NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Humbeekbrug

De Humbeekbrug of Humbeek Sasbrug is een hefbrug over het Zeekanaal Brussel-Schelde in Humbeek, een deelgemeente van Grimbergen. De brug werd gebouwd in 1968 heeft een metalen beweegbaar gedeelte met een lengte van 38,4 m en een breedte van 11,6 m. De brug is qua afmetingen identiek aan de Brielenbrug in Tisselt (Willebroek) en de Verbrande Brug in Grimbergen die in hetzelfde jaar werden gebouwd. Geschiedenis Herstellingswerken In 2003 werd de brug hersteld door plaatselijke bedrijven uit Grimbergen, Vilvoorde en Zemst. Van 7 juli 2004 tot 29 oktober 2004 was de brug gesloten wegens een groot onderhoud. Er was veel gemor van bewoners en handelaars omdat men met een overzetboot het kanaal over moest. Van de ochtend van 23 september 2017 tot de avond van 25 september 2017 was de brug tijdelijk dicht voor onderhoudswerken. Schepen en auto's moesten een omweg maken of wachten, fietsers en voetgangers konden de brug wel nog blijven gebruiken (zij het met korte onderbrekingen). Aanvaringen 2012 Op 20 november 2012 voer een Belgisch schip (de Pegase) wegens een fout tegen het brugdek aan. De brug stond nog open voor een andere boot en de Pegase wou er ook onderdoor varen, maar de op afstand bestuurde brug kwam toch naar beneden en de boot kon niet tijdig stoppen. De boot geraakte licht beschadigd, maar de kabels van de brug werden zwaar beschadigd. Na 5 uur kon het wegverkeer er terug over, maar de schepen moesten 4 dagen geduld hebben. 2019 In de ochtend van 17 januari 2019 vond er opnieuw een aanvaring plaats. Nadat de brug geopend was en een schip doorliet, merkte het detectiesysteem niet op dat er nog een tweede schip aankwam. De brug begon dus opnieuw te sluiten en het tweede schip (de Maranta) kon het brugdek niet meer ontwijken. De Maranta voer daarom tegen het brugdek, dat daardoor zeer ernstig beschadigd werd. Het seinhuis werd door het verschoven brugdek vrijwel volledig vernield. Een herstelling op zeer korte termijn – zoals in 2012 – was door de immense schade niet aan de orde. Het beschadigde brugdek kon al na enkele dagen verwijderd worden, zodat het scheepvaartverkeer op het kanaal terug vrije doorvaart kreeg. De herstelling nam bijna vijf maanden in beslag en gedurende die hele tijd moest het wegverkeer omrijden. Voor voetgangers en fietsers werd in de tussentijd een veerdienst voorzien. Op 14 juni 2019 werd de brug plechtig heropend. 2023 Op 29 juni 2023 voer er voor de derde maal in zo'n tien jaar een vrachtschip tegen de Humbeekbrug. De brug geraakte zwaar beschadigd, hetgeen de burgemeester van Grimbergen "een regelrechte ramp" noemde. Door de aanvaring is het brugdek vier meter opgeschoven, kwamen kabels bloot te liggen en is een elektriciteitscabine gesneuveld. De herstelling zou deze keer meer dan een jaar in beslag nemen. Afbeeldingen
Duiventoren (Lo)

De duiventoren is een torentje in het stadje Lo in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Deze duiventoren werd in 1710 gebouwd op het domein van de Sint-Pietersabdij. De toren telt bovenaan 1132 hokjes waar duiven werden gehouden. Onder in de toren hield men andere dieren, zoals varkens. Volgens de legende trok de toen pas gekozen abt Patricius Fraeys naar Rome. Zijn monniken vroegen hem of ze voor een verrassing mochten zorgen bij zijn terugkomst, wat deze toren bleek te zijn.
Koninginnegalerij

De Koninginnegalerij (Frans: Galerie de la Reine) is een 19e-eeuwse galerij in Brussel. Deze galerij vormt samen met de Koningsgalerij en de Prinsengalerij een uniek architecturaal geheel: de Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen. De galerijen zijn overdekt en er zijn talloze winkels. Tevens zetelt hier het gros van de Belgische hofleveranciers. Een bekende winkel in de galerij is de apotheek, lederwaren Delvaux en het suikerwarenbedrijf van Neuhaus op nummer 23, dat hier al sinds 1857 gevestigd is. Rond 1910 bedachten zij chocola met vulling, die ze de naam 'praline' gaven. In het zuiden komt de Koninginnegalerij uit op de Grasmarkt in de buurt van de Grote Markt. Aan een andere zijde van de Grasmarkt begint de Hortagalerij. Zie ook Winkelgalerijen in Brussel
Flanders Expo

Die Flanders Expo ist eine multifunktionale Veranstaltungshalle in Gent, die aus acht unterschiedlich großen Hallen besteht. Der gesamte Komplex umfasst eine Fläche von 54.000 m² und bietet bis zu 100.000 Besuchern Platz. Er wurde im Mai 1987 eröffnet, Baubeginn war 1985. Nutzung Die Flanders Expo, die zweitgrößte Halle Belgiens und größte in Flandern, wird für zahlreiche Veranstaltungen genutzt, dabei hauptsächlich für Messen und Konzerte. Auch Großveranstaltungen wie etwa die I Love Techno finden regelmäßig in der Flanders Expo statt. Sie wird außerdem für Sportveranstaltungen benutzt. 1988 fand das Finale des Europapokals der Landesmeister im Basketball statt, 2015 wurde das Endspiel des Davis Cups in der Anlage ausgetragen. Weblinks Website der Flanders Expo
Flanders Expo

Flanders Expo is a multi-purpose arena and convention center located in Ghent, Flanders, Belgium. Flanders Expo was founded in 1986 and officially opened in May 1987 with the third edition of Flanders Technology International. It serves as a venue to host a large variety of events including concerts, exhibitions, trade fairs and sports. The first CEO was Marc Mortier from 1986 till 2002. Building Flanders Expo is the biggest event hall in the Flanders region and the second biggest in Belgium. It is the 40th largest exhibition complex in the world. The complex consists of eight interconnecting halls, each of which can be used separately, a conference centre and three restaurants. Hall 8's capacity is more than 13,000 people. In the vicinity of the halls, there are 4,000 parking spaces. Halls The central-located flagship hall, Hall 1, is the largest hall and offers an area of 19.152 m2. To the left of this central hall are Halls 2, 4 and 6, on the right are 3, 5 and 7. Each halls are identical and offer 4.032 m2 of space. Hall 8 – a newer, large multi-purpose square hall – has an area of 10.735 m2 and a height of 13 meters. The acoustics of the hall is helped by its height and a special sound wall, making it suitable for larger productions such as sporting and musical events. A large room, called the Forum, is located on the first floor with an area of 850 m2. History of events Concerts Until 2002, a lot of concerts took place in Flanders Expo. Famous artists who have performed in Flanders Expo include Tina Turner (12 times), Celine Dion, Janet Jackson, Simple Minds, Phil Collins, Charles Aznavour, Bryan Adams, Prince, Cher, Elton John, Britney Spears, Backstreet Boys, Paul McCartney, Joe Cocker, Whitney Houston, Barry White, U2, Nick Kamen, Eros Ramazzotti, Bon Jovi, Scorpions, Metallica, AC/DC, Steps etc. Every year in autumn it is host to the I Love Techno music festival. It is the biggest indoor techno festival in Europe, with 60,000 visitors in one evening. Sport It hosted the 1988 FIBA Champions Cup Final four. The 2015 Davis Cup World Group final between Belgium and Great Britain was held at the Expo. See also List of tennis stadiums by capacity Notes External links Media related to Flanders Expo at Wikimedia Commons Official website
Flanders Expo

Le Flanders Expo construit en 1986, situé à Gand, est la plus grande salle d'exposition de Flandres et la deuxième de Belgique (superficie totale de 54 000 m²). Elle est desservie par la ligne T1 du tramway de Gand. Elle accueille plusieurs festivals tels que I Love Techno, chaque année, qui est le grand festival techno d'Europe en accueillant 60 000 personnes par soirée, mais aussi de nombreux concerts de chanteurs de dimension internationale. La finale 1988 de l'Euroligue de Basket y a eu lieu et la finale de la Coupe Davis 2015 (tennis) s'y est déroulée fin-novembre 2015. Liens externes (nl + fr + en) Site officiel Portail de la Belgique Portail de la Flandre-Orientale
Flanders Expo

Flanders Expo is een evenementencomplex in Gent (Sint-Denijs-Westrem) en een van de grootste van België. De totale beursoppervlakte is meer dan 54.000 m². In het complex worden handelsbeurzen, exposities, congressen en andere grootschalige bijeenkomsten georganiseerd. Infrastructuur Flanders Expo bevat acht hallen. De centrale hal, Hal 1 is de grootste, en biedt een oppervlakte van 19.152 m². Links van deze centrale hal liggen Hal 2, 4 en 6, rechts 3, 5 en 7. Deze identieke hallen bieden alle 4032 m² oppervlakte. Later werd Hal 8 toegevoegd, dit is een vierkante hal met een oppervlakte van 10.735 m² en een hoogte van 18 meter. Deze hoogte en speciale ingrepen om de akoestiek te verbeteren maken deze hal geschikt voor mega-producties en muzikale evenementen. In het voorgebouw bevinden zich ruimtes voor seminars, congressen en recepties. Op de eerste verdieping bevindt zich daar een grote zaal van 850 m², het Forum. Geschiedenis Het initiatief voor de bouw van Flanders Expo kwam na twee succesvolle edities van Flanders Technology International in 1983 en 1985, waarbij duidelijk werd dat Gent behoefte had aan een modern beurscomplex. In 1985 werd de NV Flanders Expo opgericht. Het kapitaal werd geleverd door zowel de overheid (een derde) als de industrie (twee derde). Het tentoonstellingscomplex werd opgetrokken op de terreinen van het pas gesloten vliegveld Sint-Denijs-Westrem. In mei 1987 werden met de derde editie van Flanders Technology de expositiehallen officieel geopend. Bij de oprichting bedroegen de initiële investering en schuldenlast respectievelijk ruim 27,268 en 10,410 miljoen euro. Ondanks deze zware financiële lasten en de hoge afschrijvingen is Flanders Expo erin geslaagd om tot een rendabel beurscomplex uit te groeien. Management Het was Marc Mortier die vanaf de oprichting in 1986 als directeur-generaal/gedelegeerd bestuurder aan de leiding stond van de Gentse beurshallen. Na een woelige periode van interim-management, werd John Buyckx in 2003 benoemd tot gedelegeerd bestuurder. Sinds februari 2009 is John Buyckx geen gedelegeerd bestuurder meer van Flanders Expo; dit na een verschil in visie ten opzichte van de eigenaar, Artexis. Dirk Van Roy (ex-Roularta Media Group) heeft de taak van Buyckx bij Flanders Expo overgenomen. Begin januari werd Van Roy door Artexis aangetrokken om Artexis Belgium te leiden. Zie ook Gentse Floraliën Externe link Officiële website
Pont des Allemands

De Pont des Allemands is de Maasbrug van spoorlijn 24 ten noorden van de Belgische plaats Wezet. De brug werd in de Eerste Wereldoorlog door Russische gevangenen gebouwd in opdracht van de Duitse bezetter. De spoorbrug werd in 1918 in gebruik genomen. De totale lengte bedraagt 530 meter. Direct ten westen ligt de spoorbrug over het Albertkanaal.
Sint-Elisabethkerk (Kortrijk)

De Sint-Elisabethkerk bevindt zich in de Elisabethwijk van de Belgische stad Kortrijk. Zij werd in de jaren vijftig ingewijd, en is opgedragen aan de heilige Elisabeth van Hongarije. De kerk is exemplarisch voor de neoromaanse bouwstijl en is opgenomen in de Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed van het Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed (VIOE). Externe link beschrijving op Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed
De Gulke Putten

Het natuurgebied De Gulke Putten is gelegen in de Belgische gemeente Wingene, op gronden van het Radiozendstation Belradio, op de grens met Ruiselede. Het natuurreservaat situeert zich in de nabijheid van de site Sint-Pietersveld en wordt beheerd door Natuurpunt vzw. Het gebied is rijk aan natte en droge heide, heischrale graslanden, hakhout met bloemrijke paden en open plekken met orchideeënrijk hooiland. Het gebied is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied 'Bossen, heiden en valleigebieden van Zandig Vlaanderen: westelijk deel' (BE2500004). Ontstaan en beheer In 1969 werd gestart met een gebied van 1,25 ha dat in 1973 reeds uitgebreid was tot 13 ha. Na de eigendomsoverdracht van het Radiozendstation (Belgacom) naar de Krijgsmacht werd een beheersovereenkomst gesloten. Zo breidde het natuurgebied tussen 2000 en 2008 verder uit van 16 ha tot meer dan 100 ha. Het beheer bestaat uit plaggen, maaien, kappen, begrazen en laten gedijen. Dit leidt tot het herstel en het in stand houden van zeldzame relictsoorten en voedselarme habitats. Beschrijving Het reservaat is een relict van de vroegere uitgestrekte gronden die behoorden tot het middeleeuwse Bulskampveld. Het natuurreservaat bestaat uit een viertal habitattypes. Een groot deel is hakhout, wat evolueert tot opgaand bos met onder andere zomereik, berken, ratelpopulier en ook Amerikaanse eik en gewone vogelkers. De niet al te zure bodems zorgen voor bos- en bosrandplanten zoals salomonszegel, bleeksporig bosviooltje, guldenroede en dalkruid. Op de open plekken domineren pijpestrootje en struikheide met in de zure greppels veenmos en zegge. Hier zijn broedvogels zoals de groene specht, de ransuil en de staartmees te vinden. Ook de paden en dreven leveren waardevolle heischrale vegetatie zoals onder meer gevlekte orchis, tandjesgras en borstelgras, tormentil en struikheide. Het gebied is niet vrij toegankelijk. Afbeeldingen Referenties DE BRABANDERE R., Het natuurreservaat 'De Gulke Putten', in: 150 jaar Gemeenschapsinstelling Bijzondere Jeugdbijstand in Ruiselede 1849-1999, Ruiselede-Tielt, 1999, blz. 44-45 TYTGAT M., Natuurpunt herstelt heide in Gulke Putten / Minister Crevits geeft start voor natuurwerken, in: Het nieuwsblad, 28 december 2007, blz. 20 MOMMERENCY P., Enkele beschouwingen over de historische achtergronden, samen met de evolutie en de waarde van flora en fauna in en rond het reservaat 'De Gulke Putten' te Wingene, uitgave in eigen beheer, 1992 (21 blz.)
Sint-Niklaaskerk (Drogenbos)

Die Sint-Niklaaskerk ist die römisch-katholische Pfarrkirche von Drogenbos in Belgien. Pfarrgeschichte Pfarrlich war Drogenbos anfangs der Pfarre Ukkel unterstellt. Mitte des 14. Jahrhunderts wurde die Ortskirche errichtet. 1805 bekam das Dorf einen eigenen Pfarrer, und 1825 wurde Sint Niklaas zur Pfarre erhoben. In den 1950er-Jahren wurde der die Kirche umgebende Friedhof stillgelegt, später endgültig aufgehoben und die Gräber umgebettet. Die Pfarre gehört heute zum Dekanat Halle im Vikariat Flämisch-Brabant und Mecheln des Erzbistums Mecheln-Brüssel. Baugeschichte Schiff und nördliche Sakristei datieren in das 15. Jahrhundert, in den folgenden Jahrhunderten wurde die Kirche mehrfach verändert und erweitert. 1855 kam es zu einer größeren Renovierung mit Umbauten, so wurde der Haupteingang am Westportal vermauert und auf die Nordseite verlegt. Im Laufe des 20. Jahrhunderts wurde die Kirche erneut mehrmals geändert, so etwa in den 60er Jahren der westliche Eingang wieder geöffnet. Die Kirche steht seit 1938 unter Denkmalschutz, und seit 1945 mitsamt dem umgebenden – heute nurmehr in Form eines kleinen Parks erhaltenen – Friedhof unter Ensembleschutz (beschermde monumenten). Für die nächsten Jahre steht eine neuerliche umfassende Restaurierung und bauliche Sicherung an. Baubeschreibung Die Kirche ist im Stil der Brabanter Gotik gehalten. Es ist eine Kreuzkirche mit einem niedrigen Vierungsturm und einem dreischiffigen Langhaus. Das Kreuz auf dem Turm stammt aus der Kapelle der Burg von Beersel. Interieur In der Kirche finden sich mehrere spätgotische Skulpturen (15. und 16. Jahrhundert). Das Taufbecken datiert 1558, ein steinernes Weihwasserbecken stammt aus dem 15. Jahrhundert. Die Kirchenmöblierung ist neugotisch (Mitte des 19. Jahrhunderts). Das Gemälde Christus am Kreuz von Felix De Boeck, einem einheimischen Maler der Moderne, stammt von etwa 1960. Literatur RWO, Agentschap R-O Vlaanderen, Onroerend Erfgoed, Vlaams-Brabant (Hrsg.): Dossier Sint-Niklaaskerk Drogenbos. met Briefwisseling Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen. o. D. R. Poreye: Drogenbos, son église et son vieux château. In: Brabant 1966, S. 13–15. Thibaut de Maisieres, P.: L'église de Droogenbosch. In: Bulletin de la Société Royale d'Archéologie de Bruxelles, Nr. 4, 1931, S. 165–178. Weblinks De Sint-Niklaaskerk, drogenbos.be Sint-Niklaaskerk, toerismevlaamsbrabant.be Parochiekerk Sint-Niklaas (ID: 39072), De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed (https, mit ausführlicher Beschreibung des Objekts) Einzelnachweise
Sint-Niklaaskerk (Drogenbos)

De Sint-Niklaaskerk is een kerk in het Belgisch dorp Drogenbos. De parochiekerk is opgetrokken in de stijl van de Brabantse gotiek. Het is een kruiskerk met een lage vieringtoren en een driebeukig schip. Het kruis op de toren is afkomstig van de kapel van het kasteel van Beersel. De kerk is beschermd als monument sinds 1938 en in 1945 werd de kerk met het omliggend kerkhof beschermd als landschap. Geschiedenis Parochiaal was Drogenbos van oudsher afhankelijk van Ukkel. Halverwege de 14de eeuw werd de kerk opgetrokken. Het schip en de noordelijke sacristie werden in de 15de eeuw gebouwd. De volgende eeuwen werd de kerk nog meermaals aangepast en uitgebreid. In 1805 kreeg het dorp een eigen pastoor en in 1825 werd Drogenbos een afzonderlijke parochie. Verschillende eerdere aanpassingen werden bij restauraties na 1855 weer hersteld. Ook werd daarbij de hoofdingang in het westportaal dichtgemaakt en creëerde men een nieuwe zijingang aan de noordkant. In de 20ste eeuw werd de kerk weer meermaals aangepast en gerestaureerd en bij werken in de jaren 60 werd de westelijke hoofdingang weer open gemaakt. In de jaren 50 werd het omliggende kerkhof buiten gebruik genomen en uiteindelijk definitief opgeheven en ontruimd. Interieur In de kerk staan 15de- en 16de-eeuwse laatgotische beelden. De arduinen doopvont dateert uit 1558 en de kerk heeft een stenen wijwatervat uit de 15de eeuw. Het meubilair is overwegende neogotisch uit het midden van de 19de eeuw. In de kerk bevindt zicht het schilderij "Christus aan het Kruis" van Felix De Boeck van omstreeks 1960.
Sint Jan de Doper (Löwen)

Sint Jan de Doper (deutsch: St. Johannes der Täufer) ist eine frühgotische Basilika mit romanischen Elementen in Löwen, Belgien. Die römisch-katholische Kirche liegt im Süden der Stadt im Großen Beginenhof, der seit dem 31. März 2000 auf der Liste des UNESCO-Weltkulturerbes steht. Geschichte Im Jahre 1305 wurde mit dem Bau des Kirchengebäudes begonnen, wie noch heute ein Gedenkstein bezeugt. Fertiggestellt wurde Sint Jan aber erst zwischen 1421 und 1468. Während der französischen Revolution wurde das Beginenstift abgeschafft, die Kirche geschlossen und zum Abriss öffentlich versteigert. Es gelang der Gemeinde jedoch 1799 sie zurückzukaufen und seit 1803 werden dort wieder Messen abgehalten. 1937 wurde Sint Jan de Doper unter Denkmalschutz gestellt. Heute ist die Katholieke Universiteit Leuven Pächterin der Kirche; sie benutzt Sint Jan de Doper als Universitäts-Pfarrei. Architektur Sint Jan de Doper ist eine schlichte frühgotische Kirche mit einigen romanischen Elementen, wie z. B. den schweren Strebepfeilern, dem Treppentürmchen und den kleinen Oberfenstern. Das Langhaus ist 9 Travéen lang, wobei 2 Travéen bereits den Chor bilden. Die Kirche besitzt keinen Turm, was typisch für die Bettelorden und Frauenklöster der damaligen Zeit war, hat aber einen eleganten Dachreiter, der seit 1998 ein Glockenspiel von 16 Bronzeglöckchen beherbergt, die im Tagesverlauf in regelmäßigen Abständen bekannte Volksmelodien spielen. An der Ostseite der Kirche verwendete man weißen Sandstein aus Gobertange (heute eine Teilgemeinde von Jodoigne) zum Bau, an der Westseite wechselt dieser Stein mit Eisensandstein ab. Innenraum Der außergewöhnlich breit erscheinende Innenraum ist im barocken Stil des 17. Jahrhunderts eingerichtet. Über den Fußboden verteilt befinden sich ungefähr 90 Grabsteine von Priestern oder Beginen. Sehenswert ist das Gemälde „Christus am Kreuz“ von Pieter Jozef Verhaghen, welches sich im Chorraum befindet, sowie „Die heilige Familie“ von Jan Cossiers im rechten Seitenschiff. Orgel Die Orgel wurde 1692 von dem Orgelbauer Pieter Goltfuss erbaut und ist weitgehend original erhalten. Das mitteltönig gestimmte Instrument hat elf Register und ein Effektregister auf einem Manualwerk. Einzelnachweise Weblinks Visit Leuven: Sankt-Johannes-der-Täuferkirche. Abgerufen am 7. September 2020. Agentschap Onroerend Erfgoed: Begijnhofkerk Sint-Jan-de-Doper (ID: 213777). Abgerufen am 7. September 2020. (niederländisch) Erfgoedcel Leuven: Sint-Jan-de-Doperkerk in 360°. Abgerufen am 7. September 2020. (niederländisch)
Église Saint-Jean-Baptiste-du-Béguinage de Louvain

L'église Saint-Jean-Baptiste-du-Béguinage (en néerlandais : Begijnhofkerk Sint-Jan de Doper) est une église classée de style gothique située à Louvain, dans la province du Brabant flamand en Belgique. Historique La construction de l'église Saint-Jean-Baptiste-du-Béguinage commence en 1305 comme l'indique une inscription à droite du portail nord. Les sept travées orientales et les colonnes de la nef jusqu'à la façade occidentale sont édifiées au XIVe siècle tandis que les trois travées occidentales et la façade occidentale ne sont achevées qu'en 1421-1444. Classement L'église fait l'objet d'un classement au titre des monuments historiques depuis le 19 avril 1937 et figure à l'inventaire du patrimoine immobilier de la Région flamande sous la référence 213777. Architecture extérieure La façade occidentale À l'ouest, l'église présente une large façade tripartite, agrémentée de bandeaux de grès brun et soutenue par de puissants contreforts, dont l'un est combiné à une tourelle d'escalier octogonale percée de meurtrières et coiffée d'une flèche de pierre. La travée centrale de cette façade est percée d'un portail ogival très épuré dont les colonnettes sont prolongées avec élégance par les voussures de l'archivolte. Au-dessus de ce portail prend place une haute baie ogivale composée de cinq fines lancettes et d'un remplage finement ciselé. Le chevet À l'est, l'église présente un beau chevet plat, prolongé par les façades des collatéraux par de puissants contreforts. La haute façade du chevet est percée d'une haute fenêtre combinant deux baies ogivales de trois lancettes et trois remplages, le tout logé sous un larmier reposant sur de petits culs-de-lampe constitués d'une tête humaine. Cette baie est surmontée d'une petite baie aveugle en triplet. En retrait par rapport à la façade du chevet, l'église est surmontée d'un fin clocher octogonal dont flèche est couverte d'ardoises. Références Articles connexes Liste des monuments historiques de Louvain Louvain Grand béguinage de Louvain Portail de l’architecture chrétienne Portail du Brabant flamand Portail du catholicisme
Église Saint-Quentin de Louvain

L'église Saint-Quentin (en néerlandais : Sint-Kwintenskerk) est une église de style gothique située à Louvain, dans la province du Brabant flamand en Belgique. Localisation L'église Saint-Quentin se dresse à l'extrémité sud de la rue de Namur (Naamsestraat), une rue importante du centre de Louvain le long de laquelle on trouve de nombreux monuments comme l'hôtel de ville, les halles universitaires, l'église Saint-Michel ou encore la Maison van 't Sestich . Historique Classement L'église Saint-Quentin fait l'objet d'un classement au titre des monuments historiques depuis le 19 avril 1937 et figure à l'inventaire du patrimoine immobilier de la Région flamande sous la référence 42130. Architecture Références Annexes Articles connexes Louvain Liste des monuments historiques de Louvain Liens externes Ressource relative à l'architecture : Structurae Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de l’architecture chrétienne Portail du Brabant flamand