NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Bartholomeuskerk (Zandvoorde)

De Sint-Bartholomeuskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Zonnebeke behorende plaats Zandvoorde, gelegen aan de Zandvoordeplaats 34. Geschiedenis Van een parochie was al sprake in 1102, toen het patronaatsrecht van de kerk werd toegekend aan de Abdij van Voormezele. Een latere kerk werd einde 17e eeuw gebouwd, en de westtoren daarvan werd mogelijk ingebouwd in de 19e-eeuwse neoclassicistische kerk die daarna ontstond. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd deze kerk geheel vernield. In 1924 werd een nieuwe kerk gebouwd. Gebouw Het betreft een naar het westen gerichte neogotische basilicale kruiskerk met voorgebouwde oosttoren, die een vierkante basis en een achtkante klokkenverdieping bezit. Het geheel is gebouwd in gele baksteen. Het interieur wordt overkluisd door kruisribgewelven. De kerk bezit een gepolychromeerd beeld van de Heilige Cornelius van 1665. Voor het overige is het meubilair neogotisch.
Castell de Beersel

El castell de Beersel és una antic castell medieval belga que es troba a la població de Beersel, al sud de Brussel·les. Té tres grans torres i està envoltat per un ample fossat. Història El castell és esmentat per primera vegada al segle xii. L'actual fortalesa va ser construïda per Godofred de Hellebeke entre 1300 i 1310 com a base defensiva de Brussel·les. Durant la guerra de successió dels Brabant (1356-57) va quedar danyada però es va reparar al poc temps. Durant la rebel·lió contra Maximilià d'Àustria, la ciutat de Beersel va recolzar a Maximilià, per la qual cosa en 1489 el castell va ser assetjat, pres i saquejat per les tropes de Brussel·les. Va ser parcialment destruït però de nou restaurat passada la guerra. Renovacions Es va afegir una coberta (teulada) al segle xvii. El castell va quedar abandonat i deshabitat al segle xviii. L'any 1818, una factoria de cotó va ocupar el lloc de la fortalesa. La propietat va passar, per diversos matrimonis, a les famílies dels Stalle, dels Witthem, dels Arenberg i dels Merode. L'any 1928, un membre d'aquesta última família va donar el castell a la Lliga d'Amics del Castell de Beersel, els qui ho van restaurar. L'any 1948, es va fer càrrec del castell la Koninklijke Vereniging der Historische Woonsteden en Tuinen van België ("Real Associació de Residències Històriques i Jardins a Bèlgica"), que ho va arrendar a les autoritats municipals de Beersel. Referències literàries És un dels escenaris que apareixen en el còmic De schat van Beersel ("El Tresor de Beersel"). Referències Enllaços externs Het Kasteel van Beersel: middeleeuws tot en met Arxivat 2005-04-04 a Wayback Machine. (neerlandès) Association des demeures historiques Arxivat 2017-10-25 a Wayback Machine. (francès) Châteaux forts médiévaux de Belgique : château de Beersel (francès)
Beersel (hrad)

Beersel (nizozemsky Kasteel van Beersel, francouzsky Château de Beersel) je vodní hrad, který se nachází ve stejnojmenné vesnici ve Vlámském Brabantu v Belgii. Historie První hrad v tomto místě vznikl již ve 2. polovině 12. století. Dnešní hrad vystavěl Godfrey z Hellebeeku na počátku 14. století. Roku 1356 byl hrad během války o brabantské dědictví vypálen, ale záhy došlo k jeho obnově. V průběhu 15. a 17. století došlo k několika dalším obléháním. Na počátku 19. století sloužil hrad jako továrna výrobu bavlny. Poté hrad zpustnul a stal se zříceninou. V letech 1928–1939 byl hrad rekonstruován. Od roku 1948 je hrad v majetku Královské asociace historických sídel a zahrad a je pronajímán obci Beersel. Hrad je přístupný veřejnosti. Architektura Hrad Beersel je vodním hradem postaveným převážně z cihel. Hrad má přibližně kruhový půdorys a je opatřen třemi věžemi, z nichž jedna je branskou věží. Hrad v populární kultuře Architektura hradu inspirovala unikátní stavbu Burgunďanů v počítačové hře Age of Empires II. Definitive Edition. Galerie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Beersel na Wikimedia Commons
Burg Beersel

Die Burg Beersel ist eine spätmittelalterliche Niederungsburg auf dem Gebiet der belgischen Gemeinde Beersel bei Brüssel in Flämisch-Brabant. Geschichte Die Burg entstand zwischen 1300 und 1310. Während des Flandernaufstandes im Jahre 1489 wurde die Burg zweimal belagert und eingenommen. 1491 wurde sie jedoch wieder aufgebaut und erhielt ihre drei hufeisenförmigen Türme. Schon früher wurden solche Formen benutzt, so zum Beispiel bei der Burg Fougères, was auf einen französischen Einfluss schließen lässt. Die Form der Türme wurde deshalb gewählt, um anfliegende Kanonenkugeln besser abprallen zu lassen. Weiterer Schutz ist ein die Burg umgebender Wassergraben. Die Burg ist seit 1544 nicht mehr besetzt gewesen, so dass die Innenräume im Originalzustand erhalten blieben. Anlage Burg Beersel wurde aus Backstein errichtet, was ihr die für sie typische rote Farbe verleiht. Die klar gegliederte Anlage setzt sich aus einer Ringmauer mit ungefähr kreisförmigem polygonalen Grundriss und drei gleichartig gestalteten Mauertürmen zusammen. Einer dieser Türme dient gleichzeitig als Torturm, von dem aus eine Zugbrücke über den Wassergraben führt. Im weitläufigen Innenhof fanden untergeordnete Gebäude Platz. An der dem Torturm gegenüberliegenden Seite des Innenhofs befand sich das heute nicht mehr erhaltene Hauptgebäude, das mit der Rückseite an die Ringmauer angebaut war und diese mit dem Dach überragte. Die Giebel des Haupthauses sowie die auf den Rückseiten der Turmhelme sind als Staffelgiebel gestaltet. Die Ringmauer-Kurtinen schließen mit einem gedeckten Wehrgang ab, der nach vorne hin mit Zinnenfenstern und Büchsenscharten ausgestattet ist. In entsprechender Weise sind die Wehrplattformen auf den Türmen gestaltet, die von hohen Halbkegeldächern überdacht werden. Literatur Chris Gravett: Atlas der Burgen. Die schönsten Burgen und Schlösser. Tosa, Wien 2001, S. 80, ISBN 3-85492-470-4. Weblinks Grundriss der Burg auf burgenwelt.de
Castillo de Beersel

El castillo de Beersel es una antiguo castillo medieval belga que se encuentra en la población de Beersel, al sur de Bruselas. Tiene tres grandes torres y está rodeado por un ancho foso. Historia El castillo es mencionado por primera vez en el siglo XII. La actual fortaleza fue construida por Godofredo de Hellebeke entre 1300 y 1310 como base defensiva de Bruselas. Durante la guerra de sucesión de los duques de Brabante (1356-57) quedó dañada pero se reparó al poco tiempo. Durante la rebelión contra Maximiliano de Austria, la ciudad de Beersel apoyó a Maximiliano, por lo que en 1489 el castillo fue asediado, tomado y saqueado por las tropas de Bruselas. Fue parcialmente destruido pero de nuevo restaurado pasada la guerra. Renovaciones Se añadió una cubierta (tejado) en el siglo XVII. El castillo quedó abandonado y deshabitado en el siglo XVIII. En 1818, una factoría de algodón ocupó el sitio de la fortaleza. La propiedad pasó, por varios matrimonios, a las familias de los Stalle, de los Witthem, de los Arenberg y de los Merode. En 1928, un miembro de esta última familia donó el castillo a la Liga de Amigos del Castillo de Beersel, quienes lo restauraron. En 1948, se hizo cargo de él la Koninklijke Vereniging der Historische Woonsteden en Tuinen van België ("Real Asociación de Residencias Históricas y Jardines en Bélgica"), que lo arrendó a las autoridades municipales de Beersel. Referencias literarias Es uno de los escenarios que aparecen en el cómic De schat van Beersel ("El Tesoro de Beersel").
Castelo de Beersel

O Castelo de Beersel, localizado na cidade belga de Beersel, foi construído entre 1300 e 1310, como um ponto de defesa de Bruxelas. Entretanto, foi mais tarde saqueado pelos próprios cidadãos de Bruxelas. Em 1489, foi reconstruído, permanecendo como está até hoje. Ver também Anexo:Lista de castelos da Bélgica Referências
Résidence du Parc (Liège)

La résidence du Parc est un immeuble de la ville belge de Liège situé sur la place d’Italie. Il s'agit d'un immeuble à appartements moderniste avec un style art déco. Historique Construit par l’architecte Camille Damman en 1937, il se situe dans le quartier administratif du Longdoz. Celui-ci fait face au pont Albert 1er entre la rue Renoz et la rue du Parc, il est l’immeuble principal de la place d’Italie tout en bénéficiant d’une implantation dégagée avec une large zone de recul au niveau de la façade avant. Il comprend 12 étages avec une hauteur totale d’environ 40 mètres. Ce bâtiment ressort par rapport aux autres grâce à son parement blanc, cependant l’arrière du bâtiment semble avoir été moins soigné. Aux alentours des années 1920-1930, les premiers immeubles en hauteur apparaissent à Liège, la Résidence du Parc est alors considérée comme le premier building de Liège. De plus, celui-ci rivalise entre autres avec au nord la résidence Astrid et au sud le Palais des Congrès situé dans le parc de la Boverie. Galerie Notes et références Voir aussi Articles connexes Liens externes Ressource relative à l'architecture : PSS « PSS / Résidence du Parc (Liège, Belgique) », sur pss-archi.eu (consulté le 19 décembre 2019) Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Liège
Alte Zivilkanzlei (Brügge)

Die Alte Zivilkanzlei (niederländisch: Oude Civiele Griffie) ist eines der ältesten Renaissancegebäude von Flandern. Sie befindet sich am Burgplatz in Brügge zwischen dem Landeshaus des Brügger Freiamts und dem Rathaus. Sie wurde 1537 fertiggestellt und war der Sitz des Kanzleileiters des Zivilgerichts, der zu den wichtigsten Stadtbeamten gehörte. Die Fassade wurde vollständig aus Naturstein errichtet und ist reichlich mit Skulpturen versehen. Die Bronzeskulpturen wurden 1883 vom Brügger Bildhauer Hendrik Pickery angefertigt. Das Gebäude wurde dreimal restauriert. Die erste Restaurierung (1877–1881) wurde unter der Leitung des Stadtarchitekten Louis Delacenserie durchgeführt. Er restaurierte oder fügte Skulpturen, Verzierungen und Polychromie hinzu, sodass das Gebäude gegenwärtig wieder im ursprünglichen Glanz des 16. Jahrhunderts erstrahlt. 1980 wurden die Fassaden nach einer Voraushärtung gereinigt. Eine in den Jahren 1993 bis 1996 durchgeführte wissenschaftliche Untersuchung führte zu einer dritten Restaurierung im Jahre 2001. Bei der letzten Restaurierung wurde versucht, das Gebäude wieder in der ursprünglichen Farbenpracht erstrahlen zu lassen. Das Gebäude wurde 1942 unter Denkmalschutz gestellt und im September 2009 als unbewegliches Kulturgut ausgewiesen. Das Gebäude wird gegenwärtig immer noch von der Stadtverwaltung von Brügge genutzt. Literatur Jeroen Cornilly: Monumentaal West-Vlaanderen. Brügge 2003, ISBN 9076297207 Marc Ryckaert: De gevels van het Brugse Vrije. In: Brügge die Scone. 2017.
Old Civil Registry

The Old Civil Registry (Dutch: Oude Civiele Griffie) is one of the oldest Renaissance buildings in Flanders. It is located on Burg Square in Bruges, between the Manor of the Franc of Bruges and the City Hall. History The Civil Registry building was completed in 1537 and housed the Civil Registrar, who was one of the most important city officials. The facade is made entirely from natural stone and is richly decorated with carvings. The bronze statues date from 1883 and are the work of the Bruges sculptor Hendrik Pickery. The building has been restored three times. The first restoration was carried out between 1877 and 1881, when city architect Louis Delacenserie restored its original 16th century lustre by renewing and adding carvings, decorations and polychromy. In 1980, the facades were pre-hardened and cleaned. Research carried out between 1993 and 1996 then led to a third restoration in 2001. During this final restoration, attempts were made to restore the building's original beautiful colours. The building has been a protected monument since 1942 and it has been a designated architectural heritage site since September 2009. It is still used by the City Council of Bruges today. References
Ancien greffe civil de la ville de Bruges

L’ancien Greffe civil de la ville de Bruges (Oude Civiele Griffie van de Stad Brugge ou Griffie van het Brugse Vrije en néerlandais) est l’un des plus anciens bâtiments de la Renaissance en Flandre. Il est situé sur la place du Bourg à Bruges, entre la Maison du Franc de Bruges et l’hôtel de ville. Histoire Il fut achevé en 1537 et abritait le greffier civil, l’un des plus importants fonctionnaires de la ville. La façade est entièrement construite en pierre naturelle et est richement décorée de sculptures. Les statues en bronze datent de 1883 et ont été réalisées par le sculpteur brugeois Hendrik Pickery. Le bâtiment a été restauré à trois reprises. La première restauration a eu lieu de 1877 à 1881 et a été dirigée par l’architecte de la ville Louis Delacenserie. Il a redonné à l'édifice sa splendeur du XVIe siècle en le rénovant ou en ajoutant des sculptures, des éléments de décoration et des effets polychromiques. En 1980, les façades ont été nettoyées après une consolidation préalable. Enfin, une étude scientifique menée durant les années 1993-1996 a abouti à une troisième restauration en 2001. Cette dernière restauration a permis de redonner au bâtiment sa splendeur d’origine Le bâtiment est classé monument historique depuis 1942 et est classé au patrimoine architectural depuis septembre 2009. Le bâtiment est encore utilisé aujourd’hui par les autorités municipales de Bruges. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Oude Civiele Griffie » (voir la liste des auteurs). « Inventaris Onroerend Erfgoed Vlaanderen » (consulté le 20 décembre 2019) Portail de Bruges
Oude Civiele Griffie

De oude Civiele (of Burgerlijke) Griffie of Griffie van het Brugse Vrije is een van de oudste renaissancegebouwen van Vlaanderen. Het bevindt zich aan de Burg in Brugge, tussen het Landhuis van het Brugse Vrije en het Stadhuis. Het werd in 1537 voltooid en huisvestte de griffier-civiel, een van de belangrijkste stedelijke ambtenaren. De gevel is volledig opgetrokken in natuursteen en is rijkelijk versierd met beeldhouwwerk. De bronzen beelden dateren van 1883 en zijn van de hand van de Brugse beeldhouwer Hendrik Pickery. Het gebouw kende drie restauraties. De eerste restauratie liep van 1877 tot 1881 en gebeurde onder leiding van stadsarchitect Louis Delacenserie. Hij gaf het pand zijn 16e-eeuwse luister terug door het vernieuwen of toevoegen van beeldhouwwerk, decoratie en polychromie. In 1980 werden de gevels, na een voorverharding, gereinigd. Een wetenschappelijk onderzoek tijdens de jaren 1993-1996 ten slotte, mondde uit in een derde restauratie in 2001. Met deze laatste restauratie werd gepoogd de oorspronkelijke kleurenpracht weer te geven. Het gebouw is een beschermd monument sinds 1942 en sinds september 2009 aangeduid als vastgesteld bouwkundig erfgoed. Het gebouw wordt vandaag nog steeds gebruikt door het stadsbestuur van Brugge. Literatuur Jeroen CORNILLY, Monumentaal West-Vlaanderen, Brugge, 2003. Marc RYCKAERT, De gevels van het Brugse Vrije, in: Brugge die Scone, 2017. Referenties
Dickebusch New Military Cemetery and Extension

Dickebusch New Military Cemetery and Extension are Commonwealth War Graves Commission (CWGC) burial grounds for the dead of the First World War located in the Ypres Salient on the Western Front in Belgium. The cemetery grounds were assigned to the United Kingdom in perpetuity by King Albert I of Belgium in recognition of the sacrifices made by the British Empire in the defence and liberation of Belgium during the war. Foundation The main cemetery was founded in February 1915 by field ambulances and troops in the area after the closure of the Dickebusch Old Military Cemetery a short distance away. The Extension – across the road from the cemetery – was established in May 1917, again for use by ambulance units and troops. The cemetery was designed by Sir Edwin Lutyens. References External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Dickebusch New Military Cemetery at Find a Grave Dickebusch New Military Cemetery Extension at Find a Grave
Dickebusch New Military Cemetery

Dickebusch New Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Dikkebus (Ieper). De begraafplaats ligt ongeveer 240 m ten zuiden van de dorpskerk en werd ontworpen door Edwin Lutyens. Ze wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Deze begraafplaats vormt samen met de tegenover liggende Dickebusch New Military Cemetery Extension één geheel, zoals de plaatsing van het Cross of Sacrifice in de "Extension" en de Stone of Remembrance in het oorspronkelijke deel, aangeeft. De oppervlakte van beide delen is samen ongeveer 4.075 m² en worden aan de straatzijde afgebakend door een natuurstenen muur. De andere zijden worden begrensd door een haag en een boordsteen. In de onmiddellijke nabijheid ligt de Dickebusch Old Military Cemetery. Er worden 624 doden herdacht waaronder 8 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Toen Dickebusch Old Military Cemetery volzet was werd in februari 1915 met deze begraafplaats gestart door gevechtseenheden en medische posten (field ambulances) en bleef in gebruik tot mei 1917. In maart en april 1918 werden nog enkele graven aan toegevoegd. Er liggen nu 529 Britten (waarvan er 8 niet geïdentificeerd konden worden), 11 Australiërs en 84 Canadezen begraven. Graven Luitenant Robert William Sterling was een Engels dichter. Hij sneuvelde op 23 april 1915 in de leeftijd van 21 jaar. Ook zijn broer John sneuvelde in deze oorlog. Hij wordt herdacht in het Loos Memorial. De broers Cyril en Horace Hill sneuvelden op dezelfde dag (30 april 1916) en liggen naast elkaar begraven. Zij werden resp. 19 en 22 jaar. Onderscheiden militairen Percy William Norman Fraser, kapitein bij de Cameron Highlanders werd onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). Compagnie sergeant-majoor John Wilson Mann en de korporaals D. Marshall en K. Weir werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Laatstgenoemde ontving ook nog de Military Medal (DCM, MM) sergeant James Henry Saunders ontving de Military Medal (MM). Minderjarige militairen schutter Alexander George Mackenzie was slechts 16 jaar toen hij op 4 april 1915 sneuvelde. de soldaten Walter James Davey, H. Lucas en J. Parkinson waren slechts 17 jaar toen ze sneuvelden. Aliassen soldaat Joseph Morton Dodds diende onder het alias J. Morton bij het Middlesex Regiment. soldaat Walter John Richards diende onder het alias J. Thomas bij de Duke of Cornwall's Light Infantry. Gefusilleerde militair Joseph Stanley Fox, korporaal bij het 1st Bn. Wiltshire Regiment werd wegens desertie gefusilleerd op 20 april 1915. Hij was 20 jaar. Deze begraafplaats werd in 2009 als monument beschermd. Externe links Dickebusch New Military Cemetery op de website van de CWGC. Dickebusch New Military Cemetery op de website van WO1.be
Westmalle Castle

Westmalle Castle (Dutch: Kasteel Westmalle) is located in the village of Westmalle, which is part of the municipality of Malle in the Campine region of Flanders, Belgium. Westmalle Castle is situated at an elevation of 29 meters. History The origin of Westmalle Castle goes back to a large fortified farm, the Mansus de Trisco (Dutch: Hoeve Ten Driessche) around 1100 and it stayed that way until 1449. The farm was the residence of the representatives of the Dukes of Brabant. In 1449 the estate was sold by the Duke of Brabant to Henri van der Moelen, who was a member of the city council of Antwerp. In 1505, his son, the knight Hendrik van der Moelen, obtained all feudal rights from Philip I of Castile. His son Peter van der Moelen succeeded him and it was his grandson, Evrard de Cottereau, who obtained the estate in 1530. The estate passed to the De Cottereau family by marriage, and it was Evrard de Cottereau who built the present castle in 1561. In 1695 the last of the Cottereaus was deeply indebted to his creditor, Pierre Farisau, and later to his heir Filips Robijns. In 1702 the castle was claimed by the creditors, but the courts returned the property to lady Moytray, the widow of de Cottereau. In 1738, her brother inherited the castle and sold it to the heirs of Filips Robijns who sold it again to Jacques Benoit Pauwens (Powis) in 1743, whose family resided in the castle until 1847. In 1829, Baron de Norman restored the castle. His children sold it to the Bovie family from Antwerp. Between 1848 and 1874 the castle was owned by an Antwerp diamond-dealer, Lord Bovie. He altered and restored the castle, and a garden was created by the landscape architect Koelich. From 1874 until 1878, the castle belonged to Louis Geelhand. Baron de Turck de Kersbeeck bought it in 1878, restored the building and parts were rebuilt by the architect Schadde. Since 1914 the castle has been owned by the van der Straten Waillet family. After Christiane van der Straten (née de Lannoy) died at the age of 102 the castle was sold to Stichting Kempens landschap, a foundation for the protection of flemish landscapes and heritage. See also List of castles in Belgium References Sources Malle history (in Dutch)
Kasteel van Westmalle

Het Kasteel van Westmalle is gelegen in het dorp Westmalle in de gemeente Malle. De oorsprong van het kasteel gaat terug naar een grote versterkte boerderij, de Mansus de Trisco (Nederlands: Hoeve Ten Driessche), die gesticht was rond 1100. De boerderij was de residentie van de vertegenwoordigers, de meiers, van de hertogen van Brabant. In 1449 werd het landgoed door Filips de Goede als hertog van Brabant aan Henri van der Moelen, gemeenteraadslid van Antwerpen verkocht. In 1505 kreeg zijn zoon, ridder Hendrik van der Moelen, alle feodale rechten van Filips I van Castilië (in de Nederlanden ook bekend als Filips de Schone). De kleinzoon van Hendrik, Evrard de Cottereau, bouwde het huidige kasteel in 1561. De dreef naar de kerk van Westmalle werd aangelegd in 1650. In 1695 was de laatste erfgenaam van de familie Cottereau veel geld verschuldigd aan Pierre Farisau, en nadien aan zijn erfgenaam Filips Robijns. In 1702 werd het kasteel opgeëist door de schuldeisers, maar de rechtbank gaf het kasteel terug aan dame Moytray, de weduwe van de Cottereau. In 1738 erfde haar broer het kasteel en werd het verkocht aan de erfgenamen van Filips Robijns. Het kasteel had toen het aanzien van een versterkte burcht met monumentale poort, valbrug, dubbele omwalling en voorplein. Deze erfgenamen verkochten het kasteel aan Jacques Benoit Pauwens in 1743. De familie Pauwens woonde in het kasteel tot 1847. In 1829 renoveerde baron de Norman het kasteel. Zijn kinderen verkochten het kasteel in 1848 aan een Antwerpse diamanthandelaar, heer Bovie. Hij renoveerde het kasteel en er werd een tuin gecreëerd door de landschapsarchitect Koelich. Van 1874 tot 1878 behoorde het kasteel toe aan Louis Geelhand. Baron de Turck de Kersbeeck kocht het kasteel in 1878 en liet het gebouw herstellen en renoveren door architect Schadde. In 1914 erfde baron Alfons van der Straten Waillet het kasteel. Door deling onder zijn kinderen is het in 1973 overgegaan naar zijn 4de zoon, baron Jacques van der Straten Waillet. In 1978 werd het kasteel dat zijn uiterlijk van 1561 perfect heeft weten te bewaren, beschermd als monument. Na het overlijden van baron Jacques van der Straten Waillet in 1984 wordt het kasteel bewoond door zijn weduwe, geboren gravin Christiane de Lannoy, en zijn zuster jonkvrouw Marie-Josephe van der Straten Waillet. Na het overlijden van de barones in 2022 werd het kasteel te koop gezet. De vraagprijs was 3,8 miljoen euro. De gemeente Malle besloot na een bevraging onder haar inwoners het kasteel aan te kopen. Die aankoop werd grotendeels gefinancierd door Stichting Kempens Landschap. Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Antwerpen Lijst van onroerend erfgoed in Malle