NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bundesamt für Verfassungsschutz

O Bundesamt für Verfassungsschutz (BfV, em português: Gabinete Federal para a Proteção da Constituição), fundado no começo dos anos 50, é o serviço de inteligência interno da Alemanha, com sede em Colônia. O órgão, sob autoridade controlada pelo Ministro do Interior e regulamentada pela "Lei relativa à cooperação entre o Estado Federal e os Länder em matéria de protecção da Constituição e ao Gabinete Federal para a Protecção da Constituição" (Bundesverfassungsschutzgesetz - BVerfSchG), de 20 de dezembro de 1990, é responsável pela vigilância e o cumprimento da Lei Fundamental da Alemanha.O BfV dispõe de um orçamento de 137 milhões de euros e emprega mais de 2.400 pessoas (dados de 2005). Atual presidente do BfV é o jurista Heinz Fromm (desde 2002). Funções A função do BfV consiste na recolha e análise de informações relativas às pretensões anti-constitucionais extremas e atividades políticas anti-democráticas do espectro político da Alemanha que possam destabilizar a segurança interna e a ordem pública como também danificar a reputação do Estado. As principais preocupações do BfV são: Extremistas políticos, plataformas, movimentos e partidos de extrema esquerda, notadamente certas facções dentro do A Esquerda, bem como outros partidos e grupos menores que pregam o comunismo. Extremistas políticos de extrema direita (principalmente neonazistas, incluindo o partido político NPD, facções da Alternativa para a Alemanha e grupos menores que pregam o nazismo e fascismo). Organizações extremistas de estrangeiros que vivem na Alemanha (principalmente terroristas islâmicos). Cultos (Sekten) como a Cientologia (considerada pelo governo alemão uma organização comercial autoritária e antidemocrática, e não uma religião). O crime organizado também é mencionado como uma ameaça à democracia, à lei e à ordem e à livre iniciativa no sistema econômico de negócios do país. No entanto, o crime organizado é apenas marginalmente, se é que o é, combatido pelo BfV, uma vez que é da responsabilidade da polícia normal, especialmente do BKA. A maioria dos países da Europa considera a Cientologia uma seita. Na Alemanha, a Cientologia é monitorada nacionalmente pelo Bundesamt für Verfassungsschutz (BfV). É público e notório que a Cientologia gasta milhões de dólares com advogados e detetives particulares para processar e espionar qualquer pessoa que se mostre uma ameaça aos seus negócios. A Cientologia foi condenada definitivamente na França em 2013 por fraude e formação de quadrilha, depois que o Tribunal de Cassação, a instância judicial mais importante no país, rejeitou o recurso apresentado pela organização. Os juízes, na sentença de fevereiro de 2012 do Tribunal de Apelação, consideraram provado que as duas principais entidades da Cientologia na França contavam com uma estrutura destinada a extorquir pessoas vulneráveis. Notas e referências Ver também Serviço Federal de Inteligência da Alemanha Ligações externas «Página oficial do Bundesamt für Verfassungsschutz» (em alemão e inglês)
Федеральна служба захисту конституції Німеччини

Федеральна служба захисту конституції Німеччини (нім. Bundesamt für Verfassungsschutz) — спецслужба внутрішнього призначення в Німеччині, що підкоряється Міністерству внутрішніх справ. Засновано в 1950 році. Контролюється Парламентським контрольним комітетом (Parlamentarisches Kontrollgremium). У 2005 році служба мала 2448 співробітників. Бюджет в 2005 р. становив 137 мільйонів євро. Здійснює у ФРН контррозвідувальну діяльність. Основне завдання — спостереження за організаціями, що становлять загрозу владі та «вільному й демократичному основному правопорядку» Німеччини. Спецслужба публікує щорічні річні звіти. У зоні уваги служби перебувають ультраправі, в тому числі неонацистські партії, ультраліві, ісламістські та інші екстремістські організації іноземних громадян, розвідки іноземних держав та саєнтологія; до компетенції служби відносяться також захист від саботажу і запобігання доступу до конфіденційної інформації. Посилання Офіційний сайт
Teufelssee (Landkreis Oder-Spree)

Das Naturschutzgebiet Teufelssee liegt auf dem Gebiet des Landkreises Oder-Spree in Brandenburg. Das 54,74 ha große Naturschutzgebiet, das mit Verordnung vom 1. Mai 1961 unter Naturschutz gestellt wurde, erstreckt sich östlich des Wohnplatzes Siehdichum, östlich des Hammersees und nordöstlich des Großen Treppelsees auf dem Gebiet der Gemeinde Siehdichum im Naturpark Schlaubetal. Siehe auch Liste der Naturschutzgebiete im Landkreis Oder-Spree Weblinks Teufelssee auf protectedplanet.net Anordnung Nr. 1 über Naturschutzgebiete auf bravors.brandenburg.de
Arona Klinik für Altersmedizin

Die Arona Klinik für Altersmedizin (Eigenschreibweise ARONA Klinik für Altersmedizin) wurde im Januar 2019 am Blumberger Damm 2g im Berliner Ortsteil Biesdorf des Bezirks Marzahn-Hellersdorf nahe dem Campus des Unfallkrankenhauses Berlin (ukb) als Neubau eröffnet. Das Krankenhaus behandelt ausschließlich Patienten, die 75 Jahre oder älter sind, wenn sie plötzlich erkranken oder sich chronische Krankheiten akut verschlechtern. Neben einer Akutgeriatrie für stationäre Patienten gibt es auch eine Tagesklinik. Geschichte Immer wieder stellte sich bei den verschiedenen medizinischen Fachgebieten die Frage, wie ältere Patienten besser behandelt werden können. Die etablierten Standardtherapien wirken häufig nicht wie gewünscht oder wie die Erfahrungen erwarten ließen. Vor allem dauerte die Heilung oder Behandlung auch häufig länger. Daher hatten der Unternehmer Nikolai P. Burkart, der damalige Berliner Gesundheitssenator Mario Czaja sowie Axel Ekkernkamp, der Ärztliche Direktor und Geschäftsführer des ukb beschlossen, eine Spezialklinik für Altersmedizin zu gründen. Auf einem 17.000 m² großen Grundstück entstand die Arona Klinik für Altersmedizin, deren Bau rund 30 Millionen Euro kostete. Sie ist die erste rein privat finanzierte Klinik in Berlin, die vollständig ohne öffentliche Fördergelder errichtet wurde. Am 4. September 2016 vollzog Mario Czaja symbolisch den ersten Spatenstich. Die Architekten Kossel & Partner hatten ein Gebäude entworfen, das helle geschwungene Wände sowie viel Glas auf vier Etagen hat und einen weiten Blick in den Innenhof bietet. Am 18. Januar 2018 wurde auf dem Grundstück Richtfest gefeiert. Die Eröffnung erfolgte am 25. Januar 2019 mit einem Tag der offenen Tür. Beschreibung Jede Etage besitzt sowohl Einzel- als auch Doppelzimmer sowie Therapie- und Teamräume für die behandelnden Ärzte, für die Pflegekräfte und die Therapeuten. Dazu bietet jede Etage einen großen Raum mit Geräten für Fitness und für Wassertherapie. Für die Patienten gibt es ein virtuelles Training an einer Spielekonsole. Im Gebäude gibt es für die Mitarbeiter und Besucher eine große Cafeteria. Mit dem Haupthaus ist ein Nebengebäude verbunden, das viel Platz für die Verwaltung bietet. Auf dem Dach der Klinik ist ein Restaurant mit Dachterrasse geplant, und es soll eine Tiefgarage geben. Die Arona Klinik verzichtet weitestgehend auf Papierdokumentationen und dokumentiert nach eigenen Angaben rein digital. Alle Patientendaten sind in einer elektronischen Akte vereint und die Fachkräfte, die auf dem Gebiet der IT kontinuierlich weitergebildet werden, haben mittels mobiler Geräte darauf Zugriff. Die Bettenzahl soll langfristig auf 120 erhöht werden. Die Namensgebung Arona ist dem Maorischen entlehnt. Sie bedeutet farbenfroh und steht für ein farbenfrohes Leben auch im hohen Alter. Weblinks Website der Arona Klinik Referenzbericht 2021 Einzelnachweise
Teufelssee bei Sperenberg

Das Naturschutzgebiet Teufelssee bei Sperenberg liegt auf dem Gebiet des Landkreises Teltow-Fläming in Brandenburg. Das 11,06 ha große Naturschutzgebiet, das sich auf dem Gebiet der Gemeinde Am Mellensee westlich des Ortsteils Sperenberg, nordwestlich des Heegesees und südwestlich des Schumkesees erstreckt, wurde mit Verordnungen vom 25. September 2012 und vom 16. März 2013 unter Naturschutz gestellt. Siehe auch Liste der Naturschutzgebiete im Landkreis Teltow-Fläming Weblinks Teufelssee bei Sperenberg auf protectedplanet.net Verordnung über das Naturschutzgebiet „Teufelssee bei Sperenberg“ auf bravors.brandenburg.de NSG Teufelssee bei Sperenberg auf mlul.brandenburg.de Teufelssee Sperenberg auf teltow-flaeming.de GEO-Tag der Natur am Teufelssee bei Sperenberg auf blickpunkt-brandenburg.de Der Teufels-See 15838 Sperenberg (Brandenburg) auf seen.de NSG Teufelssee (4 ha) auf baruther-urstromtal.de
Кёрнерпарк

Кёрнерпарк (парк Кёрнера, нем. Körnerpark) — небольшой парк в Берлине. Парк находится рядом с улицей Карл Маркс-штрассе (нем. Karl-Marks-Straße) в округе Нойкёльн и в одноимённом районе. Был основан в 1912 году промышленником Францем Кёрнером. История В начале своей истории парк был лишь карьером для добычи глины. В 1912—1916 началось строительство парка, жители района Нойкёльна были благодарны этому поступку, благодаря чему парк был назван в честь своего создателя. В 1916 году Кёрнерпарк открылся для посещения. В 30-х годах XX века парк был под угрозой сноса, так как проводилось строительство аэропорта Темпельхоф. Устройство парка Кёрнерпарк разбит в бывшем карьере открытой добычи гравия, примерно на 6 метров ниже улиц, из-за этого парк обнесён защитной стеной. В парке есть аллея, фонтан и газон. Также есть кафе, в котором иногда проводятся концерты, а иногда даже культурные мероприятия городского значения. Примечания Ссылки сайт парка (на немецком) [www.tripadvisor.ru/Attraction_Review-g187323-d8760850-Reviews-Kornerpark-Berlin.html отзывы]
Körnerpark

Körnerpark är en park i stadsdelen Neukölln i Berlin, Tyskland. Parken är till formen rektangulär och är belägen mellan gatorna Jonasstrasse, Schierker Strasse, Selkestrasse och Wittmannsdorfer Strasse. Den har en yta på omkring 2,4 hektar och anlades mellan 1912 och 1916 i nybarock stil, på platsen för ett tidigare grustag. I västra delen av parken finns ett orangeri, som idag inrymmer ett konstgalleri och ett kafé. Parken döptes efter den tidigare ägaren av marken, Franz Körner, som donerade marken till staden Rixdorf (nuvarande stadsdelen Neukölln i Berlin), med villkoret att en park skulle anläggas på platsen.
Gesundheitszentrum am UKB

Das Gesundheitszentrum am UKB ist ein Fachärztezentrum im Berliner Ortsteil Biesdorf des Bezirks Marzahn-Hellersdorf. Geschichte Am 7. September 2012 begannen die Bauarbeiten mit einem Spatenstich an der Ecke Blumberger Damm Warener Straße, neben dem Unfallkrankenhaus und der Eigentumswohnanlage Blumberger Park. Auf dem 10.000 m² großen Gelände entstand ein Gebäude mit fünf Etagen. Im Erdgeschoss entstand eine kleine Ladenzeile mit einem Hörgeräteakustiker, einem Sanitätshaus und einem Café. Rund 30 Millionen Euro kostete der Bau. Es wurden 40 Räume für Arztpraxen und eine Apotheke gebaut. Auch das Unfallkrankenhaus wird einen Teil der Fläche für die Bereiche HNO und Mund-, Kiefer- und Gesichtschirurgie nutzen. Am 22. August 2013 wurde das Richtfest gefeiert. Außerdem entstand neben dem Gesundheitszentrum ein Parkhaus mit 243 Plätzen. Eigentlich sollte der Neubau Ende 2013 fertiggestellt werden, dann wurde die Eröffnung beim Richtfest auf Juli 2014 verschoben. Seit Anfang Oktober 2014 ist das neue Gesundheitszentrum im Betrieb. Die offizielle Eröffnung war am 10. Oktober des gleichen Jahres mit dem Gesundheitssenator Mario Czaja, mit Bürgermeister Stefan Komoß und mit Wirtschaftsstadtrat Christian Gräff. Weblinks Offizielle Homepage Einzelnachweise
Staatsoper Unter den Linden

La Staatsoper Unter den Linden ('Òpera Estatal Unter den Linden' en català) és el principal teatre d'òpera de Berlín i un dels més importants d'Alemanya. Està localitzat en el bulevard Unter den Linden i d'ací el seu nom actual, però al llarg de la seua història n'ha tingut altres. Habitualment es coneix com a «Òpera de l'Estat de Berlín» o Lindenoper. Actualment, l'edifici es troba en rehabilitació, i la companyia duu a terme la temporada operística en el Teatre Schiller. L'Orquestra Estatal de Berlín (Staatskapelle Berlin) és l'orquestra de l'Òpera Estatal Unter den Linden. Enllaços externs A Wikimedia Commons hi ha contingut multimèdia relatiu a: Staatsoper Unter den Linden Lloc web oficial (alemany) (anglès)
Staatsoper Unter den Linden

Staatsoper Unter den Linden, v překladu Státní opera Pod lipami nebo Státní opera Unter den Linden, někdy též obecně Berlínská státní opera, často nazývána též zkráceně Lindenoper, je operní scéna v německém hlavním městě Berlíně, na ulici Unter den Linden. Kapacita operního domu je 1300 diváků. Otevřen byl roku 1743 pod patronací pruského krále Fridricha II. a pod názvem Königliche Oper (od 1919 Preußische Staatsoper, od 1955 Deutsche Staatsoper, od 1990 název současný). Autorem architektonického návrhu budovy byl Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff, který pro ni zvolil tzv. palladiánský styl. Byla poničena spojeneckým bombardován za druhé světové války, ale v letech 1951 až 1955 byl zrekonstruována. Berlínská opera je domovskou scénou Staatskapelle Berlin, kterou vedla řada slavných hudebníků: Giacomo Meyerbeer (1842–1846), Richard Strauss (1899–1913), Herbert von Karajan (1941–1945) nebo Daniel Barenboim (1992–2023). K operním dílům, která měla na Unter den Linden premiéru, patří například Veselé paničky windsorské Otto Nicolaie (1849) nebo Vojcek Albana Berga (1925). Když v roce 1934 Erich Kleiber uvedl v premiéře Bergovu Lulu, nacisté vyvolali skandál a dirigent byl nucen odejít do exilu. Brzy museli odejít i Kurt Adler, Otto Klemperer nebo Fritz Busch. Po sedmileté rekonstrukci, při níž byl kvůli lepší akustice zvednut strop, byla opera znovu otevřena v roce 2017. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Berlin State Opera na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Berlínská státní opera na Wikimedia Commons
Staatsoper Unter den Linden

Staatsoper Unter den Linden er et operahus i Berlin. Den preussiske konge Frederik den Store lod denne opera bygge, og den åbnede i 1742. Den var kongens private etablissement, og først efter hans død i 1786 blev der offentlig adgang til operaen. Komponisten Richard Strauss har været 1. kapelmester, og Wilhelm Furtwängler dirigerede her Wagners operaer under Det tredje rige. Bygningen blev ødelagt under 2. verdenskrig, men efter genopbygning genåbnedes den i 1955. Eksterne link Operahusets officielle hjemmeside
Staatsoper Unter den Linden

La Staatsoper Unter den Linden (in italiano: Opera di Stato "Sotto i tigli") è un teatro di Berlino, sito fra l'Unter den Linden e la Bebelplatz nel quartiere Mitte. L'orchestra del teatro è la Staatskapelle Berlin. È posta sotto tutela monumentale (Denkmalschutz). Architettura La Staatsoper fu costruita in stile neoclassico tra il 1741 e il 1743 da Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff, come primo edificio del Forum Fridericianum. Il 7 dicembre 1742 la Hofoper viene inaugurata con Cesare e Cleopatra di Carl Heinrich Graun. Nel 1843-44 l'edificio venne sottoposto a restauro a seguito di un incendio e i lavori vennero diretti da Carl Ferdinand Langhans, tali lavori modificarono però solo l'interno dell'edificio che diventa Königliches Opernhaus (Opera della Corte Reale). Nel 1849 avvenne la prima assoluta di Le allegre comari di Windsor. L'attuale nome le è stato dato nel 1918. Nel 1925 avviene la prima assoluta di Wozzeck. Nel 1928 dopo una ristrutturazione viene riaperto con Die Zauberflöte con Richard Tauber. Il teatro fu gravemente danneggiato dai bombardamenti della seconda guerra mondiale e venne quindi ricostruito e riaperto il 7 dicembre 1942, con 1.450 posti, con I maestri cantori di Norimberga diretto da Wilhelm Furtwängler. Tra il 1952 e il 1955 è stato oggetto di una nuova ricostruzione, a cura dell'arch. Richard Paulick, riaprendo il 4 settembre con lo stesso numero di posti e la stessa opera diretta da Franz Konwitschny. Fino al 1990 si trovava nella Repubblica Democratica Tedesca. Direttori musicali Fototeca Note Voci correlate Architettura neoclassica Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Staatsoper Unter den Linden Collegamenti esterni (DE) Sito ufficiale, su staatsoper-berlin.de. (EN) German National Opera, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. Staatsoper Unter den Linden, su archINFORM. (EN) Staatsoper Unter den Linden, su Structurae.
Staatsoper Unter den Linden

Staatsoper Unter den Linden (także Deutsche Staatsoper wzgl. Staatsoper Berlin) – najstarszy teatr operowy w Berlinie położony przy Unter den Linden, głównej historycznej ulicy miasta. Historia Kamień węgielny pod budowę nowej opery w Berlinie został uroczyście położony 5 września 1741, a już 7 grudnia 1742 miasto mogło cieszyć się otwarciem królewskiego teatru dworskiego (Königlische Hofoper) – tak bowiem wtedy nazywała się ta opera. Architektem był Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff, a sam budynek wchodził w skład Forum Fredericianum, nazwanego tak na cześć Fryderyka II Wielkiego głównego placu miasta. Pierwszym przedstawieniem był Cezar i Kleopatra – dyrygował kompozytor dzieła, a zarazem królewski kapelmistrz Carl Heinrich Graun. 18 sierpnia 1843 około 22:30 wybuchł w budynku opery pożar. Akcją gaśniczą dowodził książę Wilhelm, udział w niej brali także inni książęta. Udało się ocalić partytury oraz instrumenty, nie było również poszkodowanych, a sam teatr odbudowano w rok. Trudniejszym dla Staatsoper okazał się wiek XX. 28 kwietnia 1928 premierą Czarodziejskiego fletu Mozarta otwarła ona swe podwoje po trwającej 12 lat renowacji i modernizacji. Dużym prestiżowym wydarzeniem była także premiera opery Krzysztof Kolumb Dariusa Milhauda, obydwoma przedstawieniami dyrygował Erich Kleiber. Jednak już 10 maja 1933 doszło do wydarzeń tragicznych, na Opernplatz spalono 25 tysięcy książek, również samych artystów dotknęły represje. Naziści sprzeciwili się wystawianiu oper Kurta Weilla, a muzycy pochodzenia żydowskiego zostali usunięci z opery. II wojna światowa przyniosła także bombardowania, w czasie których gmach opery został dwukrotnie zniszczony. O ile za pierwszym razem odbudowano Staatsoper równie szybko, jak po pożarze z XIX wieku, to za drugim razem odbudowa trwała do 1955. Opera po II wojnie światowej znalazła się zresztą w Berlinie Wschodnim, zatem w granicach Niemieckiej Republiki Demokratycznej – zmieniono wtedy nazwę opery na Deutsche Staatsoper Berlin. Do swojej historycznej nazwy opera wróciła po zburzeniu muru dzielącego miasto. Od 1992 Staatsoper Unter den Linden przyciąga miłośników muzyki osobą dyrektora muzycznego i artystycznego Daniela Barenboima oraz nazwiskami wybitnych śpiewaków częstokroć występujących na tej scenie. Z operą od jej początków związana jest, starsza od niej, berlińska orkiestra Staatskapelle Berlin, wcześniej Königlische Kapelle, zaś przed powstaniem Königlische Hofoper nosząca nazwę Kurfüstliche Kapelle. Orkiestra ta występuje również samodzielnie. Miało tutaj swoje premiery wiele dzieł. Między innymi w związanej od XIX wieku z teatrem dworskim sali koncertowej Schauspielhaus, czyli dzisiejszej Konzerthaus, miało miejsce prawykonanie opery Wolny strzelec Carla Marii von Webera. Kierownictwo Bibliografia Kronika Opery, Marian BM.B. Michalik (red.), Jolanta MJ.M. Michasiewicz (red.), Warszawa: Wydawnictwo KRONIKA, 1993, ISBN 83-900331-7-8, OCLC 69311058 . Dorota Szwarcman. Era opery. „Tygodnik Polityka”, s. 68–69, 1 maja 2010. [dostęp 2010-06-23]. Linki zewnętrzne Strona oficjalna
Staatsoper Unter den Linden

Staatsoper Unter den Linden (även Deutsche Staatsoper eller Staatsoper Berlin) är Berlins äldsta operahus och ligger i stadsdelen Mitte i stadsdelsområdet med samma namn. Historia Arkitekten Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff påbörjade i juli 1741 ett operahus efter uppdrag av Fredrik II av Preussen. Huset är ett typiskt exempel för palladiansk arkitektur och fick namnet Königlichen Hofoper. Byggnaden blev klar 1743 men redan den 7 december 1741 invigdes huset med Carl Heinrich Grauns verk Cleopatra e Cesare. Huset var 1743 det största operahuset i Europa och samtidigt Tysklands första fristående operahus. Natten mellan den 18 och den 19 augusti 1843 brann operahuset helt ner. Det blev återuppbyggt under ledning av arkitekten Carl Ferdinand Langhans. Denna gång öppnades operahuset med Giacomo Meyerbeers opera Ein Feldlager in Schlesien. I början av 1900-talet fick operahuset sitt nuvarande namn, då man tidvis var sammanslagna med Staatsoper am Platz der Republik. Under andra världskriget träffades huset två gånger av bomber och varje gång uppfördes byggnaden på nytt. Den andra gången var arkitekten Richard Paulick ansvarig. Sedan 2010 pågår en ny upprustning till en kostnad av cirka 240 miljoner euro. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från tyskspråkiga Wikipedia, 30 september 2009. Rold Hosfeld, Boris Kehrmann, Rainer Wörtmann: Friedrichs Traum. Die Berliner Staatsoper Unter den Linden. Metz, Hamburg 2000. ISBN 3-9805563-6-0 Georg Quander (utgivare): 250 Jahre Opernhaus Unter den Linden. Apollini et musis. Propyläen, Frankfurt am Main/Berlin 1992. ISBN 3-549-05209-X Hugo Fetting: Die Deutsche Staatsoper. Berlin 1937, 1955, 1960. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Staatsoper Unter den Linden. Officiell webbplats (tyska och engelska)
Німецька державна опера

Німецька державна опера (нім. Deutsche Staatsoper Unter den Linden) — провідний оперний театр Німеччини, розташований у Берліні. До 1918 року — Королівська опера. Історія Будівля театру була зведена у 1741—1743 роках за проєктом архітектора Георга Вензеслауса фон Кнобельсдорфа. 7 грудня 1742 року в ще незакінченому приміщенні публіці була представлена опера «Цезар і Клеопатра» К. Г. Грауна, засновника й першого керівника театру. До 1801 року театр був відкритий тільки для представників двору і запрошених гостей, з 1808 — для широкої публіки. 1821 року на сцені театру була поставлена опера «Вільний стрілець» К. М. Вебера. Величезного розквіту досяг театр у період, коли ним керували Фелікс Вейнгартнер, Карл Борошн, Ріхард Штраус і Лео Блех. Після 1918 року й кінця правління кайзера Вільгельма II в репертуарі театру стали з'являтися твори сучасних композиторів. Видатною подією в історії театру стала прем'єра опери «Воццек» Альбана Берга (1925, диригував Еріх Кляйбер). У часи Другої світової війни театр був двічі зруйнований: вперше — під час бомбардування Берліна в 1941 році (потім швидко відновлений), вдруге — в 1945 році. Відновлений театр був відкритий 1955 року постановкою «Нюрнберзьких мейстерзингерів» Р. Вагнера. У період, коли Німеччина була розділена на дві країни, а Берлін — на два міста, Німецька державна опера продовжувала залишатися інтернаціональним театром. У 1970—1972 рр. директором і художнім керівником балету опери був Джон Тарас — американський балетний танцівник та хореограф українського походження. З 1990 року великий внесок у розквіт театру зробив Даніель Баренбойм. Посилання Офіційний сайт сторінка на belcanto.ru Примітки