NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ишанапура

Ишанапура (на кхмерски: ឦសានបុរៈ), наричан също Самбор Прей Кук, е исторически град в Централна Камбоджа, разположен край днешното село Самбор в провинция Кампонг Тхом. Основан в началото на VII век от Ишанаварман I, градът е столица на царството Ченла до IX век, когато политическият център на региона се измества към Ангкор. Градът е изоставен и отново разкрит през XX век. Известни са над 100 храма, десет от които с уникален за Югоизточна Азия осмоъгълен план. Каменните орнаменти на Ишанапура са характерни за развитието на архитектурата в страната в периода преди изграждането на Ангкор. През 2017 година археологическият комплекс е включен в списъка на световното наследство на ЮНЕСКО. Бележки
Sambor Prei Kuk

Sambor Prei Kuk je předangkorský chrámový komplex, nacházející se v Kambodži, zhruba 30 km na sever od města Kampong Thom ve stejnojmenné provincii. Jde o soubor několika zachovaných chrámů menšího rozměru, většinou z pálených cihel, některých pak z pískovce. Většinou bývají děleny na tři skupiny: severní (N), centrální (C) a jižní (S). Pocházejí z doby před 9. stoletím n. l., kdy se centrum khmerské říše začalo přesouvat do oblasti Angkoru. Na počátku 7. století bylo místo známo jako Íšánapura. Podle Sambor Prei Kuku bylo nazváno celé stylové období ve vývoji starého khmerského stavitelství. V roce 2017 byl komplex zařazen na seznam světového kulturního dědictví UNESCO. Fotogalerie Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Sambor Prei Kuk na Wikimedia Commons Literatura KRÁSA, Miloslav: Angkor - umění staré Kambodže. Odeon, 1985 KREJČÍ, Aleš. Khmerské památky severní Kambodže. S. 26–27. Bulletin KPVU Panorama [online]. 2015. S. 26–27. Dostupné online. MABBETT, Ian a CHANDLER, David: Khmerové. Nakladatelství Lidové noviny, 2000. NOŽINA, Miroslav: Dějiny Kambodže. Praha : Nakladatelství Lidové noviny, 2007. ISBN 978-80-7106-897-6.
Sambor Prei Kuk

Sambor Prei Kuk (Khmer ប្រាសាទសំបូរព្រៃគុក Prasat Sambor Prei Kuk) ist der moderne Name eines Hindutempelkomplexes im heutigen Kambodscha, in der heutigen Provinz Kampong Thom. Es sind die Überreste der alten Stadt Isanapura (Khmer ឦសានបុរៈ Eisan bora). Isanavarman I. machte 616 Isanapura zur Hauptstadt seines Königreiches Chenla, das hier im siebenten und achten nachchristlichen Jahrhundert blühte. Isanapura gab es aber vermutlich schon vor dem sechsten Jahrhundert. Die Ruinen bestehen aus über 150 Tempeln und Türmen und bedecken ein Gebiet von über 400 Hektar. Es gibt drei Hauptkomplexe, die von Mauern umgeben waren. Die Tempelbauten sind reich mit Reliefs dekoriert. Sambor Prei Kuk wurde am 8. Juli 2017 auf der 41. Sitzung des Welterbekomitees in die Liste des UNESCO-Welterbes aufgenommen. Als Kriterien für die Aufnahme nennt die UNESCO dabei 1) die einzigartige Architektur, Stadtplanung und Landschaftsplanung, welche eine Adaption aus Indien sei und einen eigenen Stil hervorgebracht habe, 2) das Zeugnis des einstmals größten religiösen Pilgerzentrums, welches eine toleranten Mischung aus hinduistischen und buddhistischen Religionen symbolisiere, und 3) die erstmalige Verwendung oder Nennung des Harihara- und Sakabrahma-Kultes, der ersten Erwähnung der universellen Lehre des Buddhismus in Südostasien, die erste belegte Verwendung der Khmer-Schrift, und die frühesten Darstellungen traditioneller Orchester. Literatur Wibke Lobo: Tempelarchitektur in Kambodscha: Von der heiligen Höhle zum Tempelberg als Mittelpunkt eines zentralisierten Staates. Zhenla und die Tempel von Sambor Prei Kuk. In: Mai Lin Tjoa-Bonatz, Andreas Reinecke (Hrsg.): Im Schatten von Angkor. Archäologie und Geschichte Südostasiens. Philipp von Zabern (Imprint der WBG), Darmstadt 2015, ISBN 978-3-8053-4922-2, S. 90 f. Weblinks Plan Heiligtum mit Bombenkratern, Spiegel Online, 15. September 2010 Einzelnachweise
Sambor Prei Kuk

Sambor Prei Kuk (en khmer ប្រាសាទសំបូរព្រៃគុក, « le temple dans la forêt luxuriante ») est un site archéologique préangkorien situé au Cambodge. Le site archéologique, identifié comme Içanapura, l'ancienne capitale du royaume de Chenla (fin VIe – IXe siècle), est classé en 2017 comme patrimoine mondial de l'UNESCO. Histoire Sambor Prey Kuk est construit au début du VIIe siècle, par le roi Içanavarman Ier et sera d'abord appelé Içanapura, du nom de son monarque fondateur. Patrimoine Le site s'étend sur près de 25 kilomètres carrés (environ 7 km sur 4), autour d'un centre-ville fortifié, protégé au nord, à l’ouest et au sud par un double système de remparts et des douves ; et protégé à l’est par une rivière, rempart naturel. Ce site d'environ sept kilomètres sur quatre est constitué d'innombrables bassins alimentés par des systèmes de retenues d’eau, de barrages de contrôle et de déviation sur la rivière et ses affluents, pour les besoins de l’irrigation. Ce réseau sophistiqué destiné à pallier la sécheresse d’une grande partie de l’année sera plus tard mis en œuvre à plus grande échelle à Ankgor. Des temples shivaïstes octogonaux, d'un style qu'on ne trouve nulle part ailleurs dans la région[réf. nécessaire], peuvent être regroupés en trois groupes architecturaux : groupe nord : Prasat Sambor, très dégradé ; groupe central : Prasat Tao (temple des lions), aux animaux sculptés en ronde-bosse ; groupe sud : Prasat Yeaye Peou, aux monuments disséminés dans une forêt claire et paisible. Le nom de ce style pré-angkorien est dit de Sambor Prei Kuk, du nom du temple. Il sert de modèle aux styles suivants. On y trouve de nombreux prasats, lingams et yonis, sculptures de lions et garuda. Galerie Accès Le site se trouve dans la province de Kampong Thom, à 35 kilomètres au nord de son chef lieu. Il est distant de 176 kilomètres d'Angkor et de 206 kilomètres de Phnom Penh. Notes et références Bibliographie Michel Tranet. Sambaur-Prei-Kuk, Monuments d'Içanavarma, Vol. 1, 1997 (pp. 615-628), vol. 2 1997 et vol 3. 1999. Daniela Fuganti, « Sambor Prei Kuk », Archéologia, no 559, novembre 2017, pp. 40 à 47. Bruno Bruguier, Juliette Lacroix, (2011). Sambor Prei Kuk et le bassin du Tonlé Sap. Guide archéologique du Cambodge, tome 2. (ISBN 9789995089122) Notes et références Voir aussi Articles connexes Style de Sambor Architecture khmère Art khmer Architecture des temples hindouistes Royaume du Chenla Portail du Cambodge Portail de l’archéologie Portail du patrimoine mondial
Sambor Prei Kuk

Sambor Prei Kuk é um sítio arqueológico localizado a cerca de 25 km ao norte da cidade de Kampong Thom, no Camboja. Foi habitado provavelmente, desde o período Neolítico. A partir do Século VII no local surge uma cidade chamada Ishanapura, que foi capital do Reino Chenla e é dessa época os templos e edificações hoje presentes que podem ser visitados. Galeria UNESCO Foi inscrito como Patrimônio Mundial da UNESCO em 2017 pois: "a arte e arquitetura aqui desenvolvidas tornaram-se modelo para outras regiões e são o único exemplo do estilo Khmer do período Angkor" Referências
Kaôh Thmei

Kaôh Thmei är en ö i Kambodja. Den ligger i provinsen Sihanoukville, i den södra delen av landet, 170 km sydväst om huvudstaden Phnom Penh. Arean är 40 kvadratkilometer. Terrängen på Kaôh Thmei är platt. Öns högsta punkt är 166 meter över havet. Den sträcker sig 8,8 kilometer i nord-sydlig riktning, och 7,2 kilometer i öst-västlig riktning. Kommentarer Källor
Peace Palace (Phnom Penh)

The Peace Palace (Khmer: វិមានសន្តិភាព, Vĭméan Sântĕphéap), also known as the Office of the Prime Minister of Cambodia (Khmer: ការិយាល័យនៃនាយករដ្ឋមន្រ្តីនៃកម្ពុជា, Karĭyéaloăy ney Néayôk Rôdthâmôntrei ney Kâmpŭchéa), is the principal workplace of the Prime Minister of Cambodia. It is located in Phnom Penh. The building was officially inaugurated by King Norodom Sihamoni on 19 October 2010. Its overall cost was US$50 million. Aside from being the office of the Prime Minister, the Peace Palace has also chaired the East Asia Summit in 2012 and many other meetings with foreign leaders. Gallery References
Palazzo della Pace (Phnom Penh)

Il Palazzo della Pace (in lingua khmer: វិមានសន្តិភាព) è la sede principale del primo ministro della Cambogia. Si trova lungo il Russian Federation Boulevard a Phnom Penh accanto al palazzo del consiglio dei ministri. L'edificio è stato ufficialmente inaugurato dal re Norodom Sihamoni e dal primo ministro Hun Sen il 19 ottobre 2010 ed il suo costo complessivo è stato di 50 milioni di dollari USA. Oltre ad essere l'ufficio del primo ministro, il Palazzo della Pace nel 2012 è stato la sede del 20º (aprile) e 21º (novembre) East Asia Summit. Dal 2016 è possibile visitare il palazzo con visite guidate. Note Voci correlate Hun Sen Phnom Penh Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Palazzo della Pace
Koh Pring

Koh Pring, (Khmer: កោះព្រីង, Jambul Island, Koh Prins(former French name) is a Cambodian island in the gulf of Thailand, 64 km off the coastal city of Sihanoukville. Official sources provide no data of civilian communities on the "Outer Islands". Administration falls to the Cambodian navy, as the island lies within the national marine border in which it represents an isolated outpost. Geography Koh Pring is in fact the largest island of a tiny archipelago of 3 islands (Koh Pring, Koh Doung and Koh Trangol). Pring - ព្រីង - is Khmer for Jambul (jambolan, jamblang, or jamun), the fruit of an evergreen, flowering tropical tree. See also Sihanoukville Koh Rong Koh Sdach List of islands of Cambodia List of Cambodian inland islands References
Принг

Принг (кхмер. កោះព្រីង) — небольшой остров, расположенный в Сиамском заливе в 64 километрах от побережья Камбоджи. Название острова было дано французами и происходит от (кхмер. ព្រីង) — джамболан, фрукта произрастающего на острове. Остров входит в группу так называемых «Дальних островов» и официально считается необитаемым. Ввиду близкого расположения Принга к нейтральным водам, на нём расположена военная база Королевского военно-морского флота Камбоджи. Наряду с островами Дамлонг, Вай, Муй и Пий — Принг был арендован российским предпринимателем Сергеем Полонским для создания проекта «Архипелаг» и развития туризма на островах Камбоджи. География Остров размером всего лишь 700 м² сложен коренными породами и практически полностью покрыт густыми джунглями. В южной части острова расположена бухта и небольшой пляж. Вместе с островами Донг и Трангол остров образует небольшой архипелаг. Непроходимые джунгли острова являются идеальной средой обитания для большого разнообразия эндемичных видов флоры и фауны. В начале весны к острову приплывают китовые акулы. Это время года является идеальным для любителей дайвинга. Примечания
Neak Loeung Bridge

Tsubasa Bridge (Khmer: ស្ពានត្សឹបាសា), also known as Neak Loeung Bridge (ស្ពានអ្នកលឿង), links Kandal Province with the town of Neak Loeung, Prey Veng Province in Cambodia, on the heavily travelled Highway 1 between Phnom Penh, and Ho Chi Minh City in Vietnam. Construction This 2.2 km cable-stayed bridge eliminated a ferry crossing and is the longest bridge across the Mekong River in Cambodia, 300 metres longer than its nearest rival, the Koh Kong Bridge. The project includes the main cable-stayed section totalling 640m, two composite girder approach sections of 900m and 675m, and approach embankments totalling 3.1 km. The inauguration ceremony to begin construction occurred on February 12, 2011. The bridge opened to traffic in April 2015. It was funded and built by a Japanese government donation (Cambodia's third Japanese donated bridge) and its image appears on the new 500 riel note. The bridge is part of a larger programme of works to improve connectivity along Asian Highway 1 from Thailand to Vietnam. Images References External links
Pont de Neak Luong

Le Pont Neak Luong, (Khmer:ស្ពានអ្នកលឿង, officiellement appelé pont Tsubasa) franchit le Mékong au Cambodge, environ 50 km en aval de Phnom Penh, qui n'a pas de pont, il permet la liaison avec le sud et le Viêt Nam. C'est le plus long pont du pays devant le Pont Kaoh Kong. Il est emprunté par la route nationale 1. Travaux Les travaux ont commencé le 12 février 2011 et le pont fut inauguré le 6 avril 2015. Financement Le pont est un don d'investisseurs japonais. Il apparaît sur le billet de 500 riels. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste de ponts du Cambodge Portail du Cambodge Portail des routes Portail des ponts
Mercado central de Nom Pen

El Mercado central de Nom Pen​ también llamado el Nuevo Gran Mercado es un gran mercado construido en 1937 en la forma de una cúpula con cuatro brazos que se extienden en vastos pasillos con innumerables puestos de venta de bienes. El diseño inicial es del arquitecto francés Louis Chauchon. Las obras de construcción fueron supervisadas por los arquitectos franceses Jean Desbois y Wladimir Kandaouroff. Se encuentra ubicado en la capital de Camboya, Nom Pen. Cuando se abrió por primera vez en 1937, se dice que era el mercado más grande de Asia, hoy todavía funciona como un mercado. De 2009 a 2011, se sometió a una renovación de 4.200.000 dólares estadounidenses financiados por la Agencia Francesa de Desarrollo. El edificio de estilo art déco es un hito de Nom Pen. Antes de 1935, el área era un lago que recibía aguas durante la temporada de lluvias. El lago fue drenado y la construcción comenzó en 1935. Desde su finalización en 1937, las inundaciones de la temporada de lluvias en todo el mercado ha seguido siendo un problema y es evidencia vestigial del antiguo lago. Véase también Mercado (establecimiento) Economía de Camboya Referencias
Centrale Markt (Phnom Penh)

De Centrale Markt (Psar Thmay) ook wel de nieuwe markt genaamd is de grootste en drukste markt van Phnom Penh. Het donkergele gebouw is gebouwd in 1937 en ontworpen door Franse architecten in de art-deco-stijl. Het gebouw is zo ontworpen dat het zelfs in het warmste deel van de dag koel blijft. Er wordt hier gehandeld in alle mogelijke goederen. Zie ook Cambodja van A tot Z
Museu Nacional de Cambodja

El Museu nacional de Cambodja es localitza a Phnom Penh al país asiàtic de Cambodja. Es tracta del museu més gran de la història cultural del país i el museu líder en temes històrics i arqueològics del país. El museu alberga una de les majors col·leccions del món d'art khmer, incloent ceràmica, escultures, bronzes i objectes etnogràfics. La col·lecció del museu inclou més de 14.000 articles, des dels temps prehistòrics dels períodes abans, durant i després de l'Imperi Jemer, que en el seu apogeu es va estendre des de Tailàndia, a través de l'actual Cambodja, fins al sud del Vietnam. Referències Jessup, Helen Ibbitson, et al. (2006). Masterpieces of the National Museum of Cambodia. Norfolk, CT: Friends of Khmer Culture. 112 pages. ISBN 978-99950-836-0-1, ISBN 99950-836-0-4 Khun, Samen (3rd ed., 2008). The New Guide to the National Museum-Phnom Penh. Phnom Penh, Cambodia: Ariyathoar. 152 pages. Lenzi, Iola (2004). Museums of Southeast Asia. Singapore: Archipelago Press. pp. 200. ISBN 981-4068-96-9.
Museo nacional de Camboya

El Museo nacional de Camboya se localiza en Nom Pen en el país asiático de Camboya.​ Se trata del museo más grande de la historia cultural del país y el museo líder en temas históricos y arqueológicos del país. El museo alberga una de las mayores colecciones del mundo de arte jemer, incluyendo cerámica, esculturas, bronces y objetos etnográficos. La colección del museo incluye más de 14.000 artículos, desde los tiempos prehistóricos de los períodos antes, durante y después del Imperio Jemer, que en su apogeo se extendió desde Tailandia, a través de la actual Camboya, hasta el sur de Vietnam. Véase también Museología Museografía Museos Referencias Jessup, Helen Ibbitson, et al. (2006). Masterpieces of the National Museum of Cambodia. Norfolk, CT: Friends of Khmer Culture. 112 pages. ISBN 978-99950-836-0-1, ISBN 99950-836-0-4 Khun, Samen (3rd ed., 2008). The New Guide to the National Museum—Phnom Penh. Phnom Penh, Cambodia: Ariyathoar. 152 pages. Lenzi, Iola (2004). Museums of Southeast Asia. Singapore: Archipelago Press. pp. 200. ISBN 981-4068-96-9.
Nationaal Museum van Cambodja

Het Nationaal Museum van Cambodja in Phnom Penh is Cambodja's grootste museum voor culturele geschiedenis en het belangrijkste historische en archeologische museum van het land. Het gebouw werd ontworpen door de Fransman George Groslier (1887-1945) en gebouwd tussen 1917 en 1920 in de traditionele Khmerstijl. In 1920 werd het gebouw ingewijd door koning Sisowat. Het museum bezit veel voorwerpen uit Cambodja's rijke geschiedenis. Zie ook Cambodja van A tot Z Externe link Officiële website
Muzeum Narodowe Kambodży

Muzeum Narodowe Kambodży (khm. សារមន្ទីរជាតិ) – muzeum narodowe w Phnom Penh w Kambodży. Historia Muzeum powstało w 1919 roku i nosiło nazwę Muzeum Kambodży (Musée du Cambodge). Kamień węgielny pod budowę budynku wmurowano 15 sierpnia 1917 roku. Budowę i projektowanie w stylu tradycyjnej architektury Khmerów nadzorował francuski archeolog i etnolog George Groslier. Był on również do 1941 roku jego pierwszym dyrektorem. Otwarcie miało miejsce 13 kwietnia 1920 roku podczas khmerskiego Nowego Roku. W otwarciu wziął udział król Sisowath Wtedy też zmieniono nazwę na Muzeum Albert Sarraut (Musée Albert Sarraut), aby upamiętnić ówczesnego gubernatora generalnego Indochin. W 1924 roku budynek muzeum rozbudowano dodając skrzydła. Po odzyskaniu niepodległości muzeum przekazano Kambodży na podstawie osobnych porozumień. Wtedy została zmieniona nazwa na Muzeum Narodowe Kambodży. W okresie rządów Czerwonych Khmerów 1975–1979 muzeum było zamknięte. Ponownie otwarto je 13 kwietnia 1979 roku. Zbiory Kolekcja sztuki khmerskiej liczy ponad 14 000 eksponatów, a około 2 000 z nich jest pokazywanych na wystawach stałych. Budynek Podczas rewolucji Czerwonych Khmerów budynek stał opuszczony. Dużo zbiorów zostało zniszczonych. Po jej zakończeniu okazało się, że dach zgnił, ogród zarósł, a zbiory były w nieładzie. W budynku zagnieździły się nietoperze, których guano uszkadzało zbiory i stanowiło zagrożenie dla pracowników. Budynek ma powierzchnię ponad 5000 m², w tym przestrzeń wystawienniczą liczącą 2800 m². Magazyny zostały umieszczone w podziemiach i były zalewane podczas podtopień i powodzi. W 1993 roku dzięki wsparciu UNESCO przeprowadzono modernizację pomieszczeń, aby zapewnić zbiorom bezpieczeństwo. W 1997 roku zbudowano wewnętrzny zbiornik do zbierania i odprowadzania wody. Przypisy
Olympiastadion Phnom Penh

Das Olympiastadion (National Sports Complex) in ein Fußballstadion mit Leichtathletikanlage in der kambodschanischen Hauptstadt Phnom Penh wurde zwischen den Jahren 1962 bis 1964 errichtet. Der Architekt des Stadions ist Vann Molyvann, der auch für viele andere Gebäude der Stadt verantwortlich ist. Dieses Stadion ersetzte das Lambert Stadium das für 8.000 Zuschauer Sitzplätze bot. Das Stadion befindet sich in einem Sportkomplex, in dem außer dem Fußballstadion mit 50.000 Plätzen, eine Badmintonhalle, eine Halle für Ballsport und ein Schwimmbecken gehören. Die Anlage befindet sich an der Kreuzung des Charles de Gaulle Blvd. und des Sihanouk Blvd. Ursprünglich war das Stadion für die Southeast Asian Peninsular Games im Jahre 1963 gedacht worden, welche aber wegen politischer Probleme in Kambodscha zur damaligen Zeit erst gar nicht stattfanden. 1966 war das Olympiastadion Austragungsort der GANEFO (Games Of The New Emerging Forces). Außerdem spielte es eine Rolle bei der Qualifikation zur Fußball-Weltmeisterschaft 1966, als Australien und Nordkorea aufgrund der weitgehenden politischen Isolation Nordkoreas ihr Hin- und Rückspiel dort austrugen. Im November 2007 trugen die Volleyball-Nationalmannschaften der Behinderten in der Ballsport-Halle ihre Weltmeisterschaft aus. Während des Bürgerkrieges wurde das Stadion in eine Militärbasis umgewidmet; von hier aus verließen die letzten Hubschrauber der US-amerikanischen Operation Eagle Pull kurz vor dem Einmarsch der Roten Khmer Phnom Penh. Nach der Übernahme der Stadt wurde das Stadion kurzzeitig für Militärparaden genutzt. Die Olympischen Spiele fanden hingegen noch nie in Phnom Penh statt. Heute befindet sich die Anlage in einem baufälligen Zustand. Dennoch wird es von den Einheimischen häufig genutzt. Es wurde oft über eine Restaurierung der Anlage nachgedacht. Aufgrund mangelnder finanzieller Mittel wurden diese Pläne aber bisher stets verworfen. Im April 2017 wurde mit chinesischer Unterstützung mit dem Bau eines neuen Stadion und Sport-Komplex begonnen. Im August 2021 wurde das Morodok Techo National Stadium eröffnet und löst damit das marode Olympiastadion als Nationalstadion ab. Weblinks Bilder bei FootballFans, Fussballtempel, Soccerway, Stadionwelt, Stadium Database und World Stadiums Daten bei FootballFans, Fussballtempel, Soccerway, Stadionwelt, Stadium Database, Wildstat und World Stadiums Einzelnachweise
Olympisch Stadion (Phnom Penh)

Het Olympisch Stadion van Phnom Penh is een stadion in de hoofdstad Phnom Penh van Cambodja. Het stadion heeft een capaciteit van 70.000 toeschouwers. Het is ontworpen door architect Vann Molyvann en gebouwd in 1964. Het grootste gedeelte van de Cambodjaanse voetbalclubs speelt hier zijn wedstrijden, maar er is ook een vijftigmeterzwembad en een indoor volleybalveld. In 2007 werd daar het wereldkampioenschap volleybal voor gehandicapten gehouden. Ook worden er nog andere activiteiten georganiseerd.
Stadion Olimpijski w Phnom Penh

Stadion olimpijski (khm. ពហុកីឡាដ្ឋានជាតិអូឡាំពិក) – wielofunkcyjny stadion w Phnom Penh, stolicy Kambodży, wybudowany w latach 1963–1964. Na jego trybunach znajduje się 60 000 miejsc siedzących. Pomimo nazwy na stadionie nigdy nie odbyły się Igrzyska olimpijskie. Na stadionie swoje mecze rozgrywa Reprezentacja Kambodży w piłce nożnej mężczyzn Historia Projekt stadionu autorstwa Vanna Molyvanna powstał w 1962 roku, budowa miała miejsce w latach 1963-64. Stadion wybudowano w celu goszczenia Igrzysk Azji Południowo-Wschodniej w 1963 roku, jednak nie doszły one do skutku. Stadion jest częścią kompleksu sportowego, w skład którego wchodzi jeszcze m.in. basen olimpijski i hala sportowa. Obiekt gościł drugie azjatyckie igrzyska GANEFO w 1966 roku. Podczas rządów Czerwonych Khmerów stadion posłużył jako miejsce egzekucji na urzędnikach i wojskowych wysokiego szczebla służących Republice Khmerów. Potem popadł w ruinę i został odnowiony w 2000 roku. Hala sportowa należąca do kompleksu była także areną Mistrzostw Świata w siatkówce osób niepełnosprawnych w latach 2007, 2009 i 2011. Swoje mecze rozgrywają na nim reprezentacja Kambodży w piłce nożnej oraz drużyny piłkarskie Asia Europe University, Boeung Ket, Build Bright United, Kirivong Sok Sen Chey, Nagaworld FC, National Defense Ministry, Police Commissary, Preah Khan Reach i Senate Secretariat. Do czasu otwarcia w 2021 roku Morodok Techo National Stadium był to największy stadion w kraju. Przypisy Bibliografia Informacje o stadionie na World Stadiums. worldstadiums.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-25)]. Phnom Penh National Olympic Stadium, [w:] baza Soccerway (stadiony) [dostęp 2021-01-02] . Informacje o stadionie na wikimapia