NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Jan Evangelistkerk (Beveren)

De Sint-Jan Evangelistkerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse plaats Beveren behorende Gaverlandwijk, gelegen aan Azalealaan 1X. Deze wijk groeide na de Tweede Wereldoorlog snel uit, en al in 1973 werd een stuk grond aangekocht voor de bouw van een kerk. Pas in 1978 kon met de bouw worden begonnen en in 1979 werd de kerk ingewijd. Het gebouw werd ontworpen door Joseph Ritzen. De kerk, in de stijl van het naoorlogs modernisme, heeft een zeshoekige plattegrond. Hij is gebouwd met een betonskelet, bakstenen bekleding en grote vensters. De vrijwel losstaande klokkentoren is gebouwd in open betonelementen en is verbonden met het ingangsportaal. De bakstenen in de buitenmuur tonen met reliëfs religieuze symbolen. De kerk bezit kleurige glas-in-loodvensters. Het meubilair is uit de tijd van de bouw.
Sint-Annakerk (Weert)

De Sint-Annakerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Bornem behorende plaats Weert, gelegen aan de Appeldijkstraat 5. Geschiedenis Weert kende reeds een kapel, die in 1787 werd opgenomen als koor in een bakstenen kerkje. In 1859 werd het kerkje vergroot naar ontwerp van Joseph Schadde. Daarbij werd het schip verlengd en werd een koor en een transept gebouwd. Ook sacristieën werden bijgebouwd. In 1875 werd de toren afgebroken en een nieuwe gebouwd naar ontwerp van Léonard Blomme. In 1929 werden de vensters vernieuwd. De kerk werd in 2021 ontwijd. Gebouw Een eenbeukig kruiskerkje in neogotische stijl, georiënteerd naar het zuiden. De kerk heeft een ingebouwde, iets uitspringende, toren met drie geledingen. Het koor is driezijdig afgesloten. Interieur Het interieur en de kunstwerken zijn voornamelijk 20e-eeuws.
Sint-Dionysius en Sint-Genesiuskerk

De Sint-Dionysius en Sint-Genesiuskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Zwevegem behorende plaats Sint-Denijs, gelegen aan de Kerkeberg. Geschiedenis Tijdens de 12e of begin 13e eeuw werd een, aan Sint-Dionysius gewijde, romaanse kerk gebouwd. Vermoedelijk was het een driebeukige kerk zonder transept en zonder toren. De halfronde apsis en een deel van de muren van de middenbeuk bleven behouden. In de 2e helft van de 13e eeuw werd een vieringtoren gebouwd, waartoe de muren van middenbeuk en koor versterkt moesten worden. In de 14e eeuw ontstond door verbouwing een vroeggotische kruiskerk, daarbij werd in 1326 de noordelijke Onze-Lieve-Vrouwekapel gebouwd. De zuidelijke Sint-Dionysiuskapel werd voor het eerst vermeld in 1498. In de 15e eeuw werd de noordbeuk in Doornikse steen gebouwd en in de 16e eeuw de bakstenen zuidbeuk. Zo ontstond een driebeukige hallenkerk. In 1833 werd de kerk met twee traveeën verlengd in westelijke richting. hierbij werd de oorspronkelijke westgevel afgebroken. In 1918 werd de kerktoren opgeblazen. In 1924-1925 werd de kerk gerestaureerd, waarbij de nog overgebleven muren en de romaanse apsis in het gebouw werden opgenomen. Gebouw Het betreft een driebeukige hallenkerk met tegen de halfronde apsis aangebouwde, vierkante vieringtoren. De kerk is voornamelijk in Doornikse steen uitgevoerd. De zuidbeuk is in baksteen en zandsteen gebouwd. De westgevel heeft tussen midden- en zuidbeuk een ronde traptoren. Interieur De beuken worden elk overkluisd door een houten spitstongewelf. Het hoofdaltaar werd in 1939 geplaatst. Hierboven het tabernakel uit de tweede helft van de 18e eeuw en een 17-eeuws retabel, voorstellende Jezus valt onder het kruis en Jezus wordt van het kruis afgenomen. Het noordelijk zijaltaar is van de eerste helft van de 18e eeuw. De biechtstoelen in barokstijl zijn van omstreeks 1714 en werden in 1775 overgeplaatst vanuit de Jezuïetenkerk te Kortrijk. Het doopvont is 16e-eeuws, maar het deksel is van 1930. De orgelkast is eveneens van de Jezuïetenkerk afkomstig en werd vervaardigd eind 17e eeuw. In 1818 werd een gedeeltelijk nieuw orgel in deze orgelkast gebouwd. Er zijn een viertal schilderijen van Nicolas de Liemaeckere, en een schilderij van de Antwerpse school van caravaggisten (Jezus tussen de leraars in de tempel) eind 16e eeuw. De kerk bezit enkele 18e-eeuwse heiligenbeelden.
Heilig Hartkerk (Zottegem)

De Heilig Hartkerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de Belgische stad Zottegem. Ze is gelegen aan het Heilig Hartplein in de wijk Bevegem. Geschiedenis Ontstaan van de parochie Bij de aanvang van de 20e eeuw was er een duidelijke bevolkingsgroei in de stad Zottegem. Dientengevolge vatte men in de jaren 1930 het plan op voor de bouw van een nieuwe woonwijk in Bevegem. Op initiatief van de Zottegemse deken Schockaert werd in 1938 een aanvraag ingediend voor de oprichting -in de nieuwe wijk- van een zelfstandige parochie Heilig Hart. De onderpastoor van de Gentse Sint-Jozefskerk, Leopold Bressers, werd aangesteld als eerste pastoor van de op te richten parochie. Bouw van de kerk In juni 1939 tekende de broer van pastoor Bressers, architect Adrien Bressers (° Gent 1-9-1897- † Gent 15-3-1986) een voorlopig plan voor de kerk en de pastorie, in maart 1940 gevolgd door de bouw van een noodkerk (thans het parochiehuis). Door het begin van de Tweede Wereldoorlog moesten de bouwwerken worden uitgesteld. Toch werd op 5 september 1940 de voorlopige noodkerk ingezegend. Het eerste bouwplan voor de Heilig Hartkerk was gereed op 4 april 1943. De constructie vatte pas aan op 1 juli 1948, na het einde van de Tweede Wereldoorlog. Op 24 december 1950 werd de kerk tijdens de namiddag ingezegend en enkele uren later werd ze voor de middernachtmis (Kerstmis) officieel in gebruik genomen. Stijl De Heilig Hartkerk is een modernistische bakstenen kerk. Interieur De kerk heeft een typisch twintigste-eeuws orgel met een open pijpenopstelling (zonder eigenlijke orgelkast). Trivia In november 2016 zag een inwoner uit Zottegem een slechtvalk in de hoge kerktoren. Sedert de jaren 1990 bouwen slechtvalken meer en meer hun nest in kerktorens en hoge gebouwen. Afbeeldingen Externe link Rijksarchief België
Kasteel Altena (Kruibeke)

Het Kasteel Altena is een kasteel in de Oost-Vlaamse plaats Kruibeke, gelegen aan Burchtstraat 11. Geschiedenis Vanouds stond hier een kasteel. In 1584 werd dit door brand verwoest. In 1594 werd het kasteel herbouwd als waterburcht. Tot 1850 was het in bezit van de adellijke familie de Lanfranchye, die de Heerlijkheid van Kruibeke bezaten. Jan Frans de Lanfrancye was burgemeester van Kruibeke in 1818. Daarna was het in het bezit van Eduaurd le Boucq de Beaudignies, burgemeester in 1848. In 1878 werd het kasteel vergroot in opdracht van Julius le Boucq de Beaudignies, naar ontwerp van Joseph Schadde. Het werd het een rustoord voor de Zusters van Vincentius a Paulo. In 2000 kwam er een vormingscentrum voor de Broeders van Liefde, maar dezen vertrokken in 2014. In 2018 werd een plan gepresenteerd voor een zorgcentrum voor gehandicapten waartoe naast het kasteel ook nieuwbouw zou verrijzen. Het kasteel herbergt dan de administratie en een aantal therapieruimten. Gebouw Het is een groot bakstenen kasteel met trapgevels, een open galerij en een uitspringend veelhoekig torenachtig bouwsel. Het geheel is rijk gedetailleerd en heeft speklagen van zandsteen.
Sint-Benedictuskerk (Lillo)

De Sint-Benedictuskerk is een kerk in de tot de gemeente Antwerpen behorende plaats Lillo, gelegen aan Havenmarkt 8. Geschiedenis Deze kerk, gelegen in Fort Lillo, was oorspronkelijk een protestantse garnizoenskerk. Het eigenlijke dorp bezat nog een andere kerk in Oud-Lillo. Na 1785 werd het een katholieke kerk die aan Sint-Jozef was gewijd. Van 1830-1839 diende hij als opslagplaats voor levensmiddelen. Daarna werd hij hersteld en weer als kerk in gebruik genomen, maar in 1882 werd hij getroffen door brand. In 1883 werd een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van Louis Gife. In 1965 werd deze kerk een parochiekerk, omdat de kerk te Lillo-Kruisweg, evenals de dorpen Oud-Lillo en Lillo-Kruisweg zelf, ten offer vielen aan de havenuitbreiding. Toen werd de fortkerk van naam veranderd en aan Sint-Benedictus gewijd. De Sint-Benedictusparochie werd in 2017 opgeheven en bij de Sint-Jan Baptistkerk in Berendrecht gevoegd. De kerk werd "aan de eredienst onttrokken" in 2018. Gebouw Het betreft een naar het noordoosten georiënteerd, neogotisch bakstenen bouwwerk met zware halfingebouwde zuidwesttoren en een vlak afgesloten koor. Ook het kerkmeubilair is neogotisch.
Sint-Gorikskerk (Dworp)

De Sint-Gorikskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Beersel behorende plaats Dworp, gelegen aan de Kerkstraat 53. Geschiedenis In 1826-1833 werd de Alsembergseweg aangelegd waar de kerk met een hoek in het tracé stond. Een nieuwe kerk zou op een andere plaats komen waar de middenstand in de omgeving van de oude kerk hevig tegen protesteerde. De oude kerk werd overigens te klein en bouwvallig bevonden. De nieuwe kerk werd in 1894 gebouwd naar ontwerp van Charles De Maeght. De oude kerk werd in 1901 gesloopt en op de plaats daarvan werd het gemeentehuis gebouwd. De kerk is een bedevaartsoord voor Sint-Laurentius en op het gehucht Solheide bevindt zich een Laureisborre waaruit water wordt geput dat naar verluidt helpt tegen huiziekten, vuur en brandwonden. Gebouw Het betreft een neogotische kruisbasiliek die naar het noorden is georiënteerd. De voorgebouwde toren, geflankeerd door twee kapellen, heeft vier geledingen en een ingesnoerde naaldspits. Voor de kerk bevindt zich een Christus Koningbeeld van 1944, in art decostijl. Interieur De kerk bezit een aantal objecten uit de voorgaande kerk, en wel: Een 17e-eeuws schilderij Onze-Lieve-Vrouw met Kind en een 18e-eeuws schilderij: Sint-Doninicus ontvangt de rozenkrans. Ook is er een 16e-eeuws Sint-Barbarabeeld en een 18e-eeuws Sint-Laurentiusbeeld. De preekstoel en vijf biechtstoelen zijn uit de eerste helft van de 18e eeuw. Het doopvont is van omstreeks 1700.
Sint-Jan Baptistkerk (Huizingen)

De Sint-Jan Baptistkerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Beersel behorende plaats Huizingen, gelegen aan de Henri Torleylaan 60A. Geschiedenis Er bestond reeds een kleine gotische kerk maar vanwege de sterke bevolkingstoename wenste men een grotere kerk. De oude kerk was een bedevaartoord voor Sint-Leonardus die aangeroepen werd tegen de pest en waar de bedevaartgangers sinds 1820 beloond werden met een volle aflaat. Ook deze bedevaart ging over op de nieuwe kerk. Als kerkmeubilair werd aanvankelijk dat uit de oude kerk gebruikt, maar nieuw meubilair werd besteld en begin 20e eeuw waren de belangrijkste objecten aangekomen. Deze kerk werd in 1887-1889 gebouwd in neogotische stijl naar ontwerp van Charles de Maeght. De kerk kwam op een meer centrale plaats te staan. Gebouw Het betreft een basilicale kruisbasiliek met voorgebouwde westtoren van vier geledingen, ingeplant tussen een doopkapel en een berging. Het koor is vijfzijdig afgesloten. Interieur Er is een 15e-eeuws schilderij Johannes de Doper en een 17e-eeuws schilderij Doop van Christus. Een gotisch kruis is 15e-eeuws en uit de 16e eeuw is een beeld van Sint-Anna-te-Drieën. Uit begin van de 18e eeuw stammen beelden van Sint-Petrus en Sint-Paulus. Ook de communiebank en twee biechtstoelen zijn 18e-eeuws. De neobarokke preekstoel is van 1857. Veel neogotisch meubilair is van 1901-1909. In 2000 werd voor de kerk een beeld van Johannes de Doper opgericht uit 1965, vervaardigd door Camille Colruyt.
Molenbroekmolen

De Molenbroekmolen is een watermolen in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Beersel behorende plaats Dworp, gelegen aan de Molenbeekstraat 30. Deze turbinemolen (voorheen onderslagmolen) op de Molenbeek fungeerde als korenmolen (voorheen papiermolen). Geschiedenis In 1551 werd door Hendrik De Neyer een papiermolen opgericht. Zijn zoon Gijsbrevt bouwde in 1602 op de tegenoverliggende oever een andere watermolen, de Paesmans Molen. Deze vormde met de Molenbroekmolen een dubbelmolen. Omstreeks 1730 kwam de molen in bezit van de Egidius Winderickx. Naast de molen kwam een brouwerij en een estaminet. Omstreeks 1815 werd de in hout en leem gebouwde watermolen veranderd in een stenen molen. Omstreeks 1870 werd de papiermolen omgebouwd tot korenmolen. In 1909 werd het onderslagrad vervangen door een turbine. De graanmolen was tot 1959 in bedrijf. De brouwerij sloot in 1969. In 1977 werd het sluiswerk afgebroken en de waterloop naar de molen gedempt. In de gebouwen werden in 2003 appartementen ingericht.
Sint-Jan Baptistkerk (Berendrecht)

De Sint-Jan Baptistkerk is de parochiekerk van de tot de gemeente Antwerpen behorende plaats Berendrecht, gelegen aan de Dorpstraat. Geschiedenis De eerste kerk werd gesticht in de 14e eeuw, nadat het oorspronkelijke dorp door een overstroming werd verwoest en in 1329 verplaatst naar een hogere plek. De kerk werd regelmatig verbouwd. In 1685 werd een nieuw koor gebouwd. In 1846 werden zijbeuken toegevoegd. In 1869 werd het schip verlengd, met daarvoor een pad, werden zijkoren aangebracht en een toren gebouwd. In 1940 werd de toren opgeblazen door het Belgische leger, waarbij ook de kerk grotendeels werd verwoest. Van 1941-1943 werd de kerk herbouwd, met behoud van het laatgotische koor. De kerk is "aan de eredienst onttrokken" in 2018; de kapel van O.L.V. van de Hagelberg (Kapelstraat 2) is de nieuwe parochiekerk. Gebouw Het betreft een bakstenen georiënteerd kerkgebouw met voorgebouwde vlakopgaande westtoren met daarvoor een portaal onder zadeldak. Het laatgotisch koor heeft een driezijdige afsluiting. Interieur Het middenschip wordt overkluisd door een houten spitstongewelf. De kerk bezit een gepolychromeerd houten Johannes de Doperbeeld van de 17e eeuw. Ook is er een 17e-eeuws kruisbeeld. Een schilderij, Calvarie, is van Michiel Coxie (1573). De Heilige Familie met kleine Johannes is een schilderij van 2e helft 17e eeuw. J.M. Froiy schilderde Jezus wordt met een lans doorstoken, 18e-eeuws. Het kerkmeubilair is overwegend neogotisch, afgezien van de preekstoel (1730) en een 17e-eeuwse biechtstoel. Enkele grafstenen zijn buiten de kerk geplaatst, de oudste is van 1400.
Kasteel Reigershof

Het Kasteel Reigershof (ook: Kasteel Sterrehof) is een kasteel in de tot de gemeente Antwerpen en het Antwerpse district Berendrecht-Zandvliet-Lillo behorende plaats Berendrecht, gelegen aan Reigersbosdreef 1, 1A. Geschiedenis In de 17e eeuw kwam het domein in handen van Jan van Delft, die leefde van 1592-1662. Het goed werd vermaakt aan diens zoon Gerard van Delft, die kanunnik was te Kamerijk. Uit deze tijd zouden de toren en de zuidelijke vleugel van het kasteeltje stammen. Dit kasteel zou oorspronkelijk een jachtslot zijn. In 1792 erfde Gerards broer, Jean-Baptist van Delft, het goed. Hij liet de noordelijke vleugel bouwen. In 1934 werd in opdracht van Louis Jozef Marie van Delft nog een bijgebouw tegen de zuidelijke vleugel opgericht. Domein Het kasteel heeft een rechthoekige plattegrond en een symmetrische gevel, waarbij de ingangspartij voorzien is van een torentje. De kern van het gebouw kan een ouderdom hebben tot in de 17e eeuw. Naast het kasteeltje vindt men op het domein nog paardenstallen, een bakhuis en een volière.
Het Stort

Het Stort is een Vlaams natuurreservaat gelegen in de tot de Antwerpse gemeente Bornem behorende plaats Weert. Het is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied Schelde en Durme-estuarium van de Nederlandse grens tot Gent. Het Stort is een buitendijks schorrengebied aan de oever van de Schelde dat ongeveer 46 ha groot is. Het werd van oorspronkelijk gebruikt voor de teelt van rijshout, voor het laatst in de jaren '50 van de 20e eeuw. Wilgensoorten als schietwilg, gele bindwilg, katwilg en amandelwilg wijzen nog op het voormalige gebruik.
Jan Breydel Stadion

Jan Breydel Stadion je fotbalový stadion v Bruggách. Má jméno po Janu Breydelovi, povstalci proti Francouzům ze 13. století. Hrají zde oba místní celky Club Brugge KV a Cercle Brugge KSV. Byl otevřen v roce 1975 s kapacitou 18 000 míst a názvem Olympiastadion. Pro Mistrovství Evropy 2000 byl přestavěn, kapacita byla zvýšena na 29 472 diváků. Významné zápasy Mistrovství Evropy 2000 11. června 2000, Francie – Dánsko 3:0 (Skupina D) 16. června 2000, Česko – Francie 1:2 (Skupina D) 21. června 2000, Jugoslávie – Španělsko 3:4 (Skupina C) 25. června 2000, Španělsko – Francie 1:2 (čtvrtfinále) Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Jan Breydel Stadium na Wikimedia Commons Jan Breydel Stadion na Worldstadiums.com (anglicky)
Jan-Breydel-Stadion

Das Jan-Breydel-Stadion (niederländisch Jan Breydelstadion, französisch Stade Jan Breydel) ist ein Fußballstadion in der belgischen Stadt Brügge, Provinz Westflandern. Geschichte Das Jan-Breydel-Stadion (bis 1998 Olympiastadion) wurde 1975 erbaut und ist das Heimatstadion der Stadtrivalen Club Brügge und Cercle Brügge, die das Stadion von der Stadt Brügge mieten. Das Stadion bot anfänglich Platz für 30.000 Zuschauer (davon 8.000 Sitzplätze), bis 1993 die meisten Stehplätze durch Sitzplätze ersetzt wurden und dadurch die Kapazität auf 18.000 Plätze sank. 1998 wurde das Olympiastadion für die Fußball-Europameisterschaft 2000 ausgewählt. Deshalb wurde das Stadion mit der Unterstützung der Flämischen Gemeinschaft und der Belgischen Regierung auf 30.000 Sitzplätze ausgebaut. Eine der Voraussetzungen für die Unterstützung war, dass das Olympiastadion in Jan-Breydel-Stadion umbenannt werden sollte, als Tribut an Jan Breydel, einem Anführer der Brügger Frühmette gegen den französischen König Philipp IV. der Schöne am Anfang des 14. Jahrhunderts. Tribünen Auf den vier überdachten Zuschauerrängen stehen für die Besucher 29.062 Sitzplätze bereit. Westtribüne – Haupttribüne Logen: 463 Plätze Oberrang: 2.327 Plätze Unterrang: 2.705 Plätze Rollstuhlbereich: 60 Plätze Nordtribüne – Hintertortribüne Oberrang: 6.834 Plätze Unterrang: 2.273 Plätze Rollstuhlbereich: 15 Plätze Osttribüne – Gegengerade Oberrang: 4.244 Plätze Unterrang: 2.722 Plätze Südtribüne – Hintertortribüne Oberrang: 5.457 Plätze (davon 1.500 Gästeplätze) Unterrang: 1.967 Plätze Rollstuhlbereich: 15 Plätze Spiele der Fußball-Europameisterschaft 2000 in Brügge Im Brügger Stadion fanden während der EURO 2000 drei Gruppenspiele und ein Viertelfinale statt. Gruppenspiele 11. Juni 2000, 18:00 Uhr, Gruppe D: Frankreich Frankreich – Danemark Dänemark 3:0 (1:0) 16. Juni 2000, 18:00 Uhr, Gruppe D: Tschechien Tschechien – Frankreich Frankreich 1:2 (1:1) 21. Juni 2000, 18:00 Uhr, Gruppe C: Jugoslawien Bundesrepublik 1992 BR Jugoslawien – Spanien Spanien 3:4 (1:1) Viertelfinale 25. Juni 2000, 20:45 Uhr: Spanien Spanien – Frankreich Frankreich 1:2 (1:2) Galerie Weblinks Stadion auf der Website des FC Brügge (niederländisch) Schema des Stadions (niederländisch) Daten zum Stadion (englisch) Besucherbericht von 2009 Einzelnachweise
Jan Breydel Stadium

Jan Breydel Stadium (Dutch: Jan Breydelstadion, pronounced [jɑm ˈbrɛidəlˌstaːdijɔn]) is a multi-purpose stadium in Sint-Andries, Bruges, Belgium. The city-owned stadium is the home stadium of two top-flight association football clubs and rivals, Club Brugge and Cercle Brugge. It is used mainly for football matches, which cost between €5 and €60/seat/match. The stadium was built in 1975. It currently has 29,042 seats. It is named after Jan Breydel, an instigator of the Bruges Matins, the insurgency that led to the 1302 Battle of the Golden Spurs. Prior to 1999 and the Euro 2000 Championship, the stadium was known as Olympiastadion [oːˈlɪmpijaːˌstaːdijɔn] or simply Olympia and had 18,000 seats. During December 2015, the pitch was resurfaced with an Italian proprietary hybrid grass (a mix of natural and artificial grass) called Mixto. Average attendances Below are the average season attendances from league matches held at the Jan Breydel for Cercle Brugge and Club Brugge. Attendance for matches of the latter has been much higher than those of Cercle Brugge. Euro 2000 Matches References External links www.clubbrugge.be www.cerclebrugge.be Jan Breydel: Photos stadium
Estadio Jan Breydel

El estadio Jan Breydel es un estadio ubicado en la ciudad de Brujas, Bélgica, el estadio fue inaugurado en 1975 con el nombre de estadio Olympia. En 1993 la UEFA nombra como sede de la Eurocopa 2000 a los Países Bajos y Bélgica, por lo que se empieza a remodelar el estadio, en 1999 es reinaugurado con capacidad para 30 000 espectadores. Eventos Eurocopa 2000 El estadio albergó cuatro partidos de la Eurocopa 2000. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Bélgica Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estadio Jan Breydel.
Stade Jan Breydel

Le stade Jan Breydel (ou Jan Breydelstadion) est le stade du Club Bruges KV et du Cercle Bruges KSV. Construit en 1974-1975, sa capacité est de 29 042 places. Il porte le nom de Jan Breydel, un héros des Matines brugeoises. Histoire En 1973, avec un deuxième titre de champion de la Belgique pour le FC Bruges, la sonnette d'alarme retentit sur le plan financier tant au Club qu'au Cercle. Les deux associations brugeoises avaient du mal à boucler les budgets, et l'administration communale de l'époque a décidé, sous l'impulsion du bourgmestre Michel Van Maele, de donner un coup de pouce aux deux clubs de la Ville. Derrière l'église Saint-André, on érige un nouveau stade sur une vaste plaine, où aussi bien le Club que le Cercle joueraient alternativement leurs matchs à domicile. En été 1975, les deux associations déménagent vers leur nouveau port d'attache que l'on nomma "Olympiastadion". Le stade qui avait une capacité initiale de 30 000 places (dont 8 000 assises), a subi pas mal de modifications depuis sa construction. En 1987, dans la tribune Ouest, on construit des loges et business-seats, ce qui provoque la disparition de 1 000 places assises. En 1993, un règlement de l'UEFA demande de remplacer toutes les places debout par des places assises, ce qui réduit la capacité du stade à 18 000 personnes seulement. En mai 1995, la candidature de Bruges pour l'Euro 2000 est acceptée et à l'été 1997, avec l'aide financière du gouvernement fédéral et du gouvernement flamand, la construction d'un deuxième étage dans la tribune Nord et la tribune Sud est entamée. Le stade dispose ainsi d'un deuxième étage complet et de 29 945 places, mais la capacité est limitée à 29 022 places exploitables pour des raisons de sécurité. Comme il y a une aide directe d'investissement d'argent du gouvernement flamand, le nom d’Olympiastadion doit changer et le complexe devient le stade Jan Breydel (Jan Breydelstadion en néerlandais). Suivant le modèle anglais, le temple du football brugeois est, à ce moment-là, le premier en Belgique qui, par la combinaison de ses sièges bleus et blancs, dans la tribune supérieure Nord, laisse apparaître clairement le nom de son stade. Tribunes Capacité totale du stade : 29 945 places Capacité exploitable : 29 022 places Tribune Ouest : 5 525 places, réparties comme suit Loges : 463 places Étage du bas : 2 327 places Étage du haut : 2 705 places Zone fauteuils roulants : 30 places Tribune Nord : 9 107 places, réparties comme suit Étage du bas : 2 273 places Étage du haut : 6 834 places Tribune Est : 6 966 places, réparties comme suit Étage du bas : 2 722 places Étage du haut : 4 244 places Tribune Sud : 7 424 places, réparties comme suit Étage du bas : 1 967 places Étage du haut : 5 457 places (dont 1 500 places pour les visiteurs) Capacité d'éclairage : 1700 lux Notes et références Site officiel du Club Bruges KV Liens externes Plan du stade Photos Portail du football Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Bruges
Jan Breydel Stadion

A Jan Breydel Stadion (korábbi nevén: Olimpiastadion) egy labdarúgó-stadion Bruggeban, Belgiumban. A stadion 1974-ben épült és 1975-ben nyitották meg. Jelenleg a város két legismertebb csapatának a Club Bruggenek és a Cercle Bruggenek az otthona. Maximális befogadóképessége az 1998-ban lezajlott bővítést követően 30 000 fő számára biztosított, amiből 29 472 az ülőhelyek száma. A 2000-es labdarúgó-Európa-bajnokság egyik helyszíne volt. 2000-es labdarúgó Európa-bajnokság A 2000-es labdarúgó-Európa-bajnokság csoportmérkőzései közül három mérkőzés helyszínéül szolgált. Az egyenes kieséses szakaszban az egyik negyeddöntőt rendezték itt. További információk Információk a stadionok.hu honlapján Archiválva 2013. április 6-i dátummal a Wayback Machine-ben