NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Annakapel (Meerbeke)

De Sint-Annakapel, ook Heilige Moeder Annakapel genaamd, is een kapel in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Ninove behorende plaats Meerbeke, gelegen aan de Kapellestraat. Beschrijving De kapel werd omstreeks 1775 gebouwd en werd uitgevoerd in baksteen met gebruik van zandsteen. De kapel wordt betreden via een rondboogdeur in een voorgebouwd portaal. De kapel heeft korfboogvensters en bezit een classicistisch altaar. De puntgevel van de kapel wordt bekroond door een dakruiter.
Kasteel van Neigem

Het Kasteel van Neigem is een kasteel in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Ninove behorende plaats Neigem, gelegen aan de Halsesteenweg 357-359. Geschiedenis Reeds in de 12e eeuw werd melding gemaakt van een kasteel op deze plaats dat vanaf de 13e eeuw werd bewoond door de heren Van Wedergraete. In de 18e eeuw werd het kasteel ingrijpend verbouwd. Omstreeks 1900 werd het getroffen door brand en daarna geheel herbouwd. In 1949 werd het kasteel opnieuw gewijzigd waarbij onder meer een verdieping werd verwijderd. Gebouw Het volledig omgrachte kasteel is gebouwd in een neotraditionele stijl. De basis van het kasteel is nog wel origineel, met kelders en fundamenten. Het poortgebouw is 18e-eeuws. Ten noordoosten van het kasteel vindt men een duiventoren en een houten brug.
Sint-Margarethakerk (Neigem)

De Sint-Margarethakerk is een kerk in Neigem in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. De parochiekerk staat aan de Halsesteenweg 372. Geschiedenis Aan de oorsprong van deze kerk ligt de slotkapel van de heren van Neigem welke in de 13e eeuw de functie van parochiekerk overnam van de Onze-Lieve-Vrouwekerk te Bevingen. Hieruit ontwikkelde zich een gotisch kerkgebouw waarvan delen uit 1564, zoals het traptorentje, nog aanwezig zijn evenals de middenbeuk en het koor. Vermoedelijk werden de zijbeuken in 1651 aangebouwd. Einde 19e eeuw werd de kerk gerestaureerd onder leiding van Edmond Van de Vyvere. Gebouw Het betreft een pseudobasilicale kerk met een voorgebouwde gotische toren, traptorentje, middenbeuk en driezijdig afgesloten koor. De zijbeuken zijn 17e-eeuws. Het geheel is gebouwd in baksteen met zandstenen hoekblokken. De kerk wordt betreden via een korfboogpoort. De kerk wordt omringd door een kerkhof. Interieur Het schip wordt overkluisd door een houten spitstongewelf. De kerk bezit kunstwerken en kerkmeubilair uit de 17e en 18e eeuw, mogelijk afkomstig van de Sint-Adriaansabdij te Geraardsbergen. Er zijn diverse 17e-eeuwse schilderijen, namelijk: Onze-Lieve-Vrouw met scapulier, Prelaat verleent bijstand aan zieken en gevangenen, Sint-Margaretha. Uit de 18e eeuw zijn schilderijen van Sint-Donatus en Koning David, de harp bespelend. Er is een verguld Sint-Margarethabeeldje uit de 18e eeuw. De preekstoel is van 1641, lambrisering, koorgestoelte en biechtstoelen zijn eveneens 17e-eeuws. Het orgel is uit het eerste kwart van de 19e eeuw.
Onze-Lieve-Vrouwekerk (Bevingen)

De Onze-Lieve-Vrouwekerk is een bedevaartkapel en voormalige parochiekerk in Bevingen, een gehucht in Neigem in de stad Ninove in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Het gebouw staat op een heuveltje, aan de straat Bevingen. Geschiedenis In de tweede helft van de 12e eeuw werd hier in opdracht van de Heren van Wedergraete een romaans kerkje gebouwd. Het betrof een kleine kruiskerk met vieringtoren en vlakke koorsluiting, gebouwd in ijzerzandsteen en zandsteen. Het was een parochiekerk en in 1265 werd al melding gemaakt van de functie van bedevaartkapel. De parochiekerk kwam in de 13e eeuw in de slotkapel van het Kasteel van Neigem. Na 1650 werd het kerkschip, de toren en het transept gesloopt en bleef slechts het koor bestaan, dat in gebruik bleef als kapel. In 1790 werd een klein bakstenen kerkschip tegen het koor aangebouwd. In 1932 werd dit gesloopt en vervangen door een nieuw en groter kerkschip in neoromaanse stijl naar ontwerp van Adrien Bressers. Gebouw Het bakstenen kerkschip van 1932 heeft een rechthoekige plattegrond. Het romaans koor, dat iets hoger is dan het schip, werd op de originele onderbouw herbouwd in onregelmatig uitgehouwen natuurstenen. Ook werd boven het koor een klokkengevel aangebracht. Achter het kerkje bevindt zich een kruisweg, bestaande uit een aantal niskapelletjes, opgericht in 1951. In het koor bevindt zich een 16e-eeuws gepolychromeerd Mariabeeld.
Heilige-Familiekerk (Asbeek)

De Heilige-Familiekerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Asse behorende plaats Asbeek, gelegen aan Kespier 22. Het betreft een filiaalkerk van de Sint-Martinusparochie te Asse die in 1930 werd ingezegend. Het betreft een eenvoudige zaalkerk op rechthoekige plattegrond, ontworpen door Petrus Van den Cruyce. Voor de kerk vindt men een iets lager ingangsportaal, evenals de rest van het gebouw uitgevoerd in art-decostijl. Aangezien het ingangsportaal geel gepleisterd is steekt het af tegen de eigenlijke kerk waarvan het materiaal, baksteen, direct zichtbaar is. De benedenste helft van de kerkvensters is begin jaren '60 van de 20e eeuw gemoderniseerd, terwijl de bovenzijde daarvan nog de art-decostijl toont. De kerk wordt gedekt door een zadeldak, waarop zich een dakruiter bevindt.
Sint-Gorik en Sint-Magdalenakerk

De Sint-Gorik en Sint-Magdalenakerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Asse behorende plaats Kobbegem, gelegen aan de Lierput 7. Geschiedenis Kobbegem had vroeger twee bedehuizen: een aan Sint-Gorik gewijde kerk in de nabijheid van Hoeve Torenhof, en een aan Sint-Magdalena gewijde kapel op de plaats van de huidige kerk. De Sint-Gorikskerk was omstreeks 800 ontstaan als hofkerk terwijl het gebied noordelijk daarvan onder invloed kwam van de Abdij van Affligem die vanaf 1100 ontginningen doorvoerde en die er, mogelijk in 1356, de Magdalenakapel bouwde ten behoeve van de nieuwe woonkern die zich er ontwikkelde. Pas in de 16e eeuw werd de Magdalenakapel tot parochiekerk. Het patronaatsrecht was in bezit van de Sint-Baafsabdij te Gent. De Sint-Gorikskerk werd tijdens de godsdiensttwisten (eind 16e eeuw) verwoest. De middenbeuk van de huidige kerk stamt van de Sint-Magdalenakapel en de westtoren, in laatgotische stijl, is 16e-eeuws. Begin 17e eeuw werden zijbeuken toegevoegd en in 1647 werd de -ooit voorgebouwde- toren ingebouwd. De ingang kreeg een barokomlijsting en in 1645 werd een transept toegevoegd. In 1649 werd de kerk overkluisd met een kruisribgewelf waartoe voordien een houten plafond diende. In de 2e helft van de 18e eeuw werd een koor toegevoegd. In de 19e en 20e eeuw vonden meerdere herstelwerkzaamheden plaats. Gebouw De ingebouwde westtoren heeft drie geledingen en wordt geflankeerd door een achtkante traptoren. De kerk is gebouwd in diverse soorten kalkzandsteen al naargelang de bouwperiode. De transeptarmen zijn onderling enigszins verschillend. Het koor is classicistisch en heeft segmentboogvensters. De kerk wordt omringd door een kerkhof. Interieur Uit de tweede helft van de 17e eeuw is het altaarstuk Kruisafname. Er is een 18e-eeuws gepolychromeerd beeld van Sint-Gorik. Het hoofdaltaar van 1649 is in barokstijl en wordt geflankeerd door 18e-eeuwse beelden van de patroonheiligen. De zijaltaren zijn toegewijd aan respectievelijk Onze-Lieve-Vrouw en Sint-Gorik. Deze zandstenen altaren zijn omstreeks 1300 en werden bij restauratiewerk in 1912 ontdekt. De koorlambrisering is van 1789 en er is een biechtstoel van 1737. Het orgel, vervaardigd door Pierre-Jean De Volder, werd vermoedelijk geplaatst in 1815. Er zijn enkele 17e- en 18e-eeuwse grafstenen.
Sint-Jan Baptistkerk (Relegem)

De Sint-Jan Baptistkerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Asse behorende plaats Relegem, gelegen aan de Dorpsstraat 29. Geschiedenis Hoewel sommigen het mogelijk achten dat de kerk al omstreeks 720 gesticht zou zijn door de geloofsverkondiger Emebertus zijn er anderen die de stichting in de 11e eeuw plaatsen en dat deze stichting van Wemmel uitging. Toen in 1132 het patronaatsrecht van Wemmel overging naar de Abdij van Grimbergen gold dit ook voor de kerk van Relegem. Eerst in 1825 werd Relegem een zelfstandige parochie. Tot in het begin van de 20e eeuw was het een laatgotische kerk waarvan koor en middenbeuk in 1537 werden opgericht en de zijbeuken werden later aangebouwd. De zuidelijke sacristie was van 1643 en de ingebouwde westtoren van 1580. Deze kerk raakte eind 19e eeuw in verval. Van 1911-1913 werd een ingrijpende restauratie en verbouwing uitgevoerd naar ontwerp van Robert De Pauw. Hierbij werden ook neogotische elementen toegevoegd en werd een transept en een ingangsportaal aangebouwd. In 1953 werd nog een doopkapel aangebouwd. Gebouw Het betreft een driebeukige kruiskerk met ingebouwde westtoren, geheel gebouwd in zandsteen. Interieur Van Antoon Sallaert is het schilderij: De beul geeft het hoofd van Johannes aan Salomé (1624). Uit de 16e eeuw is nog een Laatste Avondmaal en uit de 17e eeuw een Jezus wordt in het graf gelegd. Gepolychromeerd houten beelden van Johannes de Doper en van Onze-Lieve-Vrouw van Smarten zijn uit de 16e eeuw en afkomstig van een calvarie. Het kerkmeubilair is voornamelijk neogotisch.
Sint-Agneskapel (Beersel)

De Sint-Agneskapel is een kerkgebouw in de Vlaams-Brabantse plaats Beersel, gelegen aan de Alsembergsteenweg 1131. Geschiedenis Het kerkgebouw werd als katholieke Sint-Agneskapel gebouwd in 1963 naar ontwerp van Léon De Keyser. In 1990 werd de kapel in gebruik genomen door de Korean Mission Church. Gebouw De kerk, gebouwd in de stijl van het naoorlogs modernisme, is een zaalkerk met 170 zitplaatsen. Merkwaardig is het vrijwel tot het maaiveld doorlopend en met leien bedekt zadeldak.
't Hoeveke

't Hoeveke is a historic farmhouse in Evere, a municipality of Brussels, Belgium. Built in 1638, it is the oldest surviving witness of the area's rural past and a remnant of a domain attested since the 15th century, which once housed the representative of the Duke of Brabant in the municipality. Altered in the 19th century and later restored by the municipality, the farmhouse has since been assigned a cultural function. The building stands along the Rue de la Marne/Marnestraat, the former road to Cologne, following the curve of the old cobblestone route. Owing to its age, architectural features, and location, it remains an important place of memory for the community of Evere. History The site of t' Hoeveke was part of a domain documented in the 15th century, which housed the representative of the Duke of Brabant in Evere. The present farmhouse was built in 1638 along the former road to Cologne, now the Rue de la Marne/Marnestraat, and originally comprised three dwellings for farming families. During the 19th century, the main body of the farmhouse was removed and the property subdivided. In 1970, the three dwellings were merged into one space, and since 1975, the building has served as a community hall. 't Hoeveke was designated a protected heritage site on 17 April 1997 and later acquired by the municipality of Evere. By 2011, the infrastructure no longer met modern standards. The building was restored, with its historic façade preserved and the interior adapted for cultural events. The renovation, completed in 2012 at a cost of €220,000, secured its role as a central cultural venue and lasting reminder of Evere's rural past. Architecture Exterior 't Hoeveke follows the curve of the old cobblestone road. Its street-facing façade has preserved its anchor irons and is pierced by a large carriage entrance, emphasised by a sandstone buttress wall. This is followed by four windows, each with a stone sill, brick surround and wooden lintel, placed at different heights. Beneath the eaves, two small openings between the scaffolding holes provide light to the attic under a restored roof frame. The rear side of the roof is punctuated by four small dormer windows. Interior The interior of the farmhouse retains the character of a traditional rural construction. The attic is situated beneath a restored timber roof frame, while the annex extending into the plot reflects the building's former agricultural function. Although remodelled during the 19th century, the interior still conveys the simplicity and utilitarian nature typical of farmhouses of the period. See also History of Brussels Culture of Belgium Belgium in the long nineteenth century References External links Media related to 't Hoeveke at Wikimedia Commons
't Hoeveke

't Hoeveke est une fermette bâtie en 1638 sur le territoire de la commune actuelle d'Evere en Belgique. Elle constitue le patrimoine rural le plus ancien de la commune. Depuis 1997, c'est un monument classé au patrimoine immobilier de la Région de Bruxelles-Capitale. Toponymie 't hoeveke, en néerlandais signifie « la fermette ». Situation et description Elle est située au no 3 de la rue de la Marne à Evere. Le bâtiment épouse le tracé d'un embranchement (via vicinalis) de l'antique via publica entre Cortoriacum et Atuatuca Tungrorum où elle rejoignait la via Agrippinensis. Les murs du rez-de-chaussée de la partie la plus ancienne sont édifiés en moellons de poudingue, à l'avant comme à l'arrière. Les murs de surcroit du comble sont en briques de terre compressée. Le toit à deux versants est recouvert de tuiles pannes. Le versant arrière est ajouré par quatre petites lucarnes.Un bâtiment datant du début du XXe siècle est accolé à la fermette primitive donnant, à l'ensemble une forme de L. Tous les matériaux utilisés sont extraits et façonnés sur place. Des carrières à ciel ouvert sont exploitées à Evere et Diegem entre le Moyen Âge et la fin du XIXe siècle tandis que la brique et la tuile sont façonnées à Evere de façon saisonnière, dès le début du XIXe siècle, puis industriellement, jusqu'au milieu du XXe siècle. Historique Les parties les plus anciennes sont édifiées en 1638. À l'époque, elles font partie d'une grande métairie qui est la résidence du bourgmestre représentant le seigneur d'Evere et dont l’existence est avérée depuis le XVIe siècle. Durant le XIXe siècle, le corps de logis est abattu et la partie sauvegardée est divisée en logements et dépendances pour trois familles d'agriculteurs. En 1970, les trois logements et le bâtiment du XIXe siècle sont convertis en une seule zone d'habitation.En 1975, l'ensemble, devenu propriété de la commune d'Evere, est transformé en salle de fête. Le 17 avril 1997, les façades, la toiture de l'ensemble, ainsi que la parcelle et les voiries adjacentes sont classées au patrimoine immobilier par la Région de Bruxelles-Capitale. En 2011, l'infrastructure ne répondant plus aux normes de sécurité en vigueur, le Conseil municipal décide de rénover le bâtiment ainsi que d'aménager l'agencement des salles afin de dédier l'ensemble à des événements culturels. Ces rénovations, pour un montant de 220 000 EUR, portant sur la sécurité, l'équipement et l'électricité ont été financées par la commune aidée par des financements privés. Actuellement, le site peut être utilisé six fois l'an par la Communauté française et trois fois par la Communauté flamande. Accès Ligne 55 du tramway de Bruxelles, arrêts « Paix » ou « Tilleul » Ligne 64 des autobus de Bruxelles, arrêt « Paix » Notes et références Notes Références Voir aussi Bibliographie Pierre-Jean Tribot et Paul Defawe, Evere, Bruxelles, CFC-Éditions, 2006, 71 p. (ISBN 978-2-930018-62-1) Lien externe Page web de la commune d'Evere sur 't Hoeveke Portail de la Belgique Portail de Bruxelles Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Sint-Rochuskapel (Dworp)

De Sint-Rochuskapel is een grote kapel in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Beersel behorende plaats Dworp, gelegen aan de Lotsesteenweg. Geschiedenis Een eerste kapel werd gebouwd in 1866 naar aanleiding van de cholera-epidemie die zich voordeed in 1865-1866. In 1964 schonk baron d'Anethan een stuk grond en de buurtbewoners brachten geld bijeen om een nieuwe kapel te bouwen naar ontwerp van Joannes Albrecht Cnop. Deze kapel kwam in 1964 tot stand. Op de gevelsteen vindt men te tekst: Deze capel is gebouwd ter ere van den H. Rochus patroon tegen pest en cholera ter gedachtenis van het jaer 1866 herbouwd 1964. Gebouw De kapel is gebouwd in Diegemse breuksteen en heeft een mank lessenaardak met een klokkengevel op het hoogste punt. Het interieur is zaalvormig, verlicht door een glas-in-betonvenster. Er is een altaar aanwezig.
Sint-Gereonkerk (Bever)

De Sint-Gereonkerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Bever behorende plaats Akrenbos, gelegen aan Akrenbos. Deze kerk werd in 1857 gebouwd, waarmee ook Akrenbos een eigen kerkgebouw kreeg. Het is een eenvoudige driebeukige bakstenen kerk onder zadeldak. Hij heeft een ingebouwde toren met ingesnoerde naaldspits en een halfrond afgesloten koor. Een merkwaardigheid vormen de gietijzeren pilaren, een van de eerste toepassingen hiervan in de kerkenbouw. De twee portiekzijaltaren en het koorgestoelte zijn eind 18e-eeuws; het hoofdaltaar is 19e-eeuws.
Sint-Martinuskerk (Bever)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de Vlaams-Brabantse plaats Bever, gelegen aan de Plaats. Geschiedenis De parochie is al oud. Hij werd in 1137 voor het eerst vermeld. Het patronaatsrecht werd toen geschonken aan het Heilig Kruiskapittel te Kamerijk. Een kaart uit 1641 toonde een eenbeukig gotisch kerkje met westtoren. Dit kerkje raakte in verval en in 1782 zou de bouw van een nieuwe kerk beginnen. Deze zou in 1784 gereed moeten zijn maar gebrek aan middelen en later de Franse Revolutie zorgden er voor dat de kerk pas in 1804 een zoldering kreeg. Ook de plaatsing van het kerkmeubilair verliep traag. De kruiswegstaties werden in 1860 aangebracht en het orgel in 1886. Het omringende kerkhof werd in 1870 opgeheven en verplaatst naar een begraafplaats. Omstreeks 1985 werden figuratieve glas-in-loodramen geplaatst die waarschijnlijk afkomstig waren uit de Sint-Gertrudiskerk te Etterbeek. Gebouw Het betreft een bakstenen driebeukig kerkgebouw in laat-classicistische stijl. De kerk heeft een ingebouwde toren. De kerk heeft rondboogvensters en tegen de muur zijn enkele 18e-eeuwse grafstenen aangebracht. Interieur Het hoofdaltaar is van 1752 en afkomstig uit de Sint-Adriaansabdij te Geraardsbergen. Ook de zijaltaren zijn vermoedelijk uit deze abdij afkomstig. De altaren zijn in late barokstijl. Ook uit de 18e eeuw zijn het koorgestoelte, de kerkmeesterbanken en de preekstoel. Het orgel uit 1886 werd vervaardigd door Charles Anneessens. Er is een 17e-eeuws doopvont. De kerk bezit een gepolychromeerd Sint-Martinusbeeld (eind 17e eeuw).
Sint-Theresiakerk (Dilbeek)

De Sint-Theresiakerk is de parochiekerk voor de tot de Vlaams-Brabantse plaats Dilbeek behorende wijk Kaudenaarde. Geschiedenis Vanwege de bevolkingstoename werd in 1925 een nieuwe parochie opgericht. Voordien kerkte men in de Sint-Bernarduskapel te Anderlecht. Een noodkerk aan de Heilige Theresialaan 79 werd benut. In 1938 werd de definitieve kerk gebouwd naar ontwerp van Léonard Homez. Gebouw Het betreft een bakstenen, naar het noorden georiënteerd, kerkgebouw onder zadeldak. Het heeft een skelet van gewapend beton. De kerk heeft stijlelementen van moderne gotiek en van art deco. De bakstenen klokkentoren bevindt zich naast en achter het koor. Voor de ingang bevindt zich een groot Sint-Theresiabeeld, vervaardigd door Adhemar Goeters. In 2017 werd bekend dat de Sint-Theresiakerk zou worden onttrokken aan de eredienst. Er is in een herbestemming voorzien. Interieur Het is een zaalkerk, maar de kerk heeft feitelijk twee smalle zijbeuken die als looppad worden gebruikt. Het kerkmeubilair is uitgevoerd in art-decostijl.
Onze-Lieve-Vrouw van de Vredekerk (Hogen)

De Onze-Lieve-Vrouw van de Vredekerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Geetbets behorende plaats Hogen, gelegen aan de Hogenstraat 103. Deze kerk werd gebouwd in de jaren '40 van de 20e eeuw. De bakstenen kerk in art decostijl en de naastgebouwde toren heeft een tentdak. Beide zijgevels van de kerk hebben vier puntgevels. Zestien glas-in-loodramen werden in de jaren '50 van de 20e eeuw geplaatst, vervaardigd door Gerard de Seyn en Antoon d'Haeyer. Nadat in 2019 een gedeeltelijke herbestemming van de kerk werd voorgesteld vindt men er een parochieel centrum en een voedselmarkt voor streekproducten.
Sint-Catharinakerk (Zuurbemde)

De Sint-Catharinakerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Glabbeek behorende plaats Zuurbemde. Geschiedenis Het laatgotisch driezijdig afgesloten koor is laatgotisch en uit de 16e eeuw (1541). Ook de dwarsbeuk stamt uit die tijd. In 1863-1864 werd het kerkschip en de toren opnieuw gebouwd, nu in neogotische stijl. Een sacristie is van 1857. Gebouw Het betreft een driebeukige bakstenen kruiskerk waarvan het koor en de dwarsbeuk laatgotisch zijn en in baksteen en zandsteen werden uitgevoerd. Schip en ingebouwde toren, in neogotische stijl, werden in baksteen uitgevoerd. Interieur Van belang is de sacramentstoren in renaissancestijl. Een schilderij door Pieter Jozef Verhaghen is uit 1792. De kerk bezit een aantal 16e- en 17e-eeuwse heiligenbeeldjes. Ook is er een biechtstoel van 1651 in barokstijl.
Sint-Andreaskerk (Attenrode)

De Sint-Andreaskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Glabbeek behorende plaats Attenrode, gelegen aan de Doelaagstraat 5. Het betreft een neogotisch bouwwerk, opgericht in 1911 naar ontwerp van A.Verheyden. De ingebouwde westtoren was oorspronkelijk van 1659, maar werd in de 18e eeuw herbouwd in classicistische stijl. De kerk heeft een driezijdig afgesloten koor. Interieur De kerk bezit biechtstoelen in barokstijl van omstreeks 1700 en een 18e-eeuws doopvont. In de kerk vindt men laatgotische beelden uit de vroege 16e eeuw, waaronder een calvarie. Het orgel is van 1857 en werd vervaardigd door Pieter-Adam Van Dinter.
Sint-Lambertuskerk (Leefdaal)

De Sint-Lambertuskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Bertem behorende plaats Leefdaal, gelegen aan de Dorpstraat. Geschiedenis Een legende beweert dat de oorspronkelijke kerkeind 7e eeuw zou zijn ingewijd door Sint-Hubertus. Omstreeks 1100 werd het patronaatsrecht van de kerk geschonken aan de Abdij van Affligem. Hier stond een romaanse basilicale kerk van omstreeks 1200. Deze had een westtoren, een driebeukig schip en een door een halfronde apsis afgesloten koor. In 1524 werd de toren verhoogd. Omstreeks 1556 werd het koor verlengd en werd het schip van nieuwe pilaren voorzien. In de 18e eeuw werd de westtoren ingebouwd. In de 19e eeuw werd in de toren een neogotisch portaal aangebracht. Gebouw De driebeukige kerk is gebouwd in uit de streek afkomstige kalkzandsteen. In de zuidgevel bevindt zich een stenen zonnewijzer van 1639. De kerk heeft een driezijdig afgesloten koor en tegen de oostelijke muur bevindt zich een 18e-eeuws calvarie. De kerk wordt omringd door een kerkhof dat weliswaar ontruimd is maar waarvan de belangrijkste grafstenen nog behouden zijn. Interieur Gaspar de Crayer vervaardigde in 1662 het schilderij: Bekering van Sint-Hubertus. Het barokaltaar is uit de 2e helft van de 17e eeuw. Lambrisering, biechtstoel, preekstoel en communiebanken zijn 18e-eeuws.
Wauweringkapel

De Wauweringkapel (ook: Onze-Lieve-Vrouwe ter Noodkapel) is een kapel in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Beersel behorende plaats Dworp, gelegen aan de Oude Vijverweg. geschiedenis Een eerste kapel werd in 1819 gesticht door Guillelmus Cassaert uit dankbaarheid voor zijn genezing. In 1822 werd een nieuwe kapel om de oude heen gebouwd door diens zoon Philippus Cassaert uit dank voor het feit dat hij veilig door de tijd van de Napoleontische oorlogen was gekomen. De oude kapel werd vervolgens gesloopt. Ook in 1822 woedde er een cholera-epidemie en sindsdien werd er -tot eind 19e eeuw- dagelijks de rozenkrans gebeden. Het klokje van de kapel diende overigens ook als schaftklok voor de nabijgelegen kartonfabriek van Coosemans. De kapel werd gerestaureerd in 1975-1976 en in 2014. Gebouw Het is een kapel op rechthoekige plattegrond onder zadeldak, voorzien van een dakruiter. De zijgevels zijn voorzien van steekboogvensters. In de gevel bevindtzich een steen met opschrift: Deze kapel is gebouwd ten jare 1822 ter eere van O.L.Vrouw ter nood.