NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rio Cuieiras (vattendrag i Brasilien, lat -2,83, long -60,51)

Rio Cuieiras är ett vattendrag i Brasilien. Det ligger i delstaten Amazonas, i den nordvästra delen av landet, 2 000 km nordväst om huvudstaden Brasília. I omgivningarna runt Rio Cuieiras växer i huvudsak städsegrön lövskog. Runt Rio Cuieiras är det ganska tätbefolkat, med 144 invånare per kvadratkilometer. Källor
Tabatinga

Tabatinga je město a municipalita v brazilském státě Amazonas. Nachází se 1100 km západně od Manausu na řece Solimões. Obec má rozlohu 3 225 km² a žije v ní okolo 60 000 obyvatel. Část obyvatel tvoří domorodí Tikunové. Město je obklopeno tropickým pralesem. V roce 1766 zde bylo založeno pohraniční opevnění pod názvem Forte de São Francisco Xavier de Tabatinga. Název tabatinga znamená v jazyce tupí „bílá hlína“. Město vzniklo v roce 1866 a v roce 1981 se stalo střediskem obce. Hlavním zaměstnavatelem je armáda, rozvíjí se turistický ruch, místní zemědělci pěstují převážně banány a maniok. Do Tabatingy nevede silnice a je přístupná pouze lodí nebo letadlem. Tabatinga se nachází v regionu Tres Fronteras spolu s kolumbijským městem Leticia a peruánským Santa Rosa de Yavarí. Oblast je proslulá pašováním drog. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Tabatinga na Wikimedia Commons
Tabatinga

Tabatinga est une localité portuaire fluviale brésilienne de 45 293 habitants (2007) située sur le rio Solimões (nom donné à l'Amazone entre Manaus et la frontière), en amont de Benjamin Constant et Manaus et en aval d'Iquitos, à 1 607 km par voie fluviale et 1 105 km en ligne droite de Manaus, capitale de l'État. Elle se situe dans la mésorégion Sud-Ouest de l'État d'Amazonas, faisant partie de la microrégion du Haut-Solimões. Sa position en pleine forêt amazonienne en fait un lieu privilégié pour tous les amateurs de nature sauvage. Elle est située sur la triple frontière Brésil-Colombie-Pérou, contigüe à la ville colombienne de Leticia et face à la petite implantation péruvienne de Santa Rosa sur l'autre rive. En l'absence de routes, et même de pistes carrossables, cette agglomération transfrontalière n'est reliée avec les autres villes de la région et les villages indigènes que par bateau (ligne Tabatinga-Manaus) ou avion. Cela se traduit par une libre circulation et une bonne coopération entre les trois implantations pour mieux compenser leur isolement naturel. Tabatinga est un mot d'origine indigène qui dénomme, en tupi, une argile blanche très visqueuse que l'on trouve au fond des cours d'eau et, en guarani, signifie "petite maison". Histoire La ville est issue de l'implantation de São Francisco Xavier de Tabatinga, fondée dans la première moitié du XVIIIe siècle par Fernando da Costa Ataíde Teives, qui installa un détachement militaire précédemment implanté sur le rio Javari (cours d'eau frontière entre le Brésil et le Pérou, au sud de l'actuelle ville) pour établir un poste de surveillance des frontières entre les possessions du Portugal et de l'Espagne. Tabatinga fut longtemps une partie de Benjamin Constant, qui était le chef-lieu de la région. Ce fut le 10 décembre 1981, par l'Amendement Constitutionnel nº 12 de l'État d'Amazonas, que Tabatinga se détacha de Benjamin Constant, pour devenir une Municipalité autonome définitivement assise le 1er janvier 1983. Économie Revenu per capita (2000) : R$ 142,08 (Change 2000 : R$1,00 = 4,00 FF) Source : Atlas du Développement Humain/PNUD PIB per capita (200x) : R$ (Change 200x : 1,00€ = R$ ) >Source : Maires 2004 Joel Santos de Lima (PPS) - élu avec 4.596 voix 2000 Raimundo Nonato Batista de Souza (PTB) - élu avec 3.687 voix Démographie Espérance de vie : ans (200x) Source : Coefficient de mortalité infantile (200x) : pour 1000 Source : Datasus, Ministério da Saúde Taux d’analphabétisme (2000) : 28,41 % Source : Croissance démographique (2006) : 2,46 % par an Indice de Développement Humain (IDH) : 0,699Source : Atlas du Développement Humain PNUD - 2000 49,11 % de femmes 50,89 % d'hommes 70,25 % de la population est urbaine 29,75 % de la population est rurale Notes et références Portail de l’Amazonie Portail du Brésil
Tabatinga (Amazonas)

Tabatinga è un comune del Brasile nello Stato dell'Amazonas, parte della mesoregione di Sudoeste Amazonense e della microregione di Alto Solimões. Fondata nel 1986, la città si trova sulla triplice frontiera con Colombia e Perù, e con la limitrofa Leticia, forma una megalopoli di 100 000 abitanti, separate fisicamente solo dal Rio delle Amazzoni. Per la sua posizione di confine sul Rio delle Amazzoni (un fiume ampiamente navigabile), Tabatinga è divenuto un nodo centrale per il narcotraffico in Brasile. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Tabatinga
Tabatinga (Amazonas)

Tabatinga is een Braziliaanse gemeente met 45.293 inwoners (2007) gelegen aan de Solimões (in de bovenloop van de Amazone), stroomopwaarts van Benjamin Constant en Manaus en stroomafwaarts van Iquitos. Op een vaarafstand van 1.607 km en in rechte lijn 1.105 km van Manaus, hoofdstad van de staat Amazonas, behoort de stad tot de zuidoostelijke mesoregio van Amazonas en maakt deel uit van de micro-regio van de hoge Solimoes. De plaats in het volle Amazonewoud is aantrekkelijk voor liefhebbers van de wilde natuur. Tabatinga is ook gesitueerd op het drievoudige grenspunt Brazilië, Columbia, en Peru, doorlopend in het Colombiaanse stadje Letitia en tegenover het kleine Peruviaanse plaatsje Santa Rosa op de andere oever. De afwezigheid van wegen maakt dat deze grensoverschrijdende agglomeratie niet verbonden is met andere steden van de regio of inheemse dorpen tenzij per boot (lijn Tabatinga Mannaus) of per vliegtuig. Dit leidt tot een vrije circulatie en een goede samenwerking tussen de drie 'implantaties' om te compenseren voor hun gemeenschappelijk isolement. "Tabatinga" is een van oorsprong inheems woord dat in het Tupi betekent: klein huis. De plaats is zetel van het rooms-katholieke bisdom Alto Solimões. Geschiedenis De stad is voortgekomen uit de oprichting van de gemeente Sint Franciscus Xaverius in het midden van de 18e eeuw door Fernando da Costa Teives, die er een militair detachement installeerde wat eerder aan de Javari rivier bestond (waterloop op de grens tussen Brazilië en Peru), ten zuiden van de huidige stad) ter observatie van de Portugese en Spaanse bezittingen. Tabatinga was tot 10 december 1981 deel van Benjamin Constant, de voornaamste plaats van de regio, toen het los van Benjamin Constant een zelfstandige gemeente werd. Aangrenzende gemeenten De gemeente grenst aan Benjamin Constant, Santo Antônio do Içá en São Paulo de Olivença. Drielandenpunt De gemeente grenst met als landsgrens aan de gemeente Leticia in het departement Amazonas met het buurland Colombia. En de gemeente grenst aan het district Yavari in de provincie Mariscal Ramón Castilla in de regio Loreto met het buurland Peru. Externe link (pt) Website van de gemeente Tabatinga
Tabatinga

Tabatinga – miasto i gmina w północno-zachodniej Brazylii, w stanie Amazonas. Miasto położone jest nad Amazonką, na obszarze Tres Fronteras – trójstyku granic Kolumbii, Peru i Brazylii, w sąsiedztwie kolumbijskiego miasta Leticia oraz peruwiańskiego Santa Rosa de Yavari. W 2010 roku Tabatinga liczyła 31 349 mieszkańców. Przypisy
Tabatinga

Tabatinga este un oraș în unitatea federativă Amazonas (AM) din Brazilia. Tabatinga se află în partea de nord-vest a Braziliei, la granița cu Peru și Columbia. La recensământul din 2007, Tabatinga a avut o populație de 45,293 de locuitori. Suprafața orașului Tabatinga este de 3,225 km². Vezi:http://www.ibge.gov.br/cidadesat/topwindow.htm?1
Табатинга (Амазонас)

Табатинга (порт. Tabatinga) — муниципалитет в Бразилии, входит в штат Амазонас. Составная часть мезорегиона Юго-запад штата Амазонас. Входит в экономико-статистический микрорегион Алту-Солимойнс. Население составляет 52 272 человека на 2010 год. Занимает площадь 3266,062 км². Плотность населения — 16,00 чел./км². Непосредственно примыкает к пограничному стыку Трес-Фронтерас и колумбийскому городу Летисия. География Климат местности: экваториальный. Границы Муниципалитет граничит: на севере — муниципалитет Санту-Антониу-ду-Иса на востоке — муниципалитет Сан-Паулу-ди-Оливенса на юге — муниципалитет Бенжамин-Констант на западе — Колумбия Демография Согласно сведениям, собранным в ходе переписи 2010 г. Национальным институтом географии и статистики (IBGE), население муниципалитета составляет: По данным оценки 2015 года, население муниципалитета составляет 61 028 жителей. Важнейшие населенные пункты Ссылки IBGE Cidades Confederação Nacional de Municípios (CNM)
Tabatinga (kommun i Amazonas)

Tabatinga är en kommun i Brasilien. Den ligger i delstaten Amazonas, i den västra delen av landet, 2 700 km nordväst om huvudstaden Brasília. Antalet invånare är 52 279. Följande samhällen finns i Tabatinga: Tabatinga I omgivningarna runt Tabatinga växer i huvudsak städsegrön lövskog. Runt Tabatinga är det glesbefolkat, med 13 invånare per kvadratkilometer. Befolkningsutveckling Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Tabatinga.﻿
Табатінга (Амазонас)

Табатінга (порт. Tabatinga) — муніципалітет в Бразилії, входить до штату Амазонас. Складова частина мезорегіону Південний захід штату Амазонас. Входить в економіко-статистичний мікрорегіон Алту-Солімойнс. Населення становить 52 272 осіб на 2010 рік. Займає площу 3 266,062 км². Щільність населення — 16,00 осіб / км². Географія Безпосередньо примикає до прикордонного стику Трес-Фронтерас і колумбійського міста Летісія. Межі Муніципалітет межує: на півночі - муніципалітет Санту-Антоніу-ду-Іса на сході - муніципалітет Сан-Паулу-ді-Оливенса на півдні - муніципалітет Бенжамін-Констант на заході - Колумбія Демографія Згідно з відомостями, зібраними в ході перепису 2010 р Національним інститутом географії та статистики (IBGE), населення муніципалітету становить: За даними оцінки 2015 року населення муніципалітету становить 61 028 жителів. Найважливіші населені пункти Примітки Посилання IBGE Cidades Confederação Nacional de Municípios (CNM)
Chinería Island

Chinería Island, also known as Rondiña Island, is a river island of the Amazon River located on the Peruvian side of the Colombia–Peru border. It is located to the northwest of Santa Rosa Island, and to the south of Ronda Island, the latter part of Colombia. It is administered as part of Santa Rosa de Loreto since 2025 (having previously been part of Yavari District), one of five districts of Mariscal Ramón Castilla, a province of the Department of Loreto. Since 2024, its southern neighbour—considered by Peru to be part of Chinería Island itself—has been part of a territorial dispute with Colombia. Geography The island is located on the Amazon River, which is part of the natural border between Colombia and Peru, near Tres Fronteras, the triple border between Peru, Colombia, and Brazil. History During the 1970s, the island suffered a process of fluvial fragmentation that created its southern neighbour, known as Santa Rosa Island. This island has been disputed by the government of Colombia since 2024, whose president Gustavo Petro has accused Peru of usurping the island. The government of Peru has since rejected the Colombian accusation, claiming that the island did exist at one point, although it is no longer the case. See also Santa Rosa de Loreto District Colombian–Peruvian territorial dispute References
Isla Chinería

La isla Chinería, también conocida como la isla Rondiña,​ es una isla fluvial del río Amazonas perteneciente al Perú.​ Está ubicada al sur de la colombiana isla Ronda​ y al noroeste de la isla Santa Rosa, la cual Perú reconoce como el extremo sur de la isla Chinería, y por ende como territorio propio,​ estando allí el asentamiento de Santa Rosa del Yavarí. Por su parte Colombia ha solicitado la activación de un comité binacional para dirimir diferencias. Desde el punto de vista administrativo, desde 2025 forma parte de la distrito de Santa Rosa de Loreto, en el departamento de Loreto (habiendo sido anteriormente parte del distrito de Yavarí), en la provincia de Mariscal Ramón Castilla. La isla Chinería es el doble de grande ante la isla Santa Rosa, aunque esta última le dobla en población y movimiento comercial. Geografía La isla está ubicada en el río Amazonas, que forma parte de la frontera entre Colombia y Perú, cerca de Tres Fronteras, la triple frontera entre Perú, Colombia y Brasil. Historia Durante la década de 1970, la isla sufrió un proceso de fragmentación fluvial que dio origen a su vecina del sur, conocida como la isla Santa Rosa, el cual con el tiempo fue revertido.​ Esta isla ha sido disputada por el gobierno de Colombia desde 2024, cuyo presidente Gustavo Petro ha acusado a Perú de usurpar la isla. Desde entonces, el gobierno de Perú ha rechazado la acusación colombiana, alegando que la isla existió en algún momento, aunque ya no es así. Véase también Isla Santa Rosa Islas Corea Anexo:Islas fluviales del Perú Conflicto limítrofe entre el Perú y Colombia Referencias Enlaces externos Proviasnac - Mapa Loreto
Alter do Chão, Pará

Alter do Chão is one of the administrative districts of the city of Santarém, in Pará state located on the right bank of the Tapajós. The distance to the city center about 37 kilometres across the highway Everaldo Martins (PA-457). It is the main tourist spot of Santarém, it houses the most beautiful freshwater beach in the world according to the British newspaper The Guardian, and is popularly known as the Brazilian Caribbean. Etymology The name is a tribute to the Portuguese town of Alter do Chão. History Founded on March 6, 1626, by Portuguese Pedro Teixeira, it was elevated to a town by Francisco Xavier de Mendonça Furtado, governor of the State of Grão-Pará and Maranhão, during Colonial Brazil, on March 6, 1758. Alter do Chão, during the 17th century and 18th century, received several religious missions, led by the Jesuits of the Franciscan order. The cult of Our Lady of Remedies was established. This became the patron saint of this holy place. Until the 18th century, the village was inhabited mostly by indigenous communities Boraris. It still has traces of the natives because of the existence of several sites with many pottery shards, pipes, and polished stone axes. In the early 20th century, Alter do Chao was one of the transportation routes of latex extracted from rubber trees Belterra and Fordlandia. It was a short period of development for the town. In the 1950s the decay of Amazonian extraction began, and the village was hit by the economic deficit. From the 1990s to the present day, the district focuses on tourism to evolve economically, which has achieved good results. Tourism Alter do Chão is a popular tourist destination among both locals and foreigners, primarily due to its pristine beaches and proximity to the Amazon jungle. During the low river season, from August to January, the region reveals extensive stretches of fine, sparkling sand beaches along the Tapajós River. In contrast, the flood season, from February to July, transforms the landscape with flooded forests, offering unique opportunities for wildlife observation, as animals tend to be more active and visible during this time. Visitors during the transition between these seasons, such as mid-January, can experience a mix of both: receding waters revealing hidden beaches, while some areas begin to flood, showcasing the dynamic beauty of the region's natural environment. Sairé Festival Sairé is the most traditional popular festival in the Amazon rainforest. The Festa do Sairé in Alter do Chão, mixes Catholic religious elements with expressions of local culture for locals and tourists. It is held every September. There are processions, Caiibó groups, and dramatizations of Amazonian legends, such as the legend of the boto. Finally, there is an amusing dispute between the Cor de Rosa and Tucuxi dolphins, groups with allegories, songs and costumes, such as the samba schools. The Festival dos Botos was incorporated into Sairé in the 1970s and resembles the Festival dos Bois de Parintins (AM). References
Alter do Chão (Brazilië)

Alter do Chão is een plaats in de Braziliaanse gemeente Santarém in de deelstaat Pará in het Amazonegebied. De plaats ligt op de oever van de rivier de Tapajós bij het Lago Verde, 37 kilometer ten westen van het centrum van de stad Santarém. Er loopt vanuit Alter do Chão een weg naar deze stad en een weg naar het zuidelijker gelegen Belterra. Alter do Chão is een belangrijke toeristische bestemming in de omgeving van Santarém en staat bekend om zijn witte stranden. Het bekendste strand is waarschijnlijk het Ilha do Amor (Liefdeseiland). Het bevindt zich op een schiereiland tussen het Lago Verde en de Tapajós en schijnt met name bij laagwater indrukwekkend te zijn. Naam Alter do Chão is genoemd naar de gelijknamige plaats in Portugal. Geschiedenis De plaats is gesticht op 6 maart 1626 en kreeg op 6 maart 1758 de status van vila van Francisco Xavier de Mendonça Furtado, gouverneur van Grão-Pará in de Kolonie Brazilië. Tijdens de 17e en 18e eeuw waren er verschillende missies naar Alter do Chão, geleid door de franciscanen. Onze-Lieve-Vrouw van de Remedies, een titel van Maria, werd ingesteld als de beschermheilige. Tot de 18e eeuw werd de plek vooral bewoond door indianen van de Boraris en er zijn nog steeds sporen te vinden van de inboorlingen. In het begin van de 20e eeuw was Alter do Chão een van de routes om latex van de Braziliaanse rubberboom te vervoeren vanuit Belterra en Fordlândia. De plaats ontwikkelde zich in een korte periode, die duurde tot 1950, toen de productie daalde en de economie inzakte. Vanaf de jaren 90 van de 20e eeuw is er geïnvesteerd in het toerisme en daarmee zijn goede resultaten behaald. Trivia De witte stranden van Alter do Chão werden in 2014 door de Britse krant The Guardian verkozen tot de mooiste van Brazilië. Externe link (pt) Pagina op de site van de gemeente Santarém
Alter do Chão (Santarém)

Alter do Chão é um dos distritos administrativos do município de Santarém, no estado do Pará. Localizado na margem direita do Rio Tapajós, dista do centro da cidade cerca de 37 quilômetros através da rodovia Everaldo Martins (PA-457). É o principal ponto turístico de Santarém, pois abriga a mais bonita praia de água doce do mundo segundo o jornal inglês The Guardian, ficando conhecida popularmente como Caribe Brasileiro. História Fundada no dia 6 de março de 1626, pelo português Pedro Teixeira, foi elevada a categoria de vila por Francisco Xavier de Mendonça Furtado, governador da capitania do Grão-Pará, durante o Brasil Colônia, no dia 6 de março de 1758. Alter do Chão, durante os séculos XVII e XVIII, recebeu diversas missões religiosas comandadas pelos jesuítas da ordem Companhia de Jesus. O culto de Nossa Senhora da Saúde foi instituído; tornou-se esta a santa padroeira local. Até o século XVIII, a vila era habitada majoritariamente por comunidades indígenas Boraris. Ainda se tem vestígios dos nativos devido à existência de diversos locais com grande quantidade de pedaços de barro e frequentemente são encontradas peças na forma de cabeça de urubu, círculos com furo no meio, cachimbos, entre outros, além de machados de pedra polida. No início do século XX, Alter do Chão era uma das rotas de transporte do látex extraído das seringueiras de Belterra e Fordlândia. Foi um período curto de desenvolvimento para a vila, mas, a partir da década de 1950, ocorreu a decadência do extrativismo amazônico e a vila foi atingida pelo déficit econômico. Desde a década de 1990 até os dias de hoje, o atual distrito aposta no turismo para evoluir economicamente, no que tem obtido bons resultados. Etimologia A origem do nome é uma homenagem à vila portuguesa de Alter do Chão. Praias em Alter do Chão Nas margens do rio Tapajós e do Lago Verde, em Alter do Chão, existem diversas praias. A mais famosa delas é a praia de mesmo nome do distrito, localizada em uma península com terrenos arenosos e inundáveis e também conhecida como Ilha do Amor. Existem também praias menores, como Cajueiro, na orla do distrito. Alter do Chão também é a porta de entrada para outros balneários, como Pindobal e Porto Novo, em Belterra, e Ponta de Pedras, em Santarém. Festa do Çairé O festival folclórico conhecido como Festa do Çairé é o mais importante do município de Santarém. Durante o período de festejos, ocorre o sincretismo entre os rituais religiosos ligados ao catolicismo e os profanos, estes últimos de origem indígena e enraizados entre os atuais habitantes. Lendas regionais, como a do boto amazônico, também são representadas. Ver também Aquífero Alter do Chão Referências Ligações externas Área de Proteção Ambiental Alter do Chão «Página de Alter do Chão no sítio da Prefeitura de Santarém (Pará)»
San José Island (Colombia)

San José Island (Spanish: Isla San José)(Portuguese: São José) is a river island in the Rio Negro, located at the easternmost part of Colombia. Administratively, it is located in the municipality of La Guadalupe in the Guainía Department. It is located in front of the Piedra del Cocuy. It serves as boundary marker of the borders with Venezuela and with Brazil, for which it is considered a tripoint. Climate The climate is tropical, with a temperature of 22 °C. The warmest month is February at 24°C and the coolest is June at 20°C. Average precipitation is 4,286 millimeters per year. The month with the most precipitation is May, with 571 millimeters of rain, and the month with the least is November, with 216 millimeters. References
Isla San José (Colombia)

San José (en portugués: São José) es una isla fluvial perteneciente a Colombia.​ Administrativamente está integrada en la Área no municipalizada La Guadalupe en el departamento de Guainía.​ Se localiza en el curso del río Negro, al frente de la Piedra del Cocuy. Sirve de punto final de las fronteras con Venezuela y con Brasil, por lo que se le considera un punto trifinio. Clima Con un clima es tropical y temperatura de 22 °C. El mes más cálido es febrero, a 24 °C, y el más fresco es junio, a 20 °C.​ La precipitación promedio es de 4,286 milímetros por año. El mes con mayor precipitación es mayo, con 571 milímetros de lluvia, y el mes con menor es noviembre, 216 milímetros.​ Véase también Anexo:Islas de Colombia Anexo:Puntos extremos de Colombia Geografía de Colombia Referencias
Tarapacá Airport

Tarapacá Airport (IATA: TCD, ICAO: SKRA) is an airport serving Tarapacá, a town and municipality in the Amazonas Department of Colombia. The town is on the west bank of the Putumayo River, 4 kilometres (2.5 mi) from the Brazilian border. The runway is just west of the town. The ICAO code "SKRA" may not be active. Airlines and destinations See also Colombia portal Aviation portal Transport in Colombia List of airports in Colombia References External links OpenStreetMap - Tarapacá OurAirports - Tarapacá Tarapacá Airport Accident history for TCD at Aviation Safety Network
Aeroportul Tarapacá

Aeroportul Tarapacá (IATA: TCD, ICAO: SKRA) este un aeroport din Departamentul Amazonas, Columbia ce deservește zona Tarapacá⁠(d)[[Tarapacá (municipality in Amazonas, Colombia)|​]]. Aeroportul a fost tranzitat în 2019 de 1.459 de pasageri. Situat la o altitudine de 79 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Tarapacá Airport

Tarapacá Airport är en flygplats i Colombia. Den ligger i departementet Amazonas, i den sydöstra delen av landet, 1 000 km sydost om huvudstaden Bogotá. Tarapacá Airport ligger 79 meter över havet. Terrängen runt Tarapacá Airport är platt. Runt Tarapacá Airport är det mycket glesbefolkat, med 2 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Tarapacá, 1,8 km sydväst om Tarapacá Airport. I omgivningarna runt Tarapacá Airport växer i huvudsak städsegrön lövskog. Kommentarer Källor
Tarapacá (ort)

Tarapacá är en ort i Colombia. Den ligger i departementet Amazonas, i den sydöstra delen av landet, 1 000 km sydost om huvudstaden Bogotá. Tarapacá ligger 70 meter över havet och antalet invånare är 3 100. Terrängen runt Tarapacá är platt. Runt Tarapacá är det mycket glesbefolkat, med 2 invånare per kvadratkilometer. Det finns inga andra samhällen i närheten. I omgivningarna runt Tarapacá växer i huvudsak städsegrön lövskog. Kommentarer Källor