NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Klášter Messines

Klášter Messines byl ženský benediktinský klášter s klášterní školou v belgickém městě Messines. Klášter zasvěcený Panně Marii založila roku 1057 flanderská hraběnka Adéla pro třicet dívek a dvanáct kanovníků. Poté, co roku 1067 ovdověla, cestovala do Říma, přijala z rukou papeže vdovský závoj a sama do kláštera vstoupila. Zemřela v klášteře v lednu 1079 a byla pohřbena v kryptě klášterního kostela sv. Mikuláše. Abatyšemi bývaly až do rozpuštění kláštera v roce 1776 ženy z urozených rodin. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Klášter Messines na Wikimedia Commons
Sint-Martinuskerk (Wilsele)

De Sint-Martinuskerk is een rooms-katholieke kerk, gelegen in voormalige gemeente Wilsele, thans deelgemeente van de stad Leuven. Tot de bouw van de Sint-Agathakerk (1899-1901) was de Sint-Martinuskerk de enige parochiekerk op het grondgebied van Wilsele. Geschiedenis Al sinds de 12e eeuw is er melding van een kerkgebouw, gewijd aan de heilige Martinus van Tours, in Wilsele. Het huidige kerkgebouw dateert van 1777. De kerk is gebouwd in classicistische stijl. De kerk is als beschermd erfgoed erkend door de Vlaamse overheid. Interieur De kerk bezit een door Pieter Jozef Verhaghen vervaardigd schilderij. Er zijn drie schilderijen door Jan-Jozef Horemans (1746). Uit begin 16e eeuw is een gotische calvarie en er is een 17e-eeuws Sint-Martinusbeeld. Er is meubilair in Lodewijk XV-stijl (midden 18e eeuw).
Sint-Pietersbandenkerk (Welle)

De Sint-Pietersbandenkerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Denderleeuw behorende plaats Welle, gelegen aan het Welleplein. Geschiedenis Er stond midden op het Welleplein een kerk uit de 14e en 15e eeuw. Deze werd echter in 1875 afgebroken nadat in 1871 langs het plein een neogotische kerk was gereedgekomen. Deze was een ontwerp van Modeste De Noyette. Gebouw Deze naar het noordwesten georiënteerde bakstenen basilicale kruiskerk heeft een halfingebouwde toren die een vierkante basis heeft en waarboven zich een achthoekige klokkenverdieping bevindt. De kerk wordt omgeven door een kerkhof. Interieur Het kerkmeubilair is neogotisch. Enkel de 18e-eeuwse tombe van het hoofdaltaar is afkomstig uit de oude kerk.
Sint-Lucaskerk (Vloesberg)

De Sint-Lucaskerk (Église Saint-Luc) is de parochiekerk van de plaats Vloesberg in de Belgische provincie Henegouwen, gelegen aan het Place. De bouw van deze kerk strekte zich uit over meerdere eeuwen, maar de bouwstijl is overwegend gotisch en kwam in de 16e eeuw tot stand. Het onderste deel van de toren stamt uit de 12e eeuw en is in romaanse stijl. In die tijd behoorde het patronaatsrecht al toe aan de Sint-Maartensabdij van Doornik. De oudste delen van het schip zijn 13e-eeuws, terwijl de pilaren en de gewelven in de 17e respectievelijk de 18e eeuw werden gerestaureerd. Aan het huidige koor werd eind 15e eeuw begonnen en in de 16e eeuw werd dit werk voortgezet, terwijl toen ook gewerkt werd aan het transept en de bovenste geledingen van de toren. De zes geledingen tellende toren werd gebouwd in zandsteen en kalksteen. Hij heeft een spits die door vier hoektorentjes wordt geflankeerd.
Statue du maréchal Montgomery

La statue du maréchal Montgomery est un monument commémoratif situé à Woluwe-Saint-Pierre, une commune de Bruxelles en Belgique. Localisation La statue se dresse en bordure du square Maréchal Montgomery, un rond-point situé à Woluwe-Saint-Pierre, souvent appelé « rond-point Montgomery ». Située à l'est du rond-point, la statue surplombe en fait le tunnel de l'avenue de Tervueren, tourne le dos au Parc du Cinquantenaire et à la ville de Bruxelles et regarde vers le centre du rond-point et l'extérieur de la ville. Historique Le maréchal Bernard Montgomery (1887-1976), qui commanda le 21e groupe d’armées britannique en Europe Occidentale pendant la Seconde guerre mondiale, fait une visite inattendue à Bruxelles le 7 septembre 1944. Il se rend à nouveau brièvement à Bruxelles quelques mois plus tard, en mars 1945, lors de l'offensive générale des Alliés. Les 11 et 12 septembre 1945, celui que le public avait affectueusement surnommé "Monty" effectue une visite officielle à Bruxelles, est reçu en grande pompe par le bourgmestre, est fait citoyen d'honneur de la ville et donne une allocution depuis le balcon de l'hôtel de ville sur la Grand-Place. La commune de Woluwe-Saint-Pierre rebaptise le rond-point Saint-Michel en rond-point Montgomery en son honneur. La statue érigée en son honneur au rond-point Montgomery est réalisée par le sculpteur Oscar Nemon (1906 - 1985) et inaugurée le 7 septembre 1980, date anniversaire de la première visite de « Monty » à Bruxelles le 7 septembre 1944. Une statue identique réalisée par Oscar Nemon est érigée à Londres la même année et inaugurée par la « Reine Mère » le 6 juin 1980. Description Le monument est composé d'une statue en bronze dressée sur un socle en pierre bleue. La statue en bronze représente le maréchal britannique Bernard Montgomery vêtu d’un uniforme de campagne et coiffé d’un béret, dans une attitude volontaire avec les mains croisées dans le dos. La statue se dresse sur un socle constitué d'un bloc horizontal de pierre bleue porté par 3 blocs verticaux. Le bloc horizontal porte en lettres de bronze la mention « Field Marshal Montgomery », tandis que le bloc vertical central porte une plaque arborant la mention suivante : « The Royal Belgo-British Union 3-9-1944 3-9-1984 » Références Portail de la sculpture Portail de Bruxelles Portail du XXe siècle
Kasteel van Buizingen

Het Kasteel van Buizingen is een kasteel in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Halle behorende plaats Buizingen, gelegen aan het Gemeenteplein 1 en 1A. Geschiedenis Dit was de zetel van de heren van Buizingen. Hier woonde de familie Buys naamgever van de plaats Buizingen. In 1501 verkocht aan de familie van Itter, in 1538 aan Boisot welke een verbouwing liet doorvoeren. Eind 16e eeuw aan Taxis, in 1687 aan d'Overschie, in 1750 aan Leduc en daarna aan Manlingrau. Uiteindelijk is het kasteel in gebruik genomen, tot de fusie van 1977, als gemeentehuis van Buizingen. Gebouw De vierkante toren, opgetrokken in breuksteen, heeft een middeleeuwse kern maar werd in de 16e en de 18e eeuw aangepast. De aansluitende vleugel is van 1752. Loodrecht hierop staat nog een vleugel. Het gebouw is gedeeltelijk omringd door een vijver,
Erasmushuis (Anderlecht)

Het Erasmushuis (Frans: Maison d'Érasme), voorheen kapittelhuis 'De Swaene', is een historische locatie in Anderlecht waar Desiderius Erasmus tijdens zijn verblijf in Brussel woonde. Sinds 1932 is het een museum, gewijd aan Erasmus en de overeenkomstige periode uit de geschiedenis. Geschiedenis Het gebouw werd in 1468 gebouwd in opdracht van een Brusselse geldwisselaar. Het lokale domschoolhoofd Pieter Wijchmans, vestigde zich later in deze woning en breidde deze in 1515 uit. Deze kanunnik ontving veel gasten en was een vriend van de humanist Desiderius Erasmus. Wijchmans bood Erasmus onderdak in het huis van mei tot oktober 1521. Desiderius Erasmus heeft dus slechts een vijftal maanden in dit huis verbleven. In de nasleep van de Franse Revolutie, werd het Erasmushuis een burgerwoning alvorens het in 1931 aangekocht werd door het lokale gemeentebestuur, dat er een museum van maakte. In het museum staat het leven en werk van Desiderius Erasmus centraal. Naast een belangrijke collectie van geschriften van Erasmus, herbergt het museum ook enkele oude schilderijen van onder andere Hans Holbein de Jonge, Jheronimus Bosch en Gielis Panhedel. In het museum staat een buste van Erasmus, buiten hangt een gedenkplaquette met een portretmedaillon van hem, beide gemaakt door Louise Damen. Verder zijn er verschillende beeldhouwwerken, historische meubels en is er een studiecentrum. Regelmatig vinden hier ook bijzondere tentoonstellingen of culturele evenementen plaats. Ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van het museum werden tal van extra activiteiten opgezet, waarmee het museum de Brusselse Museum Publieksprijs 2009 won. Tuin Het Erasmushuis staat ook bekend om zijn tuin die uit twee delen bestaat. Het deel dat het dichtst bij het huis ligt, werd in 1988 aangelegd door tuinarchitect René Pechère. In deze geometrische 'tuin der ziekten' groeien voornamelijk planten die in de 16e eeuw (de periode waarin Erasmus leefde) gebruikt werden omwille van hun vermoedelijke geneeskrachtige eigenschappen. Desiderius Erasmus klaagde in vele van zijn brieven namelijk over allerlei gezondheidskwaaltjes zoals jicht, rugpijn, maagproblemen of nierstenen. Het achterste gedeelte van de tuin heeft ook een link met Erasmus, deze wordt namelijk de 'filosofische tuin' genoemd. Dit gedeelte werd aangelegd door landschapsarchitect Benoît Fondu in 2000. In deze tuin bevinden zich werken van Catherine Beaugrand, Marie-Jo Lafontaine, Perejaume en Bob Verschueren.
Будинок Еразма (Брюссель)

Будинок Еразма (фр. La Maison d’Érasme, нід. Erasmushuis) — музей Еразма Роттердамського, розташований в Андерлехті (Брюссель). У цьому будинку в 1521 році зупинявся відомий нідерландський письменник-гуманіст Еразм Роттердамський. Будинок Будинок був споруджений наприкінці XV століття П'єром Віхмансом, людиною високої освіти, який часто приймав у себе визначних ерудитів свого часу. Одним із відвідувачів був Еразм Роттердамський, із яким у П'єра Віхманса зав'язалася щира дружба. Історики вважають, що Еразм міг зупинятися багато разів у цьому будинку, але, принаймні, одне тривале (5 місяців) його перебування в 1521 році підтверджене історичними документами. Відвідини Еразма в 1521 р У травні 1521 року Еразм прибув до свого друга Віхманса в Андерлехт, передмістя Брюсселя. Еразм мав намір перебути деякий час у сільській місцевості, аби поправити своє здоров'я, оскільки часто потерпав від гарячки. Але були й політичні причини цієї поїздки. У 1520 році відбулося відлучення від церкви Мартіна Лютера й розпочалося систематичне переслідування протестантів та їхніх симпатиків. Еразм вирішив, що буде обачним відійти на певний час від Левенського католицького університету, оскільки мав імідж прихильника протестантизму, всупереч власним запевненням у прихильності до католицької віри. В Андерлехті Еразм працює над верстками своїх книжок, що публікуються в Брюсселі й Левені. Саме з причин особистої безпеки Еразм залишив Андерлехт у 1521 році й подався до Базеля. Будинок Еразма У 1930 році Будинок Еразма було відреставровано й перетворено на музей. Бібліотека музею складається з 1200 томів, присвячених Еразмові. Серед кімнат музею особливо цікаві такі: Зала риторики — кімната, у якій Еразм приймав відвідувачів. Тут представлені меблі часів Еразма Роттердамського. Кабінет Еразма — кімната, що виходить вікнами в сад, була кабінетом письменника-гуманіста. Тут зібрана колекція портретів визначних діячів того часу, із якими Еразм листувався: Томас Мор, Франциск I, Карл V, Мартін Лютер. Ренесансна зала — широка зала на першому поверсі правила за їдальню. Тут виставлено прижиттєві видання Еразма, які він писав трьома класичними мовами: латиною, давньогрецькою, давньоєврейською. Сад. У 1987 році було закладено сад із лікарськими рослинами, відомими в XVI столітті, які міг застосовувати Еразм. У 2000 році закладено так званий філософський сад. Примітки Посилання Офіційний сайт музею [Архівовано 13 жовтня 2008 у Wayback Machine.]
Plattelandscentrum Paddenbroek

Het Plattelandscentrum Paddenbroek is een educatief landbouwcentrum in Gooik dat gevestigd is op de site van een oude plattelandshoeve. De site op de Kesterheide was enige tijd een educatief centrum en werd in 2012 aangekocht door de gemeente Gooik. Opvallend aan het centrum is de glazen bebouwing die rondom de oude hoeve is geplaatst, waarnaast extra faciliteiten zijn gebouwd zoals vergaderzalen en een café. Geschiedenis De geschiedenis van de site is terug te leiden naar het jaar 1700 met de aanwezigheid van een hoeve die in 1840 vervangen werd door een bakstenen huis. In het bezit van de familie Chrispeels werd de boerderij verder uitgebreid. In de 20ste eeuw was de boerderij vooral in fruitteelt actief. Vanaf 2004 werd de site verkocht en werd de toenmalige VZW De Paddenbroek opgericht dat de basis legde voor het landschapscentrum.
Sint-Mauritiuskerk (Ressegem)

De Sint-Mauritiuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Herzele behorende plaats Ressegem, gelegen aan het Sint-Mauritsplein 11. Geschiedenis In 1147 werd voor het eerst melding gemaakt van een kerkgebouw op deze plaats. Het patronaatsrecht berustte tot eind 17e eeuw bij de Abdij van Saint-Ghislain. Het koor, de middenbeuk en de westtoren zijn van een gotisch kerkgebouw bewaard gebleven. In de 18e eeuw werden de zijbeuken zodanig gewijzigd dat er geen uitspringend transept meer te zien was en een pseudobasiliek ontstond. Gebouw De oudste delen werden uitgevoerd in Balegemse steen. De jongere delen zijn in bak- en zandsteenbouw uitgevoerd. Op een vierkante onderbouw van de westtoren bevindt zich een achtkante bovenbouw. De 18e-eeuwse zijbeuken hebben segmentboogvensters. De kerk wordt gedeeltelijk omgeven door een kerkhof. Interieur De 17e-eeuwse preekstoel is in barokstijl. Uit de 18e eeuw stammen een communiebank en een biechtstoel welke uit de kerk van Aaigem afkomstig is. Het orgel werd in 1770 vervaardigd door Jean-Baptiste Goynaut. Het is afkomstig van de kerk van Wieze.
Oud Beersel

Oud Beersel is a Belgian lambic brewery. It is a member of HORAL, whose main event is Toer De Geuze every two years. History Oud Beersel is an artisanal lambic brewery, based in Beersel and founded in 1882 by Henri Vandervelden. His son Louis, and then his grandson Henri, subsequently took over. In 1991, it was taken over by Henri's nephew Danny Draps. In 2002, the brewing activities were stopped, due to financial problems. In 2005, driven by an interest in reviving the artisanal Oud Beersel kriek and geuze, two young men, Gert Christiaens and Roland De Bus, restarted the brewery. In order to finance the relaunch, the brewery is selling two beers called Bersalis Tripel and Bersalis Kadet, which are not lambic-based beers and are actually made by another brewery (the Huyghe Brewery in Melle). Bersalis is the old middle age name of the town of Beersel. Roland left the brewery after a few years. In January 2022 the old pub of the brewery called "Het Bierhuis" was reopened after substantial renovation and restoration. Beers Bersalis or Bersalis Tripel (9.5% ABV) gold yellow coloured (made at Huyghe Brewery in Melle) Bersalis Kadet (4.5%) Old Geuze (6.0%) Old Kriek (6.0%) Framboise (5.0%) lambic (around 5%, 1,2 or 3 year aged in wooden barrels, sold in 3,1 liters bag-in-box) Liqueur Oud Kriekske (19%, ingredients: Old Kriek 'Oud Beersel', sour cherries, alcohol, sugar) - out of production External links Official website (in English)
Oud Beersel

La brasserie Oud Beersel est une petite brasserie située à Beersel en Belgique dans la Province du Brabant flamand. Elle produit surtout des bières de type lambic caractéristiques de la vallée de la Senne comme la gueuze. Le lambic est brassé chez Boon (Lembeek) selon la recette originale de Oud Beersel. Le brassage est transporté au bâtiment à Beersel pour la fermentation et la maturation au fûts de bois pendant trois années au maximum. Finalement on a coupé la bière lambic et mis en bouteille avec la gueuze comme résultat. Histoire La brasserie a été fondée en 1882 par Henri Vandervelden. Son fils, Louis, puis son petit-fils, prénommé également Henri, lui ont succédé. Malgré l'aide de son neveu, Danny Draps, Henri Vandervelden a dû fermer la brasserie et le café fin 2002. L'orgue mécanique du XIXe siècle qui faisait la fierté du café a été vendu. Les 25 000 litres restant en stock ont été rachetés par Boon et Drie Fonteinen et commercialisés en gardant la marque Oud Beersel. Deux jeunes brasseurs, Gert Christiaens et Roland De Bus, ont rouvert la brasserie fin 2005. Ils ont la chance de pouvoir profiter des conseils avisés d'Henri Vandervelden. Les premières gueuzes de leur production ont été disponibles au printemps 2007. Entre-temps ils ont lancé sur le marché une bière triple, la Bersalis, qui est brassée pour eux par la brasserie Huyghe. Peu de temps après Roland De Bus a quitté la brasserie, alors Gert Christiaens et devenu le seul propriétaire. La brasserie est membre du Haut conseil pour lambiques artisanales (HORAL) dont Gert Christiaens est le président. Horal organise le "Toer de Geuze" chaque deux ans. En 2022 Gert Christiaens a rouvert l'ancien café "Bierhuis" à côté de la brasserie après une longue rénovation et restauration. Principales bières Oude Geuze/Vieille Gueuze titrant 6,0% en volume d'alcool, assemblage de lambics d'1, 2 et 3 ans refermenté en bouteilles pour une durée de minimum 6 mois. Oude Kriek/Vieille Kriek titrant 6,5% en volume d'alcool issue de la fermentation de griottes dans des lambics de 6 mois pendant 6 mois, et puis de l'assemblage du lambic fruité qui en résulte avec des lambics de 2 ans pour obtenir à la fin une concentration de 400 gr de fruits par litre. Bersalis Tripel titrant 9,5% en volume d'alcool est une bière triple de fermentation haute brassée avec des épices de coriandre. Voir aussi Liste des gueuzeries et des brasseries productrices de lambics Liste des bières belges Notes et références Portail de la bière Portail du Brabant flamand Portail des entreprises
Oud Beersel

Az Oud Beersel sörfőzde Belgiumban, a Flamand-Brabant tartományban található Beersel városában működik, híres a helyben főzött lambic söréről. Története Az Oud Beersel kézműves sörfőzde, 1882-ben alapította Beersel városában Henri Vandervelden. A sörfőzde vezetését halála után fia, Louis, majd unokája Henri vette át, majd 1991-től Henri unokatestvére, Danny Draps. A sörfőzde egészen 2002-ig a Vandervelden család tulajdonában maradt, amikor pénzügyi nehézségek miatt az üzem beszüntette tevékenységét. 2005-ben azonban az üzemet két vállalkozó (Gert Christiaens és Roland De Bus) újraindította, akik feltámasztották a korábban itt készített Oud Beersel kriek és geuze söröket. A pénzügyi gondok elkerülése érdekében a sörfőzde nem csak lambic söröket gyárt, hanem a Bersalis nevű sörfajtát is (amit tulajdonképpen a Huyghe Brewery állít elő Melle városában). Sörei Bersalis Világos, tripel típusú sör. A sörhöz használt búzamalátának köszönhetően megvan benne a búzasörök jellegzetes íze, a fűszeres-kesernyés íz átvált édesbe. A nyelven fűszeres utóízt hagy. Összetevői: árpa és búzamaláta, komló, fűszerek, sörélesztő Alkoholtartalom: 9,5 vol% Szín: aranyos sárga Illat: fűszeres, citrom és maláta Old Geuze Tradicionális Geuze típusú sör, gyümölcsös illattal és komlós utóízzel. Az Oud Beersel Old Gueuze különlegessége még, hogy nem egy évjáratban főzött Lambic sörökből készül. Az egyéves Lambic sörök még tartalmaznak annyi cukrot, hogy képesek újraerjedni. A két és hároméves Lambic sörök ezért sokkal erősebb ízűek. Ez a három összetevő adja az Old Geuze sör alapját, amelyeket a sörfőző egyedi ízük alapján adagol a végső termékbe. Összetevői: víz, búza, árpamaláta, komló Alkoholtartalom: 6 vol% Szín: borostyánsárga Illat: malátás, a spontán erjedéssel készülő lambic sörökre jellemző Íze: kesernyés-savanyú, a lambic sörökre jellemző gyümölcsös, összetett utóízzel A sör 2007-ben elnyerte a világ legjobb söre címet a WBA World Beer Awards versenyen, a lambic kategóriában. Old Kriek Az Oud Beersel Oude Kriek sör igazi kézzel készült sör, a spontán erjedéssel készült Lambic sör alaphoz adják hozzá a cseresznyét, amely cukortartalmánál fogva beindít egy másodlagos erjedési folyamatot. A cseresznyék hozzáadása után a sör lassan átveszi a jellegzetes gyümölcsös ízt és a rubinvörös színt. Az Oude Kriek egyedülálló tulajdonsága, hogy kategóriájában egyedül literenként 400 gramm cseresznye hozzáadásával készül, és nem tartalmaz hozzáadott cukrot, ízesítő vagy színezőanyagot és tartósítószert. Összetevői: víz, búza, árpamaláta, komló, 400 g/l cseresznye Alkoholtartalom: 6,5 vol% Szín: rubinvörös Illat: savanyú cseresznye és mandula Íze: pezsgőre jellemző savanykásság, erőteljesen gyümölcsös íz, a nyelv hegyén mandulás ízzel. A cseresznye hozzáadásával beinduló spontán erjedés összesimítja a cseresznyére és a lambic sörökre jellemző ízjegyeket. Források Források A sörfőzde hivatalos weblapja
Sint-Ursmaruskerk (Oetingen)

De Sint-Ursmaruskerk is een religieus gebouw in het Belgische dorp Oetingen. De kerk vindt zijn oorsprong in 1858 en is sinds 8 oktober 2021 officieel erkend als cultureel erfgoed. De kerk staat in het centrum van Oetingen en is de opvolger van de middeleeuwse parochiekerk die tot 1858 in de Oude Plaats stond, ten noordoosten van Oetingen. De kerk is vernoemd naar bisschop Ursmarus en is opgetrokken in een eenvoudige en uniforme neogotische stijl. Bij de constructie werd deels gebruikgemaakt van materiaal dat afkomstig was van de oude parochiekerk. Geschiedenis De Sint-Ursmaruskerkis is in de jaren 1858-1859 opgetrokken in een eenvoudige en uniforme neogotische stijl. Bij de constructie werd deels gebruikgemaakt van materiaal dat afkomstig was van de oude parochiekerk van de Oude Plaats. Samen met de pastorie en het voormalige gemeentehuis, die in een neoclassicistische stijl zijn opgetrokken, vormt de bakstenen kerk met het aangrenzende kerkhof een architecturaal geheel dat de oostelijke zijde van het Kerkplein domineert. De beslissing om de kerk te bouwen, en later te verplaatsen naar het huidige centrum, is het resultaat van een historische discussie in de Oetingse gemeenschap. Burgemeester J.B. Seghers en pastoor Egidius Puyenbroeck speelden een cruciale rol in deze verschuiving. Architectuur en interieur Binnen het neogotische ontwerp is de spitsboog prominent aanwezig in het interieur. De gepleisterde muren zijn geschilderd in lichte bruine tinten voor het schip en blauw voor het koor. De zuilen die het gewicht van de kruisgewelven dragen, zijn versierd met kapitelen die bladeren van eiken en druivenranken laten zien. In de kerk zijn ook enkele beelden en schilderijen aanwezig, waarvan er een aantal uit de oude kerk afkomstig zijn. De voornaamste bezienswaardigheden zijn: Sint-Ursmarusaltaar (zuidkoor), portiekvormig in classicerende Barok, gemarmerd hout, ca. 1700; met beeld van Sint-Ursmarus Maria-altaar, sober neobarok portiekaltaar met Madonnabeeld Preekstoel, sober rococo-hotsnijwerk, 18de eeuw Twee biechtstoelen, laat-barok en rococo, 18de eeuw Laat-gotische, arduinen doopvont (ca. 1500); koperen deksel (ca. 1700) Loret-orgel, beschermd monument vanaf 11 september 1979 Ornamieke en monumentale, neogotische kruiswegtaties H. Anna met maagd Maria, laatgotisch beeld in gepolychromeerd hout, ca. 1500 Sint-Ursmarus, 16de-eeuws beeld in een houten neogotische nis (19de eeuw), klassieke voorstelling van de patroonheilige met staf en mijter als attributen Aanbidding der Herders, schilderij, Antwerpse School, 17de eeuw Opdracht in den Tempel, schilderij 1866 H. Ursmarus excoriseert een kloosterzuster', schilderij, 1860 Rondom de kerk staan diverse grafstenen van oud-pastoors, oud-burgemeester J.B. Seghers, en adellijke leden uit de families Kervyn en Collins. De Sint-Ursmaruskerk staat geklasseerd als vastgesteld bouwkundig erfgoed sinds 2009 en geniet eveneens de aanduiding als beschermd monument sinds 1979.
Onze-Lieve-Vrouw-van-Fatimakerk (Wijnhuize)

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Fatimakerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Herzele behorende plaats Wijnhuize, gelegen aan de Erwetegemstraat 18 op het grondgebied van Sint-Lievens-Esse. Feitelijk betreft het een kapelanij, in 1938 opgericht en afhankelijk van de parochie van Steenhuize. Na de Tweede Wereldoorlog werd een noodkerk ingericht in enkele barakken. In 1953 kwam de definitieve kerk gereed. Op de plaats van de noodkerk verscheen een wijkcentrum. De kerk werd ontworpen door Frans Van Severen. Het is een sober bakstenen gebouw met een breed zadeldak en rondbogige vensters. De voorgevel wordt gesierd door een dakruiter.
Port of Liège

The Port of Liège is a Belgian inland port in Liège in the Province of Liège in Wallonia at the Meuse river and at the Albert Canal in the heart of Europe. Liège is the third largest inland port in Europe after Duisburg and Paris. It also has direct links to Antwerp and Rotterdam via its canals. Stretching over a distance of 26 kilometers and comprising 32 port areas, it covers 3.7 square kilometers. References