NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kloster Neuzelle

Kloster Neuzelle är ett tidigare romersk-katolskt kloster som tillhört cistercienserorden. Klostret är beläget i orten Neuzelle nära Eisenhüttenstadt i östra Tyskland, i Landkreis Oder-Spree, förbundslandet Brandenburg. Klostret är känt för sin för regionen unika barockarkitektur, samt för klosterbryggeriet Klosterbrauerei Neuzelle, idag privatägt. Historia Klostret Neuzelle grundades 1268 av Henrik den upplyste av Meissen, som dotterkloster till cistercienserklostret Altzella i Sachsen, och klostret döptes också efter detta. Neuzelle överlevde som enda katolska kloster i Niederlausitz reformationen under 1500-talet, trots att klostrets underlydande bönder blev lutheraner. Efter att ha skadats svårt under trettioåriga kriget byggdes klostret om i barockstil under mitten av 1600-talet, och klosterkyrkan är den största barocka kyrkobyggnaden i Niederlausitz. Klostret var i bruk fram till 1817, då det efter beslut av Preussens regering sekulariserades. Klosterkyrkan, Mariakyrkan, förblev kyrka för orten Neuzelles katolska församling. Klostret förvaltades som en evangelisk stiftelse fram till 1955, då det upplöstes av DDR och förstatligades. Sedan 1996 förvaltas klostret åter av en statlig stiftelse. Klostrets bryggeri, Klosterbrauerei Neuzelle, grundades 1589 och är sedan 1992 privatiserat. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från tyskspråkiga Wikipedia, Kloster Neuzelle, 3 april 2013.
Ernst Busch Academy of Dramatic Arts

The Ernst Busch Academy of Dramatic Arts (German: Hochschule für Schauspielkunst Ernst Busch, HFS), located in the Mitte district of Berlin, Germany, was founded in 1951 as the National Theatre School in Berlin with the status of college. In 1981, it was granted higher education status, and a year later, it was renamed after the East German singer and actor Ernst Busch. History Origins: 1905–1945 The origins of the university go back to the Max Reinhardt drama school established in 1905 at the Deutsches Theater Berlin. The first training facility was the ground floor of the Palais Wesendonkschen, where Reinhardt lived, near the Reichstag. In 1914, Reinhardt's childhood friend and fellow theatre artist Berthold Held became the school's first director. Reinhardt emigrated in 1933, and the Nazis took over the theatre, along with the acting school. The director of the Deutsches Theater, Heinz Hilpert, secured subsidies for the first time in the school's history but struggled to keep the institution open. After 1945, Gustav von Wangenheim, back from exile in Russia, became director of the Deutsches Theater, shortly followed by Wolfgang Langhoff, who held the position for many years. State drama school: 1951–1980s The state drama school of Berlin was conceptually and legally established as a public institution in September 1951. In a conscious departure from previous practice, the somewhat remote training center known as the Old Boat House in Niederschöneweide, East Berlin, was selected. Work on a new building started in 1979 and was completed in 1981. During this time, the institution was in a school building in Marzahn. 21st century: 2004–present In 2004, the university won the Berlin Art Prize and became known for the documentary Addicted to Acting by Andres Veiel (1997–2004). The institute was awarded the 2010 Film Culture Award in Mannheim-Heidelberg, which the International Filmfestival Mannheim-Heidelberg grants to companies, institutions, and individuals who have rendered outstanding service continuously over many years to film culture in Germany. In 2018, the academy relocated to the Mitte district of Berlin. Courses The school teaches courses in drama, puppetry, directing, dramaturgy, choreography, and other subjects. Notable alumni Reinhardt's students from 1905 to 1933 included: Graduates from 1933 to 1950 included: Notable alumni since 1951 include: Jens Hoffmann enrolled but did not complete full training. See also Gerhard Ebert References Further reading Steve Earnest, The state acting academy of East Berlin: a history of actor training from Max Reinhart's [sic] Schauspielschule to the Hochschule für Schauspielkunst "Ernst Busch", Lewiston, New York: Edwin Mellen Press, 1999. ISBN 0-7734-7916-3 External links Official website Gerhard Ebert: "100 Years of the Berlin Drama School"
Académie des arts dramatiques Ernst-Busch

L’École supérieure d’art dramatique Ernst Busch (en allemand : Hochschule für Schauspielkunst Ernst Busch, "HfS") est une école de théâtre fondée en 1951 à Berlin dans le quartier de Niederschöneweide sous le nom de Staatliche Schauspielschule Berlin (École nationale d'art dramatique de Berlin). En 1981, elle obtient le statut d'université et reçoit le nom d'Ernst Busch en mémoire du chanteur et acteur décédé l'année précédente. Présentation Une école d'art dramatique avait été auparavant créée et dirigée par Max Reinhardt en 1905 au Deutsches Theater de Berlin. Heinz Hilpert lui succéda jusqu'à la fermeture du théâtre en 1944 par le régime nazi. L'Académie des arts dramatiques Ernst Busch a été fondée en septembre 1951 comme un organisme du secteur public dans la zone d'occupation soviétique en Allemagne de Berlin-Est par le Ministère de la Culture de la RDA. En 1981, elle a obtenu le statut d'université. Une centaine d'étudiants sont inscrits à l'école d'art dramatique dans les activités de théâtre, de marionnettes, de mise en scène et de la danse. Chaque année, environ une quinzaine de productions sont mises en scène. L'académie universitaire Ernst Busch de Berlin est une institution membre de la Conférence permanente de formation (SKS). En 2004, l'académie Ernst Busch a remporté le Prix de l'Art de Berlin (Berliner Kunstpreis). Une tempête politique a secoué en juin 2005 la nomination du sociologue Wolfgang Engler comme recteur de l'université théâtrale. Il succède à Klaus Völker, qui avait dirigé l'école depuis 1993. L'académie a reçu le "Prix du Film Culture à Mannheim-Heidelberg" en 2010, qui durant le Festival international du Film de Mannheim-Heidelberg et qui décerne ce prix aux entreprises, institutions et particuliers qui ont rendu des services exceptionnels en continu pendant de nombreuses années sur le plan de la culture cinématographique en Allemagne. Depuis 2011, l'Académie a déménagé aux anciens ateliers de théâtre de Berlin, avec des conversions et des extensions du bâtiment construit à cet effet. Anciens élèves Anciens élèves sous Max Reinhardt Anciens élèves de l'académie Ernst Busch Références Liens externes (de) Site officiel de l'académie des arts dramatiques Ernst Busch (de) Cent ans d'art dramatique à Berlin Portail du théâtre Portail des universités Portail de Berlin
Hochschule für Schauspielkunst Ernst Busch

Hochschule für Schauspielkunst Ernst Busch är en teaterhögskola i Berlin som grundades 1951 som Staatliche Schauspielschule Berlin. 1981 fick skolan högskolestatus och fick tillägget Ernst Busch efter sångaren skådespelaren Ernst Busch. 1962 blev Rudolf Penka skolans rektor. Studenter sedan 1951 Källa Tyskspråkiga Wikipedias artikel om Hochschule für Schauspielkunst Ernst Busch
Hausotterplatz

Der Hausotterplatz ist ein Platz im Berliner Ortsteil Reinickendorf des gleichnamigen Bezirks. Der kreisrunde schattige Platz unterbricht die Winterstraße und die Kamekestraße. Am Hausotterplatz liegen die Evangeliumskirche und die Hausotter-Grundschule. Geschichte Der Hausotterplatz wurde wie auch die Hausotterstraße von dem Grundbesitzer Karl Hausotter angelegt, weshalb beide nach ihm benannt sind. Die Familie Hausotter war eine altansässige Familie in Reinickendorf. Der Hausotterplatz wurde im Jahre 1886 angelegt und bekam seinen heutigen Namen. Nach dem 1997 verabschiedeten Grünanlagengesetz ist der Hausotterplatz eine geschützte Grünanlage. Siehe auch Liste der Straßen und Plätze in Berlin-Reinickendorf Schutzgeist Hausotter Hausotter-Grundschule Weblinks Hausotterplatz. In: Straßennamenlexikon des Luisenstädtischen Bildungsvereins (beim Kaupert) Einzelnachweise
Grunewaldsee

The Grunewaldsee (German: [ˈɡʁuːnəvaltˌzeː] ) is a lake located in western Bezirk Charlottenburg-Wilmersdorf in Berlin within the Grunewald forest. It has a surface of c. 175,000 m2. The Jagdschloss Grunewald hunting lodge is located on the south bank of the lake. Bathing has been officially prohibited for humans since 2004. See also List of lakes of Germany References External links Tourist information page on the website of the city Berlin
Müggelturm

Il Müggelturm /ˈmʏgεlˌtʊɐ̯m/ è una torre panoramica che si trova a Berlino, nei pressi del quartiere di Köpenick. È posta sulle alture dette Müggelberge, nell'area boscosa intorno al lago Müggelsee. La torre fu costruita nel 1960-61 su progetto degli architetti Jörg Streitparth, Siegfried Wagner e Klaus Weißhaupt; sostituì una torre precedente, in legno, distrutta da un incendio. La torre comprende svariate attrezzature turistiche e gastronomiche; dalla sommità si gode un ampio panorama sul paesaggio del sud-est berlinese; è pertanto un'apprezzata meta per turisti e gitanti. Dal 1995 il Müggelturm è sotto tutela monumentale (Denkmalschutz). Note Voci correlate Grunewaldturm Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Müggelturm Collegamenti esterni Müggelturm, su archINFORM. (EN) Müggelturm, su Structurae.
Müggelturm

Ej att förväxla med TV-tornet Fernsehturm Müggelberge. Müggelturm är ett utsiktstorn i sydöstra Berlin, i stadsdelen Köpenick söder om sjön Müggelsee. Tornet står på kullen Kleiner Müggelberg, är 29,6 meter högt och byggt av stål och betong. Det invigdes 1961 och ersatte ett äldre torn av trä som brann ned 1958. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från tyskspråkiga Wikipedia, tidigare version.
Klooster Zinna

Het Klooster Zinna is een in de Duitse deelstaat Brandenburg gelegen voormalige abdij van de kloosterorde der cisterciënzers. Het klooster staat tussen Jüterbog en Luckenwalde, in het naar het klooster genoemde stadsdeel Kloster Zinna van Jüterbog. Het is gelegen aan de Bundesstraße 101, 5 km ten noorden van het centrum van Jüterbog. Geschiedenis Het klooster werd gesticht in 1170. De stichter was een aartsbisschop van Maagdenburg, Wichmann von Seeburg (1116-1192). De eerste monniken waren afkomstig uit de abdij van Altenberg bij Keulen. In 1179 werd het klooster door soldaten van een rivaliserende vorst overvallen en verwoest, maar korte tijd later hersteld. In 1226 werd de kloosterkerk ingewijd. Het klooster kende tijden van voorspoed. In 1235 stichtte het het plaatsje Rüdersdorf bei Berlin en exploiteerde er een grote kalksteengroeve. In 1285 kocht het de stad Luckenwalde en omgeving. Tot en met de 15e eeuw was de abdij rijk. Ze bezat veel kloosterboerderijen, watermolens, visserij- en viskweekrechten in meren en riviertjes enz. De abdij van Zinna had vanaf ca. 1490 ook een drukkerij. Een beroemde wiegendruk, die bewaard is gebleven, een psalter, is het Maria-psalter van Zinna. In 1553 werd het ten gevolge van de Reformatie opgeheven. De bezittingen kwamen aan diverse vorstendommen in de regio. In 1764 gaf keurvorst Frederik de Grote opdracht, om in de nog als nasleep van de Dertigjarige Oorlog (1618-1648) sterk verarmde streek een nieuwe stad te bouwen. Hij koos hiervoor de directe omgeving van Klooster Zinna uit. De stad zou ook de naam Zinna dragen, en er werden wevers uit de Lausitz gehuisvest. Voor de productie van zijde werd, om zijderupsen te kunnen kweken, een boomgaard met moerbeibomen aangeplant. Het project kwam niet echt van de grond. Veel meer dan een dorp direct ten zuidoosten van het klooster, dat uit vier vierkante blokken van in totaal 220 huizen (waarvoor enkele kloostergebouwen zijn gesloopt) bestaat, werd het niet. In het begin van de 19e eeuw werden de handwevers uit de markt geconcurreerd door moderne textielindustrie, o.a. in het naburige Luckenwalde. Huidige toestand; bezienswaardigheden In het klooster is een streekmuseum gevestigd, met een historische brouwerij van sterkedrank. Van de in gotische stijl opgetrokken kloostergebouwen bestaan o.a. nog de ziekenzaal, het tolhuis, de abtswoning en de kloosterkerk. De zeer bezienswaardige kloosterkerk is als parochiekerk van de plaatselijke evangelisch-lutherse gemeente in gebruik. De kerk, die in 2016-2017 is gerestaureerd, kan bezichtigd worden. In de kerk staat een welluidend, 19e-eeuws kerkorgel. In de zomer worden in en om het klooster concerten van overwegend klassieke muziek gehouden. Ten zuiden van het klooster bevond zich in een voormalig tolhuis tot 2022 een weverij-museum met o.a. originele 18e-eeuwse weefgetouwen en gereedschappen. Of, en wanneer dit heropend zal worden, is anno 2024 onbekend. Afbeeldingen Externe link www.kloster-zinna.com/index.php Website van het klooster
Schlachtensee (lake)

Schlachtensee (German pronunciation: [ˈʃlaxtn̩ˌzeː] ) is a lake in the south west of Berlin, in the Steglitz-Zehlendorf borough (in the quarters of Schlachtensee), on the edge of the Grunewald forest. The lake lends its name to the surrounding area and to the nearby Studentendorf Schlachtensee, a student residence. The area has been part of Berlin since 1920. Geography and Paul-Ernst Park Schlachtensee is the most southerly in the Grunewald chain of lakes, which belongs geologically to the Teltow plateau, and was emerged some 15,000 years ago from the ice age as a glacial trough. With a surface area of around 42.1 hectares (104 acres), a circumference of 5.5 kilometres (3.4 mi) and a maximum depth of 8.5 metres (28 ft), it is one of the larger lakes in Berlin. The lake is popularly used for walking and for swimming, due to the good quality of the water. The Paul-Ernst Park is located next to the S-Bahnhof Schlachtensee. The park is named for the writer, Paul Ernst (1866–1933), and contains a memorial stone. It is open to the public and runs down the slope to the lake and half a kilometer around the southern shore. At the end of the park is a large wooded area, while the area over the S-Bahn station is landscaped into lawns. Since 2020, the lake is part of a new quarter of the same name. References
Schlachtensee (lago)

Lo Schlachtensee è un lago nella zona sud-occidentale della città di Berlino, nel distretto di Steglitz-Zehlendorf, ai margini della foresta del Grunewald. Dallo Schlachtensee prendono il nome un quartiere residenziale e una stazione ferroviaria. È particolarmente apprezzato dai bagnanti e dai pescatori berlinesi, essendo il lago per l'appunto balneabile e ricco di varie specie di pesci (18). Geografia Appartiene alla catena di laghi del Grunewald, nella quale rappresenta il lago più grande. Attraversa l'altopiano di Teltow, che a sua volta prende il nome dall'omonima città. Storia Si tratta di un antico canale glaciale, formatosi circa 15.000 anni fa durante l'era glaciale della Vistola. L'origine del nome è controversa: mentre alcuni lo attribuiscono come origine alla parola slava "slaty", che significa "d'oro" (riferendosi al colore che lo contrastingueva al tempo), altri ritengono che possa derivare dalla parola basso tedesca "slaht" o "slat"' che significherebbe il rafforzamento fatto a fortificazione di pali delle sponde del lago. L'insediamento slavo di Slatdorp fu fondato probabilmente nella seconda metà del XII secolo; venne menzionato per la prima ed unica volta nel 1242 in un documento del monastero Lehnin dell'ordine cistercense. Coloni tedeschi e slavi vivevano lì insieme e coltivando i campi circostanti. Il villaggio fu però abbandonato intorno al 1300, essendo probabilmente di scarsa utilità come sito di insediamento, andandosi a stabilire a Zehlendorf, che offriva migliori opportunità per l'agricoltura. Negli anni '60, del XX secolo, sono stati rinvenuti frammenti archeologici che indicano che l'insediamento si trovava sulla sponda meridionale del lago, all'incirca dove oggi si trova il Paul-Ernst-Park di fronte alla stazione della S-Bahn. Aree di svago Sulla riva nord orientale si trova il ristorante Fischerhütte am Schlachtensee, nato dal restauro di una storica locanda, che a sua volta fu creata da un antico capanno di pescatori costruita intorno al 1723. È presente anche una birreria all'aperto ed un parco giochi per bambini a fianco. Nelle vicinanze è possibile noleggiare tavole da SUP. C'è invece un servizio di noleggio barche sul lato est. A sud del lago, direttamente presso l'omonima stazione della S-Bahn di Schlachtensee, si trova il Paul-Ernst-Park, un parco verde e ricreativo che prende il nome dall'omonimo scrittore, che si estende lungo il pendio fino al lago e per poco meno di un chilometro lungo la sponda sud fino ad una suggestiva penisola ai piedi della rinomata via residenziale del quartiere, Terrassenstraße. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sullo Schlachtensee Collegamenti esterni (DE) Schlachtensee, su berlin.de.
Griebnitzsee

Griebnitzsee (German: [ˈɡʁiːpnɪtsˌzeː] , from the Slavic Grib, Mushroom) is a lake at the south-western outskirts of Berlin, the capital city of Germany. At an elevation of 29.4 m, its surface area is ca. 0.592 km². The lake forms the border between the German states of Berlin and Brandenburg. It is bordered in the north by the Wannsee district of Berlin, and in the south and west by the Babelsberg district of Potsdam in Brandenburg. Overview At its eastern end, near Kohlhasenbrück in Berlin, the Griebnitzsee receives water from the Teltow Canal. One third of this water flows into the adjacent Griebnitz Canal and through a chain of lakes towards the Großer Wannsee. The remaining water flows through the Griebnitzsee to its western end, where it flows into the River Havel near Potsdam. The length of the Griebnitzsee is navigable, and forms part of the Teltow Canal route, which links the River Havel with the River Spree and the Oder-Spree Canal, bypassing the reach of the River Spree through central Berlin. The navigable Griebnitz Canal provides an alternative link from the Griebnitzsee to the River Havel via the Großer Wannsee. During the time of the Berlin Wall, the border between Berlin and East Germany ran down the middle of the lake. A patrol path existed for border guards along the southern and western shore. After German reunification, this path became a public lakeside promenade. In 2009, however, many new owners of lakeside properties began blocking public access by fencing off their properties down to the water's edge. References External links Media related to Griebnitzsee at Wikimedia Commons
Lago Griebnitz

El lago Griebnitz (en alemán: Griebnitzsee) es un lago situado al oeste de Berlín, en el distrito rural independiente de Potsdam, en el estado de Brandeburgo (Alemania), a una elevación de 29.4 metros; tiene un área de 52 hectáreas. Los ríos Havel y Spree fluyen cerca de este lago.​​ Referencias Traducido de Griebnitzsee Wikipedia en inglés
Griebnitzsee

Le Griebnitzsee est un lac étroit, situé entre le Brandebourg et les limites administratives méridionales de Berlin. Le lac serpente dans une vallée tunnel profonde, étroite, avec un profil en U comblée par des sédiments. Le lac Griebnitzsee est relié au lac Wannsee par le canal Griebnitz. Il communique au canal Teltow et à la rivière Havel par l'intermédiaire du lac Großer Wannsee. Le Griebnitzsee a une altitude de 29,4 mètres et sa superficie est d'environ 0,592 km2. Le lac Griebnitzsee est situé entre le quartier de Steglitz-Zehlendorf au sud-est de Berlin et le quartier Babelsberg de Potsdam. Cette région, autrefois peuplée par les tribus slaves des Milceni ancêtres des Sorabes d'aujourd'hui. Ils ont donné le nom à ce lac Griebnit du slave grib : « champignon » et (n)ica : « lieu ». Lors de la séparation de l'Allemagne, le lac Griebnitzsee constituait une frontière naturelle entre Berlin-Ouest la RDA. Liens externes Portail de Berlin Portail du Brandebourg Portail des lacs et cours d'eau
Грибницзе

Грибницзе (нем. Griebnitzsee) — озеро в Германии на границе Берлина и Бранденбурга в составе водного пути федерального значения Тельтов-канал. Название происходит от славянского слова «гриб». Озеро Грибницзе имеет перевёрнутую Г-образную форму, его длина составляет около 3 км. В западной части озера 400-метровый канал соединяет его с Глиникским озером. Тельтов-канал впадает в восточную часть Грибницзе в берлинском районе Кольхазенбрюкк, на северо-востоке озеро соединяется с Грибниц-каналом. В Грибниц-канал в зависимости от течения попадают как воды Хафеля с севера, так и воды Шпре из Тельтов-канала, причём последние преобладают. Северный берег озера — берлинский район Ванзе, южный — потсдамским район Бабельсберг. Граница между землями Бранденбург и Берлин проходит посередине озера почти по всей его длине. Небольшой участок в западной части озера, а также соединительный канал между Грибницзе и Глиникским озером, полностью принадлежат Бранденбургу. Северо-восточная часть озера с устьями Грибниц-канала и Тельтов-канала принадлежат Берлину. К юго-западу от озера находится жилой посёлок Нойбабельсберг и станция Берлинской городской электрички Грибницзе. Парковый мост через озеро соединяет Нойбабельсберг с находящимся на севере потсдамским районом Клайн-Глинике, который с запада, севера и востока окружён берлинским районом Ванзе. В прилегающей к озеру зоне находятся корпуса Потсдамского университета, а также целый ряд недавно отреставрированных вилл, принадлежащих знаменитостям. Одним из наиболее известных жителей у озера Грибницзе является Фолькер Шлёндорф. Вилла Трумэна является штаб-квартирой Фонда Фридриха Наумана. Недалеко от озера проходит участок железной дороги из Берлина в Магдебург, линия Берлинской городской электрички, а также региональной железной дороги в направлении центра Потсдама, потсдамского района Гольм и Вустермарка. После Второй мировой войны и раздела Берлина на сектора оккупации по озеру проходила государственная граница между ГДР и Западным Берлином, Грибницзе стал своеобразным участком Берлинской стены. В Бабельсберге доступ к озеру был закрыт. В 1962 году в Грибницзе при попытке бегства из Республики утонул Гюнтер Виденхёфт. После демонтажа пограничных сооружений в 1989 году вдоль берега в Бабельсберге обнаружилась специально проложенная во времена ГДР патрульная автодорога. По настоянию населения власти Потсдама попытались узаконить дорогу и перевести её в общее пользование, но столкнулись с противодействием местных владельцев земельных участков. Судебная тяжба продолжается по настоящее время. Примечания Ссылки Грибницзе на сайте Управления водного хозяйства и судоходства Берлина (нем.)
Urania (Berlin)

Urania is a science centre and scientific society in Berlin, Germany. Urania was founded in Berlin in 1888, following an idea of Alexander von Humboldt, by Max Wilhelm Meyer and Wilhelm Foerster. Its aim is to communicate the most recent scientific findings to the broad public. With its 2000 members, Urania organises more than 1000 events per year, attracting about 130,000 visitors. Since its centenary in 1988, the society has awarded the Urania Medaille annually to individuals who have supported significantly the implementation of its aims. Recipients are Nobel laureates in natural science as well as social scientists, artists, and politicians. The Berlin International Film Festival uses the centre's 866-seat theatre to host film premieres in the Generation section. See also List of science centers References Further reading Max Wilhelm Meyer: Die Urania nach ihrer Fertigstellung. In: Himmel und Erde 2/1890. Teil 1, Teil 2 Max Wilhelm Meyer (ed.): Illustrirter Leitfaden der Astronomie, Physik und Mikroskopie in Form eines Führers durch die Urania zu Berlin. 1892. Denkschrift zum 25jährigen Bestehen der Gesellschaft Urania (1888–1913) 1913. Jutta Aschenbrenner. "Bildung und die Muse der Sternenkunde". Berlinische Monatsschrift. 7/1998. Luisenstädtischer Bildungsverein: 38–44. Retrieved 21 February 2010. External links Official website