NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Dinard

Dinard (en bretó Dinarzh, en gal·ló Dinard) és un municipi francès, situat a la regió de Bretanya, al departament d'Ille i Vilaine. L'any 2006 tenia 10.664 habitants. Geografia Forma una aglomeració urbana amb els municipis de Pleurtuit, Saint-Lunaire, La Richardais, Saint-Briac-sur-Mer, Lancieux i Ploubalay. No gaire lluny de Dinard es troben les Illes Anglonormandes, que són accessibles en una hora amb vaixell ràpid des de Saint-Malo, o en 15 minuts d'avió des de l'aeroport de Pleurtuit. L'accés a Dinard és ràpid gràcies a l'existència d'autopistes gratuïtes o al TGV que uneix Saint-Malo amb Paris en menys de 3 hores. Les quatre platges de la localitat són les de l'Écluse, del Prieuré, de Saint Enogat i del Port Blanc. Demografia Etimologia Dinard, que a l'arribada del turisme britànic era tan sols un petit poble de pescadors, té uns orígens mitològics relacionats amb el llegendari Rei Artur: Din (pujol / fortificació) - Arz/Art (ós / Artur); l'ós, en la mitologia cèltica, simbolitza la sobirania. Història Originàriament, Dinard formava part de la parròquia de Saint-Enogat. De fet Saint-Enogat va ser el primer nom oficial del municipi, fins que el 1879 el nom va canviar en Dinard-Saint-Enogat. Igualment, des de final del segle xix, el naixent turisme procedent del Regne Unit va començar a arribar-hi, de manera que els britànics van començar a fer-se construir al llarg de la costa una sèrie de suntuosas viles per a utilitzar-les com residència. Dinard va conèixer llavors un període de fort auge econòmic i urbanístic, convertint-se en una de les estacions balneàries situades al costat del mar més conegudes d'arreu d'Europa. En 1921 el nom de la comuna va ser novament modificat, passant a ser l'actual de Dinard. No obstant això, la localitat va iniciar un declivi des dels anys 1930, quan l'alta societat britànica va prendre com destinació preferent la costa mediterrània francesa, la Costa Blava. En qualsevol cas, avui dia Dinard encara és l'estació balneària impregnada de major caràcter bretó de tota França, comptant amb un total de 407 viles legalment protegides. Administració Personatges il·lustres Camille Le Mercier d'Erm, poeta i historiador, mort a Dinard. Galeria d'imatges Referències
Dinard

Dinard ist eine französische Gemeinde im Département Ille-et-Vilaine in der Region Bretagne. Die Stadt liegt an der Mündung der Rance gegenüber von Saint-Malo und hat 10.772 Einwohner (Stand 1. Januar 2023). Das Gemeindegebiet gehört zum Regionalen Naturpark Vallée de la Rance – Côte d’Émeraude. Geschichte Dinard wird oft Nizza des Nordens und Perle der Smaragdküste genannt. Es wurde im 19. Jahrhundert zum Badeort wohlhabender Engländer, was in Form zahlreicher Villen englischer Architektur mit Veranda und Schiebefenstern bis heute Spuren hinterlassen hat. In den 1880er Jahren war Dinard das erste Seebad Frankreichs. Bevölkerungsentwicklung Wirtschaft Der Hauptwirtschaftszweig der Stadt ist immer noch der Tourismus. Es gibt vier Strände: der sehr breite Hauptstrand Plage de l’Écluse im Stadtzentrum, Plage de Saint-Enogat, der von prachtvollen Villen gesäumt wird, Plage du Prieuré mit Blick auf die Altstadt von Saint-Malo und Plage du Port-Blanc mit Wassersportzentrum. Städtepartnerschaften Es bestehen Städtepartnerschaften mit Starnberg in Deutschland und Newquay in England. Ferner ist Dinard Gründungsmitglied des Bundes der europäischen Napoleonstädte. Verkehr Es besteht eine Fährverbindung zum gegenüber liegenden Saint-Malo. Dort hält auch ein TGV, der eine Verbindung mit Paris ermöglicht. Fünf Kilometer südwestlich des Stadtzentrums befindet sich der Regionalflughafen Aéroport Dinard Bretagne. Sehenswürdigkeiten Die Goule ès Fées ist eine Höhle bei Dinard. Persönlichkeiten Jacques Scandelari (1943–1999), Regisseur, Drehbuchautor und Filmproduzent Literatur Le Patrimoine des Communes d’Ille-et-Vilaine. Flohic Editions, Band 1, Paris 2000, ISBN 2-84234-072-8, S. 471–485. Weblinks Einzelnachweise
Dinard

Dinard település Franciaországban, Ille-et-Vilaine megyében. Lakosainak száma 10 772 fő (2023. január 1.). Dinard Pleurtuit, La Richardais és Saint-Lunaire községekkel határos. Fekvése A Rance nyugati oldalán, Saint-Malóval szemben, a folyó torkolatának nyugati végén fekvő "nemzetközi klasszisú" fürdőhely. Leírása Dinard és Saint-Malo szinte egymás tökéletes ellentéte, ugyanakkor ki is egészítik egymást. Míg Szent-Maloban, a kalózok városában minden kőhöz történelmi emlék tapad, addig itt minden a luxust szolgálja. Dinard Bretagne legmodernebb fürdőhelye: hét kilométer hosszú parti sétányával, másfél km. távolságon belüli két (kissé melegített) tengervizes uszodájával és két óriási "plage"jával, két kaszinójával. Terein és virágos utcáin fényűző szállodák és pompás villák sorakoznak. A vidék klímájából kifolyólag valósággal délszaki itt a növényzet, és a parkokban módjával egzotikus virágok is megmaradnak. Az esősebb napokra Dinardban p Pünkösdtől szeptember végéig nyitva tart az "Aquarium és a Tenger múzeuma, ahol a sósvizek faunájának érdekes példányai mellett főképp a breton hajózás emlékei láthatók. Galéria Népesség A település népességének változása: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (francia)
Dinard

Dinard (Dinarzh in lingua bretone) è un comune francese di 11.299 abitanti situato nel dipartimento dell'Ille-et-Vilaine nella regione della Bretagna. Geografia La costa su cui sorge Dinard è nota come Côte d'Émeraude, ossia Costa Smeraldo, per il colore delle acque del mare. La città è dotata di un piccolo porto, servito da traghetti di linea verso i principali porti vicini, tra i quali quello di Saint Malo che si trova di fronte a Dinard, sull'altro lato del golfo di Saint-Malo. La città conta poco più di 11.000 residenti, ma, essendo località turistica, nel periodo estivo raggiunge i 40.000 abitanti. Storia Per la sua fama di luogo di villeggiatura Dinard è nota anche come la Nizza del Nord. La notorietà di Dinard iniziò nel XIX con l'arrivo del primo turismo, soprattutto formato da inglesi che costruirono le prime ville sulla costa. Nel 1880 Dinard divenne la prima località francese balneare con i primi stabilimenti balneari ed alberghi. In passato a Dinard soggiornarono personalità come Churchill, Picasso e Debussy. Spiagge La città ha molte spiagge, larghe e pulite. Le quattro principali sono: la Plage de l'Écluse, la Plage Saint-Énogat, la Plage du Prieuré e la Plage de Port Blanc. Centrali elettriche Dinard è molto famosa per la centrale mareomotrice che dà energia a tutta la regione e dintorni. Questa centrale si trova in La Richardais, un comune confinante. Società Evoluzione demografica Evoluzione demografica Abitanti censiti Amministrazione Gemellaggi Newquay Starnberg, dal 1972 Note Voci correlate Côte d'Émeraude Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Dinard Collegamenti esterni Geografia della Bretagna - Dinard / Dinarzh, su geobreizh.com (archiviato dall'url originale il 20 ottobre 2006). Sito ufficiale, su ville-dinard.fr. Homepage di Dinard, su dinard.com.
Dinard

Dinard, Bretons: Dinarzh, Gallo: Dinard, is een plaats in Frankrijk, in het departement Ille-et-Vilaine. Dinard telde op 1 januari 2023 10.772 inwoners. Geschiedenis Vanaf 1858 ontwikkelde Dinard zich snel van klein vissersdorp tot een mondaine badplaats. Er kwamen veel Britse toeristen naar Dinard en er werden villa's en hotels gebouwd. Er kwamen moderne voorzieningen (stromend water, elektriciteit, telefonie) en er werd een hospitaal gebouwd. Na de Eerste Wereldoorlog kende Dinard als badplaats een nieuwe hoogtijd. Er werden een casino, promenades, een nieuwe dijk en zwembaden gebouwd. Dit stopte vanaf 1929 met de economische crisis. Na de Tweede Wereldoorlog verloor Dinard als badplaats haar exclusieve karakter. Geografie Dinard ligt in het noorden van Bretagne aan het Kanaal. Het ligt aan de monding van de Rance tegenover Saint-Malo. Aan de kust van Dinard liggen zandstranden. De oppervlakte van Dinard bedroeg op 1 januari 2023 7,84 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 1.374 inwoners per km². Demografie Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal, bron: INSEE-tellingen. Sport Dinard was zes keer etappeplaats in wielerkoers Ronde van Frankrijk. Daarbij lag vier keer de finish van een etappe in Dinard. In 1993 was de Oezbeek Djamolidin Abdoezjaparov de voorlopig laatste ritwinnaar in Dinard. Zustersteden Dinard heeft een stedenband met Newquay in Engeland; Starnberg in Duitsland. Afbeeldingen
Dinard

Dinard (bret. Dinarzh) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania, w departamencie Ille-et-Vilaine. Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 9918 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 1265 osób/km² (wśród 1269 gmin Bretanii Dinard plasuje się na 29. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 916.). Bibliografia Francuski urząd statystyczny. (fr.).
Dinard

Dinard (bretonă: Dinarzh) este o comună situată în vestul Franței, în departamentul Ille-et-Vilaine, în regiunea Bretania. Este o stațiune turistică la Marea Mânecii situată de cealaltă parte a estuarului râului Rance față de Saint-Malo. Dinard este una dintre stațiunile franceze preferate de turiștii englezi, acest lucru ducând la apariția a numeroase clădiri cu aspect victorian.
Динар (Иль и Вилен)

Динар (фр. Dinard) — коммуна на северо-западе Франции, находится в регионе Бретань, департамент Иль и Вилен, округ Сен-Мало, кантон Сен-Мало-2. Расположена на побережье Ла-Манша, называемом Изумрудный берег (фр. Côte d’Émeraude) в месте впадения в Ла-Манш реки Ранс. На противоположном берегу Ранса находится Сен-Мало. Популярный морской курорт. Население (2018) — 10 181 человек. История История Динара связана с легендой о короле Артуре: согласно легенде, король Артур высадился на побережье Ла-Манша на месте нынешнего Динара в 513 году, чтобы построить форт и основать поселение (отсюда одна из версий происхождения названия города, соединение слов "Din" ("fort") и "Arthur", т.е. форт Артура). В Средние века Динар был лишь скромной рыбацкой деревушкой на окраине поселка Сент-Энога. В традиционной бретонской песне An Alarc’h (« Лебедь ») поется о высадке у Динара в 1379 году бретонского герцога Жана V де Монфора, начавшего отсюда восстановление своего суверенитета над Бретанью, ранее аннексированной французским королем Карлом V. Жизнь небольшого приморского поселка радикальным образом изменилась в середине XIX века. Начало этому положил американец Уильям Фабер, решивший поселиться в Динаре. Впечатленный красотой местного побережья, он построил несколько вилл и продал их своим английским друзьям. После смерти Фабера в 1854 году его жена Лиона продолжила его дело, построив в Динаре англиканскую церковь Святого Варфоломея. В XIX веке Динар приобрел большую популярность в аристократической и богемной среде Европы и Америки, здесь побывали многие знаменитости, включая английских коронованных особ. В настоящее время Динар является одним из самых фешенебельных и самым «английским» курортом на французском побережье Ла-Манша. Сейчас в нем построено 407 вилл и несколько роскошных отелей. Достопримечательности Гранд отель Динара Вилла Рош Брюн на скале Вилла Евгения, построенная к несостоявшемуся приезду императрицы Евгении Роскошные виллы и особняки вдоль морского побережья Форт на острове Арбур в 3 км от побережья напротив Динара Экономика Структура занятости населения: сельское хозяйство — 0,4 % промышленность — 15,3 % строительство — 4,1 % торговля, транспорт и сфера услуг — 51,2 % государственные и муниципальные службы — 29,0 % Уровень безработицы (2018) — 13,2 % (Франция в целом — 13,4 %, департамент Иль и Вилен — 10,4 %). Среднегодовой доход на 1 человека, евро (2018) — 23 960 (Франция в целом — 21 730, департамент Иль и Вилен — 22 230). Демография Динамика численности населения, чел. Администрация Пост мэра Динара с 2020 года занимает Арно Сальмон (Arnaud Salmon), член Совета департамента Иль и Вилен от кантона Сен-Мало. На муниципальных выборах 2020 года возглавляемый им правый список победил во 2-м туре, получив 42,24 % голосов (из трех списков). Города-побратимы Ньюквей, Англия Штарнберг, Германия Культура С 1990 года в Динаре ежегодно проводится фестиваль британского кино. Ссылки Национальный институт статистики Результаты муниципальных выборов 2020 года Галерея
Dinard

Dinard (bretonsko Dinarzh) je letoviško naselje in občina v severozahodnem francoskem departmaju Ille-et-Vilaine regije Bretanje. Leta 2011 je naselje imelo 10.230 prebivalcev. Geografija Naselje leži v pokrajini Bretaniji ob izlivu estuarija reke Rance v zaliv Saint-Malo nasproti Saint-Maloju, 73 km severozahodno od Rennesa. Južno od kraja, na ozemlju občine Pleurtuit, se nahaja mednarodno letališče Dinard Pleurtuit Saint-Malo. Uprava Dinard je sedež istoimenskega kantona, v katerega so poleg njegove vključene še občine Le Minihic-sur-Rance, Pleurtuit, La Richardais, Saint-Briac-sur-Mer in Saint-Lunaire s 24.408 prebivalci. Kanton Dinard je sestavni del okrožja Saint-Malo. Zanimivosti Dinard je na seznamu francoskih umetnostno-zgodovinskih mest. ruševine kapele nekdanjega priorstva z grobnicama vitezov Oliviera in Geoffroya de Montforta iz 14. stoletja, graščina Črni princ (Prince Noir) iz 14. stoletja, renesančni dvorec manoir de la Baronnais s francoskimi vrtovi, zgrajen leta 1647, trdnjava na otoku île Harbour iz leta 1689, anglikanska cerkev sv. Jerneja, cerkev sv. Enogata, notredamska cerkev, teniško klubsko igrišče, eno prvih zgrajenih v Franciji (1879). Pobratena mesta Newquay (Cornwall, Anglija, Združeno kraljestvo) Starnberg (Bavarska, Nemčija). Zunanje povezave Uradna stran (francosko)
Динар (Француска)

Динар (фр. Dinard) насеље је и општина у северозападној Француској у региону Бретања, у департману Ил и Вилен која припада префектури Сен Мало. По подацима из 2011. године у општини је живело 10.230 становника, а густина насељености је износила 1304,85 становника/km². Општина се простире на површини од 7,84 km². Налази се на средњој надморској висини од 28 метара (максималној 56 m, а минималној 0 m). Демографија График промене броја становника у току последњих година Види још Списак општина у департману Ил и Вилен Референце Спољашње везе База података: Insee (језик: француски) [(језик: енглески) (језик: енглески)] http://www.dinard.com https://web.archive.org/web/20061020233403/http://www.geobreizh.com/breizh/fra/villes-fiche.asp?insee_ville=35093 Dinard на страници Националног географског института Француске (језик: француски) Dinard на страници организације INSEE (језик: француски) Најближа насеља (километража, правац и координате) (језик: француски) План насеља Dinard на мапи (Mapquest)
Dinard

Dinard är en kommun i departementet Ille-et-Vilaine i regionen Bretagne i nordvästra Frankrike. Kommunen ligger i kantonen Dinard som tillhör arrondissementet Saint-Malo. År 2023 hade Dinard 10 772 invånare. Befolkningsutveckling Antalet invånare i kommunen Dinard Referens:INSEE Se även Lista över kommuner i departementet Ille-et-Vilaine Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Dinard.
Дінар

Діна́р (фр. Dinard) — муніципалітет у Франції, у регіоні Бретань, департамент Іль і Вілен. Населення — 10 407 осіб (2022). Муніципалітет розташований на відстані близько 330 км на захід від Парижа, 65 км на північний захід від Ренна. Демографія Динаміка населення (Ehess і INSEE ): Розподіл населення за віком та статтю (2006): Економіка 2010 року серед 5676 осіб працездатного віку (15—64 років) 3724 були активними, 1952 — неактивними (показник активності 65,6%, у 1999 році було 63,8%). З 3724 активних мешканців працювало 3225 осіб (1677 чоловіків та 1548 жінок), безробітними було 499 (216 чоловіків та 283 жінки). Серед 1952 неактивних 643 особи були учнями чи студентами, 807 — пенсіонерами, 502 були неактивними з інших причин. У 2010 році в муніципалітеті числилось 5434 оподатковані домогосподарства, у яких проживали 10368,5 особи, медіана доходів виносила 20 133 євро на одного особоспоживача Сусідні муніципалітети Галерея зображень Міністри закордонних справ "Великої сімки" на саміті, що розпочався вчора у французькому місті, розглядають способи посилення реагування на втручання у демократичні процеси . Посилання Сайт міста Дінар [Архівовано 2 лютого 2011 у Wayback Machine.] Дінар на сайті французького Національного інституту географії Див. також Список муніципалітетів департаменту Іль і Вілен Примітки
Station biologique de Roscoff

The Station biologique de Roscoff (SBR) is a French marine biology and oceanography research and teaching center. Founded by Henri de Lacaze-Duthiers (1821–1901) in 1872, it is at the present time affiliated to the Sorbonne Faculty of Science and Engineering (part of Sorbonne University) and the Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS). Overview The Station biologique is situated in Roscoff on the northern coast of Brittany (France) about 60 km east of Brest. Its location offers access to exceptional variety of biotopes, most of which are accessible at low tide. These biotopes support a large variety of both plant (700) and animal (3000) marine species. Founded in 1872 by Professor Henri de Lacaze-Duthiers (then Zoology Chair at the Sorbonne University ), the SBR constitutes, since March 1985, the Internal School 937 of the Pierre and Marie Curie University (UPMC). In November 1985, the SBR was given the status of Oceanographic Observatory by the Institut National des Sciences de l'Univers et de l'Environnement (National Institute for the Cosmological and Environmental Sciences; INSU). The SBR is also, since January 2001, a Research Federation within the Life Sciences Department of the CNRS. The personnel of the SBR, which includes about 200 permanent staff, consists of scientists, teaching scientists, technicians, postdoctoral fellows, PhD students and administrative staff. These personnel is organized into various research groups within research units that are recognised by the Life Sciences Department of the CNRS (the current research units have the following codes: FR 2424, UMR 8227, UMR 7144, UMI 3614 and USR 3151). The various research groups work on a wide range of topics, ranging from investigation of the fine structure and function of biological macromolecules to global oceanic studies. Genomic approaches constitute an important part of many of the research programmes, notably via the European Network of Excellence "Marine Genomics" which is coordinated by the SBR. With the accommodation facilities at its hotel and its teaching facilities and equipment, the SBR provides conditions for teaching a range of subjects including zoology, phycology and coastal oceanography. Teaching at the SBR includes courses that form part of the UPMC Master's program and the European Socrates. The SBR is part of the network "BioGenOuest" and give access to different technological platforms as sequencing, mass spectrometry, microscopy and bioinformatics. The station publishes (since 1960) a bilingual scientific journal, the Cahiers de Biologie Marine (CBM). The SBR also hosts between 12 and 15 national and international conferences per year, including the Jacques Monod Conferences. History References External links Station Biologique de Roscoff (official web site) - (English/French) History History of the Station biologique by André Toulmond (in French) Archives of the Station biologique de Roscoff (in French) Biography of Georges Teissier (in French) Gallery
Île-de-Sein

Île-de-Sein (en bretó Enez-Sun) és un municipi francès, situat a la regió de Bretanya, al departament de Finisterre. L'any 2006 tenia 238 habitants. És un dels municipis insulars bretons, forma part de l'arxipèlag d'Îles du Ponant juntament amb Ouessant, Île-Molène, Sein, Groix, Île-de-Batz, Arz, Houat, Hoëdic i Belle-Île. També forma part del Parc natural regional d'Armòrica, del Parc natural marí d'Iroise i de l'associació de les îles du Ponant. El seu paisatge ha inspirat una novel·la d'Henri Queffélec. Situació Demografia Administració Galeria Referències
Île-de-Sein

Île-de-Sein (en bretón Enez Sun) es una isla, una población y una comuna francesa, situada en la región de Bretaña, departamento de Finisterre, en el distrito de Quimper y el cantón de Pont-Croix. La comuna comprende la isla homónima, la isla de Sein (en francés: île de Sein, sin guiones), que le dio su nombre, y unos islotes inhabitados. La isla de Sein se encuentra a 5 millas náuticas (8 km) al oeste de la punta de Raz, de la que la separa el estrecho llamado Raz de Sein, y marca el límite sur del mar de Iroise. La isla pertenece a la asociación francesa de las Islas del Poniente (en francés: Îles du Ponant). Geografía La isla de Sein es la parte visible de la Calzada de Sein (en francés: Chaussée de Sein), una cresta granítica sumergida que se extiende en el eje de la punta del Raz de este a oeste, sobre una distancia de 24 km.​ La isla tiene una longitud aproximada de 2,800 km, y tiene forma de S inversa cuya parte central se reduce a 25 m de ancho, mientras las partes más anchas alcanzan 800 m. En la parte este se encuentra el puerto y el pueblo que concentra a la casi totalidad de los habitantes de la isla. El faro de la isla se levanta en el extremo oeste de la isla. De una altitud media de 1,5 m, la isla entera apenas emerge sobre el nivel del mar, y las playas de arena y de canto rodado que constituyen la mayor parte de su costa prácticamente no la protegen de las tormentas. En el siglo XIX, fue sumergida casi por completo por las olas durante las violentas tempestades de 1830, 1868 y 1897, y en las grandes marejadas de invierno las olas a veces invaden el interior de la isla. En 1981 se estimó que 5 a 6 ha de la superficie de la isla eran potencialmente inundables. Para defender la isla de los ataques del mar, se han construido casi 2,5 km de diques. Los vientos que barren la isla impiden que crezcan árboles y arbustos. Los diminutos campos en los que se cultivaba antiguamente la cebada y la patata, hoy abandonados, se tenían que cercar con muretes de piedra para minimizar el efecto del viento. Demografía Notas y referencias Fuente Web oficial del ayuntamiento de île-de-Sein Enlaces externos INSEE Página dedicada a la isla de Sein Fotografías aéreas de la isla de Sein por Jean Guichart, págs. 22 y 23 Véase también Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Île-de-Sein.
Île-de-Sein

L'île-de-Sein (in bretone: Enez Sun) è un comune francese nel dipartimento del Finistère in Bretagna. Il territorio comunale è costituito dall'isola omonima e da alcuni isolotti vicini. L'isola si trova nell'Oceano Atlantico, al largo della penisola bretone, a 8 km dalla pointe du Raz, da cui è separata dal raz de Sein. Essa si trova sulle rotte marittime che da sud vanno verso la Manica. L'area di mare dell'isola, detta Chaussée de Sein, è nota per la sua pericolosità ed i frequenti naufragi (noto quello dove ha trovato la morte Edouard Michelin), per contrastare i quali sono stati installati numerosi fari e boe. Geografia fisica Il comune è costituito per la maggior parte dall'Isola di Sein, che gli dà il nome, e dagli isolotti vicini. Il collegamento col continente è assicurato da un traghetto quotidiano da e per Audierne (compagnia marittima Penn ar Bed), con maggior frequenza nella stagione turistica. Il paese fa oggi parte dei Plus beaux villages de France. I suoi abitanti si chiamano Sénans. Storia Simboli Lo stemma comunale, creato nel 1953, si blasona: Il bisante d'argento con la moscatura di ermellino in campo azzurro simbolizza la posizione geografica dell'isola bretone; l'attività principale dei suoi abitanti è la pesca dei crostacei, rappresentata dalle tre aragoste. Lo scudo è accollato ad un faro che riproduce quello distrutto dalle truppe tedesche in ritirata il 4 agosto 1944. Il motto in bretone ("Di luce riempi il nostro spirito") è un'invocazione allo Spirito Santo, essendo la popolazione dell'isola profondamente cattolica, ma allude anche all'importanza del faro, essenziale per i marinai che navigano le sue acque. Onorificenze Società Evoluzione demografica Abitanti censiti Note Voci correlate Groix Île-Molène Ouessant Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Île-de-Sein Collegamenti esterni L'isola di Sein, su ordredelaliberation.fr. URL consultato il 27 maggio 2006 (archiviato dall'url originale il 6 marzo 2011).