NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Gesundbrunnen-Center

Het Gesundbrunnen-Center is een winkelcentrum in de wijk Gesundbrunnen in he Berlijnse district Mitte. Beschrijving Het winkelcentru werd op 30 september 1997 geopend en wordt beheerd door ECE Projektmanagement GmbH. Het is gelegen aan de oostelijke rand van de wijk Gesundbrunnen, waarnaar het complex vernoemd is. Het complex heeft een verkoopoppervlakte van 25.000 m² en herbergt ongeveer 110 winkels en diverse restaurants. In het winkelcentrum werken ca. 1.000 medewerkers en komen dagelijks zo'n 33.600 bezoekers. Het totale verzorgingsgebied omvat 1.196.433 mensen. De branchering wordt gedomineerd door textiel en een groot warenhuis. Daarnaast huisvest het talrijke kleine winkels uit verschillende sectoren. Geschiedenis Het gebouw werd tussen 1995 en 1997 gebouwd als onderdeel van de nieuwbouw van het treinstation Gesundbrunnen. Het is onderdeel van het noordelijk kruispunt van het Berlijnse spoorwegnet, nadat alle historische gebouwen waren gesloopt. Volgens de eisen van het stedenbouwkundig kaderplan uit 1992 zou er in het gebied rond het station een groot winkelcentrum worden gebouwd. Architectuur De Hamburgse architecten Jost Hering en Manfred Stanek ontwierpen het complex. In het ontwerp voor het complex dat gericht is richting de Badstrasse, zijn in de vorm en kleur tal van elementen verwerkt die doen denken aan een passagiersschip. Bij de hoofdingang van het gebouw staat een glazen toren die de commandobrug van een schip moet symboliseren. Dat het metrostation aan de Badstrasse behouden bleef bij de ontwikkeling van de bouwplannen van het centrum is te danken aan de inspanningen van het toenmalige stadsbestuur, de monumentenautoriteit en burgerinitiatieven. Volgens verschillende critici zou de bouw van een nieuw stationsgebouw op deze locatie de architectonische opwaardering van de wijk door de bouw van het Gesundbrunnen-Center tenietdoen. Bereikbaarheid Door de ligging bij het treinstation Gesundbrunnen heeft het Gesundbrunnen-Center een directe toegang tot de bus, metro, S-Bahn en, sinds 28 mei 2006, het regionaal en bovenregionaal treinverkeer. Via de Bellermannstrasse is de parkeergarage van het centrum met 1.000 parkeerplaatsen bereikbaar. Externe link Officiële website
Berlin Old Nordbahnhof

The old Berlin Nordbahnhof was freight and (for a short period) passenger railway terminus in Berlin, Germany. It was situated in Prenzlauer Berg, close to the borders with Gesundbrunnen, in the area of the "Mauerpark". Geography The station was located at the junction point of Eberswalder Straße with Bernauer Straße, close to the "Friedrich-Ludwig-Jahn-Sportpark". The sportpark's tramway stop (line M10) serves the area. History Berlin Nordbahnhof opened on 10 July 1877 as the southern terminus of the Berlin Northern Railway Berlin-Stralsund. The passenger traffic was handled by the nearby Stettiner Bahnhof, located at the western end at Bernauer Straße. The Nordbahnhof was a freight yard only except for the years from 1892 to 1898 when a part of local traffic started from Nordbahnhof instead of Stettiner Bahnhof during construction works there. In 1950 the Stettiner Bahnhof took the name Nordbahnhof because the city of Stettin went to Poland and GDR government did not want to use German names for Polish cities. The old Nordbahnhof was renamed to Güterbahnhof (freight yard) Eberswalder Straße. After the building of the Berlin Wall, in 1961, only a small part of local freight traffic remained. It was finally closed in 1985. After 2000 a large fraction of the area became part of the Mauerpark. Nowadays the ground where the station's tracks were located is the seat of the Mauerpark, a commemorative park about the Berlin Wall on the former "death strip" nearby Bernauer Straße. Some years before the renewal of Gesundbrunnen station (2006) it was possible to see some remains of the tracks, now removed, from the Ringbahn, between Gesundbrunnen and Schönhauser Allee station. See also Berlin Nordbahnhof Notes and references External links (in German) The Old Nordbahnhof on Mauerpark website Locator map of the Old Nordbahnhof (on de.wp) The Berlin Wall's death strip on the former track ground of the Nordbahnhof
Ancienne gare du Nord (Berlin)

L'ancienne gare du Nord (en allemand : Nordbahnhof), à partir de 1950 : gare d'Eberswalder Straße, était une gare ferroviaire de Berlin, ancienne gare terminus de la ligne de Berlin à Stralsund (Nordbahn). Ouverte en 1877, elle a servi principalement au trafic de marchandises. Située sur la bordure occidentale du quartier de Prenzlauer Berg, proche du mur de Berlin érigé en 1961, la gare est fermée de façon définitive par la Deutsche Reichsbahn en 1985. L'emplacement est occupée aujourd'hui par le Mauerpark. Localisation La gare se trouvait à la frontière entre les quartiers de Prenzlauer Berg et de Gesundbrunnen, au nord-ouest de la jonction de Bernauer Straße et d'Eberswalder Straße. Les voies ferrées s'étendaient à l'ouest du Friedrich-Ludwig-Jahn-Sportpark jusqu'à la Ringbahn (petite ceinture) au nord. L'arrêt de tramway du parc sportif (ligne M10) dessert la zone. La station d'Eberswalder Straße du métro de Berlin se trouve à quelques centaines de mètres à l'est. Histoire La station ouvre le 10 juillet 1877 en tant que terminus sud de la ligne de Berlin à Stralsund. Il s'agissait d'une gare de marchandise, hormis entre 1892 et 1898, lorsqu'une partie du trafic local partait de Nordbahnhof au lieu de Stettiner Bahnhof à cause de travaux. Située à l'extrême ouest de la Bernauer Straße, Stettiner Bahnhof est pour sa part dévolue au transport de voyageurs. En 1950, Stettiner Bahnhof est renommée Nordbahnhof (« gare du Nord »), parce que le précédent nom faisait référence à la ville de Stettin (Szczecin), située en Pologne, et que le gouvernement de la RDA ne voulait plus utiliser de mots allemands pour désigner les villes polonaises. L'ancienne Nordbahnhof est alors rebaptisé Güterbahnhof (gare de marchandises) Eberswalder Straße. Après la construction du mur de Berlin, en 1961, seule une petite partie du trafic de marchandises local est maintenu. La gare ferme finalement en 1985. Après 2000 une grande partie du site est réhabilitée afin de construire le Mauerpark, un parc commémoratif à proximité de l'ancien mur. Avant 2006, il était possible de voir quelques vestiges des rails, désormais retirés, depuis le Ringbahn, entre les stations Gesundbrunnen et Schönhauser Allee. Vestiges Notes et références Article connexe Transport ferroviaire en Allemagne Liens externes La gare sur le site du Mauerpark Portail du chemin de fer Portail de Berlin Portail du royaume de Prusse
Berlin Nordbahnhof (historyczny)

Berlin Nordbahnhof (niem. Berlin Dworzec Północny) – historyczny dworzec kolejowy w Berlinie, jeden z licznych dworców czołowych miasta, obsługujący do końca XIX wieku pociągi pasażerskie, a następnie do lat 60. XX wieku towarowe. Obecnie w miejscu dawnego dworca znajduje się Mauerpark (Park Muru). Po 1945 r. przez teren dawnego dworca przebiegała granica między radziecką i francuską strefą okupacyjną, a od 1961 mur dzielący Berlin Wschodni i Berlin Zachodni.
Хумболтов университет на Берлин

Хумболтовият университет на Берлин (на немски: Humboldt-Universität zu Berlin) е най-старият университет в град Берлин, Германия. Той е основан през 1810 година от Вилхелм фон Хумболт. Първоначално се нарича Берлински университет, от 1828 година – Университет „Фридрих Вилхелм“, а от 1949 година носи днешното си име. Галерия Известни личности Преподаватели и изследователи Франц Боп (1791 – 1867), езиковед Едуард Фридрих Еверсман (1794 – 1860), зоолог Курт Закс (1881 – 1959), музиколог Густав Кирхоф (1824 – 1877), физик Роберт Кох (1843 – 1910), биолог Леополд Кронекер (1823 – 1891), математик Йоханес Петер Мюлер (1801 – 1858), физиолог Фридрих Карл фон Савини (1771 – 1861), юрист и основател на Историческата школа в правото – ректор Якоб Вант Хоф (1852 – 1911), холандски химик Макс Планк (1858 – 1947), физик Херман Гункел (1862 – 1932), теолог Студенти и докторанти Седат Алп (1913 – 2006), турски археолог Ото Варбург (1883 – 1970), биохимик Алфред Вегенер (1880 – 1930), геолог и метеоролог Едуард Фридрих Еверсман (1794 – 1860), зоолог Курт Закс (1881 – 1959), музиколог Ханс Кребс (1900 – 1981), биохимик Леополд Кронекер (1823 – 1891), математик Лудвиг Лахман (1906 – 1990), икономист Димитър Мутев (1818 – 1864), български просветен деец Рудолф Ойкен (1846 – 1926), философ Бернхард Риман (1826 – 1866), математик Иван Стефанов (1899 – 1980), български икономист и политик Атанас Скатов (1978 – 2021), български алпинист, агроном по растителна защита, веган Никола Долапчиев (1897 – 1964), български юрист Никола Стоянов (1874 – 1967), български икономист Фриц Хабер (1868 – 1934), химик Свен Хедин (1865 – 1952), шведски изследовател Димитър Яранов (1909 – 1962), български географ Христо Колигиров, български учен – икономист Източници Външни препратки Официален сайт на Хумболтовия университет ((de)) Официален сайт на Хумболтовия университет ((en))
Humboldt-Universität zu Berlin

Humboldt-Universität zu Berlin er Berlins ældste universitet, grundlagt 15. oktober 1811 af den liberale preussiske uddannelsesreformator og lingvist Wilhelm von Humboldt. I maj 1945 blev universitetet placeret i den sovjetiske sektor. Indtil 2009 var Museum für Naturkunde (Berlin) en del af universitetet. Universitetet har huset mange af Tysklands største tænkere i de sidste to århundreder, blandt andre filosofferne J.G. Fichte, Friedrich Schelling, G.W.F. Hegel, Arthur Schopenhauer, Karl Marx, teologen Friedrich Schleiermacher, retsteoretikeren Friedrich Karl von Savigny, fysikerne Albert Einstein, Wernher von Braun og Max Planck. 29 Nobelpristagere har haft deres virke ved universitetet. Eksterne henvisninger Humboldt-Universität Arkiveret 11. december 2017 hos Wayback Machine (tysk) Universitetets historie (tysk) Reference
Humboldtuniversiteit van Berlijn

De Humboldtuniversiteit van Berlijn (Duits: Humboldt-Universität zu Berlin) is de oudste universiteit van Berlijn. De universiteit is in 1810 opgericht onder het bewind van de Pruisische koning Frederik Willem III. In 1828 werd de universiteit Friedrich-Wilhelms-Universität genoemd, naar de koning. Zij droeg deze naam meer dan honderd jaar. Haar huidige naam, Humboldtuniversiteit, draagt de universiteit sinds februari 1949. Deze naam verwijst niet alleen naar de grote drijvende kracht achter de oprichting van de universiteit, de Pruisische staatsman en taalwetenschapper Wilhelm von Humboldt, maar ook naar zijn broer Alexander von Humboldt, de grondlegger van de fysische geografie. De twee marmeren beelden bij de ingang van Paul Otto uit 1883, stellen de broers voor. Verder was ook de theoloog Friedrich Schleiermacher 'Mitbegründer' van de Friedrich-Wilhelms-Universität. De zetel van de universiteit is al sinds de oprichting gevestigd in het voormalige paleis van prins Hendrik van Pruisen, een jongere broer van koning Frederik II de Grote, aan de beroemde boulevard Unter den Linden. De universiteit lag daardoor na de Tweede Wereldoorlog tot die Wende in Oost-Berlijn; in West-Berlijn werd in 1948 de Vrije Universiteit Berlijn opgericht. Aan de Humboldtuniversiteit studeerden of doceerden 29 Nobelprijswinnaars. In het collegejaar 2014/2015 waren aan de universiteit ruim 33.000 studenten ingeschreven. Alumni en medewerkers Rudolf Virchow, medicus en medewerker Robert Koch, medicus en medewerker Erwin Gohrbandt, medicus en hoogleraar Max Planck, natuurkundige en medewerker Albert Einstein, natuurkundige en medewerker Heinrich Heine, schrijver en student Karl Marx, filosoof, legde basis van marxisme, en student Friedrich Engels, opvolger van Karl Marx en student Hermann Schnitzler, kunsthistoricus, museumdirecteur Nikolaus Pevsner, kunst- en architectuurhistoricus Dietrich Kötzsche, kunsthistoricus
Uniwersytet Humboldtów w Berlinie

Uniwersytet Humboldtów (niem. Humboldt-Universität zu Berlin) – najstarszy uniwersytet w Berlinie, założony przez Fryderyka Wilhelma III w 1809 r. pod nazwą Uniwersytet Berliński (Berliner Universität). W latach 1828–1945 funkcjonował jako Uniwersytet Fryderyka Wilhelma (Friedrich-Wilhelms-Universität); po okresie bez patrona, od 1949 jego nazwa upamiętnia braci Humboldtów: Wilhelma i Aleksandra. Historia Został założony 16 sierpnia 1809 roku z inicjatywy Wilhelma von Humboldta, liberalnego reformatora i naukowca. Od 1828 do 1945 działał pod nazwą Friedrich-Wilhelms-Universität, nadaną na cześć jego założyciela, króla Fryderyka Wilhelma III. W roku 1949 kierownictwo komunistycznej partii SED nadało uniwersytetowi obecną nazwę. W latach 1933–1945 uczelnia była pod silnym wpływami nazizmu i utraciła znaczenie międzynarodowe. Po wojnie znalazła się we wschodnim Berlinie i z tego względu w zachodniej strefie okupacyjnej powstał (w 1948) Wolny Uniwersytet Berliński, do którego przeszła część kadry. Do najbardziej znanych osób związanych z uniwersytetem należą: Otto von Bismarck, Heinrich Heine, Friedrich Engels, Georg Hegel, Karl Marx, Wernher von Braun, Friedrich Schelling, Arthur Schopenhauer, Albert Einstein, Max Planck, Johann Gottlieb Fichte. Współcześnie Budynek główny uniwersytetu znajduje się w centrum Berlina, przy Unter den Linden. Swe siedziby ma tam większość wydziałów, jedynie Instytut Nauk Przyrodniczych znajduje się w Adlershof w południowej części Berlina. Wydział medycyny – Charité – jest wspólny z Wolnym Uniwersytetem Berlińskim. Do uniwersytetu należy także Museum für Naturkunde, w którym znajduje się największy w Niemczech zbiór minerałów. W semestrze zimowym 2003/2004 na uczelni było zapisanych 38 272 studentów, w tym 5086 obcokrajowców ze 135 państw. Absolwenci Uwagi Przypisy
Postupimské náměstí

Postupimské náměstí (Potsdamer Platz) leží ve středu Berlína na někdejší hranici Západního a Východního Berlína. Je zde stanice berlínského metra a zastávka regionálních vlaků. Je součástí nového centra Berlína, které tvoří soubor bloků budov táhnoucích se od náměstí Potsdamer Platz až po Berlínskou filharmonii a Kulturforum. V 90. letech 20. století se Potsdamer Platz stalo největším staveništěm Evropy. Renomovaní architekti např. Renzo Piano, projektanti a stavební firmy zde v průběhu krátkého času postavili berlínské centrály několika světových koncernů (Sony Center, DaimlerChrysler, centrála Deutsche Bahn AG, PricewaterhouseCoopers …), hotely (Ritz-Carlton, Grandhotel Bellevue, Grand-Hyatt …), divadelní sály, kasino, kinosály, nákupní centrum, kavárny a restaurace. V období existence Výmarské republiky se zde nacházel funkcionalistický palác Columbushaus. Každoročně, začátkem února, je Potsdamer Platz dějištěm Mezinárodního filmového festivalu Berlinale. Potsdamer Platz v uměleckých dílech Významný německý expresionista Ernst Ludwig Kirchner zobrazil v roce 1914 Potsdamer Platz ve stejnojmenném díle. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Potsdamer Platz na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Postupimské náměstí na Wikimedia Commons Potsdamer Platz v podání E. L. Kirchnera Potsdamer Platz - zastávka metra
Potsdamer Platz

Potsdamer Platz er et trafikalt knudepunkt i Berliner-bydelen Tiergarten. Pladsen ligger centralt placeret blot 500 meter syd for Brandenburger Tor og Reichstag og samler det gamle Øst- og Vestberlin. Indtil 1989 gik Berlinmuren igennem pladsen. Potsdamer Platz er i dag med sine imposante nybyggerier én af de mere markante bypladser i verden, med flere forretningscentre, deriblandt Potsdamer Platz Arkaden samt en række omkringliggende institutioner, der knytter sig til den tyske filmindustri og den årlige Filmfestival i Berlin. Her ligger også Filmmuseum Berlin, der åbnede i 2000, og som viser objekter fra hele den tyske filmhistorie. Historie I starten af det 18. århundrede, hvor Berlin stadig var en lille by, lå pladsen umiddelbart foran bymuren ved Potsdamer-byporten. Byporten kaldtes sådan, fordi porten åbnede for landevejen til byen Potsdam. Allerede dengang var pladsen et trafikknudepunkt for veje, der stødte til fra vest og sydvest. Udviklingen omkring pladsen tog for alvor fart, da man i 1838 byggede en af Tysklands første banegårde på pladsen, en banegård, der stadig benyttes flittigt, nu også med U-Bahn. I løbet af de næste hundrede år udviklede pladsen sig til en central plads i Berlin, og den blev en af de mest spektakulære i Europa. I 1924 byggede man pga. den stigende trafik et af Kontinentaleuropas første trafiklys på pladsen. Bombardementet af Berlin under 2. verdenskrig betød, at over halvdelen af de smukke bygninger omkring pladsen forsvandt, og resten blev stærkt beskadigede. Da Berlin blev delt op i zoner mellem vestligt allierede og Sovjetunionen, kom Potsdamer Platz til at udgøre et samlingspunkt for den britiske, amerikanske og sovjetiske zone. Da den kolde krig langsomt brød ud, blev Potsdamer Platz omdannet fra at være en livlig samlingsplads for den østlige og vestlige del af Berlin til at være et forholdsvist øde grænseområde. Efter berlinmurens fald i 1989 besluttede man, at pladsen skulle omgives af imposante og hypermoderne bygninger. I dag er pladsen kendt for enorme glashøjhuse og imponerende moderne arkitektur.
Potsdamer Platz

Potsdamer Platz je trg u središtu Berlina. Ime je dobio po gradu Potsdamu koji se nalazi u blizini Berlina. Dvadesetih i tridesetih godina 20. stoljeća Potsdamer Platz bio je jedan od najprometnijih trgova u Europi. Većina zgrada je uništena snažnim bombardiranjem tijekom Drugog svjetskog rata. Kad je Berlin podijeljen na dva dijela poslije rata, trg je također podijeljen na zapadni i istočni dio. Godine 1963. izgrađen je Berlinski zid, ovo je mjesto bilo potpuno izolirano. Poslije pada zida 1989. godine, pjevač Roger Waters organizirao je spektakularni koncert grupe The Wall 21. srpnja 1990. godine, kako bi obilježio ujedinjenje Njemačke i rušenje Berlinskog zida. Potsdamer Platz postao je mjesto održavanja raznih koncerata svjetski poznatih zvijezda. Poslije 1990. trg je ponovo počeo privlačiti pažnju kao atraktivna lokacija u blizini samog centra grada. Gradske vlasti su odlučile površinu podijeliti na četiri dijela, te ih prodali investitorima. Na njima su izgrađene nove zgrade. Tijekom izgradnje, Potsdamer Platz je postao najveće gradilište u Europi. Među ostalim je podignuto suvremeno zdanje Sony Centar, sjedište tvrtke Sony u Europi. Zgrada se ističe veličanstvenom kupolom u obliku jedara. Otvorena je u lipnju 2000., a projektirao ju je njemačko-američki arhitekt Helmut Jahn. Zgrada predstavlja jedan od najvećih gradskih urbanističkih projekta posljednjih desetljeća te značajan arhitektonski i kulturni doprinos glavnom gradu Njemačke. Izvori Vanjske poveznice
Potsdamer Platz

De Potsdamer Platz is een van de bekendste pleinen in het centrum van Berlijn en tevens een belangrijk verkeersknooppunt. Het plein is genoemd naar de nabijgelegen stad Potsdam. In 1838 werd net buiten de oude stadsmuren van Berlijn, bij de Potsdamer Tor, een station aangelegd voor de eerste spoorlijn in Pruisen, van Berlijn naar Potsdam. Voor de Tweede Wereldoorlog was het een levendig plein, maar na de oorlog was de bebouwing grotendeels verwoest. Omdat een groot deel van het plein op Oost-Berlijns grondgebied lag kwam de herbouw niet op gang. In 1961 werd de Berlijnse Muur dwars over het plein aangelegd. Wat er aan bebouwing over was, werd door het DDR-regime afgebroken. Ter hoogte van de Potsdamer Platz was de afstand tussen de binnenmuur en de buitenmuur het grootst. Saillant detail is dat tot 1989 net ten noorden van de Potsdamer Platz een stuk Oost-Berlijns grondgebied ten westen van de Muur lag, namelijk de Lenné-Dreieck. Dit driehoekig stuk land tussen de Ebertstraße, de Lennéstraße en de Bellevuestraße, behoorde tot Oost-Berlijn, maar was van het oosten afgesloten doordat de Muur de kortst mogelijke route van de Potsdamer Platz naar de Brandenburger Tor volgde, namelijk via de Ebertstraße. Na de afbraak van de Muur in 1989 ontstond de grootste bouwput van Europa. In 1990 werd op de nog zanderige vlakte een rockconcert van Roger Waters opgevoerd: The Wall. Er werden vervolgens veel nieuwe gebouwen neergezet op de lege vlakte die was ontstaan. Voorbeelden hier van zijn: het Daimler-Chrysler Quartier het Sony-Center de BahnTower, waarin het hoofdkantoor van Deutsche Bahn gevestigd is het Beisheim-Center Het plein staat bekend om zijn vele theaters, filmhuizen en bioscopen. Er zijn onder andere twee IMAX-bioscopen gevestigd met het grootste bioscoopscherm van Duitsland, waar films in 3D kunnen worden bekeken. De voormalige loop van de Berlijnse Muur is op sommige plaatsen met stenen in het wegdek aangegeven. Bereikbaarheid Onder het plein ligt het station Potsdamer Platz, dat door middel van de Tiergartentunnel op het spoornet is aangesloten. Sinds 28 mei 2006 stoppen er regionale treinen; daarvoor was het alleen een S-Bahnstation. Het plein is ook te bereiken met de metro (lijn U2) en diverse buslijnen. Galerij Externe links Potsdamer-Platz.net u3-tunnel.de Kraanballet eind jaren negentig
Potsdamer Platz

A Potsdamer Platz é uma importante praça e interseção de tráfego no centro de Berlim, Alemanha, distando cerca de um quilômetro ao sul do Portão de Brandemburgo e do Reichstag (a sede do parlamento alemão), e próxima ao canto sudeste do parque Tiergarten. Seu nome homenageia a cidade de Potsdam, cerca de 25 km à sudoeste, e marca o ponto onde a velha estrada para Potsdam passava através da muralha da cidade de Berlim no Portão de Potsdam. Depois de se transformar, em pouco menos de um século, de um cruzamento de estradas rurais no mais frenético centro de tráfego da Europa, foi totalmente devastada durante a Segunda Guerra Mundial e abandonada durante o período da Guerra Fria, quando o Muro de Berlim dividiu seu antigo sítio. Após a queda do Muro, a praça foi reconstruída e tornou-se um dos mais reluzentes símbolos da nova Berlim. Ver também Portão de Brandeburgo Referências Ligações externas (em inglês)-Walks through Berlin: Potsdamer Platz (em português)-Berlim - Potsdamer Platz
Potsdamer Platz

Potsdamer Platz (Piața Potsdam) din Berlin este un nod de transport în zona Tiergarten în cartierul Mitte între centrul istoric în Est și noua zonă din Vest. Până la Al doilea război mondial a fost un loc de întâlnire pentru cercurile politice, culturale și sociale ale Berlinului Structura actuală se situează printre cele mai marcante locuri ale orașului și este vizitată de numeroși turiști.
Потсдамер плац

Потсдамер плац или Потсдамски трг (нем. Potsdamer Platz) је важан трг и саобраћајни чвор Берлина – главног града Немачке. Име је добио по Потсдаму, граду надомак Берлина. Двадестих и тридесетих година двадесетог века, био је један од најоптерећенијих саобраћајница у целој Европи. Већина зграда је уништена снажним бомбардовањем Берлина током Другог светског рата. Када је град подељен на Источни Берлин и Западни Берлин после рата, трг је подељен на два дела. Године 1961, када је изграђен Берлински зид, ово подручје града је постало тотално изоловано. После пада зида 1989, Роџер Вотерс организовао је спектакуларни концерт групе The Wall 21. јула 1990, како би обележио крај поделе између Источне и Западне Немачке. После тога, Потсдамер плац био је простор на коме су се одржавали многи концерти суперзвезда. После 1990. Трг је поново привукао пажњу као атрактивна локација у близини самог центра града. Градске власти су одлучиле да површину поделе на четири дела, које би биле продате инвеститорима и на којима би се изградиле нове зграде. Током период изградње, Потсдамер плац је постао највеће градилиште у Европи. Други по реду највећи део припао је јапанској корпорацији Сони, која ту изградила ново представништво за Европу. Овај Сони Центар, архитекте Хелмута Јана, имперсивна је грађевина од гвожђа и стакла, направљена тако да репрезентује праву модерну архитектуру Берлина. Цео пројект је и даље тема могих дискусија око оправданости градње оваквих комерцијалних зграда. Исто тако, трг дневно посети 70.000 туриста. У свако доба дана трг је пун људи и постао је неизбежна станица сваког посетиоца Берлина. На Потсдамер плацу се налази неколико биоскопа, филмска академија и музеј филма. Ту се одржава и Берлински филмски фестивал. Спољашње везе Шетња кроз Берлин: Потсдамер плац Панорама новог Потсдамер плаца Construction at Potsdamer Platz Фотографије Потсдамер плаца 1989, 1990. и 1999. године.