NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Onbevlekt Hart van Mariakerk (Zwaneven)

De Onbevlekt Hart van Mariakerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de tot de Antwerpse gemeente Oud-Turnhout behorende wijk Zwaneven, gelegen aan de Steenweg op Mol 159. Geschiedenis In 1949 werd in Zwaneven een kapelanie ingesteld die afhankelijk was van de Sint-Pietersparochie te Turnhout. In 1950 werd een noodkerk betrokken en in 1956 kwam een definitieve kerk gereed naar ontwerp van René Joseph Van Steenbergen. In 1966 werd Zwaneven een zelfstandige parochie. Gebouw Het betreft een naar het zuidwesten georiënteerde bakstenen pseudobasilicale kruiskerk met halfingebouwde toren. De kerk werd gebouwd in historiserende stijl. Het kerkmeubilair is 20e-eeuws.
Onze-Lieve-Vrouw-van-de-berg-Karmelkerk (Turnhout)

De Onze-Lieve-Vrouw-van-de-berg-Karmeldorpskerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in het tot de Antwerpse stad Turnhout behorend dorp Zevendonk, gelegen aan de Kapelweg. Geschiedenis Naar aanleiding van de vondst van een albasten Mariabeeldje werd in 1690-1694 een kerk gebouwd. In 1804 werd deze kerk verheven tot bijkerk van de Sint-Pietersparochie te Turnhout. In 1855 werd Zevendonk een dorpsparochie. In 1856 kwam er een pastorie en een kerkhof. In 1892-1894 werd een neoromaans kerkgebouw opgetrokken naar ontwerp van Pieter Jozef Taeymans. Dit werd in 1991 gesloopt. Tezamen met een nieuwe woonwijk werd een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van René Joseph Van Steenbergen sr. Deze kwam gereed in 1976. Gebouw Het betreft een zaalkerk op rechthoekige plattegrond in de stijl van het naoorlogs modernisme. De kerk heeft enkele bijgebouwen en een losstaande klokkentoren. Interieur De kerk bezit een 16e-eeuws drieluik, op eikenhouten panelen geschilderd. Ook is er een 17e-eeuws albasten beeld van Onze-Lieve-Vrouw met kind, het reeds genoemde miraculeuze beeld.
De Eenhoorn (Lillo)

De Eenhoorn is een windmolen in de tot de gemeente Antwerpen en het Antwerpse district Berendrecht-Zandvliet-Lillo behorende plaats Lillo, gelegen aan de Scheldelaan. Deze ronde stenen molen van het type stellingmolen fungeerde als korenmolen. Geschiedenis Deze molen werd in 1735 opgericht te Lillo-Kruisweg. Hij dankt zijn naam aan het uithangbord van de drogisterij, die tot 1830 van dezelfde eigenaar was als de molen. De molen werd in 1831 geteisterd door overstromingen, maar kwam daar onbeschadigd van af. In 1832 werd hij geplunderd door het Hollandse leger. In 1943 werd de molen beschermd als monument, maar in 1944 werd hij beschadigd door het Britse leger en daarna door Duitse projectielen. In 1957 werd de molen hersteld. In 1966 werd de molen aangekocht door de stad Antwerpen. Hij moest wijken voor de aanleg van de Kanaaldokken. De molen werd daartoe afgebroken en herbouwd op een nieuwe locatie, nabij het chemisch bedrijf Degussa, waar hij in 1967 al weer draaide. Daarna is hij een poos buiten werking geweest, maar in 2008 kon hij weer maalvaardig draaien. Bijzonder aan de molen is dat de gaanderij met palen op de grond is bevestigd.
Kapel van de Wampenberg

De Kapel van de Wampenberg is een kapel in de Antwerpse plaats Arendonk, gelegen aan Wampenberg. Geschiedenis De kapel, die gewijd is aan Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand, Sint-Lucia en Sint-Hubertus, werd gebouwd in 1705, maar in 1713 werd hij door brand getroffen en daarna herbouwd. In 1940 brandde de kapel door oorlogsgeweld opnieuw uit. Vanaf 1941 werd de kapel hersteld in de oorspronkelijke vorm. Gebouw Het is een bakstenen gebouwtje onder zadeldak en met een dakruiter, waarin een klokje van 1844 hangt dat uit de voormalige parochiekerk afkomstig is. De voorgevel is een tuitgevel. In een nis boven de toegangsdeur is een beeld van Onze-Lieve-Vrouw met Kind, van 1971. Het interieur bevat een beeld van God de Vader (tweede helft 17e eeuw) en een viertal 18e-eeuwse medaillons met apostelen. Het neogotisch houten altaar is afkomstig uit de kapel van Sint-Agnetendal.
Marnixgebouw

Het Marnixgebouw is een kantoorgebouw aan de Marnixlaan in de Belgische hoofdstad Brussel. Het perceel wordt afgebakend door de Troonstraat, Esplanadestraat, Egmontstraat en de Marnixlaan. Aan de overzijde van het Troonplein ligt het Koninklijk Paleis. Het in 1960 voltooide modernistische gebouw werd ontworpen door Gordon Bunshaft van het Amerikaanse architectenbureau Skidmore, Owings and Merrill. Het is de hoofdzetel van ING België en de Groupe Bruxelles Lambert. Geschiedenis Het Marnixgebouw werd eind jaren 1950 gebouwd op de site van het voormalige neoklassieke herenhuis van de familie Lambert uit 1885 op de hoek van de Marnixlaan en de Kunstlaan. Na een brand in het herenhuis in 1956 besliste Léon Lambert om, wegens de groeiende bankactiviteiten, de aangrenzende percelen te kopen en een nieuwe zetel voor de Bank Lambert te bouwen. Hij contacteerde persoonlijk de Amerikaanse architect Gordon Bunshaft. Op de hoogste verdieping van het gebouw had Lambert een appartement en ontvangstruimte die dienst deed als een soort museumzaal voor zijn enorme kunstverzameling. In 1975 fuseerde de Bank Lambert met de Bank van Brussel tot de Bank Brussel Lambert (BBL). Ook de Groupe Bruxelles Lambert, referentieaandeelhouder van de bank, vond er onderdak. In 1998 werd de BBL een onderdeel van de Nederlandse ING Groep. Sindsdien huisvest het Marnixgebouw de hoofdzetel van ING België. In 1992 werd het gebouw met twee vleugels, Marnix II en Marnix III, uitgebreid. Sinds 2021 staat het Marnixgebouw op de bewaarlijst van het Brusselse erfgoed.
Engicon

Engicon (Geldof) is een Europees metaalconstructiebedrijf voor industriële projecten van op- en overslag en verwerking van vloeistoffen en gassen in de petrochemische industrie. Engicon is een privaat bedrijf, ook actief onder de merknaam ‘Geldof’. Het heeft zijn hoofdkantoor aan de Broelkaai in Harelbeke met dochterondernemingen in Nederland (Rotterdam) en Polen (Kępno). Bedrijfsstructuur De onderneming is georganiseerd onder de Engicon Group en omvat de Poolse dochteronderneming; Engicon spółka z o.o.n en een Nederlands dochteronderneming; Engicon Nederland bv. De Engicon Group, wat ongeveer 350 mensen tewerkstelt, heeft haar maatschappelijke zetel in Evere, België. Geschiedenis Geldof werd opgericht in Harelbeke in 1969 door ondernemer Michel Geldof die voorheen actief was in de vlasnijverheid. Tijdens de jaren tachtig breidde de onderneming haar capaciteit sterk uit en werd begonnen met een engineerafdeling. In maart 1996 nam Geldof de failliete metaalconstructiebedrijf G&G International uit Willebroek over. In 2015 ging G&G opnieuw failliet, maar dit had geen gevolgen voor zusterbedrijf Geldof. Deze laatste nam het merk en intellectueel eigendom van G&G International over. In 2012 werd de bedrijfsnaam omgedoopt tot Engicon, met behoud van de merknaam Geldof.
Sint-Willibrorduskerk (Ezaart)

De Sint-Willibrorduskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Mol behorende plaats Ezaart, gelegen aan Ezaart. Aanvankelijk maakte de bevolking gebruik van de Sint-Willibrorduskapel, totdat Ezaart een zelfstandige parochie werd. De huidige kerk werd gebouwd in 1935-1936 naar ontwerp van Jos Ritzen. Het is een naar het noorden georiënteerd bakstenen basilicaal kerkgebouw met een hoge en brede middenbeuk en smalle, lage zijbeuken. Links van de voorgevel is een vlakopgaande toren aangebouwd op vierkante plattegrond en gedekt door een tentdak. Het interieur is in baksteen uitgevoerd. De kerk bezit enkele 18e-eeuwse kunstvoorwerpen, namelijk een Mariabeeld, een kruisbeeld en een schilderij: Heilige Willibrordus ontvangt de stichtingsbul uit handen van de paus. Het kerkmeubilair is overwegend 20e-eeuws.
Voormalige brandweerkazerne van Brussel

In de voormalige brandweerkazerne van Brussel was van 1863 tot 1982 de generale staf van de Brusselse brandweer gevestigd. Het statige gebouw met kenmerkende toegangspoort werd ontworpen door architect Joseph Poelaert en is gelegen aan het Vossenplein. Geschiedenis Toen de Brusselse brandweer werd opgericht in 1800 had deze nieuwe stedelijke veiligheidsdienst nog geen vast onderkomen. In 1806 vestigde de brandweer zich in een voormalige brasserie aan het Anneessensplein, die als eerste kazerne werd uitgebouwd. Halverwege de 19e eeuw voldeed dit oorspronkelijke gebouw echter niet meer aan de noden van de Brusselse brandweer: het verkeerde in slechte staat en werd te klein om nog goed te kunnen functioneren. Bovendien stond de kazerne in de weg van nieuwe verkeersverbinding tussen de Zuidlaan en het Anneesensplein, waardoor een alternatief zich stilaan opdrong. Omstreeks dezelfde periode ontstonden er in de gemeenteraad plannen om de overbevolkte en ongezonde Marollenwijk te saneren door de aanleg van een nieuwe, brede verkeersweg ( de Blaesstraat) met bijhorend plein (het Vossenplein). Het moest komen op de plaats waar eerder de gebouwen van de voormalige machine- en locomotievenfabriek Société du Renard aan de Vossenstraat hadden gestaan, die waren opgekocht door de stad. Aangezien bij de sloop van de fabriek een groot terrein zou komen bloot te liggen, stelde burgemeester Charles de Brouckère in 1853 voor om op deze plaats de nieuwe brandweerkazerne te bouwen, een idee waarin toenmalig schepen van openbare werken Auguste Blaes hem bijtrad. Architect Joseph Poelaert, die later ook het nabijgelegen Justitiepaleis van Brussel zou ontwerpen, was verantwoordelijk voor de plannen van de kazerne. Naast de vertrekken van de brandweer zou op het terrein overigens ook een gemeenteschool voorzien worden. Het werd een groot U-vormig gebouw in eclectische stijl met in het midden een monumentale poort. In 1982 werden deze gebouwen na meer dan 100 jaar trouwe dienst verlaten en verhuisde de brandweer naar haar huidige locatie in de Helihavenlaan. Huidig gebruik Tegenwoordig wordt het gebouw gebruikt als woon- en handelsruimte. In het voormalige poortgebouw bevindt zich een horecazaak, terwijl de omliggende gebouwen worden ingenomen door antiekwinkels en kunstgalerijen. Externe link Voormalige brandweerkazerne (Inventaris Bouwkundig Erfgoed)
Docul Vilvoorde

Docul Vilvoorde (în neerlandeză Dok van Vilvoorde) sau docul Darce / Darse este un port interior adiacent canalului maritim Bruxelles-Escaut, situat pe teritoriul administrativ al municipalităților belgiene Grimbergen și Vilvoorde. Docul are o lungime de 1,5 km, o lățime de 100 m și se întinde aproximativ între canalul Bruxelles-Escaut, a cărui ramificație este, și podul Havendoklaanbrug. El urma să fie prima secțiune a unei legături navigabile cu canalul Louvain-Dyle. În apropiere de confluența sa cu canalul Bruxelles-Escaut, docul Vilvoorde este traversat de podul Willems. Activitate economică O activitate industrială susținută se desfășoară în jurul docului Vilvoorde. Pe malul nordic al docului funcționează parcul industrial Cargovil, care include și un terminal de containere. În parcul industrial își au sediul numeroase firme de transport și logistică, grupul CAT Benelux sau atelierele Toyota City. În acest port interior se regăsește cea mai mare diversitate piscicolă de pe canalul Bruxelles-Escaut, în parte datorită faptului că apele sale sunt mai calde și mai liniștite decât cele ale canalului. În iulie 2019, în canalul Bruxelles-Escaut, pe o zonă cuprinsă între circa 500 m în amonte și aval de docul Vilvoorde, s-a descoperit prezența unui strat de alge albastre infectate cu o bacterie otrăvitoare, care poate cauza dureri de cap, stări de rău, iritații ale pielii și complicații stomacale și intestinale. În consecință au fost interzise activitățile sportive și de recreere în apele din zonă, precum și irigarea culturilor sau adăparea animalelor cu apa infestată. Rol hidrotehnic Docul Vilvoorde are și un rol hidrotehnic. De-a lungul anilor, în special după lărgirea și extinderea sa spre Charleroi, canalul maritim Bruxelles-Escaut a diminuat drastic resursele de apă ale râului Senne, care curge paralel cu el, iar această situație se constată în special în zona metropolitană Bruxelles. Prin legătura sa cu râul Senne, docul Vilvoorde are și rolul de a returna în acesta o parte din apa canalului Bruxelles-Escaut. Note
Sint-Bernarduskerk (Sluis)

De Sint-Bernarduskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Mol behorende plaats Sluis, gelegen aan Sluis 155A. Geschiedenis In 1619 werd voor het eerst schriftelijk melding gemaakt van een stenen kapel die door de bewoners was gebouwd. Deze werd in 1768-1770 vanwege de bevolkingstoename vergroot. In 1848 werd Sluis een kapelanie en in 1863 werd een nieuwe kerk in gebruik genomen naar ontwerp van Johan van Gastel, terwijl de oude kapel werd gesloopt. In 1889 werd de kerk verheven tot parochiekerk. In 1929 werd de kerk nogmaals vergroot naar ontwerp van Jules Taeymans. Daarbij werden zijbeuken en een doopkapel aangebracht. Gebouw Het betreft een bakstenen georiënteerde driebeukige kruiskerk met ingebouwde westtoren. De zijbeuken werden als dwarse kapellen gebouwd. Het koor heeft een driezijdige afsluiting. Het interieur is sober. Het kerkmeubilair is hoofdzakelijk 19e-eeuws. De glas-in-loodramen zijn van 1930.
Princes Park, Retie

The Princes Park in Retie (Dutch: Prinsenpark) is located in the Campine region of the Antwerp province in Flanders, Belgium. It is a beautiful park that consists of ponds, trails, woodlands, meadows, playgrounds, picnic spots, canals and moorland which attract nature lovers and is also popular for walking, jogging, cycling and sightseeing. History The poor soil of the Campine region was called an Aart and was used by local farmers. In 1854, King Leopold I of Belgium acquired about 398 hectares of the Aart of Retie (Dutch: Retiese Aart) with the intention of creating a park and building a castle. However, the castle was never built. In 1950 the coal mines of Beringen acquired the park and used it to grow pines for the mines to support the tunnels. In 1972, the Province of Antwerp acquired the domain and turned it into a public park. The park became well known for scenes of the TV series Flesh and Bones which were shot in the park. References Sources Gids voor Vlaanderen, Ed. Omer Vandeputte, Filip Devos, O. Vandeputte, p. 382, Lannoo, 2007 Prinsenpark (Antwerp province) Prinsenpark (Retie) Prinsenpark (photo, location)
Onze-Lieve-Vrouw van Bijstandkerk (Rosselaar)

De Onze-Lieve-Vrouw van Bijstandkerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Balen behorende plaats Rosselaar, gelegen aan Olmensebaan 61. Sint-Luciakapel In 1641 werd een kleine houten veldkapel, de Sint-Luciakapel, opgericht die in 1664 werd vervangen door een stenen kapel, gelegen aan Rosselaar. Deze werd in 1748 verbouwd en in 1900 hersteld. Rosselaar werd in 1949 een kapelanie die afhankelijk was van de Sint-Andriesparochie te Balen. De kapel werd als noodkerk gebruikt en daartoe werd hij in 1949 nog vergroot. Toen in 1953 een definitieve kerk naar ontwerp van René Joseph van Steenbergen, werd gebouwd en in gebruik genomen, raakte de kapel in verval en deze werd in 1974 ook nog getroffen door brand. In 2000 werd de ruïne geconserveerd. Kerk Het betreft een naar het westen georiënteerde bakstenen zaalkerk met halfingebouwde oosttoren. Deze bevat het ingangsportaal en is vlakopgaand. Hij wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits. De stijl is traditionalistisch en de muuropeningen zijn rondbogig. Het interieur wordt overkluisd door een spitstongewelf.
Kapel van Gerheide

De Kapel van Gerheide is een kapel in de tot de Antwerpse gemeente Balen behorende plaats Gerheide, gelegen aan de Endstraat. De kapel werd gebouwd omstreeks 1650. Ze is gewijd aan Johannes de Doper en werd gebouwd door de bewoners om gevrijwaard te worden van veepest. De kapel werd enkele malen vergroot en verbouwd, en in 1682 werd toestemming verleend om missen in de kapel op te dragen. In 1693 werd de kapel daartoe nog uitgebreid om in 1694 te worden ingewijd. Zo ontstond de huidige kapel, in gotische stijl met barokke elementen. Het kapelletje heeft een zadeldak dat wordt gesierd door een klokkentorentje met een helmdak. De kapel werd in 1988-1989 gerestaureerd. In de kapel vindt men een 18e-eeuws retabelaltaar en een kopie van een 17e-eeuws Sint-Jansbeeld.
Onze-Lieve-Vrouw van Opstalkapel

De Onze-Lieve-Vrouw van Opstalkapel is een veldkapel in de Antwerpse plaats Meerhout, gelegen aan de Olmsebaan. De kapel werd gebouwd in 1671. Het is een georiënteerd bakstenen gebouwtje op rechthoekige plattegrond met naar het westen overkragend zadeldak. De oostgevel is een tuitgevel met vlechtingen. Het gebouwtje kent een aantal interessante muurankers. Het interieur wordt overkluisd door een mijterbooggewelf.
Sint-Bavokerk (Zittaart)

De Sint-Bavokerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Meerhout behorende plaats Zittaart, gelegen aan de Lindestraat. Geschiedenis Omstreeks 1600 werd een kapel gebouwd op de Zittartse Schans. In 1872 werd Zittaart een zelfstandige parochie. In 1874 werd een kerk gebouwd naar ontwerp van Pieter Jozef Taeymans. Deze kerk werd echter in 1940 door het Belgische leger opgeblazen. In 1948 werd een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van René Joseph Van Steenbergen sr. Gebouw Het betreft een naar het noordoosten georiënteerde bakstenen driebeukige kruiskerk met halfingebouwde zuidwesttoren. De toren heeft drie geledingen en een ingesnoerde naaldspits. De transeptarmen en het koor zijn halfrond afgesloten. Het interieur wordt overkluisd door houten spitstongewelven. De kunstvoorwerpen in de kerk zijn voornamelijk 19e-eeuws.
Sint-Luciakerk (Oosterlo)

De Sint-Luciakerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Geel behorende plaats Oosterlo, gelegen aan de Eindhoutseweg 38. Geschiedenis Mogelijk was er eerst een kapel, behorende bij het slot van de familie Berthout. In 1270 werd door Hendrik II Berthout van Oosterlo en zijn vrouw Aleidis een kapelanie gesticht die later werd overgebracht naar de Sint-Dimpnakerk. Van 1536-1872 hoorde Oosterlo bij de Sint-Laurentiusparochie te Zammel, daarna werd het een zelfstandige parochie. In 1893-1894 werd een kerk gebouwd naar ontwerp van Jules Bilmeyer en Joseph Van Riel. In 1997 werd de kerk gerestaureerd. Gebouw Het betreft een bakstenen georiënteerde kruisbasiliek in neogotische stijl. De westtoren is aangebouwd tegen de zuidgevel. Hij heeft vier geledingen en een ingesnoerde naaldspits. Het koor is driezijdig gesloten. Interieur De middenbeuk wordt overkluisd door een spitstongewelf. De heiligenbeelden en het kerkmeubilair zijn van omstreeks 1894.
Sint-Jozefskerk (Meerhout)

De Sint-Jozefskerk is de parochiekerk voor de tot de Antwerpse plaats Meerhout behorende wijk Weversberg, gelegen aan het Kerkplein. Weversberg werd in 1963 een zelfstandige parochie en de kerk werd gebouwd in 1968-1969 naar ontwerp van Lou Jansen en Rudi Schiltz. De kerk is gebouwd in de stijl van het naoorlogs modernisme, neigend naar het brutalisme. De buitenwanden bestaan uit betonblokken en ruwe betonstenen. Een in het beton uitgespaard Grieks kruis herinnert eraan dat het hier een kerkgebouw betreft. De kerk heeft een plat dak en daarop schuine bovenlichten die voor de verlichting van de kerkzaal zorgen. De kerk bezit enkele beelden die afkomstig zijn van de Onze-Lieve-Vrouw van Opstalkapel. Het betreft beelden van Sint-Rochus en Sint-Ambrosius, uit de 16e eeuw.
Sint-Elisabetkapel (Meerhout)

De Sint-Elisabetkapel is een kapel nabij de Antwerpse plaats Meerhout, gelegen in de buurtschap Lil, op de hoek van de straat Lil en de Brigandstraat. Geschiedenis Volgens de volksoverlevering zou hier oorspronkelijk een leprozenkapel hebben gestaan, waar melaatse mensen hun geloofsplichten konden vervullen: Elisabeth van Thüringen is de patrones van de zieken. Bedevaartgangers kwamen naar de kapel, waar vele wonderen zouden zijn verricht. Het oudste deel van de huidige kapel is van 1527. In 1725 werd de kapel vergroot. Het werd toen de wijkkapel van het gehucht Lil. In 1978 werd de kapel nog gerestaureerd. Gebouw Het betreft een bakstenen gebouwtje op rechthoekige plattegrond tussen tuitgevels, gedekt door een zadeldak waarop zich een open dakruiter bevindt met daarin een klokje. Het interieur wordt overkluisd door een tongewelf. De kapel bezit enkele kunstvoorwerpen zoals een 17e-eeuws schilderij van Sint-Elisabeth; 16e-eeuwse gepolychromeerde beelden van Sint-Elisabeth en Onze-Lieve-Vrouw, en 18e-eeuwse kandelaars. Deze kunstvoorwerpen worden bewaard door de gemeente.
Trademart Brussels

Trademart Brussels is a 200,000 m2 (2,200,000 sq ft) business-to-business wholesale trade centre in Brussels, Belgium, located on the Heysel/Heizel Plateau, housing showrooms that sell consumer products. The marketplace is closed to the public but open to certified retail buyers and interior designers, manufacturers and industry professionals. It is the largest purchasing centre for retail professionals in Europe. Trademart houses more than 350 exhibitors and 1,500 brands in fashion, baby and kids, home and living (interior), sports and retail services. It connects demand and supply. See also Dallas Market Center References External links Official website
Sint-Jozefskerk (Holven)

De Sint-Jozefskerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de tot de Antwerpse gemeente Geel behorende plaats Holven, gelegen aan Kapelstraat 18. In Holven werd in 1934 een kapelanie gesticht, die in 1939 als hulpparochie werd erkend. De kerk werd van 1935-1936 gebouwd, naar ontwerp van Joseph Willems. Het is een bakstenen zaalkerk onder zadeldak met een lager koor, eveneens onder zadeldak.
Kasteel 't Hooghe

Het kasteel 't Hooghe is een manoir in de Belgische stad Kortrijk. Geschiedenis Het kasteel 't Hooghe werd gebouwd in empirestijl in 1834 net buiten de stad op het hoogste punt van Kortrijk door het gezin François Goethals - Marie-Thérèse de le Vingne van de familie Goethals. François Goethals was de zoon van Pierre Goethals en Marie-Rose (de) Bethune. Het gezin had familiale banden met meerdere leden van het Nationaal Congres van België. De oorspronkelijke parkaanleg volgens de Engelse landschapsstijl dateert vermoedelijk van rond 1840. Voor de aanleg van de autosnelweg en de Xpo kon de familie letterlijk neerkijken op de stad Kortrijk. In 1959 richtte de provincie West-Vlaanderen de rozentuin op. In het kasteelpark van het kasteel 't Hooghe bevindt zich de Internationale Rozentuin Kortrijk. Dit stadspark van een hectare groot ligt in de stadswijk Hoog Kortrijk. Het park grenst aan de President Kennedylaan en de Doorniksesteenweg, rechtover de Hogeschool VIVES. De Doorniksesteenwg is een oude heirweg van Kortrijk naar Doornik. De eerste heuvel vanuit Kortrijk werd 'Hoge genoemd. Marie-Thérèse Goethals was de laatste jonkvrouw die het kasteel bewoonde. Na haar overlijden werd het verkocht aan NV Kasteel 't Hooghe, een vennootschap uit de middenstand van Kortrijk. Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in West-Vlaanderen Externe link https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/59464 Over de Internationale Rozentuin https://www.flickr.com/photos/erfgoed/3506580831 http://docplayer.nl/18624200-Kasteel-t-hooghe-doorniksesteenweg-kortrijk.html
Onze-Lieve-Vrouw-in-'t-Zandkapel (Lichtaart)

De Onze-Lieve-Vrouw-in-'t-Zandkapel is een kapel in de tot de Antwerpse gemeente Kasterlee behorende plaats Lichtaart, gelegen aan de Zandstraat. Geschiedenis Vermoedelijk stond hier al een laatgotische kapel voordat, in 1688, een nieuwe kapel werd gebouwd. De kapel werd in 1968-1970 en in 1998 gerestaureerd. Gebouw Het is een georiënteerde bakstenen kapel op rechthoekige plattegrond met driezijdig afgesloten koor, waaraan een sacristie is gebouwd. De westgevel is een tuitgevel met vlechtingen. Het kerkmeubilair is uit de 2e helft dan de 17e eeuw met een schilderij van Onze-Lieve-Vrouw met Kind, een portiekaltaar van gemarmerd hout (1688), een communiebank en het doksaal.