NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parque Nacional de Boa Nova

O Parque Nacional de Boa Nova é um parque nacional brasileiro situado no estado da Bahia. Ele tem uma área total superior a doze mil hectares, que cobre os municípios de Boa Nova, Dário Meira e Manoel Vitorino. Criado por decreto em 11 de junho de 2010, o sítio se localiza no bioma da Mata Atlântica e apresenta quatro tipos de vegetações: caatinga, floresta semidecídua submontana, floresta tropical montana e floresta semidecídua de várzea. A região também é conhecida pelas inúmeras espécies de aves. História O Parque Nacional da Boa Nova totaliza 12.065,31 hectares de área, que abrange partes dos municípios baianos de Boa Nova , Dário Meira e Manoel Vitorino. O terreno é acidentado com altitudes de 440 a 1.111 metros acima do nível do mar. O parque deságua no Rio Uruba, um afluente do Rio Gongogi, que por sua vez é um afluente do Rio de Contas. O parque fica no bioma da Mata Atlântica. A precipitação média anual é de 1.300 milímetros e as temperaturas variam de 14 a 26 graus Celsius, com uma média de 23 graus Celsius. A vegetação presente inclui a caatinga , a floresta semidecídua submontana, a floresta tropical montana e a floresta semidecídua de várzea. A região é conhecida pelas inúmeras espécies de aves, com 437 registradas até o momento, que atraem muitos observadores estrangeiros. As espécies de aves endêmicas incluem o Gravatazeiro (Rhopornis ardesiacus), o João-baiano (Synallaxis cinerea) e a Borboletinha-baiana (Phylloscartes beckeri). Administração O Parque Nacional da Boa Nova foi criado por decreto em 11 de junho de 2010. É administrado pelo Instituto Chico Mendes de Conservação da Biodiversidade. Tem como vizinho o Refúgio de Vida Silvestre de Boa Nova, uma reserva de fauna criada pelo mesmo decreto. O parque passou a fazer parte do Corredor Central da Mata Atlântica, criado em 2002. [3] É classificado na categoria II do Sistema IUCN de Gestão de Áreas Protegidas. O objetivo é proteger e regenerar integralmente os ecossistemas naturais na transição entre a Mata Atlântica e a Caatinga, para manter populações viáveis ​​de espécies de aves e mamíferos ameaçados de extinção, para manter e restaurar bacias hidrográficas e cursos d'água, para permitir o desenvolvimento de atividades e interpretação ambiental, recreação em contato com a natureza, turismo ecológico e pesquisa científica. Referências Bibliografia Lamas, Ivana Reis; Crepaldi, Maria Otávia; Mesquita, Carlos Alberto Bernardo (2015). Uma Rede no Corredor (PDF). [S.l.]: Conservação Internacional (CI-Brasil). ISBN 978-85-98830-28-5. Consultado em 22 de outubro de 2016 «Parna de Boa Nova». Instituto Chico Mendes de Conservação da Biodiversidade. Consultado em 9 de junho de 2016. Cópia arquivada em 9 de agosto de 2020 «RVS de Boa Nova (RVS)». ISA: Instituto Socioambiental. Consultado em 23 de outubro de 2016. Cópia arquivada em 9 de agosto de 2020 «Unidade de Conservação: Parque Nacional de Boa Nova». MMA: Ministério do Meio Ambiente. Consultado em 9 de junho de 2016. Cópia arquivada em 9 de agosto de 2020
Serra Negra Biological Reserve

Serra Negra Biological Reserve (Portuguese: Reserva Biológica de Serra Negra) is a Biological reserve in the state of Pernambuco, Brazil. History The reserve of 624 hectares (1,540 acres) was created on 20 September 1982. The area at time of creation was 1,100 hectares (2,700 acres). It became part of the Caatinga Ecological Corridor, created in May 2006. The reserve is in parts of the municipalities of Floresta, Inajá and Tacaratu in Pernambuco. It is administered by the Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation. Today, the purpose of the reserve is to fully preserve the biota without direct human interference other than actions to restore and preserve the natural balance, biological diversity and natural ecological processes. Ecosystem The Biological Reserve is classed as a "strict nature reserve" under IUCN protected area category Ia. The climate of the surrounding area is dry and tropical with an annual average rainfall of 300 to 500 millimetres (12 to 20 in) and average temperature of 22 to 38 °C (72 to 100 °F). The reserve occupies the summit of an inselberg, or isolated elevation, and is an island of tropical rainforest in the Caatinga area. Tree species include Libidibia ferrea, Copaifera trapezifolia and Tabebuia. The grey-breasted parakeet (Pyrrhura griseipectus) is a protected species in the reserve. References Sources
Серра-Негра (биологический резерват)

Серра-Негра (порт. Reserva Biológica de Serra Negra) — биологический резерват в Бразилии, в штате Пернамбуку. Биологический резерват Серра-Негра располагается в штате Пернамбуку, в муниципалитетах Флореста, Инажа и Такарату. Он занимает площадь 6,25 км² (624,85 га), охватывая небольшой участок саванны каатинга. Создан 20 сентября 1982 года, отнесён к категории МСОП Ia (строгий природный резерват). Управляющий орган — Институт по сохранению биоразнообразия имени Чико Мендеса. Цель создания резервата — сохранение флоры и фауны без непосредственного вмешательства человека, восстановление естественного баланса, биологического разнообразия и природных экологических процессов. В 2006 году резерват вошёл в состав экологического коридора каатинги. К востоку от него находится индейская территория Камбива. Рельеф холмистый; резерват занимает вершину инзельберга — своеобразного выхода кристаллических горных пород на равнинной местности. Тип климата — тропический сухой, с годовым количеством осадков в пределах 300—500 мм. Температура воздуха колеблется от 18 до 38°С. В Серра-Негра произрастают такие виды деревьев как цезальпиния Caesalpinia ferrea, копаифера Copaifera trapezifolia и табебуйя (Tabebuia). Среди животных встречается находящийся на грани вымирания серогрудый попугай (Pyrrhura griseipectus). Примечания
Pedra Talhada Biological Reserve

Pedra Talhada Biological Reserve (Portuguese: Reserva Biológica da Pedra Talhada) is a federally administered biological reserve in eastern Brazil. It contains a remnant of the tropical Atlantic Forest biome. History The Pedra Talhada State Park was created in 1985 to protect a representative sample of the remaining Atlantic Forest ecosystem in the Serras of Guaribas, Pedra Talhada and Serra do Cavaleiro. Due to lack of resources, the park was not implemented, and there was no protection against commercial forestry or subsistence cropping and grazing. To address the problem, the Pedra Talhada Biological Reserve was created on 13 December 1989 in the municipalities of Quebrangulo in the state of Alagoas and of Lagoa do Ouro in the state of Pernambuco. The reserve covers 4,382 hectares (10,830 acres) and is managed by the Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation. Environment The region has a wet tropical climate with 1,250 to 1,500 millimetres (49 to 59 in) of annual rainfall. Temperatures are around 25 °C (77 °F) year round. The reserve has a rugged topography, with most of its terrain strongly undulating and hilly. The Lajeado dos Bois, at 860 metres (2,820 ft) has the highest elevation of the state of Alagoas. The reserve is in an Atlantic Forest transition zone with xerophilous deciduous forests, trees of 15 to 20 metres (49 to 66 ft) and savannah with thorny and deciduous vegetation. As of 2006 the park was still being used for subsistence crops and livestock, with fire used to clear the land and renew the pasture. Status As of 2009 the Biological Reserve was a strict nature reserve under IUCN protected area category Ia, with a terrestrial area of 4,469 hectares (11,040 acres). Protected bird species are white-necked hawk (Buteogallus lacernulatus), rufous gnateater (Conopophaga lineata), scalloped antbird (Myrmeciza ruficauda), spot-winged wood quail (Odontophorus capueira), golden-spangled piculet (Picumnus exilis) and Alagoas tyrannulet (Phylloscartes ceciliae). References Sources
Reserva biológica nacional Serra Talhada

La Reserva biológica nacional Serra Talhada es una reserva biológica administrada por el gobierno federal en el este de Brasil. La misma comprende un sector remanente de la bioma del bosque atlántico tropical. Historia El parque nacional Pedra Talhada fue creado en 1985 para proteger una muestra representativa del ecosistema del bosque atlántico en las Sierras de Guaribas, Pedra Talhada y Sierra do Cavaleiro. Debido a la escasez de recursos, no existía un parque y no había protección contra la tala con fines comerciales del bosque o despeje del mismo para tierras de cultivo. Por ello se crea la Reserva Biológica de Pedra Talhada el 13 de diciembre de 1989 en los municipios de Quebrangulo en el estado de Alagoas y la Lagoa do Ouro en el estado de Pernambuco.​ La reserva comprende 4382 ha y es administrada por el Instituto Chico Mendes para la Conservación de la Biodiversidad.​ Medio ambiente La región posee un clima tropical húmedo con una precipitación media anual de 1250 a 1500 mm. La temperatura es de unos 25 C a lo largo de todo el año.​ La topografía de la reserva es irregular, la mayor parte del terreno posee ondulaciones fuertes y colinas. El Lajeado dos Bois, con una elevación de 860 m s. n. m. es el punto más elevado del estado de Alagoas. La reserva es una zona de transición del bosque atlántico con bosques xerófilos caducos, árboles que alcanzan los 15 a 20 m de altura y una sabana con vegetación espinosa y caduca. Hacia el 2006 aun ciertas partes del parque eran utilizadas para cultivar y criar animales para subsistencia, y el fuego era utilizado para despejar el terreno y renovar las pasturas.​ Estado Para 2009 la Reserva Biológica era una reserva natural estricta Ia según la clasificación de áreas protegidas de la UICN, su superficie terrestre es de 4469 ha.​ Entre las especies de aves protegidas se cuentan el busardo cuelliblanco (Buteogallus lacernulatus), el jejenero rojizo (Conopophaga lineata), el hormiguero festoneado (Myrmeciza ruficauda), urú (Odontophorus capueira), carpinterito verdoso (Picumnus exilis) y orejerito de Alagoas (Phylloscartes ceciliae).​ Referencias Bibliografía
Reserva Biológica de Pedra Talhada

A Reserva Biológica de Pedra Talhada é uma área protegida brasileira, do grupo das unidades de conservação, categorizada como reserva biológica. Localizada nos estados de Alagoas e Pernambuco, na região do agreste nordestino, é um dos maiores fragmentos de Mata Atlântica do interior de Alagoas e Pernambuco, preservando importantes trechos das Florestas do Interior de Pernambuco. Originalmente, pretendia-se criar um parque estadual na região, o que não foi possível. É um importante centro de endemismo de aves, onde ocorre algumas espécies ameaçadas de extinção, como o gavião-pomba (Leucopternis lacernulatus), o uru-do-nordeste (Odontophorus capueira plumbeicollis) e o pica-pau-anão-dourado (Picumnus exilis pernambucensis). Referências
Педра-Тальяда (биологический резерват)

Педра-Тальяда (порт. Reserva Biológica da Pedra Talhada) — биологический резерват в Бразилии, в штатах Алагоас и Пернамбуку. Описание Биологический резерват Педра-Тальяда располагается в штатах Алагоас (муниципалитет Кебрангулу) и Пернамбуку (муниципалитет Лагоа-ду-Ору). Он занимает площадь 43,82 км² (4382,37 га), охватывая один из последних фрагментов внутренних лесов Пернамбуку. Создан 13 декабря 1989 года, отнесён к категории МСОП Ia (строгий природный резерват). Управляющий орган — Институт по сохранению биоразнообразия имени Чико Мендеса. Цель создания резервата — защита редких, эндемичных и исчезающих видов флоры и фауны, сохранение и восстановление атлантического леса, и поддержка научных исследований. Рельеф по большей части холмистый и неровный, с максимальной высотой над уровнем моря в 860 метров. В резервате содержится около 180 гидрологических объектов. Тип климата — влажный тропический, с годовым количеством осадков 1250—1500 мм. Среднегодовая температура — около 25°С. В 2006 году Педра-Тальяда по-прежнему испытывала давление со стороны человека, выражавшееся в выращивании сельскохозяйственных культур и разведении скота. Биоразнообразие Резерват Педра-Тальяда располагается в атлантическом лесу, в экорегионе внутренних лесов Пернамбуку. Деревья вырастают в высоту до 15—30 метров. Среди животных распространены такие виды как белошеий ястреб (Buteogallus lacernulatus), славковая муравьянка Myrmeciza ruficauda, пестрокрылый лесной перепел (Odontophorus capueira), малый дятелок (Picumnus exilis) и славковый тиранчик Phylloscartes ceciliae. Примечания
Serra de Tabatinga Environmental Protection Area

Serra de Tabatinga Environmental Protection Area (Portuguese: Área de Proteção Ambiental da Serra de Tabatinga) is a protected area in the states of Tocantins and Maranhão, Brazil. It is in the Cerrado biome. Location The Serra de Tabatinga Environmental Protection Area in the Cerrado biome, which covers 35,185 hectares (86,940 acres), was created on 6 June 1990. It is administered by the Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation. It is in the municipality of Barreiras in the state of Piauí. Conservation The area is classed as IUCN protected area category V, protected landscape/seascape. The purpose is to protect biological diversity, control human occupation and ensure the sustainable use of natural resources. Specifically, the unit was created to protect the headwaters of the Parnaíba River to ensure water quality. Notes Sources
Palácio da Luz

Palácio da Luz (Portuguese pronunciation: [paˈlasju dɐ ˈlus]) was the former head office of the government of Ceará state, Brazil. It was built at the end of the 18th century, with the help of indigenous labour, and it was acquired by the Imperial Government in 1814. It now is the headquarters of the Academia Cearense de Letras. It has a library of 15,000 books available for research. Protected status The Palácio da Luz was listed as a historic structure by the State of Ceará by directives dated July 30, 1968; November 30, 1983; and November 23, 1992. References
Palácio da Luz

O Palácio da Luz é um edifício histórico que foi sede do governo do estado do Ceará, Brasil, de 1808 até 1960. História A estrutura foi construída no final do século XVIII, com a ajuda de trabalho indígena, inicialmente para ser residência do capitão-mor Antônio de Castro Viana e que, em seguida, passou a ser a Câmara Municipal e em 1814 foi adquirido pelo Governo Imperial por meio da Provisão Régia de 27 de julho e passou a ser do governo do Ceará. 1960 Em 1960, mais precisamente no dia 2 de fevereiro, quando o prefeito de Fortaleza era Manuel Cordeiro Neto e o governador do estado era Parsifal Barroso, inicia-se uma parcial derrubada do edifício, o que causou prejuízos à riqueza de detalhes do patrimônio arquitetônico da construção e em 29 de dezembro de 1966 passa a sedear a Companhia de Desenvolvimento Agronômico e Pecuário do Ceará 1968 Conforme o Diário Oficial do Estado do Ceará a edificação é protegida como patrimônio histórico a mando da lei n° 9.109 de 30 de julho de 1968. 1969 Decreto estadual de 10 de dezembro de 1969 instada a Biblioteca Estadual do Ceará no Palácio da Luz. 1975 Em 1 de março de 1975 o governo de César Cals determina que a Casa da Cultura Raimundo Cela funcione no Palácio da Luz. 1989 Em 1989, no governo Tasso Jereissati, o palácio foi passado para funcionar como sede da Academia Cearense de Letras e dispõe de uma biblioteca de 15.000 livros disponíveis para pesquisas especializadas.. Ver também Palácio da Abolição, atual sede do governo do estado do Ceará Palácio Iracema, ex-sede do governo e atual sede da vice-governadoria. Referências
Площад

Площадът, или мегданът е широка, незастроена селищна територия, заобиколена от сгради или зеленина. Традиционно площадите се изграждат в центъра на селището, впоследствие след разрастване на града или селото площада се приема като централното място. Обикновено има формата на квадрат или окръжност и административните сгради са разположени около или в близост до него, а релефът е сравнително плосък (равнинен, хоризонтален), но може да бъде и под наклон. Основите на площада са изградени от същите материали както пътища или тротоари. Голяма част от площадите представят най-известните неща от дадено място или страна и са значима част от архитектурния облик на селището. Площта на площадите варира в различни граници като обикновено тези в градовете са по-големи от тези по селата. В миналото площадът се използвал като търговско, религиозно и политическо средище. Форум Форумът е централният площад в древния Рим, разполага се на пресечната точка на двете главни градски улици. Използвал се за място на срещи, провеждане на важни събрания, провеждане на празнични фестивали и пр. Форумът се заобикалял от храмовете в чест на главните римски богове и по-важните обществени сгради. Често площада се наименовал на управляващия император (форумът на Юлий Цезар, форумът на Август и др.). След 6 век пр.н.е. започва архитектурно оформяне на форумите с колонади и статуи. Агора Агора са наречени централните площади на древна Гърция. Световноизвестни площади Пласа де Ориенте – Мадрид Сан Пиетро – Ватикан Червения площад – Москва Площад Трафалгар – Лондон Сан Марко – Венеция Таймс скуеър – Ню Йорк Площад Тянанмън – Пекин Юниън Скуеър – Сан Франциско Галерия площади Вижте също Катедрални площади Поляна, морава – поляна сред село, мегдан, селски мегдан Пиаца – италиански площад Плаза – испански площад
Náměstí

Náměstí (postaru také rynek či rynk) označuje volné veřejné prostranství ve městě, ohraničené zejména přilehlými domy. Často mu dominuje významná stavba (kostel, radnice, divadlo aj.), v jejich centru je většinou fontána či kašna, morový sloup, socha či jiný monument. Mezi architektonicky nejvýznamnější náměstí v České republice můžeme kromě níže zmíněných zařadit i Masarykovo náměstí v Novém Jičíně, které má podobně jako náměstí v Českých Budějovicích po celém svém obvodu středověké podloubí, které pokračuje i do většiny postranních uliček. V 70. letech byla řada architektonicky cenných náměstí v historických centrech některých měst znehodnocena stavbami architektonicky nezajímavých a do prostředí naprosto nevhodně zasazených obchodních domů (např. Prostějov, Znojmo, Jihlava). Největšími náměstími v České republice jsou Karlovo náměstí v Praze (0,08 km²[zdroj?]), Václavské náměstí v Praze (0,045 km²[zdroj?]) a Masarykovo náměstí v Jihlavě (0,036 km²[zdroj?]). Česká náměstí Pražská: Anenské náměstí, Budějovické náměstí, Jiráskovo náměstí, Jungmannovo náměstí, Karlovo náměstí, Křižovnické náměstí, Malé náměstí, náměstí 14. října, náměstí Bohumila Hrabala, Ostrčilovo náměstí, náměstí I. P. Pavlova, náměstí Jana Palacha, náměstí Míru, náměstí Organizace spojených národů, náměstí Republiky, Palackého náměstí, Pankrácké náměstí, Petrské náměstí, Prokopovo náměstí, Staroměstské náměstí, Strossmayerovo náměstí, Uhelný trh, Václavské náměstí, Havlíčkovo náměstí, Kostnické náměstí, Vítězné náměstí Jihlavská: Jakubské náměstí, Masarykovo náměstí, Náměstí Svobody Královéhradecká: Malé náměstí, Masarykovo náměstí, Riegrovo náměstí, Náměstí Svobody, Ulrichovo náměstí, Náměstí Václava Havla, Velké náměstí Liberecká: Náměstí Dr. Edvarda Beneše, Soukenné náměstí, Šaldovo náměstí Brněnská: Konečného náměstí, Mendlovo náměstí, Moravské náměstí, náměstí Svobody, Zelný trh Ostravská: Havlíčkovo náměstí, Masarykovo náměstí, Náměstí Msgre Šrámka, Jiráskovo náměstí (tzv. Kuří rynek) Plzeňská: Náměstí Republiky, Masarykovo náměstí, Chodské náměstí, Náměstí Míru, Jiráskovo náměstí, Mikulášské náměstí, Božkovské náměstí, Rolnické náměstí, Náměstí Generála Píky, Náměstí Karla Panušky, Palackého náměstí, Zámecké náměstí Českobudějovická: náměstí Přemysla Otakara II., Piaristické náměstí Třebíčská: Gorazdovo náměstí, Karlovo náměstí, Komenského náměstí, Martinské náměstí, Masarykovo náměstí, Václavské náměstí, Žerotínovo náměstí Ostatní: Masarykovo náměstí, Náměstí Republiky, Horní náměstí, Smetanovo náměstí, Husovo náměstí, Náměstí ČSA, Valdštejnovo náměstí, Velké náměstí, Nové náměstí Zahraniční náměstí Berlín: Alexanderplatz Bratislava: Hviezdoslavovo náměstí, Hlavní náměstí Helsinky: Senátní náměstí Londýn: Piccadilly Circus, Trafalgar Square New York: Times Square Moskva: Rudé náměstí Vatikán: Svatopetrské náměstí Istanbul: Taksimské náměstí Varšava: Hradní náměstí, Staroměstské náměstí Záhřeb: Náměstí bána Jelačiće Žilina: Mariánské náměstí, Mariánské náměstí Související články seznam pražských náměstí nádvoří náves Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu náměstí na Wikimedia Commons Slovníkové heslo náměstí ve Wikislovníku
Trg

Trg je otvoreni prostor okružen kućama koji se obično nalazi u srcu tradicionalnog grada i na kojem se okuplja zajednica. Često su na trgu važne ustanove, kao što su sudnica ili gradska vijećnica. Trgovi su prikladni za tržnice, koncerte, političke skupove i druge događaje koji trebaju širok otvoren prostor. Kako su obično u središtu grada, trgovi često imaju dućane i butike. Trg često ima fontanu, zdenac, spomenik ili kip. U urbanizmu, trg je planirano otvoreno područje u gradu, obično četverokutna oblika. Neki su trgovi dovoljno veliki da služe kao "narodni trgovi" na kojima se zbivaju povijesni događaji jedne nacije. U Zagrebu je takvu ulogu do 20. stoljeća imao Markov trg, da bi ga zamijenio Jelačićev trg. Drugi takvi trgovi u svijetu jesu, na primjer, Crveni trg u Moskvi, Trg nebeskog mira u Pekingu, National Mall u Washingtonu i Trafalgar Square u Londonu. Galerija trgova
Piazza

Una piazza, in urbanistica, è uno spazio pubblico racchiuso all'interno di un centro abitato, più largo delle strade che vi convergono, in maniera che si crei uno spazio di raccolta. Storia Nel mondo antico le città svolgevano un ruolo primario nel territorio in quanto rappresentavano il potere e la politica che spesso erano caratteristiche esercitate dal popolo e quindi una prerogativa della cittadinanza, inoltre erano anche il luogo del commercio e degli scambi e lo spazio all'interno di esse che rappresentava questi aspetti era appunto la piazza. Infatti possiamo vedere che nell'antica Grecia la piazza, che si chiamava Agorà, era oltre il 'centro' del potere religioso e commerciale della città soprattutto il luogo simbolo della democrazia del paese, tant'è che vi si riuniva l'assemblea della polis per parlare di politica. L'urbanistica e l'edificazione delle città nell'antica Roma erano molto importanti per i motivi sopra citati, ma in più dovevano svolgere anche il ruolo di monumento della civiltà romana così che fosse anche nei luoghi remoti dell'impero forte la presenza della cultura latina. Nasce così il concetto di città ideale (che ben ci riferisce Vitruvio) che doveva rispettare l'imago urbis di Roma e quindi doveva aver sempre nelle sue costruzioni le strutture tipiche del mondo romano: terme, anfiteatro, teatro, basilica, tempio e foro, che così codificato era più facilmente esportabile. Questo modello della cultura romana la quale molto prende da quella ellenica, la piazza centrale rappresentava come nell'Agorà il fulcro della vita della comunità, ma anche il suo simbolo e quindi doveva essere maestosa e pulita quindi assumeva dimensioni elevate, doveva essere costruita con un porticato e connessa al tempio assumendo così anche il ruolo di vero centro geometrico della città storica, veniva chiamata Foro. Caratteristiche La piazza ricopre svariate funzionalità: può fungere da mercato per ospitare i venditori ambulanti; la piazza centrale il più delle volte coincide con il luogo dove si affacciano gli edifici principali sede del governo della città o quelli religiosi; le casistiche sono innumerevoli. Tuttavia gli aspetti fondamentali di una piazza possono essere indicati in uno spazio aperto, prerogativo della città, circondato da edifici in genere di valenza pubblica, fornisce ritrovo fra le persone di una collettività urbana, in essa si svolgono funzioni che interessano le persone che vivono in quel momento la città ed in base alla sua importanza sarà più o meno frequentata. Note Altri progetti Wikizionario contiene il lemma di dizionario «piazza» Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla piazza Collegamenti esterni piazza, su sapere.it, De Agostini. (IT, DE, FR) Piazza, su hls-dhs-dss.ch, Dizionario storico della Svizzera. (EN) square / piazza, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.