NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Stadio Jan Breydel

Lo stadio Jan Breydel (fr. Stade Jan-Breydel, fiamm. Jan Breydel Stadion ) è uno stadio calcistico di Bruges, in Belgio. Costruito nel 1974, ospita le gare casalinghe di campionato e di coppa del Bruges e del Cercle Bruges, e tra il 1997 e il 1998 venne ristrutturato in occasione del Campionato europeo di calcio 2000. Campionato europeo di calcio 2000 Francia - Danimarca 3-0 (Gruppo D, 11 giugno) Rep. Ceca - Francia 1-2 (Gruppo D, 16 giugno) Jugoslavia - Spagna 3-4 (Gruppo C, 21 giugno) Spagna - Francia 1-2 (Quarti di finale, 25 giugno) Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stadio Jan Breydel Collegamenti esterni (EN) Stadio Jan Breydel, su Structurae. (EN) Jan Breydel Stadion, su stadiumguide.com. (EN) Jan Breydel Stadion, su stadiumdb.com.
Jan Breydel Stadion

Jan Breydel Stadion – obiekt, na którym swoje mecze rozgrywają dwa kluby z Brugii – Club Brugge i Cercle Brugge. Wybudowany został w 1975 roku. W 1999 roku stadion został przebudowany by móc gościć finały Euro 2000. Nazwa stadionu wywodzi się od nazwiska jednego z przywódców powstania we Flandrii – Jana Breydela. Stadion może pomieścić ponad 29 tysięcy widzów. Znajduje się tam między innymi: 13 loży dla VIP-ów, 212 miejsc dla dziennikarzy i 32 miejsca dla niepełnosprawnych. Przed przebudową pojemność obiektu wynosiła 18 tysięcy. Wszystkie cztery trybuny są zadaszone. Przebudowywane zostały dwie trybuny za bramkami (północna i południowa). Na trybunie północnej krzesełka tworzą napis "Jan Breydel Stadion". Miejsca na odnowionych trybunach razem z łukami są w kolorach drużyn z Brugii. W inauguracyjny meczu na Jan Breydel Stadion, gospodarze – Club Brugge pokonali RSC Anderlecht 2:0, a kibice drużyny gości zdemolowali 250 nowych krzesełek. Podczas Euro 2000 obiekt gościł 4 spotkania. Francja – Dania, Jugosławia – Hiszpania, Czechy – Francja, oraz mecz ćwierćfinałowy – Hiszpania – Francja.
Estádio Jan Breydel

O Estádio Jan Breydel é um estádio localizado em Bruges, na Bélgica. Inaugurado em 1975, passou por ampla reforma em 1998 para sediar a Eurocopa de 2000, tendo capacidade para 30.000 torcedores. É a casa dos times de futebol Club Brugge K.V. e Cercle Brugge K.S.V.. O nome é um homenagem a Jan Breydel, um dos hérois da Batalha de Courtrai, de 1302, garantindo a vitória das milícias flamencas contra o Rei Filipe IV de França. Jogos da Eurocopa de 2000 11 de Junho: Grupo A - França 3 - 0 Dinamarca 16 de Junho: Grupo A - Tchéquia 1 - 2 França 21 de Junho: Grupo C - Iugoslávia 3 - 4 Espanha 25 de Junho: Quartas de Final - Espanha 1 - 2 França Ligações externas Stadiumguide.com
Ян Брейдел (стадион)

«Ян Бре́йдел» (нид. Jan Breydelstadion) — футбольный стадион в Брюгге, Бельгия, домашняя арена клубов «Брюгге» и «Серкль Брюгге». Вместимость составляет 29 062 места. Стадион является муниципальной собственностью. Построен в 1975 году, первоначально носил название «Олимпийский стадион» (Olympiastadion). В 1998 году, в рамках подготовки к чемпионату Европы по футболу 2000 года, стадион был реконструирован и получил новое название в честь Яна Брейдела, легендарного предводителя восстания 1302 года. Примечания
Стадион Јан Брејдел

Стадион Јан Брејдел (хол. Jan Breydelstadion) је вишенаменски стадион у Синт Андрију, Бриж, Белгија. Стадион који је у власништву града је домаћи стадион два врхунска фудбалска клуба, Клуб Бриж и Серкл Бриж. Користи се углавном за фудбалске утакмице, где цене улазница се крећу између 5 и 60 евра по месту по утакмици. Стадион је изграђен 1975. године. Тренутно има 29.042 седишта. Назван је по Јану Брејделу, покретачу Јутрења у Брижу, побуне која је довела до битке код Златних мамза. Пре 1999. године и Европског првенства 2000. стадион је био познат као Олимпијастадион [Olympiastadion], холандски олимпијски стадион и имао је 18.000 места. Током децембра 2015. године терен је обновљен италијанском хибридном травом (мешавина природне и вештачке траве) под називом Микто. Утакмице ЕП 2000. Референце Спољашње везе Клуб Бриж Круг Бриж Јан Брејдел
Jan Breydelstadion

Jan Breydelstadion är en fotbollsarena i Brygge i Belgien. Arenan byggdes 1974 och invigdes 1975. Arenan är namngiven efter Jan Breydel, som var en flamländsk folkhjälte på 1300-talet. Från början hette arenan Olympiastadion, men i samband med en ombyggnation inför Europamästerskapet i fotboll 2000 döptes arenan om till ett mer flamländskt namn. Detta för att man skulle få ekonomiskt stöd från den flamländska regeringen. Jan Breydelstadion stod värd för tre gruppspelsmatcher i EM 2000 och även en kvartsfinal. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Jan Breydel Stadium.﻿
Ян Брейдел (стадіон)

«Ян Брейдел» (нід. «Jan Breydelstadion») — багатофункціональний стадіон у місті Брюгге, Бельгія, домашня арена футбольних клубів «Брюгге» та «Серкль». Стадіон відкритий 1975 року як «Олімпіаштадіон». Реконструйований у 1998 році в рамках підготовки до Чемпіонату Європи з футболу 2000 року, матчі якого приймав. В результаті розширення місткість було збільшено з 18 000 до 29 062 глядачів. Напередодні Чемпіонату Європи арені присвоєно ім'я Яна Брейдела — відомого бельгійського діяча Середньовіччя. У грудні 2015 року природне покриття поля було замінене на гібридне за технологією «Mixto Hybrid Grass», яке було виготовлене в Італії . Посилання Про стадіон на офіційному сайті ФК «Брюгге» (нід.) Jan Breydel Stadion на footballtripper.com [Архівовано 7 серпня 2017 у Wayback Machine.] (англ.) Jan Breydel Stadion на stadiumguide.com [Архівовано 18 липня 2017 у Wayback Machine.] (англ.)
Kapel van de Hagelberg

De Kapel van de Hagelberg is een kapel in de tot de gemeente Antwerpen behorende plaats Berendrecht, gelegen aan Kapelstraat 2. Geschiedenis In 1732 werd hier een pijlerkapel opgericht met een Mariabeeld. In 1734 werd hierom een betreedbare kapel gebouwd. Het werd een bedevaartsoord. De kapel werd in 1925 vergroot in neogotische stijl. In 1837 werd het parkje bij de kapel aangelegd. In 1906 werd een processiepark met de 15 geheimen van de rozenkrans aangelegd. In 1927 werd het geheel uitgebreid met een Lourdesgrot, een Heilig Hartbeeld en een beeld van de heilige Theresa. In 1982 werd de kapel voorzien van een dakruitertje. Interieur In de kapel vindt men een kruisbeeld en een gepolychromeerd beeld van Jezus in het graf, beide van de eerste helft van de 18e eeuw. Van 1732 is een beeld van de Madonna met Kind. Bedevaart Vanaf 1747 vindt de Berendrechtse Beganktenis plaats, waarbij bedevaartgangers te voet van Ossendrecht naar de kapel trekken. Aanleiding hiertoe was een pestepidemie. Toen de pest uitdoofde en, dus, de gebeden waren verhoord, besloten de Osdrechtenaren elk jaar terug te keren.
Sint-Lucaskerk (Antwerpen)

De Sint-Lucaskerk is een voormalige parochiekerk te Antwerpen-Linkeroever, gelegen aan Ernest Claesstraat 5. De parochie was gevestigd rond de Waaslandtunnel. Omdat er rond de jaren 60 geen bebouwing was, werd er een wedstrijd opgericht om hier een Europark te bouwen. Een wijk volledig bestaand uit sociale woningen. Na het publiceren van de plannen merkten de vertegenwoordigers van de andere parochies van Linkeroever op dat er geen kerkgebouw was voorzien. Het bisdom werd ingeschakeld en na overleg werd er een kerk gepland bij de Chicagobuilding in de stijl van het naoorlogs modernisme in beton die in 1974 werd ingezegend. Na de fusie van de drie parochies op Linkeroever werd de Sint-Lucaskerk vanaf 2005 een bijkerk van de Sint-Anna-ten-Drieënkerk. Er werden na enkele jaren geen Missen meer opgedragen, maar de kerk bleef eigendom van de parochie en kreeg een sociale functie. Het gebouw werd ingezet voor naschoolse opvang en voor de stichting Laudato Si' , die in 2018 hier begon met een kringloopwerkplaats met tewerkstelling van kwetsbaren op de arbeidsmarkt en aldus een belangrijke buurtfunctie vervult.
Sint-Laurentiuskerk (Wilmarsdonk)

De Sint-Laurentiuskerk is de voormalige kerk van de tot de gemeente Antwerpen behorende plaats Wilmarsdonk, gelegen aan de Wilmarsstraat. Geschiedenis De plaats Wilmarsdonk kende een kapel, die oorspronkelijk afhankelijk was van de parochie van Zandvliet, maar die begin 14e eeuw al was verheven tot parochiekerk. Het patronaatsrecht was in bezit van het Onze-Lieve-Vrouwekapittel te Antwerpen. In de 15e eeuw werd de huidige toren gebouwd. In de 16e eeuw werd het transept en het koor gebouwd. In 1567 werd de kerk, tijdens de godsdiensttwisten, geplunderd. Omstreeks 1965 werd Wilmarsdonk, samen met het naburige dorp Oorderen, vrijwel geheel afgebroken om plaats te maken voor uitbreiding van het havengebied. De toren bleef gespaard. Toren Oorspronkelijk de westtoren van het kerkgebouw, is het een bouwwerk in gotische stijl, gebouwd in witte natuursteen. De toren staat nu te midden van een bedrijventerrein.
Sint-Jacobus de Meerderekerk (Kapellen)

De Sint-Jacobus de Meerderekerk is de oudste parochiekerk van de Antwerpse plaats Kapellen, gelegen aan het Kerkplein. Geschiedenis Het gotisch koor en het transept van de kerk stammen uit de 15e en 16e eeuw. In de 18e eeuw werd het schip in classicistische stijl aangepast. In 1849-1851 werden de zijbeuken en de westtoren toegevoegd in neogotische stijl, naar ontwerp van Ferdinand Berckmans. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de kerk zwaar beschadigd en omstreeks 1950 werd hij hersteld. Gebouw Het betreft een georiënteerde driebeukige bakstenen hallenkerk met half ingebouwde westtoren en driezijdig afgeslote koor. Interieur De kerk bezit twee 17e-eeuwse zijaltaren. De communiebank is van het einde van de 17e eeuw, de biechtstoelen zijn van 1707 en de preekstoel van 1717. In 1762 werd de doksaalbalustrade vervaardigd, het koorgestoelte is van 1710. De kerkmeestersbank is uit de 2e helft van de 18e eeuw. Schilderijen zijn: Jezus en de ongelovige Thomas van 1725; Calvarie door Cornelis de Vos is van 1613. De Tenhemelopneming van Maria is 17e-eeuws. De schilderijen Jezus wordt van het kruis afgenomen en Piëta met engelen zijn 18e-eeuws.
Quarantainestallen

De Quarantainestallen omvat een stallencomplex in de Antwerpse plaats Essen, gelegen aan Hemelrijk 77. Geschiedenis Via de spoorlijn werd vanuit Nederland veel vee geïmporteerd naar België. De dieren moesten, eenmaal over de grens gebracht, in quarantaine om ze te onderzoeken op veeziekten. Daartoe werden in 1896 drie grote stallen gebouwd. Dit bleek niet voldoende en in 1909 werden nog een groot aantal stallen bijgebouwd waarmee het totaal op 46 stallen kwam. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden veel stallen door de bezetter in brand gestoken. Na deze oorlog werden de stallen steeds minder gebruikt, met name de oprichting van de Europese Economische Gemeenschap in 1958 leidde tot het opdoeken van de quarantainefunctie. De stallen werden nog een tijdje gebruikt voor het aanbrengen van merken en dergelijke, maar in 1968 kwam ook daaraan een einde. Het terrein werd nog gebruikt voor rommelmarkt, maar uiteindelijk werden de stallen omgebouwd tot 42 woningen, aldus een wijkje (Qville) vormend.
Hof van Roosendael

Het Hof van Roosendael is een kasteel in de tot de gemeente Antwerpen behorende plaats Merksem, gelegen aan Terlindenhofstraat 265. Geschiedenis Het Hof De Kijckuyt werd voor het eerst vermeld in het 4e kwart van de 15e eeuw. In 1585, tijdens het Beleg van Antwerpen, werd het verwoest en, mogelijk in 1609, herbouwd als huys van Plaisantie (buitenverblijf). In 1691 zou grootaalmoezenier Th. van Roosendael het goed De Kijckuyt hebben verkregen. Het bleef enige tijd in de familie en kende daarna meerdere andere eigenaren totdat het in 1924 door de gemeente Merksem werd aangekocht. Het werd, na restauratie, in gebruik genomen als Muziekacademie en tekenschool, en daarna werd het door de heemkundekring gebruikt. Gebouw Het omgrachte en ommuurde complex omvat een bakstenen poortgebouw met trapgevel en geflankeerd door torentjes. Het draagt het jaartal 1632 en het wapenschild van de familie Roosendael-Courtois. Over een stenen boogbrug kan het kasteel worden betreden.
Anne Frankbos

Het Anne Frankbos (Frans: Bois Anne Frank), voorheen het Arthur Maespark en het Anne Frank park, is een park- en bosgebied in Haren, een dorp in de Stad Brussel in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De ongeveer één hectare grote groene ruimte is gelegen tussen de Haachtsesteenweg en de Arthur Maesstraat en wordt beheerd door de Stad Brussel. De Brusselse gemeenteraad besliste op 23 mei 2005 om het Arthur Maespark te hernoemen tot het Anne Frank park. Na een restauratie van het gebied door de dienst Groene Ruimten en de invoering van een extensief beheer waarbij de natuurontwikkeling centraal stond, werd de ruimte steeds meer als een bos beschouwd. Daarom besliste de gemeenteraad op 10 mei 2021 om het Anne Frank park officieel te hernoemen tot het Anne Frankbos. Het Anne Frankbos wordt zo natuurlijk mogelijk beheerd en vormt een groene zone in het noorden van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Zie ook Lijst van parken en tuinen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest
Openbaar Entrepot voor de Kunsten

Het Openbaar Entrepot voor de Kunsten, kortweg OPEK, is een artistiek centrum in de Belgische stad Leuven. Het centrum is gevestigd in het voormalig Openbaar Entrepot aan het Victor Broosplein tussen de abdij Keizersberg en de Vaartkom. Gebouw OPEK is gevestigd in het voormalig Openbaar Entrepot, dat in 1954 werd gebouwd naar een ontwerp van architect Victor Broos. De inhuldiging vond plaats in oktober 1956. Het gebouw omvatte een kantoorgedeelte met ontvangkantoor van de Douane en Accijnzen en het douaneagentschap van de Nationale Maatschappij van Buurtspoorwegen en een entrepotgedeelte met opslagruimtes. In 2000-2001 werkten de Leuvense kunstenorganisaties Artforum, fABULEUS en Braakland/ZheBilding samen om hun werkplekken in de Molens van Orshoven aan de Vaartkom onder te brengen. In 2005 traden ook Mooss en WISPER toe tot het samenwerkingsverband, dat werd overkoepelend met de vzw TPAKT Infra. Vanwege de wijkontwikkeling aan de Molens Van Orshoven was de vzw in 2009 genoodzaakt te verhuizen. In september 2011 opende in het voormalig entrepot het Openbaar Entrepot voor de Kunsten (OPEK). OPEK OPEK is een culturele site waar die dienst doet als ontmoetingsruimte voor culturele organisaties en verschillende kunstdisciplines, waaronder dans, theater, beeldende kunsten, muziek, literatuur en fotografie. De site telt enkele theaterzalen, kunstateliers, werk-, vergader- en repetitieruimtes en een café. Verschillende kunstenorganisaties zijn gehuisvest in het OPEK-gebouw: Trill, Mooss, Bamm! en WISPER, theatergezelschap Het nieuwstedelijk, dans- en theaterproductiehuis fABULEUS, het sociaal-artistiek atelier De FactorY en jongerenorganisatie Urban Woorden. Het wordt ook gebruikt door de opleiding drama van de LUCA School of Arts en het Leuvense filiaal van Kunst in Huis vindt er ook zijn thuis. Externe links Officiële website
Square Eddy Merckx

Le square Eddy Merckx (en néerlandais : Eddy Merckxplein) est un square bruxellois de la commune de Woluwe-Saint-Pierre ou aboutissent l'avenue des Bergeronnettes, l'avenue des Merles, l'avenue des Alouettes et l'avenue des Pinsons sur une longueur totale de 70 mètres. Historique et description Origine du nom Le nom du square vient du coureur cycliste belge Eddy Merckx. Situation et accès Inventaire régional des biens remarquables Voir aussi Liste des rues de Woluwe-Saint-Pierre Liens externes Commune de Woluwe-Saint-Pierre Notes et références La Chanson des rues de Woluwe-Saint-Pierre de Jean Francis. Louis Musin Éditeur – Bruxelles 1975 Portail de Bruxelles Portail des routes Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Sint-Dominicuskerk (Antwerpen)

De Sint-Dominicuskerk is een parochiekerk in de stad Antwerpen, gelegen aan Provinciestraat 112. Geschiedenis De paters dominicanen, door de Fransen einde 18e eeuw verdreven uit Antwerpen, besloten in 1905 weer terug te keren. In 1907 vestigden ze zich aan de aan de Provinciestraat aanpalende Ploegstraat, waar ze enkele panden hadden aangekocht. Een nieuw klooster, naar ontwerp van Louis Corthouts, werd gebouwd van 1912-1913. Ten gevolge van de Eerste Wereldoorlog werd de bouw van een kerk uitgesteld. Van 1925-1926 werd uiteindelijk de kerk gebouwd naar ontwerp van Frans Mertens. Het reliëf in de timpaan boven de entree is van de hand van Alfons Baggen. De kerk werd in 1968 verheven tot parochiekerk en in 2002 onttrokken aan de eredienst. Daarna fungeerde de kerk als buurthuis, Kievitsnest genaamd. Gebouw Het betreft een naar het westen georiënteerd, bakstenen kerkgebouw in neogotische stijl. De voorgevel is ingepast in de straatwand en daarboven bevindt zich de toren. De driebeukige kerk heeft een recht afgesloten koor, geflankeerd door twee zijkoren. Het orgel werd vervaardigd door de firma Stevens.
Heilige Geestkerk (Antwerpen)

De Heilige Geestkerk is een parochiekerk in de stad Antwerpen, gelegen aan de Mechelsesteenweg 133. Geschiedenis De parochie werd gesticht in 1909. Men kerkte aanvankelijk in een noodkerk. De bouw van de definitieve kerk begon in 1927. Het was een ontwerp van Joseph Evrard. In 1928 kwam het achterste gedeelte van de kerk gereed en kon dit in gebruik worden genomen. Van 1929-1931 werd het voorste gedeelte van de kerk gebouwd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog opgelopen schade werd in de daaropvolgende jaren hersteld. Gebouw Het betreft een georiënteerde bakstenen neoromaanse kruisbasiliek. In de noordwesthoek bevindt zich de toren op vierkante plattegrond. Het koor is vijfzijdig afgesloten. Het interieur stamt voornamelijk uit de tijd van de bouw.
Sint-Annakerk (Borgerhout)

De Sint-Annakerk is een parochiekerk in het tot de gemeente Antwerpen behorende stadsdistrict Borgerhout, gelegen aan de Goedendagstraat 48. Het kerkje, waarvan de voorgevel in de straatwand is opgenomen, werd omstreeks 1905 gebouwd ten behoeve van de in 1905 opgerichte parochie. Het kerkje heeft een bakstenen voorgevel, rondbogige vensters en een dakruiter. Na jaren leegstand werd de kerk in 2022 overgedragen aan de Georgisch-Orthodoxe Kerk, voor de parochie van Sint-Nino, beschermheilige van Georgië. Met beperkte middelen zoals de bouw van een iconostase werd de vervallen kerk aangepast aan de Georgische liturgie.
Heilig Sacramentskerk (Merksem)

De Heilig Sacramentskerk is een parochiekerk in de tot de gemeente Antwerpen behorende plaats Merksem, gelegen aan de Lambrechtshoekenlaan. Deze kerk werd gebouwd ten behoeve van de jongste parochie van Merksem, die in 1964 werd opgericht. In 1967-1968 werd de kerk gebouwd, naar ontwerp van Jean Waterkeyn en E. Van Tichelen. De kerk, gebouwd in de stijl van het naoorlogs modernisme, heeft een rechthoekige plattegrond, een plat dak en werd opgetrokken in beton. Ook de naastgebouwde klokkentoren is van beton; deze heeft een opengewerkte klokkenruimte. De kerk bezit een 16e- of 17e-eeuws houten Mariabeeld dat afkomstig is van een wegkapel.
Ixelleské rybníky

Ixelleské rybníky (francouzsky Étangs d'Ixelles, nizozemsky Vijvers van Elsene) se nacházejí v jižní části belgické metropole Bruselu. Dva rybníky se táhnou v severo-jižním směru paralelně s Avenue Louise od Náměstí Flagey k parku Bois de la Cambre. Rybníky byly vybudovány v 19. století v souvislosti s projektem vysoušení mokřadů na jižním okraji Bruselu mezi Abbey de La Cambre a náměstím Flagey. Původně zde v roce 1860 byly zbudovány čtyři rybníky; horní byl nicméně v průběhu času vysušen a přebudován v náměstí Place Flagey; prostřední dva byly následně spojeny v jednu velkou vodní nádrž. Od roku 1976 je park, obklopující rybníky, chráněn jako přírodní památka. Oba dva rybníky mají délku 700 m a široké jsou zhruba padesát metrů. Od sebe je odděluje úzký pruh země. Okolo nich se nachází městská zeleň, která na jižní straně přirozeně přechází v les Bois de la Cambre. V parku, který rybníky obklopuje, se nachází několik statných vysokých stromů (lípy, javory, platany, vrby, kaštany). Ty rostou jak po obvodu rybníků, tak i na ostrovech uprostřed nich. V parku se dále nachází dva památníky; první z nich od Charlese Samuela byl dokončen roku 1894 a připomíná spisovatele Charlese de Costera, druhý z nich pochází z roku 1913 a jmenuje se Tanec; vznikl podle sochaře Julese Herbayse. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ixelleské rybníky na Wikimedia Commons
Ixelles Ponds

The Ixelles Ponds (French: Étangs d'Ixelles, pronounced [etɑ̃ diksɛl]) or Elsene Ponds (Dutch: Vijvers van Elsene, pronounced [ˈvɛi̯vərs fɑɱ ˈɛlsənə]) are two freshwater ponds in the Brussels municipality of Ixelles, Belgium. The ponds we can see today are those spared by a 19th-century campaign of drying the wetlands of the Maelbeek valley between La Cambre Abbey and the Place Eugène Flagey/Eugène Flageyplein. The two long and narrow ponds, whose total lengths are approximately 700 metres (2,300 ft), and widths are approximately 50 metres (160 ft), are aligned on a roughly North–South axis and are separated by a narrow strip of land. With the surrounding park, the Ixelles Ponds are the tip of a long strip of almost uninterrupted greenery reaching all the way from the Sonian Forest deep into Brussels' urban tissue. The ponds are a popular recreation area for local residents pertaining to the Belgian upper-crust. However, in the late 1990s, the water was polluted with cyanobacteria. This is still the case with the boating lake in the nearby Bois de la Cambre/Ter Kamerenbos where signs are posted at regular intervals, warning of a risk of botulism. Fishing is allowed in the ponds on Wednesdays, Sundays and public holidays. See also List of parks and gardens in Brussels Résidence de la Cambre History of Brussels Belgium in the long nineteenth century References Demey, Thierry (2010). Bruxelles en vert. Le guide des jardins publics (in French). Brussels: Badeaux. ISBN 978-2-930609-00-3. External links Media related to Ixelles Ponds at Wikimedia Commons Description of the ponds on the Belgian Tourism Board website Article in Le Soir newspaper about the cyanobacteria infestation in 1998 Fishing rules on the Municipality of Ixelles website
Estanques de Ixelles

Los estanques de Ixelles (en francés: Étangs d'Ixelles; en neerlandés: Vijvers van Elsene) son dos estanques de agua dulce ubicados en el municipio de Ixelles en Bruselas. Los estanques que podemos ver hoy en día son los únicos dos que fueron salvados de la campaña de secado de los humedales del valle de Maalbeek, entre la Abadía de La Cambre y la Plaza Flagey. Los dos estanques, largos y estrechos, cuya longitud es de aproximadamente 700 metros, y los anchos de aproximadamente 50 metros, se alinean en un eje Norte-Sur y están separados por una estrecha franja de tierra. Con el parque que lo rodea, los Estanques de Ixelles son la punta de una larga franja casi ininterrumpida de vegetación que viene desde el Bosque de Soignes hasta que se adentra profundamente en el tejido urbano de Bruselas. Los estanques son una popular zona de recreo para los residentes locales. Sin embargo, el agua está contaminada con cianobacterias y existen avisos colocados a intervalos regulares que advierten del riesgo de botulismo. Todo contacto con el agua está prohibido, así como sentarse en la hierba en las inmediaciones del agua, aunque esta última regla no se aplica estrictamente. A pesar de la contaminación, las aves acuáticas prosperan alrededor de los estanques. Galería Véase también Abadía de La Cambre Bosque de la Cambre Plaza Flagey Résidence de la Cambre Enlaces externos Descripción de los estanques, sitio web del Comité de Turismo Belga