NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cimetière militaire de Ration Farm

Le cimetière militaire de Ration Farm, ou cimetière militaire de La Plus Douve (appelé notamment en anglais Ration Farm (La Plus Douve) Cemetery) est un cimetière militaire britannique commémorant les soldats morts de la Première Guerre mondiale, situé dans le village belge de Ploegsteert. Le cimetière est situé à 3,25 km au nord du centre du village et à 900 m au sud-est de Wulverghem. Il a été conçue par George Goldsmith et est entretenue par la Commonwealth War Graves Commission. Le site, d'une superficie de 1 459 m2, est de forme rectangulaire avec une petite saillie à l'angle sud-ouest. Le cimetière est entouré par un mur de briques sur trois côtés et par une haie du côté est où se dresse la Croix du Sacrifice. Il est situé à 100 m de la route et accessible par la cour d'une ferme. De l'autre côté de la ferme, à 90 m au sud, se trouve le cimetière La Plus Douve Farm. Il y a 203 soldats enterrés, dont 9 soldats inconnus. Histoire Il y avait deux fermes dans la vallée de la Douve. L'un, La Petite Douve, a été la cible d'une attaque réussie du 7e Bataillon d'infanterie canadien en novembre 1915 et l'autre, qui était aux mains des Alliés pendant la majeure partie de la guerre, a été utilisé comme quartier général de bataillon. On la nommait également Ration Farm car on y apportait les rations de nuit. Le cimetière a été utilisé de janvier 1915 à janvier 1918. 186 Britanniques, 12 Australiens, 4 Néo-Zélandais et 1 Allemand sont désormais commémorés. Cimetières Personnel militaire distingué R. Stewart, sergent dans les Argyll and Sutherland Highlanders a reçu la Médaille de conduite distinguée (DCM). Vincent Thomas Stone, soldat dans l' infanterie australienne a reçu la médaille militaire (MM). Alias Le soldat C. Duffield a servi avec le North Staffordshire Regiment sous le pseudonyme de C. Hodgkins. Références Liens externes Ration Farm (La Plus Douve) Annexe sur le site de la CWGC. Ration Farm (La Plus Douve) Annexe sur le site de WO1.be Portail de la mort Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la Belgique
Ration Farm (La Plus Douve) Annexe

Ration Farm (La Plus Douve) Annexe is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Ploegsteert. De begraafplaats ligt 3,25 km ten noorden van het dorpscentrum en 900 m ten zuidoosten van Wulvergem. Ze werd ontworpen door George Goldsmith en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het terrein, met een oppervlakte van 1.459 m², heeft een lange rechthoekige vorm met een kleine uitsprong aan de zuidwestelijke hoek. De begraafplaats is aan drie zijden omgeven door een bakstenen muur en aan de oostelijke zijde, waar het Cross of Sacrifice staat, door een haag. Ze ligt 100 m van de weg af en is bereikbaar langs het erf van een boerderij. Aan de andere kant van de boerderij, 90 m zuidelijker, ligt La Plus Douve Farm Cemetery. Er liggen 203 militairen begraven waarvan 9 niet meer geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis In de vallei van de Douvebeek bevonden zich twee boerderijen. Een ervan, La Petite Douve, was in november 1915 het doelwit van een geslaagde aanval door het 7th Canadian Infantry Battalion en de andere, die tijdens het grootste deel van de oorlog in geallieerde handen was, werd gebruikt als bataljonshoofdkwartier. Omdat hier 's nachts rantsoenen konden worden gebracht, werd deze boerderij ook Ration Farm genoemd. De begraafplaats werd gebruikt van januari 1915 tot januari 1918. Er worden nu 186 Britten, 12 Australiërs, 4 Nieuw-Zeelanders en 1 Duitser herdacht. Graven Onderscheiden militairen R. Stewart, sergeant bij de Argyll and Sutherland Highlanders werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Vincent Thomas Stone, soldaat bij de Australian Infantry ontving de Military Medal (MM). Alias soldaat C. Duffield diende onder het alias C. Hodgkins bij het North Staffordshire Regiment. Externe links Ration Farm (La Plus Douve) Annexe op de website van de CWGC. Ration Farm (La Plus Douve) Annexe op de website van WO1.be
Sint-Annakapel (Vrijhern)

De Sint-Annakapel is een betreedbare kapel aan de Sint-Annastraat 27 in het gehucht Vrijhern nabij Sint-Huibrechts-Hern. De kapel zou opgericht zijn in 1653, en ook een gevelsteen toont dit jaartal. Reeds op de Ferrariskaarten (2e helft 18e eeuw) wordt ze aangeduid, en wel als Chapelle de Vier Linden. Ook tegenwoordig wordt de kapel nog door vier lindebomen omgeven. Later werd de kapel, die op een hoge wegberm ligt en langs een trap bereikbaar is, ingrijpend gerestaureerd. De kapel zelf is een rechthoekig bakstenen gebouwtje onder zadeldak, afgewerkt met mergelstenen hoekbanden. Ook de baksteen wordt afgewisseld met banden van mergelsteen. Langs de dakrand vindt men het opschrift: Heilige Moeder Anna Bescherm Onze Kinderen Externe links Onroerend erfgoed Sint-Annakapel (Hoeselt.be)
Sint-Brixiuskerk (Schalkhoven)

De Sint-Brixiuskerk is de parochiekerk van Schalkhoven, een dorp in de Belgische provincie Limburg. Oorspronkelijk bezat Schalkhoven een kerk die zich tegenover de ingang van het Kasteel van Schalkhoven bevond. Hier is het oude kerkhof te vinden. De huidige kerk werd een honderdtal meter noordelijker gebouwd. De huidige kerk stamt uit 1927. Het is een eenbeukige bakstenen kruiskerk in neogotische stijl die afgewerkt is met banden van gele natuursteen. Het gebouw heeft een bescheiden, ingebouwde toren, gedekt met een naaldspits. De kerk bezit een 17e-eeuws schilderij: Vlucht naar Egypte, een kopie van dat van Gaspar de Crayer. Ook zijn er twee heiligenbeelden in gepolychromeerd hout: Een Onze-Lieve-Vrouw met Kind (eind 15e eeuw) en een Sint-Brixtus (omstreeks 1700). De eiken preekstoel, in rococostijl, stamt uit ongeveer 1750. Er is een bidstoel uit 1808. Externe links Onroerend erfgoed Kerken in Vlaanderen
Sint-Domitianuskerk

De Sint-Domitianuskerk is de parochiekerk van Werm, gelegen aan de Torenstraat 21A. De kerk is gewijd aan Domitianus van Hoei. Op deze plaats werd in 1638 reeds een kerk gebouwd. Deze raakte echter bouwvallig en werd in 1765 afgebroken en vervangen door de huidige, classicistische, kerk die in 1766 gereed kwam. In 1870 werd de kerk uitgebreid door de bouw van de toren en de twee flankerende bouwsels. Het betreft een eenbeukig bakstenen kerkgebouw, waarvan het deel uit 1870 voorzien is van mergelstenen hoekbanden. Het kerkje ligt iets boven het maaiveld en is toegankelijk via een trap. Het wordt omringd door een kerkhof waarop zich nog enkele 18e-eeuwse grafmonumenten bevinden. Het kerkje kende vroeger een devotie voor de Heilige Birgitta Meubilair Van belang zijn de eikenhouten koorbanken uit 1700, en ook de preekstoel stamt uit deze tijd. Het doksaal en de orgelkast zijn eind 18e eeuw en het orgel werd gebouwd in 1895 door Theodore Rueff. Het hardstenen doopvont is 17e-eeuws. Het hoofdaltaar is afkomstig uit het voormalige begijnhof van Bilzen. In grisaille is de Heilige Familie uitgebeeld (18e eeuw), een Onze-Lieve-Vrouw met Kind in gepolychromeerd hout is 16e-eeuws. Verder is er een altaarstuk van de Calvarieberg met Maria Magdalena uit de 1e helft van de 18e eeuw. Externe links Onroerend erfgoed Kerken in Vlaanderen
Sint-Jan Baptistkerk (Romershoven)

De Sint-Jan Baptistkerk is de parochiekerk van Romershoven, een dorp in de Belgische provincie Limburg. Vanouds bezat Romershoven een kapel, die onderhorig was aan de Sint-Stephanusparochie van Hoeselt, na omstreeks 1800 van die van Schalkhoven. Pas in 1834 werd Romershoven een zelfstandige parochie. Er werd in 1845 een neoclassicistische kerk gebouwd waarin 200 gelovigen konden plaatsnemen. Deze kwam in plaats van de kapel, welke verder van het centrum, in de buurt van de motheuvel, was gelegen. Plannen om de kerk te vergroten werden verhinderd door de Eerste Wereldoorlog. In 1928 werd een beperkte vergroting van het gebouw doorgevoerd. In 1950 werd een nieuw schip gebouwd, waarbij het schip van de neoclassicistische kerk als transept ging fungeren. Ook de toren van de oude kerk werd in het nieuwe gebouw opgenomen. Architect was Joseph Deré. Vanzelfsprekend kreeg de nieuwe kerk een noord-zuid oriëntatie, in tegenstelling tot de oude kerk, waarvan het koor op het oosten was gericht. De neoclassicistische ingangspartij, voorzien van een fronton, bleef behouden. Externe links Onroerend erfgoed Kerken in Vlaanderen
Cimetière de la ferme Tancrez

Le cimetière militaire de la ferme Tancrez ou Tancrez Farm Cemetery est un cimetière militaire britannique de soldats morts pendant la Première Guerre mondiale, situé dans le village belge de Ploegsteert. Le cimetière est situé à 2 250 m au sud-est du centre du village et à 900 m de la frontière avec la France. Elle a été conçue par Charles Holden avec la collaboration de William Cowlishaw et est entretenue par la Commonwealth War Graves Commission. Le site a une forme plus ou moins rectangulaire d'une superficie de 1 872 m2 et est délimité par un mur de briques. La Croix du Sacrifice se dresse directement à l'entrée dans une saillie devant le cimetière actuel. Il y a 335 morts enterrés dont 6 soldats inconnus. Histoire Ploegsteert était aux mains des Alliés pendant presque toute la guerre, ce n'est qu'entre le 10 avril et le 29 septembre 1918 qu'il fut occupé par les troupes allemandes lors de l'offensive de printemps allemande. Le cimetière faisait face à une ferme qui servait de poste de secours pendant la guerre. Il a été lancé en décembre 1914 et utilisé jusqu'en mars 1918 par les hôpitaux de campagne (ambulances de campagne) et les unités de combat. Ils s'y trouvent 307 Britanniques (6 n'ont pas pu être identifiés), 19 Australiens, 3 Néo-Zélandais, 4 Sud-Africains et 2 Allemands. Un Special Memorial a été érigé pour un Britannique car sa tombe ne pouvait plus être localisée et on pense qu'il se trouve sous une tombe sans nom. Tombes Soldats distingués James Thompson-Hopper, lieutenant dans le Durham Light Infantry a reçu la Croix militaire (MC). W. Hoggart, sergent du King's Own (Royal Lancaster Regiment) a reçu la Distinguished Conduct Medal (DCM). Le sergent W. H. Silversides, le caporal A. Owen et le soldat M. Hodgson ont reçu la Médaille militaire (MM). Personnel militaire mineur JH Williams, soldat dans l'infanterie sud-africaine et Elias Ratcliffe, soldat dans le régiment du Cheshire n'avaient que 16 ans lorsqu'ils ont été tués au combat. J. Bohill, caporal dans les Royal Irish Rifles et T. Lyall, soldat dans le Durham Light Infantry n'avaient que 17 ans lorsqu'ils sont tombés au combat. Alias Le sergent John Philip Jones a servi sous le pseudonyme de John Philip Hardman dans l'infanterie australienne, AIF. Le sergent Francis De Cruz a servi avec le King's Own (Royal Lancaster Regiment) sous le pseudonyme de Frank Cruise. Le soldat Elias Ratcliffe a servi dans le Cheshire Regiment sous le pseudonyme de G. Griffiths. Notes et références Liens externes (en) Cimetière de la ferme de Tancrez sur CWGC (en) Cimetière de la ferme de Tancrez sur WW1.be Portail de la mort Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la Belgique
Tancrez Farm katonai temető

A Tancrez Farm katonai temető (Tancrez Farm Cemetery) egy első világháborús nemzetközösségi sírkert Belgiumban, Ypres-től 17 kilométerre délre, Ploegsteert település közelében. Ploegsteert az első világháború alatt, leszámítva az 1918. április 10. és szeptember 29. közötti időszakot, a szövetségesek kezén volt. A temető az angolul Tancrez Farmnak nevezett gazdasági épület mögött terül el. A farmház kötözőhelyként működött. A területen 1914 decembere és 1918 márciusa között temettek el katonákat. A sírkertben 333 nemzetközösségi és két német katona nyugszik. Közülük 304 britet, 19 ausztrált, négy dél-afrikait, három új-zélandit és egy németet sikerült azonosítani. A temetőt Charles Holden és William Harrison Cowlishaw tervezte. Jegyzetek Források ↑ WW1 Cemeteries: Tancrez Farm Cemetery. WW1 Cemeteries.com. Hozzáférés: 2022. február 16..
Tancrez Farm Cemetery

Tancrez Farm Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Ploegsteert. De begraafplaats ligt 2.250 m ten zuidoosten van het dorpscentrum en 900 m van de grens met Frankrijk. Ze werd ontworpen door Charles Holden met medewerking van William Cowlishaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het terrein heeft een min of meer rechthoekige vorm met een oppervlakte van 1.872 m² en is door een bakstenen muur begrensd. Het Cross of Sacrifice staat direct aan de toegang in een uitspringend deel voor de eigenlijke begraafplaats. Er liggen 335 doden begraven. Geschiedenis Ploegsteert was bijna de hele oorlog in geallieerde handen, enkel tussen 10 april en 29 september 1918 was het tijdens het Duitse lenteoffensief bezet door Duitse troepen. De begraafplaats lag tegenover een hoeve die gedurende de oorlog dienstdeed als hulppost. Ze werd gestart in december 1914 en tot maart 1918 gebruikt door veldhospitalen (Field Ambulances) en gevechtseenheden. Er worden 307 Britten (6 konden niet meer geïdentificeerd worden), 19 Australiërs, 3 Nieuw-Zeelanders, 4 Zuid-Afrikanen en 2 Duitsers herdacht. Voor 1 Brit werd een Special Memorial opgericht omdat zijn graf niet meer gelokaliseerd kon worden en aangenomen wordt dat hij zich onder een naamloos graf bevindt. Graven Onderscheiden militairen James Thompson-Hopper, luitenant bij de Durham Light Infantry werd onderscheiden met het Military Cross (MC). W. Hoggart, sergeant bij het King's Own (Royal Lancaster Regiment) werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). sergeant W.H. Silversides, korporaal A. Owen en soldaat M. Hodgson ontvingen de Military Medal (MM). Minderjarige militairen J. H. Williams, soldaat bij de South African Infantry en Elias Ratcliffe soldaat bij het Cheshire Regiment waren slechts 16 jaar toen ze sneuvelden. J. Bohill, korporaal bij de Royal Irish Rifles en T. Lyall, soldaat bij de Durham Light Infantry waren slechts 17 jaar toen ze sneuvelden. Aliassen sergeant John Philip Jones diende onder het alias John Philip Hardman bij de Australian Infantry, A.I.F.. sergeant Francis De Cruz diende onder het alias Frank Cruise bij de King's Own (Royal Lancaster Regiment). soldaat Elias Ratcliffe diende onder het alias G. Griffiths bij het Cheshire Regiment. Externe links Tancrez Farm Cemetery op de website van de CWGC. Tancrez Farm Cemetery op de website van WO1.be
Villa Schonenberg

Villa Schonenberg is een van de koninklijke residenties in België en maakt deel uit van het Koninklijk Domein van Laken en is in beheer van de Koninklijke Schenking. Geschiedenis De villa werd nieuw gebouwd voor prinses Astrid en haar man Lorenz van Oostenrijk-Este in 1998 nadat zij in België kwamen wonen. De villa werd op enkele tientallen meters van het kasteel Stuyvenberg gebouwd. Externe links Overzichtspagina alle koninklijke gebouwen met foto Foto's van de Villa Schonenberg
Begraafplaats van Anzegem

De Begraafplaats van Anzegem is een gemeentelijke begraafplaats in de Belgische gemeente Anzegem. De begraafplaats ligt zo'n 300 meter ten oosten van de Sint-Jan de Doperkerk. Ze is bereikbaar via een weg van 25 m aan de Statiestraat. Belgische militaire graven Er liggen drie Belgische militairen die gesneuveld zijn tussen mei 1940 en januari 1941. Zij waren alle drie inwoners van Anzegem. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats liggen 1 Nieuw-Zeelandse en 17 Britse gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Twaalf van hen kwamen om tijdens de verdediging tegen de Duitse opmars in mei en juni 1940 toen de leden van het Britse Expeditieleger zich terugtrokken naar Duinkerke. Pas in september 1944 konden de Commonwealth-troepen de streek terug innemen. Zes andere doden zijn leden van de Royal Air Force die sneuvelden tijdens raids boven België of bij hun terugkeer van opdrachten boven Duitsland. Er ligt ook nog 1 slachtoffer (korporaal Edward James Crocker) uit de Eerste Wereldoorlog begraven. Hun graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn daar geregistreerd onder Anzegem Communal Cemetery.
Zisterzienserinnenabtei Solières

Die Zisterzienserinnenabtei Solières war von 1229 bis 1796 ein Kloster der Zisterzienserinnen in Ben-Ahin, Huy, Provinz Lüttich, in Belgien. Geschichte Die Augustinerinnen des 1224 gegründeten Klosters Solières (am Bach gleichen Namens, sieben Kilometer westlich von Huy, im heutigen Weiler Solières, am Ostufer der Maas) wurden 1229 zisterziensisch (päpstliche Bestätigung 1231). Das Kloster (das in der berühmten Ferraris-Karte von 1771 eingezeichnet war) bestand bis zu seiner Auflösung im Jahre 1795. Es wurde überwiegend abgebaut. Bedeutendster Rest ist das später „Schloss“ genannte Äbtissinnenhaus. Die Anlage (die auch ein großes Portal umfasst) steht seit 1984 unter Denkmalschutz. Literatur Marie-Elisabeth Montulet-Henneau: Les Cisterciennes du Pays Mosan. Brüssel/Rom 1990. Monasticon Belge. II, 2. Maredsous 1928, S. 187–192. Bernard Peugniez: Le Guide Routier de l’Europe Cistercienne. Editions du Signe, Straßburg 2012, S. 396. Weblinks Nennung von „Solierès“ (sic) in der Encyclopaedia Cisterciensis Deutscher Text zum Äbtissinnenhaus „Abtei Solières“ Basisdaten zur Abtei
Solières Abbey

Solières Abbey (French: Abbaye de Solières) is a former Cistercian nunnery located in Wallonia in the district of Ben-Ahin, municipality of Huy, province of Liège, Belgium. History The abbey was founded in the late 12th century as an Augustinian community, which affiliated itself to the Cistercians in 1229. It is said the abbey was founded in 1100AD by Peter the Hermit, on his return from the First Crusade. The abbey was dissolved in 1795 during the French Revolution and sold off as a national asset in 1797. Château The church and most of the conventual buildings were demolished but the purchaser of the abbess's residence, built in 1658, converted it into a mansion for his own use, from which time it was known as the Château de l'Abbaye de Solières. In 1935 it was purchased by the insurance co-operative of the Belgian Socialist Party, who used it as a home for mentally and physically handicapped boys, under the name L'Heureux Abri. It returned to private ownership in 1999, and is again known as the Château de l'Abbaye de Solières. The building is a protected Walloon monument but is conspicuously in a very poor state of repair. References Bibliography Sacre, M. F., 1881-82: Documents pour servir à l'histoire de l'abbaye de Solières in BCHSBA, pp 35–68 Depaquier, W., 1896: Histoire de l'abbaye de Solières in BSAH, Liège I. X, p 50 ff Ereve, P., 1980: Histoire de l'Abbaye de Solières, Ben-Ahin-lez-Huy, L'Heureux Abri (40 pp) Mardaga, P. (ed.), 1990: Le patrimoine monumental de la Belgique, vol. 15: Wallonie, Liège, entité de Huy. Liège ISBN 2-8021-0097-1 External links Patrimoine monumental de la Belgique (1990), vol 15, p 281: L'Heureux Abri, jadis château de l'Abbaye de Solières (in French)
Onze-Lieve-Vrouw der Genadekerk

De Onze-Lieve-Vrouw der Genadekerk of Kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Genade (Frans: Église Notre-Dame-des-Grâces) is een kerkgebouw in de Belgische gemeente Sint-Pieters-Woluwe in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De kerk staat aan de Vogelenzanglaan 2 en het Franciskanenvoorplein in de wijk Vogelzang in het zuidwesten van de gemeente. Op ongeveer 250 meter naar het oosten ligt het Woluwepark. Geschiedenis In 1244 bouwden de eerste broeders franciscanen die in 1228 in Brussel waren aangekomen een bescheiden kapel buiten de stadsmuren om een beeld van de Maagd Maria te huisvesten, genaamd 'Onze Lieve Vrouw met Vogelgezang'. Naarmate de stad uitbreidde, bevond de kapel zich in de stad (waar de Beurs van Brussel zich bevindt). Het ontsnapte aan verschillende rampen en vond in 1862 een ereplaats in het klooster van de Franciscanen, gebouwd in de Artesiëstraat (in hetzelfde gedeelte van het stadscentrum). In 1934 verlieten de franciscanen het klooster aan de Artesiëstraat en vestigden zich in de nieuwe wijk van Sint-Pieters-Woluwe die toen volop in ontwikkeling was. Ze bouwden hier een klooster met kloosterkerk opgedragen aan Onze-Lieve-Vrouw van Genade die in 1949 werd voltooid en op 2 juli 1949 werd ingewijd door kardinaal Jozef Van Roey. Gebouw Het kerkgebouw bestaat uit een klokkentoren en een lang driebeukig schip en koor, samen met 15 traveeën in basilicale opstand, en een rondgesloten koor. Het schip-koor wordt gedekt door een samengesteld zadeldak. De klokkentoren staat ter hoogte van de negende travee (gezien vanaf het altaar) aan de westzijde van het kerkgebouw tegen de zijbeuk aangebouwd en heeft een tentdak. Ongeveer halverwege het kerkgebouw, ter hoogte van de zesde, zevende en achtste travee zijn er drie zijkapellen aan weerszijden van het kerkgebouw aangebouwd aan de zijbeuken met elk eigen topgevels. Tegen de westelijke zijkapellen is het klooster gebouwd dat verder zuidwaarts doorloopt langs het kerkgebouw. Dit kloostergebouw heeft een kruisvorm, met in de noordwestelijke hoek een binnenplaats waaromheen een kloostergang is gesitueerd. Boven het kruis van het kloostergebouw is een lage vierkante toren gebouwd gedekt onder een tentdak. Zie ook Lijst van kerken in Brussel
Heilig Kruiskerk (Elsene)

De Heilig Kruiskerk (Frans: Église Sainte-Croix) is een rooms-katholiek kerkgebouw in de Belgische gemeente Elsene in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, gelegen aan Heilig-Kruisplein 1. Geschiedenis Deze van oorsprong neogotische kerk werd gebouwd van 1860-1863 en kwam in plaats van de dorpskerk die uit 1459 stamde. Architect was Van de Wiele. Aangezien de bodem instabiel was, traden er scheuren in het gebouw op. Van 1940-1942 werden daarom de voorgevel en de toren afgebroken en vervangen door de huidige betonbouw die bekleed werd met baksteen. Architect was Paul Rome die voor een ontwerp in art deco tekende. Het schip en koor bleven in de neogotische vorm bewaard. In de 21e eeuw werd de kerk mede tot middelpunt van de Portugese gemeenschap in Elsene. Interieur Tot de inventaris behoren enkele schilderijen en beelden van de 16e en 17e eeuw. Ook is er een beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Ter Kameren, in 1792 geschonken door de abdis van de Abdij Ter Kameren. Ligging De kerk is gelegen vlak bij de Vijvers van Elsene.
Sint-Pieterskerk (Maubroux)

De Sint-Pieterskerk (Frans: Église Saint-Pierre) is een rooms-katholieke parochiekerk in de Belgische plaats Maubroux, behorend tot de Waals-Brabantse gemeente Rixensart. Geschiedenis De kerk is in 1923 opgericht door Auguste Lannoye (1874-1938), eigenaar van een papierfabriek in Genval. Hij had zijn zoon Pierre op vijfjarige leeftijd verloren aan difterie. Voor het ontwerp en de bouw deed Lannoye geen beroep op een professionele architect, maar op ingenieurs van zijn bedrijf. Zij creëerden de eerste kerk van België met een betonnen structuur. Beschrijving De kerk is opgetrokken uit rode baksteen binnen een zichtbare betonconstructie, op een hardstenen sokkel. De betonnen omlijstingen vormen ellipsbogen en stijgende bogen. De architectuur is basilicaal met een driebeukig schip. De voorgevel heeft een betonnen portiek en wordt bekroond door een zegenend beeld van Sint-Pieter. Aan de westkant heeft de kerk een vreemde klokkentoren van vijf geledingen. De derde verdieping draagt de uurwerken, terwijl de vierde verdieping de klokken herbergt onder een brede dakoversteek. Daarop bevindt zich een groot betonnen kruis.