NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Uitkerkse Polder

De Uitkerkse Polder is een natuurgebied in de Belgische gemeente Blankenberge, gelegen tussen de kernen van Blankenberge, Wenduine, Nieuwmunster en Zuienkerke. Het gebied is in eigendom en beheer van Natuurpunt. Het gebied is een van de laatste open ruimtes aan de Vlaamse kust en toont hoe de kustpolders er enkele eeuwen geleden uitzagen. Beschrijving De Uitkerkse Polder is een uitgestrekt open polderlandschap zonder hagen of bomen en met veel water zoals grote plassen, grachten, veedrinkpoelen en sloten met rietkragen. Het gebied staat niet in direct contact met de zee maar is door de eeuwen heen verschillende keer ondergelopen met zeewater. Hierdoor werd niet enkel polderklei achtergelaten maar ook zout in het onderliggende veen. Dit zorgt voor een erg zilt biotoop in de Uitkerkse Polder. Deze zilte graslanden zijn zeldzaam binnen de Europese Unie en daarom maakt de Uitkerkse Polder deel uit van het Natura 2000-netwerk als onderdeel van habitatrichtlijn-gebied 'Polders' (BE2500002) en vogelrichtlijngebied 'Poldercomplex’ (BE2500932). . De Europese Unie ondersteunt daarom het herstel en de bescherming van deze graslanden door middelen te verstrekken via het LIFE-programma. De herstelmaatregelen bestaan onder andere uit het herstellen van het oorspronkelijke reliëf en zilte graslanden, heraanleggen van poelen, opgehoogde weilanden opnieuw drassig maken en nieuwe bezoekersinfrastructuur uitbouwen. Natuurpunt heeft overeenkomsten met verschillende lokale landbouwers voor het natuurvriendelijk begrazen van de weilanden in het natuurgebied. Fauna Het gebied staat vooral bekend om de verschillende vogelsoorten die hier voorkomen. Het gaat onder andere om volgende broedvogels: grutto, tureluur, scholekster, kluut en kievit. In de winter verblijven onder andere de smient, wintertaling, grauwe gans, kleine rietgans en kolgans in het gebied. Een andere vogel die voorkomt in het gebied is de lepelaar. Flora In de Uitkerkse Polder komen verschillende zouttollerante planten voor zoals melkkruid en zeekraal. Recreatie In de polder staan verschillende vogelkijkhutten, een gratis bezoekerscentrum en een uitkijktoren. Het bezoekerscentrum is het hele jaar geopend en biedt onder andere een interactieve tentoonstelling over de geschiedenis van de polders en de natuur die hier te vinden is. Daarnaast is er ook een onthaalruimte met informatie over de Oostkustpolder, een winkel, een bibliotheek, een beperkte parking en een bar. Aan het bezoekerscentrum starten 3 wandelingen door het gebied met een lengte tussen 4,8 en 7,7km die langs de verschillende kijkhutten en de uitkijktoren voeren. Een uitgestippelde fietsroute brengt je door de Uitkerkse Polder en andere natuurgebieden in de buurt. Doorheen het hele jaar worden in het gebied activiteiten georganiseerd door Natuurpunt. Het gaat onder andere om vogelobservaties, natuurwerkdagen, een biomarkt, voordrachten, plantenobservaties, amfibieënobservaties, fietstochten. Afbeeldingen Bronnen
Zorgvlietmolen

Le moulin Zorgvlietmolen est un moulin à vent situé dans le village de Molenbeersel, section de la commune de Kinrooi, en province du Limbourg (Belgique). En 1817, les Etats provinciaux du Limbourg accordent l'autorisation à Mathijs (Mathieu) Hoeken van Rotem et au fermier Jan Smeets de construire un moulin à vent. A l'origine, il s'agissait d'un portier (ou porteur) supérieur en bois à seize pans. Le moulin est construit de 1817 à 1819, en briques. Il a un axe en fonte (métallurgie). Sa fonction est d'être moulin à grain. En 1831, après la mort de son mari Mathijs Hoeken ayant construit le moulin à vent, Elizabeth Houben se présentait comme meunière à Molenbeersel, et était propriétaire de la ferme Slichtenhof . La ceinture a été relevée en 1919 et sur l'ancienne coque, Godfried Truyen-Smeyers a fait remplacer l'ancien porteur supérieur à seize côtés par l'actuel moulin à ceinture en pierre. Il est monument protégé depuis le 7 décembre 1959, et enregistré comme patrimoine architectural depuis le 1er février 2018 . L'ancienne entrée a été remplacée en 2019. Les propriétaires Famille Bertha Truijen-Swillens, gérée par l'association sans but lucratif (ASBL) Molenzorg & Molenmuseum Molenbeersel En 2018, le moulin est vendu par l'héritière à Peter et Sonja Deckers. La direction est restée confiée à l'association sans but lucratif (ASBL) Molenzorg & Molenmuseum Molenbeersel. Après les travaux de rénovation, le moulin rouvrira en 2020. Voir aussi Ferme Slichtenhof à Molenbeersel. Moulin à vent Principauté épiscopale de Liège Liens externes Zorgvlietmolen.net Le mystère automnal du moulin Carevliet. Galerie de photos 51° 10′ 09,88″ N, 5° 44′ 04,87″ E Références Liens externes Ressources relatives à l'architecture : Molenecho's Onroerend Erfgoed Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du Limbourg (Belgique)
Zorgvlietmolen

De Zorgvlietmolen is een windmolen in het Belgisch dorp Molenbeersel. In 1817 werd toestemming verleend aan Mathieu Hoeken van Rotem en landbouwer Jean Smeets voor het bouwen van een windmolen door de gedeputeerde Staten van Limburg. Oorspronkelijk was dit een houten zestienkante bovenkruier. De belt werd in 1919 verhoogt en op de oude romp liet Godfried Truyen-Smeyers de oude zestienkantekante bovenkruier vervangen door de huidige stenen beltmolen. In 2019 is de oude invaart vervangen. Eigenaren Familie Bertha Truijen-Swillens, in beheer aan vzw Molenzorg & Molenmuseum Molenbeersel Sinds 2018 is de molen door de erfgename verkocht aan Peter en Sonja Deckers. Het beheer is bij de vzw Molenzorg & Molenmuseum Molenbeersel gebleven. Na de verbouwingswerkzaamheden is de molen in 2020 opnieuw geopend. Externe links Zorgvlietmolen.net Het herfstmysterie van de zorgvlietmolen. Fotogalerij
Concert Noble

The Concert Noble is a ballroom built by Hendrik Beyaert in Brussels, Belgium. It is located in the Leopold Quarter, at 82, rue d'Arlon/Aarlenstraat, between the Rue Belliard/Belliardstraat and the Rue de la Loi/Wetsraat. History The Concert Noble Society was founded in 1785 by Maria Christina, Duchess of Teschen, and her husband Albert Casimir, Duke of Teschen, whose portraits hang in the building. The current building was constructed under King Leopold II in 1873. The ornate rooms are decorated with several portraits of the Belgian royal family. In the final decades of the 20th century, the rooms were listed as protected heritage and restored in their original style. The rooms can still be rented for private social events. Use The rooms are famous as the setting for balls attended by the Belgian, Austrian and Hungarian nobility. The Belgian elite often prefer to hold their society events in this old ball room. The rooms are also sometimes used for international meetings. In 2016, then-United States Secretary of State John Kerry used the rooms for a lecture. See also List of concert halls History of Brussels Culture of Belgium Belgium in the long nineteenth century References External links Media related to Concert Noble at Wikimedia Commons Official website
Concert Noble

De Concert Noble is een balzaal in de Leopoldswijk in de Belgische stad Brussel. Het gebouw staat aan de Aarlenstraat 82 - 84. De kamers kunnen nog steeds worden gehuurd voor privé-evenementen. Geschiedenis De Société du Concert Noble werd in 1785 opgericht door Maria Christina van Oostenrijk en haar man Albert Casimir van Saksen-Teschen, wier portretten in het gebouw hangen. In 1794 werd de adel door de Fransen afgeschaft en werd Concert Noble gesloten. In 1830 werd de Belgische adel opnieuw opgericht en ook Concert Noble werd toen opnieuw opgericht. De vereniging huurde vanaf toen zalen. In 1871 werd kocht de vereniging grond aan en koning Leopold II liet daar naar het ontwerp van architect Hendrik Beyaert een neoklassiek feestzalencomplex bouwen. De versierde kamers zijn versierd met verschillende portretten van de koninklijke familie. In 1873 werd het gebouw ingehuldigd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw door de Duitse bezetter gebruikt als Offizierskasino. Na de oorlog zijn de zalen zwaar beschadigd en worden gerestaureerd. Sinds die tijd worden de zalen steeds meer aan derden verhuurd. In 1958 werd het zalencomplex gebruikt voor verschillende conferenties rond de wereldtentoonstelling van 1958. In 1980 werd het gebouw gekocht door verzekeringsmaatschappij ABB. Zij laten op het voorplein een modern kantoorgebouw bouwen, terwijl de achterliggende feestzalen gerestaureerd werden in hun oorspronkelijke stijl. Het zalencomplex werd in de laatste decennia van de 20e eeuw geklasseerd als beschermd erfgoed. In 2009 werd het gebouw eigendom van Edificio.
Ferme des deux Chises

La ferme des deux Chises est un ensemble de grandes fermes en quadrilatère, jumelées, situées dans le village de Pietrebais, commune d'Incourt en Brabant wallon, Belgique. Histoire et architecture Les deux fermes ont été construites à la même époque. L'une d'elles porte la date de 1785 sur la clef de sa porte d'entrée. Toutes deux étaient abbatiales et dépendaient de l'abbaye de Waulsort-Hastière. Elles sont construites de brique et de pierre blanche. Au sud, l'énorme grange en long datant du XVIIIe siècle- XIXe siècle est accessible par des portes charretières ouverte sur ses pignons. Le porche-colombier permet, sous ses voussettes, le passage vers la cour. La longue habitation au fond de la cour est datée de 173(5?) par les ancres de la façade. La porte principale est d'allure baroque. Ses impostes sont moulurées et portent un arc en plein cintre, à clé. Plusieurs fenêtres sont à croisées sous arquettes, d'autres ont été remaniées. Depuis plusieurs années la ferme a développé la culture fruitière. Bibliographie Ministère de la Culture française, Province de Brabant, Solédi, Liège 1974 Références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l'agriculture et de l'agronomie Portail du Brabant wallon
Onze-Lieve-Vrouw-van-Blindekenskapel

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Blindekenskapel aan de Kreupelenstraat (zijstraat van de Smedenstraat) in Brugge werd opgericht, volgens de traditie, na een in de nasleep van de Slag bij Pevelenberg gedane belofte dat men elk jaar een kaars van 36 pond naar de Onze-Lieve-Vrouw ter Potterie zou brengen. Deze belofte werd gedaan door de achtergebleven echtgenoten en moeders als hun geliefde heelhuids uit de strijd zouden terugkeren. Kapel De kapel werd waarschijnlijk reeds in 1305 opgericht door de graaf van Vlaanderen, Robrecht van Bethune. Bevrijd uit de gevangenis deed hij in dat jaar zijn blijde intrede in Brugge en liet deze houten kapel bouwen, toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw. Waarschijnlijk wilde de graaf op die manier de Franse koning Filips IV imiteren, want deze trok reeds in 1304 ook naar een Onze-Lieve-Vrouwekerk, namelijk die van Boulogne. Niet verwonderlijk, want beide veldheren beschouwden zichzelf als overwinnaars van de slag, en de leiding van het leger dat uit Vlaanderen kwam, stond onder mede-aanvoering van Filips van Chieti, de broer van de graaf. Omdat de gebouwen rond de kapel te Brugge reeds eerder bestonden als opvangtehuis voor reizigers en daklozen, kreeg de kapel een nieuwe bestemming en werd ze ingericht voor de opvang van 13 blinden met 1 begeleider. De naam "Blindekens" voor het geheel werd hieraan ontleend. In 1417-1420 werd een stenen kapel heropgericht en in 1419 werden er zeven huisjes gebouwd met een poort. In 1652 werd door bisschop Karel van den Bosch nogmaals een nieuwe kapel ingewijd. Processie De kapel en huisjes werden tijdens de Franse Revolutie onder het beheer van de Burgerlijke Godshuizen geplaatst. Mede daardoor is alles bewaard gebleven, in tegenstelling tot sommige andere kerken. Het beeld van Onze-Lieve-Vrouw werd aangekocht door een particulier persoon en aan de kerk van Sint-Salvator geschonken, maar keerde terug naar de kapel in 1805. De Brugse Belofte, ook wel "Blindekensprocessie" genoemd, trok in 2013 voor de 709e keer door Brugge. Het is een optocht die de kaars van de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Blindekens naar de Onze-Lieve-Vrouw-ter-Potteriekerk brengt. Men herdenkt op die manier de slag bij Pevelenberg en het is tevens een van de langst bestaande religieuze processies die nog in ere wordt gehouden. Ze trekt echter minder belangstelling dan de Heilig Bloedprocessie en is eerder een erg plaatselijke gebeurtenis. Literatuur Jong Kristen Onthaal voor Toerisme, Van Blindekens naar de Potterie, Brugge, 1980. Jan Esther, Monumentenbeschrijving en bouwgeschiedenis van O.-L.-Vrouw-van-Blindekens. Jean Luc MEULEMEESTER & Jan TILLEMAN (red.), Zevenhonderd jaar Brugse Belofte, 1304-2004, Brugge-Zwolle, 2004. Brigitte BEERNAERT, Uit de bouwgeschiedenis van de kapel van O.-L.-Vrouw van Blindekens. Jean Luc MEULEMEESTER, Een rondgang in de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Blindekens. Zie ook Lijst van kerken in Brugge Externe link Onze-Lieve-Vrouw-van-Blindekenskapel en processie Bronnen en referenties
Fonteinbrug (Mechelen)

De Fonteinbrug is een boogbrug over de Dijle aan het einde van de Bruul in Mechelen. De brug bestaat uit twee overspanningen uit metselwerk en een middenoverspanning in metalen liggers. Andere historische bruggen over de Dijle in het centrum van Mechelen zijn de Hoogbrug en de Kraanbrug. Geschiedenis In 1371 werd de houten brug die zich hier bevond, vervangen door een gotische boogbrug met drie spitsbogen en voorzien van kantelen. Aan de oostkant was er een vierde boog over een zijarm van de Dijle die naar de Melaan liep. Deze brug werd de Nieuwe Brugghe genoemd. In 1595 werd er op de middenboog een verguld houten Christusbeeld geplaatst. In 1728-1732 werden de stenen kantelen vervangen door ijzeren leuningen. In 1820 verdween de middenboog en werd vervangen door metalen liggers.
Sint-Bartholomeuskerk (Geraardsbergen)

De Sint-Bartholomeuskerk is een kerk in de Belgische gemeente Geraardsbergen. Ze is toegewijd aan apostel Bartholomeus. Bouwgeschiedenis Oorspronkelijk stond hier de 12e-eeuwse Capelle van Onze Lieve Vrouw ter Maerct. In de 16e eeuw werd ze vergroot en kreeg een gotisch uiterlijk dat sterk lijkt op dat van de kerk anno 2012. De beeldenstormers hielden hier in 1566 huis. Tijdens aanpassings- en herstellingswerken tussen 1580 en 1618 werden de gotiek vervangen door barok terwijl de grote verbouwing (1876-1895) de oorspronkelijke gotische stijl trachtte te herstellen. Het hoge schilddak stamt ook uit die periode. De Sint-Bartholomeuskerk is een kerk met drie beuken een transept, een koor met kooromgang en straalkapellen. De Sint-Adrianuskapel is de enige die het oorspronkelijke barokke altaar heeft behouden. Adrianus is samen met Bartholomeus patroonheilige van de stad. Interieur De barokke preekstoel is uit 1755 en wordt beschouwd als een der mooiste in België. Hij is van de hand van Gillis de Ville, een kunstenaar uit Geraardsbergen. De beeldengroep onder de preekstoel uit 1770 is van de Bruggeling Petrus Pepers - Christus overhandigt de sleutels aan Petrus. In de kerk zijn een aantal schilderijen te zien waaronder De marteldood van Sint-Bartholomeus (anoniem) (Vlaamse Meesters in Situ) . Drie zilveren reliekschrijnen waaronder dat van Bartholomeus staan in een van de straalkapellen. De beiaard met 49 klokken speelt om het uur de Rubensmars van Peter Benoit, om het half uur het Loze Vissertje, kwart voor het uur het Reuzenlied en kwart na het uur Er zat een Sneeuwwit vogeltje. Galerij Orgel Het orgel in de kerk is van de hand van de plaatselijke orgelbouwer Charles Anneessens. Hij bouwde het instrument in 1889-1890. In 1970 werd een derde manuaal toegevoegd. In 2013-2014 werd het gerestaureerd door de firma's Westenfelder uit Luxemburg en De Munck uit Sint-Niklaas. Het orgel kreeg wijde bekendheid door de ook op video vastgelegde optredens van organist Gert van Hoef. Hieronder volgt de dispositie: Processie van Plaisance Ieder jaar vindt er de Processie van Plaisance plaats op 24 augustus, ofwel de zondag nadien. Deze 'leutige ommegang' gaat reeds 500 jaar uit, waar de drie reuzen van Geraardsbergen in de stoet meestappen. Externe link Sint-Bartholomeuskerk op Onroerend Erfgoed Erfgoedsprokkel Sint-Bartholomeuskerk Grafstenen in de Sint-Bartholomeuskerk, Geneanet
Korenmarkt, Ghent

The Korenmarkt (Dutch pronunciation: [ˈkoːrəmɑr(ə)kt]; "Wheat Market") is a city square in the historic centre of Ghent, East Flanders, Belgium. Located between the Leie river and St. Nicholas' Church, it is one of the city's most important and famous tourist locations. The square is surrounded with several historic buildings, which today house bars, restaurants and terraces. It is a pivotal location of the annual Gentse Feesten cultural festival. Location The Korenmarkt connects Ghent's two busiest shopping streets, the Veldstraat and the Kortemunt, from south to north. From west to east, it connects St. Michael's Bridge over the Leie river with St. Nicholas' Church. The western side gives access to the Leie waterfront, notably the Graslei. History The square's name is derived from the cereal trade, which dates back to the 10th/11th century when Ghent was the centre of the cereal trade in the County of Flanders. Cereal that was brought into the city via the nearby Graslei and Korenlei by the Leie river, was sold on the market place. The English King Edward III announced his claim to the French crown in this square on 26 January 1340, setting off the Hundred Years’ War. References
Korenmarkt (Gand)

Le Korenmarkt (en français : Place du Marché-aux-Grains) est une place du centre de la ville belge de Gand. Elle est située entre l'église Saint-Nicolas et la Lys. La place s'appelait autrefois Koornaard et depuis les xe – xie siècles, c'est l'endroit où les céréales qui arrivaient à Gand via la Lys ou l'Escaut était commercialisé. La place est entourée de plusieurs bâtiments historiques et est une place touristique importante avec des cafés et des terrasses. Historique Les céréales sont vendues sur cette place depuis le Moyen Âge. L'église Saint-Nicolas a été érigée sur le côté est de la place. La prison de la ville ou Chastelet s'élève du côté ouest depuis la fin du xve siècle. Cette prison a été démolie en 1716 pour faire place à un grand entrepôt quelques années plus tard. Sur le côté sud de la place, au bout de la Veldstraat (nl), se trouvait le Kleine Korenmarkt (Petit Marché aux Grains). En 1654, le sculpteur bruxellois Jérôme Duquesnoy y est exécuté pour sodomie. Dans la première moitié du xixe siècle, une maison de pesée est installée devant l'entrepôt. Plusieurs auberges s'installèrent dans le quartier et la place devint un point de départ et d'arrivée important pour les diligences. Dans la seconde moitié du xixe siècle, la place remplissait le même rôle pour le tramway de Gand, d'abord les tramways à chevaux et plus tard les tramways électriques. À la fin du xixe siècle et au début du xxe siècle, le côté sud-ouest de la place subit des modifications importantes. L'entrepôt et un certain nombre de bâtiments adjacents ont été démolis et le bureau de poste a été construit à sa place. Au sud de l'entrepôt se trouvait l'étroite Sterrestraat, qui s'étendait vers l'ouest jusqu'au pont sur la Lys. Après la démolition du côté nord de la rue pour faire place au bureau de poste, les maisons du sud ont également été démolies au début du xxe siècle pour la construction du nouveau pont Saint-Michel (nl). Après la Seconde Guerre mondiale, un incendie a détruit un certain nombre de bâtiments du côté nord de la place. Le Sarma était situé ici et cette chaîne de grands magasins a construit un nouveau complexe commercial avec des façades historiques à l'extérieur à la fin des années 1950. Curiosités L'église Saint-Nicolas L'ancienne poste Le Borluutsteen (nl) Galerie Références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Korenmarkt (Gent) » (voir la liste des auteurs). Liens externes Portail de la Flandre-Orientale Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Korenmarkt

Il Korenmarkt (in italiano "Mercato del grano") è una piazza che si trova nel centro storico di Gand, nelle Fiandre orientali, in Belgio. Situata tra il fiume Leie e la Chiesa di San Nicola, la piazza è circondata da numerosi edifici storici che la rendono uno dei posti più visitati della città e uno dei principali luoghi in cui si svolge il Gentse Feesten. Posizione Il Korenmarkt collega da sud a nord le due principali vie dello shopping di Gand, la Veldstraat e la Kortemunt e, da ovest a est, il ponte di San Michele sul fiume Leie con la chiesa di San Nicola. Il lato occidentale dà invece accesso al lungofiume sul Leie, in particolare al Graslei. Storia Il nome della piazza deriva dal commercio dei cereali, di cui Gand era il principale centro nella contea delle Fiandre nel X e XI secolo, che si svolgeva nella piazza. In questa piazza, il 26 gennaio 1340, il re inglese Edoardo III annunciò il suo diritto alla corona francese, dando inizio alla Guerra dei cent'anni. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Korenmarkt
Korenmarkt (Gent)

De Korenmarkt is een plein in het centrum van de Belgische stad Gent. Het plein ligt tussen de Sint-Niklaaskerk en de Leie. Het plein heette vroeger Koornaard en vormde sinds de 10e-11e eeuw de plaats waar het graan dat via de Leie of Schelde Gent binnenkwam verhandeld werd. Het plein is omgeven door verschillende historische gebouwen en is een belangrijk toeristisch plein met cafés en terrasjes, in het historisch centrum van de stad. Het plein vormt in zuid-noordrichting de verbinding tussen de Veldstraat in het zuiden en de Kortemunt richting Groentenmarkt in het noorden. In oost-westrichting verbindt de zuidkant van het plein de Cataloniëstraat met de Sint-Michielshelling. Sinds 6 januari 2024 passeert de Gentse tramlijn T2 langs dit plein. Geschiedenis Sinds de middeleeuwen werd op dit plein het koren verhandeld. Aan de oostzijde van het plein werd de Sint-Niklaaskerk opgetrokken. Aan de westkant stond sinds het einde van de 15de eeuw de stadsgevangenis of Chastelet. Die gevangenis werd in 1716 gesloopt om een paar jaar later plaats te maken voor een groot pakhuis. Aan de zuidkant van het plein, aan het uiteinde van de Veldstraat lag de Kleine Korenmarkt. In 1654 werd hier de Brusselse beeldhouwer Hiëronymus du Quesnoy geëxecuteerd aan de wurgpaal vanwege sodomie. In de eerste helft van de 19de eeuw installeerde men voor het pakhuis een waag. In de buurt vestigden zich verscheidene herbergen het plein werd een belangrijke vertrek- en aankomstplaats voor postkoetsen. In de tweede helft van de 19de eeuw vervulde het plein dezelfde rol voor de Gentse tram, eerst paardentrams en later elektrische trams. Op het eind van de 19de en begin van de 20ste eeuw onderging de zuidwestkant van het plein grote aanpassingen. Het pakhuis en een aantal aanpalende gebouwen werden afgebroken en in de plaats werd het postgebouw opgetrokken. Ten zuiden van het pakhuis lag de smalle Sterrestraat, die westwaarts naar de brug over de Leie liep. Nadat de noordkant van het straatje was gesloopt voor het postgebouw, werden begin 20ste eeuw ook de huizen ten zuiden afgebroken voor het aanleggen van de brede nieuwe Sint-Michielshelling en Sint-Michielsbrug. Na de Tweede Wereldoorlog vernielde een brand een aantal panden aan de noordkant van het plein. Hier was de Sarma gevestigd en deze warenhuisketen trok er eind jaren 50 een nieuw winkelcomplex op met aan de buitenkant historiserende gevels. Bezienswaardigheden De Sint-Niklaaskerk Het Oud Postgebouw Rond de Korenmarkt staan verschillende huizen, met een bouwgeschiedenis van de middeleeuwen tot de 20ste eeuw. Enkele zijn als monument beschermd: Het Borluutsteen, uit het begin van de 13de eeuw Het Wapen van Zeeland uit 1702 Het Metselaarshuis uit 1562, met het beeldhouwwerk De Dansende Moren van Walter De Buck Galerij Referenties