NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bosnia and Herzegovina FA Training Centre

The Bosnia and Herzegovina FA Training Centre (Bosnian: Trening centar Nogometnog/Fudbalskog saveza Bosne i Hercegovine; Cyrillic: Тренинг центар Ногометног/Фудбалског савеза Босне и Херцеговине) is the training ground of the Football Association of Bosnia and Herzegovina located in the Crkvičko brdo neighbourhood of Zenica, Zenica-Doboj Canton, Bosnia and Herzegovina. The centre was officially inaugurated on 2 September 2013 by then-president of UEFA, Michel Platini, after the first stage of construction was completed. History The Football Association of Bosnia and Herzegovina, aware of the fact that it did not own training facilities for its national team selections, drafted out plans for the construction of a modern training centre in the mid-2000s, quickly securing funds for the project and deciding on the location. A suburb of Zenica was chosen because the town's Bilino Polje Stadium was the national team's home ground at the time. The implementation of the project coincided with large-scale, politically motivated turbulences in the organization that eventually led to a FIFA-issued short-term suspension on all competitive national team selections. The instability in the governing body of Bosnian football led to the shelving of the project, for it to reemerge only after an UEFA-sponsored Normalization Committee was formed, which included the likes of Ivica Osim, Dušan Bajević, Faruk Hadžibegić, Darko Ljubojević and Sead Kajtaz. The committee, being assigned full executive power as a means for solving the aforementioned issues in the FA, immediately sped up the training centre project, with construction beginning in early 2011. Construction was completed in late 2013, with the centre being officially inaugurated by Michel Platini on 2 September 2013. On 21 September 2015, after a two-year expansion project, new facilities, including an indoor arena were opened. Facilities The training centre consists of one artificial and two natural turf pitches, an indoor Futsal arena, terraces, a 27-room hotel, wellness centre, restaurant, indoor and outdoor cafés, two large conference rooms, a recreational lobby and designated administration and technical premises. Furthermore, it is encompassed by a large private parking lot, entrance gates and a main square. On 23 October 2015 the centre was granted UEFA and FIFA PRO licences, and has subsequently hosted women's and youth qualifiers. References External links Official website (in Bosnian and English) The Football Association of Bosnia and Herzegovina (in Bosnian and English) Bosnia and Herzegovina at FIFA Bosnia and Herzegovina at UEFA
Starý most (Konjic)

Starý most v Konjici v Bosně a Hercegovině překonává řeku Neretvu. Je nejstarší ve městě a původně byl i jedním z nejstarších v zemi. Je dlouhý 102 metrů. Historie Most byl vybudován na místě, které je považováno za pomyslnou kulturní linii, oddělující Bosnu od Hercegoviny. Byl vystavěn z kamene, má charakteristických šest oblouků. Budován byl v 80. letech 17. století. Patří mezi typické ukázky osmanské architektury na území současné Bosny a Hercegoviny, společně se Starým mostem v Mostaru nebo Perovićovým mostem v Trebinje. Je národní kulturní památkou Bosny a Hercegoviny. Současný most nicméně není původní; zničen byl dne 3. března 1945 během osvobození na konci druhé světové války, kdy jej nechala odstřelit ustupující německá armáda. Na jeho místě vyrostla provizorní dřevěná stavba, kterou později nahradila v roce 1962 současná z armovaného betonu. Most sloužil pro silniční i pěší dopravu. Přestože horní část mostu byla jednoduchou moderní stavbou, pilíře byly dochovány původní. V letech 2006–2009 byly zahájeny rekonstrukční práce, které měly zdůraznit původní architektonické rysy stavby. Obnovu mostu financovala turecká vláda a vláda Federace Bosny a Hercegoviny. Součástí rekonstrukce byla i obnova historického jádra města Konjic. V současné době se snaží přiblížit své původní předloze – kdy byl most zbudován z precizně zpracovaných kamenných kvádů, které tvořil ve spodní části vápenec a v horní části pěnovec. Most byl dokončen v roce 2009. Bloků pěnovce bylo využito přes 2400. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Stari most (Konjic) na bosenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Starý most na Wikimedia Commons
Stara Ćuprija

Stara Ćuprija (Bosnian: The Old Bridge) is a bridge spanning the Neretva River in the town of Konjic, Bosnia and Herzegovina. It is a significant example of Ottoman bridge architecture in the Balkans, and is a listed National Monument of Bosnia and Herzegovina. History The bridge was built between 1682 and 1683 by Ali-aga Hasečić (as commemorated by a stone plaque at the center span) atop six slightly-pointed stone arches. In March 1945, the bridge's deck was destroyed by explosive charges laid by the retreating German army. While the arches suffered heavy damage, all five piers survived, preserving the bridge's basic structural integrity and permitting eventual reconstruction. After World War II, the Yugoslav government decided to temporarily repair the bridge for basic use, with a makeshift deck made of iron beams laid across the still-intact masonry piers supporting a one-lane tarmac for motorized vehicle traffic. This temporarily solution lasted for more than five decades, until after the Yugoslav Wars. The bridge was restored to its original appearance with European financial assistance between 2003 and 2009, and is once again a landmark of Ottoman architecture in Bosnia and Herzegovina. The bridge was reopened on 16 June 2009. See also List of bridges in Bosnia and Herzegovina Konjic References External links Media related to Konjic Bridge at Wikimedia Commons
Stari most u Konjicu

Stari most u Konjicu jest most podignut 1682. godine u Konjicu na rijeci Neretvi i smatra se točkom spajanja Hercegovine i Bosne. Izgrađen je od kamena i ima šest lukova. Pripada najljepšim mostovima Osmanskog Carstva u Bosni i Hercegovini. Poznati su mostovi iz tog vremena Stari most u Mostaru, trebinjskom Arslanagić i Most Mehmed-paše Sokolovića u Višegradu. Proglašen je spomenikom kulture Bosne i Hercegovine. Most su minirale njemačke snage pri povlačenju 3. ožujka 1945. godine. Tada je postavljena drvena konstrukcija za prijelaz preko srušena mosta. Postojeća je drvena konstrukcija zamijenjena onom od armiranog betona 1962. godine. Most je rekonstruiran od 2006. do 2009. uz pomoć Vlade Republike Turske i Vlade Federacije Bosne i Hercegovine. Istovremeno je obnovljena stara konjička kuća u neposrednoj blizini mosta. Most u potpunosti odgovara mostu iz XVII. stoljeća. Postavljen je na šest blago prelomljenih svodova oslonjenih na pet temeljnih kamenih stupova i dva priobalna podzida.Zidan je od precizno izrađenih kamenih blokova koji su u donjem dijelu, približno do visine viših vodostaja, izrađeni od bijeloga, dobro obrađenoga vapnenca, a gornji su dijelovi od lijepo klesane sedre. Zaključni kameni svodovi također su od vapnenca. Dugačak je 102 metra. Izvori Vanjski poveznice Zvanična stranica općine Konjic Rekonstrukcija mosta - live cam Fotografija mosta prije rušenja
Öreg híd (Konjic)

A konjici Öreg híd (Stara Ćuprija) IV. Mehmed oszmán szultán uralkodása alatt épült a mai Bosznia-Hercegovina területén. A Neretva felett átívelő hidat 1682-ben emelték Konjic településnél. Az átkelő 86,2 méter hosszú, hat íve van, fesztávolságuk 5,35 méter. A második világháborúban, 1945. március 3-án a visszavonuló német katonák felrobbantották. A hidat 2005–2009-ben állították helyre nemzetközi támogatással. Jegyzetek Források ↑ Tájékoztató tábla: . Helyi tájékoztató tábla. : |access-date= requires |url= (súgó); Missing or empty |title= (súgó)
Drina-Flusshaus

Das Drina-Flusshaus – serb. Kućica na Drini – steht in der Drina, dem Grenzfluss zwischen Serbien und Bosnien und Herzegowina. Auf einer Felseninsel in der serbischen Hälfte des Flusses liegt es am nördlichen Rand des Städtchens Bajina Bašta, etwa 1 km vom Ortszentrum entfernt. Aus den Brettern eines ausgedienten Schuppens bauten jugendliche Schwimmer 1968 zunächst eine Liegeplattform. Boot- und Kajakfahrer machten daraus 1969 eine Schutzhütte für Wasserwanderer. Das Baumaterial wurde ein paar Kilometer flussaufwärts ins Wasser geworfen und an der Insel wieder abgefischt. Seither mehrmals von Hochwasser fortgerissen, wurde die Hütte immer wieder aufgebaut. Literatur Lonely Planet Global Limited (Herausgeber): „Lonely Planets kuriose Welt. Eine Reise zu 360 rätselhaften Orten“, Ostfildern 2017, Mairdumont GmbH & Co. KG, 1. Auflage, ISBN 978-3-8297-2667-2, S. 173 Weblinks Zerstörung der Hütte bei Hochwasser (2010), privates Video auf YouTube Huffington Post – Tiny Home on Drina River Bless This Stuff – River House Serbia Einzelnachweise
Dom na Drinie

Dom na Drinie (serb. Кућица на Дрини / Kućica na Drini) – budynek mieszczący się na skale na rzece Drina, nieopodal miejscowości Bajina Bašta w Serbii. Pierwszy dom na Drinie powstał w 1969 roku. Przez lata stojący w tym miejscu budynek był kilkukrotnie niszczony przez rzekę i odbudowywany. Historia W 1968 roku grupa nastolatków wybrała skałę na środku rzeki Drina jako miejsce wypoczynku, spędzali tam wolny czas, opalając się i skacząc z klifu do wody. Aby zwiększyć wygodę i chronić się przed pogodą, młodzież postanowiła wybudować w tym miejscu mały budynek, co zostało zrealizowane w 1969 roku. Materiały budowlane transportowano kajakami, natomiast większe spuszczano z nurtem rzeki w ten sposób, aby zatrzymywały się na skale. Początkowo budynek posiadał tylko jedną izbę. W ciągu lat dom na Drinie był niszczony przez wodę – do 2023 roku sześciokrotnie. Oprócz tego kilkukrotnie udało się też go w odpowiednim momencie uratować, wyławiając z wody zerwaną ze skały konstrukcję, a następnie umieszczając ją z powrotem na skale. W 1999 roku budynek został zniszczony po raz piąty, a odbudowano go dopiero w 2005 roku. Ostatni raz został zniszczony 1 grudnia 2010 roku, podczas powodzi, i odbudowany w 2011 roku. Jest to jego siódma odsłona, która została dodatkowo zabezpieczona: ma fundamenty opierające się na dwóch ścianach równoległych do nurtu rzeki, dzięki czemu przy większym poziomie wody rzeka przepływa pomiędzy nimi. W 2023 roku dom ucierpiał w wyniku wysokiego poziomu wody w rzece. Legenda Ze skałą na rzece związana jest legenda, według której serbski bohater narodowy Marko Kraljević chciał przedostać się na drugi brzeg Driny. Nie chciał jednak, aby jego koń się zamoczył, w związku z czym wrzucił do wody skałę, następnie – zatrzymując się na niej – przebył rzekę dwoma skokami. Znaczenie Dom na Drinie jest znaną w całej Serbii atrakcją miejscowości Bajina Bašta. Popularność zyskał w sierpniu 2012 roku, kiedy to zdjęcie przedstawiające go zostało wybrane fotografią miesiąca w konkursie organizowanym przez National Geographic. Autorką zdjęcia była Irène Becker z Bajina Bašta. Po tym wyróżnieniu atrakcję opisywały inne media, m.in. Business Insider czy Daily Mail. Dom na Drinie stanowi atrakcję turystyczną, którą odwiedzają turyści z całego świata. Do wybuchu pandemii COVID-19 w 2019 roku, najliczniejszymi turystami byli Chińczycy. Jako że do budynku można dotrzeć tylko drogą wodną, w sezonie letnim funkcjonuje zorganizowany transport. Przypisy
Muzej ratnog djetinstva

Das Muzej ratnog djetinstva (englisch War Childhood Museum; „Museum der Kriegskindheit“) ist ein 2017 in der bosnischen Hauptstadt Sarajevo eröffnetes Museum, das mittels Objekten und Videos über die Erfahrungen und Erlebnisse der im Bosnienkrieg aufgewachsenen Kinder berichtet. Die Museumssammlung umfasst alle greifbaren Erinnerungen der Kinder aus dem Krieg. Das sind alltägliche Sachen wie Buchstaben, Tagebücher, Fotos, Kleidungsstücke und Spielzeug. Unter den ausgestellten Gegenständen können die Besucher die dazu passenden Erinnerungen lesen oder sich Aussagen aus Interviews anhören. Jasminko Halilović, der spätere Gründer des Museums, begann im Jahr 2010, Objekte von jungen Leuten aus dem Krieg zu sammeln. Selbst „Kriegskind“, Aktivist und Unternehmer, benutzte er eine Online-Plattform, auf der er kurze Geschichten junger Erwachsener sammelte. Er erstellte eine Kollektion von 1.000 Aussagen und verstand, dass viele dieser jungen Leute immer noch Gegenstände aus deren Kriegskindheit besitzen. Er begann also mit der Erstellung einer Museumskollektion, die aus 3.000 Gegenständen und 60 mündlichen Aussagen besteht. Die Objekte dienten im ersten Plan für ein Buch, das 2013 veröffentlicht wurde und ins Deutsche und Japanische übersetzt wurde. Dies diente dann als Basis für das spätere Museum der Kriegskindheit. Ein Teil der Kollektion war 2016 im Historischen Museum von Bosnien und Herzegowina temporär ausgestellt. Spätere Ausstellungen folgten in Zenica und Visoko. Das Museum wurde am 28. Januar 2017 eröffnet. Der bosnische Tennisspieler Damir Džumhur, der während des Bosnienkrieges geboren wurde, ist seit September 2016 der Botschafter des Museums. Einzelnachweise
War Childhood Museum

The War Childhood Museum (Bosnian: Muzej ratnog djetinjstva) is a historical museum in Sarajevo, Bosnia-Herzegovina that opened in January 2017. The museum presents the experiences of children who lived through the war in Bosnia, told through objects, video testimonies, and excerpts from oral histories. The 2018 Council of Europe Museum Prize, one of the most prestigious awards in the museum industry, was awarded to the War Childhood Museum as part of the 2018 European Museum of the Year Award. The project began in 2010 when Jasminko Halilovic, a Sarajevan entrepreneur, activist, and "war child," used an online platform to collect short recollections of young adults who had been children during the Bosnian war. Over 1,000 young adults submitted their memories. Halilovic assembled these recollections into a book which was published in 2013. The book has subsequently been translated into German and Japanese. As Halilovic began corresponding with the young adults who submitted memories, he realized that many of the former "war children" still had specific objects that they connected with their memories. He began working with a team of other young professionals to develop a museum collection, eventually collecting over 3,000 objects and over 60 oral history testimonies. In May 2016, the War Childhood Museum held its first, temporary exhibition at the Historical Museum of Bosnia and Herzegovina. Further exhibitions followed in the cities of Zenica and Visoko. In January 2017, the museum’s permanent exhibition opened on Logavina Street in Sarajevo. The museum’s collections feature diaries, toys, photographs, items of clothing, and a variety of other objects donated by war survivors. All the items are presented alongside first-person recollections from the individual who donated them. In addition to the items, visitors can listen to testimonies and read snippets from oral history interviews. Gallery References
Museo de la Infancia en Guerra

El Museo de la Infancia en Guerra (en bosnio: Muzej ratnog djetinjstva; en inglés: War Childhood Museum) es un museo histórico en Sarajevo, capital de Bosnia y Herzegovina, inaugurado en enero del 2017. El museo presenta las experiencias de niños que crecieron durante la guerra en Bosnia​ contadas a través de objetos, testimonios en video y relatos obtenidos a través de entrevistas orales. Historia El proyecto del museo comenzó en el 2010, cuando Jasminko Halilovic, activista y una "niño víctima de la guerra", utilizó una plataforma en línea para recoger recuerdos de jóvenes adultos que eran niños durante la guerra. Más de mil jóvenes enviaron sus recuerdos. Halilovic organizó estos testimonios y editó un libro publicado en el 2013. El libro ha sido traducido al alemán y japonés. Como Halilovic comenzó a mantener contacto con los jóvenes que enviaron sus recuerdos, él se dio cuenta de que muchos de los antiguos "niños de la guerra" todavía tenían objetos específicos que tenían alguna relación con sus recuerdos. A continuación, comenzó a trabajar con un equipo de jóvenes profesionales para crear una colección, posiblemente con más de 3.000 objetos y más de 60 pruebas históricas orales.​ En mayo del 2016, el Museo de la Infancia en Guerra celebró su primera exposición temporal en el Museo Histórico de Bosnia y Herzegovina.​ Otras exposiciones se llevaron a cabo en las ciudades de Zenica y Visoko. En enero del 2017, la exposición permanente del museo fue inaugurada​ en la calle Logavina, en Sarajevo. Las colecciones del museo incluyen diarios, juguetes, fotografías, ropa y una variedad de otros objetos donados por los sobrevivientes de la guerra. Todos los artículos se muestran junto a los recuerdos hechos en primera persona por quién hizo la donación. Además de los artículos, los visitantes pueden escuchar a testimonios y leer fragmentos de entrevistas. El tenista bosnio Damir Džumhur, nacido durante el sitio de Sarajevo, es el embajador del museo desde el septiembre del 2016.​ Referencias
War Childhood Museum

Le War Childhood Museum (Musée de l'enfance en guerre; bosniaque: Muzej ratnog djetinjstva) est un musée historique ouvert en 2017 à Sarajevo ayant pour but de présenter l'expérience des enfants qui ont grandi pendant la guerre en Bosnie, et plus particulièrement pendant le siège de Sarajevo (5 avril 1992 - 14 décembre 1995). Le projet a pour origine l'initiative d'un "enfant de la guerre", Jasminko Halilović, qui se lance en 2010 via internet dans le recueil des souvenirs de la guerre qu'ont conservés ses contemporains. Il se trouve rapidement à la tête de plus de 1 000 réponses, dont il fera, en 2013, un livre intitulé War Childhood (« Enfance en guerre »), qui sera traduit en 6 langues. Frustré d'avoir dû choisir parmi ces témoignages pour composer le livre, il décide ensuite avec des amis de lancer le projet du musée. La collection du musée comprend toutes sortes d'objets du temps de la guerre en Bosnie que les enfants ont conservés en souvenir : journaux intimes, photos, jouets, lettres, etc. À cela s'ajoutent les témoignages des propriétaires de ces objets. Le musée possède environ 3 000 objets, et l'exposition permanente en accueille environ 50. Le musée a également recueilli 60 témoignages vidéo. Une partie de la collection a été temporairement exposée au Musée historique de Bosnie-Herzégovine au printemps 2016, puis, le 28 janvier 2017, le musée a été ouvert au public. Le joueur de tennis bosniaque Damir Džumhur, né pendant le siège de Sarajevo, depuis septembre 2016 est un "ambassadeur" du musée. Notes et références Liens externes (en) Site du musée Portail des musées Portail de la Bosnie-Herzégovine Portail de la paix Portail de l'enfance
Museo dell'infanzia di guerra

Il Museo dell'infanzia di guerra (in bosniaco: Muzej ratnog djetinjstva; in inglese War Childhood Museum) è un museo storico aperto nel 2017 a Sarajevo per presentare le esperienze dei bambini che sono cresciuti durante la guerra in Bosnia. Nel 2010 Jasminko Halilović, poi fondatore del museo, raccoglie i ricordi d'infanzia dei suoi coetanei durante la guerra civile. Con tali racconti in forma breve compila un libro, poi pubblicato nel 2013, da cui prende forma il progetto del museo. La collezione del museo comprende tutti i tipi di memorie tangibili della guerra in Bosnia che i bambini hanno conservato. Queste includono diari, fotografie, giocattoli e lettere. A queste si aggiunge testimonianze video da parte dei proprietari degli oggetti. Il museo ha circa 3.000 oggetti, e l'esposizione permanente ne mostra circa 50. Una parte della collezione è stato temporaneamente esposta nella primavera del 2016 al Museo Storico della Bosnia-Erzegovina. Il 28 gennaio 2017 il museo è stato inaugurato, ha aperto il giorno dopo le sue porte al pubblico. Il tennista bosniaco Damir Džumhur, nato durante l'assedio di Sarajevo, è dal settembre 2016 "ambasciatore" del museo. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo dell'infanzia di guerra Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su museum.warchildhood.com. War Childhood Museum (canale), su YouTube.
War Childhood Museum

Het War Childhood Museum (Bosnisch: Muzej ratnog djetinjstva) is een in 2017 in Sarajevo geopend museum over de ervaringen van kinderen die opgroeiden tijdens de Bosnische Burgeroorlog. De collectie van het museum bestaat uit allerhande tastbare herinneringen aan de Bosnische Burgeroorlog die kinderen van toen bewaard hebben. Het gaat onder meer om dagboeken, foto’s, speelgoed en brieven. Deze zijn aangevuld met videogetuigenissen van de eigenaars van de objecten. Het museum bezit zo’n 3000 objecten, waarvan er telkens een 50-tal tentoongesteld worden. Geschiedenis In 2010 startte Jasminko Halilović, de latere oprichter van het museum, met het verzamelen van herinneringen van mensen aan hun kindertijd in de Bosnische Burgeroorlog. De objecten dienden in de eerste plaats voor een boek over dit onderwerp, dat in 2013 uitgebracht werd. Het zou de basis worden voor een museum over kind zijn in oorlogstijd. Een deel van de collectie werd al in het voorjaar van 2016 tijdelijk tentoongesteld in het Historisch Museum van Bosnië en Herzegovina. Op 28 januari 2017 werd het museum officieel ingehuldigd, het opende een dag later zijn deuren voor het publiek. De Bosnische tennisspeler Damir Džumhur, die tijdens de oorlog in Sarajevo geboren werd, is sinds september 2016 ambassadeur van het museum. Begin december 2017 ontving het museum de museumprijs 2018 van de Raad van Europa, het volgde daarmee het Franse Mémorial ACTe op als laureaat.
Muzeum Dzieciństwa Czasu Wojny

Muzeum Wojennego Dzieciństwa, Muzeum Dzieciństwa Czasu Wojny (bośn. Muzej ratnog djetinjstva) – muzeum historyczne w Sarajewie otwarte w styczniu 2017 roku. W 2018 roku otrzymało Europejską Nagrodę Muzealną Roku EMYA . Historia Gdy rozpoczęła się wojna w Jugosławii Jasminko Halilović miał 4 lata. Pracując nad książką „Wojenne dzieciństwo: Sarajewo 1992–1995” zebrał około 1500 krótkich wspomnień młodych ludzi, którzy byli dziećmi podczas wojny w Bośni. W książce, która wyszła w 2013 roku, Halilović umieścił 1030 wspomnień. W ramach projektu Muzeum każdy mógł przesłać swoje dane, wspomnienia zgodnie z hasłem Umuzeji svoje uspomene!. Wystarczyło wypełnić formularz na stronie muzeum, w którym należało podać: dane osobowe i kontaktowe, miejsce zamieszkania w czasie wojny i jaki chce się mieć wkład w powstanie Muzeum. Zachęcano do nadsyłania filmów ze wspomnieniami i pamiątek. Po opracowaniu zbiorów w maju 2016 roku Muzeum zorganizowało swoją pierwszą, tymczasową wystawę w Muzeum Historycznym Bośni i Hercegowiny. Kolejne wystawy odbyły się w Zenicy i Visoko. W styczniu 2017 roku otwarto stałą ekspozycję muzeum przy ulicy Logavina 32 w Sarajewie. Muzeum jest organizacją non profit, nie otrzymuje dotacji od rządu. Utrzymuje się z wpłat darczyńców. W zbiorach muzeum znajdują się pamiętniki, zabawki, fotografie, elementy garderoby i wiele innych przedmiotów przekazanych przez ocalałych z wojny. Wszystkie przedmioty są prezentowane wraz ze wspomnieniami osoby, która je podarowała. Dodatkowo zwiedzający mogą wysłuchać świadectw i przeczytać fragmenty wywiadów. Z czasem kolekcja wzbogaciła się o rzeczy osobiste, historie i nagrania wideo, które opowiadają o przeżyciach dzieci z innych miejsc i konfliktów obejmując wspomnienia dzieci od Bośni po Afganistan, od wojny w Syrii po II wojnę światową. Dlatego w 2020 roku Muzeum zaczęło przygotowywać wystawę przenośna, którą można będzie pokazywać w różnych częściach świata. W czerwcu 2020 roku Muzeum otworzyło swoje pierwsze międzynarodowe biuro w Kijowie na Ukrainie, aby dokumentować przeżycia dzieci dotkniętych wojną na Ukrainie. Nagrody W 2018 roku Muzeum otrzymało Nagrodę Muzealną Rady Europy. Zwycięzca na rok otrzymuje brązową statuetkę „La femme aux beaux seins” projektu Joana Miró. Nagroda została wręczona podczas dwóch uroczystości: w Strasburgu w kwietniu 2018 roku i miesiąc później, w maju podczas dorocznego Zgromadzenia Europejskiego Forum Muzeów, które odbyło się w Warszawie. Przypisy