NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Katharinakerk (Ruisbroek)

De Sint-Katharinakerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Puurs-Sint-Amands behorende plaats Ruisbroek, gelegen aan Ruisbroek-Dorp 28. Geschiedenis Al in de 12e eeuw, mogelijk zelfs de 11e eeuw, was Ruisbroek een zelfstandige parochie. Weinig is bekend over de bouwgeschiedenis van de kerk, maar in 1784 zou de kerk herbouwd en vergroot zijn. In 1786 werd de kerk, in plaats van aan Sint Katharina, aan Onze-Lieve-Vrouw gewijd. In 1858-1859 werd de kerk vergroot naar ontwerp van Joseph Schadde, waarbij vooral het transept en het koor werden gewijzigd. De kerk werd in 1940 zwaar beschadigd door oorlogsgeweld en hersteld in 1965. In 1982 werd de kerk opnieuw aan Sint-Katharina gewijd. Gebouw Het betreft een naar het westen georiënteerde neogotische driebeukige kruiskerk, opgetrokken uit baksteen en zandsteen. De kerk heeft een ingebouwde zandstenen toren. De basis van deze toren is mogelijk 14e-eeuws. Interieur Het middenschip wordt overkluisd door een kruisribgewelf. De kerk bezit twee 17e-eeuwse schilderijen: Aanbidding der herders en het Goddelijk huwelijk van de heilige Herman Jozef. Verder een schilderij Geboorte van Christus uit het begin van de 18e eeuw. Er zijn witgeschilderde houten heiligenbeelden uit de 18e en 19e eeuw en een gepolychromeerd houten Mariabeeld uit de 17e eeuw. De communiebank van begin 18e eeuw is samengesteld uit panelen die afkomstig zijn uit het Falcontinnenklooster te Antwerpen, evenals de orgelkast uit de 2e helft van de 17e eeuw. Het doopvont is 15e-eeuws. Er zijn twee classicistische biechtstoelen uit de 18e eeuw.
Kasteel Blauw Huys

Het Kasteel Blauw Huys is een kasteel in de tot de gemeente Gent behorende plaats Drongen, gelegen aan de Bosstraat 85, 89. Geschiedenis Het kasteel werd al vermeld in 1716 en in 1807 werd het herbouwd in empirestijl naar ontwerp van Jacques-Jean Dutry om in 1817 te worden vergroot. In 1874 werden twee zijvleugels bijgebouwd, waarvan er één in 1930 werd afgebroken. Het kasteel ligt te midden van een tuin in Engelse landschapsstijl en voorzien van een wagenhuis en een oranjerie van 1836. Uit hetzelfde jaar dateert een ijskelder, die omgevormd werd tot vleermuisverblijf. De lange vijver in het domein wordt doorstroomd door de Merebeek.
Talbot House

Talbot House oder abgekürzt Toc H („Toc“ entspricht dem Ansagewort für den Buchstaben T in der Buchstabiertafel des britischen Royal Corps of Signals) ist ein heute noch erhaltenes ehemaliges Erholungs- und Begegnungsheim für alliierte Soldaten aus dem Ersten Weltkrieg in Poperinge, Belgien. Gründung Die anglikanischen Militärgeistlichen Philip „Tubby“ Clayton (1885–1972) und Neville Talbot (1879–1943) hatten Talbot House im Dezember 1915 gegründet. Seinen Namen erhielt es zur Erinnerung an Talbots jüngeren Bruder Gilbert, der 1915 während der Zweiten Flandernschlacht im Ypernbogen getötet worden war. Talbot House war als „Every Man’s Club“ („Club für jedermann“) gedacht, in dem keine Rangunterschiede gelten sollten. Es sollte den Soldaten eine Alternative zu den als weniger ehrbar geltenden Vergnügungsstätten der Stadt bieten. Diese war während des Krieges ein wichtiger Durchgangs- und sicherer Erholungsort für Truppen des Commonwealth hinter der Front des Ypernbogens. Clayton mietete das Haus von Maurice Coevoet, einem örtlichen Hopfenhändler, renovierte mit Hilfe der Royal Engineers das durch Explosivgeschosse beschädigte Speichergeschoss und gestaltete den gleichfalls zerstörten Garten neu. Das Speichergeschoss, „Upper Room“ genannt, diente als Kapelle. Während des Krieges fanden hier unzählige Soldaten ungeachtet ihres militärischen Rangs oder religiösen Bekenntnisses Trost und Zuspruch. Nach dem Ersten Weltkrieg 1918 wurde Talbot House zunächst geschlossen und Teile der Einrichtung des Upper Room als Erinnerungsstücke in die Kirche All Hallows-by-the-Tower in London verbracht. Clayton gründete nach dem Krieg im Geist der in Talbot House gelebten Freundschaft über soziale und konfessionelle Grenzen hinweg die Organisation „Toc H“. Sie besteht heute noch und unterhält Bildungseinrichtungen im Vereinigten Königreich und in Indien. 1929 stand Talbot House zum Verkauf. Mit Hilfe von Lord Charles Wakefield of Hythe, dem Gründer der Castrol konnte es erworben und wiedereröffnet werden und wird heute als Museum, Hotel und Erinnerungsort genutzt. Trivia Die englische Rockband Pink Floyd widmete in ihrem Album The Piper at the Gates of Dawn (1967) den Song Pow R. Toc H. dem Talbot House. Weblinks Webseite des Talbot House, abgerufen am 7. Januar 2024. Virtueller Rundgang durch Talbot House auf YouTube, englisch Einzelnachweise
Onze-Lieve-Vrouwekerk (Luchteren)

De Onze-Lieve-Vrouwekerk is de parochiekerk van de tot de Gentse deelgemeente Drongen behorende plaats Luchteren, gelegen aan de Gavergrachtstraat 97-101. In 1861 kwam een klooster gereed met kapel en een woning voor een priester. Hierin trokken de Zusters van Sint-Vincentius uit Wichelen, die de zorg voor de wezen uit Drongen op zich namen. In 1867 kwam er een lagere school en in 1896 een kleuterschool. In 1923 werden de Zusters van Sint-Vincentius afgelost door de Zusters Maricolen. De kapel, die in 1884 vergroot werd, is een bakstenen éénbeukig kerkje dat naar het noordwesten georiënteerd is. De voorgevel toont onder meer een Mariabeeld in een nis en erboven bevindt zich een dakruiter. Het kerkje heeft een iets verlaagd, driezijdig afgesloten, koor.
Kasteel Ten Velde

Het Kasteel Ten Velde is een kasteel in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Lievegem behorende plaats Vinderhoute, gelegen aan de Neerstraat 1. Geschiedenis In 1549 werd melding gemaakt van een landgoed op deze plaats. Omstreeks 1800 werd hier een kasteel gebouwd in empirestijl met classicistische elementen. Dit kasteel werd in 1937 herbouwd naar model van het empire-kasteel. Het ontwerp was van Jean Hebbelynck. Naast het kasteel vindt men hier een koetshuis uit het 3e kwart van de 19e eeuw en een 20e-eeuws tuinpaviljoentje.
Landhuis Daerupt

Het Landhuis Daerupt is een landhuis in de tot de gemeente Gent behorende plaats Afsnee, gelegen aan Afsneedorp 16. Geschiedenis Oorspronkelijk was hier de zetel van de heerlijkheid Daerupt, die in 1400 voor het eerst werd vermeld. Later werd het een herenhuis waar in de loop der tijd diverse Gentse families woonachtig waren. Van 1925-1932 woonde de schrijver Cyriel Buysse in dit huis. Gebouw Het huidige gebouw is L-vormig en heeft een 19e-eeuws uiterlijk. Onder meer in 1899 werd het verbouwd. Het domein, dat nauw aansluit bij de kerk en het kerkhof, werd omstreeks 1950 gedeeltelijk verkaveld en voorzien van een nieuwe muur met poortje. Een 18e-eeuws tuinpaviljoen, nu op het kavel van Broekkantstraat 2, behoorde voor die tijd ook tot het domein.
Landhuis Mariasteen

Het Landhuis Mariasteen is een landhuis in de tot de gemeente Gent behorende plaats Afsnee, gelegen aan de Duddegemstraat 34. Geschiedenis De oudste vermeldingen van het goed Meeremsteenkin dateren van de 14e en 15e eeuw. Het werd ook genoemd als huis van plaisance (buitenhuis) en pachthoeve. De oude kern werd omstreeks 1870 verbouwd tot een gebouw op rechthoekige plattegrond. In 1910-1911 werden twee vooruitspringende zijtraveeën bijgebouwd en deze werden door een veranda met elkaar verbonden. Ook werd toen het park met de toegangsdreef aangelegd. Tijdens de aanleg werden bij de vijver resten van bewoning gevonden uit de jonge steentijd, de bronstijd en de ijzertijd.
Kasteel Puttenhove

Kasteel Puttenhove is een kasteel in de tot de gemeente Gent behorende plaats Sint-Denijs-Westrem, gelegen aan de Putstraat 26-30. Geschiedenis Het kasteel werd voor het eerst vermeld in 1438 als een leen van de Sint-Pietersabdij te Gent. Beweerd wordt dat koning Filips II van Spanje hier in 1549 verbleef. In 1578 werd het kasteel door de geuzen vernield. Het werd herbouwd, maar in 1708 werd het opnieuw vernield door de troepen van Lodewijk XIV, toen dezen Gent belegerden. In 1730 was er sprake van een vervallen kasteel dat omgracht was en ook een neerhof bezat. Het kasteel was in de 18e eeuw lange tijd in bezit van de familie Triest. Vanaf omstreeks 1830-1840 kwam het in bezit van de familie Soenens en omstreeks 1840 werd het kasteel geheel vernieuwd in neoclassicistische stijl. In 1886 werden de grachten die direct om het kasteel heen lagen grotendeels gedempt. Toen werd het kasteel ook uitgebreid met een wintertuin, later keuken en terras. De ruimere rechthoekige gracht, die ook de dienstgebouwen omvatte, bleef grotendeels intact. In de 19e eeuw werd een park in Engelse landschapsstijl aangelegd. In dit park zijn diverse exotische bomen te vinden, waaronder een sequoia. Gebouw Het domein wordt betreden via een ijzeren hek uit 1886, dat zich tussen twee vierkante tuinpaviljoenen bevindt. Het kasteel is min of meer U-vormig. Het dak heeft vier noktorentjes en het middenrisaliet heeft Dorische zuilen en wordt getooid met een driehoekig fronton. Het kasteel heeft nog overwelfde kelders van een eerder kasteel. Het interieur is van de 2e helft van de 19e eeuw en het bevat een aantal kunstvoorwerpen en inrichtingsstukken die toen zijn verzameld door Fl. Soenens. Het neerhof, met een 18e-eeuwse kern, werd omgevormd tot koetshuis, portierswoning en dergelijke. Daarnaast zijn er enkele stallen.
Aula Pieter De Somer

De Aula Pieter De Somer, afgekort PDS, is een auditorium in de Belgische stad Leuven. Het gebouw is gelegen aan de Charles Deberiotstraat tussen het Pauscollege, het Maria-Theresiacollege, de Maurits Sabbebibliotheek en het stadspark en behoort tot de Katholieke Universiteit Leuven. Het auditorium werd ontworpen door Paul Van Aerschot en opende op 26 september 1989. Het werd vernoemd naar medicus, bioloog en hoogleraar Pieter De Somer, die van 1968 tot 1985 de eerste rector van de zelfstandige Nederlandstalige KU Leuven was. Het auditorium is met een capaciteit van 814 plaatsen het grootste van de Leuvense binnenstad en het op een na grootste van de KU Leuven, na het Centraal Auditorium Gasthuisberg. Het wordt gebruikt voor onderwijs, maar ook voor cultuuroptredens, debatten en lezingen. Aan de ingang staat een beeld van De Somer, van de hand van Vic Gentils. In 2022 bracht straatkunstenaar Case Maclaim een muurschildering aan op de aula om de dood van Sanda Dia te gedenken. Galerij
Kasteel van Zwijnaarde

Het Kasteel van Zwijnaarde (ook: Kasteel della Faille) is een Belgisch kasteel in de tot de gemeente Gent behorende plaats Zwijnaarde, gelegen aan de Joachim Schayckstraat 4-6. Het kasteel ligt op het domein van de Executive Club Private Golf Zwijnaarde. Geschiedenis Het kasteel werd voor het eerst vermeld in 1345, toen Wouter van Zwijnaarde het kasteel afstond aan de Sint-Pietersabdij te Gent. Vanaf 1420 verbleven hier de graven van Vlaanderen voordat ze hun blijde inkomst in Gent deden. Ook Isabella van Habsburg verbleef hier en stierf hier in 1526. Tijdens de godsdiensttwisten werd het kasteel verwoest. In opdracht van abt Joachim Arsenius Schayck werd het kasteel weer herbouwd. Het kasteel werd in 1797 openbaar verkocht, evenals alle andere goederen van de Sint-Pietersabdij. In de eerste helft van de 19e eeuw kwam het in bezit van de familie della Faille d'Huysse. Omstreeks 1836 werd het op de oude fundamenten herbouwd in neoclassicistische stijl. In 1918 werd het kasteel verwoest. In 1922 werd het naar ontwerp van Octave Flanneau herbouwd in neorococostijl. Gebouw Het betreft een kasteel vlak bij de Schelde op rechthoekige plattegrond dat geheel door water is omgeven. Het is gebouwd op de fundamenten van een groter kasteel dat te midden van het water stond. Het kasteel bevat een salon die enkele 18e-eeuwse panelen van Chinees rijstpapier toont met bloemen en vogels, afkomstig van het Hôtel della faille te Gent. Bij het kasteel vindt men stallen en koetshuizen uit de 18e eeuw. De toegangsdreef is door de aanleg van de autosnelweg A14 afgesneden van kasteel en park.
Fauconniersmolen

De Fauconniersmolen is een windmolen in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Lede behorende plaats Oordegem, gelegen aan de Grote Steenweg. Deze ronde stenen molen van het type stellingmolen fungeert als korenmolen. Geschiedenis In de directe omgeving bevond zich een watermolen, die behoorde bij de heerlijkheid Landegem. Er ontstond een conflict tussen baron Maelcamp de Landeghem en Petrus Fauconnier, die diens watermolen pachtte. Fauconnier wilde daarom een eigen molen laten bouwen. Petrus overleed echter in 1831, waarop diens weduwe, Maria Amalia de Boever, alsnog de molen liet bouwen. In 1845 kwam deze gereed en fungeerde aanvankelijk zowel als korenmolen en oliemolen. In 1953 werd de molen geschonken aan Les amis de la Commission Royale de Monuments et des Sites en via deze stichting kwam hij in 1973 aan de provincie Oost-Vlaanderen. Vlak voordat de restauratie begon, in 1976, brandde de molen uit waarbij brandstichting waarschijnlijk was. Er werd een nieuw binnenwerk aangebracht en in 1984 werd de molen ingewijd. Er kon wegens constructiefouten echter niet gemalen worden. Nadat de diverse gebreken verholpen waren, kon de molen als maalvaardig worden beschouwd en er zijn, sinds de jaren '90 van de 20e eeuw, ook weer molenaars actief.
Антверпен (провинция)

Антверпен (на нидерландски: Antwerpen) е провинция в Северна Белгия, част от Фламандския регион. Граничи с провинция Източна Фландрия на запад, провинция Фламандски Брабант на юг, провинция Лимбург на югоизток и Нидерландия на север. Площта на провинцията е 2867 км², а населението – 1 847 486 души (по приблизителна оценка от януари 2018 г.). Административен център е град Антверпен. Провинция Антверпен се подразделя на три окръга: Антверпен, Мехелен и Тьорнхаут. Основните градове са Антверпен, Мехелен, Тьорнхаут, Лийр, Херенталс и Мол. Източници
Província d'Anvers

Anvers (en neerlandès Antwerpen) és una de les províncies de Bèlgica que forma part de la regió de Flandes. Els 70 municipis de la província d'Anvers Governadors des de 1830 François de Robiano (1830-1831) Jean-François Tielemans (1831) Charles Rogier (1831-1832 and 1834-1840) Henri de Brouckère (1840-1844) Jules Malou (1844-1845) Jan Teichmann (1845-1862) Edward Pycke d'Ideghem (1862-1887) Charles du Bois de Vroylande (1887-1888) Edward Osy de Zegwaart (1889-1900) Fredegand Cogels (1900-1907) Louis de Brouchoven de Bergeyck (1907-1908) Ferdinand de Baillet-Latour (1908-1912) Gaston van de Werve de Schilde (1912-1923) Georges Holvoet (1923-1945) Richard Declerck (1946-1966) Andries Kinsbergen (1967-1993) Camille Paulus (des de 1993-2007) Cathy Berx (2008-…) Referències
Antverpy (provincie)

Provincie Antverpy (nizozemsky Antwerpen, francouzsky Anvers, německy Antorf) je nejsevernější provincie Belgie. Nachází se ve Vlámském regionu a sousedí od severu po směru hodinových ručiček postupně s Nizozemskem a s belgickými provinciemi Limburk, Vlámský Brabant a Východní Flandry. S téměř přibližně 1,92 milionu obyvatel je provincie Antverpy nejlidnatější ze všech belgických provincií. Rozloha provincie činí 2867 km² a její povrch je nížinatý – nejvyšší bod je kopec Beerzelberg s nadmořskou výškou 55 m. Hlavní řeky jsou Šelda, Rupel, Grote Nete a Kleine Nete. Administrativní uspořádání Provincie Antverpy se dělí na 3 okresy (nizozemsky arrondissementen) a 70 obcí. Hlavním městem jsou Antverpy. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Antverpy na Wikimedia Commons
Antwerpen (provins)

Den belgiske provins Antwerpen er med sine 1.921.189 (2025) indbyggere den mest befolkede af de 10 belgiske provinser. Hovedstaden er selve havnebyen Antwerpen. Området er den nordligste provins både i Belgien og i delstaten Flandern. Historisk var provinsen en del af Hertugdømmet Brabant. Mod nord grænser området op mod den hollandske provins Nord-Brabant. Mod syd er naboen Vlaams-Brabant. Mod øst grænser Antwerpen op til den belgiske provins Limburg. Mod vest er naboen Østflandern. Referencer Eksterne henvisninger
Provinz Antwerpen

Antwerpen ist eine der fünf Provinzen der belgischen Region Flandern und die bevölkerungsreichste Provinz Belgiens. Sie grenzt an die Provinzen Limburg im Osten, Flämisch-Brabant im Süden und Ostflandern im Westen. Im Norden grenzt Antwerpen an die niederländische Provinz Noord-Brabant. Geschichte Im Mittelalter und in der frühen Neuzeit war die Provinz Teil des Herzogtums Brabant. Während der Französischen Revolutionskriege wurde das Herzogtum zusammen mit den übrigen Österreichischen Niederlanden von Frankreich annektiert. Eine neue Départementseinteilung wurde eingeführt. Das nördliche Brabant wurde zum Département Deux-Nèthes und das südliche zum Département Dyle. Nach der Niederlage des napoleonischen Frankreichs entstand 1814/15 das Königreich der Vereinigten Niederlande (im Wesentlichen die heutigen Niederlande und Belgien). Der neue Staat übernahm zu wesentlichen Teilen die Départementseinteilung. Aus Deux-Nèthes wurden die Provinzen Nord-Brabant und Antwerpen. Aus Dyle wurde die Provinz Süd-Brabant. Nach der Belgischen Revolution 1830 entstand aus den südlichen Provinzen der neue Staat Belgien. Die Provinzen Antwerpen und Süd-Brabant (letztere kurz darauf umbenannt in „Provinz Brabant“) kamen zu Belgien. Im Jahr 2014 war zeitweilig eine Ausgliederung der Stadt Antwerpen aus der Provinz und Erhebung in den Status einer provinzfreien oder provinzäquivalenten Stadt im Gespräch. Die verbliebene Restprovinz Antwerpen sollte in „Provinz Mittelbrabant“ (Provincie Midden-Brabant) umbenannt werden. Der Plan wurde von den flämischen Mehrheitsparteien N-VA, CD&V und Open VLD propagiert, kam aber nicht zur Ausführung. Schon im Jahr 2008 hatten zwei Vlaams-Belang-Abgeordnete in der Belgischen Abgeordnetenkammer einen erfolglosen Antrag auf entsprechende Umbenennung der ganzen Provinz gestellt. Zur Namensänderung müsste die Verfassung Belgiens geändert werden. Bezirke Die Provinz Antwerpen ist in drei Bezirke untergliedert. Diese werden auf Französisch als arrondissements und auf Niederländisch als arrondissementen bezeichnet. Manchmal wird die Bezeichnung Arrondissement auch auf Deutsch verwendet, obwohl Bezirk der amtliche Begriff ist. Gemeinden Seit dem 1. Januar 2025 besteht die Provinz Antwerpen aus 67 Gemeinden (Einwohnerzahlen am 1. Januar 2024) Provinzrat Nach der Wahl wurde eine Koalition aus NVA und CD&V eingegangen. Wirtschaft Im Vergleich mit dem Bruttoinlandsprodukt der Europäischen Union ausgedrückt in Kaufkraftstandards erreicht die Provinz im Jahr 2015 einen Index von 140 (EU-25: 100), deutlich höher als der belgische Durchschnitt von 119 und war nach der Region Brüssel-Hauptstadt das wirtschaftlich stärkste Gebiet des Landes. Im Jahr 2017 betrug die Arbeitslosenquote 5,9 %. Weblinks Literatur von und über Provinz Antwerpen im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek Einzelnachweise
Provincia de Amberes

La provincia de Amberes (en neerlandés: Antwerpen, en francés: Anvers) es una de las cinco provincias de Flandes y una de las diez provincias de Bélgica. Está situada al este de la provincia de Flandes Oriental, al norte de la provincia de Brabante flamenco y al oeste de la provincia de Limburgo. Amberes es la única provincia de Flandes que no es adyacente a una provincia valona. El topónimo "Antwerp" se refiere a la capital de esta provincia, la ciudad de Amberes, que también es la mayor ciudad de la provincia y de la región flamenca. Historia La actual provincia de Amberes era el viejo departamento de Deux-Nèthes, creado en 1795 durante el Primer Imperio francés en la parte norte del Ducado de Brabante. Luego de la derrota de Napoleón, el territorio pasó a ser parte del Reino Unido de los Países Bajos con el nombre de provincia de Amberes. Geografía La provincia de Amberes está rodeada por Brabante Septentrional (una provincia de los Países Bajos) al norte y por las provincias belgas de Flandes Oriental, Brabante flamenco y Limbugo. La provincia tiene una superficie total de 2867 km² lo cual corresponde a 21,15% de Flandes y a 9,38% de Bélgica. Su altitud media es de 14 metros sobre el nivel del mar.​ Con una población al 1 de enero de 2014 de 1 802 719,​ su densidad poblacional es de 628,8 personas/km² El punto más al norte de la provincia (y también de Bélgica) está en el poblado Meersel-Dreef (coordenadas: 51°30′N 4°46′E) del municipio Hoogstraten. El punto más alto es Beerzelberg (51,6 m) en el municipio Putte (coordenadas: 51°03′N 4°38′E) mientras que el punto más bajo (4 m) queda en el valle del río Grote Nete cerca de Lier. El principal río en las provincias es el río Escalda (en neerlandés: Schelde, en francés: Escaut). Otros ríos son Grote Nete, Kleine Nete. Divisiones administrativas La provincia de Amberes se divide en tres arrondissements (Amberes, Malinas y Turnhout), los cuales están divididos a su vez en 70 municipios. Municipios El siguiente mapa muestra los municipios de la provincia de Amberes (los nombres aparecen en la siguiente tabla): Los principales municipios, con una población mayor de 30 000 habitantes al 1 de enero de 2014, son:​ Amberes (510 610) Malinas (Mechelen) (83 194) Turnhout (42 281) Heist-op-den-Berg (41 365) Geel (38 450) Brasschaat (37 502 Mol (35 382) Lier (34 368) Schoten (33 871) Población por arrondissement Población de 2011 al 2014, al 1 de enero de cada año.​ Véase también Provincias de Bélgica Ducado de Brabante Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Provincia de Amberes. Web oficial: www.provincieantwerpen.be (en neerlandés)
Antwerpen (pokrajina)

Pokrajina Antwerpen (nizozemski: Provincie Antwerpen, francuski: Province d'Anvers) je pokrajina u Flamanskoj regiji u Belgiji. Graniči s pokrajinama Limburg, Flamanski Brabant i Istočna Flandrija. Također na sjeveru graniči s Nizozemskom. Pokrajina je upravno podijeljena na tri okruga (arondismana) koji se sastoje od ukupno 70 općina. Najvažniji gospodarski faktor u ovoj pokrajini je Luka Antwerpen koja je jedna od najvećih luka u Europi. Općine Općine ove pokrajine su: Okruzi Tri okruga (arrondissementen) u ovoj pokrajini su: Vanjske poveznice (nizoz.) Službena stranica pokrajine Antwerpen
Antwerpen (tartomány)

Antwerpen (hollandul Antwerpen, franciául Anvers) a belgiumi Flandria legészakibb tartománya, északról Hollandiával határos, míg nyugaton Limburg, délen Flamand-Brabant, keleten Kelet-Flandria tartománya határolja. A tartomány fővárosa Antwerpen, teljes területe 2867 km² és közel 1,7 millió lakosával Belgium legnépesebb tartománya. Földrajz Antwerpen tartomány legmagasabb pontja Beerzelberg (tengerszint feletti magassága 55 m). A tartomány legjelentősebb vízfolyásai a Schelde, Rupel, Grote Nete, Kleine Nete folyók és az Albert-csatorna. Gazdaság Közigazgatás és politika Tartományi kormány A tartomány igazgatása a tartományi kormány felelősségi körébe tartozik. A jelenlegi tartományi kormányzó koalíciót a CD&V (flamand kereszténydemokraták) – N-VA (új-flamand szövetség), a szocialista sp.a – spirit és a VLD (flamand liberális) pártok alkotják. A kormányzó irányítása alatt 6 helyettese felelős a közigazgatás egyes területeiért: Camille Paulus, kormányzó Ludo Helsen (CD&V), helyettes Jos Geuens (sp.a), helyettes Koen Helsen (VLD), helyettes Marc Wellens (CD&V), helyettes Inga Verhaert (sp.a), helyettes Bart De Nijn (N-VA), helyettes A tartomány kormányzóinak listája François de Robiano (1830–1831) Jean-François Tielemans (1831) Charles Rogier (1831–1832, 1834–1840) Henri de Brouckère (1840–1844) Jules Malou (1844–1845) Jan Teichmann (1845–1862) Edward Pycke d’Ideghem (1862–1887) Charles du Bois de Vroylande (1887–1888) Edward Osy de Zegwaart (1889–1900) Fredegand Cogels (1900–1907) Louis de Brouchoven de Bergeyck (1907–1908) Ferdinand de Baillet-Latour (1908–1912) Gaston van de Werve de Schilde (1912–1923) Georges Holvoet (1923–1945) Richard Declerck (1946–1966) Andries Kinsbergen (1967–1993) Camille Paulus (1993–2008) Cathy Berx (2008-tól) A tartomány közigazgatási felosztása A tartományban 3 járás, vagyis közigazgatási körzet található: Helyi és települési önkormányzatok A belga közigazgatásnak megfelelően egyes helyi önkormányzatok egy várost képviselnek, míg több kisebb település esetén szokásos összevont önkormányzatot (ún. deelgemeente) üzemeltetni. A városi rangot viselő önkormányzatok neve mellett zárójelben a "város" megnevezés látható. Jegyzetek További információk Antwerpen tartomány honlapja