NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rijksarchief te Aarlen

Het Rijksarchief te Aarlen is een van de twintig vestigingen van het Belgische Rijksarchief. Het is gevestigd in Aarlen en bewaart archieven met betrekking tot de provincie Luxemburg. Geschiedenis Het Rijksarchief te Aarlen werd opgericht bij koninklijk besluit van 15 november 1849. Initieel was de bewaarplaats ondergebracht in het provinciehuis; in 1860 werd voor het archief een nieuwe vleugel aan de Place Léopold gebouwd. Daar bleef het Rijksarchief tot 1963. Tijdens de volgende jaren was de instelling erg geïmproviseerd gehuisvest: de archieven werden bewaard in Guirsch, maar de leeszaal bleef in Aarlen. In 1980 verhuisde het Rijksarchief naar een nieuw gebouw aan de rand van Aarlen. Van 2017 tot 2021 vonden uitbreidingswerken plaats, zodat de opslagcapaciteit aangroeide tot 36 strekkende kilometer. Als gevolg daarvan werd besloten in 2019 het Rijksarchief te Saint-Hubert, dat in 1962 was opgericht als hulpdepot, te sluiten: die archiefbewaarplaats ging volledig op in het Rijksarchief te Aarlen. Collectie Het Rijksarchief te Aarlen bewaart archief van de provinciale instellingen van de provincie Luxemburg en archief van regionale en lokale instellingen of van privépersonen die gevestigd zijn op het grondgebied van deze provincie. Provinciaal, regionaal en lokaal overheidsarchief uit het ancien régime. Archief van overheidsinstellingen uit de hedendaagse periode (sinds 1795). Archief van kerkelijke instellingen uit het ancien régime. Een honderdtal bestanden met parochiearchief (zowel ancien régime als hedendaags). Notariaatsarchief. Privaatrechtelijk archief (450 bestanden, 14e-21e eeuw). Genealogische en heraldische bronnen. Collecties kaarten en plattegronden. Collectie affiches (19e-20e eeuw). Beeldmateriaal en zegels. Bibliografie Hannick P., Archives de l'État à Arlon, in: Les Archives de l'État en Belgique. Historique de l'institution et répertoire bio-bibliographique des archivistes, o.l.v.. H. Coppens en R. Laurent, reeks Miscelanea archivistica. Studia, nr 150, Algemeen Rijksarchief, Brussel, 1996, blz. 163-169. Externe links Rijksarchief te Aarlen Inventarissen Rijksarchief Aarlen
Sint-Jozefkerk (Rijkevorsel)

De Sint-Jozefkerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Rijkevorsel behorende plaats Sint-Jozef, gelegen aan Kerkdreef 66. Geschiedenis De aanleg van het Kanaal Dessel-Turnhout-Schoten van 1864-1866 leidde tot industrialisatie, met name de stichting van steenfabrieken en, in het nabijgelegen Beerse, een cementfabriek (1889). Er werden arbeiderswoningen gebouwd en in 1905 werd een parochie gesticht. Aanvankelijk kerkte men in een noodkerk en van 1907-1909 werd gebouwd aan een definitieve kerk naar ontwerp van Jules Taeymans. In 1987 werd de kerk nog gerestaureerd. Gebouw Het betreft een georiënteerde bakstenen kruisbasiliek in neogotische stijl. Het hoofdkoor is driezijdig afgesloten. De toren, op vierkante plattegrond, bevindt zich in de oostelijke oksel van de zuidelijke transeptarm. Deze toren heeft vier geledingen en wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits. Interieur Het kerkmeubilair is overwegend neogotisch uit het eerste decennium van de 20e eeuw. Het orgel, gebouwd door de firma Pels D'Hondt uit Herselt.
Archives of the City of Brussels

The Archives of the City of Brussels (French: Archives de la Ville de Bruxelles; Dutch: Archief van de Stad Brussel) preserves documents related to the City of Brussels (Belgium) and its history. It holds the third largest collection of newspapers and periodicals in Belgium. The public can access its collections through its online catalog, visiting the archive itself, or visiting a museum exhibiting loaned items. History Archives were first kept in Brussels in the Church of St. Michael and St. Gudula (now the cathedral) and the Church of St. Nicholas' tower. In the 16th century, these collections were joined together in the Town Hall. In the 17th century, the collection was moved to two buildings on the Grand-Place/Grote Markt (Brussels' main square). These buildings and some of the city's records were destroyed during the Nine Years' War. In 1979, the Archives moved into a complex of buildings that formerly housed a textile business. The building is noted as an example of early 20th-century commercial architecture. See also List of museums in Brussels History of Brussels Culture of Belgium Belgium in the long nineteenth century References Citations Bibliography André Vanrie, Les archives et les archivistes de la Ville de Bruxelles (in French), in Brusselse Cahiers/Cahiers bruxellois, Brussels, XXXIX, 2006–2007, p. 11–46 External links Media related to Archives of the City of Brussels at Wikimedia Commons Official website
Archives de la Ville de Bruxelles

Les Archives de la Ville de Bruxelles, en tant que service administratif spécialement consacré à la conservation et à l'exploitation du fonds d'archives de Bruxelles a une origine récente qui ne remonte pas au-delà du XIXe siècle à l'époque du royaume uni des Pays-Bas. Liste des archivistes Balthasar Delsaux (1776-1858) : 1816 à 1841. Alphonse Wauters (1817-1898) : du 2 avril 1842 à 1898. Jean-Baptiste Van Malderghem (1844-1907) : du 6 juin 1898 à 1907. Guillaume Des Marez (1870-1931) : du 2 décembre 1907 à 1931. Charles Pergameni (1879-1959) : du 23 novembre 1931 au 31 décembre 1948. Mina Martens (1914-2009) : du 1er janvier 1949 à 1979. Arlette Smolar-Meynart (1938-2000) : du 1er mars 1979 à 3 février 1982. Léon Zylbergeld (1933- ) du 1er avril 1983 (ff), 1er juin 1984 à 1991. Arlette Smolar-Meynart (1938-2000) : du 1er mars 1993 au 30 juin 2000. Anne Vandenbulcke : à partir de 2000. Bibliographie André Vanrie, Les archives et les archivistes de la Ville de Bruxelles, dans : Brusselse Cahiers/Cahiers bruxellois, Bruxelles, XXXIX, 2006-2007, pp. 11 à 46. Liens externes Site officiel des "Archives de la Ville de Bruxelles" ArchivIris - Le site du patrimoine archivistique des administrations locales de la Région de Bruxelles-Capitale Sciences de l’information et bibliothèques Portail de Bruxelles
Archief van de Stad Brussel

Het Archief van de Stad Brussel (Frans: Archives de la Ville de Bruxelles) is een Brusselse stadsdienst opgericht in 1816. Sinds 1979 heeft de instelling haar intrek genomen in het gebouwencomplex in de Huidevettersstraat waar voorheen de textielfabriek van Jules Waucquez gevestigd was. De bewaarde fondsen zijn omvangrijk, hoewel het meeste materiaal van vóór 1695 verloren ging in het Franse bombardement. Het Archief geeft het tijdschrift Brusselse cahiers uit. Archivarissen 1816-1842: Balthasar Delsaux 1842-1898: Alphonse Wauters 1898-1907: Jean-Baptiste Van Malderghem 1907-1931: Guillaume Des Marez 1931-1948: Charles Pergameni 1949-1979: Mina Martens 1979-1983: Arlette Smolar-Meynart 1983-1993: Léon Zylbergeld 1994-2000: Arlette Smolar-Meynart sinds 2000: Anne Vandenbulcke Literatuur Arlette Smolar-Meynart, "Les archives de la ville de Bruxelles, 65, rue des Tanneurs, aux Journées du Patrimoine, 10-11 septembre 1994" in: Brusselse cahiers, 34 (1993-1994), 99-126. André Vanrie, "Les archives et les archivistes de la Ville de Bruxelles" in: Brusselse cahiers, 39 (2006-2007), 11-46. Externe links Officiële website Online catalogus
Sint-Clemenskerk (Minderhout)

De Sint-Clemenskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Hoogstraten behorende plaats Minderhout, gelegen aan Minderhoutdorp. De kerk is toegewijd aan de martelaar Paus Clemens I. Geschiedenis Aanvankelijk was er een kerkje in de zetel van de heerlijkheid. Het patronaatsrecht hiervan werd in 1238 door de toenmalige heer, Rogier van den Hout, geschonken aan de Sint-Michielsabdij te Antwerpen. Tot 1811 was er daadwerkelijk een pastoor die vanuit de norbertijnenabdij was benoemd. Vanaf 1451 werd de oude kerk afgebroken en een nieuwe, grotere, kerk gebouwd. Vanwege geldgebrek sleepte de bouw zich voort over tientallen jaren. Vermoedelijk is begonnen met het koor, daarna volgden kerkschip en transept en uiteindelijk de toren. Vooral tijdens de godsdiensttwisten (2e helft 16e eeuw) werd de kerk ook wel als schuilplaats gebruikt. In de loop van de 17e eeuw werd de kerk weer hersteld, vergroot en verfraaid. Tijdens de beloken tijd (1796-1801) maakten de gelovigen gebruik van een noodkerk te Castelré, op Nederlands grondgebied waar geen geloofsvervolging was. Hoewel er in de jaren '70 van de 20e eeuw nog plannen bestonden om een nieuwe kerk te bouwen, werd uiteindelijk besloten tot restauratie, die in 1988-1992 plaatsvond. Gebouw Het betreft een georiënteerd bakstenen kerkgebouw in de stijl van de Kempense gotiek. Het is een éénbeukige kruiskerk uit de 15e en begin 16e eeuw. De voorgebouwde toren heeft vijf geledingen. De kerk heeft een driezijdig afgesloten koor. Interieur Tot de schilderijen behoort een Marteldood van de Heilige Clemens uit het 2e kwart van de 17e eeuw. Externe link Sint-Clemenskerk op de website van Hoogstraten
Sint-Salvatorkerk (Meerle)

De Sint-Salvatorkerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Hoogstraten behorende plaats Meerle, gelegen aan de Kerkstraat 2. Geschiedenis Aanvankelijk behoorde Meerle tot de Sint-Remigiusparochie te Baarle. Het patronaatsrecht van deze parochie behoorde toe aan de Abdij van Thorn. In 1261 was er sprake van een bijkerk van deze parochie in Meerle. Pas in de 2e helft van de 14e eeuw werd Meerle een zelfstandige parochie, waarvan het patronaatsrecht tot 1796 in handen bleef van de Abdij van Thorn. Hier stond aanvankelijk een romaans kerkje dat wellicht in de 13e eeuw werd gebouwd en waarvan de fundamenten in 1970 werden blootgelegd. In de 15e eeuw werd een gotische kerk gebouwd waarvan de toren, het schip en het transept nog bestaan. Begin 16e eeuw werd de kerk vergroot, waarvan Rombout II Keldermans de bouwmeester was. In 1526-1529 werden het koor en een nieuw transept voltooid dat achter het oude transept was gesitueerd. De godsdiensttwisten einde 16e eeuw leidden tot verval van de kerk, maar vanaf de 2e helft van de 17e eeuw brak weer een bloeiperiode aan, hoewel de kerk in 1717 zwaar beschadigd werd door storm. Gebouw Het betreft een georiënteerde eenbeukige kruiskerk met twee transepten. De sobere bakstenen westkant met ingebouwde toren en eerste transept is in vroege gotiek. De toren wordt geflankeerd door een veelhoekig traptorentje. Het deel met tweede transept en koor is in laatgotische stijl en daarbij is baksteen en zandsteen toegepast. Interieur Er zijn schilderijen van de 16e tot en met de 20e eeuw, zoals Golgotha (midden 16e eeuw); Aanbidding der Wijzen (1631); Kroning van Maria door de Heilige Drievuldigheid (2e helft 17e eeuw); Zeezicht met schipbreuk (1695); Heilige Familie met de kleine Johannes en de Heilige Elisabeth (omstreeks 1700); Onze-Lieve-Vrouw van Meerle geneest Magil Van Ghelen van een dodelijke ziekte (1730); Lanssteek (1e helft 18e eeuw). Van de beelden kunnen worden genoemd: Miraculeus Mariabeeld in gepolychromeerd eikenhout, van 1e helft 13e eeuw, en vermoedelijk omstreeks 1520 vanuit Hanau overgebracht door de familie De Lalaing; Anna leert Maria lezen en Sint-Jozef met Kind (2e helft 18e eeuw), witgeschilderd. Drie portiekaltaren in barokstijl, namelijk het hoofdaltaar (omstreeks 1700), het noordelijk Onze-Lieve-Vrouwealtaar (1e kwart 18e eeuw), zuidelijk Heilig Kruisaltaar (17e eeuw); biechtstoelen (18e eeuw); preekstoel (4e kwart 18e eeuw); communiebank (midden 18e eeuw); lambrisering in rococostijl; rococo koorgestoelte (midden 18e eeuw); doksaal (midden 18e eeuw). Het orgel, van 1779, werd vervaardigd door J.R. Tits.
Sint-Willibrorduskerk (Rijkevorsel)

De Sint-Willibrorduskerk is de parochiekerk van de plaats Rijkevorsel in de Belgische provincie Antwerpen. De kerk is gelegen aan Dorp 1. Geschiedenis De parochie van Rijkevorsel is al oud en in 1194 werd bevestigd dat het patronaatsrecht van de kerk aan het Onze-Lieve-Vrouwekapittel te Antwerpen kwam. De parochies van Hoogstraten, Vlimmeren en Wortel zijn mogelijk afsplitsingen van die van Rijkevorsel. Uiteindelijk werd er een kerk gebouwd met een 15e-eeuwse kern die in de 16e eeuw, naar ontwerp van Rombout II Keldermans, in laatgotische stijl werd gebouwd. Eind 16e eeuw werd het transept en het koor geheel verwoest. Pas in 1882 werd een nieuw koor en transept gebouwd, naar ontwerp van Pieter Jozef Taeymans. Op 26 september 1944 werd de kerk door oorlogsgeweld verwoest. Een nieuwe bakstenen kerk werd gebouwd in moderne gotiek, naar ontwerp van Joseph Louis Stynen en Pol Berger. De toren werd in 1950-1952 gerestaureerd in de oorspronkelijke stijl. Op het voormalige kerkhof werd in 1953 een gevelfragment van de oorspronkelijke kerk gereconstrueerd. Patroonheilige De kerk is gewijd aan de bronheilige Sint-Willibrordus. Deze toewijding past in een bredere regionale Willibrordusverering in de Kempen en in de verschillende brongebieden van het Markstroomgebied. Ook in onder meer Merksplas, Westdoorn en Overbroek komen kerken of kapellen voor die aan Sint-Willibrordus zijn gewijd. Gebouw De gotische westtoren is van 1505-1525 en heeft vijf geledingen. De ingesnoerde naaldspits werd bij de restauratie van de toren met nog 7 meter verhoogd. De wanden bevatten metselaarstekens. In de tweede geleding vindt men een glas-in-loodraam door Jan Huet, voorstellende musicerende engelen. Interieur De modern gotische zaalkerk bezit beelden van Sint-Barbara (omstreeks 1525) en Sint-Willibrord (1654). Uit de eerste helft van de 18e eeuw is een Sint-Anna-te-Drieën. Ook in de kerk zijn glas-in-loodramen, vervaardigd door Jan Huet. De kerk bezit een eiken communiebank (1775) en een hardstenen doopvont met messing deksel (eerste helft 17e eeuw). Het orgel werd vervaardigd door Gerard D'Hondt.
Sint-Rumolduskerk (Zondereigen)

De Sint-Rumolduskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Baarle-Hertog behorende plaats Zondereigen, gelegen aan Zondereigen 6. Geschiedenis In 1464 werd in Zondereigen een kapel gesticht. Deze was afhankelijk van de Sint-Remigiusparochie te Baarle-Hertog. In 1859-1860 werd een kerk gebouwd, op de plaats van de vroegere kapel, naar ontwerp van Johan Van Gastel. Deze kerk werd op 2 oktober 1944 grotendeels vernield door oorlogsgeweld. Wederopbouw geschiedde in 1949 waarbij de kerk tevens vergroot werd. Gebouw Het betreft een georiënteerd bakstenen kerkgebouw met ingebouwde westtoren en gebouwd in neogotische stijl. De toren heeft vijf geledingen. Interieur De kerk bezit een gepolychromeerd Sint-Rumoldusbeeld van omstreeks 1500. Andere voorwerpen en meubelen zijn uit de 19e of 20e eeuw.
Sint-Michielskerk (Weelde)

De Sint-Michielskerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de tot de Antwerpse gemeente Ravels behorende plaats Weelde, gelegen aan Torenstraat 1. Geschiedenis Mogelijk bestond er een 8e- tot 10e-eeuwse voorloper van een aan Sint-Michiel gewijde kerk, gesticht door een feodaal heer in de Karolingische tijd. In 1260 was er voor het eerst sprake van een kerkgebouw in een schriftelijk document, waarbij de rechten van de kerk (patronaatsrecht en later ook tiendrecht) werden verleend aan de Abdij van Averbode. In de 17e en 18e eeuw zouden deze rechten op de Abdij van Tongerlo zijn overgegaan. Een 13e-eeuws kerkje werd in de jaren 1525-1529 vervangen door een gotisch bouwwerk. Omstreeks 1650 werd het interieur verfraaid, waaraan ook Artus Quellinus de Jonge zijn medewerking verleende. In 1657 werden de zijbeuken verbreed. In 1841 werd de kerk door brand verwoest. Enkel de torenromp en een deel van de muren bleef overeind. Het kerkmeubilair ging geheel verloren. In 1842 werd een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van Ferdinand Berckmans. In 1844-1845 werd ook de toren herbouwd, met uitzondering van de spits. In 1905 werd in de toren een neogotisch raam geplaatst naar ontwerp van Pieter Jozef Taeymans. De toren werd beschermd in 1935 en de rest van de kerk in 1974. Gebouw Het betreft een bakstenen georiënteerde pseudobasilicale kruiskerk met een driezijdig gesloten koor. De westtoren in Kempense gotiek is van 1529. De bakstenen toren heeft zandstenen hoekblokken en andere decoraties. De toren heeft zes geledingen. Interieur Het kerkschip wordt overkluisd door een houten tongewelf. De kerk bezit een 16e-eeuwse calvariegroep. Gepolychromeerd houten beelden van Sint-Lucia en Sint-Margaretha zijn van omstreeks 1660 en werden vervaardigd door Artus Quellinus de Jonge. De overige kunstwerken stammen uit de 19e en 20e eeuw, de periode na de kerkbrand.
Sint-Jan Baptistkerk (Weelde)

De Sint-Jan Baptistkerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de tot de Antwerpse gemeente Ravels behorende plaats Weelde, gelegen aan Weeldestraat 88 (gehucht De Straat). Geschiedenis Omstreeks 1200 zou hier wellicht een eenvoudige kapel van hout en leem hebben gestaan. Al in 1347 werd hier een kapelanie gesticht en werd een kapel bediend, waarin kerkdiensten plaats konden vinden. De kapelanie was afhankelijk van de Sint-Michielsparochie, eveneens te Weelde. In de 15e of 16e eeuw werd de kapel door een stenen gebouw vervangen. Deze kapel werd in de 17e eeuw omgevormd tot het koor van een grotere kerk In 1927 splitste de parochie zich van de moederparochie af, de kapel werd vergroot en in 1928 opnieuw ingewijd. Er werden toen zijbeuken en een portaal toegevoegd. In 1932 werden glas-in-loodramen geplaatst. In 1988 werd een Lourdesgrot bijgebouwd en in 1993 een Heilig Hartbeeld, in koper uitgevoerd. Gebouw Het betreft een driebeukig bakstenen georiënteerd kerkgebouw, voorzien van zijbeukkapellen. Er is een driezijdig afgesloten koor en op het dak staat een dakruiter. Het koor is in gotische stijl. Interieur Het koor en het middenschip wordt overkluisd door een spitstongewelf. In het koor hangt een geschilderd paneel: Prediking van Johannes in de woestijn (16e eeuw) en een doek: Doop van Jezus in de Jordaan door Grangé (1729). De kerk bezit een 15e-eeuws gepolychromeerd houten beeld van Sint-Apollonia. Uit de 16e eeuw zijn beelden van Onze-Lieve-Vrouw met Kind, Johannes de Doper, een heilige vrouw en Sint-Anna. Een Sint-Brigidabeeld is 17e-eeuws. Er zijn reliëfbustes van Sint-Elisabeth en Zacharias (ongeveer 1700) en een engel (18e eeuw). De communiebank van 1684 is in renaissancestijl.
Sint-Valentinuskerk (Poppel)

De Sint-Valentinuskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Ravels behorende plaats Poppel, gelegen aan Dorp 7. Geschiedenis Van een kerk in Poppel is voor het eerst sprake in 1211, toen het patronaatsrecht van de parochie door het Sint-Servaaskapittel te Maastricht werd overgedragen aan de Abdij van Tongerlo. Tot 1823 was de plaatselijke pastoor steeds een norbertijn van Tongerlo. De huidige kerk gaat in beginsel terug tot 1520, maar werd vernieuwd tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Tijdens het Twaalfjarig Bestand (1609-1621) werd de kerk herbouwd, maar niet lang daarna vond blikseminslag in de toren plaats, zodat deze moest worden herbouwd. Van 1906-1909 werd de kerk vergroot, waarbij de zijbeuken werden verlengd en verbreed. Er kwam een nieuw doksaal en een hoofdaltaar (1911-1912), in neogotische stijl. Op 11 mei 1940 werd de kerk zwaar beschadigd door een Duits bombardement. De glas-in-loodramen werden vernield. In 1941 werd de schade hersteld. Op 3 oktober 1944 werd de torenspits bij een beschieting neergehaald om in 1948-1949 herbouwd te worden. Daarna werden nieuwe glas-in-loodramen geplaatst. Gebouw Het betreft een driebeukige bakstenen pseudobasilicale kruiskerk. De kerk is georiënteerd. De kerk heeft een halfingebouwde westtoren. Het schip, koor en transept zijn in gotische stijl van de 17e eeuw, de neogotische zijbeuken zijn van begin 20e eeuw. De toren is in Kempense gotiek en kent drie geledingen. Aan de zuidzijde van de toren bevindt zich een veelhoekig traptorentje. Het koor is vijfzijdig afgesloten. Interieur Een middenpaneel van een retabel uit de 15e eeuw toont episoden uit het leven van Onze-Lieve-Vrouw. Een 17e-eeuws schilderij toont Sint-Augustinus. Een altaarstuk betreffende Sint-Antonius Abt is van 1766. Sint-Valentinus werd afgebeeld op een schilderij uit de 2e helft van de 17e eeuw. Een 18e-eeuws schilderij stelt Sint-Norbertus voor in aanbidding voor het Heilig Sacrament. Beelden zijn er van Sint-Anna (15e eeuw); Onze-Lieve-Vrouw met Kind (15e eeuw); Kindje Jezus met wereldbol (16e eeuw); Sint-Anna-te Drieën (omstreeks 1500); Sint-Petrus en Sint-Paulus (17e eeuw); Sint-Augustinus, Sint-Norbertus en Sint-Franciscus Xaverius (18e eeuw), in hout; de vier evangelisten (18e eeuw) in terracotta; een aantal 19e-eeuwse en een enkel 20e-eeuws beeld. Het hoofdaltaar, uitgevoerd in zandsteen, is van 1911. Koorgestoelte, communiebank, biechtstoelen en preekstoel zijn 18e-eeuws. Het orgel stamt uit de 2e helft van de 18e eeuw en wordt toegeschreven aan Delhaye.
Sint-Servatiuskerk (Ravels)

De Sint-Servatiuskerk is de parochiekerk van de Antwerpse plaats Ravels, gelegen aan Kerkstraat 10. Geschiedenis De rechten van de parochie, die zich aanvankelijk uitstrekte tot Poppel, behoorden toe aan het Sint-Servaaskapittel te Maastricht om in 1211 over te gaan op de Abdij van Tongerlo. In 1559 werden de parochies gescheiden en werd Ravels een zelfstandige parochie. Tot 1820 was de pastoor een norbertijn, de laatste kwam van de Abdij van Postel. Een kerkje moet al vóór 1211 hebben bestaan, oorspronkelijk wellicht van hout. In de 13e eeuw zal een stenen kerkje zijn gebouwd. In de eerste helft van de 16e eeuw werd een eenbeukige gotische kerk gebouwd met westtoren. Omstreeks 1908 werd een nieuw kerkschip in neogotische stijl gebouwd, naar ontwerp van Jules Taeymans, waarbij het koor en de toren werden behouden. In 1996 werd de toren gerestaureerd. Gebouw Het betreft een georiënteerd bakstenen basilicaal kerkgebouw in neogotische stijl met een voorgebouwde laatgotische westtoren die drie geledingen heeft en een ingesnoerde naaldspits bezit. De kerk heeft een driezijdig afgesloten koor. Interieur Een 17e-eeuws schilderij verbeeldt: Heilige Franciscus ontvangt de stigma. Van 1782 is een schilderij van Sint-Servatius door H. Gillis. Gepolychromeerd houten beelden zijn er van Sint-Rochus, Sint-Sebastiaan en Sint-Servatius, alle 18e-eeuws. Het 17e-eeuws hoofdaltaar werd in 1908 geplaatst en zou afkomstig zijn uit de Sint-Romboutskathedraal te Mechelen. De preekstoel in late barokstijl is van 1760. Het hardstenen doopvont is uit de 1e helft van de 16e eeuw.
Sint-Lambertuskerk (Beerse)

De Sint-Lambertuskerk is de parochiekerk van de Antwerpse plaats Beerse, gelegen aan het Kerkplein. Geschiedenis In 1187 werd voor het eerst melding gemaakt van een kerkgebouw in Beerse. Bij opgravingen werden de funderingen van een romaanse kapel op rechthoekige plattegrond gevonden. Een latere kerk werd meerdere malen verbouwd en vergroot, onder meer in 1550 en ook in 1856-1860. De aanleg van het Kanaal Dessel-Turnhout-Schoten leidde echter tot industrialisatie en bevolkingstoename. Van 1907-1909 werd een nieuwe kerk gebouwd met behoud van de toren van de oude kerk. Het koor van de nieuwe kerk werd tegen de toren aangebouwd, zodat de nieuwe kerk, naar ontwerp van Jules Goethals, in westelijke richting werd verschoven ten opzichte van de oude. Pas toen de nieuwe kerk gereed was werd de oude kerk gesloopt. Gebouw Het betreft een bakstenen georiënteerde kruisbasiliek in neogotische stijl, met een lengte van 63 meter. De tegen het koor aangebouwde toren in gotische stijl, waarvan de oudste delen van begin 15e eeuw zijn, wordt aan de noordzijde geflankeerd door een achthoekige traptoren. Na het afbranden van de spits in 1746 werd een nieuwe spits aangebracht in 1886-1888. Interieur De kerk bezit een drieluik voorstellende de kroning, geseling en marteldood van de Heilige Cornelius (1574) door Rochus Thielen, afkomstig van de Sint-Corneliuskapel. In 1654 werd een Christus aan het kruis en het altaar van de voormalige kerk aangekocht. Een Sint-Franciscus werd in de 17e eeuw door een Spaans schilder vervaardigd. In bruikleen zijn drie 17e-eeuwse schilderijen van de Vlaamse school. Beelden van Onze-Lieve-Vrouw en van Sint-Jan zijn uit de 2e helft van de 15e eeuw en een kruisbeeld van 1577 werd door Martinus Schotelmans vervaardigd. Een houten ecce homo is van omstreeks 1600. Verder zijn er nog diverse beelden uit de 17e, 18e en 19e eeuw. Het koorgestoelte en de lambrisering zijn van 1772, de 18e-eeuwse communiebank is in Lodewijk XVI-stijl. Verder is er veel meubilair uit begin 20e eeuw, de tijd van de bouw van de kerk.