NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemel-Opgenomenkerk (Voortkapel)

De Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemel-Opgenomenkerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Westerlo behorende plaats Voortkapel, gelegen aan het Kapelplein. Geschiedenis In 1598 zou voor het eerst in schriftelijke documenten sprake zijn van een kapel in Voortkapel, gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw ter Voort. Deze kapel zou een eerdere kapel, die verwoest was, vervangen. In 1842 werd de kapel verheven tot bijkerk en vergroot naar ontwerp van Ferdinand Berckmans. In 1862 werd de kapel nogmaals -ingrijpend- vergroot naar ontwerp van Johan Van Gastel. Hierbij werd de oriëntatie omgekeerd, waarbij het oorspronkelijke westportaal met het schip omgevormd werd tot koor. Het koor werd gesloopt en daarvoor in de plaats kwam een driebeukig schip. Gebouw Het betreft een naar het westen georiënteerde kruiskerk met pseudotransept en ingebouwde toren. Deze heeft drie geledingen. De bouwstijl is historiserend met neoromaanse stijlelementen. Het koor is vlak afgesloten. De kerk bezit enkele schilderijen uit de 17e en 18e eeuw, zoals: Johannes de Doper, Sint-Sebastiaan, Sint-Lucia en een Piëta. Ook zijn er enkele beelden zoals een 16e-eeuws kruisbeeld, een 17e eeuws beeld Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangen, 18e-eeuwse medaillons van de heiligen Franciscus, Ambrosius en Augustinus, en een allegorie van het Geloof, eveneens 18e-eeuws. Het kerkmeubilair is 19e-eeuws.
Onze-Lieve-Vrouw Bezoekingkapel (Gierle)

De Onze-Lieve-Vrouw Bezoekingkapel of Rooienkapel is een kapel in de tot de Antwerpse gemeente Lille behorende plaats Gierle, gelegen aan de Rooienkapel. Geschiedenis De kapel zou al eind 16e eeuw zijn opgericht en hij was toen volledig omgracht. Mogelijk behoorde hij tot een schans. In de 19e eeuw werd de kapel naar het westen toe vergroot. In 1986 werd de kapel gerestaureerd. Gebouw Het betreft een bakstenen kapel op rechthoekige plattegrond met driezijdig afgesloten koor. Het zadeldak draagt een dakruiter. De westgevel is een puntgevel met vlechtingen. In een nis staat een Mariabeeld. In het interieur bevindt zich een barokaltaar, vervaardigd door Wouter Neefs (eind 17e eeuw) met het altaarstuk Maria bezoekt Elisabeth door Theodoor Boeyermans van 1674. Enkele geschilderde houten engelen zijn eind 17e-eeuws.
Sint-Jan Baptistkerk (Poederlee)

De Sint-Jan Baptistkerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Lille behorende plaats Poederlee, gelegen aan het Dorp. Geschiedenis Poederlee was afhankelijk van de parochie van Vorselaar, en deze parochie -en dus ook de kapel van Poederlee- kwam in 1123 aan het kapittel van Kamerijk. In 1321 werd Poederlee een zelfstandige parochie met Wechelderzande als annex. In 1572 werd ook Wechelderzande een zelfstandige parochie. Uiteindelijk werd in 1906-1909 een neogotisch kerkgebouw opgericht naar ontwerp van Jules Taeymans. Hierin werden de 15e-eeuwse toren en het 15e-eeuws koor geïntegreerd. Gebouw Het betreft een georiënteerde neogotische bakstenen pseudobasiliek met transept en ingebouwde westtoren. Het koor is driezijdig afgesloten. De toren is in Kempense gotiek en heeft drie geledingen. Het koor en het transept zijn lager dan het kerkschip. Interieur Het schip wordt overkluisd door een houten tongewelf. De kerk bezit een beeld van Sint-Sebastiaan in witgeschilderd hout (2e helft 17e eeuw) en een beeld van Johannes de Doper in terracotta (18e eeuw). Het meeste kerkmeubilair is neogotisch. De 17e-eeuwse preekstoel is verwerkt in het altaar.
Kapel van Jezus in 't Steentje

De Kapel van Jezus in 't Steentje is een kapel in de Naamsestraat in de Belgische stad Leuven. De kapel dateert uit 1814 en werd gebouwd achter de Sint-Kwintenskerk naar een ontwerp van Ange de Bruyn ter vervanging van een kapel uit 1725 die in 1798 verwoest werd. Het is een classicistische bakstenen en zandkalkstenen kapel met apsis aan westzijde voorzien van drie halfradvensters en een half koepelgewelf. De kapel dankt haar naam aan een in steen gebeeldhouwde voorstelling van de gekruisigde Christus, die volgens de legende tijdens de bouw van de kapel uit de grond werd gegraven. In de volksmond is de kapel bekend als het "Kapelleke van Janneke de Grijzer", wat verwijst naar een thans verdwenen beeld van de wenende Johannes onder het kruis. In oktober 2020 werd het offerblok gestolen en in januari 2022 werd het Mariabeeld beschadigd.
Sint-Petrus en Pauluskerk (Pulle)

De Sint-Petrus en Pauluskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Zandhoven behorende plaats Pulle, gelegen aan de Torenstraat. Gebouw Het betreft een laatgotische bakstenen georiënteerde driebeukige kruiskerk met voorgebouwde westtoren en driezijdig afgesloten koor. De onderbouw van de toren is 15e-eeuws, het koor is van 1646-1649, het schip en transept zijn uit het 3e kwart van de 17e eeuw. Tijdens de eerste helft van de 19e eeuw en ook na 1978 werden restauratiewerkzaamheden uitgevoerd. De westtoren, die in 1900-1901 werd hersteld onder leiding van Eugeen Gife, heeft vier geledingen en een tentdak. Interieur Het interieur werd, mogelijk in 1826, in neoclassicistische stijl aangepast. In de kerk vindt men schilderijen uit de 16e, 17e en 18e eeuw waaronder een Graflegging van Christus. Ook een beeld van Sint-Rochus is 16e-eeuws. Uit de 17e eeuw dateert het hoofdaltaar. Dit portiekaltaar in barokstijl heeft een schilderij dat de Verrezen Jezus verbeeldt. Ook de biechtstoelen en de preekstoel zijn 17e-eeuws. Een Sint-Luciabeeld en het schilderij De Emmausgangers zijn 18e-eeuws. De orgelkast in barokstijl is mogelijk van 1740. Van belang is de bronzen hoofdklok, gewijd aan Maria. Deze dateert van 1309 en is waarschijnlijk de oudste klok van West-Europa.
Zoerselhof

Het Zoerselhof is een kasteel in de Antwerpse plaats Zoersel, gelegen aan Zoerselhofdreef 40. Geschiedenis Waarschijnlijk was hier in 1233 al een jachtverblijf van de hertog van Brabant. Het gebied werd geschonken aan de Sint-Bernardusabdij te Hemiksem die er een landbouwbedrijf genaamd Hoodonc (Hooidonk) vestigde. De hoeve werd voor het eerst vermeld in 1287. Deze werd omstreeks 1566 gesplitst in de Grote Hoeve van Hooidonk en de Kleine Hoeve van Hooidonk. In 1638 was er al sprake van vier boerderijen. Er was ook een woning voor de rentmeester. In 1754 brandde de hoeve af en deze werd herbouwd. In 1787 werd het huidige kasteel gebouwd in classicistische stijl. Het diende als verblijf voor de rentmeester (provisor) en de abt. In de Franse tijd werd het domein onteigend en openbaar verkocht, en in 1797 kwam het aan de particulier J.P. Schmitz. Het werd meerdere male doorverkocht en na de Tweede Wereldoorlog werd het ingericht als hotel-restaurant. In 1956 werd de bovenste verdieping door brand vernield, waarna herstel volgde. Gebouw Het kasteel heeft een rechthoekige plattegrond. Naar het hoofdgebouw leidt een dreef door een symmetrische aanplant. Ook is er een oranjerie en een koetshuis, een L-vormige hoeve en een provenierswoning. Het kasteel heeft een rechthoekige uitbouw (1e kwart 20e eeuw) met op de verdieping een kapel met halfronde apsis. Ten zuidwesten van het kasteel ligt een vijver die in verbinding staat met de Monnikenloop en een rechthoekig omgracht terrein. Het geheel sluit aan bij het Zoerselbos.
Huis Bethlehem

Het Huis Bethlehem is een herenhuis in de Schapenstraat in de Belgische stad Leuven. Geschiedenis Het Huis Bethlehem werd in 1856 in opdracht van de Leuvense industrieel Guillaume J.F. Janssens (1796-1877) gebouwd naar een ontwerp van de Brusselse architect I. G. Druaert. Hij had onder meer de Gaffelmolen geërfd, het bedrijf dat de voormalige Cropel- en Corbekemolens op de Kleine Dijle, de rechterarm van de Dijle tussen de Schapenstraat en de Redingenstraat. Hij was ook eigenaar van de nabijgelegen Vliegmolen. Het Huis Bethlehem werd gebouwd waar de resten van de Corbekemolen lagen. Aanvankelijk behoorden tot het complex een stal, een moestuin met serres en een lusthof met een 18e-eeuws paviljoen. Een deel van de tuin behoorde tot het Zwartzustersklooster. In 1893 kwam het huis in handen van Victor Vanderkelen, zoon van burgemeester Leopold Vander Kelen, die er in 1896 de industriële bakkerij Het Volksgeluk begon. De fabriek werd in 1922 doorverkocht aan Lambert Meurrens, die er de BNB Biscuiterie Nationale Belge onderbracht. In 1932 werd het herenhuis aan de zusters van Bethlehem uit Nijvel verkocht. De zusters richtten er een Franstalige meisjespedagogie in en een volwaardige verdieping werd boven het historische huis aangebracht. Het tuinpaviljoen werd omgevormd tot kapel. Na de splitsing van de Katholieke Universiteit Leuven en de Université catholique de Louvain trokken de zusters weg uit Leuven en stond het pand enkele jaren leeg. In 1972 kwam het pand in handen van de Assurantie van de Belgische Boerenbond (ABB) en werd het omgevormd tot opleidingscentrum en secretariaat van het Katholiek Vormingswerk van Landelijke Vrouwen (KVLV). Een deel van de tuin werd tot parking omgevormd en in 1987 werd met de stad Leuven een overeenkomst afgesloten om het overige deel van de tuin in te richten als openbaar plantsoen, het Dijlepark. Thans is de KU Leuven eigenaar van het gebouw en huisvest het de Associatie KU Leuven en het Centrum voor Ervaringsgericht Onderwijs (CEGO). Literatuur F.A. LEFEVER, 'Bij de revalorisatie van het huis van Bethlehem', in BB-Schakel 30, nr. 2 (1984), 2-3. F.A. LEFEVER, Het Huis Bethlehem. Kanttekeningen bij de revalorisatie van het Huis Bethlehem. Rik UYTTERHOEVEN, Leuven weleer 4. Van de Volmolen tot Wilsele. Langsheen de Dijlevallei en de Vaart, Leuven, Standaard, 1988.
Banmolen (Grobbendonk)

De Banmolen of Molen van Hool is een watermolen nabij de Antwerpse plaats Grobbendonk, gelegen aan Watermolenweg 1. Deze onderslagmolen op de Kleine Nete, aan de samenvloeiing met de Aa fungeerde als korenmolen en oliemolen, terwijl de molen ook korte tijd als volmolen in gebruik is geweest. Geschiedenis Al vóór het jaar 1100 zou er hier een watermolen hebben gestaan. Deze brandde af in 1268 en werd hersteld. In 1579 werd hij verwoest en herbouwd. Uit deze tijd stamt de voormalige oliemolen, het gebouw op de rechteroever van de Kleine Nete. Van 1620 tot eind 17e eeuw was in de oliemolen ook een inrichting als volmolen geïnstalleerd. Toen, in 1795, het Kasteel Grobbendonk door de Fransen in brand werd gestoken, bleef de molen, die eigendom was van de heren van Grobbendonk, gespaard. Hij bleef in het bezit van de familie d'Ursel. In 1870 had de molen nog drie raderen: één voor de oliemolen en twee voor de korenmolen. In 1890 werd het olieslagen gestopt. Vanaf 1915 werd er ook elektriciteit met de molen opgewekt, maar dit zorgde in 1920 voor kortsluiting en daarmee brand. Daarop werden, in 1921, de twee raderen voor de korenmolen en de oliemolen vernieuwd en ingebouwd. In 2010 werd een vistrap aangelegd. Gebouw Aan weerszijden van de waterloop bevindt zich een gebouw, in het noorden voor de voormalige oliemolen, in het zuiden voor de korenmolen, die nog steeds in bedrijf is. De beide gebouwen zijn in de kern nog 17e-eeuws en bezitten elk nog een ingebouwd rad.
Sint-Amelbergakerk (Zandhoven)

De Sint-Amelbergakerk is de parochiekerk van de Antwerpse plaats Zandhoven, gelegen aan De Linden. Geschiedenis De parochie zou in de 13e eeuw zijn gesticht. De gotische kerk is van begin 16e eeuw. In 1689 werd de toren verhoogd. De kerk werd verwoest in 1914 en in 1923-1924 herbouwd. In 1940 werd de kerk opnieuw verwoest. Hierna werd de kerk in vrijwel de oorspronkelijke stijl herbouwd. Gebouw Het betreft een georiënteerde bakstenen kruisbasiliek met halfingebouwde westtoren. Deze is gebouwd in zandsteen. Deze toren heeft drie geledingen en een ingesnoerde naaldspits. Het koor is driezijdig afgesloten. Via een korfboogdeur kan men de kerk betreden. Boven de ingang bevindt zich een Sint-Amelbergabeeld in een nis. Interieur De kerk bezit 17e- en 18e-eeuwse altaarstukken, namelijk: Calvarie met Maria Magdalena door Abraham van Diepenbeeck (1648) voor het hoofdaltaar, Maria door engelen gekroond door Theodoor Boeyermans (1660) voor het noordelijk zijaltaar en Sint-Amelberga weigert te trouwen met de zoon van Karel Martel door Charles Joseph Jean van der Sluyse (1792) voor het zuidelijk zijaltaar. Er is een 13e-eeuws kruisbeeld, een beeld van Sint-Amelberga (1e helft 17e eeuw), een ecce homo (omstreeks 1700) en een Sint-Sebastiaan (18e eeuw). Het hoofdaltaar door Servaes Cardon (1648) is in barokstijl. Het noordelijk en zuidelijk zijaltaar is van 1659 respectievelijk 1676. De preekstoel is van 1643. De biechtstoelen zijn uit het 3e kwart van de 18e eeuw. Er is een grafsteen in renaissancestijl uit 1560, van de schout Arnold van Liere.
Bleyckhof

Het Bleyckhof is een kasteel in de tot de Antwerpse gemeente Ranst behorende plaats Oelegem, gelegen aan Schildesteenweg 92-94. Geschiedenis In 1699 werd door landvoogd Maximiliaan II Emanuel van Beieren de invoer van weefsels en de uitvoer van wol geblokkeerd. Dit leidde onder meer door de oprichting van textielblekerijen. Aldus werd in Borgerhout een dergelijke blekerij opgericht. Deze was succesvol en daarom stichtte ene Joannes Van der Smissen in 1748 ook een dergelijk bedrijf in Oelegem. Het water voor het wassen van het textiel werd onttrokken aan het Groot Schijn. Aan dit bedrijf kwam omstreeks 1830 een einde, toen in toenemende mate chemische bleekmiddelen in zwang kwamen. Bij de blekerij werd ook een kasteelachtig woonhuis gebouwd dat als zodanig dienst bleef doen. Gebouw Het kasteel van 1748 werd gebouwd op rechthoekige plattegrond. Samen met hovenierswoning, stalling en koetshuis is het gelegen op een door een rechthoekige gracht omgeven terrein. Genoemde dienstgebouwen zijn van het 1e kwart van de 20e eeuw.
Sint-Antoniuskerk (Sint-Antonius)

De Sint-Antoniuskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Zoersel behorende plaats Sint-Antonius, gelegen aan de Handelslei 23 en gewijd aan Sint-Antonius Abt. Geschiedenis In 1490 werd voor het eerst melding gemaakt van een kapel die gewijd was aan Onze-Lieve-Vrouw en aan Sint-Antonius. Deze werd in 1490 herbouwd maar in 1542 verwoest door de Gelderse troepen van Maarten van Rossum. In 1850-1851 werd het huidige kerkschip gebouwd ter vergroting van de kapel, naar ontwerp van Ferdinand Berckmans. In 1905 werd de kerk vergroot naar ontwerp van Ernest Dieltiëns waarbij onder meer het transept en de zijkoren werden opgetrokken. Gebouw Het betreft een bakstenen, naar het noordwesten georiënteerde, kruiskerk in neogotische stijl. Boven de ingang is een dakruiter met achthoekige spits aangebracht. Interieur Het interieur wordt overkluisd door een kruisribgewelf. De kerk bezit een gepolychromeerd houten beeld van Sint-Sebastiaan, van 1763. De altaren zijn in neogotische stijl uitgevoerd.
Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingskerk (Schilde)

De Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse plaats Schilde behorende wijk Schilde-Bergen, gelegen aan de Pater Nuyenslaan 68. Omstreeks 1939 bestond al de intentie om een nieuwe parochie op te richten. In 1942 werd een noodkerk in gebruik genomen. Vanaf 1945 werd een legerbarak als kerkruimte benut. In 1952 werd een kapelanie ingesteld. De kerk werd in 1951-1952 gebouwd naar ontwerp van Rutger Langaskes en Marc de Vooght. Ze brandde af op 23 juni 1970 en werd daarna herbouwd naar ontwerp van Guido Derks. Het nieuwe bouwwerk werd in 1972 in gebruik genomen. Deze kerk staat bekend als de "witte kerk". In 1955 werd aan de voet van het kerkgebouw een basisschool in gebruik genomen. De parochie werd geleid door de paters Dominicanen. Vermits de paters geen opvolger vonden voor de laatste pastoor, werd beslist de kerk te ontwijden. Dit gebeurde op 30 juni 2022. In datzelfde jaar verlieten de Dominicanen de gemeente Schilde.
Sint-Guibertuskerk (Schilde)

De Sint-Guibertuskerk is de parochiekerk van de Antwerpse plaats Schilde, gelegen aan het Kerkplein. Geschiedenis De kerk kwam in de 12e eeuw in bezit van de Abdij van Affligem. In de 14e eeuw werd de kerk vergroot tot kruiskerk. Tijdens de godsdiensttwisten liep de kerk schade op die in 1595-1596 werd hersteld. In 1612 werd de kerk opnieuw gewijd. In 1660 werd de toren vernield. Deze werd herbouwd in 1666-1672. In 1740 stortte de toren in waarbij ook het schip gedeeltelijk werd vernield. Later vonden er meer herstellingen plaats en in 1829 werden de zijbeuken verbreed. Wegens achterstallig onderhoud en bevolkingsgroei moest de kerk worden vergroot. Dit geschiedde in 1861-1863 naar ontwerp van Eugeen Gife. Op 8 oktober 1914 werd de kerk door het Belgische leger in brand gestoken. In 1921-1923 werd de kerk herbouwd waarbij de nog aanwezige muren van de toren en de zijbeuken in het gebouw geïntegreerd werden. Er werd echter geen spits voorzien zoals voor de oorlog, de toren werd afgedekt met een laag dak. Op 17 november 1944 liep de kerk nog enige schade op. Gebouw Het betreft een bakstenen georiënteerde driebeukige kruiskerk in neogotische stijl met ingebouwde westtoren. Deze toren heeft vijf geledingen en een tentdak. De zijbeuken zijn als zijkapellen uitgevoerd met de nok loodrecht op de as van de kerk. Interieur Het interieur wordt overkluisd door een kruisribgewelf. Het neogotische meubilair is grotendeels van 1922.
Kasteel Spreeuwenborg

Kasteel Spreeuwenborg is een kasteel in de Antwerpse plaats Schilde, gelegen aan de Alfons Van den Sandelaan 12-14. Geschiedenis Waarschijnlijk was het Jacob de Vocht die begin 16e eeuw een buitenhuis oprichtte op een voormalig terrein van de Abdij van Affligem. In 1553 kwam het in bezit van de familie Melchior en vervolgens kende het een reeks eigenaren totdat het in 1937 werd verkocht aan de NV Casa en in 1959 aan de vennootschap Les Cygnes. Omstreeks 1950 werden de gebouwen vergroot en ook werd toen de tuin aangelegd. Gebouw Het gebouw, in neoclassicistische stijl, dateert van omstreeks 1950 en heeft vermoedelijk een oudere kern. De zuidelijk voorgevel kijkt uit op een vijver. Deze ligt in een park dat omstreeks 1950 werd aangelegd door Guillaume de Bosschere.
Hof te Schilde

Het Hof te Schilde (ook: Hof ten Broecke) is een domein van het voormalige Hof van Schilde, gelegen in de Antwerpse plaats Schilde aan de Bellevuedreef en De Pont 45. Geschiedenis Het Hof te Schilde was oorspronkelijk een omgrachte schans nabij de vallei van de Schijn. Eind 14e eeuw behoorde het aan Franco van Wijnegem. Omstreeks 1400 kwam het in bezit van de familie van Berchem. In 1554 werden het goed verbeurd verklaard. Het kwam uiteindelijk aan Willem van de Werve. Het werd toen vermeld als een omwaterd stenen huis met toren, cijnshoeve, laathof en hoeven. In 1559 verkreeg Willem ook de heerlijkheid Schilde, en daarmee werd het Hof te Schilde tot zetel van de heerlijkheid. Vermoedelijk vonden daarna verbouwingsactiviteiten plaats. Het goed bleef in bezit van de familie van de Werve tot 1722, toen het werd verkocht aan baron Paolo Jacomo de Cloots. Deze heeft het kasteel, dat in 1702-1704 werd beschadigd, aanzienlijk gewijzigd, een campagne die door zijn opvolgers tot 1756 werd voortgezet. Zo ontstond ook een lusthof met dreven, priëlen, vijvers met watervallen en fonteinen. Een Chinese toren werd gebouwd die een pompinstallatie bevatte om dit alles in beweging te zetten. Tussen 1876 en 1891 werd een nieuw kasteel gebouwd, nog steeds in opdracht van de familie van de Werve. Het ontwerp was van Henri Parent en het geheel werd uitgevoerd in eclectische stijl. Uiteindelijk werd 500 ha van het domein verkocht aan een projectontwikkelaar, die het verkavelde tot de wijk Schilde-Bergen. In 1953 werd kasteel en park aangekocht door de gemeente, die het kasteel liet slopen. Domein Wat bleef was het park en verder bleven de fundamenten van het kasteel bewaard. Het park wordt betreden via de Bellevuedreef welke een brug over de rechthoekige omgrachting bevat. Er is een ommuurde moestuin met een 18e-eeuwse oranjerie. In de vijver ligt een eilandje met de ruïne van de tempel van Venus (4e kwart van de 19e eeuw). Uit dezelfde tijd is de ruïne van een badhuis. Ook vindt men er de Grote Hoeve, met een 16e-eeuwse kern, die verbonden was aan het domein. In het domein vindt men de Dodoenstuin, een reconstructie van een 16e-eeuwse kruidentuin. Deze tuin werd in de jaren '80 van de 20e eeuw aangelegd.
's-Gravenhof ('s-Gravenwezel)

Het 's-Gravenhof is een gebouwencomplex in de tot de Antwerpse gemeente Schilde behorende plaats 's-Gravenwezel, gelegen aan de Moerstraat 53. Geschiedenis In 1657 werd het eerste gebouw gerealiseerd door de familie De Caters. Voor 1746 kwam het in bezit van de familie De Grauw en werd de centrale vleugel opgericht. In 1746 kwam het weer in bezit van de familie De Caters en vanaf 1828 werd het verhuurd aan barones Gillès de Pélichy. Deze stelde het ter beschikking aan de Zusters der Christelijke Scholen van Vorselaar die hier tot 1830 een school beheerden, het latere Heilig Hart van Maria-instituut. Van 1830-1880 bleef het gebouw leeg staan, waarna het in gebruik werd genomen door een Franse kloostergemeenschap. De familie Gillès de Pélichy gaf in de daaropvolgende decennia opdracht om een kapel op te richten en de westvleugel te bouwen. In 1927 werd het gebouw als restaurant in gebruik genomen en na de Tweede Wereldoorlog is het een manege geweest. Uiteindelijk werd het gebouw opgeknapt en kwam er een villabouwer in het pand.
Uilenbergkapel

De Uilenbergkapel (ook: Onze-Lieve-Vrouw van Smartenkapel) is een kapel in de Antwerpse plaats Herenthout, gelegen aan de Uilenberg. Geschiedenis De plaatselijke Mariaverering in Herenthout is al vanaf 1640 bekend. Een epidemie die plaatsvond in 1670 leidde er toe dat er Missen in deze kapel mochten worden opgedragen. Plunderende soldaten en rovers brachten aan de kapel ernstige schade toe, en deze raakte in verval. In 1704 werd een nieuwe kapel ingewijd. Gebouw De kapel, die op een kleine hoogte is gelegen, is een georiënteerd zaalkerkje met driezijdige koorafsluiting. Aan de buitenzijde, tegen het koor, is een 17e-eeuwse piëta aangebracht in een nis, die in classicistische stijl is uitgevoerd. Het interieur wordt overkluisd door een tongewelf. Het altaar, in gemarmerd hout, bezat een 16e-eeuws altaarstuk voorstellende Onze-Lieve-Vrouw van Smarten en toegeschreven aan Quinten Massijs (I). Dit werd in 1974 gestolen en daarna vervangen door een kopie. Volgens een legende zou Quinten Massijs hier verbleven hebben in herberg Den Uil op de Uilenberg. Daar werd hij ernstig ziek en bad Onze-Lieve-Vrouw om genezing. Hij genas inderdaad en zou uit dankbaarheid dit schilderij hebben vervaardigd.
Kasteel Bouwelhof

Kasteel Bouwelhof is een kasteel in de tot de Antwerpse gemeente Grobbendonk behorende plaats Bouwel, gelegen aan Het Park 1. Geschiedenis In 1487 werd Bouwel een zelfstandige heerlijkheid. De eerste heer was Huybrecht Brant, en deze liet een kasteel bouwen, bekend als het Praetorium van Bouwel. Ridder van Roosendaal, heer van Bouewel, was in 1666 betrokken bij de uitbouw van de vesting Charleroi en bootste de vesting in het klein na op zijn goed. Dit model moest weliswaar op last van de Spanjaarden worden gesloopt, maar sommige omtrekken zijn nog herkenbaar. Genoemde ridder legde ook waterwerken en een warande aan. In 1789 kwam het goed aan de familie Bosschaert de Bouwel, in de 19e eeuw werd het oude kasteel gesloopt en omstreeks 1820 werd een nieuw kasteel gebouwd, naar ontwerp van della faille de Leverghem. De fundamenten van het gesloopte kasteel liggen mogelijk nog onder het grasveld dat zich voor het kasteel bevindt. In 1818 werd een Engelse landschapstuin aangelegd, maar in 1859 viel een deel daarvan ten offer bij de aanleg van de spoorlijn Antwerpen-Herentals. Van 1836-1866 werden een aantal dienstgebouwen gerealiseerd, zoals paardenstallen, koetshuis, hovenierswoning en boswachterswoning. Gebouw In een omgracht domein, dat aan het eind van een driedubbele beukendreef (1791) is gelegen, bevindt zich het kasteel in neoclassicistische stijl, op rechthoekige plattegrond. Opvallend is het gebogen fronton dat de centrale travee bekroont. Park Het park heeft enkele bijzondere bomen zoals sassafras, sequoia, varenbeuk, ginkgo en tulpenboom. Er is nog een ijskelder en een paviljoentje.