NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Loro Park

Loro Park, Loro Parque (pol. Park Papug) – prywatny ogród zoologiczno-botaniczny w Puerto de la Cruz na Teneryfie. Atrakcje Do największych atrakcji parku należą pokazy delfinów, orek, papug i lwów morskich. Oprócz tego w Loro Parku można zobaczyć akwarium w kształcie tunelu z rybami, rekinami, płaszczkami, wybiegi ze zwierzętami takimi jak: aligatory, flamingi, goryle, iguany, jaguary, leniwce, marmozety, mrówkojady, tygrysy, surykatki, szympansy, wydry, żółwie i żurawie, lwy oraz hodowlę orchidei pokazy filmów przyrodniczych i plac zabaw dla dzieci. Godne uwagi są również akwaria z meduzami. W Loro Park znajduje się hala z pingwinami, w której można zobaczyć pingwiny z ciepłego klimatu oraz pingwiny z koło biegunowego, które w czasie letnim znajdują się w ciemnym pomieszczeniu imitującym noc polarną. Historia Pomysł stworzenia parku narodził się w 1970 r., a jego autorami byli Wolfgang Kiessling i jego ojciec. 17 grudnia 1972 park został otwarty dla publiczności. Jego powierzchnia wynosiła wówczas 13 000 m², a ze swymi tropikalnymi ogrodami była domem dla wielu gatunków papugowatych. W Loro Park odbyły się pierwsze w Europie spektakle, w których uczestniczyły papugi. Od tej pory park dziesięciokrotnie zwiększył swoją powierzchnię. Kalendarium 1972 – otwarcie Loro Parque i pierwszy w Europie spektakl z papugami 1978 – park powiększa obszar do 35 000 m² i przybywają pierwsze zwierzęta innych gatunków: aligatory, żółwie i szympansy 1982 – budowa centrum hodowlanego (100 nowych miejsc dla ptaków) 1987 – otwarcie największego delfinarium w Europie 1989 – otwarcie ogrodu orchidei oraz wybiegu dla aligatorów 1990 – otwarcie Rynku Gambia 1991 – otwarcie atrakcji Wyspa Tygrysa 1992 – rozbudowa parku do 135 000 m² 1993 – otwarcie wybiegu dla goryli oraz kolejnego akwarium 1993 – pierwszy wyjazd darmowego pociągu dla turystów (kursuje po Puerto de la Cruz) 1996 – Naturavision zastępuje Vision Parrot 1997 – otwarcie Pałacu Arabskiego oraz wybiegu dla małp Titi 1998 – otwarcie nowej wystawy Chimpland 1999 – oddanie kolejnego pawilonu Planet Penguin oraz otwarcie wielkiego akwarium w kształcie kilkumetrowego cylindra 2000 – nowe wybiegi dla aligatorów 2001 – rozpoczyna swoją działalność Discovery Tour 2004 – powstaje klinika weterynaryjna Villa Colina 2006 – otwarcie kompleksu Orca Ocean oraz centrum edukacyjnego Aula del Mar 2007 – otwarcie woliery Wypadki W Loro Parku doszło do kilku wypadków podczas pokazów orek. Jeden z nich miał miejsce w 2007 r., kiedy to trenerka Claudia Vollhardt została zaatakowana przez zwierzę. Jednak do najtragiczniejszego wypadku doszło w grudniu 2009 r. 29-letni Alexis Martinez został zabity przez orkę Keto w trakcie pokazu. Od tego czasu trenerzy nie wchodzą już do wody z orkami. Nagrody Park zdobył wiele nagród i wyróżnień, w tym: nagrodę księcia Filipa za zasługi na rzecz turystyki w 2000 r., certyfikat ISO 14001 w 2005 r. i 3. miejsce w rankingu najlepszych ogrodów zoologicznych świata według użytkowników serwisu TripAdvisor w 2014 r.. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa Zbiór praktycznych informacji o zwiedzaniu i biletach
Лоро-парк

Лоро-парк (исп. Loro Parque или Парк попугаев) — один из самых значительных и посещаемых (40 млн человек за все время работы) зоопарков, расположенных на острове Тенерифе, близ города Пуэрто-де-ла-Крус. История Парк был основан в 1972 году близ города Пуэрто-де-ла-Крус на острове Тенерифе и первоначально располагался на площади 1,3 га, а коллекция попугаев насчитывала 150 видов (в настоящее время площадь парка составляет 13,5 га, а коллекция попугаев достигает 4 тысяч особей — это самая большая коллекция попугаев среди зоопарков мира). Также парк обладает самым обширным в Европе дельфинарием, ежедневно устраивает шоу косаток (перед началом шоу с косатками действует камера поцелуев) и морских львов. В коллекции парка различные виды рыб, приматов, птиц и рептилий. Галерея Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Лоро-парк Официальный сайт Лоро-парка (исп.) (англ.) (нем.) Подкаст о Лоро-парке
Лоро-парк

Лоро-парк (ісп. Loro Parque — «Парк папуг» від ісп. loro — папуга, (ісп.) — парк) — зоопарк, розташований на околиці міста Пуерто-де-ла-Крус, острів Тенерифе, Канарські острови, Іспанія. «Лоро-парк» відкритий в 1972 році Вольфгангом Кісслінгом, уродженцем Канар за кошти своєї сім'ї. Для додання «Лоро Парку» екзотики Вольфганг Кісслінг як головний вхід створив «тайське село». Це барвистий комплекс, що складається з шести дерев'яних будівель, з покритими справжнім золотом дахами. Це одна з найбільших споруд у тайському стилі за межами країни. «Лоро-парк» популярне місце серед туристів. Щорічно він приймає до півтора мільйона відвідувачів. Серед інших тварин особливе місце в парку посідають папуги, які дали назву парку. Тут проживає близько трьох з половиною тисяч папуг, які представляють 340 видів. Це більше, ніж у будь-якому із зоопарків світу. «Лоро-парк» показує вистави, на яких папуги-артисти літають над головами глядачів, читають, катаються на самокаті та складають числа. Також у парку представлений павільйон «Планета пінгвінів», що є найбільшим у світі. У ньому зібралося 180 птахів — мешканців Антарктиди. Для забезпечення умов життя, близьких до природних, в павільйоні за допомогою спеціальної гармати щоденно вистрілюється 12 тонн снігу. В акваріумі «Лоро Парку» проживають 15 000 річкових і морських мешканців, які представляють усі куточки світу. Серед них більше сорока різних мешканців, що живуть біля Канарських островів. У басейні об'ємом 1 200 000 літрів проводиться шоу морських левів та дельфінів. Дельфінарій у парку — найбільший у Європі. Крім того, в Лоро-парку живуть: горили і шимпанзе, ягуари і тигри, багато різних видів птахів, гігантські черепахи, крокодили і багато інших. «Лоро-парк» поєднує в собі — зоопарк, цирк і ботанічний сад. На 135 тисячах кв. метрів його площі знаходяться різні екзотичні рослини, кактуси, орхідеї, понад 7 тисяч пальм. Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Лоро-парк Все про острів Тенерифе. Лоро Парк (Loro Parque) (рос.) Офіційний сайт Loro Parque [Архівовано 6 квітня 2022 у Wayback Machine.] (ісп.)
Faro de Punta Lava

Der Faro de Punta Lava (auch Faro de las Hoyas) ist ein Leuchtturm an der Westküste der zu Spanien gehörigen Kanarischen Insel La Palma. Er dient der Positionsbestimmung der Küstenschifffahrt und befindet sich in der Gemeinde Tazacorte, etwa 700 Meter nördlich des Ortes La Bombilla und etwa zwei Kilometer von Puerto Naos entfernt. Der Turm wird von der Autoridad Portuaria de Santa Cruz de Tenerife (Hafenbehörde für die Provinz Santa Cruz de Tenerife) betrieben. Geschichte Das Land, auf dem sich der Leuchtturm befindet, existierte vor 1949 noch nicht. Mit dem Vulkanausbruch des San Juan im Juni 1949 ergoss sich ein Lavastrom von der Westflanke der Cumbre Vieja ab etwa 1300 Meter über dem Meeresspiegel bis in den Atlantik und bildete dort eine große Lavaplattform im Meer. Auf dieser Lavaplattform befinden sich heute vor allem Bananenplantagen (Las Hoyas) mit der Playa Nueva (auch genannt: Playa de Los Guirres) im Norden, einem Badestrand mit Promenade, und im Süden der Strandsiedlung La Bombilla (mit kleinem Strand). Im Nationalen Leuchtturm-Plan von 1985/1989 war zunächst der Bau eines Turms auf der Westseite der Insel bei der Punta del Moro (auf dem Gemeindegebiet von Tijarafe) vorgesehen; im Zuge der weiteren Planungen wurde der Standort jedoch 9 Kilometer südlich auf die Punta Lava verlegt. Der Leuchtturm wurde 1996 in Betrieb genommen. Turm Der achteckige, weiße Betonturm ist 48 Meter hoch. Er steht auf einer großen Lavaplattform direkt am Atlantischen Ozean, etwa drei Meter über dem Meeresspiegel. Der Leuchtturm ist unter der internationalen Nummer D-2851 sowie der nationalen Kennung 13032 registriert. Ausrüstung Der Faro de Punta Lava ist einer von vier betriebsbereiten Leuchttürmen auf La Palma (im Norden befindet sich der Faro de Punta Cumplida, im Südosten der Faro de Arenas Blancas und im Süden der Faro de Fuencaliente). Zunächst wurde er mit einer festen Acryl-Horizontoptik betrieben. 1998 wurde eine neue Optik installiert, und später wurden die Lampen durch andere mit versiegeltem Licht ersetzt. Seine drei, alle 20 Sekunden aufleuchtenden, weißen Lichter haben eine Tragweite von 20 Seemeilen. Siehe auch Liste von Leuchttürmen in Spanien Weblinks Einzelnachweise
Punta Lava Lighthouse

Punta Lava Lighthouse (Spanish: Faro de Punta Lava) is an active 20th century Spanish lighthouse on the Canary island of La Palma. It is located in the municipality of Tazacorte, near the village of La Bombilla on the western side of the island. The larger settlement of Puerto Naos lies 2 kilometres to the south-west. It is one of four main lighthouses on La Palma, each one marking a different cardinal point of the island. The modern lighthouses of Punta Lava and Arenas Blancas are located on the western and eastern sides of the island. The older lighthouses at Punta Cumplida and Fuencaliente are situated at the northern and southern points respectively. Punta Lava The headland of Punta Lava (Lava Point) on which the lighthouse was constructed was formed during the San Juan eruption in 1949. In June of that year, lava flowed from the Cumbre Vieja at 1300 m above sea level down to the Atlantic Ocean, and created a six by three and a half kilometre wide lava platform in the sea. As well as the lighthouse, the headland also contains the village of La Bombilla, a series of large banana plantations and a beach known as Playa Charcon. The need for the lighthouse on the west coast of the island was identified in the third maritime lighting plan for the Canaries from the 1980s, although initially a light was planned for Punta del Moro some 9 km to the north, near Los Llanos de Aridane. Description The white octagonal concrete tower, described as a "remarkable modern design", is 48-metre-high (157 ft) and was completed in 1993. It first entered service in 1996 and stands on a cliff next to the Atlantic Ocean, about three metres above sea level. This gives the light a focal height of 51 m which has a range of 20 nautical miles, and consists of a pattern of three flashes of white light every twenty seconds. In 1998 a new optic was installed, and later the lamps were replaced by sealed beam units. The lighthouse is operated and maintained by the port authority of the province of Santa Cruz de Tenerife. It is registered under the international number D2851 and has the NGA identifier of 113-23801. Map See also List of lighthouses in the Canary Islands List of lighthouses in Spain References External links
Faro de Punta Lava

El faro de Punta Lava o faro de Punta del Moro es un faro situado en Tazacorte, al oeste de la isla de La Palma, en el archipiélago de las Islas Canarias, España. Es uno de los cuatro principales faros de La Palma, ya que cada uno marca un punto cardinal de la isla. El faro de Arenas Blancas en la costa oriental, el de Punta Lava en la parte occidental de la isla, el faro de Punta Cumplida está situado en el punto norte y el faro de Fuencaliente en el sur. Está gestionado por la autoridad portuaria de la Provincia de Santa Cruz de Tenerife. Historia Fue construido bajo el plan de alumbramiento de 1985-1989, por lo que se activó en 1996.​ Referencias
Phare de Punta Lava

Le phare de Punta Lava est un phare situé dans la commune de Tazacorte, à l'ouest de l'île de La Palma, dans les Îles Canaries (Espagne). C'est l'un des quatre phares principaux de La Palma, chacun marquant le point cardinal de l'île. Le phare de Arenas Blancas et le Phare de Punta Lava sont situés sur les côtés oriental et occidental de l'île. Le phare de Punta Cumplida est situé sur le point nord et le phare de Fuencaliente sur le point sud. Il est géré par l'autorité portuaire de la Province de Santa Cruz de Tenerife (Autoridad Portuaria de Santa Cruz de Tenerife). Histoire La zone dans laquelle il a été construit en 1993 a pris naissance après l'éruption du cratère San Juan en 1949. Une coulée de lave de la cumbre Vieja s'est déversée sur le flanc ouest d'environ 1300 mètres au-dessus du niveau de la mer jusqu'à l'océan Atlantique et il a formé une plate-forme de lave environ 6 x 3,5 km de large dans la mer. La tour de béton octogonale blanche d'une hauteur de 48 mètres a été mise en service en 1993. Elle est érigée sur cette plate-forme de lave juste au-dessus l'océan Atlantique. Le phare émet trois flashes de lumière blanche toutes les vingt secondes. Ces signaux peuvent être vus jusqu'à vingt milles nautiques. Identifiant : ARLHS : CAI-042 ; ES-13032 - Amirauté : D2851 - NGA : 23801 . Notes et références (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Faro de Punta Lava » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Lien connexe Liste des phares des îles Canaries Liens externes (en) Lighthouses of Spain: Canary Islands (en) Punta Lava Light - Lighthouse Explorer (es) Libro de Faros Senales de Niebla (Islas Canarias) (es) Site Puertos de Tenerife Portail des phares Portail des îles Canaries
Parroquia de Nuestra Señora de la Luz (La Isleta)

La Parroquia de Nuestra Señora de la Luz se ubica en el barrio de La Isleta de la ciudad de Las Palmas de Gran Canaria (España). Está consagrada a Nuestra Señora la Virgen de la Luz (Alcaldesa Honoraria de la ciudad y patrona del Puerto de la Luz). Historia Los orígenes de la iglesia se remontan a la fundación de la ciudad de Las Palmas de Gran Canaria en 1478, pues se dice que los conquistadores castellanos celebraron la primera misa cristiana en la isla de Gran Canaria tras el desembarco en los arenales de La Isleta en este lugar​ y ante una primitiva imagen de la Virgen de la Luz. Ya el 20 de abril de 1552 se data de la existencia de una capilla en el lugar,​ siendo el plano de 1559. En un tiempo, fue centro de atracción de fieles y devotos de toda la isla, como hoy lo es la Basílica de la Virgen del Pino en Teror o la Parroquia y Santuario de Nuestra Señora del Carmen en su mismo barrio, del cual es patrona.​ La ermita fue erigida en parroquia el 29 de septiembre de 1900 y por esas fechas comienzan las obras del templo actual, bajo el impulso del obispo Pérez Muñoz y del entonces párroco López Cabezas. La iglesia actual se terminó de construir en el año 1913​ siendo consagrada al año siguiente. La actual imagen de la Virgen de la Luz es una obra de José Luján Pérez, quién la talló en 1799 por encargo de la familia del capitán José de Arboniés. Cada segundo sábado del mes de octubre se celebran las Fiestas de la Virgen, conocidas como La Naval. Efemérides En 1954 con motivo de su bajada a la ciudad de Las Palmas de Gran Canaria por las Misiones predicadas en la ciudad por los jesuitas y misioneros del Inmaculado Corazón de María, la imagen de la Virgen del Pino visita la Parroquia de Nuestra Señora de la Luz justo el día de su llegada a la ciudad, el 28 de marzo. La imagen permanece en esta parroquia unas horas tras lo cual es trasladada a la Catedral de Canarias.​ En el año 2000, las imágenes de la Virgen del Pino y el Cristo de Telde peregrinaron juntas hasta esta iglesia partiendo desde la Catedral de Canarias. El motivo fue la celebración del Año Jubilar, por lo que excepcionalmente la imagen del Cristo teldense visitó la capital grancanaria, siendo también bajada la Virgen del Pino desde su santuario de Teror. En el año 2014 se cumplió el centenario de la construcción de la actual parroquia con diferentes actos, populares y religiosos, y una procesión extraordinaria de la Virgen de la Luz por las calles de La Isleta. Referencias Véase también Nuestra Señora de la Luz (Las Palmas de Gran Canaria) La Isleta Enlaces externos Ficha de la Parroquia de Nuestra Señora de la Luz de La Isleta en la Página web de la Diócesis Canariense.
Puerto Espíndola

Puerto Espíndola es un muelle y playa de la costa del municipio de San Andrés y Sauces en la isla de La Palma, provincia de Santa Cruz de Tenerife, España. Historia Espíndola fue un importante puerto comercial durante los siglos XVI y XVII. Después, y hasta los años 30, se mantuvo como un punto importante para la salida y entrada de mercancías y pasajeros. Hoy en día el pequeño muelle ha sido reformado, y se conservan varios restos del castillo. La zona dispone de aparcamiento vigilado.​ En la costa de Puerto Espíndola se puede realizar submarinismo, para contemplar su variado fondo marino.​ La playa Al abrigo del puerto pesquero se encuentra la playa del mismo nombre, con el fuerte oleaje que bate en la zona. Es una playa pequeña de unos 200 m y de poca afluencia, situada en un espacio rústico, con cultivos de plataneras y ñames, casi hasta la orilla del mar.​ En la costa se encuentran también las piscinas naturales del Charco Azul, pequeño centro turístico del municipio. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Puerto Espíndola.
Фуертевентура

Фуертевентура (на испански: Fuerteventura) е остров от архипелага на Канарските острови, заемащ площ от 1659 квадратни километра, което го нарежда на второ място по големина след Тенерифе. Намира се на само 98 км. от африканския бряг, което е и основна причина за наплива от имигранти от Африка, като месечно се залавят средно между 5 и 15 лодки с между 100 и 300 африканци. От 2009 година след подписване на споразумение с африканските държави емигрантите намаляха драстично. На територията на Фуертевентура има 6 общини, както следва: Антигуа (9204 души) Бетанкурия (742 души) Ла Олива (20 084 души) Пахара (19 424 души) Пуерто дел Росарио (31 808 души) Туинехе (13 124 души) Към 2011 година населението на острова наброява около 104 000 души. В южната му част се намират известните плажове Хандия, а в местността Сотавенто всяка година се провежда кръг от световното първенство по уиндсърфинг и кайтсърфинг. На територията на острова има летище в община Пуерто дел Росарио с годишен пътникопоток от 4 630 056 души (данни на АЕНА от 2007 г.)
Fuerteventura

Fuerteventura (en castellà, Fuerteventura) és una illa de l'arxipèlag de Canàries (Comunitat Autònoma de Canàries, al sud-oest de Lanzarote, de la qual és separada per l'estret de La Bocayna. Al sud, l'antiga illa de Jandía, avui unida per l'istme de la Pared i que forma la península de Jandía, li dona l'aspecte allargat que presenta Fuerteventura. Ha estat declarada reserva de la biosfera per la UNESCO. Té una extensió de 1.659 quilòmetres quadrats. La capital és Puerto del Rosario, centre d'enllaç amb les altres illes, i també nucli principal (24.000 habitants 2005). Es divideix en sis municipis: Antigua Betancuria La Oliva Pájara Puerto del Rosario Tuineje Relleu L'illa és d'origen volcànic, i ofereix un relleu muntanyós, encara que sigui d'escassa altitud (Jandía, 802 m). Les roques volcàniques i les cendres ocupen la major part de l'illa, per la qual cosa, a part el clima, extremament àrid, és molt pobra i improductiva. El nom indígena de l'illa, abans de la seva conquesta al segle xv, era Erbania, dividida en dues comarques (Jandía i Maxorata), d'on deriva el gentilici majorer. Encara que hi ha autors que esmenten també el nom Maxorata com a topònim aborigen de tota l'illa i que significa «els fills del país». Economia Tant Fuerteventura com Lanzarote serien durant els segles XVI, XVII i XVIII les principals exportadores de blat i cereals a les illes centrals de l'arxipèlag; Tenerife i Gran Canaria. Si bé, aquest comerç gairebé mai va revertir en els habitants de Fuerteventura i Lanzarote (a causa que els terratinents d'aquestes illes es lucraven de l'activitat), produint-se períodes de fam, de manera que la població d'aquestes illes haver de desplaçar-se a Tenerife i Gran Canària per intentar millorar la seva sort. Constituint-se l'illa de Tenerife com el principal focus d'atracció per als habitants de Fuerteventura i Lanzarote, d'aquí el sentiment d'unió que sempre ha existit en l'àmbit popular amb Tenerife. Una agricultura molt pobra és la principal base de la seva riquesa (conreus de tomàquets, patates i algun cereal). La ramaderia hi és representada per cabres i camells. El turisme, com més va més important, és l'altra font de riquesa. Símbols La bandera de Fuerteventura està formada per dues franges verticals d'igual amplada, de colors verd al costat del pal i blanc al vol. Al centre ostenta l'escut del Cabildo insular de Fuerteventura. La bandera no és oficial, a diferència de l'escut heràldic. Imatges Referències Enllaços externs Fuerteventuraturismo.com Arxivat 2004-12-15 a Wayback Machine. (castellà) LaOliva.es (castellà) AyuntamientoPajara.com Arxivat 2008-08-28 a Wayback Machine. (castellà) Cabildo de Fuerteventura (castellà) Fuerteventura 360° Arxivat 2007-09-05 a Wayback Machine. (castellà)
Fuerteventura

Fuerteventura je ostrov v souostroví Kanárské ostrovy v Atlantském oceánu. Stejně jako celé souostroví je součástí Španělska a jde o jeho druhý největší ostrov. Spolu s ostrovy Lanzarote a Gran Canaria tvoří provincii Las Palmas. Rozloha ostrova činí 1 660 km². Žije na něm přibližně 107 000 obyvatel (2014). Jméno „Fuerteventura“ nemá jednoznačný význam; první část slova, fuerte, znamená „silný“, slovo ventura ale může být označením pro „štěstí“, „dobrodružství“ či „vítr“ (španělsky viento či ventarrón – ostrov je velmi větrný). Přírodní podmínky Ostrov je druhý největší v souostroví a nachází se 100 km od pobřeží Afriky. Má nejdelší pobřeží, na kterém je více než 150 přírodních širokých pláží. Teplota se většinou pohybuje mezi 18 až 40 °C. Nejvyšším vrcholem je Pico De La Zarza (807 m), která leží na jihozápadě ostrova. Krajina je převážně pouštní, povrch tvoří sopečné horniny a podnebí je velmi suché. Vítr na ostrov přináší písek ze Sahary, což napomáhá vzniku nových pláží na východním pobřeží. Rostlinstvo Na ostrově roste mnoho endemických druhů (voskovník makaronéský, planika velkoplodá, cesmína ostrolistá). Datlovník kanárský se vyskytuje jenom na tomto souostroví. Mezi zdejší endemity dále patří kopretinovec Argyranthemum frutescens, sukulent Aeonium a borovice kanárská. Hospodářství a doprava Hlavním příjmem obyvatel ostrova je turistika. Rozvinuté je rybářství, zpracování zeleniny a ovoce a také produkce místního sýru, který je vyráběn z mléka fuerteventurských koz. Velkým problémem je nedostatek vody. Hlavní turistická střediska jsou Corralejo, Costa Calma, Morro Jable, Caleta de Fuste. Nejvýznamnější města jsou Puerto del Rosario, Corralejo, Antigua, Tuineje, La Oliva. Na několika místech na ostrově jsou velká pole větrných elektráren, která ale zajišťují jen asi 4% elektrické energie ostrova (2005). Od severu na jih vede celým ostrovem několik hlavních silnic, v ojedinělých úsecích i dálnice. 5 km od hlavního města se nachází mezinárodní letiště (IATA kód FUE), na pobřeží funguje několik velkých přístavů. Letiště Fuerteventura se řadí spíše k menším či středním letištím, přesto je poměrně dobře vybaveno. Jsou zde základní služby jako například směnárna, bankomat nebo dětský koutek. Letiště nabízí i dostatek parkovacích míst a výběr autopůjčoven (například Autos Reisen Top Car, Avis, Betacar, Cicar či Hertz). Spojení s městem zajišťují zejména dvě autobusové linky (linka 3 a linka 10). Odkazy Reference V tomto článku byly použity překlady textů z článků Fuertavantura na polské Wikipedii a Fuerteventura na španělské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Fuerteventura na Wikimedia Commons