NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Egidiuskerk (Sint-Gillis-Waas)

De Sint-Egidiuskerk is de parochiekerk van de Oost-Vlaamse plaats Sint-Gillis-Waas, gelegen aan de Kerkstraat 23. Geschiedenis In 1239 werd voor het eerst melding gemaakt van een kerkgebouw. Einde 16e eeuw werd deze kerk tijdens de godsdiensttwisten zwaar beschadigd en in 1606 werd een deel ervan opnieuw ingewijd. De kerk raakte tijdens de 19e eeuw in verval en werd ook te klein. Hij werd gesloopt en van 1873-1876 werd een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van E. de Perre-Montigny. In 1887 werd de torenspits gebouwd. De kerk werd in 2019 en 2020 gerenoveerd. Ze renoveerden de daken, gevels en glasramen.[1] Gebouw Het betreft een driebeukige bakstenen basilicale kruiskerk in neogotische stijl. De kerk is naar het noordoosten georiënteerd, zodat de voorgevel evenwijdig aan de straat ligt. De kerk heeft een voorgebouwde toren op vierkante plattegrond. Interieur Het interieur is overkluisd door kruisribgewelven. Tot de schilderijen behooren: Genezing van de lamme (17e eeuw); Vermenigvuldiging der broden (17e eeuw), naar Otto Venius; Sint-Rochus en Sint-Rochus geneest de pestlijders (1638-1640) en: De marteldood van Sint-Sebastiaan (1640) door Nicolas de Liemaeckere. Het kerkmeubilair omvat een orgelkast van 1652; twee biechtstoelen waaronder één in barokstijl (1744-1745); kerkmeestersbanken (1772, 1776) en preekstoel (1787). Verder veel neogotisch meubilair, waaronder het hoofdaltaar en de zijaltaren.
Sint-Corneliuskerk (Meerdonk)

De Sint-Corneliuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Sint-Gillis-Waas behorende plaats Meerdonk, gelegen aan Plezantstraat 1. Geschiedenis In 1682-1683 werd hier een kapel gebouwd die afhankelijk was van de parochie van Vrasene. Deze werd tijdens de Franse revolutie verbeurd verklaard en openbaar verkocht, doch gesloopt werd hij niet. In 1807 werd de kapel verheven tot parochiekerk. In 1834 werd de kerk vergroot met één travee en werd ook een nieuwe voorgevel aangebracht. In 1836 werd de hele benedenkerk vernieuwd en in 1839 werd een nieuw koor gebouwd naar ontwerp van Jan De Somme-Servais. In 1844 werd het houten torentje geplaatst. Gebouw Het betreft een driebeukige bakstenen kerk in neoclassicistische stijl. De voorgevel wordt gesierd door een driehoekig fronton en een sierlijk achtkantig houten klokkentorentje. Het koor heeft een halfronde apsis. Tegen de noordmuur zijn enkele oude grafstenen aangebracht. Interieur De kerk bezit een schilderij, voorstellende de Aanbidding der herders, uit de school van Jordaens (17e eeuw). Van einde 18e eeuw is een kruisbeeld. Van 1745 zijn beelden van Sint-Ambrosius en Sint-Eligius. De preekstoel is in rococostijl (1768) en in dezelfde stijl zijn de kerkmeestersbanken. Verder kerkmeubilair dateert van de tijd van de vergroting van de kerk, de altaren zijn van 1853. Het orgel is beschermd als monument.
Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk (De Klinge)

De Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Sint-Gillis-Waas behorende plaats De Klinge, gelegen aan Klingedorp 2. Geschiedenis In 1648 werd hier een houten kapel opgericht door de uit Hulst verdreven Paters Recollecten. In 1670 werd deze vervangen door een stenen kerkje. Dit raakte in verval en in 1848 werd het vervangen door een neogotisch kerkgebouw naar ontwerp van Jan De Somme-Servais. Gebouw Het betreft een driebeukig naar het noordwesten georiënteerd kerkgebouw met ingebouwde voorgeveltoren, welke voorzien is van een achtkante klokkenverdieping, en driezijdig afgesloten koor. Interieur De kerk heeft een 17e-eeuws schilderij, voorstellende de Hemelvaart van Maria, door Gaspar de Crayer. Het orgel is een Van Peteghem-orgel van 1775 en is beschermd. De preekstoel is in barokstijl, de biechtstoelen van omstreeks 1730 zijn in classicistische stijl en de marmeren voet van het doopvont is 17e-eeuws. De altaren en het koorgestoelte zijn neogotisch.
Sint-Laurentiuskerk (Verrebroek)

De Sint-Laurentiuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Beveren behorende plaats Verrebroek, gelegen aan het Verheyenplein 7. Geschiedenis In 1147 stond hier al een kerkje, waarvan overigens geen overblijfselen meer werden aangetroffen. Tijdens het eerste kwartaal van de 15e eeuw, toen Verrebroek vanwege de moernering zeer welvarend was, werd een aanzet tot een grote kerk gegeven. Alleen het koor en de toren werden uitgevoerd. Midden 16e eeuw werd aan zijbeuken gewerkt, maar de werken hadden te lijden van overstromingen. In de 17e eeuw werd de kerk voltooid: van 1652-1654 werden de zijbeuken voltooid, in 1672 werd de noordelijke en in 1688 de zuidelijke transeptarm uitgevoerd. In 1681 werd de toren afgewerkt, waarbij de oorspronkelijk geplande achtkante klokkenverdieping niet meer werd uitgevoerd. In 1765 werd de kerk overkluisd met een kruisribgewelf en in 1783 werd het koor verhoogd. In 1804 werd de spits afgebroken en kwam er een semafoor op de toren volgens het systeem van Claude Chappe. In 1815 werd de semafoor afgebroken en de toren werd gedeeltelijk hersteld onder leiding van Jan De Somme-Servais. In 1944 werd de kerk door oorlogshandelingen beschadigd. Deze werd hersteld en in 1978 werden opnieuw restauraties uitgevoerd. Gebouw Het betreft een driebeukige pseudobasilicale kruiskerk in gotische stijl met driezijdig afgesloten koor en ingebouwde, zware toren. De kerk is gebouwd in zandsteen en baksteen. De toren is in zandsteen en heeft vier geledingen, gekroond door een afgestompte achtzijdige spits. De benedenkerk vertoont baksteen met zandstenen speklagen. Het koor is uitgevoerd in zandsteen. Interieur Het hoofdaltaar heeft een schilderij van 1645 door Gerard Wery, voorstellende de Aanbidding der koningen. Van 1660 is een houten calvarie, door Pieter Caulier. Guilliam Talboom vervaardigde in 1662 beelden van Sint-Laurentius en Sint-Rochus. De altaren en de communiebank zijn van 1670, de biechtstoelen van 1658, de preekstoel van 1664, het doksaal van 1725 en drie credenstafels in rococostijl van 1771. Het koorgestoelte is afkomstig uit het voormalig Wilhelmietenklooster te Beveren.
Kerk van Attenhoven

De Kerk van Attenhoven is de voormalige parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Stabroek behorende plaats Hoevenen, gelegen aan de Kerkstraat. Deze kerk is niet gelegen in het dorpje "Attenhoven" dat behoort tot de gemeente Landen Geschiedenis De kerk en parochie zijn gesticht door Gillis van Attenhoven, die met bedijking van de Scheldepolders (Ettenhovense Polder, Muisbroekpolder) begon. Dit geschiedde vermoedelijk in 1248. In 1297 werden kerk en parochie voor het eerst schriftelijk vermeld. De kerk werd gebouwd en herhaaldelijk verbouwd tussen de 13e en 16e eeuw. De westtoren, het schip en het koor zijn van dit tijdvak. Tijdens de godsdiensttwisten (eind 16e en begin 17e eeuw) werd de kerk zwaar geschonden, zowel door rechtstreeks geweld, door militaire inundaties en door het gebruik van de kerk als toevluchtsoord. Ook natuurrampen spaarden de kerk niet. Zo werd de kerk omstreeks 1680 door een overstroming beschadigd. Omstreeks 1684 werd de kerk hersteld. In de 18e eeuw werd een tongewelf in rococostijl aangebracht. In 1790 werd het hoofdaltaar gekocht, wat afkomstig was van het Theresianenklooster te Antwerpen, dat door keizer Jozef II was opgeheven. Dit altaar is vervaardigd in het 3e kwart van de 18e eeuw. In 1759 werd de toren voorzien van een nieuwe spits. In 1844 werd deze opnieuw vernieuwd. In 1972 werd de kerk onttrokken aan de eredienst, omdat er een nieuwe kerk in gebruik werd genomen die meer centraal was gelegen. Het kerkje raakte in verval, maar in 1996 heeft men het gerestaureerd en sindsdien staat het bekend als Kerk van Attenhoven. Tot 2013 werd het gebruikt voor culturele activiteiten, daarna werd het om veiligheidsredenen gesloten. Gebouw De ingebouwde vierkante westtoren, die vijf geledingen telt, dateert mogelijk van de 2e helft van de 13e eeuw en is gebouwd in witte Lediaanse steen. Het driebeukig schip, het transept en het koor zijn 15e-eeuws en in baksteen uitgevoerd. Interieur Naast genoemd hoofdaltaar zijn er ook twee 19e eeuwse zijaltaren en een preekstoel van 1753.
Sint-Catharinakerk (Stabroek)

De Sint-Catharinakerk is de parochiekerk van de Antwerpse plaats Stabroek, gelegen aan de Kerkendam. Geschiedenis Na de verwoesting van de oude dorpskern in 1283, waar sinds 1253 een kapel stond, werd een nieuwe dorpskern gesticht. Er werd een kerkgebouw opgericht, dat midden 14e eeuw door een nieuwe kerk werd vervangen. Deze kerk werd 1483-1484 vergroot, waarbij ook een transept werd gebouwd. In 1586 werd de kerk, tijdens de godsdiensttwisten, door brand verwoest. De muren van het koor stonden nog overeind, en daar werd in 1595 een noodkerkje ingericht. In 1613-1614 werd het transept herbouwd. Kort na 1622 (einde Twaalfjarig Bestand) werd de kerk tot een fort verbouwd, compleet met grachten en wallen. Het koor en de westzijde van de kerk werden zwaar beschadigd in de strijd. In 1643 brandde de kerk af, enkel de toren bleef gespaard. In 1655 werden de versterkingen gedeeltelijk afgebroken. Kerk en toren waren in 1668 geheel hersteld. In 1875-1876 werd de kerk, naar ontwerp van Eugeen Gife, verbreed met neogotische zijbeuken en een transept. Gebouw Het betreft een georiënteerd vijfbeukig kerkgebouw. De ingebouwde westtoren is van de 14e of 15e eeuw. Het driezijdig afgesloten koor is 17e-eeuws. In de kerk vindt men de grafkelder van de familie Moretus. Boven de ingang hangt een 17e-eeuws Christusbeeld. Interieur De kerk bezit schilderijen zoals het Mystiek huwelijk van de Heilige Catharina door Jacob De Roore (1720). Er zijn 17e-eeuwse gepolychromeerd houten beelden van de heiligen Ambrosius, Antonius en Rochus. Uit de 18e eeuw is een beeld van Sint-Barbara. Het hoofdaltaar is een barok portiekaltaar (1651) en ook de zijaltaren zijn 17e-eeuws. De lambrisering is van 1689. De preekstoel, van omstreeks 1700, is afkomstig uit het Falcontinnenklooster te Antwerpen. De biechtstoelen zijn van de 1e helft van de 18e eeuw. Het orgel is van 1697 en werd vervaardigd door Jean-Baptiste Forceville.
Hof van Belsele

Het voormalig Feodaal Hof van Belsele (ook: Bisschoppelijk kasteel) is een lusthof in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Sint-Niklaas behorende plaats Belsele, gelegen aan Kasteeldreef 13-17. Geschiedenis De geschiedenis van dit domein gaat terug tot de 18e eeuw. Het werd aangekocht door bisschop Maximiliaan van der Noot die het in 1754 gedeeltelijk liet verbouwen en het bestemde als een rustoord voor priesters. In 1904 werd het ingrijpend gewijzigd in opdracht van bisschop Antoon Stillemans naar ontwerp van Stephan Mortier. In 1906 kwamen de Zusters van de Heilige Engelen naar dit domein om de zorg voor oudere priesters op zich te nemen. Domein Op het domein vindt men een kasteel met voormalig koetshuis en hovenierswoning. Ook zijn er enkele herenhuizen, een 18e-eeuws tuinpaviljoentje en een grot met heiligenbeeld van 1935. Dit alles bevindt zich in een omgracht park met vijver en monumentale bomen. Het voormalig koetshuis, nu een woning, heeft een neogotisch interieur. Het kasteel heeft een oude kern, maar het aanzicht is neotraditionalistisch met trapgevels en dergelijke. Het symmetrisch bakstenen bouwwerk heeft een ingebouwd torentje boven de ingang. Ook hier is een neogotische aankleding van het interieur, en er is een huiskapel.
Noorse Zeemanskerk (Antwerpen)

De Noorse Zeemanskerk (ook: Bethlehemskirken) is een evangelisch-luthers kerkgebouw te Antwerpen, gelegen aan de Italiëlei 8. Geschiedenis Het missiewerk voor zeelieden te Antwerpen werd gesticht in 1865 door Den Norske Sjømandsmission, met als doel om de band van de zeelieden in de belangrijkste havensteden met de Noorse kerk te handhaven. In 1869-1870 werd een neogotisch kerkgebouw opgetrokken, ontworpen door Charles Dens. Door de aanleg van de Waaslandtunnel (1931-1933) kwamen er percelen naast de kerk vrij en werd een nieuw complex gebouwd dat, naast een kerk, ook gemeenschapsruimten omvatte. Dit geschiedde in 1928-1929 naar ontwerp van Adolphe Van Coppernolle. Ook een nieuwe klokkentoren werd gebouwd. In 1951-1952 werden nog meer gebouwen gesloopt en kwam de kerk vrij te staan, waarop het missiegebouw een nieuw gevelfront kreeg. Ook de oriëntatie van de kerk werd toen omgedraaid, waartoe tevens het interieur moest worden heringericht. Gebouw De Noorse Zeemanskerk is een eenvoudige bakstenen neogotische zaalkerk. De toren is van 1928-1929 en tijdens deze campagne werd de oostelijke zijbeuk van de kerk gesloopt. Het missiegebouw van 1928-1929 is in art-decostijl. Vooral de monumentale voorgevel toont deze stijl.
Betlehemskyrkan, Antwerpen

Betlehemskyrkan är en kyrkobyggnad i Antwerpen och Svenska kyrkan i Antwerpen i Belgien. Liksom för de andra kyrkorna i Svenska kyrkan utlandet sorterar församlingen under Visby stift. Historik Kyrkan började byggas 26 december 1869, och invigdes drygt sju månader senare, den 3 augusti 1870. Kyrkan restaurerades 1930 och fick då bland annat en läsesal. Året därpå, den 17 maj 1931, togs den nuvarande orgeln i bruk. Instrumentet har två manualklaviaturer, pedalklaviatur och 14 stämmor. Under andra världskrigets bombningar skadades fastigheten allvarligt genom att taket trycktes in, sprickor uppstod i väggarna och en dopfunt i kalksten förstördes. Vid 1952 års renovering vändes kyrksalen för att göra det möjligt att använda läsesalen som en förlängning av gudstjänstrummet. Den nuvarande altartavlan härstammar från den förändringen och är signerad "Vingerhouds 1951". Flera av de ursprungliga glasmålerierna och en Kristusstaty från sent 1800-tal har också bevarats. Källor Historien til Sjømannskirken i Antwerpen Noter
Mini-Europe

Mini-Europe je zábavní park s nejméně 350 modely známých budov Evropy ležící kousek od Atomia v Bruselu. Všechny zmenšeniny jsou v poměru 1:25 a jsou zde budovy z dohromady více než 80 měst EU. Park zabírá 24 000 m². Modely Belgie Náměstí Grand Place, Brusel Radnice v Lovani Zvonice v Bruggy Zámek Vêves, Celles Kolegiátní kostel a citadela, Dinant Berlaymont, Brusel Ulice Graslei a Rabot, Gent Zámek Alden Biesen, Rijkhoven Náměstí Grote Markt, Antverpy Curtiovo muzeum, Lutych Bulharsko Rilský klášter, Rila Česká republika Staroměstský orloj, Praha Dánsko Nyhavn a Børsen, Kodaň Estonsko Věž "Tlusté Markéty", Tallinn Finsko Olavinlinna, Savonlinna Francie Eiffelova věž, Paříž Vítězný oblouk, Paříž Bazilika Sacré-Cœur, Paříž Centre Georges Pompidou, Paříž Notre Dame du Haut, Ronchamp Clos Vougeot, Dijon Chenonceau, Chenonceaux Královské solné doly v Arc-et-Senans Irsko Glendalough, hrabství Wicklow Rock of Cashel, hrabství Tipperary Oratorium Gallarus, hrabství Kerry Itálie Piazza dei Miracoli, Pisa Centrum Benátek Piazza del Campo, Siena La Rotonda, Vicenza Vesuv Kypr Amfiteátr v Kourion Litva Univerzita ve Vilniusu Lotyšsko Památník svobody, Riga Maďarsko Lázně Széchenyi, Budapešť Malta Mnajdra Německo Katedrála ve Špýru Hrad Eltz, Porýní-Falc Holštýnská brána, Lübeck Braniborská brána a Berlínská zeď, Berlín Rodný dům Beethovena, Bonn Porta Nigra, Trevír Nizozemsko Centrum Amsterdamu Centrum Maastrichtu Middelburg Orvelte Alkmaar Vesnice Kinderdijk Veere Polsko Artušův dvůr, Gdaňsk Pomník padlým loďařům, Gdaňsk Portugalsko Belém, Lisabon Oceanário de Lisboa, Lisabon Guimarães Porto pobřeží Algarve Rakousko Stift Melk, Melk Rumunsko Zámek Mogoşoaia, poblíž Bukurešti Slovensko Kostel svaté Alžběty, Bratislava Slovinsko Prešerenské náměstí s Trojmostím, Lublaň Španělsko Katedrála v Santiago de Compostela El Escorial Plaza de Toros, Sevilla Pomník Kryštofa Kolumba, Barcelona La Mancha Švédsko Radnice ve Stockholmu Ukrajina Památník nezávislosti, Kyjev Velká Británie Westminsterský palác a Big Ben, Londýn Stratford nad Avonou Royal Crescent, Bath Hrad v Doveru Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Mini-Europe na Wikimedia Commons
Mini Európa

A Mini Európa szabadtéri makettparkot 1989-ben nyitották meg a belgiumi Brüsszelben, a város északnyugati részén, az Atomium alatt, a Heysel parkban. A parkban sétálva az Európai Unió nevezetes épületeinek miniatűr változatát tekinthetjük meg. A park több mint 2,5 hektáron terül el, évente 350 000 látogatót vonz. Makettek Itt olvasható az országok listája ábécésorrendben és a makettek, amelyek az országhoz tartoznak: Maradék Az Ariane–5 A Repülőtér Az Óriáskerék Az Északi-tenger olajfúró platform A TGV Az RV Calypso (Jacques-Yves Cousteau hajója) A Csatorna-alagút További információk Mini-Europe in Brussels (angolul) Kapcsolódó szócikkek Bekonscot Huis Ten Bosch (élménypark) Swissminiatur Madurodam Miniatürk Legoland
Mini-Europa

Mini-Europa é um parque em miniatura localizado em Bruparck, próximo ao Atomium, em Bruxelas, na Bélgica. Mini-Europa tem reproduções de monumentos da União Europeia. Cerca de 80 cidades e 350 edifícios estão representados. O parque contém modelos de paisagens, trem, moinhos, montes, teleféricos e outros. O parque foi construído em uma área de 24.000 m². O investimento inicial foi de € 10 milhões em 1989, em sua inauguração deu-se pelo príncipe Philip da Bélgica. Referências
Mini-Europa

Mini-Europa är en miniatyrpark i Bruparck vid Atomium i Bryssel, Belgien. Här finns miniatyrversioner av berömda byggnadsverk i Europeiska unionens medlemsstater. Parken invigdes 1989 och är öppen mellan mars och oktober. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Mini-Europa. Officiell webbplats Mini-Europa i Bryssel
Міні-Європа

Міні-Європа — парк у Брюсселі, який розташований біля підніжжя Атоміуму. У парку зібрані макети найвідоміших пам'яток та архітектурних споруд західноєвропейських столиць. У парку Міні-Європа представлені репродукції найкрасивіших монументів в Європейському союзі в масштабі 1/25. Експонуються близько 80 міст і 350 будівель. Парк відомий якістю макетів, деякі з яких коштували до 350 000 євро (Гранд-Пляс/Гроті-Маркт Брюсселя). У парку є численні анімації (поїзд, млини, виверження Везувію, аеробус, автомобілі, керовані по проводах, тощо) У путівнику є подробиці з усіх монументів. В кінці маршруту інтерактивна експозиція «Душа Європи» представляє Європейський союз в інтерактивній та ігровій формі. Парк побудований на площі 24 000 м². Обсяг первинних капіталовкладень склав 10 мільйонів євро (на час урочистого відкриття в 1989 році Філіпом — на той час бельгійським спадковим принцом). Будівництво монументів Монументи було відібрано згідно їх архітектурного значенню і значенням для Європи. Після такого першого відбору необхідно було знайти креслення і фотографії. На дослідження цієї стадії було витрачено понад 200 000 євро. Більшість монументів побудовано методом відливання. Деталі виготовлялися з різних матеріалів, потім копіювалися методом відливання силікону. Остаточна копія виготовлялася з епоксидної смоли (спочатку) і поліефірної пластмаси (в остаточному вигляді). Три монумента виконані з каменю (наприклад, Пізанська вежа з мармуру). Для двох макетів була застосована нова технологія фрезерування за допомогою комп'ютера. Потім відбувалось забарвлення. Нарешті, монумент встановлювався на місце з декораціями і підсвічуванням. Місто Сантьяго-де-Компостела потребувало понад 24 000 годин роботи. Багато монументів фінансувалися країнами або регіонами Європи. Анімації Місця установки мініатюр великого парку пожвавлюють різні види анімації: потяги, млини, звуки, виверження Везувію, падіння Берлінського муру, гондоли Венеції, автомобілі, керовані дротами … Ці анімації представляють промислові прототипи зі стійкістю протягом багатьох годин експлуатації і в різних погодних умовах (мороз, дощ, спека). Сади Поруч з мініатюрними пам'ятниками використовуються газони, карликові, в тому числі японські карликові дерева, а також щеплені дерева, тоді як класичні чагарники і квітники прикрашають прогулянку. Душа Європи «Душа Європи» — простір у кінці маршруту, відведений для Європейського Союзу, який переважно в інтерактивній та ігровій формі коротко представляє його історію, успіхи, культуру, функціонування інституцій, найбільший ринок, причини розширення тощо. Для шкіл існує багато освітніх проєктів. Для цієї діяльності Міні-Європа отримала моральну підтримку від Європейської комісії та Європейського парламенту. Список мініатюр Примітки Посилання Офіційний сайт [Архівовано 29 червня 2009 у Wayback Machine.] Мініпарк «Україна-Брюсель» в тематичному парку «Міні-Європа» в Брюсселі (фотогалерея)
Sint-Jozefskerk (Temse)

De Sint-Jozefskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Temse behorende plaats Velle, gelegen aan Velle. Deze kerk werd gebouwd in 1902 naar ontwerp van F. Smet. Het is een neogotische bakstenen basilicale kruiskerk met halfingebouwde toren. De kerk is naar het zuidoosten georiënteerd. De toren heeft drie geledingen en wordt bekroond door een ingesnoerde naaldspits. Het kerkmeubilair is neogotisch.
Onze-Lieve-Vrouw-ten-Boskerk

De Onze-Lieve-Vrouw-ten-Boskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Sint-Niklaas behorende plaats Nieuwkerken-Waas, gelegen aan Ten Bos 1. Geschiedenis Oorspronkelijk was sprake van de vondst van een miraculeus Mariabeeldje in een bos, waarnaar in 1217 al bedevaarten werden gehouden. In 1294 splitste Nieuwkerken zich als zelfstandige parochie af van die van Sint-Niklaas. Over de bouwgeschiedenis van de kerk is niet veel bekend. In 1646 brandde de kerk af. In 1649 kon de kerk weer in gebruik worden genomen en 1653 werd een nieuwe toren gebouwd. De kerk was een driebeukige pseudobasilicale kruiskerk met achtkante vieringtoren. In 1737 werd een sacristie bijgebouwd. Al in 1766 bleek de kerk te klein en bovendien was hij beschadigd. Uiteindelijk werd de kerk in 1792 afgebroken en werd in 1793 een nieuwe kerk ingewijd. Gebouw Het betreft een driebeukig kerkgebouw zonder transept, in classicistische stijl. Het geheel werd uitgevoerd in baksteen, op een zandstenen plint. De kerk heeft een halfingebouwde westtoren en een halfronde apsis. Interieur Van belang zijn enkele schilderijen zoals een Kruisafneming naar een werk van Peter Paul Rubens; een schilderij Marteldood van Sint-Sebastiaan naar een werk van Jacob Jordaens; een 17e-eeuws schilderij voorstellende de Heilige Maagd Maria, Maria-Magdalena en Catharina. Van Cornelis Vos is een Nederdaling van de Heilige Geest (1613). Voorts een Graflegging van Christus. Er is een 14e-eeuws beeldje van Onze-Lieve-Vrouw-ten-Bos. Het koorgestoelte en de orgelkast zijn van 1795, de biechtstoelen zijn van 1780 en 1795, en de preekstoel is van 1804.
Sint-Martinuskerk (Beveren)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de Oost-Vlaamse plaats Beveren, gelegen aan de Grote Markt 23. Ze is gewijd aan de H. Martinus van Tours. Geschiedenis In de 11e en 12e eeuw werd een driebeukige romaanse kruiskerk gebouwd, met een achtkante vieringtoren in Lediaanse steen. In de eerste helft van de 13e eeuw werd de toren met één geleding verhoogd. In of kort na de 15e eeuw werd de romaanse kerk gesloopt en vervangen door een gotisch bouwwerk. De vieringtoren bleef daarbij gespaard. Vanaf 1652 werden de vensters verhoogd en nieuwe gewelven aangebracht. In 1839-1840 werden een vierde en vijfde zijbeuk toegevoegd en in 1888 kwam een nieuwe voorgevel tot stand. Gebouw Het betreft een vijfbeukige pseudobasiliek met gotische en neogotische elementen. De vieringtoren is romaans. Het koor is vijfzijdig afgesloten. Patrimonium Het interieur is in de late 19e eeuw aangepast, de nieuwe altaren werden in neogotische stijl gesneden. Het interieur is sober en de muren zijn wit gekalkt. Het patrimonium bestaat uit verschillende schilderijen, waaronder: de Marteldood van Sint-Sebastiaan, naar Gaspar de Crayer en de Kruisafneming door Jan Baptist Herregouts (1679). Het oudste snijwerk dateert uit de 17de eeuw, waaronder de preekstoel (gesneden in 1621), het koorgestoelte (1658), het hoogaltaar (1661-1668) door Lucas Faydherbe, de communiebank (1685). Het 18de-eeuwse snijwerk bestaat uit een gepolychromeerde H. familie, gesigneerd Walter Pompe, een biechtstoel van 1770 en de koorlambrisering (1786). Vermeldenswaardig zijn de verschillende obbiten van de edele familie de Brouchoven de Bergeycken, een groot rijk geborduurd barok antependium, afkomstig uit het Wilhelmietenklooster, een voormalige gift van Mgr. Triest. Galerij