NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Louette-Saint-Pierre

Louette-Saint-Pierre (wa. Li Ptite Louwate) – dzielnica (section) gminy Gedinne w Belgii, w Regionie Walońskim, w prowincji Namur, w okręgu Dinant. 1 stycznia 2020 roku liczyła 266 mieszkańców. Do 31 grudnia 1976 r. samodzielna gmina. Demografia Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia: Zobacz też Louette Saint-Pierre Przypisy
Delacre

Biscuits Delacre ist ein belgischer Hersteller von Feingebäck, insbesondere Dauerbackwaren. Das Unternehmen mit Hauptsitz in Groot-Bijgaarden ist seit Dezember 2016 eine Tochtergesellschaft des italienischen Süßwarenkonzerns Ferrero. Delacre produziert in Verviers-Lambermont sowie im französischen Nieppe, jeweils mit saisonabhängig etwa 300 oder mehr Mitarbeitern, und erzielte 2015 einen Umsatz von etwa 120 Millionen Euro. Geschichte Gründer des Unternehmens war Charles Delacre (* 1826 in Dunkerque/Frankreich), der am Coudenberg/Hofberg in Brüssel, unweit des Königlichen Palastes, eine Apotheke führte. Er begann zunächst im kleinen Rahmen mit der Herstellung von Schokolade, die er in seiner Apotheke nebenher verkaufte. Da der Absatz sich positiv entwickelte, eröffnete er später am Magdalenasteenweg, beim Großen Markt, ein spezielles Schokoladen-Geschäft. 1872 ging in Elsene seine erste Fabrik in Betrieb. Nachdem Delacre 1879 Hoflieferant der belgischen Krone geworden war (er hatte geschickterweise seinen Produkten Namen wie „König und Königin“ gegeben und Abbildungen des Königspaares auf die Verpackung drucken lassen), folgte 1880 eine zweite Produktionsstätte in Vilvoorde. Im Jahr 1891 stellte Delacre erstmals Feinbackwaren her. Jedoch entwickelte erst sein Sohn Pierre, dem er 1906 die Geschäftsleitung übergab, die Gebäckproduktion zu einem bedeutenden Geschäftsbereich. Nach Erstem Weltkrieg, Wirtschaftskrise und Zweitem Weltkrieg wurde ab 1945 der Schwerpunkt des Unternehmens auf die Produktion von Feingebäck (Patisserie) gelegt. Das stark wachsende Unternehmen expandierte zunächst ins europäische Ausland (Frankreich, Deutschland, Niederlande, Schweiz), dann durch eine Kooperation mit Pepperidge Farm Inc. nach Nordamerika. Pepperidge Farm wurde 1961 von der Campbell Soup Company übernommen, die dadurch auch die Kontrolle über Delacre erlangte. Ebenfalls 1961 wurde in Nieppe auf dem Areal einer ehemaligen Textilfabrik ein Werk eingerichtet, in dem speziell das „Cigarettes russes“ (Russische Zigaretten) genannte Gebäck hergestellt wird. Seit 1975 produziert Delacre auch in Lambermont, das heute zur Gemeinde Verviers gehört. 1998 veräußerte Campbell seine Anteile an Delacre für 125 Millionen £ an die britische United Biscuits. United Biscuits wurde 2014 vom größten türkischen Lebensmittelhersteller, der Yıldız Holding, übernommen. Im Juli 2016 gab der italienische Nahrungsmittelkonzern Ferrero ein Übernahmeangebot für Delacre ab. Die Ferrero-Holding CTH Invest übernahm schließlich im Dezember 2016 Delacre, bestehend aus Biscuits Delacre N.V. und United Biscuits Industries SAS. Weblinks Einzelnachweise
Delacre

Les Biscuits Delacre sont une société anonyme de droit belge et une marque de biscuits. Histoire En 1870, Charles Delacre, un pharmacien dunkerquois installé à Bruxelles décida de vendre du chocolat, qui était alors considéré comme un médicament fortifiant. Le succès lui permit d'ouvrir une boutique spécialement dédiée au chocolat, adjacente à sa pharmacie. En 1873, il créa une usine et déposa la marque Delacre comme un fabricant de barres de chocolat. En 1879, la qualité de ses chocolats lui valut le titre de Fournisseur de la Cour . En 1891, Charles Delacre ouvre une usine à Vilvorde, et développe avec des maîtres pâtissiers des biscuits fins enrobés d'un riche chocolat adaptés à l'accompagnement du thé ou du café. En 1906, Charles Delacre transmet sa pharmacie à son fils aîné, Ambroise, et la biscuiterie au cadet, Pierre, qui poursuivit le développement de l'entreprise. Durant la seconde moitié du XXe siècle, Delacre ouvre les usines de Lambermont et Nieppe ; celle de Vilvorde passe sous le contrôle de Campbell Soup Company puis de United Biscuits en 1998. En 2014, United Biscuits, dont Delacre, est acquis pour près de 2,6 milliards de dollars par Yildiz, une importante entreprise agroalimentaire turque. En octobre 2016, le groupe Ferrero achète Delacre à Yildiz pour un montant non dévoilé. Notes et références Portail des entreprises Alimentation et gastronomie Portail de la Belgique
Delacre

Delacre is een van oorsprong Belgische koekjesfabrikant die in 1891 opgericht werd door Charles Delacre. Het merk is hofleverancier. Bekend zijn de koektrommels met afbeeldingen van de Belgische koninklijke familie. Andere bekende producten van het merk zijn onder meer Cigarettes Russes, Délichoc, Marquisettes, Sprits, Gâteau, Brazil, Biarritz en koeken met de De Smurfen. Geschiedenis Charles Delacre (1826-1907) was van opleiding apotheker en opende zijn eigen zaak in Brussel. Als apotheker verkocht hij ook chocolade, dat toen vooral als geneesmiddel voor herstel en versterking gebruikt werd. Het product viel echter steeds meer in de smaak als lekkernij, waarop Delacre een chocoladewinkel opende nabij de Brusselse Grote Markt. In 1872 verhuisde hij zijn chocoladefabriek naar Elsene. Daar bracht hij voor het eerst chocolade uit onder de naam "Delacre". Enkele van zijn producten verwezen naar het Belgische koningshuis. In 1879 werd hij hofleverancier. In 1880 breidde de fabriek opnieuw uit: de firma verhuisde naar Vilvoorde. Daar begon Delacre in 1891 met het produceren van koekjes. In 1906 kwam zoon Pierre aan het hoofd van het bedrijf te staan. Hij bouwde het bedrijf verder uit. Na de twee wereldoorlogen ging het bedrijf zich uitsluitend toeleggen op banketbakkerskoekjes. Delacre kreeg voet aan de grond in diverse Europese landen en ging daarna naar Noord-Amerika, waar hij met een plaatselijke producent, Pepperidge Farm Inc., ging samenwerken. Campbell Soup Inc. nam een korte tijd daarna Pepperidge over. In 1961 verwierf dat bedrijf een meerderheidsbelang in het merk en daarmee ook de volledige controle. Sinds 1998 maakte Delacre deel uit van de United Biscuits, waaronder ook Verkade en BN vallen. United Biscuits werd in november 2014 zelf overgenomen door de Turkse Yildiz Holding, die onder meer ook het Belgische chocolademerk Godiva in portefeuille heeft. In 2016 nam het Italiaans voedingsbedrijf Ferrero Delacre over. De Delacre-koekjes worden gefabriceerd in het Franse Nieppe en het Belgische Lambermont. Eind 2014 stelde Delacre in België 296 mensen tewerk voor een omzet van circa 120 miljoen euro. Externe link Officiële website Bronnen en referenties
Kunst-Wettunnel

De Kunst-Wettunnel is een stedelijke tunnel voor het autoverkeer gelegen in de Belgische hoofdstad Brussel. De tunnel maakt deel uit van de Kleine Ring en loopt onder het kruispunt met de Wetstraat. De tunnel bevat 2x2 rijstroken en heeft geen middenwand. Er zijn 2 noodnissen aanwezig (1 in elke rijrichting), maar geen noodtelefoons. Aan beide inritten kan de tunnel worden afgesloten door middel van een verkeerslicht. Boven iedere inrit is een elektronisch tekstbord aangebracht waarop maximaal 35 tekens kunnen worden weergegeven. Er is ook verlichting aanwezig in de tunnel, waarvan de intensiteit zich kan aanpassen aan de sterkte van het zonlicht bovengronds. De tunnel wordt op afstand bewaakt door de operatoren van de 24-uurspermanentie MOBIRIS bij de Brusselse wegbeheerder Mobiel Brussel.
Onze-Lieve-Vrouw Koningin van Alle Heiligenkerk

De Onze-Lieve-Vrouw Koningin van Alle Heiligenkerk is een parochiekerk in de Antwerpse plaats Schoten, gelegen aan het Ruusbroeckplein 5. De kerk werd gebouwd voor de wijk Koningshof in 1931 naar ontwerp van Godfried Wijn. Pas in 1965 werd de kerk tot parochiekerk verheven. Het eenvoudig bakstenen kerkje onder zadeldak heeft een dakruiter boven het koor en een lager ingangsportaal eveneens onder zadeldak.
Sint-Philippuskerk

De Sint-Philippuskerk is een parochiekerk in de Antwerpse plaats Schoten, gelegen aan de Alfons Heulensstraat 41. De parochie werd in 1944 opgericht in de Schotense wijk De Valk. De kerk werd gebouwd in 1934-1935. Het is een eenvoudig kerkgebouw onder zadeldak met art-deco-elementen. Een groot betonnen kruis is verwerkt in de voorgevel.
Sint-Amanduskerk (Blaasveld)

De Sint-Amanduskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Willebroek behorende plaats Blaasveld, gelegen aan de Mechelsesteenweg 129. Geschiedenis Blaasveld kreeg waarschijnlijk einde 12e eeuw een bedehuis dat afhankelijk was van de parochie van Heffen. In 1323 werd Blaasveld een zelfstandige parochie en de heer Rudolf Pipenoy liet een kerk bouwen. Vooral einde 16e eeuw, tijdens de godsdiensttwisten, werd de kerk getroffen door overstromingen en in 1580 werd zij door de beeldenstormers verwoest. In 1631 werd de kerk herbouwd in opdracht van Cosmas de Prant en Margaretha de Hornes. In 1864-1868 werd de kerk vergroot naar ontwerp van Joseph Schadde. Enkel het 17e- en 18e-eeuws koor van de oorspronkelijke kerk bleef daarbij behouden. In 1914 werd, bij gevechten om het Fort van Breendonk, de kerk zwaar beschadigd. In 1922 werd de kerk herbouwd volgens het 19e-eeuws uitzicht, naar ontwerp van Edward Careels. Gebouw Het betreft een georiënteerde bakstenen neogotische basilicale kruiskerk met een iets lager -en ouder-koor. Dit koor heeft een vijfzijdige koorsluiting. De voorgebouwde westtoren heeft vier geledingen. Interieur Het classicistisch koor wordt overkluisd door een tongewelf, het kerkschip door kruisribgewelven. De kerk bezit schilderijen als de Bewening van Christus (2e helft 16e eeuw), Aanbidding der herders en Jezus wordt met doornen gekroond (17e eeuw) en Emmaüsgangers (altaarstuk uit de 1e helft van de 18e eeuw). 16e-eeuwse beelden zijn Jezus aan het kruis en Sint-Anna-te-Drieën. Verder een Sint-Amandus uit de 2e helft van de 17e eeuw. Het barok hoofdaltaar is uit de 1e helft van de 18e eeuw. De zijaltaren van 1865 zijn neogotisch. Het koorgestoelte en de biechtstoelen zijn 18e-eeuws. Het arduinen doopvont is van 1543. Er zijn grafstenen van de familie de Prant en verder diverse grafstenen uit de 17e, de 18e en de 19e eeuw. Ook hangt er vooraan in de rechter zijbeuk een van de enige beelden ter wereld waar Jezus gekleed aan het kruis hangt.
Sint-Jozefkerk (Moorsel)

De Sint-Jozefkerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Tervuren behorende plaats Moorsel, gelegen aan de Moorselstraat 203. Geschiedenis Tot aan de Franse tijd (eind 18e eeuw) viel Moorsel onder de parochie van Sterrebeek. Vervolgens kwam het bij Tervuren. Van 1905-1906 werd in Moorsel een eigen kerk gebouwd in neogotische stijl, naar ontwerp van Denise Debrouwer en werd het -in 1907- een kapelanie van Tervuren. In 1965 werd Moorsel een zelfstandige hulpparochie. Gebouw Het betreft een eenbeukige bakstenen zaalkerk op rechthoekige plattegrond. De voorgevel wordt bekroond door een vierkant torentje. Naast Sint-Jozef wordt ook Sint-Cornelius hier vereerd, waarvan de beelden in nissen in de voorgevel zijn geplaatst. Interieur Het orgel, van 1911, werd door de firma Stevens uit Duffel vervaardigd. Naast de kerk bevindt zich een Lourdesgrot.
Xaverius College

Xaverius College, in Borgerhout, near Antwerp, Belgium, is affiliated with the Jesuits in Flanders, the northern and western part of Belgium where Dutch is spoken. History Xaverius College enrolls about 900 students, girls and boys, between 6 and 18 years old. It is a mix of old and new buildings around the recreation areas and the monastery garden. A group of Jesuits live nearby but they no longer teach as they used to. The long corridors on the monastery's ground floor are lined with the masterpieces of Alfred Ost, a well known Flemish artist. During his lifetime he was a poor man. He would visit and eat with the Jesuits in the community. Instead of paying them with money, he drew big scenes on the white walls. In 2014 the school installed an up-to-date, integrated internet system. In 2016 Xaverius responded to the need for a head start before first grade, and bought several buildings in the area along with an interior space for a playground, to accommodate 220 kindergarten students and free up space for some of the primary classrooms. Programs Classes are small and include English, French, German, Latin, Dutch, Mathematics, Physics, Chemistry, Biology, Religion, History, Geology, plastic arts, and sports. The school day begins at 8:20 and ends at 4:10. Wednesday is half day – 4 hours. Xaverius College has also been attended by some Americans under the auspices of The American Field Service. Every year each class makes a trip during the Easter vacation. Eleventh year students visit Paris, and 12th year students visit Italy. To sensitize students to global citizenship, Xaverius has a partner school and immersion program with Ntemo College, Kasongo Lunda, DRC Congo. The school has lent its support to the Antwerp fair trade agreement. Notable alumni Ludo Abicht, philosopher, publicist, poet Bart Brinckman, journalist Ludo Dierickx, politician Marieke Dilles, theater and film actress Tom Lenaerts, television producer Johan Petit, actor and cabaret performer Herman Portocarero, diplomat and author Hugo de Ridder, journalist, essayist, publicist Hugo Schiltz, lawyer and politician Siska Schoeters, television host Johan Terryn, actor and scenario writer Luc Versteylen, Jesuit priest, founder of Agalev Green Party See also List of Jesuit sites in Belgium Diocese of Antwerp References
Xaveriuscollege (Borgerhout)

Het Xaveriuscollege is een Belgisch jezuïetencollege dat gelegen is in het Antwerpse district Borgerhout aan de Collegelaan, bestaande uit een basisschool (kleuter en lager) en een secundaire school met een ASO-programma. Het gebouw werd tussen 1937 en 1940 opgetrokken (n.o.v. architect-jezuïet Lodewijk Taeymans) en ligt vlak bij het Rivierenhof, een groot domein met een kasteel. De lagere school maakt deel uit van de scholengemeenschap VOX, terwijl de secundaire school in de scholengemeenschap Antwerpen-Oost opgenomen is. In beide scholengemeenschappen zitten ze samen met het Onze-Lieve-Vrouwecollege, het jezuïetencollege uit het centrum van Antwerpen. Sinds september 2014 heeft het Xaveriuscollege ook een kleuterschoolafdeling. Het college is ook bekend voor zijn muurtekeningen van Alfred Ost (1884–1945), die hier als tekenleraar zijn laatste levensjaren doorbracht. In de jaren vijftig had de school de reputatie een van de weinige Antwerpse colleges te zijn waar ook kinderen van Vlaams-nationalisten die tijdens de tweede wereldoorlog hadden gecollaboreerd welkom waren. Bekende alumni Luc Versteylen s.j. (1927–2021), jezuïet Hugo Schiltz (1927–2006), politicus Ludo Dierickx (1929–2009), politicus Hugo de Ridder (1932–2018), journalist Paul Doevenspeck (1932–2018), advocaat en uitgever Mark Grammens (1933–2017), journalist Ludo Abicht (1936), docent Walter Zinzen (1937), journalist Herman Portocarero (1952), schrijver en diplomaat Peter Adriaenssens (1954), psychiater Leo Van Broeck (1958), ingenieur-architect Bart Brinckman (1963), journalist Geert Noels (1967), econoom Tom Lenaerts (1968), televisiemaker Johan Terryn (1969), acteur en presentator Ruth Beeckmans (1982), actrice Siska Schoeters (1982), presentatrice Rik Boey (1984), radiopresentator en stemacteur Marieke Dilles (1986), actrice Kamal Kharmach (1991), stand-upcomedian en mediafiguur Externe link Officiële website (basis- en secundair onderwijs)
St. Vedastus (Ypern)

Die St.-Vedastus-Kirche ist eine Kirche in Vlamertinge, einem Stadtteil der Stadt Ypern in der Region Flandern in Belgien. Die Kirche ist nach dem heiligen Vedastus benannt. 857 sollte zum ersten Mal eine Kapelle gebaut werden. Danach wurde die Kirche mehrmals zerstört und jedes Mal neu aufgebaut. 1301 wurde eine neue Kirche gebaut. Im Jahr 1566 wurde der Ort der Anbetung zerstört. Während des Ersten Koalitionskrieges 1793 setzten die Franzosen die Kirche in Brand, weil sie ihre Frontlinie verloren hatten, die auch durch Ypern führte. Zu Beginn des 20. Jahrhunderts wurde der Turm gründlich erneuert. Die Kirche erlitt während des Bombenangriffs im Ersten Weltkrieg und im Zweiten Weltkrieg Schäden. Bei den Renovierungsarbeiten wurde der ursprüngliche Turm der Vorkriegszeit so weit wie möglich berücksichtigt. Die heutige Hallenkirche wurde im neugotischen Stil erbaut. Die Kirche steht seit 1938 unter Denkmalschutz. Weblinks Sint-Vedastuskerk Vlamertinge (B-8908) (niederländisch) Einzelnachweise
St. Vedast Church, Vlamertinge

The St. Vedast Church (Dutch: Sint-Vedastuskerk) is a church in Vlamertinge, Belgium. History The church is named after the holy Vedastus. In 857 a chapel would have been built for the first time. Afterwards, the church was destroyed a number of times and rebuilt each time. In 1301 a new church was built. In 1566 the place of worship was destroyed again. During the First Coalition War in 1793 the French set the church on fire because they lost their front line, which also ran through Ypres. In the beginning of the 20th century, the tower was thoroughly renewed. The church suffered damage during bombing in the First and Second World War. So on June 12, 1915, the church burnt down after being shot. During the renovation works, the prewar original tower was taken into account as much as possible. Architecture The current hall church has been built in neo-Gothic style. The tower is 64.37 meters high. Sources http://www.kerkeninvlaanderen.be/pages/kerk_00288.htm http://www.kerkinieper.be/kerken/sint-vedastus-vlamertinge https://www.flickr.com/photos/erfgoed/8471616298 https://www.hln.be/regio/ieper/opmerkelijke-voorwerpen-in-sint-vedastuskerk~aad4056c/ https://www.dekroniekenvandewesthoek.be/de-nieuwe-kerk-van-vlamertinge/
Église Saint-Vaast (Vlamertinge)

L'église Saint-Vaast (originelle: Sint-Vedastuskerk) est une église à Vlamertinge en Flandre-Occidentale. Histoire Moyen Âge L'église porte le nom du saint Vedastus. En 857, une chapelle aurait été construite pour la première fois. Ensuite, l'église a été détruite un certain nombre de fois et reconstruite à chaque fois. En 1301, une nouvelle église a été construite. Histoire moderne En 1566, le lieu de culte a été détruit à nouveau. Pendant la première guerre de coalition en 1793, les Français ont mis le feu à l'église parce qu'ils ont perdu leur ligne de front, qui a également traversé Ypres. Architecture L'église est de style gothique et la tour mesure 64,37 mètres de haut. Vois aussi Liens externes Ressource relative à l'architecture : Onroerend Erfgoed Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de la Flandre-Occidentale
Calmeynbos

Het Calmeynbos bevindt zich op het grondgebied van De Panne. Het bos wordt doorsneden door de Kerkstraat, die de verbinding vormt tussen De Panne en Adinkerke. Het oostelijk deel van het Calmeynbos (20 ha) is eigendom van de gemeente De Panne en sluit aan bij de Oosthoekduinen. Dit deel van het bos wordt samen met de Oosthoekduinen, Duinzoom Oosthoek als Vlaams natuurreservaat beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos. Het westelijk deel van het Calmeynbos (46 ha) is eigendom van de Intercommunale Waterleidingsmaatschappij van Veurne-Ambacht (IWVA). Samen met de daarop aansluitende Krakeelduinen (52 ha) wordt dit natuurgebied beheerd door de IWVA. Het Calmeynbos werd aangeplant in 1903, deels op duinen met intact reliëf, deels op genivelleerde voormalige akkers. Dit gebeurde op initiatief van landbouwingenieur Maurice Calmeyn. Hij was geïnteresseerd in de groeimogelijkheden van bomen in kalkrijke duinen en liet daarom een loofbos van 85 ha aanplanten. Het Calmeynbos is een goed ontwikkeld abelen-iepenbos met spontane verjonging en een grote biotische en abiotische variabiliteit. Vandaag groeien er 25 soorten bomen en 40 soorten heesters. Het bos is rijk aan mossen, korstmossen en zwammen. Het bos biedt broedmogelijkheden aan bosvogels zoals de wielewaal en verschillende soorten spechten. Zowel ten oosten (de Oosthoekduinen) als ten westen (de Krakeelduinen) ligt een halfopen duinlandschap. Het Calmeynbos is sinds 1935 beschermd als landschap en het maakt tevens deel uit van het Natura 2000-netwerk als onderdeel van 'Duingebieden inclusief IJzermonding en Zwin' (BE2500001).
3 Fonteinen

3 Fonteinen is a Belgian brewery, specialized in geuze and kriek. The brewery is situated in Beersel, near Brussels and produces classic versions of both kriek and geuze. Geuzestekerij 3 Fonteinen was founded in 1887 as a café and geuzestekerij, a place where geuze is produced by blending old and new lambics, acquired from other breweries. The enterprise was bought by Gaston De Belder in 1953, who expanded it with a restaurant and left it to his sons Armand and Guido in 1982. In 1998, a brewery installation was bought. Apart from using its own lambic, 3 Fonteinen uses lambic made by Boon, Girardin and Lindemans for its geuze. 3 Fonteinen is one of the few remaining geuzestekerijen. The Mijol Club, a literary club, founded by Herman Teirlinck, used to convene in the café. In May 2009, a faulty thermostat caused 3000 bottles to explode. The remaining overheated geuze was made into an eau de vie called "Armand's Spirit", the sales of which enough allowed the brewery to continue operations. In March 2013, after four years of interruption, Brewery 3 Fonteinen inaugurated its new brewing installation and is brewing its own lambic again. During the four years without its own installation 3 Fonteinen managed to keep its head above water by blending lambic that they bought from nearby lambic breweries like Boon and Girardin. References External links Official website English interview with Armand Debelder on YouTube
3 Fonteinen

3 Fonteinen é uma cervejaria belga especializada em cervejas dos tipos geuze e kriek. Fica localizada em Beersel, próximo de Bruxelas e produz versões clássicas de kriek e geuze. 3 Fonteinen foi fundada em 1887 como um café e geuzestekerij, um local onde a geuze é produzida pela mistura de lambics jovens e envelhecidas. Referências
3 Fonteinen

3 Fonteinen (även Drie Fonteinen eller Brasserie Drie Fonteinen) är ett belgiskt bryggeri från Beersel utanför Bryssel specialiserat på lambic-typerna Gueuze och Kriek. Bryggeriet grundades 1883 av Jacobus Vanderlinden och hans fru Joanna Brillens. Referenser ”Brouwerij 3 Fonteinen”. lambic.info. http://www.lambic.info/Brouwerij_3_Fonteinen. Läst 4 juni 2018. Externa länkar Officiell webbplats