NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Nationalpark Hoge Kempen

i3i6 Der Nationalpark Hoge Kempen ist ein Nationalpark in Belgien. Der Nationalpark umfasst ein Gebiet von etwa 5.750 Hektar im Osten der Provinz Limburg zwischen der Stadt Genk und dem Tal der Maas. Der am 23. März 2006 eröffnete Nationalpark ist Bestandteil des Natura-2000-Netzes besonderer Schutzgebiete. Heide und Kiefernwälder sowie einige ausgedehnte Wasserflächen prägen die Landschaft, die während der letzten Eiszeit entstand, als die Maas große Mengen von Felsen und Steinen aus den Ardennen hier ablagerte. Die bis zu 70 Meter hohe, 20 Kilometer lange Böschung überblickt das Tal der Maas. Der Menhir auf der Mechelner Heide steht im Nationalpark Hoge Kempen, westlich von Maasmechelen. Zu den hier heimischen Tierarten gehören der europäische Ziegenmelker, die Schlingnatter und der Geißklee-Bläuling. Ignace Schops, Initiator des Nationalparks, wurde 2008 mit dem Goldman Environmental Prize ausgezeichnet. Weblinks Offizielle Homepage des Nationalparks Hoge Kempen Einzelnachweise
Parque nacional Hoge Kempen

El parque nacional Hoge Kempen (en neerlandés: Nationaal Park Hoge Kempen) es el primer parque nacional en la región flamenca de Bélgica. Se encuentra en el este de la provincia de Limburgo, entre Genk y el valle del río Mosa. Fue establecido en marzo de 2006.​ Cubre casi 60 kilómetros cuadrados, que forma parte de la red Natura 2000.​ El área es principalmente brezales y bosques de pinos. En mayo de 2011, fue colocado en la Lista Tentativa de la UNESCO para su consideración como Patrimonio de la Humanidad. Véase también Geografía de Bélgica Geografía de Europa Referencias Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Parque nacional Hoge Kempen.
Parc national de la Haute Campine

Le parc national de la Haute Campine (en néerlandais : Nationaal Park Hoge Kempen) est un parc national situé dans la Région flamande en Belgique. Créé en mars 2006, c'etait le premier parc national en Belgique. Il est situé dans l'est de la province du Limbourg, entre Genk et la Vallée de la Meuse. Il avait initialement une superficie de 5750 hectares sur les territoires des communes d'As, Dilsen-Stokkem, Genk, Lanaken, Maasmechelen et Zutendaal. Il a été agrandi en 2018 et 2020, et couvre depuis plus du double de sa surface initiale avec 12 742 hectares. Il fait partie du réseau Natura 2000. Le site a été proposé en 2011 pour une inscription au patrimoine mondial et figure sur la « liste indicative » de l’UNESCO dans la catégorie patrimoine culturel et naturel. Description La région est principalement constituée de landes et de forêts de pins. Il y a des arbres à feuilles caduques, des dunes, des marais, des ruisseaux, des vallées sèches, des étangs, des gravières et d’anciens terrils miniers. La flore comprend le genévrier, les ajoncs, la bruyère cloche, les mousses, l'asphodèle. La faune renferme des libellules, divers amphibiens, le lézard vivipare, la vipère péliade, le pic noir, le renard roux, la martre des pins, l'engoulevent d’Amérique et le chevreuil. Il y a un réseau de 200 km de sentiers de randonnée dans le parc national. Agrandissements En 2018, le parc s’est agrandi de dix kilomètres carrés en ajoutant le Klaverberg et le terril adjacent de la mine de charbon Waterschei, fermée en 1987, le Heiderbos, le Moorsberg et l’Opglabbekerzavel à Genk et As, passant de 57 à 67 km2. En 2020, le parc national a doublé de superficie pour atteindre 12 742 hectares (127 km2), en ajoutant les réserves naturelles de Duinengordel, Bergerven et le site Natura 2000 de Munsterbos, respectivement sur le territoire des communes de Maaseik, Bree, Oudsbergen et Bilzen et quelques parcelles adjacentes à la zone d’origine. À long terme, la vallée du Bosbeek, qui fait partie du site Natura 2000 « Vallée du Bosbeek et zones forestières et landes adjacentes à As-Opglabbeek-Maaseik », avec la zone source à As et Waterschei et l’embouchure de la Meuse près de Maaseik, sera également intégrée dans le parc national. Galerie Notes et références Liens externes Site officiel Portail de la Région flamande Portail du Limbourg (Belgique) Portail de la conservation de la nature
Parco nazionale dell'alta Campine

Il parco nazionale dell'alta Campine (in olandese Nationaal Park Hoge Kempen; in francese parc national de la Haute Campine) è il primo e unico parco nazionale del Belgio. Geografia Il parco è situato nelle Fiandre, nella parte orientale della provincia del Limburgo, tra Genk e la valle del fiume Mosa. Esso comprende le terre alte che costituiscono lo spartiacque tra la Mosa e le terre basse del bacino idrografico del fiume Demer che copre la maggior parte del Limburgo belga. Storia Il parco nazionale è stato aperto nel marzo 2006 e si estende per quasi 60 km², formando parte della rete Natura 2000. L'area è costituita principalmente da landa e foresta di pini. Nel maggio 2011 il "paesaggio di transizione rurale-industriale dell'Alta Campine", in cui è inserito anche il parco nazionale, è stato incluso nelle Candidature alla lista dei patrimoni dell'umanità dell'UNESCO. Note Voci correlate Campine Altri progetti Collegamenti esterni Sito ufficiale, su nationaalparkhogekempen.be.
Park Narodowy Hoge Kempen

Park Narodowy Hoge Kempen (niderl. Nationaal Park Hoge Kempen) – park narodowy w Limburgii w Regionie Flamandzkim Belgii. Założony w 2006 roku, obejmuje ochroną obszar ponad 57 km² wrzosowisk i lasów z wieloma głazami naniesionymi z Ardenów przez Mozę w okresie epoki lodowej. W 2011 roku Park Narodowy Hoge Kempen został wpisany na belgijską listę informacyjną UNESCO – listę obiektów, które Belgia zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Położenie Park znajduje się w Limburgii w Regionie Flamandzkim na terenie gmin Dilsen-Stokkem, Maasmechelen, Zutendaal, Lanaken, Genk i As. Jego powierzchnia zajmuje ponad 57 km². Historia Początki prac nad utworzeniem parku sięgają lat 90. XX wieku, kiedy powstała w 1990 roku organizacja Regionaal Landschap Kempen en Maasland (RLKM) zaczęła działać na rzecz powstania parku. W 1998 roku rząd Flandrii zlecił jej napisanie masterplanu, który został przedłożony minister regionu w 2001 roku. W 2002 roku projekt został przyjęty do realizacji. W 2004 roku otwarto zielony most, który połączył tereny Hoge Kempen przedzielone autostradą. Uroczyste otwarcie parku miało miejsce 23 marca 2006 roku w obecności m.in. przedstawicieli władz lokalnych i regionalnych oraz komisarza UE ds. środowiska Stawrosa Dimasa. W 2011 roku Park Narodowy Hoge Kempen został wpisany na belgijską listę informacyjną UNESCO – listę obiektów, które Belgia zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Krajobraz Teren parku ma charakter pagórkowaty ze wzniesieniami ok. 50–100 m. Obejmuje wrzosowiska i lasy z wieloma głazami naniesionymi z Ardenów przez Mozę w okresie epoki lodowej. Z uwagi na słabą jakość gleb (piaski i żwiry) nie nadającą się do działalności rolniczej, na obszarze tym rozwinął się wypas owiec i bydła. Aby zapewnić paszę dla zwierząt stosowano regularne koszenie i wypalanie roślinności, co przyczyniło się do powstania wrzosowisk. Lasy iglaste zostały posadzone przez człowieka, by dostarczać belek drewnianych na potrzeby znajdujących się w okolicy kopalń węgla kamiennego, które funkcjonowały przez 90 lat. Ponadto w regionie wydobywano żwir i piasek. Flora i fauna Na terenie parku występuje ponad 7 tys. gatunków flory i fauny. Wrzosowiska porastają wrzos zwyczajny i wrzośce. Żyje tu wiele ptaków, m.in. numenius, lerka i lelkowate. We wschodniej części parku, o bardziej kontynentalnym klimacie, rośnie m.in. dąb bezszypułkowy. Na południowych zboczach pagórków występują ciepłolubne owady, m.in. siwoszek błękitny i paź królowej. Ponadto na terenie parku spotkać można gniewosza plamistego, żabę moczarową, ropuchę paskówkę i jaszczurkę żyworodną. Lasy zamieszkują stada jeleni. Przypisy
Gemeentehuis van Meerbeke

Het Gemeentehuis van Meerbeke is het voormalige gemeentehuis van de gemeente Meerbeke. Het deed dienst als gemeentehuis tot 1977, waarna de gemeente fuseerde met de stad Ninove. Het gebouw is gelegen aan de Gemeentehuisstraat 30. Beschrijving Het gebouw is een neoclassicistisch getint dubbelhuis. Het heeft vijf traveeën en twee bouwlagen onder een leien schilddak en dateert uit de tweede helft van de 19de eeuw. Het betreft een gecementeerd en geschilderd bakstenen gebouw met een verhoogde begane grond. De zijrisalieten worden geaccentueerd door geblokte hoekbanden en zijn afgedekt met onderbroken frontons en een kleine afgesnuite bedaking met een bolspits. De rechthoekige vensters zijn gevat in geprofileerde omlijstingen, waarbij de benedenvensters worden bekroond door een druiplijst en de bovenvensters onder een driehoekig fronton op consoles rusten. De lekdrempels en balustrades dienen als borstwering. In de middenpartij bevinden zich twee rechthoekige vensters aan weerszijden van de vleugeldeur met paneelverdeling, terwijl daarboven drie gekoppelde rondboogvormige vensters met penanten, uitgewerkt als pilasters, prijken. De gevel wordt beëindigd met een gekorniste kroonlijst met tandlijst op klossen. Aan de voorzijde leidt een bordes met een hardstenen balustrade en een centrale steektrap naar de ingang. Gebruik Het gebouw wordt anno 2025 gebruikt als academie voor muziek, woord en dans in het deeltijds kunstonderwijs.
Лиежки университет

Лиежкият университет (на френски: Université de Liège) е университет в град Лиеж, Белгия. Основан е през 1817 година от Вилем I, крал на Обединеното кралство Нидерландия, и е най-старият университет във Валония. Галерия Известни личности Преподаватели Емил дьо Лавеле (1822-1892), политикономист Анри Пирен (1862-1935), историк Студенти Франсоа Бовес (1890-1944), политик Морис Гревис (1895-1980), езиковед Жан-Мари Клинкенберг (р. 1944), езиковед и семиотик Албер Клод (1899-1983), биохимик Дидие Рендерс (р. 1958), политик Анри Пирен (1862-1935), историк Димитър Ризов (1862-1918), български революционер и дипломат Шарл Рожие (1800-1885), революционер и политик Харун Тазиев (1914-1998), вулканолог Камий Юйсманс (1871-1968), политик Източници
Universitat de Lieja

La Universitat de Lieja (en francès Université de Liège o ULiège), és una universitat belga situada a la ciutat de Lieja. Va ser creada el 1817 pel rei Guillem I, quan la ciutat de Lieja feia part del Regne Unit dels Països Baixos. És una universitat pública i pluralista. Consta de 9 facultats. Consistia en vuit facultats que van ser redistribuïdes l'1 de gener de 2005, després de la fusió amb HEC (sigles en francès d'Alts Estudis Comercials de Lieja), en nou facultats (dret, medicina, medicina veterinària, filosofia i literatura, psicologia i ciència educació, ciències, ciències aplicades, arquitectura i agronomia), un institut (Institut d'Humanitats i Ciències Socials) i dues escoles (HEC-ULiège i l'Escola de Criminologia Jean Constant), 45 departaments, 200 cursos de formació complementària. Alumnes famosos Constantin Le Paige (1852-1929), matemàtic i rector de la pròpia universitat (1895-1898) Egide Walschaerts (1820-1901), enginyer ferroviari i empresari Enllaços externs web oficial
Università di Liegi

L'Università di Liegi (in francese Université de Liège), abbreviata ULiège, è un'università pubblica belga, situata a Liegi e fondata nel 1817 da Guglielmo I dei Paesi Bassi quando vennero fondate anche l'università statale di Lovanio (poi soppressa nel 1835) e l'università di Gand. Tra il 2004 e il 2009, alcuni istituti di insegnamento superiore situati a Liegi e a Gembloux vengono accorpati all'università, aggiungendo nuove facoltà alle otto già esistenti. L'università è composta da nove facoltà, una "scuola" e un istituto: Facoltà di architettura Facoltà di Legge e Scienze Politiche Facoltà di Medicina Facoltà di Medicina Veterinaria Facoltà di Lettere e Filosofia Facoltà di Psicologia e Scienze dell'Educazione Facoltà di Scienze Facoltà delle Scienze Agronomiche Facoltà delle Scienze Applicate Scuola di Gestione Istituto di Scienze Umane e Sociali Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sull'Università di Liegi Collegamenti esterni (FR) Sito ufficiale, su ulg.ac.be. (FR) WebTV de l'ULg, su ulg.tv. (FR) Site de la Fédération des étudiants de l’ULg, su fede-ulg.be. URL consultato il 16 gennaio 2014 (archiviato dall'url originale il 18 gennaio 2014). (FR) Site du campus d'Arlon, su dsge.ulg.ac.be. URL consultato il 16 gennaio 2014 (archiviato dall'url originale il 24 maggio 2012).
Universiteit van Luik

De Universiteit van Luik (Frans: Université de Liège, ULiège) is een Belgische pluralistische universiteit van de Franse Gemeenschap in 1817 gevestigd in de stad Luik. Geschiedenis De Universiteit van Luik werd als rijksuniversiteit officieel geopend in 1817, ten tijde van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden onder koning Willem I. Ze werd ondergebracht in een oud jezuïetenklooster aan de Maas in het centrum van de stad. Rondom dit voormalige klooster ontstond de kern van de universiteit aan de Place du 20-Août en de Place Cockerill. In een neoclassicistisch gebouw aan dit plein is nog steeds de administratie en de Faculteit Letteren en Wijsbegeerte gehuisvest. Organisatie Rechten en de exacte en medische wetenschappen worden gedoceerd op de campus Sart-Tilman in een bosrijke omgeving, enkele kilometers ten zuiden van de stad. Deze campus werd in 1967 in gebruik genomen. De Universiteit van Luik telt 45 departementen verdeeld over 8 faculteiten. In 2005 werd de voormalige hogeschool Hautes Études Commerciales (HEC-Liège) deel van de universiteit. Sinds 2009 is ook Gembloux Agro-Bio Tech in de Namense stad Gembloers onderdeel van de Universiteit van Luik. In 2011 telde de instelling ongeveer 20.000 studenten. Het personeelsbestand bestaat uit ca. 2500 personen, inclusief docenten en onderzoekers. Faculteiten en hogescholen Faculteit Letteren & Wijsbegeerte Faculteit Rechtsgeleerdheid en Politieke Wetenschappen - Luikse school voor criminologie Jean Constant Faculteit Geneeskunde Faculteit Diergeneeskunde Faculteit Psychologie & Pedagogische Wetenschappen Faculteit Wetenschappen Faculteit Toegepaste Wetenschappen HEC ULiège – Hogeschool voor Bedrijfskunde van ULiège Faculteit Geestes- en Sociale Wetenschappen Faculteit Architectuur Faculteit Landbouw en biotechnologie (Gembloux Agro-Bio Tech te Gembloers) Eerbewijzen en eredoctoraten De latere Nobelprijswinnaar Albert Claude haalde in 1928 het diploma van dokter in de geneeskunde aan de Universiteit van Luik. In 1990 kreeg de Nederlandse schrijver Willem Frederik Hermans een eredoctoraat van de Universiteit van Luik vanwege zijn bijzondere verdiensten voor de Nederlandse letterkunde. In 1999 volgde Salman Rushdie. Bibliotheken en musea De Universiteitsbibliotheek Luik bestaat uit een aantal afzonderlijke gebouwen op verschillende locaties, elk met een eigen functie en historie. Verder horen de volgende musea toe aan de universiteit: Prehistomuseum Aquarium-Museum Zoölogisch Museum Luik Openluchtmuseum van Sart-Tilman Botanische Tuinen Universiteit Luik Galerie Wittert Gebouwen De Universiteit van Luik is gevestigd in een groot aantal historische gebouwen in en rondom de Luikse binnenstad. De vanaf de jaren 30 gebouwde campus Val-Benoît ten zuiden van de stad is sinds 2006 door de universiteit verlaten en wordt momenteel herontwikkeld. In 1971 begon de bouw van de verder zuidwaarts gelegen campus in Sart-Tilman en Seraing, ook wel Liège Science Park genoemd. Het Kasteel van Colonster is eigendom van de universiteit en wordt gebruikt voor feestelijke gelegenheden. Externe link Website van de Universiteit van Luik
Uniwersytet w Liège

Uniwersytet w Liège (fr. Université de Liège) – belgijska publiczna szkoła wyższa, zlokalizowana w Liège. Historia Uczelnia została utworzona w 1817 na podstawie dekretu wydanego 25 września 1816, przez króla Wilhelma I, władcę Królestwa Zjednoczonych Niderlandów. Na podstawie tego samego dekretu powstały Uniwersytet w Gandawie oraz w Leuven (późniejszy Katolicki Uniwersytet w Lowanium). Pierwszym rektorem został Toussaint-Dieudonné Sauveur. Uczelnia składała się wówczas z czterech wydziałów: Medycyny, Nauk Ścisłych, Filozofii i Literatury oraz Prawa. Wykłady i egzaminy prowadzono wyłącznie po łacinie. W 1830, po powstaniu niepodległej Belgii, uniwersytet w Liège uzyskał status uniwersytetu państwowego. Uczelnia zaczęła się intensywnie rozwijać, w roku akademickim 1876–1877 liczba studentów przekroczyła tysiąc. Pod koniec XIX wieku na potrzeby placówki powstały liczne nowe budynki. W 1954 rozpoczęto budowę nowego campusu w Sart Tilman na przedmieściach Liège. W XXI wieku na uczelni powstały ośrodki zamiejscowe w Arlon (2004) i Gembloux (2009). Struktura organizacyjna Wydział Filozofii i Literatury Wydział Prawa, Nauk Politycznych i Kryminologii Wydział Nauk Ścisłych Wydział Medycyny Wydział Nauk Stosowanych Wydział Weterynarii Wydział Psychologii, Logopedii i Nauk Pedagogicznych Wydział Zarządzania (HEC Liège) Wydział Nauk Społecznych Wydział Architektury Wydział Nauk Rolniczych w Gembloux (Gembloux Agro-Bio Tech) Absolwenci Przypisy Bibliografia History. [w:] Université de Liège [on-line]. [dostęp 2018-08-06]. (ang.).
ULiège

A Universidade de Lieja (ULiège) ou Universidade de Liège é uma das principais universidades públicas da Bélgica e tem grande prestígio. Foi fundada em 1817 pelo rei Guilherme I do Reino Unido dos Países Baixos e está situada na cidade de Lieja. Faculdades, escolas e institutos Faculdade de Filosofia e Letras Faculdade de Direito e Ciências Políticas Faculdade de Ciências Faculdade de Medicina Faculdade de Engenharia e Ciências da Computação Faculdade de Arquitetura, Engenharia Civil, Planeamento e Urbanismo Faculdade de Medicina Veterinária Faculdade de Ciências Agronômicas e Engenharia Biológica Faculty de Psicologia e Educação Escola de Criminologia Escola de Administração Instituto de Ciências Humanas e Sociais Alunos notáveis Albert Claude, prêmio nobel da Medicina em 1974 Joaquín Arderíus, novelista Philippe Bodson, engenheiro Marie Delcourt, primeira docente do sexo feminino da ULiège Paul Demaret, reitor do College of Europe Jacques H. Drèze, economista Paul Fredericq (1850–1920), historiador Jean Gol (1942-1995), advogado, político o Grupo µ, colectivo de semióticos David Keilin, entomologista Auguste Kerckhoffs, linguista and criptógrafo Jan Kowalewski, criptologista polaco Wincenty Kowalski, comandante militar polonês Marc Lacroix, bioquímico Joseph Lebeau, estadista Jean-Christophe Marine, biólogo Jean-Baptiste Nothomb, estadista e diplomata Paul Pastur, advogado e político (1866-1938) Joseph Plateau (1801-1883), físico Georges Poulet, crítico literário Guy Quaden, economista, Governador do Banco Nacional da Bélgica Jean Rey (1902-1983), político, advogado e ministro da Economia (1954-58) Max Rooses, escritor Léon Rosenfeld, físico Haroun Tazieff, vulcanista francês e geólogo André Henri Constant van Hasselt, poeta Alfonso Mabilde, engenheiro emigrado para o Brasil John Ronald Reuel Tolkien, filólogo e escritor britânico. Adalberto Menezes de Oliveira, engenheiro elétrico e professor brasileiro. Referências
Льежский университет

Льежский университет (фр. Université de Liège) — франкоязычный университет, основанный в 1817 году в городе Льеж (Бельгия). История Университет был основан в 1817 году во времена короля Виллема I. Академический зал сооружён по планам Жана Ноэля Шеврона в период с 1819 по 1824 год. Сейчас в этом помещении расположены философский и филологический факультет. Структура Университет состоит из 45 отделений и имеет 8 факультетов. В 2006 году в университете обучалось 17 000 студентов и работало 2 500 преподавателей и учёных. Поскольку Льежский университет имеет статус государственного, теологический факультет отсутствует. С 1967 года медицинский, естественный и инженерный факультеты расположены на территории кампуса Сарт-Тильман, в нескольких километрах от Льежа. С 1924 года университет имеет научную станцию в Поллер-Венн (Station Scientifique des Hautes-Fagnes). В Веннранди расположена университетская метеостанция, открытая для посетителей. Известные преподаватели Коллектив лингвистов, известных как «группа Мю». Пьер Шарль Жозе Мари, граф Армель — юрист Эдуард ван Бенеден — зоолог Леопольд Август Варнкёниг — историк, юрист Робер Вивье — филолог Эжен Каталан — математик Годфруа Курт — историк Теодор Шванн — физиолог Поль Свингс — астроном Андре Дюмон — геолог Шарль Фьевез — астрофизик и спектроскопист. Известные выпускники Пьер Шарль Жозе Мари, граф Армель Жозеф Вотерс Казимир Довнарович Люсьен Леопольд Жотран Альбер Клод Поль Леду Н. Л. Мещеряков Жан Рей Поль Свингс Б. В. Томашевский Эмиль Фурко — выпускник Школы шахт Льежа, которая позднее вошла в состав Льежского университета Каган-Шабшай, Яков Фабианович — Основатель МГТУ «СТАНКИН» Ссылки Льежский университет ULg’s WebTV International Conference on System Simulation in Buildings held in ULG
Université de Liège

Université de Liège är ett statligt universitet i Liège i Vallonien i Belgien som grundades 1817. Det tillhör Belgiens tio främsta universitet. Universitetet rankades på 272:a plats bland världens universitet samt på 7:e plats bland belgiska universitet i QS World University Rankings 2019. Bland alumnerna finns kända namn som Jean Rey (tidigare ordförande för Europeiska kommissionen), fysiologen Theodor Schwann och de belgiska premiärministrarna Jean-Baptiste Nothomb och Joseph Lebeau. Referenser Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Universitetet i Liège.﻿ Officiell webbplats
Льєзький університет

Льєзький університет (фр. Université de Liège) — французькомовний університет, заснований в 1817 році у місті Льєж (Бельгія). Історія Університет засновано в 1817 за часів короля Віллема I. Академічна зала споруджена за планами Жана Ноеля Шеврона в 1819—1824 роках. Зараз в цьому приміщенні розташовані філософський та філологічний факультет. Структура Університет складається з 45 відділень і має 8 факультетів. У 2006 році в університеті навчалося 17 000 студентів та працювало 2 500 викладачів і науковців. Оскільки Льєзький університет має статус державного, він не має теологічного факультету. З 1967 року медичний, природничий та інженерний факультут розташовані на території кампусу Сарт-Тільман, за кілька кілометрів від Льєжа. З 1924 року університет має наукову станцію в Поллер-Венн (Station Scientifique des Hautes-Fagnes). У Веннранді розташована університетська метеостанція, відкрита для відвідувачів. Факультети Філософії й філології Права й крімінології Природничих наук Медицини Ветеринарний Психології й педагогіки Інженерних наук Економіки й менеджменту Гуманітарних і соціальних наук Відомі випускники Томашевський Борис Вікторович — літературознавець Едуард ван Бенеден (Édouard van Beneden 1846—1910), бельгійський біолог Жан-П’єр Дарден (Jean-Pierre Dardenne * 1951) та Luc Dardenne (Luc Dardenne * 1954), бельгійські кінорежисери Жак Дюбуа (літературознавець) Марсель де Корт (1905—1994), бельгійський філософ Фернан Деус (1906—1976), бельгійський політик Мішель Фаб’єн (1945—1999), бельгійська письменниця Моріс Гревісс (Maurice Grevisse 1895—1980), бельгійський граматик, автор знаменитої граматики французької мови «Le bon usage». Матьє Грош (Mathieu Grosch * 1950), бельгійський політик П’єр Армель (Pierre Harmel * 1911), бельгійський Rechtsgelehrter und Politiker Годфруа Курт (Godefroid Kurth 1847—1916), бельгійський історик Анн-Марі Лізен (Anne-Marie Lizin * 1949), бельгійський політик Жан-Марі П’ємм (Jean-Marie Piemme * 1944), бельгійський драматург Анрі Піренн (Henri Pirenne 1862—1935), бельгійський історик Дідьє Рендерс (Didier Reynders * 1958), бельгійський політик Léon Rosenfeld (Léon Rosenfeld 1904—1974), бельгійський фізик Шарль Оґюстен Сент-Бев (Charles Augustin Sainte-Beuve 1804—1869), французький поет і літературний критик Теодор Шванн (Theodor Schwann 1810—1882), німецький фізіолог Арун Тазьєфф (Haroun Tazieff 1914—1998), французький вулканолог і геолог Жан-Франсуа Тілеман (Jean-François Tielemans 1799—1887), бельгійський політик Робер Вівьє (Robert Vivier 1894—1989), бельгійський письменник Поль Леду — бельгійський астроном Примітки Посилання Офіційна сторінка [Архівовано 4 грудня 2010 у Wayback Machine.]