NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ernst-Thälmann-Park

Ernst-Thälmann-Park es el nombre de un parque del barrio de Prenzlauer Berg, situado al este de Berlín. El parque adoptó el nombre del dirigente comunista alemán Ernst Thälmann, miembro del Comité central del Partido Comunista de Alemania (KPD) durante la República de Weimar.​ Historia Sobre el terreno actual del parque se encontraba entre 1874 y 1981 un depósito de gas que fue demolido en 1982. El terreno fue transformado en un "parque habitacional" en el que era posible acceder a la adquisición de domicilios, algo inédito en la República Democrática Alemana (RDA). Entre 1983 y 1986 se construyeron 1.332 apartamentos para unos 4.000 habitantes. En 2004 se iniciaron las obras de saneamiento para solucionar los problemas que presentaban los antiguos desechos subterráneos de la desaparecida empresa de gas. Véase también Remodelación de Berlín Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una galería multimedia sobre Ernst-Thälmann-Park.
Parc Ernst-Thälmann

Le Parc Ernst-Thälmann, en allemand Ernst-Thälmann-Park, est un parc situé au centre du quartier de Prenzlauer Berg à Berlin, en Allemagne. Il a été aménagé en 1986 sur le site d'une ancienne usine à gaz de houille et porte le nom du président du Parti communiste d'Allemagne Ernst Thälmann (1886-1944). L'ancienne usine construite en 1874 est fermée en 1981, le dernier gazomètre est démoli en 1984. En l'honneur des 750 ans de Berlin, le gouvernement est-allemand établit les plans d'un « parc habité » comprenant un mémorial, une piscine publique, un planétarium, une école et un lotissement de 4 000 habitants. Le parc est inauguré le 16 avril 1986, jour du centième anniversaire de Thälmann. L'ancienne utilisation industrielle a laissé une importante contamination du sol et des eaux souterraines par du cyanure, des phénols et du goudron qui, après la réunification allemande ont dû être nettoyés par excavation et bioremédiation. Bien qu'il y ait eu des débats sur le nom, une majorité d'habitants a voté contre un changement en 1997. Aujourd'hui, le parc abrite des bâtiments publics, des galeries d'art et un petit théâtre dans l'ancien bâtiment administratif de l'usine à gaz. Le monument en bronze d'Ernst Thälmann élevé entre 1981 et 1986, d'une hauteur de 14 mètres, est l'œuvre du sculpteur soviétique Lev Kerbel. Certaines plaques avec des slogans politiques sont retirées dans les années 1990. C'est aujourd'hui un monument protégé. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Ernst-Thälmann-Park » (voir la liste des auteurs). Liens externes Portail de Berlin Portail de l'Allemagne de l'Est
Ernst-Thälmann-Park

Ernst-Thälmann-Park är en park i stadsdelen Prenzlauer Berg i stadsdelsområdet Pankow i östra Berlin. Parken har fått sitt namn efter kommunistledaren Ernst Thälmann. Här finns en bronsstaty föreställande Thälmann gjuten av den ryske skulptören Lew Kerbel omkring 1988. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Ernst-Thälmann-Park.
Plötzensee

Plötzensee var et fængsel i Berlin, Tyskland. I løbet af 1940'erne blev over 2.000 modstandere af nazi-regimet, for det meste konservative officerer, henrettet her. Efter kommunismens sammenbrud afsonede mange tidligere DDR-ledere og regimets ansatte deres straffe i Plötzensee. En af de mest prominente fanger var DDRs sidste kommunistleder, Egon Krenz, som blev løsladt julen 2003. Eksterne henvisninger
Plötzenseefängelset

Plötzenseefängelset (tyska: Justizvollzugsanstalt Plötzensee) är ett tyskt fängelse för män, beläget i området Plötzensee i stadsdelsområdet Charlottenburg-Wilmersdorf i Berlin. Fängelset inrättades ursprungligen som ett preussiskt fängelse omkring år 1870. Under nazistregimen 1933–1945 avrättades här 2 891 personer, i huvudsak motståndskämpar - av vilka flera var officerare som hade deltagit i attentatet mot Hitler i juli 1944. Vid avrättningsplatsen finns en minnesplats över dem, Gedenkstätte Plötzensee, öppen för besökare och administrerad av Gedenkstätte Deutscher Widerstand. Avrättade personer (urval) Maurice Bavaud Robert Bernardis Erich Fellgiebel Carl Friedrich Goerdeler Albrecht von Hagen Otto och Elise Hampel Paul von Hase Ulrich von Hassell Wolf-Heinrich von Helldorf Erich Hoepner Helmuth Hübener Friedrich Klausing Julius Leber Helmuth von Moltke Arthur Nebe Erwin Planck Adolf Reichwein Helmuth Stieff Peter Yorck von Wartenburg Erwin von Witzleben Referenser Bedürftig, Friedemann (2008). Tredje riket från uppgång till fall: en uppslagsbok. Stockholm: Ersatz. sid. 293. ISBN 978-91-88858-32-0 Noter Externa länkar Gedenkstätte Plötzensee
Гросер Тиргартен

52.514, 13.357 Гросер Тиргартен (на немски: Großer Tiergarten) е парк в Берлин, столицата на Германия. Разположен е в централната част на града, в квартал Тиргартен, на южния бряг на река Шпрее. С площ 210 ha Гросер Тиргартен е вторият по големина градски парк в страната след Английската градина в Мюнхен. Паркът е създаден през XVI век като ловен парк на курфюрстите на Бранденбург, но през следващите столетия се превръща в градски парк.
Tiergarten

El Tiergarten (Großer Tiergarten) (jardí d'animals o zoològic en alemany) és el principal parc de Berlín. Ubicat al centre de la ciutat concretament al barri que porta el seu nom. Història Durant els seus primers anys va ser una zona de caça i posteriorment passà a ser una zona verda per a ús dels berlinesos. Tiergarten significa jardí d'animals, en record de quan era un lloc de lleure per l'aristocràcia prussiana com a zona de caça de senglars i cérvols. Durant les Revolucions de 1848 els manifestants es reunien al Tiergarten davant de les tropes de l'exèrcit de Prússia. Després de la caiguda del mur de Berlín, el Carrer del 17 de juny, que creua el parc, ha sigut escenari en els darrers anys del segle xx i primers del XXI de la Love Parade, una de les festivitats més multitudinàries de tota la Unió Europea. Durant el 2004 i el 2005 aquesta festa no es va celebrar per problemes d'organització, però a partir del 2006 l'esdeveniment es tornà a realitzar. Característiques Amb les seves 210 hectàrees de superfície constitueix el major parc paisatgístic i "pulmó verd" al centre de Berlín. És el segon parc més gran de la ciutat després del Grünewald. Es troba emmarcat pels símbols de la ciutat com la Porta de Brandenburg, el barri parlamentari i governamental amb l'edifici del Reichstag (parlament alemany) i la Cancelleria Federal, el Palau de Bellevue (palau del President de la República) o la Potsdamer Platz. També es troben la Columna de la Victòria, la Berliner Philharmonie (Auditori de la Filharmònica de Berlín), el barri diplomàtic (al sud) i el Jardí Zoològic de Berlín (al sud-oest). A prop del lloc es va construir la nova Estació Central de Berlín (Hauptbahnhof). Vegeu també Districtes i barris de Berlín Referències Enllaços externs Großer Tiergarten
Tiergarten

Tiergarten (oficiální název Großer Tiergarten) je druhý největší městský park v Berlíně a třetí největší v Německu na ploše 2,1 km². Rozkládá se na území bývalého Západního Berlína, v centrální části se nachází Vítězný sloup z roku 1873. Napříč parkem prochází od Braniborské brány z východu na západ ulice 17. června (17. Juni). Severní část je ohraničena řekou Sprévou. V roce 1527 je území uváděno jako lovecká oblast braniborského kurfiřta, kde byli loveni jeleni a jiná divoká zvířata. Odtud vznikl název (Tier – zvíře) a (Garten – zahrada). Pruský král Fridrich II. roku 1741 lov zakázal a pověřil architekta George von Knobelsdorff Wenzeslaus přebudováním oblasti na veřejný park. V roce 1844 byla v jihozápadní části na ploše 35 ha zřízena nejstarší německá zoologická zahrada. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Tiergarten na Wikimedia Commons Großer Tiergarten Archivováno 23. 12. 2016 na Wayback Machine. (německy)
Großer Tiergarten

Großer Tiergarten er en 212 hektar stor park i bydelen Tiergarten midt i Berlin. Navnet betyder "store dyrehave" og hentyder til de vildsvin og det råvildt, som det prøjsiske aristokrati gik på jagt efter. I 1830 ændredes reviret til en landskabspark skabt af Peter Joseph Lenné. Tiergarten blev totalt ødelagt under 2. verdenskrig. I Großer Tiergarten findes blandt andet De nordiske landes ambassader i Berlin og Schloß Bellevue. Straße des 17. Juni går igennem Großer Tiergarten i retning af Brandenburger Tor og i centrum fidens Großer Stern med Siegessäule.
Tiergarten

El Tiergarten (pronunciación en alemán: /ˈtiːɐ̯ˌɡaʁtn̩/ ()) es el principal parque de Berlín,​ capital de Alemania. Ubicado en el centro de la ciudad, es además desde 2001 un distrito de esta ciudad. Historia En sus primeros años fue una zona de caza y posteriormente pasó a ser una gran zona verde para uso y disfrute de los berlineses. Tiergarten significa jardín de animales, en recuerdo de cuando era lugar de deleite de la aristocracia prusiana como coto de caza de jabalíes y ciervos. Durante las Revoluciones de 1848, los manifestantes se reunían en el Tiergarten frente a la tropa del ejército de Prusia. Fue el lugar donde los dirigentes espartaquistas Karl Liebknecht y Rosa Luxemburgo fueron ejecutados. Tras la caída del Muro de Berlín, la Calle del 17 de junio, que atraviesa el parque, ha sido escenario en los últimos años del siglo XX y primeros del XXI de la Love Parade, una de las festividades más multitudinarias de toda la Unión Europea. Durante 2004 y 2005 esta fiesta no se celebró por problemas de organización, pero a partir de 2006 volvió a realizarse el evento.​ Características Con sus 210 ha de superficie constituye el mayor parque paisajístico y «pulmón verde» en el centro de Berlín. Es el segundo parque más grande de la ciudad después del Grunewald. Se encuentra enmarcado por símbolos de la ciudad como la Puerta de Brandeburgo, el barrio parlamentario y gubernamental con el edificio del Reichstag (parlamento alemán) y la Cancillería Federal, el Palacio de Bellevue (palacio del presidente de la República) o la Potsdamer Platz. También se encuentran la Columna de la Victoria, la Berliner Philharmonie (Auditorio de la Filarmónica de Berlín), y próxima a ella, la Neue Nationalgalerie (Nueva Galería Nacional), el barrio diplomático (sur) y el Jardín Zoológico de Berlín (suroeste). A corta distancia del lugar se construyó la nueva Estación Central de Berlín. Referencias Véase también Live 8 Puerta de Brandeburgo Remodelación de Berlín Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Tiergarten. Großer Tiergarten
Tiergarten

A Tiergarten ill. hivatalosan Großer Tiergarten Berlin egyik nagy belvárosi parkja, csak a neve „állatkert”. Területe 210 hektár és így a tempelhofi park után a város második, és Németország harmadik legnagyobb belvárosi parkja. Összehasonlításul: a müncheni Englischer Garten 417 hektár, a londoni Hyde Park 141 hektár, a New York-i Central Park 341 hektár. Több forgalmas út is áthalad a területén, többek között a Straße des 17. Juni; az utak kereszteződésében áll a Siegessäule, egy porosz győzelmi emlékmű. Itt fut a Budapester Straße is. Története A mai park múltja 1527-ig nyúlik vissza, amikor a brandenburgi választófejedelem vadászterületet alapított itt. Az évek során a vadászterületet az uralkodók többször bővítették, nagyvadakat telepítettek bele, körbekerítették, amikor azonban Berlin növekedése elérte, zsugorodni kezdett. A terület elzártságát II. Frigyes szüntette meg, aki az 1740-es években közparkká alakíttatta át. Források Klaus von Krosigk: Der Berliner Tiergarten (Berlin-Edition, Berlin, 2001) ISBN 3-8148-0030-3 Malte B. Pereira – Jürgen Scheunemann: Berlin (Köln, 2008) Rácz Róbert: Berlin (Budapest, 2005) ISBN 963-86520-2-0 További információk A Tiergartenről a Visit Berlinen A Tiergartenről az Irány Berlinen
Großer Tiergarten

Großer Tiergarten lub Tiergarten (z niem. „(wielki) zwierzyniec”) – park miejski w centralnym Berlinie, w dzielnicy Tiergarten. Najstarszy park niemieckiej stolicy, drugi pod względem wielkości, po Tempelhofer Feld, jego powierzchnia wynosi, według różnych źródeł, od 200 do 210 hektarów. Park wpisany jest do berlińskiego rejestru zabytków. Charakterystyka Park rozciąga się ze wschodu na zachód na długości około 3 km, a jego szerokość z północy na południe wynosi około 1 km. Położony nad południowym brzegiem rzeki Sprewy, wokół placu Großer Stern („wielka gwiazda”), z którego rozchodzi się promieniście osiem alei, w tym prowadząca przez całą długość parku Straße des 17. Juni. Na środku placu Großer Stern stoi Kolumna Zwycięstwa (Siegessäule). Ponadto w obrębie parku znajduje się wiele innych pomników, w tym Pomnik Żołnierzy Radzieckich (Sowjetische Ehrenmal), pomniki upamiętniające niemiecki ruch oporu, Karla Liebknechta i Różę Luksemburg, zamordowanych Sintich i Romów i prześladowanych homoseksualistów. Znajduje się tu także wieża z jednym z największych na świecie carillonów i muzeum lamp gazowych (Gaslaternen-Freilichtmuseum Berlin). W północnej części parku znajduje się ogród w stylu angielskim (Englische Garten), zaś w południowej – jezioro Neuer See. W bliskim sąsiedztwie parku znajdują się: na północy – Pałac Bellevue (Schloss Bellevue) z ogrodami (siedziba prezydenta Niemiec), Urząd Kanclerza Federalnego (Bundeskanzleramt), gmach parlamentu (Reichstag) i centrum sztuki Haus der Kulturen der Welt, na wschodzie – Brama Brandenburska i Pomnik Pomordowanych Żydów Europy (Denkmal für die ermordeten Juden Europas), na południu – Filharmonia Berlińska (Berliner Philharmonie), na południowym zachodzie – ogród zoologiczny (Zoologischer Garten). Historia Großer Tiergarten został wytyczony jako park publiczny pod koniec XVII wieku przez elektora Brandenburgii, Fryderyka III. Wcześniej znajdował się tu teren łowiecki. Kilkakrotnie przeprojektowywany, obecną formę nabrał zasadniczo w latach 1833–1838; za jego projekt odpowiadał Peter Joseph Lenné. Park doznał znacznych uszkodzeń podczas II wojny światowej. Po jej zakończeniu porastające go drzewa zostały przez berlińczyków niemal doszczętnie wycięte w obliczu niedoboru opału. Ponowne zadrzewienie rozpoczęto w 1949 roku, sadząc drzewa podarowane Berlinowi przez inne miasta niemieckie. W okresie zimnej wojny park znajdował się w granicach Berlina Zachodniego; mur berliński przebiegał wzdłuż wschodniej granicy parku. Galeria Przypisy
Großer Tiergarten

Großer Tiergarten, conhecido simplesmente como Tiergarten, é um parque urbano público da Alemanha, localizado no centro da cidade de Berlim, na localidade homônima. O parque tem cerca de 210 hectares. Entre os jardins urbanos da Alemanha, apenas o Englischer Garten, em Munique (com 417 hectares), é maior. Ver também Portão de Brandemburgo Siegessäule Referências Ligações externas Media relacionados com Großer Tiergarten no Wikimedia Commons Großer Tiergarten page on www.stadtentwicklung.berlin.de (em alemão)
Тиргартен (парк)

Тирга́ртен, официально Большо́й Тирга́ртен (нем. Großer Tiergarten) — парк в центре Берлина. Площадь самого большого парка Берлина составляет 210 га. Для сравнения: Гайд-парк в Лондоне занимает площадь 125 га и Центральный парк в Нью-Йорке — 335 га. Несколько больших автомагистралей проходят по парку, среди них улица 17 Июня. Они перекрещиваются на площади Большая Звезда, в середине которого находится берлинская колонна Победы. История На месте парка были охотничьи угодья бранденбургских курфюрстов. Туда специально запускали диких зверей и огромный участок леса был огорожен, чтобы звери не могли выбежать из него. Отсюда и пошло название — Tiergarten, что означает «Парк животных». С началом правления Фридриха II в середине XVIII века, который не любил охоту, эти охотничьи угодья перестали существовать. В 1742 году Фридрих II поручил своему придворному архитектору Георгу Венцелаусу фон Кнобельсдорфу заложить на месте Тиргартена парк развлечений для народа. Кнобельсдорф устроил регулярный парк в стиле барокко — с прудами, скульптурами, беседками, фонтанами и скамейками. В это же время для развлечения публики в Тиргартене была Фазанария, из которой впоследствии вырос Берлинский зоопарк. В конце XVIII века Тиргартен был переделан в английский ландшафтный парк с газонами и полянами. В таком виде Большой Тиргартен просуществовал до конца XIX столетия. В конце XIX века в парке были поставлены многочисленные памятники — королю Фридриху Вильгельму III и его жене Луизе, а также выдающимся германским писателям и композиторам. Во времена нацистской Германии Тиргартен был включён в план по перестройке Берлина в «столицу мира Германию». Шарлоттенбургское шоссе (ныне — улица 17 Июня) было расширено, в центр Тиргартена была перенесена колонна Победы. Деревья Тиргартена после окончания Второй мировой войны из-за недостатка угля рубили на дрова. Из 200 тысяч деревьев парка остались только 700. На свободных площадках парка устраивали огороды. С 1961 года Тиргартен постепенно восстанавливался. Были высажены деревья, отремонтированы мостики, памятники и дорожки. Большой Тиргартен охраняется государством как памятник садово-паркового искусства. Примечания Литература Klaus von Krosigk: Der Berliner Tiergarten. Berlin-Edition, Berlin 2001, ISBN 3-8148-0030-3 Folkwin Wendland, Gustav Wörner, Rose Wörner: Der Berliner Tiergarten, Vergangenheit und Zukunft. Kulturbuch-Verlag, Berlin 1986 Susanne Twarda: Der Tiergarten in Berlin: das Abenteuer liegt um die Ecke. Motzbuch, Berlin 2006, ISBN 3-935790-08-2 Маркина Л. Г., Муравлёва Е. Н., Муравлёва Н. В. TIERGARTEN ТИРГАРТЕН // Культура Германии: лингвострановедческий словарь: свыше 5000 единиц / под общ. ред. Н. В. Муравлёвой. — М.: АСТ, 2006. — С. 990—991. — 1181 с. — ISBN 5-17-038383-5. Ссылки Der Tiergarten in Berlin (нем.). www.gerhildkomander.de. Дата обращения: 12 февраля 2021. Тиргартен — круговая панорама (нем.). www.stadtpanoramen.de. Дата обращения: 12 февраля 2021.
Tiergarten

För stadsdelen i Berlin, se Tiergarten (stadsdel). Tiergarten eller Großer Tiergarten är en stor stadspark i stadsdelen Tiergarten i centrala Berlin. Parken har en yta på 210 hektar (2,1 km²) och angränsar till Brandenburger Tor, här ligger även Reichstag. Tiergarten betyder djurgård (djurpark) på tyska. I Tiergarten återfinns bland annat De nordiska ambassaderna i Berlin och Schloss Bellevue. Strasse des 17. Juni går igenom Tiergarten upp mot Brandenburger Tor och i centrum finns Großer Stern med monumentet samt turistattraktionen Siegessäule. I Tiergarten finns bland annat en engelsk park (Englischer Garten) med teservering. Under 1600-talet skapades i kurfurstarnas inhägnade jaktrevir flera rastplatser och breda alléer. Åtta av dessa alléer mötas vid Großer Stern. Andra delar som finns kvar från senbarocken är Floraplatz med en guldfiskdamm samt Venusbassängen. Årets 1792 utformades under ledning av trädgårdsmästaren Justus Ehrenreich Sello den yngre en ny areal (Neue Partie) med konstgjorda insjöar. Stort inflytande hade landskapsarkitekten Peter Joseph Lenné som anlade mellan 1833 och 1838 en klassisk landskapspark. Under Nationalsocialismen fanns planer att göra alléerna betydlig bredare och uppföra flera byggnader vid alléerna. På grund av andra världskriget blev endast en allée (Strasse des 17. Juni) bredare. Under bombningar vid slutet av kriget blev stora delar av parken förstörd. Kort efter andra världskriget användes stora delar av parken som trädgård. Här odlades grönsaker för Berlins hungriga befolkning. Borgmästaren Ernst Reuter betraktade de fällda träden i Tiergarten som ett sår i staden och han gav påbudet att 25 000 träd skulle planteras. Omgestaltningen av parken skedde under ledning av trädgårdsmästaren Willy Alverdes. I Tiergarten ligger tunnelbanestation Bundestag samt Tiergarten station och Bellevue station som är järnvägsstationer för Berlins pendeltåg (S-bahn). Även Siegesallee hör hit. Tiergarten är också känt för Berlin Love Parade som hölls här mellan 1996 och 2003 samt 2006. Ursprungligen skapades Tiergarten som jaktmark för Brandenburgs kurfurstar och Preussens kungar men omvandlades senare till en park för berlinarna. Under sommaren är parken särskilt populär med bland annat grillning. Bilder 360°-panorama Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Tiergarten. Karta (med restauranger, lekplatser, skulpturer med mera), Senat für Stadtentwicklung Berlin
Великий Тіргартен

Великий Тіргартен (нім. Großer Tiergarten) — парк у центрі Берліна. Площа найбільшого парку Берліна становить 210 га. Для порівняння: Гайд-парк в Лондоні займає площу 125 га і Центральний парк у Нью-Йорку — 335 га. Кілька великих автомагістралей проходять через парк, серед них Вулиця 17 червня. Вони схрещуються на площі Велика Зірка, в середині якої знаходиться берлінська колона Перемоги. Історія На місці парку були мисливські угіддя бранденбурзьких курфюрстів. Туди спеціально запускали диких звірів і величезна ділянка лісу була обгороджена, щоб звірі не могли вибігти з нього. Звідси і пішла назва — Tiergarten, що означає «Парк тварин». З початком правління Фрідріха II в середині XVIII століття, який не любив полювання, ці мисливські угіддя перестали існувати. В 1742 році Фрідріх II доручив своєму придворному архітекторові Георгу Венцелаусу фон Кнобельсдорф закласти на місці Тиргартену парк розваг для народу. Кнобельсдорф влаштував регулярний парк в стилі бароко — зі ставками, скульптурами, альтанками, фонтанами і лавками. В цей же час для розваги публіки в Тиргартені була Фазанарія, з якої згодом виріс Берлінський зоопарк. Наприкінці XVIII століття Тіргартен було перероблено на англійський ландшафтний парк з газонами та галявинами. У такому вигляді Великий Тіргартен проіснував до кінця XIX століття. Наприкінці XIX століття у парку були поставлені численні пам'ятники — королю Фрідріху Вільгельму III і його дружині Луїзі, а також видатним німецьким письменникам і композиторам. За часів нацистської Німеччини Тіргартен був включений до плану з перебудови Берліна на «столицю світу Германія». Шарлоттенбурзьке шосе (нині — вулиця 17 Червня) було зруйноване, до центру Тіргартену була перенесена колона Перемоги. Дерева Тіргартену по завершенню Другої світової війни через нестачу вугілля рубали на дрова. З 200 тисяч дерев парку залишилися тільки 700. На вільних майданчиках парку влаштовували городи. З 1961 року Тіргартен поступово відновлювався. Були висаджені дерева, відремонтовано містки, пам'ятники і доріжки. Великий Тіргартен охороняється державою як пам'ятка садово-паркового мистецтва. Примітки Посилання Сторінка Великого Тіргартену на www.stadtentwicklung.berlin.de (нім.) Офіційна сторінка (нім.)
Plötzenseemonument

Het Plötzenseemonument (Duits: Gedenkstätte Plötzensee) is een monument in de wijk Charlottenburg-Nord te Berlijn. Via een smal straatje vanuit de Saatwinkler Damm komt men op de plek waar zo'n 2500 mensen werden opgehangen voor vermeende misdaden tegen het Derde Rijk. De Gedenkstätte Plötzensee is een eenvoudig monument in een bakstenen barak, waarin de ijzeren haken te zien zijn waaraan de slachtoffers werden gehangen. Claus Schenk von Stauffenberg en andere officieren die betrokken waren bij de moordaanslag op Hitler (20 juli 1944) werden geëxecuteerd in het Bendlerblock, maar de overige samenzweerders werden ter dood gebracht in de gevangenis van Plötzensee. Ook graaf Helmut James von Moltke, een van de leiders van het Duitse verzet, werd hier omgebracht. Hij zat in de organisatie van de verzetsbeweging Kreisauer Kreis.