Saint-Briac-sur-Mer

Saint-Briac-sur-Mer is een gemeente in het Franse departement Ille-et-Vilaine (regio Bretagne). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Malo en ligt aan de Smaragdkust (Côte d'Émeraude). Op 1 januari 2023 telde Saint-Briac-sur-Mer 2.258 inwoners. Geschiedenis Reeds in het neolithicum was Saint-Briac-sur-Mer bewoond. Er zijn nog restanten van megalieten. Rond 400 v.Chr. verschenen er de Kelten en van de 1e eeuw tot de 5e eeuw de Romeinen. Omstreeks 550 arriveerde de heilige Briac van Bourbriac (afkomstig van Ierland) er met Bretons die uit Engeland waren verdreven. Dit wordt beschouwd als de oorsprong van Saint-Briac-sur-Mer. Lange tijd was Saint-Briac-sur-Mer een landbouwgemeenschap. Vanaf de 16e eeuw ontwikkelde zich een havennijverheid met goederentransport per schip en scheepswerven. Van de 17e tot de 19e eeuw zorgden de scheepseigenaars en zeemannen voor de opbouw van het dorp. Omstreeks 1880 kwam het kusttoerisme op gang. Saint-Briac-sur-Mer heeft dan ook verschillende zandstranden: plage de Longchamp, plage de la Garde, plage du Port Hue, plage du Tertre Pelé, plage du Port aux Cheveaux, plage du Perron, plage de la Petite Salinette, plage de la Grande Salinette, plage du Béchet en plage de la ville Etoire. In deze periode kwamen te Saint-Briac-sur-Mer een aantal grotere bouwwerken tot stand, waaronder het kasteel van Nessay en de villa's aan de zeedijk. In 1887 werd Dinard Golf aangelegd, de op een na oudste golfbaan van Frankrijk. Het clubhuis werd in 1927 gebouwd in art-deco-stijl. Romanovs Na de Russische Revolutie vluchtten de overlevende Romanovs, de familieleden van de tsaren, weg uit Rusland. Rond 1924 vestigden ze zich in Saint-Briac-sur-Mer. In 1926 kochten ze er een villa die ze de naam Ker Argonid gaven (Chemin du Grand Duc 33); Bretons voor 'Victoria'. Vanaf 1927 woonden ze er permanent. De villa werd in 1928 gerestaureerd. De bewoners waren grootvorst Kirill Vladimirovitsj van Rusland, zijn vrouw Victoria Melita van Saksen-Coburg en Gotha en hun drie kinderen, Maria Kyrilovna, Kira Kyrilovna en Vladimir Kyrilovitsj. Villa Ker Argonid bleef in handen van de familie. Ook de in 1981 geboren achterkleinzoon Georgi Michailovitsj Romanov (zoon van Maria Vladimirovna van Rusland en kleinzoon van Vladimir Kirillovitsj van Rusland) verbleef er, en ging enkele jaren naar school in Saint-Briac-sur-Mer. Tweede Wereldoorlog Langs de kust van Saint-Briac-sur-Mer bevindt zich een vooruitspringende rotsformatie met natuurgebied: het Pointe de la Garde-Guérin. In deze rotsformatie bevindt zich een gangenstelsel van ongeveer 400 m uit de Tweede Wereldoorlog. De gangen leidden naar verschillende bunkers en schuttersposten. Het binnenste gedeelte is niet toegankelijk, maar een aantal bunkers of schuttersposten is wel zichtbaar. Het geheel behoorde tot de Atlantikwall en was vooral bestemd voor de verdediging van Saint-Malo. Cultureel erfgoed en bezienswaardigheden Saint-Briac-sur-mer heeft zeer mooie stranden, een jacht- en een vissershaven. Zoals in meerdere kustgemeenten liggen op verschillende plaatsen talloze bootjes in zee geankerd. Bij laag tij komen ze helemaal op het droge te liggen. In het beschermde natuurgebied Pointe de la Garde-Guérin, gelegen aan de kust, mag worden gewandeld. Verder behoren heel wat zaken tot het cultureel erfgoed. De Église Saint-Briac, gelegen in het centrum van het dorp, werd gebouwd tussen 1671 en 1688. In 1868 werd ze grondig verbouwd en vergroot. In 1908 werd ze geklasseerd als monument. Naast de kerk bevindt zich de eveneens beschermde oude pastorie. Hierin bevindt zich onder meer de mediatheek. Voor de hoofdingang van de Église Saint-Briac staat een herdenkingsmonument voor inwoners die in de Eerste Wereldoorlog zijn gesneuveld. Het monument werd in 1922 gemaakt door de Bretonse beeldhouwer Armel Beaufils. Het kasteel van Nessay staat op een schiereiland en dateert uit 1886. Groepen kinderen kunnen er logeren. Naast het kasteel staat nog een oudere kapel, in de huidige vorm vermoedelijk uit de 18e eeuw. Op het plage de la Garde, achter Dinard Golf, liggen gedeeltelijk in zee de ruïnes van een oude pêcherie (visplaats). Het gemeentehuis werd gebouwd in de helft van de 19e eeuw. Het postgebouw in het centrum van het dorp werd in 1937 gebouwd met art-deco-kenmerken. Kunstenaars Heel wat kunstenaars verbleven een tijd in Saint-Briac-sur-Mer en lieten zich erdoor inspireren. In 1865 kocht de schilder Francis Blin er een huis. Daar nodigde hij zijn vriend, kunstschilder Amedée Guérard uit. Van 1884 tot 1890 verbleef Paul Signac er. Al snel evolueerde hij er van het impressionisme naar het pointillisme en maakte er verschillende schilderijen over Saint-Briac-sur-mer. Van 1884 tot 1892 verbleef Henri Rivière er, vriend van Paul Signac. Hij maakte er onder meer 40 japonistische houtgravures. Pierre-Auguste Renoir verbleef tijdens de zomer van 1886 twee maanden in Saint-Briac-sur-mer en maakte er verschillende schilderijen. Tussen 1886 en 1892 kwam Émile Bernard er jaarlijks gedurende enkele maanden. Hij maakte eveneens verschillende schilderijen in en over Saint-Briac-sur-mer. Alexandre Nozal schilderde vanaf 1890 gedurende bijna 40 jaar in Saint-Briac-sur-mer. Geografie De oppervlakte van Saint-Briac-sur-Mer bedroeg op 1 januari 2023 8,06 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 280,1 inwoners per km². Demografie Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.