NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Provincia di Anversa

La provincia di Anversa (in olandese Provincie Antwerpen, in fiammingo Provinsje Antwerpn, in francese Province d'Anvers) è una provincia delle Fiandre, una delle tre regioni del Belgio. Confina con i Paesi Bassi (Zelanda e Brabante Settentrionale) a nord e con le province belghe del Limburgo a est, del Brabante Fiammingo a sud e delle Fiandre Orientali a ovest. Il capoluogo è Anversa. Occupa una superficie di 2867 km² ed è suddivisa in tre distretti amministrativi (arrondissementen in olandese) che contengono 67 comuni. Con oltre 1,9 milioni di abitanti è la provincia più popolosa del Belgio. Comuni Particolarità Baarle-Hertog è un'enclave in territorio olandese. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su provincia d'Anversa Wikivoyage contiene informazioni turistiche su provincia d'Anversa Collegamenti esterni Sito web della provincia di Anversa, su provant.be.
Antwerpia (prowincja)

Antwerpia (nld. Provincie Antwerpen, fr. Province d'Anvers, niem. Provinz Antwerpen) – prowincja w północnej Belgii, w Regionie Flamandzkim, ze stolicą w Antwerpii. Graniczy z Niderlandami oraz prowincjami Limburgia, Brabancja Flamandzka i Flandria Wschodnia. Zajmuje powierzchnię 2867 km², a zamieszkuje ją 1 886 609 mieszkańców (1 stycznia 2022). Pod względem liczby mieszkańców jest największą prowincją w Belgii. Najwyższym punktem prowincji jest wzgórze Beerzelberg (55 m n.p.m.). Podział administracyjny Prowincja podzielona jest na trzy okręgi (nl. i fr. Arrondissement, niem. Bezirk), w skład których wchodzi 69 gmin (nld. Gemeente, fr. commune, niem. Gemeinde): Przypisy Linki zewnętrzne strona internetowa prowincji
Antuérpia (província)

Antuérpia (em neerlandês: Antwerpen; em francês: Anvers) é a província mais setentrional da Bélgica. Está localizada na região de Flandres. Sua capital é a cidade de Antuérpia. De norte e no sentido horário, faz fronteira com os Países Baixos e as províncias belgas de Limburgo, Brabante Flamengo e Flandres Oriental. Municípios A província subdivide-se em três distritos administrativos ou arrondissements (em neerlandês: arrondissementen), os quais têm 70 municípios. Ligações externas «Página oficial» (em neerlandês)
Антверпен (провинция)

Антве́рпен (нид. Antwerpen, фр. Anvers) — одна из десяти провинций Бельгии и одна из пяти фламандских провинций. Граничит с Восточной Фландрией, Фламандским Брабантом, Лимбургом и Нидерландами. Административный центр — город Антверпен. Основные данные Площадь: 2867 км². Самая высокая точка: холм Берзелберг, 55 метров над уровнем моря. Важнейшие реки: Шельда, Рюпел, Большая Нете, Малая Нете. Население: 1 845 362 чел. (2010). История В Средние века этот регион принадлежал Франкскому государству и был разделен на несколько пагов. Область вокруг г. Антверпена принадлежала Pagus Renesium. Административное деление Провинция делится на 3 округа (Мехелен, Антверпен и Тюрнхаут), которые, в свою очередь, состоят из 70 коммун. Образование и исследования В провинции расположено несколько учебных заведений и Университет Антверпена, ряд научно-исследовательские институтов, среди которых SCK • CEN[уточнить], Европейский институт референтных материалов и измерений (англ. Institute for Reference Materials and Measurements; IRMM) и Фламандский институт технологических исследований (англ. Flemish Institute for Technological Research; VITO). Достопримечательности Борнем — старинный замок в неоготическом стиле. Целлер — замок в неоготическом стиле. Боррекенс — средневековый замок в неоготическом стиле. Ссылки Официальный сайт (недоступная ссылка)
Антверпен (покрајина)

Провинција Антверпен (хол. Provincie Antwerpen) је једна од пет провинција белгијског региона Фландрије. То је најсевернија провинција Белгије. Провинција Антверпен је 2010. имала 1.744.862 становника и најмногољуднија је провинција Белгије. Становништво говори фламански језик. Главни и највећи град је Антверпен. Гранично војводство Антверпен настало је 974. у циљу одбране од војводства Фландрије. Касније је постало део Брабанта, Бургундије, Шпанске и Аустријске Низоземске. Данашња провинција формирана је за време Наполеонове власти.
Antwerpen (provins)

Antwerpen (franska: Province d’Anvers, Anvers, tyska: Provinz Antwerpen) är en provins i norra Belgien, i regionen Flandern, fem mil nordost om huvudstaden Bryssel. Antalet invånare är 1 847 486. Arean är 2 867 kvadratkilometer. Antwerpen gränsar till Östflandern, Flamländska Brabant och Limburg, samt till Zeeland och Noord-Brabant i Nederländerna. Provinshuvudstad är Antwerpen. Administrativ indelning Antwerpen delas in i: Arrondissement Antwerpen Aartselaar Antwerpen Boechout Boom Borsbeek Brasschaat Brecht Edegem Essen Hemiksem Hove Kalmthout Kappelen Kontich Lint Malle Mortsel Niel Ranst Rumst Schelle Schilde Schoten Stabroek Wijnegem Wommelgem Wuustwezel Zandhoven Zoersel Zwijndrecht Arrondissement Mechelen Berlaar Bonheiden Bornem Duffel Heist-op-den-Berg Lier Mechelen Nijlen Putte Sint-Amands Sint-Katelijne-Waver Willebroek Arrondissement Turnhout Arendonk Baarle-Hertog Balen Beerse Dessel Geel Grobbendonk Herentals Herenthout Herselt Hoogstraten Hulshout Kasterlee Laakdal Lille Meerhout Merksplas Mols Olen Oud-Turnhout Ravels Retie Rijkevorsel Turnhout Vorselaar Vosselaar Westerlo Guvernör Richard Declerck, Belgiska socialistpartiet, 1946–1966 Andries Kinsbergen, Liberala partiet, Partiet för frihet och framsteg, 1967–1993 Camille Paulus, Partiet för frihet och framsteg, Anders, 1993–2008 Cathy Berx, Kristdemokratisk och Flamländsk, 1 maj 2008– Denna lista hämtas från Wikidata. Informationen kan ändras där. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Antwerpen.
Антверпен (провінція)

Антверпен (нід. Antwerpen, МФА: [ˈɑntˌʋɛrpə(n)]) — одна з десяти провінцій Бельгії і одна з п'яти фламандських провінцій. Антверпен межує з Східною Фландрією, Фламандським Брабантом, Лімбургом і Нідерландами. Столиця — Антверпен. Складається з 70 комун. Основні дані Площа: 2.867 км² Найвища точка: горб Берзелберг (Beerzelberg), 55 метрів над рівнем моря Найважливіші річки: Шельда, Рюпел, Нете, Велика Нете, Мала Нете. Населення: 1.700.570 (за станом на 1 січня 2007). Густота населення: 593 чол/км² Найбільші міста Міста з населенням понад 30 тисяч осіб: Демографія Примітки Посилання Офіційний сайт провінції Антверпен (нідерландськомовний) [Архівовано 13 квітня 2014 у Wayback Machine.]
Westerringspoorbrug

De Westerringspoorbrug, gekend als de Blauwe Fietsbrug of het Blauw Brugje is een fietsbrug op de grens tussen de Gentse wijken Brugse Poort - Rooigem, Bloemekenswijk en Mariakerke. Op de plaats van deze fietsbrug lag vroeger de spoorbrug van de Westerring (Lijn 55). De fietsbrug, geverfd in blauw, werd geplaatst in 1999 en is onderdeel van de Westerringspoorfietsroute (onderdeel van fietssnelweg F400, de Kleine Fietsring rond Gent), een waardevolle verbinding voor fietsers en voetgangers om de drukke stadsring R40 te vermijden. Verder naar het zuidwesten ligt het natuurgebied Bourgoyen-Ossemeersen. De brug ligt in de onmiddellijke nabijheid van het Fluweelpark en het Lokaal Dienstencentrum De Boei, en dwarst op de zuidwestelijke oever direct die andere Gentse hoofdfietsas Coupure - Groendreef, Fietssnelweg F405 (Gent-Lovendegem) en de LF Kunststedenroute (Brugge-Gent-Antwerpen...). Geschiedenis In de periode juni-september 2024 wordt het hinderlijke hoogteverschil aan de N9-zijde van de brug verminderd, en wordt de fietsoversteek van de N9 in het verlengde van de brug gelegd. Referenties
Muinkbrug

De Muinkbrug is een brug in de Belgische stad Gent over de Muinkschelde, een in de Middeleeuwen gekanaliseerd stuk van de Schelde vlak naast de helling van de Blandijnberg. De brug ligt onderaan de straat Kantienberg en in de onmiddellijke nabijheid van de Sint-Pietersabdij en de O.L.V.-Sint-Pieterskerk, het Geuzenhuis, het hoofdgebouw van de Arteveldehogeschool en de bioscoop Kinepolis. Geschiedenis Reeds in 1326 was er sprake van “upter Moencbrucgen”. Deze brug bood van boven op het Sint-Pietersdorp over de nieuw gegraven Muinkschelde toegang tot de lager gelegen Muinkmeersen, toen een open, vlak, moerassig en onbebouwd weidegebied in eigendom van de abdij, waardoor monniken de belangrijkste gebruikers waren. De naam van de meersen en de brug komt dan ook van muink, een variant van het woord monnik. Vanop de brug is ook nu nog te zien dat de straten verderop lager liggen; meer naar het oosten liep trouwens (tot de aanleg van straten en bebouwing in de Muinkmeersen in de 19e eeuw) de kronkelende loop van de Oude Schelde. In 1624 was in de stadsrekening sprake van “een in steen gebouwde brug met drie bogen”. De brug was één van vier strategisch belangrijke punten tijdens de Vier Dagen van Gent in 1789 (Brabantse Omwenteling). Na verval en vervanging door een houten brug werd in 1847 de stenen brug hersteld. In 1875 werd een nieuwe, stalen brug gebouwd. De huidige stalen brug dateert uit 1937-1939. In april 2022 startten ingrijpende renovatiewerken wegens roestvorming, waardoor de brug de rest van dat jaar buiten gebruik is. Er werd daarom een tijdelijke fiets- en wandelbrug gebouwd.
Beneluxbrug

De Beneluxbrug is een brug over het kanaal Kortrijk-Bossuit, in de Belgische stad Harelbeke (provincie West-Vlaanderen). De brug werd aangelegd in de jaren 1970, samen met de Beneluxlaan, vroeger de Europalaan. Bij de gemeentefusie in 1977 in Harelbeke werd de Europalaan hernoemd tot de Beneluxlaan. De brug over het kanaal kreeg daarbij de naam Beneluxbrug. De Beneluxbrug ligt dicht bij het Kanaalbos en de wijk Keizerhoek, en verbindt Stasegem met Zwevegem. In 2015 werden herstellingswerken uitgevoerd na meerdere aanrijdingen. De brug is populair bij zwemmers en duikers tijdens de zomermaanden. Referenties
Luipaardbrug

De Luipaardbrug is een voetgangers- en fietsbrug over het kanaal Kortrijk-Bossuit, gelegen op de gemeentegrens Kortrijk-Harelbeke. De Luipaardbrug ligt dicht bij het Kanaalbos en de voormalige Kortrijkse pannenfabriek. Door de aanleg van het kanaal (1857-1860) werd de Luipaardstraat onderbroken. Over het kanaal werd de Luipaardbrug aangelegd, eerste aanduiding op de kaart van het Militair Cartografisch Instituut rond 1885. Het nabije Station Kortrijk-Luipaardbrug was naar de Luipaardbrug genoemd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog in mei 1940 werden alle bruggen rond Kortrijk opgeblazen door het Belgische 25ste linieregiment om de opmars van de Duitsers te stoppen. De Luipaardbrug was voor 1940 nog een ophaalbrug geweest maar werd na de Tweede Wereldoorlog vervangen door een vaste brug. Tijdens de jaren 1970 is de brug verwijderd en werd in 2003-2004 herbouwd voor voetgangers en fietsers. Referenties
Kuurnebrug

De Kuurnebrug of Nieuwe Brug is een bowstringbrug over de Leie en verbindt de gemeentes Kuurne en Harelbeke. Het light nabij de historische watermolens van Harelbeke. Geschiedenis De nieuwe brug moest een oude ophaalbrug vervangen die 475 m verderop lag. Grondwerken voor de Kuurnebrug begonnen in 1930 en in januari 1934 werd het geopend voor verkeer. Naar verluidt zou bij de bouw een bronzen karpertongzwaard aangetroffen zijn van ongeveer 3.000 jaar oud. Het zwaard bevindt zich in het MAS. Echter, de vondst werd toegeschreven in 1936, dus na zijn voltooiing. Op de nacht van 22 en 23 mei 1940, blies het terugtrekkende Britse korps van royal engineers de brug op. De volgende morgen werd dat voor een tweede keer gedaan door het Belgische 25ste linieregiment. De Duitsers arriveerden enkele uren later in de namiddag aan de westelijke oever van de Leie, en maakten op 24 mei hier de oversteek met rubberen bootjes onder hevige vuur en verliezen. Tientallen huizen en vlasschuren waren uitgebrand aan de kant van Kuurne. De huidige brug werd opengesteld in 1980-81. Om plaats te bieden aan zware containerschepen, werd de brug in 2025 een halve meter verhoogd. Het werd geopend voor verkeer op februari 2026. Trivia Bakkerij De Nieuwe Brug langs de Kortrijksteenweg bestaat sinds 1937. In 2019 werd een waarschuwingsbord geplaatst nadat drie mensen over de brug hadden gelopen. Referenties
Place Marché-aux-Légumes (Namur)

La place Marché-aux-légumes (appelée localement place du Vieux et parfois désignée par l'abréviation PDV) est un espace public au cœur du quartier le plus ancien de la ville de Namur en Belgique. Elle fut créée en 1781. La place n’est plus ‘marché’ mais reste un haut lieu de convivialité namuroise. Histoire L’ancienne église Saint-Loup, dans un état de délabrement avancé, fut démolie à la fin du XVIIIe siècle. La paroisse fut transférée à l’église Saint-Ignace des Jésuites (rue du Collège) qui devint la (nouvelle) église Saint-Loup à partir de 1777. L’emplacement de l’ancienne église Saint-Loup et de son cimetière fut vendu à la ville et aménagé en 1781 comme marché aux légumes, plus tard appelé place Marché aux légumes. En 1992 l’abattage des six tilleuls malades qui ornaient la place permit quelques fouilles archéologiques qui mirent au jour l’ossuaire où avaient été rassemblés les os de l’ancien cimetière Saint-Loup mais également des vestiges gallo-romains démontrant une occupation humaine des lieux très ancienne. Description La place forme un petit quadrilatère sur lequel aboutissent quatre rues étroites dont le tracé remonte au Moyen-âge. Les maisons qui l’entourent datent des XVIIIe et XIXe siècles et sont pour la plupart des restaurants et bars avec terrasses sur la place même. Parmi elles le 'Ratin-Tôt’ qui est, semble-t-il, le bar-taverne le plus ancien de la ville de Namur (1616) : "li pus vî cabarèt d’ Nameur". Le côté oriental de la place est entièrement occupé par l’église Saint Jean-Baptiste, datant du XIIIe siècle et plusieurs fois restaurée. Au centre de la place, arborée depuis 1992 de quatre nouveaux tilleuls, se trouve une ancienne pompe publique monumentale datant de la fin du XVIIIe siècle. Un pilier de style néo-classique à chapiteau toscan est surmonté d’une corbeille de fruits et légumes. Elle est œuvre de l’architecte François-Joseph Denis. Même si la pompe a encore son bras, celui-ci est immobilisé depuis longtemps... Même si elle a perdu sa fonction première de marché la ‘place Marché aux légumes’ reste un lieu de grande convivialité namuroise. Bibliographie Richard Dessart: Namur vous est contée, Namur, 2009, tome 2, pp.67-80: Notes et références Portail des routes Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la province de Namur
Prison de Haren

La prison de Haren (en néerlandais : Gevangenis van Haren) située au nord-est de Bruxelles en région de Bruxelles-Capitale est un établissement pénitentiaire destiné à accueillir 1190 détenus. Elle est la plus grande structure carcérale jamais construite en Belgique. Elle remplace les prisons de Saint-Gilles, Forest et de Berkendael. Saint-Gilles maintiendra néanmoins une activité partielle jusque fin 2024 et la prison de Berkendael sera affectée à la détention de détenues purgeant des peines inférieures à trois ans. Histoire Description Événements notables En juillet 2023, un début de mutinerie survient dans l'établissement. L'événement, dont certaines vidéos sont diffusées sur les réseaux sociaux, nécessite une intervention importante des forces de l'ordre. Détenus notables Eva Kaïli, femme politique grecque et ancienne vice-présidente du Parlement européen, est incarcérée en détention préventive dans l'établissement entre décembre 2022 et avril 2023 à la suite de sa mise en cause dans l'affaire dite du « Qatargate ». Notes et références Liens externes Site officiel Portail de Bruxelles Portail de la prison
Hogebrug (Harelbeke)

De Hogebrug is een boogbrug over de Leie in Harelbeke. Vanouds bij het ontstaan van de stad waren beide kanten van de Leie verbonden door een brug; nl. de Hooghe Leyebrugghe. De brug was lange tijd een belangrijke brug in de regio, doordat ze de enige brug over de Leie was tussen Kortrijk en Deinze. Oorspronkelijk een ophaalbrug, werd ze tijdens oorlog vaak verwoest en heropgebouwd. Uit een erfakte uit 1610 blijkt dat schippers bruggeld moesten betalen om door te varen. Een kost, waarvan de onderdanen van de nabije heerlijkheid ter Coutere vrij van waren. Tijdens het laatste jaar van de Eerste Wereldoorlog, in de nacht van 15 en 16 oktober 1918 werd de Hoge Brug door de achteruittrekkende Duitse troepen opgeblazen. De Britten trachtten de brug te herstellen om op 16 oktober de Leie over te steken richting Harelbeke. Na de oorlog verdween de ophaalbrug en werd een nieuwe hogere brug geplaatst. Tijdens de Tweede Wereldoorlog in mei 1940 werd de brug opnieuw geblazen, ditmaal door het Belgische 25ste linieregiment om de opmars van de Duitsers te stoppen. De huidige brug werd officieel geopend in 2016, als onderdeel van de Leiewerken. De brug werd in verschillende stukken van de werkplaats van Aelterman in Gent naar Harelbeke verscheept, waar ze aan de broelkaai werden samengebracht. Op 23 januari 2016 werd de brug uiteindelijk geïnstalleerd. Het heeft een doorvaarthoogte van 7 meter. Referenties Externe video Installatie Hogebrug Harelbeke - time-lapse door Waterwegen en Zeekanaal NV, 2016.
Duiventoren (Asper)

De Duiventoren is een merkwaardig bouwwerk in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Gavere behorende plaats Asper, gelegen aan Landdijk 19. Hier was een boerderij die mogelijk het neerhof was van het hier ooit aanwezige Kasteel Ten Hove. In de 18e eeuw was er sprake van een huis van plaisance met remisen, stallingen, duyvekeete (buitenhuis met koetshuizen, stallen en een duiventoren). De duiventoren stamt uit de 18e eeuw. Het is een vierkant torengebouw, gedekt door een tentdak. De boerderij werd kort voor 2020 gesloopt en de grond verkaveld voor woningbouw. De duiventoren, toen in verwaarloosde toestand, werd in 2020 gerestaureerd.
Kasteel Morek

Het Kasteel Morek is een kasteel in de tot de gemeente Gent behorende plaats Wondelgem, gelegen aan de Winkelstraat 21. Hier stond al eerder een kasteeltje dat in 1867 werd verbouwd en in 1921-1922 werd vergroot en herbouwd. Het kasteeltje heeft een onregelmatige plattegrond. Het wordt gedekt door mansardedaken en het heeft een torentje op vierkante plattegrond, gedekt door een afgeknotte kegel. Het gebouw ligt in een park met vijver.
Kasteel de Ghellinck de Walle

Het Kasteel de Ghellinck de Walle (ook: Kasteel van Ruyenhove) is een kasteel in de tot de gemeente Gent behorende plaats Wondelgem, gelegen aan de Pieter Cieterslaan 28. Geschiedenis In de 16e eeuw was er sprake van een dubbel omgracht landgoed dat eigendom was van Pieter van Tessele. In 1780 kwam het aan de familie de Ghellinck , heren van Tollenare. Omstreeks 1800 werd het kasteel herbouwd en het park met vijver aangelegd. In 1865 werd het kasteel nog uitgebreid. In 1964 werd het kasteeldomein grotendeels verkaveld en het kasteel werd ingericht als gemeentehuis. Toen Wondelgem in 1977 door Gent werd geannexeerd, werd het kasteel als gemeentelijk dienstencentrum ingericht. Het kasteelpark is een openbaar park. Gebouw Het betreft een classicistisch gebouw van einde 18e eeuw. In het gebouw bevindt zich nog een eikenhouten trap in dezelfde stijl.
Kasteel Potuit

Kasteel Potuit is een kasteeltje in de tot de gemeente Gent behorende plaats Sint-Amandsberg, gelegen aan de Antwerpsesteenweg 528. In de eerste helft van de 19e eeuw werd dit kasteeltje gebouwd maar in 1866 werd het verbouwd en uitgebreid. Het betreft een neoclassicistisch herenhuis. De drie rechtertraveeën, die iets naar voren steken, vormen het oorspronkelijke huis uit de eerste helft van de 19e eeuw. Vermoedelijk ooit bij het kasteel behorend is de oranjerie, eveneens in neoclassicistische stijl. Zowel in het kasteel als in het bijbehorende park worden appartementen gebouwd (2022). Alle woonunits worden aangesloten op een CO2-neutraal warmtenet waarvoor tot 150 meter diep wordt geboord. Dit project wordt de eerste gasloze wijk in Vlaanderen waarbij Energent, een lokale burgercoöperatie, instaat voor de bouw, de financiering én het beheer van het warmtenet.
Wulfhagestraat 18

Das Gebäude Wulfhagestraat 18 ist ein großes im flämischen Neomanierismusstil errichtetes Herrenhaus im Brügger Altstadtviertel Steenstraatkwartier. Das Baudenkmal mit einer knapp 28 Meter breiten Straßenfassade besitzt ein 40 Meter tiefes Gartengrundstück. Geschichte Errichtet wurde das vornehme Gebäude 1897 nach einem Entwurf des Architekten Charles de Wulf im Auftrag des Industriellen Baron Jean de Brouwer. Bereits ein Jahr später wurde der Giebel oberhalb des Erkers durch einen Turmaufsatz ersetzt. Der Innenausbau zog sich noch bis in die frühen 1900er Jahre hin, wie einige Datierungen an wandfesten Ausstattungsstücke zeigen. Beschreibung Das von NNW nach SSO gerichtete Herrenhaus mit zehn Fensterachsen und einer überwiegenden Breite von 11 bis 15 Meter ist durch einen 3 Meter breiten und 9 Meter langen gartenseitigen Seitenflügel erweitert. Die Fassade des Backsteinbaus wird durch seine vier Stufengiebel betont, zwischen den beiden nördlichen ragt ein Obergeschosserker aus der Fassade heraus. Hinter diesem sitzt auf dem Dach ein Turmaufsatz, rechts unterhalb des Erkers befindet sich das korbbogige Einfahrtstor. An der südlichen Hausecke steht in einer Nische auf einer Konsole und von einem Baldachin im Renaissancestil bekrönt eine Hausmadonna. Weiterhin wird die Fassade mit schmiedeeisernen Zierelementen, Kreuz- und Rundzargen, Kartuschen und Okulusrahmen geschmückt. Das teilunterkellerte Innere des Herrenhauses ist mit Vertäfelungen, Holzkassettendecken, Parkett in den Wohnräumen, gefliesten Marmorfußböden in den Fluren, einem monumentalen Treppenhaus aus Eichenholz und zum Teil neugotischen Kaminen ausgestattet. Alles wurde nach dem einheitlichen Konzept des Eklektizismus angefertigt. Literatur Stefanie Gilté, Aagje Vanwalleghem: Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Stad Brugge, Oudste kern. Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 18NA, Brussel – Turnhout 1999, ISBN 90-5622-037-3. Weblinks Eintrag im belgischen Denkmalregister
Kasteel Crabbenburg

Het kasteel Crabbenburg is een kasteel in de Oost-Vlaamse plaats Destelbergen, gelegen aan Eenbeekstraat 32 en Zevensterrede 1-5. Geschiedenis Van de oudste geschiedenis is niets bekend. In de 18e eeuw wordt Hiëronymus Josephus d'Hane de ter Varent als eigenaar genoemd. Ook wordt gewag gemaakt van het leen Grooten Wal te Crobbenburgh. Op de Vandermaelenkaarten (omstreeks 1840) was sprake van een rechthoekig omgracht kasteel en daaraan aansluitend een deel van het park met een 8-vormige gracht, overeenkomstig de huidige situatie. In 1821-1823 werd, in opdracht van F. Heynderycx, een buitenplaats gebouwd naar ontwerp van J.B. Van de Cappelle. In 1892 werd het kasteel nog vergroot in opdracht van baron P. Heynderycx. Zo werd toen de monumentale trap voor de ingangspartij aangelegd. Emile Braun (1849-1927) burgemeester van Gent (1895-1921) maakte gebruik van het domein als buitenverblijf. Gebouw Het betreft een gebouw in empirestijl in de vorm van een op het zuiden gerichte Griekse tempel. De benedenverdieping was oorspronkelijk een oranjerie, daarboven de bel-etage en dan nog een derde bouwlaag. Op het fronton werd een beeldhouwwerk door C. van Ophem aangebracht, voorstellende Apollo in zijn zonnewagen, vergezeld van putti en andere allegorische figuren. De voorste salons en de hal zijn nog in empirestijl ingericht. Domein Ten noorden van het kasteel werd in 1842 een oranjerie gebouwd voor de verzameling exotische planten van F. Heynderycx. De grachten werden toen omgevormd tot serpentinevijvers. Omstreeks 1942 werd deze oranjerie gesloopt. In 1875 werden enkele dienstgebouwen opgericht, namelijk een koetshuis, stallen en twee woningen voor het personeel.