NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Machariuskerk (Laarne)

De Sint-Machariuskerk in de Oost-Vlaamse gemeente Laarne is een kerkgebouw waarvan het oudste deel de vieringtoren uit de 15e eeuw is. Deze laatgotische hallenkerk is toegewijd aan Macharius, een man uit Antiochië die in Gent verzeilde. Een brand in 1583 was aanleiding voor een grondige restauratie, gedeeltelijk in Balegemse steen en gedeeltelijk uit nieuwere baksteen. De werkzaamheden waren klaar in 1636. Het leven van Macharius wordt uitgebeeld in de gebrandschilderde ramen. Leden van de familie Van Vilsteren, heren van Laarne in de 17e eeuw, liggen in de kerk begraven. Het Lenglet-orgel uit 1672 werd gerestaureerd en was opnieuw klaar in 1982. Vanaf 2011 is het kerkplein helemaal vernieuwd, dit in verband met de werkzaamheden van het centrum van Laarne. In de kerk bevindt zich onder meer een missiekruis van de beeldhouwer Matthias Zens, geschonken in 1884. In 1942 werd de kerk beschermd als monument. Naast de kerk staat de pastorie van de Sint-Machariusparochie uit 1874–1875. De pastorie, de bijhorende tuin en het koetshuis vormen samen sinds 2004 een beschermd monument en maken met de kerk en het gemeentehuis een beeldbepalend ensemble in de dorpskern van Laarne. Zie ook Pastorie van de Sint-Machariusparochie (Laarne)
Loozerheide

De Loozerheide is een natuurgebied bij Budel, wat omstreeks 1892 aangekocht is om er de Budelse zinkfabriek, toen KZM geheten, en het bijbehorende dorp Budel-Dorplein op te bouwen. Ook infrastructuur werd aangelegd. Het overige deel van het uit woeste grond bestaand gebied was jachtterrein voor de familie Dor. Ligging en omgeving De Loozerheide ligt ten noorden van de Zuid-Willemsvaart, ze sluit aan bij de Boshoverheide en de Budelerbergen, en ten westen ervan liggen vochtige natuurgebieden in België, in het stroomgebied van de Hamonter Beek bij Hamont. Aan de overzijde van de Zuid-Willemsvaart ligt het natuurgebied Kruispeel. Merkwaardig is het grote contrast tussen de dreigende uitstraling van de zinkfabriek, (verantwoordelijk voor de vervuiling van de wijde omgeving met zware metalen) met haar uiterst natuurrijke omgeving. In de (overdekte) Jarosietbekkens direct oostelijk van de fabriek ligt veel chemisch afval opgeslagen. Natuur Het onbebouwde deel van het gebied bestaat uit heide en moeras, naaldbos en zandverstuiving. Ook liggen er vennen, waarvan De Hoort en Ringselven de belangrijkste zijn. Kwelwater vanuit de Budelerbergen en vanuit de Zuid-Willemsvaart komt hier aan de oppervlakte. Van de plantensoorten kan Galigaan worden genoemd, waarvan de grootste groeiplaats van Nederland bij het Ringselven te vinden is. Verder worden in en bij de vennen ook de volgende soorten gevonden: Kleinste egelskop, Kruipende moerasweegbree, Ongelijkbladig fonteinkruid, Vlottende bies, Draadzegge, Beenbreek, Loos blaasjeskruid en Klein blaasjeskruid. Van de diersoorten kunnen worden genoemd: Geoorde fuut, Roerdomp, Woudaapje, Bruine kiekendief, Porseleinhoen, Baardmannetje, Snor, Alpenwatersalamander, Kamsalamander, Heikikker, Moerassprinkhaan en een groot aantal Libellensoorten. In de meestal natte heidevegetaties tussen de vennen groeien Witte en Bruine snavelbies, Kleine zonnedauw en Klokjesgentiaan. Een grote waterplas is ontstaan door het afgraven van heide. In 2013 introduceerden Stichting ARK en Stichting FREE Nature (Foundation for Restoring European Ecosystems) een kudde Exmoorpony's en taurossen op de Loozerheide. Eigendom en beheer In de toekomst zal het gebied door Natuurmonumenten beheerd gaan worden, dat ongeveer 200 ha koopt en het overige deel gaat beheren.
Graandok

Het voormalig Graandok, gegraven en gebouwd in 1964, lag in het noordelijke havengebied van Antwerpen tussen het Churchilldok en het Zesde Havendok. Dit Graandok verving het Oude Graandok in 1993 voorgoed. Het dok deed zijn naam eer aan door de grote wal-graanzuiger-installaties die zowel in het Graandok als aan de kaden van het Zesde Havendok dienstdoen. Dit Graandok was in feite geen rustig schuildok zoals het oudere gedempte Graandok. Het Nieuwe Graandok was 396,75 meter lang waarvan het begindok 116 meter lang was en het einddok 240 meter, bij 2 meter minimumdiepte. Het nieuwe Graandok is op de pierkade (Graandok en Zesde Havendok) met de nummeringen 354, 356, 358 en hoek 360 van het Graandok en de nummeringen 350 tot 352 van het Zesde Havendok de vaste wal-graanzuiger-installaties gevestigd. Aan nummer 360 tot nummer 362 ligt de concessie van Sobelgra. Achter de kade nummer 362, aan de noordoostzijde, ligt het café-restaurant Mira-Bari en een taxfreetankstation. Aan nummer 364 tot nummer 366 noordoostkant, heeft de firma Cobelfret zijn concessies. Tussen de nummeringen 354, 372 en de buitenkade van het Zesde Havendok is de versmalde geulingang. Aan nummer 368 ligt een insteekdok waar roroschepen kunnen laden en lossen. Het Graandok was echter te klein geworden en men heeft besloten dit dok als containerterminal te gaan gebruiken. Na het dempen van het havendok met zand, gewonnen bij uitdieping van onder andere het Churchilldok, is het Graandok in de zomer van 2013 gebetoneerd.
Hřbitov Schaerbeek

Hřbitov Schaerbeek (francouzsky Cimetière de Schaerbeek, nizozemsky Begraafplaats van Schaarbeek) je hřbitov pro belgické město Schaerbeek v Bruselském regionu. Leží na území obcí Evere a vesnice Woluwe-Saint-Étienne (část obce Zaventem), Evereststraat/Rue d'Evere 4. Na hřbitově jsou pohřbeny mimo jiné tyto osobnosti: Louis Bertrand (1856–1943), politik Ernest François Cambier (1844–1909), cestovatel a stavitel železnice Henri Jaspar (1870–1939), premiér René Magritte (1898–1967), malíř Marcel Marien (1920–1993), umělec Gabrielle Petit (1893–1916) Henry Stacquet (1838–1906), malíř Léon Weustenraad (1925–1993), politik Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Cintorín Schaerbeek na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Hřbitov Schaerbeek na Wikimedia Commons Hřbitov na schaerbeek.irisnet.be[nedostupný zdroj]
Friedhof Schaerbeek

Der Friedhof Schaerbeek (französisch Cimetière de Schaerbeek, niederländisch Begraafplaats van Schaarbeek) ist der Friedhof der belgischen Gemeinde Schaerbeek/Schaarbeek in der Region Brüssel-Hauptstadt. Er liegt an der Rue d’Evere/Evereststraat 4 in der Gemeinde Evere. Berühmte Personen, die auf dem Friedhof Schaerbeek begraben sind Louis Bertrand (1866–1941), Politiker Ernest François Cambier (1844–1909), Afrikareisender und Erbauer der ersten Eisenbahn des Kongo Andrée de Jongh (1916–2007), Leiterin eines Fluchthilfenetzwerkes im Zweiten Weltkrieg Henri Jaspar (1870–1939), belgischer Premierminister René Magritte (1898–1967), Maler des Surrealismus Marcel Mariën (1920–1993), Künstler des Surrealismus Gabrielle Petit (1893–1916), Widerstandskämpferin Henry Stacquet (1838–1906), Maler Léon Weustenraad (1925–1993), Bürgermeister von Schaerbeek Weblinks Informationen auf der Website der Gemeinde Schaerbeek/Schaarbeek (französisch, niederländisch) Einzelnachweise
Schaerbeek Cemetery

Schaerbeek Cemetery (French: Cimetière de Schaerbeek; Dutch: Begraafplaats van Schaarbeek), officially Schaerbeek New Cemetery (French: Nouveau Cimetière de Schaerbeek, Dutch: Nieuwe Begraafplaats van Schaarbeek), is a cemetery belonging to Schaerbeek in Brussels, Belgium, where the municipality's inhabitants have the right to be buried. It is not located in Schaerbeek itself; rather it is partially in the neighbouring municipality of Evere, and partially in the village of Sint-Stevens-Woluwe in Zaventem, Flemish Brabant. The cemetery is adjacent to Brussels Cemetery and Evere Cemetery, but should not be confused with either. Location and accessibility Schaerbeek Cemetery is surrounded by the Avenue Jules Bordet/Jules Bordetlaan, the Rue d'Evere/Eversestraat and the Kleine Eversweg. The entry is in Evere on the Avenue Jules Bordet. Immediately to the west of Schaerbeek Cemetery, and separated from it by a walkway, is Evere Cemetery. Notable interments Personalities buried there include: Henri Jaspar (1870–1939), lawyer and politician Andrée de Jongh (1916–2007), member of the Resistance during World War II, leader of the Comet Line René Magritte (1898–1967), surrealist artist, and his wife Georgette Marcel Mariën (1920–1993), surrealist artist Gabrielle Petit (1893–1916), World War I spy for the Allies See also List of cemeteries in Belgium Anderlecht Cemetery Ixelles Cemetery Laeken Cemetery Molenbeek-Saint-Jean Cemetery Saint-Josse-ten-Noode Cemetery References Footnotes Citations Bibliography Celis, Marcel (2004). Cimetières et nécropoles. Bruxelles, ville d'Art et d'Histoire (in French). Vol. 38. Brussels: Éditions de la Région de Bruxelles-Capitale. External links Media related to Schaerbeek Cemetery at Wikimedia Commons
Cementerio de Schaerbeek

El cementerio de Schaerbeek es un cementerio de Bélgica. Se encuentra en Schaerbeek, en el este de Bruselas. Personalidades enterradas en el cementerio de Schaerbeek Louis Bertrand (1856-1943) Ernest Cambier (1844-1909) Andrée de Jongh (1916-2007) Henri Jaspar (1870-1939) René Magritte (1898-1967) Marcel Mariën (1920-1993) Henry Stacquet (1838-1906) Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Cementerio de Schaerbeek.
Cimetière de Schaerbeek

Le cimetière de Schaerbeek (en néerlandais : Begraafplaats van Schaarbeek), appelé officiellement Nouveau cimetière de Schaerbeek (Nieuwe Begraafplaats van Schaarbeek), est un cimetière appartenant à la commune bruxelloise de Schaerbeek où les habitants de cette commune ont le droit de se faire inhumer. Ce cimetière n'est pas situé sur la commune de Schaerbeek, mais en partie sur la commune voisine d'Evere et sur le village flamand de Woluwe-Saint-Étienne faisant partie de la commune de Zaventem. Ce terrain d'environ 25 ha fut acquis par la commune en 1953. Ce cimetière est voisin du cimetière de Bruxelles mais ne doit pas être confondu avec lui. Il est bordé par l'avenue Jules Bordet, la rue d'Evere et le sentier Kleine Eversweg. Son entrée est située à Evere, rue d'Evere n° 4. À l'ouest de ce cimetière est accolé le cimetière de la commune d'Evere, qui en est séparé par un mur. Ancien cimetière de Schaerbeek L'ancien cimetière de Schaerbeek était situé dans le quartier Terdelt et a été transformé en un complexe sportif et un parc public, le parc Albert Ier. Créé le 1er janvier 1868, le cimetière a été définitivement fermé le 31 décembre 1970 et désaffecté en 1972. Personnalités enterrées au cimetière de Schaerbeek La liste ci-dessous est triée par ordre croissant de date de décès L'architecte Gustave Saintenoy (1832-1892). Le peintre Antoine Van Hammée (1836-1903). Le peintre Henry Stacquet (1838-1906). L'explorateur Ernest Cambier (1844-1909). La résistante Gabrielle Petit (1893-1916). Le sculpteur Thomas Vinçotte (1850-1925). Le poète Albert Giraud (1860-1929). Le Premier ministre Henri Jaspar (1870-1939). L'homme d'État et écrivain Louis Bertrand (1856-1943). Le peintre surréaliste René Magritte (1898-1967), et son épouse Georgette Berger (1901-1986) Patrimoine classé (2009), concession no 3047 (parcelle no 16, chemin no 2, 26e tombe). Le poète surréaliste Marcel Mariën (1920-1993), grâce à la générosité de son ami Christian Bussy qui y fit placer comme épitaphe une phrase extraite de l'un des derniers carnets du poète : "Il n'y a aucun mérite à être quoi que ce soit". La résistante Andrée De Jongh (1916-2007). Modalités pratiques Adresse : Rue d'Evere, 4 à 1140 Bruxelles. Horaires : Ouvert tous les jours sans exception. Lundi au samedi : 8h à 16h15 Dimanche et jour férié : 8h30 à 16h15 Notes et références Voir aussi Le cimetière de Saint-Josse-ten-Noode, situé sur la commune de Schaerbeek. La liste des cimetières du monde. Liens externes Cimetière communal sur 1030.be Portail de la sculpture Portail de Bruxelles Portail de la mort
Schaerbeek temető

Schaerbeek temető Belgiumban. Schaerbeekben, Brüsszel keleti részén található. Jelentősebb sírok Louis Bertrand (1856-1943) Ernest Cambier (1844-1909) Andrée de Jongh (1916-2007) Henri Jaspar (1870-1939) René Magritte (1898-1967) Marcel Mariën (1920-1993) Henry Stacquet (1838-1906) Képek
Cimitero di Schaerbeek

Il cimitero di Schaerbeek (francese: cimetière de Schaerbeek, neerlandese: Begraafplaats van Schaarbeek) è uno dei maggiori cimiteri del Belgio, appartenente al comune di Schaerbeek. Il cimitero non è però situato nel territorio di Schaerbeek, ma si trova in realtà a cavallo tra i comuni di Evere e Zaventem, nella zona a est di Bruxelles. Sepolture illustri Georgette Berger (1901-1986), modella e moglie di René Magritte Andrée De Jongh (1916-2007), partigiana Albert Giraud (1860-1929), poeta Henri Jaspar (1870-1939), politico René Magritte (1898-1967), pittore Marcel Mariën (1920-1993), poeta, saggista, fotografo e regista Gabrielle Petit (1893-1916), infermiera e partigiana Galleria d'immagini Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cimitero di Schaerbeek Collegamenti esterni (FR) Sito ufficiale, su 1030.be. (NL) Sito ufficiale, su 1030.be.
Begraafplaats van Schaarbeek

De begraafplaats van Schaarbeek is een gemeentelijke begraafplaats van de Belgische gemeente Schaarbeek in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De begraafplaats ligt echter niet op het grondgebied van Schaarbeek, maar deels op dat van de Brusselse gemeente Evere en deels op het grondgebied van Sint-Stevens-Woluwe, een deelgemeente van Zaventem in het Vlaams Gewest. De begraafplaats sluit in het westen aan op de gemeentelijke begraafplaats van Evere; beide worden soms als een geheel beschouwd. Ten westen van de begraafplaatsen van Evere en Schaarbeek ligt de stedelijke begraafplaats van Brussel, weliswaar op het grondgebied van Evere. De oude begraafplaats van Schaarbeek lag sinds 1868 in het oosten van de gemeente Schaarbeek, dicht bij de grens met Evere in de wijk Terdelt. In 1953 werd de gemeente eigenaar van 25 ha grond om een nieuwe begraafplaats in te richten. De oude begraafplaats sloot in 1970, werd in 1972 buiten dienst gesteld en dat terrein werd omgevormd tot sportcomplex en het Schaarbeekse Albertpark. Bescherming In 2009 werd op de begraafplaats het graf van René Magritte en zijn echtgenote Georgette als monument beschermd. Bekende personen Louis Bertrand (1856-1943), politicus Andrée de Jongh (1916-2007), verzetsstrijder Ernest Cambier (1844-1909), ontdekkingsreiziger Henri Jaspar (1870-1939), politicus Elie Lambotte (1856-1912), medicus René Magritte (1898-1967), surrealistisch schilder, en zijn echtgenote Georgette Berger (1900-1986) Marcel Mariën (1920-1993), dichter en kunstenaar Gabrielle Petit (1893-1916), verzetsstrijdster uit de Eerste Wereldoorlog Gustave Saintenoy (1832-1892), architect Henry Stacquet (1838-1906), schilder Léon van den Haute (1887-1931), sportjournalist en stichter van de Ronde van Vlaanderen Léon Weustenraad (1925-1993), burgemeester van Schaarbeek
Cmentarz Schaerbeek

Cmentarz Schaerbeek (fr. Cimetière de Schaerbeek, niderl. Begraafplaats van Schaarbeek) - cmentarz znajdujący się w Regionie Stołecznym Brukseli. Pochowani na Cmentarzu Schaerbeek Louis Bertrand (1856–1943) Ernest Cambier (1844–1909) Andrée de Jongh (1916–2007) Henri Jaspar (1870–1939) René Magritte (1898–1967) Marcel Mariën (1920–1993) Henry Stacquet (1838–1906) Julian Steinhaus (1865–1922)
Cemitério do Schaerbeek

Cemitério do Schaerbeek é um cemitério pertencente à comuna de Schaerbeek (Bruxelas) e onde os habitantes de Schaerbeek têm o direito de ser enterrado. Pessoas enterradas no cemitério de Schaerbeek Louis Bertrand (1856-1943) Ernest Cambier (1844-1909) Andrée de Jongh (1916-2007) Henri Jaspar (1870-1939) René Magritte (1898-1967) Marcel Mariën (1920-1993) Henry Stacquet (1838-1906)
Cimitirul din Schaerbeek

Cimitirul din Schaerbeek este un cimitir al comunei Schaerbeek (din Regiunea Capitalei Bruxelles, Belgia) și în care sunt înmormântați locuitorii din acea zonă. Personalități înmormântate în cimitirul din Schaerbeek Louis Bertrand (1856-1943) Ernest Cambier (1844-1909) Andrée de Jongh (1916-2007) Henri Jaspar (1870-1939) René Magritte (1898-1967) Marcel Mariën (1920-1993) Henry Stacquet (1838-1906) Imagini
Схарбекское кладбище

Сха́рбекское кладбище (Новое Схарбекское кладбище фр. Nouveau Cimetière de Schaerbeek, нид. Nieuw kerkhof van Schaarbeek) — кладбище в Схарбеке в Брюссельском столичном регионе. Кладбище частично захватывает территории соседнего Эвере и Синт-Стевенс-Волюве в Завентеме во Фламандском Брабанте. Находится рядом с Брюссельским и Эверским кладбищами. На Схарбекском кладбище похоронены многие выдающиеся личности, в том числе художник Рене Магритт и его супруга Жоржетта Бергер, премьер-министр Бельгии Анри Жаспар и бельгийский путешественник Камбье. Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Схарбекское кладбище Схарбекское кладбище на официальном сайте Схарбека (фр.)
Схарбекський цвинтар

Схарбекський цвинтар (Новий Схарбекський цвинтар, фр. Nouveau Cimetière de Schaerbeek, нід. Nieuw kerkhof van Schaarbeek) — некрополь в районі Схарбек, у Брюссельському столичному регіоні. Цвинтар частково охоплює території сусіднього Евера та Завентема у Фламандському Брабанті. Знаходиться поруч з Брюссельським та Еверським цвинтарями. Поховання На Схарбекському цвинтарі поховано багато видатних осіб, зокрема художника Рене Магрітта і його дружину Жоржетту Бергер, прем'єр-міністра Бельгії Анрі Жаспара та бельгійського мандрівника Камб'є. Примітки Посилання Bruxelles / Brussel Atlas (Map). Michelin. 1999. p. 26. § F13. Erlend Clouston (2001-07-21). «After Magritte». The Guardian.
Lampernisse

Lampernisse is a small village located in the municipality of Diksmuide, in the province of West Flanders, Belgium. It is situated in the Flemish Region and is known for its peaceful rural atmosphere and cultural heritage. Notable Landmark One of the village’s most notable sites is the Russian Orthodox Church of the Holy Apostles Peter and Paul, established in the 20th century. The church serves as a spiritual and cultural hub for the small Orthodox Christian community in the region. References External links Lampernisse at City Review
Lampernisse

Lampernisse est une section de la ville belge de Dixmude située en Région flamande dans la province de Flandre-Occidentale. C'était une commune à part entière avant la fusion des communes de 1971. Toponymie 857 : Lampanesse Démographie Évolution démographique Sources : INS, Rem. : 1831 jusqu'en 1970 = recensements. Références Portail de la Flandre-Occidentale
Lampernisse

Lampernisse – dzielnica (deelgemeente) miasta Diksmuide w Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Flandria Zachodnia, w okręgu Diksmuide. 1 stycznia 2020 roku liczyła 150 mieszkańców. Do 31 grudnia 1970 samodzielna gmina. Demografia Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia: Przypisy
Lampernisse

Lampernisse é uma pequena vila e deelgemeente belga pertencente ao município de Diksmuide, província de Flandres Ocidental. Em 1 de Janeiro de 2007, tinha 198 habitantes e uma área de 13,62 km². Até 1971, foi município autónomo, tendo nessa data se unido ao de Pervijze e em 1977 ao de Diksmuide.
Lampernisse

Lampernisse är en ort i Belgien. Den ligger i provinsen Västflandern och regionen Flandern, i den västra delen av landet, 110 km väster om huvudstaden Bryssel. Lampernisse ligger 3 meter över havet och antalet invånare är 198. Terrängen runt Lampernisse är mycket platt. Runt Lampernisse är det ganska tätbefolkat, med 144 invånare per kvadratkilometer.. Närmaste större samhälle är Koksijde, 13,0 km nordväst om Lampernisse. Trakten runt Lampernisse består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Lampernisse.
Koningin Astridpark (Gent)

Het Koningin Astridpark is een park in de Belgische stad Gent. Het bevindt in de wijk Macharius en is toegankelijk via de Ferdinand Lousbergskaai (hoofdingang) en via de Ossenstraat. Het park in Engelse landschapsstijl is ongeveer een ha groot en vormt een groene oase in een dichtbevolkt stadsdeel. Via de uitgang in de Ossenstraat bereikt men direct het Rommelwaterpark. Het stadspark is in feite een samenvoeging van twee grote stadstuinen, namelijk het domein rond Villa De Groote, oorspronkelijk een buitenhuis uit 1793, en de eigendom van Louis Piers de Raveschoot. De plaats dankt haar naam aan de in 1935 overleden Belgische koningin Astrid. Na haar dood kwamen in verschillende Belgische provinciehoofdsteden Koningin Astridparken voor kinderen. Het park in Gent werd opengesteld voor het publiek in 1949. Centraal in het park bevinden zich een vijver en een duiventil. Enkele monumentale bomen, een speeltuintje, een bronzen beeld dat de voormalige koningin voorstelt en kronkelende wandelpaden bepalen verder het uitzicht. In 1990 werden het park en de bijbehorende gebouwen beschermd als stadsgezicht.
Vlasmarkt (Gent)

De Vlasmarkt is een plein in de binnenstad van de Belgische stad Gent. De Vlasmarkt bevindt zich tussen de Sint-Jacobsnieuwstraat en de Sint-Jacobskerk. Gentse Feesten Tijdens de Gentse Feesten is dit steevast het plein dat als laatste stopt met de muziek. Daardoor is het vaak nog druk in de vroege uren.
Collegiata dei Santi Pietro e Guido

La collegiata dei Santi Pietro e Guido, in Francese collégiale Saints-Pierre-et-Guidon, in Neerlandese collegiale kerk van Sint-Pieter en Sint-Guido; è il principale edificio religioso del comune di Anderlecht, sobborgo di Bruxelles. Costituisce un mirabile esempio dell'architettura gotica secondo gli stilemi locali dettati dal Gotico brabantino. Storia e descrizione La prima chiesa in questo luogo venne fondata nel 1046 da Reinelde d'Aa, appartenente a una influente famiglia nobile del ducato di Brabante. Dedicata a san Pietro, venne eretta in stile romanico; oggi di questa costruzione rimane la cripta della fine dell'XI secolo, sotto al coro. Divisa in cinque navate da colonne monolitiche provenienti da un'antica villa romana, vi è conservata una lastra tombale coeva, senza alcuna iscrizione, con inciso un ramo con qualche foglia. Secondo la tradizione la tomba di san Guido, detto il "Povero di Anderlecht", morto nel 1012. Circa un secolo dopo la sua morte i canonici della chiesa scissero la Vita Guidonis, per far meglio conoscere san Guido. Presto la sua tomba cominciò ad attirare sempre più pellegrini, tanto che la chiesa venne dedicata ai santi Pietro e Guido, vi fu creato un Capitolo canonico e nel XIV secolo si iniziò la costruzione di un nuovo, maggiore, edificio, l'odierno. La collegiata attuale venne iniziata nel 1350 nello stile in voga all'epoca, il Gotico brabantino. Poté dirsi terminata nel 1527. La torre quadrata della facciata, in pietra d'Avesne e di Dilbeek, venne eretta nel 1517 su disegno dal grande architetto brussellese Jan van Ruysbroeck, autore anche della Tour Inimitable del municipio di Bruxelles, che vi lavorò fra il 1479 e il 1485. Il collegio dei canonici venne dissolto nel 1796, ma la chiesa conserverà in suo titolo. Fra il 1843 e il 1847 la chiesa l'architetto Jules-Jacques van Ysendijck provvide a un serio restauro dell'edificio. Cinquant'anni più tardi, nel 1898, la torre venne sormontata dalla flèche. Un'altra campagna di restauri è stata effettuata nel 1994-97. L'interno La chiesa presenta una pianta a croce latina divisa in tre navate e quattro campate da cilindrici pilastri dai capitelli a fogliami, secondo la tradizione brabantina; transetto e profondo coro. All'interno sono conservate numerose opere d'arte: cappella battesimale, sono pietre tombali e statue del XIV-XV secolo. cappella della Madonna delle Grazie, reca affreschi di Angeli e Vita di san Guido del primo XV secolo. cappella di San Guido, eretta da Antoon II Keldermans nella prima metà del Cinquecento, è la tela di San Guido, opera di Gaspar de Crayer, 1634. Transetto: affreschi del 1526. rilievo dell'Adorazione dei Magi, XV secolo. Coro: trittico del XVI secolo, mausoleo di Jean de Walcourt, XIV secolo, tomba di Arnould de Hornes, rinascimentale del XVI secolo. Galleria d'immagini Voci correlate Gotico brabantino Guido di Anderlecht Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su collegiata dei Santi Pietro e Guido