NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
San Lázaro (Paraguay)

San Lázaro es una ciudad y municipio de Paraguay situado en la zona nororiental del departamento de Concepción. El casco urbano está asentado en la margen izquierda del río Paraguay y en las inmediaciones de su confluencia con el río Apa, en un pequeño valle rodeado de cuatro cerros, dista 190 km de la capital departamental, Concepción, y 660 km de Asunción. La principal actividad de la zona es la explotación de piedra caliza. Historia San Lázaro fue fundada el 15 de agosto de 1924 por el Capitán Lázaro Aranda (1873-1945), en el mismo lugar donde se unen los ríos Apa y Paraguay, que vino en una lancha junto a sus familiares. A diferencia de varias ciudades, la fiesta patronal se realiza el 17 de diciembre de cada año, que incluye jineteadas entre mujeres y hombres. San Lázaro fue fundada en época de creciente y, cuando lo fue, ya estaba habitada por pocas personas. San Lázaro fue creciendo poco a poco con la ayuda de sus pobladores y su fundador. Clima La temperatura máxima alcanza los 40 °C, en verano, mientras que la mínima en invierno es de hasta menos -2 °C. La media es de 24 °C. Las épocas de lluvia copiosa son de noviembre a enero, en cambio los meses más secos son de junio a septiembre. Los vientos son del norte, este y sureste. El clima de San Lázaro puede ser clasificado como clima tropical de sabana (Aw), de acuerdo con la clasificación climática de Köppen. Demografía La población de San Lázaro asciende a 11 192 habitantes según datos oficiales del censo paraguayo de 2022. Economía La localidad principal de este distrito es el puerto de Valle-mí conocida como la capital del cemento Actual Capital del Distrito, ubicada a 14 km más al sur, donde se encuentra la cantera de la mayor empresa de cemento del Paraguay, la Industria Nacional del Cemento (I.N.C.). Las principales actividades económicas son la extracción de cal y de mármol, existen cerca de 40 plantas productoras. San Lázaro es conocida como «Ciudad de las Caleras». También es reconocida por la gran cantidad de montes de pomelos. Infraestructura La infraestructura de la zona aún es deficiente, pero con el asfaltado de la ruta PY22 ha mejorado considerablemente en los últimos años. Además el gobierno paraguayo ha anunciado futuras obras como la construcción de una aduana y un puente sobre el río Apa que unirá San Lázaro con Porto Murtinho (Brasil), ubicado a unos 55 km.​​​​ Deportes El deporte más popular es el fútbol y el principal recinto es el Estadio Héroes de la Patria, un complejo deportivo con capacidad para unos 3.000 espectadores, inaugurado en 2025 y ubicado detrás mismo de la municipalidad de San Lázaro.​ Referencias Bibliografía Geografía Ilustrada del Paraguay, Distribuidora Arami SRL; 2007. ISBN 99925-68-04-6 Geografía del Paraguay, Primera Edición 1999, Editorial Hispana Paraguay SRL
San Lázaro (Paraguay)

San Lázaro est une ville du Paraguay dans le département de Concepción. Située à 660 km d'Asunción, elle a été fondée en décembre 1930 par le capitaine Lázaro Aranda. Sa population était de 11 509 habitants en 2016. Notes et références (es) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en espagnol intitulé « San Lázaro (Paraguay) » (voir la liste des auteurs). Liens externes Portail du Paraguay
San Lázaro

San Lázaro è un centro abitato del Paraguay, situato nel dipartimento di Concepción, a 610 km dalla capitale del paese Asunción; la località forma uno degli 8 distretti del dipartimento. Popolazione Al censimento del 2002 San Lázaro contava una popolazione urbana di 6.540 abitanti (9.060 nell'intero distretto). Caratteristiche San Lázaro fu fondata alla confluenza dei fiumi Paraguay e Apa il 17 dicembre 1930 dal navigatore fluviale uruguaiano Lázaro Aranda. Pur possedendo notevoli risorse naturali non sfruttate, l'economia dell'intero distretto si basa principalmente sull'estrazione di calce viva e di marmo; le deplorevoli condizioni di lavoro nelle cave di pietra calcarea sono state spesso alla ribalta dell'attenzione nazionale. All'interno del distretto, nella località di Vallemí, si trova la più importante industria cementiera del Paraguay. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su San Lázaro
San Lázaro

San Lázaro – dystrykt (distrito) w środkowo-wschodnim Paragwaju, w departamencie Concepción o powierzchni 1005 km². Stanowi jeden z 6 dystryktów departamentu. W 2002 roku zamieszkany był przez 9060 osób. Miejscowość San Lázaro jest jedynym ośrodkiem miejskim na obszarze dystryktu. Położenie Graniczy z Brazylią od północy i trzema dystryktami: Concepción na wschodzie i południu, Puerto Pinasco i La Victoria na zachodzie. Demografia Tabela przedstawia zmiany liczby ludności od 1950 roku. Przypisy
San Lázaro (Paraguai)

San Lázaro é uma cidade do Paraguai, Departamento Concepción. Possui uma população de 9.101 habitantes. A cidade está localizada na confluência dos rios Apa e Paraguai, fronteira com o Brasil. A principal atividade econômica é a produção de cal e mármore. Transporte O município de San Lázaro é servido pelas seguintes rodovias: Caminho em terra ligando o município a cidade de Paso Barreto Caminho em pavimento ligando o município a cidade de Concepción Referências
Usina Termelétrica de Cuiabá

A Usina Termelétrica de Cuiabá é a primeira usina termelétrica em operação em Mato Grosso, inaugurada em 2002 pela Pantanal Energia, então subsidiaria integral da Enron no Brasil, ganhadora da licitação aberta pela Eletronorte, atualmente de controle da Âmbar Energia. Iniciada em 12 de fevereiro de 1997 a obra teve todas as suas fases concluídas em três anos. Na primeira fase, a usina começou a operar com uma turbina movida a óleo diesel, com capacidade de produção de 150 megawatts (MW) de energia. Só no fim de 1999, a unidade ampliou sua capacidade de produção para 300 MW, quando o diesel foi substituído pelo gás natural na alimentação das turbinas. A previsão é que nesta época chegaria em Cuiabá em um ramal do Gasoduto Bolivia-Mato Grosso. A usina atualmente tem capacidade de produção de 480 megawatts (MW) e sua capacidade instalada em 529 megawatts, atendendo 47% da demanda por energia em Mato Grosso. Em 2011 foi arrendada pela Petrobras. Controle Em 12 de setembro de 2011, a Petrobras e a Pantanal Energia assumiu o controle da Termoelétrica após 4 anos paralisada, dentro desse acordo a usina receberá em princípio 2,2 milhões de m³/dia de gás natural. Em 2015 a usina foi vendida a J&F Investimentos, sendo a Âmbar Energia controladora da termelétrica. Referências
ТЕС Куяба

ТЕС Куяба – теплова електростанція на півдні Бразилії у штаті Мату-Гросу-ду-Сул. У 1999 – 2002 році на майданчику станції ввели в експлуатацію парогазовий блок комбінованого циклу потужністю 528 МВт. У ньому працюють дві газові турбіни потужністю по 167 МВт, які через котли-утилізатори живлять одну парову турбіну з показником 194 МВт (щоб досягти останнього, котли-утилізатори обладнані додатковими пальниками). ТЕС розрахована на споживання природного газу, який надходить з Болівії по газопроводу Сан-Мігель – Куяба. Перебої з поставками палива могли призводити до тривалих простоїв станції, так, в 2018-му вона зупинилась та не працювала більше року. Видача продукції відбувається по ЛЕП, розрахованій на роботу під напругою 138 кВ. Примітки
Rosário Oeste

Rosário Oeste è un comune del Brasile nello Stato del Mato Grosso, parte della mesoregione del Centro-Sul Mato-Grossense e della microregione di Rosário Oeste. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Rosário Oeste Collegamenti esterni Sito ufficiale, su rosariooeste.mt.gov.br.
Rosário Oeste (gemeente)

Rosário Oeste is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Mato Grosso. De gemeente telt 18.497 inwoners (schatting 2009). De gemeente grenst aan Porto Estrela, Barra do Bugres, Alto Paraguai, Nobres, Santa Rita do Trivelato, Nova Ubiratã, Paranatinga, Planalto da Serra, Nova Brasilândia, Chapada dos Guimarães, Cuiabá, Acorizal, Jangada en Nossa Senhora do Livramento.
Розариу-Уэсти

Розариу-Уэсти (порт. Rosário Oeste) — муниципалитет в Бразилии, входит в штат Мату-Гросу. Составная часть мезорегиона Юго-центральная часть штата Мату-Гроссу. Входит в экономико-статистический микрорегион Розариу-Уэсти. Население составляет 17 679 человек на 2006 год. Занимает площадь 8802,047 км². Плотность населения — 2,0 чел./км². Статистика Валовой внутренний продукт на 2003 год составляет 61 174 433,00 реалов (данные: Бразильский институт географии и статистики). Валовой внутренний продукт на душу населения на 2003 год составляет 3360,86 реалов (данные: Бразильский институт географии и статистики). Индекс развития человеческого потенциала на 2000 год составляет 0,715 (данные: Программа развития ООН).
Rosário Oeste (kommun)

Rosário Oeste är en kommun i Brasilien. Den ligger i delstaten Mato Grosso, i den centrala delen av landet, 800 km väster om huvudstaden Brasília. Antalet invånare är 17 682. Följande samhällen finns i Rosário Oeste: Rosário Oeste Omgivningarna runt Rosário Oeste är huvudsakligen savann. Trakten runt Rosário Oeste är nära nog obefolkad, med mindre än två invånare per kvadratkilometer. Källor
Katedrála Zjevení Panny Marie

Římskokatolická katedrála Zjevení Panny Marie v brazilském hlavním městě Brasília (port. Catedral Metropolitana de Nossa Senhora Aparecida) je katedrálním kostelem arcidiecéze Brasília. Stavba je dílem architekta Oscara Niemeyera. Dokončena byla v květnu 1970. V červenci 1990 byla prohlášena národní historickou a uměleckou památkou. Historie Základní kámen stavby byl položen 12. září 1958. Stavba se rozběhla, ale poté, co skončil prezidentský mandát Juscelina Kubitscheka, se postup prací zpomalil. Ačkoli je pravděpodobné, že Kubitschek zamýšlel katedrálu jako ekumenickou, kterou zaplatí stát, vláda na její stavbu posléze odmítla poskytnout finance. Byla tak předána k dokončení katolické církvi. Vysvěcena byla 12. října 1968, když ještě neměla střechu, oficiálně otevřena byla 31. května 1970. Popis Katedrála má půdorys kruhu s průměrem 70 m a je zapuštěna do země, takže zvenčí je vidět jen její 42 m vysoká střecha. Opěrnou konstrukci tvoří 16 betonových sloupů ve tvaru hyperboloidu, z nichž každý váží 90 tun. Vnější střecha sestává z 16 plátů sklolaminátu, 30 metrů dlouhých a u paty 10 metrů širokých. Pod nimi je zavěšena vitráž vytvořená v roce 1990 Mariannou Peretti. Přístupovou cestu ke katedrále lemují třímetrové bronzové sochy 4 evangelistů (Matouš, Marek, Lukáš vlevo, Jan vpravo), které vytvořil sochař Dante Croce v roce 1968. Samostatně stojí 20 metrů vysoká zvonice se čtyřmi zvony. Kolem katedrály je mělká vodní nádrž, široká 12 m, která působí i jako přirozená klimatizace. Vstup je tmavým podzemním tunelem. Ve vnitřním prostoru katedrály se vznášejí sochy tří andělů o váze 100 až 300 kilogramů. Ve spolupráci s Dantem Croce je vytvořil Alfredo Ceschiatti. Oltář chrámu věnoval papež Pavel VI. Pritzkerova cena Za projekt katedrály získal Niemeyer v roce 1988 prestižní Pritzkerovu cenu. Galerie Odkazy Reference Související články Oscar Niemeyer Křesťanská sakrální architektura Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Katedrála Zjevení Panny Marie na Wikimedia Commons
Kathedrale von Brasília

Die Kathedrale von Brasília (portugiesisch: Catedral Metropolitana Nossa Senhora Aparecida) ist ein katholisches Kirchengebäude in der brasilianischen Hauptstadt Brasília. Der Name Aparecida steht für die Erschienene oder für Unsere Liebe Erschienene Frau (= Maria) und bezieht sich auf Aparecida, den größten Wallfahrtsort Brasiliens. Geschichte Die Kathedrale des Erzbistums Brasilia wurde im Zusammenhang mit dem Neubau der brasilianischen Hauptstadt von dem Architekten Oscar Niemeyer geplant und ausgeführt. Der Baubeginn war 1958, die Weihe am 31. Mai 1970. Architektur Die Kathedrale von Brasília besteht aus Beton und Glas und zeichnet sich durch ihre hyperbolische Form aus, die durch 16 gleichartige Betonsäulen hervorgerufen wird. Der Bau ist kreisrund und hat einen Durchmesser von 70 Metern. Die Kathedrale bietet 4000 Menschen Platz. Die Kathedrale ist halb in die Erde versenkt und ist eines der wenigen Bauwerke in Brasília, die nicht die Form eines Würfels haben. Der Innenraum ist weitgehend leer, über den Betonkuben des Altars befindet sich eine eiförmige Plastik, die den Ursprung des Lebens symbolisiert. Direkt im Zentrum der Kuppel schweben drei Engel. In die Wände der Krypta sind gavetas, Schubladen, eingelassen, in die die Särge der Bischöfe nach ihrem Tod hineingeschoben werden. Die Symbolik des Baus ist mehrdeutig. Die Struktur wird entweder als Dornenkrone Christi, eine Blüte, betende Hände oder Krone Marias interpretiert. Die vier überlebensgroßen Skulpturen vor der Kathedrale stehen für die vier Evangelisten. Akustisches Phänomen Die Kathedrale bietet ein besonderes akustisches Phänomen. Der Schall wird entlang des kreisförmigen Betonsockels so gut weitergeleitet, dass eine Konversation in normaler Zimmerlautstärke über eine Distanz von ca. 25 Metern möglich ist. Literatur Wolf Dorner, Eka Donner: Raumstation Brasília. Erinnerungen an eine Stadt der Zukunft. Pro Business, Berlin 2004, ISBN 3-937343-91-1. Weblinks Kathedrale von Brasilia – Brasilien.org (Memento vom 23. Juli 2013 im Internet Archive) Kathedrale von Brasília auf Brasiloo.de
Cathédrale de Brasilia

La cathédrale métropolitaine Notre-Dame-de-l'Apparition de Brasilia (en portugais : Catedral Metropolitana Nossa Senhora Aparecida de Brasília) est une cathédrale catholique romaine consacrée à Notre-Dame d'Aparecida et située dans la capitale de la république fédérative du Brésil. Elle est l'œuvre de l'architecte Oscar Niemeyer et de l'ingénieur Joaquim Cardozo, spécialiste des structures en béton. Cette structure hyperboloïde d'un diamètre de 70 m est obtenue par l'assemblage de 16 arcs de béton de 90 tonnes chacun. Elle représente deux mains se rejoignant en direction du ciel ou la couronne d'épines du Christ. Son entrée souterraine est encadrée de quatre statues géantes représentant les Évangélistes ; Matthieu, Marc et Luc sur la gauche et Jean sur la droite. La cathédrale a été consacrée le 31 mai 1970. Galerie Notes et références Voir aussi Articles connexes Archidiocèse de Brasília Liste des cathédrales du Brésil Liste de cathédrales Liens externes Site officiel Ressource relative à la religion : GCatholic.org Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail du catholicisme Portail de l’architecture chrétienne Portail de Brasilia
Katedrala u Brasílii

Katedrala u Brasílii (port. Catedral Metropolitana de Nossa Senhora Aparecida) je metropolitanska katedrala u Brasílii, glavnom gradu Brazila. Projektirao ju je slavni brazilski arhitekt Oscar Niemeyer, koji je bio ateist. Posvećena je Djevici Mariji, Gospi od Aparecide i Kraljici Brazila. Kamen temeljac postavljen je 12. rujna 1958., a dovršena je 31. svibnja 1970. godine. Katedrala je upisana na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Amerikama 1987. godine, zajedno s cijelim gradom Brasíliom koji je upisan kao „jedinstven primjer grada stvorenog ex nihilo 1956. godine, te je znamenitost koja je snažno utjecala na povijest urbanizma”. Odlike Katedrala se nalazi na umjetnom trgu, odakle se kroz prolaz, koji je ispod razine trga, ulazi unutra, da bi vertikalni kontinuitet prostora i oblika masa ostali sačuvani. Malenih je dimenzija, promjer je kružne površine od 70 m. Hiperbolična struktura građena je od armiranog betona, a sa svojim staklenim krovom čini se kao da je otvorena prema nebu. Niemeyer je projektirao katedralu tako da je spojio šesnaest identičnih betonskih stupova visine 40 m. Svaki stup ima hiperbolički oblik i teži 90 tona, zajedno predstavljaju ruke, koje su okrenute prema nebu. Dok je izvana ostvarena napetost kompozicije jednostavnim simetričnim ponavljanjem geometrijskih oblika koji ga zatvaraju (stubovi); iznutra je prostor potpuno otvoren staklima između stubova i usložen modrim vitrajima koji se vodoravno protežu kroz staklene pregrade, te namještajem i „lebdećim” kipovima. Katedrala ima četiri zvona, dar Španjolske 1968. godine. Ova zvona su izrađena u Mirandi de Ebro u Španjolskoj. Izvan katedrale nalaze se skulpture evanđelista, a unutra anđela, kipara Alfreda Ceschiattija. Izvori
Cattedrale di Brasilia

La cattedrale di Brasilia (Catedral Metropolitana Nossa Senhora Aparecida) nella capitale della Repubblica Federale del Brasile, è un'opera disegnata dall'architetto Oscar Niemeyer. Il 12 settembre 1958 fu posta la prima pietra. Nel 1960 la struttura principale, consistente in un'area circolare di 70 m dalla quale si innalzano le colonne, era pronta, ed il 31 maggio 1970 venne inaugurata, con l'aggiunta dei vetri esterni trasparenti. Descrizione Questa struttura iperboloide è costruita in cemento armato e con il suo tetto in vetro pare che si alzi svettando verso il cielo. Il progetto di Niemeyer della Cattedrale di Brasilia si basò sulla figura dell'iperboloide di rivoluzione, in cui le sezioni sono asimmetriche. Questa struttura è il risultato dell'unione di 16 pilastri identici in cemento armato, aventi sezione iperbolica e pesanti 90 tonnellate ciascuno, che nell'intento originario rappresentano due mani in movimento verso il cielo. Nella piazza di accesso alla cattedrale si trovano quattro sculture di bronzo di tre metri di altezza, realizzate da una collaborazione di Alfredo Ceschiatti e Dante Croce, raffiguranti gli evangelisti. Per la sua posizione nella spianata dei ministeri (Esplanada dos Ministérios), gran parte dei fedeli che frequentano le funzioni è composta da turisti o da fedeli che lavorano in quella zona. Voci correlate Cattedrali in Brasile Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla cattedrale di Brasilia Collegamenti esterni Foto della Cattedrale di Brasilia, su trekearth.com.
Kathedraal van Brasilia

De Kathedraal van Brasilia (Portugees: Catedral Metropolitana de Nossa Senhora Aparecida) is een rooms-katholieke kerk in Brasilia, ontworpen door de Braziliaanse architect Oscar Niemeyer, met ingenieursstudies van Joaquim Cardozo. De kathedraal werd op 31 mei 1970 ingewijd. Ze is toegewijd aan Maria Aparecida, de patroonheilige van Brazilië. Het vereerde beeld van Maria Aparecida bevindt zich in de Basiliek Onze-Lieve-Vrouw van Aparecida. Architectuur Het gebouw heeft een hyperboloïde vorm en bestaat uit 16 betonnen pilaren waartussen glas is aangebracht. In de vorm is de doornenkroon te herkennen; het bouwwerk kan ook geïnterpreteerd worden als handen die zich richting hemel uitstrekken. Voor het gebouw staan beelden van de vier evangelisten en aan het plafond hangen drie engelen.
Katedra Najświętszej Maryi Panny z Aparecidy w Brasílii

Katedra Matki Bożej z Aparecidy (port. Catedral Metropolitana de Nossa Senhora Aparecida) – rzymskokatolicka katedra w Brasílii, stolicy Brazylii. Arcydzieło nowoczesnej sztuki sakralnej, zaprojektowane przez Oscara Niemeyera we współpracy z Gordonem Bunshaftem. Historia i architektura Katedra powstała jako część nowoczesnej, zaprojektowanej od podstaw nowej stolicy Brazylii. Oscar Niemeyer, jeden z najbardziej oryginalnych i twórczych architektów XX w. pragnął zbudować budowlę symetryczną, niepowtarzalną i wprawiającą widza w zdumienie, jak niegdyś wspaniałe, gotyckie katedry w Europie. Architekt nadał katedrze kształt kojarzony z koroną cierniową Chrystusa. Inna interpretacja mówi o wyciągniętych ku niebu rękach wiernych. Jako materiał budowlany posłużyły zbrojony beton i szkło. Budynek jest podpiwniczony. Powstała budowla na planie betonowego okręgu o wysokości 3 m, tworzącego ścianę nawy głównej, która ma 71 m średnicy. Wyrasta z niej szesnaście potężnych, betonowych przypór o masie 90 ton każda, które wyginają się do środka, łącząc się pośrodku sklepienia, położonego na wysokości 31 m nad posadzką świątyni. Betonowe przypory stykają się, po czym rozchylają się na zewnątrz tworząc krąg przypominający, dzięki spiczastym zakończeniom, koronę cierniową Chrystusa. W środku korony ustawiono wysoki, smukły krzyż. Wokół korony, na betonowej płycie o średnicy ok. 12 m, ustawiono duże, indywidualnie opracowane posągi apostołów. Przestrzeń pomiędzy przyporami wypełniono niebiesko-białymi witrażami, które zaprojektowała Marianne Peretti w celu stworzenia gry świateł wewnątrz świątyni. Pod sklepieniem zawieszono duże, wykonane z aluminium rzeźby aniołów sprawiających wrażenie, jakby były w locie. Autorem tych aniołów był czołowy rzeźbiarz brazylijski Alfredo Ceschiatti (zm. 1989). Jego dziełem są też posągi czterech ewangelistów, ustawione przed wejściem do świątyni. Katedra została ukończona i konsekrowana 31 maja 1970, choć prace wykończeniowe trwały jeszcze wiele lat. Otrzymała wezwanie patronki Brazylii, Matki Bożej z Aparecidy. Przypisy Bibliografia Elizabeth Cruwys, Beau Riffenburgh: Najpiękniejsze katedry świata (ang. Cathedras of the World). Warszawa: Penta, 1999, s. 176-177. ISBN 83-85440-52-6. Anne Benthues: 100 katedr świata (niem. Die 100 schönsten Kathedralen der Welt). Warszawa: Elipsa, 2003, s. 196-197. ISBN 83-7265-052-7.
Кафедральный собор (Бразилиа)

Кафедральный собор — католический собор архиепархии Бразилиа. Национальный памятник (ID 672). Описание Сооружён в стиле модернизм по проекту известного архитектора Оскара Нимейера. Само здание состоит из 16 гиперболоидных колонн, символизирующих руки, воздетые к небу. Пространство между колоннами закрыто витражами. Из-за особенностей архитектуры внутреннее пространство заполнено светом, для большего визуального эффекта вход в главное помещение предваряется длинным тёмным коридором. Так как Нимейер атеист, то католическая церковь очень долго отказывалась освящать собор. Из-за некоторых просчётов в зале очень слаба акустика и не продумана система вентиляции, а из-за того, что здание находится в солнечной местности и практически не имеет светозащиты, внутреннее пространство очень быстро нагревается. Глобальная реконструкция, проходящая во всех значимых зданиях столицы, должна устранить данные проблемы. В 1988 году Оскар Нимейер получил Притцкеровскую премию за проект Собора. 25 июля 2013 года во время XXVIII Всемирного дня молодёжи папа римский Франциск посетил собор и отслужил там мессу. Галерея См. также Дворец Алворада Примечания Ссылки The Pritzker Architecture Prize — сайт Притцкеровской премии.
Katedralen i Brasília

Katedralen i Brasília, port. Catedral Metropolitana de Brasília eller Catedral Metropolitana Nossa Senhora Aparecida, är Brasílias romersk-katolska katedral och huvudkyrka för Brasílias ärkestift. Katedralen ritades av arkitekten Oscar Niemeyer, började byggas 12 september 1958 och invigdes den 31 maj 1970. Den har en hyperbol struktur bestående av 16 pelare av betong. Varje pelare väger 90 ton. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Cathedral of Brasília, 25 juni 2014. Fotnoter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Katedralen i Brasília.
Aeroportul Sao Miguel Do Araguaia

Aeroportul Sao Miguel Do Araguaia (IATA: SQM, ICAO: SWUA) este un aeroport din Goiás, Brazilia ce deservește zona São Miguel do Araguaia. Aeroportul a fost tranzitat în 2014 de 0 pasageri. Situat la o altitudine de 384 m, aeroportul dispune de 1 pistă. Infrastructură Piste Aeroportul dispune de o singură pistă. Pista 8/26 are suprafața de asfalt și dimensiunile 1.500 m × 30 m. Terminale Note Vezi și
São Miguel do Araguaia Airport

São Miguel do Araguaia Airport är en flygplats i Brasilien. Den ligger i kommunen São Miguel do Araguaia och delstaten Goiás, i den centrala delen av landet, 400 km nordväst om huvudstaden Brasília. São Miguel do Araguaia Airport ligger 373 meter över havet. Terrängen runt São Miguel do Araguaia Airport är huvudsakligen platt. São Miguel do Araguaia Airport ligger uppe på en höjd. Närmaste större samhälle är São Miguel do Araguaia, 7,3 km nordost om São Miguel do Araguaia Airport. Omgivningarna runt São Miguel do Araguaia Airport är huvudsakligen savann. Runt São Miguel do Araguaia Airport är det mycket glesbefolkat, med 4 invånare per kvadratkilometer. Kommentarer Källor