NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
De Grote Golf

De Grote Golf is een Disk'O Coaster van attractiebouwer Zamperla in het Belgische attractiepark Plopsaland Belgium en is geopend op 1 juli 2013. De schijf vliegt aan een snelheid van 70 km/u al draaiend heen en weer over een heuvelachtige baan van 92 meter lang die de bezoekers aan de uiteinden tot wel 15 meter hoog brengt. De minimumlengte bedraagt 1 meter 20. Naast deze attractie telt de Wickieland-zone nog twee attracties, Wickie The Battle en Wickie's Wervelwind, twee restaurants en een winkel. De themazone bevindt zich op de locatie waar voordien zich het Groot Theater bevond. Trivia In Majaland Kownaty en Plopsaland Deutschland bevinden zich, op enkele details na, gespiegelde kopieën van De Grote Golf.
Délirium Café

Délirium Café je bar v Bruselu, který nabízí více než 2000 druhů piv. V lednu 2004 byl zapsán do Guinnessovy knihy rekordů jako místo, kde lze zakoupit 2004 druhů piva. Lze zde koupit celou řadu piv z Belgie a více než 60 zemí světa. Bar se nachází ve slepé uličce Impasse de la Fidélité / Getrouwheidsgang, jedné z postranních ulic odbočujících z Rue des Bouchers / Beenhouwersstraat (proslulé množstvím restaurací). Naproti baru je umístěna soška čůrající holčičky – Jaenneke Pis, která je protikladem světoznámého symbolu Bruselu – čůrajícího chlapečka (Manneken Pis). Jsou zde také bary specializované na rum a absinth, rovněž se širokým sortimentem z celého světa. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Délirium Café na Wikimedia Commons Oficiální stránky Délirium Café
Delirium Café

Delirium Café er en bar 100 m fra Grand-Place i Bruxelles, der som den eneste i hele Europa kan tilbyde mere end 2000 typer øl. Hver øltype er omtalt i en ølbibel, som gæster og tjenere kan slå op i. Logoet på ølglassene i baren er en elefant, der enten er tegnet i blå streg eller lyserød i helfarve. Eksterne henvisninger The Delirium Café Arkiveret 5. december 2018 hos Wayback Machine
Délirium Café

Das Délirium Café in Brüssel ist eine Bar, die aufgrund ihres extrem vielfältigen Bierangebots in das Guinness-Buch der Rekorde aufgenommen wurde. Namensgebung Der Name entstammt dem Flaggschiff der belgischen Privatbrauerei Huyghe in Melle, dem Starkbier Delirium tremens. Besonderheiten Am 9. Januar 2004 wurde die Bar in das Guinness-Buch der Rekorde eingetragen. Am Stichtag waren 2004 Biere im Angebot, was einen Weltrekord in der Kategorie Größte Auswahl kommerziell verfügbarer Biere bedeutete. 2014 wurden mehr als 2400 Biersorten aus mehr als 60 Ländern angeboten. Zwischenzeitlich waren 3162 Biere verfügbar – davon etwa dreißig vom Fass – womit sich das Délirium Café 2013 erneut für den Weltrekord im Guinness-Buch bewarb. Lage Das Délirium Café befindet sich im Getrouwheidsgang (Impasse de la Fidélité) in der Nähe des Großen Markts, gegenüber von Jeanneke Pis. Es ist in einem Gebäude aus dem 17. Jahrhundert untergebracht. Dem Stammhaus Délirium Café sind in Brüssel noch mehrere weitere Bars unter der Gesamtbezeichnung Delirium Village angeschlossen. Verbreitung Délirium-Cafés gibt es im Rahmen eines Franchisesystems mittlerweile auch in Amsterdam, Köln, Rouen, Nantes, Orléans, Rio de Janeiro, Tokio, Clermont-Ferrand, Kuala Lumpur, Bergamo, Lissabon, Budapest, Straßburg, Wien, Toulouse und auf Ibiza. Weblinks Website des Délirium Café Einzelnachweise
Delirium Café

Delirium Café is a bar in Brussels, Belgium, known for its long beer list, standing at 2,004 brands in January 2004 as recorded in the Guinness Book of Records. On offer are beers from over 60 countries, including many Belgian beers. The bar's name comes from the beer Delirium Tremens (produced by the Huyghe family brewery), the pink elephant symbol of which also decorates the bar's entrance. The bar is located in a small alley called the Impasse de la Fidélité/Getrouwheidsgang ("Fidelity Alley"), only a couple of hundred metres from the Grand-Place/Grote Markt (Brussels' main square). The Jeanneke Pis statue is across the street from the entrance. History The establishment was founded in December 2003 by Joël Pêcheur, Fabienne Charles and Jean De Laet. A month later, it was listed in the Guinness Book of Records as the establishment offering the most different brands of beer in the world (in this case 2004, imported from over 60 countries). By the mid-2000s, the bar was selling 1,500 hl of beer a year. Delirium Café has been expanded internationally, opening 26 franchises as of 2024, including in Rio de Janeiro (2010), Tokyo (2011), São Paulo (2014), Lisbon (2017), Toulouse and Reims (dates unknown), Leesburg (2017), Strasbourg (2017), and Kuala Lumpur (2018). References External links Media related to Délirium Café, Brussels at Wikimedia Commons Delirium Café's official homepage Delirium international site
Delirium Café

Le Delirium Café est un bar situé à Bruxelles, en Belgique, réputé pour l'étendue de sa carte de bières. Description L'établissement est fondé en décembre 2003 par Joël Pêcheur, Fabienne Charles et Jean De Laet. Un mois plus tard, il est enregistré par le livre Guinness des records comme étant l'établissement proposant le plus de marques de bière différentes au monde (en l'occurrence 2004, importées de plus de 60 pays différents). Au milieu des années 2000, le bar vend 1 500 hl de bière par an. Le bar est situé dans une petite impasse près de la Grand-Place, appelée Impasse de la Fidélité (Getrouwheidsgang). La statue de la Jeanneke Pis se trouve de l'autre côté de la rue. Le nom du bar reprend celui de la bière Delirium Tremens (produite par la Brasserie Familiale Huyghe), avec laquelle elle partage le symbole : un éléphant rose. Franchise Références Lien externe Site officiel Portail de la bière Portail de Bruxelles Portail de la Belgique
Delirium Café

Il Delirium Café è un bar di Bruxelles che si trova nell'Impasse de la Fidélité/Getrouwheidsgang, la stessa via in cui si trova la Jeanneke Pis a pochi metri dalla Grand Place. Il locale è allestito all'interno di una struttura del XVIII secolo e riprende il suo nome dalla birra Delirium Tremens, che ha come simbolo un elefante rosa, anche decorazione dell'entrata dell'esercizio. Il Delirium Café è conosciuto per la sua numerosa varietà di birre, che raggiunge più di 2.500 tipi provenienti da oltre 60 Paesi di tutto il mondo. Inoltre il 9 gennaio 2004 il locale ha avuto un riconoscimento dal Guinness World Record per la maggior varietà di birre disponibili in commercio, che all'epoca raggiungeva i 2004 tipi. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Délirium Café Collegamenti esterni Sito ufficiale, su deliriumcafe.be (archiviato dall'url originale il 25 febbraio 2014).
Delirium Café

Delirium Café is een café in Brussel, internationaal gekend wegens zijn grote bierlijst. Het café is in eigendom van Brouwerij Huyghe, de brouwer van het bier Delirium tremens waaraan het café zijn naam dankt. Locatie Het café bevindt zich in een kelder in de wijk Îlot Sacré in de Getrouwheidsgang (Impasse de la Fidélité). Dit is een doodlopend zijstraatje van de Beenhouwersstraat vlak bij de Grote Markt. In dit straatje staat ook Jeanneke Pis. Delirium Village Naast het Delirium Café bevinden zich ook andere drankgelegenheden in deze doodlopende straat, allen onder de 'Roze Olifant', de mascotte van de Delirium-bieren. Deze zaken worden samen het 'Delirium Village' genoemd. Zo is er de Delirium Taphouse, met meer dan 30 tapkranen, en De Hoppy Loft, waar speciaalbieren voorop staan. Aan dezelfde kant van de steeg bevindt zich tevens het Delirium Monasterium, een bar die opvalt door de inrichting waarbij gebruik werd gemaakt van authentieke stukken uit een kerk. Hiernaast bevindt zich de Floris Tequila, met cocktails en Mexicaanse dranken als tequila en mezcal. Aan de overkant van de steeg bevindt zich de Floris Bar, gespecialiseerd in absinth, en de Floris Garden, gespecialiseerd in cocktails. Recordaantal bieren Op 9 januari 2004 kwam het café in het Guinness Book of Records met het grootste aanbod van commerciële bieren (2004 verschillende). In 2012 werden er meer dan 2200 verschillende bieren aangeboden uit circa zestig landen. Andere vestigingen Er zijn ook Delirium Cafés geopend in onder meer Frankrijk, Brazilië, Japan, Italië en Nederland. Zie ook Belgische biercultuur Externe link Website van het Délirium Café
Délirium Café

Délirium Café – bar piwny, piwiarni, pubu w Brukseli, w którego asortymencie jest ponad 2400 piw z całego świata. W styczniu 2004 lokal został wpisany do Księgi Rekordów Guinnessa jako miejsce, w którym ówcześnie oferowano 2004 piwa z ponad 60 krajów. Ściany bary udekorowano zdjęciami najbardziej znamienitych gości, ludzi estrady i polityki. Bar znajduje się w ślepej uliczce Impasse de la Fidélité / Getrouwheidsgang, jednej z bocznych ulic prowadzącej od słynącej z licznych restauracji Rue des Bouchers / Beenhouwersstraat, oraz kilkaset metrów od brukselskiego rynku Grand Place. Nazwa baru pochodzi od nazwy piwa Delirium Tremens, którego symbol różowego słonia dekoruje wejście do baru. Naprzeciwko baru usytuowano pomnik siusiającej dziewczynki – Jeanneke Pis, która jest przeciwieństwem światowej sławy symbolu Brukseli – Manneken Pis. Funkcjonuje też na prawach franczyzy szereg barów o tej nazwie w świecie, m.in. w Amsterdamie, Göteborgu (ponad 2500 piw), Nowym Orleanie, Rio de Janeiro, Rzymie, São Paulo i Tokio. W 2014 otwarto lokal Délirium Café w Warszawie, które nie jest oficjalną franczyzą a jedynie posługuje się zbliżoną nazwą. Linki zewnętrzne strona Délirium Café
Salle philharmonique de Liège

La Salle philharmonique de Liège, anciennement Salle des fêtes du Conservatoire royal de Liège, est une salle de spectacle située sur le boulevard Piercot à Liège. Historique Témoin majeur de l'architecture du XIXe siècle à Liège, elle a été conçue à partir de 1878 par Louis Boonen, fonctionnaire de la Ville, relayé ensuite par Laurent Demany (1827-1898). Elle est inaugurée le 30 avril 1887 après plus de cinquante années de réclamations auprès des autorités. Elle est conçue sur le modèle de théâtre à l'italienne avec un plan en fer à cheval. Conçue dans un style éclectique en combinant les styles néo-Renaissance et néo-Louis XVI. Sa façade s'étire sur une largeur de 46 m et s'articule symétriquement autour d'un avant-corps central en saillie. Au début du XXe siècle, elle est, avec le Théâtre Royal qui joue essentiellement un registre français d'opéras, de grands opéras et opérettes, un pilier essentiel de la vie musicale liégeoise Restaurée de 1998 à 2000, la salle comporte 1 162 places assises. Dix toiles du peintre Émile-Édouard Berchmans ornent la coupole sur le thème Apollon et les neuf Muses. Particulièrement vaste, la scène est ornée de peintures murales d'Edgar Scauflaire (1954), sous forme d'allégories des compositeurs liégeois André Grétry et César Franck. Lors de sa réouverture en septembre 2000 après deux ans de complète rénovation, Jean-Pierre Rousseau propose de la rebaptiser "Salle philharmonique" puisqu'elle est désormais gérée par l'Orchestre philharmonique royal de Liège. Voir aussi Bibliographie Jean Housen, « L'éclectisme », dans Vers la modernité. Le XIXe siècle au Pays de Liège, Liège, Musée de l'Art wallon, 2001, p. 120-123 Références Liens externes Éric Mairlot, « La Salle Philharmonique (historique version longue) », sur www.oprl.be (consulté le 10 mai 2025). Christophe Collas, « Le Conservatoire royal de musique de Liège (1887) »(Archive.org • Wikiwix • Google • Que faire ?), sur www.wittert.ulg.ac.be (consulté le 19 octobre 2015) Portail de la musique classique Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Liège
Sanctuaire de Tancrémont

Le sanctuaire de Tancrémont est une chapelle publique au bord de la route allant de Pepinster à Louveigné, au lieu-dit Tancrémont, dans la province de Liège (Région wallonne de Belgique). Elle fut construite en 1895 pour abriter le Christ de Tancrémont (également connu sous le nom de Vieux-Bon-Dieu) : un très ancien crucifix découvert dans un champ voisin vers 1830. Le Christ de Tancrémont Découverte En 1830, un paysan découvre, enterré dans un champ situé à Tancrémont, un crucifix de large dimension. La croix est en chêne et le Christ glorieux est sculpté dans du bois de tilleul. Le crucifix est en bon état de conservation. Des analyses scientifiques (au carbone 14) le datent du IXe siècle (entre 810 et 965). La croix mesure deux mètres de haut, et 1,80 mètre de large. Le Christ mesure 1,4 mètre de haut. Debout, adossé à la croix (plutôt que pendu) le Christ est de type glorieux. Le port de la tunique (cachant la nudité du crucifié) révèle une origine, ou du moins influence, byzantine. Histoire Les archives de la paroisse voisine de Theux, mentionnent la présence d’un ancien crucifix dans l’église carolingienne des saints Hermès-et-Alexandre dont les parties les plus anciennes remontent au VIIIe siècle. Des marques au dos et au pied du crucifix laissent supposer qu’il est bien le Christ glorieux qui a surplombé le chœur de cette église durant de nombreux siècles. Ne correspondant plus au goût de l’époque, le crucifix fut relégué dans une chapelle latérale au XVIIIe siècle. Pour le protéger des vandales lors des troubles consécutifs à la Révolution française il fut sans doute enterré dans un champ et protégé par une grosse pierre. C’est là qu’il fut retrouvé, par hasard, en 1830. La découverte fit sensation, d’autant plus que le crucifix était en excellent état. Une dévotion populaire se développa autour du Vieux-Bon-Dieu et une chapelle en son honneur fut construite en 1895 (restaurée en 1932 et en 1986). Aujourd’hui Le couvent de Tancrémont est une maison dépendante de l'abbaye prémontrée d'Averbode. Une messe est célébrée quotidiennement dans la chapelle, avec vêpres en grégorien le dimanche. La confrérie de la Sainte-Croix est une communauté de prière liée au sanctuaire de Tancrémont. Liens externes Sanctuaire de Tancrémont Abbaye d'Averbode Portail de l’architecture chrétienne Portail de la province de Liège
Santuario di Tancrémont

Il santuario di Tancrémont è una piccola cappella aperta al culto a Tancrémont, lungo la strada statale 666 che collega Pepinster a Louveigné, nella provincia di Liegi, in Belgio. Storia L'edificio venne costruito nel 1895 per dare una collocazione al crocifisso cosiddetto Christ de Tancrèmont (conosciuto anche come Vieux-Bon-Dieu), trovato da un contadino in un campo nel 1830. Gli archivi della parrocchia di Theux citano un vecchio crocifisso nella chiesa carolingia dell'VIII secolo dei santi Hermes e Alexssandro. Il crocifisso fu, successivamente, spostato in una cappella laterale nel XVIII secolo. Per proteggerlo da atti vandalici e di profanazione durante la Rivoluzione francese fu probabilmente sepolto in un campo e coperto da una grande pietra. Fu poi ritrovato, per caso, nel 1830. In suo onore nel 1895 fu costruita una cappella (restaurata nel 1932 e nel 1986) che oggi dipende dall'abbazia premostratense di Averbode. Ogni giorno nella cappella si celebra una messa e la domenica si recitano i vespri in gregoriano. È presente anche una Confraternita della Santa Croce come comunità di preghiera legata al santuario. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su santuario di Tancrémont Collegamenti esterni Sito ufficiale, su tancremont.be.
Zwalmmolen

De Zwalmmolen is een watermolen op de Zwalmbeek in de Zwalmvallei in Munkzwalm, een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Geschiedenis De Zwalmmolen wordt voor het eerst vermeld in 1040 als watermolen "Ten Berge". Deze molen krijgt voor het eerst de aanduiding "Sualme Meulen" op een figuratieve kaart gemaakt in opdracht van bisschop Antonius Triest (1621-1657). De molen deed oorspronkelijk dienst voor het malen van koren en lijnzaad. Later werd hier ook cichorei, maïs, rijst, tabak en graan vermalen. De molen was actief tot in 1970. Actueel In 1990 kocht de provincie Oost-Vlaanderen de Zwalmmolen aan met de bedoeling hem te restaureren en weer maalvaardig te maken. In 2025 raakte bekend dat de site verder gerestaureerd wordt. Het vroegere molenhuis, rechtover het molengebouw, was vroeger ingericht als taverne-restaurant met verhuur van fietsen. Op de Zwalm en rond de Zwalmmolen worden bevers gespot. Toerisme Rechts van het molenhuis is de toegang tot een ruime parkeerplaats naast en achter het molenhuis. In het molenhuis kan men terecht voor de huur van fietsen. Men kan van hier zowel stroomopwaarts als stroomafwaarts op een pad langs de Zwalmbeek wandelen. Men kan ook de heuvel beklimmen; deze klim is ter plaatse bekend onder de naam "Zwalmberg". Boven heeft men een panoramisch zicht op de Zwalmvallei. Aan de Zwalmmolen bevindt zich het startpunt van de Zwalmbeek wandelroute en de Watermolen fietsroute. Hier passeert ook de AVS Zwalmroute, een fietsroute van 50 km. Deze route is niet te verwarren met de Zwalmroute, een autoroute van 90 km. Bezienswaardigheden De watermolen en het molenhuis Gedenksteen van Omer Wattez De automatische stuw op de Zwalmbeek Wandelpaden langs de beek Vergezichten, zowel beneden als boven op de "Zwalmberg" Adres Het molenhuis bevindt zich rechtover de Zwalmmolen op het adres Rekegemstraat 28, 9630 Zwalm. Bronnen Bauters, L., Deschieter, J., Otte, E., Van Den Branden, W., De Zwalmmolen erfgoed in beweging, Provincie Oost-Vlaanderen, 2013. Website van de gemeente Zwalm Toerisme Oost-Vlaanderen Een heel pak informatie over de Zwalmmolen AVS Zwalmroute landschap en zwalmmolen
Hospital Farm Cemetery

Hospital Farm Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Elverdinge, een deelgemeente van Ieper. De begraafplaats werd ontworpen door Noel Rew en ligt op 2,3 km ten zuidwesten van het dorpscentrum. Het terrein heeft een onregelmatig grondplan met een oppervlakte van ongeveer 750 m² en wordt aan twee zijden afgebakend door een bakstenen muur en de andere zijden door een haag. In een halfcirkelvormige uitbouw in de noordwestelijke muur staat het Cross of Sacrifice. De begraafplaats ligt 125 m van de rijweg af en is bereikbaar via een brugje over een beek en pad door een weide waar soms koeien grazen. Er liggen 116 Britten begraven (waarvan 4 niet geïdentificeerd konden worden) en 1 burger. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Deze begraafplaats werd in 2009 als monument beschermd. Geschiedenis De begraafplaats werd genoemd naar de vlakbij gelegen hoeve die van oudsher "Hospitaalhoeve" werd genoemd omdat de Hospitaalridders er eertijds de eigenaars van waren. De hoeve werd door het Royal Medical Army Corps gebruikt als een vooruitgeschoven hulppost (Advanced Dressing Post). De begraafplaats werd vooral tussen 1915 en 1917 gebruikt om de slachtoffers van de gevechten in de Ieperboog, hoofdzakelijk behorend tot artillerie en infanterie regimenten, te begraven. De hoeve werd tijdens een bombardement op 17 juni 1916 volledig vernield, waarna enkel de schuur nog als hulppost kon gebruikt worden. Graven Marcel Top is een Belgische burger die is omgekomen op 11 augustus 1915. Onderdscheiden militairen James Cook Gray, kapitein bij het Border Regiment werd onderscheiden met het Military Cross (MC). de sergeanten R.F. Worgan en Stephen William George South ontvingen de Military Medal (MM). Minderjarige militairen William H. Walton, soldaat bij de Lancashire Fusiliers was 16 jaar toen hij op 22 juni 1915 sneuvelde. Albert Seal, soldaat bij het West Yorkshire Regiment (Prince of Wales's Own) was 17 jaar toen hij op 23 juli 1915 sneuvelde. Externe links Hospital Farm Cemetery op de website van WO1.be Hospital Farm Cemetery op de website van CWGC.
Pietendriesmolen

De Pietendriesmolen, ook wel bekend als Toatse Meuln (naar de familie Taets), Molen Ter Pieten (naar het Goed Ter Pieten, het huidige Blauwgoed) of Driesmolen (naar het gehucht) is een windmolen in Knesselare, nabij de grens met de andere Aalterse deelgemeenten Ursel en Aalter, in het Oost-Vlaamse Meetjesland. Het is de oudste staakmolen van Oost-Vlaanderen. De eerste vermelding van deze windmolen stamt uit 1563 alwaar zij in een leenboek wordt vermeld als opvolger van de vroegere Oostmolen (watermolen aan de Durme) van het nabijgelegen Aalter. Tot in het ancien régime was de molen eigendom van de heer van het Land van Woestijne en dus een banmolen (de mijlstaak van de Heer van Woestijne stond bij de Oostmolen). Omwonenden binnen deze mijl hadden de plicht hun graan hier te laten vermalen. In 1804, na een storm, werd de molen heropgebouwd. Vele onderdelen werden gerecupereerd in de nieuwe molen. Op 17 september 1880 kocht Petrus Taets de molen en alzo kwam hij in het private eigendom van de molenaarsfamilie Taets. De laatste molenaar-eigenaar (sinds 1921) op deze molen was "Henri" Hendrik-Emiel Taets (°1881-†1965). Voor de klassering van de molen in 1968 was de molen officieel naamloos. In 1975 besloot de gemeente Knesselare, die in 1974 eigenaar was geworden, tot herstelling van de molen. Vier jaar later, in 1979, werd door molenmaker Mariman voor 5.789.311 frank begonnen aan de restauratie van de vervallen molen, die zou duren tot in 1983. In 2009 werd de molen nogmaals gerestaureerd door molenmakerij Wieme en in 2013/14 door molenmaker Peusens. Tot oktober 2014 was de molen in gebruik als bakkersmolen. Op Paasmaandag 2016 beschadigde een storm de molen zodanig dat deze sindsdien stilstaat, in afwachting van herstel. In april 2024 was dit de oudste houten staakmolen van Oost-Vlaanderen, en werd hij weggehaald voor restauratie.. Zie ook Lijst van windmolens in Oost-Vlaanderen
Van Kesbeeckbrug

De Van Kesbeeckbrug is een liggerbrug over de Afleidingsdijle in de Belgische stad Mechelen. De brug bestaat uit één overspanning van 27 m lang, en is 100 m breed. Dit is te verklaren uit het feit dat het kruispunt N1-R12-N16 boven op de brug gelegen is. De brug is vernoemd naar Oscar Van Kesbeeck, een Vlaams politicus en Mechels advocaat, die vanaf 1905 speler en nadien ook voorzitter was van Racing Mechelen, een van de twee voetbalploegen van Mechelen, waarvan het stadion in de buurt van de brug ligt.
Korenlei

Le Korenlei (prononcé en néerlandais : [ˈkoːrəlɛi̯] ; en français Quai aux Grains) est un quai du centre-ville historique de Gand, en Belgique. Il est situé sur la rive gauche de la Lys, le quai sur la rive opposée de la Lys est le célèbre Graslei (ou Quai aux Herbes). Le paysage urbain du Korenlei regroupe un ensemble de monuments et biens immobiliers classés au patrimoine protégé de la Région flamande. Histoire Le Korenlei forme, avec le Graslei, les quais du port médiéval intérieur de la ville de Gand depuis la formation de la ville au Xe siècle. Le Korenlei est le quai dédié au commerce des marchandises céréalières. Il constitue le principal centre du commerce des céréales flamandes. L'activité portuaire prospère jusqu'au XVIIIe siècle après quoi les différentes guildes tombent progressivement en ruines. Les bâtiments du Korenlei sont remplacés. Cependant, au XXe siècle, le quai est entièrement restauré et reconstruit en vue de l'Exposition universelle de Gand de 1913 afin de leur donner une fonction touristique. Galerie Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Korenlei » (voir la liste des auteurs). Liens externes Portail de la Flandre-Orientale Portail de l’architecture et de l’urbanisme