NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Jozefskerk (Wezel)

De Sint-Jozefskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeenten Mol en Balen behorende plaats Wezel, gelegen aan de Sint-Jozefslaan 81A. Geschiedenis In 1898 werd te Wezel een parochie gesticht. De kerk, ontworpen door Jules Taeymans, werd gebouwd van 1905-1906. Gebouw Het betreft een georiënteerde bakstenen kruisbasiliek met voorgebouwde westtoren, welke drie geledingen heeft en gedekt wordt door een geknikt tentdak. De kerk is gebouwd in een stijl met neogotische en neoromaanse elementen. Opvallend zijn de speklagen die werden aangebracht. Het interieur wordt overkluisd door houten tongewelven. De kerk bezit een beeld van Maria met Kind van ongeveer 1700. Het kerkmeubilair is overwegend neogotisch van het eerste kwart van de 20e eeuw.
Schaliënmolen

De Schaliënmolen is een voormalige windmolen in de Belgische gemeente Tessenderlo, gelegen aan Achterheide 7. Het betrof een houten achtkante bovenkruier die fungeerde als korenmolen. Geschiedenis Reeds in 1336 was er sprake van een molen op deze plaats. Toen werd een houten standaardmolen door de Graaf van Loon geschonken aan de Abdij van Averbode. De huidige molen stamt van 1830. In hetzelfde jaar werden de kap en de wieken door een storm afgerukt en pas in 1860 weer hersteld. Tot midden jaren 1950 was deze molen nog in werking. De molen dankt zijn naam aan het feit dat hij met leisteentegels was bekleed. Daarna raakte ze in verval, maar in 1981 werd ze beschermd. Ondanks de bescherming brokkelde ze verder af. Door conflicten kwam restauratie van deze voor België zeldzame molen niet van de grond. Om verder verval te voorkomen werd de molen in 2004 gedemonteerd en opgeslagen in afwachting van definitief herstel. Omdat herstel uitbleef werd in 2022 een procedure ingezet om de molen te deklasseren. Daarop startte een initiatief om de molen windmaalvaardig herop te bouwen door de aankoop van de molenonderdelen en de grond door een Nederlandse molenaar. De opheffing van de bescherming van de molen werd in 2024 stopgezet. De opgeslagen onderdelen van de molen bleken grotendeels in goede staat; andere onderdelen worden gereconstrueerd. De heropbouw van de molen op zijn oorspronkelijke plaats start in 2027. Externe links Inventaris Onroerend Erfgoed 2025: Schaliënmolen Beschermd monument - Inventaris Onroerend Erfgoed 2025: Windmolen Schaliënmolen Molen echo's: Belgisch Molenbestand: Schaliënmolen VRTnws 2024: Schaliënmolen in Tessenderlo blijft beschermd en wordt heropgebouwd
Vurtense Molen

De Vurtense Molen is een watermolen op de Zwarte Beek, gelegen ten westen van Koersel, aan Molendijk 103. Ze lag op 200 m stroomafwaarts van de Stalse Molen. De molen werd vóór 1800 opgericht als onderslagmolen en fungeerde als korenmolen. Het binnen- en buitenwerk, inclusief het schoepenrad, zijn verdwenen. Het molengebouw, uitgevoerd in vakwerk, bleef behouden.
Onze-Lieve-Vrouw-van-Fatimakerk (Genk)

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Fatimakerk is een kerkgebouw in de Belgische gemeente Genk, meer bepaald in het stadsdeel Bret-Gelieren. Ze is toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van Fatima. Bouwgeschiedenis De eerste kerk werd gebouwd in 1959 maar zij diende slechts als voorlopige kerk. In 1968 werd de huidige Onze-Lieve-Vrouw van Fatimakerk gebouwd en werd de eerste kerk omgevormd tot sporthal, vooral voor de scholen uit de onmiddellijke omgeving. Tegelijkertijd werd er een parochiecentrum en een pastorij gebouwd. Architect van al deze gebouwen was André Croonenberghs (de vader van Andrea Croonenberghs). Het is een modernistische zaalkerk, gebouwd op een trapeziumvormig grondvlak die naar het noorden is geörienteerd. De zijgevels zijn gevormd als zaagtanden. Galerij
Matjens

Matjens is een natuurgebied in het uiterste zuidwesten van de gemeente Zundert. Het meet 169 ha en is in bezit van Staatsbosbeheer. Het gebied ligt tegen de Belgisch-Nederlandse grens, direct ten oosten van Nieuwmoer, en 5 km ten zuidwesten van Achtmaal. De voortzetting in België heet De Maatjes. Dit is eveneens een natuurreservaat, terwijl er zich aldaar ook een buurtschap met dezelfde naam bevindt. Etymologie De naam Matjens komt van made, dat hooiland betekent. Geschiedenis Oorspronkelijk werd in dit gebied hoogveen gevormd, dat echter in de loop van de 16e en 17e eeuw is afgegraven. De diverse waterlopen als Kleine Beek, Berkenbeek, IJzermolenvaart en Roosendaalse Vaart zijn dan ook door de mens gegraven waterlopen die ten doel hadden om de turf af te voeren. Aldus ontstond het huidige gebied, één der meest zuidelijke rietmoerassen van Nederland. In 1985 dreigde het landschap aan de Belgische zijde te verdwijnen door voorgenomen ruilverkavelingen. Hier bestond nog 50 ha aan gemeenschappelijke grond, die extensief beheerd werd door de boeren. Uiteindelijk heeft men de situatie zo gelaten en werd een grensoverschrijdend natuurreservaat ingesteld. Door aankoop van de omringende weilanden en beheersafspraken met de boeren werd aan beide zijden van de grens een meer natuurlijke wijze van landbenutting ingesteld. Het huidig beheer is gericht op herstel van de kwel en op bestrijding van de diffuse verontreiniging in de vanuit België toestromende waterlopen. Flora en fauna Het moeras is betrekkelijk voedselrijk, maar planten als de grote boterbloem en de waterviolier duiden op kwel. Broedvogels zijn de bruine kiekendief, waterral, sprinkhaanrietzanger, rietzanger, blauwborst, roodborsttapuit en grasmus. Externe bron Rapport beheersmaatregelen
Avouerie d'Anthisnes

L’Avouerie d'Anthisnes se trouve dans la commune belge d'Anthisnes en Province de Liège (Région wallonne). L'Avouerie est composée d'un donjon du XIIe siècle et d'un corps de logis qui s'y est adossé au XVIIe siècle. Le donjon La période pendant laquelle le donjon fut élevé se situe entre la fin du XIIe siècle et la fin du XIIIe siècle. Le donjon est une construction de cinq étages dont l'épaisseur des murs peut atteindre deux mètres. Il est de plan carré et est bâti en pierres calcaires issues des carrières de la région. De petites fenêtres ainsi que des meurtrières et des créneaux ponctuent les quatre niveaux supérieurs de la construction. Le donjon a parcouru les siècles pour nous parvenir intact et conforme à sa construction initiale. Il compte parmi les trois donjons européens de cette époque les mieux conservés. Aujourd'hui, le donjon abrite un petit musée consacré à la bière et au Pèkèt. Le corps de logis Le corps de logis fut construit par Godefroid d'Antine et terminé en 1648. Il est adossé au donjon et est composé d'une imposante façade à quatre travées entourée de deux tours carrées moins hautes que la tour du donjon. La Réserve de l'Avouerie Dans les caves voûtées de l'Avouerie, se déguste la Réserve de l'Avouerie d'Anthisnes. Il s'agit d'une bière de haute fermentation, ambrée, légèrement ferrugineuse, avec un taux d'alcool de 5 %, brassée suivant une recette inspirée du Château. Cette bière est brassée à la Brasserie Minne à Baillonville. Visites L'avouerie d'Anthisnes se visite toute l'année du mardi au dimanche de 10 à 18 heures. Voir aussi Liste du patrimoine immobilier classé d'Anthisnes Ferme abbatiale Saint-Laurent Ferme d'Omalius Tour de Justice d'Ouffet Tour de la Dîme à Louveigné Tour de Nandrin Sources et liens http://www.avouerie.be/ Portail de la province de Liège Portail des châteaux Portail de la protection du patrimoine
Ayeneux

Ayeneux (Waals: Åyneuis) is een dorp in de Belgische provincie Luik en een deelgemeente van de gemeente Soumagne. Geschiedenis Ayeneux was een heerlijkheid die zich bevond in de voogdij van Fléron. Keizer Otto II had dit gebied namelijk in 982 geschonken aan het Onze-Lieve-Vrouwekapittel te Aken. De voogd, de heer De LaRochette, maakte het in 1618 zo bont dat het kapittel besloot zich van deze voogdij te ontdoen en in 1626 werd het gekocht door de Prinsbisschop van Luik. De heer van Ayeneux zetelde in het Kasteel van Wégimont. Ayeneux viel onder de Sint-Lambertusparochie van Soumagne en werd in 1842 een zelfstandige parochie, gewijd aan Sint-Jozef. De kloosterkapel van de Karmelieten te Wégimont werd de parochiekerk tot in 1876 een eigen parochiekerk werd gebouwd. Ayeneux stond in de 19e eeuw bekend als La Bascule, naar de weegbrug die zich vanaf einde 18e eeuw voor de kerk bevond. Demografische ontwikkeling Bron: NIS; Opm:1806 t/m 1970=volkstellingen; 1976=inwoneraantal op 31 december Bezienswaardigheden De Sint-Jozefkerk Het Kasteel van Wégimont met kasteeldomein Natuur en landschap Ayeneux ligt op het Plateau van Herve, op een hoogte van ongeveer 240 meter. Ten noordoosten van de kom stroomt de Ruisseau des Marais in zuidelijke richting naar de Magne. De omgeving van Ayeneux bestaat voornamelijk uit landbouwgebied. Verkeer In Ayeneux ligt de oostelijke tunnelingang van de tunnel van Soumagne, de langste spoorwegtunnel van België. De tunnel is het meest in het oog springende infrastructuuronderdeel van de hogesnelheidslijn HSL 3. Geboren in Ayeneux Rosemarie Bergmans (1944-2026), actrice Nabijgelegen kernen Soumagne, Micheroux, Fléron, Magnée, Saint-Hadelin
Ayeneux

Ayeneux (wa. Ågngneû, Åyneuis) – dzielnica (section) gminy Soumagne w Belgii, w Regionie Walońskim, w prowincji Liège, w okręgu Liège. 1 stycznia 2020 roku liczyła 2503 mieszkańców. Do 31 grudnia 1976 r. samodzielna gmina. Demografia Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia: Przypisy
Amougies Airfield

Amougies Airfield (ICAO: EBAM) (French: aérodrome d'Amougies) is a small airfield just south of the Kluisberg, in Amougies, part of the Walloon municipality of Mont-de-l'Enclus, Hainaut, Belgium. As of 2010, it only hosts Ultralight aviation (ULM) operations. Visiting pilots should carefully respect noise abatement procedures. From 24 to 28 October 1969 the small village of Amougies nearby was the venue for the Festival Actuel. Billed as "60 Heures de Musique: 50 Francs", the concert featured such performers as Yes, Pink Floyd, Ten Years After, Caravan and Pretty Things, with headline act Frank Zappa. References External links Operator's website, in French and Dutch
Aérodrome d'Amougies

L'aérodrome d'Amougies est un aérodrome de type récréatif en province de Hainaut en Belgique. Cet aérodrome est ouvert aux ULM et aux hélicoptères. Comme beaucoup d'aérodromes récréatifs belges, il exige une autorisation préalable (PPR ou prior permission required) ; en pratique, un simple appel téléphonique permet de lever les incertitudes. Article connexe Liste des aérodromes de Belgique Liens externes Airport Amougies Portail de l’aéronautique Portail du Hainaut
Arlon-Sterpenich Aerodrome

Arlon Sterpenich Airfield (ICAO: EBAR) is a recreational aerodrome located east of Arlon, Belgian Luxembourg, Wallonia, Belgium, close to the border of the Grand Duchy of Luxembourg. Like most recreational airfields in Belgium, its use is subject to prior permission from the operator. Only ultralight aircraft are accepted. See also List of airports in Belgium References External links Operator's website Airport record for EBAR at Landings.com
Aérodrome d'Arlon-Sterpenich

L'aérodrome d'Arlon Sterpenich, (code OACI: EBAR), est un aérodrome belge situé à Sterpenich, en Région wallonne, dans la Province de Luxembourg, à quelques kilomètres à l'est de la ville d'Arlon. Il est essentiellement dévolu à l'aviation de tourisme et aux vols en ULM. L'aérodrome est géré par le club d'ULM Arel Air. Caractéristiques Situation Pistes L'aérodrome dispose d'une seule piste, en herbe, la 09/27 qui mesure 150 m de long et 30 m de large. Fréquence radio « Arlon Radio » - 123.425;MHz Accès L'aérodrome est accessible via la sortie n° 33 de l'E 25 qui relie Liège à Luxembourg-Ville ainsi que par les et , qui relient Bruxelles au Grand-Duché de Luxembourg. Notes et références Liens internes Arlon Liste des aéroports de Belgique Liens externes Site internet officiel de l'aérodrome AIP Belgium and Luxemburg, section EBAR. Portail de la province de Luxembourg Portail de l’aéronautique
Aérodrome de Cerfontaine

Ouvert en 2004, l'aérodrome de Cerfontaine, code OACI EBCF, est un aérodrome belge situé à Cerfontaine, en Région wallonne, dans la Province de Namur, non loin des lacs de l'Eau d'Heure. Il est essentiellement dévolu à l'aviation de tourisme, au vol à voile, aux vols en ULM, au parachutisme et aux acrobaties aériennes. Histoire La construction d'un aérodrome est envisagé au milieu des années 90 malgré une vive opposition des habitants locaux mais sans se concrétiser. En 1999, le chantier débute pour être inaugurer ensuite en 2004 et ouvre finalement ses portes alors qu'une enquête publique a lieu pour vérifier si 12,5 millions d’euros on bien été investit dans le projet. Régulièrement critiquer par des riverains pour sa nuisance sonore, le gestionnaire a tenter d'innover pour atténuer ce problème. En 2007, la direction de l'aérodrome change avec la volonté d'amener de nouveaux projets qui se diversifient en 2012 même si en 2015 les chiffres d'affaires ne sont pas importants. Deux ans plus tard, la société EBCF reprend la gestion du site de Cerfontaine. En 2022, dans le cadre du projet de construction d'un village aéronautique datant de 2011, le permis pour un circuit automobile à quelques encablures des Lacs de l’Eau d’Heure est refuser. Un projet de création d'un village aéronautique était en cours de réalisation sur le site mais en juin 2023, l'aérodrome est déclaré en état de faillite. Depuis le 21 juillet 2023, l'aérodrome est de nouveau opérationnel pour le vol à voile et la pratique de la petite aviation sous l'égide de Sowaer. Caractéristiques Situation Latitude : 50° 09' 10" Nord Longitude : 004° 23' 14" Est Altitude : 290 mètres (951 pieds) Pistes L'aérodrome dispose de deux pistes parallèles, toutes deux en herbe. 12L/30R: 798 m de long et 20 m de large. 12R/30L: 675 m de long et 30 m de large. Fréquence radio « Cerfontaine Radio » - 123.205 MHz Restaurant Le restaurant a dû fermer ses portes en 2019. Accidents et faits divers En septembre 2007, le crash d'un petit avion de tourisme sur l'aérodrome provoque deux morts. En octobre 2010, un parachute se serait ouvert trop près du sol. En octobre 2011, un parachutiste s'est retrouver coincer dans un arbre. Le 13 juin 2014, un accident d'hélicoptère est survenu provoquant un mort. En avril 2021, un planneur s'écrase à l'aérodrome avant d'être emmener ensuite à l'hôpital. Notes et références Liens internes Cerfontaine Liste des aéroports de Belgique Liens externes Site internet officiel de l'aérodrome. AIP Belgium and Luxemburg Portail de la province de Namur Portail de l’aéronautique
Cerfontaine Airfield

Cerfontaine Airfield är ett privat flygfält i Belgien. Det ligger i provinsen Hainaut och regionen Vallonien, i den södra delen av landet, 80 km söder om huvudstaden Bryssel. Cerfontaine Airfield ligger 287 meter över havet. Terrängen runt Cerfontaine Airfield är huvudsakligen platt. Närmaste större samhälle är Walcourt, 11,8 km norr om Cerfontaine Airfield. Omgivningarna runt Cerfontaine Airfield är en mosaik av jordbruksmark och naturlig växtlighet. Kommentarer Källor
Saint-Hubert Airfield

Saint-Hubert Airfield (ICAO: EBSH) is a public use airfield located near Saint-Hubert, Belgium, Luxembourg, Wallonia, Belgium. It is the second highest aerodrome in Belgium at 1,847 ft (563 m) above sea level. It has four grass runways, in two parallel pairs, almost perpendicular; several aircraft hangars are rented on the site. It is located in the heart of the Ardennes, in uncontrolled airspace. History Initially created as an aviation school in 1930, the airfield was used as a US Army center in 1945. It was sold to the Belgian state in 1946 and served as a backup airport for the city of Ostend, in case Melsbroek or Brussels Airport were to be unusable. It has a long tradition in glider flying. See also List of airports in Belgium References External links Airport record for Saint Hubert Airport at Landings.com Site of the Walloon regional archives. Saint-Hubert Airfield. Photographs from 1993.
Aérodrome de Saint-Hubert

Het burgervliegveld van Saint Hubert is het hoogstgelegen vliegveld van België, op 563 m. Het nationaal zweefvliegcentrum (CNVV) heeft hier zijn thuisbasis. Er zijn vier landingsbanen: 05, 14, 23, 32. Motorvliegtuigen maken een rechterhand circuit in de lucht en op de grond. Zweefvliegtuigen een linkerhand circuit en landen aan de linkerkant van de landingsbaan. Vlak naast het burgervliegveld ligt het militair vliegveld. Externe link Site van het Waals gewestelijk archieven. Het burgervliegveld van Saint Hubert. Foto's van 1993.
Verviers-Theux Airfield

Verviers-Theux Airfield (French: Aérodrome de Verviers-Theux, ICAO: EBTX) is a public use airport located 3 km (2 mi) east-northeast of Theux, Liège, Wallonia, Belgium. See also List of airports in Belgium References External links Airport record for Verviers-Theux Airfield Archived 2015-06-24 at the Wayback Machine at Landings.com
Aérodrome de Verviers-Theux

L'aérodrome de Verviers-Theux ou aérodrome du Laboru (Code OACI : EBTX), est un aérodrome privé, situé en Wallonie dans la commune de Theux, en province de Liège (Belgique), et essentiellement dévolu au vol à voile et à l'aviation légère. Il est géré par le conseil d'administration du club Royal Verviers Aviation ASBL. C'est le seul club belge de vol à voile où les vélivoles pratiquent régulièrement le vol d'onde, qui permet d'atteindre des altitudes très élevées — supérieures à 4000 mètres — sans l'aide des altocumulus. Historique En 1931, premier planeur du club, un SABCA En 1948, le club possède un Piper J3 (65 ch), un Ercoupe, un J3 et un Luscombe En 1952, la flotte se compose de 8 planeurs : 1 SG-38, 3 Grünau, 1 Bussard, 1 Olympia, 1 Sohaj et un Bergfalke biplace Le permis d'exploitation est daté du 3 juillet 1953 et parle d'une piste de 575 mètres. Le Club prend le nom en 1956 de Royal Verviers Aviation. En 1959 Marcel Cartigny réalise le premier vol de 500 km de Theux à la Normandie en Jaskolka, ainsi que le premier triangle de 100 km: Theux, Lammersdorf, Saint-Vith. Il devient le premier pilote belge à obtenir le brevet F avec 3 diamants. 1959 voit la construction du hangar Cartigny. En 1976 la piste est portée à 735 m. En 1988, le cinéaste Jean-Jacques Andrien tourne de nombreuses scènes de son film Australia Tchéky Karyo, pour les besoins du film, apprit à piloter un planeur sous la houlette du chef instructeur actuel, Michel Nizet. Caractéristiques Code aérodrome OACI : EBTX Fréquence : 119.00 Mhz Piste : RWY : 06/24 - QFU : 063° / 243° Piste en herbe : sur 732 m de long et 22 m de large Altitude : 335 m - 1099 ft Résistance : 2000 kg Altitude circuit: 2100 ft QNH Situé sur le plateau séparant Theux et Verviers. Coordonnées : 50° 33′ 09″ N, 5° 51′ 18″ E VOR/DME : Olno (LNO - 112.8 MHz) 111°/6Nm Sprimont (SPI - 113.1 MHz) 077°/9Nm Liaisons routières : autoroute E42/E421 à 1 km Hangar à avions Hangar à ULM Hangar à planeur Flotte Avions du RVA OO-LVZ Piper Cub PA.18 OO-MFS Motoplaneur SF25C Falke OO-VMS Robin DR.400, OO-19 Jodel 112 40 cv (Bébé) OO-ARZ Diamond DA20-100 Katana, OO-VVH PA18 super cub OO-VVB PA18 super cub (en cours de restauration) OO-DRI Cessna 152 Avions privés F-PJMK RV8 F-PTRB Dyn'Aero MCR.01 F-GAXB HR 2160 Robin OO-RAC Jodel D120 ULM Club 62 APW FK9 Mark IV Planeurs club OO-ZAS Ka-8 D-0448 Ka-8 OO-ZMD Ka-7 OO-ZMT Ka-6 CR OO-ZOQ Ka-6 E OO-YMB Ka-13 OO-ZYB Club Libelle OO-CHM Twin Astir OO-ZCJ Cirrus OO-ZXR Discus D-5232 Discus OO-LIT Ventus OO-ZXC Discus Planeurs privés OO-ZNG Speed Astir OO-ZPF Speed Astir OO-YJH LS8 OO-NZT ASW20 OO-YLL Janus Bibliographie Jacques Servais (préf. Dirk Frimout), 75 années dans le ciel de Verviers, Royal Verviers Aviation ASBL, janvier 2006, 109 p. (lire en ligne [PDF]) Notes et références Liens externes « EBTX - Theux Verviers » Portail de l’aéronautique Portail de la province de Liège
Aérodrome de Verviers-Theux

Vliegveld Verviers-Theux (ICAO-code: EBTX) (Frans: Aérodrome de Verviers-Theux) is een particulier vliegveld gelegen in de gemeente Theux in de Belgische provincie Luik, ten zuidwesten van Verviers. Het vliegveld wordt gebruikt voor zweefvliegtuigen en de lichte luchtvaart. Het wordt beheerd door de club Royal Verviers Aviation ASBL. Externe link Royal Verviers Aviation ASBL - Aérodrome de Verviers-Theux
Speedy Bob

Speedy Bob is een stalen wildemuis-achtbaan in het Belgische pretpark Bobbejaanland en staat in het themagebied Desperado City. Geschiedenis De baan werd ontworpen en gebouwd door het Duitse MACK Rides en geopend in 1998. Speedy Bob was aanvankelijk een dubbele wildemuis-achtbaan waarvan de ene baan het spiegelbeeld was van de ander. In 2009 verhuisde de linkerhelft van de baan naar het Spaanse Parque de Atracciones de Madrid, waar de baan opende onder de naam Vértigo. Incident Op 18 april 2011 raakten vijf personen gewond toen twee karretjes van de achtbaan tegen elkaar botsten.
Sint-Bartholomeuskerk (Halle)

De Sint-Bartholomeuskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Zoutleeuw behorende plaats Halle, gelegen aan de Dorpsstraat. De bakstenen kerk heeft een vlakgesloten classicistisch koor uit 1772. Het neoclassicistisch kerkschip met ingebouwde toren is van 1880 en werd ontworpen door Louis Van Arenbergh. In de kerk vindt men enkele 18e-eeuwse barokke beelden, enkele 18e-eeuwse altaren en een 12e-eeuws romaans doopvont. Ook is er een grafsteen in renaissancestijl van 1620.
Sint-Martinuskerk (Dormaal)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Zoutleeuw behorende plaats Dormaal, gelegen aan de Kerkstraat. Geschiedenis Vroeger had Dormaal twee parochies: Opdormaal en Neerdormaal. Opdormaal had een Sint-Pieterskerk die van Neerlanden afhankelijk was. Vanwege ontvolking werd de Sint-Pietersparochie opgeheven en bij de Sint-Martinusparochie (van Neerdormaal) gevoegd. Gebouw Het betreft een classicistisch bouwwerk uit 1782. Het is gebouwd in baksteen en heeft sierelementen van arduin. Het eenbeukig kerkje heeft een halfingebouwde westtoren. Interieur Het orgel is van de hand van François-Bernard Loret en werd gebouwd in 1840. De zijaltaren zijn van 1623 en afkomstig uit de Sint-Pieterskerk van Opdormaal.
Sint-Laurentiuskapel (Helen-Bos)

De Sint-Laurentiuskapel is een kerkachtige kapel in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Zoutleeuw behorende plaats Helen, gelegen aan de Orsmaalstraat 1. Geschiedenis Hoewel niet bekend is wanneer de kapel werd gesticht is een 16e-eeuws gotisch koor bewaard gebleven. Het zou een quarta capella zijn geweest die onder de parochie van Orsmaal viel. Ook het Klooster van Maagdendaal te Oplinter bezat een deel van het tiendrecht. In 1705 werd het dorp door oorlogsgeweld vernield maar bleef de kapel gespaard. In 1761-1769 werd de kapel herbouwd met uitzondering van het laatgotisch koor. Na het Concordaat van 1801 kwam de kapel onder de parochie van Zoutleeuw te vallen. Gebouw Het betreft een eenbeukig, classicistisch schip met een lager en smaller laatgotisch koor. Dit koor is opgetrokken in baksteen en het kerkschip in kwartsiet. De sierelementen van beide delen zijn uitgevoerd in gobertangesteen. De houten dakruiter boven het voorportaal, van omstreeks 1850, is geheel met leien bedekt. De kerk wordt omringd door een kerkhof. Interieur Het kerkje bezit een 16e-eeuws doopvont, een 17e-eeuwse grafsteen en enkele 19e-eeuwse kerkmeubelen zoals een altaar, een preekstoel en een orgel.
Sint-Pancratiuskerk (Melkwezer)

De Sint-Pancratiuskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Linter behorende plaats Melkwezer, gelegen aan de Dorpsstraat. Het betreft een neogotisch bouwwerk dat werd ontworpen door Alexander Van Arenbergh en dat werd gebouwd in 1867-1869, Het betreft een eenbeukig bakstenen kerkgebouw met ingebouwde westtoren en driezijdig afgesloten koor. Er zijn twee 18e-eeuwse biechtstoelen en een laat 18e-eeuws doopvont. Er zijn heiligenbeelden van Barbara en Catharine (vroeg 16e-eeuws), Sint-Sebastiaan (17e eeuw) en Sint-Eligius (begin 18e eeuw).