NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kasteel de Tornaco

Het Kasteel de Tornaco is een kasteel te Voort, een deelgemeente van Tongeren-Borgloon, gelegen aan Romeinse Kassei 3-4. Geschiedenis Oorspronkelijk lag hier het kasteel van de heren van Voort. Dit werd diverse malen ver- en herbouwd, en was uiteindelijk een U-vormig gebouw in classicistische stijl uit het derde kwart van de 18e eeuw. Nabij dit kasteel stonden twee dienstgebouwen. In 1868 werd het kasteel gekocht van graaf Willem van Aarschot (Guillaume d'Aerschot) door Victor de Tornaco de Beghein. In 1960 liet Raymond de Tornaco het kasteel aan zijn dochter, burggravin Philippe de Hardy de Beaulieu. De familie woont daar nog steeds. In november 1943 stortte er een vliegtuig neer op het kasteel, dat werd verwoest en niet meer heropgebouwd. De dienstgebouwen bleven gespaard. Heden Tegenwoordig is van het neerhof nog het poortgebouw bewaard, dat stamt uit 1590 en de wapens draagt van Voordt en Schaloen: het betrof Edmond van Voordt en zijn vrouw Catharina van Hulsberg (of: Schaloen). Het poortgebouw is opgetrokken in baksteen met mergelstenen hoekbanden. Vroeger bevatte het neerhof nog diverse dienstgebouwen en een brouwerij. De gebouwen ten oosten en noorden van het poortgebouw werden afgebroken, die ten westen en noorden van het poortgebouw, welke daarop aansluiten, hebben mogelijk een 17e-eeuwse kern. Ze zijn weliswaar sterk verbouwd. Hierop aansluitend zijn gebouwen uit de 2e helft van de 19e eeuw. In de eerste helft van de 19e eeuw kwam nog een boerderij tot stand. Hiervan is de westelijke dwarsschuur nog bewaard. Eind 19e en begin 20e eeuw werden nog een aantal gebouwen, en een pachterswoning, toegevoegd. Park Het kasteel ligt in een park dat een groot deel van de Herkebeekvallei in Voort beslaat. In de 18e eeuw was hier een Franse tuin, die in de 19e eeuw tot een Engelse tuin werd omgevormd. De slotgracht werd vergraven tot een vijver. Tegenwoordig zijn in het park enkele monumentale eiken, beuken en platanen te vinden. Externe link Onroerend erfgoed
Kerkhof van Beveren-IJzer

Het Kerkhof van Beveren-IJzer is een gemeentelijke begraafplaats in Beveren aan de IJzer, een deelgemeente van Alveringem. Het kerkhof ligt aan de oostelijke rand van het dorp naast de kerk van Sint-Audomarus . De begraafplaats staat sinds 2004 op de Inventaris van het Wereldoorlogerfgoed Belgische oorlogsgraven Er liggen 8 graven (waaronder 2 met een heldenhuldezerk) van Belgische militairen. Zes graven liggen in een perkje achter de kerk en twee liggen verspreid over het kerkhof. Zij sneuvelden tijdens het geallieerde eindoffensief in 1918. Britse oorlogsgraven Op het kerkhof liggen 20 Britse gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Voor 3 van hen werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer teruggevonden werden. Zij stierven allen in 1918 in het veldhospitaal dat hier gevestigd was. Er liggen ook 8 Britse gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog (2 van hen konden niet meer geïdentificeerd worden). Deze vielen in mei 1940 toen het Brits Expeditieleger wegens de Duitse opmars zich terugtrok naar Duinkerke. De graven liggen in een cirkel omheind met een haag, in de zuidoostelijke hoek van het kerkhof en worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Ze zijn daar geregistreerd onder Beveren-IJzer Churchyard. Egbert Lewis Neate, geleider bij de Royal Field Artillery ontving de Military Medal (MM).
Sint-Alfonskerk (Bommershoven)

De Sint-Alfonskerk is de parochiekerk van Bommershoven, gelegen aan de Alfonsstraat, in de gemeente Tongeren-Borgloon in de Belgische provincie Limburg. Het kerkje is zeer landelijk gelegen. Geschiedenis Oorspronkelijk stond op deze plaats de Sint-Annakapel. In 1844 echter werd Bommershoven een zelfstandige parochie, en van 1841-1844 werd daartoe de huidige kerk gebouwd. Deze werd ontworpen door Lambert Jaminé. In 1885 werd de torenspits toegevoegd. Deze werd ontworpen door Bricteux. Gebouw Het is een doosvormig, bakstenen, neoclassicistisch bouwwerk, waarvan de strenge voorgevel voorzien is van pilasters. Boven het portaal is een oculus, en een soortgelijke oculus bevindt zich in de eerste geleding van de ingebouwde toren, die opvallend slank boven het schip uitsteekt. Aan de zuidzijde van het koor bevindt zich een aangebouwde gebedsruimte voor de kasteelheren van Bommershoven. Men vindt daar het wapenschild van de familie Naveau de Marteau. Interieur Het interieur wordt overspannen door een tongewelf. In de gebedsruimte van de kasteelheren bevinden zich twee 18e-eeuwse schilderijen: Een Calvarie en een Onze-Lieve-Vrouw met Sint-Anna. Ook vindt men er enkele grafstenen uit de 16e eeuw en jonger. Het altaar, begin 18e eeuw, is afkomstig uit de Heilig-Kruiskerk te Luik. Ook uit begin 18e eeuw is het tabernakel, in Lodewijk XIV-stijl. Op het om de kerk heen gelegen kerkhof zijn enkele 17e-eeuwse grafkruisen te vinden. Externe link Onroerend erfgoed Kerken in Vlaanderen
Sint-Lambertuskerk (Broekom)

De Sint-Lambertuskerk is de parochiekerk van Broekom, gelegen aan de Broekomstraat. Geschiedenis Oorspronkelijk stond hier een romaans kerkgebouw. Van 1599-1635 werd er melding gemaakt van de vervallen toestand van dit gebouw. In 1727 vond herstel plaats, maar in 1784 werd een geheel nieuwe bakstenen kerk gebouwd in classicistische stijl, waarbij de onderbouw van de romaanse voorganger bewaard bleef. Deze onderbouw bestaat uit breuksteen van kwartsiet en silex. In 1879 waren er plannen om de kerk af te breken en een nieuwe te bouwen op een andere plaats. Dit ging echter niet door. Wel werd de kerk van 1908-1910 nog vergroot met één travee, waarvoor het oude koor plaats moest maken. In 1937 werd het transept gebouwd. Sindsdien wordt het koor als sacristie gebruikt. De bescheiden westtoren is geheel met leien bekleed. Interieur De eenbeukige zaalkerk bezit vier schilderijen in grisaille van de westerse kerkleraren (18e eeuw). Deze zijn afkomstig van de preekstoel. Ook uit de 18e eeuw is een schilderij van Maria-Tenhemelopneming. De kerk bezit middeleeuwse beelden van Sint-Anna (1520) en Sint-Lambertus (1390-1400). Uit de 18e eeuw stammen een portiekaltaar en een bidstoel (1732). Een messing wijwatervat is uit 1663. Kerkhof Op het kerkhof is er een grafsteen van ridder Hermanus van Broekom († 1274) en zijn zoon († 1291) en verder een aantal 17e-eeuwse grafkruisen. Externe links Onroerend erfgoed Kerken in Vlaanderen
Sint-Lambertuskerk (Hendrieken)

De Sint-Lambertuskerk is de parochiekerk van Hendrieken, gelegen aan de Lambertusstraat. Oorspronkelijk stond hier een 12e-eeuws kerkje, waar in de 17e eeuw een nieuw koor aan werd gebouwd en waaraan ook in de 18e eeuw nog verbouwingen hebben plaatsgevonden. In 1964 werd een nieuwe kerk gebouwd in modernistische stijl, ontworpen door Adolf Nivelle. De kerk is gebouwd in schoon metselwerk en betonnen dakconstructie. De kerk heeft een trapeziumvormige plattegrond en vóór het kerkgebouw staat een betonnen klokkentoren met driehoekig grondvlak en opengewerkte klokkenverdieping. Het interieur oogt sober. De kerkmeubelen zijn voornamelijk uit de jaren 60 van de 20e eeuw. Wel is er nog een gepolychromeerd houten Sint-Lambertusbeeld wat gedateerd wordt omstreeks 1525 en wordt toegeschreven aan de Meester van de Luikse Calvarie. In de noordelijke buitenmuur werden drie 17e-eeuwse grafstenen ingemetseld. Ze dragen de namen van Conrardus de Voordt, Edmondt van Voordt en diens echtgenote Catharine van Hulsbergh, welke begraven werden op de begraafplaats van het oude kerkje. Externe links Onroerend erfgoed Kerken in Vlaanderen
Sint-Servatiuskerk (Groot-Loon)

De Sint-Servatiuskerk is de parochiekerk van Groot-Loon, gelegen aan de Grootloonstraat 100. Geschiedenis De parochie, een kwartkerk van de parochie van Borgloon, dateert al van vóór 1275. Er stond een 13e-eeuwse romaanse kerk, waarvan nog resten te vinden zijn in de onderbouw van toren en schip. Hier vindt men breuksteen van onder meer silex. Mogelijk in de 14e eeuw werd een gotisch koor aangebouwd. De bovenbouw van de toren, in baksteen met speklagen van mergelsteen, draagt het jaartal 1616. In de 18e eeuw werd de huidige bovenbouw van het schip aangebracht. Van 1967-1970 werd de kerk gerestaureerd, waarbij de 18e-eeuwse rondboogvensters in het koor weer door gotische spitsboogvensters werden vervangen. Gebouw Het witte kerkje, omringd door een kerkhof, ligt uitermate schilderachtig op een heuvel, met deels uitzicht op het vrije veld. Het heeft een eenbeukig schip, een koor met driezijdige sluiting en een voorgebouwde westtoren die gedekt wordt door een ingesnoerde naaldspits. Interieur De kerk bezit een houten kruisbeeld, vermoedelijk 16e-eeuws, dat vroeger tegen de buitengevel was geplaatst. M. Van der Linden (1971) ontwierp de keramische reliëfs, voorstellende Onze-Lieve-Vrouw en Sint-Servaas. Afgezien van een 19e-eeuwse biechtstoel, stamt de inrichting van de kerk uit ongeveer 1970. Kerkhof Op het kerkhof vindt men enkele 17e- en 18e-eeuwse grafkruisen. Ook bevindt zich daar de vroegere gietijzeren dorpspomp, tegenwoordig omgebouwd tot een lantaarn. Galerij Externe links Onroerend erfgoed Kerken in Vlaanderen
Westhof Farm Cemetery

Westhof Farm Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Nieuwkerke, een deelgemeente van Heuvelland. De begraafplaats ligt 1,6 km ten zuidwesten van de markt van Nieuwkerke. Ze werd ontworpen door George Goldsmith en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het terrein is 535 m² groot en wordt omsloten door een beukenhaag. Het Cross of Sacrifice staat in de noordwestelijke hoek. Er liggen 136 soldaten begraven, waarvan 1 niet geïdentificeerd kon worden. Geschiedenis Westhof Farm was een boerderij die door de Nieuw-Zeelandse Divisie als hoofdkwartier werd gebruikt in mei en juni 1917. De aanleg van de begraafplaats startte in mei 1917 en werd tot april 1918 gebruikt door gevechtseenheden en medische posten. Op 14 april 1918 werd het dorp na hevige gevechten tijdens het Duitse lenteoffensief veroverd op de 49th (West Riding) Division en de 33rd Division, maar op 2 september 1918 werd het heroverd door de 36th (Ulster) Division. Bij de 136 militairen die er nu liggen zijn er 73 Britten, 43 Australiërs, 1 Canadees, 14 Nieuw-Zeelanders en 5 Duitsers (waarvan 1 niet geïdentificeerd kon worden). Zes militairen worden herdacht met Special Memorials omdat hun graven vernield werden door artillerievuur en niet meer gelokaliseerd konden worden. De 5 Duitsers kwamen allemaal om tijdens de eerste dag van de Mijnenslag (7 juni 1917). In 2009 werd de begraafplaats als monument beschermd. Graven Onderscheiden militairen A.R. Backus, kapitein bij de Rifle Brigade en Norman John Browne luitenant bij de Australian Infantry werden onderscheiden met het Military Cross (MC). sergeant William Henry Goodman van de South Wales Borderers, soldaat Charles Leyland van het Royal Army Medical Corps, soldaat T. Veltman van de Australian Infantry, A.I.F. en kanonnier Cedric Wyndham van de Australian Field Artillery werden onderscheiden met de Military Medal (MM). Alias kanonnier William Leslie Clover diende onder het alias L. King bij de New Zealand Field Artillery. Gefusilleerde militair Thomas Donovan, schutter bij het King's Royal Rifle Corps werd op 31 oktober 1917 wegens desertie gefusilleerd. Op 22 augustus 1917 deed hij voor de vierde keer een poging tot desertie. Hij was 20 jaar. Externe links Westhof Farm Cemetery op de website van de CWGC. Westhof Farm Cemetery op de website van WO1.be
Surice

Surice ist ein Dorf und eine ehemalige Gemeinde in der belgischen Provinz Namur. Der Ort gehört seit der Kommunalreform des Jahres 1977 zur Gemeinde Philippeville. Er liegt östlich von Philippeville und zählt 452 Einwohner (Stand 2009). Geschichte Im Ersten Weltkrieg kam es im Bereich von Surice zu Kämpfen zwischen französischen und deutschen Truppen. Als Vergeltung für in diesem Zusammenhang vermutlich von Zivilisten aus der Ortslage von Surice auf deutsches Militär verübte Angriffe, wurde das Dorf am 25. August 1914 von deutschen Einheiten umstellt und männliche Dorfbewohner erschossen. 56 Einwohner Surices wurden dabei getötet, 132 Häuser niedergebrannt. Bauwerke Im Dorf befindet sich eine in der Zeit der Renaissance entstandene Dorfkirche, wobei der Kirchturm bereits auf das 11. Jahrhundert zurückgeht. Persönlichkeiten Bei den Kämpfen um Surice im Ersten Weltkrieg wurde auch der deutsche Oberst Rudolph Hammer (1862–1926) verwundet. Einzelnachweise
Surice

Surice is een dorp in de Belgische gemeente Philippeville, gelegen in het zuidwesten van de provincie Namen, tot 1 januari 1977 was het een zelfstandige gemeente. Geschiedenis Bij het begin van de Eerste Wereldoorlog werd op 25 augustus 1914 door de Duitse invasietroepen in het dorp een massamoord gepleegd op de burgerbevolking waarbij 69 personen (mannen, vrouwen en kinderen) het leven lieten. Het dorp werd platgebrand, slechts 8 van de 138 woningen bleven gespaard. In het dorp herinneren drie monumenten aan deze gebeurtenis, het oorlogsmonument op het gemeenteplein, een kolom bij de kerk en een herdenkingsplek bij de ingang van het dorp op de plaats van de massamoord. Demografische ontwikkeling Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december 1910: Afsplitsing van Romedenne in 1901 Bezienswaardigheden Het dorp heeft een kerk, gebouwd in de renaissance, met een toren uit de 11e eeuw.
Surice

Surice – dzielnica (section) miasta Philippeville w Belgii, w Regionie Walońskim, w prowincji Namur, w okręgu Philippeville. 1 stycznia 2020 roku liczyła 474 mieszkańców. Do 31 grudnia 1976 r. samodzielna gmina. Demografia Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia: Zobacz też Šurice Przypisy
Sint-Amandskerk (Roeselare)

De Sint-Amandskerk is een kerkgebouw in de Belgische stad Roeselare. Het was een hulpkerk, toegewijd aan Sint-Amandus. De kerk werd noodzakelijk door de aanzienlijke ontwikkeling van de stad vanaf 1850. De eerste steen voor de Sint-Amandskerk werd gelegd op 25 oktober 1869. De grond was volgens notariële akte van 22 juli 1863 een gift van ridder De Coninck van Merkem. Het terrein had een oppervlakte van 1 hectare, 2 aren en 60 centiaren. Voor de nieuwe kerk en de pastorij moest een nieuwe straat ontsloten worden, die van de Noordstraat naar het stationsplein zou lopen. De bouwmeester, Joseph Schadde uit Antwerpen, vervaardigde het plan van de kerk in neoromaanse stijl. Nieuwe bestemming Eind 2014 vond in de kerk de laatste viering plaats; het gebouw stond daarna een tijdje leeg.. Sinds medio 2017 is er iedere vrijdag tussen 14 en 20u een boerenmarkt. 'Lokaal Roeselare' verenigt landbouwers en ambachten uit de streek die er hun producten verkopen.
Arteveldetoren

Der Arteveldetoren (offiziell: KBC Arteveldetoren) ist ein Hochhaus in der belgischen Stadt Gent. Der Turm ist mit seinen 118,5 Metern das höchste Gebäude in Gent und das höchste Hochhaus in der Flämischen Region. Es ist der regionale Hauptsitz der KBC. Das Gebäude wurde am 20. April 2012 offiziell eingeweiht. Geschichte Das Projekt erhielt den temporären Namen MG-Tower. Die Buchstaben stehen für die Initialen der Namen der beiden Kinder des Entwicklers, Margaux und Guillaume. Im Dezember 2010 erhielt der Turm seinen endgültigen Namen, KBC Arteveldetoren. Die KBC Bank bildet dabei den ersten Teil des Namens, der aus Gent stammende Jacob van Artevelde den zweiten Teil. Der Spatenstich erfolgte im März 2010, der höchste Punkt des Gebäudes wurde Anfang Juli 2011 erreicht. Der Turm ist 118,5 Meter hoch, hat 27 Etagen und 20.800 Quadratmeter Bürofläche. Der Arteveldetoren ist das symbolische Tor zum neuen The Loop-Project. An Stelle des alten Flughafens Sint-Denijs-Westrem soll ein belebtes Viertel errichtet werden. Er steht im Genter Stadtteil Sint-Denijs-Westrem, in der Nähe der Ausfahrt der E40, der B402, dem Kortrijksesteenweg und des Messegeländes der Flanders Expo. Weblinks Website des the Loop-Projects
Artevelde Tower

The Artevelde Tower (official Dutch name: KBC Arteveldetoren) is an office building in Ghent, Belgium. The tower is 118.5 metres and the highest building of Ghent and the highest office in the Flemish Region. It hosts the regional headquarters of a bank-insurer KBC. The groundbreaking was held in March 2010, and the highest point was reached at the beginning of July 2011. The building was officially inaugurated on 20 April 2012. Name The project developer gave the building the (temporary) name MG-toren. These letters refer to the initials of the first names of his children, Margaux and Guillaume. In December 2010, the tower received its official name KBC Arteveldetoren. The first part of the name refers to KBC, and the other part to the historical Ghent figure of Jacob van Artevelde. This name is the result of a staff decision. Offices The Artevelde Tower is the symbolic entrance to the new city project called "The Loop", which aims to transform the site of the former Sint-Denijs-Westrem Airfield into a vibrant urban district. The tower is located at the Ghent municipality of Sint-Denijs-Westrem, near the exit of the E40, the B402, the N43, and the convention center Flanders Expo. The contractors were the PLC Stasimo and De Paepe group, and the architects were Jaspers-Eyers & Partners from Brussels. The tower is 118.5 metres high and has 27 floors, which translates into 20,800 square metres of office space. Bank-insurer KBC centralises its services previously scattered around Ghent: Kouterdreef, Kortrijksesteenweg, Bellevue, Zuiderpoort and the education center of Merelbeke. The office at the Kouter (town square of Ghent) remains open. References External links Artevelde Tower on the website of Jaspers-Eyers Architects
Arteveldetoren

Arteveldetoren (ou KBC Arteveldetoren) est un gratte-ciel situé dans la ville belge de Gand. Elle est, avec ses 118,50 mètres de haut, le plus haut immeuble de la ville de Gand et de la région flamande. Histoire Le promoteur du projet a donné au bâtiment le nom (temporaire) de la tour MG Tower Ghent. Ces lettres se réfèrent aux initiales des prénoms des deux enfants, Margaux et Guillaume, du développeur du projet. Les architectes sont Jaspers-Eyers & Partners de Bruxelles. En décembre 2010, la tour reçoit son nom définitif : KBC Arteveldetoren. Ce nom se réfère d'une part à KBC, la banque qui s'impliquera dans la tour et d'autre part à la figure historique gantoise Jacob van Artevelde. Le nom est le résultat d'une consultation du personnel. Situation La tour est située sur la Kortrijksesteenweg (chaussée de Courtrai) à Saint-Denis-Westrem à proximité de la sortie de l'E40, de la B402, de la N43 et du parc des expositions Flanders Expo. Description La tour mesure 118,5 mètres de haut et compte 27 étages, soit 20 800 m2 occupés par des bureaux. La banque-assureur KBC y centralise ses services. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Arteveldetoren » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Liste des plus hautes structures de Belgique Lien externe http://www.jaspers-eyers.be Portail de la Flandre-Orientale Portail des gratte-ciel
Arteveldetoren

De Arteveldetoren (officieel: KBC Arteveldetoren) is een kantoorgebouw in de Belgische stad Gent. De toren is met zijn 118,5 meter meteen het hoogste gebouw van Gent en het hoogste kantoorgebouw van het Vlaamse Gewest. Hij wordt de regionale hoofdzetel van bank-verzekeraar KBC. De eerste schop in de grond vond plaats in maart 2010, het hoogste punt werd begin juli 2011 bereikt. Het gebouw werd officieel geopend op 20 april 2012. Naam De projectontwikkelaar gaf het bouwwerk de (tijdelijke) naam MG-toren mee. Deze letters verwijzen naar initialen van de voornamen van zijn twee kinderen, Margaux en Guillaume. In december 2010 kreeg de toren haar definitieve naam, KBC Arteveldetoren. Enerzijds refererend aan KBC, de bank die de toren zal betrekken, anderzijds aan de historische Gentse figuur Jacob van Artevelde. De naam is het resultaat van een personeelsraadpleging. De door de directie geselecteerde naam "Arteveldetoren" werd door verschillende mensen voorgesteld. Kantoren De Arteveldetoren is de symbolische toegangspoort van het nieuwe stadsproject The Loop (die de locatie van het oude vliegveld Sint-Denijs-Westrem moet omvormen tot een bruisend stadsdeel). Hij staat in de Gentse deelgemeente Sint-Denijs-Westrem, nabij de afrit van de E40, de B402, de Kortrijksesteenweg en het beurscomplex Flanders Expo. De opdrachtgevers zijn de nv Stasimo en De Paepe Group en de architecten zijn Jaspers-Eyers & Partners uit Brussel. De 118,5 meter hoge toren telt 27 verdiepingen, goed voor 20.800 vierkante meter kantoor. De bank-verzekeraar KBC centraliseert er zijn diensten die voorheen verspreid in Gent gevestigd waren: Kouterdreef, Kortrijksesteenweg, Bellevue, Zuiderpoort en Vormingscentrum Merelbeke. De vestiging op de Kouter blijft bestaan. Zie ook Lijst van hoogste gebouwen van Gent Lijst van hoogste gebouwen van België Externe links Website van het project Gent The Loop Arteveldetoren op de website van Jaspers-Eyers Architecten
Burchttoren van Mulken

De burchttoren van Mulken of Tempelierstoren is een 13e-eeuwse donjon in Mulken, een gehucht in de gemeente Tongeren-Borgloon in de Belgische provincie Limburg. De versterkte toren is gelegen op een kleine kunstmatige heuvel aan De Locht. Gebouw Van de versterkte toren, die deel uitmaakte van de burcht van Mulken, staan nu nog enkel de buitenmuren recht. Het dak en de binnenindeling zijn verdwenen. Het geheel heeft een achthoekig grondplan met een doorsnede van 4,6 meter. De muren hebben een dikte van zo'n 1,85 meter. De toren steunt op een plint van ruwe blokken uit vuursteen, de hogere verdiepingen zijn opgebouwd uit bewerkte vuursteen. De vuursteen die gebruikt werd om de toren op te trekken was afkomstig van oude Romeinse bouwwerken in de omgeving. De hoekblokken van de toren bestaan uit mergelsteen en zijn aangebracht in een latere periode. Oorspronkelijk was de donjon enkel toegankelijk via een ladder die leidde naar een opening in de eerste verdieping. De deuropening in de gelijkvloerse verdieping is het resultaat van latere aanpassingswerken. Het aanpalende landgoed dat bestaat uit een woonhuis en boerderij werd heropgebouwd in de 17e eeuw en verbouwd in het midden van de 19e eeuw. Geschiedenis en bewoners Het leengoed Mulken hing af van de Luikse kerk en werd reeds in de 12e eeuw bewoond door de ridders van Mulken. Op 19 april 1598 kocht Jan van Herckenrode het leengoed dat zich toentertijd in vervallen toestand bevond. In 1628 liet Jan van Herckenrode het goed grondig restaureren, zoals blijkt uit de tekst die het familiewapen flankeert boven de deuropening van de burchttoren; JOANNES HERCKENROYE ME FIERI CURAVIT ANNO 1628 (Vertaling: Jan van Herckenrode heeft ervoor gezorgd dat ik gemaakt werd in het jaar 1628) en VENI, VIDI, FLEVI (Vertaling: Ik kwam, ik zag en ik weende). Zie ook Lijst van kastelen in Limburg (België)
Damburg

Damburg is de naam van een kasteelhoeve die zich bevindt aan de Eikenlaan 1 te Bocholt. Oorspronkelijk was hier een cijnshoeve, die eigendom was van de Heren van Bocholt. Dezen verbleven hier slechts enkele dagen per jaar en gebruikten het onder meer als jachtpaviljoen. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog werd de Damburg verwoest door de troepen van Peter Ernst I van Mansfeld en in 1683 gedeeltelijk heropgebouwd. Het poortgebouw in Maaslandse renaissancestijl stamt uit 1715 en werd opgericht door Joanna Theresia Clara van Bocholt, Vrouwe van Bocholt, en haar echtgenoot, graaf de Lannoy. Het was een omgrachte herenhoeve die op de Ferrariskaart (1771-1777) als Château d’Ambroug werd aangeduid. Ook werd op deze kaart gewag gemaakt van de eerste dennenaanplant in de gemeente, die in de buurt van Damburg heeft plaatsgevonden. In de Atlas van de Buurtwegen, uit 1845, had de Damburg reeds vrijwel haar huidige vorm, nu onder de naam: Maison du Village de Bocholt. Hoewel er later nog aanbouwsels werden aangebracht, zijn er in het gebouw nog heel wat elementen uit de 17e eeuw aanwezig. Op het poortgebouw bevinden zich de wapenschilden van de families De Lannoy en De Fürstenberg met het jaartal 1715. Deze twee wapenschilden vind je ook terug in het officiële wapenschild van de gemeente Bocholt. Externe bron Onroerend erfgoed