NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Baldvin-csatorna

A Baldvin-csatorna a belgiumi Brugge város tengeri kikötőjét köti össze a 15 km-re lévő Zeebrugge kikötőjével, ezen keresztül pedig az Északi-tengerrel. Története Belgium 1827-ben szakadt el Hollandiától. A XIX. század második felében többször is fagyosra fordult a viszony a szomszédos államok között. Belgium azzal szembesült, hogy egy súlyosabb konfliktus esetén Hollandia képes blokád alá venni a két nagy belga kikötőt (Gentet és Antwerpent), mivel mindkettő csak holland vizeken keresztül megközelíthető. Stratégiai kérdéssé vált egy Hollandiától védett kikötő kialakítása. Belgium partjaitól 15 kilométernyire fekszik Brugge városa. Brugge a középkor egyik legnagyobb kereskedővárosa volt. A XIV. századtól a városi kereskedelem fokozatosan hanyatlott, a XIX. század végére már a város teljes elnéptelenedésével számoltak. Auguste de Maere vízépítő mérnök ellenben azt állította, hogy Brugge nagy jövő előtt álló város, mindössze össze kell kötni a várost a tengerrel. Belgium és a város érdekei találkoztak. 1894-ben megszületett a belga kormány és Brugge város egyezsége. Az egyezmény három, önmagában is nagyszabású beruházást 10 éven belüli megvalósítását irányozta elő Brugge területén: Új tengerparti város (Zeebrugge, ~Brugge a tengernél) alapítása és egy árapálytól nem védett kikötő építése, Egy árapálytól védett belső kikötő építése Zeebruggében, Egy 15 km hosszú, tengerjáró hajókkal hajózható csatorna építése Bruggéig, majd egy tengeri kikötő kialakítása a város északi területein. Az építkezés 1895-ben kezdődött és menetrend szerint 1905-ben fejeződött be. A belső kikötőt és a csatornát egy zsilippárral választották el a tengertől. A más csatornaépítéseknél szokásosnak mondható nagyarányú költségtúllépés itt nem jelentkezett és a határidőket is tartani tudták. A bruggei városi kikötő kezdetben is alárendelt szerepet játszott tengerparti ikerpárjával szemben. A forgalom sohasem haladta meg az eredetileg tervezett. A zsilipek hamar kicsinek bizonyultak. A csatorna nem elég széles, egyszerre csak egy irányba lehet rajta hajózni. A bruggei városi kikötő az 1970-es évek óta látványosan hanyatlik. 1980-ban elkészült a zeebruggei kikötő bővítése. Az avatást végző Baldvin király tiszteletére kapta a csatorna mai nevét. A Brugge városi kikötőt azóta gyakorlatilag csak ömlesztett árút szállító hajók használják. Mindössze évi 300 tengeri hajó érkezik Bruggébe a csatornán keresztül, amelyek 1,2 millió tonna árút szállítanak. (Zeebrugge teljesítménye eközben ma már 80 millió tonna fölött jár.) Technikai adatok Kapcsolódó szócikkek Gent–Terneuzen-csatorna A Le Canal du Centre négy hajóemelője és környéke, La Louvière és Le Rœulx Strépy-Thieu hajóemelő A Brugge-Zeebruggei kikötő honlapja A csatorna műholdképe a Google Earth-ön Jegyzetek
Boudewijnkanaal

Het Boudewijnkanaal werd gegraven tussen 1896 en 1905. Het heette toen: Kanaal Brugge-Zeebrugge. In 1953 werd het kanaal omgedoopt tot Boudewijnkanaal, ter gelegenheid van het bezoek (in 1951) van Koning Boudewijn. Het loopt doorheen het hele havengebied van Brugge-Zeebrugge en verbindt de Zeebrugse voorhaven met de Brugse binnenhaven. Het biedt Zeebrugge tevens een binnenvaartverbinding via de Brugse ringvaart en het kanaal Gent-Brugge. Over zijn totale loop is het ongeveer 12 kilometer lang en bevindt het zich volledig binnen de stadsgrenzen van Brugge. Sluizen Brugge: Boudewijnsluis Zeebrugge: Visartsluis Bij de graafwerken van het Boudewijnkanaal in 1900 vond men de sporen van de eerste Kelten. Het waren sporen van de huizen en van hun technieken om zout in de zee te halen. Bruggen Over het kanaal liggen van Brugge naar zee de volgende bruggen: Verbinding met andere kanalen Brugge: Ringvaart Galerij Foto's komende van Zeebrugge, steeds verder landinwaarts richting Brugge:
Tankmonument (Mopertingen)

Het Tankmonument is een oorlogsmonument in Mopertingen in de Belgische gemeente Bilzen. Dit tankmonument staat aan de Rademakerstraat en de Rode Kruislaan in het zuiden van het dorp. De Amerikaanse tank is van het type M4A4 Sherman. Geschiedenis Rond 1942 werd de tank in Detroit gefabriceerd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zou de tank gebruikt zijn door het Britse leger en nadien verkocht aan het Belgische leger. In 1994 werd het oorlogsmonument in Mopertingen aangelegd. In september 2003 werd de tank van Brasschaat (waar anno 2021 het Site Gunfire Brasschaat-Museum is gevestigd) naar Mopertingen vervoerd en naast het uit 1994 stammende herdenkingsmonument geplaatst. Op 28 september 2003 werd de tank onthuld.
Antwerp Expo

Het Antwerp Expo is een congrescentrum in de Belgische stad Antwerpen. Het gebouw staat aan de Jan Van Rijswijcklaan (N177), vlak bij de Ring om Antwerpen. Tegenover Antwerp Expo staat het Tankmonument. Geschiedenis In 1958 opende op het Wilrijkseplein het Nationaal Bouwcentrum dat diende als documentatie- en informatiecentrum voor de bouwwereld. Het terrein omvatte tentoonstellingspaviljoenen, een auditorium en modelwoningen die volgens systeembouw opgetrokken waren. In 1971 werd de Boekenbeurs Antwerpen voor het eerst in het Nationaal Bouwcentrum gehouden. Tussen 1972 en 1989 werd er nieuwbouw opgetrokken voor commerciële beursactiviteiten en verdwenen de informatiepaviljoenen. Het congrescentrum werd tevens omgedoopt tot Antwerp Expo. In september 2024 zal er voor het eerst de Flanders Darts Trophy worden gehouden, een onderdeel van de European Tour van de PDC. Externe link Officiële website
Onze-Lieve-Vrouw van Deinsbekekapel

De Onze-Lieve-Vrouw van Deinsbekekapel of Kapel Onze-Lieve-Vrouw van Deinsbeke is een kapel in de Belgische stad Zottegem. De huidige kapel werd gebouwd rond 1930, vlak bij de Dokter Goffaertskliniek. Al sinds 1717 stond er een kapel, toen een zekere Lucas De Naeyer(e) er een bedehuis liet optrekken op grond die werd geschonken door Jacobus van Wambeke. De kapel werd gebouwd in Heydensbeke juridictie van Beveghem, geseit Sotteghem buyten, nabij de plek waar volgens de legende een Mariabeeld op mysterieuze wijze in de Deinsbeek (Bettelhovebeek) zou zijn aangespoeld. Hierdoor groeide de plek uit tot een bedevaartsoord. Het Onze-Lieve-Vrouw van Deinsbekebeeld kwam in werkelijkheid uit de abdij van Affligem, waar in 1580 een groot Mariabeeld werd vernield tijdens de godsdiensttroebelen. Na 1603 werden er met de brokstukken twee grote beelden (één wordt nog altijd bewaard in Affligem) en verschillende kleinere beeldjes gemaakt, waaronder dat van Onze-Lieve-Vrouw van Deinsbeke, dat in Zottegem terechtkwam door de uit Zottegem afkomstige monnik Adrianus Stevens (die in 1643 als novice was ingetreden). In 1742 werd tijdens een pestepidemie een processie gehouden met het beeldje; die processie werd een jaarlijkse traditie . In 1743 vond de eerste geweldpleging van Jan de Lichte hier plaats, toen hij met een pistool op bedevaarders schoot. In 1749 werd een nieuwe kapel gebouwd; het beeldje van Onze-Lieve-Vrouw van Deinsbeke werd op 5 september 1751 in die nieuwe kapel geplaatst. In 1798 werd de bidplaats onder de Fransen afgebroken; het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Deinsbeke werd veilig ondergebracht bij de baron van Meerbeke en in 1802 naar de Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk gebracht. De huidige kapel uit 1929 (naar een ontwerp van architect Hilaire De Boom-Smet uit Sint-Niklaas) met drie traveeën is eenbeukig en in neobarokstijl gebouwd met een neoromaans koor. Het interieur heeft een bepleisterd tongewelf en een neobarok altaar. In 1937 werd een tuin aangelegd rond de bidplaats (met een muur waar de zeven smarten van Maria staan afgebeeld). De kapel is sinds 1976 als monument beschermd. Galerij Bronnen website stad Zottegem onroerend erfgoed
Parc de la Tourelle

Het Parc de la Tourelle is een park in het stadsdeel Heusy van de Belgische stad Verviers, gelegen nabij de Avenue du Parc 24. Geschiedenis Oorspronkelijk lag hier een domein van de familie de Goër uit Herve. Dit werd na de Franse tijd gekocht door de industrieel Frans-Xavier Simonis. Het bestond toen uit een groot kasteel, met stallen, een uitgestrekt park waarin zich vijvers en bronnen bevonden, en een boerderij. Zijn zoon, Clément Simonis, liet in 1826 een nieuw kasteel bouwen, maar verdeelde het landgoed in 14 percelen die afzonderlijk werden verkocht. De eerste burgemeester van Heusy, Jacques-François Hanlet de Séroule, kocht het kasteel, het park en een aanzienlijke oppervlakte aanpalende grond. Hij liet in 1851 een neogotisch paviljoen bouwen naar ontwerp van Charles Thirion, met kasteelachtig uiterlijk en voorzien van een achtkante uitzichttoren. Als materiaal werden blokken kalksteen en zandsteen gebruikt, en ook bakstenen. Het uitkijktorentje werd de tourelle genoemd. In de Tourelle bevindt zich een steen die afkomstig is uit het domein van Grandprez, en waarop de tekst staat te lezen: vous n'êtes pas égale à nous, nous sommes sage et vous êtes foux - 1762 (u bent niet gelijk aan ons, wij zijn wijs en u bent gek). De familie Hanlet de Seroule heeft een deel van het domein aan een religieuze orde verkocht, en een ander deel aan de stad Verviers, die het deels verkaveldevoor stadsuitbreiding, terwijl de Tourelle en bijbehorend park van ongeveer 10 ha tot openbaar park werd omgevormd. De Tourelle is in de Tweede Wereldoorlog nog door de bezetter als uitkijktoren gebruikt. Daarna is er vrijwel niets meer met het gebouwtje gebeurd.
Parc de l'Harmonie

Het Parc de l'Harmonie is een park in de Belgische stad Verviers, gelegen aan de Rue de la Concorde. Geschiedenis In 1829 werd de Société royale d’Harmonie opgericht en in 1832 werd een terrein aangekocht waarop hun verenigingsgebouw verrees. Ook werd er een park aangelegd, waarin zich tal van merkwaardige bomen bevinden, zoals een paardenkastanje met een omtrek van 5,3 meter en daarmee één der grootste van Wallonië. Een andere bezienswaardigheid is een muziekkiosk van 1854, een achthoekige kiosk in oriëntaliserende stijl. Hij is voorzien van ranke kolommenparen en een vreemd gevormde spits. De hoogte van het gebouwtje is 11 meter. Een kopie van deze kiosk bevindt zich in de stad Brugge. Het park is bekend omdat hier in 1913 het eerste Fête de Wallonie (Fête de la Région wallonne) werd gehouden. Dit feest vond plaats in de geest van de herdenking van de Belgische Revolutie. Hoewel er ook in Brussel enkele plechtigheden waren, werd de grootste manifestatie te Verviers gehouden. Dit feest wordt tegenwoordig jaarlijks te Namen, hoofdstad van Wallonië, gehouden. In 1994 werd het park vernieuwd door landschapsarchitect Serge Delsemme. Externe link Site van het Waals gewestelijk archieven. Harmoniegebouw: muziektent, tuin en notariële akte. Foto's van 1995.
Square du Bois

The Square du Bois (French, pronounced [skwaʁ dy bwa]) or Bossquare (Dutch, pronounced [ˈbɔskʋɛːr]), meaning "Wood Square", now also known by its nickname the Square des Milliardaires or Miljardairssquare ("Billionaires' Square"), is a gated community in Brussels, Belgium, next to the Avenue Louise/Louizalaan. It belongs to the owners who live there and who bear the cost of maintenance, development and repair. History The street was laid out in 1913 on the site of the former Villa Joseph Tasson (built around 1880 according to plans by Jean Baes and demolished in 1910). The first houses were the work of Léon Govaerts and were completed in 1915, after which construction continued until the 1930s. A 1920 regulation on co-ownership banned commercial activities on the street and the division of houses into apartments. Due to exceptions granted over the years, the 27 houses still contained 61 units in 2008. Fences were installed around 1993 so that access to the square could be closed off. The fences' gates have been closed since about 2000 to keep the curious at bay. See also List of most expensive streets by city Millionaires' Mile Bois de la Cambre References External links Media related to Square du Bois/Bossquare at Wikimedia Commons
Square du Bois (Bruxelles)

Le square du Bois (en néerlandais : Bossquare) est une rue de Bruxelles, capitale de la Belgique. Situation et accès Cette voie en région de Bruxelles-Capitale est située sur le territoire de la ville de Bruxelles, également connue sous le nom de square des milliardaires, est une rue privée qui appartient aux propriétaires des immeubles qui l'occupent. Le square du Bois est situé du no 535 au no 587 de l'avenue Louise, à l'entrée du bois de la Cambre. Origine du nom Le square est situé juste à l'entrée du Bois de la Cambre. Historique La voie a été conçue en 1913 sur le site de la villa Joseph Tasson (construite vers 1880 selon les plans de Jean Baes et démolie en 1910). Les premières maisons sont l'œuvre de Léon Govaerts et ont été achevées en 1915. La construction s'est poursuivie jusqu'aux années 1930. Un règlement de 1920 relatif à la copropriété introduisit une interdiction des activités commerciales dans la rue et la division de maisons en appartements. En raison des exceptions accordées au fil des ans, les 27 maisons en 2008 comptaient 61 logements. Vers 1993, des clôtures ont été placées afin que l'accès au Square du Bois puisse être fermé. Les portes des clôtures ont été fermées aux environs des années 2000 pour tenir les curieux à distance. Bâtiments remarquables et lieux de mémoire Liste des résidents actuels et anciens Quelques personnes qui vivent ou ont vécu au square du Bois : Vincent Bolloré et son épouse Anaïs Jeanneret Famille Taittinger Famille Prouvost Famille Espinasse Famille Lafon Famille Crombach-Augis Famille Paternotte de la Vaillée Famille Fattal Onno Ruding Famille Jagermann Jens Stoltenberg Paloma Picasso Roland Agambire Paolo en Mimo Vedovi Famille Albert Frère Famille de Béthune Baronne Janssen Victoria Bracht Charles De Pauw Famille Lippens Dino Vastapane François-Xavier de Donnéa Famille De Sadeleer Famille de Limon Triest Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des voies de Bruxelles-ville La Lutte équestre Anciens pavillons d'octroi de la Porte de Namur Bois de la Cambre Avenue Lloyd George Allée des Arroches Liens externes Le square du Bois, sur ebru.be. Portail de Bruxelles Portail des routes
Square du Bois

Square du Bois (in olandese: Bossquare), conosciuta anche come la square des milliardaires, è una strada privata di Bruxelles appartenente ai proprietari che vi abitano e che sostengono i costi di manutenzione, sviluppo e riparazione. Storia La strada fu progettata nel 1913 sul luogo dove sorgeva la villa di Joseph Tasson (eretta intorno al 1880 secondo i piani di Jean Baes e demolita nel 1910). Le prime case furono opera di Léon Govaerts e furono completate nel 1915, dopodiché la costruzione continuò fino agli anni '30. Un regolamento di comproprietà del 1920 introdusse il divieto di attività commerciali nella strada e la divisione delle case negli appartamenti. A causa delle eccezioni concesse nel corso degli anni, le 27 case nel 2008 contavano 61 case. Intorno al 1993, sono state collocate recinzioni con le quali l'accesso a Square de Bois può essere chiuso. Le porte delle recinzioni sono state chiuse da circa il 2000 per tenere a bada i curiosi, in modo che si possa parlare di una comunità chiusa. Note Voci correlate Avenue Louise Bois de la Cambre Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Square du Bois
Bossquare

De Bossquare (Frans: Square du Bois) in Brussel is een privaat deel van de Louizalaan (huisnummers 535-587), georganiseerd als een mede-eigendom. De afgesloten en doodlopende privéstraat, ook wel bekend als Miljardairssquare (Frans: Square des milliardaires), ligt aan de ingang van het Terkamerenbos en is een van de duurste buurten van de Belgische hoofdstad. Geschiedenis De straat is in 1913 aangelegd op de plaats waar voorheen de villa van Joseph Tasson stond (opgetrokken rond 1880 naar plannen van Jean Baes en afgebroken in 1910). De eerste huizen waren het werk van Léon Govaerts en kwamen gereed in 1915, waarna de bouw verderging tot in de jaren 30. Een reglement van mede-eigendom uit 1920 stelde een verbod in op commerciële activiteiten in de straat en op het opsplitsen van de huizen in appartementen. Door uitzonderingen die in de loop der jaren werden toegestaan, telden de 27 huizen anno 2008 toch 61 woningen. Rond 1993 zijn hekken geplaatst waarmee de toegang tot de Bossquare kon worden afgesloten. De poorten in de hekken zijn sinds ongeveer 2000 op slot om nieuwsgierigen op afstand te houden, zodat men kan spreken van een gated community. In fictie Giuseppe Pignato publiceerde in 2011 een Frans-Belgische roman die zijn naam, Square des Milliardaires, ontleende aan de straat. Lijst van huidige en vroegere bewoners Enkele bekende personen die in het Bossquare wonen of hebben gewoond: Vincent Bolloré en zijn echtgenote Anaïs Jeanneret Familie Taittinger Familie De Roover Familie Prouvost Familie Espinasse Familie Lafon Familie Crombach-Augis Familie Paternotte de la Vaillée Familie Fattal Onno Ruding Familie Jagermann Jens Stoltenberg Paloma Picasso Roland Agambire Paolo en Mimo Vedovi Familie Albert Frère Familie de Béthune Barones Janssen Victoria Bracht Charles De Pauw Familie Lippens Dino Vastapane Ridder François-Xavier de Donnéa Familie De Sadeleer Familie de Limon Triest Familie Van Loo en Bertens Voetnoten
Sint-Pieterskerk (Kuurne)

De Sint-Pieterskerk te Kuurne is een moderne driehoek-/tentvormige kerk. Ze is de nieuwste kerk in Kuurne en is gelegen in de parochie Sint-Pieter, de tweede grootste van Kuurne (naast de Sint-Michiel, de kerk van Sint-Katharina is de kleinste). Ten gevolge van de snelle aangroei van de bevolking op de wijken De Kathoek en 't Hoge werd op 19 september 1946 die nieuwe parochie Sint-Pieter opgericht. Ontstaan en architectonische waarden Na twee voorlopige bidplaatsen, eerst in een vlasschuur op 't Hoge en later in de gymlokalen van de gemeentelijke jongensschool (Boudewijnschool afdeling Sint-Pieter, die sinds enkele jaren Pienter werd herdoopt), werd in de loop van 1971 de nieuwe moderne kerk in dienst genomen. Het ontwerp werd door drie Kuurnse architecten gemaakt en de kerk werd ook volledig onder hun leiding gebouwd. De kerk is modern en heeft beslist architectonische waarde. Het glasraam in betonwerk van 80 m² in de westgevel is een weerspiegeling van Maria die haar armen beschermend spreidt naar de parochianen toe, wier huizen worden afgebeeld in dat raam. Voor het raam staat een orgel dat wekelijks wordt bespeeld tijdens de zondagsviering. Het hele gebouw is opgevat als een tent in twee delen, met het hoofdaltaar bijna in het midden, in de vorm van de vissersschuit van Petrus, de patroon van de parochie. Hoofdaltaar Doordat het hoofdaltaar in het midden staat, wordt de kerk in twee delen gedeeld. Bij het hoofdaltaar staat het tabernakel (kerk), waar de kelk en de hostieschaal worden bewaard. Bij elke christelijke periode wordt dit gedeelte van de kerk versierd met linten, bloemen, tekeningen van de schoolkinderen,… Achter het hoofdaltaar, in de oostelijke kant van de kerk, staat een tweede, kleiner altaar voor de kleine dienstvieringen door de week. Aan de noordzijde van dat altaar staat een kunstwerk dat opnieuw de vissersschuit van Petrus voorstelt die Jezus’ hulp inroept tijdens de grote storm. Ook hangen er enkele geweven schilderijen die de apostelen en Jezus afbeelden alsook een groot, modern kruisbeeld. Opnieuw bij de westkant kan men een kleine zijbeuk vinden, waar de doopvont staat. Dit is voor de kleine familiale aangelegenheden, zowel voor heugelijke gebeurtenissen als voor begrafenissen. Kerktoren De kerktoren staat apart van de kerk zelf en is ongeveer 30 meter hoog. ’s Winters wordt hij versierd met kerstversiering en op de belangrijke kerkdagen luiden alle klokken. Bij de uurslagen luidt alleen de onderste klok. Kerkelijke activiteiten Elk jaar gebeurt er een autowijding waar alle parochianen en christenen van de omliggende gemeenten mogen komen om hun auto te laten wijden. Ook fietsen, buggy’s zijn welkom. Op het grasplein dat naast de kerk ligt worden jaarlijks loopwedstrijden georganiseerd (voor kleuters en kinderen van het lager onderwijs) alsook een paaseierenzoektocht. Het grasplein voor de kerk wordt veel gebruikt om luchtballonnen te laten opstijgen.
Stayen

Das Stayen ist das Fußballstadion des belgischen Fußballclubs VV St. Truiden. Die Stadt Sint-Truiden liegt in der Region Hespengau der flämischen Provinz Limburg. Das Stadion wird auch Hel van Stayen (deutsch Hölle von Stayen) genannt. Die Spielstätte bietet heute den Fans 12.500 Plätze und kann bis maximal 17.850 Plätze erweitert werden. Geschichte Nachdem der 1924 gegründete Verein zuerst auf den Fußballfeldern am Tongersesteenweg und Montenakenweg spielte; ließ der damalige Direktor der Zuckerfabrik Mellaerts Alfred Wauters 1927 auf dem Fabrikgelände ein neues Fußballfeld bauen. Nach der ersten Saison wurde eine Tribüne errichtet. Während des Zweiten Weltkrieges wurde am 24. August 1944 das Stadion durch einen Luftangriff zerstört. Nach dem Wiederaufbau 1949 hatte die Anlage eine überdachte Tribüne mit 600 Sitzplätzen. In der Saison 1952/53 wurden die Stehplätze erweitert und Duschen in den Umkleidekabinen installiert. In der Saison 1965/66 wurde der VV St. Truiden Zweiter der Ersten Division und zum Spiel gegen den späteren Meister RSC Anderlecht kamen über 20.000 Menschen in das Stadion. 1982 erhielt die Anlage eine neue Flutlichtanlage und 1983 wurde auf dem Gelände der Cafeteria eine neue Stehplatztribüne gebaut. Nach der Rückkehr 1987 in die erste Liga wurde das Stadion 1988 komplett renoviert. Im Jahr 1990 wurde eine neue Tribüne hinzugefügt. Aus einer Stehplatztribüne wurde ein Sitzplatzrang mit 5.000 Plätzen. Seit 2008 wird das Stadion für 35 Mio. € umgebaut. Der Umbau sollte zu Beginn der Saison 2010/11 abgeschlossen sein. Zur Saison 2011/12 wurde im Juli 2011 ein Kunstrasen im Stadion verlegt. Damit ist es das erste Stadion mit künstlichem Grün in der Jupiler Pro League. Nach der Renovierung in drei Phasen (2003, 2009, 2014) ist das Stayen ein modernes Fußballstadion. Zum Stadionkomplex gehören Konferenzräume, eine Veranstaltungshalle, Einzelhandelsgeschäfte mit insgesamt 12.000 Quadratmetern Verkaufsfläche, Büros, Restaurants und Cafés, ein Fitnessstudio und das Drei-Sterne-Hotel Hotel Stayen mit 77 Zimmer, 21 Stadionlogen und 20 Zimmer mit Blick in das Stadion. Weblinks stvv.com: Offizielle Website des VV St. Truiden (niederländisch, französisch, englisch) groundhopping.de: Besucherbericht von 2004 euro.stades.ch: Website mit vielen Stadionfotos von November 2009 (französisch) europlan-online.de: Stayen – Sint-Truiden Einzelnachweise
Stayen

The Daio Wasabi Stayen Stadium is a stadium in Sint-Truiden, the home ground of Belgian football club Sint-Truidense. Originally constructed in 1927, the stadium holds 14,600 after its most recent rebuild. The Stayen Hotel is built into its north side – 20 of its rooms overlook the pitch. The name "Stayen" is a local dialect word for "Staden", an old quarter on Sint-Truiden's western side. Between the 1950s and 2009, the word was normally written as "Staaien". One regularly applied soubriquet is "Hel van Stayen" ("Hell of Stayen"), used on behalf of top teams that suffered notable defeats at the stadium. From February 2023, Daio Wasabi Farm acquired the naming rights of the Stayen, the first by a Japanese firm in Belgian football history, and renamed it "Daio Wasabi Stayen Stadium". References
Stayen

El Stayen Stadion anteriormente llamado Staaienveld, es un estadio de fútbol ubicado en la ciudad de Sint-Truiden, Provincia de Limburgo, en Bélgica. El estadio abierto al público en 1924 fue completamente destruido por un ataque aéreo el 24 de agosto de 1944 durante la Segunda Guerra Mundial y reconstruido en 1948, posteriormente ha sido remodelado en varias ocasiones la última entre 2013 y 2014. Actualmente posee una capacidad para 14 600 espectadores y en el disputa sus juegos el club Sint-Truidense de la Liga Belga.​ Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Bélgica Referencias Enlaces externos Stayen en la web del club. Archivado el 10 de agosto de 2016 en Wayback Machine. stadiumdb.com - staaienveld