NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kasteel van Moorsele

Het Kasteel van Moorsele is een kasteel in de tot de West-Vlaamse gemeente Wevelgem behorende plaats Moorsele, gelegen aan Sint-Maartensplein 14. Geschiedenis Tussen 1418 en 1423 werd een nieuw kasteel gebouwd op de plaats van een ouder kasteel. Dit in opdracht van Guidolph Van der Gracht, kamerheer van Filips de Goede. Het kasteel was de zetel van de heerlijkheden Moorsele en Ter Gracht, welke reeds vanaf 1323 een eenheid vormden door het huwelijk van Beatrijs, vrouwe van Moorsele, met Diederik van der Gracht. Na Guidolph kwam het bezit aan Wouter III Van der Gracht. Hij stierf kinderloos, waarna het bezit kwam aan Filips van Liedekerke. Daarna kwam het aan de families Basta, de Beer en de Lens. In 1803 werd het verkocht aan Baut, daarna P.J. De Clerck en vervolgens aan François Cornillie, dan aan de familie Lowie, vervolgens De Geest en dan R. Theys. In 1487 werd het kasteel beschreven als: thof, stede ende wonste van Moorsele gezegd dat het wel behuust ende gheedifyert is met mote, walle bewatert, valbrugghe uptreckende ende met eenen nederhove ooc wel behuust, dus een omgracht kasteel met motte, opper- en neerhof. De grote torre, waarvan in 1509 sprake was, is de oorspronkelijke donjon. In de 16e eeuw werd het kasteel door brand geteisterd. Vanaf de 18e eeuw was het vooral een buitengoed dat vaak langere tijd onbewoond was. In de 18e en 19e eeuw vonden verbouwingen plaats. Het woongedeelte kreeg in 1779 zijn huidige aanzicht. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het kasteel bezet door de Duitsers, en tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het in 1940 zwaar beschadigd. In 1966 werd het gerestaureerd door Jacques Viérin. Gebouw Het kasteel heeft een woonvleugel van 1779, in rode baksteen uitgevoerd. Het oudste deel is de donjon, gebouwd omstreeks 1420. De kelder ervan heeft een tongewelf, de gelijkvloerse en eerste verdieping werden in de 18e eeuw gewijzigd. Op de zuidgevel vindt men metselaarstekens. De bakstenen boogbrug is van het begin van de 19e eeuw. De huidige kapel is waarschijnlijk gesticht door Marie Cornillie. Het is een kerkje met rechthoekige plattegrond.
Königlicher Bahnhof Laeken

Der Königliche Bahnhof Laeken (niederländisch Koninklijk Station, französisch Gare royale oder Halte royale) ist ein ehemaliger Fürstenbahnhof des belgischen Königshauses im Bereich des Schlosses Laeken. Geografische Lage Der Bahnhof liegt an der Bahnstrecke Brüssel Nord / Schaerbeek/Schaarbeek–Ostende am südlichen Ende des Parks von Laeken und unmittelbar östlich der Zenne-Brücke über den Seekanal Brüssel-Schelde. Geschichte Der Bahnhof wurde 1877 auf Wunsch von König Leopold II. von Belgien gebaut. In den Zeiten, in denen Mitglieder des Königshauses Fernreisen vornehmlich mit der Bahn durchführten, war er der „Hausbahnhof“ für Schloss Laeken. Dem öffentlichen Verkehr diente er nie. Der Bahnhof wurde zuletzt am 6. September 2001 genutzt, als König Albert II. und Königin Paola anlässlich des 75-jährigen Bestehens der Nationalen Gesellschaft der Belgischen Eisenbahnen (SNCB) hier einen Sonderzug bestiegen, der über Antwerpen, Lüttich und Löwen zum Bahnhof Schaarbeek fuhr, wo das Königspaar eine Ausstellung historischer königlicher Salonwagen besuchte. Unmittelbar nach dem Ereignis wurde der Bahnhof geschlossen. Bahnhof und Empfangsgebäude werden nicht mehr genutzt. Empfangsgebäude Das Äußere des Bahnhofsgebäudes wurde durch Erlass der Regierung der Hauptstadt Brüssel am 26. September 1996 unter Denkmalschutz gestellt. Für die äußere Instandhaltung der Anlage ist die SNCB zuständig, das Innere wird von der Vermögensverwaltung der königlichen Familie gepflegt. 2017 wurde festgestellt, dass das Gebäude baufällig aussehe. Wissenswert Weiter gibt es einen Tiefbahnhof unter dem Schloss Laeken. Er wurde 1908 im Auftrag von König Leopold II. gebaut. Das 1,5 km lange Anschlussgleis dorthin zweigte im Königliche Bahnhof Laeken ab. Weblinks NN: Koning Filip: stationschef der Belgen. In: Vuye & Wouters. 17. Januar 2017. Einzelnachweise
Koninklijk Station

Het Koninklijk Station (Frans: Gare royale of Halte royale) is een voormalig spoorwegstation voor de koninklijke familie van België, gelegen aan het Koninklijk Domein van Laken, noordwest van de Zennebrug over het Zeekanaal Brussel-Schelde. Het station werd gebouwd in 1877 op vraag van Leopold II. Het ligt aan de spoorlijnen 28 (Schaarbeek – Brussel-Zuid) en 50 (Gent-Sint-Pieters – Brussel-Noord) maar is niet meer in gebruik. Het onderhoud van de buitenzijde valt onder de verantwoordelijkheid van de NMBS, het interieur dient door de koninklijke familie te worden verzorgd. Op 6 september 2001 zijn koning Albert II en koningin Paola op uitnodiging van de NMBS, in de Koninklijke halte aan boord gegaan van een speciale trein, nadat ze per auto door het park van het koninklijk domein gereden waren. Deze trein, ingezet naar aanleiding van het 75-jarig bestaan van de NMBS, reed dan over Antwerpen, Luik en Leuven naar station Schaarbeek, waar de vorsten de historische Koninklijke treinen bezocht hebben. Direct na het koninklijk bezoek werd het station gesloten en kwam het leeg te staan. De NMBS blijft evenwel verantwoordelijk voor het onderhoud van het gebouw. Hoewel de buitenzijde bij besluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering per 26 september 1996 beschermd is, werd in 2017 opgemerkt dat het gebouw er vervallen bijstond. Zie ook Lijst van spoorwegstations in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest Lijst van beschermd onroerend erfgoed in Schaarbeek
Sint-Audomaruskerk (Passendale)

De Sint-Audomaruskerk is de parochiekerk van het tot de West-Vlaamse gemeente Zonnebeke behorende dorp Passendale, gelegen aan de Passendaleplaats. De partoonheilige van deze kerk is Sint-Audomarus. Geschiedenis 11de eeuw: Rond de jaren 1072 werden onder Robrecht de Vries zeer veel kerken gebouwd in veldsteen. Aangezien de oude kerk ook gebouwd was in veldsteen, bestaat het vermoeden dat deze ook uit deze periode zal zijn. 1663: De oude kerk wordt verbouwd, waarbij onder meer de kerk geheroriënteerd werd: het koor kwam aan de westzijde. 1903-1906: De oude romaanse kerk wordt gesloopt en er wordt een nieuwe kerk iets meer ten zuiden gebouwd. Het romaanse koor werd nu een zijkoor en het noordelijk transept werd een doopkapel. Bovendien was de nieuwe kerk weer georiënteerd 1918: De nieuwe kerk wordt volledig verwoest door de 1ste wereldoorlog, er werd wel een bord geplaats met de opschrift "Kirche Passchendaele". 1919-1921: Er werd een noodkerk opgetrokken waar de marktplein vroeger was. Deze diende ook als klaslokaal. De noodkerk was voornamelijk opgebouwd uit hout met wat stenen en golfplaten als dak. Er was daarin amper plaats voor 50 man dus was er nood aan een nieuwe kerk. 1924-1925: De nieuwe kerk werd herbouwd. Architect was Alfons De Pauw. 1940: De kerk werd gebruikt als uitkijkpost in de 2de wereldoorlog en werd het mikpunt van kanonnen met minimale schade ter gevolg, deze werd al snel hersteld. Gebouw Het betreft een driebeukige basilicale neoromaanse kerk met aangebouwde zuidoosttoren. Voor het noordelijk zijkoor en transept werd ijzerzandsteen hergebruikt. Verder werden afwisselende lagen van witte, roze en gele natuursteen toegepast, wat een opvallend beeld oplevert. De vierkante zuidoosttoren heeft drie geledingen en wordt gedekt door een tentdak. Het kerkmeubilair is neoromaans. Van belang is een glas-in-loodraam in de noordelijke zijbeuk, van 1928, en is het 66th E.L. Division Memorial Window, gewijd aan de Slag om Passendale.
Sint-Jozefkerk (Menen)

De Sint-Jozefkerk is de parochiekerk van de wijk De Barakken, van de West-Vlaamse stad Menen, gelegen aan het Sint-Jozefsplein. Geschiedenis In 1897 werd De Barakken een zelfstandige parochie, gewijd aan Sint-Jozef, hetgeen passend was voor deze arbeiderswijk. De kerk werd gebouwd in 1902-1903 en architecten waren Alfons de Pauw en None Mullie. Gebouw Het betreft een neogotische bakstenen kruisbasiliek met zware voorgebouwde toren die aan de zuidzijde door een ronde traptoren is geflankeerd. De toren heeft vier geledingen en hoektorentjes op de torenomgang. Het interieur wordt overkluisd door een kruisribgewelf. Het meeste kerkmeubilair is neogotisch, maar één der communiebanken is uit de eerste helft van de 18e eeuw.
Technopolis (Belgium)

Technopolis is a Flemish technology education centre located in Mechelen. Flanders Technology International Technopolis is an initiative which grew out of the Flanders Technology International (FTI) Foundation, which was an initiative of the Flemish government. Since 7 October 1999, the FTI offices are located within the premises of the Technopolis centre and the name of the organization was changed to Technopolis. The goal of the organization is to stimulate biotechnology and micro-electronics, and to increase the visibility of science in Flanders. Exhibition The Technopolis science museum was opened on 26 February 2000. It has a permanent interactive (hands-on) exhibition for science and technology on display. See also Science and technology in Flanders Agoria, technology industry in Belgium. Institute for the promotion of Innovation by Science and Technology (IWT) Interuniversity Microelectronics Centre (IMEC) Deutsches Museum Euro Space Center Evoluon Scienceworks Museum Telus Spark External links Technopolis
Sint-Jozefkerk (Wervik)

De Sint-Jozefkerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de West-Vlaamse stad Wervik, gelegen aan de Kruisekestraat. Geschiedenis Deze bakstenen zaalkerk werd gebouwd in 1937-1938 naar ontwerp van J. Bosschaert, voor de bewoners van de woonwijken Oud Park en Nieuw Park, die vanaf 1920 werden gebouwd. Gebouw De georiënteerde kerk is in een enigszins expressionistische wijze uitgevoerd, waarbij historiserende vormen en meer strakke functionaliteit werden gecombineerd. De kerk, onder een hoog zadeldak, heeft een vooruitspringend portaal en een naastgebouwde noordwesttoren op vierkante plattegrond en gedekt door een tentdak. Het koor heeft een vijfzijdige afsluiting en de kerkruimte wordt overkluisd door een spitstongewelf bestaande uit betonspanten en opgevuld met baksteen. Direct ten oosten van de kerk loopt de Sint-Jansbeek in zuidelijke richting.
Kasteel Ter Leyen

Het Kasteel Ter Leyen is een kasteel in Boekhoute, behorend tot de Oost-Vlaamse gemeente Assenede. Het is gelegen in het centrum, aan Boekhoutedorp 5. De eerste vermelding van een kasteel is in de 16e eeuw. Ter Leyen valt op door haar witte gevels en zijn baksteenrode daken. Het staat ingeplant in een groene omgeving. Samen met zijn omgeving staat het op de monumentenlijst als beschermd cultuurhistorisch landschap sinds 1977. Geschiedenis Het dorp Boekhoute was ooit de hoofdplaats van een van de Vier Ambachten. In de onmiddellijke nabijheid bevond zich vroeger ook een begijnhof die In den Boomgaard heette, maar dit is verloren gegaan in de geschiedenis. Begin 15e eeuw was er sprake van een behuusde stede, in bezit van Jan Sloeven en Kateline Sersander, die Gentse grootgrondbezitters waren. Roeland Soete erfde in 1490 het thuus ende neerhof te bouchaute by de kercke, maar pas in 1511 werd melding gemaakt van een kasteeltje. Tot 1627 bleef het goed in bezit van de familie, toen werd het verkocht aan Guido Laurijn, en later kwam het aan Guido De Deckere, die ambachtsheer van Boekhoute was. Omstreeks 1855 kwam het goed door huwelijk in bezit van de familie De Block. Het kasteel werd gewijzigd in neogotische trant en mogelijk werd ook het park opnieuw aangelegd, in Engelse landschapsstijl. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het kasteel door de Duitsers bezet en ging veel van het archief verloren. In 1931 werd het verkocht aan de brouwersfamilie Ingels. Het werd toen opnieuw opgeknapt en verbouwd. Domein Het betreft een in een laagte gelegen kasteel op L-vormige plattegrond, dat deels door een gracht wordt omringd. Het kasteel is in vroege renaissancestijl gebouwd. Het witgekalkte kasteel heeft twee slanke hoektorens. Bij de verbouwing in de jaren '30 van de 20e eeuw, naar ontwerp van Valentin Vaerwyck, werd het interieur geheel gewijzigd. Enkel de gewelfde kelders bleven in de oude staat. Tot de bijgebouwen behoren een portierswoning en een conciërgewoning. Het domein, in Engelse landschapsstijl, heeft een serpentinevijver waarover zich een boogbrug bevindt. Een ijskelder dateert van 1875. Verder is er een kunstgrot.
Sint-Jan Baptistkerk (Menen)

De Sint-Jan Baptistkerk is een parochiekerk in de West-Vlaamse stad Menen, gelegen aan de Guido Gezellelaan 124. De kerk werd gebouwd in 1961-1964 voor de wijk Ons Dorp naar ontwerp van Jozef Lantsoght. Deze architect had reeds de Onze-Lieve-Vrouw-ter-Duinenkerk te Koksijde ontworpen en zijn werk kenmerkt zich door vloeiende lijnen. De georiënteerde kerk heeft een hartvormige plattegrond en een rond afgesloten koor. Het portaal bevindt zich in een voorgebouwde klokkentoren met vierkante plattegrond en open klokkenverdieping. Het geheel is van staal, beton en glas in beton, waarbij het betonskelet met witte baksteen is bekleed. De kerk is overdekt door een metalen kap, belegd met blauwgeglazuurde tegels. Het hoofd- en zijaltaar zijn uitgevoerd in witte travertijn. Ook zijn er twee natuurstenen preekstoelen. Ook is er een beeld van Johannes de Doper.
Jehay-Bodegnée Castle

Jehay Castle or Jehay-Bodegnée Castle (French: Château de Jehay or Jehay-Bodegnée) is a castle situated in the municipality of Amay in Liège Province, Wallonia, Belgium. History Most of the structure of the current château dates from the beginning of the 16th century. Of its medieval predecessor there remain only some vaulted basements of the former keep, dating from the 13th century. In the 19th century the castle was extensively renovated and extended by the famous architect Alphonse Balat in a sober Gothic Revival style. The beautifully decorated interior houses a collection of antique furniture, musical instruments, tapestry, paintings and other art objects. Since the end of the 17th century the castle has been the property of the Counts van den Steen de Jehay. In the 1940s, Count Guy van den Steen de Jehay inherited the Chateau. He reported that it was a 'dark, empty shell, surrounded by flat, uncultivated fields' at the time he came into possession. He and his second wife, Lady Moyra Butler moved into the Castle in 1950, and worked to restore the Chateau. After Guy's death in 1999, the castle and its collections were acquired by Liège Province. The domain is open to visitors every day except Mondays, between April and October. The interior of the castle is closed for restoration (situation 2015). The earliest known illustrations of this park are 18th-century works by Remacle Leloup, a Liège artist famous for his drawings and engravings of monuments and sites in the Liège region. A few bowers and chestnut groves remain from this period. The gardens were completely redesigned by the château's last resident, Count Guy van den Steen de Jehay, in the mid-twentieth century. See also List of castles in Belgium List of protected heritage sites in Amay References External links Château de Jehay official website (in French) Castle of Jehay-Bodegnée on Advisor.Travel
Kasteel van Jehay

Het Kasteel van Jehay is een kasteel in de tot de Luikse gemeente Amay behorende plaats Jehay. Het kasteel bestaat uit muren van kalksteen en bruin zandsteen en bevat peperpotvormige torens. Het werd gesticht in de 11e eeuw, maar het gebouw dateert grotendeels uit de 16e eeuw en heeft een renaissancistische uitstraling. Oorspronkelijke stond er een Keltisch gebouw, nadien een Romeins kamp. Eind 15e eeuw werd Quentin de Towin heer van het kasteel. In 1483 doodde Willem I van der Marck Lumey Quentin de Towin. Het kasteel werd tussen 1483 en 1492 verder zwaar beschadigd door de doorlopende conflicten tussen de familie De Towin en Van der Marck. Jean Holman de Sart, kleinzoon van Quentin de Towin, en zijn vrouw Marguerite de La Falloise begonnen de renovatie van het kasteel. Door het huwelijk van Jeanne Holman de Sart met Arnould de Mérode, heer van Goetsenhoven (bij Tienen) (overleden in 1576) in 1567, kwam het kasteel en het domein in handen van de familie de Mérode. Gedurende de 16e en 17e eeuw verbouwde deze familie het kasteel tot zijn huidige vorm. In 1720 kocht Lambert van den Steen (1664-1757) het kasteel, het domein en de titel van graaf Jean-Charles-Joseph de Mérode. Graaf Guy Van den Steen (1905-1999), de laatste eigenaar, was beeldhouwer, en toen hij het kasteel naliet aan de provincie Luik was dat inclusief een aantal van zijn beelden, met name bronzen naakte vrouwenfiguren. Verder zijn er wandtapijten, meubels, aardewerk, zilver, kaarten, handschriften en archeologische vondsten.
Castelo de Jehay-Bodegnée

O Castelo de Jehay-Bodegnée localiza-se na municipalidade de Amay, perto de Liège, na Bélgica. Desde o fim do século XVII, a propriedade tinha pertencido aos condes van den Steen de Jehay. Com a morte do último conde, em 1999, o castelo e as suas coleções foram adquiridos pela província de Liège. A maior parte do atual castelo data do século XVI. Das suas primitivas estruturas medievais, apenas a torre de menagem, remontando ao século XIII, chegou até nós. No século XIX, o castelo foi renovado completamente e ampliado pelo arquiteto Alphonse Balat, em estilo neogótico. O Castelo é aberto a visitantes por alguns dias antes do Verão. Ver também Anexo:Lista de castelos da Bélgica Referências
The Hotel (Bruxelles)

The Hotel er et firstjernet hotel i Avenue Louise-området i Bruxelles, Belgien, som drives af den svenske hotelgruppe Pandox AB. Hotellet åbnede som et Hilton-hotel i 1969. Pandox AB købte bygningen i september 2010, overtog driften i februar 2011 og påbegyndte en fuldstændig renovering af de 27 etager. Renoveringen varede et par år. Historie Hotellet, som ligger på Boulevard de Waterloo, var et af de første internationale hoteller opført i Bruxelles. I 1969 var alle bygningerne langs Boulevard de Waterloo i stilarter som ny-rokoko, ny-klassicistisk eller ny-renæssance. Hotelbygningens 27 etager høje tårn brød med dette. Bygningen er tegnet af Montois Partners Architects. Hotellet er blandt Bruxelles' højeste bygninger. Referencer Eksternt link thehotel-brussels.be, hotellets officielle website
The Hotel (Brüssel)

The Hotel Brussels ist ein Vier-Sterne-Hotel am Boulevard de Waterloo 38 im Stadtteil Louise, in Brüssel, Belgien. Mit einer Höhe von 94 Metern und 27 Etagen gehört es zu den Wahrzeichen der Stadt und verfügt über 423 Zimmer mit Panoramablick über Brüssel. Seit seiner Wiedereröffnung im Jahr 2013 hat sich The Hotel Brussels als gehobenes Haus etabliert, das sowohl Geschäftsreisende als auch Touristen anspricht. Die Expertise im Veranstaltungsbereich, die Eröffnung des Urban Spa by CODAGE im Jahr 2025 sowie die kulinarische Weiterentwicklung durch The Iris (ebenfalls öffentlich zugänglich) stärken seine Position als bekanntes und vollständiges Hotel in Brüssel. Geschichte Das Gebäude wurde Ende der 1960er-Jahre errichtet und 1969 als Brussels Hilton Hotel eröffnet. Dank seiner Höhe und modernistischen Architektur wurde es schnell zu einem Wahrzeichen der Brüsseler Skyline. Über mehrere Jahrzehnte hinweg beherbergte es internationale Geschäfts- und Freizeitreisende sowie zahlreiche Kongresse. Im September 2010 erwarb die schwedische Hotelgruppe Pandox AB das Gebäude. Ab Februar 2011 übernahm Pandox den Betrieb und leitete eine umfassende Renovierung aller 27 Etagen ein. Die Arbeiten umfassten die Modernisierung aller Zimmer, der Lobby, des Restaurants, der Tagungsräume sowie die Einrichtung eines Wellnessbereichs. Das Hotel wurde 2013 offiziell unter seinem neuen Namen The Hotel Brussels wiedereröffnet. Im Februar 2025 eröffnete das Hotel ein neues Wellnesszentrum: The Urban Spa by CODAGE, ein 400 m² großes Spa im 25. Stock. Es umfasst ein Hammam, Hydrojet, Sauna, Salzsauna, Eisbrunnen, Sinnesdusche, Ruheraum, Massageräume sowie LED-Therapie. Der Zugang ist sowohl für Hotelgäste als auch für externe Besucher über einen Day Pass Spa möglich. Gastronomie & Wellness Im Erdgeschoss befindet sich das Restaurant The Iris, das moderne Küche anbietet und einen direkten Blick auf den Egmont-Park bietet. Das Restaurant ist sowohl für Hotelgäste als auch für externe Besucher geöffnet. Im September 2025 begrüßte es einen neuen Küchenchef, Alain Vermeir, der eine kulinarische Vision mit Fokus auf lokale und saisonale Produkte einführt. Veranstaltungen The Hotel Brussels hat sich auf die Durchführung von Veranstaltungen und Konferenzen spezialisiert. Das Haus verfügt über eine große Auswahl an modularen Tagungsräumen, die sich über mehrere Etagen verteilen, darunter auch Räume in den oberen Etagen bis zur 27., mit einem Ausblick über Brüssel. Lage & Erreichbarkeit Das Hotel liegt zwischen dem Louizaplatz und dem Naamsepoort in unmittelbarer Nähe des Egmont-Palais. Es wird bedient durch: die Metrostationen Louiza (Louise) und Naamsepoort (Porte de Namur) (Linien 2 und 6) mehrere Straßenbahnlinien (8, 92, 93, 97) über die Haltestelle Louise zahlreiche Buslinien der STIB/MIVB Weblinks Einzelnachweise
The Hotel Brussels

The Hotel Brussels is a four-star hotel in the Louise/Louiza district of Brussels, Belgium, owned and managed by the Swedish investment group Pandox. A landmark building, it originally opened as the Brussels Hilton in 1969. Pandox purchased the building in September 2010, assumed management in February 2011 and commenced a complete renovation of the 27 floors. The renovations were completed after a two-year period. The hotel is located at 38, boulevard de Waterloo/Waterloolaan, between the Place Louise/Louizaplein and the Namur Gate, and next to the Egmont Palace. This area is served by the metro stations Louise/Louiza and Porte de Namur/Naamsepoort (on lines 2 and 6), as well as the tram stop Louise/Louiza (on lines 8, 92, 93 and 97). History The hotel was built in the 1960s on the Boulevard de Waterloo/Waterloolaan in Brussels, a shopping area running from the Place Louise/Louizaplein to the Namur Gate. It was one of the first international hotels to be built in the city. At that time, the buildings along the Boulevard de Waterloo were all in neo-Rococo, neoclassical or neo-Renaissance styles. The hotel building, however, caused a rupture with those styles being a massive tower containing 27 floors. The architect agency that designed the building was Montois Partners Architects, an agency located in Brussels. The 94-metre-tall (308 ft) hotel is the highest public viewpoint in Brussels. The building is one of the most widely recognised high-rise buildings on Brussels' skyline. When city officials decided that for the long-term tall buildings should disappear in Brussels, they opted not to include the hotel on the list with buildings to be removed. This decision proves that the building has become a landmark, and a part of Brussels' city centre. In March 2014, U.S. President Barack Obama and his entourage rented a total of 283 rooms of this and another hotel in Brussels (Crowne Plaza) during a single overnight visit to the city, with the president staying at The Hotel Brussels. See also Lists of hotels History of Brussels Architecture of Belgium References External links Media related to The Hotel Brussels at Wikimedia Commons Official website
The Hotel Brussels

The Hotel Brussels is een hotel in de Louizawijk in Brussel. Met zijn hoogte van 99 meter is het tevens het hoogste publieke uitkijkpunt van die stad. Geschiedenis Het gebouw werd ontworpen door Montois Partners Architects en van 1963 tot 1967 gebouwd. In 1969 opende het als Hiltonhotel de deuren. In 2010 werd het gebouw overgenomen door de Zweedse hotelketen Pandox AB, die het twee jaar lang renoveerde.