NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Jan Baptistkerk (Grammene)

De Sint-Jan Baptistkerk is de parochiekerk van Grammene (deelgemeente van de Oost-Vlaamse stad Deinze), gelegen aan de Koffiebeekstraat en Sint-Janstraat. Geschiedenis In 1121 werd de kerk voor het eerst vermeld, toen het patronaatsrecht aan de Sint-Baafsabdij te Gent werd geschonken. De kerk lag op een zandrug in de nabijheid van de Leie, en behoorde vermoedelijk aanvankelijk bij de zetel van de heerlijkheid. Het ging om een eenbeukige kruiskerk, die in de 16e en 18e eeuw werd gewijzigd. De kerk had een achthoekige westtoren die waarschijnlijk oorspronkelijk een vieringtoren was en uit de 13e eeuw stamde. De kerk werd in 1592 door de beeldenstormers in brand gestoken, en bij het herstel, omstreeks 1609, werd de toren verhoogd. In 1902 was de kerk door vandalen vernield, en bouwvallig. Een nieuwe, neogotische kerk, naar ontwerp van Henri Valcke werd gebouwd van 1903-1908. De kerk liep schade op tijdens de Eerste Wereldoorlog en ook in 1940, tijdens de Tweede Wereldoorlog. Gebouw Het betreft een neogotisch bakstenen bouwwerk, in wezen een driebeukige hallenkerk met transept en een in de rechtervoorgevel ingebouwde toren, die op een vierkante basis een achthoekige bovenbouw bezit. Hierdoor vertoont de zuidwestgevel asymmetrie. De kerk wordt omgeven door een kerkhof. Interieur Het kerkmeubilair is grotendeels neogotisch. De kerk bezit echter een biechtstoel in barokstijl en een communiebank in rococostijl. Het barokke tochtportaal is van 1654 en het doopvont met achthoekige, blauw hardstenen voet is waarschijnlijk 15e-eeuws.
Heilig Grafkapel (Neerkanne)

De Heilig Grafkapel is een kapel in Neerkanne, een gehucht van Kanne, een plaats in Belgisch Limburg. Het barokke gebouw is volledig uit lokale mergel of kalksteen opgetrokken en anno 2020 wit geschilderd. De oorspronkelijke kapel werd in 1647 door de timmermanszoon Herman Jekermans gebouwd als verkleinde kopie van de Heilig Grafkerk te Jeruzalem, om zijn belofte in te lossen na zijn behouden terugkeer van een pelgrimsreis naar het Heilige Land. Door de komst van vele bedevaartgangers was de kapel al snel te klein. In 1714 werd de huidige kapel gebouwd op een terrein van kasteelheer baron van Dopff. Met name de gevel van de kapel is rijk geornamenteerd met onder meer Toscaanse pilasters en gebeeldhouwde reliëfs. De kapel werd in de Tweede Wereldoorlog zwaar beschadigd, maar daarna gerestaureerd. De kapel is een beschermd monument sinds 3 mei 1948. Galerij
Severo-jižní spojení (Brusel)

Severo-jižní spojení představuje základní železniční osu v belgické metropoli Bruselu. Je vedeno tunelem, který na severní straně začíná u botanické zahrady a končí u kapelního kostela. Dlouhé je 3,8 km a dokončeno bylo roku 1952. Spojení tvoří tři vedle sebe paralelně vedené dvoukolejné tunely. Tratí projede denně na 1200 vlaků. Na severo-jižním spojení se nacházejí tři nádraží: Centrální nádraží (které slouží de facto jako hlavní nádraží metropole) Brusel Kongres Brusel Chapelle V současné době slouží spojení pro osobní vlaky, především celobelgického významu. Některé mezistátní vlaky (ICE, Thalys a TGV) nicméně pouze zajíždějí buď na severní (z Německa) nebo na jižní (z Francie a Velké Británie) nádraží. Nákladní vlaky jezdí tímto spojením málokdy, především z toho důvodu, aby nezvyšovaly vytížení trati. Brusel objíždějí většinou po trati č. 26. Historie Výstavba moderního spojení severního a jižního nádraží byla plánována již před první světovou válkou. Rozhodnutí padlo ještě v prvním desetiletí 20. století; roku 1911 byla výstavba zahájena. Jeho dokončení však znemožnila následně i Velká hospodářská krize a druhá světová válka. Stavební práce byly dokončeny až na přelomu 40. a 50. let. Dělníci, kteří zbudovali tento tunel vyhloubili celkem 1 milion m3 zeminy, do země zakotvili 85 km betonových pilotů. Na stavbu bylo také spotřebováno 45 000 tun oceli a 742 000 tun železobetonu. Slavnostní otevření stavby se uskutečnilo dne 5. října 1952 za přítomnosti belgického krále Baudouina I. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Severo-jižní spojení na Wikimedia Commons
Brüsseler Nord-Süd-Verbindungsbahn

Die Brüsseler Nord-Süd-Verbindungsbahn verbindet den Brüsseler Nordbahnhof (Brussel-Noord/Bruxelles-Nord) mit dem Brüsseler Südbahnhof (Brussel-Zuid/Bruxelles-Midi). Mit ca. 1200 Zügen pro Tag ist die unterirdische, sechsgleisige Strecke der am dichtesten befahrene Eisenbahntunnel der Welt. Betrieb und Geschichte Ursprünglich hatte Brüssel drei Kopfbahnhöfe: Den Südbahnhof, den Nordbahnhof und den Bahnhof Brüssel-Luxemburg. Diese Situation war für den Bahnbetrieb sehr nachteilig und kostete Fahrgäste, die Brüssel durchreisten, viel Zeit. Ab 1866 wurde dann der Bahnhof Luxemburg über die Bahnstrecke Brüssel–Namur mit dem Nordbahnhof verbunden. Eine Verbindung der beiden Brüsseler Hauptbahnhöfe Brüssel-Nord und Brüssel-Süd fehlte aber weiterhin. Als die Senne im 19. Jahrhundert in Brüssel überbaut wurde, kam die Idee auf, auch die neue Eisenbahnverbindung unterirdisch zu realisieren. Nach mehreren Diskussionen entschied man sich 1903 für die Tunnellösung, die Bauarbeiten begannen im Jahr 1911. Fertiggestellt wurde die neue Strecke in den 1950er Jahren. Die lange Bauzeit ist durch die zwei Weltkriege begründet, die die Bauarbeiten mehrmals unterbrachen. Die Strecke wurde am 4. Oktober 1952 feierlich durch König Baudouin I. eröffnet und war mit der Fertigstellung von allen Gleisen zum 23. Mai 1954 voll einsatzfähig. Ein Tunnel mit 1.948 m Länge und drei Röhren mit jeweils zwei Gleisen ist dabei das Rückgrat der Brüsseler Nord-Süd-Verbindungsbahn. Siehe auch: Übersicht der über die Verbindungsbahn verkehrenden Züge am Beispiel des Bahnhofs Bruxelles-Central/Brussel-Centraal Strecken Strecken, die die Nord-Süd-Verbindung am Nordbahnhof verlassen: Bahnstrecke Brüssel–Gent Bahnstrecke Brüssel–Lokeren Bahnstrecke Brüssel–Antwerpen Bahnstrecke Brüssel–Lüttich Bahnstrecke Brüssel–Namur Strecken, die die Nord-Süd-Verbindung am Südbahnhof verlassen: Bahnstrecke Brüssel–Oostende Bahnstrecke Brüssel–Quévy(–Frankreich) Bahnstrecke Brüssel–Charleroi
Legătura Nord-Sud (Bruxelles)

Legătura Nord-Sud a orașului Bruxelles este o conexiune majoră de infrastructură alcătuită din două tuneluri feroviare situate între gările Bruxelles-Nord și Bruxelles-Sud: Linia 0, traseul pe care circulă trenurile NMBS/SNCB, și tunelul axei Nord-Sud a premetroului, prin care circulă tramvaiele MIVB/STIB. Linia 0, în lungime de 3,8 km, a fost inaugurată pe 4 octombrie 1952, în prezența regelui Baudouin I. Gări de pe traseu Bruxelles-Nord (12 peroane); Bruxelles-Congrès / Congres (4 peroane); Bruxelles-Central (6 peroane); Bruxelles-Chapelle / Kapellekerk (4 peroane); Bruxelles-Sud (19 peroane); Note
Nordsydbanan

Nordsydbanan (Jonction Nord-Midi, Noord-Zuidverbinding) är en järnvägssträcka delvis i tunnel under centrala Bryssel i Belgien som invigdes 1952. Sträckan är 3,8 km lång och trafikeras av pendeltåg, regionaltåg och fjärrtåg. Tunneln som är 1,9 km lång och har sex spår, är världens mest trafikerade järnvägstunnel då den passeras av ca 1200 tåg per dag. Linjen förbinder de största järnvägscentralerna i Bryssel såsom Bryssel Nord, Bryssel centralstation och Bryssel Syd. Inne i tunneln ligger Bryssel centralstation samt Congrès station. Järnväg ansluter från Bryssel Nord till tunnlar mot Schuman och Luxembourg station.
Sint-Pietersstoelkerk (Moregem)

De Sint-Pietersstoelkerk is een kerkgebouw in Moregem, een deelgemeente van Wortegem-Petegem in de provincie Oost-Vlaanderen. Ze is toegewijd aan het feest van de Cathedra van de heilige apostel Petrus. De kerk dateert van voor 1400 en werd laatst herbouwd in 1663. De kerk en het gerestaureerde plein zijn als monument en landschap beschermd. In de kerk bevindt zich een 19de-eeuws orgel, gebouwd door orgelbouwer François-Bernard Loret. Aan de westzijde ligt het kerkhof van Moregem. Galerij