NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Catedrala Notre-Dame din Tournai

Catedrala Notre Dame (în franceză Notre-Dame de Tournai, în neerlandeză Onze-Lieve-Vrouw van Doornik) este biserica romano-catolică, catedrală a diecezei de Tournai aflată în orașul Tournai, Belgia. A fost clasificată ca monument istoric în Valonia începând cu 1936 și ca loc în patrimoniul mondial UNESCO din anul 2000. Istorie La Tournai a existat o dioceză romano-catolică de la sfârșitul secolului al VI-lea, iar această structură de piatră albastru-cenușie ocupă un teren înălțat, lângă malul sudic al Scheldtului, apă care împarte orașul Tournai în două părți aproximativ egale. Începută în secolul al XII-lea pe niște fundații mai vechi, clădirea combină opere din trei perioade diferite cu efecte izbitoare, caracterul greu și sever al navelor romanice cu transeptul în stil de tranziție și cu corul în stil gotic. Transeptul este partea caracteristică a clădirii, cu cele cinci turle și capetele apsidale semicirculare. Nava a fost în principal construită în prima treime a secolului al XII-lea. Prefigurând stilul gotic timpuriu, ea are un mezanin cu balcon între arcada de la parter și triforiu. Pilaștrii dintre lucarnele cu arcuri rotunde ajută la susținerea boltei din secolul al XVIII-lea, care a înlocuit tavanul inițial, plat și făcut din lemn. Brațele transeptului, construite pe la jumătatea secolului al XII-lea, au capetele apsidale, trăsătură împrumutată probabil de la anumite biserici renane, influență pe care a transmis-o în nord-estul Franței, cum ar fi la catedralele din Noyon și din Soissons. Turlele cu baza pătrată care flanchează brațele transeptului ajung la o înălțime de 83 m. Detaliile decorative diferă, unele având arcade rotunde, altele ascuțite. Episcopul Gautier de Marvis (1219-1252) a demolat corul romanic în secolul al XIII-lea, pentru a-l înlocui cu unul gotic, mult mai mare, inspirat de genul celui de la catedrala din Amiens. Construcția noului cor a început în 1242, și a luat sfârșit în 1255. Restul catedralei trebuia să fie reconstruit în același stil, dar lucrările nu au mai continuat, singurele elemente noi adăugate fiind porticul dinspre vest și o capelă gotică mare construită de-a lungul unui culoar lateral, ale cărei ziduri și ferestre inițiale au dispărut astfel. Catedrala a fost deteriorată de o gravă tornadă în ziua de 24 august 1999. Evaluarea daunelor a relevat probleme structurale și catedrala a intrat în masive reparații și cercetări arheologice. Turla Brunin a fost stabilizată în 2003. Ca recunoaștere a valorii culturale a catedralei din Tournai, UNESCO a desemnat-o loc în patrimoniul mondial în 2000. Note Bibliografie „Tournai Cathedral (Belgium)” (PDF). Evaluation by ICOMOS (Report). UNESCO. 2000. Accesat în 7 iulie 2011. Bony, Jean (1983). French Gothic architecture of the 12th and 13th centuries. Berkeley: University of California Press. ISBN 978-0-520-05586-5.
Нотр-Дам (Турне)

Нотр-Дам (фр. Cathédrale Notre-Dame de Tournai) — кафедральный собор, посвящённый Богоматери, в бельгийском городе Турне. Является епископской резиденцией (католическое епископство Турне). Собор в Турне входит в число красивейших культовых сооружений в Европе. Включён в 2000 году в список Всемирного наследия ЮНЕСКО. Общие сведения Собор имеет 5 башен (одну центральную и 4 угловые колокольни), возведённый в готическом стиле хор. Высота башен составляет 83 метра. Высота здания — 58 метров, его длина — 134 метра, ширина — 36 метров. История Строительство собора Нотр-Дам было начато в 1110 году после того, как в середине IX века пожар уничтожил находившийся на этом месте епископский дворец и церковный комплекс. К 1191 году было построено в романском стиле основное здание собора (неф), его башни, хор, боковые помещения. В XIII веке романский хор был снесён, так как епископ Готье де Марви планировал полную перестройку собора в готическом стиле. Новые, готические хоры были построены в 1244—1255, однако дальнейшие работы по перестройке собора были приостановлены. В 1325 в готическом стиле были созданы ещё лишь две боковые капеллы. 19 февраля 2008 года собор был ограблен: похищено 13 ценнейших предметов церковного искусства, в том числе 8 чаш, 2 епископских кольца и 3 креста. В одном из этих крестов хранилась частица Креста Христова, привезённая в Средние века из Византии и с 1205 года находившаяся в соборе Богоматери. Общая стоимость украденных сокровищ оценивается в 40 миллионов евро. Примечания
Катедрала Нотр Дам у Турнеу

Катедрала Нотр Дам (фр. Notre-Dame de Tournai; хол. Onze-Lieve-Vrouw van Doornik), у Турнеу, један је од најважнијих архитектонских споменика у Белгији. Турнешка катедрала је мешавина бројних утицаја архитектуре из средње Француске (”Ил де Франс“), рајнске области (”Рајнланд“) и Нормандије, који су у кратком времену, почетком 12. века, претходили процвату готичке архитектуре. Због изузетно високог романичког главног брода и капитела богатих скулптурама, али и због пет шиљастих торњева које претходе готици. 1936. постао је национални споменик покрајине Валоније. 2000. уврштен је на УНЕСКО-в списак Светске баштине у Европи. Историја Још од касног 6. века, средиште бискупије је било у Турнеу где је стара катедрала од локалног плаво-сивог камена, на висини изнад јужне обале реке Шелде, делила град на два једнака дела. Почетком 12. века је на старим темељима изграђена грађевина у којој је комбиновано више архитектонских стилова с величанственим резултатом. Тешки и озбиљни главни брод је уређен у стилу романике, што је у контрасту са трансептом и олтаром који су уређени у стилу високе готике. Трансепт је и најпрепознатљивији део грађевине с пет звоника и полукружним апсидама на крајевима. Бискуп Жатер де Марвис (1219—1252. године), инспирисан катедралом у Амјену, дао је дозволу за рушење оригиналног романичког олтара у 13. веку, како би га заменили са изразито великим готичким олтаром. Градња је започела 1242. а завршила се 1255. године. Остатак катедрале је изграђен у истом романичког стилу главног брода. Једини додаци катедрали, западни трем и велика готичка капела уз катедралу, су се догодило много касније. Архитектура Главни брод је углавном урађен у 12. веку, као претеча рано-готичког стила, с галеријом између аркада у приземљу и троструких прозора (трифора). Пиластри између полукружних прозора подражавају камени свод из 18. века који је заменио оригиналну равну дрвену таваницу. Кракови трансепта, изграђени средином 12. века, имају апсидалне крајеве; што је регионална карактеристика романичког стила рајнских цркава. Овај стил до тада није имао никакав утицај на архитектуру североисточне Француске, осим на катедралу у Нојону и Соасону. Чврсти торњеви на крајевима трансепта имају висину од 83 метара, а варирају у детаљима — неке су њихове слепе полукружне аркаде, а неке су шиљате. Галерија Референце Спољашње везе Панорамски 360x180 поглед на катедралу Катедрала Нотр Дам у Турнеу на сајту Белгијске туристичке мреже Катедрала Нотр Дам у Турнеу (pdf) – УНЕСКО-в опис и историја Катедрала Нотр Дам на службеним страницама града Турнеа Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (27. јануар 2013) Катедрале на сајту Турнешке бискупије
Notre-Dame-katedralen i Tournai

Notre-Dame-katedralen i Tournai byggdes under åren 1146 - 1325. En liten kyrka byggdes på platsen under 300-talet, det har ersatts ett antal gånger med större bönehus. Katedralen finns med på Unescos världsarvslista. Tournai är den enda staden i Belgien som varit besatt av engelsmännen, mellan 1513 och 1518, under kung Henrik VIII:s tid. År 1513 erövrade Henrik VIII Tournai efter tre dagars belägring och gjorde sin vän Thomas Wolsey till biskop i Tournai. Staden förblev engelsk i fem år. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Notre-Dame-katedralen i Tournai. UNESCO World Heritage Centre - Notre-Dame Cathedral in Tournai
Begraafplaats van Ambly

De Begraafplaats van Ambly is een gemeentelijke begraafplaats in het Belgische dorp Ambly, een deelgemeente van Nassogne. Ze ligt langs de Rue du Cimetière op 140 m ten zuiden van de Église Saint-Jean-Baptiste. De begraafplaats heeft een rechthoekig grondplan en is omgeven door een natuurstenen muur. De toegang bestaat uit een dubbel traliehek tussen natuurstenen zuilen bekroond met kruisen. Britse oorlogsgraven Rechts van het middenpad liggen 8 graven van Britse gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Zij waren de bemanning van een Halifax III bommenwerper die op weg was voor een raid naar Duitsland. Zij werden neergeschoten op 6 januari 1945. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staan er geregistreerd onder Ambly Communal Cemetery.
Kordaalbos

Het Kordaalbos is een natuurreservaat in de Vlaamse Ardennen in Zuid-Oost-Vlaanderen (België). Het 3 ha grote bosgebied ligt in de gemeente Kruisem (deelgemeente Nokere). Het natuurgebied wordt beheerd door Natuurpunt. Landschap Het Kordaalbos ligt in een diep, kort dal. De sterk meanderende Kordaalbeek, die 1 km ten oosten van het bos ontspringt, doorkruist het bos van oost naar west. Fauna De vogels die hier te zien zijn, zijn vogels die ofwel op de vochtige bodem, ofwel op het bos afkomen: onder andere de sperwer, blauwe kiekendief, kramsvogel, torenvalk en boomkruiper. Flora Het grootste deel van het Kordaalbos is een bos langs een beek met permanent hoge waterstand (er zijn bovendien twee oude vlasrootputten): zwarte els is de meest voorkomende boom maar krijgt gezelschap van gewone es, meidoorn, vlier, lijsterbes en wilg. Op de meest vochtige plaatsen komt ook Gelderse roos voor. De kruidvegetatie is logischerwijze vooral in het voorjaar van de partij : dotterbloem, slanke sleutelbloem, speenkruid, bosanemoon, salomonszegel, gele dovenetel, wilde hyacint, boswederik. Op de hogere, drogere stukken zijn zomereik, tamme kastanje, ratelpopulier, berk en hazelaar de toonaangevende bomen. De vegetatie is er toch nog altijd gericht op water: bittere veldkers, dotterbloem, kruipend zenegroen, koekoeksbloem, valeriaan, moerasspirea en bitterzoet. Natuurbeleving Het natuurreservaat kan bezocht worden via het bewegwijzerde Kordaalpad. Afbeeldingen Bronnen videoreportage Kordaalbos Toerisme Vlaamse Ardennen Kordaalbos Kordaalbos[dode link] Externe link Kordaalbos
Brouwerij Mena

Brouwerij Mena is een voormalige bierbrouwerij die actief was in de Belgische gemeente Rotselaar van 1897 tot 1969. MeNa De brouwerij werd in 1897 opgericht binnen de bestaande boerderij van Eduard Meynckens, die de stiel had geleerd bij Brouwerij Van Roost (Jack-Op) in Werchter. Na zijn dood zette zoon Valère Meynckens de zaak verder in samenwerking met Henri Nackaerts. De eerste twee letters van hun beider familienaam werd gebruikt als bedrijfsnaam: MeNa. Men produceerde er het hoge gistingsbier Boelt en Dobbelen Boelt en vanaf 1930 werd ook de Mena-Pils gebrouwen. Om de stijgende productie te kunnen huisvesten werd er in 1933 een 24-meter hoog gebouw opgericht in art-deco-stijl. Culturele bestemming In 1969 werd de brouwerij overgenomen door Brouwerij Artois die in 1988 zelf opging in Interbrew. Het gebouw zelf werd in 1994 geklasseerd als beschermd monument. Een restauratie van om en bij de € 4 miljoen deed de brouwerij transformeren in een gemeentelijke cultureel centrum. In 2008 werd de voormalige brouwerij herbestemd tot gemeentelijk vrijetijdscentrum, met onder meer de bibliotheek en tal van vergaderzalen. Talrijke relicten (foto's, bierflesjes, publiciteitsmateriaal) zijn permanent tentoongesteld in het gebouw. Zie ook Belgische biercultuur Lijst van Belgische bieren Lijst van Belgische brouwerijen Lijst van Belgische bierfirma's Externe links Fotoreeks van het gerestaureerd gebouw De gemeentelijke website
Lillo - Potpolder

De Potpolder is een relatief onbekend natuurgebied ten zuidoosten van Lillo, in de gemeente Antwerpen. Ooit ontstaan door een dijkdoorbraak tijdens de Nederlandse bezetting van Lillo en nadien nog sterk gewijzigd door de uitbreiding van de haven van Antwerpen, herbergt dit gebied toch een bijzondere natuurwaarde. Van 2010 tot einde 2012 werd de Potpolder in het kader van het Sigmaplan heringericht. Half augustus 2010 werd gestart met het afgraven van de zandstock in de potpolder van Lillo tot op ongeveer 4m TAW. Met dat zand bouwde men een ringdijk op Sigmahoogte rond het gebied. In september 2012 werden bressen gemaakt in de vroegere Scheldedijk, zodat het Scheldewater onder invloed van het getij het gebied in- en uit kan stromen. Dankzij de verbinding met de Schelde, kan zich een slikken- en schorrengebied ontwikkelen. Sinds het beëindigen van deze werken volgt de schorrenwerkgroep Galgeschoor - Groot Buitenschoor van Natuurpunt Antwerpen Noord, de regionale afdeling van Natuurpunt, de evoluties in dit gebied op de voet op. Externe links Schorrenwerkgroep Galgeschoor - Groot Buitenschoor Natuurpunt Antwerpen Noord Lillo-Potpolder[dode link]
Jardín Botánico de la Universidad de Gante

El Jardín Botánico de la Universidad de Gante en neerlandés Plantentuin van de Universiteit Gent. Con 3 hectáreas de extensión que se encuentra en Gante, Bélgica. Depende administrativamente de la Universidad de Gante. Es miembro del BGCI. Su código de identificación internacional es GENT. Localización Plantentuin Universiteit Gent, K.L. Ledeganckstraat 35, Ghent-Gante B-9000 Belgium-Bélgica 51°02′N 3°43.5′E Promedio anual de lluvias : 673 mm Altitud: 10.00 m s. n. m. Área total bajo cristal: 4000 metros Es una institución educativa abierta al público en general, que tiene como jardín botánico asociado satélite el: Hydrangeum vzw, Veldekensstraat 40, B-9070 Destelbergen, Bélgica . Historia Aunque el jardín botánico fue fundado en 1797, y se trasladó al emplazamiento actual en 1902, que se toma como fecha de su creación. Colecciones El jardín botánico contiene unas 10,000 especies de plantas, que se encuentran agrupadas en diversas colecciones, tal como: Se declara como una de las misiones del jardín botánico de la universidad de Gante, el incremento "del conocimiento de las plantas" y contribuir a "la conservación de la biodiversidad." Galería de imágenes Enlaces externos Página oficial del Jardín botánico de la Universidad de Gante (neerlandés/inglés) Página oficial del Jardín Botánico en el BGCI
Plantentuin Universiteit Gent

Plantentuin Universiteit Gent is de plantentuin of hortus botanicus van de Universiteit Gent en bevindt zich naast het Ledeganck-complex, aan de rand van het Citadelpark in Gent. De plantentuin is lid van de Vereniging Botanische Tuinen en Arboreta en aangesloten bij Botanic Gardens Conservation International, een non-profitorganisatie die botanische tuinen verenigt in een wereldwijd samenwerkend netwerk om te komen tot het behoud van de biodiversiteit van planten. Geschiedenis De Plantentuin werd in 1794 opgericht onder het bewind van Napoleon als deel van een ‘École centrale’. Deze school was ondergebracht in de Baudeloo-abdij met Bernard Coppens als de eerste directeur. Tijdens de Franse periode, in 1804, werd de plantentuin overgedragen aan de stad Gent. Zij stonden in voor het onderhoud en beheer van de tuin. In 1817 werd de Gentse Universiteit door Willem I opgericht. Een jaar later werd een overeenkomst gesloten met het stadsbestuur waarin de universiteit het vruchtgebruik kreeg over de plantentuin. Aanhoudende discussies tussen de universiteit en het stadsbestuur over wie instond voor het onderhoud van de tuin hielden de nodige herstellingswerken aan de gebouwen tegen. Bovendien werd de tuin te klein en tastte het roet van de omliggende fabrieken de plantencollectie aan. De nood aan zelfbestuur en een nieuwe locatie voor de plantentuin groeide bij de universiteit. In 1903 verhuisde de plantentuin naar een stuk grond gelegen aan het Citadelpark. Tijdens de jaren ’30 werden een reeks nieuwe serres gebouwd. Met de fondsen van Marshallplan werd een rotstuin ingericht. Tien jaar later startte de bouw van het Ledeganck-complex die vandaag typerend is voor het uitzicht van de tuin. Sinds 2012 is de Plantentuin Universiteit Gent een erkend erfgoedmuseum. In maart 2020 opent in het Ledeganckcomplex het nieuwe GUM (Gents Universiteitsmuseum). Collectie De Plantentuin beheert een biodiversiteitscollectie van ongeveer 10000 plantensoorten. Hiertoe behoren, naast de levende collecties zowel buiten als in serres, een uitgebreide zadenbank en een herbarium. De levende collectie bestaat uit een arboretum, een mediterrane afdeling, een afdeling planten en mensen, systematische tuinen en een rotstuin. De kassen bestaan uit de Victoriakas met onder andere Victoria amazonica, Euryale ferox en Victoria cruziana, een tropische en subtropische kas en een succulentenkas. De tuin en de publiekskassen (Victoriakas, tropische kas en subtropische kas) zijn dagelijks gratis toegankelijk. Daarnaast zijn de levende collecties ook online raadpleegbaar via PLANTCOL. Foto's Externe link (nl) Officiële website Bronnen en referenties
Ogród botaniczny w Gandawie

Ogród botaniczny w Gandawie (niderl. Plantentuin Universiteit Gent) – ogród botaniczny zlokalizowany w belgijskiej Gandawie. Zajmuje 2,75 hektara powierzchni i posiada ponad 10.000 gatunków roślin. Ogród botaniczny założono w mieście w innej lokalizacji w 1794 (od 1804 był własnością miejską, a od 1815 – uniwersytecką). W 1903 przeniesiono go w obecne miejsce, a w latach 30., 60. i 70. XX wieku sukcesywnie rozbudowywano np. o kolejne szklarnie. Obecnie na terenach założenia znajdują się cztery duże szklarnie ogólnodostępne, dwadzieścia mniejszych (ściśle naukowych), palmiarnia, arboretum, ogród skalny, sekcja systematyczna, dział roślin leczniczych, warzywniak oraz sekcja roślin wodnych i nawodnych. Licznie reprezentowane są rośliny ciepłolubne. Prowadzony jest bank nasion. Przypisy Linki zewnętrzne BGCI – dostęp 2013-06-07
Ботанічний сад Гентського університету

Ботанічний сад Гентського університету (нід. Plantentuin Universiteit Gent) — ботанічний сад у місті Гент (Східна Фландрія, Бельгія). Колекція Ботанічний сад розташований поруч з тренувальним комплексом на краю парку Цитаделі. На площі 2,75 га розмістилися понад 10 тисяч видів рослин. Ботанічний сад включає в себе дендрарій, середземноморський відділ, систематичну частину, субтропічну і тропічну оранжереї, оранжерею сукулентів і оранжерею Вікторії з водними рослинами (Victoria amazonica і Victoria cruziana). Ботанічний сад також має гербарій і банк насіння. Галерея Посилання Офіційний сайт ботанічного саду [Архівовано 29 листопада 2014 у Wayback Machine.] (нід.)
Roskambrug (Brugge)

De Roskambrug over het Boudewijnkanaal ter hoogte van Dudzele in Brugge is een enkele basculebrug op het traject van de A11. Eigenlijk zijn het twee afzonderlijke bruggen, één per rijrichting. Ze liggen in het verlengde van het viaduct dat parallel loopt aan de bocht van spoorlijn 51B. Het zijn de enige beweegbare bruggen op een autosnelweg in België. De hoogte van de bruggen is zo gekozen dat de meeste binnenvaartschepen er onderdoor kunnen varen. Het verkeer op de snelweg wordt daardoor hooguit een paar keer per dag gestremd om een schip te laten doorvaren. Omdat er op een snelweg officieel geen verkeerslichten of onderbrekingen mogelijk zijn, is voor de weg ter hoogte van de brug tijdelijk het statuut autosnelweg opgeheven en een autoweg in de plaats gezet. Hier mogen wel verkeerslichten worden geplaatst, zoals veel expreswegen zijn aangelegd.
Huracan (Bellewaerde)

Huracan est un parcours de montagnes russes en intérieur situé à Bellewaerde, en Belgique. Il a pour thème la période maya au Mexique. L'attraction, de type Custom Force coaster, a été construite en 2012-2013 par le constructeur Zierer et inaugurée en mars 2013. La thématique revient à l'entreprise TAA group. L'attraction prend la place de Los Piratas. Description du parcours Le train démarre et commence par quarante secondes d'une partie scénique où les visiteurs rencontrent la divinité Huracan. Ensuite le train monte, effectue une courbe à l'extérieur, au-dessus de la place mexicaine et redescend à l'intérieur du bâtiment à toute vitesse pour trente secondes de traversée d'un tunnel doté de lasers. Cette attraction permet une hausse des fréquentations de 20 % au sein du parc lors de son ouverture. Références Liens externes Site officiel Huracan - Bellewaerde Park sur rcdb.com Portail des parcs de loisirs Portail de la Flandre-Occidentale
Huracan

Huracan is zowel een overdekte stalen familieachtbaan als een darkride in het Belgische attractiepark Bellewaerde, te Ieper. Het is een op maat gemaakte achtbaan van het model Force Five, gebouwd door de Duitse attractiebouwer Zierer. De baan werd ondergebracht in de bestaande hal van de darkride Los Piratas, die in 2012 opgedoekt werd wegens te hoge onderhoudskosten. De attractie opende bij de start van het pretparkseizoen in 2013 en staat in het themagebied Mexico. Concept Baanontwerp Het traject dat de treinen afleggen is grotendeels overdekt. De baan heeft enkele steile helices, maar geen inversies. Het baanontwerp werd door de constructeur op maat gemaakt in samenspraak met het park. Bellewaerde legde, gezien het familiale karakter van de attractie, een maximumsnelheid van 50 km/u op. Het park wou ook een stuk baan boven het Mexicoplein, als afleiding voor wachtenden en toeschouwers. Om dat mogelijk te maken, moest de baan vijftien meter hoog worden. In de ontwerpfase ging men dus op zoek naar een evenwicht tussen hoogte en snelheid op een beperkte oppervlakte. Thema Het verhaal achter de attractie, zoals het verteld wordt door het park, draait rond de Mayaanse god van wind, storm en vuur: Huracan. Die zou door een Mayaanse priester opgesloten zijn in de tempel op het Mexicoplein. Bezoekers kunnen op de rug van een tweekoppige slang van de menselijke naar de goddelijke wereld reizen, waar ze de elementen die de godheid beheerst aan den lijve ondervinden. De thematisering sluit aan bij dit verhaal: het station en de wachtrij werden aangekleed als tempel en het eerste darkride-gedeelte bestaat uit vier themazones: water, vuur, mist en wind. De treinstellen hebben de vorm van een tweekoppige slang, een rode en een blauwe. De rit Wanneer de trein het station verlaat, worden in het darkride-gedeelte de vier themakamers doorlopen. Daarna volgt de liftheuvel, waarbij de trein tot op het dak van het gebouw getakeld wordt. Na de first drop in de buitenlucht duikelt de achtbaan opnieuw naar binnen voor een rit in volledige duisternis. Treinen De twee achtbaantreinen hebben elk tien segmenten met een capaciteit van twee personen. In elk rijtuig zijn drie luidsprekers en een subwoofer geïntegreerd. Het on-board-geluidssysteem is uniek in België. Veiligheid Alle passagiers dienen een minimale lengte te hebben van een meter. Alle personen onder de 120 cm dienen begeleid te worden door een volwassene. De zitplaatsen in de trein zijn voorzien van individuele heupbeugels. Trivia Bepaalde onderdelen van de baan zijn gevuld met zand en funderingen zijn aangepast om geluidstrillingen tegen te gaan. De snelheid van de trein in het darkridegedeelte kan aangepast worden naargelang de drukte in het park. De treinen worden magnetisch afgeremd om slijtage te beperken.