NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Filmstudio Babelsberg

De in 1911 opgerichte Filmstudio Babelsberg in Babelsberg (Potsdam), Duitsland is de oudste filmstudio ter wereld. De stichtersjaren Het eerste gebouw, op het tegenwoordig ongeveer 240.000 m² grote terrein, was het glazen filmatelier ("gläserne Filmatelier") en was eigendom van het bedrijf "Bioscop". In 1912 vonden de eerste draaidagen plaats. In het eerste jaar ontstond de stomme film Der Totentanz van Urban Gad met Asta Nielsen in de hoofdrol. Later fuseerde "Bioscop" met "Decla", het Duitse filiaal van het Franse filmbedrijf "Eclair" en werd vervolgens in 1921 overgenomen door de UFA. In 1926 werd vervolgens de sciencefictionfilm Metropolis van Fritz Lang opgenomen en werd een grote opnamestudio gebouwd, tegenwoordig Marlene Dietrichhal geheten. In hetzelfde jaar werd Melodie des Herzens, de eerste Duitstalige film met geluid opgenomen in een hiervoor speciaal gebouwde filmstudio die geschikt was voor de opnames van geluidsfilms. Het was de modernste opnamestudio uit die tijd met vier kruisvormig aan elkaar grenzende opnameruimtes. In 1930 draaide Josef von Sternberg Der blaue Engel met Marlene Dietrich in de hoofdrol. Het Nazitijdperk Gedurende het Derde Rijk werden meer dan 1.000 films opgenomen, onder hen ook talrijke propagandafilms als Jud Süß. Na het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog werd in 1946 met de film Die Mörder sind unter uns van Wolfgang Staudtes de filmproductie opnieuw opgenomen. De naoorlogse periode tot aan de val van de muur Na de oprichting van de DEFA zijn tussen 1946 en 1990 meer dan 700 speelfilms en 150 kinderfilms en meer dan 600 televisiefilms, voor de Duitse omroepen, opgenomen. Tegenwoordig Na de val van de muur nam de Treuhand de privatisering van de filmstudio's ter hand en verkocht de Babelbergse DEFA-studio's aan het Franse Compagnie Générale des Eaux (tegenwoordig Vivendi Universal). Literatuur Hans-Jürgen Tast (ed.) ANTON WEBER (1904-1979) - Filmarchitekt bei der UFA (Schellerten 2005) ISBN 3-88842-030-X; Externe link Officiële website
Studio Babelsberg

Studio Babelsberg – najstarsze na świecie studio filmowe znajdujące się obecnie w dzielnicy Babelsberg miasta Poczdam. Powstało ono w 1911. Z powodu wyglądu obiektów, nazywano je szklanym atelier filmowym. Działające do dziś miasteczko filmowe zajmuje obszar 24 hektarów (ok. 240 000 m²). Założyła je firma Bioscop. Później firma połączyła się z francuskim producentem filmowym Eclair i przekształciła się w Decla Bioscope. W 1917 całość przejęło przedsiębiorstwo Universum Film AG, w skrócie UFA. Pierwszy film powstał w 1912. Był to film niemy pt. Der Totentanz (Taniec umarłych) w reżyserii Urbana Gada z Astą Nielsen w roli głównej. W 1926 powstała największa do dziś hala, nazwana imieniem Marleny Dietrich. Kręcono w niej film science-fiction Metropolis reż. Fritza Langa. W tym samym roku nakręcono pierwszy w kinematografii niemieckiej film dźwiękowy (niem. Melodie des Herzens) Melodie miłości. W 1930, w nowym studio dźwiękowym nakręcono film z Marleną Dietrich (niem. Blaue Engel) – Błękitny Anioł – wówczas obraz i dźwięk utrwalano jednocześnie. W czasach nazistowskich, w latach 1933–1944, nakręcono ponad 1 tys. filmów, w tym liczne obrazy propagandowe i antyżydowskie. Po zakończeniu II wojny światowej Niemcy rozpoczęli kręcić pierwszy film 4 maja 1946. Był to obraz Wolfganga Staudtego zatytułowany (niem. Die Mörder sind unter uns) – Mordercy są wśród nas. Na terenie miasteczka powstały m.in. wszystkie odcinki filmów o Winnetou. W okresie od 1946 do 1990 powstało na terenie studia ponad 700 filmów fabularnych, ponad 150 filmów dla dzieci. W latach 1959–1990 na potrzeby telewizji NRD wyprodukowano ok. 600 filmów. Dwa lata po zjednoczeniu NRD i RFN, w 1992 studio zostało przejęte przez francuski koncern mediowy CGE (fra. Compagnie Générale des Eaux), od 2006 przemianowany na Vivendi Universal. Aktualnie Studio Babelsberg jest częścią Miasteczka Mediowego, do którego należą m.in.: Park Filmowy Babelsberg, poczdamski Uniwersytet Filmu i Telewizji im. Konrada Wolfa, centrum transmisyjne lokalnego ośrodka telewizji RBB org. (niem. Rundfunk Berlin-Brandenburg), Muzeum Radia Niemieckiego, i Niemieckie Archiwum Radiowe oraz biura i studia produkcji filmowej i telewizyjnej. Od 2004 właścicielem całości jest spółka (niem Beteiligungsgesellschaft FBB – Filmbetriebe Berlin Brandenburg GmbH). Literatura Hans-Jürgen Tast (ed.) Anton Weber (1904–1979) – Filmarchitekt bei der UFA (Schellerten 2005) ISBN 3-88842-030-X. Linki zewnętrzne Oficjalna strona Studia Babelsberg. [dostęp 2013-10-21]. (niem.). Strona Parku Filmowego Babelsberg. [dostęp 2013-10-21]. (pol.). Strona Uniwersytetu Filmu i Telewizji im. Konrada Wolfa. [dostęp 2013-10-21]. (niem.).
Studio Babelsberg

O Studio Babelsberg, localizado em Potsdam, na Alemanha, é o estúdio de cinema em grande escala mais antigo do mundo. Fundado em 1912, abrange uma área de aproximadamente 25.000 metros quadrados. Centenas de filmes, incluindo clássicos como Metropolis e Der Blaue Engel, foram filmados lá. Em 2012, o Studio Babelsberg celebrou seu 100º aniversário. Ligações externas «Studio Babelsberg» (em inglês) no IMDb
Studio Babelsberg

För nöjesparken, se Filmpark Babelsberg. Studio Babelsberg, belägen i stadsdelen Babelsberg i Potsdam, Tyskland, är världens äldsta större filmstudioanläggning, öppnad 1912, tillika den största filmstudioanläggningen inom EU. Historia Filmstudion öppnades 1912 i anslutning till det fashionabla villaområdet Neubabelsberg utanför Berlin och har varit produktionsplats för en rad klassiska filmer genom åren, som Metropolis och Blå ängeln. 1922 förlade Universum Film AG (UFA) delar av sin filmproduktion hit. Alfred Hitchcock spelade in sina första filmer här 1924-1925. Under Weimarrepubliken föddes den tyska expressionistiska filmstilen, präglad av pragmatism grundad i Neue Sachlichkeit, bolagssammanslagningar i samband med ljudfilmens genombrott och en ökande politisering. Under denna period arbetade regissörer som Friedrich Wilhelm Murnau (Nosferatu och Sista skrattet), Fritz Lang (Dr. Mabuse, Die Nibelungen, Metropolis, M), samt Georg Wilhelm Pabst (Die freudlose Gasse, Die Büchse der Pandora, Don Quijote) i Babelsberg. Genom UFA:s tysknationalistiskt präglade filmproduktion kom Babelsberg att bli inspelningsplats för över tusen propagandafilmer under Nazityskland. Under denna epok filmades bland annat Jud Süss här. Efter andra världskriget återupptogs filmproduktionen av det östtyska produktionsbolaget DEFA. Under denna epok filmades filmer som Die Legende von Paul und Paula och den Oscarsnominerade Jakob der Lügner. I början av 1990-talet privatiserades Babelsbergstudiorna. Sedan 2005 drivs de av det börsnoterade Studio Babelsberg AG. Under 2000-talet har Studio Babelsberg bland annat varit inspelningsplats för The Bourne Ultimatum, Inglourious Basterds, The Ghost Writer, Cloud Atlas och The Monuments Men, samt Oscarbelönade filmer som Falskmyntarna, The Reader och The Grand Budapest Hotel. I anslutning till studiorna ligger sedan 1993 Filmpark Babelsberg, en filmnöjespark. Filmer/TV-serier inspelade i Studio Babelsberg (urval) Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från tyskspråkiga Wikipedia, Studio Babelsberg, 3 februari 2016. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Studio Babelsberg.﻿ Officiell webbplats
Deutsches Technikmuseum Berlin

El Deutsche Technikmuseum Berlin (abreviat DTMB o en català Museu de la Tecnologia de Berlín) va obrir el 1983 sota el nom de Museum für Verkehr und Technik fins a 1996. El museu es veu com un successor de les més de 100 col·leccions tècniques dels segles passats de Berlín, amb l'última la col·lecció de l'antic museu del transport (en l'estació Hamburger), al voltant de 25.000 m² amb un gran espai d'exposició en la zona d'una fàbrica de ferro i posterior estació Anhalter i és visitat per 600.000 persones a l'any. Se centra especialment en el transport fluvial i ferroviari de Berlín i Alemanya, la producció de cervesa, la producció de joieria i l'energia. S'hi exposa l'avioneta que va utilitzar Mathias Rust per aterrar a la Plaça Roja de Moscou el 1987. Referències Fonts primàries Technikmuseum Arxivat 2015-08-20 a Wayback Machine. Förderverein Arxivat 2010-02-10 a Wayback Machine. Das Museum Arxivat 2010-02-10 a Wayback Machine. Deutsches Technikmuseum Berlin. Info der Freunde und Förderer des Deutschen Technikmuseums Berlin e. V. Berlin 1984ff. (Zeitschrift des Fördervereins FDTM) Dirk Böndel: 25 Jahre Deutsches Technikmuseum Berlin. In: MuseumsJournal 4, 22 Jg., Oktober–Dezember 2008, S. 54–56. Enllaços externs Deutsches Technikmuseum Berlin - Lloc web oficial (alemany)
Deutsches Technikmuseum Berlin

Deutsches Technikmuseum Berlin, Německé technické muzeum v Berlíně (DTMB) bylo otevřeno v roce 1983 pod názvem Museum dopravy a technologií, a tento název neslo do roku 1996. Muzeum spravuje více než 100 technických sbírek z minulých století. Má více než 25.000 čtverečních metrů výstavní plochy a ročně jej navštíví 600 000 lidí. Moderní komplex výstavních prostor pro lodní a leteckou dopravu doplňují také depa zrušeného nádraží Anhalter Bahnhof, kde jsou umístěny menší lokomotivy. Přístup Muzeum využívá prostor zrušeného nákladového nádraží v Trebbiner Strasse asi 2 km jižně od Braniborské brány, blízko stanice podzemní dráhy U1 a U2 "Gleisdreieck". Je otevřeno v pracovní dny kromě pondělí v 9:00-17:30, v sobotu a v neděli 10:00-19:00. Sbírky Stálá expozice zahrnuje oddělení chemie, energetiky, tiskařské a papírenské techniky, sdělovací a výpočetní techniky, textilu, leteckou, lodní, železniční a silniční dopravu a oddělení filmu a fotografie. V parku na volném prostranství jsou např. větrné mlýny aj. Součástí sbírek je také například dvojitá sportovní panoramatická kamera, kterou v roce 1909 vynalezl Julius Neubronner pro svou holubí fotografii. Galerie Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Deutsches Technikmuseum Berlin na Wikimedia Commons Stiftung Deutsches Technikmuseum Berlin Deutsches Technikmuseum Berlin Archenhold-Sternwarte Science Center Spectrum Zeiss-Großplanetarium Zucker-Museum Freunde und Förderer des Deutschen Technikmuseums Berlin e.V. Literatura [1][nedostupný zdroj] Berliner Zeitung, "Alte Karossen", 28. August 2009 Technikmuseum Förderverein Das Museum Deutsches Technikmuseum Berlin. Info der Freunde und Förderer des Deutschen Technikmuseums Berlin e.V. Berlin 1984ff. (Zeitschrift des Fördervereins FDTM) Dirk Böndel: 25 Jahre Deutsches Technikmuseum Berlin. In: MuseumsJournal 4, 22 Jg., Oktober–Dezember 2008, S. 54–56.
Musée allemand des techniques de Berlin

Le Musée allemand des techniques de Berlin a été ouvert en 1982 à Berlin : il portait alors le nom de Museum für Verkehr und Technik (Musée des Techniques et des Transports). Le musée se trouve dans le centre de Berlin à l'adresse suivante : Trebbinerstraße 9, 10963 Berlin. Zum 1. En septembre 1996, il est renommé en Deutsches Technikmuseum Berlin. Le musée utilisait au début des halles encore existantes de l'ancienne et célèbre gare d'Anhalt bombardée durant la Seconde Guerre mondiale, située non loin. Caractéristiques La gamme des objets exposés va des machines à vapeur aux locomotives. La devise est alors Alles was auf Rädern ist (« Tout ce qui est sur des roues »). Cependant, après de grandes extensions, on trouve maintenant comme sujets principaux : la fabrication du textile, du papier, de valises, de bijoux et les transports ferroviaires et autres. Un nouveau bâtiment propose une exposition multimédia d'envergure sur le thème de la navigation. Ce sont surtout les expériences élémentaires qui sont intéressantes. Par exemple, l'une consiste à diriger un bateau et une autre montre comment fonctionne la navigation par GPS. Dans le parc du musée, on trouve aussi une brasserie. Une vieille collection peut être vue dans un bâtiment annexe. Un autre point fort est le SPECTRUM : un centre scientifique où l'on peut observer et participer à plus de 250 expériences d'acoustique, d'optique, de mécanique et autres phénomènes physiques. Le musée se veut ainsi être un lieu d'expériences interactives. Le 15 mai 2002, une exposition consacrée au pionnier en informatique Konrad Zuse s'est ouverte. Collection Locomotives L'exposition sur l'histoire des chemins de fer est parmi les plus vieilles parties du musée. Elle se trouve dans les rotondes de l'ancienne gare d'Anhalt. Elle montre 40 véhicules ferroviaires de 1843 à 1960, dont des objets de la collection de l'ancien musée des transports dans la gare de Hambourg. P8 ex-Prusse (PKP) RhB Ge 4/6 Navires Remorqueurs : Volldampf et Andreas Voir aussi Articles connexes Liste de musées en Allemagne Notes et références Liens externes (de) Site officiel Ressource relative aux beaux-arts : Google Arts & Culture Portail de Berlin Portail de l'industrie Portail des musées
Deutsches Technikmuseum Berlin

Il Deutsches Technikmuseum Berlin, fondato nel 1982, è il museo della scienza e della tecnica di Berlino. Descrizione Si trova nel quartiere Kreuzberg ed è molto esteso, occupando buona parte del parco binari della stazione Anhalter Bahnhof. La parte principale si sviluppa su più edifici, ed è una raccolta di oggetti relativi alla tecnica ed in particolare ai trasporti del passato. Accanto al museo vero e proprio, in un edificio minore un po' appartato si trova Spectrum, in cui è possibile replicare circa 250 esperimenti, in particolare di fisica, aerodinamica, elettronica, magnetismo, ottica ed acustica. Voci correlate Berlin Anhalter Bahnhof Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Deutsches Technikmuseum Berlin Collegamenti esterni Sito ufficiale, su sdtb.de. URL consultato il 24 ottobre 2009 (archiviato dall'url originale il 9 febbraio 2010). Deutsches Technikmuseum Berlin - pinkbigmac.com
Deutsches Technikmuseum Berlin

Het Deutsches Technikmuseum Berlin werd in 1982, onder de naam Museum für Verkehr und Technik in Berlijn geopend. Het is een van de grootste techniekmusea ter wereld, met een tentoonstellingsoppervlak van ongeveer 50.000 m². Het museum is ingericht op het opstelterrein van het voormalige Anhalter Bahnhof, waarvan twee locomotiefloodsen en draaischijven zijn bewaard gebleven. De tentoonstelling heeft onder meer betrekking op: oldtimers, vliegtuigen, treinen, schepen, spoelen, koffers, juwelen, machines, computers, radio’s, camera’s, dieselmotoren, stoommotoren, wetenschappelijke instrumenten, papiermachines en de drukpers. Sinds de lente van 2005 is er een collectie van de lucht- en ruimtevaart geopend. Naast het museum zijn er verschillende demonstraties en activiteiten zoals papier maken, graan zeven, printen of de kofferproductielijn te volgen. Daarnaast is er ook een park verbonden aan het museum met zeldzame flora en fauna. Externe link Deutsches Technikmuseum Berlin
Niemieckie Muzeum Techniki

Niemieckie Muzeum Techniki (niem. Deutsches Technikmuseum) – znajdujące się w Berlinie muzeum nauki i techniki, które zawiera wiele eksponatów dotyczących historii techniki. Pierwotnie muzeum kładło największy nacisk na transport kolejowy, obecnie prezentuje wiele gałęzi przemysłu. W 2003 zostało otwarte nowe skrzydło poświęcone transportowi wodnemu oraz lotniczemu. Muzeum posiada też osobny przylegający budynek (z osobnym wejściem), w którym znajduje się interaktywna wystawa nazwana Spectrum. Historia W 1982 powstało Muzeum Transportu i Techniki (Museum für Verkehr und Technik), które przejęło zbiory po Królewskim Muzeum Transportu i Konstrukcji (Königliches Verkehrs- und Baumuseum) otwartym w 1906 w starym budynku dworca Berlin Hamburger Bahnhof. Dzisiejsze muzeum mieści się na dawnym placu załadunkowym przyległym do stacji Anhalter Bahnhof. W 1996 muzeum zmieniło nazwę na obecną. Z biegiem lat ekspozycja była poszerzana. Nowy budynek powstał w 2003, a na jego zwieńczeniu zawieszony jest amerykański samolot Douglas C-47 Skytrain. Informacje dla zwiedzających Muzeum jest płatne, nie wymaga wcześniejszej rezerwacji. Ten sam bilet umożliwia wejścia do budynku z wystawami, jak i do wystawy Spectrum. Przypisy
Museu Alemão de Tecnologia

Museu Alemão de Tecnologia (em alemão: Deutsches Technikmuseum Berlin) é um museu de ciência e tecnologia localizado em Berlim, Alemanha. O museu apresenta uma coleção vasta de artefatos técnicos históricos. A principal ênfase do museu foi originalmente sobre o transporte ferroviário, mas hoje também apresenta exposições de variados tipos de tecnologia industrial. Em 2003, abriu tanto as salas de exposição marítima como de aviação numa extensão recém-construída. O museu também contém um centro de ciência chamado Spectrum. História O Museu do Tráfego e Tecnologia foi fundado em 1982 e assumiu a tradição do Museu Real do Tráfego e Construção que foi inaugurado como estação de trem do museu Hamburger Bahnhof em 1906. O museu atual está localizado no antigo pátio de carga anexado ao museu Anhalter Bahnhof, incluindo duas históricas Rotundas e vários edifícios empresariais. Renomeado como Museu de Tecnologia em 1996, a área de exposição foi gradualmente expandida. Um novo complexo de edifícios adjacentes foi inaugurado em 2003, exibindo um Douglas C-47B da Força Aérea dos Estados Unidos. Ver também Lanterna de Schwarz Referências Ligações externas «Página oficial» (em alemão)
Немецкий технический музей

Немецкий технический музей (Deutsches Technikmuseum Berlin (DTMB)) — технический музей в Берлине. Общее Основан в 1982. Открыт в 1983 г. Современное название получил в 1996. Тематический акцент сделан на трёх основных транспортных секторах: железнодорожный транспорт, воздухоплавание и судоходство. Помимо них в состав музея входят экспозиции, посвящённые сахару (Музей сахара), металлообрабатывающему оборудованию, информатике, приборам электросвязи, текстильному оборудованию, технике для изготовления бумаги, оборудованию для письма и печати, а также специальные экспозиции. Кроме того в музее есть экспозиции, посвящённые украшениям, химии и фармацевтике, фотооборудованию, кинематографической технике и чемоданам. На территории музейного парка можно посмотреть на мельницы, зайти в действующую кузницу и историческую пивоварню. В соседнем здании, относящемуся к музею, вниманию посетителей представлены следующие экспозиции: автомобильный транспорт, интернет, интерактивная выставка Science Center Spectrum и т. д. На крыше здания установлен «изюмный бомбардировщик» Douglas C-47 Skytrain. Ежегодно музей посещают 600 000 человек. Экспонаты В этом музее находится модель вычислителя Z1. В нем же открыта также специальная выставка, посвящённая Конраду Цузе (создателю первого компьютера и первого сложного языка программирования) и его работам. На выставке представлены двенадцать его машин, оригинальные документы по разработке языка Планкалкюль и несколько картин. Адрес и график работы Deutsches Technikmuseum, Trebbiner Straße 9, 10963 Berlin-Kreuzberg Со вторника по пятницу: с 9:00 до 17:30 Суббота, Воскресенье: с 10:00 до 18:00 Понедельник: Выходной Праздники: с 10:00 до 18:00 Источники Официальный сайт музея (нем.) Примечания
Deutsches Technikmuseum Berlin

Deutsches Technikmuseum Berlin är ett tekniskt museum i stadsdelen Kreuzberg i Berlin. Museet öppnades 1982 under namnet Museum für Verkehr und Technik, i lokaler tillhörande lokstallarna och godsbangården vid den tidigare stationen Anhalter Bahnhof, och övertog då samlingar från flera äldre tekniska museer i Berlin. Museets huvudutställningar behandlar tysk sjöfart, luftfart och järnvägstrafik, ölbryggning, smyckesproduktion, energiproduktion samt datateknik. Referenser Noter Översättning Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från tyskspråkiga Wikipedia, Deutsches Technikmuseum Berlin, 22 juni 2012. Externa länkar Officiell webbplats Wikimedia Commons har media som rör Deutsches Technikmuseum Berlin.﻿
Німецький музей техніки

Німецький музей техніки (нім. Deutsches Technikmuseum Berlin, DTMB) — технічний музей у Берліні. Історія Музей засновано 1982 року. З 1983 року — відкрито для відвідувачів. 1996 року музей отримав сучасну назву. Експонати У музеї виставлена модель обчислювача Z1. Тут також відкрита спеціальна експозиція, присвячена Конраду Цузе, творцеві першого комп'ютера та першої складної мови програмування. Представлено загалом дванадцять його машин, оригінальні документи з розробки мови Планкалкюль та декілька картин. Окрім того, в експозиції музею представлені численні моделі суден, історичні зразки літаків, локомотивів, автомобілів, інструментів та верстатів різного призначення. Основні зали Авіаційна та космічна техніка Судноплавство Залізничний транспорт Техніка виробництва Вуличний та комунальний транспорт Техніка текстильної промисловості Обчислювальна та шифрувальна техніка Друкарська техніка, виробництво паперу Енергетика Техніка транспортного будівництва Хімія та фармація Наукові інструменти Історія кінотехніки Історична броварня Музей має свій музейний парк, а також бібліотеку й архів. Примітки Посилання Офіційний сайт Freunde und Förderer des Deutschen Technikmuseums Berlin e. V. — Товариство друзів та спонсорів музею
Messe Berlin

La Messegelände (recinte firal en alemany), també conegut com Messe Berlin, és un centre d'exposicions destinat per a la celebració de fires de diversos tipus situat en el districte de Charlottenburg-Wilmersdorf, a Berlín, capital d'Alemanya. Des de 2011 se'l coneix internacionalment com Berlin ExpoCenter City, operada per la companyia Messe Berlin GmbH. Dins de les dependències també se situa la Torre de ràdio de Berlín. Història A partir de 1924, el lloc va ser la seu anual de la "Große Deutsche Funkausstellung" (Gran Exposició Alemanya de Ràdio), en el marc del qual es va erigir la torre de ràdio de Berlín en 1926. El gran pavelló d'exposicions de fusta, que també contenia equips de transmissió per a la torre de radi, es va cremar en 1935. Això va fer possible redissenyar l'àrea. Les instal·lacions successores van ser construïdes entre 1936 i 1937, comptant amb 26 pavellons que abasten 160 mil metres quadrats, la qual cosa el converteix en un dels més grans del país i d'Europa Central. Els salons estan connectats a través d'un pont amb l' Internationales Congress Centrum Berlin (ICC Berlin). En el sector sud se situa el CityCube Berlin, un centre de conferències i exposicions inaugurat en 2014 construït sobre el terreny on es trobava anteriorment el Deutschlandhalle. Al principi, se li va pensar dotar amb la seva pròpia estació del Metro de Berlín (U-Bahn Berlin Messe), no obstant això, l'obra va ser paralitzada i modificada per a ser conservada com un pas subterrani a l'establiment. L'estil arquitectònic de l'edifici principal, va ser inspirat entre el neoclassicisme i el art déco propi d'algunes edificacions construïdes seguint el model de l'arquitectura de l'Alemanya nazi. El recinte és un important centre per a la presentació de fira de mostres a nivell nacional i internacional, com ara la Setmana Verda Internacional de Berlín, la Internationale Funkausstellung Berlin, InnoTrans, ITB Berlin i la Venus Berlin, on es lliurava el Venus Award. Referències Enllaços externs Web oficial