NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Vooruit

El Vooruit​ es un complejo histórico en la ciudad belga de Gante. Vooruit fue originalmente el centro de festivales y el arte del movimiento obrero con sede en Gante, con un salón de baile, un cine, un teatro, etc En la actualidad se utiliza principalmente para conciertos y otros eventos culturales. Vooruit fue diseñado por Ferdinand Dierkens y construido entre 1911 y 1914 y se convirtió en un símbolo del movimiento socialista en el período de entreguerras. Véase también Sala de conciertos Auditorio Teatro Referencias
Vooruit (Gand)

Le Vooruit (qui signifie litt. en avant) était le nom d'une coopérative ouvrière, d'un journal socialiste et de plusieurs bâtiments à Gand en Belgique comme La Maison du Peuple sur le Vrijdagsmarkt (Marché du Vendredi) et le Feestlokaal Vooruit. Le dernier abrite aujourd'hui un centre d'arts, Kunstencentrum VIERNULVIER, anciennement Kunstencentrum Vooruit. Histoire La Maison du peuple Ons Huis (Notre maison) et le Feestlokaal Vooruit (Palais des Fêtes Vooruit), datant tous deux du début du XXe siècle, constituent des aboutissements de la lutte ouvrière et du mouvement socialiste à Gand ; ils ont donc à ce titre, autant qu'une valeur architecturale, une grande valeur symbolique. Le bâtiment Feestlokaal Vooruit, ainsi nommé d’après la coopérative ouvrière fondée par Édouard Anseele en 1891, fut édifié en style Art nouveau de 1911 à 1914, période chargée d’événements importants pour le mouvement ouvrier, pas seulement à Gand : fondation de la Banque du Travail, grèves pour exiger le suffrage universel, et exposition universelle de 1913, où le Vooruit tenait un stand remarqué. Le Feestlokaal du Vooruit est le pendant ouvrier du palais des fêtes bourgeois érigé aux alentours de la même date dans le verdoyant Citadelpark, à la lisière de la ville ; au contraire et significativement, il fut décidé de construire le palais du Vooruit, dont la conception fut confiée à l'architecte Ferdinand Dierkens, en plein cœur du quartier ouvrier sis à l'ouest de la gare du Midi (Zuidstation, démantelée depuis pour faire place au parc Roi-Albert (nl)), quartier où se situait notamment, dans la Korianderstraat proche, une importante usine de coton (dont les bâtiments, de taille considérable, ont été conservés en partie et sont aujourd'hui classés monuments historiques, au titre d'une des usines textiles les plus anciennes de Flandre). Il s'agit d'un complexe de salles de spectacle et de fêtes, dans lequel les ouvriers pouvaient, pour une modique somme, se sustenter et jouir d'activités culturelles. Le Vooruit connut son apogée dans l'entre-deux-guerres, pour ensuite péricliter après la Seconde Guerre mondiale. Il sera cependant restauré en 1983, reconnu comme monument historique, et acquérir son actuelle destination en tant que centre culturel. Depuis mai 2022, le centre culturel porte le nom de « Kunstencentrum VIERNULVIER » au lieu de « Kunstencentrum Vooruit ». Le centre a été forcé de chercher un nouveau nom après que le parti politique SP.A eut changé son nom en Vooruit. Le bâtiment « De Vooruit », qui abrite le centre des arts, a quant à lui conservé son nom. Notes et références Références Notes Lien externe Site officiel (nl) Bogaert Chris, Kathleen Lanclus & Mieke Verbeeck, « Feestlokaal Vooruit (notice n°21152) », Bruxelles, Agentschap Onroerend Erfgoed Portail de la Flandre-Orientale Portail de l’Art nouveau Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Vooruit (Gand)

Il Vooruit (in olandese: Kunstencentrum Vooruit, che significa letteralmente avanti) è un complesso di edifici storici situato nella città belga di Gand. In origine, la struttura di Vooruit era destinata ad ospitare vari festival e mostre d'arte e ospitava anche un cinema, un teatro e una sala da ballo. Svolse anche il ruolo di centro del movimento operaio. Attualmente qui si tengono concerti , dibattiti e altri eventi culturali. Storia L'edificio è stato progettato da Ferdinand Dierkens. La costruzione iniziò nel 1911 e aprì nel 1913 come Feestlokaal van Vooruit e divenne un simbolo del movimento socialista nel periodo tra le due guerre. Il nome della struttura deriva dall'organizzazione (o cooperativa) socialista comunista Vooruit ("Avanti") (1891-1970), sostenuta da Edward Anseele per proteggere i lavoratori dagli effetti dell'instabilità capitalista. Vooruit ha fornito alla classe operaia cibo ed eventi culturali a un prezzo accessibile. La struttura fungeva da centro artistico e festival e faceva parte della società delle Fiandre durante la seconda guerra mondiale. È stato riaperto nel 1982 come centro culturale e opera in questa forma fino ad oggi. Nel 1983, il Vooruit è stato dichiarato monumento. Nel 2000, dopo un lungo restauro, è stato insignito del premio Monumento fiammingo dell'anno. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Vooruit (Gand) Collegamenti esterni (NL, EN) Sito ufficiale, su vooruit.be.
Vooruit

Vooruit Arts' Centre (nld. Feestlokaal van Vooruit) – kompleks zabytkowych budynków znajdujący się w belgijskim mieście Gandawa. Pierwotnie obiekt Vooruit był przeznaczony do organizacji różnych festiwali i wystaw sztuki, a także znajdowały się tutaj kino, teatr oraz sala balowa. Pełnił również rolę ośrodka ruchu robotniczego. Obecnie odbywają się tu koncerty, debaty i inne wydarzenia kulturalne. Historia Vooruit został zaprojektowany przez Ferdynanda Dierkens. Został wybudowany w latach 1911–1914 i stał się symbolem ruchu socjalistycznego w okresie międzywojennym. Nazwa obiektu pochodzi od socjalistycznej organizacji komunistycznej (lub spółdzielni) Vooruit (pol. „Naprzód”) (1891-1970), wspieranej przez Edwarda Anseele’a w celu ochrony pracowników przed skutkami niestabilności kapitalizmu. Vooruit zapewniał klasie robotniczej wyżywienie oraz wydarzenia kulturalne w przystępnej cenie. Obiekt pełnił rolę centrum sztuki i festiwalu oraz był częścią społeczeństwa Flandrii w trakcie II wojny światowej. Ponownie został otwarty w 1982 jako centrum kultury i w takiej formie działa do dziś. W 1983 Vooruit został uznany za pomnik. W roku 2000 po gruntownym odrestaurowaniu, został nagrodzony nagrodą roku dla pomnika flamandzkiego. Koncerty Na przestrzeni lat, w obiekcie ze swoimi koncertami występowało wielu artystów, między innymi Thin Lizzy, Dr. Feelgood, The Sisters of Mercy, R.E.M., The Cult, Manowar, Sonic Youth, King Diamond, Suicidal Tendencies, Mudhoney, Motörhead, Anthrax, Red Hot Chili Peppers, Faith No More, Joe Satriani, Black Sabbath, Saxon, Sepultura, Danzig, INXS, The Smashing Pumpkins, Hole, Nirvana, Rage Against the Machine, Pantera, PJ Harvey, Alice in Chains, Tool, Paradise Lost, Marillion, Nine Inch Nails, Dream Theater, The Prodigy, Machine Head, Skid Row, Fear Factory, Bush, Rammstein, Robbie Williams, Slipknot, Front 242, Killing Joke. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona (niderl.)
Grafenkapelle

Die Grafenkapelle (niederländisch Gravenkapel) ist ein Nebengebäude der Liebfrauenkirche in der belgischen Stadt Kortrijk. Geschichte und Architektur Graf Ludwig von Maele ließ die Kapelle 1370 an der Südseite des Chores der Liebfrauenkirche als seine Grablege errichten und stellte sie unter das Patrozinium der heiligen Katharina. Die Kapelle ist außen mit abgestuften Strebepfeilern mit Balustrade, Fialen und Wasserspeiern gegliedert; der Westgiebel ist mit Krabben verziert und trägt einen kleinen steinernen Dachreiter. Die Kapelle wurde aus Tournai-Stein erbaut; die Nordwand und die westliche Giebelseite sind jedoch aus Brabanter Stein. Das Innere ist mit Kreuzrippengewölben und einem sechsteiligen Rippengewölbe im Chor abgeschlossen; die Schlusssteine sind mit flämischem Löwen verziert. An der West-, Ost- und Südwand befinden sich einundfünfzig Nischen, die aus Spitzbögen mit Dreipässen in rechteckigem Rahmen bestehen, deren Seiten mit Reliefs verziert sind; die Nischen enthalten gemalte Porträtdarstellungen der flämischen Grafen von Jan van der Asselt. An der Rückwand befand sich früher ein Wandgemälde mit dem Jüngsten Gericht von Van der Plaetsen aus den Jahren 1874–1875, das 1962 entfernt wurde. Die Kapelle erhielt einen neogotischen Zementfliesenboden. Das Bauwerk ist mit seiner Architektur in der kämpferlosen Ausbildung der Dienste und der weitgehenden Auflösung der Wände auf der Höhe seiner Entstehungszeit und bezeigt mit der Vorbildwahl der Sainte-Chapelle in Paris den hohen Anspruch der Bauherren. Ausstattung Eine gotische Alabasterstatue der Heiligen Katharina, von André Beauneveu aus Valenciennes, (hergestellt zwischen 1374 und 1386) bildet das wertvollste Ausstattungsstück. Die Glasmalereien stellen die goldene Sporenschlacht (auch bekannt als „Sporenschlacht von Kortrijk“ oder „Schlacht von Courtrai“) vom 11. Juli 1302 dar. Literatur Jan De Cuyper: De Gravenkapel van Kortrijk. Opbouw (1370-1374) en herstel na de ramp van 1382, in: De Leiegouw, 1962, nr. 4, S. 5–54. Luc Devlieger, Kunstpatrimonium van West-Vlaanderen. Lannoo pvba: Tielt 1973, ISBN 90-209-0076-5 Jacqueline De Winter, David Becquart, Guido Dekeyrel: De Graven(kapel) van Kortrijk in een nieuw licht. Guide Dekeyrel: Kortrijk 2018, ISBN 978-90-8281-300-5 Ferdinand Van de Putte: La chapelle des comtes de Flandre à Courtrai, in: Annales de la Société d'Emulation de Bruges, vol. X, 1875, S. 189–282. H. Van Dorpe: De Sint-Catharinakapel of Gravenkapel te Kortrijk voor 1944, in: Handelingen van de Geschied- en Oudheidkundige Kring van Kortrijk, 1963–64, S. 281–298 Weblinks Einzelnachweise
Gravenkapel

The Count's Chapel (Gravenkapel in Dutch) is a medieval chapel in the historic city centre of Kortrijk, Belgium. It is located next to the Church of Our Lady. It was built under Louis II, Count of Flanders as a mausoleum to the Counts of Flanders and a shrine to Saint Catherine. The Count's Chapel was finished around 1374. Features Portraits of the Counts of Flanders All niches are ornate and were successively decorated with portraits of each count of Flanders. It is thought that Jan van Hasselt painted the first series of portraits, from the legendary Liederic de Buc to Louis II, the founder of the chapel. The effigies of the successors of Louis II were painted by Melchior Broederlam in 1407. The authors of the next portraits, until Emperor Charles V, are unknown. Statue of Saint Catherine White marble statue carved by André Beauneveu. Decorations of the niche spandrels. Further reading Dobbelaere L. & Caullet G., Guide illustré de Courtrai References External links Media related to Gravenkapel at Wikimedia Commons References
Church of Our Lady, Kortrijk

The Church of Our Lady (Dutch: Onze-Lieve-Vrouwekerk) is a former collegiate church located in the centre of Kortrijk, Belgium. It was built and established by Baldwin IX, Count of Flanders in 1199. History Early history The church played a major role in the history of the County of Flanders. The original chapel was situated within the domain of the Counts of Flanders which was, except for the part along the river Lys, fully walled. By request of Balduin IX and his wif Mary of Champagne, the chapel was extended and became church. Inside a collegiate chapter with twelve canons in honour of our lady was installed by request of the Count. This chapter received papal approbation in 1203 by Pope Innocent III. Th count provided himself the Prebendaries and gave important relics, that came from Jerusalem with the crusades. The chapter was considered one of the most important of Flanders. After the Battle of the Golden Spurs in 1302, which took place nearby on the Groeningekouter, the Flemish people hung 500 Golden Spurs of killed French knights on the ceiling of the church. Mercenaries took them away, in 1382 after the Battle of Roosebeke. They were replaced by replicas which can still be seen in the church. In 1370, Count Louis II of Flanders had the Count's chapel built to be a mausoleum for himself and in honour of Saint Catherine. The chapel contains frescos of all the counts and governors of Flanders, during the Spanish and Austrian periods. During the 15th century, the church was renovated. The castle was not restored and the domain was parcelled out (O.L.V.-straat, Konventstraat, Guido Gezellestraat, Kapittelstraat and Pieter de Cockelaerestraat). Only the church, the Broeltowers and the Artillery tower are the remains of the former medieval castle. 18th and 19th centuries In 1797, French troops invaded the city. They chased the canons out of their church and together with twelve convents, chapels and churches, the church was sold. The archives of the chapter were brought to the city archives and other possessions were destroyed. Thanks to the concordat between Napoleon and Pope Pius VII, the church became the parish church of the parish of Our Lady. The canons never returned. Guido Gezelle was the priest of this parish between 1872 and 1889. Interior The church is currently still used as a parish church, most of the interior dates from the late Baroque period. The mean organ is sculpted in Rococo style, built by Van Peteghem. The church also contains other important treasures such as the altarpiece of Anthony van Dyck’s Raising of the Cross. This painting was commanded by the reverend canon Roger Braye, dating 1631. In the choir chapels we can find important graves and memorials. In the south a small door gives access to the gothic "Gravenkapel". After the Second World War some parts needed to be restored. References External links Church of Our Lady Kortrijk
Kościół Najświętszej Maryi Panny w Kortrijk

Kościół Najświętszej Maryi Panny (nid. Onze-Lieve-Vrouwekerk) – gotycka świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w belgijskim mieście Kortrijk. Od 2022 siedziba muzeum historycznego Kortrijk 1302 zajmującego się bitwą pod Courtrai. Historia Kościół wzniesiono na przełomie XII i XIII wieku na terenie zamku hrabiego Baldwina IX, z zamiarem utworzenia przy nim kapituły. Składał się wówczas jedynie z prezbiterium, transept i korpus nawowy dobudowano w trzecim kwartale XIII wieku. W latach 1300–1301 kolegiata, znajdująca się już na terenie francuskiej warowni, została przebudowana – wzniesiono wówczas nowe prezbiterium z obejściem i wieńcem kaplic. Między 1370 a 1372 rokiem rozebrano południową kaplicę i rozpoczęto budowę kaplicy hrabiowskiej pw. św. Katarzyny. W 1382 kościół został podpalony przez Bretonów po bitwie pod Roosebeke. W 1410 rozpoczęto odbudowę, a w latach 1418–1421 wzniesiono kaplicę Matki Bożej na północ od prezbiterium. W 1578 świątynia została splądrowana przez kalwinistów. W 1731 wymieniono posadzkę w prezbiterium, a w 1773 jego ściany przykryto marmurową okładziną. W 1791 dobudowano zakrystię. W 1797 kapituła działająca przy świątyni została zlikwidowana, a była kolegiata została kościołem parafialnym. W 1900 zdjęto część marmurów z wewnętrznych ścian kościoła, pozostawiając je jedynie w absydzie, a w 1905 lub 1907 odrestaurowano fasadę. Podczas bombardowania w 1944 roku zniszczone zostało prezbiterium, północne ramię transeptu i kaplica Matki Bożej. W 1949 rozpoczęto odbudowę, prace rekonstrukcyjne trwały do 1966 roku. W 1998 odrestaurowano prezbiterium. W 2022 kościół został siedzibą wystawy stałej muzeum historycznego Kortrijk 1302 zajmującego się bitwą pod Courtrai, od tej pory służy on jako sala projekcji multimedialnych, zachowując zarazem funkcję sakralną. Architektura i wyposażenie Świątynia gotycka, trójnawowa, o układzie bazylikowym. Korpus nawowy ma długość jedynie dwóch przęseł, przez co transept znajduje się stosunkowo blisko fasady. Budulcem jest wapień, piaskowiec i miejscowo cegła, a dachy wykonano z łupka. Kościół przykrywają sklepienia krzyżowo-żebrowe. Wnętrze zdobi alabastrowa figura św. Katarzyny autorstwa André Beauneveu, obrazy Zwiastowania NMP i Nawiedzenia NMP pędzla Caspara de Crayera oraz obraz Podwyższenia Krzyża Świętego przypisywany Antoonowi van Dyckowi. Stalle w prezbiterium pochodzą z 1773 roku. Ściany kaplicy hrabiowskiej (Gravenkapel) dekoruje 51 nisz z płaskorzeźbami przedstawiającymi flamandzkich hrabiów. Od zachodu kaplicę doświetla rozeta. Organy wykonał w latach 1891–1892 Pierre Schyven, zainstalowano je w zachowanym prospekcie z 1771 roku. Przebudowano je w 1930 roku i wyremontowano po zniszczeniach wojennych w 1959 roku. Galeria Przypisy
Sint-Hilariuskerk (Wevelgem)

De Sint-Hilariuskerk is de voornaamste parochiekerk van de West-Vlaamse plaats Wevelgem, gelegen aan de Grote Markt. Geschiedenis Een kerkgebouw te Wevelgem werd voor het eerst vermeld in 1222. Het patronaatsrecht berustte bij de Sint-Maartensabdij van Doornik. Vermoedelijk betrof het een driebeukige basilicale kerk. In 1578 werd deze kerk door beeldenstormers in brand gestoken en bleef 20 jaar als ruïne staan. Daarna volgde herstel. In 1773 werd de kerk vergroot, evenals in 1832. Tot dit jaar bleef de onderbouw van de romaanse toren nog bestaan. In 1877 werd de kerk afgebroken om door een nieuw bouwwerk vervangen te worden. Naar ontwerp van Pierre Nicolas Croquison werd deze nieuwe kerk gebouwd van 1880-1882. Jules Carette ontwierp in 1907 de torenspits. Deze werd op 25 mei 1940 door het Belgische leger kapotgeschoten en in 1954 hersteld. Gebouw Het betreft een driebeukige basilicale kruiskerk, uitgevoerd in baksteen en in neoromaanse stijl. Het koor heeft een vijfzijdige sluiting en de zijbeuken hebben een halfronde afsluiting. De kerk is niet georiënteerd. Interieur Het neoromaanse meubilair uit de tijd van de bouw bleef goed bewaard. De kerk bezit een relikwie van de Heilige Doorn, welke wordt aangeroepen tegen hoofdpijn en dergelijke. Deze relikwie is afkomstig van de Guldenbergabdij.
Тьорнхаут (окръг)

Тьорнхаут (на нидерландски: Turnhout) е окръг в Северна Белгия, провинция Антверпен. Площта му е 1357 km², а населението – 458 948 души (по приблизителна оценка от януари 2018 г.).. Административен център е град Тьорнхаут. Източници
Arrondissement Turnhout

Arrondissement Turnhout (nizozemsky Arrondissement Turnhout, francouzsky Arrondissement de Turnhout) je jeden ze tří arrondissementů (okresů) v provincii Antverpy v Belgii. Jedná se o politický a zároveň soudní okres. Obyvatelstvo Počet obyvatel k 1. lednu 2017 činil 455 677 obyvatel. Rozloha okresu činí 1 356,86 km². Obce Okres Turnhout sestává z těchto obcí: Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Arrondissement of Turnhout na anglické Wikipedii.
Bezirk Turnhout

Der Bezirk Turnhout ist einer von drei Bezirken (Arrondissements) in der belgischen Provinz Antwerpen. Er umfasst eine Fläche von 1.356,86 km² mit 479.974 Einwohnern (Stand: 1. Januar 2024) in 27 Gemeinden. Gemeinden im Bezirk Turnhout Geschichte Das Gebiet des Bezirks Turnhout gehörte bis zum Ende des 18. Jahrhunderts zum Herzogtum Brabant, das Teil der Österreichischen Niederlande war. Im Jahr 1790 entstanden hieraus vorübergehend die Vereinigten Belgischen Staaten. Im Ersten Koalitionskrieg wurde das Gebiet 1794 besetzt und aufgrund eines vom französischen Nationalkonvent am 1. Oktober 1795 getroffenen Beschlusses mit der Französischen Republik vereinigt. Die Verwaltung und das Gerichtswesen wurde an das noch neue französische System angepasst und Départements, Arrondissements und Kantone mit den zugehörenden Gemeinden eingerichtet. Das Arrondissement Turnhout (französisch Arrondissement de Turnhout) gehöre von 1795 bis 1814 zum Département des Deux-Nèthes und gliederte sich in die Kantone bzw. Friedensgerichtsbezirke Arendonk (Arendonck), Herentals (Herenthals), Hoogstraten (Hoogstraeten), Mol (Moll), Turnhout und Westerlo (Westerloo). Einzelnachweise
Arrondissement of Turnhout

The Arrondissement of Turnhout (Dutch: Arrondissement Turnhout; French: Arrondissement de Turnhout) is one of the three administrative arrondissements in the Province of Antwerp, Belgium. It is both an administrative and a judicial arrondissement. The territory of the Judicial Arrondissement of Turnhout coincides with that of the Administrative Arrondissement of Turnhout and part of the Campine region. Municipalities The Administrative Arrondissement of Turnhout consists of the following municipalities: References
Arrondissement administratif de Turnhout

L'arrondissement administratif de Turnhout est un des trois arrondissements administratifs de la province d'Anvers en Région flamande (Belgique). Il occupe le même territoire que l'arrondissement judiciaire de Turnhout, possède une superficie de 1 360,03 km2 et une population de 483 020 habitants. Histoire L’arrondissement qui date de 1800 fut le second des trois arrondissements (en 1800) du département français des Deux-Nèthes. Districts/Cantons district de Herentals Heist-op-den-Berg Herentals Westerlo district de Mol Arendonk Mol district de Turnhout Hoogstraten Turnhout Districts provinciaux Arrondissement d'Anvers à une population de 957 947 habitants (2006) District provincial d'Anvers District provincial de Boom District provincial de Kapellen Arrondissement de Malines à une population de 315 244 habitants (2006) District provincial de Malines District provincial de Lierre Arrondissement de Turnhout à une population de 421 284 habitants (2006) District provincial de Turnhout District provincial de Herentals Communes et leurs sections Communes Sections Démographie Source : Statbel Notes et références Portail d'Anvers et de sa province
Turnhout (járás)

Turnhout járás a belgiumi Antwerpen tartományban található. Területe 1356,86 km², lakossága 2010-ben 435 000 fő, népsűrűsége 321 fő/km². Története A név eredete A járást a legnagyobb városról, Turnhoutról nevezték el, amely a turn és hout szavakból ered. A Turn feltehetően a germán eredetű durnum-ból származik, jelentése "tüske". A hout szintén germán eredetű, a hulta szól jelentése jelentése "erdő" volt. A hely neve 1186-ban jelent meg írásos forrásban, a tongerloi apátság egyik dokumentumában Turnolt formában. Megalapítása A járást 1800-ban a francia megszállás alatt, Napóleon rendeletére hozták létre, a Deux-Nèthes tartomány két járása egyikeként. A járáshoz eredetileg Arendonk, Herentals, Hoogstraten, Mol, Turnhout és Westerlo kantonok tartoztak. Földrajza Turnhout járás Antwerpentől keletre található és lényegében magába foglalja a Kempen tájegységet. A járás területe szinte teljesen kitölti Antwerpen tartomány keleti részét, legészakibb pontja Hoogstraten, legdélibb pontja Herselt, legnyugatibb pontja Grobbedonk, legkeletibb pontja pedig Balen. A járáshoz tartozik még Baarle-Hertog település is, amelynek jellegzetessége, hogy Hollandia területébe beékelődött enklávé - a belga szabadságharc egyik maradványa, a belga–holland határvita egyik érintett települése. A kerület legnagyobb, névadó városa Turnhout. Vízrajza A Kis-Nete folyó az Arendonk, Retie, és Mol-Postel közötti területen ered, a folyóban számos, Flandriában ritka halfaj található. Mellékfolyói a Molenbeek, a Aa és a Wamp, Grobbendonk területén hagyja el a járást. A Nagy-Nete folyó Balen közelében érkezika járásba, Meerhout, Geel, Laakdal és Westerlo érintésével Heist-op-den-Berg mellett lép ki belőle. A Kis- és Nagy-Nete a Schelde mellékfolyói. A járás területén, Turnhout mellett ered a Mark folyó, amely a Maas folyó mellékfolyója. Települései Jegyzetek
Arrondissement di Turnhout

L'arrondissement di Turnhout (in olandese Arrondissement Turnhout, in francese Arrondissement de Turnhout) è una suddivisione amministrativa belga, situata nella provincia di Anversa e nella regione delle Fiandre. Composizione L'arrondissement di Turnhout raggruppa 27 comuni: Arendonk Baarle-Hertog Balen Beerse Dessel Geel Grobbendonk Herentals Herenthout Herselt Hoogstraten Hulshout Kasterlee Laakdal Lille Meerhout Merksplas Mol Olen Oud-Turnhout Ravels Retie Rijkevorsel Turnhout Vorselaar Vosselaar Westerlo Società Evoluzione demografica Abitanti censiti Fonte dati INS - fino al 1970: 31 dicembre; dal 1980: 1º gennaio Note Voci correlate Comuni delle Fiandre Comuni della provincia di Anversa
Turnhout (okręg)

Turnhout (nld. Arrondissement Turnhout, fr. Arrondissement administratif de Turnhout, niem. Bezirk Turnhout) – okręg w północnej Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Antwerpia. Podział administracyjny Okręg podzielony jest na 27 gmin (nld. gemeente, fr. commmune, niem. Gemeinde), w skład których wchodzi 27 dzielnic (deelgemeente): Przypisy