NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Французька церква Фрідріхштадту

Французька церква Фрідріхштадту (нім. Französische Friedrichstadtkirche, скорочена назва Французький собор) — французька реформатська церква історичного району Берліна — Фрідріхштадт в районі Мітте на берлінській площі Жандармський ринок навпроти Німецького собору. Французький собор (нім. Französischer Dom) — є однією з головних визначних пам'яток Берліна. Церкву називають собором, хоча тут ніколи не перебувала єпископська кафедра. Історія У 1685 році після скасування Нантського едикту багато гугенотів (французьких кальвіністів) втекло з Франції до Берліна. Принц Фрідріх Вільгельм закликав біженців, щоб оселялися тут, тому що більшість з них були кваліфікованими робітниками, корисними для королівства. На початку XVIII століття французькі гугеноти становили чверть населення Берліна. У 1701 році вони почали будівництво власної церкви, яка була завершена в 1705 році. Будівництвом керували Луї Ґайяр і Аврам Кесней, за зразок було взято зруйновану гугенотську церкву в Шарантон-ле-Пон. Орган був встановлений у 1753 році. У березні 1905 року класичний інтер'єр був оновлений у дещо декоративнішому стилі, але дотримуючись вимог кальвіністського аніконізму. Нині кальвіністська спільнота є частиною євангельської церкви Берліна — Бранденбурга — сілезької Верхньої Лужиці. Між 1780 і 1785 роками, будівля була увінчана монументальним куполом, коли здійснювалися роботи з благоустрою Жандармського ринку під керівництвом Карла фон Гонтарда. Такий самий купол прикрасив і симетричний Німецький собор Берліна (Deutscher Dom). Хоч церква не є собором у строгому сенсі цього слова, тому що вона ніколи не була резиденцією єпископства, але її будівлю за величаві пропорції часто називають Французьким собором (Französischer Dom). Будинки на площі були сильно пошкоджені під час Другої світової війни. У 1977—1981 роках їх реставрували. Вежа з куполом відкрита для відвідувачів, звідки можна побачити панораму Берліна. У вежі також розміщений Музей гугенотів у Берліні. У пивниці, під молитовним залом, знаходиться ресторан. Примітки Посилання Інформація про Французький собор
Stazione di Mexikoplatz

La stazione di Mexikoplatz è una fermata ferroviaria di Berlino, servita esclusivamente dai treni della S-Bahn. È posta sulla linea ferroviaria Wannseebahn. Storia La fermata entrò in esercizio il 1º novembre 1904, e fu costruita al fine di servire meglio i sobborghi di ville signorili che stavano sorgendo nella zona. Inizialmente denominata Zehlendorf-Beerenstraße, il 15 dicembre 1911 venne ribattezzata Zehlendorf West. A partire dal 15 maggio 1933 la fermata fu servita dai treni elettrici della S-Bahn, che sostituirono il servizio suburbano preesistente. Il 28 settembre 1958 la fermata assunse la nuova denominazione di Lindenthaler Allee. In seguito allo sciopero dei ferrovieri della Deutsche Reichsbahn del 1980 l'esercizio sulla linea ferroviaria venne sospeso; venne riattivato il 1º febbraio 1985 dalla BVG. Due anni dopo la fermata venne ribattezzata con il nome attuale. Strutture e impianti La fermata conta due binari, uno per ogni senso di marcia, serviti da una banchina ad isola. L'accesso dalla piazza sottostante avviene attraverso una scala. Vi è un piccolo fabbricato viaggiatori in stile Jugendstil, progettato dall'architetto Gustav Hart. Interscambi Fermata autobus Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stazione di Mexikoplatz Collegamenti esterni (DE) Bahnhof.de - Mexikoplatz, su bahnhof.de. (DE) Stadtschnellbahn-Berlin.de - Mexikoplatz, su stadtschnellbahn-berlin.de.
Mexikoplatz (järnvägsstation)

Mexikoplatz (Bahnhof Berlin Mexikoplatz) är en järnvägsstation vid torget Mexikoplatz i Zehlendorf i sydvästra Berlin. Stationen trafikeras av Berlins pendeltågs linje S1. Station öppnade för trafik under namnet Zehlendorf-Beerenstrasse 1904 och 1911 följde ändringen till Zehlendorf-West. 1958 fick den namnet Lindenthaler Allee. Sedan 1987 heter stationen Mexikoplatz efter torget som fick sitt namn 1959. Arkitekten för stationen i jugendstil var Gustav Hart. Stationen stängdes 1980 men öppnades åter 1985 och en restaurering följde fram till 1987. En långsiktig plan är att dra tunnelbanelinjen U3 till Mexikoplatz från Krumme Lanke.
Nauener Tor

Nauener Tor (Nauen Gate) is one of the three preserved gates of Potsdam, Germany. It was built in 1755 and is the first example of the influence of English Gothic Revival architecture in Continental Europe. History The first Nauener Tor was built around 1720 about 400 metres away from the current site. The second gate was built in 1733 at the current site. In 1755 the gate was rebuilt in its current form by the architect Johann Gottfried Büring based on a sketch by Frederick II. Originally there was a city wall connecting the Nauen gate with the other two gates, the Jägertor and the "small" Brandenburg Gate. Today the three Potsdam gates are connected by a promenade, instead of a city wall. Nauener Tor is located in close proximity to the Dutch Quarter. Its users were the military and merchants, craftsmen and administrations. Today the square in front of the Nauener Tor has a high density of cafes, restaurants and bars is a popular meeting point of people in Potsdam and their guests. Tram tracks lead directly through Nauener Tor. Literature Paul Sigel, Silke Dähmlow, Frank Seehausen, Lucas Elmenhorst: Architekturführer Potsdam - Dietrich Reimer Verlag, Berlin 2006, ISBN 3-496-01325-7 References External links Media related to Nauener Tor at Wikimedia Commons
Nauener Tor

La Nauener Tor (del alemán: Puerta de Nauen) es una de las tres puertas que se conservan en la ciudad de Potsdam, Alemania. Fue construida en el 1755 y es el primer ejemplo de la influencia del estilo neogótico inglés en Europa Continental.​ Historia La primera Nauener Tor fue construida en 1720 a unos cuatrocientos metros de su ubicación actual. En 1733 se reconstruyó en su ubicación actual. En 1755 la puerta fue reconstruida de nuevo con su forma actual por el arquitecto Johann Gottfried Büring, basándose en un boceto de Federico II. Originalmente había una muralla que conectaba la Nauener Tor con las otras dos puertas de la ciudad, la Jägertor y la Puerta de Brandeburgo. Actualmente las tres puertas de Potsdam están conectadas con un paseo, en lugar de la muralla. La Nauener Tor se sitúa muy cerca del Barrio Holandés, cuyos residentes eran militares, comerciantes, artesanos y funcionarios. Actualmente la plaza situada frente a Nauener Tor tiene muchas cafeterías, restaurantes y bares y es un lugar de encuentro popular para los habitantes de Potsdam. Las vías del tranvía atraviesan la Nauener Tor. Véase también Puerta de Brandeburgo (Potsdam) Puente Glienicke Potsdam Referencias Paul Sigel, Silke Dähmlow, Frank Seehausen, Lucas Elmenhorst: Architekturführer Potsdam - Dietrich Reimer Verlag, Berlín 2006, ISBN 3-496-01325-7 Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Nauener Tor.
Porte de Nauen

La porte de Nauen (en allemand : Nauener Tor) se trouve à Potsdam (Allemagne). Elle a été construite en 1755, sur la base d'un croquis dessiné par Frédéric II. Il s'agit d'un des premiers édifices européens influencés par l'architecture néo-gothique de l'Angleterre. Elle faisait partie de la muraille érigée sur ordre du roi-sergent Frédéric-Guillaume Ier de Prusse qui transforma Potsdam en ville de garnison. Deux autres portes existent toujours à Potsdam : la Porte de Brandebourg et la Jägertor (de) (« porte des chasseurs »). Toutes trois sont les témoins de l'enceinte qui entourait Potsdam. Voir aussi Bibliographie Paul Sigel, Silke Dähmlow, Frank Seehausen und Lucas Elmenhorst, Architekturführer Potsdam, Berlin, Dietrich Reimer Verlag, 2006, (ISBN 3-496-01325-7). Christiane Theiselmann, Potsdam und Umgebung. Von Preußens Arkadien zur Brandenburgischen Landeshauptstadt, Köln, DuMont, 1993 (ISBN 978-3-770-13129-7) Friedrich Mielke, Potsdamer Baukunst . Das klassische Potsdam, Ullstein, Propyläen Verlag, 2. Auflage, 1998, (ISBN 3-549-05668-0) . Liens externes Guide touristique pour visiter Potsdam et Berlin Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du XVIIIe siècle Portail du Brandebourg Portail du royaume de Prusse
Nauener Tor

Il Nauener Tor (letteralmente: “porta di Nauen”) è una porta cittadina della città tedesca di Potsdam. Opera importante in quanto esempio precoce di stile neogotico, ed edificio fra i più noti della città, è posta sotto tutela monumentale (Denkmalschutz). Storia Il Nauener Tor, così denominato perché posto lungo la strada per Nauen, venne costruito nel 1733 nell’ambito della realizzazione della Akzisemauer, la cinta muraria che in questa parte della città contornava la seconda espansione barocca. Esso sostituì la porta omonima posta lungo la vecchia cinta muraria, risalente al 1722 e posta anch’essa lungo la Friedrich-Ebert-Straße, ma circa 400 metri prima, all’angolo con la Charlottenstraße. In origine, il nuovo Nauener Tor aveva un aspetto del tutto simile al vicino Jägertor, con una semplice struttura architravata in stile barocco; nel 1754-55 tuttavia la costruzione venne trasformata aggiungendovi lateralmente due torri e due corpi di guardia in stile neogotico. La trasformazione della porta venne realizzata sotto la guida di Johann Gottfried Büring, seguendo uno schizzo disegnato personalmente dal re Federico II. Nel 1867 la struttura originaria della porta, fino ad allora sopravvissuta in mezzo alle due torri, venne abbattuta e sostituita da un arco, anch’esso in forme neogotiche, su progetto di Heinrich L. Mangers; nella stessa occasione furono realizzate le merlature di coronamento delle torri. Caratteristiche La porta è composta da un arco centrale fiancheggiato da due torri, affiancate a loro volta da due corpi di guardia. La costruzione è in stile neogotico, ispirata sia alle porte medievali della Marca di Brandeburgo, sia agli esempi coevi del neogotico britannico come il castello di Inveraray. La porta rappresenta uno dei primi esempi di neogotico sul continente europeo. Note Bibliografia (DE) Institut für Denkmalpflege (a cura di), Die Bau- und Kunstdenkmale in der DDR. Bezirk Potsdam, Berlino (Est), Henschelverlag Kunst und Gesellschaft, 1978, p. 286, ISBN non esistente. (DE) Waltraud Volk, Potsdam. Historische Straßen und Plätze heute, 1ª ed., Berlino (Est), VEB Verlag für Bauwesen, 1988, pp. 174-175, ISBN 3-345-00050-4. (DE) Georg Dehio, Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler. Stadtkreis Potsdam, Monaco di Baviera/Berlino, Deutscher Kunstverlag, 1993, p. 25, ISBN 3-422-03037-9. (DE) Paul Sigel, Silke Dähmlow, Frank Seehausen e Lucas Elmenhorst, Architekturführer Potsdam, Berlino, Reimer, 2006, p. 35, ISBN 978-3-496-01325-9. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Nauener Tor
Nauener Tor

De Nauener Tor is een stadspoort in de Duitse stad Potsdam. Het is een van de drie overgebleven stadspoorten in de stad. De poort werd in 1754/55 gebouwd en is een van de eerste voorbeelden van de neogotiek op het Europese vasteland. Op ongeveer vierhonderd meter van de huidige locatie bevond zich in 1720 de eerste Nauener Tor. Rond 1733 werd op de huidige locatie een poort gebouwd. Het huidige poortgebouw werd in 1755 door de architect Johann Gottfried Büring gerealiseerd in opdracht van Frederik II van Pruisen. Als voorbeeld diende waarschijnlijk het Inveraray Castle in Schotland.
Nauener Tor

Nauener Tor (pol. „Brama Naueńska”) – neogotycka brama miejska, znajdująca się w Poczdamie, w bezpośrednim sąsiedztwie Dzielnicy Holenderskiej, w przebiegu ulicy Friedrich-Ebert-Straße. Wraz z Bramą Myśliwską i Bramą Brandenburską jest jedną z trzech zachowanych bram miejskich w Poczdamie. Ponadto stanowi, obok pierwszych neogotyckich budynków w Anglii najstarszy przykład neogotyckiej architektury w Europie. Historia Pierwsza Brama Naueńska została zbudowana w obrębie murów miejskich w kierunku północnym w przebiegu ulicy Nauener Straße (obecnie Friedrich-Ebert-Straße) przy północnym krańcu dzisiejszego placu Platz der Einheit w 1722 roku, w ramach prowadzonej przez pruskiego króla Fryderyka Wilhelma I pierwszej rozbudowy Poczdamu. Wraz z drugą rozbudową miasta, w 1735 roku zbudowano nową bramę, położoną około 400 m dalej na północ od poprzedniej budowli. Brama ta reprezentowała styl barokowy, a jej cechą charakterystyczną była inskrypcja Es lebe der König und alle braven Soldaten (pol. „Niech żyje król i wszyscy dzielni żołnierze”). W 1755 roku na polecenie króla Fryderyka II Wielkiego zbudowano obecną Bramę Naueńską. Budowlę zaprojektował architekt Johann Gottfried Büring na podstawie szkicu samego zleceniodawcy. Fryderyk II Wielki świadomie wybrał styl architektoniczny, nawiązujący do średniowiecznej architektury gotyckiej, aby nadać bramie wrażenie pochodzenia z dawniejszych wieków. Budowla miała postać dwóch, flankujących barokową bramę otynkowanych, okrągłych wież zwieńczonych blankami i szpiczastymi stożkami, wykonanymi z naturalnego kamienia. Przy wieżach znajdowały się boczne, przeznaczone dla celników i strażników dobudówki z ostrołukowymi otworami arkadowymi i maszkaronami, które wzmacniały średniowieczne wrażenie. Celem nowej bramy było zwiększenie wartości osi widokowej z centrum miasta na ulicę Nauener Straße. Za sprawą murów miejskich brama była połączona z Bramą Myśliwską i Bramą Brandenburską. W związku z prowadzonym w XIX wieku wyburzaniem poczdamskich murów miejskich, w 1867 roku barokowa brama została rozebrana, zaś pomiędzy wieżami nowej Bramy Naueńskiej zbudowano połączenie w stylu neogotyckim. W latach 1996–1997 przeprowadzono gruntowną renowację bramy, w ramach której odnowiono jej historyczną powłokę malarską. Obecnie w obu dobudówkach przy wieżach bramy mieszczą się restauracje. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Galeria zdjęć bramy (pol.) Galeria zdjęć bramy (ang.)
Науэнские ворота

Науэнские ворота (нем. Nauener Tor) — одни из трёх сохранившихся городских ворот Потсдама. Они были построены в 1754—1755 гг. и считаются первым образцом неоготики в континентальной Европе. Своё название они получили от находящегося неподалёку от Потсдама городка Науэн. Первые Науэнские ворота были построены в 1722 году в ходе так называемого Первого расширения города. Они находились примерно в 400 метрах от нынешнего местоположения, будучи одними из пяти ворот в городской стене. В 1733 году, во время Второго расширения, в 20 метрах от сегодняшнего места появились новые ворота, на которых была надпись «Да здравствует король и все храбрые солдаты» (нем. Es lebe der König und alle braven Soldaten). В конце 1860-х гг. они были снесены. В 1754—1755 гг., за двадцать лет до окончательного прихода неоготики на континент, архитектор Иоганн Готфрид Бюринг построил в Потсдаме по эскизу короля Фридриха II Науэнские ворота в готическом стиле, существующие по сей день. В 1867—1869 году, при короле Вильгельме I, ворота были перестроены и приняли нынешний облик. Сложно назвать с уверенностью конкретное здание, послужившее образцом для ворот. Раньше считалось, что их прототипом был шотландский замок Инверари, однако известно, что его первоначальный вид сильно отличался. Сам замок был построен в 1457 году, но после пожара 1877 года он подвергся серьёзной реконструкции: так, лишь в ходе перестройки на башнях появились конические крыши. По другой теории, прототипом ворот послужил Рейнсбергский дворец, где Фридрих жил, будучи кронпринцем; впоследствии он всегда с теплом вспоминал это время. Похожее сооружение можно также видеть в первом издании произведений Фридриха, иллюстрации к которому выполнил гравёр Георг-Фридрих Шмидт. На виньетке к «Восхвалению Жордана» (в третьем томе) на заднем плане изображена городская стена, украшенная колоннами; в ней сделаны ворота с круглыми остроконечными башенками. Первоначально Науэнские ворота были встроены в городскую стену, как и двое других ворот — Бранденбургские и Охотничьи. Они находятся на въезде в исторический Голландский квартал. Площадь перед воротами — излюбленное место встреч горожан; на ней находится множество кафе, ресторанов и баров. Прямо через ворота проходят трамвайные пути. Литература Маркина Л. Г., Муравлёва Е. Н., Муравлёва Н. В. NAUENER TOR НАУЭНСКИЕ ВОРОТА // Культура Германии: лингвострановедческий словарь: свыше 5000 единиц / под общ. ред. Н. В. Муравлёвой. — М.: АСТ, 2006. — С. 695. — 1181 с. — ISBN 5-17-038383-5. Ссылки Ворота на официальном сайте Потсдама (нем.) Dr. Alfred P. Hagemann: «Das Nauener Tor in Potsdam — Der „roi philosophe“ und das Gothic Revival», Potsdam, 2012. (нем.)
Nauener Tor

Nauener Tor är en historisk stadsport i den tyska delstaten Brandenburgs huvudstad Potsdam. Den är en av de tre bevarade portarna från den tullmur som omgav staden på 1700-talet och 1800-talet. Porten har sitt namn efter landsvägen som härifrån går norrut mot Nauen, nuvarande Friedrich-Ebert-Strasse. Nauener Tor utgör ett mycket tidigt exempel på nygotisk arkitektur på den europeiska kontinenten och färdigställdes 1755 efter ritningar av Johann Gottfried Büring, i sin tur baserade på en skiss av kung Fredrik II av Preussen. Denna port ersatte då en äldre port uppförd i samband med stadens utvidgning norrut 1733. Det nuvarande utseendet tillkom i samband med en ombyggnad 1869. Omedelbart sydost om Nauener Tor ligger Holländisches Viertel, ett populärt restaurang- och butiksdistrikt inrymt i bevarade 1700-talskvarter i holländsk stil. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från tyskspråkiga Wikipedia, Nauener Tor, 11 november 2017. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Nauener Tor.
Musée des Alliés

Le musée des Alliés (en allemand : AlliiertenMuseum) est un musée à Berlin. Il témoigne de l’engagement et du rôle des Alliés en Allemagne et dans Berlin pendant les années de Guerre froide de 1945 à 1994 et les actions communes des trois Alliés pour garder les secteurs de Berlin-Ouest en liberté. Localisation Le musée se trouve dans l'arrondissement de Steglitz-Zehlendorf dans le quartier de Berlin-Dahlem, situé dans l'ancien secteur américain de Berlin. Les pièces d’exposition sont présentées dans le vieux cinéma des Américains l’« Outpost » et l’ancienne bibliothèque « The Nicholson Memorial Library » dans la Clayallee 135 en face de la rue Auf dem Grat. Les Alliés Les Américains, les Anglais et les Français formaient les Alliés occidentaux qui étaient pendant la guerre froide en opposition avec les Soviétiques. Le musée présente les évènements politiques et militaires importants entre la fin de la Seconde Guerre mondiale et le début des années 1990. Dans le cinéma « Outpost » Dans l'ancien cinéma sont présentés les cartes des secteurs provisoires de Berlin, les images de l'entrée des troupes soviétiques à la ville de Berlin, les uniformes, les premiers journaux de Berlin, la dénazification, le pont aérien avec son organisation, les acteurs et les victimes. Aire extérieure Dans l'aire extérieure se trouvent les objets plus gros, par exemple un avion de transport britannique du type Handley Page Hastings pour le pont aérien, un wagon d'un train militaire français, l'abri du poste de contrôle du Checkpoint Charlie ainsi qu'un mirador utilisé pour éviter la fuite des citoyens de la RDA. Nicholson Memorial Library On y présente les faits sur la chute du mur, sur le jugement des affaires politiques par les Alliés occidentaux et sur les efforts et l'engagement des Américains, des Anglais et des Français pour garder Berlin en liberté. Il sert aussi pour des expositions temporaires. Responsables Le musée des Alliés est une association à but non lucratif. Ses membres sont la République fédérale d'Allemagne, le land de Berlin, ainsi que la France, le Royaume-Uni, les États-Unis, le Musée historique allemand (Deutsches Historisches Museum Berlin) et l'Institut d'histoire contemporaine. Le musée dépense par an un million d'euros. Sculpture chute du mur Dans les environs du Musée des Alliés se trouve la sculpture de l'Américaine Veryl Goodnight qui signifie la joie sur la chute du mur. Cinq chevaux sauvages sautent sur ce qui est resté du mur tombé. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste de musées en Allemagne Blocus de Berlin Histoire de Berlin Histoire de l'Allemagne Liens externes 52° 27′ 21″ N, 13° 16′ 21″ E (fr) Site internet du Musée des Alliés Portail de Berlin Portail de l’histoire militaire Portail des musées
AlliiertenMuseum

AlliiertenMuseum är ett museum i Berlin (stadsdelen Dahlem). Museet dokumenterar Västmakternas engagemang i Tyskland och Berlin (Västberlin) mellan 1945 och 1994. De allierade, västmakterna, var USA, Storbritannien och Frankrike. Museet visar den politiska och militära historien under det kalla kriget. Utställningarna visar bland annat livet för soldaterna och deras familjer i respektive zoner och Berlinblockaden 1948–1949. Museet är delvis inrymt i en tidigare aula för den amerikanska armén och dess Berlin Brigade. Kommunikationer Till AlliiertenMuseum tar man sig enklast med tunnelbanan (U-Bahn) linje U3 mot Krumme Lanke till stationen Oskar-Helene-Heim. Därifrån ansluter Clayallee där skyltar visar den cirka 1500 meter långa vägen till museet. Se även Deutsch-Russisches Museum Berlin-Karlshorst Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör AlliiertenMuseum.﻿ AlliiertenMuseum Western Allies Berlin
Bundeskanzleramt

Bundeskanzleramt eller blot Kanzleramt (dansk: Forbundskancelliet) er navnet på den tyske forbundskanslers officielle residens samt sekretariat. Bundeskanzleramt er samtidig navnet på bygningen, der ligger tæt ved Rigsdagsbygningen i landets hovedstad, Berlin. Historien går tilbage til 1871, hvor Rigskancelliet (Reichskanzlei) med sæde i Reichskanzlerpalais i Wilhelmstraße, Berlin, blev etableret. I 1938-1939 blev Neue Reichskanzlei i Voßstraße bygget. Bygningen tog skade under 2. verdenskrig og blev senere revet ned af den sovjetiske besættelsesmagt. Efter krigen blev Bonn regeringsby og sæde for Vesttysklands parlament, og kansleren rykkede ind i Palais Schaumburg indtil den nye kansleribygning, der blev opført i modernistisk stil, stod færdig i 1976. Som led i den tyske regerings flytning til Berlin i 1999 flyttede Bundeskanzleramt også – i første omgang til DDR's tidligere regeringssæde Staatsratsgebäude. Den nuværende Bundeskanzleramt-bygning, der er placeret tæt ved Reichstag, blev indviet i foråret 2001 og er tegnet af Charlotte Frank og Axel Schultes. Den er udført i beton og glas i en postmodernistisk stil, dog med visse modernistiske elementer. Med sit areal på 12.000 m² er den en af verdens største regeringshovedkvarterer. Sammenlignet med Det Hvide Hus er Bundeskanzleramt otte gange så stor. Grundet Bundeskanzleramts runde vinduesarealer og kubistiske form, har den fået øgenavnet Waschmaschine (Vaskemaskinen). Bundeskanzleramt ledes af en chef, der har rang af enten statssekretær (Staatssekretär) eller forbundsminister (Bundesminister). Chefens primære opgave er at assistere kansleren i koordinering af forbundsregeringens aktiviteter. Den nuværende chef for Bundeskanzleramt er Helge Braun. Eksterne henvisninger
Bundeskanzleramt (Duitsland)

Bundeskanzleramt (ook wel afgekort tot Kanzleramt of BKAmt) is de Duitse overheidsinstelling die het werk van de bondskanselier ondersteunt. Het Bundeskanzleramt staat onder leiding van een Chef des Bundeskanzleramts (ChefBK), die de rang heeft van een minister of een staatssecretaris. Vanwege de grondwettelijk sterke positie van de bondskanselier is ook het Bundeskanzleramt van groot belang. Tot zijn of haar taken behoren onder meer de coördinatie tussen de ministeries en het onderhouden van het contact tussen regering en parlement en deelstaten. Met de term Bundeskanzleramt wordt in Duitsland ook het ambtsgebouw van de bondskanselier en zijn of haar administratie aangeduid. In Bonn, de hoofdstad van het toenmalige West-Duitsland, gebruikte men hiervoor tussen 1949 en 1976 het Palais Schaumburg (paleis), totdat in 1976 een eigen Bundeskanzleramt werd gebouwd. Vanaf 1999 zetelde de bondskanselier in het voormalige gebouw van de Staatsrat in Berlijn, en vanaf 2001 in het huidige Bundeskanzleramt in diezelfde stad. De historische voorloper van het Bundeskanzleramt was de Rijkskanselarij. Zie ook Ter vergelijking met België: Kabinet (België) en Kabinetschef.