NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Antoniuskerk (Wever)

De Sint-Antoniuskerk, gewijd aan Sint-Antonius Abt, is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Glabbeek behorende plaats Wever, gelegen aan de Solveldweg 4. Geschiedenis In 1248 was er al sprake van een kerkje te Wever. In 1705 werd de kerk, tijdens de Spaanse Successieoorlog, nog geplunderd door de troepen van John Churchill. Vanaf 1802 was de kerk afhankelijk van de parochie van Attenrode. In 1825 werd Wever verheven tot zelfstandige parochie. De huidige kerk werd gebouwd in 1857-1858 naar ontwerp van Alex Van Arenbergh. Het is een bakstenen neoromaanse kerk met ingebouwde toren. De oude kerk, die op het kerkhof stond, werd in 1862 afgebroken. In de kerk vindt men twee 17e-eeuwse portiekaltaren die als zijaltaar dienen en een laat 18e-eeuws hoofdaltaar. Uit het begin van de 17e eeuw is het doopvont. Verder vindt men de schilderijen: Sint-Antonius Abt met engel (eind 17e eeuw) en Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans (18e eeuw). De kerk bezit een beschermd orgel dat nog diverse 18e-eeuwse elementen bevat. Het orgel werd aangekocht in 1871.
Sint-Rochuskerk (Halle)

De Sint-Rochuskerk is een parochiekerk in de Vlaams-Brabantse stad Halle, gelegen aan het Kardinaal Mercierplein. Geschiedenis Vanaf 1840 breidde de stad Halle zich uit in zuidoostelijke richting en ontstond de Sint-Rochuswijk die vernoemd werd naar een aan Sint-Rochus gewijde kapel uit 1626. Het was Adrien François Servais die één der eerste bewoners werd en de Villa Servais liet bouwen. In 1910 werd een eigen, aan Sint-Rochus gewijde, parochie gesticht en men kerkte aanvankelijk in een houten kapel die als noodkerk dienst deed. Van 1926-1928 werd een definitieve kerk gebouwd naar ontwerp van het trio Jan Vanhoenacker, John Van Beurden en Jos Smolderen. Gebouw Het betreft een driebeukige kruiskerk, uitgevoerd in art decostijl. De voorgebouwde toren is opvallend en heeft boven een massieve vierkante basis een kleine achthoekige klokkenverdieping met een halfbolvormige afdekking. De kerk werd in een volledig betonskelet uitgevoerd. Dit werd met bakstenen opgevuld. Het interieur en het kerkmeubilair werden in de tijd van de bouw ontworpen.
Sint-Jozef en Franciscuskerk (Essenbeek)

De Sint-Jozef en Franciscuskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Halle behorende plaats Essenbeek, gelegen aan de Kasteelstraat. In 1874 werd Essenbeek een zelfstandige parochie en men kerkte aanvankelijk in een noodkapel. In 1886–1888 werd een definitieve kerk gebouwd naar ontwerp van Gustave Hansotte. Het betreft een georiënteerde bakstenen kruisbasiliek met voorgebouwde toren en driezijdig afgesloten koor. De kerk bezit het schilderij Kruisafneming dat toegeschreven wordt aan Englebert Fisen en afkomstig is uit het vroegere Kasteel van Essenbeek. Het orgel, uit de 17e of 18e eeuw, is afkomstig uit de Sint-Martinusbasiliek te Halle. Bronnen en referenties
Heilig Hartkerk (Breedhout)

De Heilig Hartkerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Halle behorende plaats Breedhout, gelegen aan de Lenniksesteenweg 617. Het betreft een neogotisch basilicaal kerkgebouw dat naar het westen is georiënteerd. De voorgebouwde toren staat dus in het oosten.
Kasteel van Budingen

Het Kasteel van Budingen is een kasteel in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Halle behorende plaats Breedhout, gelegen aan Budingen 22. Geschiedenis Budingen was een heerlijkheid die vanaf de 15e eeuw tot 1530 in bezit was van de familie Rolin. Daarna tot eind 16e eeuw aan de familie De Marnix, vervolgens tot 1743 aan de familie de Lutzerat, dan tot 1799 aan De Walckiers, tot 1832 aan Ottevaere, vervolgens 't Serstevens en dan door huwelijk aan de familie De Jonghe d'Ardoye. Het huidige kasteel is een classicistisch bouwwerk van 1743 en in 1896 werd het aangepast in neoclassicistische stijl. Het is een gebouw op U-vormige plattegrond. Het wordt bereikt via een monumentaal hek dat toegang geeft tot het voorplein dat geflankeerd wordt door dienstgebouwen.
Kapel Onze-Lieve-Vrouw van Halle (Halle)

De Kapel Onze-Lieve-Vrouw van Halle bevindt zich in de Vlaams-Brabantse gemeente Halle. Ze is gelegen aan de Brusselsesteenweg naast huisnummer 121. Tussen twee rijhuizen bevindt zich deze neogotische kapel uit de late negentiende eeuw. Ze bezit verschillende kenmerken van de neogotiek zoals de spitsboogvormen, het maaswerk met drielobben en haar verticaliteit. In de top van de gevel staat 'AVE MARIA' geschreven. De kapel is opgetrokken uit baksteen en de details (bijvoorbeeld de deuromlijsting) zijn vervaardigd uit witte natuursteen. Een topkruis bekroont het geheel. De kapel ligt iets naar achter ten opzichte van de aanpalende woningen. Zo ontstaat een kapeltuintje, afgesloten met een ijzeren hekken. Traditie Deze kapel maakt deel uit van de Weg-Om. De Weg-Om is een van de oudste processiewegen van het land, die verschillende kapelletjes in het centrum van Halle en de velden net buiten de stad verbindt. De ommegang is 5,6 km lang en vertrekt van aan de Basiliek in Halle in zuidwestelijke richting. De Weg-Om trekt nog steeds tal van bedevaarders aan.
Don Boscokerk (Buizingen)

De Don Boscokerk is een parochiekerk in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Halle behorende plaats Buizingen, gelegen aan de Alsembergsesteenweg 130. Het betreft een zaalkerk met een wijde overspanning en een naast gebouwde vierkante klokkentoren. De ruimte tussen de betonnen spanten is opgevuld met baksteen. In de kerk vindt men een aantal kunstwerken zoals een roodkoperen halfreliëf: Jezus, Petrus en de vissersboot. De kruiswegstaties zijn uitgevoerd in terracotta en vervaardigd door Camiel Colruyt in 1960. De kerk werd ingewijd in 1951. Het betreft een vooruitstrevende parochie. Na het vertrek van Rik Devillé in 2009 deed ze het zonder priester en waren het de leden van de kerkgemeenschap (mannen en vrouwen) die afwisselend voorgingen. De parochie wilde het statuut van labo-kerk krijgen, maar is in 2024 uit de katholieke kerk gezet en ging verder als zelfstandige geloofsgemeenschap.
Sint-Laurentiuskerk (Veltem)

De Sint-Laurentiuskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Herent behorende plaats Veltem, gelegen aan het Dorpsplein 1. De kerk heeft een halfingebouwde romaanse toren uit de 12e en 13e eeuw, gebouwd in witte zandsteen. In de 16e eeuw werd in de toren een korfboogportaal aangebracht. In 1628 werd de spits opgericht. In 1858-1859 werd een neogotisch schip en koor gebouwd, opgetrokken in baksteen. De kerk werd in 2022 ontwijd en kreeg een herbestemming als gemeenschapscentrum. Interieur De kerk bezit een schilderij Sint-Augustinus van 1773, vervaardigd door Pieter Jozef Verhaghen. Ook zijn er enkele 17e-eeuwse schilderijen. Er is een Mariabeeld van omstreeks 1400, en een Sint-Laurentius van omstreeks 1500, daarnaast een 16e-eeuwse piëta en een 17e-eeuws kruisbeeld. Het portiekhoofdaltaar is uit de tweede helft van de 18e eeuw.
Sint-Michielskerk (Beisem)

De Sint-Michielskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Herent behorende plaats Beisem, gelegen aan de Kerkstraat 5. Het betreft een kerkgebouw in classicistische stijl, gebouwd in 1762. Voordien was er een andere kerk die op de Bovenberg stond. Het torentje boven de voorgevel heeft een klokvormig dak. Het portaal, evenals het stucwerk in het interieur, is in Lodewijk XV-stijl. De kerk bezit enkele schilderijen zoals de Kruisafneming van omstreeks 1700. De twee portiekzijaltaren zijn in Lodewijk XV-stijl. Het gotisch doopvont is 16e-eeuws. Er is een grafkruis in barokstijl uit de 17e eeuw.
Hnita Jazz Club

Hnita Jazz Club is een jazzclub in Heist-op-den-Berg in de Belgische provincie Antwerpen. De jazzclub organiseert jazzconcerten en optredens van jazzmuzikanten. Geschiedenis De jazzclub vindt zijn oorsprong in 1955 toen Juul Anthonissen samen met de Heists Jazzclub startte met het organiseren van jazzconcerten in zaal Bergola in Heist. Vier jaar later werd hieruit voortvloeiend de Hnita Jazzclub opgericht, de naam werd ontleend aan de vroegere naam van de rivier de Nete. In de loop der jaren werden verschillende locaties gebruikt voor de concerten waaronder het torengebouw van het politiekantoor in Heist. In 1983 volgde de definitieve verhuizing naar een langgevelhoeve uit 1900, gelegen aan de Lostraat in Heist op den Berg, en kreeg de naam Hnita-Hoeve. Grondlegger Anthonissen leidde de jazzclub tot aan zijn dood in 2008. Hij was onder andere werkzaam als jazzjournalist en -recensent voor diverse dag- en weekbladen, werkte bij de VRT voor radio- en televisie-uitzendingen en was vanaf 1970 directeur van de toenmalige dienst Film, Muziek en Dans bij het ministerie van Cultuur. Zijn zoon Peter nam samen met zijn zus de leiding van de club over, maar was genoodzaakt vanwege financiële en huisvestingsproblemen (de oude hoeve was aan het vervallen en voldeed niet meer) uiteindelijk in 2018 noodgedwongen te stoppen met het organiseren van concerten en optredens. Optredens en concerten De jazzclub organiseerde in de periode 1955-2008 meer dan 1000 concerten en optredens met een groot aantal bekende jazzmuzikanten. Slim Gaillard Clark Terry Chet Baker María Grand Shabaka Hutchings Vijay Iyer Jack Sels Charles Mingus Keith Jarrett Toots Thielemans Maynard Ferguson Jackie McLean Gregory Porter Avishai Cohen Jim Hall Herstart na renovatie In 2018 werd een project opgezet om de club nieuw leven in te blazen. Er werd door meer dan honderd vrijwilligers een cvba opgericht, de hoeve werd aangekocht en mede door steun van fondsen van de Koning Boudewijnstichting en een crowdlending via Socrowd kon een renovatie gerealiseerd worden. Dit duurde vier jaar. In 2021 won dit project de Ultima voor Cultureel Ondernemerschap. Vanaf 2022 organiseert de jazzclub weer concerten. Externe link Website van Hnita Jazz Club
Sint-Niklaaskerk (Herfelingen)

De Sint-Niklaaskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Pajottegem behorende plaats Herfelingen, gelegen aan de Sint-Niklaasstraat. Het betreft een naar het noordoosten georiënteerde, driebeukige classicistische kerk die gebouwd werd in 1781. De kerk heeft een vlak afgesloten koor. De westelijke traveeën en de ingebouwde westtoren werden in 1904 toegevoegd. Drie altaren zijn uit de voormalige Priorij van Groenendaal afkomstig. De preekstoel, uit het midden van de 18e eeuw, is in rococostijl. Er is een beeld van Christus op de koude steen uit de 16e eeuw. Het schilderij Aanbidding der herders wordt toegeschreven aan Gaspar de Crayer.
Sint-Rochuskapel (Hoegaarden)

De Sint-Rochuskapel (ook: Kapel van Maagdendal) is een kapel in de Vlaams-Brabantse plaats Hoegaarden, gelegen aan Klein Overlaar 3. Deze kapel werd gebouwd in 1767 en ligt achter een later gebouwd klooster, namelijk Mariadal. De kapel is een classicistisch bouwwerk met ronde apsis en steekboogvensters, gebouwd in baksteen en zandsteen. Op het zadeldak bevindt zich een torentje met elegante spits. In de kapel bevindt zich een altaar in rococostijl.
Wilfried Martensgebouw

Het Wilfried Martensgebouw (WIM) is een gebouw van het Europees Parlement aan de Belliardstraat 80 (kruising met de Trierstraat) in Brussel, vlak bij de Leopoldruimte. Het kantoorgebouw werd in 2016 opgeleverd door BESIX en Jacques Delens. Het gebouw werd genoemd naar de voormalige premier van België en oud-voorzitter van de Europese Volkspartij Wilfried Martens. Het gebouw telt 13 verdiepingen.
Celismolen

De Celismolen is een watermolen in de Vlaams-Brabantse plaats Hoegaarden, gelegen aan Klein Overlaar 75. Deze onderslagmolen op de Grote Gete fungeerde als korenmolen. Geschiedenis De Celismolen werd voor het eerst vermeld in 1340 als de Nieuwe Molen, want stroomopwaarts was er al een molen, die ook wel Grote Molen werd genoemd, waarop de Celismolen ook als Kleine Molen te boek staat. De molen was bezit van diverse adellijke geslachten om in 1476 te worden verkocht aan het Begardenklooster. De Begarden vernieuwde de molen en dit leidde tot een vernieuwde molen in 1758. In 1798 werd de molen door het Frandse bewind openbaar verkocht aan een particulier. Vanaf 1909 werd de molen gemoderniseerd, er kwam een turbine en een verbrandingsmotor terwijl ook het interne transport van graan en meel werd gemechaniseerd. De molen bleef tot 1986 in bedrijf. In 1994 werd de molen beschermd als monument. De molen en zijn inrichting werden gemoderniseerd en er kwam een metalen Zuppingerwaterrad waarmee groene stroom werd opgewekt. Tevens kan er koren worden gemalen. De molen werd verkocht aan een particulier die er een Bed & Breakfast inrichtte.
Sint-Martinuskerk (Kerksken)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Haaltert behorende plaats Kerksken, gelegen aan Kerkskendorp. Geschiedenis Op een hellend vlak werd in de 16e eeuw een laatgotische kruiskerk opgericht. In 1892 werd deze vergroot in neogotische stijl, waarbij baksteen werd toegepast. Van de 16e-eeuwse kerk bleven de zuidelijke transeptarm, de onderbouw van de vieringtoren en een deel van de west- en zuidgevel behouden. Op 25 april 1990 stortte de vieringtoren echter in waardoor ook de voorkant van de kerk werd verwoest. De oorzaak was vermoedelijk een instabiele ondergrond. Er werd een nieuwe kerk en toren gebouwd in sobere moderne stijl. Het zandstenen zuidelijk transept en een deel van het koor bleven behouden. De nieuwe kerk werd in 1996 in gebruik genomen. Interieur Het kerkmeubilair is grotendeels neogotisch. Ook zijn er enkele 18e-eeuwse kerkmeubelen zoals een preekstoel en biechtstoelen.
Huis Van De Sande

Huis Van De Sande is een historisch pand in de Stationsstraat in het Belgische Zottegem. Het pand op nummer 45 dateert uit de 19de eeuw. De gevel van het huis is bezet met faience in geel en groen uit het eerste kwart van de 20ste eeuw. Huis Van De Sande valt op door de sierlijke winkelpui in art nouveau-stijl met kroonlijst. Voordien was er een horlogemaker en tabakswinkel en tussen omstreeks 1950 en 2023 was er een tearoom en tabakswinkel in gevestigd; sinds 2025 opnieuw een koffie- en ijssalon. Afbeeldingen Bronnen nuus.be - 2022 nuus.be 2023 Inventaris onroerend erfgoed
Pâtisserie de la Gare

Pâtisserie de la Gare is een historisch pand in de Stationsstraat in het Belgische Zottegem. Het pand bevindt zich op nummer 50. De gevel van het huis is bezet met faience in geel en groen. Op de gevel staat in glazuurstenen het opschrift Opschrift Patisserie de la Gare en op een tegel J. Mestdagh en zonen Bouwmaterialen Sotteghem. Pâtisserie de la Gare valt op door de sierlijke winkelpui in art nouveau-stijl. In het pand was door de jaren heen steeds een bakkerij gevestigd; de huidige uitbater is bakker Wim Goossens, broer van kok Peter Goossens. In 2021 werd het pand gerestaureerd (met behoud van de art nouveau-elementen zoals het glas-in-lood) en werd er ook een koffiebar in geopend. Externe link Inventaris onroerend erfgoed
Sint-Victorinstituut

Het Sint-Victorinstituut is een klooster en onderwijsinstituut in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Beersel behorende plaats Alsemberg, gelegen aan de Brusselsesteenweg 20. Geschiedenis Het instituut werd geleid door de Broeders van Onze-Lieve-Vrouw van Barmhartigheid, gesticht door Victor Scheppers. In 1844 werd daartoe de voormalige herberg de Drij Koningen aangekocht. In 1861 kwamen vier broeders aan welke het pand verbouwden tot een school. Dit pand werd in 1892 gesloopt nadat, vanaf 1863, nieuwe school- en kloostergebouwen werden opgericht. In 1867 werd een kapel gebouwd die later een profane functie kreeg. In 1892 werd een nieuw, groot klooster gebouwd. In 1898 werd een nieuwe, neogotische, kapel ingewijd. Deze werd ontworpen door Jules Coomans. Van al deze gebouwen bleven de kapel, het klooster van 1892, en de vleugels van 1867 en 1887 bewaard. Vanaf 1921 was er een nieuwe bouwcampagne, mede omdat de normaalschool -oorspronkelijk bedoeld om de broeders op te leiden- vanuit Mechelen naar Alsemberg werd overgebracht. In 1931-1932 werd een monumentale vleugel in art decostijl gebouwd naar ontwerp van A. Hendrickx. Het laatste gebouw van deze campagne, een auditorium, kwam in 1966 gereed. In 1976 werd het internaat gesloten. De kapel werd in 1979 omgebouwd tot turnzaal.
Sint-Elisabethkerk (Sint-Genesius-Rode)

De Sint-Elisabethkerk is een voormalig kerkgebouw in de tot de Vlaams-Brabantse plaats Sint-Genesius-Rode, gelegen aan de Zavelbergweg 7. Geschiedenis Al in 1941 werd beslist dat er in het gehucht Ten Broek een kapelanie zou worden opgericht. De oorlog en bezetting verhinderde dit en de bouw startte in 1951, naar een ontwerp van Armand de Mey. In 1952 werd de kerk ingewijd. De parochie telde omstreeks duizend zielen waarvan ongeveer de helft in Alsemberg en de helft in Sint-Genesius-Rode. De kerk werd gewijd aan Elisabeth van Thüringen die tweede patroonheilige is van de Alsembergse Onze-Lieve-Vrouweparochie. In 1954 werd het interieur beschilderd en de kruiswegstaties zijn vervaardigd van kunstkeramiek. De kerk is gebouwd in de stijl van de moderne gotiek en heeft een klokkentoren op het dak. In 2017 werd de kerk onttrokken aan de eredienst.
Sint-Jan Baptistkerk (Averbode)

De Sint-Jan Baptistkerk is de parochiekerk van de Vlaams-Brabantse plaats Averbode, gelegen aan de Prins de Merodelaan 21. Geschiedenis De parochie van Averbode werd in 1803 opgericht. Als parochiekerk diende de Abdijkerk, want de Abdij was in de Franse tijd (1797) opgeheven en de kerk stond ongebruikt. In 1896 splitste de parochie van Okselaar zich af. In 1978 werd de Sint-Jan Baptistkerk (ook: Dorpskerk) in gebruik genomen en heeft als status een filiaalkerk van de Abdijkerk die de eigenlijke parochiekerk is. Deze kerk werd ontworpen door Luc De Boe. Het is een sober kerkgebouw met plat dak en een losstaande open klokkentoren van staalprofiel. In 2003 werd een nieuw glas-in-loodraam, Johannes de Doper voorstellende, in gebruik genomen.
Sint-Dominicus Saviokerk

De Sint-Dominicus Saviokerk is een parochiekerk in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Dilbeek behorende plaats Groot-Bijgaarden, gelegen aan de Robert Dansaertlaan/Stationsstraat. Geschiedenis In 1959 werd in de wijk Savio een parochie gesticht. Men kerkte aanvankelijk in de Don Boscokapel in de Hendrik Placestraat. Door de toegenomen bevolking ontstond de behoefte aan een grotere kerk. Deze werd in 1980 ingewijd. Het is een moderne kerk onder zadeldak met een naastgebouwde klokkentoren. Behalve een kerkzaal zijn er ook gemeenschapsruimten.
Sint-Pieterskerk (Itterbeek)

De Sint-Pieterskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Dilbeek behorende plaats Itterbeek, gelegen aan de Kerkstraat. Geschiedenis Itterbeek was een van de negen dochterkerken van Sint-Pieters-Leeuw en in 1244 werd het een zelfstandige parochie. Er bestond toen al een romaans kerkgebouw. Omstreeks deze tijd werd dit vervangen door een gotische kerk, waarvan de toren bewaard bleef. Eind 13e eeuw werd het kerkschip en het transept gebouwd. Een nieuw koor werd tussen 1400 en 1450 gebouwd. Het bewaarde transept is 15e-eeuws en werd in de 17e eeuw nog gewijzigd. Omstreeks 1631 werd het schip voorzien van een kruisribgewelf en omstreeks 1666 werd de toren met een klokkenverdieping verhoogd en deze werd bekroond met een helmdak. Dit werd in 1904 vervangen door een ingesnoerde naaldspits. Ook werden toen de zijkapellen, voorheen onder lessenaarsdak, omgebouwd tot dwarskapellen en voorzien van topgevels. Gebouw Het betreft een basilicale kruiskerk met voorgebouwde westtoren en driezijdig afgesloten koor. De kerk is gebouwd in kalkzandsteen, mogelijk afkomstig van de nabijgelegen groeve Steenpoel. Interieur Het kerkmeubilair is voornamelijk 17e- en 18e-eeuws. Het hoofdaltaar is uit het begin van de 20e eeuw. De zijaltaren zijn van 1649 en de altaarstukken zijn vervaardigd door Gaspar de Crayer. Voor het noordelijk altaar is dat een Maria ten Hemelopneming en voor het zuidelijk zijaltaar is het een Sint-Rochus. De lambrisering is van de 2e helft van de 18e eeuw, in Lodewijk XVI-stijl. Ook de preekstoel, de communiebank en drie biechtstoelen zijn uit die tijd. De glas-in-loodramen zijn van 1892. Het orgel is van 1999 en werd gebouwd door Johan Deblieck.
Sint-Clemenskerk (Hoeilaart)

De Sint-Clemenskerk is de parochiekerk van de Vlaams-Brabantse plaats Hoeilaart, gelegen aan het Gemeenteplein 12A. Geschiedenis Al voor het einde van de 12e eeuw zou hier een romaans kerkje hebben gestaan en in 1223 werd het patronaatsrecht van deze kerk geschonken aan het Sint-Goedelekapittel te Brussel. Aan deze kerk werd later een gotisch koor gebouwd. Halverwege de 19e eeuw werd deze kerk te klein bevonden en in 1870 werd hij gesloopt. Hierbij kwam een Romeinse votiefsteen aan het licht, welke gebruikt werd voor de fundering van de kerk. Van 1870-1874 werd een nieuwe kerk gebouwd in neoromaanse stijl, naar ontwerp van Herman Jaminé. De toren werd echter nooit helemaal voltooid omdat stabiliteitsproblemen optraden. Gebouw Het betreft een naar het westen georiënteerd driebeukig kerkgebouw met voorgebouwde toren en halfronde apsis. De kerk is opgetrokken in baksteen met speklagen van kalkzandsteen. De apsis is geheel uit kalkzandsteen opgetrokken. De toren heeft drie geledingen en wordt gedekt door een tentdak. Interieur Een 15e-eeuws beeld in geglazuurde keramiek, voorstellende Maria in aanbidding voor het Kind, is modelijk afkomstig van het atelier della Robbia uit Florence. Ook zijn er 18e-eeuwse gepolychromeerde heiligenbeelden, van de heiligen Lucia, Cornelius en Clemens, en een Mariabeeld. Het hoofdaltaar is van 1912. De glas-in-loodramen zijn van 1873. Het orgel is van 1887 en werd vervaardigd door Emile Kerkhoff.
Sint-Servatiuskerk (Kersbeek)

De Sint-Servatiuskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Kortenaken behorende plaats Kersbeek, gelegen aan Kersbeek-Dorp 5. Geschiedenis Een eerste kerk werd opgericht in de tweede helft van de 14e eeuw, iets ten zuiden van de huidige kerk, daar waar de oorspronkelijke woonkern van Kersbeek lag. In 1496 werd op de plaats van de huidige kerk een nieuw, groter, kerkgebouw opgericht. Ook de bewoning was iets naar het noorden opgeschoven, waar de bodem droger was. Tijdens de godsdiensttwisten werd de kerk zwaar beschadigd en in 1604-1617 werd hij weer herbouwd. Eind 18e eeuw was de kerk bouwvallig geworden en van 1791-1796 werd een nieuwe kerk gebouwd in classicistische stijl. Het koor van de oude kerk bleef behouden. In 1913 werd de kerk uitgebreid met een westtravee en een nieuwe toren, dit naar ontwerp van Albert Geens. Gebouw Het betreft een classicistisch eenbeukig bakstenen kerkgebouw met ingebouwde westtoren en een driezijdig gesloten koor. Dit laatgotisch koor is uit het 1e kwart van de 17e eeuw. De toren is in neoclassicistische stijl. Het koor wordt geflankeerd door een sacristie (1791 en 1879) en een neogotische grafkapel van 1855. De kerk wordt omringd door een kerkhof. Interieur Het koor heeft een aantal glas-in-loodramen (eind 19e en begin 20e eeuw) en een eiken koorgestoelte uit het 1e kwart van de 18e eeuw. Verder twee 17e-eeuwse schilderijen en een gepolychromeerd triomfkruis uit het 1e kwart van de 16e eeuw. De preekstoel is uit het 1e kwart van de 18e eeuw, het houten doopvont is van omstreeks 1800, er zijn twee 17e-eeuwse schilderijen.
Sint-Amorkerk (Kortenaken)

De Sint-Amorkerk is de parochiekerk van de Vlaams-Brabantse plaats Kortenaken, gelegen aan het Dorpsplein 5A. Geschiedenis Hier stond een romaanse kerk die was gebouwd in ijzerzandsteen. Aangezien het tiendrecht van de parochie toebehoorde aan de Abdij van Vlierbeek, gaf deze ook de opdracht tot het vergroten van het koor. Dit driezijdig afgesloten koor werd gebouwd in baksteen met speklagen in gobertangesteen. Ook werd ijzerzandsteen van de oude kerk hier en daar hergebruikt. Er kwam een transeptarm aan de noordzijde. Vanaf 1756 werden restauratiewerken uitgevoerd waarbij de zuidmuur opnieuw werd opgetrokken. In 1842 werd een zuidbeuk en een zuidelijke transeptarm gebouwd, overeenkomend met die aan de noordzijde. Van 1906-1911 werd de kerk nog vergroot naar ontwerp van Pierre Langerock. De zuidmuur werd herbouwd, de westgevel en ingebouwde toren werden gesloopt en enkele meters verder naar het westen weer herbouwd. Ook werden schip en zijbeuken verhoogd. De kerk ligt op een hoogte nabij de Velp en hij wordt omringd door een kerkhof.