NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
RAEC Mons

A R.A.E.C. Mons egy belga labdarúgócsapat Monsban, amely a belga másodosztályban szerepel. 1909-ben alapították, színei: piros és fehér. Története 1909-ben alapították. Legjobb eredménye, hogy 2006-ban megnyerte a belga másodosztályt. Játékoskeret 2012. június 22. alapján: Sikerei Belga másodosztály 1. hely (1): 2005–06 Belga másodosztály (rájátszás) 1. hely (2): 2001-02, 2010–11 Források Hivatalos honlap R.A.E.C. Mons az UEFA.COM honlapján R.A.E.C. Mons az EUFO.DE Archiválva 2010. február 13-i dátummal a Wayback Machine-ben honlapján R.A.E.C. Mons a Weltfussball.de honlapján R.A.E.C. Mons a Playerhistory.com honlapján R.A.E.C. Mons a Transfermarkt.de honlapján R.A.E.C. Mons a Football Squads.co.uk honlapján R.A.E.C. Mons a National Football Teams.com honlapján R.A.E.C. Mons a Football-Lineups.com honlapján
Royal Albert-Elizabeth Club de Mons

Il R.A.E.C. Mons (nome completo Royal Albert-Elizabeth Club de Mons), chiamato comunemente Mons, è una società calcistica con sede a Mons, in Belgio. Storia Il R.A.E.C. Mons è stato creato l'11 aprile 1911 ed è stato registrato alla Federcalcio belga il 17 giugno dello stesso anno (matricola n° 44). Cronistoria Allenatori e presidenti Calciatori Palmarès Competizioni nazionali Tweede klasse: 1 2005-2006 Derde klasse: 3 1948-1949 (girone A), 1984-1985, 1999-2000 Altri piazzamenti Coppa del Belgio: Semifinalista: 1934-1935, 2011-2012 Tweede klasse: Secondo posto: 2000-2001 Organico Rosa 2013-2014 Stagioni passate 2009-2010 2011-2012 2012-2013 Collegamenti esterni Sito ufficiale, su raec-mons.be. (DE, EN, IT) Royal Albert-Elizabeth Club de Mons, su Transfermarkt, Transfermarkt GmbH & Co. KG.
RAEC Mons

R.A.E.C. Mons – belgijski klub piłkarski, założony w 11 kwietnia 1910 roku, mający siedzibę w mieście Mons, leżącym w prowincji Hainaut. Klub rozgrywał swoje mecze na stadionie Stade Charles Tondreau, który mógł pomieścić 9,5 tysiąca widzów. W sezonie 2010/2011 klub wywalczył awans do najwyższej klasy rozgrywkowej po barażach. W 2015 klub został rozwiązany. Sukcesy Mistrzostwo drugiej ligi: 2006 Wicemistrzostwo drugiej ligi: 2002 Mistrzostwo trzeciej ligi (A): 1985 Linki zewnętrzne Oficjalna strona klubu (fr. • niderl. • ang.)
RAEC Mons

R.A.E.C Mons (Royal Albert-Elizabeth Club de Mons) foi um cube Belga de futebol, com sede em Mons, na Bélgica. A equipe foi promovida para o Belga Jupiler League no final da temporada 2010-11 re-ingressando no Top Belgian League, após dois anos na 2ª Divisão Belga. O time foi rebaixado no final da temporada 2013-2014, terminando em último na liga. Falantes de holandês tendem a se referir a equipe como "Bergen", o nome em holandês de Mons. O clube declarou falência em 16 de fevereiro de 2015. Títulos Campeonato Belga (segunda divisão): 1 (2005-06) Campeonato Belga (segunda divisão - play-off) 1 (2002) Terceira Divisão A da Bélgica: 1 (1984-1985) Uniformes Uniformes atuais 1º - Camisa vermelha, calção e meias vermelhas; 2º - Camisa azul, calção e meias azuis. Jogadores ilustres Cedric Berthelin (2003–07) Liviu Ciobotariu (2002) Andy Dixon (1995) Keith Kelly (2003) Garret Kusch (1997) Hany Saïd (2006) Alessandro Pistone (2007–08) Ligações externas Site Oficial(Em Francês) R. A. E. C. Mons na UEFA.COM R. A. E. C. Mons em EUFO.DE R. A. E. C. Mons em Weltfussball.de R. A. E. C. Mons no Futebol Esquadrões.co.reino unido R. A. E. C. Mons Nacional de Futebol Teams.com
Монс (футбольный клуб)

«Монс» (нид. R.A.E.C. Mons) — бывший бельгийский футбольный клуб из города Монс. Основан в 1910 году. Домашние матчи проводил на стадионе «Шарль Тондро», вмещающем 12 000 зрителей. Клуб объявил о банкротстве 16 февраля 2015 года. 18 мая 2015 года было объявлено о том, что Royale Union Sportive Genly-Quévy вступит во владение и новый клуб будет переименован в Royal Albert Quévy-Mons. Достижения Второй дивизион: Победитель (1): 2005/2006 Ссылки Официальный сайт
Монс (футбольний клуб)

Р. А. Е. К. Монс (фр. Royal Albert-Elizabeth Club de Mons) — бельгійський професійний футбольний клуб з міста Монс. Після дворічного перебування в другому дивізіоні чемпіонату Бельгії (Ліга Екскі), в сезоні 2010/11 років команда знову повернулася до вищого дивізіону бельгійського чемпіонату. За підсумками сезону 2013/14 років команда фінішувала останньою в турнірній таблиці та покинула чемпіонат. Фламандськомовна преса часто називає клуб «Берген», як фламандський аналог назви «Монс». 16 лютого 2015 року було оголошено про банкрутство клубу. А 18 травня 2015 року було оголошено, що до Роял Уніон Спортів Женлі-Куві перейде у власність стадіон, після чого він буде перейменований в Роял Альбер Куві-Монс. Досягнення Другий дивізіон чемпіонату Бельгії: Чемпіон (1): 2005/06 Фінальний раунд другого дивізіону чемпіонату Бельгії: Чемпіон (2): 2001/02, 2010/11 Третій дивізіон чемпіонату Бельгії: Чемпіон (3): 1948/49, 1984/85 (A); 1999/00 (B) Четвертий дивізіон чемпіонату Бельгії: Чемпіон (1): 1960/61 Відомі тренери Джерела Офіційна сторінка клубу в соціальній мережі Facebook Офіційна сторінка клубу [Архівовано 28 листопада 2015 у Wayback Machine.] в соціальній мережі Twitter Профіль клубу [Архівовано 7 квітня 2013 у Wayback Machine.] на сайті soccerway.com Профіль клубу [Архівовано 21 січня 2016 у Wayback Machine.] на сайті transfermarkt.com Профіль клубу на сайті footballdatabase.eu Профіль клубу [Архівовано 3 березня 2014 у Wayback Machine.] на сайті zerozero.pt Профіль клубу [Архівовано 22 лютого 2017 у Wayback Machine.] на сайті futbol24.com Профіль клубу [Архівовано 13 лютого 2010 у Wayback Machine.] на сайті EUFO.DE Профіль клубу [Архівовано 11 травня 2015 у Wayback Machine.] на сайті worldfootball.net Профіль клубу [Архівовано 3 березня 2016 у Wayback Machine.] на сайті Football Squads.co.uk Профіль клубу [Архівовано 1 жовтня 2012 у Wayback Machine.] на сайті National Football Teams.com Профіль клубу на сайті Football-Lineups.com
Gallo-Romeins tempelcomplex Tongeren

Het Gallo-Romeins tempelcomplex van Tongeren was gelegen in het noordwestelijk deel van de stad Tongeren. Het complex van de Romeinse tempel ligt aan de Cesarlaan, buiten de huidige stadsring van Tongeren (R72) ter hoogte van de Pliniuswal, ten noordoosten van de Hasseltsesteenweg (N20) en ten zuidwesten van de Bilzersteenweg (N730). Ze ligt direct achter een stuk Romeinse muur dat nog bewaard gebleven is. Tegenwoordig ligt ze op het terrein van het Koninklijk Technisch Atheneum die daar ter plaatse met stenen gemarkeerd heeft hoe de tempel gesitueerd is geweest. Het is de enige in Tongeren opgegraven tempel. Ze is ouder dan de stadsmuur die pas later aangelegd is. De reden waarom de cultusplaats hier gesitueerd is, wordt mogelijk geweten aan een oudere cultusplaats die op dezelfde traditionele plek gesitueerd was. De situering en opbouw van het complex aan de rand van de stad duidt dat het niet gaat om een forumtempel of capitool. De porticus rond de tempel samen met de talrijke vertrekken wijzen op een thermale instelling: een kuuroord waar om genezing werd gevraagd. De tempel bleef vermoedelijk tot aan het einde van de Romeinse tijd in Tongeren bestaan. Ze lag in ieder geval binnen het gebied van de omheining om de stad die in de 4e eeuw opgetrokken werd. Mogelijk heeft de verdwijning van de tempel te maken met de activiteit van bisschop Servaas in Tongeren in de vierde eeuw. Opbouw Het tempelcomplex is op terrassen aangelegd met het tempelgebouw op een platform, dat stelselmatig en kunstmatig opgehoogd is tot aan de omheiningsmuur aan toe. De omheiningsmuur deed dienst als steunmuur. Ze is tot een hoogte van meer dan vier meter bewaard gebleven. Het hele terras lag zowel binnen de eerste als de tweede stadsomwalling die hiervoor naar het noorden uitgetrokken was. Het complex bestaat uit drie delen, met allereerst het eigenlijke tempelgebouw, het tweede deel is het om de tempel gelegen zuilenhallen met aanpalende gebouwen, en het derde deel zijn de er buiten gelegen bijgebouwen. Het tempelcomplex is ouder dan de stadsmuur en werd door deze omsloten, ingesloten en gedeeltelijk overbouwd. Op het stratenschema van de stad zijn de gebouwen uitgericht, waarbij dit stratenschema vermoedelijk werd vastgelegd in het midden van de eerste eeuw. Op de noordwest-helling buiten het complex bevonden zich enkele bouwgebouwen, waarvan hun betekenis en functie niet duidelijk is. Daarnaast heeft men een serie diepe vierkante afvalputten gevonden langs de oostzijde van de porticus die vermoedelijk in gebruik waren als offerkuilen. De tempel lag op een verhoogd platform. Aan de voorzijde van de podiumtempel lag een plein dat geplaveid was met grote steenplaten. Afbeeldingen
Ancien hôtel de ville de Brée

L' ancien hôtel de ville de la ville de Brée, en province du Limbourg, en Belgique, est situé Markt 2. La façade actuelle, de style Louis XIV, date de 1755. Histoire La ville de Brée a eu d'abord pour hôtel de ville le Gewanthuis (ou Gewandthuis), situé sur la place Vrijthof. Le conseil municipal et l' échevinage s'y réunissaient, la garde municipale y siégeait, et les marchés se tenaient sous cette maison. De 1587 à 1591, est construit l'hôtel de ville situé Markt 2, avec un toit en ardoise, une tourelle et des murs partiellement en briques. Il abritait la magistrature, la justice, les échevins, la milice citoyenne (schutterij), le local du matériel des pompiers, la garde municipale et un modeste arsenal de fusils, de mèches et de balles. En 1647, la façade fut rénovée, mais en 1755 une nouvelle façade fut achevée de style Louis XIV, avec un fronton de style rococo. Sur celui-ci se trouve un relief représentant la bataille de saint Michel contre le dragon, ainsi que trois blasons : celui de Jean-Théodore de Bavière, alors prince-évêque de Liège, celui de Brée, et l'aigle impériale de l'empereur d'Autriche. Cet hôtel de ville a fonctionné comme tel jusqu'en 1969, puis il a abrité, entre autres, l'office du tourisme et depuis 1975 le musée de l'histoire locale. Il est enregistré comme patrimoine architectural depuis le 1er février 2018 . Un nouvel hôtel de ville s'est installé en 1969 dans un bâtiment moderne sur le Grauwe Torenwal, puis en 2004 dans l'ancien collège Saint-Michel. Bibliographie Rik van de KONIJNENBURG, Jaak GABRIELS, Erik MARTENS, Hilde MARTENS, Het stadhuis van Bree, een voormalig Augustijnenklooster, Lannoo, Tielt - Bree, 2006 (ISBN 978-90-209-6799-9) . Claude Michaud, Le Siècle des Lumières dans la Principauté de Liège, Liège, 1980, page 51 . Voir aussi Actuel hôtel de ville de Brée Province du Limbourg Prince-évêque de Liège Principauté de Liège Sources externes Site officiel de la Ville de Brée Patrimoine immobilier 51° 08′ 28,14″ N, 5° 35′ 50,54″ E Références Portail du Limbourg (Belgique)
Stadhuis van Bree

Het oude stadhuis is het voormalig stadhuis van de Belgische stad Bree, dat zich bevindt aan Markt 2. De huidige voorgevel dateert van 1755. Geschiedenis De stad Bree kende als stadhuis het Gewanthuis, dat zich aan het Vrijthof bevond. Hier vergaderden de gemeenteraad en de schepenbank, de stadswacht zetelde er, en onder dit huis werden markten gehouden. Van 1587-1591 werd het gebouw opgetrokken, met een leien dak, een torentje en gedeeltelijk bakstenen muren. Het bood onderdak aan de magistratuur, het gerecht, de schepenen, de schutterijen, de brandweer, de stadswacht en een bescheiden arsenaal met geweren, lonten en kogels. In 1647 werd de gevel vernieuwd, maar in 1755 kwam een nieuwe voorgevel gereed in Lodewijk XIV-stijl, met een fronton in rococostijl. Hierop bevindt zich een reliëf dat de strijd van de Heilige Michaël met de draak verbeeldt, en tevens drie wapenschilden: dat van Bree, dat van de Oostenrijkse keizer, en dat van Johan Theodoor van Beieren, de toenmalige prins-bisschop van Luik. Het oude stadhuis heeft als zodanig gefungeerd tot 1969, waarna onder meer de dienst voor toerisme er onderdak vond, en sinds 1975 ook het Heemkundig Museum Bree. Het stadhuis verhuisde naar een modern gebouw aan de Grauwe Torenwal, om in 2004 het voormalig Sint-Michielscollege te betrekken. Externe bron Officiële website van de Stad Bree Onroerend erfgoed
Zelzatebrug

De Zelzatebrug is een brug in de Kanaalstraat in het Belgische Zelzate. De brug overspant het Kanaal Gent-Terneuzen en vormt de schakel tussen het oostelijk en westelijke deel van Zelzate. Ze maakt deel uit van de Gentse ring, de R4 die ter plekke echter een lokale weg binnen de bebouwde kom is. Het meeste doorgaande verkeer maakt gebruik van de zuidelijker gelegen Zelzatetunnel in de E34-A11. ADR-verkeer of verkeer van gevaarlijke stoffen is echter verboden door de tunnel, dus deze gebruiken nog wel de brug. De brug wordt ook nog gebruikt voor lokaal verkeer en als omleiding bij werken of ongevallen in de tunnel. Externe links zelzatebrug.vlaanderen
Blauwepoort Farm Commonwealth War Graves Commission Cemetery

Blauwepoort Farm is a Commonwealth War Graves Commission burial ground for the dead of the First World War located near Ypres (Dutch: Ieper) in Belgium on the Western Front. The cemetery grounds were assigned to the United Kingdom in perpetuity by King Albert I of Belgium in recognition of the sacrifices made by the British Empire in the defence and liberation of Belgium during the war. Foundation The cemetery was begun in November 1914 by the French Chasseurs Alpins. British burials began in February 1915. The cemetery closed in November 1916, with the French graves being removed after the armistice. The cemetery was designed by W H Cowlishaw. References External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Blauwepoort Farm Commonwealth War Graves Commission Cemetery at Find a Grave
Blauwepoort Farm Cemetery

Blauwepoort Farm Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Zillebeke. De begraafplaats ligt aan de Komenseweg op 1,2 km ten zuidwesten van de dorpskerk en kan vanaf deze weg worden bereikt via een private toegangsweg van 250 m. Deze kleine begraafplaats werd ontworpen door Edwin Lutyens in samenwerking met William Cowlishaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Ze heeft een onregelmatig grondplan met een oppervlakte van 1.097 m² en wordt omgeven door een bakstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat centraal bij de ingang dat bestaat uit een enkelvoudig metalen hekje. De graven liggen onregelmatig verspreid met veel ruimte tussenin. Geschiedenis De begraafplaats ligt vlak bij de "Blauwepoorthoeve". Ze werd in november 1914 door de Franse Chasseurs Alpins opgestart. Britse gevechtstroepen gebruikten ze tussen februari 1915 en februari 1916. Er worden 90 Britse doden herdacht waaronder 8 niet geïdentificeerde. De meeste behoorden bij het Staffordshire Regiment, het Norfolk Highland Regiment of het Scottish Highland Regiment. De Franse graven werden na de oorlog naar elders overgebracht. De begraafplaats werd in 2009 als monument beschermd. T.J. Evans, kanonnier bij de Royal Field Artillery werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Externe links Blauwepoort Farm Cemetery op de website van de CWGC. Blauwepoort Farm Cemetery op de website van WO1.be
Station Turnhout

Station Turnhout is een spoorwegstation langs spoorlijn 29 in de Belgische stad Turnhout. Het station is het eindpunt van het traject Herentals - Turnhout. Eerder bestond er een doorgaande verbinding via Baarle naar Tilburg in Nederland, het zogenoemde Bels lijntje. Geschiedenis De spoorlijn werd geopend in 1855 en was destijds eigendom van Société anonyme du chemin de fer de Turnhout (Société Anonyme des chemins de fer d'Anvers à Rotterdam). In 1959 werd de lijn voor personenvervoer opgeheven, maar in 1970 weer heropend. Het in neorenaissance uitgevoerde stationsgebouw dateert uit 1896. De overkapping was afkomstig vanuit het oude stationsgebouw van Antwerpen-Oost (thans Antwerpen-Centraal). De oude overkapping is eerder afgebroken in verband met de hoge onderhoudskosten. Een schaalmodel van deze overkapping is later gebouwd in het stadspark bij het stationnetje van de stoomtreingroep. In 2007 werd de entreehal ingrijpend gerenoveerd. Ook de loketten en bijhorende ruimten voor de NMBS-medewerkers werden vernieuwd. De perrons werden in 2019 verhoogd. Treindienst Reizigerstellingen De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag. Busverbindingen Stadsbuslijnen De stadsdienst Turnhout bestaat uit 2 buslijnen van De Lijn: Streekbuslijner Galerij
Braine Castle

Braine Castle (French: Château de Braine) is a castle in Braine-le-Château, Walloon Brabant, Wallonia, Belgium. In 649 the Abbess of Mons St. Waudru ceded her "land of Ittre", including Braine, to the Chapter of Mons. Accordingly, Braine had an odd political status since it remained a small enclave of the County of Hainaut within the County of Leuven, part of the Duchy of Brabant. Braine-le-Château was owned by several feudal families. The domain was bought by Jean de Hornes in 1434 and by Lamoral II Claudius Franz, Count of Thurn and Taxis in 1670. Braine-le-Château is named after a castle (château) built in the place called "Les Monts". In the 11th–12th century, two twinned big artificial hills (mottes) were erected on the top of a spur dominating a village set up on the rivier Hain. Such a twin structure is very infrequent north of the river Loire. The castle of Braine existed until 1722 but was rebuilt in different places according to the increase of the village. In the beginning of the 13th century, the lords of Trazegnies, owners of the domain, left the spur and built a squarish castle in the middle of a marshy area; the castle was surrounded by a triple barrier made by the marshes, the rivers and the moats. The castle, located in the heart of the village, was used to control the road Nivelles-Halle. In the 16th century, the castle was made less defensive and more pleasant to live in by suppressing the southern wing and increasing the size of the windows, allowing the sun to light the rooms. The castle was burned in 1667 and revamped in 1681, with the addition of a monumental gate. Count Eugène Gaspard de Robiano purchased the castle in 1835 and his descendants still live there. See also List of castles in Belgium External links Castle of Braine-le-Château, Belgian Tourist office Wallonia, Brussels
Castillo Braine

El castillo Braine es una edificación ubicada en Braine-le-Château, provincia del Brabante Valón, Valonia, Bélgica.​ Historia En 649, la abadesa de Mons St. Waudru cedió su «terreno de Ittre», incluida Braine, al Capítulo de Mons.​ En consecuencia, Braine tenía un estatus político extraño ya que seguía siendo un pequeño enclave del condado de Hainaut dentro del condado de Lovaina, parte del Ducado de Brabante. Braine-le-Château era propiedad de varias familias feudales.​ El dominio fue comprado por Jean de Hornes en 1434 y Lamoral II Claudio Francisco de Thurn y Taxis en 1670.​ Lleva el nombre de un castillo (château) construido en el lugar llamado «Les Monts». En los siglos XI y XII se erigieron dos grandes colinas artificiales en la cima de un espolón que dominaba un pueblo situado a orillas del río Hain.​ Se mantuvo estable hasta 1722 pero fue reconstruido en diferentes partes según el crecimiento del pueblo. A principios del siglo XIII, los señores de Trazegnies, propietarios del dominio, abandonaron el espolón y construyeron un castillo cuadrado en medio de una zona pantanosa; estaba rodeado por una triple barrera formada por las marismas, los ríos y los fosos.​ Situado en el corazón del pueblo, servía para controlar la carretera Nivelles-Halle. En el siglo XVI se hizo menos defensivo y más acogedor suprimiendo el ala sur y aumentando el tamaño de las ventanas, permitiendo que el sol iluminara las habitaciones.​ El castillo fue quemado en 1667 y renovado en 1681, con la adición de una puerta monumental.​ El conde Eugène Gaspard de Robiano compró el castillo en 1835 y sus descendientes aún viven allí.​ Véase también Anexo:Castillos de Bélgica Referencias
Brandhoek New Military Number 3 Commonwealth War Graves Commission Cemetery

Brandhoek New Military Cemetery Number 3 is a Commonwealth War Graves Commission burial ground for the dead of the First World War located near Ypres (Dutch: Ieper) in Belgium on the Western Front. The cemetery grounds were assigned to the United Kingdom in perpetuity by King Albert I of Belgium in recognition of the sacrifices made by the British Empire in the defence and liberation of Belgium during the war. Foundation The cemetery was begun by the British in August 1917 during the Battle of Passchendaele to replace the nearby Brandhoek New Military Cemetery. The cemetery was designed by Sir Reginald Blomfield, with the gates being presented by the father of Lt AH Strutt, one of the soldiers buried within. References External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Brandhoek New Military Cemetery No 3 at Find a Grave
Brandhoek New Military Cemetery No.3

Brandhoek New Military Cemetery No.3 est un cimetière militaire britannique situé à deux kilomètres à l'ouest du centre du village de Vlamertinge, dans le hameau Brandhoek, qui se trouve le long de la route d'Ypres à Poperinge (N38), en Belgique. Le cimetière qui rassemble les corps de soldats britannique tombé durant la Première Guerre mondiale, a été conçu par Reginald Blomfield et est entretenu par la Commonwealth War Graves Commission. Elle a un plan d'étage rectangulaire d'une superficie d'environ 2 920 m2. Dans le coin nord, il y a le bâtiment d'entrée du côté de la rue. La pierre du Souvenir est sur le côté nord-est du site et la Croix du Sacrifice sur le côté sud-ouest. Il y a 975 morts enterrés, dont 2 non identifiés. Histoire Pendant la guerre, le feu d'artillerie ennemi s'étendait du saillant d'Ypres au village de Vlamertinge. Le hameau de Brandhoek était juste hors d'atteinte et relativement sûr, c'est pourquoi des postes médicaux et des camps ont été installés ici. En mai 1915, en plus de ce poste médical, le cimetière militaire de Brandhoek fut inauguré jusqu'en juillet 1917. Pour la troisième bataille d'Ypres, d'autres postes médicaux y furent établis et un nouveau cimetière fut créé, le nouveau cimetière militaire de Brandhoek. , où les gens ont été enterrés pendant l'été. Quand ce cimetière était plein, les gens ouvraient plus au sud en août, de l'autre côté de la route, le nouveau cimetière militaire de Brandhoek n ° 3. Ce cimetière est resté en service jusqu'en mai 1918. Sur les 975 soldats enterrés, 852 Britanniques (dont 2 non identifiés), 46 Australiens, 54 Canadiens, 18 Néo-Zélandais et 5 Sud-Africains. La porte d'entrée du cimetière était de G.H. Strutt a fait don comme un souvenir de son fils, le lieutenant Anthony Herbert Strutt, qui est enterré ici. Le cimetière a été protégé en 2009 en tant que monument. Des soldats distingués T. C. Irving, lieutenant-colonel des Ingénieurs canadiens et Fred Leslie Biddle, major de l'Australian Field Artillery, ont reçu l'Ordre du service distingué (DSO). Major L.E. Le St. Paer, les capitaines Oliver Travers, Stanley Walker et Ronald Graham McDonald, lieutenant J.D. O'Brien et les lieutenants Arthur Marston Adams, Robert Paterson Smith, Richard Douglas Miles et M. Gliddon ont reçu la Croix militaire (MC). les sergents W.G. Saunders et Thomas Henry Sanderson ont reçu la Médaille de conduite distinguée (DCM), laquelle a également obtenu la Médaille militaire (MM). Il y a 24 autres soldats qui ont reçu la Médaille militaire (MM), le sergent Walter Ernest Pearce qui a reçu ce prix deux fois (MM et Bar). Sources https://www.cwgc.org/find-a-cemetery/cemetery/14600/BRANDHOEK%20NEW%20MILITARY%20CEMETERY%20NO.3 http://www.wo1.be/nl/db-items/brandhoek-new-military-cemetery-n3 Portail de la mort Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la Flandre-Occidentale Portail du Royaume-Uni