NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parafia Matki Bożej Częstochowskiej w London

Parafia Matki Bożej Częstochowskiej w London (ang. Our Lady of Czestochowa Parish) – parafia rzymskokatolicka położona w London, w prowincji Ontario w Kanadzie. Jest ona parafią wieloetniczną w diecezji London, z mszą św. w j. polskim dla polskich imigrantów. Ustanowiona w 1953 roku. Jej założycielem był ks. Franciszek Pluta, kierujący nią przez 20 lat. Parafia została dedykowana Matce Bożej Częstochowskiej. Historia Kościół zbudowano pierwszy w London. W latach 80. nastąpił jednak gwałtowny napływ polskiej imigracji, parafia osiągnęła 2000 rodzin. Spowodowało to potrzebę powiększenia kościoła. 16 października 1995 roku rozpoczęła się totalna restauracja i rozbudowa kościoła i 16 czerwca 1996 roku odbyła się pierwsza inauguracyjna msza św. w nowo rozbudowanym i powiększonym kościele. 23 czerwca biskup John Sherlock poświęcił nowo rozbudowany kościół. Duszpasterze Ks. Franciszek Pluta (1953-1973) Ks. Peter Sanczenko (1973-1983) Ks. Mitchell Kaminski (1983-1992) Ks. Adam Gabriel, CSMA (1992-2005) Ks. Stanisław Smoroń, CSMA (2005-2009) Ks. Zbigniew Rodzinka, CSMA (2009-obecnie) Zakony pomocnicze Urszulanki Nabożeństwa w j. polskim Sobota – 9:00; 17:00 Niedziela – 8:00; 10:30; 12:15; 17:00 Przypisy Linki zewnętrzne Diecezja London (ang.) Our Lady of Czestochowa – Informacja diecezjalna. iss.rcec.london.on.ca. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-22)]. (ang.) Oficjalna strona Parafii (pol. • ang.)
Parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy w St. Catharines

Parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy w St. Catharines (ang. Our Lady of Perpetual Help Parish) – parafia rzymskokatolicka położona w St. Catharines, w prowincji Ontario w Kanadzie. Jest ona parafią wieloetniczną w diecezji St. Catharines, z mszą św. w j. polskim dla polskich imigrantów. Ustanowiona w 1914 roku. Parafia została dedykowana Matce Bożej Nieustającej Pomocy. Nabożeństwa w j. polskim Sobota – 17:30 Niedziela – 8:30, 10:00 Linki zewnętrzne Diecezja St. Catharines (ang.) Our Lady of Perpetual Help – Informacja diecezjalna (ang.) 110 lat posługi polskich Oblatów w Kanadzie
Parafia Matki Bożej Zwycięskiej w Chatham

Parafia Matki Bożej Zwycięskiej w Chatham (ang. Our Lady of Victory Parish) – parafia rzymskokatolicka położona w Chatham, w prowincji Ontario w Kanadzie. Jest ona parafią wieloetniczną w diecezji London, z mszą św. w j. polskim dla polskich imigrantów. Ustanowiona w 1957 roku. Parafia została dedykowana Matce Bożej Zwycięskiej. Duszpasterze Ks. Wawrzyniec Wnuk (1957-1961) Ks. Jan Achtabowski (1961-1963) Ks. Piotr Sanczenko (1963-1973) Ks. Mieczyslaw Kaminski (1973-1983) Ks. Eugeniusz Bugala (1983-1991) Ks. Ryszard Philiposki (1991-1993) Ks. Adam Barcz (1993-1997) Ks. Stanislaw Rakiej (1997-2001) Ks. Stanislaw Michalek (2001-2004) Ks. Stanislaw Kuczaik (2004-obecnie) Nabożeństwa w j. polskim Niedziela – 11:00 Bibliografia ks. Edward Walewander, Leksykon geograficzno-historyczny parafii i kościołów polskich w Kanadzie, Lublin 1992. Linki zewnętrzne Diecezja London (ang.) Our Lady of Victory – Informacja diecezjalna. iss.rcec.london.on.ca. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-22)]. (ang.)
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kitchener

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kitchener (ang. Sacred Heart Parish) – parafia rzymskokatolicka położona w Kitchener, w prowincji Ontario w Kanadzie. Jest ona parafią wieloetniczną w diecezji Hamilton, z mszą św. w j. polskim dla polskich imigrantów. Ustanowiona w 1912 roku. Parafia została dedykowana Najświętszemu Sercu Jezusowemu. Historia W styczniu 1912 roku, biskup Hamilton, Thomas Dowling, utworzył parafię Najświętszego Serca Pana Jezusa, a jej pierwszym proboszczem został ks. Paweł Sobczak. 30 lipca 1916 roku, pobłogosławiono teren pod budowę nowego kościoła. W 1918 roku zakończono budowę kościoła i kościół został poświęcony przez ks. Stanisława Foerster. 3 maja 1962 roku, umieszczono w kościele kopię obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, pobłogosławioną przez kardynała Stefana Wyszyńskiego w Częstochowie. Szkoły Sacred Heart School Nabożeństwa w j. polskim Niedziela – 8:30; 11:30 Bibliografia ks. Edward Walewander, Leksykon geograficzno-historyczny parafii i kościołów polskich w Kanadzie, Lublin 1992. Linki zewnętrzne Diecezja Hamilton (ang.) Sacred Heart – Informacja diecezjalna. hamiltondiocese.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-24)]. (ang.)
Parafia Trójcy Świętej w Windsorze

Parafia Trójcy Świętej w Windsorze (ang. Holy Trinity Parish) – parafia rzymskokatolicka położona w Windsorze, w prowincji Ontario w Kanadzie. Jest ona parafią wieloetniczną w diecezji London, z mszą św. w j. polskim dla polskich imigrantów. Ustanowiona w roku. Parafia została dedykowana Trójcy Świętej. Grupy parafialne Żywy Różaniec Eucharystyczny Ruchu Mlodych Szkoły Szkoła j. polskiego Świętej Trójcy Zakony pomocnicze Urszulanki Nabożeństwa w j. polskim Sobota – 8:00; 17:00 Niedziela – 10:30; 12:30; 17:00 Przypisy Linki zewnętrzne Diecezja London (ang.) Holy Trinity – Informacja diecezjalna. iss.rcec.london.on.ca. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-22)]. (ang.)
Parafia Świętych Piotra i Pawła w Welland

Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Welland (ang. Sts Peter and Paul Parish) – parafia rzymskokatolicka położona w Welland, w prowincji Ontario w Kanadzie. Jest ona parafią wieloetniczną w diecezji St. Catharines, z mszą w języku polskim dla polskich imigrantów. Ustanowiona w 1913 roku. Parafia została dedykowana Świętym Apostołom Piotrowi i Pawłowi. Nabożeństwa w j. polskim Niedziela – 11:00 Linki zewnętrzne Diecezja St. Catharines (ang.) Sts Peter and Paul – Informacja diecezjalna. romancatholic.niagara.on.ca. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-11)]. (ang.) 110 lat posługi polskich pblatów w Kanadzie Niagara Community Record Database (ang.) Polish Community – Ethnic history of Welland. welland.library.on.ca. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-04)]. (ang.)
Parafia św. Antoniego z Padwy w Oakville

Parafia św. Antoniego z Padwy w Oakville (ang. St. Anthony of Padua Parish) – polska parafia rzymskokatolicka położona w Oakville, w prowincji Ontario w Kanadzie. Jest to parafia etniczna, przynależąca do diecezji Hamilton, Msze św. są odprawiane w języku polskim i angielskim. Parafia została utworzona w 1997 roku i jest dedykowana św. Antoniemu Padewskiemu. Grupy parafialne Żywy Różaniec Krucjata Różańcowa za Ojczyznę Grupa Modlitwy św. Ojca Pio Chór Parafialny „Cantabile” Ministranci Katecheza dla dzieci i młodzieży (do I Komunii św. i Bierzmowania) Nabożeństwa w j. polskim Różaniec za Ojczyznę – od poniedziałku do piątku pół godziny przed każdą Mszą św. Nowenna do św. Antoniego – 13 wtorków (od marca do czerwca) oraz przed Odpustem Parafialnym Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy – w każdą środę po Mszach św. o godz. 9:00 i 19:00 Koronka do Miłosierdzia Bożego – w każdy piątek po Mszy św. o godz. 19:00 Nabożeństwo pierwszych Piątków i Pierwszych Sobót miesiąca Godzinki ku czci Najświętszej Maryi Panny w każdą niedzielę o godz. 8:30 Msza św. niedzielna w każdą sobotę o godz. 17:00 (po angielsku) Msze św. po polsku w każdą niedzielę o godz. 9:00, 11:00 i 12:30 Spowiedź św. pół godziny przed każdą Mszą św. Bibliografia ks. Edward Walewander, Leksykon geograficzno-historyczny parafii i kościołów polskich w Kanadzie, Lublin 1992. Linki zewnętrzne Diecezja Hamilton (ang.) Strona internetowa St. Anthony of Padua
Parafia św. Jacka w Ottawa

Parafia św. Jacka w Ottawie (ang. St. Hyacinth's Parish) – parafia rzymskokatolicka położona w Ottawie, w prowincji Ontario w Kanadzie. Jest ona parafią wieloetniczną w archidiecezji Ottawa, z mszą w języku polskim dla polskich imigrantów. Prowadzą ją ojcowie oblaci. Ustanowiona w 1957 roku. Parafia została dedykowana św. Jackowi. Historia W latach 1945–1949, do Ottawy przybyła duża grupa żołnierzy z Wielkiej Brytanii, jeńców i więźniów obozów koncentracyjnych oraz uchodźców i ich rodziny. Aby sprostać potrzebie uczestniczenia we mszy św. w języku polskim, w 1948 roku misjonarze oblaci rozpoczęli regularne duszpasterstwo w Ottawie. 28 stycznia 1957 została powołana parafia św. Jacka, a pierwsza msza św. została odprawiona 4 sierpnia 1957 roku przez ks. Jana Sajewicza, OMI. Architektem kościoła był Roman Stankiewicz. Grupy parafialne Ruch Światło-Życie Koło Różańca Żywego Rycerze NMP Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego Nabożeństwa w j. polskim Poniedziałek - 19, Środa-Piątek - 19 Sobota – 18:00 Niedziela – 8:30; 11:00; 12:30; 19:00 Linki zewnętrzne Archidiecezja Ottawa (ang.) St. Hyacinth – Informacja diecezjalna (ang.)
Parafia św. Marka w Etobicoke

Parafia św. Marka w Etobicoke (ang. St. Mark's Parish) – parafia rzymskokatolicka położona w zachodniej części Toronto, Etobicoke, w prowincji Ontario, Kanada. Jest ona parafią wieloetniczną w archidiecezji Toronto, z mszą św. w j. polskim dla polskich imigrantów. Ustanowiona w 1955 roku. Parafia została dedykowana św. Markowi. Nabożeństwa w j. polskim Niedziela – 10:00 Linki zewnętrzne Archidiecezja Toronto (ang.) St. Mark – Informacja diecezjalna. archtoronto.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-15)]. (ang.) GCatholic.org – Parishes in Toronto. gcatholic.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.)
Parafia św. Stanisława Kostki w Toronto

Parafia św. Stanisława Kostki w Toronto (ang. St. Stanislaus Kostka Parish) – parafia rzymskokatolicka położona w Toronto, w prowincji Ontario w Kanadzie. Jest ona parafią wieloetniczną w archidiecezji Toronto, z mszą w języku polskim dla polskich imigrantów. Prowadzą ją ojcowie oblaci. Ustanowiona w 1911 roku, była pierwszą parafią, założoną przez polskich imigrantów w Toronto. Parafia została dedykowana św. Stanisławowi Kostce. Historia Według informacji wyrytej w kamieniu węgielnym, wbudowanym w północno-wschodnim narożniku kościoła, oryginalnie budynek główny i sala parafialna wybudowane zostały w roku 1879 jako West Presbyterian Church. 15 kwietnia 1911 roku, został nabyty i przerobiony dla użytku Polaków w Toronto, przez szambelana papieża Piusa X, Eugeniusza 0'Keefe i jego córkę Helenę McLean French. Pierwszym proboszczem nowej parafii został ks. Józef Hinzman. Grupy parafialne Towarzystwo Różańcowe Towarzystwo Imienia Jezus Trzeci Zakon Sodalicja Mariańska Rycerze Kolumba Grupa "Stokrotki" Fundusz Jana Pawła II dla polskich sierot Klub Seniora Nabożeństwa w j. polskim Sobota – 17:30 Niedziela – 9:30, 11:00 Linki zewnętrzne Archidiecezja Toronto (ang.) St. Stanislaus Kostka – Informacja diecezjalna. archtoronto.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-15)]. (ang.) GCatholic.org – Parishes in Toronto. gcatholic.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-10-05)]. (ang.)
Pickle Lake

Pickle Lake est un canton canadien situé dans le district de Kenora en Ontario. Il s'agit de la communauté située la plus au nord de la province qui est accessible toute l'année par la route 599, l'unique voie d'accès à la communauté à partir du sud. Des routes d'hiver la relient à d'autres communautés plus au nord. L'aéroport de Pickle Lake sert de point de départ pour le transport des marchandises vers les communautés amérindiennes plus au nord. Historique Le comté de Pickle Lake fut incorporé en 1980 et inclut 2 petites localités : Central Patricia et Pickle Crow. Pickle Lake remonte aussi loin que le commerce des fourrures en 1786 quand la Compagnie Hudson Bay construit le comptoir de commerce d'Osnaburgh sur le lac St. Joseph. Le commerce des fourrures a été pendant longtemps l'industrie primaire jusqu'à la découverte de l'or sur les rives de la rivière Kawinogans. C'est une communauté autochtone, First Nations community. Aujourd'hui c'est une vocation touristique qui marque l'essentiel des activités. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Pickle Lake » (voir la liste des auteurs). Annexe Article connexe District de Kenora Lien externe (en) Site officiel Portail de l’Ontario
Pickle Lake (Ontario)

Pickle Lake – gmina (ang. township) w Kanadzie, w prowincji Ontario, w dystrykcie Kenora. Powierzchnia Pickle Lake to 255,08 km². Według danych spisu powszechnego z roku 2001 Pickle Lake liczy 399 mieszkańców (1,56 os./km²). Linki zewnętrzne Pickle Lake Tourism website. ontariossunsetcountry.ca. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-02-21)]. (ang.) Pickle Lake facilities and campgrounds (ang.)
Pickle Lake

Pickle Lake är en ort i Kanada. Den ligger i provinsen Ontario, i den sydöstra delen av landet, 1 300 km nordväst om huvudstaden Ottawa. Pickle Lake ligger 354 meter över havet och antalet invånare är 425. Pickle Lake Airport ligger nära orten. Terrängen runt Pickle Lake är platt. Trakten runt Pickle Lake är nära nog obefolkad, med mindre än två invånare per kvadratkilometer.. Det finns inga andra samhällen i närheten. I omgivningarna runt Pickle Lake växer i huvudsak barrskog. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Pickle Lake.
Deer Island (Jefferson County, New York)

Deer Island ist eine der Thousand Islands im US-Bundesstaat New York. Sie liegt zwischen den Vereinigten Staaten und Kanada, 3 km nördlich Alexandria Bay, New York im Abfluss des Ontariosees an den Anfängen des Sankt-Lorenz-Stroms. Sie ist vollständig im Besitz der Russell Trust Association und dient der Geheimgesellschaft Skull and Bones als Rückzugsort. Weblinks Über die Geschichte von Deer Island (englisch)
Deer Island (Thousand Islands)

Deer Island is one of the American Thousand Islands. It lies between mainland Canada and United States, within the Saint Lawrence River, in the Town of Alexandria, close to Alexandria Bay, New York. It is owned entirely by the Russell Trust Association and is used as a Skull and Bones retreat. The island lies near Boldt Castle and can be seen up close from several Canadian and U.S. tour vessels that operate in the local waterways. The land on the island is densely overgrown, with a small lodge on the southern corner of the island. Skull and Bones doesn't own an opulent island hideaway like the one depicted in The Skulls. It does own an island on the St. Lawrence River — Deer Island, in Alexandria Bay. The forty-acre retreat is intended to give Bonesmen an opportunity to "get together and rekindle old friendships". A century ago the island sported tennis courts and its softball fields were surrounded by rhubarb plants and gooseberry bushes. Catboats waited on the lake. Stewards catered elegant meals. But although each new Skull and Bones member still visits Deer Island, the place leaves something to be desired. "Now it is just a bunch of burned-out stone buildings," a patriarch sighs. "It's basically ruins." Another Bonesman says that to call the island "rustic" would be to glorify it. "It's a dump, but it's beautiful." The fading of Deer Island exemplifies the dwindling finances of Skull and Bones, which can no longer claim the largest society endowment at Yale. Unlike members of other societies, Bonesmen pay no dues, though patriarchs receive an annual letter requesting a "voluntary contribution to the Russell Trust Association." In truth, Skull and Bones has never been wealthy. Flora and fauna The island is covered in indigenous trees, made up of mostly white pine, black oak, hemlock, and sugar maple — typical of the Canadian Shield — as is much of the surrounding area. There are several abandoned ruins located throughout the 50-acre (20 ha) island, now overgrown and barely visible beneath the growth. References External links Deer Island: A Brief History
Île Deer (Mille-Îles)

L'île Deer est une île privée qui fait partie de l'archipel des Mille-Îles. Elle est située aux États-Unis, à la frontière avec le Canada, dans le fleuve Saint-Laurent, vers Alexandria Bay et le château de Boldt. Elle appartient dans sa totalité à la Russell Trust Association et est utilisé comme lieu d'échange et de retraite pour la société secrète des Skull and Bones de l'université Yale. Liens externes Ressource relative à la géographie : Geographic Names Information System Portail de l’État de New York Portail des îles
Flughafen Toronto/Downsview

Der Toronto/Downsview Airport oder Downsview Airport war ein privat betriebener Flugplatz der Firma Bombardier Aerospace im Nordwesten von Toronto. Der Flugplatz wird von Bombardier seit 1994 fast ausschließlich als Basis zu Testflügen benutzt. Der Downsview Airport wurde 1939 eröffnet. Im Jahr 1947 erwarb das kanadische Verteidigungsministerium das Recht, den Flugplatz zu erweitern und errichtete in seiner Nähe einen Militärflugplatz der Royal Canadian Air Force. Im Jahr 1996 wurde der Militärflugplatz stillgelegt. Seit 1998 wird der Downsview Airport von Bombardier verwaltet. Der Flugplatz wird manchmal auch für spezielle Anlässe benutzt wie beispielsweise für die beiden Kanadareisen des Papstes Johannes Paul II. 1984 und 2002, der am Downsview Airport ankam. Der Hauptzweck ist jedoch, Firmen ein Testgelände zur Erprobung ihrer Flugzeuge zu bieten. Flugzeugbauer wie de Havilland Canada und Avro Canada testeten hier u. a. die Flugzeuge de Havilland Canada DHC-2, de Havilland Canada DHC-5, de Havilland Canada DHC-6, De Havilland DHC-8 oder Avro Canada CF-105. Nördlich der Landebahn befindet sich das Canadian Air and Space Museum (ehemals Toronto Aerospace Museum), welches nicht mit dem Canada Aviation and Space Museum in Ottawa verwechselt werden darf.
Aeroportul Downsview

Aeroportul Downsview (IATA: YZD, ICAO: CYZD) este un aeroport din Ontario, Canada. Aeroportul a fost tranzitat în 2017 de 0 pasageri. A fost deschis în 1939. Situat la o altitudine de 199 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Este operat de De Havilland Canada⁠(d). Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Downsview Airport

Downsview Airport (engelska: Toronto/Downsview Airport) är en flygplats i Kanada. Den ligger i provinsen Ontario, i den sydöstra delen av landet, 400 km sydväst om huvudstaden Ottawa. Downsview Airport ligger 194 meter över havet. Terrängen runt Downsview Airport är huvudsakligen platt. Downsview Airport ligger uppe på en höjd. Runt Downsview Airport är det mycket tätbefolkat, med 7 216 invånare per kvadratkilometer.. Närmaste större samhälle är Toronto, 6,2 km sydost om Downsview Airport. Runt Downsview Airport är det i huvudsak tätbebyggt. Kommentarer Källor
Мост на мира

Мостът на мира е международен мост, построен над река Ниагара за пешеходен и автомобилен транспорт между граничните градове Бъфало, щата Ню Йорк, САЩ и Форт Ери, провинция Онтарио, Канада. Идеята за построяване на моста възниква към 1853 г., но поради огромните средства, необходими за това, както и проблеми от законодателен характер, тази идея не се осъществява тогава. През 1873 г. е построен железопътен мост над река Ниагара, който обаче не обслужва автомобилния поток. През 1919 г. бизнесменът Алонсо Кларк Матър представя идеята да бъде построен мост, който да отразява сътрудничеството между САЩ и Канада, и влага голяма част от своите капитали за закупуване на частни земи за целите на строежа. Алонсо Матър умира през 1941 г. и в негова част паркът на Форт Ейри в близост до моста приема неговото име. На 6 август 1925 г. е одобрен проект на мост, намиращ се на около километър от железопътния мост, като финансирането възлиза на 4,5 млн. долара. Церемонията по правенето на първата копка е проведена на 17 август същата година, а завършването е запланувано за пролетта на 1927 г. Мостът представлява 5 арки над реката Ниагара и принадлежащия канал Блек Рок. Общата дължина на съоръжението е 1770 метра. То е изградено от 9000 тона стомана за основите и още 800 тона за подсилване. На 13 март 1927 г. първата кола минава по моста. На 1 юли 1927 г. е отворен за обществено ползване. Официалната церемония по откриването в присъствието на вицепрезидента на САЩ Чарлз Дейвс, принца на Уелс и бъдещ британски крал Едуард VIII, принц Алберт и бъдещ британски крал Джордж VI, премиера на Канада Уилям Лайън Макензи Кинг, премиера на Великобритания Стенли Болдуин и др. е на 7 август 1927 г. В средата на 1960-те години поради нарасналия трафик мостът е разширен. Източници Western NY Heritage Press Архив на оригинала от 2006-09-10 в Wayback Machine. Външни препратки Фотогалерия на официалната страница Архив на оригинала от 2006-08-16 в Wayback Machine.
Peace Bridge

El Peace Bridge (en español: Puente de la Paz) es un puente de carretera que cruza la frontera entre los Estados Unidos y Canadá en el extremo este del lago Erie, a unos 30 km río arriba de las Cataratas del Niágara. Conecta las ciudades de Buffalo en el estado estadounidense de Nueva York y Fort Erie en la provincia canadiense de Ontario. Es operado y mantenido por la Autoridad de Puentes Públicos de Buffalo y Fort Erie. La estructura consta de cinco arcos sobre el río Niágara y un tramo de celosía sobre el canal Black Rock en el lado estadounidense del río. La longitud total es de 1769 M. El nombre del puente recuerda cien años de paz entre los Estados Unidos y Canadá. La construcción fue aprobada el 6 de agosto de 1925 por la Comisión Conjunta Internacional. El puente fue construido como un puente vial que debía satisfacer las necesidades de los peatones y vehículos motorizados, ya que no podían utilizar el Puente Ferroviario Internacional, construido en 1873. Uno de los mayores obstáculos en la construcción fue la fuerte corriente del río, que aquí está entre 12 y 19 km / h. La construcción comenzó en 1925 y se terminó en la primavera de 1927. Se abrió al público el 1 de junio de 1927. Enlaces de Web «Peace Bridge» (en inglés). Structurae. Consultado el Peace Bridge. Peace Bridge Authority Historic Niagara Digital Collections
Ponte della Pace

Il Ponte della Pace (in inglese Peace Bridge) è un ponte ad arco che attraversa il fiume Niagara e collega la città di Fort Erie (Ontario, Canada) con quella di Buffalo (New York, Stati Uniti). Il Ponte della Pace è costituito da 5 archi. La lunghezza è di 1,77 Km e sono stati usati per la costruzione circa 1,07 Km di acciaio, per un totale di 9 800 tonnellate. Storia La costruzione venne approvata dalla International Joint Commission (organizzazione internazionale che si occupa di risolvere eventuali contrasti riguardanti acque internazionali tra Canada e Stati Uniti) il 6 agosto 1925. Fu incaricato come capo ingegnere Edward Lupfer. Il maggiore ostacolo per la costruzione del ponte fu la corrente del fiume (12-19 Km/h), tuttavia la costruzione iniziò nel 1925 per essere poi completata nella primavera del 1927. Il primo collaudo, fatto da Lupfer stesso, ebbe esito positivo e l'inaugurazione avvenne il 1º giugno 1927. La cerimonia di inaugurazione ufficiale ebbe luogo due mesi dopo (il 7 agosto) e vi presero parte il Principe di Galles Edoardo VIII, Giorgio, Duca di Kent, il Primo Ministro canadese William Lyon Mackenzie King, il Primo Ministro inglese Stanley Baldwin, il Vicepresidente americano Charles Dawes, il Segretario di Stato Frank Kellogg, il Governatore dello Stato di New York Al Smith e il Primo Ministro dell'Ontario Howard Ferguson. Con la sua costruzione, Buffalo e Fort Erie, divennero i punti principali di collegamento tra Canada e Stati Uniti. Il Ponte della Pace è stata la prima struttura ad utilizzare l'E-Zpass fuori dagli States nel 2005. Traffico Il Ponte della Pace è il più trafficato, con almeno un milione di camion all'anno, con ritardi stimati di almeno 4 ore, ma si possono utilizzare in alternativa il Rainbow Bridge, il Queen-Lewiston Bridge e il Whirlpool Rapids Bridge. È collegato alla I190 (Interstate 190) e alla Queen Elizabeth Way. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Peace Bridge Collegamenti esterni (EN) Ponte della Pace, su Structurae.
Peace Bridge

Peace Bridge är en bro som går mellan Kanada och USA på Eriesjöns östra sida, vid Niagarafloden. Den sammanbinder städerna Buffalo, New York och Fort Erie, Ontario. Ansvarar för bron gör Buffalo and Fort Erie Public Bridge Authority. Bron invigdes den 1 juni 1927. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, 17 maj 2013. Fotnoter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Peace Bridge.﻿ Peace Bridge Authority