NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Europejska Agencja Obrony

Europejska Agencja Obrony (ang. European Defence Agency, EDA) – jedna z agencji Unii Europejskiej, która została powołana do życia przez tzw. wspólne działanie Rady Unii Europejskiej 12 lipca 2004 roku (2004/551/WPZiB), w celu poprawy zdolności obronnych Unii Europejskiej, wsparcia badań naukowych, koordynacji zamówień rządów państw członkowskich w zakresie uzbrojenia i przemysłu obronnego UE. Agencja jest organizacją międzyrządową i działa w ramach jednolitej struktury instytucjonalnej UE. Agencja spełnia cztery podstawowe funkcje, którymi są: określanie we współpracy z innymi instytucjami UE wymagań w zakresie rozwoju zdolności operacyjnych, promowanie i koordynacja procesu harmonizacji wymagań wojskowych, wsparcie dla wspólnych prac badawczo-rozwojowych proponowanie programów wielonarodowych w zakresie współpracy zbrojeniowej w Europie. EDA dąży także do harmonizacji w ramach Unii Europejskiej przepisów i zasad dotyczących zakupów uzbrojenia i sprzętu wojskowego. Agencja skupia państwa członkowskie UE z wyjątkiem Danii. Dania nie bierze udziału w realizacji Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony. Ma również podpisane porozumienia administracyjne z czterema państwami - Norwegią, Szwajcarią, Serbią oraz Ukrainą. Organizacyjnie dzieli się na trzy dyrekcje merytoryczne: Dyrekcja ds. Przemysłu, Synergii i Aktywatorów (ISE) Dyrekcja ds. Zdolności, Uzbrojenia i Planowania (CAP) Dyrekcja ds. Badań, Technologii i Innowacji (RTI). Nadzór nad pracami EAO sprawuje Rada ds. Zagranicznych (FAC) pod przewodnictwem Josepa Borrella (pełni on także funkcję szefa Agencji), w skład której wchodzą poszczególni ministrowie spraw zagranicznych państw członkowskich, zaś bieżącym zarządzaniem zajmuje się dyrektor naczelny. Na początku 2020 tymczasowo pełnił je Fin Olli Ruutu, który zastąpił Jorge Domecqa z Hiszpanii. 5 marca 2020 na to stanowisko mianowany został czeski urzędnik i dyplomata, Jiří Šedivý. Przypisy Linki zewnętrzne Witryna internetowa EDA
Agência Europeia de Defesa

A Agência Europeia de Defesa (sigla: AED) é um organismo da União Europeia que visa ajudar a promover a coerência em lugar da fragmentação na capacidade de defesa e segurança da Europa, inclusive no que diz respeito a armamentos e equipamento, investigação e operações. A sua sede localiza-se em Bruxelas, na Bélgica. Bibliografia "Como funciona a União Europeia - Guia das Instituições da União Europeia" - Publicações oficiais das Comunidades Europeias, 2008, página 43. ISBN 9789279036645 Ligações externas «Página oficial da FRA» (em inglês)
Agenția Europeană de Apărare

Agenția Europeană de Apărare (acronim AEA; în engleză European Defence Agency, acronim EDA) este o agenție a Uniunii Europene (UE) a fost înființată în 2004 cu sediul la Bruxelles. Ea ajută statele membre ale UE să își dezvolte resursele militare în cadrul politicii de securitate și apărare comună (PSAC). AEA este condusă de un Înalt Reprezentant al Uniunii pentru Afaceri Externe și Politică de Securitate și vicepreședinte al Comisiei Europene. Note
Europeiska försvarsbyrån

Europeiska försvarsbyrån, förkortas EDA av det engelska namnet European Defence Agency, är ett organ inom Europeiska unionen (EU). EDA inrättades som ett självständigt EU-organ 2004, är baserat i Bryssel och har som uppgift att stärka och förbättra den europeiska försvarsförmågan genom att ägna sig åt frågor relaterade till förmågeutveckling, försvarsmateriel, försvarsindustri samt forskning och teknikutveckling. Verksamheten består i huvudsak i att främja europeiska samarbetsprojekt inom dessa områden. EDA arbetar dock ej med pågående militära insatser eller operativ planering av insatser, vilket inom EU sköts av Europeiska unionens militärstab (EUMS), som utgör ett generaldirektorat inom generalsekretariatet för Europeiska unionens råd. Som chef för EDA är den höge representanten för GUSP inom EU. Under chefen finns en verkställande direktör som på heltid ägnar sig åt ledning av EDA. EDA har 2008 en budget på 32 miljoner euro och har cirka 100 anställda. Deltagande medlemsstater Samtliga EU-länder deltar i försvarsbyrån. Fram till den 23 mars 2023 stod Danmark som enda medlemsstat utanför försvarsbyrån till följd av sin tidigare undantagsklausul från unionens försvarspolitiska samarbete. Referenser Beslut om Europeiska försvarsbyråns stadga, säte och verksamhetsregler Webbkällor Regeringen.se: Europeiska försvarsbyrån (EDA) EUROPA: Europeiska försvarsbyrån Se även Europeisk säkerhets- och försvarspolitik Externa länkar Europeiska försvarsbyråns webbplats
Kasteel Blauwhuys

Het Kasteel Blauwhuys (of Lammens Kasteel) is een kasteel in de plaats Merelbeke in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen, gelegen aan de Oude Gaversesteenweg 86. Geschiedenis Waarschijnlijk was dit oorspronkelijk een middeleeuwse hoeve en deze werd geleidelijk omgevormd tot een omgracht buitenhuis, wat het in de 16e eeuw al was. Zeker van 1615 tot 1785 was het in bezit van de familie Triest. Deze bezat tevens het Kasteel Ter Walle, dat ernaast gelegen was en wat de woonplaats was van de familie. Van 1768-1806 was het in bezit van de familie Piers. Het wisselde daarna regelmatig van eigenaar tot het in 1874 in bezit kwam van notaris Jules Lammens. Diens dochter was in 1872 getrouwd met Arthur Verhaegen, die een bevorderaar was van de neogotiek. Vanaf 1886 bleef het kasteel in bezit van de familie Verhaegen. Gebouw Een gebouw dat waarschijnlijk uit het midden van de 18e eeuw stamde, en waar de noordgevel nog aan herinnert, werd herhaaldelijk aangepast. De voorgevel, van midden 19e eeuw, werd in neoclassicistische stijl uitgevoerd. In 1884-1885 werd het kasteel vergroot naar ontwerp van Arthur Verhaegen, in neogotische stijl. Tegen de gevel bevindt zich een gepolychromeerd Sint-Martinusbeeld. Het park ligt op de oostoever van de Melsenbeek, die in 1759 werd gegraven. Op een heuveltje bevindt zich een tuinpaviljoen.
Kasteel Bergwyk

Kasteel Bergwyk is een kasteel in de Oost-Vlaamse plaats Merelbeke, gelegen in de Florawijk, aan Bergstraat 16. Hier bestond al een buitenhuis dat in de 19e eeuw eigendom was van de familie Tertzweil-Boucqué. In 1899 werd een nieuw kasteel gebouwd, in Vlaamse neorenaissancestijl, waarschijnlijk naar ontwerp van Joseph de Waele. Het kasteel ging uiteindelijk dienst doen als centrum voor jeugdtoerisme. Anno 2022 wordt het beheerd door het Centrum voor Jeugdtoerisme. Er zijn twee verblijfsgebouwen en in het kasteel kan vergaderd en gegeten worden. Opvallend is de toegangspoort met daarboven een balustrade. Er zijn twee aangebouwde torentjes. Een gevelsteen toont het wapenschild en het devies van de familie: pro patria stas. Het kasteel is gebouwd op een zandheuvel en ligt in een park met vijver.
Laroche-Lechat

De voormalige rubberfabriek Laroche-Lechat, later SAIAG Benelux, industrie caoutchouc nv, werd in 1877 opgericht als Lechat & Co door ingenieur J. Lechat in de Fiévéstraat te Gent. Geschiedenis De fabriek produceerde in zijn beginjaren een speciaal weefsel voor de rubbernijverheid, en nadien ook transportbanden van textiel. Lechat & Co wordt gezien als de uitvinder van de ‘rode’ rubberen aandrijfriem (met asbest). Het bedrijf had ook fabrieken in Lille in 1887, in Parijs in 1888, en in Moskou in 1900. In 1907 werd het concern omgevormd tot J. Laroche-Lechat. In 1913 werden nieuwe gebouwen met weverij en rubberfabriek opgetrokken op de Edward Pynaertkaai in Gent, tussen de Keizersvest en de Fransevaart op een terrein tussen twee takken van de Schelde. Het bedrijf vervaardigde toen hoofdzakelijk rubberen transportbanden. De fabriek is door bouwbedrijf Serck nv gebouwd. Zij voerden ook in 1930 nog enkele werken uit, zoals het verbouwen van de oude machinezaal. In 1918 werden de gebouwen omgevormd tot garage voor militaire vrachtwagens. Het Nederlandse rubberbedrijf Vredestein kocht Laroche-Lechat op in 1969, en verkocht het in 1972 door aan B.F. Goodrich. Sinds 1974 werd dit bedrijf omgevormd tot SAIAG-Gent, met als specialisatie rubberen transportbanden. In 2006 werden de fabrieksgebouwen aan de Edward Pynaertkaai grotendeels gesloopt en kwam er op de site een woningproject ‘Cotton Island’. De bakstenen schoorsteen werd behouden, evenals een gebouw dat werd omgebouwd tot lofts.
Sint-Gangulfuskerk (Oosterzele)

De Sint-Gangulfuskerk is de parochiekerk van de Oost-Vlaamse plaats Oosterzele, gelegen aan Dorp. Geschiedenis De oudste kerk zou volgens de overlevering zijn gesticht door Sint-Livinus, in de eerste helft van de 7e eeuw. In 1230 werd de kerk tot parochiekerk verheven. In 1723 stortte de toren in en in 1724-1726 werd de kerk herbouwd. De toren werd toen gebouwd naar ontwerp van J. Motte. Zo ontstond een driebeukige kruiskerk met vieringtoren. Van 1827-1830 werd een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van Louis Minard. De kerk werd hierbij naar het westen georiënteerd en de achtkante vieringtoren fungeerde nu als halfingebouwde toren aan de oostgevel. Het is een driebeukige hallenkerk. Interieur Het interieur is uitgevoerd in neoclassicistische stijl. De kerk bezit een 18e-eeuwse communiebank en een biechtstoel in Lodewijk XV-stijl, eveneens 18e-eeuws. De preekstoel, uit 1830, is in late empirestijl. Het Van Peteghemorgel is van 1793.
Гентски университет

Гентският университет (на нидерландски: Universiteit Gent) е университет в град Гент, Белгия. Той е основан през 1817 година от Вилем I, крал на Обединеното кралство Нидерландия, и става вторият фламандски университет след Льовенския. През 19 век Гентският университет се стреми да поддържа идеологическа неутралност за разлика от католическия Льовенски университет и либералния Брюкселски университет. Първоначално занятията се водят на латински, а след отделянето на Белгия от Обединеното кралство през 1830 година – на френски. През 1906 година започва преподаването и на нидерландски, който до 1930 година става единственият език на университета. Галерия Известни личности Преподаватели Марк Ван Монтагю (р. 1933), биолог Фридрих Август Кекуле (1829-1896), химик, преподава през 1858-1865 Анри Пирен (1862-1935), историк, преподава през 1886-1916 и 1918-1930 Студенти Мейрем Алмаджи (р. 1976), политик, завършва културология Лео Бакеланд (1863-1944), химик, завършва химия през 1884 Марк Ван Монтагю (р. 1933), биолог Ги Верхофстад (р. 1953), политик, завършва право през 1974 Димитър Върбанов (1901-1999), български инженер, завършва инженерство през 1932 Юрдан Данчов (1871-1956), български инженер, завършва математика през 1893 Адолф Кетле (1796–1874), статистик и астроном, завършва математика през 1819 Хилде Кревитс (р. 1967), политик Емил дьо Лавеле (1822-1892), политикономист, учи през 1840-те Том Ланоа (р. 1958), писател, завършва филология Ив Льотерм (р. 1960), политик, завършва право през 1981 Морис Метерлинк (1862-1949), писател, завършва право през 1885 Жерар Мортие (1943-2014), музикален директор Стефан Петков (1866-1851), български ботаник, професор и академик на БАН. Основоположник на ботаническата наука в България Петер Пиот (р. 1949), лекар и дипломат, завършва медицина през 1974 Христо Станишев (1863-1952), български инженер, завършва инженерство през 1889 Източници
Universitat de Gant

La Universitat de Gant (en neerlandès Universiteit Gent, abreujat UGent) és una de les tres més grans universitats flamenques. Està situada en la històrica ciutat de Gant a Flandes, Bèlgica. Té 36.000 estudiants i un cos docent i funcionari de gairebé 9.000 membres. Història La universitat va ser fundada pel rei Guillem I i va obrir les portes el 9 d'octubre de 1817. En el seu primer any, va tenir 190 estudiants i 16 professors. Les quatre facultats originals eren Humanitats, Lleis, Medicina i Ciència, i l'idioma d'instrucció era el llatí. El francès es va convertir en l'idioma oficial de la Universitat després de la independència de Bèlgica. El 1903, el polític flamenc Lodewijk De Raet va conduir una reeixida campanya per a començar la instrucció en neerlandès, i els primers cursos en aquest idioma van començar el 1906. Un "Institut Flamenc" (Vlaemsche Hoogeschool) va ser fundat el 1916, però va ser tancat a causa de la Primera Guerra Mundial. El ministre del gabinet Pierre Nolf va alçar una moció el 1923 per a establir completament l'holandès com l'idioma de la universitat, el que es va oficialitzar el 1930, convertint a la Universitat de Gant en la primera universitat exclusivament neerlandesa a Bèlgica. Durant la Segona Guerra Mundial, l'administració alemanya de la Universitat va intentar dotar-la d'una orientació germanista instal·lant a activistes lleials a la seva ideologia. No obstant això, la universitat es va convertir en el punt focal per a molts membres de la resistència mentre progressava la guerra. Cap a 1953, havien més de 3.000 estudiants, i el 1969 més d'11.500. El nombre de facultats va augmentar a onze, començant amb Ciències Aplicades el 1957, seguint amb Economia i Medicina Veterinària el1968, Psicologia i Biociències el 1969, i Ciències Farmacèutiques. La facultat de Ciències Polítiques i Socials és la més recent, datant de 1992. Facultats Les onze facultats de la Universitat de Gant reuneixen conjuntament més de 130 departaments, i són les següents: Facultat d'Arts i Filosofia Facultat de Lleis Facultat de Ciències Facultat de Medicina i Ciències de la Salut Facultat d'Enginyeria Facultat d'Economia i Administració d'Empreses Facultat de Medicina Veterinària Facultat de Psicologia i Ciències de l'Educació Facultat de Bioenginyeria Facultat de Ciències Farmacèutiques Facultat de Ciències Polítiques i Socials A més, la Universitat de Gant té cinc Escoles de Doctorats únicament per a investigadors de programes doctorals. Enllaços externs Web oficial de la Universitat de Gant
Gentská univerzita

Gentská univerzita (vlámsky: Universiteit Gent) je belgická veřejná výzkumná univerzita ve městě Gent. Založena byla roku 1817 králem Vilémem I. Nizozemským. V roce 1930 se stala první univerzitou v Belgii, na níž se začalo vyučovat ve vlámštině (nizozemštině). Do té doby byla jazykem vyšší vzdělanosti v Belgii výhradně francouzština. Vlámský charakter si škola uchovává dodnes. Roku 1991, poté, co získala mnohem větší autonomii, vypustila ze svého názvu adjektivum "státní". Studuje na ní okolo 44 tisíc studentů. V Šanghajském žebříčku, který tradičně hierarchizuje nejlepší vysoké školy na světě, byla v roce 2021 vyhodnocena jako 71. nejlepší univerzita na světě a nejlepší univerzita v Belgii. Ke slavným absolventům patří vynálezci Leo Baekeland, Joseph Plateau a Robert Cailliau, nositelé Nobelovy ceny Corneille Heymans a Maurice Maeterlinck, sociolog Adolphe Quetelet, premiéři Belgie Yves Leterme a Guy Verhofstadt, architekt Henry van de Velde nebo předseda Mezinárodního olympijského výboru Jacques Rogge. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Gentská univerzita na Wikimedia Commons
Gent Universitet

Gent Universitet (hollandsk: Universiteit Gent; kort: UGent ), tidligere Rijksuniversiteit Gent (eller RUG ), er et offentligt universitet beliggende i byen Gent i Belgien. I dag har universitetet, som hovedsageligt giver undervisning på hollandsk, mere end 200 bachelor- og kandidatuddannelser, hvoraf 73 er på engelsk. Historie Det blev grundlagt i 1817 af kong Vilhelm I af Holland. Universitetet, som har undervist på fransk siden dets oprettelse, ændrede sit akademiske sprog til hollandsk i 1930 og blev den første uddannelsesinstitution i Belgien til at gøre det. Referencer
Universität Gent

Die Universität Gent (niederländisch: Universiteit Gent; kurz: UGent), früher Rijksuniversiteit Gent (oder RUG), ist eine staatliche Universität in Flandern, Belgien, in der Stadt Gent. Geschichte Die Universität wurde 1817 von König Willem I. gegründet, um eine neue intellektuelle Entwicklung im Süden des Vereinigten Königreichs der Niederlande, des späteren Belgien, zu fördern, wo es im Gegensatz zum Norden noch keine Universität gab. Diese Politik führte auch zur Gründung der Universität Lüttich und der Reichsuniversität Löwen. Die UGent wurde feierlich am 9. Oktober 1817 eröffnet, der erste Rektor war Jean Charles van Rotterdam. Nach der belgischen Revolution wurde die Genter Universität zu einem französischsprachigen Institut (bis dahin war die Unterrichtssprache Latein), damals die Sprache der intellektuellen Elite. Trotzdem unternahm die Flämische Bewegung Versuche, sie zu „verniederländischen“. Einen dieser Versuche gab es während des Ersten Weltkriegs 1917, aber nach dem Krieg wurde er rückgängig gemacht. Die Flämisierung der Universität Gent wurde im Ersten Weltkrieg unter anderem von der Flamenpolitik der deutschen Besatzer unterstützt. 1930 wurde die Universität endgültig niederländischsprachig. Der erste Rektor war August Vermeylen (bis 1932). Die Universität hat unter anderem Jacques Rogge (2001), Jan Hoet (2000), Kofi Annan (2004), Linda Hutcheon (2005) und Desmond Tutu (2005) die Ehrendoktorwürde verliehen. Die Fakultät für Wirtschaftswissenschaften gehört zu den besten 6 % der Wirtschaftshochschulen weltweit und ist international durch die AACSB akkreditiert. Organisation An der Universität studieren über 41.000 Studenten, davon circa 1.100 aus anderen EU-Ländern und ungefähr 1.000 aus Nicht-EU-Ländern. An der Universität (ohne Universitätsklinik) sind an elf Fakultäten etwa 6.800 Mitarbeiter beschäftigt, davon ca. 920 Professoren und über 1.700 Assistenten und sonstige Forscher, dazu gut 1.900 drittmittelfinanzierte Wissenschaftler. Rektor ist Rik Van de Walle. Die Universität verfügt über einen Etat von über 400 Millionen Euro. Eines der bekanntesten Gebäude der Universität ist der sogenannte „Bücherturm“ des Architekten Henry van de Velde, der die Universitätsbibliothek beherbergt. Der Turm ist eines der Wahrzeichen der Stadt. Fakultäten Bedeutende Professoren Literatur Gita Deneckere: From the ivory tower. 200 years of Ghent University. Tijdsbeeld, Gent 2018, ISBN 978-94-90880-19-4. Ruben Mantels, Hans Vandevoorde: „Maar wat een wespennest!“ Het rectoraat van August Vermeylen en de vernederlandsing van de Gentse Universiteit. UGentMemorie, Gent 2010, ISBN 978-90-382-1654-6. Jos Vinks: Der Nationalismus in Flandern, Geschichte und Idee. Vaterstetten, 1978. Siehe auch Hogeschool Gent Liste der modernen Universitäten in Europa (1801–1945) Weblinks Offizielle Website (niederländisch, englisch) Homepage der Universitätsbibliothek Gent (niederländisch, englisch) Einzelnachweise
Genti Egyetem

A Genti Egyetem (hollandul Universiteit Gent, rövidítve UGent) a világrangsorban a 69. helyen lévő belga egyetem. Gentben, Kelet-Flandria fővárosában működik, a legnagyobb európai egyetemek egyike, tizenegy karán mintegy 41 000 diák tanul, több mint 9000 kutató, oktató irányításával. Története 1817-ben I. Vilmos holland király alapította. A belga szabadságharc (1830–1831) után, amikor az önálló belga állam megszületett, ez lett annak az első flamand nyelvű egyeteme. Leírása Az egyetem számos tudományágban kínál kurzusokat, a művészet, a tudomány területén, alapítványai jóvoltából, az első olyan belga felsőoktatási intézmény, amely bármilyen nemű, etnikai hovatartozású, vallású vagy politikai ideológiájú hallgatókat fogad. Tagja a CESAER és a Santander-csoportnak, amelyek a kutatás terén a legfejlettebb oktatási központokat tömörítik. Az egyetem tekinthető az egyik legjobb belga egyetemnek (a Leuveni Katolikus Egyetem mellett); következetesen megjelenik a világ egyetemi rangsora élén. 2010 és 2017 között az összesített szempontok alapján a legjobb 100 egyetem között szerepelt, utóbb már a legjobb 70 között. Képgaléria Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben az Università di Gand című olasz Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Jegyzetek Egyéb projektek Külső hivatkozások
Università di Gand

L'Università di Gand (in nederlandese: Universiteit Gent, abbreviata come UGent) è una prestigiosa università belga. Situata nell'omonima città capoluogo delle Fiandre Orientali, l'università è fra i più grandi istituti universitari europei, organizzata in undici facoltà, le quali ospitano circa 41000 studenti e oltre 9000 ricercatori e professori. Fondata nel 1817 da Guglielmo I dei Paesi Bassi insieme all'università statale di Lovanio (poi soppressa nel 1835) e a quella di Liegi, l'università passò al nuovo Regno del Belgio in seguito alla rivoluzione del 1830-1831, quando il neonato stato belga cominciò ad amministrare l'istituto, dando origine alla prima università nelle Fiandre propriamente dette, in seguito, ma solo nel 1930, la prima di lingua nederlandese del Belgio. L'università offre corsi di laurea in numerose discipline, che spaziano dalle arti alla scienza, ed è basata su fondamenti pluralisti, essendo il primo istituto belga ad ammettere studenti di ogni sesso, etnia, fede religiosa o ideologia politica. È un membro del CESAER e del gruppo Santander, i quali includono i centri di studio più all'avanguardia nel campo della ricerca. L'università è considerata una delle migliori università belghe assieme alla Università Cattolica di Lovanio e appare costantemente nella classifica accademica delle università mondiali. Note Voci correlate Biblioteca dell'Università di Gand Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università di Gand Collegamenti esterni (NL, EN) Sito ufficiale, su ugent.be. (EN) Ghent University, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Universitatea Gent

Universitatea Gent (în neerlandeză Universiteit Gent, abreviată UGent) este o universitate publică de cercetare situată în Gent, Belgia. A fost înființată în 1817 de regele William I al Țărilor de Jos. După Revoluția Belgiană din 1830, statul belgian nou format a început să administreze universitatea. În 1930, universitatea a devenit prima universitate vorbitoare de olandeză din Belgia, în timp ce franceza fusese anterior limba academică standard în ceea ce era Université de Gand. În 1991, i s-a acordat o autonomie majoră și și-a schimbat numele în consecință de la Universitatea de Stat din Gent (olandeză: Rijksuniversiteit Gent, abreviat ca RUG) la denumirea actuală. Universitatea Ghent este una dintre cele mai mari universități flamande, formată din 44.000 de studenți și 9.000 de angajați. Universitatea sprijină, de asemenea, Biblioteca Universitară și Spitalul Universitar, care este unul dintre cele mai mari spitale din Belgia. Este unul dintre cei mai mari beneficiari ai finanțării din partea Fundației pentru Cercetare - Flandra (FWO). Universitatea Ghent se înscrie în mod constant printre primele 100 de universități din lume Note Legături externe Site web oficial
Универзитет у Генту

Универзитет у Генту (хол. Universiteit Gent) је државни универзитет у Генту. Један је од највећих универзитета у Белгији, а лини га 50.000 студената и преко 9.000 чланова особља. Галерија Референце Спољашње везе Званични веб-сајт
Tour Belview

La tour Belview est un gratte-ciel de la ville de Bruxelles, en Belgique à vocation résidentielle, construit entre 2012 et 2014. Elle se situe dans le quartier européen, sur la place Jean Rey, au croisement avec la chaussée d'Etterbeek. Voir aussi Liste des plus hauts bâtiments de Bruxelles Notes et références Portail de Bruxelles Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Wit Kasteel (Scheldewindeke)

Het Wit Kasteel is een kasteel in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Oosterzele behorende plaats Scheldewindeke, gelegen aan de Hauwsestraat 1. Geschiedenis Het kasteel werd omstreeks 1863 gebouwd als buitenhuis in opdracht van F. Meiresonne. Gebouw Het betreft een gebouw in neoclassicstische stijl met elementen uit de late empirestijl. In het huis bevindt zich een salon met een schouw in neorococostijl.