypuknutí občanské války vytvořilo CNT spolu s FAI anarchistické milice, které bojovaly proti frankistům. Jejich velitelem byl člen CNT, levicový politik Buenaventura Durruti, který se stal pro republikány legendou Španělské občanské války jako muž, jež ubránil Madrid před frankisty. Nicméně roku 1939 frankisté válku vyhráli a CNT byla zakázána a přešla do ilegality. Její členové buď emigrovali nebo byli frankistickým režimem pozatýkáni nebo zabiti. Navzdory desetiletím fungování v ilegalitě dnes CNT pokračuje v činnosti na principech samosprávy pracujících, federalismu a vzájemné pomoci. Významní členové CNT Rozdělení regionů CNT Galerie Odkazy Reference V tomto článku byly použity překlady textů z článků Confederación Nacional del Trabajo na anglické Wikipedii a Anselmo Lorenzo na španělské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Confederación Nacional del Trabajo na Wikimedia Commons
Confederación Nacional del Trabajo

Confederación Nacional del Trabajo eller CNT (Den nationale arbejderfagforening), blev grundlagt 1. november 1910, i det spanske Palace Of Fine Arts. Det var den største anarko-syndikalistiske arbejderbevægelse dengang. Den mente, at ved hjælp af strejker og aktioner skulle der gennemføres "libertær kommunisme". Confederación nacional del trabajo (CNT) er en forening af Spaniens konføderation af idelogisk uafhængige fagforeninger. Dvs. at det er en organisation som baserer sig på anarkismens principper. Den har spillet en væsentlig rolle i Spaniens sociale bevægelser relateret til anarkisme. Med en betydelig kulturel og historisk arv fortsætter konføderationen i dag som en aktiv spiller i Spaniens arbejds bevægelse baseret på anarkistiske principper for anti-autoritære, anti-kapitalistiske, anti-statsvælde, internationalisme og anti-militarisme og fremmer et uafhængigt såkaldt "selv-samfund" Eksterne kilder/henvisninger Der er for få eller ingen kildehenvisninger i denne artikel, hvilket er et problem. Du kan hjælpe ved at angive troværdige kilder til de påstande, som fremføres i artiklen.
Національна конфедерація праці

|члени= Confederación Nacional del Trabajo (Національна конфедерація праці, скорочено CNT) — об'єднання (конфедерація) анархо-синдикалістських профспілок Іспанії. Історія CNT була заснована в Барселоні 1910 року шляхом злиття кількох об'єднань робітників. З 30 жовтня по 1 листопада 1910 відбулося її становлення і затвердження статуту. Першим генеральним секретарем Національної конфедерації праці став Хосе Негре. Перший з'їзд відбувався протягом 8-11 вересня 1911 року. До 1914 року організація існувала в підпіллі. У 1919 році до CNT приєдналася «Національна федерація землевласників». Організація таємно знаходилася під керівництвом Федерації анархістів Іберії (FAI). У ній домінували анархістські ідеї Бакуніна. Під час Громадянської війни в Іспанії підтримали республіканців у боротьбі проти франкістів. Саме під керівництвом CNT була створена Регіональна рада оборони Арагону. Примітки Див. також Анархо-синдикалізм A las Barricadas — одна з найпопулярніших пісень анархістів часів громадянської війни в Іспанії. Союз анархістів України Революційна Конфедерація Анархістів-Синдикалістів імені Нестора Махна
Residència Reial de La Mareta

La Residència Reial de La Mareta, a l'illa canària de Lanzarote, és una de les residències de la Família Reial Espanyola. La seva titularitat i gestió correspon a l'ens públic Patrimoni Nacional, que gestiona els béns de l'Estat al servei de la corona. És una moderna mansió manada construir pel rei Hussein I de Jordània l'any 1981 i dissenyada per l'artista canari César Manrique. El seu nom prové d'un antic aljub o mareta situat a la finca. Història L'empresa Explosivos Rio Tinto, propietària de la Urbanització Costa de Teguise, amb la finalitat de promocionar la urbanització, regal al Rei Hussein de Jordània, que havia visitat l'Hotel Salines, situat a la mateixa urbanització, una antiga construcció per tal d'es construís una casa. La seva esposa, la reina Noor, arquitecta, juntament amb Cesar Manrique, van convertir l'antiga edificació en l'actual vila. La casa està vora el mar a Costa Teguise (municipi de Teguise), al nord-est de Lanzarote. El 1989, Hussein va regalar la casa al rei d'Espanya, Joan Carles I. Des d'aleshores la família reial ha freqüentat La Mareta com a destinació de vacances. A finals del 2015, la Família Reial Espanyola va regalar la casa al Patrimoni Nacional. En aquesta residència va morir, el 2 de gener de 2000 la comtessa de Barcelona i mare del Rei, Maria de la Mercè, quan la família reial passava aquí el Nadal. Convidats il·lustres A La Mareta hi han estat allotjades destacades personalitats de la política espanyola i internacional: El primer convidat fou l'ex-canceller Helmut Kohl, durant la reunió hispano-alemanya celebrada a Lanzarote l'any 1992. L'agost de 1992, l'expresident de l'URSS Gorbatxov i la seva esposa Raisa, van residir aquí durant tres setmanes. L'ex-canceller alemany Gerhard Schröder. El President txec Václav Havel. El President del govern espanyol José María Aznar. El vicepresident i ministre d'economia del govern espanyol Rodrigo Rato. El President de Kazakhstan Nusurtan Nazarabayev. El President del govern espanyol José Luis Rodríguez Zapatero, a l'estiu de 2005. El President del govern espanyol Pedro Sánchez Pérez-Castejón a partir del 2018 Referències
Royal Residence of La Mareta

The Royal Residence of La Mareta is a Spanish royal family residence located in the municipality of Teguise, in the island of Lanzarote. The residence has also been used as a holiday residence by some Spanish prime ministers. The palace-house was commanded to build by King Hussein of Jordan in the late 1970s and was designed by Spanish architect César Manrique. Its name is due to the fact that in the same place there was a mareta, that is to say, a cistern that served to collect rainwater and as an animal drinker. History King Hussein of Jordan ordered the construction of this residence by the sea in the town of Costa Teguise, in the municipality of Teguise, northeast of Lanzarote. Hussein never stayed in it but one of his sons spent a vacation period there after his wedding. In 1989, Hussein gave the house to Juan Carlos I, king of Spain, who in turn gave it to Patrimonio Nacional. Since then, the Spanish royal family has frequented La Mareta as a holiday place, although its main holiday destination has been the Palace of Marivent, in Mallorca. The first time the royal family spent the holidays in this residence was after the death of Infante Juan, Count of Barcelona, the King's father, in 1993. In this residence, the King's mother, Princess María de las Mercedes, Countess of Barcelona, died in 2000. In 2015, after assuming the throne, King Felipe VI ordered the Industry Minister, José Manuel Soria, to reach an agreement with the chair of Patrimonio Nacional, Alfredo Pérez de Armiñán, to allocate the residence to promote the tourist interests of region of the Canary Islands and Spain. The main idea of this agreement was to invite to the residence important personalities to promote those interests. Guests In 1992, German chancellor Helmut Kohl stayed in the residence during the German-Spanish summit. In 1992, former President of the Soviet Union Mikhail Gorbachev and his wife, Raisa Gorbacheva spent three weeks at the property. German chancellor Gerhard Schröder. Between 1997 and 2002 former president of the Czech Republic Václav Havel used the residence several times. Spanish Prime Minister José María Aznar used this residence in 2000. Deputy Prime Minister Rodrigo Rato. Spanish Prime Minister José Luis Rodríguez Zapatero used this residence many times during his premiership (2004-2011). The Prince and Princess of Asturias along with her daughter Leonor in 2005. The President of Kazakhstan Nursultan Nazarbayev. Spanish Prime Minister Pedro Sánchez spent here the Christmas holidays in 2018. References See also Spanish royal sites
Residencia Real de La Mareta

La Residencia Real de La Mareta, en el municipio de Teguise (Las Palmas), en la isla canaria de Lanzarote, España, es una de las residencias de la familia real española, gestionada por el organismo público Patrimonio Nacional. Es una moderna casa-palacio mandada construir por el rey Hussein I de Jordania a finales de los años 1970, diseñada por el arquitecto Fernando Higueras y el artista lanzaroteño César Manrique.​ Su nombre se debe a que en el mismo lugar existía una mareta, es decir, un aljibe que servía para recoger el agua de lluvia y como bebedero de animales. Historia del inmueble El rey Hussein de Jordania mandó construir esta casa a orillas del mar en la localidad de Costa Teguise, en el municipio de Teguise, al Noreste de Lanzarote. Hussein jamás se hospedó en ella pero sí lo hizo uno de sus hijos para pasar allí un periodo de vacaciones tras su boda. A finales de 1980, Hussein regaló la casa a Juan Carlos I, rey de España, quien a su vez la cedió a Patrimonio Nacional. La familia real ha frecuentado La Mareta como lugar de vacaciones. Lo hizo por vez primera en abril de 1993, tras la muerte del conde de Barcelona. En esta residencia murió, el 2 de enero de 2000, la madre del rey Juan Carlos, María de las Mercedes, cuando la familia recibía allí el Año Nuevo, después de pasar la Navidad en el Palacio de la Zarzuela. También ha sido utilizada como residencia oficial de vacaciones de presidentes del Gobierno de España, como José María Aznar, José Luis Rodríguez Zapatero o Pedro Sánchez. Invitados El primer invitado que la utilizó fue el canciller alemán Helmut Kohl, durante la cumbre hispano-alemana celebrada en Lanzarote en el año 1991. En agosto de 1992 el expresidente de la URSS, Mijaíl Gorbachov y su esposa Raísa residieron allí durante tres semanas. Canciller alemán Gerhard Schröder. Presidente checo Václav Havel. Presidente del Gobierno español José María Aznar. Rodrigo Rato, político español. Presidente de Kazajistán, Nursultan Nazarbayev. En 2005 el presidente del Gobierno español José Luis Rodríguez Zapatero la eligió como lugar de veraneo.​ En diciembre de 2005, los príncipes de Asturias y su hija Leonor pasaron parte de las vacaciones de Navidad allí. El actual presidente del Gobierno, Pedro Sánchez, la utiliza como residencia vacacional habitual durante su presidencia.​​​​ Referencias Enlaces externos Destino Lanzarote. Archivado el 26 de marzo de 2014 en Wayback Machine. - Artículo de opinión.
Sitio de interés científico de las Salinas de Fuencaliente

El Sitio de interés científico de Las Salinas de Fuencaliente es un espacio protegido que se encuentra en el municipio de Fuencaliente, en la parte más meridional de la isla de La Palma (Canarias, España). Características Posee una extensión de 7 hectáreas. La Ley 12/1987 la incluyó dentro del parque natural de Cumbre Vieja y Teneguía, aunque en 1994 pasó a obtener la categoría actual. Se encuentra dentro del Monumento Natural de Los Volcanes de Teneguía, donde tuvo lugar la erupción volcánica de 1971. Las salinas no son típicas de las Canarias occidentales, siendo este uno de sus principales representantes. Se compone de una serie de salinas construidas para la obtención de sal. En ellas habitan varias especies de aves limícolas. Como el resto de la isla, se encuentra dentro de la Reserva de la Biosfera de La Palma. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Sitio de interés científico de las Salinas de Fuencaliente. Red Canaria de Espacios Naturales Protegidos
Basílica de Nuestra Señora del Pino

The Basílica de Nuestra Señora del Pino is a Catholic church and parish in Teror, Gran Canaria, Canary Islands, Spain. The present building in neoclassical style was built from 1760 to 1767. It is dedicated to the Virgen del Pino. History The Teror parish was founded in 1505. The present church was built in neoclassical style from 1760, and was consecrated in 1767, dedicated to the Virgen del Pino who had appeared at the place according to legend. She was declared the patron saint of the Gran Canaria, and the church a basilica, on 30 August 1914. On 12 January 1916, the building was declared a papal Basilica minor, the first such church in the Canary Islands. References