NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Jemappes

Jemappes (en texts antics Jemappe, Jemmape, Jemmappes) és un antic municipi de Bèlgica a la província d'Hainaut. L'1 de gener de 1977 fusionà amb la ciutat de Mons (Bergen). És regat pels rius La Trouille i Haine canalitzat i rectificat. Història S'hi van trobar mines de sílex i artefactes d'assentaments humans del Neolític. El primer esment escrit Gamapium data del 1065. El nom provindria d'una arrel llatí gemellus (bessons) en referència a la confluència dels dos rius. Era una zona pantanosa poc accessible per les inundacions freqüents de l'Haine, i servia de defensa natural de la ciutat de Mons veïna. Des del segle xii s'hi exploten mines de carbó, una activitat que conéixer l'apogeu al segle xix amb l'arribada de la revolució industrial. La Haine va canalitzar-se per assecar els pantans i obtenir percel·les urbanitzables per tal de poder respondre a l'augment ràpid de la població. Victor Demerbe, mestre ferrer va estrenar el 3 d'abril del 1869 els «Laminoirs, forges et fonderies de Jemappes» (Laminadores, forges i foneries de Jemappes) que va esdevenir un empleador major durant un segle, fins a la crisi de l'acer dels anys 1970. De 1866 a 1946 la fabricació de vidre pla blanc va ser una altra indústria important. La nova casa de la vila erigida el 1876 va voler testimoniejar de la riquesa de la vila en expansió. La desindustrialització, després del tancament de les darreres mines el 1961 i de la siderúrgia el 1980 va ser l'inici d'uns anys de crisi i d'apobriment que a poc a poc comença sobrepassar. Les antigues fàbriques són derrocades i les terres despol·luïdes per obrir-se a noves activitats econòmiques, parcs i urbanitzacions. És sobretot conegut per la batalla de Jemappes del 1792 a la qual les tropes revolucionàries franceses per a la primera vegada van vèncer les tropes austríaques, el que va conduir l'annexió «definitiva» (fins a 1814) dels Països Baixos austríacs a França el 1794. En commemoració d'aquesta victòria, l'administració francesa va donar el seu nom al departament de Jemappes. Llocs d'interés El «Gall de Jemappes», monument erigit el 1911 per iniciativa del polític socialista Jules Destrée per a commemorar la victòria francesa del 1792 El parc i castell «Guillochain» La casa de la vila del 1876 (arquitecte: Emile Mahieu) Agermanaments Briare (França) Referències
Jemappes (Mons)

Jemappes ist ein früheres Dorf und seit 1977 ein Stadtteil von Mons in der belgischen Provinz Hennegau, an der Haine und der Eisenbahnstrecke Brüssel – Vale mit 11.322 Einwohnern. Hier fand am 6. November 1792 die Schlacht von Jemappes statt. Nach der Schlacht wurde 1795 das neugebildete Département Jemappes benannt. Persönlichkeiten Ernest Omer (1906–1942), geboren in Jemappes, Widerstandskämpfer gegen den Nationalsozialismus Weblinks Orts-homepage
Jemappes

Jemappes (French pronunciation: [ʒəmap]; in older texts also: Jemmapes; Walloon: Djumape; Picard: Djumappes) is a sub-municipality of the city of Mons located in the province of Hainaut, Wallonia, Belgium. It was a separate municipality until 1977. On 8 June 1870, Flénu was detached from Jemappes, and was later merged into Jemappes in 1971. On 1 January 1977, Jemappes was merged into Mons. Jemappes is known for the Battle of Jemappes between the French and Austrian armies in 1792. During the French occupation of Belgium (1792–1814), there was a département named after the Battle of Jemappes, Jemmape. Jemappes was also a battleground in the First World War. Notable inhabitants Salvatore Adamo, singer, lived here 1948 - ? Jean-Marie Buchet, author-filmmaker born on 24 February 1938. Georges Emile Lebacq, painter born on 26 September 1876. Ernest Omer, born in Jemappes, Resistance fighter against national socialism (1913–1942). Gérard Roland, noted Economist, born in 1954. Gallery See also History of Belgium References
Jemappes

Jemappes (in alcuni testi antichi nota anche come Jemmapes) è un centro abitato del Belgio sud-occidentale, nella Provincia dell'Hainaut. Dal 1973 è parte della comune di Mons. Jemappes è nota per aver dato il nome alla battaglia di Jemappes tra gli eserciti rivoluzionario francese e austriaco nel 1792. Durante l'occupazione francese del Belgio (1792-1814), fu parte di un dipartimento francese noto come Jemape. Jemappes fu anche teatro di un campo di battaglia nella prima guerra mondiale. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Jemappes Collegamenti esterni Jemappes, su sapere.it, De Agostini.
Jemappes (plaats)

Jemappes is een plaats in de Belgische provincie Henegouwen en een deelgemeente van de stad Bergen. Jemappes was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977. Geschiedenis Bij Jemappes vond in 1792 de Slag bij Jemappes plaats. Tijdens de Franse periode na de revolutie en de nieuwe administratieve indeling, wars van historische, was er een departement Jemappes (departement) (komt overeen met het huidige Henegouwen) welke genoemd was naar de slag van Jemappes en dus indirect naar de plaats waar die plaatsvond. Jemappes werd op het eind van het ancien régime een gemeente. Op 31 mei 1857 was Jemappes een onverwacht strijdtoneel in het liberale verzet tegen de wet op de liefdadige stichtingen, de zogenaamde kloosterwet. De school van de broeders van de christelijke doctrine, op de Place de Jéricho, werd bekogeld met stenen en de meubelen werden verbrand. In 1870 werd het gehucht Flénu afgesplitst als zelfstandige gemeente. In 1971 werd de gemeente Flénu weer opgeheven en aangehecht bij Jemappes. Bij de gemeentelijke fusies van 1977 werd Jemappes een deelgemeente van Bergen. Bezienswaardigheden De Sint-Martinuskerk (Église Saint-Martin) is een neoromaans kerkgebouw van 1863. Bij het begin van de Eerste Wereldoorlog werd hij beschadigd en in 1920 herbouwd. De Protestantse kerk (Église protestante) De Begraafplaats van Jemappes Het voormalige gemeentehuis (1875-1878), ontworpen door Valère Dumortier Het gemeentelijk park (Parc communal) is een 20 ha groot park, het voormalig park van het Château de la Motte. Er zijn vijvers en in 1991 werd ook een arboretum aangelegd. De obelisk met de haan (le Coq de Jemappes) van 1911 herdenkt de Slag bij Jemappes van 1792. Natuur en landschap Ten noorden van Jemappes stroomt de Hene die hier gekanaliseerd is. Jemappes is verstedelijkt en omringd door infrastructuur. De hoogte aan de kerk bedraagt 40 meter. Economie Al eind 12e eeuw werd melding gemaakt van steenkoolwinning. Vooral tussen 1810 en 1820 werden veel mijnen geopend. In 1961 werd de laatste mijn gesloten. Naast de mijnbouw ontwikkelde zich een belangrijke metaalindustrie met in 1869 een grote onderneming die smederijen, walserijen en gieterijen omvatte. In 1977 werd dit bedrijf gesloten. Demografische ontwikkeling Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen 1880: Afsplitsing van Flénu in 1870 1976: Fusie met Flénu in 1971 Bekende inwoners Geboren Marguerite Tiste (1648-1671), slachtoffer heksenvervolging Marcelin Demoulin (1908 - 1965), politicus Nabijgelegen kernen Ghlin, Quaregnon, Flénu, Cuesmes, Bergen Externe links www.mons.be Geschiedenis en erfgoed
Jemappes

Jemappes (wa. Djumape, pcd. Djumappes, hist. Jemmapes) – dzielnica (section) miasta Mons w Belgii, w Regionie Walońskim, w prowincji Hainaut, w okręgu Mons. 1 stycznia 2020 roku miejscowość zamieszkiwało 10 950 osób. Do 31 grudnia 1976 samodzielna gmina. Mieści się tu centrum handlowe chętnie odwiedzane przez mieszkańców miasta. Przypisy
Jemappes

Jemappes (ortografiat și Jemmape, Jemappe, Jemmappes, Jemmappe sau Jemapes) este o localitate din comuna Mons în Valonia, Belgia. Până în 1977 Jemappes era o comună separată, după această dată fiind înglobată in comuna Mons teritoriul fiind organizat ca o secțiune a acesteia. Istorie Aici a avut loc Bătălia de la Jemappes în anul 1792, soldată cu alipirea de către Prima Republică Franceză a Țărilor de Jos austriece. Teritoriul a fost reorganizat în departamente, departamentul în care era situată localitatea Jemappes fiind numit în onoarea bătăliei: Departamentul Jemmapes. Personalități În localitate a copilărit cântărețul belgian Salvatore Adamo. Localități înfrățite Franța: Briare.
Jemappes

Jemappes är en stad i sydvästra Belgien, 5 kilometer väster om Mons. Jemappes är känd för slaget vid Jemappes som 6 november 1792 utspelade sig strax utanför staden. Källor Carlquist, Gunnar, red (1933). Svensk uppslagsbok. Bd 14. Malmö: Svensk Uppslagsbok AB. sid. 395
Provinciaal Hof

The Provinciaal Hof (English: Provincial Court) is a neo-Gothic building on the Markt (main square) in Bruges, Belgium. It is the former meeting place for the Provincial Government of West Flanders. History In 1294, the Waterhalle, 95 metres (312 ft) long and about 30 metres (98 ft) high, was built as the central point of the port of Bruges, right in the heart of the city. When the boats no longer could reach the hall, it was demolished in 1787 and replaced with a neoclassical building. From 1850 on, part of this was used to house the provincial government meetings, until it burned down in 1878. A replacement in neo-Gothic style, intended to house the province and a postal office, was started in 1887 by the architects Louis Delacenserie and René Buyck. The post office was opened in 1891, and the first part of the Provinciaal Hof in 1892. The last parts of the buildings were finished in 1920. The building was used as the government meeting hall until 1999, and is now mainly a ceremonial building, and also used for exhibitions. In 2012, the Federal Government, which owns the building, was considering to sell it, but the Provincial Government, the main user of the Hof, protested. Building Both the exterior and the interior are in the Gothic Revival style. The central meeting room has ten sculptures of royalty by Hendrik Pickery, and mural paintings of famous people from West Flanders. The rest of the building is decorated with more sculptures by Hendrik and his son Gustaaf Pickery, stained glass windows by Jules Dobbelaere, and chandeliers by Edward De Vooght. A number of paintings can be found as well, including work by Joos de Momper, Jan Van de Putte, Jan Baptist van Meunincxhove, and paintings from the Romantic era. Notes External links Province West Flanders
Palais provincial de Bruges

Le palais provincial (en néerlandais : Provinciaal Hof) est un bâtiment néogothique sur la Grand-Place de Bruges. C'est l'ancien siège du gouvernement provincial de Flandre-Occidentale. Historique Le bâtiment est situé à l'endroit où la Waterhalle (nl), un imposant bâtiment portuaire, a été construite en 1294. La Waterhalle a été démolie en 1787, car elle n'était plus accessible aux navires depuis l'ensablement du Zwin. Le successeur néoclassique a été en partie utilisé par le gouvernement provincial de 1850 jusqu'à ce qu'il brûle en 1878. Un concours a ensuite été organisé pour un bâtiment qui abriterait la province et le bureau de poste. Le projet néogothique des architectes Louis Delacenserie et René Buyck (nl) a été retenu. Les travaux commencent en 1887. Le bureau de poste a ouvert ses portes en 1891 et le palais provincial en 1892. Les dernières parties du bâtiment ont été achevées en 1920. Depuis le départ du conseil provincial vers le Provinciehuis Boeverbos (nl) en 1999, le palais provincial a été principalement utilisé pour des cérémonies et des expositions. Le bâtiment appartient au gouvernement fédéral. Il est protégé en tant que monument depuis 2002. Description Extérieur Intérieur La salle du Conseil provincial est décoré de dix statues réalisées par Hendrik Pickery. Les murs sont peints de portraits de personnes célèbres de la Flandre occidentale. Le reste du bâtiment est orné de plusieurs statues d'Hendrik Pickery et de son fils Gustaaf Pickery (nl), de vitraux de Jules Dobbelaere et de lustres d'Edward De Vooght. La collection de peintures comprend des œuvres de Joos de Momper, Jean Van de Putte (nl), Jan van Meunincxhove (nl), en plus de peintures romantiques. Bibliographie (nl) Luc Devliegher, Van Waterhalle tot Provinciaal Hof, 1994, (ISBN 978-90-6966096-7) Voir aussi Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Provinciaal Hof » (voir la liste des auteurs). Liens externes Ressource relative à l'architecture : Onroerend Erfgoed Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Bruges Portail de la protection du patrimoine
Provinciaal Hof

Het Provinciaal Hof is een neogotisch gebouw op de Grote Markt van Brugge. Het is de voormalige zetel van het provinciebestuur van West-Vlaanderen. Geschiedenis Het gebouw bevindt zich op de plek waar in 1294 de Waterhalle was opgetrokken, een imposant havengebouw. De Waterhalle werd in 1787 afgebroken omdat ze niet meer bereikbaar was voor de schepen. De neoklassieke opvolger werd vanaf 1850 deels gebruikt door het provinciebestuur, tot hij in 1878 afbrandde. Daarop werd een wedstrijd uitgeschreven voor een gebouw waar de provincie en de post onderdak moesten krijgen. Het neogotische ontwerp van de architecten Louis Delacenserie en René Buyck werd geselecteerd. De werken gingen van start in 1887. Het postkantoor opende in 1891 en het Provinciaal Hof in 1892. De laatste delen van het gebouw werden in 1920 afgewerkt. Sinds het vertrek van de provincieraad naar Provinciehuis Boeverbos in 1999 wordt het Provinciaal Hof vooral gebruikt voor plechtigheden en tentoonstellingen. Het Hof is eigendom van de federale overheid. Het is sinds 2002 beschermd als monument. In 2020 startten restauratiewerkzaamheden aan het Provinciaal Hof. Deze zullen drie jaar duren en moeten het gebouw duurzamer en toegankelijker maken en van het Provinciaal Hof een toeristisch informatiepunt voor West-Vlaanderen maken. Decoratie In de Provincieraadszaal staan tien vorstenbeelden van Hendrik Pickery. De muren zijn beschilderd met portretten van bekende West-Vlamingen. De rest van het gebouw is versierd met meer beelden van Hendrik Pickery en zijn zoon Gustaaf Pickery, brandglasramen van Jules Dobbelaere en lusters van Edward De Vooght. In de collectie schilderijen is werk van Joos de Momper, Jan Van de Putte, Jan Baptist van Meunincxhove, naast romantische schilderijen. Externe link Provinciaal Hof op de website van de provincie West-Vlaanderen Provinciaal Hof in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed Markante plekken: het Provinciaal Hof in Brugge, VRT NWS, 7 december 2018 Literatuur Luc Devliegher, Van Waterhalle tot Provinciaal Hof, 1994, ISBN 978-90-6966096-7
St. Peter's Church, Melreux

St. Peter's Church, Melreux (French: Église Saint-Pierre de Melreux) is a Roman Catholic church on the Avenue de la Gare in Melreux in the municipality of Hotton, Belgium. The present church, whose tower is flanked by four turrets, dates from 1671, although the 12th-century Romanesque baptismal font and medieval tombstones attest to the existence of an earlier building. The interior furnishings include some beautiful paintings, including one of Mount Golgotha attributed to the artist Riga, and an altar in the Louis XIII style. The church was completely destroyed during the Battle of the Bulge (winter of 1944–45) by the mortars of the German forces, who were fighting the oncoming Americans. Most of the interior was saved. The church was rebuilt after the war and since 1989 has had the status of a protected monument. References
Église Saint-Pierre de Melreux

L’église Saint-Pierre est un édifice religieux catholique situé à Melreux dans la commune belge de Hotton en province de Luxembourg. Situation L’église Saint-Pierre se situe au centre du village de Melreux (place Saint-Pierre) sur la rive droite de l'Ourthe, à environ 200 m du cours d'eau. Elle est entièrement entourée par un cimetière ceint par un mur de moellons de calcaire rehaussé d'un grillage en fer forgé. Histoire La tour de l'église actuelle a été érigée en 1671 comme l'indiquent les quatre chiffres en fer forgé placés au sommet du côté oriental. La nef et le chevet sont terminés en 1699 (pierre sculptée datée) et l'église est consacrée en 1710. Les stucs faisant la renommée de l'édifice ont été réalisés à partir de 1770. L'édifice actuel a été élevé à l'emplacement occupé précédemment par deux anciennes églises dont les substructures ont été mises à jour lors de fouilles entreprises en janvier 1999. Description Architecture L'édifice religieux est entièrement réalisé en pierre calcaire. Il possède une tour carrée percée de quelques petites ouvertures et surmontée d'une flèche principale élancée et de quatre petites flèches accessoires. La nef comporte deux travées et le chevet est à pans coupés. Le baies forment des arcs en plein cintre. La toiture est en ardoises. Décoration intérieure Les fonts baptismaux de style mosan datent du XIIe siècle. Le trésor de Melreux est une remarquable pièce d'orfèvrerie de 1710 représentant saint Pierre assis et bénissant les fidèles. La décoration intérieure comporte plusieurs pièces en stuc réalisées par le stucateur et staffeur ornemaniste Henry Maya provenant de Dinant. Entre 1770 et 1772, il réalise de vastes médaillons polychromes, les corniches, les moulures ainsi que le baldaquin qui coiffe l’autel majeur et les angelots qui ornent les cintres des fenêtres puis les deux autels latéraux en stuc et la chaire de vérité, en chêne pour la cuve et en stuc pour l’abat-son. De 2014 à 2015, les décors polychromes ont été restaurés, retrouvant leurs présumées couleurs initiales. Crucifixion par le peintre liégeois Jean Riga Classement Les décors intérieurs polychromes de l'église Saint-Pierre à Melreux sont repris sur la liste du patrimoine immobilier exceptionnel de la Wallonie depuis 2016. Notes et références Voir aussi Sources et liens externes https://www.doyennedemarche.be/fp/2015EglisedeMelreux.pdf Bibliographie HALKIN J., "Les églises paroissiales de Hotton-Melreux", dans "Mélanges C. de Borman", Liège, 1939, p.137-145. Portail du catholicisme Portail de l’architecture chrétienne Portail de la province de Luxembourg Portail de la protection du patrimoine
Церковь святого Петра (Отон)

Церковь Святого Петра, Отон (фр. Église Saint-Pierre de Melreux) — римско-католическая церковь на Авеню де ла Гар в деревне Мельрё коммуны Отон, Бельгия. Костёл разрушался несколько раз за свою историю. В XVII веке была проведена реконструкция в два этапа. Основная церковь с башней, окружённой четырьмя башенками начала строиться в 1671 году. Существующий неф и хоры датируются 1699 годом. Хоры были украшены лепниной Людовика XV, алтарь выполнен в дереве в стиле Людовика XIII. После восстановления новый храм был торжественно освещён 20 августа 1710 года. Внутри костёла также присутствуют более древние постройки: романская купель XII-го века и средневековые надгробные плиты. Примечания
Veurne/Sint-Augustinus Heliport

Veurne/Sint-Augustinus Heliport (ICAO: EBVS) is a hospital heliport located near Veurne, West Flanders, Belgium. See also List of airports in Belgium References External links Airport record for Veurne/Sint-Augustinus Heliport Deprecated link archived 2013-08-09 at archive.today at Landings.com
Vliegveld Zuienkerke

Vliegveld Zuienkerke is een recreatief vliegveld bij Zuienkerke in de provincie West-Vlaanderen in België. Het vliegveld is alleen geschikt voor ultralichte vliegtuigen. Zoals vele andere recreatieve vliegvelden in België mag het vliegveld alleen gebruikt worden met voorafgaande toestemming van de eigenaar. Het vliegveld is niet geschikt voor helikopters en trainingsvluchten.
Tornaco Castle

Tornaco Castle is a castle in Vervoz, in the municipality of Clavier, Belgium. History The castle was built around 1764 by Baron Victor de Tornaco, probably on the site of an older structure. The Tornaco family has been the sole owner of the castle since its construction. Description The property faces the pond and is accessed via a gate interrupted by imposing limestone pillars crowned with a mid-19th-century vase. It forms an interesting and cohesive ensemble, dating primarily from the mid-18th century. The buildings, constructed of limestone rubble, are arranged around a manor courtyard, laid out in the 18th century from a much older core to the north. These buildings are symmetrically distributed to the east and west in an L-shape. The outbuildings, originally in the 18th century and later remodeled during the 19th century, include tack rooms, stables, and carriage houses. It is adjoined by a porch surmounted by a 17th-century tower, the only structure to have survived. To the west, a handsome carriage entrance rises two stories above. A terrace, bordered by a wrought-iron railing, is accessible via a beautiful double-spiral staircase. The castle is still inhabited by the Tornaco family. On the night of 4-5 June 2020, a fire broke out, causing one fatality and significant damage. The castle is currently (2025) being restored. References See also List of castles in Belgium
Château de Vervoz

Le château de Vervoz est un château situé dans le hameau de Vervoz faisant partie de la commune de Clavier en province de Liège (Belgique). Localisation Le château se situe au no 6 de la rue de Vervoz à Vervoz. Le château se trouve en face du grand étang de Vervoz. Historique Le château est bâti vers 1764 sans doute à la place d'une construction plus ancienne. La famille de Tornaco est l'unique propriétaire du château depuis sa construction. La nuit du 4 au 5 juin 2020, un incendie s'est déclaré faisant une victime et d'importants dégâts. Description Le château est réalisé en moellons de pierre calcaire. La façade avant (façade nord) du château possède huit travées et deux niveaux sur caves hautes et est précédée par un large perron. À gauche de cette façade, un arvô (passage voûté) en anse de panier permet le passage vers l'arrière. La cour avant revêtue de brique pillée est délimitée à la rue par une grille reposant sur six piliers calcaires à bossages, surmontés d'un vase avec couvercle. Des dépendances bâties aussi en pierre calcaire bordent les côtés est et ouest de la cour. Classement L'ensemble formé par le château de Vervoz et les terrains environnants est classé comme monument le 26 mai 1986 et est repris sur la liste du patrimoine exceptionnel de la Région wallonne depuis 2016. Références Voir aussi Articles connexes Liste du patrimoine exceptionnel de la Région wallonne Liste du patrimoine immobilier classé de Clavier Liens externes « Vervoz, hameau historique du Condroz (Belgique-Ardenne) », sur vervoz.be (consulté le 24 avril 2023) « Château de Vervoz », sur eauxetchateaux.be (consulté le 24 avril 2023) Portail de la province de Liège Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la protection du patrimoine
Kerkhof van Dranouter

Het Kerkhof van Dranouter is een gemeentelijke begraafplaats in het Belgische dorp Dranouter. Het kerkhof ligt in het dorpscentrum rond de Sint-Jan-Baptistkerk. Britse oorlogsgraven Dranouter werd op 14 oktober 1914 door de Britse 1st Cavalry Division veroverd. Op 25 april 1918 werd het echter tijdens het Duitse lenteoffensief door hen ingenomen, ondanks het hevige verzet van de Franse 154e divisie. Op 30 augustus 1918 werd het definitief door de Britse 30th Division heroverd. Het kerkhof werd door Britse troepen gebruikt van oktober 1914 tot juli 1915. Vanaf dan werd de Dranoutre Military Cemetery in gebruik genomen. Toen de kerk in 1923 werd herbouwd werden 19 Britse graven naar daar overgebracht. Op de begraafplaats liggen 79 Britse gesneuvelden (waarvan twee niet geïdentificeerde) uit de Eerste Wereldoorlog verspreid over drie perken. Deze perken werden ontworpen door William Cowlishaw en worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Ze zijn daar geregistreerd onder Dranouter Churchyard. Het Cross of Sacrifice staat in de zuidwestelijke hoek. Graven Norbert Albert Cornelius D'Huysser is een Belgische jongen die geboren was in 1908 en stierf op 6 maart 1917. Hij staat vermeld in het slachtofferregister van de CWGC. Robert Bradford Flint, luitenant bij de Royal Engineers werd onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). soldaat Albert Filer diende onder het alias A. Adams bij het East Surrey Regiment. Deze begraafplaats is opgenomen in de lijst van De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed. Externe links Dranouter Churchyard op de website van WO1.be Dranouter Churchyard op de website van de CWGC.