NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Église Notre-Dame-des-Récollets (Verviers)

L’Église Notre-Dame-des-Récollets est un édifice religieux catholique du XVIIe siècle, sis à Verviers (Belgique). Autrefois église des Franciscains Récollets elle est surtout connue aujourd’hui pour abriter la statue de ‘Notre-Dame des Récollets’, objet de dévotion et pèlerinages mariaux. Historique Achevée en 1650, l’église tire son nom de la congrégation des Franciscains Récollets dont elle jouxtait le couvent. Le long bâtiment en moellons calcaires à nef unique a subi plusieurs restaurations et transformations. La dernière modification importante est l’ajout, en 1892, d’une tour-clocher adossée à la façade, créant au niveau du sol un espace qui est devenu la chapelle abritant la statue de Notre-Dame des Récollets. Description A l’intérieur, dans ce qui pourrait être le porche, on pénètre dans une chapelle de la Vierge-Marie, destinée aux pèlerinages et un ensemble de mobilier de qualité provenant de divers sanctuaires des régions verviétoise et liégeoise. L’église est surtout connue pour une célèbre statue de la 'Vierge noire' et de l’enfant sculptée au XVIIe siècle et qui se trouvait dans une niche sur la façade. Un miracle qui aurait eu lieu lors du tremblement de terre du 16 septembre 1692 a transformé la statue en objet de dévotion populaire. Voir aussi Place du Martyr Liens externes Ressources relatives à l'architecture : Patrimoine classé de Wallonie Structurae Ressource relative à la religion : GCatholic.org Portail du catholicisme Portail de la Belgique
Onze-Lieve-Vrouw-van-de-Recollectenkerk

De Onze-Lieve-Vrouw van de Recollectenkerk (Église Notre-Dame des Recollets) is een kerkgebouw in de Belgische stad Verviers, gelegen aan het Enclos des Recollets, nabij het Place du Martyr. Geschiedenis De minderbroeders (recollecten) bouwden van 1631-1634 een klooster in Verviers. In 1646 begon de bouw van de kloosterkerk in barokstijl, en in 1650 werd deze ingezegend. Oorspronkelijk was deze kerk gewijd aan het Allerheiligst Sacrament. In 1664 werd een Mariabeeld in een nis boven de toegangspoort van de kapel geplaatst. Tijdens de aardbeving van 1692 bleef dit beeld gespaard, terwijl de bevolking de houding van het beeld zag veranderen, hetgeen als een mirakel werd beschouwd, dat kerkelijk erkend werd. In 1700 werd een kapel aangebouwd ter ere van Onze-Lieve-Vrouw, gebouwd met de materialen die vrijkwamen bij het slopen van de stadsmuur. Toen werd de voorgevel ook voorzien van nieuwe doorgangen. Ten gevolge van de Franse bezetting einde 18e eeuw werd het klooster opgeheven en in de gebouwen kwam een fabriek van wollen stoffen. In 1810 werden de kloostergebouwen getroffen door brand. Enkel de kapel bleef gespaard. Van 1816-1818 werd de kerk hersteld en tussen 1852-1857 werd de kapel gerestaureerd. Van 1892-1893 werd een klokkentoren tegen de gevel geplaatst, naar ontwerp van A. van Assche. In 1971 werden de gebouwen op het voormalige kloosterterrein tussen deze kerk en de Vesder gesloopt, en vonden ook restauratiewerkzaamheden aan de kapel plaats. Daarbij werden de naar het noorden uitziende vensters weer geopend. Gebouw Het betreft een langwerpig gebouw, opgetrokken in kalksteenblokken. De eenbeukige kerk heeft een driezijdig afgesloten koor. De Mariakapel ligt in het verlengde van de as van de kerk, en het miraculeuze Mariabeeld (la Vierge noire) bevindt zich nog op dezelfde plaats in de nis van de toenmalige voorgevel, nu binnen in het gebouw gelegen. Dit beeld is vervaardigd uit zandsteen, dat vervolgens zwart geschilderd werd. Interieur Het schip wordt overwelfd met een tongewelf in de vorm van een korfboog. Aangezien de brand van 1810 het originele interieur heeft verwoest, werd vanuit de wijde omgeving kerkmeubilair van hoge kwaliteit aangeleverd. De altaren zijn uit de 17e en 18e eeuw, en afkomstig van de Saint-Nicolas-au-Pont d'Outremeuse te Luik. De communiebank uit einde 18e eeuw. De preekstoel en de biechtstoelen zijn van 1790. Beelden van de apostelen, toegeschreven aan Renier Panhay, zijn afkomstig van de Abdij van Godsdal. Een biechtstoel in régencestijl is van 1739 en werd vervaardigd door Noël Henrard voor de kerk van Dison. Er zijn 17e- en 18e-eeuwse deuren. Eén ervan is afkomstig van het Kartuizerklooster van Luik. Drie bas-reliëfs in wit marmer, vervaardigd door A. Hontoire, C. Van der Werck en R. Verbure, zijn afkomstig van de Sint-Lambertuskathedraal te Luik. Een borstbeeld dat ooit een relikwie van de heilige Agnes bevatte, stamt uit de eerste helft van de 16e eeuw en is afkomstig uit de Abdij van Stavelot.
Cimetière militaire Motor Car

Le cimetière militaire Motor Car ou Motor Car Corner Cemetery est un cimetière militaire britannique de la Première Guerre mondiale, situé dans le village belge de Ploegsteert. Le cimetière est situé à 2 100 m au sud du centre du village et à seulement 600 m de la frontière française. Elle a été conçue par George Goldsmith et est entretenue par la Commonwealth War Graves Commission. Le site se présente sous la forme d'un rectangle étroit avec deux renfoncements en cascade dans le coin ouest et est entouré sur trois côtés par un mur de briques. Le site est bordé par un fossé le long de la rue. La Croix du Sacrifice est sur la gauche juste avant l'entrée. Il y a 132 victimes enterrées. Histoire À cet endroit, Motor Car Corner marquait le point qu'aucun véhicule n'était autorisé à dépasser. Le cimetière a été commencé en juin 1917 au début de la deuxième bataille de Messines et a été utilisé jusqu'à la fin mars 1918. Entre le 10 avril et le 29 septembre 1918, le cimetière était aux mains des Allemands à la suite de l'offensive allemande du printemps. Pendant cette occupation, elle a été étendue vers le nord avec des pertes allemandes. Ces tombes ont ensuite été enlevées. Une tombe allemande demeure. Ils s'y trouvent 38 Britanniques, 9 Australiens, 84 Néo-Zélandais et 1 Allemand sont commémorés. Il y a 5 tombes qui n'ont pas pu être identifiés. Tombes Allan Holz et Ernest John Holz sont deux frères néo-zélandais décédés le 13 juin 1917. Ils sont enterrés les uns à côté des autres. Militaire distingué PGA Taylor, caporal dans le corps des mitrailleuses (infanterie) a reçu la médaille militaire (MM). Alias Le soldat Frederick Dodds a servi dans le Northamptonshire Regiment sous le pseudonyme de J. Smith. Liens externes Motor Car Corner Cemetery sur le site Web de la CWGC. Motor Car Corner Cemetery sur le site WW1.be Notes et références Portail de la mort Portail de la Première Guerre mondiale
Motor Car Corner Cemetery

Motor Car Corner Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Ploegsteert. De begraafplaats ligt 2.100 m ten zuiden van het dorpscentrum en slechts 600 m van de Franse grens. Ze werd ontworpen door George Goldsmith en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het terrein heeft de vorm van een smalle rechthoek met in de westelijke hoek twee trapsgewijze uitsparingen en is aan drie zijden omgeven door een bakstenen muur. Langs de straat wordt het terrein begrensd door een greppel. Het Cross of Sacrifice staat links vlak aan de toegang. Er liggen 132 slachtoffers begraven. Geschiedenis Op deze plek gaf Motor Car Corner het punt aan waar geen enkel voertuig verder naar het front mocht. De begraafplaats werd gestart in juni 1917 bij de aanvang van de Tweede Slag om Mesen en werd tot eind maart 1918 gebruikt. Tussen 10 april en 29 september 1918 was de begraafplaats in Duitse handen als gevolg van het Duitse lenteoffensief. Gedurende deze bezetting werd ze in noordelijke richting uitgebreid met Duitse slachtoffers. Deze graven werden later verwijderd. Eén Duits graf is overgebleven. Er worden 38 Britten, 9 Australiërs, 84 Nieuw-Zeelanders en 1 Duitser herdacht. Er zijn 5 doden die niet geïdentificeerd konden worden. Graven Allan Holz en Ernest John Holz zijn twee Nieuw-Zeelandse broers die op 13 juni 1917 sneuvelden. Ze liggen naast elkaar begraven. Onderscheiden militair P.G.A. Taylor, korporaal bij het Machine Gun Corps (Infantry) werd onderscheiden met de Military Medal (MM). Alias soldaat Frederick Dodds diende onder het alias J. Smith bij het Northamptonshire Regiment. Externe links Motor Car Corner Cemetery op de website van de CWGC. Motor Car Corner Cemetery op de website van WO1.be
Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen

Das Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen (Abkürzung M HKA oder MuHKA) ist ein belgisches Museum für moderne und zeitgenössische Kunst in Antwerpen. Das 1985 gegründete Museum ist in einem ehemaligen Getreidespeicher im Hafen von Antwerpen untergebracht. Geschichte Basis bildet die Sammlung der Stiftung Gordon Matta-Clark, die aus etwa 150 Werken von Künstlern aus Belgien und anderen Ländern besteht. Das Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen wurde 1985 gegründet und am 20. Juni 1987 in einem umgebauten Getreidesilo und dem angrenzenden Lagerhaus eröffnet. Das Museum hat eine Ausstellungsfläche von 4.000 m² und wird von der Flämischen Gemeinschaft betrieben. Erster Direktor des Museums war Flor Bex, der vorher das 1970 gegründete International Cultural Centre (I.C.C.) im Paleis op de Meir geleitet hatte. Die erste Ausstellung zeigte Arbeiten von Gordon Matta-Clark. Seit 2002 wird das Museum von Bart De Baere geleitet. Seitdem finden im Erdgeschoss große Wechselausstellungen statt, während in den oberen Geschossen wechselnde Werke aus der Sammlung gezeigt werden. In der Sammlungsausstellung gibt es dabei Raum für kleinere „Interventionen“ durch aktuelle Künstler. Der Fokus der Wechselausstellungen liegt nun weniger auf einer nationalen Perspektive, sondern auf internationalen Entwicklungen, in die belgische Kunst eingebettet wird. Weblinks Offizielle Website Einzelnachweise
Museum of Contemporary Art, Antwerp

The Museum of Contemporary Art in Antwerp (Dutch: Museum van Hedendaagse Kunst, commonly abbreviated as M HKA, previously MuHKA) is the contemporary art museum of the city of Antwerp, Belgium. Its current director is Bart de Baere. Overview The museum holds a permanent collection of contemporary art from Belgian and international artists, an arthouse cinema and an extensive library of books on contemporary art. History The Museum of Contemporary Art was founded in 1982 by the Flemish Community. M HKA's first director was Flor Bex until 1992. In 2002, Bart de Baere took position. The architect responsible for the creation of the museum from an old grain storage space (1987) was Michel Grandsard who also designed the extension of the museum (1997). Current exhibition curators are Nav Haq, Liliane Dewachter, Anne-Claire Schmitz and Joanna Zielińska. From 2003 until 2011 Dieter Roelstraete was a curator at the Antwerp Museum of Contemporary Art (MuHKA). Closure of the Museum In October 2025, the Flemish government announced plans to dissolve the Museum of Contemporary Art Antwerp and transfer its collection to the Stedelijk Museum voor Actuele Kunst (S.M.A.K.) in Ghent. The decision forms part of a broader reform of Flanders’ museum network, which aims to reorganize public collections and centralize the region’s contemporary art holdings. The government justified the move by citing the need for a clearer institutional structure, concerns about the financial viability of a proposed €130 million new building for M HKA, and an internal evaluation that reportedly raised questions about the museum’s mission and performance. Under the proposal, M HKA would lose its status as a state museum and continue to operate as an art centre focused on exhibitions and residencies rather than maintaining its own collection. The plan has provoked significant criticism from museum professionals and members of the Belgian art community, who argue that it undermines Antwerp’s cultural heritage and was made without sufficient consultation. The plan has provoked significant criticism from museum professionals and members of the Belgian art community such as Luc Tuymans and Anish Kapoor, who argue that it undermines Antwerp’s cultural heritage and was made without sufficient consultation. Solo exhibitions (selection) 2019: Soleil Politique Marcel Broodthaers 2019: The Perfect Kiss James Lee Byars 2019: AM-BIG-YOU-US LEGSICON Laure Prouvost 2018: AMVK Anne-Mie Van Kerckhoven 2018: Names Jef Geys 2017: Greetings from the Eurasian Joseph Beuys 2017: Romulus Peter Wächtler 2016: The Secret of Permanent Creation Robert Filliou 2015: Bruises and Lustre Otobong Nkanga 2015: The Shape of the words Fabrice Hyber 2013: Jos de Gruyter & Harald Thys Optimundus 2012: A Matter of Life and Death and Singing Jimmie Durham 1999: Nursing Care, in Melancholy Stupor Anne-Mie Van Kerckhoven References External links Media related to Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen at Wikimedia Commons Official website
Musée d'Art contemporain d'Anvers

Le musée d'Art contemporain d'Anvers (néerlandais Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen, en abrégé M HKA ou MuHKA) est le musée d'art contemporain de la ville d'Anvers, en Belgique. C'est l'un des plus importants musées d'art de Belgique. Il abrite une collection permanente d'œuvres contemporaines d'artistes belges et étrangers, une salle de cinéma « art et essai » ainsi qu'une importante bibliothèque sur l'art contemporain. Histoire L'architecte Michel Grandsard, qui conçut ce musée en 1987 à partir d'une ancienne halle aux grains, assura aussi son agrandissement en 1997. Le directeur du musée est Bart De Baere depuis 1992. Notes et références Voir aussi Article connexe Liste de musées en Belgique Liens externes (nl + fr + en) Site officiel Ressource relative aux beaux-arts : Art Institute of Chicago Ressource relative au spectacle : Kunstenpunt Source de la traduction (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Museum of Modern Art, Antwerp » (voir la liste des auteurs). Portail de la culture Portail des musées Portail de l’art contemporain Portail d'Anvers et de sa province
Museo d'arte contemporanea di Anversa

Il Museo d'arte contemporanea di Anversa (in olandese Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen, abbreviato in MuHKA) è un museo d'arte moderna e d'arte contemporanea ad Anversa. Il museo si trova in un silo per grano del 1926. La collezione è caratterizzata da arte contemporanea internazionale. Ogni anno si realizzano diverse mostre. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul Museo d'arte contemporanea di Anversa Collegamenti esterni Museo d'arte contemporanea di Anversa, su muhka.be. MuHKA, su kunsttrip.nl.
Onze-Lieve-Vrouwekapel (Eik)

De Onze-Lieve-Vrouwekapel is een betreedbare kapel die vanouds het middelpunt vormde van het gehucht Eik nabij Munsterbilzen. Ze lag aan een driehoekig pleintje, waar de Eikerweg, Eik en de Hoefsmidstraat bij elkaar komen. De kapel is in de kern al eeuwenoud. Het portaal is laatgotisch en dateert uit de tweede helft van de 16e eeuw. In de tweede helft van de 19e eeuw werd de kapel verbreed. Het is een witgekalkt rechthoekig bakstenen gebouwtje op een zwart geteerde plint en onder zadeldak. Een klein klokkenruitertje steekt naar voren uit. Het interieur wordt overdekt door een tongewelf. Het kapelletje is geklasseerd als monument.
Hagle Dump Cemetery

Hagle Dump Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Elverdinge, een deelgemeente van Ieper. Ze ligt 3,25 km ten zuidwesten van het dorpscentrum. De begraafplaats werd ontworpen door Reginald Blomfield met medewerking van Arthur Hutton en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het terrein heeft een rechthoekige vorm met een afgeschuinde hoek en is omgeven door een bakstenen muur. De oppervlakte bedraagt 1.800 m². Het Cross of Sacrifice staat vooraan, vlak bij de toegang. Er worden 439 slachtoffers herdacht. Geschiedenis Elverdinge lag de hele oorlog achter de Britse linies. De begraafplaats werd aangelegd in april 1918 in de nabijheid van een rustkamp en een depot dat 'Hagle Dump' werd genoemd. Er werden militairen begraven die gevallen waren tijdens het Duitse Lente-offensief. De begraafplaats werd tot oktober 1918 door gevechtseenheden en 'field ambulances' (medische posten) gebruikt. De graven van 26 Amerikanen en 2 Fransen, omgekomen tussen juli en september 1918 werden later overgebracht naar andere begraafplaatsen. Na de wapenstilstand werden graven afkomstig uit het omliggende slagveld en de Ypres salient toegevoegd. Ook graven afkomstig van het ontruimde 'Brielen Military Cemetery' werden naar hier overgebracht. Ze bevatte slachtoffers die gevallen waren tussen april 1915 en september 1917, daarbij waren 31 Fransen die toen naar elders overgebracht werden. Er rusten nu 397 Britten (waaronder 117 niet geïdentificeerde), 26 Australiërs (waaronder 16 niet geïdentificeerde), 14 Canadezen (waaronder 7 niet geïdentificeerde) en 2 geïdentificeerde Duitsers. De begraafplaats werd in 2009 als monument beschermd. Graven Onderscheiden militairen Vernon Holden, majoor bij het Queen's Own (Royal West Kent Regiment) werd onderscheiden met het Distinguished Service Order (DSO) en het Military Cross (MC). Hugh Roger Partridge, kapitein bij het Royal Army Medical Corps werd tweemaal onderscheiden met het Military Cross (MC and Bar). John Illingworth, luitenant bij het West Yorkshire Regiment (Prince of Wales's Own) werd onderscheiden met het Military Cross (MC). James William Dames, sergeant-majoor bij het Princess Patricia's Canadian Light Infantry (Eastern Ontario Regiment) werd onderscheiden met de Meritorious Service Medal en de Distinguished Conduct Medal (MSM, DCM). Aliassen soldaat Patrick John Tobin diende onder het alias W. Johnson bij de Canadian Infantry. soldaat John Joseph Pierce diende onder het alias Thomas John Bentley bij de Australian Infantry, A.I.F.. Gefusilleerde militairen Walter Dossett, soldaat bij het 1st/4th Bn. York and Lancaster Regiment, werd wegens desertie gefusilleerd op 25 juni 1918. Hij was 22 jaar. George Ainley, soldaat bij het 1st/4th Bn. Kings Own Yorkshire Light Infantry, werd wegens desertie gefusilleerd op 30 juli 1918. Hij was 20 jaar. Externe links Hagle Dump Cemetery op de website van WO1.be Hagle Dump Cemetery op de website van de CWGC.
Sint-Jozefskerk (Terjoden)

De Sint-Jozefskerk is een kerk die zich aan de Geraardsbergsesteenweg in Terjoden bevindt, niet ver van de afrit Aalst van de E40 op de N45. Terjoden is een plaats in Erembodegem, deelgemeente van Aalst. Vanaf 1906 kerkten de gelovigen in een noodkerk. De definitieve kerk werd gebouwd in 1934 naar een plan van de Anderlechtse architect V. De Smedt. Hiervoor gebruikte men vooral Boomse baksteen. Aan de westelijke zijde ligt het portaal tussen de kerktoren en een achtzijdig baptisterium. Het schip heeft zes traveeën met een brede middenbeuk, ver uitspringende steunberen en lage zijbeuken. Voor de kerk bevindt zich een standbeeld. De kerk werd in 2018 aan de eredienst onttrokken. Hij werd omgebouwd tot een evenementenruimte onder de naam: De Keirk.
Red Farm Military Cemetery

Red Farm Military Cemetery is a British military cemetery with fallen from the First World War, located in the Belgian village of Vlamertinge (Ypres). The cemetery is located about 2.9 km west of the village center, in the hamlet of Brandhoek. It was designed by Arthur Hutton and is maintained by the Commonwealth War Graves Commission. With an area of only 172 m2, it is one of the smallest British cemeteries. The site is enclosed by a brick wall and is accessible via a grass path of 25 m. The Cross of Sacrifice is close to the entrance on the southern side. 49 dead are commemorated. References External links Red Farm Military Cemetery at Find a Grave
Red Farm Military Cemetery

Red Farm Military Cemetery est un cimetière militaire britannique de la Première Guerre mondiale, situé dans le village belge de Vlamertinge (arrondissement d'Ypres). Le cimetière est situé à environ 2,9 km à l'ouest du centre du village, dans le hameau de Brandhoek. Il a été conçu par Arthur Hutton et est maintenu par la Commonwealth War Graves Commission. Avec une superficie de seulement 172 m2, c'est l'un des plus petits cimetières britanniques. Le site est entouré d'un mur de briques et est accessible par un chemin herbeux de 25 m. La Croix du Sacrifice est proche de l'entrée du côté sud. 49 morts sont commémorés. Histoire Parce que Vlamertinge était presque hors de l'artillerie allemande tout au long de la guerre, plusieurs quartiers généraux et postes médicaux ont été établis. À la suite de l'offensive du Printemps au printemps de 1918, un nouveau cimetière a été construit en avril, nommé d'après une ferme voisine appelée Red Farm (appelée par les Britanniques pour ses murs de brique rouge). Le cimetière a été fermé en mai 1918. Il y a 46 soldats britanniques enterrés (dont 17 ne peuvent plus être identifiés). Trois victimes civiles sont enterrées sous une pierre tombale. Le cimetière a été protégé en tant que monument en 2009. Soldats distingués W.C. Escott, soldat du King's Own Yorkshire Light Infantry, reçoit la Médaille militaire (MM). W.S. Wilson, tireur au Royal Irish Rifles, a reçu ce prix deux fois (MM et Bar) Sources (en) Red Farm Military Cemetery sur le site de la Commonwealth War Graves Commission (nl) Red Farm Military Cemetery sur wo1.be Portail de la mort Portail de la Première Guerre mondiale
Red Farm Military Cemetery

Red Farm Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Vlamertinge (Ieper). De begraafplaats ligt zo'n 2,9 km ten westen van het dorpscentrum, in het gehucht Brandhoek. Ze werd ontworpen door Arthur Hutton en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Met een oppervlakte van slechts 172 m² is ze een van de kleinste Britse begraafplaatsen. Het terrein wordt omsloten door een bakstenen muur en is bereikbaar via een graspad van 25 m. Het Cross of Sacrifice staat dicht bij de toegang aan de zuidelijke zijde. Er worden 49 doden herdacht. Geschiedenis Omdat Vlamertinge bijna de hele oorlog buiten het bereik van de Duitse artillerie lag waren er verschillende hoofdkwartieren en medische posten gevestigd. Als gevolg van het Duitse lenteoffensief in het voorjaar van 1918 werd in april een nieuwe begraafplaats aangelegd die genoemd werd naar een nabijgelegen boerderij met de naam Red Farm (door de Britten zo genoemd wegens de rode bakstenen muren). De begraafplaats werd reeds in mei 1918 gesloten. Er liggen 46 Britse militairen begraven (waarvan 17 niet meer geïdentificeerd konden worden). Onder 1 grafzerk liggen 3 burgerslachtoffers begraven. De begraafplaats werd in 2009 als monument beschermd. Onderscheiden militairen W.C. Escott, soldaat bij de King's Own Yorkshire Light Infantry ontving de Military Medal (MM). W.S. Wilson, schutter bij de Royal Irish Rifles ontving deze onderscheiding tweemaal (MM and Bar). Externe links Red Farm Military Cemetery op de website van de CWGC. Red Farm Military Cemetery op de website van WO1.be
Florennes Air Base

Florennes Air Base (ICAO: EBFS) är en flygbas i Belgien. Den ligger i den centrala delen av landet, 70 km söder om huvudstaden Bryssel. Florennes Air Base ligger 283 meter över havet. Terrängen runt Florennes Air Base är platt. Närmaste större samhälle är Châtelet, 19,6 km norr om Florennes Air Base. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Florennes Air Base.