NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Best Western

Best Western International, Inc. er en amerikansk baseret hotelkoncern, der driver 4.700 hoteller efter franchise-systemt i over 100 lande. Virksomheden har hovedsæde i Phoenix, Arizona, og driver i USA mere end 2.000 hoteller. Kæden blev grundlagt i 1946 af Merill K. Guertin og har fra starten bestået af privatejede hoteller, hvilket betyder at hotellerne i modsætning til kædedrevne hoteller varierer i størrelse, stil og udseende. Danmark Best Western har været på det danske marked siden 1983 og har p.t. 19 hoteller. Danske medlemmer af Best Western Hotels & Resorts Golf Hotel Viborg, Viborg Schæffergaarden, Gentofte Hotel Prinsen, Aalborg Hotel City, København Hotel Eyde, Herning Hotel Hebron, København Hotel Fredericia. Fredericia Torvehallerne, Vejle Gl. Skovridergaard, Silkeborg Hotel Royal, Holstebro Hotel Kronjylland, Randers Hotel Herman Bang, Frederikshavn Hotel Astoria, København Referencer Eksterne henvisninger Best Westerns danske hjemmeside
Best Western

Best Western es el formato de hotel más popular de la cadena Best Western International.​ Los hoteles Best Western se asocian en Estados Unidos a un segmento de precio intermedio, y la mayoría son de Servicio Completo sin embargo es posible encontrar algunos "Express". Los principales competidores son Four Points y Holiday Inn, siendo este segmento liderado el año 2005 por Hilton Garden Inn según la consultora J.D. Power. En otros mercados los hoteles Best Western se asocian a un segmento entre tres y cuatro estrellas. Best Western entrega 17 servicios y comodidades tales como desayuno, secadores de pelo o acceso a Internet desde las habitaciones. Así mismo ofrece un programa de cliente frecuente llamado "Gold Crown Club International". Best Western Premier Best Western Premier es una marca de hotel creada el año 2002 por la cadena Best Western International. Los hoteles Best Western Premier se asocian a un segmento alto (cuatro estrellas), pero orientados a huéspedes que buscan obtener una experiencia en hoteles únicos con un nivel de comodidad importante, comprendiendo desde pequeños castillos medievales a modernos hoteles urbanos. La mayoría de los hoteles se ubican en Europa, sin embargo ya es posible encontrarlos en varias de las ciudades más importantes de Asia; el primer hotel en América se abrió en el año 2009, en Santiago de Chile. De momento no hay planes de instalar la marca en Norteamérica. En el 2011, inauguró su primer hotel en Bogotá. Referencias Enlaces externos Best Western (en español) Best Western Premier (en español) Best Western Belize Biltmore Plaza Hotel (en inglés) Best Western Francia Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Best Western.
Best Western

Best Western Hotels & Resorts est une chaîne d'hôtel américaine milieu de gamme composée d'environ 4 700 hôtels répartis dans plus de 100 pays. Son siège se trouve à Phoenix, en Arizona. Aujourd'hui, Best Western compte plus de 15 marques à l'international. Histoire En 1946, M.K. Guertin, hôtelier californien, fonde Best Western Motels avec 66 autres propriétaires de motels dans l’optique de partager les coûts de publicité, de diriger les clients d’un hôtel du réseau à un autre et d’améliorer les standards de qualité dans l’industrie des motels. En 1978, Best Western commence son développement en Europe avec la Grande-Bretagne puis la France en 1981. Depuis son acquisition du groupe WorldHotels, Best Western détient désormais les marques WorldHotels Luxury, WorldHotels Elite et WorldHotels Distinctive. Pour compléter son portfolio, le groupe possède également Sure Hotel, Sure Hotel Plus et Sure Hotel Collection. Identité visuelle Réseau hôtelier Best Western Hotels & Resorts a 4 700 hôtels sous une même et unique enseigne. En France, le cap des trois cents hôtels a été passé en 2010. Au niveau mondial, la France se positionne en deuxième position, après les États-Unis, des pays possédant le plus grand nombre d’hôtels sur l’enseigne Best Western Hotels & Resorts. En 2018, 18 nouveaux établissements ont rejoint le réseau français, qui comptait 283 hôtels à fin décembre. Le chiffre d'affaires est de 2,7 milliards de dollars en 2018. Il a progressé en 2018 de 63% à 112 millions d'euros grâce à un prix moyen en légère hausse mais surtout à une hausse de 53% du volume de nuitées. Positionnement Les hôtels Best Western Hotels & Resorts sont des hôtels trois ou quatre étoiles en Europe, des hôtels deux ou trois diamonds aux États-Unis. En Asie, les hôtels de la catégorie Best Western Premier sont des cinq étoiles. Liens externes Site officiel de Best Western France Site officiel de Best Western Notes et références Portail des entreprises Portail de Phoenix Portail de l’hôtellerie
Best Western

La Best Western International è una catena alberghiera che comprende circa 4.200 hotel indipendenti diffusi in 86 paesi. Storia La storia di Best Western iniziò nel 1946 negli USA grazie a Merile Key Guertin, intraprendente albergatore che puntò alla collaborazione tra operatori alberghieri con l'obiettivo di generare vantaggi anche per i singoli. Si consorziarono 50 albergatori e diedero vita a Best Western. Il neonato gruppo offrì subito ai viaggiatori on the road un'accoglienza ospitale, un servizio accurato e prezzi competitivi. La maggior parte degli hotel si trovava nella West Coast degli Stati Uniti e da qui nasce il nome Best Western. Da allora il brand si diffuse rapidamente in tutto in mondo e approdò in Europa nel 1978. In Italia arrivò nel 1982. Il 4 settembre di quell'anno a Parigi si firmò l'accordo con Best Western International che sanciva la nascita di Best Western Italia. I primi undici albergatori affiliati furono i pionieri in Italia di una nuova modalità di accoglienza. L'idea vincente fu l'appartenenza ad una catena alberghiera capace di soddisfare i bisogni di un mercato sempre più esigente e complesso. Il successo fu immediato: in breve tempo le affiliazioni si moltiplicarono, fino ad arrivare nel marzo 2010 a 180 hotel con 12.000 camere in 120 destinazioni business e leisure. Programma fedeltà Uno dei punti di forza del marketing Best Western è il programma Best Western Rewards (BWR), che consente di accumulare punti, semplicemente soggiornando negli alberghi della catena. Vengono, infatti, accreditati 10 punti ogni 0,80 € spesi. Sleep&Fly Negli alberghi in prossimità degli aeroporti è possibile usufruire della promozione Sleep&Fly, la quale consente di dormire vicino all'aeroporto di partenza e di lasciare nel parcheggio/garage dell'albergo l'auto, per tutto il tempo del viaggio. La promozione permette di risparmiare sui costi dei parcheggi degli aeroporti, che possono arrivare fino a 30 € giornalieri. La promozione comprende anche il servizio navetta per l'aeroporto. Loghi Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Best Western Hotels & Resorts Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale in inglese, su bestwestern.com. URL consultato il 31 dicembre 2009 (archiviato dall'url originale il 31 dicembre 2009). Sito ufficiale in italiano, su bestwestern.it.
Best Western

Best Western International behoort tot 's werelds grootste hotelketens met ruim 4195 hotels in 80 landen. Het hoofdkwartier van het bedrijf is gevestigd in Phoenix. Best Western-hotels worden niet uitgebaat door het bedrijf, maar zijn zelfstandige ondernemingen. Deze bedrijven zijn samengevoegd in een non-profitorganisatie (vaak per land gegroepeerd) waarvan elk bedrijf lid moet worden om de naam en dergelijke te mogen voeren. Geschiedenis Het bedrijf werd opgericht kort na de Tweede Wereldoorlog. Een klein netwerk van hoteluitbaters in Californië begon zich aan reizigers als referentie op te stellen voor de andere hotels in het netwerk. Dit kleine, informele netwerk groeide uit tot de in 1946 door M.K. Guertin opgerichte Best Western-keten. In 1978 opende Best Western zijn eerste vestiging in Groot-Brittannië. Hiertoe werd het reeds bestaande bedrijf Interchange Hotels of Great Britain overgenomen. Deze onderneming bestond uit onafhankelijke hoteliers. In 2023 zijn er circa 280 Best Western-hotels in Groot-Brittannië. In 1981 werd de keten in Australië actief, Homestead Motor Inns of Australië ging op in het bedrijf. In hetzelfde jaar werd de toevoeging International achter de bedrijfsnaam geplaatst. Begin 2007 nam Best Western Australië een coöperatie in Nieuw-Zeeland, die werd uitgebaat door Motel Federation of New Zealand, over. In totaal zijn er momenteel 205 vestigingen in Oceanië (waarvan 194 in Australië en 11 in Nieuw-Zeeland). In Nederland sluiten deelnemende hoteliers zich aan bij een stichting van het bedrijf. Het aantal hotels in Nederland staat op 43. Ook in België is het concern actief. Naamgeving De naam Best Western komt voort uit de locatie van de eerste hotels aan de westzijde van de Verenigde Staten. In 1964 deed Best Western veel moeite om de naam Best Eastern te mogen voeren voor zijn vestigingen aan de oostzijde van de Verenigde Staten. Deze naam liet men echter in 1967 al vallen, waarna alle vestigingen werden omgedoopt tot Best Western. Externe link Website van de onderneming
Best Western

Best Western International, Inc. este cel mai mare lanț hotelier din lume, având peste 4.195 de hoteluri în peste 80 de țări diferite. Sediul principal al lanțului hotelier se află în Phoenix, Arizona, și gestionează peste 2.000 de hoteluri numai în America de Nord. Best Western are o politică de marketing ce include accesul gratuit la internet în toate hotelurile Best Western. Începând cu anul 2002, Best Western International s-a concentrat pe promovarea brand-ului unor proprietăți din Europa și Asia: Best Western Premier. Spre deosebire de alte lanțuri hoteliere, fiecare hotel Best Western este deținut și gestionat individual. Best Western nu oferă franciză în modul tradițional, ci acționează ca o asociație nonprofit unde fiecare franciză acționează și votează ca și un membru al asociației. Istoric Brand-ul Best Western a luat naștere imediat după cel de-al doilea război mondial. La acea vreme, majoritatea hotelurilor erau fie mari proprietăți urbane, fie mici hoteluri familiale. În California a luat naștere o rețea de hoteluri mici, independente, care se recomandau unele pe altele trecătorilor. Această rețea mică și informală s-a dezvoltat într-un final în modernul lanț hotelier Best Western, fondat în anul 1946 de către M.K. Guertin. Referințe Legături externe 2007 Annual Report Legături externe Best Western Best Western Premier Best Western Great Britain Arhivat în 2 decembrie 2011, la Wayback Machine. Best Western Australia Best Western Spain and Portugal Best Western Romania Arhivat în 1 decembrie 2011, la Wayback Machine.
Best Western

Best Western International, Inc., som driver varumärket Best Western Hotels & Resorts, är en amerikansk hotellkedja, grundad 1946 av Merill K. Guertin. Företagets huvudkontor ligger i Phoenix, Arizona. Best Western är en av världens största hotellkedjor med över 4 000 hotell i över 80 länder. I Sverige finns det över 129 hotell utspridda över landet, från Trelleborg till Kiruna. Best Westerns svenska hotell blev år 2007 Svanenmärkta. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Best Western. Best Westerns svenska webbplats
Monumento a la Libertad y la Reunificación

El Monumento a la Libertad y la Reunificación (en alemán: «Denkmal für Freiheit und Einheit») es un proyecto que pretende levantar en la ciudad de Berlín (Alemania) una escultura en conmemoración de la revolución pacífica y la consecuente caída del Muro de Berlín el 9 de noviembre de 1989.​ Historia En 2007, la Asociación alemana para la Promoción de las Relaciones Culturales, Sociales y Políticas en Europa y la Fundación federal para el Estudio de la Dictadura abrieron un concurso para la construcción del Monumento. La propuesta ganadora fue la de Bernadette Boebel, una estudiante de diseño de Karlsruhe.​ Inicialmente estaba previsto girara en torno a dos piezas de acero colocadas en el lugar que ocupó anteriormente el monumento a Guillermo I frente al Palacio Real, ambos destruidos durante la República Democrática Alemana (RDA). Los dos elementos aunque separados uno del otro parecían formar un anillo cuando se observan desde un punto en particular. Las esculturas estarían acompañadas de otros elementos, como placa con las fechas de la construcción del muro, de la reunificación, etc.​ Pero en 2011 tuvo lugar un nuevo concurso, que ganaría la propuesta del estudio Stuttgart Milla & Partner.​ La idea es que el monumento honre a los hombres y mujeres que, en una revolución pacífica en 1989, provocaron la caída del Muro de Berlín y la reunificación de Alemania. Por eso el monumento invita a los visitantes a comunicarse y actuar juntos. El movimiento lo lograrán los visitantes que trabajen juntos como un grupo: por la fuerza de su movimiento, el monumento cobrará vida. Será animado y no simplemente un objeto de contemplación. Por eso el monumento es una superficie por la que se puede caminar.​ El 28 de mayo de 2020 se inició simbólicamente la construcción del monumento con la colocación de las primeras piedras por los presidentes del Bundestag Wolfgang Thierse y Norbert Lammert, y la ministra de Cultura Monika Grütters.​ Referencias Véase también Humboldt Forum Reconstrucción crítica Enlaces externos Fundación federal para el Estudio de la Dictadura
Denkmal für Freiheit und Einheit

Denkmal für Freiheit und Einheit (Minnemärket över frihet och enhet) är ett planerat nationellt tyskt minnesmärke framför Humboldt Forum i Berlin, vilket ska hylla Tysklands fredliga återförening 1990 samt tidigare enhetsrörelser under 1700-, 1800- och 1900-talen. Minnesmärket beslöts av Bundestag den 9 november 2007. I förbundsdagens dekret föreslås platsen för det tidigare Kaiser-Wilhelm-Nationaldenkmal på Schlossfreiheit som lokalisering för det nya monumentet, invid Berlins stadsslott i sin nya inkarnation som Humboldt Forum. Monumentet antas ha inskriptioner med den slogan som användes vid 1989 års demonstrationer: "Wir sind das Volk, Wir sind ein Volk" ("Vi är folket, vi är ett folk"). Förbundsdagen beslutade i juli 2017 att påbörja uppförandet av minnesmärket framför Humbolt Forum. Då det av Johannes Milla och Sebastian Letz utarbetade förslaget liknar en gungbräda, och ska ha en viss sådan funktion, har det i folkmun kommit att kallas Einheitswippe (enhetsgungbräda). Invigningen var först planerad till 30-årsjubileet av Berlinmurens fall den 9 november 2019, men ett antal förseningar gjorde att bygget kom igång först i maj 2020. Källor Noter
Église de Béthanie (Berlin-Weißensee)

L'église de Béthanie (Bethanienkirche), du nom du lieu où Jésus se reposa chez Marthe et Marie, est une ancienne église luthérienne-protestante (de l'ancienne altpreußische Union) de Berlin-Weißensee. L'édifice se trouve à la Mirbachplatz, il est aujourd'hui désaffecté au culte. Historique La croissance rapide de la population du nouveau quartier de Weißensee au tournant des XIXe et XXe siècles nécessite la construction d'une église. Celle-ci est bâtie entre 1900 et 1902 en style néogothique typique du nord de l'Allemagne. Les plans en sont des architectes Ludwig von Tiedemann et Robert Leibnitz. Elle est consacrée et inaugurée en présence de l'empereur Guillaume II et de l'impératrice Augusta et l'une des trois cloches est baptisée Auguste-Viktoria en l'honneur de la Kaiserin. L'église est visible de loin avec son clocher haut de 65 mètres. Son plan est une croix aux branches égales. Le bas du clocher est en pierre dure blanche, le haut, et le reste de l'édifice, en briques. L'église est construite à la jonction de plusieurs rues: la Pistoriusstraße, la Schönstraße, la Gäblerstraße, la Behaimstraße et la Max-Steinke-Straße. Cette place est nommée d'après le baron Ernst von Mirbach (1844-1925), grand-chambellan de la cour, qui rassembla les financements nécessaires à la construction de l'église. L'église de Béthanie est tellement endommagée à la fin de la Seconde Guerre mondiale qu'il ne reste plus que le clocher et une petite partie de l'édifice. Elle a été achetée en l'an 2000 par un architecte et son clocher a été restauré, pour servir à d'autres projets. Illustrations Source (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Bethanienkirche (Berlin-Weißensee) » (voir la liste des auteurs). Liens externes Ressource relative à l'architecture : Landesdenkmalamt Berlin Portail de Berlin Portail de l’architecture chrétienne Portail du protestantisme
Bethaniëkerk (Berlijn-Weissensee)

De Toren van de Bethaniëkerk (Duits: Turm der Bethanienkirche) is een kerkruïne in het Berlijnse stadsdeel Weißensee. De naar de plaats Bethanië vernoemde kerk werd naar het ontwerp van de architecten Ludwig von Tiedemann en Robert Leibnitz in neogotische stijl gebouwd. In het bijzijn van keizer Wilhelm en keizerin Augusta Victoria werd de kerk in 1902 gewijd. De kerk werd gebouwd op de Mirbachplatz, een kruising van verschillende straten: de Pistoriusstraße, de Schönstraße, de Gablerstraße, de Behaimstraße en de Steinke Max-Straße. Het plein waarop de kerk werd gebouwd is vernoemd naar de Pruisische luitenant-generaal Ernst von Mirbach, die de benodigde middelen verzamelde om de bouw mogelijk te maken. In de Tweede Wereldoorlog werd de kruisvormige kerk bijna volledig verwoest. Slechts een beschadigde, 65 meter hoge toren bleef staan. Het onderste deel van de toren is in kalksteen uitgevoerd, de verdieping met de klokken is van baksteen gebouwd. In 2007 werd de Bethaniëtoren aan een Berlijnse architect en projectontwikkelaar verkocht met de intentie een nieuwe bestemming aan de toren te geven.
Bethlehemskerk (Berlijn-Neukölln)

De Bethlehemskerk in het Berlijnse stadsdeel Neukölln is een van de vele dorpskerken in de Duitse hoofdstad. De kerk staat ook bekend onder de naam Dorpskerk van Rixdorf en is gelegen aan de Richardplatz 22. Omstreeks 1500 werd in het toenmalige dorp Rixdorf een eenvoudig zaalkerkje gebouwd. Deze kerk werd in 1693 tijdens de Dertigjarige Oorlog in brand gestoken en volledig verwoest. Op de basis van de oude kerk werd het nieuwe kerkschip gebouwd. De oudste delen van de kerk zijn derhalve laatgotisch. In de loop der eeuwen werd de kerk herhaaldelijk verbouwd. In 1757 werden de muren verhoogd en kreeg de kerk een nieuwe daktoren met barokke koepel. Rond 1737 ontstond met de steun van Frederik Wilhelm I in het dorp een Boheemse nederzetting die bestond uit geloofsvluchtelingen. Een decennium later richtten de geloofsvluchtelingen de protestantse Bethlehemgemeente op. Jarenlang bleef de gemeente gebruikmaken van een school aan de Richardstraße 97, maar vanaf 1835 werden de diensten in het huidige dorpskerkje gevierd. In het jaar 1877 verkochten de Duitse protestanten de kerk aan de Bethlehemgemeente, aangezien de Duitse protestanten de grotere Magdalenakerk aan de Karl-Marx-Straße lieten bouwen. In 1912 kreeg het godshuis de huidige naam "Bethlehemskerk". De naam voert terug op de Bethlehemskapel te Praag, die voor de Boheemse Broeders een belangrijke rol speelt. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de kerk bij een luchtaanval beschadigd. Direct na de oorlog werd de kerk provisorisch hersteld. Vanaf 1951 werd een restauratie en gedeeltelijke verbouwing uitgevoerd, de nevengebouwen werden vanaf 1953 opnieuw opgetrokken. De huidige klokkentoren volgde in de jaren 1963-1964. Verdere verbouwingen volgden in de jaren 70 van de 20e eeuw. In het jaar 2006 fuseerde de Boheems-lutherse Bethlehemkerk met de Magdalena-, Ananias- en Tabeakerk tot de Evangelischen Kirchengemeinde Rixdorf. Kerkdiensten worden tegenwoordig in de Duitse taal gehouden, maar men is trouw aan de oude liturgie.
Betriebshof Weißensee

Der Betriebshof Weißensee befindet sich an der Bernkasteler Straße in Berlin-Weißensee. Er wurde 1912 als Hof XXII der Großen Berliner Straßenbahn (GBS) in Betrieb genommen, 1935 änderte die BVG das Kürzel in Wei um. Der Hof entstand als Ersatz für ein älteres Depot der ehemaligen Neuen Berliner Pferdebahn-Gesellschaft in der Rennbahnstraße und dient gegenwärtig als Einsatzstelle für mehrere Linien im Bezirk Pankow. Lage und Aufbau Der Hof liegt in der Bernkasteler Straße 79/80 nordwestlich des Ortskerns von Weißensee und ist über eine zweigleisige Betriebsstrecke an die Straßenbahnstrecke in der Berliner Allee angebunden. Er umfasst eine Wagenhalle mit zehn Aufstellgleisen, eine zweigleisige Werkstatthalle sowie eine angeschlossene Freiluft-Abstellanlage mit elf Gleisen. Die Verwaltung war in einem dreigeschossigen Bau an der Einfahrt untergebracht und diente auch zu Wohnzwecken. Es wurde später durch einen Neubau in seinen Funktionen ergänzt. Geschichte Die GBS begann ab 1911 auf dem an der Bernkasteler Straße erworbenen Gelände mit dem Bau des neuen Hofs XXII. Der bisherige Hof an der Kreuzung Rennbahnstraße Ecke Große-See-Straße ließ bedingt durch seine Lage keinen Platz für eine Erweiterung zu. Die Eröffnung fand am 11. Oktober 1912 statt. Die Grundfläche betrug zur Eröffnung 19.634 Quadratmeter und bot insgesamt 200 Wagen zu je elf Metern Länge Platz. 1928 wurden von Weißensee aus 82 Züge, in der Regel bestehend aus einem Trieb- und ein oder zwei Beiwagen, eingesetzt. Der Bestand zum 1. Juli 1949, dem Zeitpunkt der Verwaltungstrennung der BVG, wird mit insgesamt 219 Fahrzeugen angegeben, davon 87 Triebwagen, 90 Beiwagen, elf Arbeitswagen, 22 Güterloren, vier Salzwagen, vier Schneewagen und ein Hilfsgerätewagen. In den 1970er Jahren fand ein umfassender Umbau des Betriebshofes statt, um ihn für die Stationierung der ab 1976 eingesetzten Tatra-Straßenbahnen vom Typ KT4D vorzubereiten. Die Arbeiten umfassten neben der Veränderung der Revisionsgruben auch die Einrichtung einer Elektronikwerkstatt. Ab März 1976 wurden die ersten drei KT4D-Wagen in Weißensee stationiert, der Bestand wuchs mit der Auslieferung weiterer Fahrzeuge auf insgesamt 160 Wagen an, darunter sämtliche 99 Triebwagen des Typs KT4Dt mit Thyristor-Steuerung. 1978 erfolgte der Neubau eines Verwaltungsgebäudes, in dem bis 1985 auch die Fahrschule der Straßenbahn untergebracht war. Mit der Wende ging der Fahrzeugbestand der Berliner Straßenbahn infolge sinkender Fahrgastzahlen drastisch zurück. Die Folge war eine Konzentration der Werkstattkapazität auf den Betriebshof Lichtenberg, lediglich kleinere Reparaturen werden noch vor Ort vorgenommen. Seit 1999 werden zudem die Linien im ehemaligen Bezirk Pankow von Weißensee aus bedient. Über die Zukunft des Betriebshofes soll bis 2030 entschieden werden. Es sollen hier auch modernere, längere Fahrzeuge beheimatet werden. Literatur Hans-Georg Winkler: Straßenbahn-Betriebshof Weißensee. In: Weißenseer Heimatfreunde (Hrsg.): Auf Schienen nach Weißensee. 125 Jahre Straßenbahnen im Nordosten Berlins. GVE-Verlag, Berlin 2002, ISBN 3-89218-075-X. Weblinks Einzelnachweise