NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Musée Mayer van den Bergh

Le musée Mayer van den Bergh (Museum Mayer van den Bergh) est un musée anversois qui expose les œuvres du collectionneur Fritz Mayer van den Bergh (nl) (né à Anvers le 22 avril 1858 et décédé le 4 mai 1901). En 1904, sa mère, Henriette van den Bergh, fonde le musée dont elle est la conservatrice jusqu'en 1920. On y trouve des œuvres provenant de la collection de Carlo Micheli, achetée à Paris en 1898. Œuvres La Famille de Meyndert Sonck, tableau de Jan Rotius (1624-1666). Paysage hivernal et joie de la glace, tableau de Christoffel van den Berghe. Christ sur la Croix accompagné des donateurs, triptyque de Quentin Metsys, (v.1520), huile sur bois, panneau central 156 × 93 cm. Portrait de Fritz van den Bergh par Jozef Janssens de Varebeke (nl). Dulle Griet ou Margot la folle maraudant devant les portes de l'enfer, de Pieter Bruegel l'Ancien, (1562), huile sur panneau 117 × 162 cm. Douze proverbes flamands, tableau attribué à Pieter Bruegel l'Ancien, (XVIe siècle), huile sur panneau 74 × 98 cm. Portrait d'Élisabeth Vekemans, de Cornelis de Vos, (v.1624), huile sur panneau 123 × 93 cm. La Nativité, Anonyme, (v.1400), détrempe sur bois, 38 × 26 cm. Portrait de François van der Straten, Pieter Pourbus, (1567), huile sur bois, 68 × 53,5 cm. Suiveur de Jérôme Bosch, La Montée au Calvaire, vers 1540. Galerie Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste de musées en Belgique Henriette van den Bergh Bibliographie Hans Nieuwdorp, Musée Mayer van den Bergh, Anvers, Ips-Snoecks & Museum Mayer van den Bergh, 2001, (ISBN 90-5756-006-2). Liens externes (nl) Site officiel Ressource relative à l'architecture : Onroerend Erfgoed Portail des musées Portail de la peinture Portail d'Anvers et de sa province
Museo Mayer van den Bergh

Il Museo Mayer van den Bergh è un museo situato ad Anversa, in Belgio che raccoglie la collezione appartenuta al collezionista d'arte Fritz Mayer van den Bergh. I più importanti lavori custoditi dal museo riguardano l'arte gotica e rinascimentale olandese e belga, tra cui spiccano opere di Pieter Bruegel il Vecchio. Storia e collezione Fritz Mayer van den Bergh fu il collezionista d'arte che raccolse tutte le opere del museo: eseguì le più importanti acquisizioni tra il 1897 ed il 1901, anno della sua morte. La madre, tra il 1901 ed il 1904, fece costruire una casa in stile neogotico ad Anversa perché diventasse un museo dove poter mostrare tutte le opere collezionate dal figlio. Il museo contiene circa 1.000 opere, principalmente dell'arte rinascimentale dei paesi nordici, tra le quali si possono ricordare: Dodici proverbi, Pieter Bruegel il Vecchio Margherita la pazza, Pieter Bruegel il Vecchio Tentazione di sant'Antonio, Pieter Huys Maddalena, Jan Mabuse Crocifissione, Quentin Massys. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo Mayer van den Bergh Collegamenti esterni Sito ufficiale, su museummayervandenbergh.be. URL consultato il 22 luglio 2019.
Museum Mayer van den Bergh

Museum Mayer van den Bergh muzeum sztuki w Antwerpii (Belgia). Swoją nazwę zawdzięcza Fritzowi Mayer van der Bergh (1858-1901), kolekcjonerowi dzieł sztuki średniowiecznej i nowożytnej. Trzy lata po jego śmierci, matka kolekcjonera Henriette Mayer van den Bergh ukończyła budowę neogotyckiego gmachu, gdzie umieszczono, liczące około 1000 dzieł sztuki zbiory. Zbiory Zbiory muzealne tworzą dzieła sztuki dawnej głównie z obszaru południowych Niderlandów (Flandria, Walonia, Brabancja), a także krajów ościennych (Rzesza Niemiecka, Holandia). Są to dzieła malarstwa (XIV-XVIII w.) rzeźby (XII-XVIII w.), rysunku i grafiki (XVI-XIX stulecia). Ponadto bogaty zespół wyrobów rzemiosła artystycznego, głównie romańskich i gotyckich, dzieł złotnictwa, brązownictwa, plastyki z kości słoniowej, tkactwa artystycznego, ceramiki, numizmatyki, etc. Dulle Griet pędzla Pietera Bruegla Starszego, 1561-62; Chrystus i Święty Jan z St. Katharinenthal - zespół dwóch pełnoplastycznych figur ilustrujących epizod z Ostatniej Wieczerzy, wykonane najprawdopodobniej w Górnej Nadrenii, przez Mistrza Heinricha von Constanz; Tzw. Brewiarz Mayer van den Bergha - liczący 1412 stronic iluminowany manuskrypt, wykonany najprawdopodobniej dla Portugalczyka zamieszkującego w Antwerpii, namalowany przez mistrzów z Brugii i Gandawy około 1510 roku; Skrzydła tetraptyku - część z nich dwustronnie malowane z przedstawieniami Bożego Narodzenia oraz Zmartwychwstania i Świętego Krzysztofa przechodzącego przez rzekę - przykład stylu pięknego Pozostała część ołtarza ze scenami Zwiastowania i Chrztu Chrystusa oraz Ukrzyżowania znajduje się w Walters-Museum w Baltimore (USA) Wszystkie malowidła wykonano około 1400 roku; Tzw. Madonna Brugijska - kamienna, pełnoplastyczna, polichromowana rzeźba przedstawiająca Marię z Dzieciątkiem Jezus, dłuta nieznanego mistrza z Południowych Niderlandów, datowana na koniec XIV wieku. Ponadto m.in. zespół późnogotyckich niderlandzkich retabulów ołtarzowych, Przysłowia Pietera Bruegla Starszego, Kuszenie świętego Antoniego Pietera Huysa, Maria Magdalena Jana Mabuse, Tryptyk Ukrzyżowania Quentina Massysa. Galeria Bibliografia Hans Nieuwdorp, Museum Mayer van den Bergh Antwerpen (Musea Nostra, 26), Brussel 1992 Jozef de Coo, Fritz Mayer van den Bergh. Der Sammler. Die Sammlung, Schoten 1979 Hélène Mund, Cyriel Stroo, Nicole Goetghebeur, Hans Nieuwdorp, Mayer Van den Bergh Museum Antwerp, Brussel 2003 Linki zewnętrzne Oficjalna strona Muzeum (en, nl) Wirtualny Spacer po muzeum
Музей Майера ван ден Берга

Музей Майера ван ден Берга — художественный музей в Антверпене. Основу собрания составляют произведения искусства времен Средневековья, Возрождения и барокко. Фонды музея сформировались из частной коллекции Фрица Майера ван дер Берга (1858—1901). Среди наиболее известных произведений, находящихся в музее, — два полотна Питера Брейгеля Старшего: «Безумная Грета» и «Двенадцать пословиц». Коллекция была передана для показа общественности матерью коллекционера Генриеттой Майер ван ден Берг (1838—1920) в память о рано умершем сыне. В залах музея представлены художественные сокровища мирового значения: картины, скульптуры, изделия ковроткачества, живопись на стекле, изделия из слоновой кости, манускрипты и изделия декоративно-прикладного искусства. Главная часть коллекции — искусство XIV—XVI веков. Помимо семейного дома Генриетта Майер ван дер Берг передала для музея специально построенное помещение, стилизованное под архитектуру XVI века. Примечания Литература Hans Nieuwdorp, Museum Mayer van den Bergh Antwerpen (Musea Nostra, 26), Brüssel 1992 Jozef de Coo, Fritz Mayer van den Bergh. Der Sammler. Die Sammlung, Schoten 1979 Ссылки История музея и экспонаты
Музей Маєра ван дер Берга

Музей Маєра ван дер Берга (нід. Museum Mayer van den Bergh) — художній музей в Антверпені. Історія збірки Основу зібрання складають твори мистецтва часів Середньовіччя, Відродження та бароко. Фонди музею розбудовані з приватної колекції Фріца Маєра ван дер Берга (1858—1901). Колекцію було передано для показу громадськості матір'ю колекціонера Генрієттою Маєр ван дер Берг (1838—1920) на згадку про рано померлого сина. У залах музею представлено художні скарби світового значення: картини, скульптури, вироби килимарства, живопис на склі, вироби зі слонової кістки, манускрипти та вироби декоративно-ужиткового мистецтва. Головна частина колекції — мистецтво XIV—XVI століть. Окрім родинного дому Генрієтта Маєр ван дер Берг передала для музею спеціально споруджене приміщення, стилізоване під архітектуру XVI століття. Вибрані твори збірки Майстер Генріх з Констанца: Скульптурна група «Ісус та Іван Святитель» з Катаріненталя, бл. 1280/1290 Часослов Маєра ван дер Берга, бл. 1520 Пітер Брейгель старший: Die Dulle Griet, um 1563; Дванадцять прислів'їв, 1558? Література Hans Nieuwdorp, Museum Mayer van den Bergh Antwerpen (Musea Nostra, 26), Brüssel 1992 Jozef de Coo, Fritz Mayer van den Bergh. Der Sammler. Die Sammlung, Schoten 1979 Hans Nieuwdorp, Musée Mayer van den Bergh, Anvers, Ips-Snoecks & Museum Mayer van den Bergh, 2001, ISBN 90-5756-006-2. Примітки Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Музей Маєра ван дер Берга Музей на офіційному сайті мерії [Архівовано 6 березня 2012 у Wayback Machine.]
Abée Castle

Abée Castle (French: Château d'Abée) is a fortified château in the municipality of Tinlot, Liège Province, Wallonia, Belgium. The present building dates from the 18th century, but incorporates parts of a medieval structure. Information The castle belonged to the d'Abée family then to the Blehens family. In 1565, Jean de Blehen died without legitimate heirs and the ownership of the castle was given to Henri d'Eynatten, who was the Lord of Tinlot. The castle stayed in the family until the 18th century. See also List of castles in Belgium List of protected heritage sites in Tinlot References External links Media related to Château d'Abée at Wikimedia Commons Abée Castle from www.castles.nl
Château d'Abée

Le château d'Abée est un château fortifié situé dans la commune belge de Tinlot, en province de Liège. Historique Le bâtiment actuel date du XVIIIe siècle, même s'il contient toujours des éléments de la structure du Moyen Âge. Architecture Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Château d'Abée » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Liste des châteaux belges par région Liste du patrimoine immobilier classé de Tinlot Église Saint-Martin de Scry Église Notre-Dame de Ramelot Liens externes Le Château d'Abée sur le site chateaubelgique.com Le Château d'Abée sur le site www.castles.nl Portail des châteaux Portail de la province de Liège Portail de la protection du patrimoine
Castello d'Abée

Il castello d'Abée (in francese château d'Abée) è un castello della provincia di Liegi in Belgio, situato nel comune di Tinlot. L'edificio attuale risale al XVIII secolo, ma include elementi della struttura risalenti al Medio Evo. Storia La prima edificazione di un mastio nel sito del castello fu eseguita dai signori d'Abée, che ne furono i proprietari dal XII al XIV secolo. Successivamente, divenne proprietà della famiglia Blehen e, nel XVI secolo, divenne proprietà del signore di Tinlot, Henry d'Heynatten, la cui famiglia detenne il castello fino al XVII secolo, ampliandolo e dandogli l'aspetto attuale. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su castello d'Abée Collegamenti esterni Lo Château d'Abée sul sito chateaubelgique.com, su chateaubelgique.com (archiviato dall'url originale il 9 luglio 2015). Lo Château d'Abée sul sito www.castles.nl, su castles.nl.
Park Josaphat

Park Josaphat (fr. Parc Josaphat, nid. Josaphatpark) – duży park miejski w stylu angielskim (30 ha) w centrum Schaerbeeku w Brukseli, w obrębie ulic Chaussée de Haecht, Avenue Chazal, Boulevard Lambermont, Avenue Ernest Renan, Avenue du Suffrage Universel, Avenue Voltaire, Avenue des Azalées i Avenue Général Eisenhower. Położenie Park jest zlokalizowany w centrum Schaerbeeku w Brukseli, w dolinie Roodenbeek, w obrębie ulic Chaussée de Haecht od północy, Avenue Chazal od południa, Boulevard Lambermont od wschodu, a od zachodu: Avenue Ernest Renan, Avenue du Suffrage Universel, Avenue Voltaire, Avenue des Azalées i Avenue Général Eisenhower. W dolnej części parku znajduje się rumosz skalny, w środkowej – staw otoczony przez system krętych ścieżek, a w górnej – rozległy trawnik. Historia Park angielski projektu Edmonda Galoppina (1851–1919) został otwarty w 1904 roku przez króla Belgów Leopolda II Koburga (1835–1909). Nazwa parku nawiązuje do Doliny Jozafata ze względu na podobieństwo terenu – nazwę miał nadać tym terenom pielgrzym, który wrócił z Ziemi Świętej w 1574 roku. W parku rozmieszczono wiele rzeźb, m.in. dłuta Edmonda Lefevera (1839–1911), Alberta Desenfansa (1845–1938), Jules’a Lagae’a (1862–1931) i Victora Rousseau (1865–1954). W 1974 roku w parku urządzono centrum sportowe z boiskiem do gry w piłkę nożną. W latach 2006–2011 przeprowadzono gruntowną jego renowację. Pomniki przyrody Na terenie parku znajduje się wiele drzew będących pomnikami przyrody, m.in.: Przypisy
Château d'Aertrycke

Le château d'Aertrycke est situé sur le territoire de la ville belge de Thourout en Région flamande. Il doit son nom à la section d'Aertrycke, dont il faisait partie jusqu'en 1976. Voir aussi Articles connexes Auguste de Maere Liste des châteaux belges par région Aertrycke Lien externe Châteaux de Belgique : Aertrycke ou la plénitude du néo-gothique Portail des châteaux Portail de la Flandre-Occidentale
Castello di Aertrycke

Il castello di Aertrycke (in olandese Kasteel d'Aertrycke) è un castello della Provincia delle Fiandre Occidentali in Belgio, situato a Torhout. Fatto costruire da August de Maere d'Aertrycke, ancora oggi il castello è conosciuto con il nome De Maeres kasteel Si trova tra il centro di Torhout, Wijnendale e Aartrijke. Il castello è situato all'interno di un giardino romantico con uno stagno di grandi dimensioni, prati e boschi. Storia La storia del dominio d'Aertrycke inizia nel 1865, quando August de Maere, l'ideatore del porto di Zeebrugge, acquistò la tenuta di 98 ettari Verloren Kost. Dal 1869 al 1874 fece costruire il castello neogotico, ora in posizione centrale. Nel 1897, de Maere ottenne di aggiungere al suo nome il titolo nobiliare d'Aertrycke. Fatta eccezione per un breve periodo dopo la prima guerra mondiale, la tenuta è sempre stata di proprietà della famiglia. Xavier de Maere, l'ultimo proprietario del castello, divenne noto come secondo in comando della spedizione belga al Polo Sud del 1958-1959. Dopo la morte di sua madre, che visse nel castello come ultimo membro della famiglia, il castello passò sotto l'amministrazione della Provincia delle Fiandre Occidentali con l'accordo di un'apertura parziale del parco del castello al pubblico. Nel 2012, la provincia ne acquisì la piena proprietà. Oggi il castello è un hotel di lusso, ristorante e centro congressi. Sull'altro lato della strada asfaltata che collega Torhout a Ostenda si trova la tenuta del castello di Wijnendale. Note Voci correlate August de Maere d'Aertrycke Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castello di Aertrycke Collegamenti esterni Châteaux de Belgique: Aertrycke ou la plénitude du néo-gothique, su chateauxdebelgique.eu.
Kasteel d'Aertrycke

Het kasteel De Maere d'Aertrycke is een kasteel in de Belgische stad Torhout. Van 1868 tot 1871 werd het neogotische kasteel gebouwd in opdracht van August de Maere, het kasteel draagt in de volksmond dan ook nog steeds de naam De Maeres kasteel. Het ligt tussen het centrum van Torhout, Wijnendale en Aartrijke in. Het kasteel is gelegen in een romantische tuin met een grote vijver, weiden en bossen. Het domein heeft een grote natuurwaarde. Reeën,West-Europese egel en de Europese rode eekhoorn zijn de zoogdieren die er leven. Vogels zijn rijk vertegenwoordigd met de kuifeend, grote bonte specht, waterhoen, meerkoet, dodaars, kauw, boomklever, boomkruiper, vink, pimpelmees en koolmees. Er zijn ook amfibieën: de bruine kikker en de gewone pad. De geschiedenis van 'Domein d' Aertrycke' begint in 1865 toen August de Maere, de geestelijke vader van de haven van Zeebrugge, 98 ha van het domein 'Verloren Kost' verwierf. In 1869 liet hij het nu centraal gelegen neogotische kasteel bouwen naar ontwerp van de Antwerpse architect Joseph Schadde. In 1897 kreeg August de Maere die inmiddels tot de adel was verheven de toelating om d'Aertrycke aan zijn naam toe te voegen. Met uitzondering van een korte periode na de Eerste Wereldoorlog bleef het domein eigendom van de familie. Xavier de Maere, de laatste eigenaar van het kasteel, kreeg bekendheid als onderbevelhebber van de Belgische Zuidpoolexpeditie 1958-1959. Na de dood van zijn moeder die als laatste van de familie het kasteel bewoonde, sloot hij met het West-Vlaamse provinciebestuur een overeenkomst af voor de gedeeltelijke openstelling van het kasteeldomein voor het brede publiek. In 2012 verwierf de provincie de volledige eigendom en werd Domein d' Aertrycke een volwaardig provinciedomein. Tegenwoordig is het kasteel een luxehotel/restaurant en congrescentrum (restaurant gerealiseerd in 1990 en hotel gebouwd in 1996 door de toenmalige organisatoren van het Rock Torhout-festival). Aan de andere kant van de steenweg Torhout - Oostende ligt het domein van het kasteel van Wijnendale. Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in West-Vlaanderen Inventaris Onroerend Erfgoed
Château de Corroy-le-Château

The Castle of Corroy-le-Château (French: Château de Corroy-le-Château) is a medieval castle in the village of Corroy-le-Château, near Gembloux, in the province of Namur, Wallonia, Belgium. Originally built between 1220 and 1230 by William of Brabant, the castle is one of the best-preserved medieval buildings in Belgium, with gigantic round towers and a moat. History After some eight hundred years in the possession of the descendants of William of Brabant, the counts of Nassau-Corroy. One of the owners was Alexis of Nassau-Corroy, bastard son of Henry III of Nassau-Breda. His descendant Joseph-Ignace de Nassau, 1st Count of Corroy, refurbished the castle and interior. The latest of whom to live there of their descendants is Olivier, Marquis de Trazegnies. 2008 auction A family dispute led to a court ordering the sale of the castle at public auction. In 2008, it was to be sold to the artist Wim Delvoye, who announced that he planned to turn it into a museum of modern art. However, the Marquis de Trazegnies managed to defeat the sale and retain ownership of his ancestral home. In 2010, he ceded the property to the Association Royale des Demeures Historiques et Jardins de Belgique. See also List of castles in Belgium Trazegnies Castle Notes Sources Auction site of castle Corroy-le-Château – www.chateauxdelameuse.eu
Castillo de Corroy-le-Château

Castillo de Corroy-le-Château (en francés: Château de Corroy-le-Château) es un castillo medieval de la villa de Corroy-le-Château y el municipio de Gembloux en la provincia de Namur, Bélgica. Construido entre los años 1220 y 1230 por Guillermo de Brabante, es una de las fortalezas mejor conservadas del medievo en Bélgica, con grandes torres redondas y foso. En 1200 pasa, en herencia, a una rama de los duques de Brabante, que añade una empalizada (1235). Luego, por matrimonio, cae en manos del conde Philippe de Vianden (Felipe I de Vianden). Hacia 1270, se termina el recinto amurallado, hecho de cortinas entre las cuatro torres circulares de las esquinas y una fuerte poterna de entrada, a fin de convertirlo en bastión defensivo contra las incursiones de Dampierre de Flandes, conde de Namur. Cosa rara en esa región, la manera de construir este castillo medieval está determinada por los lazos familiares que unían al conde Philippe con los capetos, ya que su planta era muy parecida a la del castillo del Louvre de tiempos de Felipe II Augusto Rey de Francia (1180-1223).​ Durante ochocientos años permaneció en manos de los descendientes de Guillermo, el último de los cuales es el marqués de Trazegnies (La casa Trazegnies enlazan con los propietarios del castillo cuando Gillion Ittre contrae matrimonio con Amélie Constanza Nassau-Corroy, la única heredera del castillo (1803)). Las disputas familiares llevaron a que un tribunal ordenara la subasta pública de la propiedad. Era uno de los pocos castillos belgas que nunca había sido puesto en venta. Pero en 2008 fue vendido al artista Wim Delvoye, quien anunció que planeaba convertirlo en un museo de arte moderno.​​ Sin embargo, el marqués logró revertir la venta y conservar la propiedad de su hogar ancestral.​ Notas Fuentes auction site of castle Corroy-le-Château, www.chateauxdelameuse.eu Véase también Anexo:Castillos de Bélgica
Torre d'IJzer

La Torre d'IJzer, situada a Diksmuide, és un dels monuments commemoratius més emblemàtics de Bèlgica. Commemora una de les batalles més ferotges de la Primera Guerra Mundial, la batalla d'Ijzer, i s'ha convertit en un símbol de la pau, la llibertat, la tolerància i també del nacionalisme flamenc. A l'interior de la torre, de vint-i-dos pisos d'alçada, s'hi troba una capella, un auditori i un museu sobre la Primera Guerra Mundial, el període d'entreguerres i la Segona Guerra Mundial, la vida al front i l'art al front, on poden trobar-se diferents pintures realitzades per soldats. Al llarg de l'any aquest espai de memòria també acull diverses exposicions temporals i actes conmemoratius. La defensa, per part de l'exèrcit belga, del canal Izjer és el que es coneix com la batalla d'Izjer, un dur enfrontament que va tenir lloc el mes d'octubre de 1914 i que pretenia aturar l'ofensiva alemanya sobre el canal que unia Diksmuide amb Nieuwpoort i així frenar l'ocupació alemanya de Flandes. Finalment, per evitar l'avenç alemany, el 25 d'octubre es van obrir les recloses de la desembocadura del canal, inundant els camps del costat i la línia de tren que arribava fins a Nieuwpoort. L'exèrcit alemany es va veure obligat a retirar-se, però aviat va començar una nova ofensiva sobre la ciutat d'Ypres. Referències
Yserturm

Der Yserturm (niederländisch IJzertoren) ist ein Mahnmal für die im Ersten Weltkrieg gefallenen flämischen Soldaten der belgischen Armee. Es befindet sich auf dem Gebiet von Kaaskerke, einer Teilgemeinde der Stadt Diksmuide, direkt am Fluss Yser und ist 84 m hoch. Der Turm wurde 1930 eingeweiht. Er entwickelte sich rasch zu einem wichtigen Versammlungsort der Flämischen Bewegung und ist besonders mit der nationalistischen, zeitweise von vielen Neonazis aus ganz Europa besuchten Wallfahrt IJzerbedevaart verbunden. Nach dem Zweiten Weltkrieg wurde der Yserturm am 16. März 1946 durch einen Sprengstoffanschlag zerstört. Aus seinen Trümmern wurde 1950 das Friedenstor errichtet. Der Bau des heutigen Yserturms begann 1951, nur wenige Meter von den Resten des ursprünglichen Turms entfernt. Die Grundsteinlegung erfolgte 1952. Eine neue Gruft wurde 1958, der Turm selbst 1965 eingeweiht. Seit 2023 ist die Gruft Teil des UNESCO-Welterbes Grab- und Gedenkstätten des Ersten Weltkriegs (Westfront). Weblinks Yserturm – offizielle Website Einzelnachweise
IJzertoren

El IJzertoren (lit. 'Torre del Yser') es un monumento conmemorativo cerca del río belga Yser, en Diksmuide. Ha habido dos IJxertorens, el primero fue construido después de la Primera Guerra Mundial por una organización de antiguos soldados flamencos, pero durante la noche del 15 de marzo de 1946, o quizá del 16, fue demolido ilegalmente con dinamita. Los autores del atentado nunca fueron cogidos y varios años más tarde, una nueva torre fue construida cerca del antiguo establecimiento, en esta ocasión un poco más alta. Los restos del anterior monumento fueron utilizados para construir en 1950 la Puerta de la Paz (Paxpoort o Poort van Vrede) que se encuentra delante de la torre, sobre el lugar donde se celebra el IJzerbedevaart. El monumento simboliza el dicho: «Nooit meer Oorlog» [No más guerra], escrito sobre la torre en las cuatro lenguas de los países que lucharon en el área durante la Primera Guerra Mundial (el holandés, el francés, el inglés y el alemán). La torre que fue reconstruida es el monumento más alto de paz en Europa con 84 metros. La torre también contiene las abreviaturas AVV-VVK: «Alles Voor Vlaanderen-Vlaanderen voor Kristus» [Todo para Flandes-Flandes para Cristo]. Esto significa un símbolo del nacionalismo flamenco, sobre todo en cuanto a los derechos de usar la lengua holandesa y los derechos a la autonomía política. El IJzertoren fue reconocido, en el año 1986, por el parlamento flamenco como el «monumento oficial de la emancipación flamenca». Anualmente al final de agosto, hay un evento político llamado el IJzerbedevaart que es organizado cerca del IJzertoren. Dentro de la torre se encuentra el museo de la guerra, de la paz y de la emancipación flamenca, que es, desde 1998, parte de la red internacional de museos por la paz de las Naciones Unidas. Enlaces externos Página oficial