NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Stadio antico (Plovdiv)

L'antico stadio di Filippopoli si trova nell'attuale piazza Džumaja (Джумая). Originariamente lo stadio fu usato per lo svolgimento dei giochi atletici. Qui ebbero luogo i giochi di Kendrijski e Alessandria, in onore del dio Apollo e Alessandro magno. Solo alla fine del IV secolo, lo stadio cominciò ad essere utilizzato come pista da gara per le corse dei carri, perché l'imperatore Teodosio proibì i giochi atletici. L'antico circo romano poteva ospitare circa 30.000 spettatori e fu uno degli edifici più imponenti e indicativi della fiorente città di Filippopoli. misurava 1000 passi romani di lunghezza e 250 di larghezza (rispettivamente 250 m per 74 m), con una pista da gara che misurava 600 passi romani in lunghezza. Attualmente solo una piccola parte della struttura è stata riportata alla luce, il resto di essa rimane seppellita sotto il livello della via pedonale principale della città sui lati della quale oggi sorgono gli edifici storici che ospitano i negozi e i bar più rinomati. Lo stile architettonico dello stadio è quello tipico delle città dell'Anatolia (come Mileto, Aspendos ed Efeso). L'unica parte visibile oggi è la sezione terminale dello stadio (la volta) con i posti per i visitatori disposti su 14 ordini di gradoni in marmo, decorati con supporti in rilievo, scolpiti a forma di piede di leone. Al centro della volta, incorniciato dai gradoni in marmo, si trova uno degli ingressi ad arco semicircolare, il quale conduceva gli spettatori all'interno della struttura. Nell'area archeologica sottostante la piazza sono visibili anche le fondamenta delle colonne portanti dell'acquedotto che in antichità sorgeva nei pressi dello stadio e una strada principale della città antica, pavimentata con grandi lastre di sienite, che portava all'edificio. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stadio antico Collegamenti esterni Sito ufficiale, su ancient-stadium-plovdiv.eu.
Plovdivská univerzita

Plovdivská univerzita, také známá jako Univerzita Paisije Chilendarského (bulharsky Пловдивският университет „Паисий Хилендарски"), je univerzita se sídlem v Plovdivu, Bulharsko. Má devět fakult. Historie a profil Plovdivská univerzita, pojmenovaná na počest bulharského historika Paisije Chilendarského, je přední kulturní a vědeckou institucí města. Je největší institucí vyššího vzdělávání v jižním Bulharsku a třetí největší bulharskou univerzitou. Byla založena v roce 1961 jako Pedagogický institut přírodních a matematických věd. Univerzitou Paisije Chilendarského byla prohlášena v roce 1972. V roce 1973 se stala první vysokou školou v Plovdivu, která nabízela studium jazyků a literatury, a to bakalářskými tituly v oboru bulharský a ruský jazyk a literatura. Brzy poté byl přidán program ve slovanských jazycích a literatuře (se specializací na český jazyk a literaturu). Titul v oboru pedagogika byl poprvé nabízen v roce 1984, právnické studijní programy byly zavedeny v roce 1992 a ekonomické studijní programy byly zahájeny v roce 1994. Plovdivská univerzita poskytuje vzdělání ve čtyřech hlavních oblastech vysokoškolského vzdělávání: přírodních vědách, humanitních vědách, sociálních vědách a ekonomii. Do programů a kurzů na devíti fakultách univerzity je zapsáno přes 7 500 studentů na plný úvazek a 5 000 studentů na částečný úvazek. Pedagogický sbor na plný úvazek se skládá z 34 profesorů, 167 docentů a 360 odborných asistentů. Univerzita zahrnuje také technickou školu ve Smoljanu a dvě pobočky mimo Plovdiv: pobočku ve Smoljanu, nástupce Institutu pro vzdělávání učitelů, otevřeného v roce 1962 jako součást staré bulharské tradice ve vzdělávání učitelů, a pobočku v Kardžali, nástupce polopedagogického institutu „L. Karavelov“ – Kardžali, založeného v roce 1961. Organizace Univerzita je rozdělena do devíti fakult: Biologická fakulta Ekonomicko-sociální fakulta Fakulta matematiky a informatiky Pedagogická fakulta Fyzikální fakulta Fakulta jazyků a literatury („Filologická fakulta“) Filozofická a historická fakulta Chemická fakulta Právnická fakulta Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Plovdiv University "Paisii Hilendarski" na anglické Wikipedii. Externí odkazy Oficiální stránky
Universität Plowdiw

Die Universität Plowdiw „Paissi von Hilandar“ (bulgarisch Пловдивски университет „Паисий Хилендарски“, Plowdiwski uniwersitet „Paissij Chilendarski“) ist eine Hochschule in Bulgarien. Sie ist die zweitgrößte Hochschule Bulgariens nach der Universität Sofia und ist im Jahr 1961 gegründet. Zunächst wurde sie als Hochschule für Naturwissenschaften und Mathematik bezeichnet, ein Jahr später (1962) als eine Universität. 2018 werden über 60 Bildungsprogramme in den Bereichen Wirtschaft, Naturwissenschaft und Sozialwissenschaft angeboten. Geschichte Die Universität ist nach dem Geistlichen Païssi von Hilandar benannt, einem der führenden Persönlichkeiten der bulgarischen Wiedergeburt. 1973 wurde sie die erste Institution in Plowdiw, die Bachelorprogramme in Literatur und Sprachwissenschaften bot. 1984 und 1994 waren die Fakultäten in Pädagogik und Wirtschaft eingeführt. Die Universität besteht auch aus dem Technischen College in Smoljan und zwei anderen Filialen auch außerhalb von Plowdiw – in Smoljan und Kardschali. Leitung Fakultäten Fakultät für Biologie Fakultät für Chemie Fakultät für Wirtschaft und Sozialwissenschaft Fakultät für Mathematik und Informatik Fakultät für Pädagogik Fakultät für Physik Fakultät für Sprachwissenschaft und Literaturwissenschaft Fakultät für Philosophie und Geschichte Fakultät für Recht Fakultät für Agrarwissenschaft Siehe auch Liste der Listen von Universitäten Weblinks Offizielle Website Einzelnachweise
Plovdiv University "Paisii Hilendarski"

The University of Plovdiv "Paisii Hilendarski" (Bulgarian: Пловдивски университет „Паисий Хилендарски“), also known as The Paisii Hilendarski University of Plovdiv, is a university located in Plovdiv, Bulgaria. It was founded in 1962 and has nine faculties. History and profile Plovdiv University, named in honor of the Bulgarian historian Paisii Hilendarski (known as Saint Paisius of Hilendar in English), is the city’s leading cultural and scientific institution. It is the largest institution of higher education in southern Bulgaria and the third largest Bulgarian university, after St. Kliment Ohridski University of Sofia and St. Cyril and St. Methodius University of Veliko Tarnovo. In 1945 the University of Plovdiv was inaugurated by a Decree of the Regents’ Council of August the 4th, promulgated the same year in the State Gazette of August 20, structured in two faculties: Medicine and Agriculture and Forestry, which in July 1961 was reorganized as Higher Teacher-Training Institute of Natural and Mathematical Sciences. The institute was promoted to university status by government decree on 12 January 1972, when it took its present name “Paisiy Hilendarski” Plovdiv University. In 1973, it became the first higher institution in Plovdiv to offer language and literature studies, offering B.A. degrees in Bulgarian and Russian Languages and Literature. Soon after, a program in Slavonic Languages and Literature (with specialization in Czech Language and Literature) was added. A degree in Education was offered for the first time in 1984, Law degree programs were introduced in 1992, and Economics degree programs were launched in 1994. Today the University of Plovdiv is a true university by international standards, since it provides training to students in the four major fields of higher education: natural sciences, humanities, social sciences, and economics. “Paisiy Hilendarski” Plovdiv University has been institutionally accredited by National Certification and Accreditation Board (Protocol No. 1 of 15 February 2001). Over 7,500 full-time and 5,000 part-time students are enrolled in the programs and courses by the university’s nine faculties. The full-time teaching staff consists of 34 full professors, 167 associate professors and 360 assistant professors. The university also comprises a Technical College in Smolyan as well as two branches outside of Plovdiv: a Smolyan branch, successor to the Teacher Training Institute opened in 1962 as part of the old Bulgarian tradition in teacher training, and a branch in Kardzhali, successor of semi-Pedagogical Institute "L.Karavelov" - Kardzhali founded in 1961. Organization The nine faculties in which the university is divided into are: Faculty of Biology Faculty of Economics and Social Science Faculty of Mathematics and Informatics Faculty of Education ('Faculty of Pedagogics') Faculty of Physics Faculty of Languages and Literature ('Faculty of Philology') Faculty of Philosophy and History Faculty of Chemistry Faculty of Law See also List of colleges and universities References External links Official Website
Universidad de Plovdiv

La Universidad de Plovdiv "Paisii Hilendarski" (en búlgaro: "Пловдивски университет „Паисий Хилендарски") es una institución de educación superior búlgara de Plovdiv. La universidad fue fundada en 1961 como Instituto Superior de Pedagogía de las Ciencias Naturales y Matemáticas y recibió su estatus de universidad en 1972.​ Llamada en honor del historiador búlgaro Paisii Hilendarski, es la principal universidad, institución cultural y científica de la ciudad y del sur de Bulgaria, así como la tercera universidad más grande del país después de la Universidad San Clemente de Ohrid de Sofía y la Universidad San Cirilo y San Metodio de Veliko Tarnovo. Facultades La universidad cuenta con nueve facultades: Facultad de Biología Facultad de Economía y Ciencias Sociales Facultad de Matemáticas e Informática Facultad de Educación Facultad de Física Facultad de Lengua y Literatura Facultad de Filosofía e Historia Facultad de Química Facultad de Derecho Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Universidad de Plovdiv. Sitio web oficial (en búlgaro)(en inglés)
Uniwersytet Płowdiwski im. Paisjusza Chilendarskiego

Uniwersytet Płowdiwski im. Paisjusza Chilendarskiego (bułg.: Пловдивският университет „Паисий Хилендарски“) – państwowa instytucja szkolnictwa wyższego z siedzibą w Płowdiwie, w Bułgarii. Uniwersytet jest instytucją edukacyjną, badawczą i kulturalną o europejskich standardach, rozpoznawalną na całym świecie, wyróżniającą się stabilnym, dynamicznym rozwojem i silną konkurencją w dziedzinie nauk przyrodniczych i społecznych, badań kulturowych i technologii. Głównym celem uniwersytetu jest zapewnienie ogólnego i profesjonalnego szkolenia specjalistów z różnych dziedzin nauki na poziomie europejskim, specjalistów, którzy będą mieli kompetencje do znajdowania elastycznych interdyscyplinarnych rozwiązań w swoich praktykach, wychodząc naprzeciw wyzwaniom współczesnego świata. Profil uniwersytetu rozciąga się na szereg dyscyplin i form kształcenia w naukach przyrodniczych i społecznych, w dziedzinie kultury i technologii. Uniwersytet Płowdiwski jest jedną z wiodących instytucji szkolnictwa wyższego w Bułgarii, jest największym uniwersytetem w południowej Bułgarii, a także drugim co do wielkości w kraju. Uczelnia została założona w 1961 roku, początkowo jako Wyższy Instytut Pedagogiki, Nauk Przyrodniczych i Matematyki, w 1972 roku otrzymała status uniwersytetu. Obecnie zapewnia wykształcenie na poziomie akademickim dla studentów w ponad 60 dyscyplinach. Aktywnie utrzymuje kontakty międzynarodowe z niemal wszystkimi krajami europejskimi, Stanami Zjednoczonymi, a także krajami Azji i Afryki. Uczestniczy indywidualnie lub wspólnie z innymi europejskimi uniwersytetami w programach Unii Europejskiej, Stanów Zjednoczonych i Szwajcarii, które finansują badania naukowe. W latach 2011–2012 wybudowano nową halę sportową uniwersytetu. Przypisy
Пловдивский университет

Пловдивский университет имени Паисия Хилендарского (болг. Пловдивски университет „Паисий Хилендарски“) — ведущее культурное, образовательное и научное учреждение в Болгарии, крупнейший университет на юге Болгарии и второй по величине в стране после Софийского университета Святого Климента Охридского. Носит имя Паисия Хилендарского, основоположника Болгарского национального возрождения XIX века. История Основан в 1961 году как Высший педагогический институт естественных и математических наук. В 1972 году стал университетом. Корпуса университета расположены в нескольких местах города: Ректорат (в центре города — ул. Царя Асена, 24), Новый корпус (в южной части — бул. Болгария, 236), корпус на ул. К. Пеева возле ректората), корпус биологического факультета (в Старом городе, рядом со Старым театром). Филиалы университета открыты в городах Смолян и Кырджали. Сегодня Пловдивский университет «Паисий Хилендарский» готовит студентов более чем по 60 специальностям в области естественных, гуманитарных, социальных и экономических наук. В Пловдивском университете работает более 900 преподавателей и сотрудников, из которых 550 высококвалифицированных штатных преподавателей — 30 профессоров, 160 доцентов, 360 ассистентов. Более 8000 студентов очной формы обучения и около 5000 студентов заочной формы обучения на 9 факультетах. Факультеты Биологический факультет Факультет «Экономические и социальные науки» Факультет математики и информатики Педагогический факультет Физический факультет Филологический факультет Философский и исторический факультет Химический факультет Юридический факультет В университете есть библиотека, издательство, информационный центр, специализированные лаборатории, языковые классы, мультимедийные и компьютерные классы, центр дистанционного обучения, центр профориентации, исследовательский отдел, спортивный центр, учебный театр, технические центры, сервисные и сервисные центры. Университет поддерживает активные международные контакты практически со всеми странами Европы, США и странами Азии и Африки. Почётные доктора Пловдивского университета Анчелотти, Карло Бонев, Христо Додунеков, Стефан Кендеров, Петр Сендов, Благовест Стоичков, Христо Юхновский, Иван Известные преподаватели и выпускники Арсений (Лазаров) Габриэль, Мария Габдулхаев, Билсур Габдулхаевич Георгиева, Елена Даскалов, Христо Захариева, Екатерина Илчев, Пётр Пантев, Андрей Любен Станев Тошев, Юрий Ссылки Сайт университета (болг.)
Пловдивський університет

Пловдивський університет «Паїсій Хилендарський» (або ПУ) — вищий навчальний заклад в Пловдиві, Болгарія. Є другим за величиною класичним університетом у країні після Софійського університету. Заснований у 1961 році як Вищий педагогічний інститут з природничо-математичних наук. З 1972 року указом Державної ради перетворений у Пловдивський університет. Факультети Біологічний факультет Факультет «Економічні та соціальні науки» Факультет математики та інформатики Педагогічний факультет Фізичний факультет Філологічний факультет Філософський та історичний факультет Хімічний факультет Юридичний факультет Примітки Посилання Офіційний сайт Дискусійний форум Офіційний сайт Студентської ради Університетське радіо
Pobeda Solar Park

Pobeda Solar Park is a 50.6 MW photovoltaic (PV) plant in Pobeda, in the Pleven Province of Northern Bulgaria. The power plant is monitored from a control center in Sofia, along with three other photovoltaic power plants totaling 85 MW, expected to produce a combined total of 95 GWh/year. This projects was funded through the E.U and is one more step that Bulgaria is making to modernize and join their fellow E.U. countries with efforts to expand clean energy. On July 2, 2012 the control module and transformer were damaged by a rocket-propelled grenade, shortly before the power plant was connected to the grid. See also List of photovoltaic power stations Solar power in Bulgaria References
Portul Călărași

Portul Călărași este un port fluvial românesc, situat în orașul Călărași, pe malul stâng al Dunării, la kilometrul 370 și la km. 94 pe malul stâng al brațului Borcea. Este compus din trei porturi distincte: 1. Portul industrial, specializat pentru produse metalurgice cu dane operative din care: cheu vertical de 400 ml pentru preluarea produselor siderurgice, dotat cu macarale și platforme portuare; cheu vertical de 135 ml pentru încărcat zgură, dotat cu încărcător și platformă portuară. Adâncimea minimă în dane este de minim 4,25 m. 2. Portul comercial, aflat în imediata apropiere a orașului, la km 94 pe brațul Borcea, dotat cu: dană cu cheu înclinat de 100 ml dotată cu un siloz pentru cereale și platformă portuară; dane pentru depozitare mărfuri în vrac de 250 ml, cu cheu vertical și macarale de cheu, platformă pentru depozitare și linie de garaj; dane pentru pasageri, cu cheu înclinat de 100 ml dotată cu sală de așteptare, pontoane de acostare și miră hidrometrică. Suprafața totală a platformelor portului comercial este de 213.000 mp, iar adâncimea minimă în dane de 2,80 m. 3. Portul Călărași - Modelu este amplasat la km 90+500 pe malul stâng al brațului Borcea. Este compus din două moluri de operare, prevăzut cu cheuri înclinate, depozite pentru materiale și estacade cu bandă rulantă. Accesul în toate aceste porturi se face feroviar, prin stația CFR Călărași Sud - Ciulnița, cât și rutier, la DN3 București - Călărași - Constanța, DN3B Călărași - Fetești, DN31 Oltenița - Călărași. Referințe Legături externe APDF - site web oficial Arhivat în 4 februarie 2015, la Wayback Machine. Autoritatea Navală Română - site oficial Arhivat în 19 august 2013, la Wayback Machine.
Demir-Baba-Tekke

Die Demir-Baba-Tekke (bulgarisch Демир баба теке, türkisch Demir Baba Tekkesi) ist ein Mausoleum (türbe) aus dem 16. Jahrhundert nahe dem Dorf Sweschtari, im Bezirk Isperich in der Provinz Rasgrad im nordöstlichen Bulgarien. Als Teil der historischen und archäologischen Stätte Sborjanowo ist die Demir-Baba-Tekke eines der 100 touristischen Objekte des Landes, die vom Bulgarischen Tourismusverband zusammengestellt wurden. Geschichte Das Mausoleum ist wahrscheinlich die letzte Ruhestätte von Demir Baba, einem Bektaschi-Heiligen aus dem 16. Jahrhundert. Das Grab selbst ist ein heptagonales Gebäude aus örtlichem Sandstein. Es hat eine niedrigere rechteckige Vorkammer und unterliegt einer halbkugelförmigen Kuppel, die 11 Meter hoch ist. Das Grab liegt in der Mitte der inneren heptagonalen Prämisse. Aus Ziegeln und Holz gebaut, ist der Sarkophag 3,74 Meter lang und ist mit dem Kopf nach Südwesten ausgerichtet. Der Sarkophag ist in der Regel vollständig von Geschenken bedeckt und wird nur selten alevitischen Pilgern gezeigt. Das Mausoleum wurde im 16. Jahrhundert auf einem vermutlich thrakischen Heiligtum aus dem 4. Jahrhundert vor Christus erbaut. Ein Kult-Komplex (tekke) entstand nach und nach um die Türbe. Zu diesem gehörte eine heilige Quelle, eine Moschee, die von Reisenden im 18. und 19. Jahrhundert erwähnt, dann aber zerstört wurde, und eine hölzerne öffentliche Küche (imaret), die 1976 aufgrund des verschlechterten Zustandes niedergerissen wurde. Überdauert haben das Mausoleum, die heilige Quelle, ein Wohnhaus und ein niedriger Steinzaun rund um den Komplex. Die Demir-Baba-Tekke wurde in den 1970er Jahren durch die Regierung der damaligen Sozialistischen Volksrepublik Bulgarien zum „Kulturdenkmal lokaler Bedeutung“ erklärt. Das Mausoleum wurde erst in den Jahren 1991 bis 1994 renoviert: Der verfallende Fußboden wurde durch einen neuen ersetzt, und die inneren dekorativen Elemente (einschließlich Wandbildern aus dem 19. Jahrhundert) wurden rekonstruiert. Galerie Literatur Катерина Венедикова, Диана Гергова: Демир Баба Теке — Българският Ерусалим. Агато, 2006, ISBN 978-954-8761-77-2 (bulgarisch). Евгений К. Теодоров, Диана Гергова: Прабългарски и тракийски следи. ИК "Изток-Запад", София 2006, ISBN 954-321-299-6 (bulgarisch). И. Георгиева. (Hrsg.): Българските алиани. Сборник етнографски материали. София 1997 (bulgarisch). Диана Гергова: Сборяново — свещената земя на гетите. Български бестселър, София 2004 (bulgarisch). Weblinks Einzelnachweise
Demir Baba Teke

Demir Baba Teke (Bulgarian: Демир баба теке; Turkish: Demir Baba Tekkesi) is a 16th-century Alevi mausoleum (türbe) near the village of Sveshtari, Isperih municipality, Razgrad Province in northeastern Bulgaria. As part of the Sboryanovo historical and archaeological reserve, Demir Baba Teke is one of the 100 Tourist Sites of Bulgaria. The mausoleum is thought to be the resting place of Demir Baba, a 16th-century Alevi saint. The tomb itself is a heptagonal building constructed out of local sandstone. It has a lower rectangular antechamber and is covered by a hemispherical dome 11 metres (36 ft) in height. Demir Baba's grave lies in the middle of the heptagonal inner premises. Constructed out of bricks and wood, the sarcophagus is 3.74 metres (12.3 ft) in length and is positioned with the saint's head pointing southwest. The sarcophagus is usually entirely covered by gifts and is only rarely displayed to Alevi pilgrims. The mausoleum is thought to have been constructed in the 16th century on what was probably an ancient Thracian holy site from the 4th century BC. A cult complex (tekke) gradually emerged around the türbe. This included a holy spring, a mosque that was mentioned by travellers in the 18th and 19th centuries but was then destroyed, and a wooden public kitchen (imaret) which was pulled down in 1976 due to its deteriorating condition. The tekke features that have survived until today are the mausoleum, the holy spring, a residential building and a low stone fence surrounding the complex. A small exhibition in the residential building explains the story of the Alevis and Demir Baba himself. Demir Baba Teke was proclaimed a monument of culture of local importance in 1970 by the government of the then-People's Republic of Bulgaria. The mausoleum was renovated in 1991–1994: the decaying wooden floor was replaced with a new one and the building's interior decorative elements (including the 19th-century murals) were reconstructed. Gallery See also Razgrad Incident Ibrahim Pasha mosque Banya Bashi Mosque clashes References Further reading Венедикова, Катерина; Диана Гергова (2006). Демир Баба Теке — Българският Ерусалим (in Bulgarian). Агато. ISBN 978-954-8761-77-2. Теодоров, Евгений К.; Диана Гергова (2006). Прабългарски и тракийски следи (in Bulgarian). София: ИК "Изток-Запад". ISBN 954-321-299-6. И. Георгиева., ed. (1997). Българските алиани. Сборник етнографски материали (in Bulgarian). София.: CS1 maint: location missing publisher (link) Гергова, Диана (2004). Сборяново — свещената земя на гетите (in Bulgarian). София: Български бестселър. Demir Baba Teke – a holy place in Bulgaria for 3,000 years - article on 203challenges.com