NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Museum voor het Openbaar Vervoer van Wallonië

Het Museum voor het Openbaar Vervoer van Wallonië (Frans: Musée des Transports en commun de Wallonië) is een museum waar diverse trams, trolleybussen en bussen, van vroeger en nu, worden tentoongesteld aan het publiek. De tentoongestelde voertuigen hebben in de Belgische provincie Luik gereden. Ook trams van het Akense vervoerbedrijf (AKG, ASEAG) hebben in België gereden na de Eerste Wereldoorlog, na de annexatie van het Duitse gebied rond Eupen. Naast de buurtspoorwegen waren er in de provincie twee steden met stadstrams, namelijk Luik en Verviers. Ook in het museum staat het prototype van de TAU, een metro die op het geplande maar nooit gerealiseerde metronetwerk van Liège zou rijden. Het museum is gelegen aan de rechteroever van de Maas te Luik in de vroegere "Natalis" tramstelplaats. Collectie Trammaatschappijen In de provincie Luik hebben veel trammaatschappijen gereden. (zie schema) De belangrijkste zijn: AKG: Aachener Kleinbahn Gesellschaft ASEAG: Aachener Straßenbahn- und Energieversorgungs-Aktiengesellschaft RELSE: Railways Economiques de Liège-Seraing et Extensions SATV: Société Anonyme des Tramways Verviétois (Verviers) SNCV: Société Nationale des Chemins de fer Vicinaux (Nederlands: NMVB: Nationale Maatschappij Van Buurtspoorwegen) STIV: Société des Transports Intercommunaux de l’Agglomération Verviétoise (Verviers) STIL: Société des Transports Intercommunaux de la Région Liégeoise (Luik) TEO: Tramway Est-Ouest de Liège et Extensions TL: Tramways Liegois TULE: Tramways unifiés de Liège et Extensions Externe link (nl) Website van het Museum voor het Openbaar Vervoer van Wallonië
Музей общественного транспорта (Льеж)

Музей общественного транспорта Валлонии (фр. Musée des Transports en commun de Wallonie) расположен в городе Льеже (Бельгия) и посвящён истории общественного транспорта в Льеже и Валлонии с 1875 года (появление в городе конки) и до наших дней. Музей был основан в 1985 году группой любителей общественного транспорта. Музей расположен в старом отреставрированном трамвайном депо. Экспонаты В коллекции музея — настоящие образцы подвижного состава, работавшего в городе: вагоны конки, трамваи, троллейбусы, автобусы. Кроме транспортных средств, в музее демонстрируются образцы формы работников общественного транспорта, таблички с обозначениями маршрутов и остановок, а также масштабные модели. Основная часть экспозиции посвящена транспорту Льежа, но в музее также есть экспонаты, связанные с общественным транспортом других городов Бельгии и иных стран. Практическая информация Сезон работы музея — с 1 марта до 30 ноября. Адрес — Rue Richard Heintz, 9 — 4000 Liège Ссылки Сайт музея (en, de, fr, nl) Информация о музее на сайте города Льеж (fr) Информация о музее на сайте туристической организации Валлонии и Брюсселя (en, fr, nl, de, es, it)
Constantin Meunier Museum

Das Constantin Meunier Museum (frz. Le Musée Constantin Meunier, niederl. Het Constantin Meuniermuseum) ist ein dem belgischen Bildhauer und Maler Constantin Meunier gewidmetes Museum in Ixelles in der Region Brüssel. Constantin Meunier war bereits ein international anerkannter Bildhauer, als er Ende des 19. Jahrhunderts beschloss, in der Rue de l’Abbaye im Brüsseler Vorort Ixelles ein nach eigenen Plänen gestaltetes Wohnhaus mit Atelierräumen bauen zu lassen. Der Künstler lebte hier bis zu seinem Tod. Der belgische Staat kaufte das Haus 1936 zusammen mit 700 Werken Meuniers und öffnete es 1939 dem Publikum. Seit 1978 ist es Teil der Königlichen Museen der Schönen Künste. Die im Museum gezeigte Auswahl umfasst Gemälde und Zeichnungen aus der Zeit bis 1885 und Skulpturen aus der anschließenden Schaffensphase des bedeutendsten belgischen Bildhauers seiner Zeit. Literatur Micheline Hanotelle: Paris/Bruxelles: Autour de Rodin et Meunier ACR édition 1997. ISBN 2-86770-102-3 Christine Goetz: Studien zum Thema „Arbeit“ im Werk von Constantin Meunier und Vincent van Gogh R. A. Klein 1984. ISBN 3-9800671-2-2 Louis PieÌrard: Constantin Meunier Dietrich 1937. Weblinks Website des Musée Meunier Museum
Meunier Museum

The Meunier Museum (French: Musée Meunier; Dutch: Meunier Museum), formerly the Constantin Meunier Museum (French: Musée Constantin Meunier; Dutch: Constantin Meunier Museum), is an art museum in Ixelles, a municipality of Brussels, Belgium, dedicated to the work of the realist painter and sculptor Constantin Meunier. It is one of the constituent museums of the Royal Museums of Fine Arts of Belgium. The museum is located at 59, rue de l'Abbaye/Abdijstraat, in the house where Meunier lived and worked for the last five years of his life, between 1900 and 1905. History The Meunier Museum is located in Constantin Meunier's former house and workshop at 59, rue de l'Abbaye/Abdijstraat, in the southern municipality of Ixelles. Meunier had the house-studio built towards the end of his life. The house was acquired by the Belgian state in 1936 and opened to the public in 1939. Since 1986, it has been attached to the Royal Museums of Fine Arts of Belgium, and subsequently renovated. Collection The museum houses some 700 works and documents by Meunier, of which 150 are on display, including paintings like Removal of a Broken Crucible and sculptures like The Hammerer. The collection focuses particularly on the realist artist's output between 1875 and 1905, during which time his work focused on Belgium's industrial, political and social aspects. See also List of museums in Brussels List of single-artist museums Culture of Belgium Belgium in the long nineteenth century References External links Media related to Meunier Museum at Wikimedia Commons Official website
Musée Meunier

Le musée Meunier (en néerlandais : Meunier Museum), anciennement musée Constantin Meunier (en néerlandais : Constantin Meunier Museum), à Ixelles (rue de l'Abbaye), est installé dans la maison-atelier de Constantin Meunier (1831-1905), rachetée par l’État en 1936 avec l'ensemble des œuvres qu'elle abritait, et lui est entièrement consacré. Ouvert au public en 1939, le musée conserve environ 150 œuvres choisies parmi ses dessins, peintures et sculptures. Les œuvres conservées couvrent essentiellement la période entre 1875 et 1905, période que l’artiste considérait comme « sa seconde vie », marquée par sa prise de conscience sociale. Les œuvres présentées retracent son évolution au travers tout d’abord des dessins et peintures, représentations réalistes du monde du travail, puis de son retour à la sculpture durant les dix dernières années de sa vie. Le musée expose les plâtres et les bronzes qui ont profondément marqué et influencé l’art réaliste. On peut y voir la toile Le Creuset brisé (130,5 × 238,5 cm), peinte en 1884 à la suite de la découverte de l'univers industriel du bassin liégeois, la métallurgie aux usines Cockerill, à Seraing, la verrerie au Val-Saint-Lambert. Constantin Meunier reprendra ce thème en 1890 dans l'un des bas-reliefs (L'Industrie) de son Monument au Travail (Laeken). Le musée Meunier fait partie, depuis 1978, des musées royaux des beaux-arts de Belgique. Voir aussi Articles connexes Liste des monuments classés d'Ixelles Liste des musées de Bruxelles Liens externes Le musée Meunier sur le site des musées royaux des beaux-arts de Belgique Portail des musées Portail de la peinture Portail de la sculpture Portail de Bruxelles
Meunier Múzeum

A Meunier Múzeum Constantin Meunier (1831-1905) belga szobrász és festő életművének állít emléket Brüsszel Ixelles/Elsene negyedében, a rue de l'Abbaye 59 szám alatt. Az épület a művész otthona és műterme volt. A belga állam 1936-ban vásárolta meg a műtárgyakkal együtt. Gyűjteményei A gyűjtemény mintegy 700 rajzot, festményt és szobrot tartalmaz, amiből 150 látható kiállítva. A művek keletkezési ideje főleg az 1875 és 1905 közötti időszakra esik, amelyet a művész maga a „második életének” tekintett. Ebben a korszakában nagy szociális érzékenységgel ábrázolta a munka világát. Stílusa a szocialista realizmus nyugati, spontán változatának is tekinthető. Meunier eleinte inkább rajzokon és festményeken fogalmazta meg mondanivalóját a munkások és parasztok életéről, majd 1885-től visszatért a szobrokhoz. Számos alkotását köztéren is felállították. A Meunier Múzeum a Királyi Szépművészeti Múzeum (Brüsszel) részeként működik. Források Tájékoztató feiratok a múzeumban
Meunier Museum

Het Meunier Museum (Frans: Musée Meunier), voorheen het Constantin Meunier Museum (Frans: Musée Constantin Meunier), is een museum in de Brusselse gemeente Elsene, gewijd aan de Belgische kunstenaar Constantin Meunier (1831-1905). Het museum, onderdeel van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, is gehuisvest in de atelierwoning waarin de Meunier de laatste vijf jaar van zijn leven woonde en werkte. Het focust op de evolutie van de kunstenaar tussen 1875 en 1905, wat hij zelf zijn 'tweede leven' noemde. Meunier, geboren in Brussel, was een realistisch schilder van expressieve fabriekstaferelen die blijk gaven van zijn socialistische sympathieën. Hij is vooral bekend om zijn bronzen beelden van fabrieksarbeiders, zoals puddelaars (die ruw ijzer omsmeden in smeedijzer of staal). Deze waren ingegeven door zijn bezoeken aan industriegebieden rond Luik en Charleroi in de jaren zeventig en tachtig van de 19de eeuw. De figuren geven een veelzeggend beeld van die tijd. Hoewel ze gebukt gingen onder hun zware werk, wisten ze voor het oog hun waardigheid te bewaren. De collectie van het museum omvat 759 kunstwerken, waarvan ongeveer 150 tentoongesteld. Naast beelden bezit het museum 85 van zijn schilderijen en talrijke documenten. Ook wordt er uitleg gegeven over zijn werktechnieken. Het eclectisch huis werd gebouwd tussen 1899 en 1900 door de Brusselse architect Ernest Delune. Het bouwschema is dat van een klassiek herenhuis met op het gelijkvloers twee tot drie opeenvolgende plaatsen, met een inkom en een traphal. Langs de tuin loopt een lange gang die het voorhuis verbindt met het schildersatelier en vandaar verder leidt naar het imposante beeldhouwatelier. Het huis werd in 1936 aangekocht door de Belgische staat en drie jaar later ingericht als museum. Zie ook Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België Lijst van musea in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest Externe link Musée Meunier Museum
Музей Константена Меньє

Музей Константена Меньє (фр. Le Musée Constantin Meunier, нід. Het Constantin Meuniermuseum) — музей, присвячений бельгійському художнику і скульптору Константену Меньє і розташований в Ікселі (Брюссельський столичний район). Константен Меньє був вже визнаним скульптором, коли в кінці XIX століття переїхав на вулицю Rue de l'Abbaye в передмісті Брюсселя Іксель. Тут був споруджений особняк за особистими планами Меньє. Меньє мешкав у будинку до своєї смерті в 1905 році. У 1936 році бельгійська держава викупила будинок і в 1939 році тут було відкрито музей. У музеї виставлено 700 робіт Меньє. З 1978 року музей належить до Королівських музеїв витончених мистецтв. У музеї виставлено кратини й малюнки з 1885 року та скульптури з останнього періоду творчості митця. Література Micheline Hanotelle: Paris/Bruxelles: Autour de Rodin et Meunier ACR édition 1997. ISBN 2867701023 Christine Goetz: Studien zum Thema «Arbeit» im Werk von Constantin Meunier und Vincent van Gogh R. A. Klein 1984. ISBN 3980067122 Louis PieÌrard: Constantin Meunier Dietrich 1937. Примітки Посилання Constantin-Meunier-Museum — офіційна сторінка (анг., фр., нід.)
Bazilika Sacré-Cœur (Brusel)

Bazilika Sacré-Coeur v Bruselu (Bazilika Nejsvětějšího Srdce Ježíšova, francouzsky Basilique du Sacré-Coeur nebo Basilique de Koekelberg, nizozemsky Basiliek van het Heilig Hart nebo Basiliek van Koekelberg) je kostel v Koekelbergu, jedné z devatenácti obcí Bruselského regionu. Jde o největší budovu postavenou ve stylu Art deco a šestý největší kostel světa. Bazilika Sacré-Coeur bylo postavena na památku 75. výročí belgické nezávislosti. Základní kámen byl položen králem Leopoldem II. v roce 1905, bazilika však byla dokončena až v roce 1971. Stavba je vysoká 89 metrů, dlouhá 167 metrů (vnější rozměr). Hlavní loď má 141 metrů a v nejširším místě budova dosahuje šířky 107 metrů. Kopule má průměr 33 metrů. Kostel má celkovou kapacitu 2000 lidí. Související články Křesťanská sakrální architektura Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Bazilika Sacré-Cœur na Wikimedia Commons Official website Fotografie z vrcholku baziliky Archivováno 6. 3. 2016 na Wayback Machine. (anglicky) Vitráže v bazilice (anglicky)
Koekelbergbasilikaen

Koekelbergbasilikaen (fransk: Basilique du Sacré-Coeur eller Basilique de Koekelberg, nederlandsk: Basiliek van het Heilig Hart eller Basiliek van Koekelberg) er verdens femtestørste kirke. Basilikaen er 89 meter høj, 167 meter lang og bygget i art deco-stil. Basilikaen er verdens største art deco-bygning. Kirken ligger i kommunen Koekelberg, som er en del af hovedstadsregionen Bruxelles. Historie Basilikaen blev bygget for at fejre Belgiens 75-årsjubilæum som selvstændig stat. Kong Leopold 2. lagde den første grundsten i 1905 og i 1971 stod bygningsværket færdigt. Eksterne henvisninger Officiel Webside Virtuel rundtur i Koekelbergbasilikaen
Bazilika srca Isusova u Bruxellesu

Nacionalna bazilika Presvetog Srca Isusova (fra. Basilique nationale du Sacré-Cœur; niz. Nationale Basiliek van het Heilig-Hart) je katolička mala bazilika i župna crkva u Bruxellesu, Belgija. Posvećena je Presvetom Srcu Isusovom, nadahnuta bazilikom Sacré-Cœur u Parizu. Simbolično, kralj Leopold II. položio je kamen temeljac 1905. godine tijekom proslave 75. obljetnice belgijske neovisnosti. Izgradnju su zaustavila dva svjetska rata i završena je tek 1970. godine. Pripada Metropolitanskoj nadbiskupiji Mechelen-Brussels, 17. je najveća crkva po površini na svijetu i najveća u Belgiji. Smještena na vrhu parka Elisabeth na vrhu brda Koekelberg, između općina Koekelberg i Ganshoren, crkva je popularno poznata kao Koekelberška bazilika (francuski: Basilique de Koekelberg; nizozemski: Basiliek van Koekelberg). Masivna građevina od opeke i armiranog betona, u art deco stilu neobizantske inspiracije, ima dva tanja tornja i gotovo jednako visoku zelenu bakrenu kupolu koja se uzdiže 89 metara iznad tla, dominirajući sjeverozapadnom panoramom Bruxellesa. Galerija Izvori Vanjske poveznice
Szent Szív-székesegyház

A Brüsszeli Szent Szív Székesegyház vagy más néven a Koekelbergi Bazilika (franciául: Basilique du Sacré-Cœur vagy Basilique de Koekelberg, hollandul: Nationale Basiliek van het Heilig Hart vagy Basiliek van Koekelberg) az ötödik legnagyobb templom a világon. Koekelberg városrész területén épült 1905–1970 között. Az alapvetően Art déco stílusban épült székesegyház főhajója 141 méter hosszú, 107,8 m széles, az épület teljes hossza 164,5 m, magassága 93 m, kupolájának átmérője 33 m. Története A székesegyház építését a belga függetlenség kivívásának 75. évfordulójának alkalmából határozták el. II. Lipót belga király Pierre Langerock belga műépítésznek adta a megbízást, aki egy gigantikus neogótikus épületet képzelt el. A székesegyház alapkövét maga a király helyezte el 1905. október 12-én, de az épületet véglegesen csak 1971-re fejezték be. Az első világháború kitörésekor megtorpant az építkezés, csak 1919-ben indult újra a munka. Ekkorra azonban megváltozott az építész személye, és az eredeti koncepció is. Albert Van Huffel már egy modern (Bauhaus és neobizánci) stílusú templom megépítését kapta feladatul. A brüsszeliek számára úgy tűnt, hogy sohasem fog elkészülni az épület. Ennek oka az volt, hogy az építkezés menete teljesen a hívők adományaitól függött, és ezek összege gyakran alatta maradt a várakozásoknak. A kupola megépítése az 1960-as évek végére fejeződött be, és a két világháborús győzelem tiszteletére szentelték fel. A templom belső kialakítása az 1930-as évek Art déco stílusát tükrözi, a márvány széles körű használatával. 1997 óta fel lehet menni a kupolába, ahonnan (az 53 méter magasságban lévő körteraszról) gyönyörű kilátás nyílik Brüsszelre és a környező vidékre. További információk Hivatalos honlap (angolul) Koekelbergi Bazilika
Basilica del Sacro Cuore (Koekelberg)

La basilica del Sacro Cuore (basilique du Sacré-Cœur) è edificata nella regione di Bruxelles-Capitale, in Belgio, nel comune di Koekelberg, e per estensione è la sesta chiesa al mondo. Storia Posta la prima pietra nel 1905, per commemorare i 75 anni dell'indipendenza belga, su commissione di Leopoldo II del Belgio che morirà nel 1909, la basilica viene completata nel 1971. Il 28 gennaio 1952 papa Pio XII l'ha elevata al rango di basilica minore. Descrizione La basilica rappresenta la maggiore costruzione al mondo dell'Art déco, con i suoi 89 metri di altezza e 167 metri di lunghezza esterna. Le torri sono alte 65 metri e la cupola che domina l'insieme si trova a un'altezza di 100 metri per un diametro di 33 metri. All'interno è coperta con terracotta e decorata da magnifiche vetrate. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su basilica del Sacro Cuore Collegamenti esterni (NL, FR, EN) Sito ufficiale, su basilicakoekelberg.be. (EN) Basilica del Sacro Cuore, in GCatholic.org. Basilica del Sacro Cuore, su archINFORM.
Koekelbergbasilikan

Koekelbergbasilikan, franska Basilique Nationale du Sacré-Cœur, flamländska Nationale Basiliek van het Heilig-Hart, är en katolsk kyrka på Koekelberg i Bryssel. Kyrkan, som är en av de största katolska kyrkorna i världen, började byggas 1905 och stod klar 1969. Den innehar hedersbenämningen basilika (mindre basilika). Historia År 1880 ville Kung Leopold II av Belgien omvandla området kring Koekelberg till ett kungligt distrikt till minne av 50-årsdagen av Belgiens självständighet. Inspirationen hämtade han från Sorbonnekvarteret i Paris och ville därför bygga en egen Panthéon. Denna idé mötte svagt gehör och Leopold lanserade istället idén om att bygga en nationell helgedom. Kungen var fascinerad av Paris och ville att arkitekturen av den nya kyrkan skulle påminna om Sacré-Cœur i Montmartre. Platsen skulle också vara navet av avenyer som sammanstrålar här likt Triumfbågen i Paris tillsammans med en egen "Champs-Élysées" som leder in mot stadskärnan. Kung Leopold II lade själv den första stenen vid starten av bygget som även sammanföll med Belgiens 75:e årsdag av självständighet år 1905. Ritningarna till basilikan var inledningsvis i nygotisk stil och ritades av arkitekten Pierre Langerock. När första världskriget bröt ut tog de belgiska statsfinanserna slut och bygget stannade upp, men förde även med sig en förändring i den arkitektoniska smaken. En ny art déco-design ritades därför av arkitekten Albert van Huffel tillsammans med ingenjören Paul Rome. År 1919 tillägnade den belgiska kardinalen Désiré-Joseph Mercier monumentet till första världskrigets offer. När van Huffel dog år 1935 lämnades Paul Rome att slutföra bygget av basilikan. Koekelbergbasilikan invigdes år 1951 av kardinal Jozef-Ernest van Roey trots att den ännu inte var färdigställd. Till år 1969 stod basilikan färdig men dessförinnan hade den erhållit status som mindre basilika av påve Pius XII redan år 1952. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Koekelbergbasilikan.﻿ Officiell webbplats
Gaucheretpark

Het Gaucheretpark (Frans: Parc Gaucheret) is een Brussels park dat is gelegen net ten noorden van de Noordruimte in de gemeente Schaarbeek. Het park ligt aan de Gaucheretstraat tussen de Rogierstraat en het Gaucheretplein, nabij het Noordstation. Het ontleent zijn naam aan François Gaucheret, een grootgrondbezitter uit de achttiende eeuw. Het park is aangelegd tussen 1999 en 2001 op een terrein dat al meer dan 30 jaar braak lag als gevolg van de sloop van de Noordwijk in de jaren zestig. Het werd aangelegd om de sociale cohesie in de Gaucheretbuurt, die verloren was gegaan, te versterken. Het park heeft veel beton en steen, zodat het goed past in het sterk verstedelijkte landschap dat het park omringt. In het park bevinden zich twee speelpleinen, een grote ludieke fontein en golvende grasvelden. Externe link Filmpje over het Gaucheretpark Zie ook Lijst van parken en tuinen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest
MigratieMuseumMigration

Das Migratie Museum Migration in Molenbeek ist ein Migrationsmuseum in der Hauptstadtregion Brüssel in Belgien, das im Oktober 2019 eröffnet wurde. In der Hauptstadtregion Brüssel leben Menschen aus 184 Staaten. Jeden Tag wandern Menschen zu und ab. In dem Museum wird die Geschichte der ersten Gastarbeiter, der Heimatlosen, der Kriegsflüchtlinge und auch der europäischen Binnenmigranten dargestellt. Dabei wird neben den persönlichen Migrationsgeschichten auf die Zuwanderungsschübe und die demografische Entwicklung in der Region eingegangen. Weblink Homepage des Museums Einzelnachweise
MigratieMuseumMigration

The MigratieMuseumMigration (MMM) is a migration museum in Molenbeek-Saint-Jean, a municipality of Brussels, Belgium. It was founded in 2019 by the Foyer de Molenbeek-Saint Jean, which was established in 1969. It is one of the 235 (as of 2024) museums to which access is provided by the Belgian national "Museum Pass" and one of the 49 (as of 2024) museums included in the "Brussels Card". People from about 180 countries live in the Brussels-Capital Region, and the museum presents the history of the first guest workers, the homeless, the war refugees and also the European internal migrants. The museum "pays tribute to the many migrants who have helped shape the city". In 2022, it received the European Heritage Label. The museum is located at 17, rue des Ateliers/Werkhuizenstraat, close to the Brussels–Charleroi Canal. This site is served by the tram stop Sainctelette (on line 51). See also List of museums in Brussels History of Brussels Culture of Belgium References External links Official website
MigratieMuseumMigration

Le MigratieMuseumMigration (MMM) est un musée des migrations situé à Molenbeek-Saint-Jean, commune de Bruxelles, en Belgique. Il a été fondé en 2019 par l'Immigratiecentrum Le Foyer (nl), créé, lui, en 1969. Il fait partie des 235 musées (2024) musées inclus dans le « Museum Pass » belge et l'un des 49 (2024) musées inclus dans la « Brussels Card ». En Région Bruxelloise cohabitent des personnes originaires de plus que 180 pays. Le musée retrace l'histoire des premiers travailleurs immigrés, des sans-abri, des réfugiés de guerre ainsi que des migrants internes européens. Il « rend hommage aux nombreux migrants qui ont fait la ville ». Pour ce faire il combine des explications sur l'histoire de la politique migratoire avec des objets et témoignages récoltés auprès des migrants ainsi que des oeuvres d'artistes contemporains qui traitent le sujet. En 2022, le MMM a reçu le Label du patrimoine européen. Le musée est situé au rue des Ateliers 17, à proximité du canal Bruxelles-Charleroi et du futur musée Kanal. Ce site est desservi par l'arrêt de tramway Sainctelette (ligne 51). Liens externes (fr + nl + en) Site officiel Articles connexes Liste des musées de Bruxelles Histoire de Bruxelles Culture de la Belgique Références Portail des musées Portail de Bruxelles
MigratieMuseumMigration

Het MigratieMuseumMigration (MMM) is Belgisch museum in de Brusselse gemeente Sint-Jans-Molenbeek. Het in oktober 2019 opgerichte museum is gewijd aan migratie sinds de Tweede Wereldoorlog. In 2022 heeft het museum het Europees Erfgoedlabel gekregen. Externe link Officiële website
ГЕС Monsin

ГЕС Monsin — гідроелектростанція у Бельгії. Знаходячись між ГЕС Ivoz-Ramet (9,9 МВт, вище за течією) та ГЕС Lixhe (15,9 МВт), входить до складу каскаду на річці Маас, котра утворює спільну дельту з Рейном (басейн Північного моря). Станом на другу половину 2010-х найпотужніша конвенційна гідроелектростанція у цій рівнинній країні. З 1930 року Маас перекриває гребля-міст Monsin, котра складається з невисокої перепони у руслі та розташованих над нею шести арок. На початку 1950-х комплекс доповнили машинним залом ГЕС, розташованим на лівому березі на одній осі з греблею. Для цього прокопали короткий канал, котрий забезпечує подачу води до залу та її подальше відведення. Основне обладнання станції становлять три турбіни типу Капалан потужністю по 6 МВт, які використовують напір у 5,7 метра (рівень води у верхньому б'єфі становить 60 метрів НРМ, у нижньому — 54,3 метра НРМ) та забезпечують виробництво 58 млн кВт·год електроенергії на рік. Примітки