NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bosteels Brewery

Bosteels Brewery (Brouwerij Bosteels) is a brewery in Buggenhout, Belgium. The brewery was founded in 1791 and was owned and operated by the same family. Bosteels brew three beers: Tripel Karmeliet, DeuS, and Pauwel Kwak. In 2019 a new beer was added for the first time in 17 years: Monte Cristo. Tripel Karmeliet Tripel Karmeliet (Dutch for "Tripel Carmelite") is a golden Belgian beer with 8.4% alcohol by volume brewed by Brouwerij Bosteels in Buggenhout, Belgium. It was first brewed in 1996 and uses three cereals: wheat, oats and barley. It is brewed according to a 1679 recipe derived from the old Carmelite convent in Dendermonde. The beer is then bottled unfiltered, a process known as bottle-conditioned. As a result of high demand after winning the Best Pale Ale at the World Beer Awards in 2008, sales increased unexpectedly in 2009 and numerous pubs didn't have enough delivered. To meet the new demand, production was increased by 30% with the addition of a new brew vessel, accounting for an additional 6,000 hectolitres (130,000 imp gal; 160,000 US gal) annually. Tripel Karmeliet has also been given two awards in the "Best Belgian-Style Tripel" category at the World Beer Cup: gold in 1998, and silver in 2002. Tripel Karmeliet has a complex gold to blond colour, with a little head. This is partly due to the cereals but also to the limited use of Styrian hops, the abundant herbs and fruity aroma (banana and vanilla) of the used yeast. This beer has not only the lightness and freshness of wheat, but also the creaminess of oats, and it also has a spicy, lemony dryness almost reminiscent of quinine. DeuS DeuS, or Brut des Flandres, is a Bière de Champagne with 11.5% abv served in 75cl bottles. During the brewing process, it is fermented over a month with two yeasts, re-fermented near Épernay in Champagne, France, and then bottled, after which it is left in a cellar for 9 months and rotated for a week, and then the yeast removed. The process of the second fermentation and storage is also referred to as the "Méthode Champenoise" or "Méthode Traditionnelle". Pauwel Kwak Pauwel Kwak is a Belgian ale brewed since the 1980s with 8.4% ABV. Supposedly it is named after an 18th-century innkeeper and brewer, Pauwel Kwak. The beer is filtered before packaging in bottles and kegs. As with many other Belgian beers, Kwak has a branded glass with its own distinctive shape. It is held upright in a wooden stand; the brewery claims the glass was designed by the innkeeper Pauwel Kwak in the early 18th century for coachmen who would stop at his coaching tavern and brewery named "De Hoorn", though the beer and the glass were not launched until the 1980s. References External links Official website Brewery Bosteels (in English) Brewery and beer details from BeerTourism.com
Brouwerij Bosteels

Brouwerij Bosteels is een Belgische bierbrouwerij in het Oost-Vlaamse Buggenhout die sinds 2016 eigendom is van AB InBev. Zeven generaties Brouwerij Bosteels werd opgericht in 1791 door Evarist Bosteels en is tot op heden reeds 7 generaties in handen van dezelfde familie. Achtereenvolgens werd de brouwerij geleid door stichter Everarist, Jozef, Martin, Leon, Antoine, Ivo en Antoine Bosteels. In 2014 kwam een deel van de brouwerij evenwel in handen van het overnamefonds Waterland Private Equity Investments. Op 8 september 2016 werd bekendgemaakt dat de brouwerij overgenomen ging worden door biergigant AB InBev, Antoine Bosteels blijft echter voorzitter van de Raad van Bestuur en zal ook operationeel betrokken blijven om de bedrijfscontinuïteit te garanderen. Bovendien zullen de brouwactiviteiten gezeteld blijven in Buggenhout. De statige herenwoning - uit 1859 - die rechts van de brouwerij staat is van de hand van architect Louis Minard (1801-1875), onder meer de ontwerper van de Minardschouwburg in Gent. Bier & Burgemeesters Vroeger werd de politiek in Buggenhout gedomineerd door de twee plaatselijke brouwfamilies die ook sterk betrokken waren bij de lokale nijverheid: zo wisselde de macht over de gemeente regelmatig tussen de familie Bosteels en familie De Landtsheer (van brouwerij De Landtsheer). Frans Bosteels, de zoon van Jozef, was gedurende 13 jaar burgemeester van Buggenhout. Antoine, de grootvader van de huidige beheerder, stond 50 jaar aan de leiding van het bedrijf en was van 1943 tot 1958 burgervader. Groei Doorheen de jaren is brouwerij Bosteels sterk gegroeid. Tripel Karmeliet is daarbij hun grootste succesbier. De voorbije jaren werd de productie reeds sterk opgedreven, maar kan nog steeds niet aan de vraag voldoen. In 2011, 2012 en 2013 gebeurt daarom telkens een investering van 3 miljoen euro. De totaalomzet in 2011 bedroeg 17,2 miljoen euro, met een totale productie van 90.000 hl bier. In 2013 was de omzet gestegen tot 24 miljoen euro, met een bedrijfswinst van 5,9 miljoen. De productie in 2015 bedroeg 145.000 hl. Op 8 september 2016 werd bekendgemaakt dat de brouwerij zal overgenomen worden door AB InBev. Bieren Pauwel Kwak Tripel Karmeliet, gebrouwen met drie granen DeuS, een aperitiefbier Monte Cristo, een op eiken gerijpte gerstewijn van 11,5% met een infusie van droge sherry Niet meer in productie Prosit Pils 't Zelfde Bosteels Pils Zie ook Belgische biercultuur Lijst van Belgische bieren Lijst van Belgische brouwerijen Lijst van Belgische bierfirma's Externe link De website van brouwerij Bosteels
Kapel van Helshoven

De Kapel van Helshoven of Kapel Onze-Lieve-Vrouw van de Blijde Vrede is een eeuwenoud gebedsoord in Helshoven, een gehucht van de Borgloonse deelgemeente Hoepertingen, in België. De kapel ligt aan de heirbaan Boulogne-Kassel-Keulen. Oorspronkelijk stond hier een in 1254 opgericht oratorium of bidkapel, gebouwd door de Johannieters, die later ridders van de Orde van Malta werden genoemd. De Johannieters bezaten een gasthuis tegenover de kapel ter verzorging van de voorbijtrekkende pelgrims. Toen ze in de 14e eeuw in geldnood geraakten, verkochten hun bezittingen te Helshoven aan Gozewijn, een commandeur van de Duitse Orde. Rond 1574 werd de kapel tijdens de Tachtigjarige Oorlog door brand verwoest. Edmond Godfried van Bocholtz (1615-1690), landcommandeur van Alden Biesen, bouwde de kapel rond 1661 weer op. Zijn wapenschild is nog steeds aanwezig boven de ingang van de kapel. In april 1674 werd, om in het onderhoud van het gebouw te voorzien, toelating aan Gerardus van Deventer uit Terheijden gegeven, tot dan toe kluizenaar in Lantremange, om naast de kapel een kluis te bouwen. Er verbleven achtereenvolgens in totaal 14 mannelijke kluizenaars. Ze onderhielden de kapel gedurende 234 jaar, verzorgden zieken en gaven onderwijs. De laatste overleed in 1908 (Andreas Gielen). Broeder Andreas verbleef er gedurende 56 jaar. De kluis geraakte daarna in verval en werd afgebroken in 1925. De kapel is toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw, koningin van de Blije Vrede. Haar beeld werd tijdens het bezoek van paus Johannes Paulus II aan België in 1985 te Ieper gewijd. In de kapel staat een preekstoel in zuiver gotische stijl uit 1550 en een biechtstoel uit 1570. Sinds 1974 is de kapel een beschermd monument. De laatste restauratie dateert van 1995. Galerij
Borssele Offshore Wind Farm

Borssele Offshore Wind Farm (officially Borssele Wind Farm Zone) is an offshore wind farm in the Dutch part of the North Sea, named for Borssele (the nearest village), near the border with Belgium. The offshore area consists of 5 sites and 3 farms so far with a total capacity of 1502.5 MW. Wind Farms Borssele I & II Borssele I & II consists of 94 Siemens Gamesa 8 MW wind turbines for a total capacity of 752 MW. It was built by Ørsted. The tender for this farm took place in 2016. A total of 38 bids were received. On 5 July 2017, it was announced that Ørsted had won the tender. Construction of the wind farm began in January 2020 and the first electricity was generated in April 2020. By the end of 2020, the construction was finished. The official opening was on 6 September 2021. Ørsted tested cargo drones in 2024. Borssele III & IV Consists of 77 Vestas V164 9.5 MW wind turbines for a total capacity of 731,5 MW. Built by Blauwwind II, a consortium of Shell, Van Oord, Eneco and Mitsubishi. The tender for this farm was held in 2016. A total of 26 bids were submitted. On 12 December 2016, it was announced that Blauwwind II had won the tender. Borssele V Consists of 2 Vestas V164 9.5 MW wind turbines. The wind farm was built by Two Towers, a consortium of Van Oord Renewable Finance, Investri Offshore and Green Giraffe Holding. See also List of Offshore Wind Farms List of offshore wind farms in the North Sea List of offshore wind farms in the Netherlands Wind power in the Netherlands Renewable energy in the Netherlands References
Sint-Pieterskerk (Ieper)

De gotisch-romaanse Sint-Pieterskerk is een kerk in de Belgische stad Ieper. Ze bevindt zich in de Rijselstraat nabij de school Immaculata. Naast de kerk is er een klein tuintje opengesteld voor het publiek. Daar staan smalle hoge muren met afbeeldingen van het christendom. Geschiedenis Op de plaats waar de Vlaamse graaf Robrecht de Fries in 1072 een bedehuis zou gesticht hebben, werd in de 12e-13e eeuw een romaanse kerk gebouwd, toegewijd aan Sint Pieter. Op het einde van de 15de en de eerste helft van de 16de eeuw werd ze verbouwd tot een gotische hallenkerk. De kerk werd tijdens de Beeldenstorm van 1566 en een inval van de Geuzen in 1578 het slachtoffer van vandalisme, waardoor heel wat kunstwerken en religieus meubilair verloren gingen. Wanneer de toren in 1638 was afgebrand door een blikseminslag, kreeg ze pas een nieuwe toren in 1870. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de kerk net zoals de stad zelf volledig vernietigd. Enkel de gewelven van de kerk bleven hierbij gespaard. Wederopbouw De Sint-Pieterskerk werd na de oorlog heropgebouwd gebaseerd op plannen uit 1908. Architect Coomans heeft bij de wederopbouw na de Eerste Wereldoorlog de gespaard gebleven muurdelen geïntegreerd in de nieuwe kerk en de gotische bovenbouw van de toren vervangen door een romaanse toren.
Zwemdok (Mechelen)

Het Zwemdok in Mechelen was een zwembad sinds de opening in 1924 tot aan de sluiting in 2001. Sindsdien staat het gebouw, dat is gebouwd in de Art Nouveaustijl leeg. Het bouwwerk gelegen aan het Rode Kruisplein en aan het keerdok van de Binnendijle is een beschermd monument.
Bridge House Cemetery

Bridge House Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Belgische gemeente Langemark-Poelkapelle. De begraafplaats ligt een kilometer ten zuiden van het gehucht Sint-Juliaan en werd ontworpen door Arthur Hutton. Het terrein heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 196 m² zonder het toegangspad, en is omgeven door een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat aan de toegang. De begraafplaats is vanaf de weg bereikbaar via een graspad van 27 m. Geschiedenis Deze begraafplaats werd eind september 1917 aangelegd door de 59th (North Midland) Division en werd genoemd naar een boerderij in de nabijheid van een brugje over de Steenbeek. Deze boerderij werd geregeld door een aantal eenheden gebruikt als medische post. Met uitzondering van 5 graven behoren alle gesneuvelden tot de eerder genoemde divisie waarvan de soldaten gesneuveld zijn tussen 26 en 28 september 1917 tijdens de slag om Polygon Wood. Eén slachtoffer (W. Baker) sneuvelde op 16 augustus 1917. Er liggen 45 Britten begraven waaronder 4 niet geïdentificeerde. In 2009 werd de begraafplaats als monument beschermd. Onderscheiden militair F. Chymist, sergeant bij het Tank Corps werd onderscheiden met de Meritorious Service Medal (MSM). Externe links Bridge House Cemetery op de website van de CWGC. Bridge House Cemetery op de website van WO1.be
Verrebroekdok

Het Verrebroekdok is een dok op de linkerscheldeoever in de Antwerpse haven. Het werd gebouwd in drie fasen. De bouw is begonnen op 1 september 1996, het eerste zeeschip meerde midden 2000 aan aan het dok. Het dok heeft een spooraansluiting en verscheidene magazijnen staan op de achterliggende gronden. Het dok ligt ten oosten van het dorp Verrebroek. Het Verrebroekdok zal, wanneer volledig ontwikkeld, even lang als het Vrasenedok zijn, namelijk 1.900 meter en ongeveer 400 meter breed met een diepgang van 14,58 meter. Het dok ligt evenwijdig met het Vrasenedok en is het verste westelijk gelegen dok van de Antwerpse haven. De hoofdzakelijke activiteit bestaat uit de verhandeling van gemotoriseerde voertuigen. Het dok is nog niet volledig ontwikkeld maar de verdere ontwikkeling staat in de toekomst wel gepland. Dit is een van de prioriteiten van het Gemeentelijk Havenbedrijf Antwerpen. Voordat het Verrebroekdok aangelegd was heeft het dok dienst gedaan als bouwdok voor de bouw van de 8 tunneldelen van de Liefkenshoektunnel. Ook de 8 tunneldelen van de Piet-Heintunnel in Amsterdam werden hier begin jaren '90 gebouwd.
Sint-Martinuskerk (Lede)

De Sint-Martinuskerk is een rooms-katholieke kerk in de Belgische plaats Lede. De kerk is een bekende Vlaamse bedevaartsplaats, waar het 15e-eeuwse Mariabeeld De Nood Gods wordt aanbeden. De oorspronkelijke kerk in Lede werd mogelijk al in de 9e eeuw gesticht en hoorde destijds bij de Sint-Baafsabdij van Gent. De huidige kerk werd gebouwd in de 14e eeuw. De middenbeuk en toren stammen nog deels uit deze tijd. De toren werd in 1569 verbouwd. De kerk werd kort daarna verwoest door de geuzen, waarna toren en kerk herbouwd moesten worden. In 1779 werd de kerk vergroot door architect Jan Baptist Simoens. In 1872 werd een nieuwe voorgevel gebouwd en de toren aangepast en verhoogd. Het is een hallenkerk, gebouwd uit zandsteen en witte natuursteen voor de voorgevel. Het schip heeft drie beuken en telt vijf traveeën, met een vijfzijdige apsis. De toren heeft vier geledingen. In de kerk hangt het 17e-eeuwse schilderij Doornenkroning en bespotting van Christus, van Jan Janssens. Het hoofdaltaar kwam in 1661 tot stand door een legaat van Willem Bette, markies van Lede (ca. 1600-1658). De zijaltaren en de biechtstoel zijn eveneens 17e-eeuws. De preekstoel dateert uit de 18e eeuw. Bronnen Onroerenderfgoed.be Parochiekerk Sint-Martinus Kerken in Vlaanderen - Sint-Martinuskerk Lede Parochie Lede-Wichelen
Ohiobrug

De Ohiobrug is een brug over de Schelde in de Belgische stad Oudenaarde. De brug is een onderdeel van de Ohiostraat (N441) tussen de dorpscentra van Eine en Nederename. De brug wordt gekenmerkt door vier bizonbeelden met bronzen gedenkplaten. Geschiedenis Vóór de Eerste Wereldoorlog verbond een stalen brug over de Schelde Eine met Nederename. Deze brug werd in 1881 ingehuldigd door burgemeester Achilles Van der Straeten. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de brug in 1914 opgeblazen door het Belgisch leger om de Duitse aanval te vertragen. Na hun doorbraak in 1914 trokken de Duitsers vrij spoedig een houten noodbrug op, die door hen werd vernietigd in oktober 1918 om de laatste geallieerde opmars voor de Schelde te stuiten. Begin november 1918, tijdens de Slag aan de Schelde, bereikte het geallieerde tegenoffensief de Schelde. Ter hoogte van de Ohiobrug zorgde de Franse genie toen voor het materieel, terwijl gelijkwaardige eenheden van de Amerikaanse 37th Division American Expeditionary Force (A.E.F.) een tijdelijke pontonbrug bouwden, waarvan het middelste stuk telkens moest worden weggetrokken om de doorvaart van de schepen toe te laten. De brug werd herbouwd in 1928 en was de eerste brug in spanbeton in België. Ze werd geschonken door de Amerikaanse staat Ohio ter nagedachtenis aan Slag aan de Schelde. Op de Ohiobrug werden vier beelden van Amerikaanse bizons geplaatst. In het begin van de Tweede Wereldoorlog werd in mei 1940 de brug door de Britse genie opgeblazen. Er werd een tijdelijke noodbrug opgetrokken. In 1954 ontwierp men een nieuwe brug die geschikt was voor binnenschepen tot 300 ton en sterk leek op de vorige, maar breder was en een draagwijdte had van 37 meter. De bizons werden teruggeplaatst. In 1982 werd, bij de verbreding en rechttrekking van de Schelde voor schepen tot 3000 ton, ook deze Ohiobrug gesloopt en vervangen door een standaardontwerp. De vier bizons die de leuningen sierden, zijn bewaard gebleven en flankeren nu de toegangsweg naar de brug. Op de oorspronkelijke brug stonden de vier bizons in aanvalshouding met de koppen naar elkaar toe. Nu staan ze op 250 meter van elkaar en met de achterkant naar elkaar gericht. Historisch gezien is dit onjuist. In 2011 werden de bizonbeelden en gedenkplaten van de Ohiobrug beschermd. 'Bisonbrug' in Brugge Ook in Brugge is een brug met bizonbeelden, de Canadabrug. Ook deze bizons zijn verbonden met de oorlog, in dit geval de Tweede Wereldoorlog. Afbeeldingen Externe links Brug na W.O. I[dode link]
Duden Park

Duden Park (French: Parc Duden; Dutch: Dudenpark) is an urban public park in the municipality of Forest in Brussels, Belgium. It covers 24 hectares (59 acres) and has a level difference of 45 metres (148 ft), with its highest point being at an elevation of 90 metres (300 ft). Duden Park is home to the historic football club Royale Union Saint-Gilloise, with the Joseph Marien Stadium being located on the park's western side near its lowest point, at 55 metres (180 ft) elevation. The park is adjacent to Forest Park to its north. History Until the end of the 18th century, the land belonged to Forest Abbey. In 1829, after being nationalised, the property was sold by the Société Générale to the banker Edouard Mosselman, who also acquired the Bois de la Cambre/Ter Kamerenbos. In 1823, he had a neoclassical villa built there and laid out pathways. He then sold the property to Guillaume Duden, a German merchant, who had a new château built and bequeathed it to King Leopold II in 1900, on the condition that it become a public park. See also List of parks and gardens in Brussels History of Brussels Belgium in the long nineteenth century References Citations Bibliography Demey, Thierry (2010). Bruxelles en vert. Le guide des jardins publics (in French). Brussels: Badeaux. ISBN 978-2-930609-00-3. External links Media related to Duden Park at Wikimedia Commons
Parc Duden

Le parc Duden (en néerlandais : Dudenpark) est un parc bruxellois d’environ 24 hectares, situé dans la commune de Forest, sur le flanc droit de la vallée de la Senne au sud du parc de Forest. Son relief est varié, son point le plus élevé est à 90 m d'altitude et son point le plus bas à 55 m. On peut y apercevoir un panorama urbain du centre de la capitale belge. Ce parc abrite un ancien château de la Donation royale qui accueille aujourd'hui une part des locaux et installations de la HELB-INRACI et de la NARAFI, les deux plus anciennes écoles de cinéma de Belgique. Le parc Duden contient également le stade du même nom (également nommé Stade Joseph Marien), où ont lieu les matches de championnat de la Royale Union Saint-Gilloise et où se sont déroulés de nombreux matches de l'équipe nationale dans les années 1910 et 1920, ainsi que certaines compétitions des Jeux olympiques de 1920. Histoire Par le passé, le parc Duden fut nommé Kruysbosch et fit partie du Heegdebos, une ramification de la forêt de Soignes. Jusqu'à la fin du xviiie siècle, il appartenait à l'abbaye de Forest. En 1829, après avoir été nationalisé, le bien fut vendu par la Société Générale au banquier Edouard Mosselman, qui fit également l'acquisition du bois de la Cambre. En 1823, ce dernier y fit ériger une villa de style néoclassique et tracer des allées. Ensuite, il céda la propriété à Guillaume Duden, négociant allemand, qui fit ériger un nouveau château et la légua au Roi Léopold II, en 1900, avec la condition qu'elle devienne un parc public. De 1912 à 2006, le parc fut géré par la Donation royale qui, par la suite, céda cette tâche à l'IBGE. Arbres remarquables Ci-dessous, les 15 arbres remarquables du parc répertoriés par la Commission des monuments et des sites : Accessibilité Ce site est desservi par la station de prémétro Albert, le tram 82 à Zaman-Forest National et les bus 48 et 54. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des monuments classés de Forest Bibliographie Albert Van Lil, « Duden et son parc à Forest », Folklore Brabançon, no 267,‎ septembre 1990, p. 176-190 (lire en ligne [PDF]) Liens externes Parc Duden, Parc et jardin de la Région Bruxelles-Capitale Portail des espaces verts Portail de Bruxelles
Sint-Antonius Abtkerk (Meulestede)

De Sint-Antonius Abtkerk van de Gentse stadswijk Meulestede is gelegen ter hoogte van het Middendok in het havengebied van de gemeente Gent. De kerk is gewijd aan de heilige Antonius van Egypte, ook wel aangeduid als Antonius Abt. Het was niet de eerste gebedsplaats van de voormalige gemeente Meulestede. Het schip van de huidige kerk werd in 1731 voltooid in klassieke barokstijl. In 1867 werd er een voorgevel, met klokkentoren, in neobarokke stijl bijgebouwd. Later werd er ook nog een orgel geïnstalleerd dat gebouwd is door P.C. Van Peteghem. Twee bezienswaardigheden zijn het glas-in-loodraam dat de heilige Sint-Antonius afbeeldt en de uit de 18de eeuw stammende collectebus. De kerk is eigendom van de Stad Gent. Ze werd in 2017 onttrokken aan de eredienst en heeft een herbestemming gekregen als socio-culturele ruimte. De kerk wordt momenteel beheerd door de vzw Meulestede. Externe link Sint-Antonius Abtkerk op Onroerend Erfgoed
Église Saint-Martin de Zaventem

L'église Saint-Martin (néerlandais: Sint-Martinuskerk) est une église de style gothique située sur le territoire de la commune belge de Zaventem, dans la province du Brabant flamand. Historique L'église fait l'objet d'un classement au titre des monuments historiques depuis le 25 mars 1938 sous la référence 1839 et figure à l'inventaire du patrimoine immobilier de la Région flamande sous la référence 40871. Architecture Mobilier L'église abrite deux confessionnaux de style Louis XV, datés respectivement des XVIIe et XVIIIe siècles. Articles connexes Zaventem Références Portail de l’architecture chrétienne Portail du Brabant flamand Portail du catholicisme
Sint-Martinuskerk (Zaventem)

De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in het centrum van de Belgische gemeente Zaventem die dienstdoet als parochiekerk. De kerk ligt aan het Kerkplein en is toegewijd aan Martinus van Tours die vaak Sint-Maarten wordt genoemd.. Het bouwwerk dateert uit 1567. Oorspronkelijk was de Sint-Martinuskerk een typische basilicale romaanse kerk met drie beuken, een oostertoren en een apsis. In de 16de eeuw werd ze omgebouwd tot een gotisch gebouw en in de 19de eeuw werd de kerk vergroot. De kerk is sinds 25 maart 1938 beschermd als monument van onroerend erfgoed. Kunstschatten van deze kerk In deze kerk bevinden zich belangrijke kunstwerken: de bronzen kruiswegstaties van Camille Colruyt, het doek Christus in de storm door de Zaventemse schilder Felix Tuyaerts en het beschilderd houten paneel voorstellende De marteling van de Heilige Blasius door Caspar de Crayer, een navolger van Pieter Paul Rubens. Buiten deze kunstschatten hangt er boven het rechter zijaltaar een meesterwerk van de jonge schilder Antoon van Dyck met als thema: Sint-Martinus deelt zijn mantel met een bedelaar (Vlaamse Meesters in Situ) . De pas tot baron verheven Ferdinand de Boisschot schonk het in 1621. Naar verluidt zou Van Dyck zelf het doek komen ophangen zijn, waarbij hij gecharmeerd raakte door de jongste dochter van drossaard Marten Van Ophem en haar tevergeefs ten huwelijk vroeg. Dit schilderij werd in september 1794 geroofd door de Franse revolutionnairen en uiteindelijk in 1815-1816 gerestitueerd aan de parochiekerk. Galerij