NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Brasserie Fort Lapin

La Brasserie Fort Lapin (en néerlandais : Brouwerij Fort Lapin) est une brasserie artisanale belge située à Bruges en province de Flandre-Occidentale. Elle produit les bières Fort Lapin. Histoire Fin de l'année 2011, Kristof Vandenbussche, directeur d'une entreprise dans le domaine de la réfrigération, passionné de bières et autodidacte, décide de créer sa propre brasserie. Il acquiert et aménage des installations propres au brassage à Bruges. La première bière produite est la Fort Lapin 8 Tripel. Kristof Vandenbussche donne le nom de Fort Lapin à sa brasserie ainsi qu'aux bières qu'il brasse en référence à la forteresse érigée en 1664 à la limite du centre historique de Bruges et à proximité de l'entreprise. La brasserie se trouve au n° 32 de Koolkerkse Steenweg, au nord-est et à proximité du centre historique de Bruges et non loin du canal de Damme. Bières La brasserie produit trois bières : Fort Lapin 6 Dubbel, une bière blonde double titrant 6 % en volume d'alcool (étiquette rouge) Fort Lapin 8 Tripel, une bière blonde triple titrant 8 % en volume d'alcool (étiquette blanche) Fort Lapin 10 Quadrupel, une bière brune quadruple titrant 10 % en volume d'alcool (étiquette noire) et composée de 8 malts différents Ces bières utilisent du houblon belge et portent le label "Belgische Hop-Houblon Belge–Belgian Hops". L'étiquette de ces bières reprend simplement le nom Fort Lapin en lettres majuscules avec des oreilles de lapin au-dessus du O. Références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Brouwerij Fort Lapin » (voir la liste des auteurs). Articles connexes Liste des brasseries belges Liste des bières belges Bourgogne des Flandres Brasserie De Halve Maan Liens externes Site officiel de la brasserie Portail des entreprises Portail de la bière Portail de Bruges
Brouwerij Fort Lapin

Brouwerij Fort Lapin is een Belgische artisanale brouwerij in Brugge. De naam van de brouwerij verwijst naar het voormalige fort en de huidige de buurt Fort Lapin, waar de brouwerij zich bevindt. De brouwerij werd opgericht door Kristof Vandenbussche in 2011. Als zaakvoerder van een koeltechnisch bedrijf en na jarenlang proefbrouwsels te maken als hobbybrouwer nam hij het besluit om een brouwerij op te starten. De volledige brouwinstallatie is een eigen creatie. Het is de tweede brouwerij op het grondgebied Brugge. Begin 2012 werd het eerste bier Fort Lapin 8 op de markt gebracht. Bieren Fort Lapin Summer Sour - 4,7% De Witte van Brugge - 5% Fort Lapin Blanche - 5% Fort Lapin Kriek - 5% Fort Lapin Dubbel - 6% Fort Lapin Hoplapin - 6% Fort Lapin Chocolate Stout - 6% Fort Lapin Rouge - 6,5% Fort Lapin Tripel - 8% Bruges La Morte Tripel - 8% Fort Lapin Snowlapin - 9% Fort Lapin Quadrupel - 10% Bruges La Morte Quadrupel - 10% De bieren van de brouwerij zijn ook drager van het label "Belgische Hop-Houblon Belge–Belgian Hops". Dit kwaliteitslabel werd in september 2011 gelanceerd en wordt enkel toegekend aan bieren die gebrouwen worden met minimum 50% Belgische hop. Zie ook Belgische biercultuur Lijst van Belgische bieren Lijst van Belgische brouwerijen Lijst van Belgische bierfirma's Externe link Website brouwerij
Christus Koningkerk (Waterschei)

De Christus Koningkerk is een zogeheten mijnkathedraal gelegen aan Duinenlaan 2 in de tuinwijk van Waterschei, nabij de steenkoolmijn. Geschiedenis De kerk werd in 1923-1925 gebouwd naar een ontwerp van Gaston Voutquenne in samenwerking met Jean Reumers (Bree 1893 - Genk 1976) die als architect in dienst was van de mijn van Waterschei. Het betreft een kruiskerk in gele baksteen, met een opvallend slanke hoge, aangebouwde toren die bekroond wordt door een koepel. De kerk bezit een betonnen skelet. Het koor, de altaren en de twee ambonen zijn uitgevoerd in rose en zwart marmer. Het doopvont, de beelden en de marmeren preekstoel werden vervaardigd in de werkplaatsen van de Abdij van Maredsous. De glas-in-loodramen beelden de belangrijkste kerkelijke feesten, en episoden uit het leven van Jezus uit. In 2002 werd deze kerk geklasseerd als beschermd monument. Galerij Externe links Onroerend erfgoed Kerken in Vlaanderen
De Coolen

De Coolen is een mergelgroeve en natuurgebied in de Belgische gemeente Riemst op de grens van de deelgemeentes Millen en Val-Meer. Het wordt beheerd door Limburgs Landschap vzw. De naam van het gebied betekent De Kuilen. Het gebied bestaat uit een klein hellingbos, waaronder zich een middelgrote mergelgroeve bevindt, waarvan het gangenstelsel een lengte van ongeveer 1 km beslaat. In het gangenstelsel werden enkele fossielen aangetroffen. Geschiedenis Vermoedelijk begon men al in de Romeinse tijd met de mergelwinning, getuige de vondst van een Romeins graf in 1868 op slechts 150 meter van de huidige ingang. Dit graf was opgebouwd uit mergelblokken. Ook werden er wijnbouwterrassen gevonden, die vermoedelijk uit dezelfde tijd stamden, daar de Romeinen deze met mergel bemestten. De groeve wordt voor het eerst schriftelijk vermeld in een eigendomsakte uit 1286. In 1565 wordt ze vernoemd als een van de leveranciers van de mergelblokken voor de kerktoren van Munsterbilzen. In de 17e en 18e eeuw worden ze benoemd als Fallerkuijlen in akten. In de gangen zijn er geen duidelijke inscripties van voor 1800 waar een datum uit af te leiden is. Een enkele tekst stamt mogelijk uit de 16e eeuw, maar is zozeer verweerd dat dit niet met zekerheid vast te stellen is. Onderzoekingen leerden dat een kwart van de inscripties uit de 19e eeuw en driekwart uit de 20e eeuw stamt. In de groeve noch in documenten zijn er gegevens over het ontginnen zelf. De manier waarop de groeve ontgonnen is wijst op een eerder sporadische mergelwinning wanneer er behoefte aan was door gelegenheids-blokbrekers. Slechts in een gedeelte van de groeve, ontgonnen tussen eind 1700 en begin 1800, zijn er sporen van deskundig vakmanschap met regelmatige zaagpatronen en rechte beitelsporen. Vanaf 1956 werd de groeve verhuurd voor de teelt van champignons. Na de stopzetting daarvan kwamen er plannen om deze groeve met afval vol te storten. Uiteindelijk kwam de groeve in 1988 aan het Limburgs Landschap vzw, waarna de gangen werden schoongemaakt en van hekken en roosters voorzien. Het gangenstelsel is niet toegankelijk om de rust voor de vleermuizen te waarborgen. Fauna De gangen dienen als overwinteringsplaats voor vleermuizen. Er werden zes soorten gevonden: gewone grootoorvleermuis, watervleermuis, baardvleermuis, meervleermuis, Bechsteins vleermuis en franjestaart. Voorts treft men er de steenmarter, het roesje, de eikelmuis, de das en de grottenspin. In de omgeving werden bomen en struikgewas aangeplant ten behoeve van de dieren. De omgeving van het bosje is in de jaren 1970 grootschalig verkaveld landbouwgebied, waar niettemin nog kwartel, grauwe gors en kerkuil te vinden zijn. Externe link De Coolen, Limburgs Landschap vzw
De Kristalijn

De Kristalijn is een restaurant met een Michelinster in Genk. Geschiedenis De Kristalijn opende zijn deuren op 10 mei 2011 in een modern vormgegeven gebouw nadat het eerder was ondergebracht in het hotel Stiemerheide van eigenaar Eric Bullens. De chef-kok is Koen Somers die de Franse driesterrenchef Michel Bras als inspirator heeft. De gastheer Rogiers werkte tientallen jaren in het in België bekende sterrenrestaurant Clos St. Denis in Vliermaal. De sommelier is Jennifer Silvius, afkomstig uit Friesland en werd door GaultMillau in 2012 uitgeroepen tot sommelier van het jaar. Waarderingen In 2012 kreeg het een notering van 15 op 20 bij GaultMillau, in 2013 van 16 op 20 en werd het ook getipt als Michelinsterwaardig in de gids van Michelin 2013. Op 18 november 2013 werd bekend dat het restaurant in de Michelingids voor 2014 een Michelinster was toegekend. Literatuur Michelingidsen BeLux 2013- GaultMillaugidsen BeLux 2013- Bespreking op be-gusto.be
De Schorre

De Schorre ist ein Naherholungsgebiet in der belgischen Gemeinde Boom (Provinz Antwerpen). Das 75 Hektar große Gebiet war ehemals eine Tongrube mit Ziegeleien. Das Gelände wurde 1986 von der Gemeinde gekauft und zu einem frei zugänglichen Naherholungsgebiet umgewandelt. Etwa ein Drittel besteht aus Wald. Stätten (Auswahl) Kongresszentrum (ehemaliges Lagerhaus) Brasserie Braxgata Hockeyclub mit Sportfeldern Fußballplatz Teich Minigolfanlage Wald mit großen Troll-Figuren Freiflächen für Veranstaltungen Veranstaltungen (Auswahl) Von 1994 bis 2013 fand im Park das jährliche Weltmusikfestival Mano Mundo statt. Seit 2005 findet das Tomorrowland, eines der weltweit bekanntesten Festivals für elektronische Tanzmusik, im Park statt. 2013 richtete der Hockeyclub die Feldhockey-Europameisterschaft der Herren und Damen aus. Seit 2015 findet auf dem Gelände ein Cyclocross Rennen (Schorrecross bzw. Niels Albert CX) statt, das seit der Saison 2017/2018 Teil der Superprestige-Serie ist. Weblinks Website
De Schorre

De Schorre is a provincial recreation domain operated by the province of Antwerp located in Boom. The 75 hectare domain is available for recreational use, sports and events. The domain was built around a number of old clay pits. It was purchased from Boom in December 1986 by the province of Antwerp. Facilities On the domain, there are a number of facilities available to the public. These include: A recreational pond for recreational fishing, water paddling, kayak polo and pedal boats. Indoor and Outdoor playgrounds. A congress center, named De Pitte, which can accommodate 100 people. Parking for mobile homes and electric cars. The sports infrastructure of De Schore includes: Football Fields Field Hockey Fields (owned by Braxgata) A skate park A mountain bike route/trail Tomorrowland additions Since the dance festival, Tomorrowland is held in De Schorre, the owners behind the festival have contributed to additions to the domain. This includes: A walking and cycling bridge, called the One World Bridge, in 2014. It features more than 210,000 messages from the visitors of the festival on wooden slats. A magical troll forest, built by Thomas Dambo in 2019. This forest is very popular with visitors and younger children. A 60 meter long, handcrafted mosaic staircase, called The Stairway to Unity in 2022. A new brasserie, offering a warm atmosphere, takeaway options and more, called Brasserie De Schorre in 2025. Events De Schorre hosts a number of events, year around. This includes: The large dance festival Tomorrowland, has been held in De Schorre since 2005. During the building and breaking down period, De Schorre is closed from June until Mid-August, or for about 13 weeks. The Sparticus Run, a course of 10 km with 27 challenges, has been held in De Schorre since 2012. In 2013, De Schorre hosted the EuroHockey Championship, along with Braxgata. In 2025, De Schorre hosted the event Lightpoints against Cancer (in Dutch: Lichtpuntjes tegen Kanker) in collaboration with the organisation, Kom op tegen Kanker. Every year in May, Theater aan Twater, a two-day festival, is hosted in De Schorre. These events are required, as of 2025, to also keep the troll forest open for the public year around. References
Domaine provincial De Schorre

De Schorre est un domaine provincial récréatif et sportif dépendant de la province d'Anvers en Belgique, se situant sur le territoire de la commune de Boom. D'une superficie de 75 hectares, le domaine est disponible pour des activités récréatives, sportives, et pour de grands événements. Le site a été développé autour d'anciennes fosses d'argile. Équipements On trouve sur le domaine une brasserie, des plaines de jeu intérieures et extérieures, un étang récréatif avec des pédalos et deux zones de parcage pour mobile-homes. On y trouve également divers terrains de sport, dont pour le football, le hockey, un espace omnisports, un étang pour du polo-kayak, un espace pour ailes deltas et une salle de judo. Le centre de congrès De Pitte propose des salles et espaces pour des réunions de groupes restreints. Événements Le domaine accueille enfin divers événements tels les Kinderrechtenfestival (« Festival des droits des enfants »), Schorremorrie et Mano Mundo (nl), et surtout depuis 2005 le festival de musique électronique Tomorrowland. Il y a également sur le domaine le stade de hockey sur gazon de l'équipe Braxgata Hockey Club, où furent organisés en août 2013 les championnats du monde masculin et féminin de hockey sur gazon. La Journée du Parc est un événement annuel belge et néerlandais qui a lieu le dernier dimanche de mai ou le premier dimanche de juin. Références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « De Schorre » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Liste des domaines provinciaux à Anvers (nl) Journée du Parc Lien externe Site officiel Portail des parcs de loisirs Portail du sport Portail de l’hôtellerie Portail de la musique électronique Portail d'Anvers et de sa province
Doode Bemde

De Doode Bemde is een natuurreservaat in de Dijlevallei, ten zuiden van Leuven. Het strekt zich uit aan weerszijden van de rivier de Dijle, op het grondgebied van de gemeenten Oud-Heverlee, Sint-Joris-Weert, Neerijse (Huldenberg) en Korbeek-Dijle (Bertem). Het is veruit het belangrijkste en meest waardevolle natuurgebied in dit deel van de Dijlevallei. Het gebied is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied 'Valleien van de Dijle, Laan en IJse met aangrenzende bos- en moerasgebieden' (BE2400011). Naam Doode slaat op het ongeschikt zijn van de gronden voor de landbouwers. Een bemde (of beemd) is een vochtig grasland. 'Doode Bemden' betekent zoveel als onbruikbare graslanden. Maar de Doode Bemde is allesbehalve doods. Voor veel dieren en planten vormt dit vochtige gebied een ideale biotoop. Beheer Het natuurreservaat wordt beheerd door Natuurpunt vzw en de Vrienden van Heverleebos en Meerdaalwoud. Toegankelijkheid De Doode Bemde is met zijn negen kilometer wandelpaden een van de best toegankelijke natuurgebieden van Vlaams-Brabant. Er lopen twee wandellussen doorheen het natuurreservaat: de zuidelijke lus = rode pijlen en de noordelijke lus = blauwe pijlen) . Een Knuppelpad helpt de bezoekers de vochtigste gedeelten van het reservaat oversteken. Op het domein van het natuurreservaat zijn er twee vogelkijkhutten, één aan de Langerode vijver ("Neerijse Grote Bron") en één aan de Kliniekvijvers ("De Roerdomp") . Zowel het station van Sint-Joris-Weert als het station van Oud-Heverlee liggen op wandelafstand van de Doode Bemde. Afbeeldingen Externe links Vrienden van Heverleebos en Meerdaalwoud vzw Natuurstudiegroep Dijleland - De Doode Bemde (DB) en Neerijse Kliniekvijvers (NKV)
Castillo de Egmont

El castillo de Egmont (en neerlandés: Egmontkasteel o Kasteel van Egmont) es un castillo en la ciudad flamenca de Zottegem en Bélgica. Ha sido declarado monumento cultural.​​ Historia La historia del castillo remonta al siglo XI cuando los nobles de Zottegem construyeron una mota castral (Zottegem se cita por primera vez en un documento del 1083). Alrededor del año 1150 se construyó una iglesia romana en el castillo. Los restos de esta iglesia se pueden ver todavía en el parque arqueológico de Egmont. ​ El castillo pasó a manos de la casa de Antoing y la casa de Melun (siglos XII y XIII) y a la casa de Luxemburgo-Fiennes (siglo XV). En 1452 se asedió y se destruyó el castillo durante la revolución de los ganteses contra el duque de Borgoña. En 1477 se reconstruyó el castillo. Carlos I de España visitó el castillo de Egmont el 19 de mayo de 1516. A partir del 1530 el castillo pasó a manos de la casa de Egmont. Lamoral Conde de Egmont hizo renovar la sala de los caballeros (Ridderzaal en neerlandés).​​ En septiembre de 1566 Lamoral mudó al castillo de Egmont. ​ El 7 de septiembro de 1566 Egmont escribió una carta a Guillermo de Orange desde el castillo.​​ Después de la decapitación del conde de Egmont en la Plaza Mayor de Bruselas en 1568, el castillo fue confiscado por Felipe II hasta 1577. Durante la guerra de Flandes el castillo fue dañado (en 1570, 1579 y 1580). Tropas francesas dañaron el castillo en 1645, 1685 y también en 1671 y 1684 durante la Guerra de Sucesión española. Las tropas francesas se alojaron en el castillo durante la Guerra de los Nueve Años en 1690 y 1697. ​​ En 1707 el castillo pasó a manos de la casa Egmont-Pignatelli. ​ Partes del castillo fueron demolidas después de 1747. En 1797 los franceses confiscaron el castillo. Se vendió al barón Lefèbvre de Tournai y en 1815 el castillo se dividió en dos partes. En 1867 el propietario Julien Ceuterick hizo añadir una fachada de estilo neorenacentista (arquitecto Emile Van Hoecke-Peeters). La ciudad de Zottegem compró las dos partes del castillo en 1957 y 1965. Se utilizó como hospital, escuela y galería de arte. Desde 1982 el castillo de Egmont alberga la biblioteca de la ciudad. Se restauró el castillo entre 1994 y 1997 y otra vez entre 2022 y 2024. En el parque de Egmont se encuentran los restos arqueológicos de la iglesia, del foso y del puente levadizo. La estatua del Conde de Egmont (hierro forjado, escultor Jan Robert Calloigne, 1872) se yergue delante del castillo. Galería de imágenes Referencias Enlaces externos Descripción del castillo, registro oficial de monumentos, Agencia flamenca del Patrimonio
Egmontski grad Zottegem

Egmontski grad ali grad (grofa Lamorala) Egmontskega (nizozemsko: Egmontkasteel ali Kasteel van Egmont ) je grad v belgijskem mestu Zottegem. Razglašena je za spomenik kulturne dediščine. Zgodovina Zgodovina gradu sega v 11. stoletje, ko naj bi gospodarji Zottegema (prvi, ki se v listini omenja (1083) je bil Rothardus), zgradili grad na moti s prekopom. Okoli leta 1150 je bila zgrajena kamnita cerkev in romanska brezladijska cerkev s pokopališčem okoli nje. Ostanki te cerkve so bili izkopani leta 1994. Ob koncu 12. stoletja je veliko dvorano prezidal z opeko Valter II. Skozi stoletja je grad postal last različnih vladarskih družin: hiše Antoing in hiše Melunskih (13. in 14. stoletje), hiše Luksemburških-Fienneških (15. stoletje). Med uporom v Gentu je bil grad leta 1381 zavzet. Leta 1452 je bil grad oblegan med drugim uporom Genta. Okoli leta 1477 so grad razgradili in na novo zgradili. 19. maja 1516 je grad obiskal Karel V., cesar Svetega rimskega cesarstva. Od leta 1530 do 1707 je grad pripadal plemiški rodbini Egmontskih, ki je starodavni grad dala prezidati v luksuzni dvorec. Lamoral, grof Egmontski je leta 1541 podedoval grad od svojega brata. Viteško sobo (Ridderzaal) je dal prenoviti z renesančnim oriel oknom in talnimi ploščicami iz Antwerpna. Septembra 1566 se je Lamoral preselil iz palače Egmont v Bruslju na grad; 7. septembra 1566 je z gradu napisal pismo Viljemu Oranskemu. Po obglavitvi Lamorala leta 1568 na trgu Grand-Place v Bruslju so grad do leta 1577 zaplenili Španci. Med osemdesetletno vojno je bil grad večkrat poškodovan (1570, 1579, 1580). V letih 1645 in 1658 je grad trpel zaradi francoskih vojakov, kot leta 1671 in 1684 med vojno za špansko nasledstvo. Francoske čete so se v gradu zadrževale med devetletno vojno v letih 1690 in 1697. Od leta 1707 je grad postal last veje rodbine Pignatelli. Marija Claire Egmontska (1661-1714), sestra zadnjega moškega dediča Lamorala, grofa Egmontskega, je bila poročena z Nikolom Pignatellijem. Po letu 1747 so bili deli gradu porušeni. Leta 1797 so grad zaplenili Francozi. Leta 1815 je bil prodan baronu Lefèbvru iz Tournaija. Grad je razdelil na dva dela. Leta 1867 je bila postavljena fasada v renesančni arhitekturi. V letih 1957 in 1965 je mesto Zottegem kupilo dva dela gradu, ki sta bila kasneje uporabljena za bolnišnica, šolo in umetniško galerijo. Od leta 1982 je v gradu krajevna knjižnica, za katero so gradu leta 1986 prizidali novo stavbo. Med letoma 1994 in 1997 je bil grad obnovljen. Viteška soba se od takrat uporablja za poročne obrede, koncerte in konference. Leta 2022 se je začela nova akcija obnove. V obkrožajočem Egmontskem parku so vidni arheološki ostanki nekdanje cerkve, grajskega obzidja, jarkov in (dvižni) most. V parku stoji tudi Egmontov kip iz kovanega železa (1872) kiparja Jan-Roberta Calloigneja. Slike Sklici
Gerechtsgebouw (Hasselt)

Het gerechtsgebouw van Hasselt is een opvallend bouwwerk naast het station van Hasselt dat uitkijkt over het Monseigneur Broekxplein in de Belgische stad Hasselt. Beschrijving Het gebouw bestaat uit een kantoorgebouw van zes en een toren van twaalf verdiepingen en is een project van de architectengroep TWINS, die bestaat uit de Duitse architect Jürgen Mayer en de Hasseltse architectenbureaus a2o architecten en Lens°ass Architecten. Het nieuwe gerechtsgebouw was een belangrijke realisatie in de modernisering en omvorming van de Hasseltse stationsomgeving geleid door het studiebureau Eurostation. Het nieuwe gerechtsgebouw heeft de vorm van een hazelaar. De naam Hasselt is afgeleid van het Germaanse Hasaluth, wat "hazelarenbos" of "plaats waar hazelaars staan" betekent. Het gerechtsgebouw wordt daarom ook wel De Hazelaar genoemd. Geschiedenis Tot de ingebruikname van het nieuwe gerechtsgebouw waren de gerechtelijke diensten in Hasselt verspreid over verschillende gebouwen, waaronder het voormalig provincieraadsgebouw in de Lombaardstraat en het oud gerechtsgebouw aan de Havermarkt. De eerste steen van het nieuwe gerechtsgebouw werd op 5 december 2008 gelegd. Op 1 oktober 2011 werd het gebouw opgeleverd. In mei 2012 werd het in gebruik genomen en in oktober 2012 opende ook de Rechtsbibliotheek Limburg in het nieuwe gerechtsgebouw. De officiële opening van het gebouw volgde pas in september 2013 door minister van Justitie Annemie Turtelboom en staatssecretaris van Regie der Gebouwen Servais Verherstraeten. Het gebouw is eigendom van Belfius en wordt voor een periode van 36 jaar gehuurd door de Regie der Gebouwen. In april 2015 won het gebouw de prijs van de jury in de categorie Gemeentelijke- en overheidsgebouwen en politie- en brandweergebouwen op de A+ Awards van het online platform Architizer. Diensten De Hazelaar huisvest de volgende gerechtelijke diensten: Vredegerechten van de twee Hasseltse kantons Politierechtbank Limburg afdeling Hasselt Rechtbank van eerste aanleg Limburg afdeling Hasselt Arbeidsrechtbank Antwerpen afdeling Hasselt Ondernemingsrechtbank Antwerpen afdeling Hasselt Arbeidshof Antwerpen afdeling Hasselt Hof van beroep Antwerpen (videoconferentie) Parket van de procureur des Konings Arbeidsauditoraat Hasselt Orde van Advocaten Balie Limburg Dienst strafbemiddeling Dienst slachtofferonthaal Rechtsbibliotheek Limburg (i.s.m. Universiteit Hasselt) Onder het gebouw bevinden zich twee ondergrondse parkeerruimtes. Zie ook Oud gerechtsgebouw, het oude gerechtsgebouw dat met de nieuwbouw werd verlaten
Hassan Ibn Tabet-moskee

De Hassan Ibn Tabet-moskee (of Hassan Ebno Tabet-moskee) is een Belgische moskee in Marokkaanse traditie te Genk. Geschiedenis De moskee werd gesticht door de Marokkaanse Islamitische en Culturele Vereniging Winterslag. Het gebouw is genoemd naar Hassan ibn Thabit, dichter en metgezel van Mohammed. Ze werd geopend op 26 mei 2002. Beschrijving De moskee is gelegen aan Noordlaan 133 in de Genkse wijk Winterslag. Het bouwwerk heeft een modernistische uitstraling, al zijn de basiskenmerken van een Marokkaanse moskee, zoals een stompe, vierkante minaret, goed te zien. Hier wordt de minaret bekroond door enkele kubussen, waarbovenop zich een koepel bevindt. Inwendig zijn een aantal andere kenmerken te vinden, zoals de plafondversiering met ornamenten in pleisterkalk, die met behulp van mallen werden vervaardigd en vervolgens op het plafond werden vastgezet. Dan is er het betrekkelijk lage plafond met vele pilaren. Naast de centrale gebedsruimte bevat de moskee ook een aantal ruimten voor sociale activiteiten, een bibliotheek en dergelijke. Externe link Marokkaanse moskee op visitgenk.be website van de moskee