NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Chrysoliuskerk (Komen, België)

De Sint-Chrysoliuskerk (Église Saint-Chrysole) is de parochiekerk van de tot de Henegouwse gemeente Komen-Waasten behorende plaats Komen. De kerk is gewijd aan Sint-Chrysolius. Geschiedenis Er was reeds een kerk van 1912, hoewel de parochie veel ouder is, maar deze werd tijdens de Eerste Wereldoorlog vernield. In 1922 werd een nieuwe kerk gebouwd, in gele Vlaamse baksteen. Door de vaststelling van de taalgrens in 1967 werd ook de grens van de bisdommen gewijzigd en werd de parochie van het bisdom Brugge naar het bisdom Doornik overgeheveld. Het betreft een neogotische driebeukige kruiskerk met vieringtorentje en een aangebouwde toren rechts van het ingangsportaal aan de noordzijde, welke van vier hoektorentjes is voorzien. De grote kerk heeft een vlak afgesloten koor, geflankeerd door zijkapellen. De scheibogen verwijzen naar de Doornikse gotiek. De kerk bezit een kruisbeeld van 1969, uitgehouwen in een boom door Malkowski.
Église Saint-André (Le Bizet)

L'église Saint-andré du Bizet est une église paroissiale située au Bizet, section de la commune de Comines-Warneton dans la province de Hainaut en Belgique. Histoire Il s'agit de l'église la plus récente de Comines-Warneton dont la première construction date de 1906. Elle a été détruite durant la Première Guerre mondiale. Elle est reconstruite en 1924 selon les plans de l'architecte Jules Coomans qui est également l'auteur de la reconstruction de l'église Saint-Chrysole de Comines et de la cathédrale Saint-Martin d'Ypres. De style néogothique, elle est réalisée en briques et pierres de taille et comprend deux bas-côtés, une nef centrale de cinq travées, un transept, un chœur à cinq pans bordés de chapelles à pans coupés. Particularités Style épuré de l'architecture intérieure. Orgue pneumatique à deux claviers et pédalier construit par Jules Annessens vers 1930. Notes et références Portail de l’architecture chrétienne Portail du Hainaut
Sint-Andreaskerk (Le Bizet)

De Sint-Andreaskerk (Frans: Église Saint-André) is de parochiekerk van de tot de Belgische gemeente Komen-Waasten behorende plaats Le Bizet in de provincie Henegouwen. Geschiedenis In 1906 werd de parochiekerk van Le Bizet ingewijd, nadat in 1900 de parochie was gesticht. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd deze kerk echter verwoest. De kerk werd herbouwd naar het oorspronkelijke ontwerp en kon in 1924 weer in gebruik worden genomen. Architect was Jules Coomans. Gebouw Het is een bakstenen neogotische driebeukige kerk waarvan het interieur door een houten tongewelf wordt overkluisd. De naastgebouwde toren heeft vier hoektorentjes. Het koor wordt vijfzijdig afgesloten. Het orgel werd gebouwd in 1930 door Jules Anneessens.
Sint-Medarduskerk (Wijtschate)

De Sint-Medarduskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Heuvelland behorende plaats Wijtschate. Geschiedenis Voor de Eerste Wereldoorlog stond hier een tweebeukige laatgotische hallenkerk. Deze werd, evenals het dorp, verwoest. De huidige kerk werd gebouwd in 1925 naar ontwerp van de architecten Henri en Marcel Leborgne. Gebouw De kerk wijkt af van de voorganger. Het is een bakstenen georiënteerde basilicale kerk in voornamelijk neogotische stijl. De kerk heeft een voorgebouwde westtoren, geflankeerd door een zeskantig traptorentje. De toren heeft vier hoektorentjes op de torenomgang en wordt gedekt door een naaldspits. Het interieur wordt overkluisd door kruisribgewelven. Het kerkmeubilair is neogotisch.
Onze-Lieve-Vrouwekerk (Voormezele)

De Onze-Lieve-Vrouwekerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Ieper behorende plaats Voormezele, gelegen aan Voormezele-Dorp 1. Geschiedenis In 1068 stond hier de eerste kerk, die abdijkerk van de Abdij van Voormezele was. In de loop van de geschiedenis werd deze meermalen verwoest en herbouwd, en tijdens de Franse Revolutie (einde 18e eeuw) werden kerk en abdij verwoest. Van 1807-1811 werd een nieuwe kerk in neoclassicistische stijl gebouwd. Het was een driebeukige kerk met ingebouwde westtoren. In 1914 werd deze kerk verwoest en in 1923 werd een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van Jules Coomans. Gebouw Het betreft een basilicale kruiskerk in eclectische stijl, gebouwd in gele baksteen. De vensters bijvoorbeeld doen neobyzantijns aan, terwijl de voorgebouwde westtoren regionale motieven bevat, zoals een vierkante basis van vier geledingen en een achtzijdige klokkenverdieping. Het interieur is voornamelijk neoromaans en wordt overkluisd door koepelgewelven. Uit 1971 is het schilderij: Herbouwde augustijnerabdij Onze-Lieve-Vrouw Voormezele 1619. Er is een koperen plaat die een lijst van de abten van de abdij weergeeft. De kerk wordt omringd door een kerkhof, met een groot grafmonument voor de familie De Geus.
Kasteel Ruffo de Bonneval

Kasteel Ruffo de Bonneval is een kasteel tussen de Waregemsestraat en de Vijverdamstraat in Nokere, een deelgemeente van Kruisem. Het bakstenen kasteel in wervelende eclectische stijl ligt in een park (Engelse landschapstuin) van zeven hectare. Het ontstond als bospaviljoen van kasteel Casier en werd gebouwd in Empirestijl eind achttiende eeuw. In 1880 werden er torens bijgemetseld door Charles De Craene in opdracht van markgraaf Pierre Ruffo de Bonneval. Er werd toen ook een watertoren geconstrueerd en een serpentinevijver gegraven. Het behouden negentiende-eeuwse interieur bestaat uit een centrale hal waarrond salons gegroepeerd zijn. Jacques Ruffo de Bonneval (neef van koningin Paola) verkocht het kasteel aan de Waregemse ondernemer Renson, die het in 2007 liet restaureren. Bronnen Heem- en geschiedkundige kring Kruishoutem Gemeente Kruishoutem Onroerend erfgoed Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Oost-Vlaanderen
Kasteel Grenier

Het Kasteel Grenier is een kasteeldomein met beukendreef aan de Molenstraat in Gavere. Het grote parkdomein met visvijvers, stallingen, neerhof en hovenierswoning helt af richting de Schelde. Het kasteel is classicistisch op een rechthoekige plattegrond. Het gebouw telt drie bouwlagen en zeven traveeën onder een schilddak. Het kasteel Grenier werd gebouwd in 1837-1839 in opdracht van senator Grenier naar de plannen van architect B. Renard uit Doornik. Sinds 1952 is het een militair domein (luchtmachtkazerne). Op het domein wordt jaarlijks de Cyclocross Asper-Gavere gehouden. Afbeeldingen Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Oost-Vlaanderen Bron Onroerend erfgoed
Vieux château de Peteghem

Le Vieux château de Peteghem est un château à Peteghem-sur-l'Escaut (Wortegem-Petegem). Il s'agissait auparavant d'un château entouré de douves situé sur la rive gauche d'un méandre de l'Escaut aujourd'hui coupé. Historique de la construction Au début du Moyen Âge, se trouvaient ici les ruines de l'un des plus anciens châteaux de Flandre. Un diplôme remis par Charles le Chauve en 864 indique que ce château était habité par les rois francs de la deuxième maison royale. Guy de Dampierre aurait transformé l'ancienne forteresse en château. Une présence humaine au VIIIe siècle sur le site a été confirmée par des fouilles. "'t Oud Kasteel" a été construit en 1789-1790 sur les ruines du château fort, à la demande de Judocus Clemmen. L'édifice rectangulaire en briques et pierres crépies de style Louis XVI était flanqué de remises à calèches (à l'ouest du château elles ont été conservées). En 1847, le nouveau château de Peteghem est construit à côté de l'ancien château. Après les bombardements de la Première Guerre mondiale (1918), le château a été en grande partie démoli. L'étage restant a été adapté avec un toit en bâtière de tuiles et des pignons à gradins latéraux. Galerie Voir aussi Liste des châteaux en Belgique Nouveau château de Peteghem Références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Oud Kasteel van Petegem » (voir la liste des auteurs). Portail de la Flandre-Orientale Portail des châteaux
Oud Kasteel van Petegem

Het Oud Kasteel van Petegem is een kasteel in Petegem-aan-de-Schelde (Wortegem-Petegem). Het was voorheen een omgracht kasteel gelegen op linkeroever van Het Anker, een nu afgesneden Scheldemeander. Bouwgeschiedenis Tijdens de vroege middeleeuwen bevond zich hier de ruïne van een van de oudste kastelen van Vlaanderen. Een diploma geschonken door Karel de Kale in 864 wijst er op dat deze burcht door de Frankische koningen van het tweede vorstenhuis werd bewoond. Gwijde van Dampierre verbouwde er de aloude burcht tot een kasteel. "'t Oud Kasteel" werd in 1789-1790 gebouwd op de ruïnes van de versterkte burcht in opdracht van Judocus Clemmen. Het rechthoekige bak- en natuurstenen bepleisterde gebouw in Louis XVI-stijl werd geflankeerd door koetshuizen (ten westen van het kasteel bleven ze bewaard). In 1847 werd naast het oude kasteel het Nieuw Kasteel van Petegem opgetrokken. Na beschieting in de Eerste Wereldoorlog (1918) werd het kasteel grotendeels gesloopt. De resterende bouwlaag werd aangepast met een pannen zadeldak en zijtrapgevels. Galerij Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Oost-Vlaanderen
Château de Peteghem

Le château de Peteghem est situé à Wortegem-Petegem en Belgique. Il est l’œuvre de l'architecte François Coppens. Voir aussi Articles connexes Golf & Country club Audenarde Audenarde Vieux château de Peteghem Lien externe connexe Châteaux de Belgique : Peteghem a fait son trou « Le château construit par Auguste Pycke qui deviendra le premier baron de Peteghem (en 1842), sert de cadre idyllique à un club de golf réputé pour son élégance. » Portail des châteaux Portail de la Flandre-Orientale
Castello di Peteghem

Il Castello di Peteghem è una storica residenza eclettica situata presso Wortegem-Petegem in Belgio. Storia Il castello venne eretto nel 1847 secondo il progetto dell'architetto bruxellese François Coppens su commissione del barone Auguste Pycke di Peteghem. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castello di Peteghem Collegamenti esterni Sito ufficiale, su gcco.noro3d.com.
Nieuw Kasteel van Petegem

Het Nieuw Kasteel van Petegem is een kasteel in Petegem-aan-de-Schelde (Wortegem-Petegem). Het werd in 1847 opgetrokken vlak bij het Oud Kasteel van Petegem naar het ontwerp van architect François Coppens uit Brussel. Het neoclassicistische en neorenaissancekasteel werd gebouwd in opdracht van Baron August Pycke de Peteghem. Het kasteel ligt in een groot park met vijver dat sinds de jaren 70 onderdak biedt aan de Royal Golf Club Oudenaarde. Op het domein ligt Het Anker, een oude Scheldemeander. Vanaf 1974 werd het Nieuw Kasteel van Petegem gehuurd als clubhuis en werden zeven bijkomende holes aangelegd in het kasteelpark. In 1994 werd het Nieuw Kasteel van Petegem definitief aangekocht door de golfclub en werden restauratiewerken uitgevoerd. Het kasteel werd in 2001 uitgebreid met een nieuwe aanbouw (zomerterras, secretariaat en golfshop die in 2017 werden vernieuwd) en in 2004 werd het kasteel opnieuw gerestaureerd. Galerij Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Oost-Vlaanderen
Kasteel van Roborst

Het Kasteel van Roborst of Ridder d'Iweins d'Eeckhoutte is een kasteel in Roborst (Zwalm). Het kasteel werd gebouwd in 1799 naar het voorbeeld van het bekende Château de Bagatelle nabij Parijs in het Bois de Boulogne, dat in 1775 werd opgericht. Het is dus de voorloper van de classictische bouwkunst in België. Historiek Marie-Charlotte Van de Woestijne, vrouwe van Roborst, liet in 1799 op het domein een landhuis optrekken, een classicistisch kasteel. Vóór 1799 bevond zich op deze locatie al het middeleeuwse ‘zeventorenkasteel', waarvan enkel ‘de duivelstoren' bewaard is gebleven. Ridder Rijkaert Utenhove (1458-1529), heer van Roborst, en van Josine van de Woestine (in 1516 was Rijkaert voorschepen (burgemeester) van Gent), bewoonde het kasteel vanaf 1523 met zijn gezin, met vier kinderen (Nicolaas, Josine, Jan Utenhove en Marie). Rijkaert overleed er op 13 januari 1529. In 1996 werd het kasteel beschermd als monument. Het kasteel ligt midden in een landschapstuin met grote vijvers, die gevoed worden door de bronnen, die ook de waterkersteelt in Roborst mogelijk maken. Het kasteeldomein is 5,5 ha groot en is mee beschermd als dorpsgezicht. Nabij het kasteelpark ligt het hof ten Dale met daarachter een kunstmatige heuvel met de puinen van een laat-middeleeuwse burcht. De ruïnes werden in de 19e eeuw in een romantische sfeer gebracht; De kasteelsite werd wellicht in de 11de eeuw opgetrokken door de heren van der Gracht. Het bestond uit een opperhof en een neerhof, die tegen elkaar lagen. In 2011 stond het kasteel te koop voor 3,2 miljoen euro. Toegankelijkheid Kasteel noch park staan open voor het publiek. Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Oost-Vlaanderen
Kasteel Smissenbroeck

Kasteel Smissenbroeck, Kasteel Smissenbroek of Kasteel Keiberg is een kasteel in de Belgische plaats in Oosterzele. Het domein van 17 hectare grenst aan de Geraardsbergsesteenweg en de Ettingebeek. Op de plaats van het huidige kasteel bevond zich in de 17e eeuw een herenverblijf binnen een omwalling met toegangspoort en -brug. Rond 1740 werd een nieuwe buitenplaats in Lodewijk XIV-stijl gebouwd door Karel Robrecht Maelcamp (heer van Schoonberge, kreeg op 20 december 1785 van keizer Jozef II de erfelijke titel van markies) op de oude omgrachte site. Er werd een dubbele toegangsdreef gecreëerd en een geometrisch kasteelpark met dreven, grachten, wallen en vijvers De markies van Rode, Karel Jozef Rodriguez d'Evora y Vega kreeg in 1808 het kasteel in handen, met dank aan ziijn moeder Isabella Rosa Rodriguez d’Evora y Vega die de oudste zus was van Karel Robrecht Maelcamp. In de 19e eeuw werd het geërfd door de familie d'Ursel de Bousies die het kasteel tot 1988 verhuurde. In 1947 verwoestte een brand het kasteel; het werd nadien gerestaureerd door Brusselse aannemer Maurice Delens. In 2018 vernielde een brand het koetshuis. De tuin werd sinds 2019 door Isabelle d'Ursel omgevormd tot ecologisch ervaringspark voor particulieren, bedrijven en scholen. Afbeeldingen Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Oost-Vlaanderen
Blauw Kasteel (Scheldewindeke)

Het Blauw Kasteel is een kasteeldomein aan de Schaperstraat bij de Lange Munte in Scheldewindeke (Oosterzele). Geschiedenis In oorsprong is het domein waarschijnlijk laatmiddeleeuws en had het een walgracht. Tot 1780 was het een mottekasteel van hardsteen met wallen. In 2008 werden de resten van de centrale vleugel van het laatmiddeleeuws kasteel blootgelegd. Men vond bakstenen poeren, restanten van een waterput en een poortgebouw, houten grachtbeschoeiing en andere resten uit de 16e-17e eeuw zoals een tinnen lepel, kruiken en aardewerk. Op de Ferrariskaart uit 1771-1778 staat een kasteel getekend dat gelegen is binnen een brede rechthoekige omgrachting met bossen en met een rechtstreekse verbindingsweg zuidwaarts naar het Munkbos en de Munkboshoeven (Zottegem). In 1780 werd een nieuw classicistisch kasteel in hardsteen opgericht dat de oude benaming 'Blauw Kasteel' behield. Er werd toen ook een uitgestrekt geometrisch park aangelegd. In 1911 richtte kasteelheer en burgemeester van Scheldewindeke Vergauwen er een bronwater- en limonadefabriek genaamd 'Windeke-Bron' op die werkte tot 1976. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was het Blauw Kasteel de verblijfplaats van de Duitse officieren en piloten voor het vlakbij gelegen vliegveld aan de Lange Munte. In 1920 werd het kasteel en de bijhorende bossen aangekocht door Augustinus Hul. Doel was voornamelijk om vanuit het bos de houtzagerij aan de Hundelgemsesteenweg van hout te voorzien. Het kasteel werd verhuurd aan een sociale organisatie die arme kinderen er een aangename vakantie wilde bezorgen. In 1933 werd brouwerij Hul opgericht. De limonadefabriek werd verder uitgebaat door Leonce Hul die ook in het kasteel verbleef. De bierbrouwerij verhuisde enkele jaren later naar Merelbeke. Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog verbleven er Duitse militairen in het kasteel. Naar verluidt verbleven er tezelfdertijd Engelse piloten verstopt in verborgen kamers. In 1957 werd het kasteel gesloopt en werd een van de twee dienstvleugels met stallen op het voorhof omgebouwd tot kasteelwoning. Sinds 2003 is het domein in handen van Peter Denoo die het kasteel opnieuw in oude glorie wil herstellen. Sinds 2007 wordt er op het domein aan biologische groenteelt gedaan in 'Bioboerderij Blauw Kasteel'. Afbeeldingen Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Oost-Vlaanderen
Kasteel De Warande

Het Kasteel De Warande is een kasteel in de tot de West-Vlaamse gemeente Heuvelland behorende plaats Kemmel, gelegen aan Bergstraat 24. Geschiedenis Het kasteel werd in 1925 gebouwd in opdracht van Jacques Bruneel de la Warande die burgemeester was van Kemmel. Voordien was er een kasteel, dat echter tijdens de Eerste Wereldoorlog in 1918 werd verwoest. Architecten waren Henri Carbon en Charles Pil. Nadat het kasteel nog een tijdlang als vakantieverblijf dienst deed, werd het in 1979 in gebruik genomen als gemeentehuis van Heuvelland. Gebouw Het kasteel werd opgetrokken in neorenaissancestijl. Het heeft een U-vormige plattegrond en telt twee verdiepingen en een zolderverdieping. Er zijn een aantal ronde torentjes aanwezig. Als bouwmateriaal werd gele baksteen toegepast. Op de balustradetrap vindt men de wapenschilden van de families Bruneel en Montalembert (de echtgenote). In 1926 werd hier het Warandepark aangelegd, dat 16 ha meet en op de helling van de Kemmelberg is gelegen. Via de Kasteeldreef sluit dit park aan op het vroegere Kasteelpark, dat noordelijk van Kasteel De Warande ligt en waarvan het kasteel tijdens de Eerste Wereldoorlog werd verwoest. Het Warandepark, dat nu een gemeentelijk park is, kent een groot aantal bijzondere bomen, zowel exotische bomen als ook bomen die groot van afmeting zijn.
Kasteel van Geluveld

Het Kasteel van Geluveld is een kasteel in het tot de West-Vlaamse gemeente Zonnebeke behorende dorp Geluveld, gelegen aan Kasteelstraat 1-3. Geschiedenis Het kasteel was de eigendom van de familie Keingiaert de Gheluvelt. Dit 18e-eeuwse classicistische kasteel werd verwoest tijdens de Eerste Slag om Ieper (einde 1914). In de jaren 30 van de 20e eeuw werd het kasteel herbouwd. De laatste telg van de familie, Léonie Keingiaert de Gheluvelt, schonk het aan de Vereniging van de Adel van het Koninkrijk België. Bij gebrek aan regelmatige bestemming, verkocht de Vereniging het goed in 2001 aan een particulier. Met de opbrengst werd een 'Fonds Keingiaert' opgericht, dat jaarlijks verschillende prijzen toekent aan leden van de Belgische adel die zich voor sociale doelstellingen inzetten. Gebouw Het kasteel werd min of meer herbouwd naar voorbeeld van het oorspronkelijke kasteel. Het werd echter wat vergroot en de hoektorens werden verhoogd. Het kasteel is gebouwd in rode baksteen en is een dubbelhuis van negen traveeën, geflankeerd door twee, iets vooruitgeschoven, hoektorens op vierkante plattegrond. De middentravee bevat de ingang met daarboven een driehoekig fronton, getooid met het familiewapen en de spreuk: deforti. dulcedo. Het geheel ligt in een park in Engelse landschapsstijl, waarbij ook de omgrachting weer werd aangelegd in combinatie met een vijver. De conciërgewoning is verbouwd tot villa.
Witte Molen (Sint-Niklaas)

De Witte Molen is een windmolen in de Belgische stad Sint-Niklaas. Het gebouw staat in de Priesteragiewijk. Geschiedenis De Witte Molen is een witte grondzeiler met een achthoekig grondplan en werd gebouwd in 1696. Het gebouw werd opgericht op grond van de toenmalige abdis van de Abdij van Roosenberg. Oorspronkelijk was het een oliemolen, maar in 1850 werd deze omgevormd tot korenmolen. In 1943 kreeg het de status van een beschermd monument. Tot 1976 is het gebouw steeds in privéhanden geweest. In dat jaar kwam het gebouw in handen van de stad. Van 1981 tot 1982 werd de molen gerestaureerd. Het jaar daarop liep het gebouw schade op door een storm, die werd hersteld in 1985. Aan het begin van de 21e eeuw werd een volgende renovatie uitgevoerd. Deze duurde van 2004 tot april 2006 en heeft de molen weer maalvaardig gemaakt. In 2013 kreeg de molen de onderscheiding 'actieve molen' van de Vlaamse Overheid. Galerij Zie ook Lijst van windmolens in Oost-Vlaanderen Lijst van windmolens in België Externe links De Witte Molen op Ontdek Sint-Niklaas
Poilvache Castle

Poilvache Castle (French: Château de Poilvache) is a ruined medieval castle in the Walloon municipality of Yvoir in the province of Namur, Belgium, overlooking the village of Houx from a clifftop on the river Meuse. History The present ruins date from the 15th century, although there has been a fortification on the site since the time of Charlemagne. The Liégeois town of Poilvache, a thriving walled town, protected by a castle, with a prosperous economy and its own mint, and allied to Duke Philippe the Good, virtually ceased to exist following its 1430 siege by the rebellious Prince-Bishop of Liège, Jean de Heynsbergh, and an estimated army of 30,000 Liégeois, Dinantais and Hutois. The Dinantais besiege Montaigle Castle in 1465 for the same reasons but Montaigle was destroyed in the 16th century by the army of Henri II of France. It is impossible to see the whole site of Poilvache but it is the whole site which is ranked as Wallonia's Major Heritage. From the top of these rocks it is possible to see the isle in the river where the German army and its armoured divisions crossed (in the North of the isle), the river Meuse on 13 May 1940. See also List of castles in Belgium List of protected heritage sites in Yvoir References External links Website Poilvache Castle
Onze-Lieve-Vrouwekerk (Waasmunster)

De Onze-Lieve-Vrouwekerk (voluit: Onze-Lieve-Vrouw en Sint-Petrus en Pauluskerk) is de parochiekerk van de Oost-Vlaamse plaats Waasmunster, gelegen aan de Kerkstraat. Geschiedenis In 2005-2006 werd archeologisch onderzoek gedaan waaruit de voorgeschiedenis van de kerk enigszins kon worden afgeleid. Waasmunster was de moederparochie van het Waasland en in 1117 bestond deze al, want in dat jaar splitste de parochie van Kemzeke zich af. Lokeren volgde in 1139 en Sint-Niklaas, Belsele en Sinaai in 1217. Het voornoemd archeologisch onderzoek maakt het bestaan van een driebeukig romaans kerkje waarschijnlijk. Voor die tijd stond er vermoedelijk een eenbeukig kerkje dat werd gebouwd met Gallo-Romeins materiaal. Het romaanse kerkje werd omstreeks 1500 verbouwd in laatgotische stijl. Hiervoor werd kalkzandsteen gebruikt. Einde 16e eeuw liep de kerk grote schade op door de Beeldenstorm. Het herstel duurde lang. Het schip werd opgetrokken in 1608 en het koor kwam gereed in 1617. In 1855 werd het middenschip verhoogd en in 1868 werd de toren enigszins verhoogd en kreeg deze een hoge naaldspits. Gebouw Het betreft een pseudobasilicale kerk met ingebouwde westtoren. De westgevel en de toren zijn in zandsteen uitgevoerd en in laatgotische stijl. Uitbreidingen van het schip en zijbeuken zijn deels in baksteen en werden uitgevoerd in neoclassicistische stijl. De kerk bezit enkele 17e-eeuwse schilderijen, zoals Golgotha, Aanbidding der herders en Verrijzenis (beide omstreeks 1600 en van de school van Otto Venius), Verrezen Christus en de boetvaardige zondaars (17e-eeuws altaarstuk in het Sint-Annakoor), Voorbereiding tot de geseling van Christus (omstreeks 1635, door Quellinus). Verder diverse 17e-eeuwse heiligenbeelden. Het koorgestoelte is van 1716, het doopvont is van 1619, en er zijn talrijke 18e-eeuwse graf- en gedenkplaten. In de klokkentoren hangen drie klokken. De klokken zijn uitzonderlijk groot voor zo'n kleine gemeente. De luidenklokken horen normaliter thuis in een kathedraaltoren. De drie huidige klokken die tot de dag vandaag nog steeds in de toren hangen, zijn gegoten door Sergeys te Leuven in 1951. De klokken werden voorzien van een rechte luidas. Het gehele systeem van de luidklokken, uurslag en wijzerplaten wordt aangestuurd door een Apollo II van Clock-o-matic. Overzicht klokken Klok 1: Fernanda (Bourdon), slagtoon B°, gewicht 3164 kg, diameter 1,69 m Klok 2: Lucas, slagtoon Cis1, gewicht 1846 kg, diameter 1,435 m Klok 3: Susanna, slagtoon Dis1, gewicht 1322 kg, diameter 1,28 m