Zgromadzenie Narodowe (Bułgaria)

Zgromadzenie Narodowe (bułg. Народно събрание, czyli Narodno sybranie) – najwyższy organ władzy ustawodawczej w Bułgarii. W Republice Bułgarii Zgromadzenie Narodowe stanowi jedyną izbę bułgarskiego parlamentu (unikameralizm). Składa się ono z 240 deputowanych, wybieranych w wyborach powszechnych, równych, bezpośrednich i proporcjonalnych, w głosowaniu tajnym (wybory pięcioprzymiotnikowe). Kandydatem na deputowanego może być każdy, kto przekroczył 21. rok życia, posiada obywatelstwo wyłącznie bułgarskie oraz nie był karany. Kadencja Zgromadzenia, zgodnie z Konstytucją, trwa cztery lata; rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia nowo wybranego Zgromadzenia (które zwołuje prezydent) i trwa do dnia poprzedzającego dzień zebrania się Zgromadzenia następnej kadencji. Zgromadzenie obraduje ciągle, jego obrady są jawne (transmitowane przez radio i telewizję). Organy Zgromadzenia Przewodniczący Prezydium Sekretarz Generalny Komisje parlamentarne Funkcje i uprawnienia Zgromadzenia Zgromadzeniu Narodowemu poświęcone są art. 62-91 Konstytucji; funkcje i uprawnienia Zgromadzenia regulują art. 84-91. Funkcja ustrojotwórcza i ustawodawcza ustanawianie ustroju państwa stanowienie prawa przez uchwalanie ustaw (w tym budżetu państwa) oraz uchwał określanie podstawowych kierunków działalności państwa Funkcja kreacyjna powoływanie na stanowiska i zatwierdzanie składu rządu w szczególnym wypadku – prawo do samodzielnego powołania rządu (w przypadku uchwalenia wotum nieufności) wybór i powoływanie na stanowiska m.in. prezesa Narodowego Banku Bułgarskiego ratyfikowanie większości międzynarodowych aktów prawnych (wymienionych w par.1 Art. 85. Konstytucji) podejmowanie uchwały o wypowiedzeniu wojny i warunkach pokoju podejmowanie uchwały o rozmieszczeniu wojsk bułgarskich poza granicami kraju na wniosek prezydenta lub premiera wprowadzenie stanu wojennego lub stanu wyjątkowego w całym kraju rozpisywanie wyborów prezydenckich odznaczanie medalami i orderami Funkcja kontrolna wotum nieufności wobec rządu lub konkretnego ministra absolutorium budżetowe zapytanie i interpelacje skierowane do członków rządu Wielkie Zgromadzenie Narodowe (Konstytuanta) Wielkie Zgromadzenie Narodowe (bułg. Велико народно събрание) może być zwołane w przypadku rozwiązania spraw systemowych, takich jak wprowadzenie nowej konstytucji, czy zmiana granicy kraju. Może również, w przypadku niezwołania w tym czasie Zgromadzenia Narodowego, tymczasowo przejąć wszystkie jego kompetencje. Wielkie Zgromadzenie Narodowe pojawiło się po raz pierwszy w Konstytucji Tyrnowskiej w 1879 roku. Do czasu likwidacji w 1947 roku (Konstytucja Dymitrowa) było zwoływane siedmiokrotnie. W 1990 roku, po upadku systemu komunistycznego, ponownie pojawiło się w ustawodawstwie bułgarskim. W skład Wielkiego Zgromadzenia Narodowego wchodzi 400 deputowanych, wybieranych w wyborach powszechnych. Ustawy przedstawiane przed Konstytuantą wchodzą w życie, jeśli za ich wprowadzeniem zagłosuje 2/3 deputowanych w trzech głosowaniach odbywających się w różnych dniach. Ostatnia sesja Wielkiego Zgromadzenia Narodowego trwała od 10 lipca 1990 do 12 lipca 1991 roku. Jej owocem jest obecna Konstytucja. Budynek Obecny budynek, w którym obraduje Zgromadzenie Narodowe, mieści się przy ulicy Zgromadzenia Narodowego 2 w Sofii. Został zbudowany w latach 1884–1886. Jego projektantem był znany architekt Konstantin Jovanović, absolwent uczelni technicznych w Austrii i Szwajcarii, także twórca budynku serbskiego parlamentu. Wygląd zewnętrzny oraz wyposażenie są utrzymane w stylu neorenesansowym. Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Historia Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego