NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Antoine-Wiertz-Museum

Das Antoine-Wiertz-Museum (frz. Le Musée Antoine Wiertz, niederl. Het Antoine Wiertzmuseum) ist ein dem belgischen Maler, Zeichner, Kupferstecher und Bildhauer Antoine Joseph Wiertz gewidmetes Museum in Ixelles in der Region Brüssel. Es wurde 1868 gegründet. Wiertz hatte bereits zu Lebzeiten als Künstler großen Erfolg, und der belgische König Leopold I. schätzte seine Werke derart, dass er veranlasste, auf Staatskosten dem Künstler ein Haus in Ixelles bauen zu lassen. Die Baupläne entwarf Wiertz persönlich und das Atelier des 1850 fertiggestellten Gebäudes war auf die großformatigen Gemälde des Malers zugeschnitten. Nach Wiertz' Tod am 18. Juni 1865 gingen das Gebäude und der gesamte künstlerische Nachlass in den Besitz des belgischen Staates über. Ein Umbau für museale Zwecke erfolgte anschließend; seit 1868 ist das Antoine-Wiertz-Museum Teil der Königlichen Museen der Schönen Künste. Zu den ausgestellten Werken gehören das 5,2 × 8,5 Meter große Gemälde Griechen und Troianer kämpfen um den Körper des Patróklos ebenso wie eine Vielzahl kleinerer Studien. Neben zahlreichen Porträts, wozu auch einige Selbstbildnisse gehören, ist das Bild Der lebendig Begrabene eines seiner bekanntesten Werke im Museum. Darüber hinaus zeigt das Museum viele Skulpturen des Künstlers. Ausgestellte Werke (Auswahl) Literatur Fedor von Zobeltitz: Genie und Wahnsinn. Das Wiertz-Museum in Brüssel. In: Velhagen und Klasings Monatshefte, Jg. 15 (1900/1901), Bd. 1, Heft 6, Februar 1901, S. 667–676. Musée Antoine Wiertz. Thill, Brüssel, ca. 1910. Roger Bodart: Antoine Wiertz. De Sikkel, Anvers 1949 (Monographies de l'art belge; 3,10). Weblinks Antoine-Wiertz-Museum (englisch/französisch/niederländisch)
Wiertz Museum

The Wiertz Museum (French: Musée Wiertz; Dutch: Wiertz Museum), formerly the Antoine Wiertz Museum (French: Musée Antoine Wiertz; Dutch: Antoine Wiertz Museum), is an art museum in Ixelles, a municipality of Brussels, Belgium, dedicated to the work of the romantic painter and sculptor Antoine Wiertz. It is one of the constituent museums of the Royal Museums of Fine Arts of Belgium. Description The life and work of Antoine Wiertz are honoured in the artist's former studio at 62, rue Vautier/Vautierstraat, in the southern municipality of Ixelles. This museum offers a view of the monumental paintings, statues and sketches marked by the Belgian romantic movement. The construction of this workshop-museum was agreed in 1850 between Wiertz and the Belgian government. During the year following the artist's death, the entire collection of works then in his studio was bequeathed to the Belgian state. Since 1868, the Wiertz Museum has been part of the Royal Museums of Fine Arts of Belgium. See also List of museums in Brussels List of single-artist museums Culture of Belgium Belgium in the long nineteenth century References External links Media related to Wiertz Museum at Wikimedia Commons Official website
Musée Wiertz

Le musée Wiertz (en néerlandais : Wiertz Museum), anciennement musée Antoine Wiertz (en néerlandais : Antoine Wiertz Museum), à Ixelles, est un musée consacré à l'artiste belge Antoine Wiertz (1806-1865). Il fut son atelier et son domicile à partir de 1853 jusqu'à son décès. Il est installé dans l'ancien atelier de Wiertz, rue Vautier à Ixelles. Il rassemble les œuvres (dessins, peintures, études, sculptures) de cet artiste romantique belge du XIXe siècle et constitue une section des musées royaux des Beaux-Arts de Belgique (MRBAB). Parmi les conservateurs qui ont été logés dans la maison de l'artiste, le littérateur flamand Henri Conscience. Galerie de photos Voir aussi Liste des musées de Bruxelles Liste des monuments classés d'Ixelles Liens externes Site officiel sur le site des musées royaux des beaux-arts de Belgique Portail de la culture Portail des arts Portail de Bruxelles Portail des musées
Wiertz Múzeum

A Wiertz Múzeum Antoine Wiertz (1806-1865) belga festő életművének állít emléket Brüsszel Ixelles/Elsene negyedében, a Vautierstraat 62. alatt, az Európai Parlament főépületének tőszomszédságában. Története Antoine Wiertz a fiatal belga állam jelentős nemzeti festőjévé vált már életében. I. Lipót belga király olyan nagyra becsülte munkásságát, hogy államköltségen házat építtetett a számára. Az épület a művész tervei szerint készült el 1850-ben. A műterem méretei (35x15x15 m) lehetőséget adtak a festőnek, hogy folytassa monumentális méretű képeinek készítését. Antoine Wiertz halála után, 1865 júniusában a ház és a művész hagyatéka a belga állam tulajdonába került. Átépítették múzeumi célokra, és 1868 óta a Wiertz Múzeum a Királyi Szépművészeti Múzeum (Brüsszel) részeként működik. Kritikák Ma már sem a festő munkássága, sem maga a múzeum nem örvendhet osztatlan elismerésnek. A jelenlegi vélemények erősen megosztottak: A GEO Decouverte francia kiadvány Európa 100 legszebb múzeuma közé sorolja, és Brüsszel rejtett kincsének nevezi a gyűjteményt. A brit vélemények szigorúbbak: "(A múzeum) a város legegyedibb, ugyan kellemetlen munkásságú 19. századi művészét mutatja be." "Ha ön valami meghökkentőre és csúnyára vágyik, ez a múzeum jó választás lehet." "Az elmúlt években a Wiertz Múzeum napi átlagban tíz látogatót vonzott; a belga állam jogi csapdába került Wiertrz 220 művével: bár legtöbbjük borzalmas, örökre nyitva kell tartania ezt a kiállítást. (Wiertz) valószínűleg a legrosszabb festő, aki számára egyedül egy állami múzeumot tartanak fenn, legalábbis a szabad világban." Gyakorlati tudnivalók Koordináták:é. sz. 50° 50′ 14″, k. h. 4° 22′ 33″50.837222222222, 4.3758333333333 A múzeumba a belépés ingyenes, de csak munkanapokon tart nyitva. Jegyzetek
Wiertz Museum

Het Wiertz Museum (Frans: Musée Wiertz), voorheen het Antoine Wiertz Museum (Frans: Musée Antoine Wiertz), is een museum gewijd aan het oeuvre van één kunstenaar; de schilder, beeldhouwer en schrijver Antoine Wiertz (1806-1865). Het Wiertz Museum in de Vautierstraat in de Brusselse gemeente Elsene, werd als atelier met woning op kosten van de staat gebouwd voor de schilder Antoine Wiertz, die als tegenprestatie zeven monumentale schilderijen zou nalaten. Vrij kort na de dood van de kunstenaar werd het atelier een museum. Henri of Hendrik Conscience woonde vanaf 1868 in het huis, tot aan zijn dood in 1883. Het Wiertz Museum is een onderdeel van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België te Brussel. Zie ook Lijst van musea in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest Externe link Musée Wiertz Museum
Walibi Belgium

Walibi Belgium ist ein Freizeitpark in Belgien. Er liegt südwestlich von Wavre an der N 238. Name und Geschichte Der Name „Walibi“ leitet sich von den Anfangsbuchstaben der umliegenden Gemeinden Wavre, Limal und Bierges ab. Nach der Übernahme der Walibi-Gruppe durch die US-amerikanische Six-Flags-Gesellschaft wurde der Park zu Six Flags Belgium umbenannt und das orange Walibi-Känguru, das seit Eröffnung des Parks als Maskottchen diente, musste den Warner-Bros.-Figuren um Bugs Bunny weichen. Im Jahre 2004 wurden die europäischen Parks der Six-Flags-Gruppe von der neu gegründeten Star-Parks-Gesellschaft übernommen. Im Rahmen dieser Übernahme wurde der Park wieder Walibi genannt und das orangefarbene Känguru wurde wieder Maskottchen. Im Mai 2006 übernahm die Grévin & Cie 5 Parks der Star Parks Gruppe, darunter 4 mit dem Namen Walibi (Walibi Belgium, Walibi World, Walibi Aquitaine, Walibi Rhône-Alpes sowie Bellewaerde). Darüber hinaus erwarb man auch alle Lizenzen an der Marke Walibi, sodass weitere Parks von Grévin Walibi genannt werden können. Mit dem Jahr 2011 wurden die Parkmaskottchen (neben dem Känguru unter anderem auch dessen „Bruder“ und ein Gepard) modernisiert. Die ehemals kindlichen Figuren erinnern nun eher an Teenager und sollen auch stärker außerhalb des Parks in (Musik-)Videos und Comics auftreten. Damit will die Walibi-Gruppe stärker Familien mit Kindern zwischen 8 und 12 Jahren ansprechen. Im Jahr 2002 wurde ein virtueller Nachbau des Parks im Computerspiel RollerCoaster Tycoon 2 verwendet. Die nordwestliche Grenze des Walibi bildet der Fluss Dyle, der auch die Wasserarchitektur des Parks speist. Am 15. Juli 2021 wurde das komplette Gelände beim Hochwasser in West- und Mitteleuropa überflutet und die Infrastruktur schwer beschädigt; das Walibi schloss mehrere Monate. Besonderheiten Bemerkenswert für einen europäischen Freizeitpark ist das auf dem Parkgelände untergebrachte Freizeitbad Aqualibi. Bis 2008 war der Besuch des Bades für Besucher des Freizeitparks für eine Stunde im Preis inbegriffen; seitdem kostet er extra. Das Aqualibi hat ein Wellenbecken, mehrere Wasser- und Reifenrutschbahnen und andere für diese Art von Schwimmbädern typische Attraktionen. Im Jahr 2010 war das Bad wegen umfangreicher Umbaumaßnahmen geschlossen. In belgischen Schwimmbädern sind per Erlass der belgischen Regierung nur "klassische" Badeslips zugelassen, keine Boxershorts und ähnliche Schwimmhosen. Größere Attraktionen Achterbahnen Ehemalige Achterbahnen Weitere größere Attraktionen Weblinks Website Walibi Belgium in der Roller Coaster DataBase Einzelnachweise
Walibi Belgium

Walibi Belgium is een pretpark in de Belgische gemeente Waver. Geschiedenis Het park werd in 1975 opgestart door Eddy Meeùs onder de naam Walibi, wat later Walibi Wavre werd. De naam Walibi is een lettergreepwoord (acroniem), samengesteld uit de namen van de gemeenten waarin Walibi gelegen was: Waver - Limal - Bierges. Bij de fusies in 1977 zijn de drie gemeenten samengevoegd. Een wallaby is tevens een kangoeroesoort, vandaar dat een soort oranje kangoeroe, ook genaamd Walibi, de mascotte is geworden van het park. Na een aantal naamswijzigingen, waaronder Six Flags Belgium, heet het park sinds 2005 weer Walibi en is de oranje kangoeroe terug. Walibi Belgium is sinds 2006 in handen van de Compagnie des Alpes, een van de grootste pretparkgroepen van Europa. Attracties Achtbanen Waterattracties Overige Thrill rides Darkrides Familie Kinderen Verwijderde attracties Evenementen Zomernocturnes Sinds 1997 bleef het park op een paar zaterdagen in de zomervakantie geopend tot 23 uur en was er extra entertainment. Ze werden afgesloten met een vuurwerkshow. Walibi organiseert tegenwoordig echter amper nog nocturnes na strubbelingen met buurtbewoners. De laatste jaren waren de zomernocturnes echter ook al steeds minder populair en was er nog maar amper extra entertainment. Halloween Het seizoen wordt afgesloten in een Halloweensfeer. Verschillende dagen rond Halloween is het park geopend tot 22 uur. Winteropening Sinds de kerstvakantie van 2023-24 wordt het park ook in de winter geopend. Het winterevenement kreeg de naam Walibi Winter mee. Speciaal voor de winter presenteert het park winterse themagebieden aan, elk met hun eigen specifieke aanbiedingen. Trivia De feestzaal Paris-Las Vegas van charmezanger Eddy Wally in Ertvelde (Oost-Vlaanderen) werd door vele Vlamingen ook "Eddy Walibi" genoemd, verwijzend naar het park. In een stripverhaal van Urbanus had Eddy Wally zelfs zijn eigen pretpark, eveneens vernoemd naar Walibi: Eddy Wallybi-Land. In die strip wordt Tollembeek, het geboortedorp van Urbanus, omgevormd tot een groot pretpark, waar achtbanen en andere attracties dwars door de huizen van de bewoners scheuren. Walibi was destijds ook een belangrijke locatie voor verschillende tv-programma's. Zo kwam Walibi regelmatig aan bod in het VTM-programma Vakantiekriebels. Bovendien was het park ook een vaak gebruikte locatie voor programma's met verborgen camera. Ook de clip van 'Als je alles weet' van André Hazes werd opgenomen in Walibi. Van 1975 tot 1995 stonden er in het park diverse attracties gerelateerd aan Kuifje. Deze attracties verdwenen of werden verbouwd toen het park geen gebruik meer mocht maken van de rechten op Kuifje. Voorbeelden zijn o.a. Het geheim van de Eenhoorn en Gold River Adventure. Externe link Officiële website van Walibi Belgium
Walibi Belgium

Walibi Belgium – park rozrywki otwarty w 1975 roku pod nazwą Walibi w Wavre, w belgijskiej prowincji Brabancja Walońska. Pierwszy park rozrywki w Europie, który zaczął pobierać pojedynczą opłatę za wstęp do parku, zamiast za korzystanie z poszczególnych atrakcji. Historia Park został otwarty 26 lipca 1975 pod nazwą Walibi, która powstała ze złożenia pierwszych liter miejscowości znajdujących się w pobliżu parku: Wavre, Limal oraz Bièrges. W 1982 roku, gdy grupa Walibi zaczęła budować kolejne parki rozrywki w Europie, do nazwy parku dodano nazwę miejscowości. W 2001 roku, po przejęciu wcześniej (1998) przez Premier Parks grupy Six Flags, park zmienił nazwę na Six Flags Belgium. W 2004 roku grupa Six Flags sprzedała swoje europejskie parki grupie Palamon Capitol Partners, w wyniku czego park stał się częścią sieci Star Parks Europe. W 2006 roku sieć Star Parks Europe została sprzedana nowemu właścicielowi, Grévin & Cie, w wyniku czego park stał się częścią Compagnie des Alpes. W lipcu 2021 roku, w wyniku powodzi nawiedzających Belgię, Niemcy i Holandię, park został poważnie zalany, w związku z czym został zamknięty do odwołania. W czerwcu 2026 roku park ogłosił modernizację drewnianej kolejki Loup-Garou przez firmę Rocky Mountain Construction do hybrydowego modelu I-Box Track. Zmodernizowana kolejka będzie częścią nowej strefy Festival World stylizowanej na organizowany w Nowym Orleanie festiwal Mardi Gras. Kolejka zostanie zamknięta w sezonie 2027 i otwarta ponownie w odmienionej postaci w 2028 roku. W związku z częstymi zmianami właścicieli park w swojej historii wielokrotnie zmieniał nazwę: Kolejki górskie Czynne W roku 2026 w parku czynnych było 10 kolejek górskich. W budowie W roku 2026 park miał w planach budowę 2 nowych kolejek górskich, przy czym budowa jednej z nich najprawdopodobniej została wstrzymana. Usunięte Do 2026 roku ze wszystkich 15 kolejek górskich otwartych w historii parku 5 zostało usuniętych. Przypisy
Sint-Petrus en Pauluskerk (Vroenhoven)

De Sint-Petrus en Pauluskerk is een kerkgebouw in Vroenhoven in de Belgische gemeente Riemst in Limburg. Het gebouw staat op de hoek van de Bloesemstraat met de Pastoor Counestraat. De begraafplaats ligt elders in het dorp, ten zuidoosten van de kerk. Het kerkgebouw is een neoromaanse kruisbasiliek dat bestaat uit een voorstaande westtoren met een ronde traptoren aan de zuidkant, een driebeukig schip met vier traveeën, een transept met drie traveeën en een koor met een rechte travee en een halfronde sluiting voorzien van absidiolen. Het koor wordt aan de zuidzijde geflankeerd door een sacristie. Het gebouw is opgetrokken in baksteen en heeft een plint van breuksteen. De toren heeft een onderbouw van breuksteen, waarin ook het portaal met rondboogvorm is opgetrokken. Verder heeft de toren vensters van geprofileerde baksteen, net als de rest van het gebouw waar ze als drielichten gegroepeerd zijn. De kerk wordt gedekt door zadeldaken en lessenaarsdaken en de kerk wordt overwelfd door kruisribgewelven op bakstenen colonnetten. De middenbeuk wordt gescheiden van de zijbeuken door een rondboogarcade op zuilen. De kerk is de parochiekerk van het dorp en is gewijd aan Sint-Petrus en Sint-Paulus. Geschiedenis Het kerkgebouw werd gebouwd in 1936-1937 naar het ontwerp van J. Deré, in 1940 zwaar beschadigd en in 1941 gerestaureerd.
Executieoord Rieme-Oostakker

Het Executieoord Rieme-Oostakker is de plaats in de Gentse deelgemeente Oostakker waar 66 verzetsstrijders tussen 8 februari 1943 en 24 augustus 1944 door de Duitse bezetter werden geëxecuteerd. Hier wordt ook de herinnering levend gehouden aan de 20 verzetslieden die omkwamen op de executieplaats van Rieme. Dat terrein moest in 1998 verdwijnen omwille van de aanleg van het Kluizendok van de Gentse haven. Het geheel is overgebracht naar het grensgebied tussen Oostakker en Lochristi. De executies werden in het geheim voltrokken en de slachtoffers werden anoniem begraven. Een aantal van de in Rieme gedode verzetsstrijders werd teruggevonden in een massagraf in Hechtel-Eksel. Bovendien werden er ook Duitse militairen en Belgische criminelen gefusilleerd. Door deze omstandigheden is het nog steeds onduidelijk hoeveel mensen er de dood vonden. Na de Bevrijding werd het massagraf in Oostakker blootgelegd. De slachtoffers werden geïdentificeerd en in hun woonplaatsen begraven. De kruisjes op het terrein hebben dus een symbolische betekenis. Toch is het executieoord ook een begraafplaats: in 1952 werden de overblijfselen bijgezet van 15 in München onthoofde West-Vlaamse politieke gevangenen. Op het terrein staat een treinwagon waarmee honderden Belgen naar concentratiekampen in Duitsland en Polen werden gedeporteerd. Het executieoord werd in 1966 beschermd als landschap. In 2009 schreef historicus Tim De Craene het boek Terechtgesteld over de geschiedenis van de executieoorden Rieme en Oostakker. Jaarlijks wordt op de tweede zondag van mei een herdenkingsplechtigheid georganiseerd. Zie ook Oord der Gefusilleerden Externe links Herdenking op Youtube Herdenkingsplechtigheid 11 mei 2014 Terechtgesteld. Duitse executies in Oost- en West-Vlaanderen, 1941-1944
Vallei van de Zwarte Beek

De Vallei van de Zwarte Beek is een natuurgebied in Limburg en Vlaams-Brabant. De Zwarte Beek stroomt van de bron in Hechtel tot de monding in de Demer in Diest over een afstand van 35 km door het beekdal. De volledige vallei is met zijn 1.407 hectare een van de grootste natuurgebieden in Vlaanderen. 879 hectare daarvan zijn erkend als natuurreservaten. De Vallei van de Zwarte Beek spreidt zich uit over de gemeenten Hechtel-Eksel, Houthalen-Helchteren, Beringen, Lummen, Halen en Diest. De natuurreservaten liggen op verschillende plaatsen langs de beek met op vijf plaatsen ingerichte wandelgebieden. Het militair domein Kamp van Beverlo omslaat een deel van de Vallei van de Zwarte Beek. Beschrijving De vallei is Europees beschermd als onderdeel van een Natura 2000-gebied (habitatrichtlijngebied 'Vallei- en brongebied van de Zwarte Beek, Bolisserbeek en Dommel met heide en vengebieden' (BE2200029) en overlappend vogelrichtlijngebied 'Militair domein en vallei van de Zwarte Beek' (BE22183)). De vallei maakt deel uit van het Europese Interreg-project "Care Peat". Men herstelt het veen om zo opnieuw koolstof in de bodem op te slaan in de strijd tegen klimaatopwarming. Fauna en flora De Vallei van de Zwarte Beek is in Europa bekend omdat hier zeldzame dier- en plantensoorten voorkomen zoals de zwarte specht, de boomleeuwerik en de blauwborst. Ook de watersnip is bekend van dit gebied. Het gebied speelt een sleutelrol in haar behoud omwille van haar open, natte graslanden. Hier vindt men het merendeel van de broedende koppels die elders in Vlaanderen zo goed als verdwenen zijn. Op 30 april 2021 werden hier voor het eerst in België twee kraanvogels geboren.In 2025 werden er drie koppels kraanvogels waargenomen. In 1976 begon de ontwikkeling van dit gebied door Natuurpunt in Koersel (Beringen). Ook het Agentschap voor Natuur en Bos is betrokken bij het beheer. Vanaf 1992 kreeg het gebied een officiële status als 'Ecologisch Impulsgebied' binnen het Plan Watersnip. Hoewel er al enkele decennia intensief werd samengewerkt, bleef de aanpak vaak lokaal versnipperd over verschillende gemeenten en afdelingen. In 2026 lanceerde Natuurpunt het Natuurpark Zwarte Beek. De kraanvogel verving hierbij tevens de watersnip als symbool. In dit gebied stromen de Zwarte Beek, de Winterbeek en de Oude Beek doorheen bossen, moerassen, hooi- en weilanden. Een gericht natuurbeleid zorgt ervoor dat niet alle gebieden verbossen. Hierbij worden paarden en runderen ingezet zoals fjordenpaarden en SchotseAberdeen Angus. Nabijgelegen of aangesloten natuurgebieden zijn Resterheide en Koerselse Heide. Faciliteiten Aan de Grauwe Steenstraat 7/2 in Koersel bevindt zich het bezoekerscentrum De Watersnip, met informatieve tentoonstellingen omtrent het gebied. Van hieruit starten ook een aantal wandelingen. Het Prikkelpad in is een interactieve belevingswandeling speciaal ontworpen voor gezinnen, kinderen en minder mobiele personen uitgerust met speelse elementen zoals voelkastjes, een klanklabyrint, een 'wiglo' (wilgenhut), een kijkwand en voelstenen. Ze start aan het bezoekerscentrum De Watersnip. Galerij
RAEC Mons

RAEC Mons (celým názvem Royal Albert-Elizabeth Club de Mons) je belgický fotbalový klub z města Mons. Oficiálně byl založen roku 1909 jako AEC Mons. Domácím hřištěm je Stade Charles Tondreau s kapacitou 12 660 míst. Klubové barvy jsou červená a bílá. Známí hráči Frédéric Herpoel Cédric Roussel Wamberto de Jesus Sousa Campos Odkazy Reference Externí odkazy Profil klubu na transfermarkt.com (anglicky) Profil klubu Archivováno 2. 2. 2014 na Wayback Machine. na weltfussballarchiv.com (anglicky)
RAEC Mons

Royal Albert-Elizabeth Club de Mons (normalt bare kendt som RAEC Mons) var en belgisk fodboldklub fra byen Mons i Vallonien. Klubben spiller i landets bedste liga, Belgiske Pro League, og har hjemmebane på Stade Charles Tondreau. Klubben blev grundlagt i 1909. Eksterne henvisninger Klubbens officielle hjemmeside
RAEC Mons

Der Royal Albert-Elisabeth Club Mons, besser bekannt als RAEC Mons, war ein belgischer Fußballverein aus Mons im Hennegau mit dem Spitznamen „Les Dragons d'Albert“ (deutsch Die Drachen Alberts). Benannt wurde er 1910 nach dem damaligen Königspaar Albert I. und Elisabeth. Er wurde 2015 aufgelöst. Geschichte Der Verein entstand 1909 aus einer Fusion von Club Amateur Sportif und Stade Montois, spielte jahrelang unterklassig und schaffte 2000 den Aufstieg in die belgische Division 2, die zweithöchste Spielklasse. Zwei Jahre später gelang dann erstmals der Aufstieg in die Erste Division, aus der der Klub jedoch 2005 wieder absteigen musste. Allerdings gelang als Zweitligameister der sofortige Wiederaufstieg und die Mannschaft spielte von 2006 bis 2009 wieder erstklassig. In der Saison 2008/09 erfolgte als Tabellenletzter der erneute Abstieg in die zweite Division. In den Spielzeiten 2009/10 und 2010/11 (EXQI-League) beendete der Verein die Saison jeweils auf dem dritten Tabellenplatz. 2011 konnte durch den Erfolg in der Tour Final Division 2 der Wiederaufstieg in die erste Division erreicht werden. Im Belgischen Fußballpokal 2011/2012 unterlag der RAEC Mons erst im Halbfinale dem KV Kortrijk. Das Hinspiel in Mons ging mit 1:2 verloren und das Rückspiel, eine Woche später, endete dann unentschieden 2:2, womit Mons ausgeschieden war. Nach der Niederlage gegen Gent am 25. Februar 2012 erklärte Trainer Dennis van Wijk, dass er seinen Vertrag für die kommende Spielzeit nicht verlängern werde, worauf der Verein am darauf folgenden Tag van Wijk mit sofortiger Wirkung entließ. Am Dienstag, den 28. Februar 2012 verpflichtete RAEC Mons Enzo Scifo als neuen Trainer, der einen Vertrag bis 30. Juni 2013 unterzeichnete. Er wurde am 23. September 2013 von Geert Broeckaert als Interimstrainer abgelöst. Ab 27. September 2013 war der Mazedonier Čedomir Janevski neuer Trainer. In der Saison 2014/2015 ist Didier Beugnies an seiner Stelle. Am 16. Februar 2015 gab der Verein die Insolvenz bekannt und wurde aufgelöst. Spieler Belgien Jean Claessens (1945–1946) Togo Daré Nibombé (2003–2008) Gambia Mustapha Jarju (2008–2011) Trainer Weblinks Offizielle Website Einzelnachweise
RAEC Mons

R.A.E.C. Mons je bio belgijski nogometni klub iz grada Monsa. Uspjesi Belgijska druga liga: pobjednik (1): 2005./06. Belgijska druga liga - doigravanje : pobjednik (1): 2002. Belgian treća liga A: pobjednik (1): 1984./85. Bivši poznati igrači Andy Dixon (1995.) Keith Kelly (2003.) Garret Kusch (1997.) Hany Said (2006.) Hrvati u R.A.E.C. Monsu Ivica Džidić Vanjske poveznice Službene stranice na francuskom