NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Prokathedraal van de Heilige Drievuldigheid

De Prokathedraal van de Heilige Drievuldigheid (Frans: Pro-cathédrale de la Sainte-Trinité) is een anglicaans kerkgebouw in de Brusselse gemeente Elsene. De anglicaanse gemeenschap, die al zo'n tweehonderd jaar aanwezig is in Brussel, kwam oorspronkelijk samen in privéwoningen. Pas na de Slag bij Waterloo werden de eerste reguliere gemeentes opgericht. De eerste kapel van deze gemeente bevond zich in de Belliardstraat te Brussel. De huidige kerk werd gebouwd tussen 1883 en 1885 door aannemer Jean François naar de plannen van architect William Barber. In 1897 werd de kerk uitgebreid met het koor naar een ontwerp van de architecten Huvenne en Jasinski. Na de Eerste Wereldoorlog, in 1928, werd op langs de straat het Church House (pastorij) opgericht. In 2001 werd aan het kerkgebouw een modern hallencomplex toegevoegd.
Prowse Point Military Cemetery

Prowse Point Military Cemetery is a Commonwealth War Graves Commission (CWGC) burial ground for the dead of the First World War located in the Ypres Salient on the Western Front in Belgium. The cemetery grounds were assigned to the United Kingdom in perpetuity by King Albert I of Belgium in recognition of the sacrifices made by the British Empire in the defence and liberation of Belgium during the war. Foundation The cemetery is on the site of a stand made by the 1st Battalions of the Hampshire Regiment and Somerset Light Infantry in October 1914. Major (later Brigadier-General) Charles Bertie Prowse displayed heroism at this stand and the site (and thus cemetery) was named after him. This makes the cemetery unique on the Salient for being named after an individual. The cemetery was begun in November 1914 and continued to be used until fighting moved beyond the Ploegsteert area in April 1918. The cemetery was designed by W H Cowlishaw. Notable graves include Sergeant W A Connor of the Royal Berkshire Regiment, who was awarded the French Croix de Guerre. Later burials This site featured heavy fighting at numerous points in the war. As such, remains of combatants are still occasionally being discovered in the area. Private Harry Wilkinson of the Lancashire Fusiliers was originally listed on the Ploegsteert Memorial to the Missing but his body was recovered and buried here in 2001. More recently, the remains of Private Richard Lancaster of the Lancashire Fusiliers, plus two others unidentified, were found and were buried at Prowse Point with full military honours. The ceremony was attended by his granddaughter. References External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Prowse Point Military Cemetery at Find a Grave
Sint-Janskerk (Sint-Jan-ter-Biezen)

De Sint-Janskerk (ook: Sint-Jan de Doperkerk) is de parochiekerk van het Belgische dorp Sint-Jan-ter-Biezen (gemeente Poperinge, provincie West-Vlaanderen), gelegen aan de Kapellestraat en gewijd aan Johannes de Doper. Geschiedenis In de 16e eeuw stond hier al een kapel, die in 1720, 1845 en 1855 werd verbouwd. In 1724 werd naast de kapel een kluis gebouwd, waarin Karel Grimminck tot zijn dood in 1728 als kluizenaar verbleef. Ook de Vlaamse priester-leraar en taalkundige Cyriel Moeyaert woonde in 'De oude kluis'. Van 1893-1894 werd een kerkje gebouwd, dat in 1906 nog gerestaureerd werd. Dit kerkje werd in 1971 beschadigd door onweer en in 1972 hersteld. Gebouw Het betreft een driebeukig bakstenen kerkje op rechthoekige plattegrond, in neogotische stijl. Het heeft een dakruiter en is voorzien van een gevelsteen met de tekst: Pieter kluizenaar mysticus Karel-Lodewijk Grimminck, leefde van 1724-1728 naast deze kapel in armoede en in boete. 12 nov. 1728. Het middenschip wordt overwelfd door een houten tongewelf en de zijbeuken door een vlak plafond. Het meubilair heeft neogotische en neorenaissance kenmerken. Ten westen van de kerk bevindt zich een kerkhof.
Sint-Victorkerk (Proven)

De Sint-Victorkerk is de parochiekerk van de Belgische plaats Proven (gemeente Poperinge, provincie West-Vlaanderen), gelegen aan het Alexisplein. Geschiedenis Hier was een romaanse kerk, en later een gotische hallenkerk, die in 1802 echter afbrandde, waarbij slechts de voet van de toren werd behouden. In 1806 werd de kerk herbouwd, waarbij de oorspronkelijke toestand gedeeltelijk werd aangehouden. In 1867 werd het middenkoor aangebouwd en in 1898 een sacristie. Gebouw Het betreft een driebeukige neogotische bakstenen hallenkerk met een vierkante vieringtoren, die een bekroning heeft die aan een peperbus doet denken. Vooral in de westgevel werd ook ijzerzandsteen toegepast, dat van de vroegere romaanse kerk afkomstig is. Het kerkmeubilair is voornamelijk neogotisch uit de 19e eeuw. Het marmeren doopvont is van het laatste kwart van de 18e eeuw. Een beeld van Sint-Catharina, van 1620, werd uitgevoerd in verguld hout. Een beeld van Sint-Sebastiaan, in gepolychromeerd hout, is van omstreeks 1750. Uit dezelfde tijd is een Christus op de koude steen, in verguld en gepolychromeerd hout. Een piëta is van omstreeks 1600. De kerk wordt omgeven door een kerkhof.
Iglesia de Nuestra Señora de la Capilla

La iglesia de Nuestra Señora de la Capilla​ (en francés: Église Notre-Dame de la Chapelle;​ en neerlandés: Onze-Lieve-Vrouw-ter-Kapellekerk)​ es una iglesia católica situada en el barrio de Marolles / Marollen de Bruselas,​ Bélgica. Fue fundada en 1134 por Godfrey I de Lovaina, cerca de lo que entonces eran las murallas de la ciudad. La edificación actual data del siglo XIII. Parte del edificio fue dañado por los franceses durante el bombardeo de Bruselas en 1695, en la Guerra de la Gran Alianza. Fue restaurada en 1866 y nuevamente en 1989. Alberga obras de Jérôme Duquesnoy (II) y Lucas Faydherbe. Pieter Bruegel el Viejo fue enterrado en esta iglesia. El monumento funerario erigido en su honor se encuentra todavía en su lugar. Parte de las reliquias de san Bonifacio de Bruselas, el obispo de Lausana, fueron enterradas aquí. Véase también Iglesia católica Iglesia de Nuestra Señora Referencias
Kościół Notre-Dame de la Chapelle

Kościół Notre-Dame de la Chapelle (fr. Église Notre Dame de la Chapelle, hol. Onze Lieve Vrouw ter Kapelle lub w skrócie Kapellekerk) – kościół rzymskokatolicki, położony na placu La Chapelle w centrum Brukseli. Jest jednym z najstarszych zabytków miasta. W kościele jest pochowany Pieter Bruegel (starszy) z małżonką. Historia i architektura Kościół Notre-Dame de la Chapelle jest jednym z najstarszych zabytków miasta. Jego poprzedniczką na tym miejscu była kaplica zbudowana w 1134 roku, przebudowana w 1210 roku na pełnowymiarowy kościół, który w swych dziejach był wielokrotnie naprawiany i przebudowywany w następstwie klęsk żywiołowych (pożary) lub działań ludzkich (grabieże, ataki). Stanowi dziś rzadką mieszankę stylu romańsko-gotyckiego (transept) i czystego gotyku (nawa). W 1563 roku w kościele wzięli ślub Pieter Bruegel (starszy) i Mayken Coeke. W roku 1579 kościół został zajęty przez wyznawców kalwinizmu i zamieniony w świątynię reformowaną. W 1585 roku, po kapitulacji Brukseli, przywrócono obrządek katolicki. W 1695 roku, po zbombardowaniu miasta przez Francuzów, do kościoła dobudowano barokową wieżę-dzwonnicę. W 1797 roku kościół został zamknięty po raz drugi. Otwarty w 1800 roku jako oratorium, stał się w 1803 roku, w następstwie konkordatu, ponownie jednym z kościołów parafialnych Brukseli. W 1813 roku budynek kościoła po raz pierwszy poddano restauracji, ale największe prace konserwatorskie rozpoczęły się ok. 1860 roku pod kierunkiem architekta Jamaera. Po raz kolejny kościół odnawiano w 1933 roku pod kierunkiem architekta Van Ysendijcka, który odrestaurował ściany nawy, dach prezbiterium i kaplicę Matki Boskiej. Ten etap prac został ukończony w 1934 roku. W 1935 roku wyremontowano nawę północną, a w 1937 mury zewnętrzne kaplicy Świętego Krzyża. Restauracja została ukończona w latach 1949–1951. W latach 1989–1996 w kościele ponownie wykonano znaczące prace konserwatorskie, którymi kierował architekt Marcel Mignot. Pochówki W kościele są pochowani Pieter Bruegel (starszy) z małżonką oraz Frans Anneessens, bojownik o prawa obywatelskie, walczący z centralistycznymi zapędami władców Niderlandów Austriackich i ścięty na Grand Place. W kaplicy Najświętszego Sakramentu znajduje się poświęcona mu tablica pamiątkowa. Przypisy Bibliografia George McDonald: Frommer's Brussels & Bruges with Ghent & Antwerp. Wyd. 2. New Jersey: Wiley Publishing Inc., 2005. ISBN 978-0-7645-7666-9. (ang.). Katharine Mill: Brussels. APA Publications, 2009. ISBN 978-981-258-976-7. (ang.).
Нотр-Дам-де-ла-Шапель

Нотр-Дам-де-ла-Шапель (фр. Notre-Dame-de-la-Chapelle; нид. Onze-Lieve-Vrouw-ter-Kapellekerk) — римско-католическая церковь, расположенная в районе Брюсселя Мароллы. Документ от 1134 года уже упоминает часовню в этом месте. Затем герцог Готфрид Бородатый (1095—1139) построил часовню между первым и вторым кольцом городской стены перед воротами в бывшем квартале ткачей. Позднее он передал часовню бенедиктинскому аббатству Гроба Господня в Камбре при тогдашнем аббате Парвинусе, который основал в ней приорат. Привилегии общины были расширены герцогом Генрихом I из Брабанта в 1195 году. Церковь имеет бурную историю последовательных этапов частичного разрушения, пожаров, грабежей, бомбардировок и реконструкции, изменений и реставрации, что делает её вехой в переходе от романского к готическому стилю. Преобразование часовни в церковь началось в 1210 году. У городских стен Брюсселя появилось поселение, а увеличенная часовня стала церковью второго прихода Брюсселя. Работа была завершена в XIII веке. Хор и трансепт были построены в смешанном романско-готическом стиле между 1250 и 1275 годами, в отличие от продольного прохода, чьё нынешнее состояние строительства является пламенеющей готикой XVI века после того, как церковь, подобно поселению, стала жертвой пожара в 1475 году. Церковь была разграблена в 1574 году кальвинистами, которые разрушили объект. В 1695 году она была повреждена французами во время осады Брюсселя. Церковь была восстановлена с 1699 по 1708 год, а старая башня была заменена брюссельским архитектором Антоном Пастораной на современную барочную колокольню. В церкви похоронены такие выдающиеся люди, как художник Питер Брейгель Старший со своей женой Майкен Кук, военные деятели Спинола, де Крой и другие. Примечания
Церква Діви Марії (Брюссель)

Церква Діви Марії в Каплиці, Нотр-Дам-де-ла-Шапель (фр. Église Notre-Dame-de-la-Chapelle, нід. Onze-Lieve-Vrouw-ter-Kapellekerk) — римо-католицька церква, що розташована в районі Брюсселя Мароль, Бельгія. Історія Церква заснована у 1134 графом Годфрі I біля міської фортечної стіни, а нинішня будівля датується 13 століттям. Частина конструкції була пошкоджена французами під час бомбардування Брюсселя у 1695 році (під час війни Великого Альянсу). Церкву Діви Марії було відновлено у 1866 році та повторно у в 1989 році. Над оздобленням працював Лукас Файдерб. Пітер Брейгель старший похований у каплиці. Надгробний пам'ятник, споруджений його синами, досі на місці. У церкві також зберігають частину мощей Святого Боніфатія Брюссельського, єпископа Лозанни. Примітки
R.E. Farm Cemetery

R.E. Farm Cemetery is a Commonwealth War Graves Commission (CWGC) burial ground for the dead of the First World War located in the Ypres Salient on the Western Front in Belgium. The cemetery grounds were assigned to the United Kingdom in perpetuity by King Albert I of Belgium in recognition of the sacrifices made by the British Empire in the defence and liberation of Belgium during the war. Foundation The area around R.E. Farm Cemetery was much fought over during the Great War. The invading German armies took Wytschaete on 1 November 1914; it was retaken in June 1917 but lost during the Spring Offensive in April 1918; the Allies finally retook the area in September 1918 as the fighting swept out of the Salient with the crumbling of German forces in the face of the Hundred Days Offensive. The site of the cemetery itself remained in Allied hands until the Spring Offensive. The site originally held a farm building, known officially as Ferme des douze Bonniers. British troops called this R.E. Farm. The cemetery was established by the 1st Dorsets in December 1914. A second cemetery was established nearby, also by the Dorsets, which was concentrated into R.E. Farm Cemetery after the Armistice. The cemetery was designed by WC Von Berg. References External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. R.E. Farm Cemetery at Find a Grave
Cimetière militaire R.E. Farm

Le cimetière militaire R.E. Farm est un cimetière de la Commonwealth War Graves Commission (CWGC) pour les morts de la Première Guerre mondiale situé à Wytschaete dans le Heuvelland dans le saillant d'Ypres sur le front occidental en Belgique. Le terrain du cimetière a été attribué au Royaume-Uni à perpétuité par le roi Albert Ier de Belgique en reconnaissance des sacrifices consentis par l'Empire britannique dans la défense et la libération de la Belgique pendant la guerre. Fondation La zone autour du cimetière RE Farm a été très disputée pendant la Grande Guerre. Les armées allemandes prennent Wytschaete le 1er novembre 1914; il est repris en juin 1917 par les britanniques mais perdu lors de l'offensive de printemps en avril 1918 ; les Alliés ont finalement repris la région en septembre 1918 lorsque les combats ont balayé le saillant avec l'effondrement des forces allemandes face à l'offensive des cent jours. Le site du cimetière lui-même est resté aux mains des Alliés jusqu'à l'offensive de printemps. Le site abritait à l'origine un bâtiment de ferme, connu officiellement sous le nom de Ferme des douze Bonniers. Les troupes britanniques ont appelé cette ferme RE. Le cimetière a été créé par le 1st Dorsets Regiment en décembre 1914. Un deuxième cimetière a été établi à proximité, également par les Dorsets, qui a été concentré dans le cimetière de la ferme RE après l'armistice. Notes et références Liens externes Ressources relatives à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Onroerend Erfgoed Portail de la mort Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la Belgique Portail du Royaume-Uni
R.E. Farm Cemetery

R.E. Farm Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Wijtschate, een deelgemeente van Heuvelland. De begraafplaats ligt 2.600 m ten zuidwesten van het dorpscentrum. Ze werd ontworpen door Wilfred Von Berg en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 1.359 m² en is omgeven door een bakstenen muur. Een ommuurd pad van 35 m, afgesloten met een hek, geeft toegang tot de begraafplaats. Het Cross of Sacrifice staat in de noordwestelijke hoek. Er worden 179 doden herdacht waarvan 11 niet geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis Om Wijtschate is er verschillende malen hevig gevochten. In 1914 bleef het tot 1 november in geallieerde handen. Daarna van juni 1917 tot april 1918 en vanaf 28 september tot het einde van de oorlog. Ten westen van de weg van Wulvergem naar Wijtschate stond een boerderij (Ferme des Douze Bonniers ofwel Twaalf Bunders) die door de Britten Royal Engineers Farm werd genoemd. De 1st Dorsets startten aan de oostzijde ervan in december 1914 een begraafplaats (No.1). Ze werd tot april 1916 en nu en dan in 1917, gebruikt door gevechtseenheden en veldhospitalen. Hetzelfde bataljon begon in januari 1915 aan de andere kant van de boerderij een nieuwe begraafplaats (No.2). Dit werd echter niet veel gebruikt en had slechts 23 graven die na de wapenstilstand overgebracht werden naar No.1. Toen kreeg ze ook haar huidige naam. Er liggen 132 Britten en 47 Canadezen begraven. In 2009 werd de begraafplaats als monument beschermd. Externe links
Onze-Lieve-Vrouwekerk (Poperinge)

De Onze-Lieve-Vrouwekerk is een parochiekerk in de West-Vlaamse stad Poperinge, gelegen aan de Casselsestraat. Geschiedenis De kerk werd voor het eerst vermeld in 1290 toen de abt van de Abdij van Sint-Bertinus te Sint-Omaars en de bisschop van Terwaan toestemming gaven voor de bouw van twee nieuwe kerken te Poperinge, namelijk de Onze-Lieve-Vrouwekerk en de Sint-Janskerk. Reden hiertoe was de bevolkingstoename ten gevolge van de ecomische bloei. De bouw van de kerk vond einde 13e en in de 14e eeuw plaats. Waarschijnlijk werd eerst het middenschip en het hoofdkoor gebouwd, waarna een transept en de zijkoren volgden. Omstreeks 1400 zou dan de westtoren zijn gereedgekomen. Gedurende de 2e helft van de 16e eeuw vond de Beeldenstorm plaats waarbij wel de kerkinventaris, maar niet het gebouw werd vernield. In 1640 was er een brand in de kerk, waarbij vooral het dak getroffen werd. In 1682 werd, na blikseminslag, de toren hersteld en in 1692 was er aardbevingsschade. In 1780 werd een nieuwe spits aangebracht. Van 1837-1838 werd, onder leiding van J. Lernould, het interieur verbouwd in neoclassicistische stijl. In 1905 werd een nieuwe bakstenen torenspits gebouwd. Gebouw Het bouwwerk is opgetrokken in gele bakstenen op een sokkel van Atrechtse zandsteen. Een 70 meter hoge vierkante voorgebouwde westtoren heeft vier geledingen, hoektorentjes op de trans en een hoge bakstenen spits. De kerk is een driebeukige hallenkerk. Het kerkmeubilair is hoofdzakelijk 18e-eeuws. Een schilderij, voorstellende de Opwekking van Lazarus is uit de 1e helft van de 17e eeuw. Het orgel is van 1715 en wordt toegeschreven aan J. van den Eynde uit Ieper.
Railway Chateau Cemetery

Railway Chateau Cemetery (referred to as Railway Chateau British Cemetery on the entrance stone) is a Commonwealth War Graves Commission (CWGC) burial ground for the dead of the First World War located in Belgium in the Ypres Salient on the Western Front. The cemetery grounds were assigned to the United Kingdom in perpetuity by King Albert I of Belgium in recognition of the sacrifices made by the British Empire in the defence and liberation of Belgium during the war. Foundation This small cemetery was originally established as Augustine Street Cabaret Cemetery in November 1914. It was also known as L.4 Post Cemetery. The cemetery was designed by W H Cowlishaw. References External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Railway Chateau Cemetery at Find a Grave
Railway Chateau Cemetery

Railway Cemetery Cemetery est un cimetière militaire britannique avec tombe de la Première Guerre mondiale, situé dans le village belge Vlamertinge, un arrondissement d'Ypres. Le cimetière est situé à 2,4 km à l'est de l'église de Vlamertinge et à 2 km à l'ouest de la Grand-Place d'Ypres. À travers un pont, une clôture et un chemin d'environ 50 mètres de long, vous arrivez à ce petit cimetière dessiné par William Cowlishaw. Le terrain fait 445 m2. La Croix du Sacrifice est à la fin du chemin où vous entrez dans le lieu. Il y a 105 Britanniques enterrés. Histoire À l'origine, ce cimetière s'appelait le cimetière des cabarets de la rue Saint-Augustin ou le cimetière des postes L.4. Mais parce que près d'un château qui a été appelé par le British Railway Chateau (il y avait un chemin de fer à voie étroite), ce cimetière est devenu connu sous son nom actuel. Il a été commencé en novembre 1914 et a été utilisé par intermittence jusqu'à l'automne de 1917 (troisième bataille d'Ypres). Il y a 105 Britanniques, dont 6 ne pouvaient plus être identifiés. Ils appartenaient à différents régiments parce qu'ils étaient rassemblés des champs de bataille autour d'Ypres pendant cette période. Une tombe française a été plus tard enlevée. Soldats distingués J.W. Banner, soldat du Worcestershire Regiment a reçu le Distinguished Conduct Medal (DCM). Le cimetière a été protégé en tant que monument en 2009. Liens externes https://www.cwgc.org/find-a-cemetery/cemetery/55905/RAILWAY%20CHATEAU%20CEMETERY http://www.wo1.be/nl/db-items/railway-chateau-cemetery Ressources relatives à l'architecture : Commonwealth War Graves Commission Onroerend Erfgoed Portail de la mort Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni
Railway Chateau Cemetery

Railway Chateau Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Vlamertinge, een deelgemeente van Ieper. De begraafplaats ligt 2,4 km ten oosten van de kerk van Vlamertinge en 2 km ten westen van de Grote Markt van Ieper. Via een brugje, een hekken en een pad van zo'n 50 m lang komt men bij deze kleine begraafplaats die ontworpen is door William Cowlishaw. Het terrein is 445 m² groot. Het Cross of Sacrifice staat aan het einde van het pad waar men de plaats betreedt. Er liggen 105 Britten begraven. Geschiedenis Oorspronkelijk werd deze begraafplaats St. Augustine Street Cabaret Cemetery of L.4 Post Cemetery genoemd. Maar omdat vlakbij een kasteel lag, dat door de Britten Railway Chateau werd genoemd (er liep een smalspoor langs), werd deze begraafplaats bekend onder haar huidige naam. Ze werd gestart in november 1914 en werd met onderbrekingen gebruikt tot het najaar van 1917 (Derde Slag om Ieper). Er rusten 105 Britten, waarvan 6 niet meer geïdentificeerd konden worden. Zij behoorden tot verschillende regimenten omdat zij tijdens deze periode, vanuit de slagvelden rondom Ieper werden verzameld. Een Frans graf werd later verwijderd. Onderscheiden militair J.W. Banner, soldaat bij het Worcestershire Regiment ontving de Distinguished Conduct Medal (DCM). De begraafplaats werd in 2009 als monument beschermd. Externe links Railway Chateau Cemetery op de website van de CWGC. Railway Chateau Cemetery op de website van WO1.be
St Andrew's Church, Brussels

St Andrew's Church in Brussels (Ixelles) is a congregation in membership of both the Church of Scotland and the United Protestant Church in Belgium (EPUB/VPKB) (in French Église Protestante Unie de Belgique and Dutch Verenigde Protestantse Kerk in België.) Services are conducted in English. In 1830, a Presbyterian Scots Kirk was founded in Belgium and the Reverend Charles Siveright was the first minister. However, after the Belgian Revolution, there are no further written records of this church. In 1898, The Reverend Francis Gordon was sent to Belgium and conducted Presbyterian church services in various locations in Brussels. This arrangement with services in different places continued for 27 years. The Reverend George R.S. Reid took over from Gordon as minister in 1899 and 150 people attended a Congregational meeting that year. In 1900, the first Elders were ordained. the Kirk Session set up and a special fund was created to raise money for building a church. In 1900 the Brussels congregation was included in the Church of Scotland Presbytery of Edinburgh. As of 2016, it is part of the Church of Scotland's International Presbytery (formerly known as the Presbytery of Europe). The present church buildings (located on the corner of Chaussée de Vleurgat or Vleurgatsesteenweg and Rue Buchholtz, Ixelles, off Louise Avenue) were built in 1925 as a memorial to the Scottish soldiers who had died in Belgium during World War I and can seat 200. The area surrounding the church is notable for its distinctive early 20th-century Art Nouveau houses, notably the nearby home of the architect Victor Horta. The once small congregation has grown considerably in recent years, especially as a result of the UK’s accession to (what was then known as) the Common Market in 1973 and the location of numerous international organisations in Brussels, including the European Union and NATO. The congregation in 2013 was very multinational, with more than 30 different nationalities represented. The largest numbers of people came from the UK and Ghana. As of 2014, the minister (since 2004) is the Reverend Dr Andrew Gardner BSc PhD BD, formerly of Flowerhill Parish Church, Airdrie, Lanarkshire, Scotland. See also International Presbytery (Church of Scotland) List of Church of Scotland parishes List of churches in Brussels Conference of European Churches References External links Official website Church of Scotland Presbytery of Europe Protestantism in Belgium (in French and Flemish only)