NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Catharinakerk (Sint-Katelijne-Waver)

De Sint-Catharinakerk is een parochiekerk in de Antwerpse plaats Sint-Katelijne-Waver, gelegen aan de Markt. Geschiedenis De Sint-Catharinaparochie werd voor het eerst vermeld in 1286. De parochiekerk, die uit omstreeks 1640 stamde, werd in 1914 verwoest tijdens de strijd om het Fort van Sint-Katelijne-Waver. In 1925-1926 werd een nieuwe kerk gebouwd die zeer groot en monumentaal was. Het was een bakstenen kruiskerk in een soort art decostijl met een zware vieringtoren, naar ontwerp van Jaak Alfons Van der Gucht. Tijdens de jaren 70 van de 20e eeuw bleek deze kerk bouwkundige gebreken te vertonen en bouwvallig te raken. Hoewel er ook stemmen opgingen om de kerk te restaureren werd uiteindelijk tot sloop besloten. Jaren later, in 1993, werd een nieuw kerkgebouw opgetrokken in de stijl van het naoorlogs modernisme en veel kleiner en functioneler dan de voorganger. Deze kerk werd ontworpen door de architecten Pluymers en Serneel. Het is een zaalkerk op een zeshoekige plattegrond. In een losstaande open klokkentoren van gegalvaniseerd staal hangen een drietal klokken. Bavo Tiebos ontwierp de glas-in-loodramen.
Goede Herderkerk (Sint-Katelijne-Waver)

De Goede Herderkerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de tot de Antwerpse gemeente Sint-Katelijne-Waver behorende wijk Pasbrug-Nieuwendijk, gelegen aan de Mechelsesteenweg 331. De kerk werd gebouwd in 1938-1939 naar ontwerp van J.F. Peeters. Het betreft een bakstenen zaalkerk in art decostijl. De toren is links tegen de voorgevel aangebouwd. De brede middenbeuk wordt overkluisd door grote bakstenen spitsbogen.
Sint-Lambertuskerk (Muizen)

De Sint-Lambertuskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Mechelen behorende plaats Muizen, gelegen aan Muizen-Dorp 4. Geschiedenis Nadat in 1944 de Oude Sint-Lambertuskerk werd getroffen door een V1 werd deze kerk niet herbouwd. Er werd op de plaats van die kerk een archeologisch onderzoek verricht en de nieuwe kerk werd gebouwd op de plaats van de vroegere -eveneens verwoeste- pastorie. Hier werd in 1960 een nieuwe kerk gebouwd in de stijl van het naoorlogs modernisme, naar ontwerp van Lucien Engels. In 1966 werd de kerk ingewijd. Gebouw Het betreft een zaalkerk met een vrijwel vlak zadeldak, een glas-in-loodwand en voor de kerk een Sint-Lambertusbeeld. Als materiaal voor de gevelbekleding werd geëmailleerde zandkleurige handvormsteen gebruikt. De kerkhofmuur verbindt de nieuwe kerk met de -bewaard gebleven- toren van de voormalige kerk.
Sint-Ludwinakerk (Bonheiden)

De Sint-Ludwinakerk is een rooms-katholiek kerkgebouw nabij de Antwerpse plaats Bonheiden, gelegen aan de Putsesteenweg in de wijk Zellaer. Geschiedenis In de loop van de 20e eeuw en vooral na de Eerste Wereldoorlog nam de bevolking langs de Putsesteenweg toe en daarom werd in 1935-1936 voor hen een kerk gebouwd in de stijl van de moderne gotiek. Gebouw De sobere zaalkerk heeft zadeldak en een voorgebouwd, lager, portaal. Later werd aan de achterzijde nog een losstaande open klokkentoren opgericht, vervaardigd uit staalprofiel. Ook werd later een lagere aanbouw met een sacristie en een winterkapel toegevoegd.
Van Dalepark

Het Van Dalepark is een park in de Belgische stad Leuven. Het situeert zich achter het Van Dalecollege in de Naamsestraat en tussen de Ramberg en de Schapenstraat. Aan alle drie de straten is een ingang naar het park. Geschiedenis Het Van Dalepark omvat de voormalige tuin van het Van Dalecollege, dat in 1569 door Pieter van Dale werd gesticht. Dit gebouw was aanvankelijk een studentenhuis en later eigendom van de stad Leuven, maar is thans in handen van de Katholieke Universiteit Leuven die er onder meer de diensten Studentenvoorzieningen huisvest. De naar het westen afhellende tuin was in drie delen opgedeeld. De vlakke zone bij het collegegebouw werd door een muur met rondboogdoorgang van een wijngaard en een boomgaard bij de Schapenstraat afgesloten. De tuin was ommuurd, in het zuiden door de eerste stadsmuur begrens, in het westen door de Schapenstraat en in het noorden door het Raamstraatje (Ramberg). In het westen stond de Wolvenpoort. Sinds 2009 is de site, inclusief de tuin, als monument beschermd. De tuin wordt door de stad Leuven beheerd. In 2017 werd er een natuurleerpad ingericht, het Dijlewolvenpad. De Leuvense centrumscholen gebruiken dit als buitenklas. Galerij
Caetsweyers

Caetsweyers is een vijver- en bosgebied in de Belgische gemeente Diepenbeek. Het bevindt zich ten noorden van de parochie Lutselus en ten zuidwesten van het industriegebied Genk-Zuid, langs de oevers van de Kaatsbeek, die de acht vijvers voedt. Ten westen liggen de natuurreservaten Dorpsbemden-Pomperik en Dauteweyers. De vijvers ontstonden in 1948 en werden aanvankelijk gebruikt voor viskweek van onder meer karpers. Onderhoud van de vijvers en de omgeving bleef echter achterwege. Door vallende bladeren van overwoekerende vegetatie en vervuiling van de Kaatsbeek ontstond een dikke sliblaag, waardoor de vijvers hun zuiverende en waterbergende functie grotendeels verloren. De Vlaamse Landmaatschappij herstelde het vijversysteem door de vijvers droog te leggen, de sliblaag te verwijderen, de oevers af te schuinen en opschietende bomen te verwijderen. Natuurvereniging Limburgs Landschap vzw kocht in 2013 een water- en moerasgebied van 22 ha in Diepenbeek. Later kocht de vzw gronden bij en thans bedraagt de oppervlakte van het beschermde gebied 48 ha. De vijvers werden in 2019 als natuurgebied erkend. Het gebied is een thuis voor vogels zoals de krakeend, roerdomp en ijsvogel.
Koninklijke Roeivereniging Club Gent

Koninklijke Roeivereniging Club Gent (K.R.C.G) ist ein traditionsreicher Ruderclub in Gent/Belgien. Geschichte Der im Juni 1871 als Koninklijke Roeivereniging Club Gent gegründete Ruderclub ist einer der ältesten in Belgien. Neben vielen Siegen bei nationalen und internationalen Regatten stellt der Gewinn der ersten olympischen Silbermedaille im Rudern im Jahr 1900 einen Höhepunkt der Vereinsgeschichte dar. Das Vereinsheim des Vereins liegt an der Regattastrecke Watersportbaan. Erfolge Silber im Achter bei den Olympischen Spielen 1900 und 1908 Silber im Einer bei den Olympischen Spielen 1912 durch Polydore Veirman Viermal Gold bei der Henley Royal Regatta im Achter (Grand Challenge Cup: 1906, 1908, 1909) und Einer (1994) Gold im Achter beim Thames Challenge Cup 2001 Bekannte Mitglieder Wim Van Belleghem: Weltmeister im Leichtgewichts-Einer an der Diamond Challenge Sculls Henley Polydore Veirman: Silbermedaille im Einer an den Olympischen Spielen 1912 in Stockholm Annelies Bredael: Silbermedaille im Einer der Frauen bei den Olympischen Spielen in Barcelona 1992 Weblinks Website des Koninklijke Roeivereniging Club Gent (ned.)
Koninklijke Roeivereniging Club Gent

Koninklijke Roeivereniging Club Gent (English: Royal Rowing Club of Ghent / French: Royal Club Nautique de Gand) is a rowing club from the Belgian city of Ghent founded in 1871. The association is located at the Ghent urban Watersportbaan rowing course. It has an extensive international track record. Originally the association was called Club Nautique de Gand. History KRCG won (under its old name) a silver medal at the Rowing at the 1900 Summer Olympics and at the Rowing at the 1908 Summer Olympics and where the finalist teams took the world-record in the heavy men's eights and at the Rowing at the 1912 Summer Olympics where the club won in the single sculls. In a mix with Royal Sport Nautique de Gand and one time in a homogene crew this club was 3 times winner of the Grand Challenge Cup at Henley Royal Regatta. The club won the first ever victory of a foreign club at the Grand in a composite boat with the docks foreman's couple Visser – Molmans of the former Royal Sport Nautique de Gand, during the first years of the 20th century. In the early 1990s, Club de Gand won the Diamond Challenge Sculls at Henley with the former lightweight world champion Wim Van Belleghem. It was the very first time a lightweight sculler had won this race. International Regatta KRC Ghent Club Ghent and Sport Ghent and their relations were also the co – founders of the three-day international regatta from 1897, the Cluysen - Ter Donck Regatta on the Ghent–Terneuzen Canal. For the first time the leading English rowing clubs were making the trip to the continent. In the United Kingdom it was known as the May - Regatta. It was much later reinvigorated with new energy by the friends of KR Sport Gent and their Chairman's generation, Rombaut Sr. and Jr. and their team, a few days earlier on the calendar, on the current Watersportbaan. Until the Second World War and in good weather conditions the Regatta, locally named Bootjesvaring was watched by up to 25'000 visitors. National and more recent success The club won eight consecutive national championships in the open men's eight category at Hazewinkel. This generation was dominating from the mid-nineties up to early 21st century in Belgian heavyweight men's rowing. In this period they were successful on the Heineken Roeivierkamp on the River Amstel in Amsterdam. The crown on that performance was winning at the 2001 Thames Challenge Cup at Henley Royal Regatta. A Belgian rowing crew who once won the Thames Cup was the Antwerpse Roeivereniging (or Sculling) who are now permanently active in Hazewinkel. Honours Henley Royal Regatta References External links KRCG Website
Koninklijke Roeivereniging Club Gent

Le Koninklijke Roeivereniging Club Gent est une association sportive consacrée à l'aviron. C'est le plus ancien cercle nautique de Gand. Un autre club Belge est le Royal Sport Nautique de Bruxelles. Histoire Le club est fondé en 1871 et bénéficie de l'encouragement du roi des Belges. En 1907 le roi attribue au club le titre de Royal désormais accolé à son nom. 3 médailles d'argent olympiques et 4 médailles d'or à la régate royale de Henley font partie du palmarès de ce club. Liens externes site Club de Gand Portail de l’aviron Portail de la Flandre-Orientale
Kasteel Ten Bos

Het Kasteel Ten Bos (ook: Moretuskasteel) is een kasteel in de Antwerpse plaats Heist-op-den-Berg, gelegen aan de Liersesteenweg 242. Het is in eigendom van de familie Van Hool en is gecatalogiseerd door het Agentschap Onroerend Erfgoed van de Vlaamse overheid. Geschiedenis Hier bestond reeds het goed Ten Bosch. De familie Berckmans liet hier twee kastelen bouwen: het Oud kasteel in 1817 en het Groot kasteel in 1842. Deze zijn in laat-classicistische stijl gebouwd. Later kwamen hier achtereenvolgens de families Geelhand en Moretus te wonen. Het domein was vroeger uitgestrekter, maar industrie in het oosten en woningbouw in het noorden hebben het aanzienlijk ingekrompen. Domein Het Groot kasteel heeft een schilddak met vorstkam. De deurpartij heeft een trap en een balkon, geplaatst op Dorische zuilen. Het Oud kasteel is kleiner. De begane grond is tegenwoordig als zwembad ingericht. De paardenstallen en het koetshuis zijn tegenwoordig als woning ingericht. Er is een ijskelder. Het geheel is goeddeels omgracht.
Fonderie de cloches de Tellin

L'ancienne fonderie de cloches de Tellin ou ancienne fonderie Causard-Slégers est un immeuble classé situé dans la commune de Tellin dans la province de Luxembourg en Belgique. Depuis 2022, la fonderie est reprise sur la liste du patrimoine immobilier exceptionnel de la Wallonie. Localisation L'ancienne fonderie est située dans le village de Tellin, Val des Cloches, 129A, au carrefour avec le Chemin de la Fonderie. Historique À la suite de l'incendie de l'église de Tellin et d'une bonne partie des maisons du village en 1821, l'église est reconstruite en 1829 et une cloche est coulée en 1832 au pied du clocher par Charles Causard. Cette expérience concluante décide Charles Causard de construire une fonderie fixe qu'il installe dès 1832 dans un atelier de pièces en fer du village. Quatre générations de fondeurs se succèdent et, dans les années 1955 à 1960, la fonderie occupe plus de 35 ouvriers. Toutefois, l'atelier ferme ses portes en 1970. Le dernier maître fondeur était Georges II Slégers. Pendant 138 ans, des milliers de cloches y furent coulées et de nombreuses parmi elles furent exportées. Le bâtiment abrite actuellement un musée d'art campanaire qui succède au musée de la Cloche et du Carillon de Tellin, situé dans l'ancien relais de poste du village et qui avait fermé ses portes en 2013. Description Le bâtiment est construit en moellons de grès et de calcaire mélangés et exhaussé de briques. La façade d'une longueur d'une quarantaine de mètres (sans compter le hangar adjacent) est percée de douze baies avec arc brisé et encadrement en brique et de deux portes charretières en anse de panier. La partie sud-ouest de cette façade se termine par un chevet semi-circulaire. Références Voir aussi Bibliographie Guy De Plaen, Les cloches de Tellin vers 1830, Tellin Fonderie, une fenêtre sur le patrimoine, mars 2016 n°1, pp.16-22. C.E.M. Réthymnon, I.E.A.C. L'Isle-Jourdain, Musée de Tellin, Cloches Carillons Musique, Commune de Tellin, 1998. Philippe Slégers, Il était une fonderie de cloches à Tellin, s.l., 2004. Articles connexes Liste du patrimoine exceptionnel de la Région wallonne Liste du patrimoine immobilier classé de Tellin Campanologie Musée européen d'art campanaire Liens externes Site officiel Ressource relative à l'architecture : Patrimoine classé de Wallonie Portail de la province de Luxembourg Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la protection du patrimoine
Museu Jueu de Bèlgica

El Museu Jueu de Bèlgica (en francès: Musée Juif de Belgique, en neerlandès: Joods Museum van België) situat al número 21 de la rue des Minimes//Minimenstraat a Brussel·les reuneix una vasta col·lecció d'objectes de la tradició jueva, principalment d'Europa, Àsia i Àfrica (des del segle xviii). La gran part dels objectes provenen essencialment d'àrees a l'est del Rin i de països de la conca mediterrània. Referències Enllaços externs Musée Juif de Belgique Arxivat 2015-06-26 a Wayback Machine. (francès) Joods Museum van Belgiëe Arxivat 2014-05-25 a Wayback Machine. (neerlandès)
Museo Judío de Bélgica

El Museo Judío de Bélgica​ (en francés:Musée juif de Belgique; en neerlandés: Joods Museum van België) situado en la calle des Minimes 21 en Bruselas reúne una vasta colección de objetos de tradición judía, principalmente de Europa, Asia y África, los más antiguos se remontan al siglo XVIII. Los objetos nuevos son esencialmente de áreas al este del Rin y de los países de la cuenca mediterránea. Imaginado desde finales de 1970, el Museo Judío de Bélgica comenzó a formar su colección a principios de 1990. Se trasladó a su ubicación actual en la calle des Minimes y abrió sus puertas al público en 2005. El 24 de mayo de 2014 a las 3:48 p. m., un individuo entró en el museo y abrió fuego, matando a tres personas e hiriendo gravemente a otra, que murió poco después. El atacante se las arregló para escapar con un auto listo en las proximidades.​ Véase también Tiroteo en el Museo Judío de Bélgica. Referencias
Joods Museum van België

Het Joods Museum van België (Frans: Musée juif de Belgique), in het centrum van Brussel, heeft een vaste verzameling van voorwerpen die tot de joodse gebruiken behoren en in eerste instantie afkomstig zijn uit Europa, Azië en Afrika, en dateren vanaf de 18e eeuw. Het best vertegenwoordigd zijn voorwerpen die afkomstig zijn uit de streek ten oosten van de Rijn en de landen rond de Middellandse Zee. Het Joods Museum van België telt een goede 750 judaica, 1.250 kunstwerken, 20.000 foto's, 5.000 aanplakbiljetten en voorts cd's, langspeelplaten en cassettes. Het Joods Museum bevat zes thematische bibliotheken met in totaal 25.000 werken en uitgaven van verschillende aard, waaronder werken in het Jiddisch en het Hebreeuws, werken van Joodse kunstenaars, geschiedkundige en genealogische werken. Locatie Het Joods Museum van België is gevestigd in een monumentaal gebouw in eclectische stijl uit 1900 van de hand van architect 0. Flaneau. Op deze locatie bevond zich voorheen het herenhuis van Brussels advocaat en ULB-oprichter Pierre-Théodore Verhaegen, dat eind 19de eeuw plaatsmaakte voor het huidige pakhuis. Tot aan de Eerste Wereldoorlog was het in gebruik door de Deutsche Schule, een voormalige school voor Duitstalig onderwijs in Brussel. Later werd het gebouw eigendom van het Algemeen Rijksarchief, in 2005 werd hier uiteindelijk het Joods Museum in geopend. In november 2020 werd bekendgemaakt dat het gebouw grondig zou worden gerenoveerd en uitgebreid tot zes verdiepingen. Tegen 2025 zouden de verbouwingen afgerond moeten zijn. Aanslag Op 24 mei 2014 kwamen bij een aanslag op bezoekers en medewerkers van het museum vier mensen om het leven. Het ging om twee Israëlische toeristen en een Française. Het vierde slachtoffer werd zwaargewond afgevoerd naar het ziekenhuis en overleed op 6 juni. Het museum heropende op 14 september 2014. Zie ook Lijst van musea in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest
Еврейский музей Бельгии

Еврейский музей Бельгии (фр. Musée Juif de Belgique, нид. Joods Museum van Belgïe) — музей в Брюсселе, расположенный на улице Миним, 21. Коллекция В музее представлена большая коллекция объектов иудейской культуры из Европы, Азии и Африки начиная с XVIII века, а именно: 750 объектов иудейского культа, 1250 произведений искусства, 20 тысяч исторических фотографий, 5 тысяч афиш, а также большое количество аудиоматериалов. Происшествия 24 мая 2014 года у здания музея и внутри него была открыта стрельба. В результате погибли двое работников музея и семейная пара из Израиля . Литература Jack P. Mener (Hrsg.): Jewish Museum of Belgium, converting a new architectural space. Brüssel, 2002. Philippe Blondin (Hrsg.): MuséOn 1. Brüssel, 2009. Philippe Blondin (Hrsg.): MuséOn 2. Brüssel, 2010. Примечания Ссылки Официальный сайт
Єврейський музей Бельгії

Євре́йський музе́й Бе́льгії (фр. Musée Juif de Belgique, нід. Joods Museum van Belgïe) — музей у Брюсселі, розташований на вулиці Мінім, 21. У музеї представлена велика колекція об'єктів юдейської культури з Європи, Азії та Африки починаючи з XVIII століття. Колекція Колекція музею складається з 750 об'єктів юдейського культу, 1250 творів юдейського мистецтва, 20 000 історичних фотографій, 5 000 афіш, а також з великої кількості аудіоматеріалів. Примітки Література Jack P. Mener (Hrsg.): Jewish Museum of Belgium, converting a new architectural space. Brüssel, 2002. Philippe Blondin (Hrsg.): MuséOn 1. Brüssel, 2009. Philippe Blondin (Hrsg.): MuséOn 2. Brüssel, 2010. Посилання Musée Juif de Belgique — офіційна сторінка
Château de Modave

The Château of Modave (French: Château de Modave, pronounced [ʃato də mɔdav]), also known as the Château des Comtes de Marchin (French pronunciation: [ʃato de kɔ̃t də maʁʃɛ̃], Château of the Counts of Marchin) is a château near the village of Modave in Liège Province, Wallonia, Belgium. History The oldest part of the building, the donjon, was built on a strategic rock high above the valley of the river Hoyoux. The oldest parts still visible today date probably from the 13th century and were erected by the lords of Modave. In the 16th century the castle and the estate of Modave became the property of the Haultepenne and de Saint-Fontaine families. In the next century Jean-Gaspard-Ferdinand de Marchin (1601–1673), a great military commander, acquired the castle and turned it from a medieval fortress into a luxury Baroque residence. His son Ferdinand de Marsin neglected the property and lived in France. Later owners were successively: Maximilian Henry of Bavaria, Elector of Cologne and Prince-Bishop of Liège (1682–1684); Cardinal Wilhelm Egon von Fürstenberg, and his heirs (1684–1706); Baron Arnold de Ville (1706–1772); and Anne-Léon, Duke of Montmorency, and his heirs (1772–1817). In the 19th century it was owned by the non-noble families of Lamarche, Braconier and Van Hoegaerden. Finally, the Compagnie Intercommunale Bruxelloise des Eaux ("Brussels Intercommunal Water Company") bought the property in March 1941, in order to protect the important water catchments in the park. The company still owns the château today and has been restoring it with great care. It is open for visitors from April until October and it is also used as a prestigious venue for concerts and receptions. Architecture The ancient fortified castle was rebuilt from 1659 to 1667 in a manner showing a remarkable affinity to the most modern ideas of European country house building of the time. It is particularly close to the buildings of François Mansart. The dignified symmetry with a triangular pediment accenting the main frontage, the geometrical articulation of the wall, the mansard roofs, and the spatial contrast between the corps de logis and the side wings have much in common with Mansart's country houses, such as the Château de Maisons-Laffitte. Modave is the most prominent preserved example of High Baroque country-house architecture in the Southern Netherlands and the Prince-Bishopric of Liège. The château is unique for its splendidly preserved historic interiors and furniture dating from the 17th and 18th centuries. The stucco ceilings date from the second half of the 17th century and were created by Jan-Christian Hansche. See also List of castles in Belgium List of protected heritage sites in Modave External links Site of the Walloon regional archives. Modave. Aerial view of the castle. Photographs from 1995 Modave Château official website