NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Brouwerij Den Herberg

Brouwerij Den Herberg is een Belgische huisbrouwerij te Buizingen (Halle) in de provincie Vlaams-Brabant. Geschiedenis In 2006 werd door Bart Devillé en Ann Heremans met de opbouw van de brouwerij gestart in de gebouwen van de voormalige café-feestzaal “De Gouden Lantaarn”. Dit gebouw werd door hen in 2000 gekocht met de bedoeling een brouwerij te beginnen. De idee om een bijhorend café te openen om hun eigen bieren te verkopen, kwam pas later. Op 1 februari 2007 werd het café “Den Herberg” geopend en vanaf december 2007 was de brouwerij operationeel. Op 16 februari 2008 startte de officiële verkoop van de eerste bieren. De capaciteit van de brouwketel bedraagt 2000 liter en het bottelen gebeurt nog grotendeels handmatig. In januari 2022 trad Den Herberg toe tot HORAL en deden ze voor de eerste keer mee met Toer de Geuze in het weekend van 30 april en 1 mei 2022. Bieren Den Herberg Amber, 5% Den Herberg Blond, 5,5% Den Herberg Bruin, 5,5% Den Herberg Tarwe, 5% Leeuwse Schutter, 6,2% Oude Geuze Devillé, 6,7% Zie ook Belgische biercultuur Lijst van Belgische bieren Lijst van Belgische brouwerijen Lijst van Belgische bierfirma's Externe link Website brouwerij
Zisterzienserinnenabtei Ter Beek

Die Zisterzienserinnenabtei Ter Beek (auch: Terbeek oder Ter Beeck) war von 1222 bis 1797 ein Kloster der Zisterzienserinnen in Sint-Truiden, Provinz Limburg, Belgien. Geschichte Das zu einem nicht bekannten Zeitpunkt im Süden von Sint-Truiden (französisch: Saint-Trond) gestiftete Kloster Sint-Trudodal wurde 1222 (oder 1193) nördlich der Stadt an den Bach „Melsterbeek“ verlegt und erhielt den Namen „Ter Beek“. 1707 kam es zu einem Großbrand, 90 Jahre später zu Auflösung und Abbau. Nur Teile der Klostergebäude sowie des angeschlossenen Gutshofes sind erhalten. Literatur Carmélia Opsomer: Abbaye de Ter Beek, à Saint-Trond. In: Monasticon Belge. VI. Lüttich 1976, S. 195–201. Théophile Ploegaerts: Les moniales de l’ordre de Cîteaux dans les Pays-Bas meridionaux depuis le XVIe siècle jusqu’à la Révolution franca̧ise. Les abbayes brabançonnes. I. Westmalle 1936, S. 369–390. Bernard Peugniez: Le Guide Routier de l’Europe Cistercienne. Editions du Signe, Straßburg 2012, S. 380. Weblinks Nennung von „Ter Beek“ in der Encyclopaedia Cisterciensis, ohne Information Offizielle Beschreibung der Abtei, niederländisch Kurze Geschichte der Abtei, niederländisch
Abdij van Terbeek

De Abdij van Terbeek was een cisterciënzinnenklooster nabij Metsteren. De overblijfselen, in de vorm van de Sint-Niklaashoeve, vindt men aan Terbeek 76-78 aldaar. Geschiedenis Aanvankelijk waren de zusters gevestigd in het klooster Sint-Trudodal, in de buurtschap Straten ten westen van Sint-Truiden. De stichtingsdatum is niet bekend, maar het zou om een voornamelijk houten complex zijn gegaan, dat in 1145 afbrandde, waarop de zusters verspreid werden. Het is niet duidelijk wanneer het klooster van Terbeek gesticht werd, wellicht in 1193, mogelijk ook in 1221. Het was gelegen aan de Melsterbeek, vandaar de naam Terbeek. Het klooster was onderhorig aan de Abdij van Cîteaux. Later werd het verheven tot abdij. In 1707 was er nog een brand, maar met de komst van de Fransen werd de Abdij opgeheven (1796). In 1798 vond een openbare verkoop van de bezittingen plaats en het was ene Gilles Guillaume Siaens (27.9.1751-14.07.1809) die het kocht. Wat overbleef was een klein deel van de abdijgebouwen, en een hoeve, die bekendstaat als de Sint-Niklaashoeve. De kapel werd in 1959 overgebracht naar het Openluchtmuseum Bokrijk. Kloostervleugel De L-vormige kloostervleugel is het restant van een oorspronkelijk vierzijdig gebouw om een binnenplaats. Deze omvat het voormalige abdissenverblijf en het gastenverblijf. Er zijn de jaartallen 1627 (windvaan) en 1684 (muurankers) te vinden, alsmede 1707, getuige van de wederopbouw na de brand. Sint-Niklaashoeve De Sint-Niklaashoeve bestaat uit een U-vormig geheel van diverse gebouwen, waarvan het poortgebouw het oudste is, met een 17e-eeuwse kern, maar aangepast in de eerste helft van de 18e eeuw. De poort is fraai versierd en toont in een nis een Sint-Nicolaasbeeld. Ook is daar het wapenschild van Jeanne Dawans, die van 1679-1717 abdis was. De zuidwestgevel van het hoevecomplex heeft eveneens een poort, met op de sluitsteen daarvan het jaartal 1738. De stallen zijn uit 1792 en de langsschuur toont het jaartal 1727 en het devies: Deo fortituda mea.
Kerkhof van Bredene

Het Kerkhof van Bredene is een gemeentelijke begraafplaats gelegen in de Belgische gemeente Bredene. Het kerkhof ligt rond de Sint-Rikierskerk in het centrum van de gemeente. Militaire graven Belgische graven Op het kerkhof liggen de graven van twee Belgische militairen die omkwamen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze zijn van H. Hellemans, gesneuveld op 24 mei 1940 en van Lodewijk Lissen die op 24 juni 1940 aan zijn verwondingen overleed. Britse graven Aan de noordzijde van de kerk ligt een perk met twaalf Britse militairen uit de Tweede Wereldoorlog waarvan er vier niet meer geïdentificeerd konden worden. Een Amerikaanse officier, Richard Fuller Patterson, die in dienst was bij de Royal Canadian Air Force vond er ook een rustplaats. Aan de andere kant van de kerk ligt het graf van Steward King, piloot bij de Royal Air Force. Hij sneuvelde tijdens de Eerste Wereldoorlog op 23 september 1918, negentien jaar oud. Hun graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staan er geregistreerd onder Bredene Churchyard.
Sint-Andreaskerk (Runkelen)

De Sint-Andreaskerk is de parochiekerk van Runkelen, gelegen aan Runkelen-Dorp. Deze neoclassicistische zaalkerk werd omstreeks 1850 gebouwd. Ze heeft een eenbeukig schip met een ingebouwde westtoren. Het gebouw is uitgevoerd in baksteen en werd afgewerkt met hardsteen. Het schip heeft een vlakke zoldering, en het koor een kruisribgewelf. De kerk bezit een 17e-eeuws houten Sint-Andreasbeeld en uit dezelfde tijd een houten Sint-Corneliusbeeld. Eind-17e-eeuws is een Jezus aan het Kruis. Het hardstenen doopvont is 14e-eeuws, met een 19e-eeuws bekken. De houten koorlezenaar stamt uit einde 18e eeuw.
Montgomery metro station

Montgomery is an underground station on the Brussels Metro, the first station on the eastern branch of line 1 (formerly line 1B), in the Brussels-Capital Region, Belgium. The station also serves a number of tram lines and buses: Brussels tram routes 7 and 25 pass through, and 39 and 44 terminate there, while tram route 81 and a number of buses stop at surface level. History The metro station opened on 30 January 1975 and is named after the roundabout above (Square Maréchal Montgomery/Maarschalk Montgomeryplein), which in turn was named after Field Marshal Bernard Montgomery. It is located in the municipality of Woluwe-Saint-Pierre (Sint-Pieters-Woluwe). Description The trams' entrance is from the Rue du Duc/Hertogstraat; they exit to the Avenue de Tervueren/Tervurenlaan. The walls of the station are decorated with a large fresco by Jean-Michel Folon titled Magic City. See also Transport in Brussels History of Brussels References External links Media related to Montgomery metro station at Wikimedia Commons STIB/MIVB official website
Estación Montgomery

La estación Montgomery es una estación subterránea del sistema del metro de Bruselas, la primera estación en el ramal este de la línea 1 (antiguamente conocida como 1B). La estación también da servicio a las líneas 7 y 25 de tranvía como estación de paso (en subterráneo), y a las 39 y 44 como estación de término en un túnel; por otro lado, la línea 81 de tranvía en la calle y varios autobuses paran a nivel de suelo cuyos números son 27, 61 y 80. La estación de metro abrió el 30 de enero de 1975 y fue nombrada por la rotonda situada sobre ella (Square Maréchal Montgomery / Maarschalk Montgomeryplein), que fue nombrada por Bernard Law Montgomery, y se localiza en la municipalidad belga de Woluwe-Saint-Pierre. La entrada de los tranvías se realiza desde la Rue du Duc, y salen hacia la Avenue de Tervueren. Los muros de la estación están ilustrados por un enorme fresco de Jean-Michel Folon llamado "Magic City" (Ciudad mágica).
Montgomery (metrostation)

Montgomery is een station van de Brusselse metro en premetro, gelegen onder het Maarschalk Montgomeryplein in het uiterste westen van de Brusselse gemeente Sint-Pieters-Woluwe. Geschiedenis Het station werd geopend op 20 september 1976 als onderdeel van de oostelijke tak van eerste metrolijn van de Brussels metro. De toenmalige metrolijn 1 reed tussen De Brouckère en Tomberg / Beaulieu. Sinds de herinrichting van het metronet in 2009 bedient de nieuwe metrolijn 1 dit station. Het premetro gedeelte van het station Montgomery werd al in dienst genomen op 30 januari 1975 als onderdeel van de Grote Ringas tussen Boileau en Diamant, bediend door tramlijnen 7 en 25. Bij het buitenrijden van het station Montgomery richting Merode is een enkelspoor te zien aan de rechterkant, dat oorspronkelijk bestemd was als rechtstreekse aftakking vanuit Stokkel richting Herrmann-Debroux. Situering In het station Montgomery bevindt zich verder ook de ondergrondse keerlus van de interlokale tramlijnen 39 en 44. Het ondergronds deel van de lus beschikt over twee sporen waar gewoonlijk slechts een van beide gebruikt wordt. Na 20u00 rijden de trams ook in tegenrichting de ondergrondse keerlus binnen om geluidsoverlast in de Georges en Jacques Martinstraat te voorkomen. De toegangen van deze tramtunnel bevinden zich in de Hertogstraat en de Tervurenlaan. De gangen tussen het (pre)metrogedeelte en de ondergrondse keerlus van de tramlijnen 39 en 44 zijn ruim genoeg voor een aantal winkels. Sinds 2015 is er bijvoorbeeld een Shop&Go-winkel van de supermarktketen Delhaize gevestigd. Bovengronds is er aansluiting voorzien met tramlijn 81 die over een keerlus beschikt als eindpunt. De halte van de MIVB bussen bevindt zich op het drie-rijvakken-rondpunt Montgomery. Kunst Boven een van de toegangen tot de stationshal prijkt het enorme doek Magic City van Jean-Michel Folon. Het werk beeldt een aan de horizon opdoemende stad uit onder een zonverlichte hemel, waarbij de kleurenvolgorde van de regenboog is aangehouden. Elders in de hal zijn onder de titel Thema’s zes door Pol Mara geschilderde personages te vinden. De vierkante panelen zijn gekanteld opgehangen om de monotonie van de wand te doorbreken. Afbeeldingen Externe link Omgevingsplattegrond (292 KB)
Montgomery (stație de metrou din Bruxelles)

Montgomery este o stație de metrou și premetrou situată sub sensul giratoriu din Piața Mareșal Montgomery, în extremitatea de vest a comunei Woluwe-Saint-Pierre din Regiunea Capitalei Bruxelles. Din 30 ianuarie 1975, stația este traversată de linia Centura mare a premetroului din Bruxelles (fosta linie 5), iar din 20 septembrie 1976, de linia 1 a metroului din Bruxelles (fosta linie 1B). Stația poartă numele pieței sub care e construită, iar aceasta este la rândul ei denumită în onoarea Feldmareșalului Bernard Montgomery. Istoric Montgomery a fost deschisă pe 30 ianuarie 1975, odată cu prelungirea tunelului Centurii mari între Diamant și Boileau și punerea în funcțiune a trei noi stații subterane. Pe 20 septembrie 1976 a fost pusă în funcțiune și linia de metrou 1B, ulterior linia 1, care trece prin stație la un nivel diferit față de cel destinat tramvaielor. Din 16 aprilie 2007, la Montgomery opresc tramvaiele liniilor 7 și 25, dar stația este și punctul terminus al liniilor expres 39 și 44. Acestea intră în tunel prin rampa situată pe strada Rue du Duc / Hertogstraat (în timpul zilei) și ies prin rampa din Avenue de Tervueren / Tervurenlaan. Seara, tramvaiele intră și ies prin aceeași rampă din Avenue de Tervueren / Tervurenlaan. Caracteristici Stația de metrou urmează stilul obișnuit al metroului din Bruxelles, cu liniile în centru și peroanele dispuse de o parte și de alta a lor. Stația de premetrou este prevăzută cu o buclă terminală de întoarcere pentru tramvaiele liniilor expres 39 și 44. Pereții stației sunt ilustrați cu o largă frescă din 1975 a artistului Jean-Michel Folon, intitulată „Magic City”, precum și cu lucrările „Rythme bruxellois” a lui Jo Delahaut, din 1975, respectiv „Thema's” a lui Pol Mara, din 1976. Deasupra stației se află și punctul terminus al liniei de tramvai de suprafață 81, precum și o oprire pentru liniile de autobuz 22, 27, 61 și 80. Legături Linii de tramvai ale STIB în premetrou 7 Heysel / Heizel - Vanderkindere 25 Rogier - Boondael Gare / Station Boondaal Linii de tramvai expres ale STIB 39 Montgomery - Ban Eik 44 Montgomery - Tervuren Linii de tramvai supraterane ale STIB 81 Marius Renard - Montgomery Linii de autobuz ale STIB 22 Montgomery - Trône / Troon 27 Gare du Midi / Zuidstation - Andromède / Andromeda 61 Gare du Nord / Noordstation - Montgomery 80 Porte de Namur / Naamsepoort - Maes Linii de autobuz ale De Lijn 178 Brussel VUB - Montgomery - Leuven - Houthalen - Maaseik (doar în zilele de vineri din timpul programului școlar) Linii de autobuz STIB Noctis N06 Gara Centrală - Musée du Tram / Trammuseum Note Legături externe Stația Montgomery pe pagina oficială a MIVB-STIB Vezi și Metroul din Bruxelles Galerie de imagini
Aqualibi

Aqualibi is an indoor water park located in Wavre, Belgium, adjacent to the amusement park Walibi Belgium. Open year-round, Aqualibi offers a range of water attractions for visitors of all ages. History Aqualibi opened in 1987 as part of the Walibi Belgium entertainment complex. The park was designed to provide a weather-independent aquatic experience in a tropical-themed setting. In 2011, Aqualibi underwent a major renovation, updating its theming and modernizing infrastructure. A significant expansion was completed in December 2023, introducing four new water slides and expanding the park’s footprint to nearly 8,000 square meters. This €30 million investment aimed to enhance the park's attractions and sustainability efforts, including energy renovations and improved insulation. Attractions Several slides and features disappeared over the years, with some news installed. 2023 introduced slides Slides introduced after its 2023 expansion: Banzai – A high-speed, two-person tube slide. Pomakai – A funnel-style slide with a steep final drop. Waikiki – A slide with wave-like features, reaching up to 18 meters in height. Wiki Wiki – A mat racing slide designed for side-by-side competition. Other features Wave Pool – Simulates ocean waves for general play. Rapido – A wild river with twists and strong water currents. Jacuzzis – Hot tubs available for relaxation. Children’s Areas – Two zones with age-appropriate slides and water features. Location and Access The park is located at Boulevard de l’Europe 100, 1300 Wavre, Belgium. It is reachable by car and public transport. The Bierges-Walibi railway station is approximately 150 metres (490 ft) from the entrance. Ticketing Admission prices start are €13.50 for under 1.20m and €35 for over 1.20 metres. Annual passes and combination tickets with Walibi Belgium are available. Group rates and school visits are available. See also Walibi Belgium List of water parks References External links Official Aqualibi website
Aqualibi

Aqualibi is een waterpark van het attractiepark Walibi Belgium. Het gaat om een gebouw dat verschillende zwembaden en waterglijbanen herbergt. Dit complex werd geopend op 6 juli 1987. In 2010 bleef Aqualibi een jaar gesloten voor een grote renovatie. In de winter van 2018 sloot het waterpark opnieuw de deuren om uitvoerig gethematiseerd te worden en uit te breiden. Eind augustus 2023 sluit Aqualibi opnieuw de deuren voor bouwwerkzaamheden. De zwembaden en glijbanen Oude glijbanen Deze vroegere glijbanen zijn verwijderd tijdens de grote renovatie van 2010, omdat ze versleten waren na 23 jaar gebruik. Er komen nieuwe glijbanen in de plaats. De Boa Hydrotube : Een glijbaan van 140 meter lang en met een hoogteverschil van ca. 10 meter. Oorspronkelijk was de Boa Hydrotube lichtgroen, maar begin 2007 werd hij in het geel geschilderd. De Boa Black Tube : Een perfecte replica van de Boa, ware het niet dat de bezoeker in absolute duisternis gleed, en dus als een blinde vooruitging. Oorspronkelijk was de Black Tube eveneens donkergroen, maar begin 2007 werd hij in ondoorschijnend oranje geschilderd. De Colorado : De bezoeker gleed op een plastic band voor 1 persoon, halverwege het traject splitste de glijbaan zich en gaf de bezoeker de keuze om in een open of een gesloten gedeelte verder af te dalen. Tinka : Een vrij brede glijbaan met een geringe hoogte en lengte, maar waarvan de steile helling het mogelijk maakt veel snelheid te maken. Met ca. 2 meter breedte is de Tinka geschikt om met meerdere personen tegelijk af te dalen. Deze glijbaan werd, net als de Rapido en de Laguna Verde, in 1990 toegevoegd aan Aqualibi. De attractie heette vanaf 2010 tot 2023 Zap. De glijbaan werd verwijderd in januari 2023 om plaats te maken voor nieuwe uitbreidingen. Zwembaden Golfbad : Een zwembad met golven (de sterkste van België) van vier verschillende sterktes. (+/− vijf minuten om het half uur (telkens '15 en '45 minuten na het uur)) Laguna Verde (Lagoon) : Een bad met een watertemperatuur van 36 °C met jacuzzi's en massagestralen. Ontspanningsbad Glijbanen Rapido : Een wildwaterbaan waar de bezoeker van bassin naar bassin glijdt. Deze baan kan veel personen tegelijk verwerken, er staat zelden een file bij het begin, daar meerdere bezoekers tegelijk kunnen glijden. Het decor is bijzonder verzorgd, en het traject vrij lang, met allerlei leuke toevoegingen, zoals een grot. De attractie is zéér populair en wordt door pretparkfans de beste wildwaterbaan ooit genoemd. Rapido is eveneens een vrij intense wildwaterbaan. Flash Bi-Bob Jet Surf Xtreme Nieuwe glijbanen 2023 Pomakai Wiki Wiki Banzai Waikiki Alle toevoegingen werden gebouwd door de Canadese fabrikant ProSlide Technology. Kinderzones Kiddy Bay Mini Beach Bezoekersaantallen Afbeeldingen
Sint-Gertrudiskerk (Vorst)

De Sint-Gertrudiskerk is de parochiekerk van Vorst in de Belgische provincie Antwerpen. Geschiedenis Reeds omstreeks 600 n.Chr. zou er al een kapel hebben gestaan in het gehucht Steenbergen, en in 877 kwam een deel van het gebied in het bezit van de Abdij van Nijvel. Daarom werd de parochiekerk aan Sint-Gertrudis gewijd. In de late middeleeuwen ontstond hier een bedevaartsoord van deze heilige. Het hoogtepunt van deze devotie vond in de 17e eeuw plaats. Water uit de aldaar aanwezige Sint-Gertrudisput, en aarde van het kerkhof, vormden naar verluidt een probaat middel tegen ratten en muizen. Een grafsteen van leenheer Hendrik Van der Galen (Hof Vander Galen) en zijn familie ligt voor de hoofdingang. Gebouw De laatgotische kruiskerk dateert van 1460, en in 1756 werden de zijbeuken bijgebouwd. De imposante toren met zes geledingen en een hoogte van 46,55 meter werd omstreeks 1520 gebouwd. De basis van de toren is opgetrokken uit ijzerzandsteen, voorts is witte zandsteen en baksteen gebruikt, waarmee speklagen zijn gevormd. Het torenuurwerk is in 1563 aangebracht. Interieur De kerk bezit een classicistisch altaar uit 1756 en twee schilderijen van Pieter Van Avont 1600 Mechelen 1652 Deurne-Antwerpen: Een kruisafneming, een spiegelkopie naar Rubens, uit 1641 en een Tenhemelopneming van Maria uit 1642. Ook is er een schilderij van Erasmus Quellinus II, voorstellende de Heilige Gertrudis in gebed voor het altaar van de Heilige Sixtus, uit 1644. Een zeventiende-eeuws schilderij van Mechelaar Gilles Smeijers, Vlucht naar Egypte. Een altaarschilderij, Christus aan het kruis, van Johannes Carolus Carpentero, uit 1822. Naast een 13e-eeuws bronzen wijwatervat zijn er enkele 16e-eeuwse gepolychromeerde beelden en een preekstoel uit 1807. Dan is er nog een eikenhouten Calvarieberg die vroeger op de begraafplaats stond en na restauratie in de kerk geplaatst is. Landschap De grote kerk ligt iets buiten de bebouwde kom, vrijwel in het vrije veld. Aldus heeft men een mooi uitzicht op dit gebouw. Monument In 1936 werd de kerk beschermd als monument. Zij was daarmee een van de eerste kerken in Vlaanderen die beschermd werden.
Stoppelbergen

Stoppelbergen is de naam van een bosgebied van 190 ha dat zich bevindt ten zuiden van Ossendrecht, liggende in Putte (grensdorp) en ten noordoosten van Zandvliet. Het is eigendom van Staatsbosbeheer. Het gebied is gelegen op de zuidrand van de Brabantse Wal, op de grens van het poldergebied. Het is een stuifzandgebied dat is bebost met grove den, zeeden en Corsicaanse den. De bergeend en de nachtzwaluw broeden er. De Stoppelbergen ligt direct ten oosten van de Belgisch-Nederlandse grens. Het gebied is vrij toegankelijk.
Fort de la Knocque

Le Fort de la Knoque (ou Fort de Knock) était un ouvrage fortifié de la West-Flandre, au confluent de l'Yser et de l'Ieperlee. Ce fort a joué un rôle stratégique pendant les périodes espagnole et autrichienne des Pays-Bas méridionaux (XVIIe et XVIIIe siècles). Histoire Au XVIIe siècle, la région de Dixmude, Ypres, Furnes et Nieuport a été un enjeu stratégique dans le cadre de la guerre franco-espagnole. La Paix des Pyrénées (1659) l'attribue à l'Espagne. Le roi Philippe IV d'Espagne fait construire en 1662 un fort à Rheninge, sur le territoire de la Généralité des Huit Paroisses. Cette région est reprise par l'armée française en 1667 pour être attribuée à la France lors des traités d'Aix-la-Chapelle (1668) et de Nimègue (1678). Louis XIV fait alors transformer ce fort par Vauban en une Forteresse tout à fait régulière, flanquée de quatre bastions bien revêtus, outre deux demi-lunes du côté où il n'y a pas d'inondations. En 1695, pendant la Guerre de la Ligue d'Augsbourg, le Fort de la Knocque, occupé par les Français, a été attaqué, sans résultat, par les troupes anglaises du duc de Wirtemberg, en diversion de la manœuvre sur Namur. En 1712, les Hollandais d'Ostende parviennent à se rendre maître du fort par ruse et à faire prisonnier la garnison française. Lors du traité d'Utrecht (1713), Le Roi (de France) cède aux Provinces-Unies les villes de Furnes, Furnerambacht, le Fort de Knock, Menin, Ypres, Warneton, Commine, Werwic, Popperingue, Tournai, Condé et Maubeuge pour servir de barrière. Pendant la Guerre de Succession d'Autriche, en 1744, la garnison hollandaise du Fort de la Knocque, composée de cent soldats, sous le commandement du Capitaine Comte de Hompesch, a été assiégée par les troupes françaises. En 1789, un décret de l'empereur Joseph II impose un droit de passage sur pont du fort de Knocke Description Ce Fort est situé à une lieue & demie de Dixmude, à trois d'Ypres & a quatre de Furnes & de Nieuport, au confluent des rivières de l'Isère et d'Iperlée. La place est très petite, n'ayant qu'environ 750 pieds de longueur & 500 de largeur. On y entre que par une porte assez étroite & il n'y a que quelques casernes pour les soldats, un quartier pour le Gouverneur & une Chapelle desservie par les Récolés. Orthographes Sur la Carte du Comté de Flandre de 1704 par Guillaume Delisle [6] : Fort de la Kenoke. Sur la Carte de Flandre du coste de la mer de 1711 [7] : Fort de Lakenoque. Sur la Carte du Comté de Flandre de 1752 par le Robert de Vaugondy [8] : Fort de Knocke Sur la Carte de la Picardie, Artois, Boulonnais, Flandre française, Hainaut et Cambrésis... de 1774 [9] : Fort de la Kenoque. Liens externes Voir le Plan de Dunkerque, Bergues, du Risban et du fort Knocques par Frederik de Wit au Musée des Beaux-Arts de Dunkerque : [10] voir le Plan du fort de Knocke (octobre 1712) au Rijksmuseum : [11] voir le plan-relief du fort de la Kénoque, réalisé en 1746 (conservé au musée des Plans-reliefs à Paris) Notes et références Portail de la Belgique Portail des Pays-Bas Portail de l’histoire Portail de l’histoire militaire