NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Boukè

Boukè (anciennement Canal C) est la chaîne de télévision régionale namuroise. L'une des douze télévisions locales en Communauté française de Belgique, elle est diffusée dans les arrondissements de Namur (excepté Gembloux) et de Philippeville. Au 6 septembre 2021, Canal C est renommée en Boukè en référence à la chanson Li Bia Bouquet, hymne namurois depuis 1856 composé par Nicolas Bosret. Historique 1979 : Début du projet à Jambes. 1982 : Canal C s'étend sur le grand Namur. 1985 : Émission quotidienne. 1987 : Canal C se voit reconnue par un décret de la Communauté française, ce qui lui permet de recevoir une intervention dans le financement. 1993 : La zone de couverture s’élargit vers le Condroz et la Basse Sambre. 1997 : Diffusion des programmes sur l’arrondissement de Philippeville. 2021 : Au 6 septembre, Canal C est renommée en Boukè, en référence à la chanson Li Bia Bouquet. Couverture Boukè couvre les arrondissements de Namur (excepté Gembloux) et de Philippeville, à savoir 22 communes : Émissions Le journal : Actualité générale des 22 communes en 14 minutes; L'invité; Le journal des communes : L'actualité d'une à 4 communes en 7 minutes, étalé sur deux semaines; Plein cadre; Point barre; Quénès Novèles : faux-vrai journal en wallon de Namur, une fois par mois; Le journal des régions : Condensé de l'actualité dans les provinces de Namur et de Luxembourg. (Diffusion le samedi); Alors On Change; Le Sport : Magazine sportif; Le Foot : Actualité footballistique de la province de Namur; Club de la presse : Une fois par mois; L'Affiche : Rediffusion d'une rencontre sportive le dimanche après-midi (ainsi qu'une version courte, "L'Affiche Express"). Logos Voir aussi Liens internes Chaînes de télévision locales Liens externes Site officiel Notes et références [PDF] Dossier de presse Portail des entreprises Portail de la télévision Portail de la province de Namur
Boukè

Boukè (voorheen Canal C) is een Waalse regionale televisiezender in de provincie Namen. Canal C begint in 1979 met uitzenden in de gemeente Namen. In 1982 strekt Canal C zich uit over de regio van Namen en start vanaf 1985 met dagelijkse programma's. Vanaf 1987 erkent de Franse Gemeenschap de zender en krijgen ze subsidie. In 1993 breiden ze zich uit naar Condroz en Laag-Sambre en sinds 1997 verspreiden ze programma's uit voor het arrondissement van Philippeville. Canal C zendt elke avond ongeveer 30 minuten uit met bewegende beelden gevolgd door een kabelkrant. Externe link Homepage van Boukè
De Warande (Turnhout)

De Warande is een provinciaal cultuurhuis in de stad Turnhout en was een van de eerste culturele centra in Vlaanderen. Het omvat onder andere een schouwburg, een theater- en concertzaal ('de Kuub') en verschillende kleinere project- en podiumruimtes. De Warande biedt tevens onderdak aan de openbare bibliotheek van Turnhout en culturele projecten. De naam Warande verwijst naar een besloten jachtterrein van het kasteel van de hertogen van Brabant, dat in de middeleeuwen als jachtslot werd gebruikt. Geschiedenis In 1962 werden de architecten Vanhout, Wauters en Schoeters aangesteld voor het ontwerp van een cultureel centrum. Vijf jaar later werd gestart met de bouw en op 28 oktober 1972 werd de Warande geopend. Het cultureel centrum De Warande werd zo een van de eerste culturele centra in Vlaanderen. Dat toenmalig minister van cultuur Frans Van Mechelen afkomstig was uit Turnhout, was daarin waarschijnlijk een belangrijke factor. Eind jaren negentig werd beslist om het bestaande gebouw uit te breiden met, onder andere, een tweede podiumzaal naar een ontwerp van architectenbureau Macken & Macken. In september 2005 worden de nieuwe zalen voor het publiek geopend met opvoeringen, tentoonstellingen en projecten. In 2010 werd gestart met verbouwings- en uitbreidingswerken aan het oorspronkelijke gebouw met het oog op 2012, het jaar waarin Turnhout cultuurstad van Vlaanderen was. Er werd onder meer in een nieuwe exporuimte en een ondergrondse fuifzaal voor jongeren voorzien. Het nieuwe plan werd ontworpen door architect Lieven Achtergael. Projecten Behalve theater-, muziek-, dans-, comedy-, literaire voorstellingen en tentoonstellingen, is de Warande de vaste stek van volgende projecten: Ar-Tur: centrum voor architectuur, stedelijkheid en landschap in de Kempen Dinamo: vormingsaanbod voor volwassenen Kaaiman: acteeropleiding voor jongeren MOOOV: jaarlijks filmfestival in verschillende steden Kunstinzicht: kunsteducatieve projecten voor en met het onderwijs Stormopkomst: multidisciplinair kunstenfestival voor kinderen en volwassenen Stripgids: uitgever van het gelijknamige tijdschrift en organisator tweejaarlijks stripfestival Externe link warande.be
Sint-Margaretakerk (Sint-Margriete)

De Sint-Margaretakerk is de kerk van Sint-Margriete, een deelgemeente van Sint-Laureins in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Ze werd gebouwd in 1881-1882. De kerk is toegewijd aan Margaretha van Antiochië en is de vijfde kerk in dit dorp. Vroegere kerken die op diverse locaties stonden verdwenen door overstromingen van de Westerschelde. De kuip van de gotische doopvont, schilderijen en het Sint-Margaretabeeld uit 1750 van de Brugse beeldhouwer Pieter van Walleghem zijn voorwerpen uit vroegere kerken. Boven het neogotische hoofdaltaar uit 1898 is een retabel opgesteld dat de marteldood van Margareta voorstelt.
Hoevenen Airfield

Hoevenen Airfield (Dutch: Vliegveld Hoevenen; ICAO: EBHN) is a small airfield between Antwerp and the Dutch border. It has a grass runway, little hangar space, and a bar/restaurant called Den Buynderdyck. It is home to a flying club Vliegclub Hoevenen and Skydive Antwerp (SDA). Located just outside Antwerp CTR, it is the aerodrome of choice for ULM flyers in this part of the country. The runway orientation of 15/33 makes it a good place for training cross-wind landings, given the prevailing west winds. The building of a new clubhouse-cum-hangars had been announced for 2009, this project has been started but made no progress for several years. References External links Official AIP maintainer for Belgium Archived 2019-11-17 at the Wayback Machine (free registration required) Vliegclub Hoevenen Parajumpers club
Vliegveld Hoevenen

Vliegveld Hoevenen (ICAO: EBHN), ligt in Hoevenen (Stabroek) ten noorden van Antwerpen in de polders net naast de snelweg A12. Het vliegveld heeft een grasstartbaan van 600m bij 18m, enkele hangars, en een clubhuis. Het is de thuisbasis voor zowel vliegclub Hoevenen als voor Skydive Antwerp. Doordat het net buiten de CTR van de Internationale Luchthaven Antwerpen valt kan er ook met ULM gevlogen worden. Anno 2008 zijn er plannen voor nieuwbouw van hangars en andere faciliteiten voorgesteld. Deze hebben ondertussen een goedkeuring gekregen. De werken zijn van start gegaan op 10 september 2012. Circuit Het circuit wordt telkens naar de richting van de haven gevlogen. Voor runway 33 is dit een links circuit en voor runway 15 is dit rechts. De circuithoogte is onlangs opgetrokken van 700ft naar 1000ft. Het vliegveld staat bekend voor zijn vele zijwind die het landen op deze korte piste extra uitdagend maken. Openingsuren Het vliegveld is enkel gesloten op maandag. Opstijgen mag vanaf 9u (of zonsopgang) tot 20u (of zonsondergang). Externe links Website van de Vliegclub Hoevenen Skydie Antwerp (voorheen Paraclub Hoevenen)
't Hasselterbroek

't Hasselterbroek is een natuurgebied van bijna 190 hectare in de gemeenten Bree en Kinrooi. Het wordt beheerd door de vereniging Limburgs Landschap vzw. 't Hasselterbroek was oorspronkelijk een heidegebied, dat sedert 1870 (dankzij het graven van de Lossing, een afwateringskanaal) voor een belangrijk deel werd omgezet in weiland. Sinds 1970 werd het geleidelijk aan voor de teelt van mais gebruikt, maar hierdoor dreigden de weidevogels te worden verdreven. Daarom kocht Limburgs Landschap het gebied in 1992 aan. Er werd een reservaat voor weidevogels ingericht met een oppervlakte van meer dan 25 hectare. Daarnaast worden samen met de aanwezige landbouwers beheersmaatregelen uitgevoerd. Het gebied kenmerkt zich door een afwisseling van terreintypes: naast weilanden zijn er bos- en heidegebieden. De natuurterreinen worden begraasd door Schotse hooglanders en konikpaarden. Een kenmerkende vogelsoort in het gebied is de roodborsttapuit. 't Hasselterbroek maakt deel uit van het grenspark Kempen-Broek en er lopen wandelroutes doorheen. In het westen sluit het aan bij de Sint-Maartensheide, in het noorden bij het Grootbroek en in het oosten bij de Zig. Externe link Natuurgebied Hasselterbroek - Limburgs Landschap
Sint-Vincentiuskerk (Gent)

De Sint-Vincentiuskerk is sinds 1925 een kerk in de Belgische stad Gent. De kerk bevindt zich in de Bloemekenswijk, ten noordwesten van het stadscentrum. Het is een neogotische bakstenen kerk met drie beuken en vijf traveeën, ontworpen door Hendrik Geirnaert. De plaats van de huidige wijk was eeuwenlang een landelijk gebied ten noordwesten van de stadsomwallingen van Gent. Hier bevond zich ook een eerste bidplaats van Wondelgem en stond van de 12e tot 16e eeuw de parochiekerk van Wondelgem. In de 17e eeuw verplaatste het parochiecentrum van Wondelgem zich naar het noorden. Het gebied lag tot diep in de 19e eeuw in de Wondelgemse Meersen. Halverwege de 19e eeuw werd in de buurt het Guislaingesticht en de Gentse Westerbegraafplaats opgetrokken. In 1863 werd hier ook een Verbindingskanaal gegraven en er vestigde zich industrie in de omgeving. Er werden arbeidershuizen gebouwd en het gebied verstedelijkte nu verder. In 1914 werd de bouwaanvraag ingediend voor het bouwen van een kerk, die in 1925 werd geopend.
Sint-Martinuskerk (Olen)

De Sint-Martinuskerk is de plaatselijke kerk van de Belgische gemeente Olen-Centrum gelegen aan de Sint-Maartenstraat te Olen. De kerk heeft op het westen een vroeggotische kerktoren in zandsteen; deze is gebouwd omstreeks 1400. Het koor met steunberen en spitsboogramen is laatgotische baksteengotiek uit de 15e of 16e eeuw in een plaatselijke, Kempense stijl. De zijbeuken die rond 1776 zijn aangebouwd aan het schip zijn eerder classicistisch. In het interieur bevinden zich beelden van laatgotisch houtsnijwerk, barokke portiekaltaren en een rococo preekstoel. De Sint-Martinuskerk heeft nog een aangrenzend kerkhof, wat eerder zeldzaam werd in Vlaanderen. Sinds 25 juli 1986 is de kerk beschermd als monument van onroerend erfgoed.
Joseph Ryelandtzaal

De Joseph Ryelandtzaal is een gebouw aan het Achiel Van Ackerplein in de Belgische stad Brugge. Geschiedenis Het was de kerk van het voormalig Theresianenklooster. In 1783 werd het klooster op bevel van keizer Jozef II opgeheven. Het werd overgenomen door zusters apostolinnen, die in 1803 door de Fransen werd afgeschaft. Het oude klooster werd militair hospitaal en de kerk een oogkliniek. Vanaf 1820 werd de kerk ter beschikking gesteld van de protestantse en van de anglicaanse eredienst. De anglicanen gaven er de naam Saint Mary's Church aan en hielden deze als hun parochiekerk in gebruik tot aan hun verhuis naar het Keersken in 1985. De kerk werd rond 1985 gerestaureerd tot concertzaal en genoemd naar de Brugse componist Joseph Ryelandt. Een nieuw orgel werd geplaatst. De zaal werd een bijhuis van het Brugs Muziekconservatorium, voor orgellessen en allerhande uitvoeringen. Het werd ook gebruikt door verschillende koor- en muziekverenigingen. Ook werden af en toe burgerlijke uitvaartceremonies gehouden (o.m. Mark Braet en Rik Bevernage). In 2018 had het stadsbestuur het voornemen de Ryelandtzaal te verkopen aan een projectontwikkelaar die vooruitzichten had met het achtergelegen Theresianenklooster. Toen dit bekend werd, kwam hiertegen vanuit verschillende hoeken protest en het stadsbestuur borg dit voornemen op. Externe links De sociaal-culturele raad van Brugge ten strijde tegen de verkoop van de Jozef Ryelandtzaal
Basisschool Delta

Basisschool Delta is een school voor basisonderwijs in Oud-Turnhout. De katholieke basisschool werd in 1902 door een zusterorde ingericht op vraag van de toenmalige plaatselijke pastoor Hermans. De eerste lessen voor de plaatselijke meisjes werden gegeven in het klooster, maar al in 1906 werden vier aparte klaslokalen gebouwd. De school groeide snel en nieuwe lokalen werden in 1919, 1930, 1939 en 1950 bijgebouwd. De zusters waren ook de eerste leerkrachten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de schoolgebouwen opgevorderd door de Duitse bezetter en verbleven er soldaten. Na de oorlog organiseerden de zusters ook nog een aanvullende Familiale Beroepsschool van 1960 tot 1986. Het aantal zusters liep nadien terug tot zelfs het klooster werd opgeheven en het schoolteam volledig uit leken bestond. In 1989 werd gekozen voor een naamswijziging en werd voor de naam basisschool Delta gekozen, en sinds die datum werd de vroegere meisjesschool ook een school voor gemengd onderwijs.
Kalvebrug

De Kalvebrug is een ophaalbrug over de Moervaart in Wachtebeke. Geschiedenis De huidige brug werd in 1945 gebouwd ter vervanging van de brug die in de Tweede Wereldoorlog was vernield. Het portaal heeft een ingeschreven spitsboog en de bovenbouw is versterkt met kruisende vakwerkliggers De brug werd in 2000 gemechaniseerd. De Kalvebrug werd in 2001 beschermd als monument. Naamgeving De naam is afgeleid van het nabijgelegen gehucht Kalve. Zie ook Lijst van onroerend erfgoed in Wachtebeke
Hotond-Scherpenberg

De Hotond-Scherpenberg is een natuurgebied op de Hotondberg (helling Hoogberg-Hotond) en de Scherpenberg in de Vlaamse Ardennen in Zuid-Oost-Vlaanderen (België). Het natuurgebied bevindt zich op het grondgebied van de gemeente Kluisbergen (deelgemeente Zulzeke) en Ronse. Het wordt beheerd door de Vlaamse overheidsdienst Agentschap voor Natuur en Bos. Het is erkend als Europees Natura 2000-gebied (Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen) en maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk. Binnen de Europese natuurdoelstellingen wordt op termijn 350 hectare extra bos gecreëerd in de Vlaamse Ardennen; het Kluisbos wordt via Feelbos, Beiaardbos, Fonteinbos en Ingelbos, Hotond-Scherpenberg, Kuitholbos en Spijkerbos verbonden met het Koppenbergbos. Landschap De Hotondberg – de naam vindt zijn oorsprong in oude termen als hoog tond, tombe, tumba of hoge begraafplaats - heeft steile flanken (4-9%) en in het noorden en zuidwesten liggen dan ook vrij diep ingesneden bronbeekvalleitjes. Het hoogste punt (ca. 150 meter) is een Diestiaankop met droge zandgrond en ijzerhoudende zandsteen waar nu de stenen Hotondmolen over het glooiende landschap heerst. Van hieruit kan men genieten van vergezichten over de Vlaamse Ardennen in Oost-Vlaanderen en het Pays des Collines in Henegouwen. Het gebied maakt onderdeel uit van een rij getuigenheuvels die zich uitstrekken van Noord-Frankrijk tot in Diest. Fauna In de door bronbeken diep uitgesneden valleien hebben de bronlibel en de vuursalamander het er best naar hun zin. Op de droge zandgrond van de graslanden, die snel opwarmt, ligt de (ongevaarlijke) hazelworm graag te zonnen. Hier zoekt de keizersmantel, een bosbewonende dagvlinder, het bosviooltje, op om er haar eitjes op af te leggen. Flora Op de top en hellingen van de Hotond vind je zure Atlantische beukenbossen met hulst. De bodemflora op de zandige top bestaat uit lelietje-van-dalen, stekelvaren en wilde kamperfoelie. In het voorjaar kleurt op de lemige hellingen de wilde hyacint het bos grotendeels blauwpaars. Verder komt er ook soortenrijk glanshavergrasland op de Scherpenberg voor. In de Vlaamse Ardennen rest nog maar een beperkt areaal van dit graslandtype. Gewone margriet, reukgras en knoopkruid zijn aspectbepalend in deze vegetatie. Natuurbeleving In het natuurreservaat Hotond-Scherpenberg zijn verschillende bewegwijzerde wandelpaden uitgezet ("Hotondpad" 4,3 km, "Scherpenbergpad" 1,8 km), die de wandelaar de mooiste plekjes van het natuurgebied laten zien. Beneden aan de Scherpenberg staat kapel Wittentak. Het wandelnetwerk Getuigenheuvels Vlaamse Ardennen loopt ook door het gebied. Afbeeldingen Bronnen ANB Hotond-Scherpenberg[dode link] steekkaart protected planet[dode link] Verheye, P., Het Vlaams Natuurgebied: Hotond-Scherpenberg, Meander, 2007 Externe links Hotond-Scherpenberg wandelkaart Hotond-Scherpenberg Referenties
Lintkasteel

Het Lintkasteel is een overblijfsel van een waterkasteel in de Vlaamse gemeente Grimbergen. Het ligt aan de Gillebeek en dateert uit de 16e-17e eeuw. Een ander gedeelte, opgetrokken in neotraditionele stijl, dateert uit het eerste kwart van de 20e eeuw. De benaming van het kasteel verwijst naar de familie van Lint die tot aan de Franse Revolutie leenheren waren van de Heren van Grimbergen. De omgeving van het kasteel is landschappelijk zeer waardevol. De vochtige gronden van een voormalige beekdepressie zijn beplant met rijen populieren die deze plaats een groen en gesloten karakter geven, midden het open landbouwgebied. Het Lintkasteel werd op 9 juli 1980 beschermd. Vlakbij het kasteel ligt het vliegveld Grimbergen en het Lintbos. Eigenaars Hélène Fourment (1614 - 1673), de tweede echtgenote van Rubens, was ooit Dame van Lint. Het grootste deel van de 19e eeuw was het hof van Lint in het bezit van de graven van Liedekerke. Burgemeester Van Campenhout E.M.J de Liedekerke verkocht huis, hof en vijver in 1923-24 aan Jozef Van Campenhout (1885-1968), landbouwer en later burgemeester van Grimbergen. In 1940 vestigde de Duitse bezetter zich in het Lintkasteel en breidde aan de overzijde van de Lintkasteelstraat het vliegveld uit. Ridder Thys Zakenman Albert Thys (1912 - 1981), voorzitter van Electrobel, die in 1964 door Koning Boudewijn geridderd werd, werd eigenaar van het kasteel in 1946. Hij liet de vervallen eigendom ombouwen tot een prestigieus landgoed en kocht ook de naburige Sint-Niklaashoeve om er onder meer zijn rijke collectie koetsen onder te brengen. Zijn grafkapel bevindt zich in de nabijheid, ten zuiden van de Lintkasteelstraat. Zakenadvocaat Puelinckx Na de dood van ridder Thys werd het domein in 1984 door de erfgenamen verkocht aan zakenadvocaat Alfons Puelinckx (°1937) en hooglerares Maria Coene. Zij besloten in 1991 de resterende linkervleugel van het Lintkasteel te restaureren met behulp van architect Guido Derks. In 2021 werd het kasteel te koop aangeboden met een vraagprijs van 2480000 euro. In 2024 stond het kasteel nog steeds te koop en was de vraagprijs gedaald naar 2250000 euro. Fotogalerij Het Lintkasteel in april 1972 Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Vlaams-Brabant Externe links Lintkasteel, De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed, Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed www.lintkasteel.eu Artikel op Virtueel Museum Grimbergen
Begraafplaats van Aaigem

De Begraafplaats van Aaigem is een gemeentelijke begraafplaats in het Belgische dorp Aaigem, een deelgemeente van Erpe-Mere. De begraafplaats ligt langs de Frankrot, op 450 m ten oosten van het dorpscentrum (Sint-Niklaaskerk). De begraafplaats heeft een rechthoekige vorm met een nieuwe uitbreiding aan de oostelijke kant. Ze is door een centraal pad verdeeld in twee delen en is omgeven door een draadafsluiting en een haag. De toegang bestaat uit een dubbel hek. Britse oorlogsgraven In de zuidoostelijke hoek van de begraafplaats ligt een perk met 2 Britse gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Het zijn de graven van sergeant Arthur Samuel Brown en pionier Leslie Gerald Parsonage. Zij sneuvelden op 18 mei 1940 tijdens de gevechten tegen het oprukkende Duitse leger. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn daar geregistreerd onder Aaigem Communal Cemetery.
Etterbeek railway station

Etterbeek railway station (French: Gare d'Etterbeek; Dutch: Station Etterbeek) is a railway station in Brussels, Belgium, operated by the National Railway Company of Belgium (NMBS/SNCB). The station is named after the municipality of Etterbeek, though it is located in neighbouring Ixelles, at the Couronne/Kroon crossroad on the Greater Ring. It first opened in 1880, and was, as of 2007, the 29th most used railway station in Belgium, with 5,565 passengers per day. In 2014, the station was used by 4,766 passengers on weekdays. The station is located on line 161, between Germoir/Mouterij and Watermael railway stations. Some trains from line 26 also call at this station between Delta and Boondael. Train services The station is served by the following service(s): Intercity services (IC-17) Brussels Airport - Brussels-Luxembourg - Namur - Dinant (weekdays) Intercity services (IC-17) Brussels - Namur - Dinant (weekends) Intercity services (IC-18) Brussels - Namur - Liege (weekdays) Intercity services (IC-27) Brussels Airport - Brussels-Luxembourg - Nivelles - Charleroi (weekdays) Brussels RER/GEN services (S4) Vilvoorde - Merode - Etterbeek - Brussels-Luxembourg - Denderleeuw - Aalst (weekdays, peak hours only) Brussels RER/GEN services (S5) Mechelen - Brussels-Luxembourg - Etterbeek - Halle - Enghien (- Geraardsbergen) (weekdays) Brussels RER/GEN services (S8) Brussels - Etterbeek - Ottignies - Louvain-le-Neuve Brussels RER/GEN services (S9) Leuven - Brussels-Luxembourg - Etterbeek - Braine-l'Alleud (weekdays, peak hours only) Brussels RER/GEN services (S81) Schaarbeek - Brussels-Luxembourg - Etterbeek - Ottignies (weekdays, peak hours only) See also List of railway stations in Belgium Rail transport in Belgium Transport in Brussels History of Brussels References Footnotes Citations External links Media related to Etterbeek station at Wikimedia Commons
Polygon Wood Cemetery

Polygon Wood Cemetery is a Commonwealth War Graves Commission burial ground for the dead of the First World War. It is located in Belgium, in what was the Ypres Salient on the Western Front. History Polygon Wood, near the village of Zonnebeke, was the location of a number of battles during the First World War, beginning in late 1914. It had been held by the Germans since April 1915 but was captured by the Australian 5th Division in the Battle of Polygon Wood, which took place in the period from September to October 1917. Abandoned during the German spring offensive in March–April 1918, the area was the scene of further fighting in September 1918 when it was seized by the 9th (Scottish) Division. Cemetery The area was originally a German cemetery with over 340 burials. The British established the Polygon Wood Cemetery in August 1917 as a frontline cemetery until it was lost to the Germans in April 1918. It received further interments in September 1918, once it was back in British hands. Designed by Charles Holden, the cemetery contains the remains of 108 soldiers: 57 from New Zealand, 32 British, and 19 unidentified soldiers. A sole German is also buried in the cemetery, the rest having been relocated. There are special memorials to seventeen British soldiers and thirteen New Zealanders who are known to be among those unnamed. Surrounded by a wall, the cemetery is laid out in the shape of a polygon. The path from the road to the main part of the cemetery is bisected by a Cross of Sacrifice. Located on Lange Streve, along the north-east side of Polygon Wood, the Buttes New British Cemetery is nearby, in the wood itself. The entrance to that cemetery is directly across the road from that of the Polygon Wood Cemetery. Notes References
Sint-Julianuskerk (Aat)

De Sint-Julianuskerk in de Belgische stad Aat is een kerkgebouw toegewijd aan Julianus van Brioude. De kerk werd tussen 1394 en 1414 opgetrokken op een terrein geschonken door Jean Séjournet, schepen van de stad. Van deze kerk rest anno 2012 enkel nog de toren en het onderste gedeelte van het koor. Een onweer op 27 maart 1606 verwoestte de torenspits. De toren, inclusief spits die niet werd heropgetrokken, was 90 m hoog. De Franse revolutionairen vormden de kerk om tot Tempel van de Wet. Na een brand in 1817 werd de kerk heropgebouwd in neoclassicistische stijl (met uitzondering van de toren en het onderste deel van het koor). In de kerk hangen schilderijen van Lambert Mathieu en Jean-Baptiste Ducorron. Galerij Externe link De toren vroeger en nu