NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lokomotiw-Stadion (Sofia)

Das Lokomotiw-Stadion (bulgarisch Стадион „Локомотив“) ist ein Fußballstadion mit einer Leichtathletikanlage im Stadtteil Nadeschda der bulgarischen Hauptstadt Sofia. Geschichte Die Anlage wurde in den Jahren 1984 und 1985 errichtet und im letztgenannten Jahr eröffnet. Die Spielstätte ist die sportliche Heimat des Fußballvereins Lokomotive Sofia. Der Verein spielt aktuell in der ersten Liga, der A Grupa. Das Stadion fasst 22.000 Zuschauer auf 17.500 Sitz- und 3.500 Stehplätzen. Es besteht aus dem nur zu einem kleinen Teil überdachten, einzelnen Zuschauerrang im Westen und der komplett überdachten Tribüne, die im Halbkreis vom Tor im Norden über die Ostseite bis zum Süden hinter das andere Tor entlangführt. Die Kunststoffsitze verteilen sich auf den Rängen in den Vereinsfarben Rot und Schwarz. 2000 wurde im Stadion eine Renovierung durchgeführt. Das bulgarische Pokalfinale der Männer 2001 wurde im Lokomotiw-Stadion ausgetragen. 2013 und 2021 wurde es weitere Male renoviert. Konzerte Folgende Bands und Künstler sind schon live im Stadion aufgetreten: 2005: Black Sabbath 2006: Depeche Mode, Eros Ramazzotti 2007: George Michael, Iron Maiden 2008: Kylie Minogue 2010: Elton John 2014: Aerosmith Panoramabild Weblinks lokomotivsofia.bg: Stadion auf der Website von Lokomotive Sofia (bulgarisch) europlan-online.de: Stadion Lokomotiv – Sofia stadiumdb.com: Stadion Lokomotiv stadionwelt.de: Bildergalerie bgclubs.eu: Стадиони в България (bulgarisch) Einzelnachweise
Stadion Lokomotiv (Sofia)

Stadion Lokomotiv (Bulgarian: Стадион „Локомотив“, English: 'Lokomotiv Stadium') is a multi-purpose stadium, located in Sofia, Bulgaria. The stadium holds 16,000 people, of which 11,200 are seating. The stadium was built in 1985. It is currently used mostly for football matches and is the home ground of Lokomotiv Sofia. Also, from 2000, the stadium is used for major rock concerts. Concerts Black Sabbath, 2005 Depeche Mode, 2006 Eros Ramazzotti, 2006 George Michael, 28 May 2007, 25 LIVE tour Iron Maiden, 4 June 2007 Kylie Minogue, 18 May 2008 Elton John, 13 June 2010 35,000 Depeche Mode, 12 May 2013 Aerosmith, 17 May 2014 P!nk was scheduled to perform at the stadium during her I'm Not Dead Tour on July 1, 2007, but she cancelled the show due to illness. Gallery References External links (in Bulgarian) Lokomotiv Stadium/стадион Локомотив
Estadio Lokomotiv (Sofía)

El Estadio Lokomotiv (en búlgaro: Стадион „Локомотив“) es un estadio multiusos ubicado en Sofía, Bulgaria. El estadio fue inaugurado en 1985 y tiene capacidad para 22 000 personas, de las cuales 17 500 son sentadas. Habitualmente se utiliza para partidos de fútbol y es el estadio del PFC Lokomotiv Sofia. Asimismo, desde 2000, el estadio es utilizado para conciertos de rock notables. Conciertos Black Sabbath, 2005 Depeche Mode, 2006 Eros Ramazzotti, 2006 George Michael, 28 de mayo de 2007, 25 LIVE tour Iron Maiden, 4 de junio de 2007 Kylie Minogue, 18 de mayo de 2008 Elton John, 13 de junio de 2010 Amy Winehouse, 1 de marzo de 2011 P!nk iba a actuar en el estadio en su I'm Not Dead Tour el 1 de julio de 2007, pero canceló el concierto por una enfermedad.​ Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Bulgaria Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estadio Lokomotiv.
Lokomotivstadion (Sofia)

Het Lokomotivstadion (Bulgaars: Стадион „Локомотив“) is een multifunctioneel stadion in Sofia, een stad in Bulgarije. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub FK Lokomotiv 1929 Sofia maakt gebruik van dit stadion. Er vinden ook regelmatig concerten plaats. Het stadion werd geopend in 1985. Het werd daarna gerenoveerd in 2000, 2010 en 2013.
Локомотив (стадион, София)

«Локомотив» — стадион в столице Болгарии Софии. Домашний для одноимённого футбольного клуба. История В 1930 году старейшее игровое поле ЖСК располагалось рядом с Беспроволочным телеграфом за Центральным вокзалом Софии, где сейчас находится здание ТЭЦ «София». Поле предназначалось только для тренировок, не подходило для матчей. ЗСК провела большую часть своих домашних матчей на стадионе «Юнак». Так продолжалось до конца пятидесятых, когда «Локомотив» переехал в свой второй дом — стадион в районе «Захарна фабрика». На этом стадионе, которого больше нет, играли до образования весной 1969 года ассоциации ЗСК «Славия». После возрождения софийского «Локомотива» в начале семидесятых команда проводит свои домашние матчи на стадионе «Локомотив» в районе Надежда. Сначала на стадионе был только один сектор, но после масштабной реконструкции он стал вмещать 22 000 зрителей. Появилась восточная трибуна, построенная в период 1981—1985 гг., с навесом, закрывающим более 80 % мест. Поле было реконструировано в 1989 году. Дело с правом собственности на стадион чрезвычайно сложное. 19 декабря 1988 года Исполком Столичного народного совета (ВНС) приказом РД-14-14-1502 за подписью заместителя председателя ВНС инженера П. Пенева приказал Главному управлению строительства Софии (ГДИС) «безвозмездно передать ДФС „Локомотив“ отработанные основные фонды в 1987—1988 годах по объекту „Санкт-Петербург“. Локомотив». Сюда входят блоки с 4 по 8 в так называемой Новой части стадиона общей стоимостью 6 067 245 левов, а также оборудование на 83 172 лева, должным образом описанные в заказе. С протоколом от 11 марта 1991 г., ПФК «Локомотив» (София) занимает официальное поле, два тренировочных поля, раздевалки, тренажерный зал, а также около 20 комнат и помещений в так называемой Старой части стадиона со стороны «А». В начале 21 века часть земли, на которой был построен спортивный комплекс, была возвращена, при полном игнорировании общественных интересов. С начала 2012 года областная администрация Софии предъявляет претензии в незаконном фаворитизме, арендуя помещения у ОСК «Локомотив», которая является правопреемником ДФС «Локомотив». В 2000 году на западной трибуне было размещено около 4 000 новых сидений со спинками, а на восточной трибуне — около 7 200, что уменьшило вместимость стадиона примерно до 16 000 зрителей. В 2001 году стадион был выбран для проведения финала Кубка Болгарии. Концерты Black Sabbath, 2005 Depeche Mode, 2006 Эрос Рамаззотти, 2006 Джордж Майкл, 28 мая 2007, 25 LIVE tour Iron Maiden, 4 июня 2007 Kylie Minogue, 18 мая 2008 Элтон Джон, 13 июнь 2010 35,000 Depeche Mode, 12 мая 2013 Aerosmith, 17 мая 2014 Леди Гага, 28 мая 2023 Галерея Примечания Ссылки Lokomotiv Stadium/стадион Локомотив
Локомотив (стадіон, Софія)

«Локомотив» — стадіон у столиці Болгарії Софії. Домашній для однойменного футбольного клубу. Історія У 1930 році найстаріше ігрове поле ЖБК розташовувалося поруч із Бездротовим телеграфом за Центральним вокзалом Софії, де зараз знаходиться будівля ТЕЦ «Софія». Поле призначалося тільки для тренувань, не підходило для матчів. ЗСК провела більшу частину своїх домашніх матчів на стадіоні «Юнак». Так тривало до кінця п'ятдесятих, коли «Локомотив» переїхав до свого другого будинку — стадіону в районі «Захарна фабрика». На цьому стадіоні, якого більше немає, грали до утворення навесні 1969 асоціації ЗСК «Славія». Після відродження софійського «Локомотива» на початку сімдесятих команда проводить свої домашні матчі на стадіоні «Локомотив» у районі Надія. Спочатку на стадіоні був лише один сектор, але після масштабної реконструкції він став вміщати 22 тисячі глядачів. З'явилася східна трибуна, побудована в період 1981—1985 рр., з навісом, що закриває понад 80 % місць. Поле було реконструйовано 1989 року. Справа із правом власності на стадіон надзвичайно складна. 19 грудня 1988 року Виконком Столичної народної ради (ВНС) наказом РД-14-14-1502 за підписом заступника голови ВНС інженера П. Пєнєва наказав Головному управлінню будівництва Софії (ДДІС) «безоплатно передати ДФС „Локомотив“ відпрацьовані основні фонди в 1987—1988 роках по об'єкту „Санкт-Петербург“. Локомотив». Сюди входять блоки з 4 по 8 у так званій Новій частині стадіону загальною вартістю 6 067 245 левів, а також обладнання на 83 172 леви, належним чином описані в замовленні. За протоколом від 11 березня 1991 р., ПФК «Локомотив» (Софія) займає офіційне поле, два тренувальні поля, роздягальні, тренажерний зал, а також близько 20 кімнат та приміщень у так званій Старій частині стадіону з боку «А». На початку 21 століття частина землі, на якій було збудовано спортивний комплекс, було повернено, за повного ігнорування громадських інтересів. З початку 2012 року обласна адміністрація Софії пред'являє претензії в незаконному фаворитизмі, орендуючи приміщення в ОСК «Локомотив», яка є правонаступником ДФС «Локомотив». У 2000 році на західній трибуні було розміщено близько 4 000 нових сидінь зі спинками, а на східній трибуні — близько 7 200, що зменшило місткість стадіону приблизно до 16 000 глядачів. 2001 року стадіон був обраний для проведення фіналу Кубка Болгарії. Концерти Black Sabbath, 2005 Depeche Mode, 2006 Ерос Рамаццотті, 2006 Джордж Майкл, 28 травня 2007, 25 LIVE tour Iron Maiden, 4 червня 2007 Кайлі Міноуг, 18 травня 2008 Елтон Джон, 13 червня 2010 35,000 Depeche Mode, 12 травня 2013 Aerosmith, 17 травня 2014 Леді Гага, 28 травня 2023 Галерея Примітки Посилання Lokomotiv Stadium/стадіон Локомотив
Ruse (by)

Ruse (Russe eller Roussebulgarsk: Русе) er en by i det nordlige Bulgarien. Ruse ligger på Donaus sydlige bred, overfor den rumænske by Giurgiu. Der er broforbindelse mellem de to byer via Giurgiu-Ruse Venskabsbro, som blev åbnet i 1954. Ruse er Bulgariens 5. største by med ca. 170.000 indbyggere og landets største by langs Donau. Byen ligger omkring 320 km nordøst for hovedstaden Sofia og 200 km vest for Sortehavet. Byen har Bulgariens vigtigste flodhavn. Ruse gjaldt i sidste halvdel af 1900-tallet som en af landets mest forurenede byer på grund af udslip fra den kemiske industri, især fra nabobyen Giurgiu, men luftkvaliteten har siden da forbedret sig betydeligt. Ruse er den østrigsk-engelske, tysksprogede forfatter Elias Canettis fødeby. Canetti fik litteraturnobelprisen i 1981. Kildeangivelser
Ruse

Ruse (en búlgaro: Русе) es una ciudad situada al norte de Bulgaria. Tiene una población estimada, a mediados de marzo de 2024, de 140 910 habitantes.​ Está ubicada a orillas del río Danubio y frente a la ciudad rumana de Giurgiu. Historia Los historiadores identifican Ruse con Sexaginta Prista, ciudad romana que ordenó construir el emperador Octavio Augusto. La ciudad fue atacada muchas veces por eslavos y búlgaros en los siglos VI y VII. Durante la ocupación búlgara se construyó la muralla que aún se conserva en la actualidad. Durante la ocupación otomana se convirtió en un centro de celebración de fiestas, por lo que se la conoció como La pequeña Viena (Малката Виена). Era conocida en esta época como Rustschuk o Rusçuk. En el siglo XVII la población de la ciudad estaba compuesta fundamentalmente por turcos, eslavos y armenios, además de otros grupos menos importantes en número.​ A finales del siglo XIX fue uno de los primeros lugares donde penetró el anarquismo en el país.​ Clima El clima de Ruse es mezcla de húmedo subtropical y clima continental. Los veranos son largos con temperaturas máximas que superan los 25 °C de mayo a octubre. Los inviernos son fríos por los vientos que entran directamente del norte. La temperatura media está alrededor de los 14 °C pero con una diferencia significante entre el invierno, con una media de 1-2 °C, y el verano con una media de 25 °C. Personas destacadas Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Ruse. Sitio web oficial del municipio de Ruse
Ruse

Ruse (în bulgară Русе), Rusciuc în turcă, Oroszcsík în maghiară (în trecut în bulgară Golyamo Yorgovo, „Giurgiu Mare”), este un oraș în nordul Bulgariei, cu ieșire la Dunăre. Istoric În anul 1648 a fost înființată Dieceza de Nicopole, cu jurisdicție în Bulgaria Otomană și Țara Românească. De-a lungul timpului mai mulți episcopi ai Diecezei de Nicopole, cu sediul la Rusciuc, s-au refugiat la nordul Dunării în Craiova și respectiv Cioplea, lângă București. Printre aceștia s-a numărat călugărul franciscan Nikola Stanislavich (1694–1750), devenit ulterior episcop de Cenad, cu sediul la Timișoara. Episcopul Giuseppe Molajoni (1780-1859) a fost administrator apostolic al Țării Românești. Profil economic Ruse este un mare centru industrial. Unul dintre primele parcuri industriale din Bulgaria a fost construit aici. Un parc logistic este în curs de construcție. Economia orașului este dominată de industria ușoară: croitorie, textile și prelucrarea alimentelor. Industriei petroliere și industria chimică sunt reprezentate de către companii, producătoare de vopsele și uleiuri de motor, Orgachim, Prista Oil și Megachim. Industria de mașini și construcțiile sunt bine dezvoltate. Există 46 hoteluri (cu peste 1.700 de paturi) la Ruse. Venituri din cazare pentru al treilea trimestru al anului 2012 г. este de 6.602.041 lv. Acolo sunt multe hipermarketuri, cum ar fi: Metro Cash & Carry, Tehnopolis, Tehnomarket |(2), Kaufland (2 magazine), Mr. Bricolage, Praktiker, Giraffe (3), iar unele, cum ar fi lanțuri de supermarketuri Billa (5), Paconi (8), Penny Market (3), CBA (15), Carrefour(1), Lidl (2). Există 4 centre comerciale – Mall Ruse, Mega mall, Dunărea, Royal. Într-un proces de construcție sunt de hipermarketuri Lidl, Business Park Rousse și o sală de sport. Populație Ruse este al cincilea cel mai mare oraș din Bulgaria ca populație, iar în 1880 era cel mai mare oraș al țării. Repere arhitecturale și naturale Repere arhitecturale Orașul este faimos pentru clădirile sale conservate de la sfârșitul al XIX-lea și începutul secolului al ХХ-lea. Există mai mult de 260 de monumente. Cele mai multe dintre atracțiile orașului se află la centrul de Ruse (muzee, repere arhitecturale, teatru, operă, hoteluri, restaurante, cafenele și magazine de suveniruri). Dintre toate obiectivele turistice cele restante sunt următoarele: Repere naturale Muzee Personalități născute aici Jacques Canetti (1909 - 1997), regizor francez. Note Legături externe Oficiale Municipalitatea Ruse Reportaje Amintiri cu tigari BT, 24 octombrie 2006, Sorin Anghel, Jurnalul Național Fotografii Panorame 360 ° virtuale de la Ruse pbase.com flickr.com users.mrl.uiuc.edu Hărți Google harti Wikimapia Bgmaps Altele Ghid turistic Arhivat în 31 decembrie 2011, la Wayback Machine. Vezi și Raidul naval de la Rusciuc din 27 august 1916
Ruse

Ruse (bolgarsko Русе; zgodovinsko Rusčuk) je glavno mesto istoimenske oblasti v severni Bolgariji, ki leži na desnem bregu reke Donave ob meji z Romunijo, nasproti romunskega mesta Giurgiu, s katerim ga povezuje Most prijateljstva. Leta 2011 je mesto imelo 153.304 prebivalcev in je peto največje v državi. Sklici in opombe Zunanje povezave Predstavnosti o temi Rousse v Wikimedijini zbirki Spletni portal
Heraclea Síntica

Heraclea Síntica (en llatí Heracleia Síntica, en grec antic Ἡράκλεια Σιντική) era una ciutat grega de Tràcia incorporada al Regne de Macedònia, la principal ciutat del districte de Sintice, a la riba dreta del riu Estrímon. Estava lluny de Filipos, ciutat amb la qual estava connectada per una via romana. Va ser construïda per Filip II de Macedònia. Segons Titus Livi, Demetri el jove, fill de Filip V de Macedònia, va ser assassinat en aquest lloc per Dides, un general de Filip. El jaciment es troba prop de l'actual poble de Rupite, a la província de Blagoevgrad situada al sud-oest de Bulgària. Referències
Herakleia Sintike

Herakleia Sintike (lat. Heraclea Sintica) war eine antike Stadt im thrakischen Ostmakedonien, südlich des Strymon. Details Die Stadt wurde in den frühen 2000er Jahren in der Nähe des südwestlichen bulgarischen Dorfes Rupite lokalisiert. Vorher konnte Herakleia anhand von Münzfunden und schriftlichen Quellen nur ungefähr lokalisiert werden. Die Gegend wurde zuerst vom thrakischen Stamm der Sinti (1300-1200 vor Christus) bewohnt, die der Stadt den Namen gaben. Als der Makedonenkönig Philipp II. im 4. Jahrhundert v. Chr. Sintike eroberte, fügte er den Namen Herakleia (nach dem Halbgott Herakles) hinzu. Erwähnt wird die Stadt durch den Historiker Titus Livius. Nach der römischen Eroberung gehörte sie zur Provinz Macedonia. Um ca. das Jahr 425 zerstörte ein Erdbeben einen Großteil der Stadt. Sie erscheint in der Schrift Synékdemos, einem Verzeichnis der Provinzen und Städte des unter Justinian I. kurzzeitig erneuerten Römischen Reiches, was zeigt, dass die Stadt noch im 6. Jahrhundert bewohnt war. Sonstiges Die Stadt gehört zu den 100 nationalen touristischen Objekten des Landes, die vom Bulgarischen Tourismusverband zusammengestellt wurden. Literatur Claude Lepelley: Une inscription d’Heraclea Sintica (Macédoine) récemment découverte, révélant un rescrit de ľempereur Galère restituant ses droits à la cite. In: Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, 146 (2004), S. 221–231. Ernst Meyer: Herakleia 3. In: Der Kleine Pauly (KlP). Band 2, Stuttgart 1967, Sp. 1034 f. Georgi Mitrev: Civitas Heracleotarum. Heracleia Sintica or the Ancient City at the Village of Rupite (Bulgaria). In: Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, 145 (2003), 263–272. Weblinks Beschreibung der Ausgrabungsarbeiten Die antike Stadt Herakleia Sintike – Spuren der Vergangenheit (Bulgarischer Nationaler Rundfunk) Einzelnachweise
Eraclea Sintica

Eraclea Sintica (in greco antico Ἡράκλεια Σιντική?, Hērakleia Sintikē; in bulgaro Хераклея Синтика?, Cherakleja Sintika), è stata una città antica della Sintica, parte della Macedonia di Pirin, sita nei pressi del villaggio di Rupite, nel comune di Petrič, nella moderna Bulgaria. Fu fondata tra il 356 e il 339 a.C. su iniziativa di Filippo II di Macedonia con coloni provenienti da Eraclea in Migdonia. La città fu distrutta da un terremoto nel 425 e fu completamente abbandonata entro l'inizio del VI secolo. Geografia fisica L'insediamento era situato nella regione della Sintica, parte della Macedonia di Pirin, a sud del fiume Struma e a poca distanza dal confine tra la Bulgaria e la Grecia. Storia La città fu fondata da coloni macedoni provenienti da Eraclea in Migdonia sotto il regno di Filippo II di Macedonia tra il 356 e il 339 a.C. nella regione della Sintica, abitata dalla tribù tracia dei Sintii. Successivamente è stata conquistata dai romani intorno al periodo in cui fu combattuta la battaglia di Pidna nel II secolo a.C., come testimonierebbe il ritrovamento di un accampamento militare romano nel vicino villaggio di Polenica. Nel 278 a.C. il condottiero galata Brenno, ferito durante l'assedio all'oracolo di Delfi, morì a Eraclea Sintica. La città subì un terremoto nel 338 e fu in larga parte distrutta da un altro terremoto intorno al 425, venendo completamente abbandonata entro l'inizio del VI secolo. Scavi archeologici I primi scavi archeologici furono effettuati nel 1958 ma l'identificazione della città avvenne solo nel 2002 quando Georgi Mitrev, professore associato dell'Università di Plovdiv "Paisij Hilendarski", ritrovò per caso una grande iscrizione latina risalente al 308 che riportava il testo di una lettera inviata dall'imperatore Galerio e dal Cesare Massimino agli abitanti della città. Ulteriori scavi archeologici sono iniziati nel 2007 sotto la direzione dell'archeologo Ljudmil Vagalinski. Nell'estate 2024 è stata ritrovata per caso una statua marmorea di epoca romana, copia di un originale greco, ritraente probabilmente il dio Ermes; la statua, alta circa 2 metri e in buone condizioni di conservazione, è stata rinvenuta nella cloaca massima della città, dove fu collocata probabilmente dagli stessi abitanti con l'obiettivo o di proteggerla dai terremoti o come sfregio al culto pagano con l'avvento del cristianesimo. La scoperta ha ottenuto una discreta eco mediatica nel mondo scientifico. Note Bibliografia Claude Lepelley, Une inscription ďHeraclea Sintica (Macédoine) récemment découverte, révélant un rescrit de ľempereur Galère restituant ses droits à la cite in Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, 146 (2004), 221-231. Georgi Mitrev, Civitas Heracleotarum. Heracleia Sintica or the Ancient City at the Village of Rupite (Bulgaria) in Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, 145 (2003), 263-272. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Eraclea Sintica Collegamenti esterni Testo della iscrizione ritrovata a Rupite, su uni-plovdiv.bg.
Heraclea Sintica

Heraclea Sintica – starożytne miasto, stanowisko archeologiczne w południowo-zachodniej Bułgarii. Heraclea Sintica znajdowała się przy szlaku handlowym w dolinie rzeki Struma, co czyniło ją ważnym ośrodkiem wymiany kulturowej i gospodarczej w regionie. Lokalizacja ośrodka miejskiego pozostawała nieznana, mimo licznych wzmiankowań w źródłach. Miejsce zlokalizowano w 2002 roku dzięki znalezionej dużej łacińskiej inskrypcji datowanej na 308 rok, zawierającej treść listu wysłanego przez cesarzy Galeriusza i Maksymina Daję do mieszkańców miasta. Prace wykopaliskowe rozpoczęto w 2007 roku pod kierunkiem archeologa Ludmiła Wagalinskiego. Dzięki badaniom ustalono, że miasto uległo zniszczeniu w wyniku trzęsienia ziemi w 388 roku, całkowicie opustoszało ok. roku 500. Heraclea Sintica leżała u podnóża wygasłego wulkanu Kożuch, na południowy zachód od obecnego Petricza. Powstała prawdopodobnie w IV wieku p.n.e., za panowania Filipa II Macedońskiego, na terenie Macedonii Piryn. W lipcu 2024 roku archeolodzy natrafili na wyjątkowo dobrze zachowaną prawie dwumetrową marmurową statuę Hermesa spoczywającą w rzymskim systemie kanalizacyjnym. Podczas kampanii wykopaliskowej w 2025 roku na zachodniej nekropolii pozyskano marmurowy relief portretowy z okresu późnorzymskiego. Znaleziono także figurkę celtyckiej bogini Epony. Świadectwem rytuałów pogrzebowych z okresu hellenistycznego jest grób z glinianymi naczyniami z II–I w. p.n.e. Wśród szczątków sześciu mężczyzn zasypanych przy forum podczas trzęsienia ziemi odkryto osobę z zespołem Aperta, co rzuca nowe światło na opiekę nad osobami z niepełnosprawnościami w starożytności. Przypisy
Heraclea Sintică

Heraclea Sintică (în latină Heraclea Sintica) a fost un oraș grecesc din estul Traciei, Macedonia, la sud de Struma, pe locul actualului sat bulgăresc Rupite, din Obștina Petrici, identificat inițial prin descoperirea unor monede bătute în oraș. Confirmarea că este Heraclea a venit în martie 2002, atunci când în apropiere de satul Rupite, a fost găsită o stelă de marmură, care poartă o inscripție în limba latină, compusă din 24 de linii cu textul unei scrisori, din anul 308, care fusese trimisă de împăratul Galerius notabilităților orașului Heraclea. În anul 350 Heraclea Sintică a fost locul unde ambasadorii uzurpatorului Magnențiu l-au întâlnit pe împăratul Constanțiu al II-lea, pentru a-i propune pacea, dar care a fost refuzată. Note Bibliografie Claude Lepelley, Une inscription ďHeraclea Sintica (Macédoine) récemment découverte, révélant un rescrit de ľempereur Galère restituant ses droits à la cite, în Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, nr. 146 (2004), pp. 221-231. Gheorghi Mitrev, Civitas Heracleotarum. Heracleia Sintica or the Ancient City at the Village of Rupite (Bulgaria), în Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, nr. 145 (2003), 263-272. Konrat Ziegler și Walter Sontheimer (ed.): Der Kleine Pauly, vol. 2 (1975), pp. 1034-1035. Ernst Meyer, Herakleia 3. În „Der Kleine Pauly (KlP)”, vol. 2, Stuttgart 1967, pp. 1034–1035. Vezi și Atelier monetar roman Să nu se facă nicio confuzie cu Cetatea Heraclea, din localitatea Enisala, din județul Tulcea! Legături externe en bg la Textul inscripției găsită la Rupite