NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Flughafen Natal

Der Flughafen São Gonçalo do Amarante (vom Betreiber Aeroporto de Natal, deutsch Flughafen Natal, offiziell Flughafen Governador Aluizio Alves genannt, IATA-Code: NAT, ICAO-Code: SBSG) ist ein Flughafen in der Stadt São Gonçalo do Amarante bei Natal in Brasilien. Er löste 2014 den älteren Flughafen Natal-Severo ab, der seitdem nur noch militärisch genutzt wird. Es ist der erste internationale Flughafen Brasiliens, der nicht von der staatlichen Infraero betrieben wird. Geschichte Er wurde nach siebenjähriger Bauzeit zur Fußball-Weltmeisterschaft 2014 eröffnet. Am 19. Mai 2023 gewann die Flughafen Zürich AG die Betreiberkonzession. 2015 wurde der Flughafen in einer Umfrage der Hochschule União Pioneira da Integração Social aus Brasília zum beliebtesten des Landes gewählt. Fluggesellschaften und Ziele Der Flughafen Natal wird von den Fluggesellschaften Azul Linhas Aéreas, Gol Linhas Aéreas, LATAM Airlines Brasil und TAP Air Portugal genutzt. Es werden primär Inlandsverbindungen bedient, jedoch existiert auch eine regelmäßige Direktverbindung nach Lissabon und saisonal auch nach Mailand-Malpensa. Verkehrszahlen Weblinks Offizielle Website (portugiesisch/englisch/spanisch) Einzelnachweise
Greater Natal International Airport

Rio Grande do Norte/São Gonçalo do Amarante–Governador Aluízio Alves International Airport (IATA: NAT, ICAO: SBSG) is an international airport serving Natal, located in the municipality of São Gonçalo do Amarante, in the state of Rio Grande do Norte. The airport is operated by Zurich Airport Brasil. History The airport was built to replace Augusto Severo International Airport. In 1998, Infraero started the planning and construction of the airport. In 2011 the concession of the unfinished facility was auctioned and the winner would have to finish its construction, including the terminal building and control tower. The project envisaged an intermodal airport, focusing both on passenger and cargo transportation. The complex was expected to have the highest aircraft traffic in the North East of Brazil. On May 12, 2011, the National Civil Aviation Agency of Brazil (ANAC) released a document opening the concession of the unfinished airport to private entrepreneurs. The auction to choose the winner took place on August 22, 2011, and the winner was Consortium Inframérica, which is formed by the Brazilian Engineering Group Engevix (50%) and the Argentinean Group Corporación América (50%). The latter operates 52 airports in seven countries. In 2013, it was decreed that the name of the airport would be inspired in part from former governor of the state of Rio Grande do Norte Aluízio Alves. Consortium Inframérica was given three years to build the passenger and cargo terminals, and was authorized to commercially exploit the facility for 25 years. Differently from other Brazilian airports in the process of privatization, in which the state operator Infraero retained 49% of the shares, in the case of Natal Consortium Inframérica got 100% of the shares and Infraero held no participation. The airport is the first in Brazil operated by a private sector company. The airport started operations on May 31, 2014 with domestic flights. International operations followed a few days later. The facility was officially opened on June 9, 2014. On March 10, 2021, it was announced that the National Civil Aviation Agency of Brazil had approved a new concession process for the airport, as per request from Consortium Inframérica made on March 5, 2020. On May 19, 2023, Zurich Airport Brasil won a 30-year concession to operate the airport. Airlines and destinations Passenger Statistics Following are the number of passenger, aircraft and cargo movements at the airport, according to Inframérica (2014-2022) and Zurich Airport Brasil (2024-2025) reports: Note: a: As of May 31, 2014, the day operations started. b: Neither Inframérica or Zurich Airport Brasil have informed statistics for 2023. c: Starting at mid-February 2024. Access The airport is located 25 km (16 mi) from downtown Natal. See also List of airports in Brazil External links "Airport information for SBSG". DAFIF. October 2006 – via Great Circle Mapper. "Current weather for SBSG". NOAA/NWS. References
Aeropuerto Internacional de Grande Natal

El Aeropuerto Internacional de Grande Natal o el Aeropuerto Internacional de São Gonçalo do Amarante, es un complejo construido en la ciudad de Natal, en el estado de Río Grande del Norte, Brasil. Fue inaugurado el 31 de agosto de 2014, reemplazando automáticamente toda la operación de aviación comercial del antiguo Aeropuerto Internacional Augusto Severo. Es administrado por el Consórcio Inframérica, el mismo que opera en el Aeropuerto Internacional Presidente Juscelino Kubitschek.​​ Complejo Aeroportuario El Aeropuerto Internacional de Natal dispone de amplias áreas de embarque, 45 puntos de check-in, 12 dispositivos de check-in automático, bandas de equipaje automatizadas y Wi-Fi gratis para todos los pasajeros.​ Área total del espacio aeroportuario: 15.000.000,00m² Área total del TPS-1: 40.000m2 Pista principal: 3000m x 60m Taxiway paralela: 3000 x 60m Pátio de aeronaves: 26 posiciones (siendo 8 en puentes de embarque con acceso directo desde el terminal) Estacionamiento: 1.500 espacios Cuenta con la pista de mayor capacidad del Nordeste Brasileño (30 movimientos por hora)​ Capacidad de recibir aeronaves de gran porte como el Airbus A380 Capacidad para operación de HUB o centro de conexiones Sala VIP (En adecuación) Edificio está totalmente climatizado Aerolíneas y destinos Destinos Internacionales Referencias
Aéroport international de Natal

L'aéroport international de Rio Grande do Norte/São Gonçalo do Amarante – Governador Aluizio Alves (code IATA : NAT • code OACI : SBSG) est un aéroport brésilien à São Gonçalo do Amarante, état de Rio Grande do Norte. Il dessert Natal et son aire métropolitaine. L'aéroport est géré par le Consortium Inframérica Histoire Il s'agit d'un nouveau complexe aéroportuaire près de Natal construit pour remplacer l'aéroport International Augusto Severo. Le 6 février 2012, Consortium Inframérica a également remporté la concession de Brasilia–Presidente Juscelino Kubitschek. L'aéroport a été ouvert pour les opérations le 31 mai 2014, lorsque les compagnies aériennes ont déplacé leurs opérations nationales vers la nouvelle installation. Les opérations internationales ont été déplacées quelques jours plus tard. L'aéroport est le premier aéroport du Brésil exploité par le secteur privé. Situation Compagnies aériennes et destinations Passager Édité le 15/06/2019 Actualisé le 31/12/2023 Statistiques Voir la requête brute et les sources sur Wikidata. Voir aussi La liste des aéroports au Brésil Références Portail de l’aéronautique Portail du Brésil
Aeroporto Internacional Governador Aluízio Alves

Luchthaven São Gonçalo do Amarante–Governador Aluízio Alves International is een nieuwe luchthaven in São Gonçalo do Amarante, Brazilië. De luchthaven bedient Natal en de bijbehorende metropoolregio. De luchthaven wordt uitgebaat door het Consortium Inframérica. Het is de eerste luchthaven in Brazilië die beheerd wordt door een private partij. Historie Luchthaven Governador Aluízio Alves International werd gebouwd ter vervanging van Luchthaven Augusto Severo International. Plannen voor de luchthaven ontstonden in 2007, waarbij de nadruk lag op een intermodale luchthaven die zowel op passagiers als op vracht zou focussen. Er wordt verwacht dat de luchthaven de drukste van het noordoostelijk deel van Brazilië zal worden. Op 12 mei 2011 publiceerde de Braziliaanse Burgerluchtvaart Autoriteit een document dat de luchthaven openstelde voor private uitbaters. De winnaar van de aanbesteding werd bekendgemaakt op 22 augustus 2011. Inframérica Consortium, bestaande uit de Braziliaanse technologiegroep Engevix (50%) en het Argentijnse Corporación América (50%) won de aanbesteding. Op 6 februari 2012 won het Consortium Inframérica tevens de concessie voor Brasília. Nadat het contract voor de concessie was ondertekend, begonnen de werkzaamheden aan de passagiers- en vrachtterminal. Inframérica Consortium kreeg drie jaar de tijd voor het bouwen van de terminals en heeft vervolgens het recht om de luchthaven voor 25 jaar uit te baten (met een optionele verlenging van vijf jaar). Anders dan bij andere Infraero luchthavens die geprivatiseerd worden, en waarbij Infraero een aandeel van 49% in de luchthavens behoudt, bezit in dit geval het Consórcio Inframérica 100% van de aandelen. De luchthaven werd geopend op 31 mei 2014, toen binnenlandse maatschappijen hun activiteiten verplaatsten naar de nieuwe luchthaven. Internationale vluchten zullen op een later tijdstip worden verplaatst. Bereikbaarheid De luchthaven bevindt zich op 25 kilometer van het centrum van Natal. Referenties Externe link (en) Ongevalbeschrijving in de databank van het Aviation Safety Network
Aeroportul Internațional Greater Natal

Aeroportul Internațional Greater Natal (IATA: NAT, ICAO: SBSG) este un aeroport din São Gonçalo do Amarante⁠(d), Rio Grande do Norte, Brazilia ce deservește zona Natal. Aeroportul a fost tranzitat în 2022 de 2.300.069 de pasageri. A fost deschis în 31 mai 2014 și numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 83 m, aeroportul dispune de 1 pistă. Este operat de Q9856558⁠(d). Infrastructură Piste Aeroportul dispune de o singură pistă. Pista 12/30 are suprafața de asfalt și dimensiunile 3.000 m × 60 m. Terminale Note Vezi și
Гранди-Натал

Международный аэропорт Гранди-Натал (порт. Aeroporto Internacional da Grande Natal) также известен под названием Международный аэропорт Сан-Гонсалу-ду-Амаранти (Aeroporto Internacional de São Gonçalo do Amarante) (Код ИКАО: ASGA) — международный аэропорт в муниципалитете Сан-Гонсалу-ду-Амаранти, в 11 км от центра города Натал. Был открыт в конце мая 2014 года. К моменту открытия считался самым большим в Латинской Америке, а также будет иметь самый большой терминал в Латинской Америке. Гранди-Натал разработан по типу intermodal (связанный с использованием различных видов транспорта), сосредотачиваясь на пассажирском транспорте и грузе. У комплекса, как ожидают, будет самый высокий воздушный трафик на северо-востоке. Примечания Ссылки Официальный сайт аэропорта Гранди-Натал Croqui do Aeroporto de São Gonçalo do Amarante Diário de Natal — Aeroporto — Urbanista defende integração
Aeroporto Internacional de Natal

Aeroporto Internacional de Natal (även Aeroporto Internacional Governador Aluízio Alves) är en flygplats i Brasilien. Den ligger i kommunen São Gonçalo do Amarante och delstaten Rio Grande do Norte, i den östra delen av landet, 1 800 km nordost om huvudstaden Brasília. Greater Natal International Airport ligger 83 meter över havet. Terrängen runt flygplatsen är huvudsakligen platt. Greater Natal International Airport ligger uppe på en höjd. Runt flygpllatsen är det ganska tätbefolkat, med 124 invånare per kvadratkilometer.. Närmaste större samhälle är Natal, 18,3 km öster om Greater Natal International Airport. Omgivningarna runt flygpllatsen är huvudsakligen savann. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Greater Natal International Airport.
Петробрас

„Петробрас“ (на португалски: Petrobras) е нефтодобивна и нефтопреработвателна компания със седалище в Рио де Жанейро, Бразилия. Тя е основана през 1953 година като държавна монополна компания в нефтодобива, като по-късно е частично приватизирана. През 1997 година е премахнат нейният законов монопол в нефтодобива. Въпреки това компанията запазва доминираща позиция в тази дейност. С оборот 146 милиарда долара (2011) „Петробрас“ е най-голямата компания в Латинска Америка.
Petrobras

Petrobras (zkratka z Petróleo Brasileiro) je brazilská energetická nadnárodní korporace s hlavním sídlem v Riu de Janeiru. Jedná se o z hlediska obratu o největší firmu v Latinské Americe. Byla založena v roce 1953 zejména díky úsilí tehdejšího brazilského prezidenta Getúlia Vargase. V roce 1997 sice firma ztratila zákonem daný monopol v oblasti ropného průmyslu, ale i tak je s denní produkcí 2 miliónů barelů denně významným hráčem na trhu. Kromě těžby vlastní také tankery a rafinérie. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Petrobras na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Petrobras

Petróleo Brasileiro ili Petrobras je poluprivatna brazilska multinacionalna energetska korporacija sa sjedištem u Rio de Janeiru. To je najveća tvrtka u južnoj hemisferi. Petrobras je osnovan 1953. Iako je tvrtka prestala biti brazilski monopolist u naftnoj industriji 1997. godine, ona i dalje ostaje značajan proizvođač nafte, s proizvodnjom od više od 2 milijuna barela (320.000 m3) ekvivalentne nafte dnevno, kao i glavni distributer naftnih derivata. Tvrtka također posjeduje rafinerija nafte i tankere. Petrobras je svjetski lider u razvoju naprednih tehnologija za eksplotaciju nafte iz dubokih voda. Petrobras kontrolira značajne zalihe nafte i energetske imovine u 18 zemalja u Africi, Sjevernoj Americi, Južnoj Americi, Europi i Aziji. S tim dobrima kao i onima u Brazilu korporaciji daje ukupnu aktivu od 133,5 milijarde dolara (2008.). Prema Forbes-u, u travnja 2011., Petrobras je bio osma po veličini tvrtka u svijetu. Vanjske poveznice Službene stranice Izvor
Petrobras

Petróleo Brasileiro S.A - Petrobras è una compagnia brasiliana di ricerca, estrazione, raffinazione, trasporto e vendita di petrolio con sede a Rio de Janeiro. Struttura societaria È una delle maggiori aziende brasiliane, e i principali azionisti 2004 sono l'Unione federale (stato brasiliano), che possiede il 32,22% (55% dei diritti di voto), borsa brasiliana, con il 12,73 %, e la BNDES, con il 7,91%. Storia Fu fondata nel 1953 dallo Stato con lo scopo di gestire le attività del settore petrolifero per conto dell'Unione (lo Stato federale, União in portoghese), in sostituzione del vecchio Consiglio nazionale del petrolio (CNP). Nel maggio 2005 Evo Morales ha deciso di nazionalizzare le risorse di gas e petrolio boliviane, cosa che ha colpito in primo luogo Petrobras. Tra le prime 15 compagnie petrolifere mondiali, dispone di una tecnologia avanzata per la perforazione in acque profonde e ultra profonde, con dei record mondiali di profondità (2 km). La produzione di petrolio per il 2003 è stata di più di 2 milioni di barili al giorno. Operação Lava Jato Nel 2014 con l'operação Lava Jato viene scoperto il più grande caso di corruzione nella storia del Brasile che coinvolge la Petrobras e numerosi esponenti politici brasiliani tra cui senatori e deputati federali. Sponsor La Petrobras è stata lo sponsor storico della squadra di calcio brasiliana del Flamengo, una collaborazione durata dal 1984 al 2009. La compagnia petrolifera è entrata a far parte del mondiale di Formula 1 sponsorizzando la Williams dal 1998 al 2009. Proprio nell'imminenza dell'inizio di quest'ultima stagione, la Petrobras ha deciso di ritirarsi dal circus di Bernie Ecclestone a causa delle grandi preoccupazioni legate alla crisi economica. Il ricongiungimento con la scuderia di Frank Williams, è avvenuto nel 2014 ed è durato fino al 2016. Dalla stagione 2018 alla stagione 2019, è diventata lo sponsor della McLaren. Dal campionato 2009 al campionato 2015 è stato anche sponsor principale del Gran Premio del Brasile di Formula 1. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Petrobras Collegamenti esterni (PT) Sito ufficiale, su petrobras.com.br. Petrobras (canale), su YouTube. (EN) Petrobras, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. (EN) Petrobras, su MusicBrainz, MetaBrainz Foundation.
Petrobras

Petrobras, Petróleo Brasileiro S/A – brazylijski koncern naftowy z siedzibą w Rio de Janeiro, zajmujący się wydobyciem ropy naftowej i gazu ziemnego, importem i przesyłem gazu ziemnego oraz przetwórstwem ropy naftowej i gazu. Koncern eksploatuje liczne złoża, m.in. w Zatoce Meksykańskiej, Nigerii, Indiach, Turcji, Angoli, Argentynie, Boliwii i Wenezueli. Koncern prowadzi dystrybucję paliw w prawie 6 tysiącach stacji, ponadto posiada sieć nafto- i gazociągów oraz flotę tankowców. Firma produkuje też nawozy sztuczne. Większościowym udziałowcem przedsiębiorstwa jest rząd Brazylii. Przedsiębiorstwo zajmuje 58. miejsce na liście Fortune Global 500. Koncern został założony w 1953 roku jako firma państwowa przez prezydenta Getúlio Vargasa. Aktualna działalność Obszary działalności Firma prowadzi działania w sześciu obszarach biznesowych, wymienionych wg wielkości przychodów: Rafinacja, transport i marketing – rafinowanie, logistyka, transport, operacje handlowe, eksport i import ropy naftowej i produktów petrochemicznych oraz inwestycje w przemysł petrochemiczny w Brazylii; Badania i produkcja – poszukiwania, wydobycie i produkcja ropy naftowej, NGL i gazu ziemnego w Brazylii; Dystrybucja – dystrybucja produktów ropopochodnych, etanolu, biodieslu i gazu ziemnego do hurtowników oraz poprzez sieć Petrobras Distribuidora S.A. w Brazylii; Gaz i energia – transport i sprzedaż gazu ziemnego oraz wytwarzanie i obrót energią elektryczną, a także produkcja nawozów sztucznych; Działalność międzynarodowa – poszukiwanie i wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego, rafinacja, transport i marketing, dystrybucja poza Brazylią; Biopaliwa – produkcja biodiesla oraz produktów pochodnych oraz działalność związana z etanolem, taka jak inwestycje kapitałowe, produkcja i handel etanolem, cukrem oraz nadwyżką energii elektrycznej wytworzonej z trzciny cukrowej. Przypisy
Petrobras

Petrobras este o companie braziliană din industria petrolieră (fost monopol de stat). Compania este unul dintre cele mai mari concerne energetice la nivel mondial. Petrobras deține peste 100 de platforme de producție, 16 rafinării, 30.000 kilometri de conducte și peste 6.000 de stații de benzină. Datorită creșterii prețului petrolului, în luna mai 2008, valoarea de piață a Petrobras era estimată la 287,2 miliarde USD; prin comparație valoarea Microsoft era de 279,3 miliarde dolari. Compania deține o capacitate totală de procesare de 2,4 milioane de barili pe zi (februarie 2009). Număr de angajați în anul 2009: 74.240 Note Legături externe www.petrobras.com - Sit web oficial
Petrobras

Petróleo Brasileiro S.A., vardagligt Petrobras, är Latinamerikas dominerande oljeföretag med huvudkontor i Rio de Janeiro. Det är världsledande inom avancerad teknologi för djuphavsborrning och hade fram till 1997 monopol på oljeproduktion i Brasilien. Petrobras är majoritetsägt av den brasilianska staten. Historia Företaget grundades 1953 av president Getúlio Vargas regering med brett politiskt stöd i Brasilien. 1954 fick företaget lagstadgat monopol på alla kommersiella aktiviteter relaterade till olja, naturgas och petroleumprodukter med undantag av distribution genom bensinstationer. Oljekrisen 1973 ledde nästan till att Petrobras gick i konkurs men året därpå upptäcktes en gigantisk oljekälla i Bacia de Campos som gav nya intäkter. 1997 upphörde oljemonopolet i Brasilien och Petrobras började konkurrera med privata aktörer men fortsatte ha en dominerande position. I maj 2006 tillkännagav Bolivias president Evo Morales att landets samtliga olje- och gasfält skulle nationaliseras. Han beordrade samtidigt att militären skulle ockupera alla oljefält. Petrobas påverkades i hög grad av nationaliseringen då det hade en stor närvaro i landet och stod för hela 24% av Bolivias intäkter från företagsskatter. Senare samma år kom de bolivianska och brasilianska regeringarna överens om att Petrobras skulle erhålla 18% av vinsten från de förstatligade oljefälten. 2003 köper företaget upp Argentinas största oljeföretag Perez Companc Energía (PECOM Energía S.A.) inklusive dess baser i Bolivia, Peru och Paraguay. 2008 upptäcktes Tupifältet utanför Rio de Janeiros kust som uppskattades ha potential att producera 100 000 fat olja om dagen, motsvarande 40% av Brasiliens kända reserver. I september 2010 tillkännagav företaget att man skulle sälja aktier för att finansiera framtida investeringar i teknologi för oljeborrning på extrema djup. Man sålde aktier på Rio de Janeirobörsen BM&F Bovespa för totalt 120,4 miljarder real, motsvarande nästan 70 miljarder US-dollar, vilket var världens i särklass största aktieemission. Den 23 september fastställdes priset på de nya aktierna. Sett till börsvärdet blev Petrobras direkt efteråt världens fjärde största företag. Global närvaro Petrobras har verksamhet i 27 länder (inklusive Brasilien). I de flesta av dessa länder består verksamheten enbart av representationskontor, men förutom i Brasilien har de större oljeplattformar i Indien, Turkiet, Angola och Nigeria. För en komplett lista se Petrobras Worldwide. Företagsnätverk Företaget är medlem i följande företagsnätverk ARPEL (Asociación Regional de Empresas de Petroleo y Gas Natural en Latinoamérica y el Caribe) IPIECA (International Petroleum Industry Environmental Conservation Association) OGP (International Association of Oil and Gas Producers) WBCSD (World Business Council for Sustainable Development) Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Petrobras. Officiell webbplats Petrobras' News Agency Petrobras Magazine
Petrobras

Petroleo Brasileiro S.A., коротко Petrobras (Петролеу Бразилейру, Петробраз), — державна нафтогазова та нафтохімічна компанія Бразилії. Має головний офіс в Ріо-де-Жанейро. Заснована в 1953 році завдяки зусиллям президента Бразилії Жетулью Варгаса в розбудувіт незалежної нафтової галузї. До 1997 року підприємство було нафтовою монополією Бразилії. Компанія входить до списку 500 найбільших компаній світу Fortune Global 500 (станом на 2021 рік — 181 місце, ринкова вартість 68,8 мільярдів доларів). www.petrobras.com.br — офіційний сайт «Petrobras». Петролеу Бразилейру переробляє нафту в нафтопродукти (у т. ч. у бензин) й продає їх. Видобуток нафти сягає 2 млн барелів на добу. Підприємство також виробляє нафту на своєму заводі з горючих сланців. Його потужність становить 240 т на годину. Контрольний пакет акцій компанії (55,7 %) належить Уряду Бразилії. Проте інша частина акцій широко торгуються на Бовеспа, де вони є частиною Бовеспа показника. У 2005 році компанія мала 170 060 акціонерів. Петролео Бразильєро контролює нафтові й нафтопереробні галузі у 18 країнах світу (переважно Африка та Америка). Оборот — 72,347 млрд дол. (2006). Чисельність працівників — ~50000 осіб. Гасло компанії: «O desafio é a nossa energia» («Виклик — наша енергія»). Історія Компанія заснована в 1953 р. з ініціативи президента Бразилії Жетулью Варгаса. До 1997 року Petrobras був бразильським монополістом в галузі вибобутку нафти. У кінці XX століття запаси нафти 270 млн т, газу — 84 млрд м³. Видобуток — відповідно 16 млн т і 4…5 млрд м³. Працює 50 тис. чоловік. Компанія володіла найбільшою у світі нафтовою платформою Petrobras 36 Oil Platform, яка вибухнула 15 березня 2001 року і потонула 20 березня. Ресурси У 2005 р. запаси нафти і природного газу Petrobras оцінювалися в 11,77 млрд барелів. Компанії належить 64 родовища, з них 42 офшорних. Компанія експлуатує 14061 свердловину, з них 1258 офшорних, 97 нафтових платформ, з них 73 фіксованих і 24 плаваючих. Виробництво Petrobras щодня добувала в середньому 2,0 млн барелів нафти (2006) і 370 000 барелів природного газу (в нафтовому еквіваленті) (2005). На 16 нафтопереробних заводах компанія щодня виробляє 1,839 млн барелів нафтопродуктів (2005). Продукти переробки продаються на 6933 автозаправні станції, з яких 766 знаходиться у власності Petrobras. 3 заводи по виробництву добрив щорічно виробляють 1,852 млн метричних тонн аміаку і 1,598 млн тонн сечовини (2005). Компанія веде свою діяльність у 18 країнах: Ангола, Аргентина, Болівія, Колумбія, Нігерія, США тощо. Транспорт Компанії належать нафтопроводи протяжністю 30343 км. Компанія управляє 125 танкерами, 50 з яких належать Petrobras. Біопаливо Бразилія виробляє близько 35 % світового етанолу. Примітки Джерела Гірничий енциклопедичний словник : у 3 т. / за ред. В. С. Білецького. — Д. : Східний видавничий дім, 2004. — Т. 3. — 752 с. — ISBN 966-7804-78-X. http://mirslovarei.com/content_bes/Petroleu-Brazilejru-47109.html [Архівовано 30 вересня 2007 у Wayback Machine.] https://web.archive.org/web/20070921060748/http://www2.petrobras.com.br/portugues/index.asp Посилання www.petrobras.com.br — офіційний сайт «Petrobras».