NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Glienicker Brücke

Glienicker Brücke je most přes řeku Havola, který spojuje území města Berlín (čtvrť Wannsee) s Postupimí. Most je 128 metrů dlouhý, 22 metrů široký, vzdálenost pilířů je 74 metrů. Stavba započala v roce 1906 a most byl otevřen 16. listopadu 1907. Sovětský svaz a Spojené státy použily během studené války tento most celkem třikrát k vzájemné výměně dopadených špiónů. V médiích je proto často označován jako Most špionů. Z mostu je zároveň viditelný přilehlý park Babelsberg a zámek Glienicke. Výměny 1. výměna Poprvé si supervelmoci vyměnily své zajatce 10. února 1962. Byli to: sovětský špion v USA plukovník Rudolf Ivanovič Abel americký pilot kapitán Francis Gary Powers, který byl sestřelen při výzvědném letu letadlem U-2 nad SSSR v roce 1960. Na této výměně je založen děj filmu Most špionů. 2. výměna Druhá výměna se konala 12. července 1985. Jednalo se o výměnu: 23 vězňů režimu NDR (podle NDR „amerických agentů“) mezi nimi Eberhard Fätkenheuer, Werner Jonsek (jehož žena, Renate Jonsek, dobrovolně v NDR zůstala, stejně jako další osoba) za 4 sovětské agenty zadržené CIA na Západě. 3. výměna Nejznámější je třetí výměna. 11. února 1986 byli vyměněni: Anatolij Šaranský, podle USA bojovník za lidská práva a politický vězeň, podle SSSR americký agent Wolf-Georg Frohn, občan NDR Jaroslav Javorský, občan ČSSR, syn tenisty Jiřího Javorského, po 1968 žijící v SRN a 13 let v ČSSR vězněný za pokus v roce 1977 dostat z Bulharska svou českou dívku s vypůjčeným německým pasem Dietrich Nistroy, občan SRN za Hanu Köcherovou, agentka KGB v USA, občanka ČSSR Karla Köchera, agent KGB v USA, občan ČSSR Jevgenije Semljakova, občan SSSR Jerzyho Kaczmarka, agent PLR Detlefa Scharfenortha Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Glienicker Brücke na Wikimedia Commons Na Mostě špionů v Berlíně měnila CIA s KGB i Čechy na iDNES.cz Bohaté materiály o mostu (německy)[nedostupný zdroj]
Pont de Glienicke

Le pont de Glienicke (en allemand: Glienicker Brücke) est un pont situé en Allemagne qui relie Berlin à Potsdam en passant sur la Havel, au sud-ouest de la capitale allemande. Histoire Avant la réunification allemande, ce pont faisait la jonction entre le secteur américain de Berlin-Ouest et le secteur soviétique qui forme la RDA. Pendant la guerre froide, il est principalement connu sous le nom de « pont des espions » parce qu'il sert de lieu pour la plupart des échanges d'espions entre les deux camps. Fermé à la circulation durant cette période, seules les missions militaires de liaison qui se rendaient en RDA étaient autorisées à le franchir. Pour des raisons politiques. La moitié du pont de Berlin-Ouest est peinte d'une couleur légèrement plus foncée que l'ancien côté de la RDA. Le pont a été rouvert à la circulation piétonne le soir du 10 novembre 1989, le lendemain de la chute du mur de Berlin. Échanges En février 1962, l'Américain Gary Powers, pilote d’un avion-espion U2 abattu au-dessus du territoire soviétique, est échangé contre l’espion communiste Rudolf Abel, emprisonné aux États-Unis. En 1985, vingt-trois prisonniers politiques d'Allemagne de l'Est sont échangés contre quatre espions prisonniers des États-Unis. En février 1986, quatre agents soviétiques sont troqués contre le dissident Anatoli Chtcharanski et quatre agents occidentaux. Dans la culture populaire Le pont de Glienicke figure dans le film de Steven Spielberg Le Pont des espions, dans une scène d'échange d'espions. Une scène similaire apparait dans le film Le Serpent de Henri Verneuil. Elle a été tournée à Lacroix-Saint-Ouen (Oise), sur le pont enjambant l'Oise. Le pont apparaît dans l'épisode 12 de la saison 1 de MacGyver. MacGyver s'échappe de Berlin-Est caché dans un cercueil. Références Voir aussi Articles connexes Mur de Berlin Postes-frontières de Berlin Portail du renseignement Portail de l’Allemagne Portail de l'Allemagne de l'Est Portail de Berlin Portail des routes Portail des ponts Portail de la guerre froide Portail de la politique Portail de l’histoire
Glienicker Brücke

De Glienicker Brücke, ook wel de 'spionnenbrug' genoemd, is een brug over de zuidelijke arm van de Havel tussen de Duitse steden Potsdam en het zuidwesten van Berlijn (stadsdeel Wannsee). De weg over de Glienicker Brücke is onderdeel van Bundesstraße 1. Tijdens de Koude Oorlog lag de grens tussen West-Berlijn en de Duitse Democratische Republiek precies op het midden van de brug. De brug kreeg wereldwijde bekendheid door de agentenruil op 11 februari 1986. Geschiedenis Op de plek van de Glienicker Brücke werd al laat in de 17e eeuw een houten brug gebouwd. In 1754 konden rijtuigen over deze brug passeren, wat een belangrijke vooruitgang voor de post was. Vanaf 1831 werd begonnen om een brug van steen te bouwen, en in de periode 1904–1907 werd dit een brug met een stalen constructie genaamd Kaiser-Wilhelm-Brücke. Deze nieuwe brug was beter berekend op de toename van het gemotoriseerde verkeer. In 1937 werd de Glienicker Brücke, als onderdeel van de Reichsstraße 1 van Aken via Berlijn naar Koningsbergen uitgebouwd tot vier rijstroken. Bij de oorlogshandelingen in april 1945 werd de brug zwaar beschadigd en was niet meer bruikbaar. Na de oorlog werd eerst een tijdelijke houten brug gebouwd, maar in 1947 werd de oude brug weer hersteld. Koude Oorlog De brug lag in de Koude Oorlog op de grens tussen de Duitse Democratische Republiek en West-Berlijn. Van 1949 tot 1985 werd de brug door de DDR Brücke der Einheit ('Brug van de Eenheid') genoemd. Midden op de brug markeerde een witte streep de grens tussen West-Berlijn en de DDR. In 1952 werd de brug gesloten voor autoverkeer en op 3 juli 1953 werd de brug volledig voor het personenverkeer afgesloten. Alleen diplomaten en militaire voertuigen van de geallieerde bezettingsmachten konden de brug nog passeren. In tegenstelling tot alle andere doorlaatposten van en naar West-Berlijn werd de Glienicker Brücke niet bewaakt door DDR-grenswachten, maar door Sovjet-militairen. De brug werd driemaal gebruikt voor een uitruil van spionnen en politieke gevangenen: Op 10 februari 1962 werd de Sovjet-spion Rudolf Abel tegen de Amerikaanse U-2-piloot Gary Powers uitgewisseld. In 2015 werd dit uitgebeeld in de film Bridge of Spies. Op 11 juni 1985 werden 23 politieke gevangenen uit de DDR tegen 4 Oostblok-spionnen uitgewisseld. Op 11 februari 1986 werd Sovjet-dissident Anatoly Stsjaranski samen met drie westerse spionnen geruild tegen vijf spionnen uit het Oostblok. Deze uitruil ging gepaard met veel (vooral westerse) media-aandacht en maakte de Glienicker Brücke wereldwijd bekend. In de nacht van 11 maart 1988 slaagden drie mannen uit de DDR erin om over de brug naar West-Berlijn te vluchten door met een vrachtwagen op hoge snelheid de grensversperringen te rammen. Op 10 november 1989, een dag na de val van de Berlijnse Muur, werd de brug weer geopend voor het personenverkeer. Er is nog steeds een soort van grens zichtbaar op de brug. De groene kleur van de staalconstructie is op de Berlijnse helft donkerder dan die op de Potsdammer helft. Externe link Website over de Glienicker Brücke[dode link]
Most Glienicke

Most Glienicke (niem. Glienicker Brücke) – most na rzece Haweli łączący dwa miasta Poczdam i Berlin. Dawniej przebiegała na nim granica pomiędzy Berlinem Zachodnim a Wschodnimi Niemcami. Został zbudowany w roku 1907. Most szpiegów W czasie zimnej wojny Związek Radziecki i Stany Zjednoczone trzykrotnie wykorzystały most do wymiany pojmanych szpiegów. Z tego powodu został on nazwany przez dziennikarzy „mostem szpiegów”. Pierwsza wymiana szpiegów między supermocarstwami miała miejsce 10 lutego 1962 roku. USA zwolniły radzieckiego szpiega pułkownika Rudolfa Abla w zamian za pilota Francisa Gary Powersa, pojmanego po zestrzeleniu w 1960 roku nad Związkiem Radzieckim samolotu szpiegowskiego U-2. W wyniku szczęśliwego zbiegu okoliczności świadkiem tej wymiany była Annette von Broecker. Następna wymiana miała miejsce 11 czerwca 1985, kiedy w zamian za 25 amerykańskich agentów, w tym 5 Polaków (Jerzy Pawłowski, Leszek Chróst, Bogdan Walewski, Norbert Adamaschek i Jacek Jurzak), z czego dwóch zrezygnowało z możliwości wyjazdu do USA (Jerzy Pawłowski oraz inny agent wystawiony do wymiany przez stronę wschodnioniemiecką), zwolniony został oficer wywiadu PRL Marian Zacharski oraz trzech innych szpiegów przetrzymywanych na Zachodzie (Niemcy: Alfred Zehe, Alicja Michelson; Bułgar: Penjo Baiczew Kostadinow). Ostatnia i jednocześnie najbardziej znana wymiana odbyła się 11 lutego 1986, kiedy obrońca praw człowieka i więzień polityczny Natan Szaranski oraz trzech agentów Zachodu zostało wymienionych za Karla Koechera, Jerzego Kaczmarka i trzech innych agentów bloku wschodniego. Most Glienicke jako miejsce wymiany więźniów był wykorzystany w literaturze oraz w filmach: Pogrzeb w Berlinie z 1966 roku z Michaelem Caine’em w roli głównej, na podstawie powieści o tym samym tytule. Most szpiegów z 2015 roku z Tomem Hanksem w roli głównej. Doppelgänger. Sobowtór z 2023 roku z Jakubem Gierszałem w roli głównej. Przypisy Linki zewnętrzne Most Glienicke (ang.) Poczdam – Most Glienicke. potsdam-tour.co.uk. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-27)]. (ang.).
Ponte Glienicke

A Ponte Glienicke (Glienicker Brücke) é uma ponte em Berlim que cruza o rio Havel conectando as cidades de Potsdam e Berlim. Sua construção foi concluida em 1907. Ponte dos Espiões A União Soviética e os Estados Unidos utilizaram essa ponte em três oportunidades para realizar trocas de espiões capturados durante a Guerra Fria, e a ponte foi denominada como Ponte dos Espiões pela imprensa. A primeira troca entre as superpotências ocorreu no dia 10 de fevereiro de 1962. Os Estados Unidos liberaram o espião russo Coronel Rudolf Ivanovich Abel em troca do piloto Francis Gary Powers capturado pela URSS em 1960. Annette von Broecker reivindica que uma intuição lhe proporcionou o posto de única testemunha ocular dessa troca. A segunda troca foi no dia 12 de junho de 1985 foi uma troca apressada de 23 agentes americanos presos na Europa Oriental pelo agente polones Marian Zacharski e outros três agentes sovieticos presos no Ocidente. A última troca também é a mais conhecida do grande público. Em 11 de fevereiro de 1986, o defensor dos direitos humanos e prisioneiro político Anatoly Sharansky e mais três agentes orientais foram trocados por Karl Koecher e quatro outros agentes ocidentais. A ponte Glienicke como local de encontro para troca de prisioneiros também aparece na ficção, especialmente no filme de Harry Palmer de 1966, Funeral em Berlim, estrelado por Michael Caine, baseado em obra de mesmo nome. Galeria Referências Ligações externas «Glienicke Bridge» (em inglês) «Potsdam from Above - Glienicker Bruecke» (em inglês)
Глиникский мост

Гли́никский мост (нем. Glienicker Brücke) — мост в Германии через реку Хафель, соединяющий берлинский район Ванзе в округе Штеглиц-Целендорф и прилегающий город Потсдам. Своим названием мост обязан находившемуся поблизости поместью Клайн-Глинике, от которого в настоящее время остался охотничий дворец Глинике. По окончании Второй мировой войны и до объединения Германии по середине моста проходила граница между Западным Берлином и ГДР. Мост получил всемирную известность благодаря тому, что по крайней мере четырежды на нём состоялся обмен арестованными шпионами между советскими и американскими спецслужбами. В средствах массовой информации его прозвали «шпионским мостом». Первое такое мероприятие состоялось 10 февраля 1962 года, когда Советский Союз выдал Соединенным Штатам сбитого над Свердловском американского лётчика Гэри Пауэрса в обмен на арестованного ФБР Рудольфа Абеля. В апреле 1964 года советский агент Конон Молодый был обменян на британского агента Гревилла Винна. 12 июня 1985 года произошел обмен 25 человек, арестованных в Польше и ГДР, на 4 агентов разведок Польши (Мариан Захарский), ГДР и Болгарии, арестованных в США. 11 февраля 1986 года состоялся обмен диссидента Анатолия (Натана) Щаранского на советского разведчика гражданина Чехословакии Карла Кёхера и его жену Хану, а также советского разведчика Евгения Землякова, польского разведчика Ежи Качмарека и разведчика ГДР Детлефа Шарфенорта, арестованных в ФРГ. В музее «Вилла Шённинген» представлена экспозиция времён холодной войны, рассказывающая о событиях обмена шпионами. См. также Мёртвый сезон (фильм, 1968) Фогель, Вольфганг Шпионский мост — фильм о первом обмене на Глиникском мосту Примечания Литература Маркина Л. Г., Муравлёва Е. Н., Муравлёва Н. В. GLIENICKER BRÜCKE МОСТ ГЛИНИКЕ // Культура Германии: лингвострановедческий словарь: свыше 5000 единиц / под общ. ред. Н. В. Муравлёвой. — М.: АСТ, 2006. — С. 344. — 1181 с. — ISBN 5-17-038383-5. Ссылки glienicke-bridge.com — сайт, посвящённый Глиникскому мосту Глиникский мост из космоса
Müggelsee

Müggelsee, også kaldet Großer Müggelsee, er med sit overfladeareal på 7,4 km² den største sø i Tysklands hovedstad, Berlin. Müggelsee, der er 4,3 km lang, 2,6 km bred og op til 8 m dyb, er beliggende i den sydøstlige bydel Treptow-Köpenick. Den blev dannet under den pleistocæne periode. Spree løber gennem søen. En del af byens drikkevand stammer fra søen. Müggelsee er et berømt udflugtsmål for berlinerne, og der findes derfor flere restauranter ved søbredden. Oprindelsen til søens navn er ukendt, men den er første gang nævnt i 1394.
Müggelsee

The Müggelsee (German pronunciation: [ˈmʏɡl̩ˌzeː] ), also known as the Großer Müggelsee, is a natural lake in the eastern edge of Berlin, the capital city of Germany. It is the largest of the Berlin lakes by area, with an area of 7.4 square kilometres (2.9 sq mi), a length of 4.3 kilometres (2.7 mi) The lake is in the Berlin district of Treptow-Köpenick. The suburbs of Köpenick, Friedrichshagen, Rahnsdorf and a little section of Müggelheim border on the lake. The lake itself is 8 metres (26 ft) deep at its deepest point. At its south end are hills called the 'Müggelberge', which are 115 metres (377 ft) high; they were formed during the Pleistocene (as a kettle hole, remaining at Weichselian glaciation). On the so-called 'Kleiner Müggelberg', the much-visited and popular 'Müggelturm' (a tower) was built, the first one in 1889 (destroyed in a fire in 1958), and the current one in 1960/61. The tower offers extensive views over the lake and the forests against the Berlin skyline. The River Spree flows into the lake via the smaller Kleiner Müggelsee, which is only 0.16 square kilometres (0.062 sq mi) in area. The Friedrichshagen waterworks on the northern bank of the Müggelsee obtains most of its water from the lake. There are also numerous deep wells located near the banks, and are mainly fed by the bank filtrate and only to a small share by groundwater. Etymology The first uses of the word component "Müggel" are, according to Gerhard Schlimpert in the "Codex diplomaticus Brandenburgensis", in 1394 as "den Tyns in der Miggel" and in 1487 as "von der Miggelseh". The etymology remains unclear. The traditional derivative from Common Slavonic mogyla = "grave, grave hill, earth hill" is rejected by Schlimpert as not durable. A pre-Slavonic, Germanic origin from a Proto-Indo-European root is more probable: migh-, mighla = "fog, cloud": compare Dutch miggelen = "drizzle" belongs. Analyses say that the word component "heim" in the name was brought around 1750 by settlers from the Palatinate from their homeland Odernheim, according to Schlimpert. Namesakes In December 2013, a lake on the Saturnian moon Titan was officially named after Lake Müggelsee by the International Astronomical Union. That lake is composed of liquid methane and ethane, and is located at 84°26N and 203°30W on Titan's globe. References External links Nixdorf, B.; et al. (2004), "Müggelsee", Dokumentation von Zustand und Entwicklung der wichtigsten Seen Deutschlands (in German), Berlin: Umweltbundesamt, p. 12
Müggelsee

Le Grand Müggelsee (Großer Müggelsee) est le plus grand lac de la région de Berlin. Il est situé dans l'arrondissement de Treptow-Köpenick au sud-est de la capitale allemande. Présentation Le Müggelsee s'étend sur quatre quartiers berlinois, Köpenick, Friedrichshagen, Rahnsdorf et Müggelheim. Le lac s'étend sur 7,4 kilomètres carrés, avec un maximum de 4,3 km de long sur 2,6 km de large et jusqu'à huit mètres de profondeur. Le lac longe les collines appelées Müggelberge qui sont les sommets les plus hauts de Berlin avec près de 115 mètres d'altitude. Elles se sont formées lors de la période du pléistocène. Le Müggelsee est alimenté par les eaux de la rivière Spree qui s'écoule par la Müggelspree jusque dans le lac, en passant par le Petit Müggelsee (Kleiner Müggelsee). Étymologie Les premières mentions du mot Müggel, selon Gerhard Schlimpert, remontent à 1394, dans le Codex diplomaticus Brandenburgensis (« Recueil diplomatique du Brandebourg »). La toponymie de Müggel serait d'origine pré-slave, d'origine germanique à partir d'une racine proto-indo-européenne Müggel : mighla = brouillard, nuage, de même origine que le terme néerlandais miggelen = arroser. Voir aussi Notes et références Liens externes Portail de Berlin Portail des lacs et cours d'eau
Müggelsee

Il Müggelsee /ˈmʏgεlˌzeː/ è il lago più grande situato interamente nel territorio della città di Berlino; si trova nella parte sud-est della metropoli e fa parte del distretto di Treptow-Köpenick. Le colline Müggelberge alla sua riva meridionale sono, con 114,7 m s.l.m. - ovvero poco meno di 85 metri sul livello del lago - le elevazioni naturali più alte a Berlino. L'acqua del lago viene usata per la fornitura di acqua potabile per i quartieri limitrofi. Tra le ipotesi sull'origine del nome del lago è più accreditata quella che lo riconduce alla radice indoeuropea migh- o mighla = nebbia, nuvola. Traggono nome dal lago anche il vicino quartiere di Müggelheim e la torre panoramica Müggelturm. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Müggelsee
Müggelsee

De Müggelsee is het grootste meer binnen de stadsgrenzen van Duitse hoofdstad Berlijn. Het meer is gelegen in het Berlijnse district Treptow-Köpenick en grenst onder andere aan het stadsdeel Rahnsdorf. De Müggelsee bestaat uit de Kleinen Müggelsee en de Großer Müggelsee. Geografie Het meer heeft een oppervlakte van 7,4 km² (max. 4,3 kilometer lang en maximaal 2,6 kilometer breed) en heeft een maximale diepte van 8 meter. Het meer alsmede de aan de zuidelijke oever gelegen Müggelberge (met 115 meter hoogte een van de hoogste delen van Berlijn) ontstonden tijdens het Pleistoceen. Aan de Kleinen Müggelberg werd in 1961 de veel bezochte Müggelturm gebouwd. Deze toren biedt een verre blik over het meer en de bossen tot het silhouet van de stad. De rivier de Spree loopt door de Müggelsee heen en wordt bij de delen Dämeritzsee–Müggelsee en Müggelsee–Köpenick Müggelspree genoemd. Het aan de noordelijke oever gelegen Wasserwerk Friedrichshagen zorgt voor waterwinning uit de Müggelsee. Daarnaast zijn er verschillende kunstmatige bronnen die voor oevergrondwater zorgen. Geschiedenis De eerste vermeldingen van het woord Müggel dateren uit 1394 als den Tyns in der Miggel en uit 1487 als von der Miggelseh. De etymologie is verder onduidelijk. Op 24 mei 1932 landde het watervliegtuig Dornier Do X, destijds het grootste vliegtuig ter wereld, na een twee jaar durende promotievlucht op de Müggelsee. Toerisme en verkeer De Müggelsee heeft vooral voor de oostelijke delen van Berlijn een belangrijke toeristische waarde. Het meer wordt aangedaan door rondvaartboten alsmede gebruikt door de pleziervaart. Overigens is het gebruik door gemotoriseerde boten alleen in de vaargeul toegestaan. Overige boten mogen op het gehele meer komen. Naast de pleziervaart en de rondvaartboten van de Berlijnse onderneming Stern und Kreisschiffahrt wordt de aan de oostzijde van het meer grenzende Müggelspree ook aangedaan door de veerboten F23 en F24 van de Berliner Verkehrsbetriebe (BVG). Op deze veerboten is het reguliere tariefsysteem van de BVG van toepassing Externe links Getaileerde informatie over de Müggelsee Het gebied Müggelspree-Müggelsee op de site van Senatsverwaltung
Müggelsee

Müggelsee – największe jezioro w Berlinie. Leży na południowy wschód od centrum miasta, w okręgu administracyjnym Treptow-Köpenick. Jezioro ma powierzchnię 7,433 km², 4,3 km długości i 2,6 kilometra szerokości. Jego głębokość maksymalna dochodzi do 8 metrów. Przez jezioro przepływa rzeka Sprewa. Jest jeziorem wytopiskowym powstałym w wyniku zlodowacenia północnopolskiego w okresie późnego plejstocenu. Leży w obrębie dzielnic Köpenick, Friedrichshagen i Rahnsdorf. Jest popularnym wśród berlińczyków miejscem wypoczynku i uprawiania sportów wodnych, w tym żeglarstwa. Przypisy Bibliografia Wissenswertes über den Berliner Müggelsee. am-mueggelsee.de. [dostęp 2018-02-04]. (ang.).
Мюггельзе

Мю́ггельзе (нем. Müggelsee) — крупнейшее озеро Берлина. Оно расположено в округе Трептов-Кёпеник и граничит с районами Кёпеник, Фридрихсхаген, Рансдорф и Мюггельхайм. Чтобы различить его от расположенного рядом Малого Мюггельзе (площадь 0,16км²), озеро называют Großer Müggelsee (Большое Мюггельзе). Озеро занимает площадь более 7,4 км², а его глубина достигает 8 метров. Оно вытянуто в длину с запада на восток — около 4,3 км, а в ширину достигает 2,6 км. Мюггельзе образовалось в плейстоцене, одновременно с прилегающими холмами Мюггельберге. Эти возвышенности, достигающие 115 метров, являются самыми высокими точками Берлина. В 1961 году на южном берегу, у Малого Мюггельзе, была построена башня Мюггельтурм. С неё открывается панорамный вид на озеро, окружающие его леса и даже на силуэты берлинских высотных зданий. Через Мюггельзе протекает река Шпре, образуя на отдельных участках протоки, известные как Мюггельшпре (участки Демерицзе-Мюггельзе и Мюггельзе-Кёпеник). Благодаря своему живописному ландшафту и близости к городу озеро является популярным местом отдыха, особенно среди жителей восточной части Берлина. История В начале XX века Мюггельзе стал центром культурной жизни. В его окрестностях отдыхали и работали известные художники, такие как Эрнст Опплер, Эрнст Людвиг Кирхнер и Вальтер Ляйстиков. В 1929–1930 годах здесь был построен сгеодняшний пляжный комплекс (Strandbad Müggelsee) по проекту Мартина Вагнера и Фридриха Хеннингса. Во время Второй мировой войны окрестности Мюггельзе, как и весь Берлин, пострадали от бомбардировок. В послевоенный период, когда восточная часть города оказалась под контролем Советского Союза, озеро стало популярным местом отдыха для жителей Восточного Берлина. После объединения Германии в 1990 году район вокруг озера был благоустроен. Сегодня Мюггельзе остаётся одним из самых популярных мест отдыха в Берлине. Примечания Литература Теодор Фонтане. «Странствия по марке Бранденбург». Мюггельзе (нем.). gutenberg.spiegel.de. Дата обращения: 5 декабря 2019.
Müggelsee

Müggelsee är med en yta av 7,4 km² Berlins största insjö. Den ligger i stadens sydöstra del i stadsdelsområdet Treptow-Köpenick. Sjön och dess område skapades under pleistocen. Den genomflyts av floden Spree. Varje år tar man stora mängder av sjöns vatten för att framställa dricksvatten. Vid soligt väder förekommer mycket trafik med småbåtar på sjön. Müggelsee är ett omtyckt utflyktsmål för Berlinbor och därför finns flera restauranger vid vattnet. Strax söder om sjön ligger höjdryggen Müggelberge.