NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Geuzentoren

De Geuzentoren is een bouwsel op de top van de Muziekberg in het midden van het Muziekbos in de Oost-Vlaamse stad Ronse in België. M. Scribe zou de toren er in 1864 hebben gebouwd. Een echte reden hiervoor is niet gevonden, maar in de bouwperiode was de omgeving niet zo hoog begroeid. Men had toen vanaf de toren een weids uitzicht over de Vlaamse Ardennen. De omgeving rond de toren bestond tot aan de Eerste Wereldoorlog vooral uit struikheide en grasland. Het Agentschap voor Natuur en Bos liet in het najaar van 2014 de bomen rondom de Geuzentoren rooien en daarna de grondlaag afschrapen. Dit in het kader van het historisch landschapsherstel op de top van de Muziekberg, waardoor de zeldzame fauna en flora terug vrij spel krijgen. Op deze manier zal de Geuzentoren ook opnieuw het oorspronkelijke zicht kunnen bieden, zoals in de bouwperiode, en beter zichtbaar zijn. Historische waarde Aan deze toren hangt een belangrijk historisch verhaal vast: een paar jaar na de bouw van deze toren kwamen hier geregeld kunstenaars van de natuur genieten. Een reden hiervoor was onder andere de intellectueel en artistiek mecenas Cecilia Ameye van het Nitterveld (1879-1953). Zo waren ook dichters Pol de Mont en Omer Wattez in de lente van 1888 de toren opgeklommen. De Mont riep toen naar Wattez: "Maar dit zijn hier de Vlaamse Ardennen!". Sindsdien luidt de benaming van deze streek nog steeds Vlaamse Ardennen. Het bouwsel is typisch voor de Romantiek, een kunstbeweging uit de negentiende eeuw die het mysterieuze in de natuur onderstreepte als reactie op het rationalisme van de achttiende eeuw. Het gebouw De toren is opgetrokken uit ijzerzandsteen. Deze steensoort werd vroeger uit de vele zavelputten in de buurt bovengehaald. Bovenaan is de toren afgebakend met een gekanteelde ommuring. Binnenin is er een wenteltrap die over twee tussenverdiepen leidt tot de bovenste verdieping op het dak. In september 2013 was de toren deel van het decor in de opnames van de BBC-serie The White Queen. Hij is te zien in de eerste aflevering, waar de decorbouwers twee aanhangsels aangebouwd hebben. Wat verder van de toren ligt ook nog een oude Gallo-Romeinse grafheuvel (tumulus). De toren is lange tijd in privéhanden geweest tot in 2007 de Vlaamse overheid het stuk bos met deze bezienswaardigheden heeft kunnen opkopen. Na de aanschaf is er een wandelpad bijgekomen dat ook langs een oude bospoel leidt. De twee kijkgaten boven de voordeur geven licht aan de houten wenteltrap die tot het gekanteelde terras reikt. Lange tijd stond het bouwsel op instorten. Externe link Geuzentoren te Ronse wordt opnieuw toegankelijk voor het publiek op ArcheoNet.be Landschapskrant, jaargang 17, nr 1, april 2014 op rlva.be Afbeeldingen
Nine Elms katonai temető

A Nine Elms katonai temető (Nine Elms British Cemetery) első világháborús sírkert a belgiumi Poperingétől nyugatra. A létesítményt Sir Reginald Blomfield és Wilfred Clement Von Berg tervezte. Története A Nine Elms (Kilenc szilfa) területére a 3. Ausztrál Hadosztály és a 44. kötözőállomás kezdett temetni, amikor Poperingébe költöztek Brandhoekból és Lijssenthoekból 1917 szeptemberében. A temető 1917 decemberéig működött. 1918 március és október 12. között ismét temettek a területen, a német támadás, majd a brit ellentámadás halottjait. Az első világháborúból 1556 nemzetközösségi és 37 német hősi halott nyugszik a temetőben. Huszonkét sírban olyan brit katonák alusszák örök álmukat, akik 1940-ben, Dunkerque felé vesztették életüket. Az első világháborús halottak közül 967 britet, 299 kanadait, 150 ausztrált, 117 új-zélandit, 36 németet, 26 dél-afrikait és egy kanadait tudtak azonosítani. Jegyzetek Források ↑ WW1 Cemeteries: Nine Elms British Cemetery, Belgium. WW1 Cemeteries.com. Hozzáférés: 2021. december 1..
Voorste Luysmolen

De Voorste Luysmolen is een onderslagmolen op de Abeek, gelegen tussen Bocholt en Stramproy aan Luysenweg 2. Reeds vóór 1515 werd deze molen als volmolen vermeld. In de loop van de 19e eeuw werd ze ook als korenmolen gebruikt. Het houten molengebouw werd in 1884 door het huidige, bakstenen, gebouw vervangen. In 1952 of 1953 werd het houten gangwerk vervangen door een gietijzeren installatie. In 1965 echter werd het bedrijf stilgezet en raakte de molen in verval. Van 2000-2002 werd de molen gerestaureerd en weer maalvaardig gemaakt. De molen is elke laatste zondag van de maand in werking. Ze maakt deel uit van het natuureducatief centrum van het natuurgebied De Luysen, en van hier uit starten ook een aantal wandelingen. Nabij de Voorste Luysmolen stond er vroeger ook een Achterste Luysmolen die al functioneerde in de 16de eeuw. Die molen werd in 1913 stilgelegd en in 1926 afgebroken.
Brug bij Geel-Stelen

De brug bij Geel-Stelen is een brug over het Albertkanaal nabij Stelen in de Belgische stad Geel. De stalen boogbrug heeft een overspanning van 123 meter en een breedte van 15,6 meter. Ze verving in 2019 een vorige brug in het kader van een project om alle bruggen op het Albertkanaal een doorvaarthoogte van 9,1 meter te geven, twee meter meer dan de doorvaarthoogte van de vorige brug. In het najaar van 2017 startten de eerste werken rond de oude brug ter voorbereiding van de verplaatsing zodat deze brug op een 20 meter westelijk gelegen locatie als tijdelijke kanaaloversteek kon dienen tijdens de bouw van de nieuwe brug in 2018-2019. Eind 2019 werd de nieuwe boogbrug opengesteld voor het verkeer.
Sint-Barbaracollege

Sint-Barbaracollege in Ghent, Belgium, is a public Jesuit school, founded in 1833. It currently includes primary and secondary education. History The school is built on the location of a cloister, the "Sint Barbaraklooster in Jerusalem". The cloister was founded in 1420 for Augustinian nuns, closed in 1783 by order of Joseph II, briefly reopened but closed again during the French Revolutionary War. In 1814 the building near the Ketelvest housed a secondary school, but that was closed in 1819 by order of William I who had opened an atheneum in the nearby buildings of the old Baudelo Abbey. In 1833, after the Belgian Revolution of 1830 the Bishop of Ghent, Jan Frans Van De Velde, gave the school to the Jesuits. The first students graduated in 1836. A school church was inaugurated on 6 November 1858. Maurice Maeterlinck, who was sent there in 1874 (then aged 14) disliked the fact that in Sainte-Barbe works of the French Romantics were scorned and only plays on religious subjects were permitted. His experiences at this school influenced his distaste for the Catholic Church and organized religion. Education and values Though located in a Dutch-speaking Flemish city, the language of instruction at Sint-Barbaracollege was French, and as such it was considered in the 19th and early 20th Century as instilling a French cultural identity in its young Flemish pupils – though some of them later rebelled against this identity, such as Joris Van Severen. As of 2011, the Sint-Barbaracollege consists of K through 12: primary secondary education. Improvements since 2014 made way for a spacious new sports hall. In 2017 the school extended its Wi-Fi capability and increased the number of tablets available to students. There is an active parents' group which raises money for school improvements. The school persists in striving to implement and update the principles of Jesuit pedagogy in dialogue with Christian values as it addresses the challenges of a secularized and globalized society. Notable alumni See also List of Jesuit sites in Belgium Diocese of Ghent References
Kerkhof van Houthulst

Het Kerkhof van Houthulst is een gemeentelijke begraafplaats in de Belgische gemeente Houthulst. Ze ligt in het centrum van de gemeente rond de Sint-Jan Baptistkerk en heeft een driehoekige vorm. Aan de hoeken, buiten de omheining , staan monumenten die werden opgericht om de soldaten van de verschillende Belgische regimenten die vochten in de strijd om het Vrijbos in september 1918, te herdenken. De oude Sint-Jan-Baptistkerk werd tijdens de Eerste Wereldoorlog volledig verwoest. De nieuwe kerk werd in de jaren 1921-1923 op de huidige plaats gebouwd waarrond toen ook het kerkhof werd aangelegd. Een deel van het vroegere kerkhof bleef nog bewaard. Op het kerkhof liggen enkele graven van gesneuvelde soldaten uit de Eerste Wereldoorlog waaronder een Fransman. Er ligt een groot perk met graven van Belgische oud-strijders uit de beide wereldoorlogen. Britse oorlogsgraven Vooraan links op het kerkhof liggen 7 Britse gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Drie van hen sneuvelden eind mei 1940 tijdens de gevechten om de aftocht van het Britse Expeditieleger naar Duinkerke veilig te stellen. De vier andere slachtoffers waren de bemanning van een Hampden bommenwerper die op 21 april 1941 boven Houthulst werd neergeschoten. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staan er geregistreerd als Houthulst Churchyard. Het kerkhof staat op de lijst van het Wereldoorlogerfgoed.
Slaghmuylder Brewery

The Slaghmuylder Brewery is a small brewery in Ninove, Belgium. It was founded in 1860 and is still run by the same family. The brewery is notable also for having brewed one of the first of the modern tripels, a type of strong, golden pale ale. According to beer historian Michael Jackson, the first such beer was brewed in 1931 by Hendrik Verlinden, who was a brewer at the nearby Drie Linden Brewery and regularly assisted the monks of the Trappist Westmalle Brewery; in 1932, then working for Slaghmuylder, produced the tripel first called Witkap Pater, now known as Witkap Tripel. Their tripel is still praised as one of the best available. Besides the Witkap singles, doubles, and tripels, the company also brews seasonal and occasional beers. In 2009, Cornel was brewed for carnival celebrations, and in 2010 Gouden Wortel was brewed to celebrate the brewery's 150th anniversary. Their beers are exported to the United States and since 2009 also to Japan. Products Witkap Pater Stimulo, a single with 6% ABV Witkap Pater Dubbel, a double with 7% ABV Witkap Pater Tripel, a tripel with 7.5% ABV Witkap Pater Special, a soft amber with 5.5% ABV (originally known as the "Greut Lawautj") Paasbier, a seasonal pilsner served around Easter with 6% ABV References Notes Bibliography Jackson, Michael (1997-10-17). The Simon Schuster Pocket Guide to Beer (6 ed.). Simon and Schuster. ISBN 9780684843810. Retrieved 24 March 2012. McFarland, Ben (2009). World's Best Beers: One Thousand Craft Brews from Cask to Glass. Sterling. ISBN 9781402766947. Retrieved 24 March 2012. Perozzi, Christina; Beaune, Hallie (2009). The Naked Pint: An Unadulterated Guide to Craft Beer. Penguin. ISBN 9780399535345. Retrieved 24 March 2012. External links Official website
Kazandmolen

De Kazandmolen is een stenen korenmolen in de Belgische gemeente Rumbeke, een deelgemeente van Roeselare in de provincie West-Vlaanderen. Het is de enige overgebleven molen van de vroegere 13 molens die in Rumbeke stonden. De naam is waarschijnlijk afgeleid van Caeslant, een stuk land nabij de standplaats van de molen. Gedurende zijn bestaansperiode kreeg de molen verschillende namen, afhankelijk van de eigenaar of uitbater: Metskens molen, Braemstampkot, Dumoulinsmolen, D’Hondts molen en Joyensmolen. Pas in 1936 werd de molen algemeen Kazandmolen genoemd. Geschiedenis In 1773 bouwde Jacobus-Emmanuel Mattys hier een eerste houten staakmolen om olie te stampen. Het molenhuis werd in 1785 verkocht aan Hilarus Demets die de molen meer dan een halve eeuw runde en deze de naam Metskens-molen gaf. In 1810 brandde de molen en het molenhuis volledig af waarna de molen in 1813 met bakstenen werd herbouwd in zijn huidige vorm. Henri Dumoulin, die de molen in 1869 kocht, bouwde een hoge schoorsteen bij de molen en liet een stoommachine plaatsen. Nadat de molen in 1876 verkocht werd, lieten de nieuwe eigenaars de schoorsteen en stoommachine terug afbreken. Op 7 november 1928 werd de molen gekocht door de maatschappij "Eigen Heerd" uit Rumbeke om deze van de sloop te redden. Na herstelling werd deze verder uitgebaat door Michel Joye, de jongste zoon van de toenmalige pachter. In 1936 viel de molen stil en werd een dieselmotor geïnstalleerd in de mechanische maalderij voor het molenhuis. In 1941 kocht Michel de molen van de maatschappij op voorwaarde dat hij deze in werking zou stellen. Op 4 april 1942 werd de molen geklasseerd als beschermd monument. Op 16 november 1954 brandde de Kazandmolen volledig uit. Van 1956 tot 1957 werd de molen heropgebouwd en in 1959 draaiden de wieken terug. Van 1982 tot 1983 werden restauratiewerken uitgevoerd aan de bakstenen romp. De laatste restauratiewerken werden uitgevoerd vanaf 2006 waarna de molen terug maalvaardig werd gemaakt en op 8 september 2007 feestelijk ingehuldigd werd. Zie ook Lijst van windmolens in West-Vlaanderen
Sint-Pietersbuitenkerk

De Sint-Pietersbuitenkerk is een kerk in de Sint-Pietersaalststraat in de Belgische stad Gent. De parochiekerk staat in de wijk Sint-Pieters-Aalst, ten zuiden en buiten de historische stadskern, in het Miljoenenkwartier. Geschiedenis De huidige stadswijk rond de kerk was vroeger een landelijk gebied ten zuiden van het stadscentrum. Sinds de middeleeuwen behoorde dit gebied tussen Leie en Schelde tot de Sint-Pietersabdij, het Sint-Pietersdorp. Heel het gebied viel onder de parochie van de Onze-Lieve-Vrouwekerk bij de abdij. Op het einde van het ancien régime werden de kerkelijke bezittingen opgeheven en het gebied viel nu onder de stad Gent. De grote Onze-Lieve-Vrouw-Sint-Pietersparochie bleef nog bestaan. Tot in de 19de eeuw en het dempen van de stadsomwallingen in 1860 bleef dit gebied landelijk. In Sint-Pieters-Aalst kwam er in 1856 een proosdij en deze werd in 1874 tot de eerste nieuwe parochie in het gebied verheven. In 1894 zouden ook de parochie Sint-Coleta volgen en in 1902 werd de parochie Sint-Paulus afgesplitst. Vanaf het begin van de 20ste eeuw werd het gebied verder geürbaniseerd. Reeds in 1856 was er op dezelfde plaats in Sint-Pieters-Aalst een kerk gebouwd van de hand van architect Jean-Baptiste Boterdael. Het gebied was de locatie van de wereldtentoonstelling van 1913, die hier voor verdere verandering (verstedelijking) zorgde. Na de sluiting van de wereldtentoonstelling van 1913 ontstond het Miljoenenkwartier, een wijk met prestigieuze villa's. Met de uitbouw van het Miljoenenkwartier kwam al vlug de idee dat er een fraaiere kerk moest komen. De vraag om een nieuwe kerk te ontwerpen werd gesteld aan architect Valentin Vaerwyck, wat hij als bewoner van de parochie belangeloos aanvaardde. De bouw werd voltooid in 1937 en Vaerwyck ontwierp niet alleen het gebouw maar ook de meeste decoratieve elementen binnenin. De kerk werd in 2006 beschermd als monument.
Moulin Koelewei

Le moulin Koelewei de Bruges (Koeleweimolen) est l'un des quatre moulins à vent situés sur une colline de la promenade du Kruisvest, en bordure du centre historique. Remonté en 1996, il s'agit d'un moulin à grains. Histoire Le moulin est une reconstruction du moulin de Bosterhout, qui se trouvait à l'origine à Meulebeke non loin de Bruges. Construit entre 1765 et 1766, il a fonctionné jusqu'en 1958. Pour permettre la construction d'une nouvelle route, le moulin devait être déplacé d'une cinquantaine de mètres. Cependant, une fois le moulin démonté, le projet tomba à l'eau et le moulin fut vendu à la ville de Bruges. En 1996, Bruges le reconstruisit et le baptisa Koeleweimolen. Liens externes RegioBrugge.be - Koeleweimolen Musée de Bruges - Koeleweimolen Références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Bruges
Koeleweimolen

De Koeleweimolen in de Belgische stad Brugge bevindt zich op de Kruisvest, aan de rand van het stadscentrum. De molen kent zijn bouwjaar in 1996 en fungeert als korenmolen. Geschiedenis De molen is een reconstructie van de Bosterhoutmolen. Deze stond oorspronkelijk in Meulebeke. De molen werd er gebouwd in 1765-1766 en bleef er functioneren tot in 1958. Voor de aanleg van een nieuwe weg zou men de molen een vijftigtal meter verplaatsen. Toen men de molen gedemonteerd had, ging het plan echter niet meer door en heeft men de molen verkocht aan de stad Brugge. In 1996 heeft de stad Brugge de molen herbouwd en hem de Koeleweimolen genoemd. Externe links RegioBrugge.be - Koeleweimolen Bruggemuseum - Koeleweimolen
Het Anker (Mechelen)

Het Anker ist eine flämische Brauerei in der belgischen Stadt Mechelen in der Provinz Antwerpen. 2014 wurden 28.000 hl Bier produziert. Die Hälfte davon ging in den Export. Die Brauerei beschäftigt 53 Mitarbeiter. Geschichte Die Brauerei wurde ursprünglich im Jahr 1471 von Angehörigen der christlichen Gemeinschaft Beginen und Begarden gegründet. 1872 wurde die Mechelener Brauerei von Louis Van Breedam erworben, der diese umbenannte und ihr den heutigen Namen Het Anker gab. 1904 erweiterte Het Anker sein Sortiment um Lagerbiere und Ale. Nach dem Zweiten Weltkrieg wurde noch ein sogenanntes Keizer (Kaiser-Bier) produziert. Het Anker eröffnete außerdem eine Brasserie und bewirtschaftete ein Hotel. Das Unternehmen produziert seit 1960 unter anderem die Marken Gouden Carolus (Goldener Karl), benannt nach dem römisch-deutschen Kaiser Karl V., Maneblusser und weitere Biersorten. Unter der Marke Lucifer wird ein Ale gebraut, weiterhin das Weizenbier Dentergems Wit, wozu man die Rechte der Sorten von Duvel Moortgat erwarb, dem Besitzer der insolventen belgischen Brauerei Liefmans, in der das Bier ursprünglich hergestellt wurde. Mit Boscoli wird außerdem ein Fruchtbier angeboten. 2010 begann man zusätzlich einen Single-Malt-Whisky herzustellen, der unter dem Namen Gouden Carolus Single Malt vermarktet wird. Die Biermarke Lucifer belegte 2010 in einem Test der New York Times des sechsten Platz. 2015 wurde Gouden Carolus Classic zum besten belgischen Bier in der Kategorie Belgian Style Strong gekürt. Das Unternehmen wird in der fünften Generation familiär geführt und ist Mitglied der Gesellschaft Belgian Family Brewers. Marken Gouden Carolus Classic (8,5 %) Tripel (9,0 %) Ambrio (8,0 %) Hopsinjoor (8,0 %) Christmas (10,5 %) Cuvée van de Keizer Imperial Dark (11,0 %) Cuvée van de Keizer Imperial Blond (10,0 %) Cuvée van de Keizer Whisky Infused (11,7 %) Indulgence Maneblusser Maneblusser (6,5 %) Maneblusser Lente (6,5 %) Maneblusser Herfstbok (6,5 %) Maneblusser Wit (6,5 %) Andere Biermarken Lucifer (8,0 %) Boscoli (3,5 %) Whisky Gouden Carolus Single Malt (46,0 %) Gouden Carolus Anniversary Edition Pure Taste Series Siehe auch Belgian Family Brewers Belgisches Bier Liste der Brauereien in Belgien Weblinks Homepage: hetanker.be worldbeerawards.com "het anker" in toerisme.mechelen.be "Het Anker pakt goud met Cuvée van de Keizer" in nieuwsblad.be Einzelnachweise
Het Anker Brewery

Het Anker Brewery is a Flemish brewery in Mechelen, founded in 1471 by a community of Beguines. In 1872, the brewery was acquired by Louis Van Breedam, who renamed it Het Anker ("The Anchor") in 1904. Expanding its assortment from lager to ale, it began producing "Emperor beer" after World War II. In 1960, it renamed it "Gouden Carolus" (Golden Charles) after Charles V, Holy Roman Emperor (who was raised in Mechelen). They opened a brasserie and a hotel, and in 2010 began producing a single malt whisky, distilled from the Gouden Carolus Tripel. The company's Lucifer beer (which was originally brewed by Liefmans Brewery and then acquired by Duvel Moortgat Brewery) was ranked #6 in a 2010 New York Times test of Belgian-style beers. Het Anker is also brewing Dentergems Wit, a wheat beer brewed earlier by Liefmans. Specialty beers include the Cuvée van de Keizer, brewed once a year on the birthday of Charles V, available as a strong pale ale (red) and a dark ale ("blue"). Distillery De Molenberg In 2010, a full-fledged whisky distillery was built and put into operation in Blaasveld, in the 17-century family farm. From the mash of Gouden Carolus Tripel, a grain whisky was distilled. Gouden Carolus Single Malt was introduced on November 23, 2013, and has already won several international prizes. References External links Official website
Het Anker

Het Anker es una fábrica de cerveza flamenca situada en Malinas (Mechelen), fundada en 1471 por una comunidad de beguinas. En 1872, la fábrica fue adquirida por Louis Van Breedam, que la rebautizó con el nombre de Het Anker ("El ancla") en 1904. Tras ampliar su surtido de lager a ale, comenzó a producir la "cerveza del emperador" después de la II Guerra Mundial. En 1960 le cambió el nombre a "Gouden Carolus" (Carlos dorado) en honor a Carlos I (que fue criado en Malinas). Abrieron una brasserie​ y un hotel, y en 2010 se inició la producción de whisky puro de malta, destilado a partir de la Gouden Carolus Tripel.​ Su cerveza Lucifer (que fue originalmente elaborada por Liefmans y luego adquirida por la Duvel Moortgat​) ocupó el puesto n.º 6 en 2010 en la lista de cervezas de estilo belga de The New York Times.​​ Het Anker también elabora la cerveza Dentergems Wit, una cerveza de trigo elaborada anteriormente por Liefmans.​ Su cerveza más conocida es la Cuvée van de Keizer, elabora una vez al año en conmemoración del cumpleaños de Carlos V, disponible como strong pale ale (rojo)​ y como una ale oscura ("azul").​ Referencias Enlaces externos Página web oficial
Brasserie Het Anker

La Brouwerij Het Anker est une brasserie belge installée à Malines dans la province d'Anvers. Elle fait partie de l'association brassicole Belgian Family Brewers. Bières Elle brasse depuis 2022 la bière d'abbaye La Cambre, tirant son nom de l'abbaye de la Cambre et détentrice du label bière belge d'Abbaye reconnue . Références Lien externe Site web Het Anker Portail de la bière Portail d'Anvers et de sa province Portail des entreprises
Kasteel De Burg

Kasteel De Burg is een kasteel in de Belgische gemeente Lummen. Het ligt ten zuiden van het dorpscentrum en de Mangelbeek. Beschrijving Het grondplan van het huidige kasteel dateert uit de tijd van de weduwe van Willem I van der Marck Lumey (1485). Dit kasteel werd in de loop der eeuwen verschillende malen verbouwd en heeft tegenwoordig een neoclassicistisch uiterlijk. Geschiedenis Voor zover bekend is het Kasteel De Burg het oudste kasteel van Lummen. Het kasteel werd voor het eerst vermeld in 1203 toen de Loonse graaf Lodewijk II het kasteel, samen met het allodium Lummen aan het prinsbisdom Luik schonk, om het als leen terug te krijgen. Het was een diplomatiek instrument tijdens de Loonse Oorlog. De meest bekende eigenaar van De Burg was Willem II van der Marck Lumey, een beruchte watergeus bijgenaamd "Lumey", die Den Briel veroverde voor Willem de Zwijger, Prins van Oranje. Van 1350 tot 1820 was het kasteel in het bezit van de familie van der Marck. In de 15e eeuw was er sprake van een slot, een castrum, een fortalicum of ook die borch metten graven, bomgaerden ende moesshoven. In 1748 trouwde Louise van der Marck met Karel Maria Raymond van Arenberg. In 1837 kocht de Stevoortse jeneverstoker Lau­rens Renier Palmers (1765-1839) het domein van de hertogin van Arenberg. Palmers en zijn vrouw Maria Theresia de Borman (1779-1844) waren grootgrondbezitters en tevens eigenaar van de watermolens van Lummen, het Kasteel Terlaemen met boerderij en drie watermolens in Zolder, het kasteel van Stevoort en een tiental boerderijen in Stevoort en een huis op de Houtmarkt in Hasselt. Door het huwe­lijk van Catharina Palmers (1809-1891) met Henri Gerard Briers (1791-1873) ­kwam De Burg in het bezit van de Hasseltse familie Briers. Het kasteel De Burg was, zoals een ge­denk­steen in het poortgebouw vermeldt, de woon­plaats van Briers' kleinzoon, de Franstalige schrijver Geor­ges Virres, pseu­doniem van Henry Briers de Lumey (1869-1946), Limburgs provincieraadsl­id, burge­meester van Lummen, lid van de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen en van de Académie royale de langue et de littérature françaises de Belgique. Zie ook Lijst van kastelen in Limburg (België)