NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Square Maréchal Montgomery

The Square Maréchal Montgomery (French, pronounced [skwaʁ ma.ʁe.ʃal mɔ̃.ɡɔm.ʁi]) or Maarschalk Montgomeryplein (Dutch, pronounced [ˈmaːrsxɑlk ˈmɔntɡɔmərɪˌplɛin]), usually shortened to the Square Montgomery, or Montgomery by locals, is a major intersection in the Woluwe-Saint-Pierre municipality of Brussels, Belgium. It is named in honour of Field Marshal Bernard Montgomery, a senior British Army officer who served in the First World War, the Irish War of Independence and the Second World War. It is situated on the intersection of the Avenue de Tervueren/Tervurenlaan, the Boulevard Brand Whitlock/Brand Whitlocklaan and the Boulevard Saint-Michel/Sint-Michielslaan. Below the square, Montgomery metro station serves as the first station on the eastern branch of line 1 of the Brussels Metro. The station is also a stop for trams 7, 25, 39 and 44, while tram 81 and various Brussels Intercommunal Transport Company (STIB/MIVB) bus services stop at surface level. Description At surface level, the traffic intersection takes the form of a multi-lane roundabout. Traffic not turning is routed through two tunnels; the Tervuren Tunnel takes vehicles travelling on the Avenue de Tervueren/Tervurenlaan under the junction, while traffic on the Greater Ring (from the Boulevard Brand Whitlock/Brand Whitlocklaan and the Boulevard Saint-Michel/Sint-Michielslaan) is routed away from the intersection via the Montgomery Tunnel. The centre of the roundabout is occupied by a large fountain, while a statue of Montgomery stands on the Avenue de Tervueren facing it. See also History of Brussels Belgium in the long nineteenth century References External links Media related to Square Montgomery/Montgomeryplein at Wikimedia Commons
Square Maréchal Montgomery

Le square Maréchal Montgomery (en néerlandais : Maarschalk Montgomeryplein) est un rond-point majeur de la région bruxelloise à Woluwe-Saint-Pierre, souvent appelé rond-point Montgomery. Il est nommé en l’honneur du maréchal Bernard Montgomery. Situation Le rond-point est situé à l’intersection de l’avenue de Tervueren (N3), des boulevards Brand Whitlock et Saint-Michel (R21), et de l’avenue de Broqueville. Il donne son nom à la station de métro et prémétro Montgomery. Ce rond point est composé de 8 sorties. Patrimoine À l'est du rond-point, surplombant le tunnel de l'avenue de Tervueren, se dresse la statue du maréchal Montgomery, réalisée par le sculpteur Oscar Nemon (1906 - 1985) et inaugurée le 7 septembre 1980, date anniversaire de la première visite de « Monty » à Bruxelles le 7 septembre 1944. Voie d'accès Notes et références La Chanson des rues de Woluwe-Saint-Pierre de Jean Francis. Louis Musin Éditeur – Bruxelles 1975 (page 105) Voir aussi Liste des rues de Woluwe-Saint-Pierre Moyenne Ceinture de Bruxelles Portail de Bruxelles Portail des routes
Maarschalk Montgomeryplein

Het Maarschalk Montgomeryplein of Maarschalk Montgomery-rondpunt (Frans: Square Maréchal Montgomery) is een plein met een grote rotonde in de gemeente Sint-Pieters-Woluwe van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Het ligt op de samenloop van de Tervurenlaan (N3), de Sint-Michielslaan en Brand Whitlocklaan op de Middenring (R21), en de Broquevillelaan. Onder het rondpunt lopen de Tervurentunnel en de Montgomerytunnel. Aan het plein ligt het metrostation Montgomery. Het plein werd vernoemd naar Bernard Montgomery, de Britse maarschalk die de leiding had over de 21ste Legergroep van Britten en Canadezen die België bevrijdden aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Op het plein staat sinds 1980 een bronzen standbeeld van Montgomery.
Harelbeke railway station

Harelbeke railway station is in the city of Harelbeke in the Belgian province of West Flanders. It is on Line 75 between Ghent and Kortrijk and across the French border to Lille. Train services The station is served by the following services: Intercity services (IC-12) Kortrijk - Ghent - Brussels - Leuven - Liege - Welkenraedt (weekdays) Intercity services (IC-12) Kortrijk - Ghent (weekends)
Gare de Harelbeke

La gare de Harelbeke (en néerlandais : station Harelbeke) est une gare ferroviaire belge de la ligne 75, de Gand-Saint-Pierre à Mouscron (frontière), située à proximité du centre de la ville de Harelbeke dans la province de Flandre-Occidentale en Région flamande. Elle est mise en service en 1839 par l'administration des chemins de fer de l'État belge. C'est une gare de la Société nationale des chemins de fer belges (SNCB) desservie par des trains InterCity (IC), Omnibus (L) et d'Heure de pointe (P). Situation ferroviaire Établie à 16 mètres d'altitude, la gare de Harelbeke est située au point kilométrique (PK) 36,483 de la ligne 75, Gand-Saint-Pierre à Mouscron (frontière), entre les gares ouvertes de Waregem et de Courtrai. Histoire La station de Harelbeke est mise en service le 22 septembre 1839 par l'administration des chemins de fer de l'État belge, lorsqu'elle ouvre à l'exploitation la section de De Pinte à Courtrai. Service des voyageurs Accueil Gare SNCB, elle dispose d'un bâtiment voyageurs, avec guichet, ouvert tous les jours. Des aménagements, équipements et services sont à la disposition des personnes à la mobilité réduite. Un buffet est présent en gare. Un souterrain permet la traversée des voies et le passage d'un quai à l'autre. Desserte Harelbeke est desservie par des trains InterCity (IC), Omnibus (L) et d’Heure de pointe (P) de la SNCB, qui effectuent des missions sur la ligne commerciale 75 (Gand - Mouscron - Lille-Flandres). Semaine En semaine, une relation cadencée à l’heure dessert Harelbeke : des trains IC-12 reliant Courtrai à Welkenraedt via Bruxelles et Liège (deux de ces trains sont prolongés depuis ou vers Ostende et quelques-uns sont limités à Louvain en milieu de journée). Il existe aussi quelques trains supplémentaires ou d’heure de pointe : un unique train IC-04 circulant entre Anvers-Central et Courtrai (vers minuit) deux trains P de Poperinge à Schaerbeek (le matin) trois trains P de Courtrai à Gand-Saint-Pierre (le matin) un train P de Gand-Saint-Pierre à Courtrai (le matin), un autre vers midi et trois autres l’après midi deux trains P de Schaerbeek à Poperinge (l’après-midi) Week-end et fériés Les trains suivants s’arrêtent à Harelbeke : des trains L entre Courtrai et Malines, via Gand deux trains IC-04 reliant Anvers-Central à Courtrai (après minuit) un unique train P de Poperinge à Sint-Joris-Weert (près de Louvain) le dimanche en période scolaire Intermodalité Un parc pour les vélos et un parking pour les véhicules y sont aménagés. Elle est desservie par des bus de De Lijn. Comptage voyageurs Ce graphique et tableau montre le nombre de voyageurs embarquant en moyenne durant la semaine, le samedi et le dimanche. Notes et références Voir aussi Articles connexes Histoire des chemins de fer belges Transport ferroviaire en Belgique Liste de gares en Belgique Ligne 75 (Infrabel) Schéma de la ligne 75 (Infrabel) Liens externes Informations sur la Gare de Harelbeke, sur le site de la SNCB Site SNCB : Fiches horaires (brochures) Carte postale de la gare d'avant-guerre, sur le site Geneanet Portail du chemin de fer Portail de la Flandre-Occidentale
Jazz Center Flanders

The Jazz Center Flanders (Dutch: Jazz Centrum Vlaanderen) is a documentation and information center in Dendermonde in East Flanders, Belgium. It is dedicated to archiving, documenting and researching audio and visual recordings of traditional jazz and blues music. In addition it maintains a museum, with guided tours, thematic exhibitions, video presentations and workshops. It is aiming to promote jazz and blues by organizing concerts and lectures, and releasing publications and news letters. The collection gives insight in the development of jazz and blues since the early years in the United States, and the adaptation and development of these styles since the 1950s in Flanders (see Jazz in Belgium). The center has the possession of some rare material, like photo and video recordings at festivals, concerts and in clubs. The archive can be consulted by the public. The center is located near the Honky Tonk Jazz Club, which was established in 1965. See also List of museums in Belgium List of music museums References
Jazz Centrum Vlaanderen

Jazz Centrum Vlaanderen is een documentatie- en informatiecentrum in Dendermonde dat zich richt op de archivering van documentatie en geluids- en visuele opnames van traditionele jazz en bluesmuziek. Het centrum heeft daarnaast een museumfunctie, met rondleidingen, thematentoonstellingen, videopresentaties en workshops. Daarnaast bevordert het de jazz en blues door middel van concerten, publicaties, voordrachten en nieuwsbrieven. De collectie geeft inzicht in hoe de jazz en blues zich sinds de beginjaren in de Verenigde Staten ontwikkelden en sinds de jaren vijftig in Vlaanderen (zie jazz in België). Er is zeldzaam materiaal aanwezig, zoals foto- en video-opnames tijdens festivals en concerten in clubs. Het archief is door het publiek te raadplegen. Het centrum is gevestigd nabij de Honky Tonk Jazz Club die in 1965 werd opgericht. Zie ook Lijst van muziekmusea Lijst van musea in Oost-Vlaanderen Honky Tonk Jazz Club
Algemeen Ziekenhuis Sint-Maarten

AZ Sint-Maarten is een groot regionaal ziekenhuis in Mechelen met 643 hospitalisatiebedden (ca. 50% bedden in eenpersoonskamers), 120 plaatsen daghospitalisatie en een sterk uitgebouwde raadplegingsactiviteit (polikliniek) en onderzoeksafdelingen. Het ziekenhuis levert alle basisdiensten en hooggespecialiseerde geneeskunde. AZ Sint-Maarten bedient een ruime regio rond Mechelen, die zich uitstrekt van Ranst tot Zemst en van Londerzeel tot Heist-op-den-Berg. AZ Sint-Maarten maakt, samen met een twintigtal andere gezondheidszorg- en welzijnsinstellingen, deel uit van de vzw Emmaus. Historiek Het AZ Sint-Maarten ontstond op 1 januari 1999 uit de fusie tussen het AZ Sint-Jozef te Mechelen en het AZ Sint-Elisabeth en Sint-Maarten zelf. Deze fusie was ook de aanleiding tot de oprichting van Emmaüs. Op 30 juni 2006 kwam ook de Mechelse campus van het Dodoensziekenhuis (de latere campus Zwartzustersvest) bij AZ Sint-Maarten. Tot 15 oktober 2018 telde het ziekenhuis drie campussen, namelijk Leopoldstraat (vlak bij het station Mechelen), Rooienberg (vlak bij het station Duffel) en Zwartzustersvest (vlak bij het station Mechelen-Nekkerspoel). In oktober 2013 begonnen de werken aan een nieuw ziekenhuis gelegen aan de R6. Deze nieuwe campus brengt de drie oude campussen samen in één ziekenhuis. Het nieuwe AZ Sint-Maarten opende haar deuren op 15 oktober 2018. In het kader van de ziekenhuishervorming onder minister van Volksgezondheid Maggie De Block richtte het Imeldaziekenhuis in Bonheiden in 2017 een netwerk op samen met het AZ Sint-Maarten en het Heilig Hartziekenhuis Lier waarin de drie ziekenhuizen nauwer zullen samenwerken. Ook het AZ Jan Portaels behoort tot het netwerk, dat de naam Briant draagt. Externe link Officiële website
Бегинаж в Лире

Бегинаж в Лире (нид. Begijnhof van Lier) — бегинаж, расположенный в бельгийском городе Лир. В 1998 году вместе с другими фламандскими бегинажами включён в список Всемирного наследия ЮНЕСКО. История Бегинаж основан во второй половине XIII века как неорганизованное поселение незамужних женщин. Аделаида Бургундская, жена герцога Брабанта Генрих III, выделила им землю для строительства часовни, что и стало официальным основанием бегинажа. В 1258 году бегинки получили разрешение на строительство собственной церкви и приглашение пастора. В первые века существования бегинаж неоднократно подвергался разрушениям во время пожаров и войн. Своего пика бегинаж достиг в начале XVIII века. После Великой французской революции бегинаж был упразднён, а его имущество распродано. Конкордат Наполеона позволил вновь открыть бегинаж, но число бегинок в нём неуклонно сокращалось, достигнув к 1925 году 67 человек. Последняя бегинка умерла в 1994 году. По мере освобождения домов их стали занимать простые граждане. В настоящее время он открыт для свободного посещения. Архитектура Бегинаж представляет собой городскую улицу, обнесённую стеной. Большинство домов построено в XVII и XVIII веках. Всего домов насчитывается около 150, каждому из которых для идентификации присвоены имена святых или название библейского сюжета. Выделяются ворота 1777 года постройки с тремя порталами и церковь святой Маргариты Антиохийской. Примечания
Beginergården i Lier

Beginergården i Lier (nederländska: Het Lierse begijnhof) är ett typiskt exempel på en beginergård i staden Lier i Belgien. Den är idag en muromgärdad by i samhället och består av 162 byggnader och den treskeppiga Sankta Margaretakyrkan. Många av dessa har egna namn som exempelvis het Stalleken van Bethlehem (det lilla stallet i Betlehem), Vijf Wondekens (fem undren), Wijngaert des Heren (Herrens vingård) och het Soete Naemken (det söta namnet). En av de fyra ingångarna till beginergården är markerad av en renässansport som är krönt med en staty av den heliga Begga. Runt omkring på området finns korsväga antakter placerade. Historia Gemenskapet grundades på 1200-talet, då tre systrar bestämde sig för att avsäga sina arv för att istället grundlägga en plats för andliga kvinnor. 1258 blev anläggningen Liers första kyrkliga institution. Cirka 200 år senare hade beginergården vuxit till att omfatta en kyrka, ett sjukhus och tre kloster för beginerna. Beginergården brann till viss del ned år 1485, 1526 och 1542. Under 1300- och 1400-talen byggdes det flera hus, en tillväxt som fortsatte under 1600-talet och fram till början av 1700-talet. Barockporten byggdes av muresten på en grund av sandsten runt 1690. Vid sidan av denna port finns en mindre port som användes som nattingång där folk släpptes in efter att fått tillåtelse av portvakterskan. Sankta Margaretakyrkans barockfasad är från 1600-talet. Under 1700-talet fick den pumphus och en lykta. Prästgården (från cirka 1690) ligger på Begijnhofstraat. Den senaste tillväxten skedde 1721-26 då kanalsidan (de Grachtkant) togs i bruk. Under den franska revolutionen blev beginergården konfiskerad och såld. Först 1814 fick beginerna åter tillåtelse att använda sina typiska klädedräkter. På 1990-talet blev stora delar av beginergårdens hus restaurerade. Den östra kanalsidan (inklusive husens interiör) förnyades helt. Dessa hus framsidor ligger in mot beginergårdens centrala område, medan deras fönsterlösa baksida ligger ut mot det lille vattendraget Nete. Den sista av beginerna dog här 1994. Beginergården i litteratur Beginergården i Lier var en av den flamländska författarens Felix Timmermans stora inspirationskällor, han gav området smeknamnet d'amandelboom van Lier (Liers mandelträd) i böckerna Begijnhofsproken (1912) och De zeer schoone uren van Juffrouw Symforosa begijntjen (1918). Ett världsarv 1998 blev beginergården i Lier tillsammans med 12 andra beginergårdar ett världsarv under namnet Flamländska beginergårdar. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från norska Wikipedia (bokmål/riksmål), tidigare version.
Trappistinnenabtei Chimay

Die Trappistinnenabtei Chimay (lat. Abbatia Pax Beatae Mariae) ist seit 1919 ein belgisches Kloster der Trappistinnen in Chimay, Provinz Hennegau, Bistum Tournai. Geschichte Die Zisterzienserinnenabtei Gomerfontaine in Trie-la-Ville (gegründet 1207, 1226 zur Abtei erhoben), das seit dem 17. Jahrhundert eine Tradition der strengen Observanz hatte, bestand bis 1792. Ab 1802 kam es durch eine Überlebende des Klosters (zusammen mit Überlebenden der Abtei Pont-aux-Dames und anderen) zu einer Neuformierung, zuerst in Ham, ab 1804 in Nesle, ab 1816 in Saint-Paul-aux-Bois, Département Aisne. Dort nannten sich die Nonnen Bernhardinerinnen von Saint-Paul-aux-Bois. Ihre Oberin Pauline Ducastel (Feierliche Profess 1779 in Gomerfonatine) wandte sich an Augustin de Lestrange, der im Dezember 1817 anreiste, um für seine überstrenge Klosterregel zu werben, doch sprachen sich die Nonnen dagegen aus. Erst 1877 wurden sie offiziell wieder trappistisch. Als 1904 die klosterfeindliche Dritte Republik alle Klöster aufhob, gingen sie außer Landes nach Fourbechies, Froidchapelle, in Belgien und von dort 1919 nach Chimay in die Nähe der Trappistenabtei Scourmont. Hier gaben sie 1925 den Wunsch nach Rückkehr und ihren alten Namen auf und gründeten die Abtei Notre-Dame de La Paix („Maria Frieden“, Abtei seit 1927), die noch heute Bestand hat. Als die Abtei 1937 hundert Köpfe zählte, gründete sie in den Niederlanden (nahe der Trappistenabtei Tilburg) das Tochterkloster Koningsoord. Von Mai bis August 1940 fand sie Zuflucht im Kloster Sainte-Anne-d’Auray. Oberinnen, Priorinnen und Äbtissinnen ab 1805 Pauline Ducastel (1805–1835) Stéphanie d’Alincourt (1835–1854) Joséphine Duplaquet (1854–1860, 1866–1872) Placide Canappe (1860–1866) Rose Coureur (1872–1878) Marguerite-Marie Dorbe (1878–1883) Adélaïde Hodé (1883–1919) Madeleine Schockaert (1919–1925) Beatrix Pirnay (1925–1934) (1. Äbtissin) Gertrude Demarrez (1934–1937, dann Koningsoord) Emmanuel Dujardin (1934–1946) Scholastique Dal (1946–1949) Anne-Marie Le Berre (1949–1957) Hedwige Martinet (1957–1981) Marie-Thérèse Devos (1981–1982) Elizabeth Connor (1982–1984) Pascale Troisgros (1984–1985) Roza Van den Bosch (1986–2011) Catherine Pagano (2011–) Literatur Augustin-Hervé Laffay (* 1965): Dom Augustin de Lestrange et l’avenir du monachisme: 1754–1827. Cerf, Paris 1998, S. 417–418. Bernard Peugniez: Le guide routier de l’Europe cistercienne. Esprit des lieux. Patrimoine. Hôtellerie. Editions du Signe, Straßburg 2012, S. 159, 164, 299, 302, 392. Weblinks Webauftritt der Abtei mit Geschichte, französisch Seite der Abtei Chimay in der Encyclopaedia Cisterciensia Seite der Abtei Chimay auf der Homepage der Trappisten, französisch Kurze Geschichte der Abtei Gomerfontaine, französisch
Chimay Abbey

Chimay Abbey (French: Abbaye de Chimay) is an abbey in Wallonia in the city of Chimay, Hainaut, Belgium. It has been the name of two or three different religious houses. Benedictines The oldest foundation here, in the 9th century, was a Benedictine monastery, Chimay Abbey or St. Monegonde's Abbey (Abbaye de Ste. Monégonde de Chimay). This later became a collegiate foundation dedicated to Saints Peter and Paul. The monastery is long gone, but the church still stands in the centre of Chimay as the town's parish church. Trappists In 1919 a convent of Trappist nuns, Chimay Abbey or Abbey of Our Lady of Peace (Abbaye de Notre-Dame de la Paix de Chimay) was established here. The community, Trappist since 1878, was the successor to the Cistercian community of Gomerfontaine, founded in 1207, suppressed in 1792 and re-established in 1802 at Saint-Paul-aux-Bois. It was exiled to Fourbechies in 1904, before coming to Chimay after World War I under the protection of the Trappist monastery, Scourmont Abbey, established at Scourmont in Chimay in 1850. Notes Sources History of the Trappist nuns at Chimay (in French) Scourmont Abbey website Belgium Beer Tour
Abadía de Nuestra Señora de la Paz de Chimay

La abadía de Notre-Dame-de-la-Paix (en francés: Abbaye Notre-Dame-de-la-Paix de Chimay) es un monasterio de monjas de Orden del Císter (trapense) que se encuentra en Chimay (Bélgica). Fundada en 1919, en el comienzo de la carretera en Trélon, en las afueras de la ciudad de Chimay, en Hainault (Bélgica), la abadía actualmente comprende una docena de monjas. Origen e historia La antigua abadía cisterciense de Gomerfontaine, fundada en 1209 a Trie-la-Ville (Diócesis de Rouen), en el departamento de Oise, se cerró en 1792 y las monjas se dispersaron. Una comunidad se reformó en Nesle en 1802. La comunidad, que cada vez es mayor, se trasladó a Saint-Paul-aux-Bois (diócesis de Soissons), en el Aisne, en 1816. La legislación anticlerical de 1905 dio lugar en 1904, por anticipación, a que las monjas cistercienses franceses se exiliaran en Bélgica. Se agregaron a la comunidad Fourbechies, y luego se establecieron, en 1919, a Chimay. En 1925, construyeron los edificios más adecuado para un estilo de vida monástica. La abadía combina la arquitectura moderna con el estilo tradicional de las casas de la orden cisterciense.​ En 1937, las monjas fundaron la abadía de Koningsoord, en los Países Bajos. Notas y referencias
Абатство Сен Жерар дьо Брон

Абатство Сен Жерар дьо Брон (на френски: Abbaye Saint-Gérard de Brogne) е историческо бенедиктинско абатство, в Сен Жерар, част от община Мете, окръг Намюр, провинция Намюр, Южна Белгия. История Абатството е основано през 919 г. от белгийския светец Свети Жерар от Брон. Свети Жерар умира през 959 г. и е погребан в олтара на манастирската църква. След канонизирането му през 1131 г., мощите му са изложени в абатството и това привлича множество поклонници. През 1038 г. абат Гонтие разширява църквата и тя е осветана от епископа на Лиеж. Манастирът е обновен през ХІІІ век от абат Робърт, наречен „Строителя“, от този период са запазени и до наши дни манастирска изба и крипта. През ХVІ век манастирът изпитва множество трудности. През една от многото войни от онова време манастирът е разрушен (1525), но впоследствие сградите са частично възстановен. През 1559 г. се създава епархията Намюр, и абатството и неговите имоти са предоставени под управлението на епархията. за управлевещи бяха включени в епархията да го уверя доход (1566). През ХVІІІ век се отбелязва краткотрайно възраждане. През 1743 г. абат Жофроа Берло де Франк-Дуер започва мащабен проект за обновяване и разширяване на абатството. Както и на други места във Франция и Белгия, по време на Френската революция манастирът е затворен, а монасите изгонени. През ХІХ век абатството е в разруха. Църквата и част от манастирските сгради са разрушени, а имотите на абатството са продадени на частни лица. През 1974 г. абатството е закупено от Общината на град Мете. Създаденото сдружение „Абатство Сен Жерар дьо Брон“, управлява имуществото на бившето абатство. Абатският дворец е център за провеждане на изложби, семинари и други културни мероприятия. Открити са и бутиков хотел и магазин. Абатска бира Абеи дьо Брон До 2013 г. едноименната абатска бира се вари от различни пивоварни в три разновидности: Abbaye de Brogne Bière Blonde с алк.съдържание 6,2 % об. от пивоварната Brasserie Lefebvre и Abbaye De Brogne Brune с алк.съдържание 7 % об. и Abbaye de Brogne Triple с алк.съдържание 8 % об. от пивоварната "Brouwerij Affligem/De Smedt" (Heineken). През юли 2013 г. в абатството се открива нова пивоварна, която пусна на пазара нова абатска бира под марката Brogne – authentique bière d'abbaye biologique, с алк.съдържание 6,5 % об. Литература Berliere, U. Monasticon belge (7 vols), Bruges, 1955-92 г. Външни препратки Официален сайт на сдружение „Абатство Сен Жерар дьо Брон“ Архив на оригинала от 2012-09-20 в Wayback Machine. Официален сайт на бирата Abbaye de Brogne