NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Boon (Brauerei)

Boon ist eine belgische Bierbrauerei in Lembeek, einer Teilgemeinde der Stadt Halle in Flämisch-Brabant. Geschichte Die Ursprünge der heutigen Brauerei datieren aus dem Jahr 1680, als J. B. Claes in Lembeek einen Bauernhof kaufte und dort eine Brauerei und Brennerei einrichtete. 1860 erwarb Louis Paul die Prokutionsgebäude von der Familie Claes und begann mit der Herstellung des Lambic- und Faro Biers. Die Brauerei hatte zu dieser Zeit den Namen „Brasserie de Saint Roch“. Eine neue Mälzerei kam 1890 hinzu. 1875 begannen erste Brauversuche zur Produktion von Geuze-Lambic. Da Louis Paul keinen Erben besaß, verkaufte er 1898 seine Brauerei an Pierre Troch. Im Jahr 1927 wurde sein Sohn René Troch infolge einer Krise gezwungen, den Betrieb zu verkaufen; neuer Eigentümer wurde Petrus-Joseph De Vits. In der Erbfolge ging die Brauerei an dessen Sohn Rene über. 1978 kaufte Frank Boon den Betrieb und nannte ihn nach seinem Familiennamen um. 1989 verlegte Boon den Braubetrieb aus Kapazitäts- und Platzgründen in das Zentrum von Lembeek; dort wurde die Bierherstellung im Jahr 1989 wieder aufgenommen. Die Jahresproduktion liegt heute bei etwa 10.000 Hektoliter Bier. Produkte Oude Geuze Boon (6,5 %) Geuze Mariage Parfait (8 %) Faro Perte Totale (4 %) Kriek Boon (5 %) Oude Kriek Boon (6,5 %) Framboise Boon (5,5 %) Duivels Bier (8 %) Fotos Siehe auch Belgisches Bier Liste der Brauereien in Belgien Weblinks Offizielle Website
Boon Brewery

Boon Brewery (Brouwerij Boon) is a Belgian brewery in Lembeek, near Brussels, that mainly produces geuze and kriek beer of a fairly traditional lambic variety, but using modern brewing techniques and equipment. Other products of the brewery including Faro beer and Duivelsbier, the traditional beer of Halle. The brewery was founded in 1978. Frank Boon purchased the De Vits brewery, café and geuzestekerij when Rene De Vits and his sister Jeanne decided to retire. The brewery moved from Hondzocht to Lembecq itself and the first beer was produced there in the fall of 1990 in partnership with Palm Belgian Craft Brewers, which took a 50% stake. The production increases steadily: 450 hl in 1990, 5 000 hl in 2000, 11 300 hl in 2009, 14 000 hl in 2011. The head of the brewery is Frank Boon and the Boon family own 50%. The other 50% was sold to Palm Breweries, but in 2014 this stake was transferred to Palm's parent company Diepensteyn NV and Boon was not involved in Palm's sale to Bavaria in 2016. The distribution deal between Palm and Boon came to an end in 2016. See also 3 Fonteinen References External links Official website (in Dutch) New Frank Boon Brewing Hall Officially Opened (in English)
Brouwerij Boon

Brouwerij Boon es una fábrica de cerveza lámbica belga situada en el Brabante Flamenco en el pueblo de Lembeek, un barrio de la ciudad de Halle. Historia En 1680, Jean-Baptiste Claes comenzó con una destilería de aguardiente en Lembeek. Lembeek fue durante el Antiguo Régimen, una ciudad de refugio, donde las reglas habituales de los impuestos especiales no aplicaban. El negocio floreció y Claes también comenzó operaciones en la aldea de Hondzocht. Después de la Revolución francesa la elaboración de la cerveza y la ginebra se volvió menos ventajoso: la familia Claes arrendó la fábrica de cerveza en Hondzocht en 1809 a Jean-Baptiste Paul. Su hijo Louis Paul compró los edificios en 1860 y le cambió el nombre a Brasserie Saint-Roch. Allí produce lambic y experimenta con geuze. La fábrica de cerveza, pasó en 1898 en manos de la familia Troch, que además instaló un motor de vapor. Durante la Primera Guerra Mundial las calderas de cobre fueron incautadas. Después de la guerra, la producción se reinició, pero Brouwerij Troch se encontraba en sumida la crisis. En 1927 tuvo lugar su quiebra.​ La cervecería fue comprado por la familia De Vits. René De Vits dejó la elaboración de cerveza y se dedicó a producir gueuze. Adquiría el mosto a otras empresas y realizaba en la fábrica una fermentación espontánea, la maduración en barriles, y embotellaba la geuze. En la empresa durante décadas apenas se invirtió. En el pasado solo producía unos 150 hectolitros por año. Finalmente, René De Vits vendió la antigua fábrica de cerveza en 1978 a Frank Boon.​ Frank Boon Frank Boon se inició en 1975, a la edad de 22, como elaborador de geuze y maestro cervecero en Halle, Alemania. Después de la compra de la antigua fábrica de cerveza de De Vits se instaló en Hondzocht, Lembeek.​ En los años 80 Boon compró una fábrica de metal en quiebra en Lembeek, y lo transformó en una fábrica de cerveza. La primera cerveza se produjo en el otoño de 1990. Al mismo tiempo, establece un acuerdo Brouwerij Palm, que compra una participación de un 50%, y asumió la distribución. El incremento de las ventas y la producción ha aumentado de forma constante: 450 hl en 1990,​ 5.000 hl en el año 2000, 11.300 hl en 2009,​ y 14000 hl en 2011. Después de una fuerte inversión en 2013 se inauguró una nueva fábrica de cerveza, y la capacidad de producción es de 2,5 veces mayor que antes.​ Cervezas Las siguientes cervezas en esta fábrica de cerveza: Framboise Boon - 6% Kriek Boon - 4% Oude Geuze Boon - 6,5% Duivels Bier - 8% Faro Perte Totale - 5% Geuze Mariage Parfait - 8% Kriek Mariage Parfait Oude Kriek Boon - 6,5% Jack-Op (desde 2010, produce 250 hl al año bajo licencia de AB InBev) Referencias Enlaces externos Sitio web oficial
Brouwerij Boon

Brouwerij Boon is een Belgische lambiekbrouwerij in het Vlaams-Brabantse dorp Lembeek, deelgemeente van de stad Halle. Geschiedenis In 1680 begon Jean-Baptiste Claes met een jeneverstokerij in Lembeek. Lembeek was tijdens het ancien régime een vrijstad, waar de gebruikelijke regels van de accijnzen niet golden. De zaken floreerden en Claes begon ook bier te brouwen in het gehucht Hondzocht. Na de Franse Revolutie was het brouwen en jenever stoken minder voordelig geworden: de familie Claes verhuurde de brouwerij in Hondzocht in 1809 aan Jean-Baptiste Paul. Diens zoon Louis Paul kocht de gebouwen in 1860 en herdoopte het geheel tot Brasserie Saint-Roch. Hij brouwde er lambiek en experimenteerde er met geuze. De brouwerij kwam in 1898 in handen van de familie Troch, die verder investeerde en een stoommachine installeerde. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden de koperen brouwketels in beslag genomen. Na de oorlog werd de productie weer opgestart, maar Brouwerij Troch ging ten onder aan de crisis. In 1927 volgde het faillissement. De brouwerij werd opgekocht door de familie De Vits. René De Vits stopte met brouwen en werd geuzesteker. Het wort werd voortaan bij andere bedrijven gekocht en onderging hier een spontane gisting, rijping in vaten en versnijding tot geuze. In het bedrijf werd gedurende tientallen jaren nauwelijks geïnvesteerd. Op het laatst was er nog slechts een productie van 150 hectoliter per jaar. Uiteindelijk verkocht René De Vits de voormalige brouwerij in 1978 aan Frank Boon. Frank Boon Frank Boon begon in 1975 op 22-jarige leeftijd bescheiden als geuzesteker en bierhandelaar in Halle. Na de aankoop van de oude brouwerij De Vits vestigde hij zich op Hondzocht te Lembeek. In de jaren 80 kocht Boon een failliete metaalfabriek in Lembeek, en vormde deze om tot brouwerij: het eerste brouwsel werd er geproduceerd in het najaar van 1990. Tegelijk had Boon een akkoord gesloten met Brouwerij Palm, die een aandeel van 50% kreeg en de distributie op zich nam. Op 1 januari 2016 is de samenwerking met Palm volledig stopgezet. De verkoop nam toe en de productie steeg gestaag: 450 hl in 1990, 5.000 hl in 2000, 11.300 hl in 2009, 14.000 hl in 2011. Na zware investeringen werd in 2013 een vernieuwde brouwerij geopend, waarvan de productiecapaciteit 2,5 keer hoger is dan voorheen. In 2012 stapte zoon Jos mee in het bedrijf en in 2017 ook zoon Karel. Zij namen alle activiteiten over van hun vader toen hij in 2019 op pensioen ging. Op zijn laatste werkdag maakte Frank nog allerlaatste partij Geuze die Apogee werd gedoopt. Bieren Onderstaande bieren worden gebrouwen in deze brouwerij: Framboise Boon - 6% Kriek Boon - 4% Oude Geuze Boon - 7% Duivels Bier - 8% Faro Perte Totale - 5% Geuze Mariage Parfait - 8% Oude Geuze Boon Black Label - 6,4% Kriek Mariage Parfait - 8% Millesime Moriau Oude Geuze - 7% Oude Kriek Boon - 7% Jack-Op (sinds 2010, 250 hl per jaar onder licentie van AB InBev) Externe link Officiële website
Kasteel Sint-Flora

Kasteel Sint-Flora is een kasteeltje met omliggend park in de tot de West-Vlaamse gemeente Veurne behorende plaats De Moeren, gelegen aan de Kasteellaan 1-4. Geschiedenis Het domein werd voor het eerst aangegeven op de Ferrariskaarten (1771-1778) en toonde een omgracht perceel aan de rand van De Moeren, dat toen nog een moerasgebied was. Vermoedelijk werd het betreffende huis vanaf 1780 bewoond door de gebroeders Herwijn, die betrokken waren bij de derde drooglegging van het gebied die vanaf 1780 zijn beslag nam. Zij zouden ook het parkje hebben aangelegd. In 1835 was er sprake van een landhuis in het noorden, een boerenwoning en een dwarsschuur in het westen. In 1851 werd het huidige landhuis gebouwd in neoclassicistische stijl. Eigenaar was Gustavus Carolus Collette Dumaisniel, burggraaf van Wattignies. Er werd een destilleerderij opgericht die na 1871 samengevoegd werd met de dwarsschuur. Tijdens de Eerste Wereldoorlog verbleef de Belgische koninklijke familie enige tijd in het kasteeltje. De gebouwen van de destilleerderij zijn tegenwoordig als boerderijgebouw in gebruik. Het parkje is aangelegd in landschapsstijl.
Landshuis (Furnes)

La Landshuis (parfois orthographiée Landhuis) est un édifice situé sur la grand-place la ville de Furnes, dans la province belge de Flandre-Occidentale. Historique Le bâtiment a été construit en 1613-1621 en remplacement de l'ancien Landshuis, situé à côté de l'hôtel de ville. Elle fut le siège de la châtellenie jusqu'à sa suppression à la fin du xviiie siècle. Elle est alors devenue une cour de justice. La conception de la façade est attribuée à Sylvain Boullain. En 1873-1879, la façade est restaurée sous la direction de Jozef Vinck. En 1949-1952, les dégâts causés pendant la Seconde Guerre mondiale ont été réparés. Description Le bâtiment est de style Renaissance flamande, principalement dans des formes austères et classiques. Les lucarnes sont plus richement décorées. Dans les niches se trouvaient les statues des gouverneurs Albert et Isabelle. Dans le quatrième quart du xixe siècle, celles-ci sont remplacées par des statues allégoriques représentant la Paix et la Justice. Le vestibule à voûtes d'arêtes et stucs de 1719 abrite l'Office de Tourisme. Dans la galerie, on trouve une cheminée conçue par Hiëronymus Stalpaert à partir de 1618. Il y a aussi une salle d'audience. La tour de la Landshuis est le beffroi de Furnes. Voir aussi Bibliographie BETHUNE J., Les monuments de la ville de Furnes (Bulletin de la gilde de St. Thomas et de St. Luc, VII, 1871, p. 133-136). DEVLIEGHER L., Beeld van het kunstbezit. Inleiding tot een inventarisatie (Kunstpatrimonium van West-Vlaanderen, b, Tielt-Den Haag, 1965, p. 103). DE POTTER F., RONSE E., BORRE P., Geschiedenis der stad en kastelnij van Veurne, Gand, 1873-1875, I, p. 190-212. PIOT C., Notice historique et descriptive de l'Hôtel de la Châtellenie de Furnes (Bulletin des Commissions royales d'art et d'archéologie, Brussel, VI, 1865, p. 362-375). PLETTINCK L., Furnes illustré, Furnes, (1898), p. 23-25. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Landshuis (Veurne) » (voir la liste des auteurs). Articles connexes Grand-Place de Furnes Liste des monuments historiques de Furnes Liens externes Ressource relative à l'architecture : Onroerend Erfgoed Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Flandre-Occidentale Portail de la protection du patrimoine
Landshuis (Veurne)

Het Landshuis (soms ook gespeld als Landhuis) is een bouwwerk in de West-Vlaamse stad Veurne, gelegen aan Grote Markt 29. Geschiedenis Het gebouw werd in 1613-1621 gebouwd als vervanging van het oude Landshuis, dat naast het stadhuis is gelegen. Het was de zetel van de kasselrij tot de opheffing daarvan einde 18e eeuw. Daarna werd het een gerechtshof. Het ontwerp van de gevel wordt toegeschreven aan Sylvain Boullain. In 1873-1879 werd de gevel gerestaureerd onder leiding van Jozef Vinck. In 1949-1952 werd de schade hersteld die tijdens de Tweede Wereldoorlog was ontstaan. Gebouw Het gebouw is in Vlaamse renaissancestijl, voornamelijk in strakke, classicistische vormen. De dakkapellen zijn weelderiger versierd. In de nissen stonden beelden van de landvoogden Albrecht van Oostenrijk en Isabella van Spanje. In het vierde kwart van de 19e eeuw werden deze vervangen door allegorische beelden die de Vrede en de Gerechtigheid verzinnebeeldden. De vestibule met kruisgewelven en stucwerk van 1719 herbergt het Bureau voor Toerisme. In de wandelzaal vindt men een schouw die werd ontworpen door Hiëronymus Stalpaert uit 1618. Ook is er een zittingszaal. De toren van het landshuis is het Belfort van Veurne.
Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk (Houtem)

De Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Veurne behorende plaats Houtem, gelegen aan de Kerkhoek. Geschiedenis Vanaf 1144 was het patronaatsrecht van de parochie in handen van de Sint-Niklaasabdij te Veurne. De huidige kerk is een bakstenen gotische hallenkerk met pseudotransept, waaraan gebouwd werd in de 15e en 16e eeuw en in het begin van de 17e eeuw, getuige jaartallen als 1552, 1560 en 1625. Daarnaast zijn er nog natuurstenen resten van de romaanse voorganger in het gebouw verwerkt. Een belangrijke restauratie vond plaats in 1949-1950 onder leiding van Luc Viérin. Gebouw De zware voorgebouwde toren heeft drie geledingen en steunberen. De borstwering van de toren heeft hoekpinakels en de toren wordt geflankeerd door een vijfzijdig traptorentje. De forse, met leien bedekte spits werd later toegevoegd. Het hoofdkoor heeft een driezijdige afsluiting, terwijl de zijkoren een tweezijdige afsluiting hebben. De kerk wordt omgeven door een kerkhof. Interieur De kerk bezit een schilderij, voorstellende Sint-Sebastiaan in een landschap uit de 16e eeuw. Andere schilderijen zijn: Barmhartige Samaritaan (17e eeuw), Aanbidding der Koningen (17e eeuw), Heilige Drievuldigheid (17e eeuw), en Kruisafneming met schenker en patroonheilige (1669), toegeschreven aan V. Bouquet. Beelden zijn: Calvarie met Maria Magdalena in hout (18e eeuw), en de heiligen Petrus en Paulus, in steen (18e eeuw). Het doksaal en de orgelkast zijn 18e-eeuws.
Onze-Lieve-Vrouw-Onbevlekt Ontvangenkapel (Veurne)

De Onze-Lieve-Vrouw-Onbevlekt Ontvangenkapel is een hulpkerk in de West-Vlaamse stad Veurne, gelegen aan het Bieswalplein in de wijk Nieuwstad ten oosten van het centrum. De hulpkerk werd gebouwd in 1961 naar ontwerp van Arthur Degeyter. Het is een bakstenen gebouw in modernistische stijl, op een trapeziumvormige plattegrond en gedekt door een schilddak met in het midden een klokkengevel. Het kerkmeubilair is van het 3e kwart van de 20e eeuw.
Pastorie van Houtem

De pastorie van Houtem bij Veurne dateert van 1617 is een oude pastorie waar gedurende de Eerste Wereldoorlog bijna vier jaren lang de Belgische algemene legerstaf was gevestigd. Bij koninklijk besluit van 19 maart 1937 werd het geklasseerd als beschermd monument. Geschiedenis Hier bevond zich het refugium van de Sint-Niklaasabdij van Veurne. Deze abdij bezat tevens het patronaatsrecht van de Houtemse Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartparochie. Het huidige bouwwerk kwam tot stand in 1617, onder abt Christianus Druve. In 1686 werd een westelijk gedeelte met opkamer bijgebouwd, en in de 18e eeuw een L-vormig poortgebouwtje. Hoofdkwartier van het Belgisch Leger Tijdens de Eerste Wereldoorlog was dit gebouw van 23 januari 1915 tot 15 oktober 1918 het groot hoofdkwartier van het Belgisch Leger. Koning Albert I van België verbleef hier geregeld. Alle koninklijke besluiten van tijdens de oorlog waren getekend " Gegeven in ons groot Hoofdkwartier ... ", dus te Houtem. Het was daar dat koning Albert de koning van Engeland en Italië, de voorzitter van het Franse republiek en talrijke militaire geallieerde bevelhebbers officieel verwelkomde. Luitenant-generaal en hoofd van de staf Wielemans is in de pastorie overleden. Een plaquette onthuld in 1928 herinnert nog aan deze periode. Gebouw De gebouwen en de tuin bevinden zich op een omgracht terrein. De noordelijke en de zuidelijke gracht zijn nog aanwezig. Een stenen brugje voert over de noordelijke gracht. De gebouwen zijn in Vlaamse renaissancestijl en werden uitgevoerd in baksteen. Kenmerkend is het torentje dat een vierkante basis heeft en overgaat op een achthoekige geleding. Deze wordt gedekt door een helmdak met daarop een uivormige spits. Ligging Het is gelegen aan Kerkhoek 4.
Sint-Audomaruskerk (Beveren-aan-de-IJzer)

De Sint-Audomaruskerk (ook: Sint-Omaarskerk) is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Alveringem behorende plaats Beveren aan de IJzer, gelegen aan het Sint-Brigidaplein 1. Geschiedenis Het betreft een gotische hallenkerk uit de 15e eeuw, voornamelijk uitgevoerd in gele baksteen, die in 1761 werd gewijzigd en in 1888 werd gerestaureerd onder leiding van Louis Tulpinck. De ijzerzandsteen van de er aan voorafgaande romaanse kerk werd hergebruikt in de centrale westgevel en de onderbouw van de twee flankerende westgevels. Deze hebben alle de vorm van een tuitgevel. De kerk heeft een zware vierkante vieringtoren. Hij wordt omringd door een kerkhof. Interieur Het middenschip wordt overwelfd door een houten tongewelf. Van omstreeks 1700 is een schilderij, voorstellende: Christus in de Hof van Olijven door een engel getroost. Verder bezit de kerk een houten Sint-Eligiusbeeld van begin 18e eeuw.
Sint-Gustaafsmolen

De Sint-Gustaafsmolen is een windmolenrestant in de tot de West-Vlaamse gemeente Veurne behorende plaats De Moeren. Deze ronde stenen molen van het type grondzeiler fungeerde als poldermolen. Geschiedenis De molen werd gebouwd tussen 1814 en 1820 en kreeg de naam: De Leie. De molen sloeg het water van De Moeren uit met behulp van een vijzel. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werkte de molen nog, daarna werd hij verwaarloosd. In 1923 verloor hij een roede, en in 1927 waaide ook de andere roede, samen met de kap, er af. De molen werd vervolgens ontmanteld en er werd een puntvormige kap op geplaatst. De molenas werd in 1935 nog hergebruikt in de nieuwe Lindemolen te Alveringem. In 1985 kwam de molen in bezit van Willem Vermandere die de romp liet restaureren en er een beeldhouwatelier in vestigde.
Sint-Karelsmolen

De Sint-Karelsmolen is een windmolen, gelegen in de tot de West-Vlaamse gemeente Veurne behorende plaats De Moeren, aan de Debarkestraat. Deze ronde stenen molen van het type grondzeiler fungeerde als poldermolen. Geschiedenis De drooglegging van De Moeren gebeurde met behulp van 20 windmolens. Tot op heden is alleen de Sint-Karelsmolen overgebleven. De huidige molen werd gebouwd na de drooglegging, en wel tussen 1814 en 1820. Het water werd uitgeslagen met behulp van een vijzel of schroef van Archimedes die water omhoog brengt. De molen werd herbouwd in 1850. Oorspronkelijk heette hij: De Schelde. In 1930 werd de molen hersteld en in 1934 werden de roeden verdekkerd en in 1939 werd de houten vijzel vervangen door een metalen vijzel. In 1943 werd de molen geklasseerd als monument. In 1967 werd het windbedrijf stopgezet. Een dieselgemaal nam het bedrijf over. Later kwam er een elektrisch gemaal. De molen werd in 2014-2018 gerestaureerd en kan weer water opvoeren, als enige nog werkende vijzelmolen in België.
Vleeshal (Veurne)

De Vleeshal (ook: Vleeshalle of Vleeshuis) is een bouwwerk in de West-Vlaamse stad Veurne, gelegen aan de Grote Markt 1. De oude Vleeshal bevond zich aan de noordzijde van de Grote Markt. Dit werd in 1609 afgebroken en in 1615 werd een nieuwe Vleeshal gebouwd in laatrenaissancestijl. In 1861 werd dit omgebouwd tot schouwburg naar ontwerp van Pierre Croquison. In 1895 werd het pand gerestaureerd onder leiding van Jozef Vinck. Het is een bakstenen gebouw met een voorgevel die in- en uitzwenkingen toont. Rechts van de topgevel staat een schoorsteen die een ingewikkelde structuur toont.
Stadhuis van Hasselt

Het stadhuis van Hasselt, ook wel Stadskantoor genoemd, is een stadhuis in de Belgische stad Hasselt. Het stadhuis opende in 2018 en dient ter vervanging van het Oud Stadhuis van Hasselt. De stads- en OCMW-diensten van Hasselt bevinden zich in het stadhuis. Het gebouw ligt aan het Limburgplein en bestaat uit twee delen: Het Schip (’t Scheep) Rijkswachtkazerne (Kezerreme) De gehele site van het nieuwe Hasseltse stadhuis draagt de naam Obbe Beek (Op de Beek), verwijzend naar de naam van de buurt aan de Helbeek waarlangs Hasselt zou zijn ontstaan. Geschiedenis Omdat het Oud Stadhuis aan het Groenplein te klein was geworden om alle gemeentelijke diensten te huisvesten, en deze op een zestal plaatsen over de stad verspreid waren, besloot men in 2013 om nieuwbouw te verrichten. Men koos voor de kruising van de Guffenslaan en de Sint-Jozefsstraat, waar het Limburgplein werd aangelegd. De Rijkswachtkazerne, aan deze kruising gelegen, werd gerenoveerd en met moderne nieuwbouw uitgebreid. Dit nieuwe stadskantoor, ’t Scheep genaamd, opende in 2018. De oude stads- en OCMW-gebouwen aan het Groenplein, de Dokter Willemsstraat, de Thonissenlaan en de Ridder Portmansstraat krijgen nieuwe sociaal-culturele en woonbestemmingen. Rijkswachtkazerne Naast nieuwbouw omvat het nieuwe stadhuis van Hasselt ook de Hasseltse Rijkswachtkazerne. In het Hasselts stadsdialect staat dit gebouw als 'Kezerreme' bekend. De neoklassieke Rijkswachtkazerne ligt aan de Guffenslaan (R70) en dateert uit 1879. Nieuwbouw De nieuwbouw van het Hasseltse stadhuis telt zeven verdiepingen en heeft de opvallende vorm van een schip, vanwaar de bijnaam ’t Scheep. Het gebouw is ontworpen met een focus op duurzaamheid en energie-efficiëntie, met onder andere zonnepanelen en regenwaterrecuperatiesystemen. Gebruik en Bezoekers Sinds de opening in 2018 heeft het stadhuis zich ontwikkeld tot een belangrijk centrum voor gemeentelijke en sociale diensten. Het stadhuis heeft ook verschillende culturele evenementen en tentoonstellingen georganiseerd, wat het gebouw tot een levendig onderdeel van de stad maakt. Erkenningen Het ontwerp van het stadhuis is door verschillende architectuurkritici geprezen en werd genomineerd voor de Belgische Bouwprijs in 2019 voor zijn innovatieve architectuur en integratie van historische en moderne elementen. Externe link Voorstelling van het nieuwe stadhuis, YouTube
Aeropuerto de Lieja

El aeropuerto de Lieja (IATA: LGG, OACI: EBLG), también llamado Liège-Bierset, es un importante aeropuerto de carga en Bélgica. A finales de 2007 era el octavo aeropuerto de carga más grande en Europa​ y el trigésimo octavo aeropuerto más grande de carga del mundo.​ Lieja está localizado en la zona central del triángulo dorado conformado por las ciudades de París - Ámsterdam - Fráncfort del Meno, que manejan el 66% de la carga europea, o el 75% al incluir la ciudad de Londres. El aeropuerto se encuentra al noroeste de la ciudad de Lieja, al este de Bélgica. Su principal uso es para las operaciones de carga pero también sirve 23 destinos de pasajeros (principalmente charters). Aerolíneas y destinos Destinos internacionales Actividad de carga El aeropuerto de Lieja, es base de la filial belga de ASL Airlines antigua TNT Airways, y la base europea de CAL Cargo Air Lines, El Al Cargo y Ethiopian Cargo. El aeropuerto es también un punto frecuente de aterrizaje para rellenar los depósitos de combustible de las rutas entre Nueva York y Oriente Medio de Kalitta Air (incluyendo la ruta Newark - Bagdad para llevar el correo estadounidense). Actividad de pasajeros Referencias Liège Airport (Página oficial) Liège Airport (página oficial)