NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Aeropuerto de Fernando de Noroña

El Aeropuerto de Fernando de Noroña (en portugués: Aeroporto de Fernando de Noronha) es un Aeropuerto ubicado en el archipiélago brasileño de Fernando de Noroña, en el océano Atlántico, su código ICAO es SBFN. El Aeropuerto opera vuelos de cabotaje las 24 horas, posee una pista de 1840 metros de largo, y tiene capacidad para recibir grandes aeronaves como el Boeing 737, el actual terminal de pasajeros es considerado pequeño para el flujo de pasajeros que recibe, desde hace años se espera que el gobierno del estado de Pernambuco inicie los procedimientos debidos para su modernización y ampliación. Historia La primera pista del aeropuerto fue construida en 1934, los estadounidenses mediante el Airport Development Program construyeron una nueva pista y terminal de pasajeros, en 1975 se le hizo un ampliación para que pudiesen aterrizar aviones del tamaño de los Boeings. En 2022, recibió 149.839 turistas, en su mayoría provenientes de São Paulo, Pernambuco y Río de Janeiro.​ Líneas aéreas El aeropuerto actualmente recibe vuelos de las siguientes empresas aéreas con los siguientes destinos:​ Véase también Fernando de Noroña Referencias Enlaces externos Información del Aeropuerto de Fernando de Noronha en World Aero Data Archivado el 4 de marzo de 2016 en Wayback Machine.
Aérodrome de Fernando de Noronha

L'aérodrome Gouv. Carlos Wilson (code IATA : FEN • code OACI : SBFN) est l'aéroport desservant l'île de Fernando de Noronha, au Brésil. C'est le point le plus à l'est du Brésil et le seul qui soit situé dans les îles océaniques brésiliennes. Histoire À la suite de la disparition du Vol 447 Air France , le 1er juin 2009, l'aéroport est devenu une base pour des opérations de recherche et sauvetage. Le vol était en provenance de Rio de Janeiro-Galeão vers Paris-Charles de Gaulle quand il a disparu dans l'Océan Atlantique, à environ 550 km au nord-est de Fernando de Noronha. Situation Compagnies aériennes et destinations Édité le 27/02/2020 Statistiques Voir la requête brute et les sources sur Wikidata. Voir aussi Liste des aéroports du Brésil Références Liens externes World Aero Data Information sur l'aéroport SBFN sur Great Circle Mapper. Source: DAFIF (effective Oct. 2006).DAFIFInformation sur l'aéroport SBFN sur Great Circle Mapper. Source: DAFIF (effective Oct. 2006). Conditions météorologiques pour SBFN sur NOAA/NWS (en) Historique des accidents pour FEN sur Aviation Safety Network Fernando de Noronha Photo Archive airliners.net Portail de l’aéronautique Portail du Brésil
Aeroporto di Fernando de Noronha

L'Aeroporto di Fernando de Noronha (in portoghese Aeroporto de Fernando de Noronha - Governador Carlos Wilson) è uno scalo aereo brasiliano che serve l'isola di Fernando de Noronha. Storia L'aeroporto fu costruito nel 1934. Otto anni più tardi, durante la seconda guerra mondiale, fu ampliato dalla US Air Force. Nel 1975 fu ulteriormente ampliato per consentire l'atterraggio dei Boeing. Incidenti 14 dicembre 1987: un Lockheed C-130H Hercules dell'aeronautica brasiliana, registrato FAB-2468, in volo da Recife a Fernando de Noronha, si è schiantato in mare poco prima dell'atterraggio. Tutti i 29 membri dell'equipaggio e i passeggeri sono morti. 20 settembre 1990: un Embraer EMB110P1 Bandeirante immatricolato PT-PAW, appartenente al governo di Pernambuco, in volo da Fernando de Noronha a Recife, si è schiantato in mare poco dopo il decollo. Tutti i 12 membri dell'equipaggio e i passeggeri sono morti. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Aeroporto di Fernando de Noronha Collegamenti esterni Sito ufficiale, su dixempreendimentos.com.br.
Aeroporto de Fernando de Noronha

Luchthaven Fernando de Noronha-Gov. Carlos Wilson is de luchthaven van het eiland Fernando de Noronha, Brazilië. Het is de meest oostelijk gelegen luchthaven van Brazilië en de enige luchthaven van de eilandengroep waarin Fernando de Noronha gelegen is. Historie Fernando de Noronha is het grootse eiland van het gelijknamige archipel, gelegen in de Braziliaanse territoriale wateren, op 545 km van Recife en 360 km van Natal. De eerste startbaan werd gebouwd in 1934. In 1942, tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd de startbaan verlengd en een passagiersterminal gebouwd door het Air Transport Command van de United States Army Air Forces als onderdeel van het Airport Development Program. Het leverde technische ondersteuning voor de luchtroute tussen Natal en Dakar, die een belangrijke verbinding vormde tussen Brazilië en Frans-West-Afrika voor het transport van goederen, personeel en vliegtuigen. De luchthaven kwam op 5 september 1944 onder het beheer van de United States Navy. Na het einde van de oorlog werd de luchthaven weer overgedragen aan de Braziliaanse regering. In 1975 werd de startbaan opnieuw verlengd, waarmee vliegtuigen van het formaat Boeing 737 er konden landen. In maart 1999 werd de huidige passagiersterminal geopend. Nadat op 1 juni 2009 Air France-vlucht 447 verdween, werd de luchthaven de basis voor zoek- en reddingsoperaties. De vlucht was onderweg van Internationale Luchthaven Antônio Carlos Jobim naar Parijs-Charles de Gaulle toen hij in de Atlantische Oceaan verdween, circa 550 km ten noordoosten van Fernando de Noronha. Ongelukken en incidenten 14 december 1987: een Lockheed C-130H Hercules van de Braziliaanse luchtmacht met registratie FAB-2468 onderweg van Recife naar Fernando de Noronha crashte in de zee kort voor de landing. Alle 29 inzittenden kwamen hierbij om het leven. 20 september 1990: een Embraer EMB110P1 Bandeirante met registratie PT-PAW die eigendom van de regering van Pernambuco was, vloog van Fernando de Noronha naar Recife crashte in de zee kort na het opstijgen. Alle inzittenden kwamen hierbij om het leven. Bereikbaarheid De luchthaven bevindt zich op 4 km van Vila dos Remédios, het bestuurlijke centrum van het eiland. Referenties Externe links (en) Ongevalbeschrijving in de databank van het Aviation Safety Network Fernando de Noronha fotoarchief bij airliners.net
Aeroportul Fernando de Noronha

Aeroportul Fernando de Noronha (IATA: FEN, ICAO: SBFN) este un aeroport din Fernando de Noronha, Pernambuco, Brazilia ce deservește zona Fernando de Noronha. Aeroportul a fost tranzitat în 2022 de 344.472 de pasageri. A fost numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 58 m, aeroportul dispune de 1 pistă. Este operat de Pernambuco. Infrastructură Piste Aeroportul dispune de o singură pistă. Pista 12/30 are suprafața de asfalt și dimensiunile 1.845 m × 45 m. Terminale Note Vezi și
Fernando de Noronhas flygplats

Fernando de Noronhas flygplats (portugisiska: Aeroporto de Fernando de Noronha) är en flygplats i Brasilien. Den ligger i kommunen Fernando de Noronha och delstaten Pernambuco, i den östra delen av landet, 2 200 km nordost om huvudstaden Brasília. Flygplatsen ligger 58 meter över havet. Terrängen runt flygplatsen är platt åt nordost, men åt sydväst är den kuperad. Trakten är glest befolkad. Närmaste större samhälle är Fernando de Noronha, 2,1 km nordost om flygplatsen. Kommentarer Källor
Flughafen Teresina

Der Flughafen Teresina (portugiesisch: Aeroporto de Teresina Senador Petrônio Portella; IATA-Code: THE, ICAO-Code: SBTE) ist ein Flughafen 5 km nördlich von Teresina, Hauptstadt des Bundesstaates Piauí in Brasilien. Er liegt 350 km von der Küste entfernt auf 67 m Seehöhe. Obwohl ein großer Teil der Bevölkerung von Teresina ihn Aeroporto Santos Dumont nennt, war sein offizieller Name Aeroporto de Teresina, der im Jahr 2000 in Aeroporto de Teresina/Senador Petrônio Portella umbenannt wurde. Geschichte Der Flughafen wurde am 30. September 1967 in Betrieb genommen. Im Jahre 1978 wurde die Asphaltlandebahn von 1800 auf 2200 m erweitert. 1983 wurde das Vorfeld erweitert und verstärkt, um große Flugzeuge der Typen Airbus A300 und Boeing 767 bedienen zu können. Der Flughafen wurde zwischen 1998 und 2001 umfassend renoviert, darunter das Passagierterminal, die Landebahn und der Bau eines neuen Kontrollturms. Seit 2016 verfügt der Flughafen auch über ein DVOR-Gerät, das Landungen und Starts präziser unterstützt, mögliche Betriebsbeschränkungen reduziert und eine bessere Navigationsleistung bietet. Er wurde von 1975 bis 2021 von Infraero betrieben, Am 7. April 2021 erhielt die brasilianische Autobahnbetriebsgesellschaft CCR eine 30-jährige Konzession zum Betrieb des Flughafens. Flugbetrieb Derzeit gibt es 90 reguläre wöchentliche Flüge von drei Fluggesellschaften – Azul, Gol, LATAM. Im Jahr 2022 wurden 709.041 Passagiere befördert und 10.026 Flugbewegungen verzeichnet. Siehe auch Liste der Verkehrsflughäfen in Brasilien Weblinks Website des Flughafens Einzelnachweise
Teresina Airport

Teresina–Senador Petrônio Portella Airport (IATA: THE, ICAO: SBTE) is the airport serving Teresina, Brazil. Since December 22, 1999 it is named after Petrônio Portella Nunes (1925–1980) a former mayor of Teresina, governor of Piauí, senator and minister of justice. It is operated by Motiva. History The airport was commissioned on September 30, 1967, and on December 23, 1974, it started being operated by Infraero. The airport underwent major renovations between 1998 and 2001, including the passenger terminal, runway and the construction of a new control tower. Previously operated by Infraero, on April 7, 2021 CCR won a 30-year concession to operate the airport. On April 26, 2025 CCR was rebranded as Motiva. On November 18, 2025 the entire airports portfolio of Motiva was sold to the Mexican airport operator ASUR. Motiva will cease to operate airports. On February 10, 2026 the transaction was still pending government approval. Airlines and destinations Passenger Cargo Statistics Following are the number of passenger, aircraft and cargo movements at the airport, according to Infraero (2007-2021) and CCR (2022-2025) reports: Note: a: 2022 series provided by CCR is incomplete, lacking data for the months of January, February and part of March. Access The airport is located 5 km (3 mi) from downtown Teresina. Gallery See also List of airports in Brazil References External links "Airport information for SBTE". DAFIF. October 2006 – via Great Circle Mapper. "Current weather for SBTE". NOAA/NWS. Accident history for THE at Aviation Safety Network
Aéroport de Teresina

L'aéroport de Teresina – Senador Petrônio Portella (code IATA : THE • code OACI : SBTE) est l'aéroport de la ville de Teresina au Brésil. Depuis le 22 décembre 1999, il est nommé d'après Petrônio Portella Nunes (1925-1980), un ancien maire de Teresina, Gouverneur de Piauí, Sénateur et Ministre de la Justice, qui a joué un rôle clé dans la préparation de la fin du gouvernement militaire brésilien. Il est exploité par Infraero. Historique L'aéroport a été inauguré le 30 septembre 1967 et, depuis le 23 décembre 1974, il est exploité par Infraero. Il a subi des rénovations majeures entre 1998 et 2001 (terminal des passagers, piste et construction d'une nouvelle tour de contrôle). Situation Statistiques Voir la requête brute et les sources sur Wikidata. Compagnies aériennes et destinations Accès L'aéroport est situé à 5km du centre-ville de Teresina. Voir aussi Liste des aéroports du Brésil Références Liens externes World Aero Data Information sur l'aéroport SBTE sur Great Circle Mapper. Source: DAFIF (effective Oct. 2006). Conditions météorologiques pour SBTE sur NOAA/NWS (en) Historique des accidents pour THE sur Aviation Safety Network Père Petrônio Portella Photo Archive airliners.net Portail du Brésil Portail de l’aéronautique
Aeroporto de Teresina

Luchthaven Teresina–Senador Petrônio Portella is de luchthaven van Teresina, Brazilië. Sinds 22 december 1999 draagt de luchthaven de naam van Petrônio Portella Nunes (1925-1980) een voormalige burgemeester van Teresina, gouverneur van Piauí, senator en Minister van Justitie die een sleutelrol vervulde in het voorbereiden van het einde van de militaire regering. De luchthaven wordt uitgebaat door Infraero. Historie De luchthaven werd geopend op 30 september 1967 en sinds 23 december 1974 wordt hij uitgebaat door Infraero. De luchthaven onderging grootschalige renovaties tussen 1998 en 2001, waarbij de passagiersterminal, startbaan en verkeerstoren werden verbouwd. Bereikbaarheid De luchthaven bevindt zich op 5 km van het centrum van Teresina. Referenties Externe links (en) Ongevalbeschrijving in de databank van het Aviation Safety Network Sen. Petrônio Portella Airport fotorachief bij airliners.net
Aeroportul Teresina

Aeroportul Teresina (IATA: THE, ICAO: SBTE) este un aeroport din Teresina, Piauí, Brazilia ce deservește zona Teresina. Aeroportul a fost tranzitat în 2022 de 919.232 de pasageri. A fost numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 67 m, aeroportul dispune de 1 pistă. Este operat de Infraero⁠(d). Infrastructură Piste Aeroportul dispune de o singură pistă. Pista 2/20 are suprafața de asfalt și dimensiunile 2.200 m × 45 m. Terminale Note Vezi și
Teresina Airport

Teresina Airport är en flygplats i Brasilien. Den ligger i kommunen Teresina och delstaten Piauí, i den östra delen av landet, 1 300 km norr om huvudstaden Brasília. Teresina Airport ligger 66 meter över havet. Terrängen runt Teresina Airport är platt. Runt Teresina Airport är det tätbefolkat, med 442 invånare per kvadratkilometer.. Närmaste större samhälle är Teresina, 4,0 km sydost om Teresina Airport. Runt Teresina Airport är det i huvudsak tätbebyggt. Kommentarer Källor
Abrolhos

Die Abrolhos sind eine im Südatlantik gelegene brasilianische Inselgruppe. Sie gehört zum Meeresnationalpark der Abrolhos (portugiesisch Parque Nacional Marinho dos Abrolhos). Geographie und Geologie Die Abrolhos liegen 55 Kilometer vor der Atlantikküste des brasilianischen Bundesstaats Bahia bei Ponta da Baleia etwa in Höhe der Stadt Caravelas und sind verwaltungsmäßig Teil des Stadtgebiets. Sie setzen sich aus fünf kleinen Inseln vulkanischen Ursprungs zusammen, von Nord nach Süd: Zusätzlich gibt es sechs große Riffe: Parcel dos Abrolhos, Parcel das Paredes, Sebastiao Gomes Riff, Coroa Vermelha Riff, Viçosa Riff und Timbebas Riff. Es handelt sich um das größte Riffgebiet Südamerikas. Auf der Hauptinsel Santa Bárbara unterhält Brasilien neben einem Militärposten auch die Verwaltung des Nationalparks und im Osten einen unbesetzten Leuchtturm. Alle anderen Inseln sind unbebaut und ganzjährig unbewohnt. Geschichte Die Inseln wurden vermutlich 1503 von Amerigo Vespucci entdeckt. Wegen der zahlreichen Riffe galt diese Region unter Seefahrern als höchst gefährlich, insbesondere für die früheren Holzschiffe, wie zahlreiche dort versunkene Schiffe (Wracks) belegen. Der Name „Abrolhos“ dürfte daher auf eine der portugiesischen Sprache entnommenen Phrase – „abri vossos olhos – öffnet eure Augen“ – zurückzuführen sein. Kontroversen Im April 2019 genehmigte das Brasilianische Institut für Umwelt und Erneuerbare Natürliche Ressourcen (IBAMA) Ölbohrungen. Weblinks Info des brasilianischen Touristikamts (Memento vom 21. März 2008 im Internet Archive) (mehrsprachig) ABROLHOS (auf Spanisch) Einzelnachweise
Archipiélago de Abrojos

El archipiélago de Abrojos (en portugués: Arquipélago de Abrolhos) es un archipiélago volcánico brasileño situado en el océano Atlántico, perteneciente al estado de Bahía, a 52 kilómetros del puerto de Caravelas, en total posee una superficie de 50 km² (si se incluyen las áreas marina tiene 913 km²). El archipiélago está constituido por cinco islas, las cuales están dispersas en un área la cual fue declarada en 1983 parque nacional Marino por el gobierno brasileño. Este parque es controlado por el IBAMA (Instituto Brasileño del Medio Ambiente y Recursos Renovables), con apoyo de la Marina Brasileña. Historia y etimología El archipiélago se formó hace 42 a 52 millones de años, principalmente compuesto de rocas volcánicas y bancos de arena. Tiene los mayores arrecifes de coral del atlántico sur, algunos con alturas superiores a los veinte metros, como el arrecife Chapeirōes da Sueste. El nombre del parque proviene justamente de la expresión «abra los ojos» (abra os olhos en portugués), utilizada por los marinos para avisar sobre la presencia de arrecifes que cubren un área de 913 km² y por su cercanía con la superficie del agua, podían averiar seriamente las embarcaciones y provocar naufragios. Hasta el advenimiento de los sistemas de posicionamiento global o GPS la recalada al archipiélago de Abrojos era sumamente difícil por lo que las rutas marítimas se apartan de la costa en esa zona a fin de evitar los peligros que encierran, hoy razones ecológicas mantienen apartados de este santuario a los grandes mercantes a fin de prevenir contaminación. Características Abrojos es un santuario ecológico que alberga varias especies de peces, aves, tortugas y moluscos. Cada año, por lo menos mil ballenas jorobadas migran a Abrojos procedentes de la Antártida, para procrear y amamantar lejos de sus predadores. Normalmente, las ballenas permanecen en Abrojos los últimos meses del año. El archipiélago atrae numerosos turistas gracias a esta migración animal, y a las excelentes condiciones para el buceo. Sin embargo, no existe infraestructura turística en el archipiélago, debido a la prohibición de desembarcar en las islas por ser parque natural protegido (la única excepción es Isla Santa Bárbara, donde vive un soldado con su familia en asignación permanente de la Marina Brasileña). De este modo, los turistas que van a bucear a Abrojos deben permanecer todo el tiempo a bordo de los barcos que los llevaron al archipiélago. La primera expedición científica que llegó a Abrojos fue la del HMS Beagle en 1832 bajo el mando del comandante Robert Fitz Roy y en el que Charles Darwin iba como naturalista y geólogo. Islas del archipiélago Isla Santa Bárbara (bajo control de la Marina Brasileña) Isla Siriba Isla Sueste Isla Redonda Isla Guarita
Archipel des Abrolhos

L'archipel des Abrolhos (en portugais : Arquipélago dos Abrolhos) est un ensemble de récifs coralliens situés dans l'océan Atlantique au Brésil dans l'État de Bahia. Géographie L'archipel est composé de 5 îles: Santa Bárbara, Sueste, Redonda, Guarita et Siriba et de 6 récifs submergés: Parcel dos Abrolhos, Parcel das Paredes, Récif Sebastião Gomes, Récif Coroa Vermelha, Récif Viçosa et Récif Timbebas. L'archipel dont son aire maritime de 913 km2 a été déclaré parc national marin des Abrolhos (Parque Nacional Marinho dos Abrolhos) par le décret n° 88.218, du 6 avril 1983. Histoire et étymologie L'archipel s'est formé il y a 42 à 52 millions d'années, principalement composé de roches volcaniques et de bancs de sable. Il possède les plus grands récifs de corail de l'océan Atlantique sud dont certains avec des hauteurs supérieures à vingt mètres, comme le récif Chapeiroes da Sueste. Le nom de l'archipel provient de l'expression « abre los ojos » soit « ouvre les yeux » en français. (« abra os olhos » en portugais), utilisée par les marins pour annoncer la présence de ces récifs étendues sur une surface de 913 km2 qui représentent des risques de collisions et de naufrages importants pour les navires. L'archipel a connu une vingtaine de naufrages entre 1926 et 1943. Aujourd'hui la route maritime passe au large de cet archipel et évite ainsi tout risque de collision avec la barrière de corail et de pollution. Le 12 septembre 1631, lors de la guerre de Trente Ans, l'archipel fut le théâtre d'un combat naval entre l'Espagne et les Provinces-Unies. La première expédition scientifique fut réalisée en mars 1832 par l'expédition de HMS Beagle avec à son bord Charles Darwin. Galerie Notes et références Voir aussi Articles connexes Parc national marin des Abrolhos Bahia Liens externes (en + pt) Site officiel de l'archipel des Abrolhos (es) ABROLHOS Portail du Brésil Portail des îles
Arcipelago delle Abrolhos

L'arcipelago delle Abrolhos (in portoghese Arquipélago dos Abrolhos) è un complesso di barriere coralline situato nell'oceano Atlantico, in Brasile, nello Stato di Bahia. L'arcipelago è costituito da 5 isole: Santa Bárbara, Sueste, Redonda, Guarita e Siriba e da 6 barriere sommerse: Parcel dos Abrolhos, Parcel das Paredes, Sebastião Gomes, Coroa Vermelha, Viçosa e Timbebas. L'intero arcipelago, che si estende su un'area marittima di 913 km², è stato dichiarato parco nazionale (Parque Nacional Marinho dos Abrolhos) con il decreto n° 88218 del 6 aprile 1983. Storia L'arcipelago, formatosi tra 52 e 42 milioni di anni fa, è costituito principalmente da rocce vulcaniche e da banchi di sabbia. Ospita le pi estese barriere coralline dell'oceano Atlantico meridionale, alcune delle quali di altezza superiore ai venti metri, come Chapeiroes da Sueste. Il nome dell'arcipelago proviene dall'espressione «abre los ojos», vale a dire «apri gli occhi» in italiano («abra os olhos» in portoghese), utilizzata dai marinai per annunciare la presenza di queste barriere estese su una superficie di 913 km² che rappresentano un serio pericolo per le imbarcazioni. Tra il 1926 e il 1943 qui ha avuto luogo una ventina di naufragi. Attualmente le rotte marittime passano al largo di questo arcipelago, in modo da evitare collisioni che potrebbero costituire, oltre che per le imbarcazioni, anche un grave rischio per l'ambiente naturale. Il 12 settembre 1631, durante la guerra dei trent'anni, l'arcipelago fu il teatro di un combattimento navale tra la Spagna e le Province Unite. La prima spedizione scientifica fu quella realizzata nel marzo 1832 dalla HMS Beagle, con a bordo Charles Darwin. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Arcipelago delle Abrolhos Collegamenti esterni (EN) (PT) Sito ufficiale dell'arcipelago delle Abrolhos, su archive.wikiwix.com. (ES) ABROLHOS, banco, complejo y archipiélago, su Navegar es Preciso.
Abrolhos Archipel

De Abrolhos Archipel ook wel Abrolhos Eilanden genoemd, is een groep van vijf eilandjes aan de kust van de staat Bahia in het zuidoosten van Brazilië. De naam zou komen van het Portugese woord "abrolho" wat betekent scherpe rots of zandbank. De eilanden werden ontdekt door baron Albin Roussin en tijdens een tweede reis van de Beagle werden ze volledig in kaart gebracht door kapitein Robert FitzRoy vanwege de gevaarlijke riffen. Tussen 27 en 30 maart 1832 bracht men alle riffen en gevaarlijke rotsen in kaart terwijl Charles Darwin de geologie, fauna en flora bestudeerde. De koraalriffen en het ondiepe water zijn rijk aan leven. De onbewoonde eilanden zijn een broedplaats voor vele vogelsoorten en behoren daarom sinds 1983 tot het Marien nationaal park Abrolhos. Het is daarom streng verboden aan te meren op Ilha Guarita en Ilha Sueste. De eilanden Ilha de Santa Bárbara: het grootste eiland met een vuurtoren en post van de Braziliaanse Marine. Ilha Siriba: dit eiland is open voor bezoekers. Ilha Redonda Ilha Guarita: beschermd natuurgebied, toegang verboden Ilha Sueste: beschermd natuurgebied, toegang verboden Externe link (pt) (en) webstek van Abrolhos
Abrolhos

Abrolhos – archipelag złożony z pięciu wysp na Oceanie Atlantyckim, położony u wybrzeży brazylijskiego stanu Bahia, pomiędzy 17º25’—18º09’ S i 38º33’—39º05’ W. Na wyspach znajduje się Morski Park Narodowy Abrolhos (portugalski: Parque Nacional dos Abrolhos Marinho) założony w 1983 roku, baza brazylijskiej marynarki wojennej i latarnia morska. Wyspy tego archipelagu to: Ilha Santa Bárbara Ilha Siriba Ilha Redonda Ilha Sueste Ilha Guarita
Mirabilandia (Olinda, Brazil)

Mirabilandia was an amusement park in north-eastern Brazil. It was located in Olinda, and occupied 57,000 m2 of land. Mirabilandia operated three traveling parks in Brazil, called Universal Park, Fiesta Park and American Park. In 2023, a teacher was seriously injured after being thrown from a swing ride at Mirabilandia. She later died in hospital. The park ceased operations on February 2, 2025. The park was growing out their location and they had plans to relocate to a new location in Paulista, which would also include the addition of a relocated Intamin 8-Inversion roller coaster from Terra Encantada and a relocated Vekoma Giant Inverted Boomerang from Six Flags Over Georgia. However, after the incident, the plans were ceased and the rides were put up for sale. References