NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Port lotniczy Macapá

Port lotniczy Macapá (IATA: MCP, ICAO: SBMQ) – port lotniczy położony w Macapá, w stanie Amapá, w Brazylii. Linie lotnicze i połączenia Gol Transportes Aéreos (Belém-Val de Cães, Brasília, Foz do Iguaçu, Rio de Janeiro-Galeão, São Paulo-Congonhas, São Paulo-Guarulhos) Puma Air (Belém-Val de Cães, São Paulo-Guarulhos) TAM Linhas Aéreas (Belém-Val de Cães, Brasília, São Paulo-Congonhas) Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona lotniska. (port.). Informacje o lotnisku. (ang.).
Aeroportul Internațional Macapá

Aeroportul Internațional Macapá (IATA: MCP, ICAO: SBMQ) este un aeroport din Amapá, Brazilia ce deservește zona Macapá. Aeroportul a fost tranzitat în 2022 de 573.115 pasageri. A fost deschis în 1974 și numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 17 m, aeroportul dispune de 1 pistă. Este operat de Infraero⁠(d). Infrastructură Piste Aeroportul dispune de o singură pistă. Pista 8/26 are suprafața de asfalt și dimensiunile 1.800 m × 45 m. Terminale Note Vezi și
Макапа (аэропорт)

Международный аэропорт Макапа (порт. Aeroporto Internacional de Macapá) также известен под названием Аэропорт Альберту Альколумбре (Aeroporto Alberto Alcolumbre) (Код ИАТА: MCP) — бразильский аэропорт, обслуживающий город Макапа, штат Амапа. В аэропорту производятся региональные и национальные рейсы. Аэропорт также имеет способность принимать самолёты среднего класса, такие, как: Boeing 737, Fokker 100 и Airbus A320. В настоящее время аэропорт занимает 32-е место среди самых загруженных аэропортов Бразилии. Управляется компанией Infraero. История Международный аэропорт Альберту Альколумбре, был спроектирован архитектором Мичеревым. Площадь аэропорта составляет 12 838 316 м². Площадь авиационного сектора составляет 11 000 м². Конструкция терминала имеет два уровня. На первом уровне расположены следующие области: стойка регистрации, национальный и международный залы прилёта и вылета, закусочные, государственные органы. На втором уровне расположен административный блок компании Infraero, комната налогового управления и терраса. Размер взлётно-посадочной полосы составляет 2100 м. длины и 45 м. ширины. Площадь гражданской авиации составляет 10 900 м² со способностью принятия 12 самолётов. Аэропорт имеет возможность принимать также самолёты типа Embraer (E-110). Авиалинии и направления Количество пассажиров Ссылки Официальный сайт аэропорта Макапа Текущая погода на сайтах НУОиАИ и National Weather Service Airport information for SBMQ на сайте World Aero Data Airport information for SBMQ на сайте Great Circle Mapper Accident history for MCP на сайте Aviation Safety Network
Macapá flygplats

Macapá internationella flygplats – Alberto Alcolumbre (portugisiska: Aeroporto Internacional de Macapá – Alberto Alcolumbre) är en flygplats i Macapá i Amapá i Brasilien. Alberto Alcolumbre (1943–2002) var en företagare och köpman i Amapá. Flygplatsen ligger 17 meter över havet. Terrängen runt flygplatsen är mycket platt. Havet är nära flygplatsen åt sydost. Runt flygplatsen är det ganska tätbefolkat, med 116 invånare per kvadratkilometer.. Närmaste större samhälle är Macapá, 1,5 km söder om flygplatsen. Runt flygplatsen är det i huvudsak tätbebyggt. Kommentarer Källor
Serra da Cangalha

Der Serra da Cangalha ist ein Impaktkrater im Nordosten Brasiliens im Bundesstaat Tocantins in der Nähe der Grenze zum Bundesstaat Maranhão (). Der Krater hat einen Durchmesser von 12 bis 13 km, was ihn zum zweitgrößten, bekannten Krater in Brasilien macht. Sein Alter wird auf etwa 220 Millionen Jahre (Trias-Periode) geschätzt. Der Name bedeutet auf Portugiesisch Packsattel-Berge. Beschreibung Der äußere Ring ist ein kreisrunder nach innen gerichteter Steilhang mit einem Durchmesser von etwa 12 km auf weitgehend unberührten Kreide- und oberen Silur-Sedimenten des Parnaíba Beckens, mit Lücken im Westen, Norden und Süden durch Flusstäler. Innerhalb des äußeren Rings gibt es eine Serie konzentrischer, kreisrunder Täler und ein zentrales Becken, alle mit etwa der gleichen Höhe, getrennt durch ringförmige Wälle. SRTM-Bilder zeigen einen schwachen Ring mit etwa 11 km Durchmesser, einen zweiten Ring aus flachen Hügeln mit 5–6 km Durchmesser, und einen inneren Ring mit steileren Hügeln von etwa 3 km Durchmesser und bis zu 420 m Höhe, der im Nordwesten geöffnet ist und ein zentrales Becken mit etwa 2,2 km Durchmesser umrandet. Der Ursprung durch einen Impakt wird durch das Vorhandensein von Impaktbrekzien, Quarzit Strahlenkegeln und geschocktem Quarz attestiert. Man glaubt, dass der Meteorit die Erdoberfläche in einem flachen Winkel von 25 bis 30 Grad auf trockenem Land getroffen hat. Radiale Verwerfungen sind innerhalb des Kraters vorhanden, und manche reichen bis zu 16 km vom Zentrum. Gestörte und steil geneigte Sedimente aus der Karbon- und Devon-Periode sind innerhalb des Kraters zu finden. Eine magnetische Analyse der Struktur zeigte, dass die Deformation innerhalb des Kraters bis zu einer Tiefe von etwa 2 km reicht. Geschichte und Studien Die Identifikation der Struktur als ein Impaktkrater wurde zuerst 1973 von R.S. Dietz und B.M. French festgestellt. Strahlenkegel wurden von Beatty im Jahr 1980 gefunden. Impaktbrekzien, Impaktschmelze und geschockter Quarz wurden von McHone in seiner Abschlussarbeit 1986 erwähnt. Eine magnetische Untersuchung der Struktur wurde von A.A. Adepelumi und anderen im Jahr 2005 veröffentlicht. Einzelnachweise
Serra da Cangalha

Serra da Cangalha is an impact crater in Tocantins, Brazil. The crater is between 12 and 13 kilometres (7.5 and 8.1 mi) in diameter, making it the second-largest known crater in Brazil. Its was formed around 220 million years ago, during the Triassic. The name means Pack-Saddle Mountains in Portuguese. Description The outer perimeter is a circular inward scarp around 12.5 kilometres (7.8 mi) in diameter on the largely undisturbed Cretaceous and upper Silurian sediments of the Parnaíba basin, breached on the west, north, and south sides by drainage valleys. Within the perimeter there is a series of concentric circular valleys and a central basin, all at roughly the same elevation, separated by ring walls. Shuttle Radar Topography Mission imagery shows a faint ring about 11 kilometres (6.8 mi) in diameter, a second ring of gentle hills around 5.5 kilometres (3.4 mi) in diameter, and an inner ring of steeper hills, about 3 kilometres (1.9 mi) in diameter and up to 420 metres (1,380 ft) high, open to the northwest, surrounding a central basin about 2.2 kilometres (1.4 mi) in diameter. The impact origin is attested by the presence of impact breccias, quartzite shatter cones, and shocked quartz. The meteorite is believed to have struck the surface at a low oblique angle, 25 to 30 degrees, on dry land. Radial faults are present inside the crater, and some extend up to 16 kilometers from the center. Disturbed and steeply inclined sediments from the Carboniferous and Devonian periods occur within the crater. A magnetic survey of the structure indicates that deformation within the crater extends to a depth of about 2 kilometres (1.2 mi). History and studies The identification of the structure as an impact crater was first published in 1973 by Robert Dietz and B.M. French. Shatter cones were reported by Beatty in 1980. Impact breccias, impact melting, and shocked quartz were reported by McHone in his 1986 thesis. A magnetic survey of the structure was published by A.A. Adepelumi and others in 2005. See also Riachão Ring Santa Marta crater References
Cratère de Serra da Cangalha

Le Cratère de Serra da Cangalha est un cratère d'impact situé dans l'état du Tocantins au Brésil, à proximité avec la frontière du Maranhão. Le cratère a un diamètre externe entre 12 et 13 km de diamètre, et celui de sa remontée centrale est de 5,8 km. Il est considéré comme étant un des mieux conservés du Brésil. Son âge est estimé à 220 millions d'années. L'identification de la structure en tant que cratère d'impact a été publiée en 1973. Notes et références Liens externes (en) « Serra da Cangalha Crater, Brazil », sur earthobservatory.nasa.gov (consulté le 31 décembre 2023) Portail du Brésil Portail de la géologie
Serra da Cangalha-kráter

A Serra da Cangalha-kráter Brazília Tocantins szövetségi államában – Maranhão határához közel – található becsapódási kráter. Átmérője 12–13 km. Kora 300 millió évnél fiatalabb a környező kőzetek keletkezési ideje alapján, a jelenlegi korbecslés szerint 220 millió év körüli, vagyis a triász időszak második felében (késő triász) képződhetett. A Riachão-gyűrű testvére, amelyhez időben és térben is nagyon közel áll. A kráter külső szegélyén kívül lankás, belül meredekebb lejtésű, kör alaprajzú gerinc húzódik. Átmérője körülbelül 12 km. Nagyrészt szilur korú üledékek alkotják, de devon és karbon korú, meredeken dőlt rétegzettségű kőzetek is vannak. A peremen belül egy sor koncentrikus kör alakú völgy és egy központi medence van. Ezek nagyjából azonos távolságban sorakoznak. A Shuttle Radar Topography Mission képein az első, halvány belső gyűrű mintegy 11 km átmérőjű, a második gyűrű dombjai 5–6 km átmérőjűek, a legbelső gyűrű meredekebb dombokkal 3 km-es. A kráter eredete igazolt, mivel mind a becsapódási breccsa, mind a kizárólag becsapódáshoz köthető sokkolt kvarc megtalálható. A meteorit 25–30 fokos szögben csapódhatott be, amit a kráter alakjának sugárirányú hibái mutatnak, néhány helyen a központtól 16 km-re terjed a hatás. A mágneses anomáliák alapján a kráter alatt 2 km mélységig terjed a becsapódás hatása. Lásd még becsapódási kráter dél-amerikai becsapódási kráterek listája Források Earth impact database Earth observatory, NASA
Serra da Cangalha

Serra da Cangalha – krater uderzeniowy położony na granicy stanów Tocantins i Maranhão w Brazylii. Jest odsłonięty na powierzchni ziemi. Krater powstał nie dawniej niż 300 milionów lat temu, przypuszczalnie 220 milionów lat temu, w triasie. Ma średnicę 12 km, utworzył się w skałach osadowych. Pierścień wzgórz o średnicy 7 km otacza obniżenie, koncentrycznie okalające centralne wzniesienie krateru, sięgające 420 m ponad dno krateru. W skałach wzniesienia występują stożki zderzeniowe oraz skamieniałe drewno, co wskazuje, że impakt miał miejsce na stałym lądzie. Krater był poddany badaniom grawimetrycznym i magnetometrycznym; analizy wskazują, że utworzył go upadek małej planetoidy o średnicy 1,4 km, lecącej z prędkością 12 km/s. Przypisy Linki zewnętrzne Serra da Cangalha Crater, Brazil. [w:] Earth Observatory [on-line]. NASA, 2008-03-01. [dostęp 2014-06-13].
Serra da Cangalha

Serra da Cangalha é uma cratera de impacto situada no município de Campos Lindos, norte do estado do Tocantins, perto da fronteira com o estado do Maranhão, no nordeste do Brasil. A cratera tem entre 12 e 13 km de diâmetro, tornando-se a segunda maior cratera conhecida no Brasil. Sua idade é estimada em cerca de 220 milhões de anos (período Triássico). Descrição O perímetro exterior é uma circular interna escarpa cerca de 12 km de diâmetro na maior parte não perturbadas Cretáceo superior e sedimentos do Siluriano da bacia do Parnaíba, violado no oeste, norte e sul por vales de drenagem. No perímetro existe uma série de vales circulares concêntricas e uma bacia central, todas mais ou menos na mesma altura, separadas por paredes de anel. Missão Topográfica Radar Shuttle imagens mostra um leve anel de cerca de 11 km de diâmetro, um segundo anel de colinas cerca de 5-6 km de diâmetro, e um anel interno de colinas íngremes, cerca de 3 km de diâmetro e até 420 m de altura, aberta ao noroeste, em torno de uma bacia central cerca de 2,2 km de diâmetro. A origem impacto é atestada pela presença de brechas de impacto, quartzito shatter cones e quartzo de impacto. O meteorito se acredita ter atingido a superfície em um ângulo baixo oblíqua, de 25 a 30 graus em terra seca. Falhas radiais estão presentes no interior da cratera, e alguns se estender até 16 km do centro. Disturbed e sedimentos muito inclinado a partir do Carbonífero e períodos Devoniano ocorrer dentro da cratera. Uma pesquisa magnética da estrutura indica que a deformação na cratera se estende a uma profundidade de cerca de 2 km. História e estudos A identificação da estrutura como uma cratera de impacto foi publicado pela primeira vez em 1973 por R.S. Dietz e B.M. Francês. Shatter cones foram relatados por Beatty em 1980. Brechas de impacto, derretimento de impacto, e quartzo de impacto foram relatados por McHone em sua tese de 1986. Uma pesquisa magnética da estrutura foi publicado pela A.A. Adepelumi e outros em 2005. Referências
Serra da Cangalha

Serra da Cangalha este un crater de impact meteoritic în Tocantins, Brazilia. Date generale Acesta are un diametru de 12 km și are vârsta estimată la 220 milioane de ani (Triasic). Dovezi ale originii de impact includ conuri distruse, brecii de impact și cuarț șocat. Identificarea structurii ca un crater de impact a fost publicată pentru prima oară în 1973 de către R.S. Dietz și B.M. French. Conuri distruse au fost raportate de către Beatty în 1980. Brecii de impact, topituri de impact și cuarț șocat au fost raportate de către McHone în teza sa din 1986. Un studiu magnetic al structurii a fost publicat de către A.A. Adepelumi și alții în 2005. Vezi și Lista craterelor de impact de pe Pământ Lista craterelor de impact din America de Sud Referințe Legături externe en www.passc.net Arhivat în 4 martie 2016, la Wayback Machine.
Lista de ilhas do Pará

Esta lista de ilhas do Pará relaciona as ilhas existentes no litoral do estado brasileiro do Pará. A capital do estado, Belém desenhada por rios, igarapés, canais, possui uma área Insular com 329,9361 km² composta de quarenta e duas ilhas (que formam 65% de todo o território); com destaque para as ilhas de Mosqueiro, Caratateua, Cotijuba e Combu. No estado ainda vemos a Ilha de Marajó, com uma área de aproximadamente 40.100 km², é a maior ilha do Brasil e também a maior fluviomarítima do planeta (banhada concomitantemente tanto por águas fluviais quanto por oceânicas). Em Belém Dede 1957, a Ilha de Tatuoca abriga o Observatório Magnético de Tatuoca, onde estão instalados instrumentos de medição geomagnética. É co-administrado pelo Observatório Nacional (ON) e pelo Instituto de Geociências da Universidade Federal do Pará (UFPA), com colaboração do GFZ Centro Alemão de Pesquisas em Geociências [en]. Faz parte da Rede Internacional de Observatórios Magnéticos em Tempo Real [en]. Outras jurisdições administrativas Ver também Lista de regiões geográficas intermediárias e imediatas do Pará Lista de municípios do Pará Referências Ligações externas «Governo do Pará»
Ilha Grande do Gurupá

Die Ilha Grande do Gurupá ist die zweitgrößte Flussinsel des Amazonas nach Marajó. Die 4864 km² große Insel liegt im Delta des Amazonas kurz unterhalb dessen Zusammenfluss mit dem Rio Xingu rund 50 km westlich der Nachbarinsel Marajó und von dieser durch mehrere kleinere Flussinseln und -arme getrennt. Der Hauptort Itatupã liegt im Norden der Insel. Gurupá gehört zur Provinz Pará. Weblinks
Île Grande de Gurupa

L’île Grande de Gurupá, en portugais Ilha Grande de Gurupá, est la deuxième plus grande île fluviale du delta de l'Amazone. Elle se trouve dans l’État brésilien de Pará, à l'ouest de Marajó et près de la confluence de l'Amazone avec le Rio Xingu. L'île couvre une superficie de 4 864 km2. Références Portail du Brésil Portail des îles
Isola Grande di Gurupá

L'Isola Grande di Gurupá (in portoghese: Ilha Grande do Gurupá) è la seconda isola per dimensioni tra le isole del delta del Rio delle Amazzoni. Si trova in Brasile, nello Stato del Pará. Geografia L'isola si trova ad ovest dell'isola Marajó (la più grande del delta) e vicino alla confluenza del Rio delle Amazzoni con il fiume Xingu. Con una superficie di 4.864 km² l'Isola Grande di Gurupá si attesta al 120º posto tra le isole più grandi del mondo. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Isola Grande di Gurupá
Grande de Gurupá

Grande de Gurupá (port. Ilha Grande do Gurupá) – należąca do Brazylii, leżąca w stanie Pará u ujścia rzeki Amazonka, druga co wielkości wyspa rzeczna w jej delcie. Geografia Długość wyspy wynosi 129 km; natomiast szerokość nie przekracza 45 km. Jest usytuowana około 50 km na zachód od sąsiedniej wyspy Marajó, u zbiegu 2 rzek Amazonki i Xingu. Na jej powierzchni (4864 km²) przeważa zróżnicowany krajobraz nizinny. Głównym miastem jest Itatupã położona w północnej części wyspy. Inne miejscowości na wyspie: Bom Jardin, Gurupa, Bonfim i Caninde. Historia Wyspa została odkryta przez portugalskich żeglarzy w XVI wieku. Przypisy
Ilha Grande do Gurupá

A ilha Grande de Gurupá é a segunda maior ilha do delta do Amazonas, localizada próximo à confluência dos rios Amazonas com o Xingu, a oeste da ilha do Marajó, no estado do Pará, Brasil. A ilha apresenta uma área de 4.864 km², sedo a 119ª maior ilha do mundo e a 4ª maior do Brasil. É parte integrante do município de Gurupá, no estado do Pará. Esta ilha faz parte do arquipélago do Marajó. História Segundo o livro O grande Amazonas: mítologia, história e sociologia, o termo “gurupá” vem da junção do tupi guru (boca) e pa (larga), em razão dos canais do Amazonas que circundam a ilha. Antes de se chamar ilha Grande de Gurupá, era chamava “ilha de Tucujus” em virtude da tribo indígena que a habitava. Por volta de 1620, os lusitanos se alarmaram com o número de feitorias inglesas e neerlandesas na região da foz do Amazonas e decidiram agir. Nessa época existia na ilha um posto de comércio inglês chamado Sapanapoku, bem como fortificações holandesas, ambos com mais de uma centena de pessoas, segundo narrativa do jesuíta português Luís Figueira. Na Revista do Instituto Histórico e Geográfico Brasileiro, de 1845, há a seguinte descrição do aspecto selvagem da ilha em meados do século 19: (...) [Gurupá] é opulenta de seringueiras e macacaúbas, de paus-de-macaco e cedros; o centro é um tanto elevado. Tem um lago piscoso, e abunda muito em araras, papagaios e periquitos, antas, veados-vermelhos, pacas, guaribas-vermelhas, porcos[-do-mato] em pequeno número, macacos-de-prego e cutias inumeráveis. Geografia Gurupá é cortada por uma grande quantidade de rios e paranás, canais das águas do rio Amazonas que os leva a um verdadeiro “vaivém”, conforme a força das marés. Na ilha e suas adjacências, onde afloram os sedimentos recentes, o terreno apresenta-se alagado em quase sua totalidade no período entre os meses de dezembro a setembro Nela se situa a Reserva de Desenvolvimento Sustentável Itatupã–Baquiá, com 64.441,29 hectares, criada em 14 de junho de 2005. Notas Referências
Илья-Гранди-ди-Гурупа

И́лья-Гра́нди-ди-Гурупа́ (порт. Ilha Grande de Gurupá) — второй по величине речной остров в дельте Амазонки. В административном плане относится к муниципалитету Гурупа. География Остров образован аллювиальными наносами реки Амазонки, сильно заболочен и покрыт густой сельвой. Расположен западнее острова Маражо, после впадения в Амазонку реки Шингу. Площадь острова составляет 4864 км². На острове имеется большое количество небольших рек. История Из-за выгодного положения вблизи устья Амазонки в начале XVII века на острове (который в то время назывался «Токужус») попытались обосноваться англичане и голландцы. В 1620 году их поселения были уничтожены португальцами при поддержке местных индейцев. После этого португальцами в районе устья реки Можу был построен форт Сан-Антониу-ди-Гурупа. Охрана природы На острове расположена Территория устойчивого природопользования Итатупа-Бакиа, установленная президентским декретом от 14 июня 2005 года. Ссылки Лист карты A-22-А (Ю. П.).
Ilha Grande de Gurupá

Ilha Grande de Gurupá är en ö i Brasilien. Den ligger i delstaten Pará, i den norra delen av landet, 1 700 km norr om huvudstaden Brasília. Arean är 3 658 kvadratkilometer. Terrängen på Ilha Grande de Gurupá är mycket platt. Öns högsta punkt är 39 meter över havet. Den sträcker sig 108,1 kilometer i nord-sydlig riktning, och 85,7 kilometer i öst-västlig riktning. I omgivningarna runt Ilha Grande de Gurupá växer i huvudsak städsegrön lövskog. Runt Ilha Grande de Gurupá är det mycket glesbefolkat, med 3 invånare per kvadratkilometer. Kommentarer Källor
Гранді-ді-Гурупа

Гранді-ді-Гурупа (порт. Ilha Grande de Gurupá) — річковий острів, розташований в нижній частині русла Амазонки, другий за площею острів її дельти після острова Маражо, адміністративно відноситься до штату Пара, Бразилії (Південна Америка). Географія Острів знаходиться у муніципалітеті Гурупа, в мезорегіоні Маражо, у північній частині штату Пара, в нижній течії річки Амазонка, приблизно за 50 км на захід від острова Маражо, нижче за течією від злиття річки Шінгу з Амазонкою. Протяжність острова з північного сходу на південний захід близько 129 км, при максимальній ширині до 45 км. Максимальна висота — 9 м.. Має площу — 4864 км² (4-те місце у Бразилії та 120-те в світі). Головне місто Ітатупа, знаходиться в північній частині острова. Інші населенні пункти розташовані на західному узбережжі острова: Бом-Жардін, Ажеріко, Бонфім і Лімдо. На острові розташований заповідник «Ітатупа-Бакуа», площею 64 441,29 га (644 км²), який було створено 14 червня 2005 року. Історія Острів був відкритий португальськими моряками у 16 столітті. Див. також Список островів за площею Примітки Посилання Mapcarta. Ilha Grande de Gurupá [Архівовано 27 липня 2018 у Wayback Machine.] (порт.)
Vodní elektrárna Jirau

Vodní elektrárna Jirau (portugalsky Usina Hidrelétrica de Jirau) je vodní dílo na řece Madeira v Brazílii. Spolu s vodní elektrárnou Santo Antonio, vytváří kaskádu elektráren, které patří mezi nejvýkonnější v Brazílii i ve světě. Hydrogeografické podmínky Řeka Madeira je největším přítokem řeky Amazonky, do které odvádí odvádí část povodí peruánských a bolivijských And. Povodí v místě přítoku do vodního díla Jirau je 972 710 km2. Oblast se vyznačuje roční průměrnou teplotou 25,1 °C a ročním úhrnem srážek 2 174 mm. Dlouhodobý průměrný průtok na vodočtu Jirau je 17 800 m3/s. Řeka Madeira přispívá přibližně polovinou zatížení sedimenty celého povodí Amazonky. Přibližně 70 procent povodí u přehrady Jirau se nachází mimo brazilské území, což ztěžuje monitorování údajů o sedimentech a uplatňování účinných strategií. Popis Přehradní těleso je vysoké 62 m a dlouhé 1150 metrů. Osmnáct stavidlových bran je schopno přepustit průtok 82 587 m3/s. Jirau má dvě elektrárny, levobřežní s 22 jednotkami a pravobřežní s 28 jednotkami. Horizontální Kaplanovy turbíny pracují na optimálním spádu 15,2 metrů s celkovou hltností 27 500 m3/s. Celkový instalovaný výkon je 3 750 MW. Přehrada vytváří rezervoár dlouhý 142 km s celkovým objemem 2,7 km3 a užitečným objemem 1,5 km3. Nadmořská výška pracovní hladiny se pohybuje v rozmezí 82,5 – 90 metrů,. Plocha nádrže se tak mění mezi 21 a 208 km2. Maximální plocha nádrže během povodňové sezóny může dosáhnout hodnoty 362 km2. Dlouhodobá roční výroba je 19 136 GWh. Vodní dílo umožňuje říční plavební spojení Bolívie s oceánem. Rybí přechod má zajištěný minimální průtok 40 m3/s. Odkazy Reference Literatura Complexo Hidrelétrico do Rio Madeira – Estudos de Viabilidade dos AHEs Jirau e Santo Antônio, Rio de Janeiro, 2007 Paul R.Josephson, Industrialized Nature, Island Press Washington, 2002 ISBN 1-55963-777-3 Související články Vodní elektrárna Santo Antonio Seznam největších vodních elektráren Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Vodní elektrárna Jirau na Wikimedia Commons