Palácio do Planalto

Het Palácio do Planalto is het kantoor en werkplek van de president van Brazilië. In het gebouw zijn ook het burgerhuis, het secretariaat-generaal en het bureau voor institutionele veiligheid van het presidentschap van de republiek gevestigd. Het is gelegen in de Braziliaanse hoofdstad Brasília. Het gebouw is ontworpen door Oscar Niemeyer, met een structureel ontwerp van ingenieur Joaquim Cardozo, en gebouwd tussen 1958 en 1960 in modernistische stijl. Het gebouw staat op de lijst van nationaal historisch erfgoed. Het presidentieel paleis was een van de belangrijkste kenmerken van Lucio Costa's plan voor de nieuw opgerichte federale hoofdstad Brasília. Het Palácio do Planalto, gelegen aan het Praça dos Três Poderes in Brasília, maakt deel uit van het Plano Piloto de Brasília, het initieel ontwerp van de nieuwe hoofdstad, en was een van de eerste gebouwen die in de hoofdstad werden gebouwd. De positionering aan de Praça dos Três Poderes vertaalt de trias politica, de politieke theorie van de democratische staatsinrichting. Het Palácio is de zetel van de Federale Uitvoerende Macht van Brazilië, met aan de aanliggende zijde van het plein het Palácio do Congresso Nacional, zetel van de wetgevende macht met het Nationaal Congres en aan de overliggende zijde van het plein het Palácio do Supremo Tribunal Federal, zetel van de Juridische Macht, meer specifiek het hooggerechtshof. De bouwwerkzaamheden aan Planalto begonnen op 10 juli 1958. De uitvoerend hoofdingenieur was Fausto Amadeu Francisco Favale (1929-2014), persoonlijk toegewezen aan de uitdaging door president Juscelino Kubitschek. Favale stond voor de uitdaging om de ideeën van Niemeyer met betrekking tot de gebogen kolommen van de gevel te realiseren, in een delicaat evenwicht tussen het architecturale project en het structurele project. De bouwtechnische berekeningen van Joaquim Cardozo zorgden er ervoor dat de basis van het Planalto dun werd en net de grond raakte. Het werk werd op tijd voltooid om van het paleis het middelpunt te maken van de festiviteiten van de inhuldiging van Brasília, op 21 april 1960. Tot dan toe was de inspectieresidentie van president Kubitschek gevestigd in een tijdelijk houten gebouw dat in de volksmond bekend stond als Palácio do Catetinho, gerealiseerd op 31 oktober 1956 aan de rand van Brasília. Vóór de bouw van het Planalto en het Palácio da Alvorada als ambtswoning was het Palácio do Catete, gelegen in de voormalige hoofdstad Rio de Janeiro, van 1897 tot 1960 de zetel van de Braziliaanse uitvoerende macht. Vanaf dat jaar werd de zetel van de uitvoerende macht overgebracht naar de pas ingehuldigde stad Brasilia. In maart 2009 gaf president Luiz Inácio Lula da Silva opdracht tot een uitgebreide restauratie van het paleis. Decennia van slecht onderhoud hadden de in 1958 gebouwde structuur beschadigd. De restauratie werd voltooid op 24 augustus 2010 en kostte 111 miljoen reais. De restauratie realiseerde ook de installatie van nieuwe elektrische, water- en centrale airconditioningsystemen, de volledige ontmanteling van binnenruimtes en de bouw van nieuwe binnenkamers, de restauratie van de buitengevel (marmer en graniet), de bouw van een ondergrondse garage voor 500 voertuigen, de vervanging van elektrische generatoren, de restauratie van ramen en deuren, de bouw van noodtrappen en updates van technologische apparatuur (onder andere CCTV, computerinfrastructuur). 8 januari De aanslagen van 8 januari 2023, staatsgreep van 8 januari 2023, ook wel de Bolsonarist Intentona of gewoon 8 januari genoemd, waren een reeks vandalismes, invasies en plunderingen van openbaar eigendom in Brasília, gepleegd door een menigte bolsonaristen extremisten die federale overheidsgebouwen bestormden met als doel een militaire staatsgreep te plegen tegen de gekozen regering van Luiz Inácio Lula da Silva om Jair Bolsonaro opnieuw aan te stellen als president van Brazilië. Rond 13.00 uur, Braziliaanse tijd, verlieten ongeveer 4.000 radicale bolsonaristen het hoofdkwartier van het leger en marcheerden naar het Praça dos Três Poderes, botsten met de militaire politie van het Federaal District (PMDF) op de esplanade van de ministeries. Voor 15.00 uur brak de menigte door de veiligheidsbarrière die door de politie was ingesteld en bezette de oprit en de dakplaat van het Nationaal Congres, terwijl een deel van de groep erin slaagde het Congres, het Planalto en het paleis van het Hooggerechtshof binnen te vallen en te vernielen. Lula en Bolsonaro waren niet in Brasilia op het moment van de invasies. Het Federale Hooggerechtshof (STF) beschouwde de gebeurtenissen als terroristische daden. Architectuur Het idee van Niemeyer was om een beeld van eenvoud en moderniteit uit te stralen door dunne lijnen en golven te gebruiken om de kolommen en exterieurstructuren samen te stellen. De lengtelijnen van het paleis worden in stand gehouden door een opeenvolging van zuilen waarvan het ontwerp een variatie is op die van het Palácio da Alvorada, hoewel ze ditmaal dwars op het lichaam van het gebouw zijn geplaatst. De gevel van het paleis bestaat ook uit twee sterke elementen: de helling die naar het platform leidt en het Parlatorium, een podium van waaruit de president en buitenlandse staatshoofden het publiek kunnen toespreken op het Praça dos Três Poderes. In 1991 werd een reflecterend waterbekken gebouwd om de veiligheid rond het paleis te vergroten en de luchtvochtigheid tijdens het lange droge seizoen van Brasilia in evenwicht te houden. Het heeft een oppervlakte van ongeveer 1.635 vierkante meter, met 1.900 kubieke meter water, met een diepte van 110 centimeter. In het zwembad leven verschillende Japanse karpers. Het paleis heeft een oppervlakte van 36.000 vierkante meter. Het hoofdgebouw heeft vier bovengrondse en één ondergrondse verdieping. Het helikopterplatform bevindt zich naast de noordgevel van het gebouw. Eerste verdieping De eerste verdieping bestaat uit de hoofdontvangstruimte, de toegangscontrole en beveiliging, de inkomhal en de perszaal. De grote inkomhal wordt vaak gebruikt voor tijdelijke tentoonstellingen over onderwerpen die verband houden met federale overheidsprogramma's. In de zaal staan een sculptuur van Franz Weissmann en drie sculpturen van Zezinho de Tracunhaém. Op de eerste verdieping bevindt zich ook de presidentiële galerij, waar de officiële portretten van de voormalige presidenten van Brazilië te zien zijn. Tweede verdieping Op de tweede verdieping bevinden zich drie grote zalen, de Salão Leste (oosten), de Salão Nobre en de Salão Oeste (westen), evenals de Sala de Reunião Suprema en het perssecretariaat. De Salão Leste is de plek waar de president decreten en andere wetten ondertekent die meestal verband houden met nationale onderwerpen. De Salão Nobre is de grootste in het paleis. Het wordt gebruikt voor grote ceremonies, met een capaciteit van 1.000 gasten. De hoogtepunten van deze kamer zijn het beeldhouwwerk van Haroldo Barroso, Evoluções, en het schilderij van Djanira da Motta e Silva, Os Orixás. De Salão Oeste is ontworpen voor middelgrote evenementen, met een capaciteit van 300 tot 500 personen. Door zijn brede formaat en royale plafondhoogte wordt hij vooral gebruikt voor evenementen op basis van internationale thema's. Een groot paneel, gemaakt door Roberto Burle Marx, siert de zaal. De Sala de Reunião Suprema werd gebouwd in 1990 en wordt meestal gebruikt voor ministeriële, regerings- en presidentiële vergaderingen. Derde verdieping Op de derde verdieping bevinden zich het presidentieel kantoor en de kantoren van het hoger stafpersoneel. Het herbergt ook de mezzanine, een grote ruimte bestaande uit wachtkamers en een circulatieruimte tussen de Salão Nobre, het presidentieel kantoor en de kantoren van de staf. De wachtkamers zijn ingericht met meubels van Sérgio Rodrigues en Oscar Niemeyer en schilderijen van Emiliano Di Cavalcanti, Firmino Saldanha, Frans Krajcberg, Geraldo de Barros en Frank Schaeffer. Het bronzen beeld genaamd O Flautista (De rattenvanger), van Bruno Giorgi, siert ook de inrichting. Het kantoor van de president bestaat uit drie afzonderlijke kamers: kantoor, vergaderruimte en een gastenkamer. Het kantoor van de president is ingericht met modernistisch Braziliaans meubilair uit de jaren 1940 en 1960 en bestek uit het Palácio do Catete. Blikvangers in deze kamer zijn twee grote schilderijen van Djanira da Motta e Silva: Colhendo Bananas en Praia do Nordeste. De vergaderzaal wordt gebruikt voor besloten ontmoetingen tussen de president en zijn directe medewerkers. De gastenkamer wordt gebruikt voor formele ontmoetingen tussen de president en buitenlandse staatshoofden en regeringsleiders. Vierde verdieping De vierde verdieping bevat een grote woonkamer en de kantoren van hoge regeringsfunctionarissen, waaronder de stafchef en het institutionele veiligheidsbureau van het presidentschap van de republiek. De lounge is gemaakt tijdens de restauratie in 2010 en is ingericht met modernistische Braziliaanse meubels uit de jaren 1960. Tot de hoogtepunten in de zaal behoren een wandtapijt van Alberto Nicola, een schets van de buste van Tiradentes, door Bruno Giorgi, en het werk Cena Indígena van Giovanni Oppido. Twee grote panelen van Athos Bulcão zijn ook te zien op de zijmuren die naar de hal leiden. Publieke toegang en veiligheid Het paleis is op zondag van 9.30 uur tot 14.00 uur open voor het publiek, met rondleidingen van 20 minuten. Doordeweeks is de toegang tot het gebouw beperkt tot geautoriseerd personeel. Het is moeilijk om de president te zien, omdat hij of zij vaak via de noordelijke ingang naar het paleis wordt begeleid of per helikopter aankomt. De helling voor het paleis wordt alleen gebruikt tijdens speciale ceremonies, zoals presidentiële inauguraties en staatsbezoeken van vertegenwoordigers van buitenlandse regeringen. Het gebouw wordt beschermd door het bataljon van de presidentiële garde en het 1e garderegiment cavalerie ("Dragões da Independência") van de Braziliaanse landmacht. De ceremoniële wachtschildwachten rouleren elke zes maanden tussen deze twee eenheden en er vindt een wisseling van de wacht plaats om de rotatie te markeren.