NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Abdij Onze-Lieve-Vrouw van Nazareth (Brecht)

De Abdij Onze-Lieve-Vrouw van Nazareth is een abdij in de Antwerpse gemeente Brecht, gelegen aan Abdijlaan 9. Geschiedenis In 1986 verkreeg de abdij de officiële erkenning als rechtsopvolger van de Cisterziener Abdij Onze-Lieve-Vrouw van Nazareth te Lier, waarvan abdis Norbertina Lints en haar gemeenschap in 1797 werden verdreven in het kader van de kerkelijke suppressies tijdens de Franse Revolutie. De nieuw gevormde monastieke gemeenschap koos ervoor de reguliere observantie te verlaten, in navolging van het oorspronkelijke zusterklooster in Lier, en zich aan te sluiten bij de Ordo Cisterciensis Strictioris Observantiae (OCSO), waarbij zij de constituties en regel van deze strengere trappisten observantie aannam. De trappistinnenabdij werd canoniek opgericht in 1946 en ontwikkelde zich aanvankelijk door de ontginning van de Brechtse Heide. In 1950 vertrokken dertien zusters vanuit de Abdij Notre-Dame de Soleilmont naar deze nieuwe stichting om er de kloostergemeenschap verder uit te bouwen. De huidige abdis, Katharina Michiels, werd door het kapittel verkozen in 2019. De economische activiteiten van de gemeenschap situeren zich in de productie van trappistenproducten, met name liturgische gewaden en vlaggen, evenals uiteenlopende zepen en afwasmiddelen, die bijdragen aan het levensonderhoud van de abdij. Televisie De abdij was onder andere te zien in de serie In Godsnaam (2009) en In hemelsnaam (2025) van Annemie Struyf.
Abadia de Brecht

A Abadia de Brecht, também conhecida como Abadia de Nossa Senhora de Nazaré, é uma abadia de freiras trapistas localizadas em Brecht, na região de Campine, na província de Antuérpia (Flandres, Bélgica). A vida na abadia é caracterizada pela oração, leitura e trabalho manual, os três elementos básicos da vida trapista. História antiga Em 1236, o mosteiro de Nossa Senhora de Nazaré em Lier (Ducado de Brabante) foi aceito na Ordem Cisterciense. Beata Beatriz de Nazaré (1200-1268) foi sua primeira prioresa. Durante cinco séculos, a abadia floresceu, até 1797, quando foi fechada após a Revolução Francesa, quando o Exército Revolucionário Francês ocupou a Holanda austríaca. A abadia não se recuperou do fechamento mesmo após a Revolução Belga em 1830, quando a Bélgica conquistou a independência do Reino Unido da Holanda. História moderna No início do século XX, várias tentativas foram feitas para restabelecer a abadia em diferentes locais. Durante a Segunda Guerra Mundial, em 1943, Henri van Ostayen era a favor de localizar a nova abadia em Brecht, da qual ele era burgomestre, mas foi morto em Antuérpia por uma bomba voadora V-1 antes do final da guerra. Sua proposta, no entanto, foi aceita por Dom Robertus (Edward Jozef Modest) Eyckmans, abade da próxima abadia trapista Westmalle. Ele conseguiu o acordo da Soleilmont Abbey para fornecer as 12 freiras necessárias para estabelecer uma nova fundação. Em 12 de outubro de 1945, foi estabelecida a organização para a fundação de uma nova abadia, e em 1946 foram adquiridos cerca de 16 hectares de terra em Brecht para o novo edifício, pois o antigo local em Lier não estava mais disponível. Os monges da Abadia de Westmalle prepararam o local do mosteiro das freiras, que estava pronto no final de 1949. Treze freiras Trappistine deixaram Soleilmont e seguiram para Brecht em 23 de junho de 1950: Abade Agnes Swevers com as Irmãs Lucia Delaere, Heleen Steylaers, Humbelina Roelandts, Idesbalda van Soest, Lutgard Smeets, Maria Marlier, Petra Belet, Juliana Rutten, Harlindken Gerits, Roberta Koe, Roberta Koe Alberica Hauchecorne e o novato Roza van den Bosch. O mosteiro foi formalmente aberto em 25 de junho de 1950 e, em 3 de fevereiro de 1951, foi elevado ao status de abadia independente. A igreja foi dedicada em 22 de outubro de 1954. A Abadia de Brecht fundou a Our Lady of the Redwoods Abbey em 1962 em Whitethorn, Califórnia, Estados Unidos, e em 1970 o Priorado de Nossa Senhora de Klaarland em Bocholt, Bélgica. Produtos As freiras da abadia produzem vários produtos com o selo da Associação Internacional dos Trapistas, como cosméticos, produtos de limpeza, objetos litúrgicos, além de banners e bandeiras artesanais. Referências Fontes Van Remoortere, J., 1990: Ipij's Abdijengids voor Belgie (pp. 72-75). Lannoo Cassianus, J., 1985: Brecht, Abdij Nazareth Ligações externas Abadia de Nossa Senhora de Nazaré(em holandês)
Zisterzienserabtei Nizelles

Die Zisterzienserabtei Nizelles war von 1439 bis 1784 ein Kloster der Zisterzienser in Ophain-Bois-Seigneur-Isaac, Braine-l’Alleud, Provinz Wallonisch-Brabant, in Belgien. Geschichte Mönche der Zisterzienserabtei Moulins gründeten 1439 in der Nähe der Zisterzienserinnenabtei Wauthier-Braine (ursprünglich als Zuflucht) das Kloster Nizelles (Janauschek 722, Filiation 26.2), das 1784 von Joseph II. offiziell aufgelöst wurde. Das Restanwesen wurde ab 1999 restauriert und ist heute ein privates Zentrum für Empfänge, Seminare und kulturelle Veranstaltungen. Obere, Prioren und Äbte Jean Eustache (1441–1442) Jean de Ligny (1442–1443) Jean Smettebier (1445–1453) Pierre Olbeke (1453–1475) Nicolas Spaens (1475–1516) Pierre Emens (1516–1535) Jean de Horion (1535–1558) Gille Venduile (1558–1560) François Backx (1560–1565) Jean Taxius (1565–1573) Nicolas Coels (1573–1579) Simon Zeelers, auch: Van Hove (1579–1581) Arnould de Monte (1586–1588) Hugues Buisseret (1594–1600) Bernard de Montgaillard (1601–1605, dann Abt der Abtei Orval) Jean Foucart (1607–1619, dann Abt von Kloster Loos, dem er entstammte, 1635 Vize-Generalabt, † 1640) Jean d’Assignies (1619–1640, aus dem Kloster Cambron) Grégoire de Lattefeur (1640–1656, aus dem Kloster Cambron) Livin Berens (1657–1673) Bernard Verbeeck (1678–1700) Jean Pennemans (1701–1723) Guillaume Fortamps (1723–1736) Pierre van Hame, auch: Hamme (1736–1765) Antoine Ghiselin (1765–1770) Placide Desellis (1771–1782). (* 1725; † 1782, aus dem Kloster Villers-la-Ville, von 1764 bis 1771 in der Abtei Argenton, Verfasser von informationsreichen Annalen der Abtei Nizelles) Literatur Ursmer Berlière (1861–1932), Monasticon Belge. 4. 2. Province de Brabant. Lüttich, Centre national de recherches d‘histoire religieuse, 1969. Cistercian Sites in Europe. Charte Européenne des Abbayes et Sites Cisterciens 2012, S. 26. Dictionnaire des auteurs cisterciens. Hrsg. von Emile Brouette, Anselme Dimier und Eugène Manning. Rochefort 1975 s. v. Desellis. Leopold Janauschek, Originum Cisterciensium Tomus Primus. Vindobonae 1877, S. 276, 322. Bernard Peugniez: Le Guide Routier de l’Europe Cistercienne. Editions du Signe, Straßburg 2012, S. 384. Weblinks Nennung der Abtei Nizelles in der Encyclopaedia Cisterciensia Webauftritt des heutigen Zentrums, samt Abteigeschichte mit Bildern, französisch Seite Nizelles auf Cister.net, französisch
Abdij van Saint-Denis-en-Broqueroie

De Abdij van Saint-Denis-en-Broqueroie was een benedictijner abdij in Bergen, in de deelgemeente Saint-Denis. De abdij bestond tussen 1081 en 1796. De meeste abdijgebouwen werden in de Franse tijd afgebroken. Geschiedenis De Abdij van Lobbes was al in de 9e eeuw eigenaar van de gronden in de plaats Broqueroie, op de grens tussen de pagi Brabant en Henegouw. De abdij werd gesticht rond 1081 door Richilde van Henegouwen en haar zoon graaf Boudewijn II. Ze nodigden benedictijner monniken van de Franse Abdij Sainte-Marie de la Sauve-Majeure nabij Bordeaux uit om zich te vestigen in Broqueroie. De abdij kreeg talrijke schenkingen van de graven van Henegouwen. In 1128 woedde er een brand in de abdij waarna deze moest worden heropgebouwd. In 1227 openden de monniken een ziekenhuis voor armlastige zieken. In 1572 werd de abdij geplunderd door hugenoten vanuit Bergen. In 1628 was de abdij heropgebouwd met nieuwe gebouwen. In 1778 brak brand uit in het abtenkwartier. In 1792 liep de abdij schade op naar aanleiding van de Slag bij Jemappes. In 1796 werden de monniken door de Fransen verjaagd uit de abdij en twee jaar later werden de abdijgebouwen openbaar verkocht. Koper was Constant Fidèle Duval, de latere burgemeester van Bergen, die de abdijkerk liet afbreken voor bouwmaterialen. Een kostbaar middeleeuws retabel uit de abdijkerk verhuisde hij naar de kapel van het kasteel van Beaulieu in Havré. Het gebeeldhouwde retabel uit kalksteen is polychroom beschilderd en werd gemaakt door een Henegouwse meester tussen 1450 en 1460. De abdijgebouwen kwamen in handen van de Franse industrieel Tyberghien die er vanaf 1803 een manufactuur voor katoen in onderbracht. Deze sloot in 1957. In 1978 werden de resterende gebouwen aangekocht door een coöperatieve en werden ze gerestaureerd. Gebouwen Van de abdij resten de tiendschuur (1683), de puntgevel van de bibliotheek (1616, gebouwd onder abt Henri de Buzegnies), de gevel van de slaapzaal en de monumentale toegangspoort. Op enkele honderden meters hiervandaan, op de loop van de Obrœcheuil, staat de watermolen van de abdij met bouwdelen uit 1711 en 1777. De barrage die ook dienst doet als brug werd gebouwd in de 17e eeuw. Ook de visvijvers van de abdij, gevoed door de Obrœcheuil, bestaan nog. De abdijgebouwen werden beschermd als monument in 1980.
Abbey of Saint-Hubert

Saint-Hubert Abbey (French: Abbaye de Saint-Hubert), officially the Abbey of St Peter in the Ardennes (Abbaye de Saint-Pierre en Ardennes), was a Benedictine monastery founded in the Ardennes in 687 and suppressed in 1797. The former abbey church is now a minor basilica in the diocese of Namur, Belgium. It was listed as built heritage in 1938, and as an exceptional monument in 2016. History The monastery was founded in the village of Andage in 687 by Pepin of Herstal and his wife, Plectrude, for the monk Bergis. It was dedicated to St Peter. The remains of Saint Hubert of Liège (died 727) were installed in the monastery on 30 September 825. Both the abbey and the town would as a result come to be generally known as "Saint-Hubert". Because of St Hubert's status as patron saint of hunting, the Abbey was a noted centre of hound breeding and today's Bloodhound is believed to be descended from the hounds bred there. There were serious fires in the monastery in 1130, 1261, and 1525, and the building was sacked by Calvinists in 1568. The final suppression of the monastery took place in 1797. Chronicle The monastery's chronicle, known as the Cantatorium of Saint-Hubert from the music book in which it was originally recorded, was published in 1906 in an edition by Karl Hanquet. Originally composed in the years around 1100, it is a major source for the history of the investiture controversy in the diocese of Liège. References
Abtei Waulsort

Die Abtei Waulsort (französisch Abbaye de Waulsort) war ein Benediktinerkloster in Waulsort, Wallonien, heute Hastière in der Provinz Namur in Belgien. Das Kloster wurde im Jahr 946 von irischen und schottischen Mönchen gegründet. Die Namen der ersten drei Äbte von Waulsort sind bekannt. Auf Malcalan (Machalan) folgte Cadróe (Kaddroe), der wiederum von Forannan (gest. 980 oder 982) abgelöst wurde. Im Jahr 986 bestätigte Kaiser Otto I. den Zusammenschluss der Klöster Waulsort und Hastière. Eine andere Quelle besagt, dass sich das Kloster im Laufe seiner Geschichte mit seiner Nachbarabtei in Hastière verbündete, die ihm um das Jahr 1000 angegliedert wurde. 1117 trat Wibald von Stablo als Novize in die hiesige Benediktinerabtei ein, wo er später Schulmeister und Pförtner wurde, bevor er in die Abtei Stablo übertrat. Die Abtei Waulsort wurde während der Französischen Revolution im Jahr 1793 aufgelöst und geplündert. Die erhaltenen Gebäude wurden zu einem Privathaus umgestaltet. Die ehemalige Abtei ist vor allem als Eigentümerin des Lothar-Kristalls (10. bis 18. Jahrhundert) bekannt. Bilder Weblinks Einzelnachweise
Waulsort Abbey

Waulsort Abbey (French: Abbaye de Waulsort) was a Benedictine monastery located at Waulsort, Wallonia, now in Hastière in the province of Namur, Belgium. The monastery was founded in 946 by Irish monks. They were invited by Eilbert de Florennes who wanted to found an abbey in reparation for a wrongful act committed. Saint Maccallin and Saint Cathróe were the first two abbots. Saint Forannan (d. 980) was also subsequently abbot of Waulsort. The abbey was dissolved during the French Revolution in 1793, when it was sacked. The surviving structures have been remodelled as a private house. The former abbey is principally known as the owner, from the 10th to the 18th century, of the Lothair Crystal. References
Abdij van Waulsort

De abdij van Waulsort was een abdij, die langs de Maas in Waulsort, een deelgemeente van Hastière in het graafschap Namen, was gelegen. Tijdens de Franse Revolutie werd de abdij verwoest en al wat nog rest is een ruïne. Deze abdij voor Schotse en Ierse monniken werd in 946 gesticht door Albert de Ribémont, heer van Florennes. De eerste abt was Maccalin. Daarna volgde Cathroé, die afkomstig was van van de abdij van Fleury. Forannan werd in 962 abt en introduceerde de Regula Benedicti. Vanuit Waulsort werd in de 8e eeuw de Sint-Laurentiusabdij in Anthisnes gesticht, die in de 17e eeuw aansloot bij de Sint-Laurentiusabdij van Luik. Waulsort had zich voorheen al aangesloten bij de abdij van Hastière. Beide abdijen waren platgebrand door het hugenotenleger van Jean de Hangest op 18 oktober 1568. Alleen Waulsort kende een echt herstel. Zie ook Lotharkristal Referentie Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Abdij_Waulsort op de Limburgstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar. Externe links St. Forannan, catholic.org Maccalin, Maccalan, Maccelan, catholic.org
Abdij van Onze-Lieve-Vrouw van de Vrede

De Abdij van Onze-Lieve-Vrouw van de Vrede (Abbaye de la Paix Notre-Dame) is een klooster in de Luikse buurt Avroy, gelegen aan Boulevard d'Avroy 52. Geschiedenis De abdij werd gesticht in 1627 door benedictinessen die uit Namen afkomstig waren. In Namen bevindt zich een gelijknamige abdij. Hoewel de abdij gedurende 45 jaar na eind 18e eeuw, ten gevolge van de Franse tijd, buiten gebruik was, werd ze daarna weer bevolkt en functioneerde ze tot heden (2017). De abdijgebouwen werden deels ontworpen door de kloosterlinge Aldegonde Desmoulins en gebouwd in de jaren 1677-1699. De abdijkerk werd van 1686-1690 gebouwd naar ontwerp van en onder leiding van dezelfde Aldegonde. Kunsthistorisch belang Naast de natuurstenen voorgevel in barokstijl, zijn ook een aantal kunstwerken in de abdijkerk van belang: Sint-Jozef met het Kind en een Engelbewaarder, beelden vervaardigd door Cornelis van der Veken Het hoofdaltaar, met beelden van Sint-Benedictus en de Heilige Scholastica door Arnold de Hontoire, van 1690. Twee zijaltaren, één met de dood van Benedictus, de ander met de dood van Scholastica, beide door Englebert Fisen. Het orgel, gebouwd door Jean-Baptiste Le Picard, van 1737. Het orgel is geklasseerd in 1983 als Patrimoine exceptionnel de la Région wallonne Galerij
Groep T

Group T (Groep T) is a college (formerly hogeschool (college)) in Leuven, Belgium. The school was formed by a fusion of an existing school for technical (industrial) engineers and the Provinciale Normaalschool. Nowadays the school offers two main branches: The Engineering College: a Bachelor and Master in industrial sciences. The Teacher's College: a Bachelor of education. Apart from this, Group T has built a considerable reputation for adult education (social promotion). The school has always emphasized its independence from other educational institutions in Belgium. This is the main reason it has not joined the KHL (Katholieke Hogeschool Leuven) when that was formed. Group T is especially active in international cooperations with universities in China (Tsinghua University, Beijing Jiaotong University, Beijing Normal University, University of Science and Technology Beijing, Zhejiang University of Technology, Huazhong University of Science and Technology, Shanghai Jiaotong University and more). Group T is a member of the association (grouping of universities and hogescholen) formed by the KU Leuven. In the academic year of 2013-2014 the Engineering studies at Group T was integrated in the KU Leuven. Study possibilities The faculty offers both a bachelor and a master's degree in industrial sciences with following specifications: Electromechanics Electronics-ICT Chemistry Biochemistry Solar Team Group T has had a participant solar powered car in the World Solar Challenge races of 2005, 2007, 2009 and 2011. This team (the Umicore Solar Team) finished 11th, 2nd, DNF and 10th respectively. References External links Groep T Archived 2006-02-18 at the Wayback Machine CORE CVBA-so
Onze-Lieve-Vrouw van Kerselarekapel

De Onze-Lieve-Vrouw van Kerselarekapel is een kapel in de Belgische gemeente Oudenaarde. De kapel staat bij het dorp Edelare in het gehucht Kerselare op de Edelareberg en is onderdeel van het bedevaartsoord. De kapel is gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van Kerselare, en werd door de paus vereerd met een kroning uitgevoerd door Mgr. Stillemans. Geschiedenis In 1452 werd volgens een legende een Mariabeeldje opgehangen aan een kerselaar. Op 10 juli 1457 werd de eerste steen gelegd en op 2 juli 1455 werd er een eerste mis opgedragen. Op 3 mei 1460 werd de kapel ingewijd. Bij het beeldje ontstond in de 15e eeuw een bedevaartsoord. In 1570 werd de kapel vergroot in opdracht van Jacob van Joigny, baron van Pamele. Dit was vermoedelijk het gevolg van een gelofte van de vader van de baron die in Egypte aangevallen was door een krokodil. Een gebalsemde krokodil werd in de kapel opgehangen als votiefbeeld, maar in 1804 en 1860 door een beschilderde houten krokodil vervangen van de hand van beeldhouwer Van Biesbroeck. De oude kapel uit de 15e eeuw werd een zijkoor van de nieuwe 16e-eeuwse kapel. In 1961 werd de 15e-eeuwse kapel door brand verwoest, waarbij alleen het beeldje van Onze-Lieve-Vrouw gered werd. Om op deze plaats een nieuwe kapel op te richten werd er door de kerkfabriek een internationale architectuurwedstrijd georganiseerd. Het winnende ontwerp was van architect Juliaan Lampens. In 1963 werd met de bouw begonnen en in 1965 werd de eerste dienst in de kapel gehouden. Na de inwijding van de kapel verving men de betonnen banken door stoelen en komt het altaar te rusten op tapijt. In de jaren 1980 hing men enkele glas-in-loodramen op. In 2005 komen stukjes beton los en stelde men vast dat de kapel te lijden heeft onder betonrot. De dakplaat van de kapel was het ergst aan toe met 83% van de bewapening van het beton dat erdoor was aangetast. In 2012 werden er gele steunpalen aangebracht om het dak te stutten. Sinds 2009 wordt de kapel beschermd als monument. Gebouw De kapel is opgetrokken in ruw beton onder een schuin dak waarbij de architectuur radicaal tot de essentie teruggebracht is. Dit schuine dak vormt als het ware een helling die de heuvel verlengt. Oorspronkelijk waren de kerkbanken ook in beton opgetrokken. Zie ook Lijst van onroerend erfgoed in Oudenaarde
Diaz Arena

Die Diaz Arena ist ein Fußballstadion im belgischen Seebad Ostende, Provinz Westflandern. Es war bis zur Insolvenz 2024 die Heimspielstätte des Fußballclubs KV Ostende. Seit der Saison 2024/25 trägt dort der neugegründete Fußballverein KV Diksmuide-Oostende seine Heimspiele aus. Geschichte Die in der Teilgemeinde Mariakerke befindliche Sportstätte ist seit 1981 die Heimat des KV Ostende und liegt unweit des Nordseestrandes. Die 1934 errichtete Anlage bietet nach Umbauarbeiten ab der Saison 2016/17 insgesamt 8432 Plätze. Nach einer Renovierung 2007 erfüllt die Diaz Arena die Anforderungen der ersten belgischen Spielklasse. Die Zuschauerplätze des Stadions sind komplett überdacht. Auf dem oberen Bereich der Haupttribüne D sind die verglasten Logen mit den Business-Sitzen platziert. Die 2016 errichtete Gegentribüne mit den Rängen A und B besitzt 3700 Sitzplätze, wovon es sich bei einem Drittel der Plätze um Business-Sitze handelt. Die Ränge D7 bis D9 der Gegentribüne stehen genauso wie die Stehplatzränge E4 bis E6 hinter dem Tor den Gästefans zur Verfügung. Hinter der Tribüne wurden auf dem Gelände des früheren Mediacenters kostenfreie Parkplätze für die Besucher angelegt. Die dreiteilige Haupttribüne wurde innerhalb von sechs Monaten durch einen durchgängigen Zuschauerrang mit 3700 Plätzen (erweiterbar auf 3800) ersetzt. Damit ist der Großteil der Stadionmodernisierung abgeschlossen. Im Juli 2016 erhielt das Albertparkstadion den Sponsorennamen Versluys Arena nach dem Bauunternehmen Versluys Bouwgroep. Anfang Juni 2020 ließ der Sponsor ohne Ankündigung, nach einem Streit um nicht geleistete Zahlungen seitens des Bauunternehmens, seinen Namen vom Stadion entfernen. Ende Juli des Jahres erhielt das Stadion für mindestens eine Saison den Namen Diaz Arena, nach dem Unternehmen des Vereinspräsidenten Frank Dierckens. Der KV Diksmuide aus Diksmuide fusionierte Ende der Saison 2023/24 mit den Spielern des insolventen KV Ostende. Die erste Mannschaft zog nach Ostende und nutzt die Diaz Arena, die anderen Mannschaften des Vereins sind in Diksmuide verblieben. Der Club heißt jetzt KV Diksmuide-Oostende. Hinter der Haupttribüne in direkter Nachbarschaft liegt der COREtec Dôme mit 4779 Sitzplätzen, in dem der erfolgreiche Basketballverein BC Ostende seine Heimspiele austrägt. Dort können weitere (kostenpflichtige) Parkplätze genutzt werden. Weblinks groundhopping.de: Besucherbericht von 2001 stadionwelt.de: Bildergalerie europlan-online.de: Diaz Arena – Oostende-Mariakerke Einzelnachweise
Batimont Solar Park

Batimont Solar Park is a multi-use stadium in Ostend, Belgium. It is mostly used for football matches and is the home ground of K.V. Diksmuide Oostende (since 2024) and the former home of A.S. Oostende (1934 to 1981) then K.V. Oostende (1981 to 2024). The stadium holds a capacity of 8,432. References
Diaz Arena

El Diaz Arena hasta 2016 llamado Albertpark Stadion y posteriormente Versluys Arena es un estadio de fútbol ubicado en el distrito de Mariakerke en la ciudad de Oostende, Provincia de Flandes Occidental, en Bélgica. El estadio, construido en 1934, fue completamente remodelado en 2016 llegando su capacidad a 8432 asientos, y posee sus tribunas completamente cubiertas, cumpliendo las exigencias de la liga. Es utilizado principalmente para el fútbol y desde 1981 era el campo del KV Oostende, club que desapareció el 14 de mayo de 2024 por problemas financieros.​ Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Bélgica Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Diaz Arena.
Diaz Arena

La Diaz Arena (anciennement Albertparkstadion, puis Versluys Arena) est un stade de football situé à Ostende en Belgique. Histoire L'enceinte est longtemps le fief de l'AS Oostende LM. En 1981, Lors de la fusion de ce club en avec son rival K. VG Oostende pour former le KV Ostende, le club formé s'installe à l'Albertpark.[réf. nécessaire] Le stade change de nom en juillet 2020 pour devenir la Diaz Arena. Notes et références Liens externes Ressource relative au sport : StadiumDB (nl + en) Site officiel Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de la Flandre-Occidentale
Versluys Arena

La Versluys Arena è uno stadio di calcio situato a Ostenda, nel Belgio. È stato inaugurato nel 1934 ed ospita gli incontri dell'Ostenda. Storia Precedentemente noto come Albertpark, ha assunto l'attuale denominazione dopo i lavori di ristrutturazione del 2017. Collegamenti esterni (NL, EN) Sito ufficiale, su kvo.be. (EN) Albertparkstadion, su stadiumdb.com.