Katedra św. Jana w Belize City

Katedra św. Jana w Belize City (ang. St. John’s Cathedral) – katedra anglikańska wybudowana na początku XIX wieku, znajdująca się w Belize City, największym pod względem liczby ludności mieście Belize i dawnej stolicy tego kraju. Od 1891 roku siedziba anglikańskiej diecezji Belize należącej do Kościoła w Prowincji Indii Zachodnich. Budynek jest najstarszą świątynią anglikańską w Ameryce Centralnej, a także najstarszym w Belize zachowanym budynkiem z okresu kolonialnego. Znajduje się w samym centrum miasta, u zbiegu Albert Street i Regent Street, kilkaset metrów na zachód od dawnej siedziby rządu (ang. Government House). Historia Kamień węgielny pod budowę pierwszego anglikańskiego kościoła w brytyjskiej osadzie Belize w Zatoce Honduraskiej położył 20 lipca 1812 roku podpułkownik John Nugent Smyth. Do wzniesienia świątyni wykorzystywano wielkie kamienie oraz cegły, które na przypływających do miejscowego portu statkach służyły jako balast. Prace budowlane trwały do 1820 roku i wykonywali je głównie niewolnicy. Koszty budowy nowego kościoła wyniosły 1200 funtów; częściowo pokryli je tutejsi koloniści. Świątynia została konsekrowana 13 kwietnia 1826 roku przez biskupa Jamajki Christophera Lipscomba i otrzymała wezwanie św. Jana Chrzciciela. Odrębną diecezję Hondurasu Brytyjskiego utworzono 10 sierpnia 1883 roku. Aż do 1891 roku jurysdykcję nad nowym biskupstwem sprawował jednak urzędujący na Jamajce biskup Enos Nuttall. Pierwszym konsekrowanym biskupem nowej diecezji został 1 marca 1891 roku Henry Holme, który 4 kwietnia tego samego roku po raz pierwszy przybył do kolonii; kościół stał się wówczas katedrą. W 1931 roku budynek został uszkodzony w wyniku huraganu. Ze względu na powszechny w Ameryce Środkowej synkretyzm religijny świątynia była miejscem koronacji trzech (lub czterech) królów rdzennego ludu Miskito zamieszkującego te tereny. Miskito utrzymywali dobre relacje z brytyjskimi władzami kolonialnymi, a intronizacje ich władców były bardzo wystawne. Charakterystyka Wewnątrz świątyni zachowały się zabytkowe organy piszczałkowe. Znajdują się tu również m.in. tablice w stylu georgiańskim ufundowane przez parafian w 1827 roku i upamiętniające inicjatorów budowy kościoła oraz pierwszych zakrystianów, Jamesa McDonalda i George’a Westby’ego (na ścianie północnej), tablica z wypisanymi nazwiskami miejscowych wikariuszy, proboszczów i dziekanów od 1776 roku począwszy (obok zachodniego wejścia) oraz drewniana rzeźba współczesna przedstawiająca gołębia pokoju, wykonana przez belizeńskiego artystę George’a Gabba. W najbliższym otoczeniu katedry można zobaczyć nagrobki brytyjskich kolonistów z czasów założenia miasta, a także duchownych. Oryginalny drewniany dach kościoła spłonął w pożarze w 2002 roku i został wymieniony na nowy, natomiast bogato zdobione wnętrze świątyni, wykończone drewnem mahoniowym oraz drewnem drzewa sapodilli (Manilkara zapota), nie zostało uszkodzone. W pobliżu katedry znajduje się funkcjonujący w latach 1781–1882 cmentarz Yarborough. Początkowo byli na nim chowani prominentni mieszkańcy kolonii, jednak z czasem stał się on również miejscem pochówku zwykłych mieszkańców miasta. Niedaleko kościoła ustawiony jest też pomnik Emmanuela Isaiaha Mortera, pierwszego w dziejach belizeńskiego milionera. Galeria Przypisy