NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Katholieke Hogeschool Kempen

The Katholieke Hogeschool Kempen (KH Kempen, KHK) was a university-college where students could obtain a professional bachelor's degree (3 year education) in several domains. There was also the opportunity to study for a master's degree in engineering (4 years) in agriculture (bioscience) or an engineering degree in electronics. In 2012 the institution fused with Lessius Mechelen and Lessius Antwerp and now goes by under the name: Thomas More University-College. History The institution was founded in 1995 at the merger of six Catholic higher education institutes of the Campine region of the province of Antwerp (Belgium). The Hoger Instituut voor Economische Wetenschappen, the Katholieke Industriële Hogeschool der Kempen, the Hoger Instituut voor Technische Wetenschappen, the Hoger Instituut voor Sociale Studies and the Hoger Instituut voor Technische en Paramedische Wetenschappen created the Hoger Instituut der Kempen (HIK) in Geel. The HIK merged with the higher education department of the Sint-Aloysiusinstituut voor Verpleegkunde in Lier, the Pedagogisch Hoger Onderwijs Kardinaal Van Roey-Instituut in Vorselaar, the Pedagogisch Hoger Instituut Heilig Graf and the Economische Hogeschool in Turnhout. The history of its predecessors dates back for more than 50 years. In 2002, the KHK joined in an association with the Katholieke Universiteit Leuven, together with 11 other Catholic institutions and the Catholic University of Brussels. The university-college changed its name in 2012 to Thomas More Kempen.[1] The institution now sails under the Thomas More brand-name. Location The headquarters of the KHK are located in the city of Geel with several departments spread over the Campine, region of the province of Antwerp of Belgium. Departments The institute consists of eleven departments. Six of its departments are located in Geel, while three departments are located in Turnhout and one in Lier and Vorselaar. Campus Geel (6 Departments): Business Studies Department Health Care and Chemistry Department Biosciences and Technology Department Agro and Biotechnology Department Social Work Department Technical Sciences Department Campus Lier: Health Care Department Campus Turnhout (3 Departments): Health Care Department Teacher Education Department Business Studies Department Campus Vorselaar: Teacher Education Department Sources Eerste steen nieuwe KHK-campus (Dutch) External links KH Kempen
Katholieke Hogeschool Kempen

De Katholieke Hogeschool Kempen (KHK) was van september 1995 tot 11 juli 2012 een Vlaamse katholieke hogeschool. De KH Kempen was lid van de Associatie KU Leuven. In 2012 fuseerde ze met Lessius Antwerpen en Lessius Mechelen tot Hogeschool Thomas More. Geschiedenis Het Hoger Instituut voor Economische Wetenschappen, de Katholieke Industriële Hogeschool der Kempen, het Hoger Instituut voor Technische Wetenschappen, het Hoger Instituut voor Sociale Studies en het Hoger Instituut voor Technische en Paramedische Wetenschappen, vormden in Geel het Hoger Instituut der Kempen (HIK). Ten gevolge van het 'Decreet betreffende de hogescholen in de Vlaamse Gemeenschap' van 13 juli 1994 fusioneerden de vrije katholieke hogescholen uit de Kempen op 1 september 1995 tot één hogeschool. Zij gingen samen met de afdeling hoger onderwijs van het Sint-Aloysiusinstituut voor Verpleegkunde uit Lier, het Pedagogisch Hoger Onderwijs Kardinaal Van Roey-Instituut uit Vorselaar, het Pedagogisch Hoger Instituut Heilig Graf uit Turnhout, het Hoger Instituut voor Verpleegkunde Sint-Elisabeth uit Turnhout en de Economische Hogeschool Turnhout. Sindsdien zijn zij de Katholieke Hogeschool Kempen (KHK). De KHK werd in bij de start van academiejaar 1995-1996 bij de fusie- en reorganisatie van het Hoger onderwijs in Vlaanderen gevormd uit enkele katholieke normaalscholen, verpleegsterscholen, een handelshogeschool, een sociale hogeschool en een school voor industrieel ingenieurs, allen gelegen in de Kempen. De school had de meeste opleidingen in haar hoofdzetel te Geel, maar er waren ook vestigingen te Lier, Turnhout, Vorselaar. In 2012 ging Katholieke Hogeschool Kempen vzw verder onder de naam Thomas More Kempen vzw. Opleidingen In Vlaanderen had de school een goede reputatie voor de land- en tuinbouwopleidingen, o.a. wegens de nauwe samenwerking met de Landbouwfaculteit van de KU Leuven. Verder bood deze hogeschool enkele professionele bachelor-opleidingen aan die zeldzaam tot uniek in Vlaanderen zijn, zoals: Bachelor in de orthopedie en Bachelor in logistiek en de optie landbouwmechanisatie en dierenarts-assistent binnen de Bachelor in de agro- en biotechnologie. In 2007-2008 telde de school de volgende departementen: Departement agro- en biotechnologie (Geel) Departement gezondheidszorg (Lier, Mechelen, Turnhout) Departement gezondheidszorg en chemie (Geel) Departement handelswetenschappen en bedrijfskunde (Geel, Turnhout) Departement industriële en biowetenschappen (Geel) Departement technologie (Geel) Departement lerarenopleiding (Turnhout, Vorselaar) Departement sociaal werk (Geel) De eindwerken van de afgestudeerde studenten van de campus Geel zijn sinds 2003 volledig toegankelijk via de eindwerk-site van de hogeschool. Referenties Externe link Eindwerk-site van de Katholieke hogeschool Kempen[dode link]
Kroonvense Heide

De Kroonvense Heide is, samen met De Pals, een gebied van 508 ha ten zuiden van Bladel, dat voornamelijk uit naaldbos bestaat. Dit is in het begin van de 20e eeuw geplant op voormalige heide, die voor een deel in landbouwgebied en voor een deel in productiebos werd omgezet. In het uiterste oosten van dit gebied stroomt de Aa of Goorloop. Hierin bevindt zich een zandvang in de vorm van een klein opgestuwd meertje. In de omgeving van het riviertje is ook loofbos te vinden. Eigenaar van het gebied is de gemeente Bladel. Er zijn een aantal vennen en heidegebiedjes gespaard gebleven. Het betreft het Kroonven, het Oude Kroonven, en het Neerven. Het Neerven is het grootste ven. Alle vennen zijn fraai begroeid met Waterlelies. Het interessantst is het Kroonven, dat eigenlijk uit een reeks van drie met elkar verbonden vennen bestaat: Kroonven, Klein Kroonven en Tjop Venneke. Vroeger kwam hier de Waterlobelia voor, deze is echter sinds 1938 uitgestorven. Wel zijn de vennen nog steeds interessant. Op de oever vindt men Zonnedauw. In het begin van de 21e eeuw worden de effecten van verzuring en dichtgroeien met bos weer zo veel mogelijk ongedaan gemaakt, onder meer door afplaggen en terugdringen van de bosrand. In de tweede helft van 2018 werd het ven uitgebaggerd en van het voedselrijke bodemslib ontdaan om zo de oorspronkelijke voedselarme vegetatie en fauna te herstellen. Overigens is ook het bosbeheer erop gericht om een meer gevarieerd bos te krijgen dat niet enkel de houtproductie tot doel heeft. De Pals ligt ten oosten van de Postelsedijk. Op het grondgebied van de voormalige gemeente Hapert staat een landhuis van deze naam. Het gebied sluit in het zuiden aan op Boswachterij De Kempen, in het oosten op de Cartierheide, Hapertse Heide en landgoed Ten Vorsel en in het westen op Peelse Heide. Ten noorden van het gebied liggen akkers en de bebouwde kom van Bladel. Monument In het gebied bevindt zich een gedenksteen ter herinnering aan de verzetsmensen J.C.M. Freericks en W.K. Flipse, die daar ter plaatse op 20 september 1944, met de bevrijding in zicht, door de nazi's werden vermoord. Recreatie Er zijn een aantal wandeltochten uitgezet in dit gebied. Ook zijn er een aantal recreatieve voorzieningen aan de rand van het gebied, zoals een groep bungalows en een camping.
Monument voor de Dynastie

Het Monument voor de Dynastie (Frans: Monument à la Dynastie) is een monument ter ere van koning Leopold I van België in het Park van Laken te Brussel. Het monument staat op het Vorstenhuisplein op een heuveltop van 50 meter hoog. Het monument beëindigt de monumentale as die vertrekt vanaf het portaal van het kasteel van Laken en die na de kruising met de Koninklijk Parklaan via de Vorstenhuislaan naar het monument loopt. Het monument werd ontworpen door architect Louis De Curte in neogotische stijl. Er werd aan gewerkt van 1878 tot 1881 in opdracht van koning Leopold II. Leopold II liet het monument oprichten ter ere van de oprichting van de dynastie door zijn vader, die hij in 1865 was opgevolgd als Koning der Belgen. Het monument had af moeten zijn in 1880, bij de opening van het Park van Laken op de vijftigste verjaardag van het Koninkrijk België. In het centrum van een galerij met negen traveeën, die elk een van de voormalige negen Belgische provincies symboliseren, staat een sculptuur van Leopold I. Op deze onderbouw rust een bijna 50 meter hoge spits, die wordt bekroond met een vergulde kroon. Boven de standbeelden van de negen Belgische provincies, houdt een Belgische leeuw telkens het wapenschild van de desbetreffende provincie vast. Aan de achterzijde van het monument, aan de noordzijde, is een trap die toegang geeft tot een rondgang boven de zuilengalerij. Deze rondgang gaat onder de luchtbogen die versierd zijn met kleine waterspuwers. Het standbeeld van Leopold I werd gebeeldhouwd door Willem Geefs, die ook het beeld van Leopold I op de Congreskolom maakte. De standbeelden van de provincies zijn elk van andere beeldhouwers: Charles Brunin (Henegouwen), Frans Deckers (Antwerpen), Albert Desenfans (Luxemburg), Adolphe Fassin (Luik), Hendrik Pickery (West-Vlaanderen), Gérard Vander Linden (Oost-Vlaanderen), Charles Van der Stappen (Brabant), Antoine van Rasbourg (Limburg) en Thomas Vinçotte (Namen). Iconografie Negen provincies Antwerpen met kroon (Stelling van Antwerpen), scheepsroer (Haven van Antwerpen), Mercurius' caduceus (sluiting van de Schelde) en schilderspaneel. Luxemburg met kroon Brabant met klaprozen en lauwerkrans West-Vlaanderen als vissersvrouw met net (visvangst) Henegouwen met mijnlamp (mijnbouw) Namen met hamer en houweel (metaalindustrie) Limburg met fruitboom (fruitteelt) Luik met hamer (industrie) Oost-Vlaanderen met tarwe en rund (landbouw en veeteelt) Spits De spits is vijftig meter hoog, wat verwijst naar de leeftijd van het koninkrijk in 1880, en draagt een kroon, verwijzend naar het koninkrijk en de koning. Galerij
Onze-Lieve-Vrouw-Geboortekerk (Lebbeke)

De Onze-Lieve-Vrouw-Geboortekerk is een kerk in de Oost-Vlaamse gemeente Lebbeke gelegen aan de Grote Plaats. De kerk is opgedragen aan Onze-Lieve-Vrouw-Geboorte. Bouwgeschiedenis Volgens een legende zou in 1108 door een groep rijke boerenfamilies (de "twaalf geslachten") in de dorpskern van Lebbeke een eerste bedehuis zijn opgericht, maar zeker in 988 -en waarschijnlijk eeuwen eerder- was er al sprake van een kerkgebouw. Arnold van Beughem, een Lebbekenaar en groot geheimschrijver van hertog Karel de Stoute liet het in 1470 op zijn kosten uitbreiden tot een kerk in de vorm van een Latijns kruis. Hiervan bleef enkel het gotisch koorgedeelte bewaard. De Sint-Annakapel aan het noordertransept kreeg vorm in 1562. De vieringtoren van 1651 begaf het in 1662 maar was al in 1663 heropgebouwd. Tussen 1712 en 1718 kreeg de kerk een barokke westgevel met drie harmonische topgevels ontworpen door Rombout Rommens uit Destelbergen. Het middenschip werd aangepast in 1776. Sinds 1942 is de kerk een beschermd monument. In 2004 werden de gevels volledig gerenoveerd. Mariadevotie Deze kerk is hoogstwaarschijnlijk het oudste bedevaartsoord in het bisdom Gent en het belangrijkste landelijke in de middeleeuwen. Rond 1900 was de toeloop van pelgrims zo groot dat men extra treinen moest inleggen. Een Mariaprocessie trekt sinds 1871 jaarlijks door de Lebbeekse straten op hemelvaartsdag. Het genadebeeld van Onze-Lieve-Vrouw van Lebbeke wordt meegedragen. Galerij
Sint-Jozefkerk (Gooreind)

De Sint-Jozefkerk is een parochiekerk in Gooreind, een dorp in Wuustwezel, gelegen aan de Kerkplaats. Geschiedenis De eerste kerk, ontworpen door architect Eugeen Gife, werd gebouwd tussen 1866 en 1869, maar die werd al snel te klein. Een nieuwe en grotere werd tussen 1936 en 1939 opgetrokken naar het ontwerp van de Borgerhoutse architect Jef Huygh. Zij werd door kardinaal Van Roey ingewijd op 2 mei 1939.
Koninklijk Instituut Spermalie

Das Koninklijk Instituut Spermalie ist ein medizinisch-pädagogisches Institut der römisch-katholischen Stiftung für Kinder mit Sinnesbehinderung. Der Hauptsitz befindet sich in der ehemaligen Abtei Spermalie in der belgischen Provinzhauptstadt Brügge. Im Jahr 2011 wurde das Institut in die größere Organisation De Kade integriert. Geschichte Der Name dieses Instituts stammt von der ehemaligen Abtei Spermalie, einer Zisterzienserabtei die im Jahr 1200 auf einem Land namens Spermalie in Slijpe gegründet wurde. Die Abtei zog 1240 nach Sijsele und 1578 nach Brügge. Nach der Französischen Revolution erhielten die Gebäude an der heutigen Snaggaardstraat einen weltlichen Zweck, doch im Jahr 1836 gründeteKanoniker Charles Carton dort die Kongregation der zusters van de Kindsheid van Maria ter Spermalie. Gemeinsam mit den Schwestern wollte er blinden und gehörlosen Kindern eine angepasste Ausbildung ermöglichen. Wie mehrere andere Einrichtungen für Menschen mit Hörbehinderung begann sich auch die Spermalie Ende des 20. Jahrhunderts auf Menschen mit anderen Kommunikationsproblemen zu konzentrieren, insbesondere auf Kinder mit Autismus. Außerdem begann die Zusammenarbeit mit Het Anker, einer Institution für diese Zielgruppe in Brügge. Im Jahr 2007 fand eine Verwaltungsfusion mit Het Anker statt. Die Fusionsorganisation erhielt den Namen De Kade. Im Jahr 2011 fusionierten alle beteiligten juristischen Personen zur gemeinnützigen Organisation De Kade. Mehrere Teile von De Kade tragen noch immer den Namen Spermalie. Einrichtungen Das Institut umfasst Internats- und Bildungseinrichtungen. Internat: hauptsächlich für Schüler, die dort eine Ausbildung absolvieren, aber auch häusliche Betreuung von Gehörlosen und Blinden, Unterstützung eines selbständigen Lebens behinderter Menschen in ihrer häuslichen Situation oder in ihrem eigenen Zuhause. Bildung: Das Institut bietet sowohl spezielle Grundschulbildung als auch spezielle Sekundarschulbildung für blinde und gehörlose Kinder an. Es ist daher der ideale Ort für Studierende mit einer Kombination aus beiden Behinderungen (Taubblindheit). Eine weitere Zielgruppe sind Kinder mit Autismus. Diese Bildungseinrichtung unterstützt auch ein umfangreiches Netzwerk von GOn-Beratungsdiensten (Geïntegreerd onderwijs). In der Struktur der belgischen Sonderpädagogik werden Schüler dem Typ 6 (Sehstörung) und dem Typ 7 (Hör- oder Kommunikationsstörung) zugeordnet. Literatur Roeland HERMANS, De wereld binnen handbereik. Ontstaan en uitbouw van het blindenonderwijs in België, in: Koorts, erfgoedmagazine van Kadoc, 2021. Weblinks Gearchiveerde website KI Spermalie De Kade Einzelnachweise
Koninklijk Instituut Spermalie

Het Koninklijk Instituut Spermalie is een medisch-pedagogisch instituut op rooms-katholieke grondslag voor kinderen met een zintuiglijke beperking. De hoofdzetel is in de voormalige abdij Spermalie in de Belgische provinciehoofdstad Brugge. In 2011 is het instituut opgegaan in het bredere geheel van de vzw De Kade. Geschiedenis De naam van dit instituut komt voort uit de voormalige Spermalie-abdij, een cisterciënzerinnenabdij gesticht in 1200 op een land genaamd Spermalie in Slijpe. De abdij verhuisde in 1240 naar Sijsele en in 1578 naar Brugge. Na de Franse Revolutie kregen de gebouwen, aan de huidige Snaggaardstraat, een wereldlijke bestemming, maar in 1836 stichtte kanunnik Charles Carton er de congregatie zusters van de Kindsheid van Maria ter Spermalie. Samen met de zusters wilde hij aangepast onderwijs geven aan blinde en dove kinderen. Net als verschillende andere instellingen voor mensen met een gehoorstoornis ging Spermalie zich eind 20e eeuw ook richten op mensen met andere communicatieve problemen, met name kinderen met autisme. Het ging ook samenwerken met Het Anker, een instelling voor deze doelgroep in het Brugse. In 2007 kwam het tot een bestuurlijke fusie met Het Anker. De fusieorganisatie kreeg de naam De Kade. In 2011 gingen alle betrokken rechtspersonen samen in de vzw De Kade. Verschillende onderdelen van De Kade dragen nog de naam Spermalie. Voorzieningen Het instituut omvat internaatsvoorzieningen en onderwijsvoorzieningen. Internaat: voornamelijk voor de leerlingen die er onderwijs volgen, maar van daaruit ook thuisbegeleiding voor doven en blinden, ondersteuning van zelfstandig wonen van gehandicapten in de thuissituatie of in het eigen home. Onderwijs: het instituut verzorgt zowel buitengewoon basisonderwijs als buitengewoon secundair onderwijs voor blinde en dove kinderen. Het is dan ook de aangewezen opvang voor leerlingen die beide handicaps combineren (doofblinden). Een andere doelgroep zijn kinderen met autisme. Vanuit deze onderwijsvoorziening wordt ook een uitgebreid net van GOn-begeleidingen ondersteund. In de structuur van het buitengewoon onderwijs behoren de leerlingen tot type 6 (visuele stoornis) en type 7 (auditieve of communicatiestoornis). Literatuur Roeland HERMANS, De wereld binnen handbereik. Ontstaan en uitbouw van het blindenonderwijs in België, in: Koorts, erfgoedmagazine van Kadoc, 2021. Externe links Gearchiveerde website KI Spermalie De Kade
Volkegembos

Het Volkegembos is een natuurreservaat in de Vlaamse Ardennen in Zuid-Oost-Vlaanderen (België). Het op termijn 30 ha grote natuurreservaat ligt op het grondgebied van de stad Oudenaarde (deelgemeente Volkegem) en wordt beheerd door Natuurpunt en de stad Oudenaarde. Het Volkegembos is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied 'Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen' en maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk. Landschap In het gebied bevindt zich een aloud bronbosje aan de oorsprong van de Riedekensbeek. In 1995 werd in de onmiddellijke omgeving reeds twee hectare aangeplant aanpalend aan dit bronbosje. In 2001 werd 9 ha aangekocht door de stad Oudenaarde en 11 ha door Natuurpunt. Eind 2001 werd door de stad Oudenaarde drie hectare aangeplant, de rest (11 ha) verbost spontaan op de voormalige akkers. In 2003 werd door de plaatselijke werkgroep Bos t'Ename drie hectare aangeplant met streekeigen plantgoed en in 2004 werd nog eens twee hectare aangeplant op de rechterflank van de beek. Jonge ouders planten bovendien bomen bij in het aangrenzende geboortebos "Steenbergbos". Het Volkegembos is bestemd als stadsbos en ligt in een (vroegere) ontginningszone met nabestemming bos. De bedoeling is om het Volkegembos op termijn te laten uitgroeien tot een bosgebied van 30 ha dat via de Riedekensbeek aansluit op het Bos t'Ename. Fauna Heel wat (zoog)dieren vinden onderdak in het Volkegembos. Flora Het Volkegembos herbergt een bijzonder rijke flora. Natuurbeleving Het natuurgebied kan worden verkend langs een bewegwijzerde wandelroute ("Volkegempad", 4 km) en via het wandelknooppuntennetwerk 'Vlaamse Ardennen Zwalmvallei'. Afbeeldingen Bronnen stad Oudenaarde Steekkaart protected planet Externe links wandelkaart Volkegembos kaart Volkegembos
Sint-Martinuskerk (Zomergem)

De Sint-Martinuskerk is de kerk van het Belgische dorp Zomergem. Ze is toegewijd aan Martinus van Tours. Bouwgeschiedenis De hallenkerk die in de loop der tijden dikwijls werd verbouwd en uitgebreid heeft de toren uit Doornikse kalksteen uit de 13e eeuw bewaard. Het is een gotische vierkante kruisingstoren. De kerk kreeg te maken met de Beeldenstorm in de 16e eeuw. Het kapittel van Doornik, waaraan de kerk toebehoorde, voerde in 1753 aanzienlijke herstellingen uit. Uit deze periode dateert de noordelijke zijgevel in rode baksteen, die een contrast vormt met de zuidelijke zijgevel, die vroeger nog in grijze veldsteen werd opgetrokken. De nieuwe westgevel en de verlenging van de kerk dateren uit 1850 (architect L. Roelandt). De ligging vlak bij het Schipdonkkanaal zorgde voor schade tijdens de twee wereldoorlogen. De herstelling van de schade na de Eerste Wereldoorlog en de herbouwing van de toren gebeurden onder leiding van architect Valentin Vaerwyck die ook het gemeentehuis van Zomergem bouwde. De drie beuken zijn even hoog en even breed en bestaan uit zes traveeën. De naturalistische preekstoel van Petrus Josephus De Cuyper is uit 1868.
Bob Express

Bob Express is een gemotoriseerde achtbaan in het Belgische attractiepark Bobbejaanland in Lichtaart en staat in het themagebied Mystery Bay. Geschiedenis De achtbaan werd gebouwd door MACK Rides en werd in 2000 geopend. Een on-ride fotosysteem werd in het seizoen van 2025 toegevoegd. De camera bevindt zich bij de eerste bocht van de rit. Er wordt zowel tijdens de eerste als de tweede ronde een foto genomen. Ritverloop De achtbaan is bovenop het grote meer van Bobbejaanland en rondom de Wild Water Slide gebouwd. De achtbaantrein maakt tijdens de rit twee rondjes over het parcours.
Château de Terlaemen

Le château de Terlaemen est un château situé dans la commune belge de Zolder (Région flamande). Histoire Le château Voir aussi Articles connexes Liste des châteaux belges par région Liste des monuments historiques de Heusden-Zolder Liens externes "Kasteel van Terlaemen" (ID: 22532) De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed Portail du Limbourg (Belgique) Portail des châteaux Portail de la protection du patrimoine
Kasteel Terlaemen

Het kasteel Terlaemen ligt in Viversel, een dorp van de Belgisch-Limburgse gemeente Heusden-Zolder. Het kasteel is niet open voor publiek en ligt in de nabijheid van het circuit Zolder en de Kluis van Bolderberg. Geschiedenis In 1293 wordt het landgoed Terlaemen voor de eerste keer vermeld. De eigenares was Clara van der Lamen, die na haar huwelijk met Henri Malapart de naam Malapart de Lame aanneemt. In 1330 werd het overgedragen aan Marten van Loon, een bastaardzoon van graaf Arnold V van Loon. Het domein kwam achtereenvolgens in het bezit van de families Steyvoert, de Blocquerie de Terbiest de Terlaemen, van Mombeek en de Borgyhye. In 1811 verkocht graaf Jean de Borchgrave het kasteel aan de Stevoortse jeneverstoker Lau­rens Renier Palmers (1765-1839). Palmers en zijn vrouw Maria Theresia de Borman (1779-1844), dochter van de schout van Lummen en burgemeester van Hasselt, waren grootgrondbezitters en tevens eigenaar van het kasteel De Burg en watermolens in Lummen, het kasteel van Stevoort en een tiental boerderijen in Stevoort en een huis op de Houtmarkt in Hasselt. Zijn nakomelingen, beginnend bij zijn kleinzoon Albert Palmers, noemden zich vanaf 1933 Palmers de Terlamen. Albert Palmers was Limburgs provincieraadslid, volksvertegenwoordiger en burgemeester van Stevoort. Hij was een zoon van Louis-Laurent Palmers (1803-1880) en Hortense de Sigers (1822-1872). In 1992 nam jhr. François de Bellefroid (1925-2015), telg uit het geslacht de Bellefroid d'Oudoumont, zijn intrek in Terlaemen. Hij had het landgoed geërfd van zijn tante, Marie Roberti (1895-1991), weduwe van Antoine Palmers de Terlamen (1896-1974), een zoon van Albert Palmers de Terlamen. Onder zijn impuls werd het landgoed vaker opengesteld aan het publiek of aan gidsen van Limburgs Landschap of Toerisme Heusden-Zolder. Hij overleed in 2015 en was gehuwd met Marie-Françoise Poswick, achterkleindochter van Jules Poswick. Ze bewoonde het kasteel tot aan haar overlijden in 2018. In 2021 werd het landgoed verkocht. Wie het kasteel bezit is niet bekend. De manège is in privéhanden. Domein De Laambeek en Echelbeek zorgen voor het water voor de twintig viskweekvijvers voor lauw, brasem, drie soorten karpers en voorn waarvoor het kasteel bekend is. Zelfs de tsaren van Rusland waren klanten. Het kasteeldomein beslaat 142 ha waarvan ongeveer 50 ha worden ingenomen door de vijvers, 2,5 ha door de kasteeltuin en de rest is begroeid met dennen- en loofbomen en heide. Zoals elders in Midden-Limburg werden Kempense vennen uitgediept, oorspronkelijk om ijzeroer en ijzerzandsteen te delven. Later werden ze gebruikt om vis te kweken. Ze lopen in elkaar over en er zijn sluizen aangelegd om de waterhuishouding te controleren. De vijvers van het domein behoren tot het vijvergebied Midden-Limburg en De Wijers. Nabijgelegen natuurgebieden zijn de Galgenberg, het Domein Bovy en Bolderberg. Afbeeldingen Zie ook Lijst van kastelen in Limburg (België)