NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hotel Saintenoy

Het Hotel Saintenoy is het voormalige woonhuis van architect Paul Saintenoy gelegen aan de Gewijde Boomstraat 123 in de Brusselse gemeente Elsene. Geschiedenis Saintenoy kocht het classicistische gebouw in 1897 en verbouwde het grondig naar zijn eigen smaak en verwerkte er elementen in uit verschillende stijlen. Op 2 juli 1992 werd het gebouw geklasseerd als beschermd monument. Anno 2007 huisvest het Hotel Saintenoy de katholieke missie van Hongarije. Noemenswaardige elementen Het glasraam uit het grote salon en dat in de trappenhal beiden in duidelijke art-nouveau-stijl werden ontworpen door Privat-Livemont en uitgevoerd door meester-glazenier Evaldre. Beide glasramen zitten aan de straatkant, maar zijn moeilijk te bewonderen langs de buitenkant van het gebouw. Het plafond in de bibliotheek en het grote salon zijn neogotisch en werden gerecupereerd uit een gesloopt abdijpand. Het deel in het grote salon werd op vraag van Paul Saintenoy gepolychromeerd. De trap is ook afkomstig van een afgebroken gebouw en werd onderaan voorzien van een gerecycleerd barokbeeldje van Sint Michiel dat door Paul Saintenoy werd gekocht alhoewel het beeld toen al het hoofd miste.
Nieuw Leven (Leut)

Nieuw Leven is een standerdmolen in de Belgische deelgemeente Leut, een deelgemeente van Maasmechelen in de provincie Limburg. De houten windmolen 'Nieuw Leven' staat dicht bij de grens van Meeswijk en Leut. Een oudere molen werd in 1800 vernield tijdens een orkaan. Op dezelfde plaats werd in 1801 de huidige standerdmolen gebouwd. De molen behoorde tot de domeingoederen van de familie Vilain XIIII. In 1920 werd de molen samen met het kasteel gekocht door de S.A. 'Limbourg-Meuse', de eigenaar van de steenkoolmijn van Eisden. De molen werd grondig hersteld en 'De Wachter' - de oorspronkelijke naam van de molen - werd tot 'Nieuw Leven' omgedoopt. De molen werd in 1945 beschermd als monument. In 1995 kocht de gemeente Maasmechelen de molen aan en liet hem maalvaardig herstellen. In 2009 volgde een nieuwe opknapbeurt. Externe link Belgisch molenbestand Onroerend erfgoed België Zie ook Lijst van windmolens in Limburg (België)
Château of Val Duchesse

The Château of Val Duchesse (French: Château de Val Duchesse [ʃato də val dyʃɛs]; Dutch: Kasteel van Hertoginnedal) is a château and estate in the municipality of Auderghem in Brussels, Belgium. The château, which occupies the site of a former priory, is owned by the Belgian Royal Trust. History The priory for women was founded in 1262 by Adelaide of Burgundy, Duchess of Brabant, widow of Henry III, Duke of Brabant. Duchess Adelaide gave her name to the place—Val Duchesse in French or Hertoginnedal in Dutch (both meaning "Valley of the Duchess"). According to the legend, Aleydis was inspired by Saint Thomas of Aquin, who is said to have been a guest at Val Duchesse. It was the first priory for women in the Low Countries that followed the rule of Saint Dominic and was generously donated by Aleydis and other noble ladies. According to her wish, Aleydis' heart was interred in a now-disappeared mausoleum. The priory further flourished and gained considerable wealth thanks to the generous gifts of numerous royal and noble families. In 1650, a wall was erected to protect the priory's various edifices. The present-day château was built as a residence for the prioress in 1780. Since World War II, Val Duchesse has played an important role as a venue for negotiations in Belgian and European politics. In 1956, Paul Henri Spaak led the Intergovernmental Conference on the Common Market and Euratom at the château, which prepared the Treaties of Rome in 1957 and the foundation of the European Economic Community and Euratom in 1958. The first formal meeting of the Hallstein Commission, the first European Commission, under the presidency of Walter Hallstein, was also held there on 16 January 1958. From 23 to 25 April 1990, the château hosted the Western European Union International Conference, which agreed the sequence of accession of the Eastern European countries of the former Warsaw Pact to European structures. More recently, it has twice hosted the Belgo-British Conference, in 2002 and 2006. See also List of castles and châteaux in Belgium Neoclassical architecture in Belgium History of Brussels Culture of Belgium Belgium in the long nineteenth century References External links Media related to Château of Val Duchesse at Wikimedia Commons
Château de Val Duchesse

Le château de Val Duchesse (néerlandais : Kasteel Hertoginnedal) est situé dans la commune d'Auderghem, dans le sud de Bruxelles (Belgique), en bordure de la forêt de Soignes. Historique Prieuré dominicain Le château de Val Duchesse était à l’origine un prieuré dominicain fondé en 1262 dans la vallée de la Woluwe par la duchesse Aleyde, veuve de Henri III de Brabant. Château de Val-Duchesse La propriété fut vendue et plusieurs propriétaires se succédèrent jusqu'en 1850, où le baron Eugène Amour de Cartier en fit l'acquisition. À la mort de sa fille Anne-Marie, épouse de François Puissant d’Agimont d’Heer et d’Heerlette, en 1871, faute de descendance, la propriété fut rachetée par le banquier A. Franck-Morel et ensuite par le baron Charles Dietrich, agent de change et vice-consul de Norvège et ex-propriétaire du Castel de Linthout. Lorsqu’en 1903, le baron acquit le domaine, le prieuré n’existait plus, seul subsistaient une aile du château, une partie de l'enceinte et quelques bâtiments ruraux. En 1915, il décida de reconstruire le prieuré et fit appel à l'architecte Albert Roosenboom. Le 8 septembre 1917 s'y tint la fête de bienfaisance organisée par l’ambassadeur d’Espagne au bénéfice des orphelins de guerre belges et français. Et c'est en 1930, que Dietrich légua le domaine à la Donation royale, dans le but d’en faire un lieu de prestige pour accueillir les hôtes de marque de passage à Bruxelles. Centre de rencontres Après la Seconde Guerre mondiale, le château devient le siège de réunions nationales et internationales. Du 26 juin 1956 au 24 mars 1957, le château abritera la conférence intergouvernementale sous la présidence de Paul-Henri Spaak en vue de conclure le Marché commun et l'Euratom. C’est entre ces murs que les traités donnant naissance à la Communauté économique européenne (CEE) et à la Communauté européenne de l'énergie atomique (Euratom) ont vu le jour. Ces lieux ont également abrité certaines réunions gouvernementales et des négociations de formation de gouvernement. Ce château a par ailleurs accueilli une réunion du groupe international Bilderberg le 12 novembre 2009, où Herman Van Rompuy a présenté sa vision de l'Europe. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des anciens prieurés de la Forêt de Soignes Liste des châteaux belges par région Quartier du Val Duchesse Liste des monuments classés d’Auderghem Bibliographie Adolphe Mignot, Le Prieuré de Val-Duchesse en 1782, Editions Universitaires, 1969, 158 p. Abbé Mignot, Val-Duchesse à l'époque du marché commun 1956-1972, Librairie Craps, 1972, 164 p. Abbé Mignot, Val-Duchesse, un univers: Trente ans à la chapelle Sainte-Anne, Hayez, 1991, 192 p. Christian Claus, Histoire contemporaine de Val Duchesse, Bruxelles, Homes International, 2017, 409 p. (ISBN 9782074237414) Liens externes « Val Duchesse » (consulté le 27 décembre 2025) Historique du domaine de Val Duchesse Historique du domaine de Val Duchesse Portail des châteaux Portail de Bruxelles
Trixxo Arena

The Trixxo Arena is the largest multipurpose arena in Hasselt, Limburg, Belgium used for music concerts, sports (tennis, indoor cycling, jumping, etc.) and other large events. It opened in September 2004 at a total construction cost of €11.7 million. The arena complex can hold up to around 21,000 people, with the Main Hall holding a maximum of 18,000. The Trixxo Arena is a part of Park H and the complex has a surface of 25,000 square metres (270,000 sq ft), with the Main Hall covering 13,600 square metres (146,000 sq ft). At the end of 2005, "Plopsa Indoor Hasselt", an indoor attraction park for children, opened next to the arena and is unique in Belgium. Until 25 August 2021, the Trixxo Arena was known as the Ethias Arena. Events On May 22, 2005, Destiny's Child performed for the first time in the city as part of their world tour 'Destiny Fulfilled... and Lovin' It'. On 26 November 2005, the 3rd Junior Eurovision Song Contest took place in the Ethias Arena. In 2015, 2016, 2017 and 2020 it hosted the European Championship in darts, a Professional Darts Corporation event. See also List of indoor arenas in Belgium References External links Official website Grenslandhallen/Ethias Arena World Stadiums
Ethias Arena

El Ethias Arena es uno de los recintos multiusos más amplios de Hasselt, Bélgica. Es utilizado para conciertos musicales, eventos deportivos (tenis, ciclismo indoor, salto, etc) y otros grandes eventos. El estadio abrió sus puertas en 2004 y tiene una capacidad de 21.600 personas. El Ethias Arena es una parte de la Grenslandhallen y tiene una superficie de 13.600 metros cuadrados (44.619 pies cuadrados). El 26 de noviembre, se llevó a cabo el Festival de la Canción de Eurovisión Junior 2005. Referencias Enlaces externos Página oficial del estadio (en francés).
Ethias Arena

Ethias Arena est une annexe au complexe du Grenslandhallen de Hasselt. Il a été construit sur une période de 6 mois en 2004 et est actuellement le plus grand hall événementiel couvert de Belgique. La surface brute au sol est de 13 600 m2 et elle peut contenir plus de 16 000 places assises ou plus de 21 000 personnes debout. La salle est en outre utilisée pour des concerts, des événements sportifs, des spectacles et des congrès. L’infrastructure comprend également une Plaza, un studio, un village d’artistes et un vaste parking. Ethias Arena dispose de tribunes multifonctionnelles permettant d’adapter rapidement la disposition de la salle en fonction de l’importance et des besoins de l’événement. L’acoustique y est excellente. Avec la salle pleine, le niveau acoustique fluctue entre 1.5 et 2.8 selon la loi de Sabine. Depuis fin 2004, différents artistes majeurs s’y sont produits et notamment les Destiny's Child, Tiësto, André Rieu, Frans Bauer, Fugees, Clouseau, Natalia, Dana Winner et Rob de Nijs. Chaque année s’y déroule le Schlagerfestival, une course cycliste (le Lotto-wielerzesdaagse), un festival animalier et le jumping de Hasselt. Fin 2005, le complexe s’est encore agrandi pour accueillir Plopsa Indoor Hasselt, le premier parc à thème couvert de Belgique. On estime le nombre total de visiteurs annuels à 1 million. Faits marquants En 2005, Ethias Arena a accueilli la 3e édition du Concours Eurovision de la chanson junior. Le 13 octobre 2007 s’y sont déroulés les TMF Awards avec une affluence record de plus de 19 000 personnes. Le 12 avril 2008 y a eu lieu la première édition de « I Love the 90’s – The party ». C’est à ce jour la plus grosse soirée indoor s’étant déroulée en Belgique avec plus de 21 000 clubbers. Liens externes Ressource relative à la musique : MusicBrainz Site officiel du Grenslandhallen World Stadiums Voir aussi Liste des salles omnisports par capacité Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail des arts du spectacle Portail du cyclisme Portail du Limbourg (Belgique)
Trixxo Arena

Trixxo Arena (do 2021 Ethias Arena) – hala widowiskowo-sportowa w Hasselt w Belgii. Hala może pomieścić 21 600 osób. Hala została otwarta w 2004 roku. Jest często używana na koncerty, a także na rozgrywki sportowe. W 2005 roku odbył się Konkurs Piosenki Eurowizji Junior.
Arena Ethias

Arena Ethias este cea mai mare arenă în Hasselt, Belgia. Ea este utilizată pentru concerte de muzica, evenimente sportive (tenis, ciclism de interior, sărituri, etc.), precum și alte evenimente mari. Arena a fost deschisă în 2004 și are o capacitate de 21600 de persoane. Arena Ethias face parte din Grenslandhallen și are o suprafață de 13600 de metri patrati. Evenimente importante 2005 - a găzduit Concursul Muzical Eurovision Junior 2005 Legături externe Grenslandhallen WorldStadium (Engleză) Arhivat în 18 aprilie 2010, la Wayback Machine.
Belfried (Tournai)

Der Belfried in Tournai, einer Stadt in der belgischen Provinz Hennegau der Region Wallonien, wurde 1187 knapp oberhalb der Kathedrale Notre-Dame an der südöstlichen Ecke des dreieckigen Grand-Place errichtet. Der Glockenturm ist ein historisches Wahrzeichen und seit 1999 UNESCO-Weltkulturerbe. Er ist der älteste Belfried Belgiens und wurde als weltlicher Profanbau errichtet, als Zeichen der wachsenden Macht der städtischen Bevölkerung gegenüber den kirchlichen Institutionen. Der 72 Meter hohe Belfried von Tournai ist seit 2005 auch Teil des UNESCO-Welterbes Belfriede von Belgien und Frankreich. Er ist einer der ersten, die in den damaligen südlichen Niederlanden entstanden und der älteste erhaltene Belfried. Das Glockenspiel (Carillon) ist mit 43 Glocken unterschiedlichster Größe und Tonlage ausgestattet. Weblinks Eva Mendgen: Belfried von Tournai bei gr-atlas.uni.lu
Belfry of Tournai

The Belfry of Tournai (French: Beffroi de Tournai) is a freestanding bell tower of medieval origin in Tournai, Belgium, 72 metres (236 ft) in height with a 256-step stairway. This landmark building is one of a set of Belfries of Belgium and France registered on the UNESCO World Heritage List in recognition of their civic architecture and importance in the rise of municipal power in Europe. History Construction of the belfry began around 1188 when King Philip Augustus of France granted Tournai its town charter, conferring among other privileges the right to mount a communal bell to ring out signals to the townsfolk. The tower in its original form was evocative of the feudal keep, with a square cross section and crenellated parapet. It served in part as a watchtower for spotting fires and enemies. The growing city saw fit to expand the belfry in 1294, raising it by an additional stage, and buttressing its corners with four polygonal towerlets. A soldier statue was placed atop each towerlet, and a dragon icon surmounted the entire structure. The dragon, symbol of power and vigilance, also adorns other old tower tops in Belgium, including those of the Cloth Hall of Ypres and the Belfry of Ghent. A fire damaged the building in 1391. In the period 1392 - 1400 the belfry was repaired. The city obtained new bells to replace the ruined ones, and affixed gilded decorations to the newly restored top part of the tower: mermen, banners, and a new dragon. The largest bell of this period, called Bancloque, and the fire bell or Timbre, have been preserved to this day. A carillon was added in 1535. In addition to its other roles, the belfry also served as a jail; some of its chambers housed prisoners until 1827. The building underwent a major restoration in the mid-19th century. Another renovation campaign began in 1992, and lasted roughly a decade. See also List of carillons in Belgium List of tallest structures built before the 20th century References Mireille Dujacquier and Alain Mauchard (2002). Le plus ancien beffroi de Belgique. Tournai, Belgium: L'asbl Tourisme et Culture. External links (in French) The Belfry, symbol of communal freedoms Archived 2015-03-19 at the Wayback Machine - from the City of Tournai (in French) Belfry of Tournai
Campanario de Tournai

El campanario de Tournai (en francés: Beffroi de Tournai) está situado en Tournai, Valonia, Bélgica, y es el campanario más antiguo del país. El campanario de Tournai forma parte de un grupo de 56 torres y campanarios de Bélgica y Francia en la lista de Patrimonio de la Humanidad de la Unesco desde 1999.​ Durante siglos, las campanas de Tournai sonaron por nacimientos, visitas, ataques y fiestas. Hoy, con sus 256 escalones y 72 metros de altura, es uno de los lugares más visitados de la ciudad belga. Historia Se inició su construcción en 1188 cuando el rey Felipe Augusto de Francia procuró a Tournai sus propios fueros, otorgándole entre otros privilegios el derecho a erigir un campanario comunitario para avisar a los ciudadanos. La forma original de la torre evocaba a un torreón medieval, con una sección transversal cuadrada y un parapeto almenado. Funcionaba como una torre vigía para divisar incendios y enemigos. Debido a la expansión de la ciudad, el campanario se amplió en 1294, añadiendo un cuerpo adicional y apuntalando sus esquinas con cuatro pináculos. Se colocó la estatua de un soldado en cada uno de los pináculos y un dragón coronaba toda la estructura. El dragón, símbolo de poder y vigilancia, también corona otras antigua torres en Bélgica, como la Lonja de Paños de Ypres y el Campanario de Gante. Un incendio dañó el edificio en 1391. Los años siguientes, la ciudad adquirió nuevas campanas para reemplazar las antiguas, en ruinas, y añadió elementos en oro a la cumbre restaurada de la torre: tritones, estandartes y un nuevo dragón. La campana más grande de esta etapa, llamada Bancloque, y la campana para avisar de incendios, llamada Timbre, se han conservado hasta nuestros días. Se añadió un carillón en 1535. Además de sus usos destacados anteriormente, el campanario también hacía las veces de prisión y algunas de sus cámaras se utilizaron para prisioneros hasta el año 1827. Se llevó a cabo una gran restauración a mediados del siglo XIX. También se comenzó otra campaña de restauración en 1992, que duró una década. Galería Referencias Bibliografía Mireille Dujacquier and Alain Mauchard (2002). Le plus ancien beffroi de Belgique. Tournai, Belgium: L'asbl Tourisme et Culture. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Campanario de Tournai.
Belfort van Doornik

Het Belfort van Doornik, in de Belgische stad Doornik, is een belfort uit het einde van de 12e eeuw en is daarmee het oudste van België. Het staat aan de oostkant van de Grote Markt. Geschiedenis In 1188 zocht de Franse koning Filips Augustus een bondgenoot in zijn strijd met de graaf van Vlaanderen Filips van de Elzas. Hij verleende het klokrecht aan Doornik wat het recht inhield om een belfort te bouwen. Op een plaats waar wellicht eerder een Romeinse omwallingstoren stond, kwam een vierkante toren van 30 meter hoog. In 1294 werd de toren aanzienlijk verhoogd (70 m). Hij kreeg ook zijtorens en een spits met vergulde draak. Dit verliep tegelijk met andere uitbreidingswerkzaamheden aan de stadsmuur en de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal. Na een zware brand restaureerde men het belfort in 1392 en kreeg het nieuwe klokken en versieringen (meerminnen, tritons en vaandels). Na een bezoek van keizer Jozef II werd de draak even vervangen door een Habsburgse arend op een wereldbol (1782). Honderden jaren lang overleefde het belfort woelige periodes. In 1844 besloot men het gebouw aan te passen aan de toen heersende opvattingen. Er volgde een nieuwe restauratie en de toren kreeg een neogotisch kleed aangemeten. Tijdens de Eerste Wereldoorlog deed het belfort opnieuw dienst als wachttoren maar nu met een Duitse soldaat op de torenkransen. De zware bombardementen van de Tweede Wereldoorlog lieten de toren ongemoeid. In 1999 werd het belfort als onderdeel van de groepsinschrijving belforten in België en Frankrijk op de lijst van het UNESCO-wereldcultuurerfgoed geplaatst. Klokken Van de vier klokken die Robins de Croisilles na de grote stadsbrand goot (1393), zijn er nog twee bewaard: de Bancloque en de Tocsin. Als de vijf ton zware Bancloque geluid werd, wist de bevolking dat er op de Grote Markt een belangrijke aankondiging zou worden gedaan (beslissing, vonnis, executie...). Bovenaan in de lantaarn hangt de noodklok Tocsin, ook wel de Timbre genaamd. Dit was het brandalarm. De Vigneron barstte in 1416 en werd hersmolten. Hij begeleidde het openen en sluiten van de stadspoorten en van de kroegen. Bij aanvallen op de stad luidden de Bancloque en de Vigneron tegelijk om de poorters te wapen te roepen. De beiaard Midden 16e eeuw kreeg het belfort een stem van de stadsmagistraten via elf klokken, in 1747 uitgebreid tot 43. De klokken van de beiaard wegen in totaal 13.100 kg. Tegenwoordig bestaat de beiaard uit 56 klokken. Ze hangen in een ruimte afgeschermd met klankborden. Afbeeldingen Literatuur Mireille Dujacquier en Alain Mauchard, Le plus ancien beffroi de Belgique, Doornik, Tourisme et Culture, 2002
Бефруа Турне

Бефруа Турне (фр. Beffroi de Tournai) — окремо стояча дзвіниця середньовічного походження в Турне, Бельгія, 72 метри (236 фт) заввишки із 256 сходами. Ця визначна будівля є однією з низки бефруа Бельгії та Франції, зареєстрованих у Списку Світової спадщини ЮНЕСКО на знак визнання їхньої цивільної архітектури та важливості для зростання муніципальної влади в Європі. Історія Будівництво бефруа почалося приблизно в 1188 році, коли французький король Філіпп Август надав Турне статут міста, надавши серед інших привілеїв право встановлювати загальний дзвін, щоб дзвонити жителям міста. Вежа у своєму первісному вигляді нагадувала феодальну фортецю з квадратним перерізом і зубчастим парапетом. Він частково слугував сторожовою вежею для виявлення пожеж і ворогів. Зростаюче місто вважало за потрібне розширити бефруа в 1294 році, піднявши її додатковим ярусом і підкріпивши її кути чотирма багатокутними вежами. Статуя солдата була розміщена на вершині кожної вежі, а ікона дракона увінчувала всю споруду. Дракон, символ влади та пильності, також прикрашає вершини інших старих веж у Бельгії, зокрема Суконних рядів Іпра та Дзвіниці Гента. У 1391 році будівлю пошкодила пожежа. У наступні роки місто отримало нові дзвони замість зруйнованих, а також прикріпило позолочені прикраси до щойно відреставрованої верхньої частини вежі: мерманів, прапорів і нового дракона. Найбільший дзвін цього періоду, який називається Bancloque, і пожежний дзвін або Timbre збереглися донині. У 1535 році був доданий карильйон. Крім інших своїх функцій, бефруа також слугувала в'язницею; деякі з його камер містили в'язнів до 1827 року. У середині 19 століття будівля зазнала капітальної реставрації. Чергова реконструкція почалася в 1992 році і тривала близько десяти років. Див. також Список карильйонів у Бельгії Список найвищих споруд, побудованих до 20 століття Список літератури Мірей Дюжак'є та Ален Мошар (2002). Le plus ancien beffroi de Belgique. Турне, Бельгія: L'asbl Tourisme et Culture. Посилання (фр.) The Belfry, symbol of communal freedoms Archived 2015-03-19 at the Wayback Machine — from the City of Tournai (фр.) Belfry of Tournai