NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parc national Iñao

Le parc national et l'aire naturelle de manière intégrée des montagnes d'Iñao (Parque nacional y área natural de manejo integrado Serranía del Iñao) est un parc national situé dans le département de Chuquisaca en Bolivie. Il a été créé le 28 mai 2004. Il se situe dans les provinces de Belisario Boeto, Tomina, Hernando Siles et Luis Calvo. Notes et références Liens externes (es)Parque Nacional Iñao sur Ibolivia.org Portail de la conservation de la nature Portail de la Bolivie
Park Narodowy Serranía del Iñao

Park Narodowy Serranía del Iñao, właściwie Park Narodowy i Obszar Przyrodniczy Zintegrowanego Zarządzania Serranía del Iñao (hiszp. Parque nacional y área natural de manejo integrado Serranía del Iñao) – park narodowy w Boliwii położony w departamencie Chuquisaca, w prowincjach Luis Calvo, Hernando Siles, Tomina i Belisario Boeto. Został utworzony 28 maja 2004 roku i zajmuje obszar 2630,9 km². Opis Park znajduje się na wschodnich zboczach Andów, w dorzeczu Amazonki, na wysokościach od 600 do 2800 m n.p.m. Obejmuje pasmo górskie Iñao oraz częściowo pasma górskie Yahuañanca i Khaska Orkho. Znajduje się na styku trzech ekoregionów: tropikalnych wilgotnych lasów górskich Yungas, Cerrado i Chaco Serano w krainie geograficznej Gran Chaco. Średnia roczna temperatura na terenie parku waha się od +16 ºC do +20 ºC. Flora W parku odnotowano 644 gatunki roślin naczyniowych. Rosną tu zagrożone wyginięciem (EN) Amburana cearensis i Schinopsis brasiliensis, narażona na wyginięcie (VU) Zeyheria tuberculosa, a także m.in.: Escallonia tucumanensis, Mimosa lepidota, Machaerium scleroxylon, Anadenanthera macrocarpa, Caesalpinia pluviosa, Aspidosperma cylindrocarpon, Tabebuia impetiginosa, Gallesia integrifolia, Albizia niopoides, Astronium urundeuva, Myroxylon peruiferum, Juglans australis, Prunus tucumanensis, Podocarpus parlatorei, Myrcianthes mato, Myrciantes pseudomato, Samanea tubulosa, Platypodium elegans, Sterculia striata, Chloroleucon foliosum. Fauna Fauna w parku nie jest do końca zbadana. Zarejestrowano do tej pory 41 gatunków ssaków, 156 ptaków, 35 gadów, 13 płazów i 11 ryb. Ssaki to narażone na wyginięcie (VU) mrówkojad wielki, pekari białobrody, andoniedźwiedź okularowy i tapir amerykański, a także m.in.: jaguar amerykański, puma płowa, mazama ruda, ponocnica brazylijska. Wśród ptaków najbardziej charakterystycznymi gatunkami w parku są krytycznie zagrożona wyginięciem (CR) ara różowooka, narażone na wyginięcie (VU) kondor wielki i ara zielona, a także m.in.: penelopa ciemnonoga, tukan wielki, piona łuskowana, amazonka niebieskoczelna, karakara czubata, Otus choliba, szafirek złotawy. Gady i płazy występujące w parku to narażony na wyginięcie (VU) Telmatobius marmoratus, a także m.in.: Micrurus annellatus, grzechotnik straszliwy, teju brazylijski, Hyla albonigrata, Rhinella spinulosa, Rhinella schneideri. Przypisy
Nationalpark Otuquis

i3i6 Der Nationalpark Otuquis (offizieller Name: Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado (ANMI) Pantanal Otuquis) liegt im Südosten des Departamento Santa Cruz in Bolivien, im Dreiländereck Brasilien-Bolivien-Paraguay. Er wurde 1997 gegründet und ist mit einer Fläche von 10.059 km² der größte Nationalpark im Pantanal, dem größten Binnenland-Feuchtgebiet der Welt. Ökologie Klima Das Klima im Park ist subtropisch. Die Jahresmitteltemperatur schwankt zwischen 21 °C und 31 °C. Im Winter sinkt die Temperatur gelegentlich unter 2 °C aufgrund der kalten Winde aus dem Süden. Der Niederschlag schwankt zwischen 702 mm und 1558 mm. Flora Die Vegetation besteht aus hohen und niedrigen Wäldern, die nur einen Teil ihrer Blätter abwerfen, Galeriewäldern, Chaco-Buschwald, Copernicia alba, Attalea phalerata-Palmen, Wasserpflanzen, Terminalia argentea, Tabebuia aurea, Cedrela fissilis, Gallesia integrifolia, Praecereus saxicola, Astronium urundeuva, Lapacho-Bäumen (Handroanthus impetiginosus) und Yopo (Anadenanthera colubrina), das als psychoaktive Droge verwendet wird. Fauna Im Nationalpark wurden 59 Säugetier-, 50 Fisch-, 5 Reptilien- und eine große Zahl von Vogelarten registriert, darunter Konzentrationen großer Wasservögel. Zu den herausragenden Tierarten gehören Jaguar, Puma, Tayra, Mähnenwolf, Waldhund, Sumpfhirsch, Südamerikanischer Fischotter, Riesenotter, Jabiru, Kaimane und Piranhas. Bevölkerung Die Gegend weist aufgrund der häufigen Überschwemmungen eine sehr geringe Besiedlung auf. Innerhalb des Nationalparks gibt es 18 Estancias und kleine Gehöfte; die Einwohnerzahl wird auf 400 Personen geschätzt. Die einzige Straße durch den Nationalpark führt von Puerto Busch zur Estancia Santa Elena. Die nächstgelegene Stadt Puerto Suárez ist von Santa Cruz mit der Eisenbahn und auf der Landstraße zu erreichen. Bedrohungen Der Ausbau der Ruta 4 führt zu einem wachsenden Einfluss menschlichen Handelns auf den Nationalpark. Die Straße führt direkt nördlich am Nationalpark vorbei und ihr südöstlichstes Ende, der Abschnitt Puerto Suárez – Puerto Busch, führt durch das Gebiet des Nationalparks. Aufgrund der regelmäßigen Überschwemmungsereignisse wurde die Straße auf einem Damm gebaut, der den natürlichen Fluss des Wassers behindert. Außerdem wurden für die Gewinnung des Materials für den Bau des Damms Gräben ausgehoben, die den gleichen Effekt haben. Für den Bau von kleinen Brücken wurden Palmen gefällt. Die für den Bergbau in El Mutún freigegebenen Flächen reichen bis an den Nationalpark Otuquis heran. Der Bergbau führt zwingend zur Bewegung großer Mengen von Boden und Gestein. Es ist zu befürchten, dass es zu Kontamination durch Phenole, Oxide und Schwermetalle kommen könnte. Weitere Bedrohungen sind Feuer (vergleiche Pantanal#Waldbrände im Pantanal 2020), Viehhaltung, Landwirtschaft, Besiedlung der Randgebiete des Nationalparks, Holzentnahme, Jagd und Fischfang. Weblinks Karte des Nationalparks Parques Nacionales de Bolivia (PDF) Parque Nacional y ANMI Otuquis Einzelnachweise
Otuquis National Park and Integrated Management Natural Area

Otuquis National Park and Integrated Management Natural Area, (Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado Otuquis (PN-ANMI Otuquis) or Parque Nacional y ANMI Pantanal de Otuquis), is a national park in the Pantanal ecoregion of southeastern Bolivia. It is named after the Otuke indigenous people who inhabit the region. Geography It is located in the extreme southeast of the Santa Cruz Department on the borders with Brazil and Paraguay, within the provinces Germán Busch and Cordillera. It comprises a total area of 1,005,950 hectares (2,485,800 acres), 903,350 hectares (2,232,200 acres) corresponding to the category national park and 102,600 hectares (254,000 acres) to the category "Integrated Management Natural Area". Nature This park is known for its sightings of marsh deer, capybara, spectacled caiman, caiman lizards and the yellow anaconda. Jaguars, pumas, pampas cats, ocelots, lesser anteaters and other mammals also found here in healthy populations. Otuquis National Park is popular for birders when millions of birds flock here to feed on huge schools of bait fish. See also Pantanal ecoregion topics List of national parks of Bolivia External links www.fundesnap.org / Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado Pantanal de Otuquis (Spanish) www.fcbc.org.bo / Áreas Protegidas en la región del Bosque Chiquitano (Spanish)
Parc national Otuquis

Le parc national Otuquis (Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado Pantanal de Otuquis en espagnol) est situé en Bolivie à l'extrémité sud-est du département de Santa Cruz, aux frontières du Paraguay et du Brésil. L'ensemble de la zone protégée s'étend sur 10 059 km2, dont 9 039 km2 de parc national proprement dit. Le parc est créé le 31 juillet 1997 et protège en partie la région humide du pantanal bolivien. Géographiquement, le parc est situé dans les provinces Cordillera et Germán Busch et est divisé en deux parties non contigües, la plus grande se situe au sud de la ville de Puerto Suárez et la plus petite au nord de cette même ville. Il y est recensé au total 59 espèces de mammifères, 162 espèces d'oiseaux, 35 espèces de reptiles et 24 espèces d'amphibiens. Références Voir aussi Articles connexes Pantanal Pantanal bolivien Liens externes SERNAP - Parque Nacional y area natural de manejo integrado Otuquis Gobierno Autónomo Departamental de Santa Cruz - Parque Nacional y ANMI Otuquis (es) Áreas protegidas Pantanal de Otuquis y San Matias - Propuesta técnica para su creación (en) Fiche du parc sur le site UNEP-WCMC Portail de la conservation de la nature Portail de la Bolivie
Nationaal park Otuquis

Nationaal park Otuquis is een nationaal park in Bolivia. Het park werd opgericht in 1997 en het nationaal parkgedeelte beslaat 9033,5 vierkante kilometer (ingebed in een ruimer "área natural de manejo integrado"). Het park omvat een deel van de Boliviaanse Pantanal met wetlands en moerassen. Het park is een Ramsargebied.
Park Narodowy Otuquis

Park Narodowy Otuquis, właściwie Park Narodowy i Obszar Przyrodniczy Zintegrowanego Zarządzania Otuquis (hiszp. Parque nacional y área natural de manejo integrado Otuquis) – park narodowy w Boliwii położony w departamencie Santa Cruz, w prowincjach Cordillera (gminy Charagua i Puerto Suárez) i Germán Busch (gminy Puerto Quijarro i Carmen Rivero Tórrez). Został utworzony 31 lipca 1997 roku i zajmuje obszar 10 059,5 km². Opis Park obejmuje boliwijską część Pantanalu – jednego z największych na świecie obszarów podmokłych leżących na pograniczu brazylijsko-boliwijsko-paragwajskim. Od 2001 roku park jest wpisany na listę konwencji ramsarskiej. W 2008 roku został zakwalifikowany przez BirdLife International jako ostoja ptaków IBA. Część brazylijska, gdzie znajduje się Park Narodowy Pantanal Matogrossense, została w 2000 roku wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Obszar parku to równina o wysokościach od 80 do 180 m n.p.m. Występują tu trzy ekoregiony: tropikalne lasy suche, sawanny Cerrado i równiny zalewowe. Klimat zwrotnikowy monsunowy. Średnia roczna temperatura oscyluje między +21 °C a +31 °C. Czasami temperatura spada poniżej +2 °C z powodu południowych wiatrów w zimie. Średnie roczne opady wynoszą od 702 mm do 1558 mm. Flora Na wyżej położonych obszarach rośnie narażona na wyginięcie (VU) Cedrela fissilis, a także m.in.: Caesalpinia pluviosa, Astronium urundeuva, Terminalia argentea, Anadenanthera colubrina, Tabebuia ochraceae, Astronium fraxinifolium, Bowdichia virgilioides, Caryocar brasiliensis, Qualea cordata, Tabebuia aurea, Pithecellobium paraguense, Schinopsis brasiliensis, Acrocomia totai, Acosmium cardenasii, Guarea machrophylla, Gallesia integrifolia, Copernicia alba i Attalea phalerata. Na sawannach i torfowiskach (bofedale) występuje m.in.: Oxychloe andina, Puccinella frigida, Stipa frigida, Werneria pomposa, Ranunculus uniflorus, Festuca orthophylla, Deyeuxia curvula i Senecio puchii, a na terenach podmokłych i w wodach przybrzeżnych Lilaeopsis macloviana, Myriophyllum prettynsis i rdestnica nitkowata. Fauna Fauna w parku nie jest do końca zbadana. Zarejestrowano do tej pory 59 gatunków ssaków. Są to zagrożone wyginięciem (EN) arirania amazońska i pekarczyk czakoański, narażone na wyginięcie (VU) jeleniak bagienny, zębolita olbrzymia, mrówkojad wielki i tapir amerykański, a także m.in.: pampasowiec grzywiasty, pakożer leśny, jaguar amerykański, puma płowa, wydrak długoogonowy, hirara amerykańska, ocelot wielki, sarniak pampasowy, mazama ruda, mazama szara, Callicebus moloch, uistiti czarnogoonowa. Odnotowano 162 gatunki ptaków. Są to zagrożona wyginięciem (EN) urubitinga czubata, a także m.in.: żabiru amerykański, harpia gujańska, rybołów, murawnik brodaty, dławigad amerykański, ara żółtoszyja, piżmówka, pustelnik ochrowy, nandu szare. W parku żyje 35 gatunków gadów i 24 gatunki płazów. Są to narażony na wyginięcie (VU) żabuti leśny, a także m.in.: boa dusiciel, anakonda żółta, kajman żakare, legwan zielony, Dracaena paraguayensis, żabuti czarny, Acanthochelys macrocephala. Przypisy
Otuquis nationalpark

Otuquis nationalpark är en nationalpark i Bolivia. Den ligger i departementet Santa Cruz, i den östra delen av landet, 700 km öster om huvudstaden Sucre. Otuquis National Park ligger 173 meter över havet. I omgivningarna runt Otuquis nationalpark växer i huvudsak lövfällande lövskog. Kommentarer Källor
Nationalpark Aguaragüe

i3i6 Der Nationalpark Aguaragüe (Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado Serranía del Aguaragüe) ist eine Naturschutzregion im Departamento Tarija in Bolivien. Der Nationalpark liegt im Südosten des Landes in der Provinz Gran Chaco und wurde am 20. April 2000 gegründet. Lage Der Nationalpark Aguaragüe (gesprochen: a-gua-ra-gu-e) bedeckt den südlichen Teil der Voranden-Kette der Serranía Aguaragüe, die zwischen der Cordillera Oriental im Westen und den weiten Ebenen des Gran Chaco im Osten liegt und von der argentinischen Grenze aus in nördlicher Richtung verläuft. Der Park bedeckt eine Gesamtfläche von 1083,07 Quadratkilometern, von denen 45.822 ha den eigentlichen Nationalpark bilden und weitere 62.485 ha als Schutzgebiet (Área Natural de Manejo Integrado) ausgewiesen sind. Flora Der Nationalpark Aguaragüe umfasst zwei Ökosysteme, den Tucumano- und den Chaqueño-Bergwald. Die Flora des Tucumano-Bergwald ist vor allem gekennzeichnet durch Podocarpus parlatorei, Blepharocalyx salicifolius, Myrcianthes pseudomato, Cedrela lilloi, Juglans australis, Zanthoxylum coco, Phoebe porphyria, Ocotea ouberula, Nectanra sp., Viburnum seemannii und Chusquea lorentziana. Im Chaqueño-Bergwald kommen dagegen Schinopsis haenkeana, Schinopsis quebracho-colorado, Aspidosperma quebracho-blanco, Astronium urundeuva, Amburana cearensis, Anadenanthera colubrina, Chorisia insignis, Prosopis sp. und verschiedene Kakteenarten, unter anderem aus den Gattungen Opuntia, Cereus und Pereskia, vor. Fauna Die lokale Fauna umfasst im Tucumano-Bergwald Großer Ameisenbär, Südlicher Tamandua, Südamerikanischer Nasenbär, zwei Arten der Spießhirsche (Großmazama und Graumazama), Maikong, Kleinfleckkatze, Ozelot, Jaguar, Ortalis canicollis, verschiedene Penelope-Arten und Schwarzfußseriema. Im Chaqueño-Bergwald sind Südliches Kugelgürteltier, Sechsbinden-Gürteltier, Halsbandpekari, Weißbartpekari, Südlicher Tamandua und Großer Ameisenbär vorhanden. Weblinks Aguaragüe, una reserva en riesgo In: Los Tiempos 5. Februar 2010 (spanisch) Sveja Marquardt. Activity and plant selection patterns of free-ranging cattle in Southern Bolivian mountain forests, and the impact of cattle stocking density on the woody vegetation Zürich 2009 (PDF; 613 kB) Einzelnachweise
Aguaragüe National Park and Integrated Management Natural Area

Aguaragüe National Park and Integrated Management Natural Area (Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado Serranía del Aguaragüe) is a protected area in Bolivia situated in the Tarija Department, Gran Chaco Province. The national park covers the whole of Serranía del Aguaragüe, the easternmost mayor Sub-Andean range. The Southern Andean Yungas montane forests cover much of the park. A portion is in the Dry Chaco. References External links www.fundesnap.org / Aguaragüe National Park and Integrated Management Natural Area Archived 2011-07-26 at the Wayback Machine (Spanish)
Parc national Aguaragüe

Le parc national Aguaragüe, officiellement le parc national et espace naturel de gestion intégrée Aguaragüe (en espagnol : Parque nacional y Área natural de manejo integrado Aguaragüe), est un parc national de Bolivie situé dans la province de Gran Chaco du département de Tarija. L'ensemble de la zone protégée s'étend sur 1 083 km2, dont 458 km2 de parc national proprement dit. Il a été créé le 20 avril 2000. Dans le parc, il a été recensé un total de 37 espèces de reptiles, 120 espèces d'oiseaux, 36 espèces d'amphibiens, 36 espèces de poissons, 70 espèces de mammifères et deux espèces endémiques, le miskicho de l'Aguaragüe (Trichomycterus Aguaragüe) et un type de souris (Akodon varius). Voir aussi Articles connexes Parcs nationaux de Bolivie Liens externes (es) Parque Nacional y ANMI Serranía del Aguaragüe (Fundación para el Desarrollo del Sistema Nacional de Áreas Protegidas de Bolivia) (en) Fiche du parc sur le site UNEP-WCMC Portail de la conservation de la nature Portail de la Bolivie
Park Narodowy Aguaragüe

Park Narodowy Aguaragüe, właściwie Park Narodowy i Obszar Przyrodniczy Zintegrowanego Zarządzania Aguaragüe (hiszp. Parque nacional y área natural de manejo integrado Aguaragüe) – park narodowy w Boliwii położony w departamencie Tarija, w prowincji Gran Chaco (gminy Villamontes, Yacuiba i Caraparí). Został utworzony 20 kwietnia 2000 roku i zajmuje obszar 1083,07 km². Opis Park znajduje się na wschodnich zboczach Andów, w dorzeczu rzeki Pilcomayo, na wysokościach od 750 do 1900 m n.p.m. Obejmuje większą część pasma górskiego Aguaragüe. Znajduje się na styku dwóch ekoregionów: tropikalnych wilgotnych lasów górskich Yungas i Chaco Serano w krainie geograficznej Gran Chaco. Klimat umiarkowany. Średnia roczna temperatura latem to +21,5 °C. Zimą w dolinach często spada poniżej zera. Opady deszczu wahają się od 850 do 1000 mm rocznie. Flora W lasach Yungas rośnie głównie narażony na wyginięcie (VU) Blepharocalyx salicifolius, a także Podocarpus parlatorei, Myrcianthes pseudomato, Cedrela lilloi, Juglans australis, Zanthoxylum coco, Phoebe porphyria, Ocotea ouberula, Viburnum seemannii i Chusquea lorenziana. W ekoregionie Chaco Serano, u podnóża gór, występują takie gatunki roślin jak: zagrożone wyginięciem (EN) Schinopsis balansae i Amburana cearensis, narażona na wyginięcie (VU) Schinopsis haenkeana, a także aspidosperma biała, Myracrodruon urundeuva, Anadenanthera colubrina, Chorisia insignis i różne gatunki jadłoszynu i kaktusowatych. Fauna Ssaki żyjące w parku to m.in.: narażone na wyginięcie (VU) mrówkojad wielki, pekari białobrody i tapir amerykański, a także tamandua południowa, mazama ruda, mazama szara, ostronos rudy, majkong krabożerny, jaguar amerykański, ocelot argentyński, ocelot wielki, bolita południowa, puklerznik sześciopaskowy, pancernik dziewięciopaskowy. Ptaki to m.in.: zagrożona wyginięciem (EN) urubitinga czubata, narażone na wyginięcie (VU) ara zielona, kondor wielki i amazonka żółtouda, a także grzywoszyjka amazońska, czakalaka bura, kariama czarnonoga, sępnik różowogłowy, penelopa czerwonolica, amazonka niebieskoczelna, gołąbeczek białoskrzydły, tukan wielki. Gady tu występujące to m.in.: teju brazylijski, grzechotnik straszliwy, Micrurus annellatus, a płazy to m.in.: Rhinella schneideri, Rhinella spinulosa, Hyla albonigrata i Hyla marianitense. Przypisy
Laguna Khara Kkota

Laguna Khara Kkota (auch: Q'ara Quta, Karakota, Khara Khota, K'arakota) ist ein See am Westrand der Königskordillere (Cordillera Real) im südamerikanischen Andenstaat Bolivien. Lage im Nahraum Der See Q'ara Quta (Aymara: q'ara = kahl, quta = See) liegt etwa zwanzig Kilometer östlich des Titicacasees zwischen dem Cerro Tira K'ark'a (4974 m) im Nordwesten, dem Cerro Kholin Kkollu (5234 m) im Nordosten, dem Willkkipata (4424 m) im Südwesten und einem Gipfel (4592 m) im Südosten; er liegt im Kanton Villa Asunción Turquia im Municipio Batallas in der Provinz Los Andes im Departamento La Paz. Die nächstgelegene Ortschaft am Abfluss des Q'ara Quta ist Hicho Khota mit 21 Einwohnern (2001). Größe und Flusssystem Q'ara Quta liegt auf einer Höhe von 4353 m und erstreckt sich von Nordosten nach Südwesten über eine Länge von fünf Kilometern und erreicht eine Breite von bis zu 700 Metern, die Uferlinie des Sees beträgt 11,14 Kilometer. Der See wird gespeist durch den Oberlauf des Río Jacha Jahuira, der hier auch den Namen Río Pauchintani trägt. Einziger Abfluss des Sees ist der Río Jacha Jahuira, der den See in südwestlicher Richtung verlässt und über den Río Japo Jahuira und den Río Keka zur Bucht von Achacachi fließt und in den Titicacasee mündet. Verkehrsanbindung Der See Q'ara Quta liegt in einer Entfernung von 69 Straßenkilometern nördlich von La Paz, der Hauptstadt des gleichnamigen Departamentos. Von La Paz führt die Nationalstraße Ruta 2 über El Alto und Villa Vilaque in nordwestlicher Richtung bis Patamanta und Palcoco. Drei Kilometer nordwestlich von Palcoco zweigt eine Landstraße Richtung Peñas nach Norden ab, der man knapp fünf Kilometer bis auf die Höhe von Pariri folgt. Wenige hundert Meter hinter dem Cruce Pariri zweigt eine Nebenstraße nach Nordosten in Richtung auf das drei Kilometer entfernte Suriquiña ab, von dort aus fährt man drei Kilometer nach Norden Richtung Tuquia bis zu einer Straßenkreuzung, an der man nach rechts in östlicher Richtung abbiegt. Dieser Straße folgt man auf den folgenden zwölf Kilometern, flussaufwärts entlang des Río Jacha Jahuira bis zur Laguna Khara Kkota (4362 m). Der Fahrweg führt auf der östlichen Seite entlang des Sees und dann weiter entlang der Laguna Khotia (4451 m) bis zur Laguna Jankho Kkota (4701 m), und weiter bis zur Passhöhe von 5000 Metern zwischen dem Cerro Jankho Huyo und dem Cerro Vila Llojeta. Weblinks Reliefkarte der Region Lago Khara Kkota 1:50.000 (PDF; 2,6 MB) Reliefkarte der Region La Paz (North) 1:100.000 (PDF; 8,4 MB) Reliefkarte der Region Sorata 1:250.000 (PDF; 12,81 MB)
Q'ara Quta (La Paz)

Q'ara Quta (Aymara q'ara bare, bald, quta lake, "bare lake", Hispanicized spellings Karakota, Khara Khota, Khara Kkota, K'arakota) is a lake on the western side of the Cordillera Real of Bolivia located in the La Paz Department, Los Andes Province, Batallas Municipality, Comunidad Alto Peñas. It lies north-west of the Kunturiri massif, between the lakes Wichhu Quta (5 km) in the south-west and Khotia Quta and Janq'u Quta in the north-east. The lakes are connected by Jach'a Jawira, a river which originates near the mountain Wila Lluxita and flows down to Lake Titicaca. Q'ara Quta is situated at a height of about 4,400 metres (14,400 ft), about 5 km long and 0,65 km at its widest point. See also Phaq'u Kiwuta Warawarani Wila Lluxi External links Batallas Municipality: population data and map References
Estación Terrena de Amachuma

La Estación Terrena de Amachuma (ETA) es la primera estación terrena de Bolivia de control y operación satelital junto con la Estación Terrena de La Guardia, la cual es dependiente de la Agencia Boliviana Espacial. Se encuentra ubicada en la comunidad de Amachuma del municipio de El Alto en la provincia de Murillo, departamento de La Paz. Historia La estación está ubicada en la localidad de Amachuma que se encuentra a 8 kilómetros de la ciudad de El Alto en el Departamento de La Paz y a 3.998 m s. n. m., la estación de Amachuma está construida en los terrenos que pertenecían a la Autoridad de Transportes y Telecomunicaciones (ATT), en la zona que colinda con la comunidad de Ventilla.​ La construcción de la obra civil fue empezada en agosto de 2012 y en abril de 2013 con la implementación de las antenas satelitales. La instalación de toda la infraestructura tuvo un costo de 16,5 millones de dólares.​ y fue inaugurada oficialmente el 2 de diciembre de 2013 días antes del lanzamiento del Satélite Túpac Katari (TKSAT-1).​ Estadísticas La estación terrena está equipada con 6 antenas, 5 antenas con un peso de 60 toneladas cada una, 3 antenas con un diámetro de 13 metros, una de 9 metros, una de 7,4 metros y la más pequeña de un diámetro de 5 metros con un peso de 1 tonelada.​ La estación incluye un edificio técnico, un edificio técnico-administrativo, un telepuerto, un laboratorio, viviendas y ambientes de seguridad y energía. Además en su instalación científica participaron 11 técnicos chinos.​ Antenas Las antenas del complejo son:​ Antenas 1-2-3, construida en 2012. ~ 60 toneladas, 13 metros de diámetro. Antena 4, construida en 2012. 9 metros de diámetro. Antena 5, construida en 2013. 7,4 metros de diámetro. Antena 6, construida en 2013. Peso aprox. 1 toneladas, 5 metros de diámetro. Véase también Satélite Túpac Katari (TKSAT-1) Agencia Boliviana Espacial Satélite artificial Satélite de comunicaciones Referencias Enlaces externos Agencia Boliviana Espacial.