NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ambassador Bridge

Ambassador Bridge er en hængebro mellem Detroit i USA og Windsor i Canada. Broen blev bygget mellem 1927 og 1929 og har en længde på 2286 meter Broen blev designet af McClintic-Marshall Company fra Pittsburgh, der senere også designede Golden Gate Bridge. En fjerdedel af handlen mellem USA og Canada går (pr. 2022) over broen. Derudover er det den travleste grænseovergang i verden, målt i varer. Detroits borgmester var modstander af en privatejet bro, men en folkeafstemning i byen 28. juni 1927 gav et overvældende flertal for at bygge broen. Forinden var der blevet fundet 23,5 mio. dollars i privat financering. Referencer
Ambassador Bridge

L'Ambassador Bridge è un ponte sospeso adibito al traffico veicolare stradale soggetto a pedaggio, che unisce Stati Uniti e Canada attraverso il confine costituito dal fiume Detroit, collegando la città statunitense di Detroit con la città canadese di Windsor. Inaugurato nel 1929 e costato circa 20 milioni di dollari dell'epoca, è uno dei più trafficati valichi di frontiera del Nord America. Uno studio commissionato dalla Border Transportation Partnership nel 2004 ha stimato intorno al ponte un indotto di circa 150 000 posti di lavoro nell'area di Detroit-Windsor e un traffico merci annuo del valore di 13 miliardi di dollari. Attraverso il ponte transita dal 60 al 70% del traffico di autocarri nella regione. Fino al 2020 il proprietario del ponte è stato il miliardario Manuel Moroun, che lo aveva acquistato dai precedenti proprietari nel 1979. Moroun ha gestito il ponte fino alla morte, avvenuta nel luglio 2020, attraverso le società Detroit International Bridge Company negli Stati Uniti e la Canadian Transit Company in Canada. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Ambassador Bridge Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su ambassadorbridge.com. (EN) Ambassador Bridge, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. Ambassador Bridge, su archINFORM. (EN) Ambassador Bridge, su Structurae. (EN) Ambassador Bridge, su Geographic Names Information System, USGS.
Ambassador Bridge

Ambassador Bridge – most wiszący na rzece Detroit, który łączy Detroit w stanie Michigan w Stanach Zjednoczonych z Windsor w prowincji Ontario w Kanadzie. Jest to najbardziej ruchliwe międzynarodowe przejście graniczne w Ameryce Północnej pod względem wielkości handlu, przewożące ponad 25% całego handlu towarowego między Stanami Zjednoczonymi a Kanadą. Historia Przejście przez rzekę Detroit stało się ważnym szlakiem komunikacyjnym po wojnie secesyjnej. Oprócz innych linii kolejowych Michigan Central i Great Western działały po obu stronach granicy łączącej Chicago z wschodnim wybrzeżem Stanów Zjednoczonych. Aby przekroczyć rzekę Detroit, te koleje obsługiwały promy między dokami po obu stronach. Promy nie były w stanie obsłużyć potrzeb żeglugowych kolei, a na przeprawę przez rzekę często czekało 700–1000 wagonów towarowych, a wielu pasażerów było opóźnionych w tranzycie. Magazyny w Chicago zostały zmuszone do przechowywania zboża, którego nie mogły wysłać na rynki wschodnie, a towary zagraniczne były przechowywane we wschodnich magazynach w oczekiwaniu na wysyłkę na zachód Stanów Zjednoczonych. Efekt netto tych opóźnień spowodował wzrost cen towarów w kraju, a zarówno kupcy, jak i rolnicy chcieli rozwiązania od kolei. Michigan Central zaproponował budowę tunelu pod rzeką przy wsparciu swoich odpowiedników w Great Western Railway. Budowa rozpoczęła się w 1871 roku i trwała aż do awarii urządzeń wentylacyjnych w 1872 roku; praca została wkrótce porzucona. Rok później zwrócono uwagę na alternatywę budowy mostu kolejowego nad rzeką. Korpus Inżynieryjny Armii Stanów Zjednoczonych zlecił zbadanie mostu na rzece Detroit. Dyskusje trwały przez pozostałą część dekady bez skutku; most na rzece Detroit nie został zatwierdzony. Kongres USA zażądał nowego badania mostu w 1889 roku, ale most nie został zatwierdzony. Gdy Michigan Central zbudował Detroit River Tunnel w latach 1909–1910, aby przewozić pociągi pod rzeką. Ten tunel był korzystny dla kolei Michigan Central i Great Western, ale Canada Southern Railway i inne linie nadal preferowały most nad rzeką. Plany budowy mostu wznowiono w 1919 r., aby uczcić koniec I wojny światowej. Jednak ani prowincja Ontario, ani stan Michigan nie chciały finansować przeprawy przez rzekę. Po utworzeniu firmy pomostowej projekt wpadł w kłopoty, gdy finansista z Toronto zatrudniony do sprzedaży swoich papierów wartościowych zamiast tego sprzeniewierzył pieniądze i uciekł. Wspomagacze mostów zwrócili się do nowojorczyka Josepha A. Bowera, biznesmena specjalizującego się w ratowaniu źle zarządzanych firm. Bowerowi udało się zebrać początkowe 12 milionów dolarów. Most budowany był od sierpnia 1927 do listopada 1929 roku. Most został otwarty 15 listopada 1929, a całkowity koszt budowy wyniósł 23,5 miliona dolarów. Przypisy
Ponte Ambassador

A Ambassador Bridge é uma ponte pênsil que liga a cidade de Detroit (no estado americano de Michigan) com a cidade de Windsor (na província canadende de Ontário). Localizada sobre a Rio Detroit, a extensão total da ponte é de 2.300 metros de comprimento com quatro pistas de rolamentos individuais. Sua construção foi iniciada em agosto de 1927 e concluída em novembro de 1929 sob a responsabilidade da empresa McClintic-Marshall Company da cidade de Pittsburgh. Até o ano de 1931 a Ambassador Bridge ostentou a marca da maior ponte suspensa do mundo, em seu vão central, perdendo esta posição para a George Washington Bridge, quando esta foi inaugurada. Referências
Ambassador Bridge

Ambassador Bridge är en 2 286 meter lång hängbro över Detroitfloden som förbinder Detroit, Michigan, USA och Windsor, Ontario, Kanada. Bron började att byggas 1927 och var klar 1929. Den invigdes den 11 november 1929 och hade då världens längsta brospann, 564 meter, en titel som den behöll till 1931, då George Washington Bridge öppnade. Bron har två 118 meter höga torn som går ned 35 meter under flodens yta. Den består av 19 000 ton stål och vägbanan går 46 meter över vattenytan. Endast huvudspannet hålls upp av hängkablar, resterande del av bron har en fackverkskonstruktion. Det finns en gång- och cykelbana på brons södra del, som dock är stängd av säkerhetsskäl efter 11 september-attackerna . Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, tidigare version. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Ambassador Bridge.﻿
Drummond Island

Drummond Island ist eine Insel im Huronsee. Sie gehört zum Chippewa County im US-Bundesstaat Michigan. Sie ist die einzige Insel in der Manitoulin-Inselkette, die zu den USA gehört. Geographie Die Insel ist im Osten durch den False Detour Channel von der zu Ontario gehörenden Nachbarinsel Cockburn Island getrennt. Im Westen ist sie durch einen schmalen Kanal von der Spitze der Oberen Halbinsel getrennt. Dort befindet sich eine Fährverbindung nach De Tour Village. Im Nordwesten liegt die Potagannissing Bay und im Norden der North Channel. Geschichte Nach dem Britisch-Amerikanischen Krieg im Jahr 1812 war die Insel von den Briten besetzt. 1828 ging die Insel an die Vereinigten Staaten über. Weblinks Drummond Island Tourism Association (englisch) Einzelnachweise
Municipio de Drummond

El municipio de Drummond (en inglés: Drummond Township) es un municipio ubicado en el condado de Chippewa en el estado estadounidense de Míchigan. En el año 2010 tenía una población de 1058 habitantes y una densidad poblacional de 1,64 personas por km².​ Geografía El municipio de Drummond se encuentra ubicado en las coordenadas 46°0′9″N 83°36′56″O. Según la Oficina del Censo de los Estados Unidos, el municipio tiene una superficie total de 644.87 km², de la cual 333,87 km² corresponden a tierra firme y (48.23 %) 311 km² es agua.​ Demografía Según el censo de 2010,​ había 1058 personas residiendo en el municipio de Drummond. La densidad de población era de 1,64 hab./km². De los 1058 habitantes, el municipio de Drummond estaba compuesto por el 90,83 % blancos, el 4,35 % eran amerindios, el 0,09 % eran asiáticos, el 0,28 % eran isleños del Pacífico, el 0,19 % eran de otras razas y el 4,25 % eran de una mezcla de razas. Del total de la población el 0,76 % eran hispanos o latinos de cualquier raza.​ Referencias Enlaces externos Portal:Míchigan. Contenido relacionado con Míchigan.
Drummond Island

Drummond Island – amerykańska wyspa, w stanie Michigan, położona we wschodniej części jeziora Huron. Jest trzecią największą wyspą na jeziorze Huron (po Manitoulin i St. Joseph Island) i ósmą największą na świecie wyspą położoną na jeziorze. W zachodniej części wyspy znajduje się Fort Drummond (znany też jako Fort Colyer), forteca zbudowana przez Brytyjczyków podczas wojny brytyjsko-amerykańskiej. Wyspa została nazwana na cześć Gordona Drummonda, pierwszego urodzonego w Kanadzie oficera dowodzącego wojskiem kanadyjskim. Stała się częścią Stanów Zjednoczonych na mocy traktatu gandawskiego w 1814 roku, jednak brytyjskie wojsko nie opuściło Fort Drummond do 1828. Przypisy
Драммонд (остров)

Драммонд (англ. Drummond Island) — остров на озере Гурон. В административном отношении относится к округу Чиппева, штат Мичиган, США. На западе остров отделён узким проливом от восточной оконечности Верхнего полуострова. К востоку от Драммонда находится канадский остров Кокберн, от которого он отделён проливом Фолс-Детур. Площадь Драммонда составляет 324 км², что делает его 47-м крупнейшим островом США. Большая часть территории острова покрыта лесами. Имеется сеть автомобильных дорог. Население острова по данным на 2010 год составляет 1058 человек. Примечания
Niagara Fallsview Casino Resort

The Niagara Fallsview Casino Resort, commonly known as Fallsview Casino, is a resort casino located in Niagara Falls, Ontario, Canada. Overlooking the Horseshoe Falls, the $1 billion complex opened to the public on June 10, 2004, and has since become a prominent landmark in the Niagara skyline. The facility is owned by the Ontario Lottery and Gaming Corporation (OLG) and has been operated by Mohegan, a U.S.-based tribal gaming company, since 2019. History Planning for the resort began in 1998, when Falls Management Group L.C. was selected to develop a new casino destination for Ontario. The site chosen had previously hosted infrastructure for the Ontario Power Company, as well as a segment of the Canadian Pacific Railway's Montrose Subdivision. Construction began in 2001, and the resort officially opened three years later on June 10, 2004. On June 11, 2019, Mohegan, previously known as Mohegan Gaming and Entertainment, assumed operational control of both Fallsview and Casino Niagara through a 21-year agreement with OLG. This marked Mohegan’s first expansion into the Canadian gaming market. In August 2022, the OLG Stage at Fallsview Casino opened after years of pandemic-related delays. The $130 million, 5,000-seat venue has since become a major entertainment hub for the region, complementing the existing 1,500-seat Avalon Theatre. Beginning in 2022, Fallsview became the taping location for the revival of Canada's Got Talent, with Season 2 filmed at the Avalon Theatre and Season 3 moving to the OLG Stage. Grounds The Fallsview resort complex spans approximately 230,000 square metres (2,500,000 sq ft). Its gaming floor occupies 19,000 square metres (200,000 sq ft) and includes over 130 gaming tables and more than 3,500 slot machines. The complex features 18 restaurants, a 372-room luxury hotel, a shopping galleria with 30 retailers, one nightclub, and a 1,400 square metres (15,000 sq ft) spa and fitness center. The complex incorporates architectural elements from the early 20th-century Ontario Power Company building, including preserved exterior walls from the original transformer station. The current Grand Hall convention space occupies the area once used for electrical infrastructure. Prominent performance venues on-site include the Avalon Theatre and the newer OLG Stage, which now hosts major touring acts and televised productions. Notable exterior features include: A programmable water fountain at the main entrance that adjusts spray height based on wind conditions A formerly active light-and-sound water feature called *The Teslatron* (currently dormant) A multi-level parking structure with capacity for over 3,000 vehicles See also Casino Niagara List of casinos in Canada Seneca Niagara Casino & Hotel List of integrated resorts List of tallest buildings in Niagara Falls, Ontario Mohegan (company) References External links Niagara Fallsview Casino Resort Fallsview Casino Restaurants Digital Images – Niagara Falls Public Library Local Casinos in Canada – Fallsview Casino Resort
Niagara Fallsview Casino Resort

Niagara Fallsview Casino Resort é um cassino e hotel localizado em Niagara Falls, Ontario. Foi aberto em 2004. Fallsview Casino oferece mais de 3.000 caça-níqueis e 100 mesas de jogo para seus visitantes. O Fallsview Casino foi reaberto em julho de 2021 após ficar fechado por quase um ano e meio devido à pandemia do COVID-19. Ver também Niagara Falls Skylon Tower Referências Ligações externas Niagara Fallsview Casino Resort Niagara Fallsview Casino Resort Digital Images Niagara Falls Public Library (Ont.) Gambling Online in Canada
Toronto Eaton Centre

Il Toronto Eaton Centre è un centro commerciale situato a Toronto, Ontario, Canada. Con un milione di visitatori ogni settimana è considerata la maggiore attrazione turistica della città. Storia e descrizione I primi progetti per un centro commerciale situato nella zona vennero proposti all'inizio degli anni '60, ma il complesso venne realizzato più di dieci anni dopo, aprendo i battenti nel 1977 con una superficie calpestabile di 93000 metri quadrati. Il centro commerciale fu sottoposto a vari ampliamenti e ristrutturazione, l'ultima nel 2010 costata 120 milioni di dollari canadesi, che portò la superficie calpestabile del complesso all'attuale 160 000 metri quadrati. Al 2015 il complesso conta 330 attività tra negozi e altri spazi commerciali. Per ammissione dello stesso architetto responsabile del progetto, Eberhard Zeidler, la galleria centrale sormontata da una volta di vetro è un omaggio alla galleria Vittorio Emanuele II di Milano. Voci correlate Galleria commerciale Galleria Vittorio Emanuele II Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Toronto Eaton Centre Collegamenti esterni Sito ufficiale, su shops.cadillacfairview.com. (EN, FR) Toronto Eaton Centre, su Enciclopedia canadese. Toronto Eaton Centre, su archINFORM.
Toronto Eaton Centre

Toronto Eaton Centre is een van de grotere winkelcentra van Noord-Amerika. Het winkelcentrum en kantorencomplex is gelegen in het centrum van Toronto en telt ongeveer 330 winkels op 150.000 m². Het eerste deel werd in 1977 geopend. Het Eaton Centre ligt tussen Yonge Street in het oosten, Queen Street in het zuiden, Dundas Street West in het noorden en Bay Street in het westen. De meest noordoostelijke entree komt uit op Yonge-Dundas Square. De gangen doen tevens dienst als onderdeel van het Toronto's ondergronds voetgangersnetwerk PATH. Er zijn 2 metrostations verbonden met het complex: Dundas en Queen. Verder is Eaton Centre verbonden met een overdekte voetgangersbrug over Queen Street naar warenhuis The Bay en met het 17-verdiepingen tellende Mariott-hotel aan Bay Street.
Eaton Centre

Eaton Centre – centrum handlowe w centrum kanadyjskiego miasta Toronto, przy Yonge Street. Budynek inspirowany mediolańską Vittore Emanuele II. Jest to kilkusetmetrowej długości oszklona galeria o wysokości 5 pięter. Centrum połączone jest systemem PATH z Financial District. Sąsiaduje z Dundas Square, Toronto City Hall, unikalnym teatrem Elgin & Winter Garden oraz Massey Hall. Centrum handlowe rozciąga się pomiędzy domami towarowymi Eatons i The Bay. Centrum posiada ok. 320 sklepów, tygodniowo przewija się przez nie ponad milion osób. Pod stropem podwieszona jest rzeźba lecących kanadyjskich gęsi. W centrum otwarto w latach 70. jedno z pierwszych multipleksów. W domu towarowym Eatons znajdują się Rooms of Distinction, które zostały ostatnio ponownie udostępnione do zwiedzania. Jest to 5 autentycznych pokoi z różnych okresów sięgających XVII wieku, przywiezione w całości w latach 30. z Londynu i zamontowane w budynku College Park. Po drugiej stronie centrum znajduje się dom towarowy The Bay, który jest bezpośrednim spadkobiercą Hudson's Bay Company. Jest to jedna z najstarszych wciąż działających organizacji handlowych świata, o ponad 330-letniej tradycji (założono ją w 1670). Sklep sprzedaje pledy w charakterystycznych kolorach, jakimi handlował za czasów traperów. W budynku The Bay, na 9 piętrze, znajduje się prywatna galeria sztuki Thomson Gallery, założona przez milionera i zapalonego kolekcjonera Kena Thomsona. Posiada znaczący zbiór malarstwa, przede wszystkim twórców należących do Group of Seven, najbardziej znanego ruchu malarstwa kanadyjskiego (w stylu nieco przypominają impresjonistów lub malarstwo Młodej Polski). Thomson jest także jednym z głównych mecenasów Art Gallery Of Ontario i po rozbudowie galerii znajdzie tam miejsce znaczna część jego zbiorów. Obok centrum handlowego znajduje się park Trinity Square. Obok XIX-wiecznego kościoła św. Trójcy znajdują się rzeźby mijających się ludzi i fontanna o kształcie po części wodospadu, po części małego strumienia. Charakterystycznym obiektem skweru jest wycięty w trawie labirynt, wzorowany na średniowiecznym pierwowzorze z katedry w Chartres. Linki zewnętrzne Eaton Centre The Bay The Toronto Labyrinth. labyrinth-toronto.ca. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-02-03)].
Toronto Eaton Centre

O Toronto Eaton Centre é um grande shopping center, localizado no centro financeiro da cidade canadense de Toronto, província de Ontário. Está localizada à leste da Yonge Street, com a Queen Street West no sul, com a Dundas Street West ao norte, e pelo Hotel Marriott e pela Universidade Ryerson a oeste, próxima à Bay Street. O Eaton Centre possui aproximadamente 200 lojas. O Eaton Centre foi desenhado por Eberhard Zeidler para a rede de lojas Eaton's durante a década de 1970, para ser o quartel-general da companhia. Para a construção do shopping center, o corredor de pequenas lojas ao longo da Yonge Street foi demolida, que causou revolta entre os planejadores urbanos da cidade. A primeira fase da construção, incluindo una loja da Eaton's, com 100 mil m² de área, abriu em 1977. Em 1979, o resto do shopping center foi inaugurado, incluindo o então maior cinema multiplex do mundo, com 18 telas. Atualmente, este cinema já não existe mais. Em 1999, a Eaton's faliu, e a companhia foi adquirida pela Sears Canada. A Sears fechou várias lojas da Eaton's, converteu outras sob o nome Sears, mas manteve 7 sob o nome Eaton's, na qual o Eaton Centre foi uma delas. Em 2002, todas estas 7 lojas foram convertidas para a Sears, embora o shopping center em questão seja conhecida como Eaton Centre. Em 2004, a Sears iniciou um projeto de renovamento e expansão do shopping center, que irá estender-se até 2006. O Toronto Eaton Centre é o ponto turístico mais frequentado de Toronto, atraindo cerca de um milhão de turistas por semana. É também um dos principais centros de compra da cidade.
Kortright Centre for Conservation

The Kortright Centre for Conservation is a suburban conservation area and educational facility in Vaughan, Ontario, Canada in the northern part of the Greater Toronto Area. It is operated by the Toronto and Region Conservation Authority. The area in which it is located is predominantly forested in its western and northern extent. The Humber River is situated in the west and the Cold Creek and Harris Creek are to the north. The 325 hectare facility opened in 1979. There is a 16 km trail network for hiking and snowshoeing, a Visitor Centre, and several demonstration sites. Inside the Visitor Centre there is a gift shop, a theatre, and space for educational programs, weddings, and events. The access to the pathway leading to the syrup shacks is located at the northeast exit of the Visitor Centre. The Earth Rangers Centre is situated about 500 m south of the Visitor Centre. The facility was used as the location of the Somafree Institute in David Cronenberg's film The Brood (1979). The facility is named after Francis Kortright (1887–1972), an engineer, businessman, author and dedicated conservationist. Maple syrup Between March and mid-April, the Kortright Centre for Conservation hosts its annual Maple Syrup Festival. The focus of the Maple Syrup Festival is to educate the public on how Maple Syrup production has changed over time. Demonstrations are given on how to properly identify a maple tree, how First Nations people cooked sweet water, how European settlers brought over kettles for cooking, and how maple syrup is made today in a modern sugar shack. References External links Kortright Centre for Conservation - official site Kortright Centre for Conservation information summary by the Toronto and Region Conservation Authority
SS Edmund Fitzgerald

SS Edmund Fitzgerald (også kaldet Mighty Fitz, The Fitz og The Big Fitz) var et amerikansk fragtskib, som sejlede i Great Lakes-distriktet i Nordamerika. Fra 1958 til 1971 var det et af de største skibe der sejlede på søerne. SS Edmund Fitsgerald sank pludselig d. 10. november 1975 på 160 m vand uden forudgående udsendelse af nødsignal. Stedet for forliset (46°59.9′N 85°06.6′V) var ca. 27 km fra indsejlingen til Whitefish Bay. Alle ombordværende omkom. Gordon Lightfoot har skrevet en sang om forliset, The Wreck of the Edmund Fitzgerald.
S/S Edmund Fitzgerald

S/S Edmund Fitzgerald var en stor Great Lakes-fraktbåt som byggdes år 1958. Hon var ett av de största fartygen på sin tid och fraktade vanligtvis järnmalm från gruvor i Duluth, Minnesota, till stålverk längs de övre sjöarna, främst i Detroit, Michigan. Edmund Fitzgerald försvann i en kraftig storm den 10 november 1975. Under den stormiga natten försvann fartyget spårlöst från radarn och sjönk med alla 29 besättningsmän ombord. Vraket hittades några dagar senare på 160 meters djup i den kanadiska delen av sjön. Orsaken till förlisningen är inte helt klarlagd, men det antas att fartyget slets sönder av vågorna i den kraftiga stormen. Efter detta blev Edmund Fitzgerald känd genom en populär sång av Gordon Lightfoot, som berättade om fartygets öde och hyllade dess besättning. Förlusten av Edmund Fitzgerald är en av de mest omtalade sjöolyckorna i Stora sjöarnas historia. Än idag har inga kroppar hittats. Den 1 september 1995 tog sig två dykare som de första någonsin ned till vraket med hjälp av flera olika gasblandningar. Själva dykningen tog sju minuter och uppstigningen tre timmar och 15 minuter. Dykningar på platsen är förbjudna sedan år 2006. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör S/S Edmund Fitzgerald.