NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Biblioteca Central César Lattes

A Biblioteca Central César Lattes (BCCL) (também conhecida pelo seu nome anterior: Biblioteca Central ou BC) é uma biblioteca da Universidade Estadual de Campinas. Foi criada em 11 de junho de 1989 e compõe o SBU - Sistema de Bibliotecas da Unicamp. A biblioteca teve seu nome original alterado para homenagear o físico César Lattes. O acervo comum da Biblioteca é de acesso comum a toda a sociedade, mas somente os indivíduos pertencentes à comunidade acadêmica (docentes, alunos de extensão, graduandos e pós-graduandos) têm a faculdade de retirada dos livros. Na Biblioteca Central também se localiza o Banco de Teses, com os trabalhos científicos de mestrado e doutorado produzidos pelos estudantes da Unicamp. A circulação diária de usuários em seu prédio atinge por volta de 2000 pessoas. Acervo especial Obras raras A Biblioteca Central César Lattes possui um conjunto variado de obras raras que remontam ao Século XV. Século por século, dividem-se em Coleções especiais A BCCL possui várias coleções especiais de obras raras, em geral reunindo bibliotecas e documentos de vários intelectuais de renome, dentre eles: Alexandre Eulálio (1932-1988), crítico literário, professor da Unicamp Aristides Candido de Melo e Souza (1885-1942), pai do ensaísta e professor da USP Antonio Candido José Albertino (1928-1991), sociólogo e professor da UFSCar Peter Eisenberg (1940-1988), historiador americano e professor da Unicamp Sérgio Buarque de Hollanda (1902-1982), historiador, crítico literário e jornalista brasileiro. Referências Ligações externas Página oficial
Brazilski nacionalni muzej

Brazilski nacionalni muzej ustanova je u Riu de Janeiru. Povijest Muzej je izgradio kralj Joao VI. godine 1818. pod imenom Kraljevski muzej. Smatrao je kako je Brazil nedovoljno istražena zemlja i te da ju je potrebno bolje istražiti. Muzej je prvotno imao biljne i životinjske izloške, osobito ptičje. Zbog toga je nazvan i Kućom ptica. Kada se Pedro I. od Brazila oženio za austrijsku Leopoldinu, krajem 19. stoljeća muzej su posjećivali mnogi Europljani, kao Maximilian zu Wied-Neuwied, Johann Baptist von Spix, Carl Friedrich Philipp von Martius itd. Pedro II. od Brazila upotpunio je muzej antropološkim, paleontološkim i arheološkim zbirkama. Nabavio je izloške iz starog Egipta, te fosile. Time je muzej postao najznačajnjiji u Južnoj Americi. Svrgnućem monarhije, muzej je premješten u carsku rezidenciju Paso, gdje se i danas nalazi. Od 1945. vlasnik mu je Federalno sveučilište Ria de Janeira. Postoje antropološke, sociološke, biljne, životinjske, geološke i paleontološke zbirke. Tu se izlažu životinje, kukci, minerali, oruđe i oružje domorodaca, mumije, južnoamerički atefakri, merteori, fisioli itd. Dne 2. rujna 2018. godine skoro cjelokupna zbirka muzeja uništena je u požaru nepoznatog uzroka. Izvori Vanjske poveznice Službena stranica Arhivirana inačica izvorne stranice od 26. rujna 2011. (Wayback Machine)
Nationaal Museum van Brazilië

Het Nationaal Museum van Brazilië (Portugees: Museu Nacional) is een natuur- en cultuurhistorisch museum in de Braziliaanse stad Rio de Janeiro. Het museum is in 1818 opgericht en daarmee het oudste wetenschappelijke instituut van het land. Tot een grote uitslaande brand in 2018 waarbij een groot gedeelte van de collectie verloren ging, was het museum gehuisvest in het Paleis van São Cristóvão. Geschiedenis Oprichting Het museum werd onder de naam Museu Real ('Koninklijk Museum') in 1818 opgericht per koninklijk decreet door de Portugese koning Johan VI toen hij in Rio de Janeiro verbleef met zijn familie en was gehuisvest in een gebouw in een ander deel van de stad. Nadat Brazilië in 1822 de onafhankelijkheid uitriep kreeg het museum de naam Museu Imperial ('Keizerlijk Museum'). Bij het uitroepen van de republiek in 1889 kreeg het museum zijn huidige naam en werd de collectie ondergebracht in het voormalig keizerlijk paleis van São Cristóvão. Achtenveertig jaar later werd het museum organisatorisch ondergebracht bij de Federale Universiteit van Rio de Janeiro. Brand Wikinieuws Bij een grote brand in de avond en nacht van 2 september 2018 raakte het museumgebouw ernstig beschadigd en ging de collectie van het museum voor een groot deel (naar schatting 90%) verloren. Voor de brand uitbrak, kampte het Nationaal Museum van Brazilië met financiële problemen, waardoor het museumgebouw te maken had met achterstallig onderhoud. Tijdens de brand redden museummedewerkers en brandweerlieden wat er te redden viel van de collectie. Enkele dagen na de brand maakte president Michel Temer een bedrag van R$ 10 miljoen vrij (ongeveer 2 miljoen 372 duizend euro) om het museum te herbouwen. Heropening De eerste tentoonstelling na de brand vond plaats op 17 januari 2019 in het gebouw Casa da Moeda. In de tentoonstelling waren o.a. fossielen van zeedieren en vondsten van Antarctica te zien. Op 2 september 2022 werd de façade van het paleis en de tuin heropend. Aan de restauratie van het interieur wordt gewerkt. Collectie De collectie van het museum bestond tot de brand in 2018 uit twintig miljoen stukken en omvatte onder meer natuurhistorische en etnografische objecten alsmede archeologische vondsten. Skeletten van Zuid-Amerikaanse dinosauriërs behoorden tot de collectie. Evenals de meteoriet Bendegó en de schedel van Luzia, bekend als het oudste menselijke fossiel in Zuid-Amerika. Deze beide topstukken van het museum overleefden de brand . Tot de museumcollectie behoorden tevens mineralen, munten en meubelstukken van de voormalige Braziliaanse keizerlijke familie. En een omvangrijke verzameling Egyptische, Griekse en Romeinse oudheden, bijeengebracht door keizer Pedro I en zijn zoon Pedro II. Galerij Externe links (pt) Website van Museu Nacional Instagram en YouTube - Museu Nacional UFRJ
Muzeum Narodowe Brazylii

Muzeum Narodowe Brazylii – muzeum w Rio de Janeiro, najstarsze muzeum w Brazylii i najstarsza instytucja naukowa kraju. Opis Muzeum mieści się w pałacu, będącym w czasach kolonialnych rezydencją portugalskiej rodziny królewskiej. Kolekcja muzeum do początku września 2018 liczyła ponad 20 milionów eksponatów. W zbiorach muzeum znajdowały się archeologiczne artefakty, skamieliny, starożytna sztuka grecka i sztuka rzymska, eksponaty związane z historią i kulturą Brazylii (w tym kulturą ludów rdzennych). Zbiory archeologiczne cywilizacji europejskich (w tym etruskiej, greckiej i rzymskiej) oraz amerykańskich i afrykańskich, od paleolitu do XIX wieku, liczyły ok. 100 tys. eksponatów. Pożar we wrześniu 2018 2 września 2018 w muzeum wybuchł olbrzymi pożar, który został ugaszony następnego dnia. Spłonęło 90 procent z około 20 milionów eksponatów, w tym między innymi słynna Luzia Woman, zbiór starożytnych egipskich mumii, jedna z największych w Ameryce Łacińskiej kolekcja skamielin dinozaurów oraz kolekcja sztuki greckiej i rzymskiej. Utracone zostały obiekty archeologiczne, paleontologiczne, botaniczne, artystyczne i piśmiennicze gromadzone w muzeum przez 200 lat. Z całej kolekcji muzeum zachowało się jedynie herbarium, meteoryty, niektóre wyroby ceramiczne i minerały oraz zbiory zoologiczne biblioteki głównej. Przypisy
Museu Nacional da Universidade Federal do Rio de Janeiro

Museu Nacional da Universidade Federal do Rio de Janeiro är Brasiliens nationella museum. Det finns i Río de Janeiro och invigdes 1818. Framför huvudbyggnaden finns en staty av Peter II av Brasilien. Historik Museet grundades av Portugals kung Dom João VI (1769–1826) 1818 som kungligt museum för att stimulera vetenskaplig forskning i Brasilien. Ursprungligen var museet inriktat på botanik och zoologi, framför allt fåglar, och byggnaden blev snart känd som "Fåglarnas hus". Senare började museet dra till sig stora naturforskare från Europa, som Maximilian zu Wied-Neuwied (1782–1867), Johann Baptist von Spix (1781–1826) och Carl Friedrich Philipp von Martius (1794–1868). Andra européer som utforskade Brasilien, som Augustin Saint-Hilaire (1799–1853) och Baron von Langsdorff (1774–1891), bidrog genom att ställa ut sina samlingar till museet. Vid 1800-talets slut började museet satsa på områden som antropologi, paleontologi och arkeologi. På hundrarårsdagen av kejsare Peter II:s födelse den 2 december 1925 invigdes en bronsstaty utförd av den franske konstnären Heitor da Silva Costa framför museet. År 1946 överfördes ansvaret till Brasiliens universitet, senare Rio de Janeiros federala universitet. Museet erbjuder examenskurser i antropologi och sociologi, botanik, geologi och paleontologi samt zoologi. Den 2 september 2018 förstördes museet, och med det ett stort antal historiska föremål, i en brand. Den 2 juli 2025 öppnade tre rum i museet åter efter en omfattande renovering. Samlingar Museet innehöll tidigare en av de största samlingarna på den amerikanska dubbelkontinenten, med djur, insekter, mineraler, samlingar från indianernas liv, egyptiska mumier och sydamerikanska arkeologiska artefakter, meteoriter, fossiler och flera andra fynd. Mer än 20 miljoner föremål förstördes i en brand år 2018. Bendegó-meteoriten och de nästan 500 000 volymer i museets bibliotek, som förvarades i en annan byggnad, överlevde branden. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, 26 september 2012. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Museu Nacional da Universidade Federal do Rio de Janeiro (UFRJ) Brazil.﻿ (portugisiska) Officiell webbplats (engelska) The National Museum and its European employees Jens Andermann (engelska) The National Museum at Rio de Janeiro Jens Andermann
Päpstliche Katholische Universität von Rio de Janeiro

Die Päpstliche Katholische Universität von Rio de Janeiro (port.: Pontifícia Universidade Católica do Rio de Janeiro), kurz: PUC-Rio, ist eine brasilianische Universität päpstlichen Rechts. Der Campus liegt in Gavea, im Süden der Stadt. Geschichte Die Universität wurde am 30. Oktober 1940 gegründet. Die Universität ist eine privat finanzierte gemeinnützige Organisation der römisch-katholischen Kirche; Träger ist das Erzbistum São Sebastião do Rio de Janeiro und die Gesellschaft Jesu. Fakultäten Zentrum für Technische Wissenschaften (CTC – Centro Técnico Científico) Elektrotechnik Bauingenieurwesen Arbeitsingenieurwesen Maschinenbau Mathematik Physik Chemie Informatik Werkstoffwissenschaften Instituto Tecnológico da PUC-Rio – ITUC Ciclo Básico do Centro Técnico Científico – CBCTC Coordenação do Ciclo Profissional das Engenharias – CCPE Zentrum für Sozialwissenschaften (CCS – Centro Científico Social) Fachbereich für Handel Fachbereich für Soziale Kommunikation Fachbereich für Recht Fachbereich für Wirtschaft Fachbereich für Geografie Fachbereich für Geschichte Fachbereich für Politik und Soziologie Fachbereich für Soziale Arbeit Institut für Finanzrisikomanagement Institut für Internationale Beziehungen Zentrum für Theologie und Geisteswissenschaften (CTCH – Centro de Teologia e Ciências Humanas) Fachbereich für Kunst und Design Fachbereich für Bildungswissenschaften Fachbereich für Philosophie Fachbereich für Linguistik Fachbereich für Psychologie Fachbereich für Theologie Weblinks Offizielle Website Einzelnachweise
Pontificia Universidad Católica de Río de Janeiro

La Pontificia Universidad Católica de Río de Janeiro (PUC-Río) es una universidad brasileña comunitaria, filantrópica y sin fines lucrativos de la Secretaría de Regulación y Supervisión de la Enseñanza Superior. Tiene su sede en el barrio de Gávea, Río de Janeiro.​ Fue fundada en 1941 por el Obispo Sebastião Leme y el padre Leonel Franca y reconocida oficialmente por Decreto 8,681 del 15 de enero de 1946. Por Decreto de la Congregación de Seminarios, del 20 de enero de 1947, recibió el título de pontificia.​ Actualmente, es reconocida como una de las mejores y más prestigiosas universidades de América Latina.​ El Times Higher Education', uno de los institutos que evalúa las universidades a nivel mundial, situó a la PUC-Rio entre las 10 mejores universidades de América Latina, habiendo alcanzado la 10ª posición en el ranking general de 2022. El mismo instituto la clasificó como líder en asociación con la industria y la mejor universidad privada del país. El 9 de mayo de 2018, el Times Higher Education Emerging Economies University Rankings 2018 la clasificó como la 3ª mejor universidad de Brasil y la 61ª en el ranking general de países emergentes. La PUC-Rio fue una de las universidades pioneras en la enseñanza del emprendimiento en cursos de pregrado en Brasil.​ La universidad tiene dentro de su campus la incubadora de empresas Gênesis en la que el 90% de las empresas sobreviven tras salir de la tutela del instituto. ​ Referencias Enlaces externos
Université pontificale catholique de Rio de Janeiro

L'université pontificale catholique de Rio de Janeiro (en portugais : Pontificia Universidade Católica do Rio de Janeiro, ou PUC-Rio) est une université pontificale située dans le district de Gavea de Rio de Janeiro, au Brésil. Aujourd'hui, elle est reconnue comme l'une des meilleures et des plus prestigieuses universités d'Amérique latine. Le Times Higher Education a considéré la PUC-Rio comme la meilleure université privée du Brésil en 2022. Le 9 mai 2018, le Times Higher Education Emerging Economies University Rankings a classé l'université au 3e rang des meilleures universités du pays. Présentation L'université a été fondée en 1940 ; elle a reçu le titre d'université pontificale par décret de la Compagnie de Jésus du 20 janvier 1947. Avec environ 10 000 étudiants de premier cycle, 2 500 étudiants de second cycle et 5 000 étudiants post-doctoraux, PUC-Rio est internationalement reconnue comme l'une des cinq principales universités du Brésil et une des deux meilleures à Rio de Janeiro dans les domaines du droit, en génie industriel, psychologie, économie, affaires et relations internationales. L'université pontificale catholique de Rio de Janeiro a été un des pionniers dans l'enseignement de l'entrepreneuriat. Personnalités liées à l'université Professeurs Étudiants Photo Liens externes (pt) Site officiel Ressource relative à la recherche : Classement académique des universités mondiales Portail des universités Portail du catholicisme Portail de Rio de Janeiro
Pontifícia Università Cattolica di Rio de Janeiro

La Pontificia Università Cattolica di Rio de Janeiro (PUC-Rio) è un istituto di istruzione superiore senza scopo di lucro, filantropico e comunitario del Segretariato per la regolamentazione e la supervisione dell'istruzione superiore. Con sede a Gávea, Rio de Janeiro, Brasile. Fu fondata nel 1941 da D. Sebastião Leme e da Padre Leonel Franca, S.J., e ufficialmente riconosciuta con Decreto 8681, del 15 gennaio 1946. Con Decreto della Congregazione dei Seminari, del 20 gennaio 1947, l'università ricevette il titolo di pontificio. Oggi è riconosciuta come una delle migliori e più prestigiose università dell'America Latina. Il Times Higher Education, uno degli istituti che valutano le università a livello globale, ha classificato PUC-Rio tra le 10 migliori università dell'America Latina, avendo raggiunto la 8ª posizione nella classifica generale del 2023. Lo stesso istituto lo ha classificato leader in collaborazione con l'industria e la migliore università privata del paese. Il 9 maggio 2018, il Times Higher Education Emerging Economies University Rankings 2018 ha classificato l'università come la 3ª migliore università del Brasile e la 61ª nella classifica generale dei paesi emergenti. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Pontificia Università Cattolica di Rio de Janeiro Collegamenti esterni (PT) Sito ufficiale, su puc-rio.br.
MRS Logística

Die MRS Logística S.A. ist eine im Jahre 1996 gegründete brasilianische Eisenbahngesellschaft. Streckennetz Das Streckennetz umfasst 1643 Kilometer der Spurweite 1.600 Millimeter (sogenannte Irische Breitspur) und erstreckt sich zwischen den Bundesstaaten Rio de Janeiro, Minas Gerais und São Paulo. Die Bahngesellschaft MRS Logística hat Konzessionen für den Eisenbahnverkehr und betreibt damit im Südosten Brasiliens den Güterverkehr im Streckennetz der Rede Ferroviária Federal. In dieser Region werden heute rund 65 % des gesamten brasilianischen Frachtaufkommens bewegt und hier sind die größten Industriekomplexe des Landes angesiedelt. Das Streckennetz hat direkte Anbindung an die Häfen von Rio de Janeiro, Santos (dem größten Hafen Südamerikas) und Baía de Sepetiba bei Rio de Janeiro. Das Unternehmen konzentriert sich auf den Transport von Stückgütern in Containern und den Transport von Erzen und Stahlfertigprodukten. Man bietet integrierte Logistikdienstleistungen an, die die Transitzeit der Waren verringern sollen. MRS und die Muttergesellschaft CSN sind in allen Segmenten des kombinierten Ladungsverkehrs und der Transportlogistik tätig. MRS Güterverkehr-Expresszüge Die Bahngesellschaft MRS gehört heute mehrheitlich dem Stahlproduzenten Companhia Siderúrgica Nacional (CSN) in Volta Redonda. Die Bahnstrecken und Züge der MRS bedienen praktisch alle Segmente des Gütertransports und hierbei insbesondere den intermodalen Transport von Stahlprodukten und Standardcontainern. Es werden feste Expresszüge mit fahrplanmäßigen Abfahrten angeboten. Eisenbahnstrecken (2009) Santos–Caçapava–Guaratinguetá Santos–Jundiaí–Campinas Santos–Suzano Rio de Janeiro–Juiz de Fora–Belo Horizonte Itaguaí–Belo Horizonte Rio de Janeiro–Caçapava–São José dos Campos Itaguaí/Sepetiba–Caçapava–São José dos Campos Direkte Streckenanbindung zu Seehafenterminals Hafen von Santos (beide Ufer links und rechts) Terminals: Libra T37, SBSA Santos Brasil, Tecondi Hafen von Itaguaí (Baía de Sepetiba) Terminal: Sepetiba Tecon Hafen von Rio de Janeiro: Terminals: Libra TC1 und Multi Rio TC2 Direkte Streckenanbindung von Inlandterminals im Güterverkehr Belo Horizonte MRS Terminal Caçapava TECON der Firma Vale do Rio Doce (CVRD) Campinas: Libraport (EADI) Guaratinguetá, BASF Juiz de Fora, MULTITERMINAIS (EADI) Jundiaí, FASSINA Mogi das Cruzes, TINAGA Rio de Janeiro, MRS Santos, Pátio de Santos São José dos Campos, Cragea São Paulo, BRASILMAXI Sumaré, CNAGA Suzano, CRAGEA (EADI) Weblinks Homepage von MRS in Portugiesisch Homepage des brasilianischen Verkehrsministeriums zu MRS Datenblatt Zahnradlok
MRS Logística

MRS Logística S.A. (Malha Regional Sudeste, "Southeast Regional Network") is a freight rail company located in Brazil that operates 1,643 kilometers (1,021 mi) of track. It is the concessionary company that operates the Southeastern Federal Railroad Network (formerly SR3 - Juiz de Fora and SR4 - São Paulo of Rede Ferrovária Federal S/A), in the populous states of Minas Gerais, Rio de Janeiro, and São Paulo. History The company started in 1996, following the privatization of the state-owned Brazilian railway operator RFFSA. After winning a 30 year concession in auction for R$ 888.9 million, MRS was allowed to operate and maintain the southeastern Brazilian rail network, effective September 1996. At the time, MRS's major shareholders were large steelmaking and mining companies, including the Companhia Siderúrgica Nacional, Usiminas, and Vale. Its network combines the lines from Rio de Janeiro-São Paulo, Rio de Janeiro-Belo Horizonte, São Paulo-Santos and Ferrovia do Aço ("Railroad of Steel"). These lines are in the richest and populous area of Brazil (54% of Brazil's GDP), and MRS has connections to three of the most important seaports of Brazil: Rio de Janeiro, Itaguaí and Santos. The company also has a connection to the privately owned iron ore terminal of Minerações Brasileiras Reunidas (now part of Vale) in Ilha de Guaíba on Angra dos Reis bay. The railway employs the world's most powerful cog locomotives on the line from Santos to São Paulo. Shareholder structure As of 2021, the control of the company is shared by: Minerações Brasileiras Reunidas (a subsidiary of Vale): 32.9% Companhia Siderúrgica Nacional (CSN) - 18.6% Congonhas Minérios (a subsidiary of CSN) - 18.6% Usiminas Participações e Logística (UPL) - 11.1% Vale - 10.9% Gerdau - 1.3% other shareholders - 6.5% See also Rail transport in Brazil Transportation in Brazil References External links MRS Logística
Furnas-Stausee

Der Furnas-Stausee (portugiesisch Represa de Furnas bzw. Lago de Furnas) ist einer der größten Stauseen Brasiliens. Das Kraftwerk Furnas (port. Usina Hidrelétrica de Furnas) staut den Rio Grande und erzeugt dadurch den Stausee. Der Staudamm steht zwischen den Städten São José da Barra und São João Batista do Glória in Minas Gerais. Stausee Der Stausee, der aufgrund seiner Größe auch Meer von Minas (portugiesisch Mar de Minas) genannt wird, hat eine Wasseroberfläche von etwa 1.440 km² und eine Uferlinie von 3500 km. Andere Angaben sprechen von 1320, 1458 oder 1600 km² Fläche. Auch für den Stauinhalt gibt es mehrere Angaben: 20.900, 21.000, 22.950 oder 23.000 Millionen Kubikmeter. In jedem Fall gehört der Stausee zu den größten der Erde. Der Stausee wird von einem Erd-Staudamm (Barragem de Furnas) aufgestaut, dessen Höhe 96, 120 oder 127 m und dessen Länge 554, 600 bis 779 m beträgt. (Auch hierfür gibt es unterschiedliche Angaben.) Der See gilt als beliebtes Ausflugsziel. Am 8. Januar 2022 kamen durch den Einsturz einer Felswand und die dadurch ausgelöste Flutwelle zehn Menschen ums Leben. Die starken Regenfälle in der Region trugen vermutlich zur Auslösung des Felssturzes bei. Kraftwerk Das Wasserkraftwerk hat eine Nennleistung von 1216 MW (8-mal 152 MW) und wird von der Furnas Centrais Elétricas betrieben. Im Juli 1958 begannen die Bauarbeiten und die erste Maschineneinheit ging 1963 in Betrieb. Siehe auch Liste der größten Talsperren der Erde Liste der größten Stauseen der Erde Liste der größten Wasserkraftwerke der Erde Liste von Talsperren der Welt#Brasilien Weblinks Associação dos Municípios do Lago de Furnas Einzelnachweise
Furnas Dam

The Furnas Dam (Portuguese: Usina Hidrelétrica de Furnas) is a hydroelectric dam in the Minas Gerais state of Brazil. A small settlement was built near the dam with the same name to house the workers during the dam construction. The main purpose of the dam and reservoir are the production of electricity and the regulation of the flow of the Grande River. Near the beginning of 2022, mass amounts of rain caused a large rock to fall and kill 10 people. Construction Construction on the dam began in 1957 and was the first large dam in Brazil. It was built by Wimpey Construction and was completed in 1963. It is built on the canyon of the Grande River, before joining the Sapucaí River downstream. The dam is 127 metres (417 ft) tall, 550 metres (1,800 ft) long, and 15 metres (49 ft) wide at its crest. The large reservoir, with a surface area of 1,473 square kilometres (569 sq mi), started to form in 1963, bordering thirty-four municipalities. The volume of water is seven times that of Guanabara Bay, at 22,590 million cubic metres (18,310,000 acre⋅ft). Normal water level averages at 768 metres (2,520 ft). See also List of power stations in Brazil Capitólio rockfall References External links All about Furnas History of Furnas
Фурнас (водохранилище)

Фу́рнас (порт. Furnas) — крупное водохранилище в верхнем течении реки Риу-Гранди. Располагается на юге бразильского штата Минас-Жерайс. Омывает территорию 34 муниципалитетов. Основное назначение водохранилища и плотины — производство электроэнергии и регулирование стока реки Риу-Гранди. Площадь — около 1440 км². Объём — 21 км³. Протяжённость береговой линии — около 3500 км. Средняя глубина — 16 м. Скалистые ущелья Фурнаса являются популярным местом экскурсионного водного туризма. 8 января 2022 года в результате продолжительных дождей одна из скал рухнула на лодки с туристами, более 30 человек получили ранения, 10 — погибли. Примечания
Reprêsa de Furnas

Reprêsa de Furnas är en reservoar i Brasilien. Den ligger i delstaten Minas Gerais, i den sydöstra delen av landet, 600 km söder om huvudstaden Brasília. Reprêsa de Furnas ligger 761 meter över havet. Arean är 927 kvadratkilometer. Den sträcker sig 111,9 kilometer i nord-sydlig riktning, och 104,7 kilometer i öst-västlig riktning. Trakten runt Reprêsa de Furnas består huvudsakligen av våtmarker. Runt Reprêsa de Furnas är det ganska glesbefolkat, med 40 invånare per kvadratkilometer. Sjön är ett populärt utflyktsmål. Den 8 januari 2022 kollapsade en klippa och den resulterande tsunamin dödade många människor. Kommentarer Källor