NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Isla de Villegagnon

La Isla de Villegagnon (en portugués: Ilha de Villegagnon​​), denominada como ilha de Serigipe por los indígenas, y como Ilha das Palmeiras por los conquistadores portugueses, es una isla que se encuentra cerca de la boca de la gran bahía de Guanabara, en la ciudad de Río de Janeiro, Brasil. El ataque a la Isla Villegagnon por los portugueses se produjo el 15 de marzo de 1560. El nombre de la isla fue dado en honor de su primer ocupante, el almirante francés Nicolas Durand de Villegagnon, cuyas tropas ocuparon la isla en 1555, en consecuencia, la construcción de Fort Coligny en la isla se realizó cuando se trataba de establecer una colonia de Francia (llamada en francés: La France antarctique). La entrada de la antigua fortaleza de Fort Coligny esta en la isla Villegagnon. Con la llegada de más tropas portuguesas de la Capitanía de São Vicente el 15 de marzo de 1560, Villegagnon se convirtió en el escenario para el ataque del ejército portugués al mando de Mem de Sá, que desplegó sus tropas en la isla. Dos días después, los franceses abandonaron el fuerte en busca de refugio con los tamoios, un grupo de tribus nativas de Brasil. La fortaleza fue destruida y el 17 de marzo de 1560 el primer portugués se estableció en la isla. La victoria portuguesa se vio facilitada por la información acerca de la fortaleza que había sido proporcionada por Jean-de-Cointra y Jacques Le Balleur, disidentes franceses que habían escapado de Villegagnon. Una nueva fortaleza fue establecida por los portugueses en el siglo siguiente. Desde 1938, en la isla se encuentra la Escuela Naval de Brasil bajo la responsabilidad de la Marina de Brasil. Véase también Geografía de Brasil Geografía de América Referencias
Villegagnon (île)

Villegagnon est une île dépendant de la ville de Rio de Janeiro, au Brésil. Elle doit son nom à Nicolas Durand de Villegagnon, explorateur français qui tenta d'établir la présence française dans la baie de Guanabara en 1555. Elle était alors appelée Serigipe par les indigènes et Ilha das Palmeiras (« Île des palmiers ») par les Portugais. Il fit bâtir sur cette île le Fort Coligny et créa sur la côte le bourg d'Henriville, dans la région de l'actuelle plage praia do Flamengo (pt), préfiguration de la ville de Rio, avant même que les Portugais ne songent à s'y installer. L'ensemble de ces colonies était alors appelé la France antarctique. Notes et références Liens externes Portail de Rio de Janeiro Portail des îles Portail de l’océan Atlantique
Villegagnon (otok)

Otok Villegagnon (portugalski: Ilha de Villegagnon, stari naziv Serigipe tj. ilha de Serigipe) se nalazi u zaljevu Guanabara i dio je grada Rio de Janeiro. Naziv je dobio po svom prvom stanaru, francuskom admiralu Nicolas Durand de Villegagnonu, koji je, 1555. godine, na otoku sagradio tvrđavu Forte Coligny, u pokušaju da na ovom području stvori francusku koloniju, pod nazivom Francuski Antarktik. 15. ožujka 1560. godine tvrđava je, u akciji čišćenja Francuza iz Brazila, bila izložena artiljerijskoj paljbi poslije koje su Francuzi pobjegli sa svojim saveznicima Indijancima Tamoios na kopno, potraživši sklonište u džungli. Već 17. ožujka Portugalci su održali prvu misu na otoku, u znak proslave pobjede nad francuskim kolonistima. Ipak, ostat će zapisano da je Mem de Sá osvojio tvrđavu zahvaljujući dvojici Francuza. Jean de Cointra i Jacques Le Balleur su Portugalcima odali slabe točke tvrđave zahvaljujući čime su je uspjeli osvojiti Tvrđava je danas sjedište Pomorske Škole. Poveznice Francuski Antarktik Nicolas Durand de Villegagnon
Villegagnon (eiland)

Villegagnon, ook Villegaignon (Portugees: Ilha de Villegagnon), is een Braziliaans eiland in de Baai van Guanabara voor de kust van Rio de Janeiro. Geschiedenis De naam werd gegeven ter ere van de eerste Europese bezetter van het eiland, de Franse admiraal Nicolas Durand de Villegagnon, wiens troepen het eiland op 1 november 1555 bezetten. Door de inheemse bevolking wordt het eiland ook Ilha das Palmeiras genoemd. Villegagnon bouwde het Fort Coligny op het eiland om zo een poging te doen om de kolonie 'France Antarctique' te stichten. Verder stichtte hij het dorpje Henriville, een voorloper van het huidige Rio de Janeiro. Tijdens deze Franse bezetting werden door de protestantse en calvinistische kolonisten voor de eerste keer in Amerika Het Laatste Avondmaal gevierd volgens de gereformeerde leer. Kort hierna werden zij ondervraagd door Villegagnon, waarna ze gedwongen werden hun geloof toe te geven en vervolgens gemarteld werden. Deze verklaring werd bekend als de Belijdenis van Guanabara. Op 24 maart 2007 werd hiervoor een herdenkingsmonument geplaatst op het eiland. Met de komst van de Portugese troepen uit de São Vicente op 15 maart 1560, werd het eiland na twee dagen heroverd door Mem de Sá en het fort werd vernietigd. De Fransen zochten daarop hun toevlucht tot de inheemse Tamoios, een Tupistam. De Portugese overwinning werd mede mogelijk gemaakt door de ingewonnen informatie over het fort van Jean de Cointra en Jacques Le Balleur, die van de Fransen naar de Portugezen waren overgelopen. In de volgende eeuw werd er door de Portugezen een nieuw fort neergezet. Sinds 1938 bevat het eiland een academie van de Braziliaanse marine.
Ilha de Villegagnon

A Ilha de Villegagnon localiza-se no interior da baía de Guanabara, na cidade e estado do Rio de Janeiro, no Brasil. História Denominada como ilha de Serigipe pelos indígenas, e como Ilha das Palmeiras pelos conquistadores portugueses, a sua atual denominação é uma homenagem ao primeiro colonizador, o almirante francês Nicolas Durand de Villegagnon, que a invadiu em 1555, nela erguendo o Forte Coligny, quando da tentativa de estabelecimento da França Antártica. Durante a invasão, colonos protestantes calvinistas realizaram na ilha o primeiro culto e celebração, nas Américas, da Santa Ceia, conforme as doutrinas reformadas. Pouco tempo depois estes missionários foram questionados por Villegagnon, que os obrigou a declararem os termos de sua fé e, em seguida, foram martirizados. Esta declaração de fé ficou conhecida como a confissão da Guanabara. Em 24 de março de 2007, foi inaugurado um marco na ilha em memória destes acontecimentos. Em 15 de março de 1560, com a chegada de Amador de Medeiros com reforços oriundos da Capitania de São Vicente, teve lugar o ataque dos portugueses comandados por Mem de Sá, que desembarcou tropas e artilharia na Ilha. Dois dias mais tarde os franceses abandonaram o forte, procurando refúgio junto aos Tamoios. A fortaleza foi arrasada e, no dia 17 de março foi celebrada a primeira missa portuguesa na ilha. A ilha voltou a ser fortificada pelos portugueses em 1733, quando o Governador Gomes Freire de Andrade fez demolir o monte das Palmeiras, principiando a construção da Fortaleza de São Francisco Xavier da Ilha de Villegagnon. Em março de 1822, uma expedição portuguesa chegou ao Rio de Janeiro, com o intuito de forçar D. Pedro I a cumprir os decretos das Cortes de Lisboa, e retornar a Portugal. Assim que o Príncipe Regente (1821-1822) foi informado da chegada da expedição, intimou o chefe da esquadra a ordem de fundear os navios e de vir a terra conversar. Declarou-lhe que só permitirá a entrada dos navios se tomasse o compromisso de ficar sob as ordens do governo provisório brasileiro, e que depois que os navios estivessem providos de mantimentos, que voltassem o quanto antes para Lisboa. As embarcações, para o cumprimento das ordens, fundearam, durante a estadia, nas vizinhanças da Ilha de Villegagnon e depois retornaram à capital portuguesa. Após a Independência do Brasil, a ilha foi transferida para a Marinha e, a partir de 3 de dezembro de 1843 passou a sediar o Corpo de Imperiais Marinheiros. Em 1935 iniciaram-se as obras de construção da tradicional Escola Naval, sob responsabilidade da Marinha do Brasil, inauguradas em 11 de junho de 1938. Ver também Confissão da Guanabara Estado do Rio de Janeiro França Antártica Nicolas Durand de Villegagnon Regiões administrativas do Rio de Janeiro Rio de Janeiro (cidade) Referências Ligações externas «Site oficial: Prefeitura da Cidade do Rio de Janeiro» «Bairros Cariocas - Diretoria de Informações Geográficas»
Виллеганьон (остров)

Виллеганьон (порт. Ilha de Villegagnon) — остров, расположенный возле устья залива Гуанабара и входящий в состав города Рио-де-Жанейро (Бразилия). История Остров Серигипе получил своё новое название в честь первого своего завоевателя французского адмирала Николя Дюрана де Вильганьона, чьи вооружённые отряды заняли остров в 1555 году. Он построил на острове Форт-Колиньи в рамках своих планов по основанию колонии Антарктическая Франция. 15 марта 1560 года из капитании Сан-Висенте прибыли португальцы под командованием генерал-губернатора Мема ди Са, вскоре высадившиеся на острове. 2 дня спустя французы покинули форт, ища убежища у союзного им местного племени «тамоиос». Форт был разрушен и 17 марта 1560 была отслужена первая португальская месса на острове в честь победы. Победа Мема ди Са стала возможна благодаря информации о форте, полученной от французских перебежчиков Жана де Коинтра и Жака Ле Баллё. Новая крепость была основана португальцами в следующем столетии. С 1938 года на острове расположено Бразильское военно-морское училище, находящееся под управлением Военно-морских сил Бразилии. Примечания
Вилгањон (острво)

Острво Вилгањон (стари назив Серижип - Serigipe) се налази у заливу Гуанабара и дио је града Рио де Жанеиро. Назив је добио по свом првом станару, француском адмиралу Николасу де Вилгањону, који је, 1555. године, на острву саградио тврђаву Фор Колињи, у покушају да на овом подручју створи француску колонију, под називом Француски Антарктик. 15. марта, 1560. године тврђава је, у акцији чишћења Француза из Бразила, била изложена артиљеријској паљби, послије које су французи побјегли са својим савезницима Tamoios идијанцима на копно, потраживши склониште у џунгли. Већ 17. марта, Португалци су одржали прву мису на острву, у знак прославе побједе над француским колонистима. Ипак, остаће записано да је Мем де Са освојио тврђаву захваљујући двојици француза. Jean de Cointra и Jacques Le Balleur су португалцима одали слабе тачке тврђаве чиме су исти успјели да је освоје. Тврђава је данас сједиште Поморске Школе. Види још Француски Антарктик Никола Дуран де Вилгењон
Ilha de Villegagnon

Ilha de Villegagnon (portugisiska: Ilha de Villegaignon) är en ö i Brasilien. Den ligger i delstaten Rio de Janeiro, i den sydöstra delen av landet, 900 km sydost om huvudstaden Brasília. Historia År 1555 erövrades ön av den franske amiralen Nicolas Durand de Villegaignon. Indianerna kallade ön Serigipe. Villegagnon var också diplomat och riddare av Malteserorden och han lät bygga fästningen Coligny och grundade den första franska kolonin i Sydamerika. Vid denna tid hade franska upptäcktsresande försökt nå Antarktis. Följaktligen kallades den nya kolonin Franska Antarktis i Brasilien. De franska kolonisatörerna var protestantiska kalvinister som flytt förtrycket i hemlandet. När fästningen var klar hölls den första nattvarden i Sydamerika. Portugal hade med stöd av påve Alexander VI tilldelats allt land i öster om meridianen 45°V enligt Tordesillasfördraget 1493. Portugisiska kolonisatörer drog sig söderut längs kusten och fann att öarna i Guanabarabukten som ligger på cirka 42°V var ockuperade. År 1558 anföll den portugisiske generalguvernören Mem de Sá de franska kolonisatörerna med 26 skepp och 2000 soldater. Den lilla byn Rio de Janeiro och öarna i bukten erövrades. Fästningen Coligny raserades och den 17 mars 1560 firades den första mässan på Ilha de Villegagnon. Under följande århundrade byggde portugiser en ny fästning. 1938 etablerade den brasilianska flottan en sjökrigsskola på ön. Geografi Runt Ilha de Villegagnon är det i huvudsak tätbebyggt. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från portugisiskspråkiga Wikipedia Noter Tryckta källor Hägg, Christer (2004). Till Rio med John Ericssons fruktade Destroyer. Stockholm: Marin Art. Libris 9692903. ISBN 91-631-5914-7 Retsö, Dag (2014). Brasiliens historia ([Ny utg.]). Lund: Historiska media. Libris 15177900. ISBN 9789175451046
Paulo César Vinha State Park

The Paulo César Vinha State Park (Portuguese: Parque Estadual Paulo César Vinha) is a state park in the state of Espírito Santo, Brazil. It protects an area of dunes, lagoons and marshes along the Atlantic shore. Location The Paulo César Vinha State Park is in the municipality of Guarapari, Espírito Santo. It has an area of about 1,500 hectares (3,700 acres). There is a visitor center where videos and slides of the park are shown and lectures given on environmental education. The park has 4 kilometres (2.5 mi) of trails, starting about 1 kilometre (0.62 mi) from a parking lot outside the park. The park is surrounded by the Setiba Environmental Protection Area, which acts as a buffer zone and also tries to protect the marine environment of the Três Ilhas Archipelago. The park has two beaches, the Sol and the Caraís. There are several islands and rocks offshore. The park contains diverse environments including lagoons, sand dunes and floodplains. The Caraís Lagoon is its main attraction. The lagoon has reddish water from the plant roots. Vegetation includes dry forest, permanently flooded forest, herbaceous marsh and open formations. Threatened species include the pimenteira rosa and ouriço preto. History The park was created by state decree 2993-N of 1990, with the original name of Setiba State Park. The purpose is to protect a continuous stretch of restinga, one of the most threatened of the Atlantic Forest ecosystems. By law 4.903 of 1994 it was renamed Paulo César Vinha State Park in honor of the biologist Paulo César Vinha, who was killed in 1993 for opposing sand mining in the region. It became part of the Central Atlantic Forest Ecological Corridor, created in 2002. Notes Sources
Parque estatal Paulo César Vinha

El parque estatal Paulo César Vinha (en portugués: Parque Estadual Paulo César Vinha) es un parque estatal situado en el estado brasileño de Espírito Santo. Protege una zona de dunas, lagunas y marismas a lo largo de la costa atlántica. Localización El parque estatal Paulo César Vinha está ubicado en el municipio de Guarapari, Espírito Santo. Tiene una superficie de aproximadamente1,5 hectáreas (3,7 acre).​ Hay un centro de visitantes donde se proyectan vídeos y diapositivas del parque y se imparten charlas sobre educación ambiental.​ El parque cuenta con cuatro kilómetros de senderos, que comienzan aproximadamente a un kilómetro de un estacionamiento fuera del parque.​ El parque está rodeado por la Zona de Protección Ambiental de Setiba, que actúa como zona de amortiguación y también intenta proteger el medio marino del archipiélago de las Tres Islas.​ El parque cuenta con dos playas, la Sol y la Caraís. Hay varias islas y rocas frente a la costa.​ El parque alberga diversos entornos, incluyendo lagunas, dunas de arena y llanuras aluviales. La laguna de Caraís es su principal atractivo.​ La laguna tiene agua rojiza debido a las raíces de las plantas.​ La vegetación incluye bosque seco, bosque permanentemente inundado, marisma herbácea y formaciones abiertas. Entre las especies amenazadas que se pueden encontrar en el parque se encuentran el pimentero brasileño (Schinus terebinthifolia) y el puercoespín de espinas delgadas (Chaetomys subspinosus).​ Historia El parque fue creado por decreto estatal 2993-N de 1990, con el nombre original de parque estatal Setiba. Su propósito es proteger un tramo continuo de restinga, uno de los ecosistemas más amenazados de la Mata Atlántica. Mediante la ley 4.903 de 1994, pasó a llamarse parque estatal Paulo César Vinha en honor al biólogo Paulo César Vinha, asesinado en 1993 por oponerse a la extracción de arena en la región.​ Se integró en el Corredor Ecológico del Bosque Atlántico Central, creado en 2002.​ Referencias Bibliografía Lamas, Ivana Reis; Crepaldi, Maria Otávia; Mesquita, Carlos Alberto Bernardo (2015). «Uma Rede no Corredor» (en portugués). Conservação Internacional (CI-Brasil). ISBN 978-85-98830-28-5. Consultado el 22 de octubre de 2016. «Parque Estadual Paulo César Vinha». Férias Brasil (en portugués). Consultado el 26 de octubre de 2016. «Parque Estadual Paulo César Vinha - Guarapari - ES». Guarapari Virtual (en portugués). Consultado el 26 de octubre de 2016. «Parque Estadual Paulo César Vinha» (en portugués). IEMA: Instituto Estadual de Meio Ambiente e Recursos Hídricos. Archivado desde el original el 26 de octubre de 2016. Consultado el 26 de octubre de 2016. Enlaces externos
Parc d'État Paulo César Vinha

Le parc d'État Paulo César Vinha (Parque Estadual Paulo César Vinha) est un parc d'état situé dans l'État d'Espírito Santo, au Brésil. Il protège une zone de dunes, de lagunes et de marais le long de la côte atlantique. Emplacement Le parc d'État Paulo César Vinha se situe dans la municipalité de Guarapari, dans l'État d'Espírito Santo. Il s'étend sur environ 1 500 ha . Un centre d'accueil propose des vidéos et des diapositives sur le parc, ainsi que des conférences sur l'éducation à l'environnement. Le parc s'étend sur 4 km de sentiers, commençant à environ 1 km d'un parking situé à l'extérieur du parc. Le parc est entouré par la zone de protection environnementale de Setiba, qui sert de zone tampon et vise également à protéger le milieu marin de l'archipel de Três Ilhas (pt). Le parc comprend deux plages : Sol et Caraís. Plusieurs îles et rochers se trouvent au large. Le parc abrite des milieux diversifiés, notamment des lagunes, des dunes de sable et des plaines inondables. La lagune de Caraís est son principal attrait. L'eau de la lagune est rougeâtre à cause des racines des plantes. La végétation se compose de forêts sèches, de forêts inondées en permanence, de marais herbacés et de formations ouvertes. Parmi les espèces menacées figurent le Schinus terebinthifolia et le Porc-épic épineux. Histoire Le parc a été créé par le décret d'État 2993-N de 1990, sous le nom de Parc d'État de Setiba. Son objectif est de protéger une étendue continue de restinga, l'un des écosystèmes les plus menacés de la forêt atlantique. La loi 4.903 de 1994 l'a rebaptisé Parc d'État Paulo César Vinha en hommage au biologiste Paulo César Vinha (pt) assassiné en 1993 pour s'être opposé à l'extraction de sable dans la région. Il fait désormais partie du Corridor écologique de la forêt atlantique centrale (en) créé en 2002. Notes et références (pt) Ivana Reis Lamas, Maria Otávia Crepaldi et Carlos Alberto Bernardo Mesquita, Uma Rede no Corredor, Conservação Internacional (CI-Brasil), 2015 (ISBN 978-85-98830-28-5, lire en ligne) (pt) Parque Estadual Paulo César Vinha, Férias Brasil (lire en ligne) (pt) Parque Estadual Paulo César Vinha - Guarapari - ES, Guarapari Virtual (lire en ligne) (pt) Parque Estadual Paulo César Vinha, IEMA: Instituto Estadual de Meio Ambiente e Recursos Hídricos (lire en ligne [archive du 26 octobre 2016]) Liens externes Site officiel Ressource relative à la géographie : World Database on Protected Areas Portail du Brésil Portail de la conservation de la nature
Parco statale Paulo César Vinha

Il Parco Statale Paulo César Vinha (in portoghese: Parque Estadual Paulo César Vinha) è un parco statale nello stato di Espírito Santo, in Brasile. Protegge un'area di dune, lagune e paludi lungo la costa atlantica. Posizione Il Parco Statale Paulo César Vinha si trova nel comune di Guarapari, Espírito Santo. Ha una superficie di circa 1,5 ettari (3,7 acri). C'è un centro visitatori dove vengono mostrati video e diapositive del parco e vengono tenute conferenze sull'educazione ambientale. Il parco ha 2,5 miglia (4,0 km) di sentieri, a partire da circa 0,62 miglia (1,00 km) da un parcheggio fuori dal parco. Il parco è circondato dall'Area di Protezione Ambientale di Setiba, che funge da zona cuscinetto e cerca anche di proteggere l'ambiente marino dell'Arcipelago delle Tre Isole. Il parco ha due spiagge, la Sol e la Caraís. Al largo si trovano diverse isole e scogli. Il parco comprende diversi ambienti, tra cui lagune, dune di sabbia e pianure alluvionali. La laguna di Caraís è la sua principale attrazione. La laguna ha acqua rossastra a causa delle radici delle piante. La vegetazione comprende foreste secche, foreste permanentemente allagate, paludi erbacee e formazioni aperte. Le specie minacciate includono la pimenteira rosa e l'ouriço preto. Storia Il parco è stato istituito con decreto statale 2993-N del 1990, con il nome originario di Parco Statale di Setiba. L'obiettivo è proteggere un tratto continuo di restinga, uno degli ecosistemi più minacciati della Foresta Atlantica. Con la legge 4903 del 1994 è stato rinominato Parco statale Paulo César Vinha in onore del biologo Paulo César Vinha, ucciso nel 1993 per essersi opposto all'estrazione di sabbia nella regione. È entrato a far parte del Corridoio Ecologico della Foresta Atlantica Centrale, creato nel 2002. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul Parco statale Paulo César Vinha Note Collegamenti esterni Sito ufficiale, su iema.es.gov.br.
Паулу Сесар Вінья (державний парк)

Держа́вний парк Па́улу Се́зара Ві́ньї (порт. Parque Estadual Paulo César Vinha) — державний парк у штаті Еспіриту-Санту, Бразилія. Він захищає територію дюн, лагун та боліт уздовж узбережжя Атлантичного океану. Розташування Парк розташований у муніципалітеті Гуарапарі, штат Еспіриту-Санту. Його площа становить близько 1 500 га (3 707 акрів). У парку є візит-центр, де демонструються відео та слайди про парк, а також проводяться лекції з екологічної освіти. Парк має 4 км. стежок, що починаються приблизно за 1 км. від автостоянки за межами парку. Парк оточений природоохоронною територією Сетіба, яка виконує роль буферної зони, а також намагається захистити морське середовище архіпелагу Трес-Ільяс. У парку є два пляжі: Сол та Караїс. Уздовж узбережжя розташовано кілька островів та скель. Парк містить різноманітні екосистеми, включаючи лагуни, піщані дюни та заплави. Лагуна Караїс є його головною визначною пам'яткою. Вода в лагуні має червонуватий відтінок через коріння рослин. Рослинність включає сухий ліс, постійно затоплений ліс, трав'янисте болото та відкриті формації. До видів, що перебувають під загрозою зникнення, входять Eugenia pluriflora (pimenteira rosa) та Astrocaryum aculeatissimum (ouriço preto). Історія Парк був створений державним указом 2993-N у 1990 році під початковою назвою Державний парк Сетіба. Метою створення є захист безперервної ділянки рестінги, однієї з найбільш загрозливих екосистем Атлантичного лісу. Законом 4.903 від 1994 року його було перейменовано на Державний парк Паулу Сезара Віньї на честь біолога Паулу Сезара Віньї, якого було вбито у 1993 році за протидію видобутку піску в регіоні. У 2002 році парк став частиною Центрального Атлантичного лісового екологічного коридору. Примітки Джерела
Flughafen Campos dos Goytacazes

Der Flughafen Campos dos Goytacazes (portugiesisch Aeroporto de Campos–Bartolomeu Lysandro, IATA-Code: CAW, ICAO-Code: SBCP) ist der Flughafen der Stadt Campos dos Goytacazes im Bundesstaat Rio de Janeiro in Brasilien. Er wird von der Infra Construtora e Serviços betrieben. Geschichte Am 19. Oktober 1952 wurde der Flughafen, welcher auf dem Land des Kongressabgeordneten Bartholomeu Lysandro de Albernaz errichtet worden war, eröffnet. Er erhielt dessen Namen als Beinamen. Die staatliche Infraero übertrug die Verwaltung des Flughafens am 11. Oktober 2013 auf die Gemeinde Campos dos Goytacazes. Am 18. Januar 2019 gewann die Infra Construtora e Serviços eine 30-Jahres-Konzession zum Betrieb des Flughafens. Fluggesellschaften und Ziele Die Azul Linhas Aéreas bietet von hier Flüge nach Campinas an. Verkehrszahlen Im Jahr 2017 verzeichnete der Flughafen 10.396 Flugbewegungen. Dabei wurden 97.382 Passagiere befördert. Weblinks Website des Flughafens Einzelnachweise