Katedra św. Pawła w London

Katedra św. Pawła (St. Paul's Cathedral) – neogotycka budowla z lat 1844–1846 w London w prowincji Ontario, w Kanadzie. Siedziba diecezji Huron miejscowego Kościoła Anglikańskiego, najstarszy kościół w mieście. Znajduje się w historycznym centrum miasta, w narożniku Richmond Street i Queens Avenue. Pierwszym anglikańskim duchownym który przybył do London był wielebny Edward J. Boswell. Wraz z kongregacją anglikańską zakupił on 9 działek, które miały zostać przeznaczone pod kościół i cmentarz. Sześć z nich znajdowało się przy ulicy Dundas, a trzy za rogiem, przy ulicy Ridout. Kongregacja wzniosła szkielet kościoła św. Pawła w 1830 roku. Pochówki rozpoczęły się w tym samym roku, ale budowa została wstrzymana. W 1832 r. pastor Benjamin Cronyn sprzedał jednak wspomniane działki i kupił obecny teren katedry św. Pawła. Tej zimy szkielet kościoła o wymiarach 80 na 40 stóp został ułożony na saniach i przeciągnięty przez woły na nowe miejsce. Kościół ukończono na czas nabożeństw bożonarodzeniowych w 1833 r. Obecny kościół, zbudowany z cegły, z czworoboczną wieżą na osi, zastąpił ów kościół drewniany, zniszczony przez pożar w 1844 r. W nim po raz pierwszy w dziejach Imperium Brytyjskiego, 9 lipca 1857 r., synod diecezjalny dokonał wyboru biskupa ósmej diecezji kanadyjskiego Kościoła Anglikańskiego (dotychczas biskupów mianował król), a kościół św. Pawła został ustanowiony katedrą nowej diecezji Huron. Od tego czasu dziekan diecezji Huron jest zazwyczaj również rektorem katedry św. Pawła. Budowla została zaprojektowana przez znanego architekta Williama Thomasa. Dziś znana jest m. in. z pięknego wnętrza, z imponującym drewnianym, rzeźbionym wyposażeniem. Większość rzeźb zdobiących wyposażenie prezbiterium, łącznie z ozdobnymi parawanami po bokach, jest dziełem rzemieślników z Globe Furniture Company z Waterloo w Ontario. W świątyni zwracają uwagę witraże. Dwa największe okna w transeptach (północne i południowe) mają po 32 stopy wysokości i każde zawiera 600 stóp kwadratowych szkła. Wypełniają je motywy geometryczne. Zostały one zainstalowane podczas renowacji katedry w latach 1892-1894. Pozostałe witraże, w większości o tematyce biblijnej, z przedstawieniami figuralnymi, fundowane były przez różne osoby. Są dziełami różnych warsztatów, a najmłodsze z nich pochodzą z lat 90. XX w. Wyróżnia się wśród nich dzieło Christophera Wallisa z 1990 r., usytuowane nad zachodnim wejściem, przedstawiające herby diecezji i poszczególnych biskupów kanadyjskiego Kościoła Anglikańskiego. Obecne organy, upamiętniające parafian, którzy służyli w dwóch wojnach światowych, zostały zbudowane przez warsztat Casavant Freres z Saint-Hyacinthe w Quebecu i poświęcone w 1953 roku. Interesującym elementem wyposażenia jest mosiężna taca na datki, która została ofiarowana przez rodzinę Marion Grace Barker w podziękowaniu za jej uratowanie z tonącego parowca „Victoria” na rzece Thames 24 maja 1881 r. Katedra św. Pawła jest kościołem garnizonowym 4. Batalionu Królewskiego Pułku Kanadyjskiego (4RCR). Odbywają się tu nabożeństwa specjalne dla obecnych i emerytowanych członków batalionu. We wnętrzu znajdują się tablice upamiętniające poległych w bitwach. Jeden z pomników upamiętnia żołnierzy z 23. Pułku Jej Królewskiej Mości, którzy zginęli w bitwie nad Almą podczas wojny krymskiej w 1854 roku. W stale eksponowanej księdze pamiątkowej znajdują się historie parafian, którzy zginęli podczas I i II wojny światowej. Przypisy