NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Stadio Charles Tondreau

Lo stadio Charles Tondreau (in francese Stade Charles-Tondreau; in olandese Charles Tondreaustadion) è un impianto sportivo polivalente belga di Mons. Attualmente è utilizzato soprattutto per le partite di calcio del Mons. Lo stadio contiene 6.000 posti a sedere. Dal 2024 l'impianto ospita anche gli incontri della nazionale belga di rugby. Storia Dopo la fondazione dell'associazione di René Tondreau, Maurice Van Pel, Henri Fernand Lebailly e Courtois, una locazione maggio 1910, un terreno di un ettaro a oggi Avenue du Tir. Il 25 settembre dell'anno, la sede dell'associazione è stato inaugurato davanti a 300 spettatori. Attualmente, lo stadio è nel mezzo della fase di ricostruzione. In primo luogo, una tribuna moderna era con VIP casette costruite e sedi aziendali ed è stata seguita da un nuovo stand dietro. Entrambi i ranghi sono completi di sedie con posti a sedere. Lo stand di fronte è dotata di aprire in piedi come posti a sedere coperti. La seconda posizione è dietro unüberdacht e ha solo posti in piedi con frangiflutti. Quando i due vecchi file devono cedere il passo a nuovi edifici e la ristrutturazione continua, ma non è ancora fissata. Dietro la tribuna sono tre campi da calcio per scopi didattici. Ogni anno, che si trova nella città di Mons duro Ducasse de Mons celebrato. Durante la celebrazione più giorni si svolge internazionale di musica militare Festival Festival Internazionale des Musiques militaires de Mons (FIMM) e altri allo Stade Charles Tondreau invece. Prima trovato questo posto nel 1961 e prende il nome dal Edinburgh Military Tattoo è il secondo più grande festival del suo genere in Europa. Note Collegamenti esterni (EN) Stade Charles Tondreau, su stadiumdb.com.
Charles Tondreaustadion

Het Charles Tondreaustadion (Frans: Stade Charles Tondreau) is een voetbalstadion in de Belgische stad Bergen. Het stadion ligt aan de Avenue du Tir, net ten noorden van het stadscentrum, en was het thuisstadion van voetbalclub RAEC Mons. Het terrein is al sinds 1910 in gebruik. Het stadion heeft vandaag nog een capaciteit van ongeveer 6.000 plaatsen. De lokale overheid investeerde zeven miljoen euro in de renovatie van het stadion. Jaarlijks wordt in het stadion tijdens de Ducasse van Bergen op Drievuldigheidszondag het Internationale Festival van de Militaire Muziek gehouden. Na het faillissement van RAEC Mons in februari 2015 werd het stadion in gebruik genomen door fusieclub Royal Albert Quévy-Mons, dat later weer RAEC Mons ging heten. Vanaf 2019/20 speelt ook RFC Rapid Symphorinois haar thuiswedstrijden in het Charles Tondreaustadion. Deze club was in 2017/18 via de interprovinciale eindronde voor het eerst in haar geschiedenis gepromoveerd naar de nationale reeksen. Hierdoor werd er in Mons voor het eerst in een lange tijd opnieuw een "derby om Bergen" gespeeld in de nationale reeksen.
Шарль Тондро (стадіон)

«Стад Шарль Тондро» (фр. «Stade Charles Tondreau») — багатофункціональний стадіон у місті Монс, Бельгія, домашня арена ФК «К'юві-Монс». Стадіон відкритий 1910 року місткістю 8 000 глядачів як домашня арена ФК «Монс». З часу відкриття арена неодноразово перебудовувалася. Під час реконструкції 2015 року стадіон було розширено, а місця на трибунах поділено на категорії. Нині арена є сучасним багатофункціональним стадіоном з критими трибунами місткістю 12 662 глядачі та з полем із натуральним газоном. Стадіон обладнаний сучасним відеоекраном та контрольним пунктом. Назва стадіону походить від фонду Шарля Тондро, який займається організацією та популяризацією відомого у Монсі Міжнародного військово-музичного фестивалю «Мюзік Мілітер де Монс», який традиційно проходить на арені. З 2015 року, після банкрутства та розформування «Монса», на стадіоні домашні матчі приймає новостворений ФК «К'юві-Монс». Посилання Stade Charles Tondreau — Mons [Архівовано 10 січня 2017 у Wayback Machine.] (англ.) Stade Charles Tondreau [Архівовано 4 березня 2016 у Wayback Machine.] (фр.) Stade Tondreau, Jupiler Liga [Архівовано 31 липня 2013 у Wayback Machine.] (нім.) 3000 Zuschauer Stade Charles Tondreau [Архівовано 4 березня 2016 у Wayback Machine.] (нім.)
Executieoord Hechtel

Het Executieoord Hechtel was tijdens de Tweede Wereldoorlog een geheime executie- en begraafplaats van de Duitse bezetter voor verzetslieden en andere gevangenen. Het ligt te Hechtel, ongeveer halfweg de weg Hechtel-Leopoldsburg, 1,5 km het Hechtelse gemeentebos in, dat onderdeel is van het militair oefenterrein van Leopoldsburg. Begin 1942 besliste het Duitse opperbevel om er op de afgelegen plaats op het oefenterrein een geheime begraafplaats op te richten voor alle gevangenen, geëxecuteerd in België en om er ter plaatse terechtstellingen uit te voeren. Naar alle waarschijnlijkheid gebeurden de executies ’s morgens tussen 3 en 4 uur in het licht van de vrachtwagens, waarmee de gevangenen werden aangevoerd. Op de executieplaats staan nog 4 executiepalen voor een kogelvang van opgestapelde boomstammen. Een stukje verder werden de slachtoffers begraven en kregen ze paaltje met een nummer. Na de bevrijding in september 1944 vond men 204 graven, respectievelijk van 174 weerstanders, van wie de namen bekend zijn, twintig onbekenden, twee Britse R.A.F.-soldaten en acht zo door de Duitsers bestempelde "misdadigers van gemeen recht". In de periode 1945-1947 werden de lijken opgegraven en naar hun respectievelijke gemeenten overgebracht. Andere lichamen werden overgebracht naar het militaire kerkhof van Leopoldsburg of naar de Enclos des fusillés (Ereperk der gefusilleerden) op de Citadel in Luik. Ter herinnering werd in 1950 een monument voor de Weerstand geplaatst op de executieplaats in Hechtel en werd de plaats "Duin der gefusilleerden" genoemd. Sinds 1984 staan bij het gedenkteken op de gewezen begraafplaats in Hechtel vier rijen met 174 kruisen. Externe links Erfgoed: Nationaal monument ter ere van het Verzet in Limburg
De Proefbrouwerij

De Proefbrouwerij is a Flemish brewery founded in 1996 by Dirk Naudts and his wife Saskia Waerniers. The brewery is located in the village of Lochristi, near Ghent. They operate as a rental brewery, creating beers for third party brewers, as well as producing their own beers. They also operate a research and development department focused on the science of brewing. De Proef Beers The brewery releases its own brand of beers under the moniker "Reinaert", these include: a flemish red ale (9%), an amber beer (7%), a tripel (9%), and a grand cru (9.5%). Gypsy Brewers The brewery operates predominantly as a rental brewery, and provide the brewing facilities to many gypsy breweries who do not have their own facilities, or who want to produce experimental small batch beers. Notable Breweries Using De Proef Bell's (USA) Surly (USA) Mikkeller (Denmark) The Musketeers (Belgium) To Øl (Denmark) Prearis (Belgium) Bieren Van Begeerte (Belgium) Green's (Belgium) Duits & Lauret (the Netherlands) Amazing Brewing Co. (South Korea) The Booth Brewing Co. (South Korea) Magpie Brewing Co. (South Korea) Omnipollo (Sweden) Brulandselva (Norway) Lowlander Botanical Beers (The Netherlands) Beavertown Brewery (United Kingdom) References External links Official website
De Proefbrouwerij

De Proefbrouwerij è un birrificio fiammingo fondato nel 1996 da Dirk Naudts e sua moglie Saskia Waerniers. Lo stabilimento si trova nel villaggio di Lochristi, vicino a Gand. Esso opera come birrificio in affitto, producendo varietà di birra per conto di terzi, oltre a produrre le proprie birre. Il birrificio è anche fornito di un centro di ricerca e sviluppo che si concentra sulle tecniche di birrificazione. Birre prodotte da De Proef La brasserie produce il proprio marchio di birre nominato "Reinaert", tra cui si possono trovare: una birra rossa ale (9%), una birra ambrata ale (7%), una birra tripel (9%), e una Grand Cru (9,5%). Produce inoltre la Bloemenbier, birra aromatizzata con fiori che si trovano a Lochristi. Collaborazioni La birreria funziona prevalentemente come birreria in affitto, e fornisce gli strumenti necessari alla produzione della birra ai produttori minori non dotati di mezzi di produzione propri, o a chi vuole produrre piccole partite sperimentali di birra. Birrifici che collaborano con De Proef Bell's (USA) Mikkeler (Danimarca) The Musketeers (Belgio) To Øl (Danimarca) Prearis (Belgio) Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su De Proefbrouwerij Collegamenti esterni Sito ufficiale, su proefbrouwerij.com.
De Proefbrouwerij

De Proefbrouwerij bvba is een Belgische bierbrouwerij gevestigd in het dorp Hijfte, Lochristi in Oost-Vlaanderen. Brouwerij Deze brouwerij is de plaats waar andere brouwers nieuwe bieren laten ontwikkelen en eventueel brouwen. Daarnaast komen er ook opdrachten van personen en verenigingen die een eigen bier op de markt willen brengen. De Proefbrouwerij werd opgericht in 1996 door het echtpaar Dirk Naudts en Saskia Waerniers. In 2010 werden er jaarlijks meer dan 200 verschillende bieren gebrouwen, daarmee werd een capaciteit van plusminus 35.000 hectoliter per jaar bereikt. In 2010 werd onder andere het huisbier van het Deense restaurant Noma (viermaal uitgeroepen tot 's werelds toprestaurant) gebrouwen in Lochristi. Elk jaar ging de capaciteit omhoog en in 2020 wordt er gebrouwen voor bierfirma's wereldwijd. In 2017 werd enkel al voor de Deense brouwfirma Mikkeller jaarlijks 32.000 hectoliter gebrouwen. Onderzoekslabo De Proefbrouwerij heeft een eigen onderzoekslabo waar microbiologen sinds 2010 onderzoek doen. Vanaf 2010 startte het project Single-Hop Technologie (IWT 110343) waarbij onderzoek gedaan wordt naar hop, een van de belangrijkste ingrediënten bij het bierbrouwen. Een van de resultaten waren de Single Hop Science-bieren. In 2014 startte het project Gist op Proef (IWT 140874), waarbij uitgebreid onderzoek wordt gedaan naar de inzetbaarheid van verschillende gisten bij de bierproductie. Reinaert De brouwerij brouwt een eigen bier Reinaert, verwijzend naar de legende van Reinaert de vos. Er zijn drie varianten: Reinaert Amber, een amberkleurig bier van 7,0% Reinaert Grand Cru, een donkerrode "gerstewijn" van 9,5% Reinaert Tripel, een blonde tripel van 9,0% Zie ook Belgische biercultuur Lijst van Belgische bieren Lijst van Belgische brouwerijen Lijst van Belgische bierfirma's Externe link Officiële website
Sint-Bavohumaniora

De Sint-Bavohumaniora is een katholieke school voor secundair onderwijs in de Belgische stad Gent. De school werd in 1931 als eerste Gentse Nederlandstalige humaniora voor meisjes opgericht door de Zusters van Liefde. De school ligt pal in het centrum van Gent, en heeft een grote tuin. Het achttiende-eeuws Hotel Van Eersel aan de Reep in Gent behoort tot het schoolpatrimonium. De overige gebouwen konden opgetrokken worden op de site van de katoenweverij van Ferdinand Lousbergs. De leerlingen zijn te herkennen aan hun groenkleurig uniform. De school was lang een meisjesinternaat, maar sinds 2013 worden ook jongens toegelaten. Er volgen meer dan 1.200 leerlingen lessen op de school. De school maakt deel uit van de scholengemeenschap “Edith Stein”. Een van de bekendste directrices was Monica Van Kerrebroeck, CD&V-politica en op de school gekend als "Zuster Monica". De huidige directeur is Dominique Verbruggen. In 2017 won de school de MNM-wedstrijd De Strafste School van Vlaanderen. Bekende oud-leerlingen Isolde Van den Eynde, politiek journaliste bij Het Laatste Nieuws Mieke Van Hecke, politica CD&V Lukas Dhont, filmregisseur en scenarioschrijver Lauren De Ruyck, actrice, zangeres en psychologe Anneleen Van Bossuyt, politica N-VA
Delors-Gebäude

Das Gebäude Jacques Delors oder kurz auch Delors-Gebäude ist Sitz des Europäischen Wirtschafts- und Sozialausschusses sowie des Ausschusses der Regionen. Es liegt in Brüssel im Europäischen Viertel zwischen der Rue Belliard und des südlich in direkter Nachbarschaft liegenden Leopoldparks. Geschichte Bis in die 1990er Jahre beherbergte es das Europaparlament, das dann in den neuen Espace Léopold umzog. In den 2000er Jahren wurde das Gebäude für die beiden Ausschüsse renoviert und schließlich im Jahr 2006 nach dem ehemaligen Kommissionspräsidenten und prominenten Mitbegründer des Ausschusses der Regionen Jacques Delors umbenannt. Galerie Weitere Gebäude im europäischen Viertel Justus-Lipsius-Gebäude Lex-Gebäude Charlemagne-Gebäude Triangle Building Berlaymont-Gebäude Weblinks Delors Gebäude bei: artbuild.eu Einzelnachweise
Delors building

The Jacques Delors building is an office building in the European Quarter of Brussels, Belgium, which houses the European Economic and Social Committee and the Committee of the Regions. It is located at 99–101, rue Belliard/Belliardstraat, next to Leopold Park, and was formerly called the Belliard building. The building housed the Brussels activities of the European Parliament until the 1990s, when these functions were moved to the new Espace Léopold. In the 2000s, it was renovated for use by the two Committees. In 2006, it was renamed the Jacques Delors building (abbreviated 'JDE'), after Jacques Delors, former President of the European Commission, who was the most prominent founder of the Committee of the Regions. See also Brussels and the European Union Institutional seats of the European Union External links Media related to Jacques Delors building at Wikimedia Commons
Bâtiment Jacques Delors

Le bâtiment Jacques Delors est le siège du Comité économique et social et du Comité des régions de l'Union européenne, à Bruxelles, rue Belliard. Historique Le bâtiment a été inauguré en 2006 après avoir été réaménagé. Il était précédemment utilisé par le Parlement européen, et alors connu sous le nom de bâtiment Belliard[réf. souhaitée]. Le 18 septembre 2006, le bâtiment est renommé "bâtiment Jacques Delors" en l'honneur de Jacques Delors, 8e président de la Commission européenne et principal fondateur du Comité des régions. Localisation Il se trouve à Bruxelles, entre la rue Belliard (99-101) et le parc Léopold. Accès Notes et références Bibliographie Pierre Laconte (sous la dir.), Bruxelles, La Belgique et l'Europe. Un urbanisme cosmopolite, Lyon, Éditions du Certu, 2007. (en) Pierre Laconte, Carola Hein, Bruxelles: Perspectives on a European Capital, Bruxelles, Éditions Aliter, 2007. Complément Articles connexes Comité économique et social européen Comité des régions Liens externes Inauguration à la suite des travaux réalisés en 2006. Le bâtiment Jacques Delors sur le site du Comité des régions. Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Bruxelles Portail de l’Union européenne
Jacques Delorsgebouw

Het Jacques Delorsgebouw (JDE) is een gebouw van het Europees Comité van de Regio's en het Europees Economisch en Sociaal Comité in de Belliardstraat 99 in Brussel. Het gebouw heette vroeger Belliardgebouw maar werd in 2006 vernoemd naar Jacques Delors, Commissievoorzitter tussen 1985 en 1995. Het werd in de jaren 90 gebruikt door diensten van het Europees Parlement (tot het verhuisde naar de Leopoldruimte) en werd in de jaren 2000 gerenoveerd om onderdak te geven aan de Comités, die beide eveneens kantoorruimte benutten in het aangrenzende Bertha von Suttnergebouw. Het gebouw is via een loopbrug over de Belliardstraat verbonden met het Van Maerlantgebouw.
Edifício Jacques Delors

O edifício Jacques Delors é um prédio de escritórios localizado no Bairro Europeu de Bruxelas, Bélgica, que abriga o Comité Económico e Social Europeu e o Comité das Regiões. Está situado na rua Belliard, números 99–101, próximo ao Parque Leopoldo, e era anteriormente conhecido como edifício Belliard. O edifício abrigou as atividades de Bruxelas do Parlamento Europeu até os anos 90, quando essas funções foram transferidas para o novo Espace Léopold. Nos anos 2000, foi reformado para uso pelos dois Comitês. Em 2006, foi renomeado para edifício Jacques Delors (abreviado como 'JDE'), em homenagem a Jacques Delors, ex-presidente da Comissão Europeia, que foi o fundador mais proeminente do Comitê das Regiões. Ver também Bruxelas na União Europeia Ligações externas Media relacionados com Edifício Jacques Delors no Wikimedia Commons Referências
Radio Maritieme Diensten

Radio Maritieme Diensten in België zorgden voor het contact met de zeeschepen en later ook met de binnenschepen. In 1900 kwam er vanuit De Panne radiocontact met de maalboot "Princesse Clémentine" van de Oostende-Doverlijn. Ook de andere maalboten werden uitgerust met radio. Andere boten volgden. In 1902 verhuisde het radiostation naar Nieuwpoort tot het in 1914 door een vijandelijk bombardement werd vernield. In 1918 werd het radiostation terug opgebouwd in Oostende. En er werd een tweede radiostation opgericht in Antwerpen, gericht op de toegang tot de Schelde en de vaarweg naar Antwerpen. In 1928 kwam er derde kuststation, namelijk het Radio Middenkantoor in Brussel, dat ook de intercontinentale radiografie- en telefoonverbindingen tussen vaste stations verzorgde. Dat werkte daarvoor samen met het zendstation in Ruiselede en het ontvangststation in Liedekerke, en dat tot opdracht had het maritiem verkeer op lange afstand met de Kongoboten en met de schepen die op Zuid-Amerika voeren, af te wikkelen. Later werd ook het lange-afstandsverkeer volledig aan Oostende-Radio toevertrouwd. In 1930 werd de Regie van Telegrafie en Telefonie (R.T.T) opgericht met de radiostations als onderdelen onder het bestuur van de gewesten T.T. Brugge en Telefgraaf -gewest Antwerpen. Oostende-Radio werd een zelfstandig kantoor in 1964. In 1965 werd binnen de R.T.T. het aparte gewest van de Radio Maritieme Diensten opgericht. Door de komst van de satellietverbindingen INMARSAT en G.S.M. verloren de Radio Maritieme Diensten veel aan belang. In 1997 kwam er reorganisatie en werden de Radio Maritieme Diensten voorlopig van Belgacom overgeheveld naar het BIPT (Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie) en uitgeleend aan het Ministerie van Landsverdediging (dienst Belgische marine). In 2001 werd het personeel overgeplaatst naar het Ministerie van Landsverdediging. De eigendommen werden overgedragen aan de staat en het beheer werd toevertrouwd aan Defensie. Deze dienst is nu bekend onder de naam RCS: Radio Communication Services.
Oscar Vankesbeeck Stadion

The Oscar Vankesbeesckstadion is a football stadium, located in Mechelen, Belgium, and is host to K.R.C. Mechelen. With a capacity of 6,123. The stadium, located Oscar Vankesbeeckstraat, is named after Oscar Van Kesbeeck, a Flemish politician, who was chairman of the Belgian Football Association between 1937 and 1943, and a former chairman and player of Racing Mechelen. It is located about 1.5 kilometers far from the Veolia Stadium of rivals KV Mechelen. References ovkstadion.be
Estadio Oscar Vankesbeeck

El Oscar Vankesbeeck Stadion es un estadio de fútbol ubicado en Malinas, Bélgica. Fue inaugurado en 1923 y tiene una capacidad para 13 687 espectadores, siendo el estadio en el que disputa sus partidos el KRC Mechelen. Está localizado a 1,5 kilómetros de distancia del Argosstadion Achter de Kazerne, estadio del equipo rival KV Mechelen. El estadio fue nombrado en honor a Oscar Van Kesbeeck, un político flamenco que fue presidente de la Real Federación Belga de Fútbol entre 1937 y 1943, y jugador y presidente del Racing Mechelen. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Bélgica Enlaces externos ovkstadion.be
KANAL – Centre Pompidou

KANAL – Centre Pompidou är ett konstmuseum i Bryssel i Belgien som är inrymt i Citroëns tidigare belgiska huvudkontor. Byggnaden uppfördes intill Kanaal van Willebroek 1933-1934 som verkstad, utställningslokal och kontor för dåvarande Société Belge des Automobiles Citroën. Den byggdes på med fyra våningar år 1958 och renoverades på 1970-talet. Huset kulturskyddades i augusti 2024. Staden köpte byggnaden av Groupe PSA år 2015 med avsikt att inreda den till museum. Den totala ytan är 45 000 m² varav 15 000–18 000 m² reserveras för utställningar. Museet öppnade tillfälligt i maj 2018 med föremål från Centre Georges-Pompidou och stängdes för ombyggnader året efter. Det beräknas öppna igen i november 2026. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör KANAL – Centre Pompidou. Officiell webbplats
Gare de Coxyde

La gare de Coxyde (en néerlandais : station Koksijde) est une gare ferroviaire belge de la ligne 73, de Deinze à La Panne (frontière), située à Furnes, à proximité de la limite de la commune de Coxyde, dans la province de Flandre-Occidentale en Région flamande. Elle est mise en service en 1952 par la Société nationale des chemins de fer belges (SNCB). C'est une gare de la Société nationale des chemins de fer belges (SNCB) desservie par des trains InterCity (IC), Touristiques (T) et Heure de pointe (P). Situation ferroviaire Établie à 2 mètres d'altitude, la gare de Coxyde est située au point kilométrique (PK) 67,447 de la ligne 73, de Deinze à La Panne (frontière), entre les gares de Furnes et de La Panne. Le tronçon de voie passant par la gare est à voie unique. Histoire Le 5 février 1870, la Compagnie du chemin de fer de Furnes à Dunkerque ouvre à l'exploitation la section de Furnes à Adinkerque de l'actuelle ligne 73, de Deinze à La Panne (frontière). En 1952, à la demande de la ville et des commerçants locaux, une gare est rajoutée entre Furnes et Adinkerque : la gare de Coxyde. L'ancien bâtiment voyageurs et sa buvette ont été démolis en 2011 au profit d'un nouvel édifice muni d'un quai agrandi. Service des voyageurs Accueil Gare SNCB, elle dispose d'un bâtiment voyageurs, avec guichet, ouvert tous les jours. Des aménagements, équipements et services sont à la disposition des personnes à la mobilité réduite. Desserte Coxyde est desservie par des trains InterCity (IC), Touristiques (T) et Heure de pointe (P) de la SNCB, qui effectuent des missions sur la ligne commerciale 73 : La Panne - Gand (voir brochure SNCB). En semaine, la desserte comprend : des trains IC-28 entre La Panne et Anvers-Central (limités à Gand-Saint-Pierre tôt le matin et tard le soir) ; deux paires de trains P entre Schaerbeek et La Panne (vers Schaerbeek le matin, retour en soirée) ; une paire de trains P vers entre La Panne et Gand-Saint-Pierre (vers Gand le matin, retour l’après-midi). Les week-ends et jours fériés, la desserte est composée de trains IC-29 entre La Panne et Landen. Un unique train P à destination des étudiants circule les dimanches soir de La Panne à Louvain. Durant les congés, la paire de trains P entre La Panne et Gand ne circule pas. En revanche, la SNCB met à disposition des voyageurs deux trains touristiques (ICT) de Bruxelles-Nord à La Panne le matin, retour le soir (en semaine comme les week-ends). Intermodalité Un parc pour les vélos et un parking sont aménagés à ses abords ; ils ont été agrandis en 2011. La gare est desservie par des bus. Comptage voyageurs Ce graphique et tableau montre le nombre de voyageurs embarquant en moyenne durant la semaine, le samedi et le dimanche. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste de gares en Belgique Ligne 73, de Deinze à La Panne (frontière) Transport ferroviaire en Belgique Lien externe Informations sur la Gare de Coxyde, sur le site de la SNCB Site SNCB : Fiches horaires (brochures) Portail du chemin de fer Portail de la Flandre-Occidentale