NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parque nacional de Kibira

El Parque nacional de Kibira​ (en francés: Parc National de la Kibira)​ es un parque nacional en el noroeste del país africano de Burundi. Se superpone sobre cuatro provincias y abarca 400 kilómetros cuadrados. El parque nacional se encuentra la cima de las montañas de la divisoria Congo-Nilo. Se extiende al norte de la ciudad provincial de Muramvya en la frontera con Ruanda, donde colinda con el Parque Nacional de Nyungwe. Se estima que alrededor del 16 % del parque se compone de bosque pluvial primario, y se encuentra junto a dos grandes plantaciones de té, una en Teza y la otra en Rwegura. Véase también Geografía de Burundi Geografía de África Referencias
Parc national de Kibira

Le parc national de Kibira est un parc national burundais situé au nord-ouest du pays sur un territoire de 400 km2. Il est contigu au parc national de Nyungwe au Rwanda. Présentation D'abord créé le 12 décembre 1933 par l'ordonnance du Ruanda-Urundi no 83/bis/Agri, le parc est institutionnalisé par le décret-loi no 1/6 du 3 mars 1980. Le parc est géré par l'Institut national pour l'environnement et la conservation de la nature (INECN). Forêt On estime qu'environ 16 % du parc est constitué de forêt ombrophile de montagne primaire (la seule forêt de montagne de tout le Burundi) et jouxte deux grandes plantations de thé, l'une à Teza et l'autre à Rwegura. L'altitude du parc dépasse 1 100 m. Les espèces d'arbres dominantes comprennent Symphonia globulifera, Newtonia buchananii, Albizia gummifera (en) et Entandrophragma excelsum. La forêt abrite des zones de tourbières de montagne et des peuplements de bambous. Au total, 644 espèces végétales poussent dans le parc. On y dénombre 98 espèces de mammifères et 200 espèces d'oiseaux y ont été recensées. Bien que la forêt de Kibira n'ait pas été aussi minutieusement étudiée que certaines aires protégées voisines, elle est néanmoins considérée comme « le site le plus important du Burundi pour la conservation des oiseaux de forêt de montagne ». Oiseaux Certains des oiseaux trouvés dans le parc comprennent le Touraco géant, la Buse montagnarde (Buteo oreophilus), le Râle perlé (Sarothrura pulchra), le perroquet gris (Psittacus erithacus), le trogon à queue barrée (Apaloderma vittatum) et le Calao à joues grises (Bycanistes subcylindricus). Primates La Kibira abrite un certain nombre d'espèces de primates, notamment des chimpanzés communs et des singes colobes noirs et blancs. Galerie Références Portail de la conservation de la nature Portail du Burundi
Park Narodowy Kibira

Park Narodowy Kibira – park narodowy zlokalizowany w północno-zachodniej Burundi. Utworzony w roku 2000 liczy 400 km² powierzchni. Od 2001 jest uznawany przez BirdLife International za ostoję ptaków IBA. Warunki naturalne Park Narodowy Kibira leży w północno-zachodniej Burundi i przylega do Parku Narodowego Lasu Nyungwe w Rwandzie chroniącego ten sam kompleks leśny. Park chroni górski las deszczowy, który razem z częścią rwandyjską tworzy kompleks liczący blisko 130 tys. ha powierzchni. Lasy znajdują się głównie na wilgotniejszych, zachodnich zboczach; jedynie ok. 16% stanowi dziewiczy las wiecznie zielony. Średnia roczna suma opadów na obszarze parku waha się między 1400 a 2000 mm. Park położony jest na wysokości 1600–2600 m n.p.m. Flora Do dominujących gatunków drzew należą Symphonia globulifera, Newtonia buchananii, Albizia gummifera oraz Entandrophragma excelsum. Do innych gatunków flory parku należą Parinari excelsa, Polyscias fulva, Syzygium parvifolium, Hagenia abyssinica, Faurea saligna, Philippia benguelensis, Protea madiensis, bambus Yushania alpina. Ogółem w parku rozpoznano 644 gatunki roślin. Fauna Na terenie Parku Narodowego Kibira stwierdzono 98 gatunków ssaków. Należą do nich m.in. cyweta afrykańska (Civettictis civetta) oraz serwale (Leptailurus serval). Według raportu z grudnia 2007 w parku żyło około 400 szympansów (Pan troglodytes); jest to podobna liczba, co w latach 80. XX wieku, co wskazuje na brak wpływu wojny domowej w Burundi na liczebność tego gatunku w Parku. Poza szympansem z naczelnych występują tutaj m.in. gereza angolańska (Colobus angolensis ruwenzorii), koczkodan górski (Cercopithecus lhoesti), koczkodan czarnosiwy (Cercopithecus mitis kandhi). Na obszarze parku stwierdzono występowanie ponad 200 gatunków ptaków z 43 rodzin. Od 2001 roku obszar jest uznawany przez BirdLife International za ostoję ptaków IBA. Organizacja wymienia 66 gatunków, które zaważyły na tej decyzji. Wśród nich są dwa zagrożone, stoczyk obrożny (Kupeornis rufocinctus) i krasnorzytka czerwonodzioba (Cryptospiza shelleyi), oraz jeden narażony – krótkolotka białobrewa (Bradypterus graueri). Pozostałe ptaki to gatunki najmniejszej troski. Należą do nich ptaki wróblowe, takie jak (kolejność niesystematyczna) drozdaczek okularowy (Geokichla piaggiae podg. tanganjicae), wikłacz złotoczelny (Ploceus baglafecht), koloratka białobrzucha (Sheppardia aequatorialis), złotynka czarnogardła (Pogonocichla stellata), a także przedstawiciele innych rzędów, np. szponiastonóg ciemny (Pternistis nobilis), żołna niebieskoczelna (Merops lafresnayii ssp. oreobates), afrotrogon prążkowany (Apaloderma vittatum). Przypisy
Kibira nationalpark

Kibira nationalpark (franska: Parc national de la Kibira) är en nationalpark i nordvästra Burundi. Den sträcker sig längs gränsen mellan provinserna Bujumbura och Butanyerera, och täcker en yta om 400 km². Beskrivning Nationalparken ligger längs bergsryggen som utgör vattendelaren mellan Kongofloden och Nilen, från staden Muramvya till gränsen mot Rwanda där den gränsar till Nyungwe nationalpark. Uppskattningsvis tror man att omkring 16 procent av parken består av bergsregnskog. Intill parken finns två stora teplantager, en i Teza och den andra i Rwegura. De vanligaste trädarterna är Symphonia globulifera, Newtonia buchananii, Albizia gummifera och Entandrophragma excelsum. Skogen har områden med bergsmyrar och bambubestånd. I Kibira finns flera olika primatarter, däribland schimpanser och arter av släktet Colobus. Här finns också över 250 fågelarter, däribland den majestätiska jätteturakon. Parken sköts av Institut National pour l'Environnement et la Conservation de la Nature (INECN). Fram till 1933 var skogen ett kungligt jaktreservat. Lokalbefolkningen respekterade skogen och ansåg att den hade magiska krafter. Rätten att använda den för boskapsbetning och insamling av skogsprodukter godtogs. Skogens heliga karaktär, även innan den koloniala eran, bidrog till att den bevarades. Mellan 1933 och 1980 klassificerades Kibira som skogsreservat, först under belgisk kontroll och sedan under burundisk efter landets självständighet i juli 1962. Endast uttag av högvärdigt timmer var reglerat och kontrollerat. Mellan självständigheten och 1980 var det förbjudet att omvandla land inom gränserna till jordbruksmark, även om rätten att låta boskapen beta där fanns kvar. Trots dess status som nationalpark är skogen hårt utsatt på grund av trädfällningar, uttag av bambu, bränder och tjuvjakt och en inkräktande existerande jordbruksverksamhet. Skogen blev nationalpark genom en ny lag den 3 mars 1980 och är sedan 9 maj 2007 uppsatt på Burundis tentativa världsarvslista. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, tidigare version. Fotnoter Externa länkar BirdLife International Important Bird Areas Factsheet for Kibira National Park
Національний парк Кібіра

Національний парк Кібіра (фр. Parc national de Kibira) — національний парк на північному заході Бурунді. Парк охоплює 400 км². Він простягається на північ від провінційного міста Мурамв'я до кордону з Руандою, де межує з національним парком Ньюнгве. На воду з лісів національного парку Кібіра припадає понад три чверті води, що надходить у найбільшу дамбу країни, яка генерує половину гідроелектроенергії, виробленої в країні. Близько 16 % парку складається з первинних гірських тропічних лісів (єдиний гірський ліс в країні) і прилягає до двох великих чайних плантацій, одна в Тезі, а інша в Рувегурі. Парк знаходиться на висоті 1100 м. Парком керує Національний інститут охорони навколишнього середовища та охорони природи (INECN). Флора Всього в парку задокументовано 644 види рослин. Домінуючі види дерев:Symphonia globulifera, Newtonia buchananii, Albizia gummifera та Entandrophragma excelsum. Ліс містить ділянки гірських боліт і бамбукових заростей. Фауна У лісі зустрічається 98 видів ссавців та 200 видів птахів. Кібіра є домом для багатьох видів приматів, включаючи шимпанзе та чорно-білих колобусів. Незважаючи на те, що Кібіра не була так ретельно вивчена, як сусідні заповідні території, вона вважається «найважливішим місцем у Бурунді для збереження птахів гірських лісів». В парку можна зустріти великого блакитного турако, гірського канюка (Buteo oreophilus), біло-плямистого погонича (Sarothrura pulchra), сірого папугу (Psittacus erithacus), смугастохвостого трогона (Apaloderma vittatum) і сірощокого калао (Bycanistes subcylindricus). Історія До 1933 року цей ліс був мисливським заповідником королів Бурунді. Місцеві жителі шанували ліс, наділяючи його магічною силою. Визнавалися права користування для випасу худоби та збирання лісових продуктів. Священний статус лісу ще до колоніальної ери допоміг зберегти його. Між 1933 і 1980 роками Кібіра була класифікована як лісовий заповідник хребта Конго-Ніл, спочатку під владою Бельгії, а після здобуття незалежності, під владою Бурунді, з липня 1962 року. Регулювався і контролювався лише видобуток високоцінної деревини. Галерея Список літератури
University of Ngozi

The University of Ngozi (UNG), also Ngozi University, is a private university in Burundi. It was established on 17 April 1999 by the Constituent Assembly and was approved by Ministerial Ordinance No. 530/264 on 7 May 1999. Location The university campus is located in the city of Ngozi, in Ngozi Province in northern Burundi. This is approximately 126 kilometres (78 mi), northeast of Bujumbura, the commercial capital and largest city in the county. The university campus is located about 88 kilometres (55 mi) north of the city of Gitega, the national political capital. This location lies off the Kayanza– Gashikanwa Road (RN6) in the north-eastern part of the city of Ngozi. The geographical coordinates of the university campus are: 2°54'16.0"S, 29°49'52.0"E (Latitude:-2.904444; Longitude:29.831111). Overview According to its website, the University of Ngozi was established partly to address admission pressures at the University of Burundi, in Bujumbura at that time. In 1999, it is estimated that there were about 7,000 university students attending the University of Bujumbura, the only university in Burundi then, which was designed to accommodate no more than 4,000 students then. In addition, there was an active civil war going on in Burundi. The planners' of Ngozi University, calculated that with more university positions available in the country, young people would be encouraged to pursue further education, instead of joining the civil conflict. Faculties The university maintains the following faculties: Faculty of Law, Economics and Management Faculty of Letters, Languages, Communication an Arts Faculty of Medicine an Health Sciences (University Institute of Health Sciences of Ngozi) Faculty of Agronomics and Veterinary Sciences Faculty of Science and Technology See also List of universities in Burundi References External links Official website
Université du Lac Tanganyika

L'université du Lac Tanganyika (ULT) est une institution privée d'enseignement supérieur située à Bujumbura, la capitale du Burundi. Historique Le projet de création de l'ULT date de mars 1999 et avait pour principal objectif de former des cadres compétents, à même d'assurer le développement du secteur privé du pays (en matière agricole, industrielle, commerciale, etc.). Organisation L'ULT est composée de quatre facultés et de deux instituts : Facultés Faculté des Sciences de Gestion et d'Économie Appliquée Faculté de Droit Facultés des Sciences Sociales, Politiques et Administratives Faculté d’Informatique Instituts Institut Supérieur d’Économie Appliquée Institut Supérieur d’Organisation et de Gestion des Filières Agro-Industrielles Références Lien externe (fr) Site officiel Portail des universités Portail du Burundi
Museu Viu de Bujumbura

El Museu Viu de Bujumbura és un zoològic i museu públic de Bujumbura (Burundi) fundat el 1977. Està dedicat a la flora, la fauna i les arts de Burundi. Ocupa unes 3 hectàrees a l'aire lliure i s'hi accedeix pel carrer 10 d'Octubre. El desembre de 2016 la col·lecció del zoològic va incorporar sis cocodrils, una mico, un lleopard, dos ximpanzés, tres numídids, un testudínid, un antílop, i diverses serps i peixos. Diversos artesans tenen tallers al parc on mostren la seva feina. També es poden apreciar molts tipus d'arbre diferents i la reconstrucció d'una casa tradicional de Burundi. El número dels visitants al museu va caure en picat després de la crisi política burundesa de 2015. Referències
Lebendes Museum Bujumbura

f Das Lebende Museum Bujumbura (französisch Musée Vivant de Bujumbura) ist ein Zoo in Bujumbura, der ehemaligen Hauptstadt Burundis. Im Museum werden das Wildleben und die Kunst Burundis dargestellt. Es wurde 1977 gegründet. Ausgestellt sind unter anderem traditionelle Hütten mitsamt Einrichtungsgegenständen. An Tieren gibt es mehr als sechs Krokodile, einen Affen, einen Leoparden, zwei Schimpansen, drei Perlhühner, eine Schildkröte, eine Antilope und zahlreiche Schlangen verschiedener Arten sowie Fische in einem Aquarium. Im kulturellen Teil verkaufen Kunsthandwerker traditionelle Kunstgegenstände. Während einer politischen Krise war das Museum aufgrund von ausbleibendem Tourismus finanziell schwach und kaum besucht. Weblinks Einzelnachweise
Living Museum of Bujumbura

The Living Museum of Bujumbura (French: Musée Vivant de Bujumbura) is a zoo and museum in Burundi. The museum is located in Bujumbura, the country's largest city and former capital, and is one of the country's two public museums. It is dedicated to the wildlife and art of Burundi. The museum was founded in 1977 and occupies a 3 hectares (7.4 acres) park on the rue du 13 Octobre in downtown Bujumbura. In December 2016, the zoo's collection included six crocodiles, one monkey, one leopard, two chimpanzees, three guinea fowls, a tortoise, an antelope, and a number of snakes and fish. A number of Burundian craftsmen also have workshops on the museum's premises. Several different types of trees stand in the park, alongside a reconstruction of a traditional Burundian house (rugo). The number of visitors to the museum fell sharply in the aftermath of the 2015 Burundian unrest, following a wider decline in the number of tourists to the country. References External links Le Musée Vivant (Bujumbura) at Petit Futé
Museo Vivo de Bujumbura

El Museo Vivo de Bujumbura es un zoológico y museo público de Buyumbura (Burundi) fundado en 1977. Está dedicado a la flora, la fauna y las artes de Burundi.​ Ocupa unas 3 hectáreas al aire libre y se accede por la calle 10 de Octubre. En diciembre de 2016 la colección del zoológico incorporó seis cocodrilos, una mona, un leopardo, dos chimpancés, tres numídidos, un testudínid, un antílope, y varias serpientes y peces. Varios artesanos tienen talleres en el parque donde muestran su trabajo. También se pueden apreciar muchos tipos de árboles distintos y la reconstrucción de una casa tradicional de Burundi. El número de los visitantes al museo cayó en picado después de la crisis política burundesa de 2015.​ Referencias
Musée vivant de Bujumbura

Le musée vivant de Bujumbura est un zoo et un musée au Burundi. Le musée est situé à Bujumbura, la plus grande ville du pays et ancienne capitale jusqu'en 2018 ; c'est l'un des deux musées publics du pays. Description Le musée a été fondé le 18 juin 1977 et occupe une surface de 3 ha au voisinage de la rue du 13 octobre au centre-ville de Bujumbura. Il est dédié à la faune et à l' art du Burundi. En décembre 2016, la collection du zoo comprenait six crocodiles, un singe, un léopard, deux chimpanzés, trois pintades, une tortue, une antilope et un certain nombre de serpents et de poissons dans un aquarium. Un certain nombre d'artisans burundais ont également des ateliers dans les locaux du musée. Plusieurs types d'arbres différents se dressent dans le parc, à côté d'une reconstruction d'une maison traditionnelle burundaise (rugo ). Le nombre de visiteurs du musée a fortement chuté à la suite des troubles et manifestation burundais de 2015, occasionnant une baisse plus large du nombre de touristes dans le pays. Galerie de photos Références Voir aussi Liens externes Le Musée Vivant (Bujumbura) sur le site du Petit Futé. Le musée de la ville (Musée Vivant) sur burundisafari.com. Portail des musées Portail du Burundi Portail de la zoologie
ГЕС Рвегура

ГЕС Рвегура — гідроелектростанція на північному заході Бурунді, неподалік від кордону з Руандою, споруджена на річці Кітенге (верхня течія Кагунузі, котра є лівою притокою Рузізі, що з'єднує озера Ківу і Танганьїка). Станом на середину 2010-х найпотужніша ГЕС країни. Для роботи станції річку в 1982—1986 роках перекрили греблею, що утримує сховище з припустимим коливанням рівня між позначками 2141 та 2152 метри над рівнем моря. Від нього через правобережний гірський масив прокладений дериваційний тунель до розташованого за 3 км машинного залу станції. У останньому в 1991 році запустили три турбіни типу Пелтон потужністю по 6 МВт, які працюють при напорі у 400 метрів. Відпрацьована вода одразу повертається у річку. Видача продукції відбувається через ЛЕП, розраховані на напругу 110 та 30 кВ. У 2008—2012 роках річне виробництво електроенергії на ГЕС коливалось між 55 та 64 млн кВт-год. Примітки
Deutsche Botschaft Bujumbura

Die Deutsche Botschaft Bujumbura ist die offizielle diplomatische Vertretung der Bundesrepublik Deutschland in der Republik Burundi. Lage und Gebäude Die Botschaft befindet sich im Stadtzentrum von Bujumbura nahe der Botschaft Belgiens und nur 1,5 km von der Strandpromenade des Tanganjikasees entfernt. Die Anschrift lautet: 30, Avenue du 18 Septembre, Bujumbura. Die Avenue du 18 Septembre ist eine Parallelstraße zur Route Nationale No. 3, die vom Dreiländereck mit der Demokratischen Republik Kongo (DRK) und Ruanda im Norden nahe der Grenze zur DRK nach Süden durch die Hauptstadt verläuft, um am Ufer des Tanganjikasees entlang im Süden die Grenze zu Tansania zu erreichen (250 km). Organisation Es handelt sich bei der Botschaft um eine Kleinstvertretung. Die Bereiche Politik, Wirtschaft, Entwicklungszusammenarbeit und Kultur werden in der Botschaft bearbeitet. Der Bereich Konsularwesen wird von der Deutschen Botschaft Nairobi (Kenia) erledigt. Im Land ist auch die Deutsche Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit (GIZ) aktiv. Geschichte Nachdem die belgische Kolonialmacht Burundi am 1. Juli 1962 in die Unabhängigkeit entlassen hatte, wurde am 24. Januar 1963 die Botschaft der Bundesrepublik Deutschland eröffnet. Am 15. November 1999 kam es wegen innerer Unruhen im Land zur Schließung der Botschaft; sie wurde am 30. August 2006 wieder eröffnet. Die DDR nahm am 7. Dezember 1972 diplomatische Beziehungen mit Burundi auf. Von 1974 bis 1990 waren die Botschafter der DDR in Kinshasa und in Burundi doppelakkreditiert. d. h. es bestand keine eigentliche Botschaft der DDR in Bujumbura. Siehe auch Burundisch-deutsche Beziehungen Liste der deutschen Botschafter in Burundi Liste der Botschafter der DDR in Burundi Liste deutscher Auslandsvertretungen Weblinks Webseite der Botschaft Verzeichnis der Vertretungen der Bundesrepublik Deutschland im Ausland Webseiten der deutschen Auslandsvertretungen (Auswärtiges Amt) Einzelnachweise
Flughafen Bujumbura

Der Flughafen Bujumbura „Melchior Ndadaye“ (französisch Aéroport International de Bujumbura – Melchior Ndadaye, IATA-Code: BJM, ICAO-Code: HBBA) ist ein internationaler Verkehrsflughafen im ostafrikanischen Binnenstaat Burundi. Der Airport liegt etwa elf Kilometer außerhalb der Stadt Bujumbura. Im Jahr 2017 wurden etwa 208.616 Passagiere registriert. Die Regierung Burundis betreibt den Flughafen. Der Flughafen hat einen Runway mit einer Länge von 3600 Metern, von dem ein Anflug per Instrumentenlandesystem möglich ist. Die Kapazitäten des Flughafens reichen für eine Boeing 747 aus. Ein Taxi-Service bietet Reisenden die Möglichkeit zum Transport nach Bujumbura. Geschichte Der Flughafen wurde 1952 eröffnet. Am 1. Juli 2019 wurde der Flughafen nach Melchior Ndadaye, dem ersten demokratisch gewählten Präsidenten Burundis, der im Oktober 1993, drei Monate nach seiner Wahl, durch einen Staatsstreich ermordet wurde, benannt. Fluggesellschaften und Ziele Am Flughafen sind hauptsächlich afrikanische Fluggesellschaften tätig, die z. B. Städte wie Kigali, Nairobi oder Addis Abeba anfliegen. Weblinks World Aero Data azworldairports.com Einzelnachweise
Melchior Ndadaye International Airport

Melchior Ndadaye International Airport (IATA: BJM, ICAO: HBBA) is an airport in Bujumbura, the former capital and current economic capital of Burundi. It is Burundi's only international airport and the only one with a paved runway. History The airport was opened in 1952. On 1 July 2019, the airport was renamed Melchior Ndadaye International Airport after the first democratically elected president of Burundi who was murdered in a coup d'état in October 1993, three months after being elected. This event sparked the decade-long Burundian Civil War. Location The airport is in the extreme northwest of Bujumbura Mairie Province. It is bounded by Bujumbura Rural Province to the north and west, by the RN4 coastal highway running along the shore of Lake Tanganyika to the south, and by the Mutimbuzi River and the RN5 highway to the east. The Mpanda River, a tributary of the Ruzizi River, flows past the north end of the airport. In October 2018 the Burundi Civil Aviation Authority began dredging the Mutimbuzi River to prevent it from flooding into the airport. Drains would also be installed to prevent flooding. Removal of alluvium and other waste from the river would begin downstream and continue up to the NR5 highway from Bujumbura to Rugombo. In May 2021 the Mpanda River threatened to break the dam that protects the infrastructure of the Melchior Ndadaye International Airport. Since August 2024, the airport has been undergoing a major renovation, expansion, and modernization project, carried out in two phases as part of Sino-Burundian cooperation. The first phase includes the runway extension, the rehabilitation of the aircraft movement and parking areas, and the construction of a new control tower along with the acquisition of its technical equipment. The second phase of the project will focus on further modernization work, including the construction of a new passenger terminal, among other complementary infrastructure. Airlines and destinations As of December 2018, the following airlines maintained regular scheduled service to Bujumbura International Airport: Passenger Cargo See also Air Burundi Burundi Airlines References Sources