NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Onze-Lieve-Vrouwekerk (Deinze)

De Onze-Lieve-Vrouwekerk in Deinze is een van de laatste bouwwerken in de stijl van de Scheldegotiek. De kerk is gelegen aan de Leiedam en het Emiel Clausplein, in het centrum van de stad. Geschiedenis In Deinze stond in de negende eeuw een eerste kerkgebouw. Poppo, abt van de abdij van Stavelot en geboren in Deinze, schonk relieken aan de kerk na zijn terugkeer uit het Heilige Land. Deze werden in een muur in de kerk ingemetseld. De huidige kerk werd gebouwd na een brand in de 14e eeuw. Op 13 mei 2011 werd het voordien naamloze plein naast de kerk Sint-Poppoplein gedoopt. Sinds 1936 is de kerk een beschermd monument. Beiaard en klokken In 1988 heeft men een grotetertsbeiaard geïnstalleerd met 37 klokken, die gegoten werden bij de Klokkengieterij Eijsbouts. In 1994 werden nog eens 11 klokken van Eijsbouts aan deze beiaard toegevoegd. Het is de eerste grotetertsbeiaard die ooit werd geïnstalleerd ter wereld. Er is een automatische speelcomputer aanwezig die om het half uur een melodie laat weerklinken. Het instrument wordt ook regelmatig door een beiaardier bespeeld. De toren beschikt ook nog eens over vier afzonderlijke luidklokken die niks met de beiaard te maken hebben, waarvan 1 historisch klokje uit 1652, de drie andere klokken werden gegoten in 1883, 1948 en 1964, waarvan de 2 laatste door Marcel Michiels Jr en Petit en Fritsen. Orgel Binnen bevindt zich een historisch waardevol orgel van Pieter Van Peteghem uit 1740-1742 in een orgelkas van Petrus Meyns. Het mechanisch sleepladenorgel met twee manualen, 22 registers en een vrij pedaal werd in 1965-1966 gerestaureerd door de orgelbouwersfirma Delmotte. Schilderij Een Aanbidding der Wijzen van Gaspar de Crayer hangt in de linkerzijbeuk. Er bestaat sinds enige tijd twijfel of dit werk door De Crayer is geschilderd. Sommigen schrijven het toe aan de Oudenaardse kunstenaar Simon De Pape. Afbeeldingen
Fischmarkt (Brügge)

Der Fischmarkt (niederländisch Vismarkt) ist der denkmalgeschützte Fischmarkt der Stadt Brügge in Belgien. An jedem Vormittag, außer an Sonn- und Montagen, findet auf dem Markt der Fischverkauf statt. Lage Der Markt befindet sich zentral in der Brügger Altstadt an der Straße Vismarkt. Südlich führt die Straße Braambergstraat, nördlich die Straße Steenhouwersdijk sowie der Kanal Groenerei entlang. Architektur und Geschichte Der Brügger Fischmarkt wurde im Jahr 1745 an seinen heutigen Standort verlegt, nachdem er zuvor auf dem Marktplatz von Brügge abgehalten worden war, dort aber wegen der Gerüche als störend empfunden wurde. In den Jahren 1820/21 entstand die den Platz einnehmende Markthalle nach einem Entwurf des Stadtarchitekten Jan-Robert Calloigne im Stil des Klassizismus. Es wurde eine rechteckig um den Platz verlaufende Kolonnade aus 126 Toskanischen Säulen errichtet. Auf der Südseite ist die Kolonnade durch einen hohen, als Tonnengewölbe ausgeführten Bogen unterbrochen, der als Eingang dient. Zunächst waren in der Kolonnade für den Fischverkauf hölzerne Bänke angeordnet, die jedoch 1852 durch die noch heute bestehenden steinernen Bänke ersetzt wurden. In der Mitte des Innenhofs befindet sich eine Wasserpumpe in Form eines Obelisken. Der Fischmarkt ist das einzige öffentliche Gebäude, dass in der niederländischen Zeit von 1815 bis 1830 in Brügge entstand. Das Gebäude ist seit dem 5. Dezember 1962 als Denkmal ausgewiesen und wird seit dem 14. September 2009 als architektonisches Erbe geführt. Literatur Bob Warnier, Brügge, Verlag Simon Sauer, Sinsheim 2017, ISBN 978-3-940391-35-3, Seite 35 f. Weblinks Vismarkt (niederländisch) auf Onroerend Ervgoed Vismarkt (niederländisch) auf inventaris.onroerenderfgoed.be/aanduidingsobjecten Vismarkt (Fischmarkt) auf www.visitbruges.be Einzelnachweise
Marché aux poissons de Bruges

Le marché aux poissons de Bruges (en néerlandais Vismarkt) est le marché aux poissons classé de la ville de Bruges en Belgique. Tous les matins, sauf le dimanche et le lundi, des poissons sont vendus sur le marché. Emplacement Le marché est situé au centre de la vieille ville de Bruges dans la rue Vismarkt. La rue Braambergstraat mène au sud, la rue Steenhouwersdijk et le Canal Groenerei au nord. Architecture et histoire Le marché aux poissons de Bruges a été déplacé à son emplacement actuel en 1745, après qu'il s'est tenu auparavant sur la place du marché de Bruges, mais y a été perçu comme gênant à cause des odeurs. Dans les années 1820/21, le bâtiment du marché, qui occupe la place, a été construit selon un projet de l'architecte de la ville Jan-Robert Calloigne dans le style néo-classique. Une colonnade rectangulaire composée de 126 colonnes toscanes a été construite autour de la place. Côté sud, la colonnade est interrompue par une haute arche voûtée en berceau qui sert d'entrée. Initialement, des bancs en bois étaient aménagés dans la colonnade pour la vente du poisson, mais ceux-ci furent remplacés en 1852 par les bancs en pierre qui existent encore aujourd'hui. Au milieu de la cour se trouve une pompe à eau en forme d'obélisque. Le marché aux poissons est le seul bâtiment public construit à Bruges pendant la période hollandaise de 1815 à 1830. Le bâtiment est ouvert depuis le 5 décembre 1962 comme mémorial et est depuis le 14 septembre 2009 classé au patrimoine architectural. Littérature (de) Bob Warnier, Brügge, Sinsheim, Verlag Simon Sauer, 2017 (ISBN 978-3-940391-35-3). Liens web Vismarkt (néerlandais) sur Onroerend Ervgoed Vismarkt (néerlandais) sur inventaris.onroerenderfgoed.be/aanduidingsobjecten Vismarkt (marché aux poissons) sur www.visitbruges.be Références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du néo-classicisme Portail de Bruges Portail du monde maritime
Vismarkt (Brugge)

De Vismarkt in Brugge is gelegen tussen de Braambergstraat en de Steenhouwersdijk en wordt tot op hedendagelijks - van maandag tot zaterdag - gebruikt voor de verkoop van verse vis. Naast de visverkoop wordt de overdekte colonnade nog gebruikt als etalage van allerlei koopwaar, zoals prullaria en schilderijtjes, waarbij men zich vooral richt op toeristen. Overdekt Tot 1745 werd de vismarkt gehouden op de Markt en had het visverkoopambacht zijn ambachtshuis aan de noordzijde van dit plein, nabij de verdwenen Sint-Christoffelkerk. Datzelfde jaar verhuisde de vismarkt, die in de open lucht gehouden werd, naar de Braamberg, waar tot dan de korenmarkt was. In 1821 kwam er de overdekte verkoopplaats, naar het ontwerp van stadsarchitect Jan-Robert Calloigne. Het resultaat is een zuilengang met 126 Toscaanse zuilen die een rechthoekig open binnenplein omsluit. In 1852 werden de oorspronkelijke houten verkooptafels vervangen door stenen verkoopbanken. Deze zijn nog altijd aanwezig. Rondom het plein vindt men nu viswinkels en herbergen. Oostvleeshuis De oostzijde van de Braamberg, de huidige Vismarkt, werd reeds vanaf het einde van de 14e eeuw ingenomen door het Oostvleeshuis. Eind 18e eeuw was men van plan een hoger gebouw op te richten. Met uitzondering van het gebouw op de hoek met de Steenhouwersdijk, werd dit nooit gerealiseerd. De laatste restanten van het middeleeuws gebouw verdwenen in 1913. Het Westvleeshuis stond op het Simon Stevinplein. Literatuur Albert SCHOUTEET, De straatnamen van Brugge. Oorsprong en betekenis, Brugge, 1977 Frans DEBRABANDERE, Brugse plaatsnamen, in: Brugge die Scone, juni 2013. Christophe DESCHAUMES, De Vismarkt van Jean-Robert Calloigne, in: Brugge Neoklassiek, Open monumentendagen 2017, Brugge, 217.
Olieslagerij D'Hollander

Olieslagerij D'Hollander was een olieslagerij in de Killestraat 4 (vroeger kaaiweg) te Moerzeke, gelegen langs de Schelde. De gebouwen staan op de inventaris onroerend erfgoed. Geschiedenis Het fabrieksgebouw dateert uit 1838 en werd gebouwd in opdracht van olieslagers, de broers D’Hollander. Het gebouwd werd meermaals uitgebreid, onder andere in 1872 door Armand D’Hollande. In 1877 liet hij ook de stoommachine vervangen en in 1904 werd deze opnieuw vervangen door zijn opvolger Cesar D’Hollander. Dat vereiste opnieuw een uitbreiding van de gebouwen, en ook in 1912 en 1941 werden er onderdelen bijgebouwd. Vanaf 1950 werd het gebouw onder meer gebruikt als magazijn, montageruimte en handelsruimte. Het stond ook enkele jaren leeg, totdat de gronden in 2014 werden herbestemd als woonuitbreidingsgebied. Het gebouw werd in 2015 omgevormd tot woningen onder de naam Murceke Kastel. Gebouwen Aan de Scheldezijde heeft men een aanlegkade. Het L-vormige gebouw is een bakstenen hoogbouw in twee bouwlagen onder snijdende zadeldaken (nu golfplaten). De voorste vleugel (1872-1877) bestaat uit zeven traveeën en de haaks geplaatste vleugel (1902) uit elf traveeën. Het gebouw bezit ook grote sierankers en rondbogige vensters met ijzeren roedeverdeling. Op het terrein bevinden zich verder een achterbouw, restanten van een ronde schoorsteen en sterk verbouwde fabrieksdelen. Het interieur was niet noemenswaardig, al kan men in het oudste gedeelte nog troggewelven tussen ijzeren liggers op I-balken op ronde zuilen met ringkapiteel aantreffen. Externe link Inventaris Onroerend Erfgoed. Fabrieksgebouwen van olieslagerij D'Hollander (ID: 84838)
Saint-Gilles Municipal Hall

The Municipal Hall (French: Hôtel communal; Dutch: Gemeentehuis) of Saint-Gilles is the municipal hall building and the seat of that municipality of Brussels, Belgium. Designed by the architect Albert Dumont in neo-Flemish Renaissance style and completed in 1904. Mayor Maurice Van Meenen, after whom the square in front of the building is named, was instrumental in bringing about its construction. It is located at 39, place Maurice Van Meenen/Maurice Van Meenenplein. This site is served by the premetro (underground tram) station Horta (on lines 4 and 10), as well as the tram stop Lombardie/Lombardije (on lines 81 and 97). See also Anderlecht Municipal Hall Brussels Town Hall Forest Municipal Hall Molenbeek-Saint-Jean Municipal Hall Schaerbeek Municipal Hall References Citations Bibliography Herman Stynen (red.), Het huis in het midden. Gemeentehuizen van de Brusselse agglomeratie, in Monografieën Bouwkundig Erfgoed, vol. 4 (Brussels: King Baudouin Foundation), 1988, p. 95–103 Serge Govaert e.a., Hôtel de ville de Saint-Gilles. Centenaire 1904-2004. Approche historique et patrimoniale = Stadhuis van Sint-Gillis. Eeuwfeest 1904-2004. Geschiedkundige en patrimoniële benadering, 2004, 143 p. ill. External links Media related to Town hall of Saint-Gilles at Wikimedia Commons
Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingkerk (Vertrijk)

De Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk van Vertrijk is opgetrokken in een mengeling van stijlen. De kerk en het omliggende kerkhof zijn sinds 1942 beschermd. De romaanse kerktoren dateert uit de 12e eeuw en is het enige overblijfsel van de eerste, romaanse kerk. De trapkoker rechts van de toren is een restant van het gotisch schip dat in de 14e eeuw werd gebouwd als vervanging van het romaanse schip. Het koor en transept (niet op de foto) dateren uit de 16e eeuw, en het huidige classicistische schip werd gebouwd aan het einde van de 18e eeuw. In de kerk bevindt zich een orgel uit ca. 1820, dat in 1855 vergroot werd.
Assebroekse Meersen

De Assebroekse Meersen is een natuurgebied in de Belgische stad Brugge ten zuiden van de wijk Ver-Assebroek. Het 420 ha grote gebied wordt beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos. De meersen vormen een geheel van laaggelegen vochtige weiden en hooilanden, omringd door rijen knotwilgen en populieren. Tot rond de Tweede Wereldoorlog kwam het gebied regelmatig onder water. Wie er hooide liep het risico zijn hooi te zien wegdrijven. Op Sint-Pietersdag (29 juni) verpachtte de eigenaar bij opbod perceeltjes weiland aan boeren uit de omgeving, die er tijdens de zomer enkele stuks vee konden laten op grazen. Afbeeldingen Externe link ANB pagina voor de Assebroekse Meersen Inventaris Onroerend Erfgoed
Margueriedok

De Marguerie Schuilhaven of Margueriedok bevindt zich aan het Antwerpse Loodswezen en werd in 1883 aangelegd als lig- en strandplaats voor roeiboten die onder andere vroeger de vlieten aandeden. Wie aan boord van een voor anker liggend schip wilde komen, kon een beroep doen op de 'bootjesroeiers'. Aan de vlotbrug van het Steenplein kon men op- en afstappen. De bootjes werden 's avonds, na dagtaak in het Margueriedokje gelegd. Met deze roeibootjes begaven de waterklerken zich aan boord van de aankomende zeil- of stoomschepen om onder meer documenten, post en het wasgoed van de kapitein op te halen. De naam Margueriedok gaat terug op Ludovicus Marguerie (1821 - 1889), die als gemeenteraadslid en scheepsbouwer de promotor was van de bouw van dit dokje. Heden ten dage liggen er nog roeiboten maar ook de rode Brabo-bootjes liggen er soms op het droge, naargelang het getij. Ook de betonningsschepen leggen hier aan om van hieruit de betonning, dit zijn de boeien en nachtelijke verlichting van de vaargeulen, te controleren.
Toepkapel

De Toepkapel is een kapel in de Belgische plaats Nederbrakel. De neogotische kapel ligt op een heuvel (kapelberg) en wordt ook genoemd naar Sint-Jozef en naar Onze-Lieve-Vrouw van de Vrede. Rond de kapel bevinden zich de zeven staties van de ommegang Jozefs Smart en Vreugde. De kerk werd door dorpelingen opgericht in 1924 als dank omdat het dorp was gespaard gebleven in de oorlog. Op 31 augustus werd ze ingewijd door Mgr. Seghers. Voordat de kapel gesticht werd op deze berg, stond er een windmolen. Deze is tijdens Wereldoorlog I opgeblazen. Men dacht namelijk dat de stand van de wieken gebruikt zou kunnen worden om geheime signalen door te geven. Het woord Toep is een dialectnaam voor top of hoogste punt. Wielrennen De naam van de kapel wordt ook gebruikt in het wielrennen voor de helling van de nabijgelegen Toepkapelstraat, die een van de vele hellingen vormt in de Vlaamse Ardennen. De helling is bekend uit onder andere de Reuzen van Vlaanderen, een parcours voor wielertoeristen. De beklimming ligt iets ten noorden van de uit de Ronde van Vlaanderen bekende Tenbosse. De helling is ook opgenomen in de rode lus van de recreatieve fietsroute Ronde van Vlaanderenroute. Externe links https://web.archive.org/web/20070928074540/http://www.toepkapel.be/ Traject Toepkapel op Google Maps
Gare de Marche-les-Dames

La gare de Marche-les-Dames est une gare ferroviaire belge de la ligne 125 de Liège à Namur située à Marche-les-Dames section de la ville de Namur, en Région wallonne, dans la province de Namur. C'est une halte de la Société nationale des chemins de fer belges (SNCB) desservie par des trains Omnibus (L). Situation ferroviaire Établie à 83 m d'altitude, la gare de Marche-les-Dames est située au point kilométrique (PK) 45,5 de la ligne 125, de Liège à Namur, entre les gares ouvertes de Namêche et de Namur. Histoire La station de Marche-les-Dames est mentionnée une première fois en novembre 1852 et à nouveau citée lors de la reprise de la ligne par le Nord-Belge. Le Nord-Belge édifie un nouveau bâtiment voyageurs en 1876 sur le modèle des petites stations françaises qui sera reproduit sur tout le réseau belge des Chemins de fer du Nord. Devenue une gare de la SNCB en 1940, Marche-les-Dames perd la desserte de sa cour à marchandises en 1982 et le guichet est supprimé en 1993. Service des voyageurs Accueil Halte SNCB, c'est un point d'arrêt non géré (PANG) à accès libre. Une passerelle permet la traversée des voies et le passage d'un quai à l'autre. Desserte Marche-les-Dames est desservie par des trains Omnibus (L) et d’Heure de pointe (P) de la SNCB qui effectuent des missions sur la ligne 125. En semaine, la desserte comprend : des trains L reliant Namur à Liège-Guillemins, cadencés à l'heure ; deux trains P reliant Huy à Namur, le matin avec retour l’après midi. Les week-ends et jours fériés, la desserte est ramenée à un train L Namur - Liège toutes les deux heures. Intermodalité Un parc pour les vélos et un parking pour les véhicules y sont aménagés. Des bus desservent la gare. Comptage voyageurs Le graphique et le tableau montrent le nombre de passagers qui en moyenne embarquent durant la semaine, le samedi et le dimanche. Notes et références Voir aussi Article connexe Ligne 125, de Liège à Namur Lien externe Informations sur la Gare de Marche-les-Dames, sur le site de la SNCB Portail du chemin de fer Portail de la province de Namur
Station Marche-les-Dames

Station Marche-les-Dames is een spoorwegstation langs spoorlijn 125 (Namen - Luik), gelegen langs de Maas en de N959, in Marche-les-Dames, een deelgemeente van de stad Namen. De bemande kaartverkoop op dit station stopte in 1993, sindsdien is het een onbewaakte stopplaats. Treindienst Reizigerstellingen De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag.
Oostende railway station

Oostende railway station (Dutch: Station Oostende; French: Gare d'Ostende) is a railway station in Ostend, West Flanders, Belgium. It is operated by the National Railway Company of Belgium (NMBS/SNCB). History The first station in Ostend was opened in 1838 during the reign of King Leopold I on the former Belgian railway line 62 to Torhout and is now a supermarket. The current station was opened in 1913 during the reign of King Albert I. It is designed to connect trains and ferries and is built with Scottish granite, bluestone from Soignies and limestone from Euville. It is constructed in a neoclassical style inspired by the French 18th-century architect François Mansart and the Louis XVI style. The station was served by a daily Thalys high-speed rail service to Paris between 1998 and 31 March 2015. Train services Oostende railway station is a major hub on the National Railway Company of Belgium (NMBS/SNCB) network with frequent InterCity trains serving Brugge railway station, Gent-Sint-Pieters, Brussels-South and Liège-Guillemins on Belgian railway line 50A. Connecting InterCity trains run to Antwerpen and Kortrijk. The station is served by the following services: Intercity services Ostend - Bruges - Gent - Brussels - Leuven - Liege - Eupen Intercity services Ostend - Bruges - Gent - Sint-Niklaas - Antwerpen Intercity services Ostend - Bruges - Kortrijk - Zottegem - Brussels - Brussels Airport Kusttram Ostend is a major hub on the Kusttram, which is the coastal tramway run by De Lijn. Former ferries Regie voor Maritiem Transport used to run services connecting to the Port of Dover connecting with Network SouthEast trains from Dover Western Docks to London Victoria and London Charing Cross stations. These ceased in 1994. In the past, ferries operated to Folkestone Harbour connecting with Folkestone Harbour station boat trains to London Victoria and London Charing Cross. Gallery See also List of railway stations in Belgium Rail transport in Belgium References Footnotes Citations External links Media related to Ostend train station at Wikimedia Commons
Oostende (stacja kolejowa)

Oostende (nid: Station Oostende) – stacja kolejowa w Ostendzie, w prowincji Flandria Zachodnia, w Belgii. Jest stacją końcową na linii 50A. Jest to główna stacja na belgijskim wybrzeżu. W lecie obsługuje ponad 250 000 pasażerów w każdym miesiącu. Od 1868 do 1963 istniało połączenia kolejowa na linii 62 do Torhout. Linki zewnętrzne Informacje o stacji Przypisy
Grootebeek British Cemetery

Grootebeek British Cemetery is a Commonwealth War Graves Commission (CWGC) burial ground for the dead of the Western Front of the First and Second World War. It is located near Reningelst in the municipality of Poperinge in western Belgium. The cemetery is surrounded by farmland and can only be reached via a 100-metre grassed path which is not suitable for vehicles. History The war cemetery was established in April 1918 during the Battle of the Lys for use by British field ambulances and fighting units. The cemetery, located in a field near the hamlet of Ouderdom on the Poperinge-Wijtschate road, was originally called "Ouderdom Military Cemetery" but later renamed after the stream Grootebeek (or Groote Kemmelbeek) which runs beside it. The cemetery was designed by W.H. Cowlishaw. First World War The village of Reningelst was in Allied hands from the autumn of 1914 to the end of the First World War. The site near the hamlet of Ouderdom was used for burials of soldiers until the end of September 1918. It absorbed a number of earlier burials and memorials from the area. From March 1915, Commonwealth burials had been made in Reningelst Churchyard, the Reningelst Churchyard Extension and the Reningelst New Military Cemetery, and a small Indian cemetery had been created at the site of the present-day Grootebeek British Cemetery in April 1915. Second World War During the Second World War, the Grootebeek British Cemetery was used again. The two burials from this time date from May 1940 and the withdrawal of the British Expeditionary Force ahead of the German advance. Description Grootebeek British Cemetery contains 109 Commonwealth burials and commemorations of the First World War. One grave destroyed by shell fire is now represented by a special memorial, and another special memorial records the name of Private John Lynn VC, DCM (1887–1915 †) who was buried in Vlamertinge Churchyard but whose grave was similarly destroyed by fighting. There is also a Cross of Sacrifice within the cemetery. Gallery External links www.cwgc.org Grootebeek British Cemetery at Find a Grave