NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Leirenshof

Het Leirenshof (of de Kasteelhoeve) is een historische hoeve in Strijpen, deelgemeente van de Belgische stad Zottegem. De hoeve ligt aan de Leirensweg vlak bij de Bettelhovebeek, het Beislovenpark en het Egmontkasteel in het Egmontpark. De hoeve was de kasteelhoeve die afhing van het Egmontkasteel van de Heren van Zottegem. Er hoorde ook een watermolen (Leirensmolen) bij. Hoeve en molen bestonden al in 1429 en werden later samen met het Egmontkasteel eigendom van Lamoraal van Egmont. De naam Leire komt van een verbastering van de voornaam van voormalig bewoner-molenaar Hilaire Vanderstockt. In de loop van de negentiende eeuw werden de oorspronkelijke gebouwen, met uitzondering van het woonhuis op het zuidoosten, verbouwd en aangepast. De gebouwen zijn gesitueerd tussen het talud van het hoger gelegen stuk weiland. De oudste nog bewaarde kern bestaat uit een eenlaagse bepleisterde bakstenen uitbouw – het voormalige molenhuis – die aansluit bij een hoger opgetrokken woongedeelte. De zadeldaken van de meeste hoevegebouwen zijn nog met pannen bedekt. Van de vroegere watermolen blijft alleen nog het metselwerk bewaard waarin het molenrad was geplaatst. In het zuidoosten ligt het opgehoogde terrein waar zich vroeger de molenvijver (Leirensvijver) bevond. Die vijver deed dienst als spaarbekken voor de molen, met een spui (Leirens spei). De Leirensmolen en molenvijver verdwenen omstreeks 1950. De site omvat verder ook een platform langs de Bettelhovebeek waarin een bakstenen overwelfde kelder is ingegraven. Dit gewelfde woonplatform van een omgrachte site werd als aardappelkelder van de hoeve gebruikt, maar zijn oudere kern wordt in verband gebracht met het bestaan van een vroegere ijskelder. De site met walgracht is de mogelijke verblijfplaats van de 'heren van Benselhove' (Beisloven) . De feodale Heren van Benselhove (Beisloven) bezaten een domein westwaarts van het Leirenshof, dat ook het Hof van Meyersdorpe (het latere Coninckxhof (Koningshof)) omvatte . Het Leirenshof en de omgeving ervan zijn als dorpsgezicht beschermd sinds 1995. Afbeeldingen Bronnen Lamarcq D. Het kasteel van Egmont in Zottegem. Van burcht tot bibliotheek. In: Handelingen Zottegems Genootschap voor Geschiedenis en Oudheidkunde XVIII (deel 1/deel 2) Themanummer Graaf Lamoraal van Egmont (1522-1586), 2017, pp. 525-563. Van Den Bossche, H. Raadsels en gissingen omtrent burcht en Egmontkasteel te Zottegem. In: Handelingen Zottegems Genootschap voor Geschiedenis en Oudheidkunde V, 1991, pp. 175-206. inventaris onroerend erfgoed
Hasselt railway station

Hasselt railway station (Dutch: Station Hasselt; French: Gare d'Hasselt) is a railway station in Hasselt, Limburg, Belgium. The station opened on 24 October 1843 and it is located at 21 Stationsplein (Station Square). It is served by railway lines 15, 21, 21A, 34 and 35. The train services are operated by the National Railway Company of Belgium (NMBS/SNCB). Train services The station is served by the following services: Intercity services (IC-03) Knokke/Blankenberge - Bruges - Ghent - Brussels - Leuven - Hasselt - Genk Intercity services (IC-08) Antwerp - Mechelen - Brussels Airport - Leuven - Hasselt Intercity services (IC-09) Antwerp - Lier - Aarschot - Hasselt - Liège (weekends) Intercity services (IC-10) Antwerp - Mol - Hasselt Intercity services (IC-13) Hasselt - Liers - Liège - Visè - Maastricht (weekdays) Intercity services (IC-20) Ghent - Aalst - Brussels - Hasselt - Tongeren (weekdays) Local services (L-03) Leuven - Aarschot - Diest - Hasselt See also List of railway stations in Belgium Rail transport in Belgium References Footnotes Citations External links Media related to Hasselt train station at Wikimedia Commons Hasselt railway station at Belgian Railways website
Estación de Hasselt

La estación de Hasselt es una estación de tren belga situada en Tongeren, en la provincia del Brabante Flamenco, región Flamenca. Pertenece a la línea de S-Trein Lieja. Situación ferroviaria La estación se encuentra en la línea 34 (Lieja-Hasselt). Historia Intermodalidad Véase también S-Trein Lieja Referencias
Stazione di Hasselt

La stazione di Hasselt (Station Hasselt in olandese, Gare de Hasselt in francese) è una stazione ferroviaria della città belga di Hasselt. La stazione è gestita dalla compagnia nazionale ferroviaria NMBS e fu costruita nel 1847 dalla società administration des chemins de fer de l'État belge. È servita da treni InterCity, treni interregionali, Omnibus e Heure de pointe. Voci correlate Servizio ferroviario suburbano di Liegi Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stazione di Hasselt Collegamenti esterni (FR) SNCB : Tabella degli orari(brochure), su hari.b-holding.be.
Hasselt (stacja kolejowa)

Hasselt – stacja kolejowa w Hasselt, w prowincji Limburgia, w regionie Flandria, w Belgii. Zbiega się tu pięć linii kolejowych: 21. Landen – Hasselt 21A. Hasselt – Genk 34. Hasselt – Liège-Guillemins 35. Leuven – Hasselt 15. Antwerpia – Hasselt Stacja została otwarta 8 grudnia 1847. Jest to jedna z największych stacji kolejowych w regionie.
Iglesia de San Juan Bautista (Bruselas)

La Iglesia de San Juan Bautista o la Iglesia de San Juan Bautista en el Beguinaje​ (en francés: Église Saint-Jean-Baptiste-au-Béguinage;​ en neerlandés: Sint-Jan Baptist ten Begijnhofkerk) es una iglesia parroquial católica ubicada en Bruselas,​ Bélgica.​ Atribuida al arquitecto flamenco Lucas Faydherbe, este edificio es un ejemplo notable del estilo de influencia italiana del barroco flamenco del siglo XVII. La iglesia fue parte de la béguinage Notre-Dame de la Vigne de Bruselas. La iglesia anterior era un edificio gótico con 3 naves y crucero que fue destruida por los calvinistas en 1584 durante la República calvinista de Bruselas, que duró desde 1577 hasta 1585. Se decidió reconstruir la iglesia en estilo barroco y su construcción se inició en 1657. Fue consagrada en 1676. Véase también Iglesia católica Iglesia de San Juan Bautista Referencias
Chiesa di San Giovanni Battista al Beghinaggio

La chiesa di San Giovanni Battista al Beghinaggio (in francese Saint-Jean-Baptiste-au-Béguinage, in fiammingo Sint-Jan Baptist ten Begijnhofkerk) è una chiesa parrocchiale della città di Bruxelles in Belgio. Costituisce uno dei massimi esempi dell'Architettura barocca fiamminga e deve il nome all'appartenenza all'antico Beghinaggio di Bruxelles, smantellato a partire dal 1824. L'edificio venne restaurato dopo l'incendio che nel 2000 danneggiò la struttura del tetto. Storia e descrizione Il primo Beghinaggio a Bruxelles venne istituito nel 1252 dal Vescovo di Cambrai, cui dipendeva all'epoca la città. Subito le beghine costruirono una chiesa, Notre-Dame de la Vigne. Nel XIII secolo l'importanza del Beghinaggio crebbe (ne facevano parte oltre 1200 beghine) e si decise la costruzione di una nuova grande chiesa in stile gotico che alla fine del XVI secolo venne distrutta dai calvinisti. L'attuale chiesa, che sorge nello stesso punto dell'edificio distrutto, venne eretta in stile Barocco a partire dal 1657 dall'architetto fiammingo Lucas Faydherbe. Presenta una superba facciata, di altissime ed elaborate forme, divisa in tre piani, che ricordano la grande vocazione gotica della zona. L'ampio interno si caratterizza dai colori dei materiali impiegati: la pietra bianca e il laterizio scuro. Si presenta, potente e slanciato, diviso in tre navate da rotonde colonne che reggono due livelli assai ricchi di decorazioni, quasi a ricordare i piani del triforio e cleristorio dell'Architettura gotica. Anche le volte, a crociera e a stella, in laterizi con costoloni in pietra bianca, richiamano lo stile della precedente chiesa gotica. Nell'abside è l'altare maggiore in stile Luigi XVI costruito nel 1803, lo sormonta un medaglione della Sacra Famiglia. Il Pulpito della Verità Tutto l'interno s'incentra sul prezioso Pulpito della Verità, dedicato a San Domenico, fondatore dei Frati domenicani. È una splendida opera d'arte lignea finemente intagliata nel 1757 e posta nella navata centrale. Una grande roccia (lignea) sostiene il pulpito e la scala d'accesso; San Domenico vi è rappresentato come vincitore dell'Eresia catara. Opere d'arte Confessionali. Addossati alle pareti delle navate laterali si trovano sei pregevoli confessionali del XVIII secolo, ornati di figure allegoriche femminili portanti diversi oggetti relativi al Sacramento della Penitenza. Crocifissione. Grande tavola di Gaspar de Crayer del XVII secolo, sita nel transetto destro. Tele di T. van Loon, nel transetto sinistro. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa di San Giovanni Battista al Beghinaggio Collegamenti esterni Chiesa di San Giovanni Battista al Beghinaggio, su archINFORM.
Kasteel Knoppenburg

Kasteel Knoppenburg (Duits: Schloß Knoppenburg) is een kasteel in de Belgische plaats Raeren, gelegen aan de Neudorfer Straße, nabij de kern Neudorf. Het complex, waarvan de oorsprong tot de 16e eeuw teruggaat, wordt bereikt door een kastanjelaan. In de nabijheid vindt men een zevental vijvers. Oorspronkelijk heette het Hof auf der Heyde, maar het dankt zijn huidige naam aan de twee in knoptorens eindigende zijvleugels, die in natuursteenblokken werden gebouwd. Deze verkeren (2018) echter in slechte staat. Het woongedeelte, dat zich tussen de vleugels bevindt en uitziet op de binnenplaats, is van later datum.
Hof ter Linden (Velzeke-Ruddershove)

Het Hof ter Linden is een historische hoeve in Velzeke-Ruddershove, deelgemeente van de Belgische stad Zottegem. Het Hof ter Linden ligt vlak mij de Passemarebeek en was een pachthof van de abdij van Hasnon (Frankrijk). De geschiedenis van de hoeve gaat terug tot de 14e eeuw. Tijdens de Oostenrijkse Successieoorlog namen Engelse, Hollandse en Hannoverse troepen in de zomer van 1744 alles uit de hoeve mee wat niet te heet of te zwaar was (acht steenen boter, 400 eyeren, 4 moken roomsche bonen, één moken ereweten, 30 broden, 40 hinnen ende kieckenen, eene laecken broeck waer inne beth de neghen gulden gelt was). De semigesloten hoeve bestaat uit bakstenen gebouwen onder zadeldaken rond een rechthoekig, deels gekasseid erf. Het woonhuis dateert uit de 17e eeuw en werd aangepast in de 18e en 19e eeuw. De gebouwen hebben onder andere steekboogdeuren, een oculus, vensters met zandstenen omlijsting. In 1917 ging het dak van het huis en de stallen in vlammen op. De vroegere hofvijver werd aan het eind van de jaren 60 gedempt. Het Hof ter Linden en omgeving zijn sinds 1979 beschermd als dorpsgezicht. Afbeeldingen Bronnen D'Huyvetter C., de Longie B. & Eeman M. met medewerking van Linters A. 1978: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Provincie Oost-Vlaanderen, Arrondissement Aalst, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 5N2 (H-Z), Brussel - Gent. Lamarcq D. 1989: Drieduizend jaar Zottegem: een bewogen verhaal van elf dorpen in Zuid-Oost-Vlaanderen. Lions Club Zottegem, Zottegem. inventaris onroerend erfgoed
Senecaberg

De Senecaberg is een belangrijke post-Karolingische motteheuvel te Grimbergen in het gehucht Borgt. Deze motte bezit een elliptisch grondplan met assen van 113 en 105 meter en heeft een topplatform van 44 bij 56 meter. Er werden archeologische sporen gevonden van een rechthoekig vakwerkgebouw van 9,3 bij 13,5 meter. Het hoogteverschil met de basis bedraagt 16 meter. Dit mottekasteel werd militair vleugellam gemaakt tijdens de Grimbergse Oorlogen (1141-1159). Geschiedenis Borgt dankt zijn oorsprong en zijn naam aan deze reusachtige burchtheuvel. De naam Senecaberg komt waarschijnlijk van de naam van een vroegere pachter van de heuvel. De motte werd naast de loop van de Tangebeek opgericht om de gracht te voeden en de noordelijke flank te beschermen door de moerassige beemden. Ze zou reeds ten tijde van de Romeinen en Franken een toezichtplaats op de Zenne geweest zijn. Vanaf circa 1100 stond hier de burcht van de Berthouts, heren van Grimbergen. De Berthouts trachtten hun invloed uit te breiden ten koste van de graven van Leuven. Dit gaf aanleiding tot de Grimbergse Oorlogen (1139 - 1159) waarin de Berthouts uiteindelijk het onderspit moesten delven: na de Slag bij Ransbeek (1142) werd de burcht door graaf Godfried III van Leuven in 1159 met de grond gelijk gemaakt. Hiermee kwam een einde aan de Grimbergse Oorlogen. Later ging de verlaten heuvel over op de graaf van Vianden, die er een plaatselijke schepenbank mocht oprichten. Wegens recente woningbouw rondom de motteheuvel bekwam de wijk 'de Borcht' het zeldzame ringvormige stratenpatroon. Op 18 september 1981 werd de Senecaberg als dorpsgezicht beschermd. Archeologie Op de site werden meerdere opgravingen verricht tijdens de 19e en 20e eeuw. Zij brachten sporen aan het licht van een post-Karolingische bewoning. In 1890 en 1891 lieten Alfred de Loë en A. Rutot proefsleuven op de top van de heuvel graven. In 1908 herhaalden G. Cumont en J. Poils deze pogingen. Van 1966 tot 1968 werd de motte onderzocht door Marc E. Mariën en René Borremans van het Departement van Nationale Voorgeschiedenis en Oud-België van de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis. Literatuur De Loe A. en Saintenoy P., ‘Le Sénécaberg de Borght-lez-Vilvorde (Brabant)’, Annales de la Société d’archéologie de Bruxelles 7 (1893) 273-308. Borremans R., ‘Ceramiek uit de “Borcht” te Grimbergen’, Eigen Schoon en De Brabander 38 (1955) 463-467. Borremans R., ‘Grimbergen, onderzoek van de burchtheuvel («Senecaberg»)’, Bulletin van de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis 42 (1970) 319-329. Externe links Motte van Borgt, Inventaris van het Onroerend Erfgoed
Sint-Andrieskapel (Strijpen)

De Sint-Andrieskapel is een kapel op de Sint-Andriessteenweg (vroeger Kapellestraat) in Strijpen, deelgemeente van de Belgische stad Zottegem. De kapel is een rechthoekig gebouw met driezijdige sluiting, in traditionele stijl onder zadeldak uit de 17de tot 18de eeuw. De Sint-Andrieskapel stond al aangegeven op de kaart van cartograaf Philips De Dijn uit 1626 . Sinds 1983 is de kapel als monument beschermd. De Sint-Andrieskapel was een bedevaartsoord waar men heen ging om een echtgenoot en goed weer te krijgen en om koortsen af te weren. Op 30 november 2023 werd een nieuw Sint-Andreasbeeld onthuld voor in de kapel, van de hand van houtsnijder Roger De Clercq. Afbeeldingen Bronnen onroerend erfgoed Referenties
Nieuwpoortmolen

De Nieuwpoortmolen of de windmolen van Oombergen is een voormalige windmolen aan de straat Nieuwpoortmolen in Oombergen, deelgemeente van de Belgische stad Zottegem. Al in 1408 was hij eigendom van de heren van kasteel Oombergen. In januari van dat jaar bouwde Ida van Oyenberghe de houten staakmolen. In de overeenkomst staat: eenen wintmeulen te doen stellen up theerscip van Oomberghe. Mogelijk ging aan deze molen zelf een oudere molen vooraf, want bijvoorbeeld in 1389 was er al sprake van het 'meulen velt'. De molen bleef eeuwenlang eigendom van de heren van Oombergen. In 1790, kort voor de Franse Tijd, was de molen in handen van Constantin de Preud'homme d'Hailly de Nieuport, burggraaf van Nieuwpoort en Oombergen. De Nieuwpoortmolen ontleent aan die familie zijn naam. Andere minder gangbare namen zijn Puttekensmolen en Gangmolen (vernoemd naar molenaarsfamilies, respectievelijk Van de Putte en De Cang). 'De molen (van) de Cang' werd verbasterd tot 'de Gangmolen'. Op 20 mei 1911 brandde de molen af door een blikseminslag en werd hij vervangen door een stenen exemplaar, dat tot 1949 als molen in bedrijf was. In 1950 werden het Engels kruisysteem, het gietijzeren onderaandrijfwerk en de molenstenen overgebracht naar de molen Ter Claere in Sint-Denijs. Vanaf 1983 werd de molenromp verbouwd tot woning, sinds 2004 is het een vakantiewoning. Afbeeldingen Bronnen Lamarcq, D., Nieuwpoortmolen, in: Zottegemse straatnamen, Zottegem: 2022. Lamarcq, D., Nieuwpoortmolen
Windmill of Elene

The Windmill of Elene is a former windmill in Elene, Zottegem, Belgium. The mill was built in 1762, following permission granted by Empress Maria-Theresa to Pieter Emanuel Joseph d'Hane. In the following centuries, it was owned by the heirs of the d'Hane de Steenhuyze family from Ghent. The mill was damaged during World War I. Attempts to repair the mill stopped in 1923. It has not been operational since then. In 1979, the mill was protected as a monument. In 1984, urgent conservation repairs were carried out. Despite this, the windmill is in a state of decay. Gallery References External links Inventory of architectural heritage of Flanders Belgian windmill database
Windmolen van Elene

De windmolen van Elene is een voormalige windmolen aan de Holleweg in Elene, deelgemeente van de Belgische stad Zottegem. De molen werd gebouwd in 1762 en is een stenen grondzeiler die diende als olie- en korenmolen. De huidige molen werd gebouwd als vervanging voor de molen die in 1677 tijdens een inval van de Fransen werd verwoest. Keizerin Maria Theresia van Oostenrijk verleende op 25 februari 1762 toestemming aan Pieter Emanuel Joseph d'Hane. De molen is een zetelkruier met een kruiwerk op ijzeren ballen. De molen werd gebruikt tot 1923 en werd in 1979 als monument en als dorpsgezicht beschermd. In 1984 werden instandhoudingswerken uitgevoerd. Sinds 2013 is de vervallen molen eigendom van baron della Faille d'Huysse die het Kasteel van Leeuwergem bezit. In 2022 werd het metselwerk hersteld. Afbeeldingen Bronnen Souffreau, G.L., Geschiedenis van de Houten Korenwindmolen te Leeuwergem (voor 1399 – 1677) en van de Koren- en Oliewatermolen (voor 1399 – 1960) en de Stenen Koren- en Oliewindmolen (1762 – 2013) te Elene. Woubrechtegem, mei 2013.
Kasteel van Schoonhoven (België)

Het kasteel van Schoonhoven is een kasteelcomplex, gelegen in de Belgische plaats Aarschot, aan de Schoonhovendreef 1. Geschiedenis Midden 13e eeuw is er voor het eerst sprake van de naam Schoonhoven. Van einde 16e eeuw is de eerste tekening van het huus van Schoenhoeve, afkomstig uit het bezit van Karel III van Croÿ. Er was toen sprake van een omgracht kasteel dat via een dreef en een ophaalbrug bereikbaar was. Het kasteel lag op een motte en werd vermoedelijk omstreeks 1500 gebouwd in opdracht van Herman van Eynatten. Op de motte lag, naast dit kasteel, een schuur en een moestuin. Voorts waren er enkele vijvers, waarin vis werd gekweekt. Een nieuw kasteel werd gebouwd in opdracht van Jean-Antoine van der Noot, en wel omstreeks 1770. Dit U-vormige kasteel werd opgetrokken in classicistische stijl. Het hoofdgebouw heeft een driehoekig fronton en beide zijvleugels zijn aan de kopgevel voorzien van een gebogen fronton. Er werd ook een voorhof gebouwd, welke echter in 1850 werd afgebroken. Van 1903-1908 waren het de uit Frankrijk verdreven les Clercs de Saint-Viateur, die het kasteel tijdelijk huurden. Door het kasteel kan men de slotkapel bereiken die aan het kasteel is vastgebouwd. Dit is een klein gebouwtje met een barok torentje met peervormige spits. Blijkens een jaartal is deze kapel in 1671 ge- of verbouwd. In de kapel bevindt zich stucwerk dat door J.C. Hansche werd vervaardigd. Op de motte bevindt zich voor het kasteel een symmetrische tuin. Bij het kasteel behoorde ook de Molen van Schoonhoven, een watermolen op de Grote Motte, gelegen aan Diestsesteenweg 12.
Beislovenpark

Het Beislovenpark is een park in de Belgische stad Zottegem (deelgemeente Strijpen). Het park ligt aan de oever van de Bettelhovebeek en sluit aan op het Egmontpark en het Egmontkasteel, die op de andere oever van de Bettelhovebeek liggen. Beide parken zijn onder andere met elkaar verbonden door middel van houten bruggetjes en stapstenen over de Bettelhovebeek. Het park werd aangelegd vanaf 2017 en werd in 2018 geopend. Bij de aanleg werd het park genomineerd voor een extra subsidie binnen het project Natuur in je buurt van de Vlaamse overheid. Het Beislovenpark is ongeveer twee hectare groot en werd ontworpen als natuurlijk park met niveauverschillen op drie verschillende bodemtypes. In het parkgebied liggen verschillende 'natuurlijke speelprikkels' zoals boomstammen en plankenpaden. Er werden ook een inheemse boomgaard, een bijenhotel, een voedselbos, een moestuin, een poel en een soort amfitheater aangelegd. Kunstenaar Benny De Smet ontwierp voor het park een ijsvogel (het logo van het Beislovenpark) uit gerecycleerd ijzer. Het Beislovenpark sluit via de Leirensweg aan op de historische hoeve Leirenshof met de vroegere Leirensmolen. De GR122 en twee Zottegemse Sport Vlaanderen-mountainbikeroutes lopen door het park. Educatief Centrum Beisloven Een voormalig schoolgebouwtje in het park werd vanaf 2022 omgebouwd tot Educatief Centrum Beisloven, een ontmoetingsplek voor sociaal-culturele activiteiten zoals het LOSS Kunstenfestival. Het Educatief Centrum Beisloven werd officieel ingehuldigd op 7 oktober 2023. Afbeeldingen Bronnen Stad Zottegem
Solvay Castle

Solvay Castle (French: Château Solvay, also called Château de La Hulpe) is a château located in Wallonia in the municipality of La Hulpe, Walloon Brabant, Belgium. Completed for the Marquis Maximilien de Béthune as an imposing manor house on the outskirts of Brussels in the 1840s, the castle stands on a hill overlooking a lake set in a park with mature trees covering more than 220 hectares. In 1893, the estate was purchased by the rich industrialist Ernest Solvay, who renovated the park and extensively remodeled the castle from its initial Flemish neo-Renaissance theme to a more elegant look with a French formal garden. The remainder of the farm was designed in a charming English theme, with rhododendrons, azaleas and forest of a number of species, including huge redwoods and oak trees. A broad lake was built with planned alleyways and vantage points providing a views of the forests. The entire property was given to the Regional Government of Wallonia in 1968 on the basis that it should be used for educational purposes. There are three five kilometers of walks on the property. After the donation of the property to the government, the government allowed the Belgian artist Jean-Michel Folon to open a museum in the park in 2000. After the artist died in 2005 it became the Fondation Folon. Inside the park is a non-profit organization, an equestrian center specialized in the relation between disabled persons and horses. Different events have been organized throughout the year in the park. As an example, in August 2019 the Supertramp musician Roger Hodgson made a concert in the park to celebrate 40 years of the Supertramp album, Breakfast in America. See also List of castles in Belgium References External links Opt.be: Solvay Estate and the Castle of La Hulpe (https://fondationfolon.be/fondation-parent/fondation/#) (http://chateaudelahulpe.be/domaine/en/home)
Château de La Hulpe

Le château de La Hulpe est situé dans la commune de La Hulpe en Région wallonne, Belgique. Historique Le parc aurait fait l'objet d'une intervention du paysagiste anglais Russell Page en 1937. Dans ce parc, on peut découvrir l'obélisque de Monsieur Solvay et la pompe à eau œuvre très particulière de l'architecte bruxellois Victor Horta. Bibliographie Agnès Pirlot de Corbion, « Le domaine du château de La Hulpe », dans Maisons d'Hier et d'Aujourd'hui, n° 119, septembre 1998, p. 28-39 François-Emmanuel de Wasseige, « Le château de La Hulpe », dans La route des châteaux, Namur, Institut du Patrimoine Wallon, 2012, p. 14-16 Voir aussi Articles connexes Domaine Solvay Ernest Solvay Le Maître de musique Fondation Folon Liste des châteaux belges par région Liens externes Château de la Hulpe - Domaine Solvay Office du Tourisme de Wallonie et de Bruxelles Portail du Brabant wallon Portail des châteaux