NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Tour des Moxhons

La tour des Moxhons appelée aussi tour aux Moxhons ou tour Moxhon est une construction située dans le quartier liégeois de Saint-Laurent entre le Mont Saint-Martin et le Thier de la Fontaine. Cette tour est la seule conservée parmi celles qui faisaient partie des premiers remparts de la ville de Liège. Histoire À la fin du Xe siècle, la ville de Liège, nouvelle capitale de la principauté de Liège, s'entoure de remparts édifiés sous le règne de son premier prince-évêque Notger. À cette époque, la cité se résume aux alentours de la place du Marché, à la rive gauche de la Meuse avoisinant cette place et à la colline de Publémont où se situe la tour des Moxhons. Vu son emplacement, il est très possible que cette tour ait fait partie intégrante des premiers remparts de la cité. Elle fait partie des seconds remparts érigés au XIIIe siècle. Elle se situe alors entre la porte des Bégards (toujours visible) et la porte Saint-Martin. En 1468, la tour est détruite par les hommes de Charles le Téméraire lors de la mise à sac de la ville de Liège. Elle est toutefois reconstruite en 1483 comme l'atteste le texte suivant gravé sur une pierre carrée appelée la pierre du Diable et placée sur une paroi extérieure de la tour : La tour est encore restaurée en 1635 ainsi qu'au XIXe siècle. Situation Cette tour se trouve à l'arrière d'une parcelle privée située au no 75 du Mont Saint-Martin mais elle est surtout visible bien que partiellement depuis le Thier de la Fontaine, à droite en montant la seconde volée d'escaliers. Elle ne se visite pas. Odonymie Le nom Moxhons vient du wallon Mohons signifiant : Moineaux. En 1483, il est fait mention de tour Moixhon. Architecture L'édifice est une tour carrée d'environ 10 mètres de côté réalisée en brique complétée par des boutisses en pierre calcaire. Haute de deux niveaux, la tour possède des meurtrières, repose sur le rempart voûté et est précédée de murets défensifs. Notes et références Voir aussi Bibliographie Charles Bury, « Les anciens remparts de la Cité », La Vie liégeoise, no 6,‎ juin 1966 Articles connexes Anciennes portes de Liège Patrimoine public de Liège Patrimoine militaire de Liège Source et lien externe « Les enceintes des Liège - Tour au Moxhon », sur chokier.com (consulté le 20 décembre 2018) Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Wallonie Portail de Liège
Château de Durbuy

Le château des Comtes d'Ursel est situé à Durbuy en province belge de Luxembourg. Il se dresse à l'entrée de la ville, le long de l'Ourthe. C'est vers 889 que sera construit le premier château fort, celui-ci fut détruit un siècle plus tard. Au XIe siècle, Henri 1er de Namur, Comte de Durbuy, fit rebâtir la forteresse. En 1726, la famille d'Ursel reprend l'engagère et, dès 1756, devient propriétaire du château. Voir aussi Liste de châteaux belges Références Portail de la province de Luxembourg Portail des châteaux
Heilig Hartkerk (Steffeshausen)

De Heilig Hartkerk (Duits: Herz Jesu Kirche) is een traditionalistisch-katholiek kerkgebouw in de tot de gemeente Burg-Reuland behorende plaats Steffeshausen in de Belgische provincie Luik. Geschiedenis Dat een 134 inwoners tellend dorpje twee kerken heeft (de andere is vanouds de Sint-Pieterskerk) is betrekkelijk merkwaardig. Het feit komt voort uit de weigering van toenmalig pastoor Paul Schoonbroodt om de Mis volgens de nieuwe liturgie (1970) op te dragen. Hij hield vast aan de tridentijnse ritus en zocht contact met de Priesterbroederschap Sint Pius X. Dit leidde uiteindelijk tot een conflict en uiteindelijk zelfs tot zijn excommunicatie in 1989. Schoonbroodt wist echter middelen bijeen te krijgen om een eigen kerkgebouw op te richten, dat in 1991 werd ingezegend. Het is een gebouw in modernistische stijl, met glas-in-loodramen en een klokkentorentje op het dak. Opmerking In de Nederlandse plaats Gerwen bestaat een soortgelijke situatie. Hier zijn het echter de rooms-katholieken die een nieuwe kerk gebouwd hebben. De Pius X-broederschap betrok na enige tijd de er tegenover liggende oude, toen leegstaande, Sint-Clemenskerk.
Betsbergebos

Het Betsbergebos (soms ook Betsbergbos of Betsbergse bossen genoemd) is een bos- en natuurgebied in Oosterzele in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Het bos is 14 hectare groot en ligt in de deelgemeente Landskouter. Het is een zuur beukenbos met rode beuk aan de randen en eiken-haagbeukenbos in het noordelijke gedeelte. Het Betsbergebos is een oud bos dat al zeker sinds 1770 bestaat. In mei 1940 werd hevig gevochten rond het bos in de Slag bij Gijzenzele. Het bosgebied maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk en is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-habitatrichtlijngebied 'Bossen van het zuidoosten van de Zandleemstreek'. Bronnen Inventaris onroerend erfgoed
Ettingebos

Het Ettingebos is een bos- en natuurgebied in Oosterzele in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Het bos is 57 hectare groot en ligt ten zuiden van dorp en deelgemeente Oosterzele. Het is overwegend een eiken-haagbeukenbos, met delen essen-olmenbos en elzenbos op de vochtige plaatsen rond de Kleine en Grote Ettingebeek. Het is een oud bos met voorjaarsbloeiers zoals bosanemoon, speenkruid en slanke sleutelbloem. In het Ettingebos leeft onder andere eekhoorn, buizerd, havik, ree, Iepenpage en kleine ijsvogelvlinder. Er zijn droge en natte stukken omdat de Kleine en Grote Ettingebeek door het bos stromen. In een deel van het bos zijn zogenaamde rabatten aangelegd, langwerpige ophogingen tussen greppels. De grond uit de greppels wordt gebruikt om het tussenliggende rabat mee op te hogen. Op de ophogingen werden bomen geplant. Het bosgebied maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk. In 2020 kocht Natuurpunt afdeling Oosterzele 12 hectare van het Ettingebos aan. De bewegwijzerde (H)Ettingenwandelroute (met start aan Stokerij Van Damme) loopt door het bos. Afbeeldingen
Gootbos

Het Gootbos is een bos- en natuurgebied aan de Ginstberg in Oosterzele in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Het bronbos is 9 hectare groot. Het bosgebied maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk en is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-habitatrichtlijngebied 'Bossen van het zuidoosten van de Zandleemstreek'. Bronnen Inventaris onroerend erfgoed
Hoekske Ter Hulst

Het Hoekske Ter Hulst is een bos- en natuurgebied in Oosterzele in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Het bronbos is 3,8 hectare groot en ligt aan de Watermolenstraat. Het bos nabij Hof ter Hulst staat al als bos ingekleurd op de Ferrariskaart. Het bosgebied maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk en is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-habitatrichtlijngebied 'Bossen van het zuidoosten van de Zandleemstreek'. Het Hof ter Hulst was oorspronkelijk een vesting uit de 13de-14de eeuw. In 1660 werd de site omschreven als een ‘kasteel’. Het gebouw werd omringd door wallen, dammen en neerhof. Het was in het bezit van Jan – Franciscus Triest, heer van Lemberge. Later kwam het kasteel in handen van de markies van Rode. Omstreeks 1730 verdween de toren en werd het kasteel omgevormd tot hoeve. Bronnen Inventaris onroerend erfgoed
Sint-Pieterskerk (Gijverinkhove)

De Sint-Pieterskerk (ook: Sint-Petruskerk) is de parochiekerk van het tot de West-Vlaamse gemeente Alveringem behorende dorp Gijverinkhove, gelegen aan de Bellestraat. Geschiedenis Waarschijnlijk werd aanvankelijk een romaans kerkgebouw opgericht dat geen toren en geen transept omvatte. Vermoedelijk einde 13e eeuw werd in het midden van het gebouw een vroeggotische toren gebouwd. In 1540 vonden belangrijke wijzigingen plaats, met name bij de toren. In 1913 werd de kerk gewijzigd naar ontwerp van Alfons de Pauw, waarbij de zijbeuken werden verbreed. Toen kwam ook het transept tot stand en werd de sacristie aangebouwd in Vlaamse neorenaissancestijl. Gebouw Het betreft een driebeukige hallenkerk met transept en vieringtoren met vierkante plattegrond. Enkele muurfragmenten zijn nog vroeggotisch. De andere muurfragmenten zijn van 1540 of later. Ten zuidwesten van de kerk ligt nog een gedeelte oud kerkhof, beplant met beuken en deels voorzien van een gracht. Interieur Het hoofdaltaar is van de eerste helft van de 18e eeuw. In de noordelijke beuk is een Sint-Anna altaar (1e kwart 18e eeuw). De koorbanken zijn van 1766, vervaardigd door René Leem. De preekstoel is van 1772. De biechtstoelen worden toegeschreven aan Ignatius Vosselle. Het doksaal is van 1774 en het orgel is uit hetzelfde jaar en werd vervaardigd door Jean-Joseph vander Haeghen.
Sint-Mildredakerk

De Sint-Mildredakerk is de parochiekerk van het tot de West-Vlaamse gemeente Alveringem behorende dorp Izenberge, gelegen aan het Sint-Mildredaplein. Het is een driebeukige bakstenen hallenkerk in laatgotische stijl, waarvan het noorderkoor uit de 14e eeuw stamt, de zuidbeuk uit de 16e eeuw en de noordbeuk uit de 17e eeuw. Het middenschip is 15e- en 16e-eeuws. De ingebouwde vieringtoren heeft een vierkante plattegrond, is oorspronkelijk romaans en stamt mogelijk uit ongeveer 1200. In 1938 en 1948 vonden restauratiewerkzaamheden plaats onder leiding van Jozef Viérin. De kerk wordt omgeven door een kerkhof. Interieur Het interieur is overweld door spitstongewelven. De kerk bevat een schilderij Aanbidding der herders van omstreeks 1650, vervaardigd door V. Boucquet. Dertien eikenhouten paneeltjes verbeelden Christus Salvator en de twaalf apostelen. Ze zijn van omstreeks 1612 en zijn te vinden op de balustrade van het doksaal. Het westelijk doksaal is eind 18e eeuw opgebouwd uit delen van oudere doksalen waarvan enkele in renaissancestijl van 2e kwart 16e eeuw en enkele laatgotische van 1e kwart 16e eeuw.
Anubis: The Ride

Anubis: The Ride in Plopsaland Belgium (De Panne, Westflandern, Belgien) ist eine Stahlachterbahn vom Modell Launch Coaster 600 des Herstellers Gerstlauer Amusement Rides, die am 5. April 2009 eröffnet wurde. Bereits am 4. April durften Kunden des Internetdienstanbieters telenet.be die Bahn fahren. Sie ist die einzige Auslieferung der Launch-Coaster-Variante 600 des Herstellers. Die Fahrt basiert auf der niederländischen Fernsehserie Het Huis Anubis (deutsche Version: Das Haus Anubis), in der eine Gruppe von Teenagern einen Schatz in ihrem Internat suchen. Die 600 m lange Strecke erreicht eine Höhe von 34 m und besitzt drei Inversionen: einen Dive-Loop, einen Immelmann und einen Korkenzieher. Die Wagen werden mittels LSM innerhalb von 2 Sekunden von langsamer Fahrt auf 90 km/h beschleunigt. Wagen Anubis: The Ride besitzt drei Wagen. In jedem Wagen können sechs Personen (drei Reihen à zwei Personen) Platz nehmen. Als Rückhaltesystem kommen Schulterbügel zum Einsatz. Weblinks Anubis: The Ride auf der Parkwebsite Anubis: The Ride in der Roller Coaster DataBase Einzelnachweise
Anubis The Ride

Anubis The Ride es una montaña rusa ubicada en Plopsaland, parque de atracciones de Bélgica. Fue inaugurada el 5 de abril de 2009 durante la apertura de la temporada de Plopsaland.​ La atracción se basa en la serie de televisión, Het Huis Anubis. Descripción La montaña rusa fue construida por Gerstlauer y tuvo un costo de € 6 000 000. En 2 segundos, se alcanza una velocidad de 90 km/h, lo que significa que el viaje dura aproximadamente 48 segundos. Hay tres carretas, en cada una entran 6 personas. Estación La estación de la montaña rusa es una réplica de Hof ten Dorpe, residencia que simula ser la Casa de Anubis en la serie Cuando el visitante entra, tiene que seguir algunos pasillos estrechos, hasta que llega a la estatua del Conde Rohan, personaje de la película, Anubis en het Pad der 7 Zonden. En los oscuros y estrechos pasillos que siguen, uno puede mirar a través de la pared a las piezas reconstruidas del conjunto de la serie, incluido el sótano y el pasillo secreto. Luego se llega a un gran salón, donde las vallas se levantan, hay grandes marcos con fotografías de la primera película. Luego, subiendo las escaleras, pasando por la oficina de Víctor, el conserje. Allí puede elegir qué fila se va a tirar.​ Récord Entre el 2009 fue reconocida como la montaña rusa más rápida de Bélgica, récord que mantuvo hasta el 2015. Fue superada por Pulsar, ubicada en el Parque Walibi Belgium. Referencias
Anubis The Ride

Anubis The Ride sont des montagnes russes lancées du parc Plopsaland, situé à La Panne, dans la province de Flandre-Occidentale, en Belgique. Le thème est la série télévisée Anubis. Le circuit Le train quitte la gare et arrive directement dans un virage à 90° descendant au niveau du sol et entre dans la zone de lancement. Le train attaque ensuite une montée à la verticale, puis le Top Hat à 34 mètres, et replonge ensuite vers le sol. Le train arrive ensuite dans un looping plongeant (Dive Loop en anglais), puis remonte une bosse, et replonge ensuite à nouveau pour arriver dans l'Immelman. Il s'ensuit un virage, la zone de freins de mi-parcours, une petite bosse, un virage à 180°, l'Heartline Roll et finalement la zone de frein finale. Statistiques Accélération maximale : de 0 à 90 km/h en 2 secondes (arrivée sur le système de lancement à environ 35 km/h) Éléments : Top hat, Dive Loop, Immelman et heartline roll Trains : 3 trains d'un seul wagon. Les passagers sont placés par deux sur trois rangs pour un total de 6 passagers par train. Ces trains sont disposés en forme de tribune, c'est-à-dire que les places forment un V et que les places arrière sont les plus excentrées et les plus hautes. Notes et références Voir aussi Articles connexes Montagnes russes lancées The Ride to Happiness Liens externes Ressource relative au tourisme : Roller Coaster DataBase Portail des parcs de loisirs Portail de la Flandre-Occidentale
Anubis The Ride

Anubis The Ride is een achtbaan in Plopsaland Belgium. De attractie werd op 5 april 2009 geopend tijdens de seizoensopening van Plopsaland Belgium. De achtbaan De achtbaan is gebouwd door Gerstlauer en had een kostenplaatje van € 6.000.000. In 2 seconden tijd wordt een snelheid van 90 km/h behaald, wat maakt dat de rit ongeveer 48 seconden duurt. Na de lancering volgt een tophat van 34 meter hoog, om vervolgens 3 inversies mee te maken, een dive loop, een Immelmann en een heartline roll. Er zijn drie wagentjes, waar telkens 6 mensen in kunnen. De wagentjes zijn trapsgewijs opgebouwd, zodat elke passagier het gevoel heeft vooraan te zitten. Het station Het station van de attractie is een replica van het echte Huis Anubis (Hof Ten Dorpe, te Mortsel), op 2/3 van de werkelijke grootte. Als de bezoeker binnentreedt, moet hij enkele smalle gangetjes volgen, tot hij aan het standbeeld van Graaf Rohan de Beaufort komt. Dit is het standbeeld dat gebruikt werd in de film Anubis en het Pad der 7 Zonden. In de donkere smalle gangen die daarop volgen kan men door de muur kijken naar nagebouwde stukken uit het decor van de serie, onder meer de kelder en de geheime gang. Eenmaal men in een grote zaal aankomt, waar hekken staan om aan te schuiven, hangen er grote kaders met foto's uit de eerste Anubis-film. Dan de trap naar boven, waar men langs het kantoor van Victor, de conciërge, passeert. Daar kan gekozen worden in welke rij aangeschoven wordt, om vervolgens op de eerste, tweede of derde rij van het wagentje te zitten.
Snow Valley

Snow Valley is een indoorskibaan in de Belgische stad Peer. De skihal heeft vier skipistes, waarvan twee oefenpistes van 30 en 60 meter lang, een 86 meter lange piste en een 300/325 meter lange piste. Geschiedenis In 1997 werd Snow Valley geopend. Deze was 160 meter lang en 30 meter breed. In 1999 werd er uitgebreid met een oefen- en kinderpiste. In 2000 werd de hoofdpiste verlengd tot 235 meter. Op 21 augustus 2017 werd de verlengde piste tot 325 meter lengte geopend. Zie ook Lijst van skicentra in België Sportcentrum de Deuster Externe link Officiële website
SnowWorld Antwerpen

Aspen, sinds eind 2023 SnowWorld Antwerpen, is een indoorskibaan in Wilrijk, een district van de Belgische stad Antwerpen. De skihal heeft twee pistes: een oefenpiste van 20 meter lengte en een lange afdaling kan gemaakt worden op de piste van 240 meter lengte. De piste bestaat uit echte sneeuw, en de temperatuur bedraagt -5°C. Er worden ski- en snowboardlessen gegeven en de pistes zijn zowel voor topsporters als recreanten beschikbaar. Geschiedenis Tot 2016 lag op de plaats van de indoorskihal een mattenbaan. Tegen het einde van 2016 werd deze mattenbaan afgebroken en vervangen door een indoorskihal. In november 2017 werd de indoorskibaan geopend. In oktober 2023 werd Aspen overgenomen door SnowWorld, de piste heropende op 21 december dat jaar. In februari 2024 nam Alychlo, het investeringsbedrijf van eigenaar Marc Coucke, ook de ernaast gelegen ijspiste Antarctica over met de bedoeling die te slopen en er een gezamenlijke recreatiesite van te maken. Zie ook Lijst van skicentra in België Externe link Officiële website
Hagelandse vallei

De Hagelandse vallei is een natuurgebied in de vallei van de Winge in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. Het gebied ligt op de grondgebieden van Holsbeek, Leuven en Rotselaar. De Hagelandse Vallei is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied 'Valleien van de Winge en de Motte met valleihellingen'. Geschiedenis Het gebied staat op de Ferrariskaarten aangeduid als "Vrouweperckbosch" en werd gebruikt als houtwingebied voor het klooster (nu het Montfortcollege Rotselaar). Het gebied wordt nu kloosterbos genoemd. Met de aanleg van de E314 werd het bosgebied doorsneden. Gebied Het gebied omvat meerde deelgebieden waarvan het Kloosterbos en het Dunbergbroek de grootste zijn. Het Dunbergbroek ligt tussen de Diestiaanheuvels, Beninksberg in het noorden en Wijngaardberg in het zuiden. Het bevindt zich op de scheiding tussen zandig kempen en Brabantse leemgronden. Het gebied bestaat uit een variatie aan hooilanden, kwelpoelen, elzenbossen, broeken en enkele bomputten uit de Tweede Wereldoorlog. Fauna en flora Fauna Vogels blauwe reiger, roerdomp, witte ooievaar, zwarte ooievaar, ijsvogel, buizerd Reptielen Hazelworm Amfibieën kamsalamander Flora bosbingelkruid, kleine valeriaan, dalkruid, brede orchis, grote boterbloem, dotterbloem, karwijselie, salomonszegel, slanke sleutelbloem, moerasstreepzaad, eenbes, bosanemoon, keverorchis, muskuskruid, meiklokje en gevlekte orchis.
Onze-Lieve-Vrouwekerk (Wulveringem)

De Onze-Lieve-Vrouwekerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Veurne behorende plaats Wulveringem, gelegen aan de Wulveringemstraat. Wulveringem werd in 1135 een zelfstandige parochie waarvan het patronaatsrecht bij de Sint-Niklaasabdij te Veurne berustte. Gebouw Het is een van oorsprong romaanse kruiskerk met vieringtoren en twee zijbeuken die lager waren dan het middenschip. Deze kerk stamt uit de 2e helft van de 12e eeuw en werd gebouwd in ijzerzandsteen. In de 15e en 16e eeuw werd de laatgotische koorpartij toegevoegd. In 1554 werd de romaanse zuidelijke zijbeuk verbreed tot een laatgotische beuk. In 1728 stortte de romaanse vieringtoren in, waarbij de romaanse noordbeuk werd vernield. Een met leien bedekte, vierkante dakruiter werd vervolgens aangebracht. Van de romaanse kerk zijn nog tal van resten aanwezig. De laatgotische wijzigingen werden in baksteen uitgevoerd. De westgevel toont twee fraaie puntgevels. Interieur Het betreft een tweebeukige hallenkerk, overwelfd tongewelven. Ook in het interieur zijn overblijfselen van de romaanse kerk te onderscheiden. De kerk bezit een aantal schilderijen uit de 17e en 18e eeuw, waaronder Jezus te gast bij Simon en Maria Magdalena van Jan Van Reyn (Vlaamse Meesters in Situ). Ook zijn er diverse beelden uit de 17e en 18e eeuw, waaronder een terracotta medaillon: Sint-Job vol Wonden en Zeeren Aanroept den Bijstand des Heeren. Het hoofdaltaar is in barokke stijl uit de eerste helft van de 18e eeuw. In de zuidbeuk bevindt zich een altaar, gewijd aan Sint-Anna. Koorgestoelte, lambrisering en communiebank zijn in Lodewijk XV-stijl en Lodewijk XVI-stijl. De preekstoel is in renaissancestijl en is van het eerste kwart van de 16e eeuw, maar werd in 1680 van nieuwe panelen voorzien. De biechtstoel van 1655 is in late renaissancestijl. Het doopvont is van 1708, en het oorspronkelijke romaanse doopvont bevindt zich in Kasteel Beauvoorde. De orgelkast is in Lodewijk XV-stijl, midden 18e eeuw. De kerk wordt omringd door een kerkhof, en is gelegen tegenover het kasteel.
Merlemont

Merlemont (wa. Mielmont) – dzielnica (section) miasta Philippeville w Belgii, w Regionie Walońskim, w prowincji Namur, w okręgu Philippeville. 1 stycznia 2020 roku liczyła 330 mieszkańców. Do 31 grudnia 1976 r. samodzielna gmina. Znajduje się tutaj zamek. Demografia Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia: Przypisy
Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangenkerk (Abele)

De Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangenkerk is de parochiekerk van het grensdorp Abele, gelegen aan het Abeleplein en Rue de Cassel. Kerkelijk gezien behoort het kerkgebouw tot Vlaanderen, maar het is gelegen op het grondgebied van de Franse gemeente Boeschepe. De stad Poperinge en de kerkfabriek van Watou staan wel in voor het onderhoud. Het betreft een neogotisch kerkje dat werd ontworpen door Charles Leroy en gebouwd in 1872-1873. Het heeft een ingebouwde toren met hoge spits en drie hoektorentjes op de trans.
Sint-Audomaruskerk (Vinkem)

De Sint-Audomaruskerk is de voormalige parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Veurne behorende plaats Vinkem, gelegen aan de Vinkemstraat. Geschiedenis De parochie bestond reeds in 1174 en het patronaatsrecht was in handen van de Sint-Pietersabdij te Lo. In 1916 deed prinses Marie José van België haar eerste communie in deze kerk. In 1968 fuseerde de parochie met die van het nabijgelegen Wulveringem. Sindsdien wordt de Sint-Audomaruskerk voornamelijk als tentoonstellingsruimte gebruikt, terwijl nog slechts af en toe kerkdiensten plaatsvinden. Gebouw Het is een voornamelijk laatgotisch kerkgebouw van 1522 met overblijfselen van het daaraan voorafgaande romaanse bouwwerk. Het is een driebeukige kruiskerk die, met uitzondering van de romaanse resten, uitgevoerd is in gele baksteen. Het hoofdkoor heeft een driezijdige sluiting en de twee zijkoren hebben een vlakke sluiting. Van het romaanse kerkgebouw is de ijzerzandsteen deels hergebruikt voor de grondvesten van de westtoren en de koren. De voorgebouwde westtoren op vierkante plattegrond heeft vier geledingen en is voorzien van steunberen, een traptoren en een hoge zeskantige stenen torenspits. In de toren bevindt zich het portaal. De houten middenstijl van de toegangsdeuren stamt uit de 16e eeuw en draagt de beeltenis van Sint-Audomarus. Interieur Het kerkmeubilair is gedeeltelijk overgebracht naar de Onze-Lieve-Vrouwekerk te Wulveringem. Het hoofdaltaar is van 1609 en uitgevoerd in late renaissancestijl. Het bevat een schilderij van Jan Janssens, De Verrijzenis voorstellende, van omstreeks 1635. De preekstoel is van 1753 en werd vervaardigd door Jan Roose. Het doksaal is van 1775 en werd uitgevoerd in rococostijl. Het orgel is van 1867 en werd vervaardigd door Pieter Loncke. Het doopvont is van 1618 en afkomstig uit de kerk van 's Heerwillemskapelle.