NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Volkssterrenwacht Urania

Volkssterrenwacht Urania is een volkssterrenwacht gelegen in Hove. Ze werd in 1969 door pastoor Hendrik Van Gaal (1916-1998) opgericht naar aanleiding van de eerste maanlanding. Urania kan individueel of in groepsverband bezocht worden. Er worden rondleidingen gegeven in het Nederlands, Frans, Engels en Duits. Sinds 1996 organiseert Urania ook reizen. Men gaat dan in andere landen op zoek naar heldere sterrenhemels en astronomische verschijnselen zoals een zonsverduistering of poollicht. De oude planetariumprojector van de Zoo van Antwerpen heeft een nieuw onderkomen gevonden bij Urania. Met dit toestel kan men meer dan 3000 sterren, de melkweg, de maan en de planeten uit het zonnestelsel projecteren op een koepel. Externe link www.urania.be Officiële website Referenties
Bourgoyen-Ossemeersen

Bourgoyen-Ossemeersen ist ein Schutzgebiet in der Umgebung der belgischen Stadt Gent. Es liegt zum größten Teil im Gebiet der Teilgemeinde Mariakerke und bedeckt 230 ha. Es besteht zum größten Teil aus nassen, oft überfluteten Weiden mit Gräben und Kanälen und ist ein wichtiges Überwinterungsgebiet für Wasservögel. Gleichzeitig dient es als Pufferzone zwischen der Stadt und der Ringstraße R4. Lärmschutzwälle wurden errichtet, um die Lärmbelastung für die wildlebenden Tiere zu verringern. Es gibt drei Hauptwanderwege durch das Reservat und im Zentrum befindet sich das Valkenhuis (Falknerei), ein historisches Gebäude, dass von den Falknern der Grafen von Flandern genutzt wurde. 2006 wurde ein Besucherzentrum am Eingang zum Reservat errichtet. Fauna Das Schutzgebiet ist bekannt für die große Zahl von Enten und Gänsen, die hier in den überfluteten Weiden überwintern. Die häufigsten Tiere sind Pfeifenten, Krickenten und Löffelenten. Darüber hinaus kommen Spießenten, Schnatterenten, Brandgänse, Reiherenten und Tafelenten. Nichteinheimische Spezies sind Kanadagans und Weißwangengans. Weitere Watvogelarten sind Kiebitz, Großer Brachvogel, Kampfläufer und Bekassine. Einige dieser Arten sind ganzjährig vor Ort und brüten auch im Gebiet. Brutvögel sind außerdem Uferschnepfe, Haubentaucher, Zwergtaucher, Eisvogel und Kormoran. Zu den Zugvögeln, die zur Brutzeit anzutreffen sind, gehören Teichrohrsänger, Sumpfrohrsänger, Schilfrohrsänger, Rohrammer, Weidenmeise, Blaukehlchen, Feldschwirl, Seidensänger, Kleinspecht und Kuckuck. Greifvögel sind Baumfalke, Sperber, und Waldkauz. An Amphibien sind folgende Arten nachgewiesen: Teichmolch, Bergmolch, Erdkröte, Grasfrosch und Teichfrosch. Weblinks visit.gent.be: Bourgoyen - Ossemeersen (Memento vom 7. März 2016 im Internet Archive; PDF; 1,35 MB) (niederländisch) Einzelnachweise
Bourgoyen-Ossemeersen

Bourgoyen-Ossemeersen is a nature reserve on the outskirts of the Belgian city of Ghent. It lies mainly in the district of Mariakerke and covers 230 hectares. It mostly consists of wet, often flooded, meadows interspersed with ditches and canals, and is an important wintering area for water birds. It acts as a buffer zone between the city and the R4 ring road's noise-reducing barriers have been erected to lessen the road's impact on the wildlife. There are three main trails through the reserve and at the centre is the Valkenhuis or Falcon House, a historic building previously used by falconers for the training of birds for the Counts of Flanders. A visitor information centre was built in 2006 at the entrance to the reserve. Fauna The reserve is best known for the large numbers of ducks and geese that overwinter here on the flooded grassland. The commonest wildfowl are wigeon, teal and shovelers. Also present are smaller numbers of pintail, gadwall, shelduck, tufted duck and pochard. There are also Canada geese and barnacle geese, neither of which are native species. Other water birds include lapwings, curlews, ruff and snipe. Some of these waterfowl are present in the reserve throughout the year and others are summer visitors. Lapwings, gadwall and black-tailed godwits breed here as do the great crested grebe, the little grebe and the kingfisher, and there is a large colony of cormorants at the west end of the park. Small passerine birds nesting here include the reed warbler, the marsh warbler, the sedge warbler, the reed bunting, the willow tit, the bluethroat, the common grasshopper warbler and the Cetti's warbler. Other nesting species include the hobby hawk, the Eurasian sparrowhawk, the lesser spotted woodpecker, the cuckoo and the tawny owl. Near the water are dragonflies and in the water are many species of aquatic invertebrates. Amphibians present in the park include smooth and Alpine newts, the common toad, the common frog and the green frog. Land mammals include hares and rabbits, and many species of bats, mice and shrews. The predatory mammals in the reserve include the red fox, the stoat, the weasel, the pole cat and the beech marten. References External links Media related to Bourgoyen-Ossemeersen at Wikimedia Commons
Kleemkapel

De Kleemkapel is een grote neogotische kapel in Kaprijke. De kapel bestaat reeds 250 jaar en is gewijd aan Maria. Rond de Kleemkapel werd later ook een ommegang in vijftien staties gebouwd. Vroeger werden in de week rond 15 augustus, Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaart, de Octaafdagen gevierd in de Kleemkapel. Elke woensdagavond vanaf begin mei (Mariamaand) tot ongeveer halfoogst worden er missen opgedragen in de kapel. De eerste zondag na 15 augustus heet in Kaprijke Kapellekenszondag en wordt nog steeds in ere gehouden met een kaarsjesprocessie. Geschiedenis Legende Een legende ligt aan de basis van de kapel. Op een dag in 1750 waren de landbouwers Bernard en Engelbert Claeys op hun land aan het werk, toen ze plots te midden van hun land een beeldje van de Onze-Lieve-Vrouw zagen. Ze namen het beeld mee naar huis. Dan kregen ze het idee om een soort bidplaats te maken op de plaats waar het beeldje gevonden was. Ze timmerden een houten kastje in elkaar en hingen het kastje met het beeld erin in een boom op de hoek van de Kleemstraat en de Wulfhoekstraat, daar waar het beeld gevonden was. De plek werd dadelijk een bedevaartsoord. Vijf jaar later bouwden de broers een staande bidplaats voor hun beeld. Het kapelletje was uit hout gemaakt en werd bestreken met klei, ook wel kleem. Van dat moment sprak men over de Kleemkapel. Verwoesting, heropbouw en bloei Die houten kapel werd in 1795 door Franse soldaten met de grond gelijk gemaakt. Dat deden ze omdat ze ontstemd waren over de Kaprijkse lotelingen, die kwamen bidden bij de kapel om een goed lot te trekken en om op die manier aan de legerdienst te ontsnappen. Een jaar later al werd een nieuwe kapel opgericht door boer Matthijs. De aantrekkingskracht van het bedevaartsoord bleef groeien. Ook mensen uit omliggende gemeenten kwamen bij de Kleemkapel bidden. Dit nieuwe kapelletje was niet zo stevig gebouwd en al in 1821 was er een nieuwe kapel nodig. Nu werd de kapel door een echte metser, zijn naam was Jacobus De Veirman, gemaakt. Deze veel stevigere kapel bleef tot in 1874 overeind staan. In 1874 en 1894 kreeg de kapel haar huidige neogotische uitzicht. Eerst liet pastoor Petrus Braem een grotere Kleemkapel bouwen, maar al snel bleek zelfs dat gebouw te klein. Onder pastoor Sanspeur werd de kapel verder uitgebreid. Opvallend is het elegante torentje en de fraaie glasramen in de kapel. Die glasramen waren schenkingen van welgestelde burgers. Rond de kapel bouwde men ook een ommegang van 15 staties: vijf blijde, vijf droeve en vijf glorierijke mysteries. In 1932 werden zowel de kapel als de ommegang helemaal gerestaureerd. Dat jaar organiseerde deken Aloïs Boeykens een geldinzameling om alles te bekostigen. De Kaprijkse inwoners toonden zich erg vrijgevig en er werd zoveel geld opgehaald dat alle statiekapelletjes in steen konden gerestaureerd worden. Volgens de overlevering zouden er verschillende wonderen gebeurd zijn rond de Kleemkapel. Externe link Fiche Onroerend Erfgoed
Gentpoortvest

De Gentpoortvest is een straat in Brugge. Beschrijving De Gentpoortvest is een straat die loopt langs de vestingen binnen de stadswallen. Ze loopt van de Gentpoort naar de Katelijnepoort en werd gedurende eeuwen gewoon De Veste tussen Gentpoort en Katelijnepoort genoemd. Toen begin 19de eeuw de straat naast de vest werd aangelegd en er woonhuizen werden gebouwd, werd de naam Gentpoortvest in gebruik genomen. Buiten Gentpoortvest Aan de overkant van de vaart ligt de Buiten Gentpoortvest, waar nog weinig van overblijft sinds ze geïncorporeerd is in de stadsring R30. Die vest, nu baan geworden, loopt eveneens van de Gentpoort naar de Katelijnepoort. Literatuur Albert SCHOUTEET, De straatnamen van Brugge. Ontstaan en betekenis, Brugge, 1977, ISBN 9789062675036. Brigitte BEERNAERT e. a., Gentpoortvest, in: Een tuin is meer dan er staat, Open Monumentendagen 2002, Brugge, 2002. Ernest VANDEVYVERE, De watertoren aan de Gentpoortvest, in: Brugs Ommeland, 2012, blz. 150-161. Chris WEYMEIS, Brugge van Academiestraat tot Zwijnstraat. Deel 2 (E tot I), Brugge, 2012.
Canada-Poland War II Museum

Het Canada War Museum is een oorlogsmuseum in het Belgische dorp Adegem. Het museum heeft vooral aandacht voor de Canadese en Poolse soldaten die meehielpen het Meetjesland te bevrijden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het museum werd officieel geopend in 1995. Voor de ingang van het museum staat een M10 Wolverine op een sokkel. Ontstaan Het museum werd opgericht door Gilbert Van Landschoot om de laatste wens van zijn vader, Maurits Van Landschoot, in te willigen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog had Maurits heel wat mensen geholpen met onderduiken. Toen de Gestapo dit ontdekte in 1944, was het leven van Maurits in groot gevaar, maar gelukkig waren Canadese soldaten net op tijd om het leven van Maurits te redden. Op zijn sterfbed vroeg hij zijn zoon Gilbert om "iets" terug te doen voor de Canadezen. In 1994, tijdens de vijftigste bevrijdingsverjaardag, besloot Gilbert om een Canadees oorlogsmuseum op te richten. In 1995 werd het museum officieel geopend. Museum De collectie van het museum bevat onder meer realistische diorama's van het slagveld. Zo kan men zien hoe een Duitse post op het Adegemse vliegveld eruitzag of hoe de Duitse Kommandantur er in Maldegem uitzag. Er zijn poppen aangekleed met authentieke Duitse en Geallieerde uniformen. Het pronkstuk van het museum is de nabootsing van het slagveld aan het Leopoldkanaal in 1944. Begin van Wereldoorlog II De tentoonstelling van het museum vangt aan bij de mobilisatie in 1940 met nadruk op de slag bij het Schipdonkkanaal in het Meetjesland van 26 tot 28 mei 1940. De bevrijding van het Meetjesland Een tweede luik van het Canadamuseum omvat de bevrijding in 1944. De Canadese soldaten zijn van groot belang geweest bij het bruikbaar maken van de enorme haven van Antwerpen in 1944. De haven was niet verwoest door de Duitsers dankzij het Belgische verzet, maar de haven kon niet gebruikt worden zolang Duitse soldaten de oevers van de Schelde nog bezetten. De opening van de Westerschelde kon alleen na zware, moeilijke en bloedige slagen om de Zak van Breskens, Woensdrecht, Zuid-Beveland en Walcheren voltooid worden. Die operatie werd uitgevoerd door het 1e leger, waarvan de Canadezen deel uitmaakten. De operatie begon in het Meetjesland. Eerst moesten de Canadezen de twee kanalen van het Meetjesland oversteken, het Leopoldkanaal en het Schipdonkkanaal. Beide kanalen lagen vlak naast elkaar en het oversteken was bijzonder gevaarlijk. De naam van deze operatie die als doel had om de kanalen over te steken en vervolgens de "Zak van Breskens" te veroveren, was Operation Switchback. Nauwelijks één kilometer van het Canadamuseum ligt de militaire begraafplaats Adegem Canadian War Cemetery. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission; de meeste graven zijn er Canadees. Galerij Externe link Website van het Canada War Museum
Sint-Radegundiskerk

De Sint-Radegundiskerk in Merendree, een plaats in de Belgische gemeente Nevele, is het enige kerkgebouw in België dat toegewijd is aan Radegundis. De Sint-Radegundiskerk is een van oorsprong romaanse eenbeukige kerk en een van de oudste kerken van de streek. De achtzijdige vieringtoren is 12e-eeuws die samen met de kruisbeuk bewaard bleef. De kerk had erg te lijden onder de godsdiensttroebelen in de 16e eeuw (beeldenstorm) en moest voor een deel worden gesloopt. Haar huidig uitzicht verkreeg zij bij haar uitbreiding in 1881-1882. De gebruikte baksteen contrasteert met de blauwe Doornikse steen van de toren, het schip uit de 16e eeuw en het transept. In 1944 werd de kerk als monument beschermd. In het begin van de 21e eeuw werd ze gerestaureerd. In de kerk bevindt zich de grafkelder van Gerulfus, een van de eerste martelaren in Vlaanderen. Later werden zijn stoffelijke resten overgebracht naar de Sint-Gerolfkerk te Drongen.
Sint-Martinuskerk (Vechmaal)

De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in Vechmaal in de Belgische gemeente Heers in de provincie Limburg. Het gebouw is gesitueerd aan de Suskesstraat en de Peuskensstraat en wordt omgeven door het ommuurde kerkhof bereikbaar via een hoge trap aan de westzijde. De kerk is de parochiekerk van het dorp en is gewijd aan Sint-Martinus. Opbouw Het bakstenen gebouw is een neoclassicistische zaalkerk en bestaat uit een deels ingebouwde westtoren, een eenbeukig schip met vijf traveeën en een koor met een rechte travee en een halfronde koorsluiting. Het koor wordt door twee sacristieën geflankeerd. De vierkante, vlakopgaande toren heeft hardstenen hoekbanden, een rechthoekige ingang met erboven een wijdingsinscriptie met chronogram voor 1818: InCoLarUM zeLo aereqUe aeDIfICatUr, rondboogvormige galmgaten en wordt getopt door een ingesnoerde naaldspits. De toren is gebouwd rondom de oude Romaanse toren van silex, die bewaard is gebleven tot op een halve meter hoogte. Het schip heeft een hardstenen plint, hoekpilasters, rondboogvensters met hardstenen lekdrempels en dito kordon vormende lateien en wordt gedekt door een zadeldak met leien. De rechte koortravee is in gelijke stijl als het schip en heeft verder een blinde koorsluiting. Het interieur is bepleisterd. Van binnen heeft de kerk een tongewelf dat rust op korinthische pilasters. Geschiedenis In 1181 wordt er melding gemaakt van deze kerk als onderdeel van de goederen van de proosdij van Sint-Martin van Luik. Reeds in de 13e eeuw werd er gemeld dat er herstellingswerken aan het gebouw noodzakelijk waren. In 1628 werd er melding gemaakt van het plafond dat voorzien was van de wapenschilden van de familie de Hinnisdael. Hieruit kan afgeleid worden dat de houten zoldering nog vlak is en behoorde tot het romaanse schip, waarbij een van deze schilderingen de datering 1322 droeg. In 1700 en 1712 werd de romaanse toren vermeld als in slechte staat zijnde. Ten tijde van het pastoraat van Jacques Moens (1749-1762) onderging het gebouw herstelwerken. De Ferrariskaart uit 1771-1777 toont de kerk als een kruiskerk op de huidige plaats, omgeven door een omheind kerkhof. In de tweede helft van de 18e eeuw werd de toren hersteld door de gemeente. In 1818 werd de toren heropgebouwd. In 1834-1844 bouwde men een nieuwe kerk naar het ontwerp van Léon Jaminé uit Hasselt. Deze kerk werd in 1850 ingewijd. Waarschijnlijk in 1978 werd de sacristie gebouwd door architect Denis uit Sint-Truiden.
Oud Oefenplein

Oud Oefenplein, in de volksmond 'Plein' genoemd, is de sociale woonwijk tussen de Antwerpsesteenweg en de Liersesteenweg in Mechelen-Noord te Mechelen. Zij werd gebouwd rond 1960 en telt een paar honderd wooneenheden. Na 2001 werd een begin gemaakt met renovatie van de huizen in de wijk. Er staan twee grote appartementsblokken in het centrum.
Sint-Rumolduskapel (Gingelom)

De Sint-Rumolduskapel is een voormalige kapel te Montenaken in de Limburgse gemeente Gingelom. De kapel is gelegen op het zuidelijke deel van de Groenplaats in het gehucht Klein-Vorsen. De kapel is gebouwd in 1882 naar het ontwerp van architect Auguste Van Assche. De kapel is in neogotische stijl opgetrokken met bakstenen en een afwerking van arduin. Het gebouw is eenbeukig kerkje met vier traveeën en heeft verder een transept met één travee en een koor met twee traveeën en een vlakke sluiting. Ten noorden van het koor ligt de sacristie. De kapel wordt gedekt door een zadeldak met een dakruiter. In 2005 werd de kapel omgebouwd tot cultuurhuis Den Dries.
Brug bij Meerhout-Vorst

De brug bij Meerhout-Vorst is een liggerbrug over het Albertkanaal nabij Vorst in de Belgische gemeente Laakdal. In december 2020 werd de oude brug afgebroken om plaats te maken voor een nieuwe, hogere boogbrug. Deze heeft een doorvaarthoogte van 9,10 meter en een doorvaartbreedte van 86 meter.
Onze-Lieve-Vrouw-Onbevlekt-Ontvangenkerk (Hulst)

De Onze-Lieve-Vrouw-Onbevlekt-Ontvangenkerk is de parochiekerk van Hulst, een dorp ten oosten van Tessenderlo. De kerk is gelegen aan de Hulsterweg. Geschiedenis en architectuur In 1908 werd te Hulst een noodkerk gebouwd, waarin de wekelijkse mis werd opgedragen vanuit Tessenderlo. In 1911 werd de kapelanij Hulst tot parochie verheven. De eigen kerk werd in 1928 voltooid, maar werd pas in 1938 plechtig ingewijd. Architect was Joseph Deré. Het is een modern gotische bakstenen kerk. Aanvankelijk had de kerk een toren, maar deze werd in 1956 afgebroken, zodat nog een laag traptorentje naast de ingang resteert. Externe link Onze-Lieve-Vrouw-Onbevlekt-Ontvangenkerk op Onroerend Erfgoed
Turfven

Het Turfven is een ven in het Ophovenerbos op het Kempens Plateau in de Belgische gemeente Oudsbergen. Het is ontstaan door zandverstuivingen en wordt uitsluitend gevoed door regenwater. Archeologisch onderzoek heeft aangetoond dat de podzolbodem uit de omgeving van het Turfven belangrijk patrimonium bevat uit de Steentijd. Het veen dat zich in de bodem van het Turfven gevormd heeft werd vroeger ontgonnen en gebruikt als brandstof (turf). Het Turfven is gelegen in het natuurgebied Duinengordel, en eenvoudig toegankelijk via het wandel- en fietsroutenetwerk. Externe link Gedetailleerde informatie omtrent het archeologisch onderzoek rondom het Turfven
Musée national de la pêche

Le musée national de la pêche (en néerlandais : Nationaal Visserijmuseum Oostduinkerke, acronyme NAVIGO) est un musée situé à Ostdunkerque, une section de la commune belge de Coxyde en Flandre-Occidentale. Le musée est fondé dans la première moitié du XXe siècle et est entièrement rénové de 2004 à 2009. Le patrimoine maritime, l'art, l'artisanat et les riches ressources naturelles de la mer du Nord sont présentées au public. Notes et références Voir aussi Liens externes Site officiel Portail des musées Portail du monde maritime Portail de la Flandre-Occidentale Portail de l’histoire Portail de la Belgique
Museum van Deinze en de Leiestreek

Het Museum van Deinze en de Leiestreek of mudel is een stedelijk museum voor beeldende kunst en volkskunde in de Belgische stad Deinze. Toelichting Ontstaan en werking Het Stedelijk Museum van Deinze werd op 7 maart 1942 opgericht. De gift van het monumentale schilderij De bietenoogst door de weduwe van kunstschilder Emile Claus aan de stad Deinze in hetzelfde jaar was de directe aanleiding voor de opening van het museum. Het was de bedoeling uitsluitend werk van beeldende kunstenaars uit de Leiestreek met als kern werk van de Latemse School te verwerven en tentoon te stellen. De via legaten en aankopen toenemende collectie noopte de stad tot een nieuwe locatie. Op 28 november 1981 werd het huidige in een groene omgeving gepland museum geopend. In het museum vinden op regelmatige basis tijdelijke tentoonstellingen plaats. Inhoud van het museum Het museum heeft twee afdelingen: plastische kunsten op het gelijkvloers en volkskunde op de verdieping. De afdeling plastische kunsten heeft een collectie met werken van kunstenaars die in de Leiestreek gewoond of gewerkt hebben, onder wie Gustave Den Duyts, Leon De Smet, Gust De Smet, Modest Huys, George Minne, Albert Saverys, Constant Permeke, Roger Raveel, Albert Servaes, Frits Van den Berghe, Gustave van de Woestijne en Albijn Van den Abeele. Men vindt er uiteraard ook werk van Emile Claus, zowel uit zijn romantische periode als uit zijn impressionistische periode. Daarbij geldt als visitekaartje het werk Bietenoogst van Emile Claus. Dit werk heeft samen met Gustave Van de Woestynes De moedwillige blinde en de kreupele die een kindje wil leren lopen de status van topstuk. De volkskundige afdeling bevat stukken uit de lokale folklore, nijverheid en geschiedenis met een gedicht van Guido Gezelle over Wontergem. Er zijn onder andere archeologische vondsten uit de omgeving en objecten die te maken hebben met het industrieel verleden van de streek te zien. Deinze was bekend door zowel de zijdenijverheid als de creatie van kinderwagens (Torck) en speelgoed. Galerij Externe link Officiële website
Cimetière américain de Flandre

Le cimetière américain de Flandre (en anglais : Flanders Field American Cemetery and Memorial) est un cimetière militaire américain de la Première Guerre mondiale, situé au sud-est de Waregem en Belgique. Il s'agit de l'unique cimetière américain de la Première Guerre mondiale en Belgique et 368 soldats y reposent (nombre d'entre eux appartenant à la 91e division d'infanterie, tombés lors des derniers jours de la campagne d'Ypres-Lys en 1918). Il est géré par l'American Battle Monuments Commission et a une superficie de 2,6 hectares. Barack Obama a visité le cimetière le 26 mars 2014. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Flanders Field American Cemetery and Memorial » (voir la liste des auteurs). Articles connexes American Battle Monuments Commission Cimetière militaire américain de Neuville-en-Condroz (Seconde Guerre mondiale) Cimetière américain de Henri-Chapelle (Seconde Guerre mondiale) Mémorial de la Liberté (Kansas City) : mémorial et musée commémorant les militaires américains de la Première Guerre mondiale Liens externes (en) Le cimetière américain de Flandre sur le site de l'American Battle Monuments Commission Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la Flandre-Occidentale Portail des forces armées des États-Unis
Flanders Field American Cemetery and Memorial

Flanders Field American Cemetery and Memorial – amerykański cmentarz wojenny położony w belgijskiej miejscowości Waregem. Na cmentarzu jest pochowanych 411 żołnierzy amerykańskich, którzy polegli podczas I wojny światowej w trakcie trwania amerykańsko-francuskiej ofensywy w regionie Ypres-Lys. Wszyscy pochowani na cmentarzu żołnierze służyli w 91. Amerykańskiej Dywizji Piechoty. Cmentarz jest administrowany przez Amerykańską Komisję Cmentarzy Wojennych (ang. American Battle Monuments Commission ABMC). Łączna jego powierzchnia wynosi ponad 24 000 m². Podobnie jak większość cmentarzy alianckich z I wojny światowej, ziemia oraz teren pod budowę zostały przygotowane przez rząd belgijski. Na środku cmentarza znajduje się czworokątna kaplica, wykonana z białego kamienia. W środku kaplicy zostały umieszczone imiona 43 amerykańskich żołnierzy, których tożsamość pozostała niezidentyfikowana. Oficjalne otwarcie cmentarza nastąpiło w 1937. Cmentarz jest otwarty codziennie w godzinach 9–17 z wyjątkiem 25 grudnia oraz 1 stycznia. ABMC nadzoruje kontrolę także nad dwoma innymi cmentarzami wojennymi na terenie Belgii: Amerykańskim Cmentarzem w Ardenach oraz Cmentarzem Wojennym w Henri-Chapelle (oba cmentarze pochodzą z II wojny światowej). Linki zewnętrzne Strona poświęcona cmentarzowi. abmc.gov. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-13)].
Place du Jeu de Balle

Place du Jeu de Balle, situato nel quartiere di Marolles, è il mercato delle pulci per antonomasia a Bruxelles: nato nel 1919, tuttora viene svolto tutti i giorni dalla mattina presto fino al primo pomeriggio. Esiste anche un altro mercato, quello di Place du Midi, che si dice essere uno dei più grandi d'Europa. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su place du Jeu de Balle