NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Agentschap Wegen en Verkeer

Het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) is een intern verzelfstandigd agentschap van de Vlaamse overheid met als taak het beheer en onderhoud van de gewestwegen in het Vlaams Gewest. In België zijn de drie gewesten (Brussel, Vlaanderen, Wallonië) hiervoor bevoegd. Situering Ontstaan Het agentschap werd opgericht in 2006 als Agentschap Infrastructuur en werd in 2007 hernoemd naar de huidige benaming. Voor de hervorming van 2006 was de bevoegde overheid de administratie Wegen en Verkeer van het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap. Het staat onder het Vlaams ministerie van Mobiliteit en Openbare Werken waarmee het, in tegenstelling tot de extern verzelfstandigde agentschappen zoals De Lijn, geen beheersovereenkomsten moet afsluiten. De minister van Openbare Werken is sinds 2024 Annick De Ridder. Organisatie Territoriale afdelingen Het Agentschap heeft 5 zogenaamde territoriale afdelingen, in elke provincie. Wegen en Verkeer Antwerpen (gevestigd in het Anna Bijnsgebouw te Antwerpen) Wegen en Verkeer Vlaams-Brabant (gevestigd in het Dirk Boutsgebouw te Leuven) Wegen en Verkeer Limburg (gevestigd in het Hendrik van Veldekegebouw te Hasselt) Wegen en Verkeer Oost-Vlaanderen (gevestigd in het Virginie Lovelinggebouw te Gent) Wegen en Verkeer West-Vlaanderen (gevestigd in het Jacob van Maerlantgebouw te Brugge) Ze hebben de verantwoordelijkheid voor het ontwerp, de aanleg en de verbetering van het wegennet. Ze beheren de infrastructuur en zijn het eerste contactpunt voor lokale besturen. Centrale afdelingen Daarnaast zijn er centrale afdelingen: de afdeling Strategie en Beleid, de afdeling ICT & Innovatie, de afdeling Expertisecentrum, de afdeling Assetinformatie en Inspecties Weginfrastructuur, de afdeling Centrale Dienstverlening en het Vlaams Verkeerscentrum in Antwerpen. Wegbeheer Het Agentschap Wegen en Verkeer is wegbeheerder van de snelwegen en gewestwegen in Vlaanderen (7000 km). Ook de 7700 km aan fietspaden maken deel uit van hun patrimonium. Snelwegen Volgende snelwegen vallen – gedeeltelijk – onder beheer van het Agentschap Wegen en Verkeer. De E-nummers staan voor Europese weg, de A-nummers zijn de oudere "administratieve" nationale nummers. E17 of A14 E19 of R0, R1, A1 E25 of A25 E313 of A13 E314 = A2 E34 of N49, A11, R1, A13, A21 E40 of A18, A10, R0, A3 E403 of A17, N31 E411 of A4 E429 of A8 Gewestwegen De gewestwegen zijn de grote verbindingsassen tussen steden en gemeentes. Fietspaden 7700 km aan fietspaden vallen onder het beheer van het Agentschap Wegen en Verkeer. Het Agentschap beschrijft 3 types fietspaden: vrijliggend: gescheiden van de rijbaan door een veiligheidsstrook of fysieke scheiding aanliggend verhoogd: gescheiden van de rijbaan door een niveauverschil aanliggend: zonder niveauverschil, directe aansluiting op de rijbaan Zie ook Brussel Mobiliteit (het equivalent voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest) Externe links http://www.wegenenverkeer.be/ http://bestuurszaken.be/AWV
Agentschap Wegen en Verkeer

Agentschap Wegen en Verkeer (în română Agenția pentru Drumuri și Trafic), prescurtat AWV, este o companie a Guvernului Flamand însărcinată cu managementul și întreținerea rețelei rutiere din Regiunea Flamandă a Belgiei. Fiecare din cele trei regiuni ale Belgiei deține o astfel de agenție. Agenția a fost înființată sub numele de Agentschap Infrastructuur (în română Agenția pentru Infrastructură) printr-o hotărâre a Guvernului Flamand din 7 octombrie 2005, care a intrat în vigoare pe 1 aprilie 2006. Înainte de reforma administrației flamande din 2006, activitatea competentă în domeniu era Administrația Drumuri și Trafic din cadrul Ministerului Comunității Flamande. Printr-un decret din 14 noiembrie 2007, Agentschap Infrastructuur a fost redenumită AWV. Agenția răspunde în fața Ministerului Flamand al Mobilității și Lucrărilor Publice. Din 2014, ministrul flamand al Lucrărilor Publice este Ben Weyts. Agenția are câte un departament în fiecare provincie flamandă, un departament Electromecanică și Telematică având birouri în Gent și Antwerpen, precum și trei departamente centrale situate în Bruxelles: „Planning și Coordonare”, „Expertiza Traficului și Telematică” și „Ingineria Drumurilor”. AWV s-a implicat de-a lungul timpului în lucrări complexe precum Proiectul Gent-Sint-Pieters, o investiție având drept scop reamenajarea și modernizarea gării Gent-Sint-Pieters. Alte proiecte majore sunt completarea secțiunilor lipsă din Noord-Zuid Kempen (așa-numita legătură nord-sud), precum și investiția Noorderlijn din Antwerpen. Note Legături externe nl Pagina oficială a AWV
Église Sainte-Anne de Roosbeek

L'église Sainte-Anne (en néerlandais : Sint-Annakerk) est une église de style gothique et néogothique située à Roosbeek, section de la commune belge de Boutersem, dans la province du Brabant flamand. Historique La tour occidentale et le chœur de style gothique tardif ont probablement été construits à la fin du XIVe siècle. La flèche qui surmonte la tour date du XVIIIe siècle. La nef à trois vaisseaux a été reconstruite en style néogothique en 1855 par l'architecte Alexander Van Arenbergh de Louvain. Statut patrimonial L'église est classée comme monument historique depuis le 5 janvier 1973 sous la référence 772 et figure à l'inventaire du patrimoine immobilier de la Région flamande sous la référence 41605. Architecture À l'ouest, l'église présente une tour carrée en grès de style gothique tardif érigée probablement à la fin du XIVe siècle. Le rez-de-chaussée de la tour est percé d'un portail néogothique dont l'arc en anse de panier est taillé dans la pierre bleue et se continue par un arc ogival orné d'un remplage et surmonté d'un fleuron. Cette tour à trois niveaux est flanquée du côté nord d'une tourelle d'escalier semi-octogonale percée d'une petite meurtrière. Elle se termine par une flèche en ardoises du XVIIIe siècle. L'église se prolonge par une nef à trois vaisseaux de style néogothique construite en 1855 et se termine par un chœur gothique en grès blanc. Patrimoine L'intérieur de l'église abrite plusieurs statues datées des XVIe et XVIIe siècles : la statue de sainte Anne dans le collatéral sud, la statue de saint Nicolas dans la chapelle baptismale, un saint Sébastien et une pietà en terre cuite. La chaire de vérité porte le millésime 1745 et est ornée d'une marqueterie de style néo-classique. Les lambris de style classique datent du XVIIIe siècle. Cimetière Dans le cimetière, contre le bas-côté, se trouve la pierre tombale de Rudolf de Navarra († 1651), quartier-maître de l'armée espagnole, et de son épouse Gisberte van Loen († 1673). Références Annexes Bibliographie : document utilisé comme source pour la rédaction de cet article. Raymond Lemaire, Le Patrimoine monumental de la Belgique, vol. 1 : Province de Brabant flamand, Arrondissement de Louvain, Pierre Mardaga éditeur, Liège, 1984, 460 p. (ISBN 2-8021-0058-0, lire en ligne). (nl) Omer Vandeputte, Gids voor Vlaanderen : toeristische en culturele gids voor alle steden en dorpen in Vlaanderen, Éditions Lannoo et VTB/VAB, Tielt, 2007, 1390 p. (ISBN 978-90-209-59635, lire en ligne). Articles connexes Roosbeek Liste des monuments historiques de Boutersem Portail de l’architecture chrétienne Portail du Brabant flamand Portail du catholicisme
Sint-Annakerk (Roosbeek)

De Sint-Annakerk is een kerkgebouw in Roosbeek in de Belgische gemeente Boutersem in de provincie Vlaams-Brabant. De kerk is gesitueerd aan de Lubbeeksestraat en wordt omgeven door een ommuurd kerkhof. Het gebouw bestaat uit een ingebouwde gotische westtoren van kalkzandsteen met een ingesnoerde naaldspits en vier geledingen, een schip en een koor. Tegen de noordzijde van de toren bevindt zich een semi-octogonaal traptorentje en in de westgevel bevindt zich een neogotisch portaal met maaswerk met vierblad-patronen. Het gebouw heeft spitsboogvensters. De neogotische beuken zijn opgetrokken in baksteen, het gotische koor in kalkzandsteen met steunberen van het Brabantse type, en een noordersacristie opgetrokken in kalkzandsteen. Het koor heeft een spitstongewelf De kerk is de parochiekerk van het dorp en is gewijd aan Sint-Anna.
Minderbroedersbrug (Mechelen)

De Minderbroedersbrug is een gemetselde boogbrug over de Melaan in het centrum van de stad Mechelen. De brug ligt aan de Minderbroedersgang, bij de kruising met de straat Melaan. Geschiedenis De brug werd blootgelegd bij de openlegging van de Melaan, een stadsvliet in Mechelen, in 2006-2007. De Melaan werd meer dan 100 jaar geleden gedempt, vooral om hygiënische redenen. Naamgeving De brug werd vernoemd naar de naastgelegen Minderbroederskerk.
Jette railway station

Jette railway station (French: Gare de Jette; Dutch: Station Jette) is a railway station in the municipality of Jette in Brussels, Belgium, opened in 1892. The station, operated by the National Railway Company of Belgium (NMBS/SNCB), is located south of King Baudouin Park on the Place Cardinal Mercier/Kardinaal Mercierplein. It lies on line 50, between Bockstael and Berchem-Sainte-Agathe railway stations. Nearby is the Gare de Jette/Jette Station stop of the Brussels Intercommunal Transport Company (STIB/MIVB), which offers a connection with Brussels tram route 19, as well as bus routes 53 and 88. History The station opened on 17 September 1858. The current building, whose facade is protected, dates from 1892. Train services The station is served by the following service(s): Intercity services (IC-20) Lokeren - Dendermonde - Brussels - Aalst - Ghent (weekends) Intercity services (IC-26) Sint-Niklaas - Lokeren - Dendermonde - Brussels - Halle - Tournai - Kortrijk (weekdays) Brussels RER services (S3) Dendermonde - Brussels - Denderleeuw - Zottegem - Oudenaarde (weekdays) Brussels RER services (S4) Aalst - Denderleeuw - Brussels-Luxembourg (- Etterbeek - Merode - Vilvoorde) (weekdays) Brussels RER services (S10) Dendermonde - Brussels - Denderleeuw - Aalst See also List of railway stations in Belgium Rail transport in Belgium Transport in Brussels History of Brussels References Footnotes Citations External links Media related to Jette train station at Wikimedia Commons
Station Jette

Station Jette is een spoorwegstation langs spoorlijn 50 (Brussel - Gent) en spoorlijn 60 (Jette - Dendermonde) in de Brusselse gemeente Jette (België). Het station werd geopend in 1858 en was van 1916 tot 1978 bekend onder de naam Sint-Pieters-Jette (Frans: Jette-Saint-Pierre).. Een steen in het monumentale stationsgebouw doet hier nog aan herinneren. In 1995 werd het stationsgebouw beschermd als monument. In de loop van 2021 zijn de loketten er gesloten en is het station een stopplaats geworden; het stationsgebouw doet nu dienst als socio-culturele ruimte. In 2015 werd het station volledig vernieuwd en integraal toegankelijk gemaakt. Tezelfdertijd werd ook het stationsplein aangepakt. Op het Kardinaal Mercierplein voor het station stoppen de tramlijn 19 (Groot-Bijgaarden - De Wand (Laken)) en buslijnen 14 en 88 van de MIVB. Op wandelafstand zijn er eveneens de tramlijnen 51, 62 en 93 (halte Kerkhof van Jette) en de buslijnen 13 en 83 (halte Eugène Toussaint). Treindienst Fotogalerij Reizigerstellingen De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag. Zie ook Lijst van spoorwegstations in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest
Kerkhof van Steenkerke (West-Vlaanderen)

Het Kerkhof van Steenkerke is een gemeentelijke begraafplaats in het Belgische dorp Steenkerke, een deelgemeente van Veurne. Het kerkhof ligt aan de Steenkerkestraat rond de Sint-Laurentiuskerk. Zo'n 100 m achter de kerk ligt de Belgische militaire begraafplaats van Steenkerke met meer dan 500 Belgische en 30 Britse gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Brits oorlogsgraven Aan de noordzijde van de kerk liggen de graven van Robert Wilson en Arthur Vincent Fitzgerald. Zij waren de bemanning van een Britse Lysander II die werd neergeschoten op 1 juni 1940. Hun graven worden door de Commonwealth War Graves Commission onderhouden en zijn daar geregistreerd onder Steenkerke Churchyard.
Brandhoek New Military Commonwealth War Graves Commission Cemetery

Brandhoek New Military Cemetery is a Commonwealth War Graves Commission burial ground for the dead of the First World War located near Ypres (Dutch: Ieper) in Belgium on the Western Front. The cemetery grounds were assigned to the United Kingdom in perpetuity by King Albert I of Belgium in recognition of the sacrifices made by the British Empire in the defence and liberation of Belgium during the war. Foundation The cemetery was begun by the British in July 1917 to replace the nearby Brandhoek Military Cemetery, which closed with the arrival of the 32nd, 3rd Australian and 44th Casualty Clearing Stations as part of the preparations for the Battle of Passchendaele. The cemetery closed a month later and Brandhoek New Military No 3 Cemetery opened to replace it. The cemetery was designed by Sir Reginald Blomfield. Brandhoek New Military Cemetery, located near Ypres (Ieper) in Belgium, was established in July 1917 to accommodate casualties from the Battle of Passchendaele. Designed by Sir Reginald Blomfield, the cemetery contains 558 burials, including 512 from the United Kingdom, 11 from Australia, 6 from Canada, and 1 from undivided India. Notably, it is the final resting place of Captain Dr. Noel Godfrey Chavasse, a double recipient of the Victoria Cross and the Military Cross, who died from wounds sustained during the battle. The cemetery is situated approximately 6.5 km west of Ypres town centre, along Zevekotestraat, a road connecting Ypres to Poperinge. Visitors can access the site via the N308 road, turning onto Grote Branderstraat, then Zevekotestraat. The cemetery is located 300 meters along Zevekotestraat on the right-hand side of the road, beyond the N38 dual carriageway, which it is necessary to cross. Adjacent to the Brandhoek New Military Cemetery is the Brandhoek Military Cemetery, which contains 671 burials, including 602 from the United Kingdom, 4 from Australia, and 63 from Canada. This cemetery was established in May 1915 and closed in July 1917 when the New Military Cemetery was opened. Both cemeteries are maintained by the Commonwealth War Graves Commission, ensuring that the sacrifices of those who served are honored and remembered. References External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Brandhoek New Military Cemetery at Find a Grave
Brandhoek New Military Cemetery

Brandhoek New Military Cemetery est un cimetière militaire britannique situé à deux kilomètres à l'ouest du centre du village de Vlamertinge, dans le hameau Brandhoek, qui se trouve le long de la route d'Ypres à Poperinge (N38), en Belgique. Le cimetière qui rassemble les corps de soldats britannique tombé durant la Première Guerre mondiale, a été conçu par Reginald Blomfield et est entretenu par la Commonwealth War Graves Commission. Avec un plan rectangulaire d'une superficie de 1 250 m2, la nécropole est entourée d'un mur de brique. La Pierre du Souvenir est sur le côté nord-est du site, la Croix du Sacrifice est centrale. Au cimetière, 558 morts sont commémorés, tous identifiés. Histoire Pendant la guerre, le feu d'artillerie ennemi s'étendait du saillant d'Ypres au village de Vlamertinge. Le hameau de Brandhoek était juste hors d'atteinte et était relativement sûr, c'est pourquoi des postes médicaux et des camps ont été installés ici. En mai 1915, outre un tel poste médical, le cimetière militaire de Brandhoek fut inauguré et resta en service jusqu'en juillet 1917. Pour la troisième bataille d'Ypres, d'autres postes médicaux furent établis et ce nouveau cimetière fut créé, où les gens commencèrent pendant l'été. morts morts enterrés. Le cimetière est resté en service jusqu'en août 1917 et lorsque ce cimetière était plein, on s'est ouvert un peu plus au sud, de l'autre côté de la route, le nouveau cimetière militaire de Brandhoek n° 3. Le cimetière contient 512 Britanniques, 11 Australiens, 6 Canadiens, 1 Indien et 28 Allemands. Le cimetière a été protégé en 2009 en tant que monument. Des soldats distingués Noel Chavasse (VC et Bar, MC), capitaine du Royal Army Medical Corps. Il est l'un des trois soldats qui ont reçu deux fois une Croix de Victoria (VC). Il a également reçu la croix militaire (MC) et est décédé dans un hôpital de campagne à Brandhoek le 4 août 1917. le major Laird Irvine Cassan Paul, le lieutenant John Houston Mumford and Company Sergent-major E. Power ont également reçu la Croix militaire (MC). J.H. Mumford a reçu ce prix deux fois (MC et Bar). Thomas Henry Boardman, lieutenant-colonel dans la Royal Inniskilling Fusiliers, James Cosmo Russell, le lieutenant-colonel dans le 9e cheval de Hodson, Gauvain Murdoch Bell, commandant au régiment Hampshire et Frank Rhodes Armitage, un capitaine dans le Corps médical de l'Armée royale ont été décernés l'ordre de service distingué (DSO). le sergent J.W. Hoare, le caporal J. Gray et le soldat L. Lewis ont reçu la médaille de conduite distinguée (DCM). De plus, 14 soldats ont reçu la médaille militaire (MM). Sources https://www.cwgc.org/find-a-cemetery/cemetery/4003808/BRANDHOEK%20NEW%20MILITARY%20CEMETERY http://www.wo1.be/nl/db-items/brandhoek-new-military-cemetery Portail de la mort Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la Flandre-Occidentale Portail du Royaume-Uni
Brandhoek New Military Cemetery

Brandhoek New Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Vlamertinge, een deelgemeente van Ieper. De begraafplaats ligt twee kilometer ten westen van het dorpscentrum van Vlamertinge in het gehucht Brandhoek, dat langs de weg van Ieper naar Poperinge (N38) ligt. De begraafplaats werd ontworpen door Reginald Blomfield en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Ze heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van zo'n 1.250 m² en is omgeven door een bakstenen muur. De Stone of Remembrance staat aan de noordoostelijke zijde van het terrein, het Cross of Sacrifice staat centraal. Op de begraafplaats worden 558 doden herdacht die allen geïdentificeerd zijn. Geschiedenis Tijdens de oorlog reikte het vijandelijk artillerievuur van de Ieperboog tot aan het dorp Vlamertinge. Het gehucht Brandhoek lag net buiten het bereik en lag relatief veilig, vandaar dat hier medische posten en legerplaatsen werden geïnstalleerd. In mei 1915 werd naast zo'n medische post de Brandhoek Military Cemetery gestart, die in gebruik bleef tot juli 1917. Voor de Derde Slag om Ieper richtte men hier nog meer medische posten in en startte men deze nieuwe begraafplaats, waar men tijdens de zomer overledenen begroef. De begraafplaats bleef in gebruik tot augustus 1917 en toen ook deze begraafplaats vol lag opende men iets zuidelijker, aan de overkant van de weg, de Brandhoek New Military Cemetery No.3. Op de begraafplaats liggen 512 Britten, 11 Australiërs, 6 Canadezen, 1 Indiër en 28 Duitsers. De begraafplaats werd in 2009 beschermd als monument. Graven Onderscheiden militairen Noel Chavasse (VC and Bar, MC), kapitein bij het Royal Army Medical Corps is een van de drie militairen die tweemaal werden onderscheiden met het Victoria Cross (VC). Hij ontving ook het Military Cross (MC) en overleed in een veldhospitaal in Brandhoek op 4 augustus 1917. Laird Irvine Cassan Paul, majoor bij de Royal Field Artillery en E. Power, compagnie sergeant-majoor bij het Royal Irish Regiment werden onderscheiden met het Military Cross (MC). John Houston Mumford, luitenant bij de Royal Field Artillery werd tweemaal onderscheiden met het (MC and Bar). Thomas Henry Boardman, luitenant-kolonel bij de Royal Inniskilling Fusiliers, James Cosmo Russell, luitenant-kolonel bij de 9th Hodson's Horse, Gawain Murdoch Bell, majoor bij het Hampshire Regiment en Frank Rhodes Armitage, kapitein bij het Royal Army Medical Corps werden onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). J.W. Hoare, sergeant bij de Royal Engineers, J. Gray, korporaal bij de Royal Field Artillery en L. Lewis, soldaat bij het Machine Gun Corps werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). verder zijn er nog 14 militairen die de Military Medal (MM) hebben ontvangen. Minderjarige militair soldaat James Aulinne Gray van het Royal Army Medical Corps was 17 jaar toen hij op 9 augustus 1917 sneuvelde. Externe links Brandhoek New Military Cemetery op de website van de CWGC. Brandhoek New Military Cemetery op de website van WO1.be
Gerardsmolen

De Gerardsmolen is een korenmolen in Wippelgem (Evergem). Deze bergmolen verving een eerdere staakmolen op dezelfde plaats, waar al sinds 1645 een korenmolen stond. De oude molen werd in 1864 vervangen door mulder Gerard Neyt, vanaf dat moment heette de molen Gerardsmolen. Het is een kettingkruier die tot 1870 in tijden van windstilte werd bijgestaan door een rosmolen. In 1870 werd de rosmolen vervangen door een stoommachine. De Gerardsmolen is tot ca. 1940 in bedrijf geweest en raakte daarna in verval. De gemeente kocht de molen in de jaren 1960. Nadat in november 1982 de noodkap van de molen werd geblazen, werd hij gerestaureerd. Een restauratie van 2002-2003 maakte de molen weer maalvaardig. De molen is regelmatig in bedrijf dankzij vrijwilligers van de vereniging "De Gerardsmolen". Zie ook Lijst van windmolens in Oost-Vlaanderen
Anspachfontein

De Anspachfontein (Frans: Fontaine Anspach) is een fontein in de vorm van een obelisk in de Belgische stad Brussel. De fontein staat aan het noordelijk uiteinde van de Brandhoutkaai en Baksteenkaai, de twee kaaien waartussen de obelisk staat. In het westen begint de Varkensmarkt en in het noorden begint de Pantsertroepensquare. Geschiedenis In 1897 werd de fontein onthuld op het De Brouckèreplein ter ere van de Brusselse burgemeester Jules Anspach, verantwoordelijk voor de overwelving van de Zenne. De fontein werd ontworpen door Emile Janlet, waarbij beeldhouwer Pierre Bracke de Sint-Michiel maakte. De twee bronzen beelden aan de voet van de obelisk zijn van Julien Dillens. De medaillon en de beeltenis in de sokkel zijn van beeldhouwer Paul De Vigne. De fontein moest in 1973 wijken voor de aanleg van de metro. In 1981 kreeg ze een nieuwe plaats op de Pantsertroepensquare. Opbouw De fontein bestaat uit een obelisk in roze graniet, daarboven een topstuk met vier wapenschilden, vier torentjes en verdere versiering die rond het roze graniet is aangebracht. De vier wapenschilden staan symbool voor de vier gilden van Brussel: kruisboogschutters, de haakbusschutters, boogschutters en de schermers. Op de top bevindt zich een sierlijke vergulde bronzen beeltenis van Sint-Michiel. De obelisk staat op een grijs natuurstenen sokkel met rond de voet van de obelisk versiering met aan de voorzijde een medaillon in wit marmer met de beeltenis van Jules Anspach, aan de zijkanten twee bronzen beelden die de Erkentelijke Stad en De Stadsmagistratuur symboliseren. De natuurstenen sokkel staat in het midden van een waterbassin. Dit bassin staat op diens beurt in een groter waterbassin. In de nis op de sokkel bevindt zich een beeldhouwwerk dat de overwelving van de Zenne uitbeeldt.