NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Begijnhofpark

Het Begijnhofpark is een park in het centrum van de Belgische stad Kortrijk. Dit stadspark van ongeveer 1 hectare groot ligt in de historische binnenstad, tussen de Houtmarkt en de Groeningestraat. Geschiedenis en hedendaagse invulling Het grootste deel van het Begijnhofpark hoorde vroeger bij de tuinen van de Groeningeabdij en van het ziekenhuis/rusthuis Sint-Vincentius. De laatste bewoners van deze abdij waren de Arme Klaren. Doordat het voorheen een tuin was, is het park nu nog steeds volledig ommuurd, met drie verschillende toegangswegen. Van de originele structuur van het park resten nu alleen nog de oude scheidingsmuur met zijn drie gemetselde poorten, een klein kapelletje en enkele waardevolle bomen. De stad Kortrijk liet het park in 2005 grondig restaureren. Naast de Groeningeabdij opende in 2005 het streekbezoekerscentrum voor Kortrijk en de Leiestreek in een nieuwe vleugel van de Groeningeabdij Na het wegtrekken van het Sint-Vincentiusziekenhuis en het latere woonzorgcentrum kon de sloop daarvan starten in maart 2023, waarbij het Begijnhofpark 30% groter kon worden en het uitzicht op de Onze-Lieve-Vrouwekerk werd hersteld. In het park schittert nu de volledig gerestaureerde Groeningeabdij. Hierin bevond zich tot 2021 het museum Kortrijk 1302. Tot 2024 werd de abdijsite omgebouwd tot Abby, een museum voor beeldende kunst. Gebruik Het park doet vaak dienst als fraai decor voor openluchtactiviteiten en tentoonstellingen. In het Begijnhofpark vindt jaarlijks het festival Mayday Mayday plaats. In 2012 werd in het park een geluidsinstallatie geïnstalleerd met de bedoeling klassieke muziek in het park te doen weerklinken onder de noemer salon in de stad. Literatuur Kortrijk in het Groen, juni 2004
Waterloobrug

De Waterloobrug is een betonnen liggerbrug over het Kanaal Charleroi-Brussel in Buizingen, een deelgemeente van Halle (Vlaams-Brabant). De 14,5 m brede brug werd gebouwd in 1995 ter vervanging van de oude Waterloobrug, waarvan de uitwendige spankabels in de kokers van de bovenbouw van het brugdek zeer sterk beschadigd en gedeeltelijk gebroken waren. De totale lengte bedraagt 50 m.
Brabobrunnen

Der Brabobrunnen ist ein Springbrunnen auf dem Grote Markt der belgischen Stadt Antwerpen. Er wurde 1887 von dem Antwerpener Bildhauer Jef Lambeaux (1852–1908) geschaffen. Die Bronzeplastik greift deutlich Stilmerkmale des italienischen Manierismus auf. In ihrer Darstellung bezieht sie sich auf die Legende um die Stadtgründung Antwerpens. Sie zeigt den jungen Helden Silvius Brabo, wie er die abgehackte Hand des Riesen Druon Antigon, den er zuvor im Kampf besiegt hatte, in die Schelde wirft. Der Riese hatte am Ufer der Schelde von den vorbeifahrenden Schiffern Wegezoll verlangt. Konnten sie den Zoll nicht bezahlen, hackte er ihnen die rechte Hand ab. Der Name der Stadt soll der Überlieferung nach von diesem Ereignis, dem „Hand werfen“, herrühren. Der Brunnen ersetzte einen Freiheitsbaum, der bis 1882 auf dem Platz vor dem Rathaus stand. Die feierliche Enthüllung der Skulptur fand am 21. August 1887 statt. Weblinks
Fuente de Brabo

La fuente del Brabo (en neerlandés: Brabofontei) está situada en la Grote Markt (Plaza del Mercado Grande) de Amberes, frente al Ayuntamiento de la ciudad. La ceremonia de inauguración de la escultura tuvo lugar en 1887. Jef Lambeaux realizó el conjunto de la fuente en bronce.​ La fuente evoca la leyenda que da nombre de la ciudad: la victoria del capitán romano Silvio Brabo sobre el gigante Druon Antígono, quien cortaba una mano a todos los capitanes de barco que amarraban en la zona y se negaban a pagarle peaje, lanzándola a continuación al Escalda. La estatua representa a Silvio Brabo cuando lanza la mano amputada del gigante al río.​​​ La etimología del nombre de la ciudad Amberes (en neerlandés Antwerpen) procede de Ant (mano) y werpen (lanzamiento).​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Fuente de Brabo.
Brabofontein

De Brabofontein is een fontein in de Belgische stad Antwerpen. Op de fontein bevindt zich een bronzen standbeeld van Silvius Brabo van de beeldhouwer Jef Lambeaux, dat werd gegoten bij de Brusselse Compagnie des Bronzes en in 1887 werd onthuld. De Brabofontein bevindt zich voor het Antwerpse stadhuis op de Grote Markt. De fontein werd gefinancierd met het legaat van August Nottebohm, oom van Oscar Nottebohm. De sage van Brabo gaat over de reus Druon Antigoon, die de hand van onwillige tolbetalers afhakte en deze in de Schelde wierp. Brabo doodde echter de reus en hakte op zijn beurt diens eigen hand af, welke hij in de rivier gooide. Antwerpen zou volgens deze uitleg van Hand werpen komen. Het beeld is echter dusdanig gepositioneerd dat Brabo de hand richting stad lijkt te smijten. Dat kent zijn oorzaak in de beperkte afstand tussen het stadhuis en het beeld. Mocht men Brabo richting Schelde positioneren zou het lijken alsof Brabo de hand in het stadhuis wil gooien. Er zijn verschillende versies van deze sage. In één ervan slingert Brabo de hand weg van de rivier en zegt: "Daar waar de hand neerkomt, bouw ik een stad: 'Handwerpen'". Dit komt dus overeen met de richting waarin Brabo op de fontein de hand wegwerpt. Volgens de Amerikaanse historicus John Lothrop Motley en vele andere etymologisten en historici, zou de naam Antwerpen echter afkomstig zijn van het germaanse anda (aan, naast) en werpum (werf), dus een stad gelegen aan de (scheeps)werf. Een andere mogelijke oorsprong zou aan 't werp (afkomstig van andoverpis) kunnen zijn. Het woord werp verwijst naar een rivierslib of mangemaakte wal. Externe links Legende Brabofontein De Brabofontein op BALaT - Belgian Art Links and Tools (KIK-IRPA) Referenties
Fontanna Brabo

Fontanna Brabo (nid. Brabofontein) – fontanna umieszczona na środku rynku w Antwerpii. Przedstawia legendarnego rzymskiego żołnierza, Silviusa Brabo wyrzucającego dłoń odciętą olbrzymowi zwanemu Druon Antigoon. Została odsłonięta w 1887 roku. Wykonawcą fontanny był Jef Lambaux, który w 1883 roku zaprezentował radzie miejskiej projekt swojego przyszłego dzieła. Odsłonięcie pomnika nastąpiło w 1887 roku. Rzeźba nawiązuje do legendy o rzymskim żołnierzu Silviusa Brabo, który wyzwał na pojedynek Druona Antigoona, olbrzyma który domagał się zapłaty od żeglarzy przeprawiających się przez Skaldę. Tym, którzy odmawiali, odcinał rękę, stąd Brabo w rewanżu przed zabiciem giganta również odciął mu dłoń. Przypisy
Фонтан Брабо

Фонтан Брабо — фонтан, що встановлений на площі перед ратушою міста Антверпен (скульптор Жозеф Ламбо́). Фонтан — не що інше, як ілюстрація до місцевої легенди про міфічного злодія та героя, що його переміг. Велетень-злодій Антигон оселився в дельті річки і заважав купецьким човнам, які везли харчі і товари римлянам. Саме їм в ті часи належали землі Фландрії. Герой, римський вояк легіонер на ім'я Сільвіус Брабо, покарав злодія та убив його. А як знак перемоги — відрубав велетню руку та викинув її в річку. Момент перемоги легіонера та викидання ним відрубаної руки і зафіксував фонтан. З обрубку руки велетня, що тримає Сільвіус Брабо, тече вода, коли працює фонтан. Його створив у 1887 р. скульптор Жозеф Ламбо (Jef Lambeaux) в звичній для монументів кінця 19 століття бравурній, пафосній манері. Фонтан Брабо прикрашає площу Гроте Маркт. Поряд розташована Антверпенська ратуша. Галерея Див. також Антверпенська ратуша Будинок Рубенса Королівський музей витончених мистецтв (Антверпен) Собор Антверпенської Богоматері Архітектура Бельгії Віктор Орта Примітки Джерела Матеріали періодичних видань
Catedral de Tournai

La catedral de Nostra Senyora de Tournai (Nôtre Dame de Tournai) és un dels monuments arquitectònics més excel·lents de Bèlgica. Està inscrita en la llista del Patrimoni de la Humanitat de la UNESCO des del 2000. L'edifici, situat al marge esquerre de l'Escalda, està feta de pedra calcària grisa blavosa, pròpia de la regió. La seva edificació va començar al segle xii sobre un fonament més antic. L'edifici combina tres corrents arquitectònics diferents que es van succeir al llarg de la història: la nau correspon al període romànic, de línies severes i pesades. El cor pertany a l'estil gòtic; el transsepte, al seu torn, és d'un estil transitori entre ambdós. Aquesta convergència de corrents i estils donen a l'edifici una aparença única i enlluernadora. Referències
Katedrála Notre Dame (Tournai)

Katedrála Notre Dame v Tournai je jedna z nejznámějších památek Belgie. Je sídlením kostelem tournaiského biskupa. Výstavba katedrály začala v první polovině 12. století na místě původní sakrární stavby. Hlavní loď chrámu je v románském stylu, zatímco chór má gotický původ a transeptální část je směsí obou stylů. Součástí stavby, jejíž délka je 134 m a na šířku dosahuje 60 m, je i pět charakteristických věží – zvonic (výška 83 m). Katedrála má specificky šedomodrou barvu danou použitím místního stavebního materiálu těženého v blízkosti řeky Šelda. Od roku 2000 je katedrála zapsána na Seznamu světového dědictví UNESCO. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Katedrála Notre Dame na Wikimedia Commons
Notre-Dame (Tournai)

For alternative betydninger, se Notre Dame. (Se også artikler, som begynder med Notre Dame) Notre-Dame-katedralen i Tournai i Belgien blev bygget i den første halvdel af det 12. århundrede. Katedralen er især kendetegnet af et meget stort romansk midterskib. Koret som blev genopbygget i det 13. århundrede er udelukkende i gotisk stil. De unggotiske kor på tværskibet menes at være forbilledet for Roskilde domkirkes kor. Katedralen indskrevet på UNESCOs Verdensarvsliste i 2000 Eksterne henvisninger
Catedral de Nuestra Señora (Tournai)

La catedral de Nuestra Señora de Tournai (en francés: Notre-Dame de Tournai) es una catedral católica en la ciudad de Tournai y uno de los monumentos arquitectónicos más sobresalientes de Bélgica. Esta construcción, ubicada en el litoral sur del río Escalda, está hecha de piedra gris-azulada procedente de la propia región. Su edificación comenzó en el siglo XII sobre un fundamento más antiguo. El edificio combina tres corrientes arquitectónicas distintas que se sucedieron a través de la historia: la nave corresponde al periodo románico, de líneas severas y pesadas, el coro pertenece al estilo gótico; y el transepto, a su vez, es de un estilo transitorio entre ambos. Esta convergencia de corrientes y estilos dan al edificio una apariencia única y deslumbrante. Pertenece a la diócesis de Tournai. En reconocimiento al valor cultural de la Catedral de Tournai, la Unesco la declaró Patrimonio de la Humanidad en el año 2000.​ Características El transepto es la parte más distintiva y característica del edificio, con su campanario de cinco torres con cúpulas en ábside. La nave fue erigida en su mayor parte durante el primer tercio del siglo XII. Prefigurando el estilo gótico temprano, posee una galería en el segundo nivel, entre la arquería del suelo y el triforio. Pilastras entre el ventanal de arco de medio punto en el claristorio ayudan a soportar el peso de la bóveda que en siglo XVIII reemplazó al techo de madera plano original. Los brazos del transepto, construido en la mitad del siglo XII, terminan en el ábside, una característica prestada con toda probabilidad de ciertas iglesias renanas, característica con influencia en toda la Francia nororiental, como en la Noyon y la Soissons. Las torres cuadradas que flanquean el transepto alcanzan los 83 metros de altura. Las torres se diferencian en ciertos detalles, y algunos de los arcos que las adornan son de medio punto mientras que otros son ojivales. El obispo Gautier de Marvis (1219-1252) mandó demoler el coro románico original con el fin de reemplazarlo con uno gótico de dimensiones más majestuosas, inspirado por el que posee la Catedral de Amiens. La construcción del nuevo coro comenzó en 1242 y acabó en 1255. El resto de la catedral debió de haberse reconstruido siguiendo los pasos del coro, para satisfacer la nueva moda arquitectónica. Esto, sin embargo, nunca sucedió. Las únicas remodelaciones posteriores fueron el pórtico occidental y una gran capilla gótica que fue erigida a lo largo de uno de los pasillos laterales, haciendo desaparecer la pared y ventanas originales. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Catedral de Nuestra Señora. Tournai: Catedral de Nuestra Señora - de la Red Belga de Viajes Catedral de Tournai (pdf) - Sitio de la Unesco, contiene descripciones detalladas e historia. Catedral de Nuestra Señora Archivado el 27 de enero de 2013 en Wayback Machine. - de la página oficial de la ciudad de Tournai Sitio de la catedral - de la diócesis de Tournai (en francés)
Katedrala Notre-Dame u Tournaiju

Katedrala Notre-Dame (Naše Gospe) ili Katedrala naše Gospe od Flandrije u Tournaiju je jedan od najvažnijih arhitektonskih spomenika u Belgiji. Tournaiška katedrala je mješavina brojnih utjecaja arhitekture iz središnje Francuske (Ile de France), rajnske oblasti (Rhineland) i Normandije, koji su u kratkom vremenu, početkom 12. stoljeća, prethodili procvatu gotičke arhitekture[1]. Zbog iznimno visokog romaničkog glavnog broda i kapitela bogatih skulpturama, ali i zbog 5 šiljastih tornjeva koji prethode gotici, danas je nacionalni spomenik pokrajine Valonije, ali i UNESCOv spomenik svjetske baštine. Povijest Još od kasnog 6. stoljeća, središte biskupije je bilo u Tournaiju gdje je stara katedrala od lokalnog plavo-sivog kamena, na uzvisini iznad južne obale rijeke Scheldt, dijelila grad na dva jednaka dijela. Početkom 12. stoljeća je na starim temeljima izgrađena građevina u kojoj je kombinirano više arhitektonskih stilova s veličanstvenim rezultatom. Teški i ozbiljni glavni brod je urađen u stilu romanike, što je u kontrastu s transeptom i oltarom koji su urađeni u stilu visoke- gotike. Transept je i najprepoznatljiviji dio građevine s pet zvonika i polukružnim apsidama na krajevima. Biskup Gautier de Marvis (1219. – 1252.), inspirian katedralom u Amiensu, dao je srušiti originalni romanički oltar u 13. stoljeću, kako bi ga zamijeni s izrazito velikim gotičkim. Gradnja je započela 1242. a završila 1255. godine. Ostatak katedrale je izgrađen u istom romaničkom stilu glavnog broda. Jedini dodaci katedrali, zapadni trijem i velika gotička kapela uz katedralu, su se dogodili mnogo kasnije. U katedrali su pokopani Eleutherius od Tournaija i Nicolas Gombert. Godine 2000. katedrala je dospjela na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi. Arhitektura Glavni brod je uglavnom urađen u 12. stoljeću, kao preteča rano-gotičkog stila, s galerijom između arkada u prizemlju i trostrukih prozora (trifora). Pilastri između polukružnih prozora u podržavaju kameni svod iz 18. st. koji je zamijenio originalni ravni drveni strop. Krakovi transepta, izgrađeni sredinom 12. stoljeća, imaju apsidalne krajeve; što je regionalna karakteristika romaničkog stila rajnskih crkava. Ovaj stil do tada nije imao nikakav utjecaj na arhitekturu svjeroistočne Francuske, osim na katedralu u Noyonu i Soissonsu. Četvrtasti tornjevi na krajevima transepta imaju visinu od 83 metra, a variraju u detaljima – neke su njihove slijepe arkade polukružne, a neke su šiljate. Poveznice Crkvena arhitektura Kršćanska umjetnost Vanjske poveznice Panoramski 360x180 pogled na katedralu Arhivirana inačica izvorne stranice od 13. kolovoza 2012. (Wayback Machine) Tournai: Katedrala naše Gospe - - Belgijska turistička mreža Tournai katedrala (pdf) – UNESCOv opis i povijest Katedrala Notre-Dame Arhivirana inačica izvorne stranice od 27. siječnja 2013. (Wayback Machine) – službene stranice grada Tournaija. (fr.) Katedrale – Tournaiška biskupija.
Notre-Dame-székesegyház (Tournai)

A tournai-i Notre Dame-katedrális Belgium egyik műemlék temploma, a Tournai-i egyházmegye székesegyháza, a világörökség része. Tournai városában, a Schelde folyó déli partján helyezkedik el. A katedrális építését 1110-ben kezdték el, miután a 9. század közepén tűzvész pusztította el az ezen a helyen állt püspökséget. A mai templom három építészeti korszak nyomát viseli: a főhajó román stílusú, a kereszthajó átmeneti jellegű, a kórus pedig gótikus. Az épület legjellegzetesebb része a kereszthajó, az öt harangtoronnyal és a fékörben végződő apszissal. A főhajó többnyire a 12. század első harmadából származik. A földszinti árkádsor és az átjáró közötti galéria a korai gótikát vetíti előre. A köríves ablakok közötti pillérek tartják a 18. századi boltíveket, amelyek az eredeti lapos famennyezet helyett készültek. A kereszthajó a 12. század közepén épült és bizonyos Rajna-menti templomok hatását tükrözi. A kereszthajót lezáró négyszögletes tornyok 83 méter magasak. A 13. században Gautier de Marvis püspök (1219 – 1252) lebontatta az eredeti román stílusú kórust és egy sokkal nagyobb gótikus stílusúval helyettesítette, amely az Amiens-i katedráliséra emlékeztet. Az új kórus 1242 és 1255 között épült. A katedrális többi részét is ugyanabban a stílusban akarták átépíteni, de erre már nem került sor. Ezekből a tervekből 1325-ig csak két gótikus oldalkápolna valósult meg. Adatok A tornyok magassága: 83 m A főhajó magassága: 26 m A főhajó hossza: 48 m A főhajó szélessége: 20 m A kórus magassága: 58 m A kórus szélessége: 36 m A kereszthajó magassága: 48 m A kereszthajó hossza: 66,5 m A kereszthajó szélessége: 14 m A templom teljes hossza: 134 m Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Tournai Cathedral című angol Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Ez a szócikk részben vagy egészben a Kathedrale in Tournai című német Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Külső hivatkozások A katedrális az UNESCO világörökségi listáján A katedrális a város honlapján Archiválva 2013. január 27-i dátummal a Wayback Machine-ben a katedrális leírása és története a világörökség honlapján (pdf) – * Belgium Travel Network
Cattedrale di Notre-Dame (Tournai)

La cattedrale di Notre-Dame a Tournai è uno dei più importanti monumenti architettonici del Belgio e dal 2000 fa parte dell'elenco dei patrimoni dell'umanità dell'UNESCO. Questa struttura, costruita con pietre locali blu e grigie, occupa un terreno in lieve dislivello vicino alla riva sud del fiume Schelda, che divide in due parti quasi uguali la città di Tournai. Storia e descrizione La costruzione iniziò nel XII secolo su fondamenta più antiche e si protrasse a lungo, tanto che la cattedrale fonde gli stili di ben tre periodi distinti: il romanico della navata, il gotico del coro e uno stile di transizione fra romanico e gotico (protogotico) nel transetto. Quest'ultimo è la parte più caratteristica di tutto l'edificio, con un gruppo di cinque torri campanarie e due absidi semicircolari nelle parti terminali. La navata venne costruita in gran parte all'inizio del XII secolo. Precorrendo alcune caratteristiche gotiche, essa presenta una tribuna (matroneo) a doppio ordine fra le arcate del piano terra e il triforio. I pilastri fra le finestre del cleristorio aiutano a sostenere la volta del XVIII secolo che sostituì la copertura originale, che era piatta e di legno. Il transetto, costruito alla fine del XII secolo, ha due absidi nella parte terminale, una soluzione molto probabilmente ispirata ad alcune chiese della regione del Reno, e che a sua volta potrebbe aver influenzato altre cattedrali del nord-est della Francia, come quelle di Noyon e di Soissons. Le torri quadrate che affiancano il transetto raggiungono un'altezza di 83 m. Esse sono molto simili una all'altra, variano solo in alcuni particolari. Il vescovo Gautier de Marvis (1219-1252) fece demolire il coro romanico originale nel XIII secolo per rimpiazzarlo con un coro in stile gotico, di dimensioni molto maggiori, ispirato da quello della cattedrale di Amiens. La costruzione del nuovo coro iniziò nel 1242 e terminò nel 1255. Anche il resto della cattedrale doveva essere ricostruito in stile gotico, ma ciò non avvenne mai; le uniche aggiunte furono il porticato sulla facciata principale occidentale e una grande cappella gotica costruita lungo una delle navate laterali, i cui muri e finestre originali scomparvero durante la realizzazione dell'opera. Nel 1999 un violento tornado si è abbattuto sulla chiesa, comportando gravi danni alla stabilità. I lavori di restauro, a Dicembre 2025 interessano ancora tutto il coro, che quindi non è praticamente visitabile eccetto che per una piccola sala. Galleria d'immagini Voci correlate Navate più alte del mondo Architettura gotica Diocesi di Tournai Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla cattedrale di Notre-Dame Collegamenti esterni Pagina del sito dell'UNESCO sulla Cattedrale di Tournai, su whc.unesco.org.
Catedral de Nossa Senhora de Tournai

A Catedral de Nossa Senhora de Tournai (Nôtre Dame de Tournai) é um dos monumentos arquitetônicos mais sobressalentes da Bélgica. A estrutura, localizada no litoral sul da Escalda, está feita de pedra giz-azulada presente na região. Sua edificação começou no século XII sobre um fundamento mais antigo. O edifício combina três correntes arquitetônicas distintas que se sucederam a través da historia: a nave corresponde ao período românico, de linhas severas e pesadas. O coro pertence ao estilo gótico; o transepto, por sua vez, é de um estilo transitório entre ambos. Esta convergência de correntes e estilos dão ao edifício uma aparência única e deslumbrante. Transepto sul e torres, onde se pode apreciar a terminação em perélio e os arcos de médio ponto e ogivais que adornam as torres. O transepto é a parte mais distinta e característica do edifício, com seu campanário de cinco torres com cúpulas em Perélio. A nave foi erguida em sua maior parte durante o primeiro terço do século XII. Prefigurando o estilo gótico templano, possui uma galeria no segundo nível, entre a arqueria do solo e o Trifório. Pilastras entre a janela do arco de volta perfeita no clerestório ajudam a suportar o peso da abóbada que no século XVIII substituída ao trecho original, feito de madeira, e plano. Os braços do transepto, construído pela metade do século XII, terminam no perélio, uma característica prestada com toda probabilidade de certas igrejas renanas, característica que fará sentir sua influencia em toda a França nororiental, como na Noyon e a Soissons. As torres quadradas que flanqueiam o transepto alcançam os 83 metros de altura. As torres variam em certos detalhes, alguns dos arcos que as adornam são de meio ponto, outros são arco quebrado. O bispo Gautier de Marvis (1219-1252) mandou demolir o coro românico original com o fim de substituí-lo com um gótico mais majestoso em dimensões, inspirado pelo que possui a Catedral de Amiens. A construção do novo coro começou em 1242 e acabou em 1255. O resto da catedral teve de ser reconstruído seguindo os passos do coro, para satisfazer a nova moda arquitetônica. Isto, no entanto, nunca sucedeu. As únicas remodelações posteriores foram o pórtico ocidental e uma grande capela gótica que foi erguida ao largo de um dos corredores laterais, fazendo desaparecer a parede e janelas originais. Em reconhecimento ao valor cultural da Catedral de Tournai, a Unesco a declarou Patrimônio da Humanidade no ano 2000. Galeria Ligações externas «Tournai: Our Lady's Cathedral». - de la Red Belga de Viajes «Tournai Cathedral (pdf)» (PDF). - Sitio de la UNESCO, contiene descripciones detalladas e historia. «Cathedral Notre-Dame». - from official site of the city of Tournai «Cathedral site». - de la diócesis de Tournai (en francés)