NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Gertrudiskerk (Machelen)

De Sint-Gertrudiskerk is de parochiekerk van de Vlaams-Brabantse plaats Machelen, gelegen aan de Kerklaan. Geschiedenis Mogelijk ligt een 9e-eeuws hofkerkje in het domein van de Abdij van Nijvel ten grondslag aan de parochie van Machelen. In 1226 was voor het eerst sprake van een zelfstandige parochie. Toen kwam het tiendrecht aan het Sint-Goedelekapittel te Brussel. Omstreeks 1489 werd de kerk door brandstichting verwoest. In 1500 werd met de herbouw begonnen. Omstreeks 1550 stopte de bouw wegens geldgebrek, nadat koor en transept gereed waren gekomen. Van 1584-1592 werd, tijdens de godsdiensttwisten, de kerk zwaar beschadigd. Daarna werd de kerk hersteld en in 1604 opnieuw ingewijd. Einde 19e eeuw was de kerk te klein geworden. Van 1899-1901 werd een nieuwe kerk gebouwd waarbij materiaal van de oude, nu gesloopte, toren werd gebruikt. Architect was Gustave Hansotte. In 1906 werd een vieringtorentje gebouwd. In 1943 werd de torenspits op last van de Duitse bezetter afgebroken om in 1952 weer te worden herbouwd. Gebouw Het betreft een in witte zandsteen uitgevoerde georiënteerde driebeukige kruiskerk met naastgebouwde neogotische westtoren welke vijf geledingen heeft. Het laatgotisch koor werd naar het westen toe uitgebreid met een neogotisch kerkschip. De transeptarmen zijn laatgotisch. Interieur Het interieur wordt overkluisd door kruisribgewelven. De kerk bezit een schilderij uit 1634, Sint-Gertrudis op haar sterfbed toegeschreven aan Jan Cossiers. Een Kroning van Maria met Kind is uit de eerste helft van de 17e eeuw. De Heilige Familie met de kleine Johannes en Jezus wordt bespot door de soldaten zijn 18e-eeuws. Daarnaast zijn er een aantal 19e-eeuwse schilderijen. Van omstreeks 1500 is een gepolychromeerd houten beeld van Sint-Antonius. Uit de 16e eeuw is een houten beeld van Sint-Gertrudis. Er zijn 18e-eeuwse terracottabeelden van Sint-Antonius Abt en Sint-Laurentius. Daarnaast zijn er enkele gepolychromeerd houten en gipsen beelden ut de 19e eeuw. Het hoofdaltaar is van 1900. De gemarmerd houten zijaltaren zijn uit de 7e en 18e eeuw. De biechtstoelen zijn van 1663 en 1770. De kerk heeft 17e- en 18e-eeuwse grafstenen. De glas-in-loodramen zijn van begin 20e eeuw.
Église Sainte-Julienne de Liège

L'église Sainte-Julienne est une église de Liège. Elle est située dans le quartier de Xhovémont. Historique En 1934, la population croissante du quartier de Xhovémont pousse Mgr Kerkhofs, évêque de Liège, à créer une nouvelle paroisse dédiée à sainte Julienne de Cornillon. L'église ne sera consacrée qu'en 1969 par Mgr van Zuylen. Notes et références Voir aussi Articles connexes Patrimoine religieux de Liège Liens externes Site web Portail de Liège Portail de l’architecture chrétienne
Sint-Julianakerk (Luik)

De Sint-Julianakerk (Église Sainte-Julienne) is de parochiekerk van Naimette-Xhovémont in de Belgische provincie Luik. Zij is gewijd aan Juliana van Cornillon. Geschiedenis Hoewel de toenemende bevolking in Xhovémont al in 1934 de behoefte aan een eigen parochie deed voelen, was het niet eerder dan 1969 dat een eigen kerk in gebruik werd genomen. Het betreft een betonnen gebouw in modernistische stijl, dat geflankeerd wordt door een open betonnen klokkentoren.
Iglesia de Santa Susana (Schaerbeek)

La iglesia de Santa Susana (en francés Église Sainte Suzanne) es una iglesia católica belga ubicada en Schaerbeek (o Schaarbeek), Bruselas-Capital. Su construcción fue realizada siguiendo el diseño del arquitecto Jean Combaz; inició en 1925 y culminó en 1928. Inspirada en la iglesia de Nuestra Señora de Le Raincy (Francia), es la primera de las iglesias de Bruselas construidas usando hormigón. Las ventanas son obra de Simon Steger y Jacques Colpaert; la pila bautismal, que data de 1935, es obra de los talleres de arte de Maredsous; el órgano fue construido por Pels de Lierre en 1962 y comprende 27 registros y tres teclados. Referencias
Sint-Suzannakerk

De Sint-Suzannakerk (Frans: Église Sainte-Suzanne) is een rooms-katholiek kerkgebouw te Schaarbeek, gelegen aan Blauweregenlaan 30. De kerk werd gebouwd in 1925-1928 op grond geschonken door Louise Thiéry, een zus van kanunnik Armand Thiéry en weduwe van generaal Albert Maes (1859-1915). Ze had naast haar echtgenoot ook haar dochter Suzanne verloren en liet de kerk naar haar wijden aan de heilige Suzanna. Het was de eerste kerk in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest waarbij beton het belangrijkste bouwmateriaal was. Architect van het gebouw in art-decostijl was Jean Combaz. In de tijd van de bouw was art deco nog niet gebruikelijk voor het ontwerp van kerken, en het gebouw werd spottend: de bioscoop van het kerkhof van Schaarbeek genoemd, aangezien art deco reeds veelvuldig voorkwam bij cinema's en dergelijke. Combaz inspireerde zich op de baanbrekende Notre-Dame du Raincy, die enkele jaren voordien was gebouwd. Hij ontwierp een eenbeukige kerk. De symmetrische voorgevel wordt bekroond door een voorgebouwde toren. Het schip is 14 meter hoog, 27 meter breed en 47 meter lang. De toren is 49 meter hoog. Het doopvont, van 1935, werd vervaardigd in de werkplaatsen van de Abdij van Maredsous. Het orgel is van 1932 en werd vervaardigd door orgelbouwer Pels. De brandglasramen van Simon Steger en Jacques Colpaert zijn gevat in beton en dateren uit het midden van de 20e eeuw. In 2016-2019 onderging de kerk een grootscheeps renovatie geleid door architectenbureau Arsis, dat onder meer betonrot aanpakte. Voetnoten
Église Sainte-Thérèse d'Avila de Schaerbeek

L'église Sainte-Thérèse d'Avila (en néerlandais : Sint-Theresiakerk) est un édifice religieux situé au no 352 de l'avenue Rogier, entre la place Général Meiser et la rue des Pavots, dans la commune bruxelloise de Schaerbeek. Depuis 2015 – et sous le patronyme d’église Mar Addaï et Mar Mari – elle est un lieu de culte de l’Église chaldéenne catholique. Histoire La construction de l'église a débuté en 1932, sur base de plans dressés par l'architecte J. Coomans. L'édifice est en style roman modernisé. La construction a nécessité la pose d'une ossature de pieux en béton, le sol étant un terrain de remblai, il manquait de stabilité. Parmi les ouvrages remarquables se trouvant dans l'église, il est à noter la statue de Notre-Dame à l'Enfant, dont la représentation est plus naturelle que les statues traditionnelles. La paroisse Sainte-Thérèse fait partie de l'unité pastorale Meiser qui fait elle-même partie du doyenné de Bruxelles Nord-Est. Lors de sa construction, l'église s'appelait église Saintes-Thérèse-et-Alice. Cependant en 1943, lors de la construction de l'église Sainte-Alice, la paroisse fut scindée. La sainte patronne de l'église est Thérèse d'Ávila, religieuse carmélite espagnole, née à Ávila le 28 mars 1515 et décédée à Alba de Tormes le 4 octobre 1582. L'Église chaldéenne catholique est chargée du lieu depuis 2015 et le dédie à Mar Addaï et Mar Mari. Galerie de photos Notes et références Voir aussi Doyenné de Bruxelles Nord-Est Liens externes Église Sainte-Thérèse d'Avila sur 1030.be Portail de la Belgique Portail de Bruxelles Portail de l’architecture chrétienne
Sint-Theresiakerk (Schaarbeek)

De Sint-Theresiakerk (Frans: Église Sainte-Thérèse d'Avila) is een rooms-katholiek kerkgebouw te Schaarbeek, gelegen aan Rogierlaan 360. De bouw van de kerk begon in 1932 en architect was Jules Coomans. Hoewel eerst aan de Heiligen Theresia en Aleidis gewijd, werd de parochie in 1943 gesplitst en werd de kerk enkel nog aan Theresia toegewijd, aangezien de Sint-Aleydiskerk reeds bestond in het andere deel van de parochie. Het is een bakstenen kerkgebouw met gebruik van beton voor het skelet, in neoromaanse stijl, waarbij de voorgevel geflankeerd wordt door twee identieke torens, elk gedekt met een tentdak. In de voorgevel vindt men een gevelsteen met in reliëf het zegevieren van Christus. In de kerk bevindt zich een fraai beeld van de Madonna met Kind. Sinds 2015 betrekt de Chaldeeuws-Katholieke Kerk het kerkgebouw onder de naam Mar Addaï - Mar Mari. De Chaldeeuwse parochie is toegewijd aan de heiligen Mari en Thaddeus van Edessa, ook Judas de Zeloot genoemd. De gemeenschap gaat er prat dat de ritus teruggaat tot de Kerk van de eerste christenen, dit wil zeggen zonder Byzantijnse invloed noch Roomse invloed. Deze oude ritus in Arabisch-Perzische traditie startte uit gebedsdiensten in de synagogen.
Церковь Святой Терезы Авильской (Брюссель)

Церковь Святой Терезы Авильской (фр. L'église Sainte-Thérèse d’Avila, нид. Sint-Theresia van Avila-Kerk) — католический храм в Брюсселе (Бельгия). История Строительство храма в неороманском стиле началось в 1932 году. После постройки храм был освящён в честь святых Терезы Авильской и Алисы. Когда в 1954 году в Схарбеке был построен новый храм Святой Алисы, приход стал носить имя только Терезы Авильской. Приход Святой Терезы Авильской входит в деканат Мейзер. Ссылки Culte catholique (недоступная ссылка) (фр.) Wikimapia (фр.)
Церква Святої Терези Авільської (Схарбек)

Церква Святої Терези Авільської (фр. L'église Sainte-Thérèse d’Avila, нід. Sint-Theresia van Avila-Kerk) — католицький храм в Брюсселі (Бельгія). Історія Будівництво храму в неороманському стилі почалося в 1932 році. Після завершення будівництва храм був освячений на честь святих Терези Авільскої і Аліси. Коли в 1954 році був побудований новий храм Святої Аліси, парафія стала носити ім'я тільки Терези. Парафія Святої Терези входить у деканат Мейзер. Посилання Culte catholique[недоступне посилання з травня 2019](фр.) Wikimapia (фр.)
Église Sainte-Walburge de Liège

L'église Sainte-Walburge est un édifice religieux catholique sis dans le quartier Sainte-Walburge sur les hauteurs de la ville de Liège, en Belgique. L’église, construite en 1879, est le deuxième édifice succédant à une ancienne chapelle de maladrerie érigée au XIVe siècle. Elle est le lieu de culte de la paroisse catholique. Historique Il semble qu'un sanctuaire existait déjà au XIIIe siècle. Une chapelle est mentionnée en 1338 dans un courrier d'Adolphe de La Marck. Au XIVe siècle, une maladrerie destinée aux lépreux est construite grâce à un legs de Guillaume Gillar delle Cange sans doute attenante à la chapelle. La lèpre disparaissant, des habitations commencent à s'élever le long de la route qui mène à Tongres, la population augmente en même temps que la demande d'un lieu de culte plus grand. De plus, le faubourg Sainte-Walburge se situant en dehors de la ceinture fortifiée de Liège, les habitants étaient empêchés de se rendre à l'église Saint-Servais lors des périodes de troubles durant lesquels les portes de la cité étaient fermées. Au XVIe siècle, Ferdinand de Bavière accorde à Pierre Stévart l'autorisation de construire une église et de l'ériger en paroisse. La chapelle fut détruite et l'église se dressa sur le site du « bonnier des lépreux ». Inaugurée le 7 septembre 1614, cet édifice subit les outrages du temps et fut abattu pour être reconstruit en 1879. C'est ce bâtiment qui est encore visible de nos jours. Il était jadis entouré du cimetière de Sainte-Walburge qui a été transféré au cours du XIXe siècle. Voir aussi Bibliographie Chantal Mezen, Le Cimetière de Sainte-Walburge, Noir Dessin Production, Grivegnée, 2004 Articles connexes Patrimoine religieux de Liège Cimetière de Sainte-Walburge Lien externe Arrêté du classement Portail de Liège Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme
Sint-Walburgakerk (Luik)

De Sint-Walburgakerk (Frans: Église Sainte-Walburge) is de parochiekerk van de wijk Sainte-Walburge in de Belgische stad Luik. De kerk is gelegen aan de Rue Sainte-Walburge 168. Geschiedenis Op deze plaats zou reeds in de 13e eeuw een kapel hebben gestaan. In een schrijven van bisschop Adolf van der Mark wordt deze voor het eerst schriftelijk vermeld in 1338. In de 14e eeuw zou er een leprozerie geweest zijn, die later weer verdween. De bevolking begon toe te nemen en vestigde zich langs de hoofdweg naar Tongeren. Zo ontstond een voorstad van Luik, buiten de omwalling gelegen. De bevolking was voor zijn religieuze plichten aangewezen op de Sint-Servaaskerk te Luik. In de 16e eeuw gaf Ferdinand van Beieren toestemming om een eigen parochie te stichten. De kapel werd gesloopt en een kerk werd gebouwd op de plaats van de voormalige leprozerie. Deze kerk werd in 1614 ingewijd. In 1879 werd ze vervangen door het huidige, neogotische, bouwwerk. Het betreft een kruisbasiliek met voorgebouwde toren, voorzien van vier topgevels en een achtkante spits. Het doopvont werd in 1986 geklasseerd als monument.
Église Sainte-Élisabeth (Haren)

L'église Sainte-Élisabeth (en néerlandais : Sint-Elisabethkerk) est un édifice religieux situé rue Sainte-Élisabeth à Haren dans la Région de Bruxelles-Capitale en Belgique. Historique La tour serait la partie la plus ancienne et daterait du XIIe siècle. Le portail date de 1737. La paroisse Sainte-Élisabeth fait partie de l'unité pastorale du Kerkebeek qui fait elle-même partie du doyenné de Bruxelles Nord-Est. Patrimoine artistique Parmi les ouvrages remarquables se trouvant dans l'église, il est à noter : Un orgue de tribune Louis XV, datant de 1775, œuvre du facteur Adrien Rochet. La chaire de vérité. Notes et références Voir aussi Articles connexes [Haren (Brussel) Doyenné de Bruxelles Nord-Est Bibliographie Pierre-Jean Tribot, Bruxelles (Laeken, Neder-Over-Hembeek, Haeren), Bruxelles, Guides CFC Édition, 129 p. (ISBN 2-930018-56-9) Liens externes La paroisse Sainte-Élisabeth Portail de Bruxelles Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme
Sint-Elisabethkerk (Haren)

De Sint-Elisabethkerk (Frans: Église Sainte-Élisabeth) is de parochiekerk van Haren, gelegen aan Sint-Elisabethstraat 1. Reeds in de 12e eeuw was hier een kerk, waarvan de romaanse westtoren werd ingebouwd in de latere, laatgotische kerk die gedurende de 14e, 15e en 16e eeuw tot stand kwam. Deze werd gebouwd in witte zandsteen die uit groeven in de omgeving afkomstig was. Het betreft een driebeukige kerk. Het interieur van de kerk omvat interessante muurschilderingen, zoals een 15e-eeuwse Sint-Gerardus, plantenranken als gewelfversiering uit de 16e eeuw, en schilderingen aan het koor uit de 2e helft van de 17e eeuw. De schilderingen werden ontdekt tijdens restauratiewerkzaamheden welke in 1953 werden uitgevoerd. De kerkmeubelen zijn voornamelijk 18e-eeuws, en omvatten de preekstoel (1723), de communiebank (1728), de orgelkast (1773), een biechtstoel en de lambrisering. Diverse beelden, zoals een graflegging (15e eeuw), een gekruisigde Christus (16e eeuw), een Sint-Antonius. Dan zijn er enkele schilderijen uit de 16e en 17e eeuw, waaronder een Onze-Lieve-Vrouw met Kind door Joos van Cleve.
Sint-Hermes-en-Alexanderkerk

De Sint-Hermes-en-Alexanderkerk (Église Saint-Hermès-et-Alexandre) is een romaans kerkgebouw in de Belgische gemeente Theux in de provincie Luik. De kerk is toegewijd aan Hermes en Alexander. Historiek De huidige kerk is een gebouw dat een aantal gebedshuizen op deze plek opvolgt en is het enige voorbeeld van een romaanse hallenkerk met één beuk uit de elfde eeuw die bewaard is gebleven in het gebied tussen de Loire en de Rijn. Het gebouw maakt sinds 1942 deel uit van het onroerend erfgoed van Wallonië. Vorige gebedshuizen Op de plaats van de kerk van de heiligen Hermes en Alexander volgden vier gebouwen elkaar op: een kleine rechthoekige constructie, waarvan we overblijfselen vinden onder het koor van het huidige gebouw een kleine Merovingische kapel die het resultaat is van de westwaartse uitbreiding een Karolingische kerk gebouwd in de tweede helft van de negende eeuw, voorafgegaan door een toren in het westen een romaanse kerk uit het einde van de tiende of het begin van de twaalfde eeuw met een kleine rechthoekige chevet en een toren aan de westzijde De romaanse kerk onderging vervolgens vele wijzigingen die het huidige uiterlijk hebben bepaald met onder meer de bouw van een versterkte toren tegen de noordgevel in de dertiende eeuw. In de veertiende eeuw volgde de toevoeging van een uurwerk (houten structuur met kraagstenen) aan de top van de toren. Galerij
Église apostolique arménienne Sainte-Marie-Madeleine d'Ixelles

L'église Sainte-Marie-Madeleine (en arménien Սուրբ Մարիամ-Մագդաղենացի, Surb Mariam Magdaghenatsi) est un édifice religieux orthodoxe arménien sis à Ixelles (Région de Bruxelles-Capitale, en Belgique. De style postmoderne elle fut construite à partir de 1986. Histoire Avant la construction de l'église dans la rue Kindermans à Ixelles, les Divines Liturgies orthodoxes pour la communauté arménienne de Belgique étaient célébrées sporadiquement tantôt à Bruxelles, tantôt à Anvers par des prêtres de l'Église apostolique arménienne venant de Paris. Elles avaient lieu dans des églises anglicanes louées pour l'occasion. Au début des années 80, l'asbl Fondation pour l'Église arménienne de Belgique commença à collecter des fonds pour la construction d'une église. Son projet fut conçu par l'architecte Haïk Mardikian et l'ingénieur Jacques Kupélian qui s'inspirèrent de la forme de l'église Sainte-Croix d'Aghtamar. La demande de permis de bâtir fut introduite en 1985. Les travaux débutèrent l'année suivante et furent terminées en 1990. L'église fut consacrée le 6 mai 1990 par Vasken Ier, Catholicos de tous les Arméniens, Karékine II, Catholicos des Arméniens de la Grande Maison de Cilicie et l'archevêque Kude Nakachian, métropolite arménien de Paris. Description L'édifice occupe la quasi-totalité d'une parcelle étroite située entre deux immeubles d'appartements. Légèrement en retrait de la rue, l'église sur plan de croix grecque (avec toutes les branches de même longueur) possède une façade lisse habillée de bandeaux de calcaire alternant blanc et rose. Elle est surmontée d'un dôme conique en cuivre reposant sur un tambour octogonal. L'intérieur, très sobre, est dominé par la coupole dorée. À droite du maître-autel en marbre blanc fut installé un orgue néo-classique (1994). Les murs intérieurs sont couverts d'un enduit couleur terre de Sienne. Accès Lignes 38, 60 et N10 (bus de nuit) des autobus de Bruxelles et lignes 8 et 93 du tramway de Bruxelles, arrêt Vleurgat. Galerie Notes et références Liens externes Page de l'église Sainte-Marie-Madeleine et calendrier des messes sur le portail des Arméniens en Belgique Portail de Bruxelles
Apostolische Armeense kerk Sint-Maria-Magdalena

De Apostolische Armeense kerk Sint-Maria-Magdalena (Frans: église apostolique arménienne Sainte-Marie-Madeleine) is een Armeens-apostolische kerkgebouw in de Belgische gemeente Elsene in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De kerk staat aan de Kindermansstraat. De kerk is gewijd aan Maria Magdalena. Geschiedenis Voordat er een kerk stond aan de Kindermansstraat, werd de Orthodoxe Liturgie voor de Armeense gemeenschap van België soms gevierd in Brussel, soms in Antwerpen, door priesters van de Armeense Apostolische Kerk van Parijs. Ze werden gehouden in anglicaanse kerken die voor de gelegenheid werden gehuurd. In de vroege jaren 1980 begon de vzw Fondation pour l'Église arménienne de Belgique geld in te zamelen voor de bouw van een kerk. De kerk werd ontworpen door de architect Haïk Mardikian en ingenieur Jacques Kupelian die geïnspireerd werden door de vorm van de Kerk van het Heilige Kruis. In 1985 werd de bouwvergunningaanvraag aangevraagd. De bouw begon het jaar erna en werd voltooid in 1990. Op 6 mei 1990 werd de kerk ingewijd door Vazgen I, Karekin I en Kude Nakachian, de Armeens aartsbisschop van Parijs. Gebouw Het gebouw beslaat bijna totale terrein van het smalle perceel gelegen tussen twee appartementsgebouwen. De kerk heeft het plattegrond van een Grieks kruis en staat iets teruggetrokken van de straat, met een gladde gevel, gekleed in afwisselend wit en roze kalkstenen banden. Het geheel wordt gedekt door een conische koperen koepel rustend op een achthoekige grondplan. Het interieur is sober en wordt gedomineerd door de gouden koepel. Rechts van het witmarmeren hoofdaltaar is een neoklassiek orgel geïnstalleerd (1994). De binnenmuren zijn bedekt met een laag rauwe sienna. Zie ook Lijst van kerken in Brussel
Église de l'Épiphanie de Schaerbeek

L'église de l'Épiphanie (en néerlandais : Driekoningenkerk) est un lieu de culte catholique sis au 470B de la rue de Genève à Schaerbeek (Bruxelles). En rien semblable à ce qui est généralement considéré comme ‘église’, il est intégré partiellement à un bâtiment résidentiel et commercial. La paroisse est bilingue. Histoire En 1962 la paroisse Sainte-Thérèse de Schaerbeek (Meiser) achète un terrain à la rue de Genève. Ce quartier de Schaerbeek, proche de la commune d’Evere, s’urbanise rapidement et un lieu de culte y devient nécessaire. Lorsque les travaux commencent en 1974 le concept est nouveau : l’église fera partie d’un complexe immobilier de six étages comprenant également appartements et magasins au rez-de-chaussée. Le bâtiment de style moderne, fut construit de 1974 à 1984 d’après les plans de l'architecte Marcel Reymen. Description Le rez-de-chaussée commercial de l’immeuble à appartements, au 470B de la rue de Genève à Schaerbeek, est prolongé à l’arrière par une vaste salle qui sert au culte. Une seconde salle plus petite est utilisée pour les célébrations de semaines. Sur le côté du bâtiment une rampe en léger dégradé y conduit. Communauté La paroisse est bilingue: des services religieux y sont célébrés en français et en néerlandais. La section francophone fait partie de l'unité pastorale Meiser qui fait elle-même partie du doyenné de Bruxelles Nord-Est. La section néerlandophone fait partie de l’Unité ‘Sint-Franciscus’. Patrimoine L'église de l’Épiphanie possède un orgue de style italien de l'œuvre du facteur Patrick Collon. L'orgue, commandé en 1972, a été installé et harmonisé sur place en 1988. Notes et références Portail du catholicisme Portail de l’architecture chrétienne Portail de Bruxelles
Driekoningenkerk (Schaarbeek)

De Driekoningenkerk (Frans: Église de l'Épiphanie) is een rooms-katholiek kerkgebouw te Schaarbeek, gelegen aan Genèvestraat 470. In 1962 kocht de parochie van Sint-Theresia reeds de grond voor de bouw van een nieuw kerkgebouw. In 1974 startten de werkzaamheden en pas in 1984 was het gebouw voltooid. Architect was Marcel Reymen. De kerk maakt onderdeel uit van een complex dat ook appartementen, een kapel, een ondergrondse parkeergarage en winkels omvat. De eigenlijke kerk is een modernistisch bouwwerk waarin beton, hout en baksteen zijn verwerkt. De sobere kerk heeft een plat dak en een toren ontbreekt.
Église de la Sainte-Famille de Schaerbeek

L'église de la Sainte-Famille (en néerlandais : Heilige-Familiekerk) est un édifice religieux catholique situé square François Riga dans le quartier de Helmet, à Schaerbeek, commune bruxelloise. Une partie de l'église, le chœur et le transept, fut construite en 1890 par l'architecte Émar Collès, cofondateur des écoles d'art Saint-Luc à Bruxelles. Tandis que le clocher et la nef furent construits bien plus tard, vers 1930, par l'architecte Vandendael, dans un style Art déco. Le parvis de l'église donne sur le square, l'arrière de l'église est longée par la chaussée de Helmet. Les parties latérales de l'église forment la fin de l'avenue Huart Hamoir. La sainte Famille est le nom donné à la famille formée par Jésus et ses parents, Marie et Joseph. La paroisse Sainte-Famille fait partie de l'unité pastorale du Kerkebeek du doyenné de Bruxelles Nord-Est. Voir aussi Articles connexes Helmet Bibliographie Thomas Coomans, « Quelle protection pour les églises à Bruxelles ? Vers une approche patrimoniale intégrée », Bruxelles patrimoine, no 002,‎ juin 2012, p. 52-77 (lire en ligne, consulté le 4 janvier 2026) Liens externes A la recherche d’une église ou d’une Unité pastorale ? sur catho-bruxelles.be Église de la Sainte-Famille sur 1030.be Portail de Bruxelles Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de l’Art déco