NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Stade du Pays de Charleroi

Das Stade du Pays de Charleroi ist ein Fußballstadion in der wallonischen Stadt Charleroi in Belgien. Der Fußballverein Sporting Charleroi trägt hier seine Heimspiele aus. Es bietet momentan 14.891 Plätze. Geschichte Am Standort des Stadions wurde schon seit 1923 Fußball gespielt, aber erst Ende der 1930er Jahre wurde ein Stadionbau verwirklicht. Am 5. März 1939 wurde die Sportstätte unter dem Namen Stade du Mambourg eröffnet. Zur Einweihung traf Sporting Charleroi auf US Centre und gewann mit 2:1 Toren. Bis in die 1980er Jahre bestand das Stade du Mambourg aus einem kleinen Sitzplatzrang, einem überdachten Stehplatzrang auf der Gegenseite sowie zwei kleine Stehplatztribünen hinter den Toren. Dies änderte sich mit dem Neubau der noch heute bestehenden Haupttribüne, die sich über die ganze Länge des Spielfeldes erstreckt. Das Stadion wurde für die Fußball-Europameisterschaft 2000 renoviert, erweitert und fasste damals rund 30.000 Zuschauer. Am 24. Mai 1999 war die feierliche Wiedereröffnung und wurde mit der Partie Sporting Charleroi gegen den FC Metz begangen. Einher mit der Eröffnung ging die Umbenennung der Anlage in Stade du Pays de Charleroi. Da die Besucherzahlen von Sporting Charleroi im Ligabetrieb viel geringer sind, wurde die Kapazität nach dem EM-Turnier auf 24.891 verringert. Der belgische Pokalsieger von 2003, der R.A.A. La Louvière, trat im UEFA-Pokal 2003/04 an und traf in der ersten Runde auf die Mannschaft von Benfica Lissabon. Für das Hinspiel am 24. September 2003 zog man in das Stade du Pays de Charleroi um. Die Partie endete 1:1-Unentschieden. Während Renovierungsarbeiten von 2012 bis 2014 wurde das Stadion auf eine Kapazität von ca. 14.000 Zuschauern zurückgebaut. Die Oberränge der Hintertortribünen und der Gegengeraden wurden entfernt und provisorisch überdacht. Spiele der EURO 2000 in Charleroi Während der Fußball-Europameisterschaft 2000 fanden drei Spiele der Gruppen A und C in Charleroi statt. 13. Juni 2000: Jugoslawien Bundesrepublik 1992 BR Jugoslawien – Slowenien Slowenien 3:3 (0:1) 17. Juni 2000: England England – Deutschland Deutschland 1:0 (0:0) 20. Juni 2000: England England – Rumänien Rumänien 2:3 (2:1) Länderspiele Die belgische Fußballnationalmannschaft war vier Mal im Stade du Mambourg bzw. Stade du Pays de Charleroi zu einem WM-Qualifikationsspiel und drei Freundschaftsspielen zu Gast. 23. Feb. 1946: Belgien Belgien – Luxemburg Luxemburg 7:0 (Freundschaftsspiel) 22. Mär. 1978: Belgien Belgien – Osterreich Österreich 1:0 (Freundschaftsspiel) 23. Feb. 2000: Belgien Belgien – Portugal Portugal 1:1 (Freundschaftsspiel) 04. Sep. 2004: Belgien Belgien – Litauen Litauen 1:1 (Qualifikation zur WM 2006) Weblinks sporting-charleroi.be: Du Mambourg au Stade du Pays de Charleroi (französisch) stadiumdb.com: Stade du Pays de Charleroi (Mambourg) (englisch) europlan-online.de: Stade du Pays de Charleroi – Charleroi groundhopping.de: Besucherbericht von 2009 stadionwelt.de: Bildergalerie Einzelnachweise
Stade du Pays de Charleroi

Stade du Pays de Charleroi is a football stadium in the city of Charleroi, Belgium. It was built for the 2000 UEFA European Championship in Belgium and the Netherlands in replacement of the old stadium known as Mambourg. The name Stade du Mambourg officially changed in front of 25,000 spectators on 24 May 1999 during the inaugural match between Sporting and Metz. It is the home of Sporting Charleroi. Its capacity was 30,000 for Euro 2000 but was reduced shortly after to 25,000 in line with Charleroi's average attendances. The capacity was reduced again in 2013 to 15,000. After the capacity reduction, the stands T2, T3, T4 were covered by a new roof. Between 2014 and 2015, minor adjustments to the seating and compliance of the stands for European competitions have been made. The future of this structure of Charleroi is in doubt as the club plans to move to a brand new stadium in the periphery of the city. Important matches 2000 UEFA European Championship Group Stage: 2003-04 UEFA Cup R.A.A. Louviéroise 1 - 1 S.L. Benfica Football World Cup 2006 - European Qualification Groups Belgium 1 - 1 Lithuania References External links Stadium Guide Article UEFA 2000 Profile (Archived) Media related to Stade du Pays de Charleroi at Wikimedia Commons
Estadio del País de Charleroi

Stade du Pays de Charleroi es un estadio de fútbol ubicado en Charleroi, Bélgica, fue inaugurado en 1939 pero fue renovado para la Eurocopa 2000, cuenta con una capacidad de albergar a 25 000 aficionados cómodamente sentados, su equipo local es Royal Charleroi SC de la Primera División de Bélgica.​ Eventos Eurocopa 2000 El estadio albergó tres partidos de la Eurocopa 2000. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Bélgica Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estadio del País de Charleroi.
Stade du Pays de Charleroi

A Stade du Pays de Charleroi egy labdarúgó-stadion Charleroiban, Belgiumban. A stadion 1939-ben épült és még ugyanebben az évben megnyitották. Jelenleg a város legismertebb csapatának az R. Charleroi SC-nek az otthona. A 2000-es labdarúgó-Európa-bajnokság egyik helyszíne volt. A befogadóképességét az Eb alkalmával kibővítették 30 000 főre, azonban a tornát követően az átlagnézőszám messze nem igényelt ekkora kapacitású létesítményt, ezért folyamatosan történtek az átalakítások és mára lecsökkent 14 000 főre. 2000-es labdarúgó Európa-bajnokság A 2000-es labdarúgó-Európa-bajnokság csoportmérkőzései közül három mérkőzés helyszínéül szolgált. Külső hivatkozások Információk a stadionok.hu honlapján Archiválva 2013. április 6-i dátummal a Wayback Machine-ben
Stade du Pays de Charleroi

Lo Stade du Pays de Charleroi è lo stadio di calcio di Charleroi, in Belgio. Costruito nel 1939, venne scelto come uno degli otto impianti per il Campionato europeo di calcio 2000, e di conseguenza venne ristrutturato. Ha una capienza di 14.891 posti a sedere (in precedenza la capienza era di oltre 25.000 posti). Campionato europeo di calcio 2000 Jugoslavia - Slovenia 3-3 (Gruppo C, 12 giugno) Inghilterra - Germania 1-0 (Gruppo A, 17 giugno) Inghilterra - Romania 2-3 (Gruppo A, 20 giugno) Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stade du Pays de Charleroi Collegamenti esterni (EN) Stade du Pays de Charleroi, su stadiumguide.com. (EN) Stade du Pays de Charleroi (Mambourg), su stadiumdb.com.
Stade du Pays de Charleroi

Het Stade du Pays de Charleroi is een voetbalstadion in de Belgische stad Charleroi. Het is het stadion van Sporting Charleroi. Het werd vernieuwd voor het Europees kampioenschap voetbal 2000 in België en Nederland. De oude naam, stade de Mambourg, werd in mei 1999 vervangen. De capaciteit van het stadion bedroeg voor het Europees kampioenschap voetbal 30.000 plaatsen. Daarna werd dit aantal teruggebracht tot een kleine 26.000. Echter waren er aanhoudende problemen met de bestemming van de grond, de omwonenden klaagden van overlast. Er was voor de bovenste ringen die gebouwd werden nooit een bouwvergunning geweest. Er waren plannen om het stadion af te breken en het te vervangen door een nieuw te bouwen stadion van ongeveer 25 000 zitplaatsen in Marchienne-au-Pont. De plannen van het nieuwe stadion, dat zich in een sportief centrum zou bevinden (en 'Porte des Sports' zou heten), werden voorgesteld in maart 2010. Dat sportcentrum en het stadion zouden een indoor atletiekzaal hebben, infrastructuur voor volleybal, boogschieten, badminton, gehandicaptensport, Martiale kunsten met een grote dojo, commerciële ruimtes en bureaus. De prijs van dit stadion werd tussen de 150 en 200 miljoen euro geschat. De gemeente Charleroi besliste om het huidige stadion te renoveren en niet op korte termijn een nieuw stadion te bouwen. Het feit dat de Nederlands-Belgische kandidatuur voor het WK in 2018 uiteindelijk naar Rusland ging speelde hierbij ook een rol. De gemeente besliste om de bovenste ringen van tribune II, III en IV te ontmantelen en het stadion te renoveren. De uitvoering van de werken gebeurde tussen 15 mei en 15 juli 2013. Vervolgens vonden de werken aan een nieuw dak plaats in 2014, afgerond in september 2014. Tegenwoordig hebben de tribunes II, III en IV een enkele ring met een nieuw soberder dak. De capaciteit van het stadion bedraagt nu nog ongeveer 15.000 plaatsen. Belangrijke wedstrijden
Stade du Pays de Charleroi

Stade du Pays de Charleroi – stadion piłkarski, położony w mieście Charleroi, Belgia. Oddany został do użytku w 1923 roku. Od tego czasu swoje mecze na tym obiekcie rozgrywa zespół Royal Charleroi S.C. Po przebudowie obiektu w 1999 roku, jego pojemność wynosi 24 891 miejsc (wszystkie siedzące). Linki zewnętrzne The Stadium Guide
Stade du Pays de Charleroi

O Stade du Pays de Charleroi é um estádio localizado na cidade de Charleroi, na Bélgica. Construído para a Eurocopa de 2000, co-realizada por Bélgica e Países Baixos. Sediou três partidas. Atualmente é a casa do Royale Charleroi Sporting Club, time da Jupiler League, a 1ª Divisão do Futebol Belga. Tinha capacidade para 30.000 torcedores, mas foi reduzida para 24.891 lugares devido a baixa média de público. Jogos da Eurocopa de 2000 13 de Junho: Grupo C - Iugoslávia 3 - 3 Eslovênia 17 de Junho: Grupo A - Inglaterra 1 - 0 Alemanha 20 de Junho: Grupo A - Inglaterra 2 - 3 Romênia
Стад дю Пеи де Шарлеруа

«Стад дю Пеи́ де Шарлеруа́» (нид. Stade du Pays de Charleroi, фр. Stade du Pays de Charleroi) — футбольный стадион в городе Шарлеруа, Бельгия. Домашняя арена футбольного клуба «Шарлеруа». История Стадион был построен в 1939 году и первоначально состоял из одной трибуны. К Чемпионату Европы 2000 года было принято решение о модернизации стадиона. В 1999 году все работы были закончены и стадион стал вмешать до 30000 человек (после ЕВРО 2000 часть трибун была разобрана и он стал вмешать около 23000 человек). В 2012/13 годах провели ещё одну модернизацию, уменьшив количество и увеличив качество мест на трибунах. В 2014 начали строительство крыш над трибунами. После отличного сезона 2014/2015 команды «Шарлеруа», было принято решение о приведении стадиона к стандартам УЕФА. Матчи ЕВРО 2000 Игры сборной Галереи Ссылки стадион на stadiumguide.com (англ.)
Стадион Пеј д Шарлроа

Стадион Пеј д Шарлроа (фр. Stade du Pays de Charleroi) је фудбалски стадион у валонском граду Шарлроа у Белгији. Фудбалски клуб Спортинг Шарлроа овде игра своје домаће утакмице. Стадион тренутно нуди 14.891 места за посетиоце. Историја Стадиона Стадион је поново изграђен је за Европско првенство у фудбалу 2000. које се одржавало у Белгији и Холандији као замена старог стадиона познатог као Мамбург. Име Стаде ду Мамбоург званично је промењено пред 25.000 гледалаца 24. маја 1999. током инаугурационе утакмице између Спортинга и Меца. Данас то је дом белгијског лигаша Спортинг Шарлрое а капацитет за Европско првенство 2000. године му је био 30.000, али је убрзо смањен на 25.000 у складу са просечном посећеношћу фудбалског клуба Шарлрое. Капацитет је поново смањен 2013. године на 15.000. Након смањења капацитета, трибине Т2, Т3, Т4 су покривене новим кровом. У периоду од 2014. до 2015. године извршена су мања прилагођавања седишта и усклађености трибина за европска такмичења. Будућност ове структуре Шарлроа је под знаком питања јер клуб планира да се пресели на потпуно нови стадион на периферији града. Утакмице ЕП 2000. Групна фаза УЕФА Европског првенства 2000: Међународне утакмице Фудбалска репрезентација Белгије је четири пута играла на Стад ду Мамбоург и Стад Пеј д Шарлроа (комбиновано) у оквиру квалификација за Светско првенство и три пријатељске утакмице. 23. фебруар 1946: Белгија – Луксембург 7 : 0 (Пријатељска утакмица) 22. Mмарт 1978: Белгија – Аустрија 1 : 0 (Пријатељска утакмица) 23. фебруар 2000: Белгија – Португалија 1 : 1 (Пријатељска утакмица) 04. септембар 2004: Белгија – Литванија 1 : 1 (Квалификације за СП 2006.) Референце Спољашње везе Водич кроз стадион УЕФА профил кроз стадион, архива
Стад-дю-Пеї-де-Шарлеруа

«Стад дю Пеї де Шарлеруа» (фр. «Stade du Pays de Charleroi») — футбольний стадіон у місті Шарлеруа, Бельгія, домашня арена ФК «Шарлеруа». Історія Стадіон відкритий 1939 року як «Стад де Мамбург». У 1999 році перейменований на «Стад дю Пеї де Шарлеруа». 2000 року арена була реконструйована та розширена до 30 000 місць у рамках підготовки до Чемпіонату Європи з футболу 2000 року, матчі якого приймала. Після реконструкції 2013 року місткість стадіону було зменшено до 26 000 глядачів. Після Чемпіонату Європи стадіон неодноразово проходив через земельні скандали, оскільки арена розташована занадто близько до житлових масивів, мешканці яких скаржилися на таке сусідство. Було навіть розроблено проект побудови на стадіоні шумо- та світлоуловлювачів, але дозволів на їх будівництво так і не було надано. Були навіть плани знести стадіон та побудувати новий у передмісті Шарлеруа. У 2010 році був представлений план будівництва нового стадіону, який входитиме до спортивного комплексу «Порт де спорт». Спортивний комплекс зі стадіоном матиме закритий легкоатлетичний зал, майданчики для волейболу, стрільби з лука, бадмінтону, бойових мистецтв, а також комерційні приміщення для офісів. Але в підсумку муніципалітет Шарлеруа вирішив оновити поточний стадіон, що і було здійснено у 2015 році. Тоді ж було зменшено місткість арени до 14 891 місця. У перспективі планується побудувати новий стадіон. Після того, як право проведення Чемпіонату світу з футболу 2018 року, за яке спільно змагалися і Бельгія з Нідерландами, було надано Росії, будівництво нового стадіону було заморожено на невизначений термін. Посилання CLUB - STADE (фр.) Stade du Pays de Charleroi (англ.) Stade du Pays de Charleroi (англ.) Stade Communal, Charleroi (англ.)
Begraafplaats Kloosterheide

De Begraafplaats Kloosterheide is een stedelijke begraafplaats aan de Kesselsesteenweg 97 te Lier (België). De Lierse gemeenteraad besliste op 12 mei 1917 een nieuwe begraafplaats in te richten als opvolger van het kerkhof aan de Mechelsesteenweg. Als locatie werd gekozen voor een plek buiten de stad, nabij het voormalige Station Kloosterheide. Daarop volgde een aankoopprocedure van gronden van verschillende eigenaars, die in 1918 werd afgerond. Op 8 september 1918 werd het kerkhof ingewijd. De begraafplaats is ongeveer 3 hectare groot, en omvat een afscheidscentrum met groetruimte binnen en buiten, een columbarium, een strooiweide en urnenveld. Kloosterheide heeft een tweede ingang aan de Marnixdreef, en is voor het publiek toegankelijk van 8 uur tot 20 uur (01/03 t/m 30/09), tot 18 uur (van 01/10 t/m 11/11), of tot 16 uur (12/11 t/m 29/02). Afscheidscentrum In het afscheidscentrum op de begraafplaats is binnen een groetruimte voorzien, en een ceremoniezaal voor 175 personen (154 zitplaatsen), compleet met een muziekinstallatie en een videowall. Bijzondere graven Kloosterheide is de laatste rustplaats van verschillende kloosterorden uit Lier en omstreken, onder wie de Ursulinen, Augustinessen, Zwartzusters, en de Zusters van Vorselaar. Voorts liggen er bekende Lierenaars begraven, onder wie de schrijvers Ernest Van der Hallen en Felix Timmermans, politicus Herman Vanderpoorten en uurwerkmaker Louis Zimmer. Op de begraafplaats werden ook enkele oorlogsmonumenten opgetrokken. Externe links Begraafplaats Kloosterheide (Stad Lier)) Galerij
Berlindekapel

De Berlindekapel is een wegkapel in de Oost-Vlaamse plaats Laarne, gelegen aan de Kapellestraat. Geschiedenis Al in 1610 was sprake van een processie langs het gehucht berre linde, wat wijst op een godsdienstige betekenis van deze plaats. Mogelijk was er toen al een boomkapelletje op deze locatie. Ergens tussen 1670 en 1688 werd hier een kapel opgericht, die gewijd was aan Onze-Lieve-Vrouw. In 1774 werd de kapel vergroot met twee zuidelijke traveeën. Omstreeks 1900 zou een klokkentorentje op het dak zijn geplaatst. Van 2008 tot 2010 werd de kapel gerestaureerd. Gebouw Het betreft een betreedbare kapel op rechthoekige plattegrond met een driezijdige, naar het noorden gerichte, koorafsluiting. De voorgevel, van omstreeks 1774, is een klokgevel die bekroond wordt door een driehoekig fronton. Het interieur heeft stucwerk in rococostijl en Lodewijk XVI-stijl. Het altaar is in geschilderd hout uitgevoerd. Het doksaal heeft 18e-eeuwse deuren.
Kasteel van Uitbergen

Het Kasteel van Uitbergen is een kasteel met domein in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Berlare behorende plaats Uitbergen, gelegen aan Moleneindestraat 27-31. Geschiedenis Al in de 16e eeuw of eerder was hier een buitenplaats. In 1739 was er sprake van een bewalt huys, met schueren, stallen, boomgaert ende voordere appendentien ende dependentiën ofwel een omgracht huis met bijgebouwen. Door huwelijk van eigenares Marie-Cornélie Beeckman in 1773 met Jacques Terlinden kwam het in bezit van laatstgenoemde adellijke familie die ook heren van Uitbergen leverde. In 1784 werd het goed omschreven als Château d’Uytberghen. Het hoofdgebouw was toen een bouwwerk in classicistische stijl. In 1840 werd het naar ontwerp van Louis Minard verbouwd en uitgebreid in neoclassicistische trant. Het kasteel werd bewoond door diverse burgemeesters van Uitbergen, namelijk Edmond-Charles de Kerchove d’Ousselghem vanaf 1854 en graaf Victor van den Steen de Jehay vanaf 1861. Door huwelijk kwam het aan Amedée Visart de Bocarmé. Deze was geïnteresseerd in bosbouw en herschiep het domein in een dendrologisch landschapspark. Zijn zoon Albert Visart de Bocarmé, ook bewoner van het kasteel, werd in 1895 burgemeester van Uitbergen. Na diens dood kwam het kasteel aan de familie Crombrugghe de Picquendaele. In 1957 werd het kasteel gerenoveerd en vervolgens verhuurd. In 1988 werd het kasteel gekocht door enkele antiekhandelaren die kasteel en domein restaureerden. Gebouw Het betreft een domein van 6 ha dat grenst aan de Schelde en aan het Donkmeer. Het kasteel heeft een 18e-eeuwse kern, maar het uiterlijk is in neoclassicistische stijl van midden 19e eeuw. In 1898 en 1906 werd een neogotische kapel aangebouwd. Het hoofdgebouw is in U-vorm. In 1877 werd de conciërgewoning gebouwd en in 1885 de woningen voor de koetsier en de tuinman. Het speelhuys voor de vyscherije is uit de 18e eeuw. Verder is in het domein een oude en een nieuwe Engelse landschapstuin aanwezig met uitheemse bomen, bronnen, een waterval, een belvedère. Een monumentale fladderiep wordt gerekend tot een van de zeldzaamste bomen in het park.
Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeënkerk

De Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeënkerk is een parochiekerk in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Zele behorende wijk Kouter, gelegen aan Koevliet. Geschiedenis De Zusters van de Heilige Vincentius a Paulo vestigden zich hier en in 1829 werd een hospitaal gebouwd dat zij beheerden. In 1841 werd hierin een kapel ingezegend. In 1902 werd, naar ontwerp van Alphonse Depauw, naast het oude een nieuw hospitaal gebouwd. De oude kapel werd in 1906 afgebroken en in 1908 werd een nieuwe kapel gebouwd. In 1956 werd deze tot openbare kapel verheven en, toen in 1963 de Kouterparochie werd opgericht, werd de kapel als voorlopige parochiekerk gebruikt. In 1968 werd de kapel gesloopt en op deze plaats werd in 1970–1971 een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van Paul Van Maele en Herman Van Acker. Het oude hospitaal, inclusief de kapel, werd gesloopt. Gebouw Het betreft een ronde bakstenen zaalkerk met plat dak in de stijl van het naoorlogs modernisme. De kerk heeft een vrijstaande open klokkentoren, uitgevoerd in staalprofiel. Het kerkmeubilair dateert van de 2e helft van de 20e eeuw.
Sint-Ansgariuskerk

De Sint-Ansgariuskerk (ook: Sint-Anschariuskerk) is een kerk in het gehucht Anker in de gemeente Oosterzele in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Het staat aan de Bavegemstraat 12. Hij is gebouwd als bijkerk van de Sint-Gangulfusparochie van Oosterzele. De bakstenen kerk werd gebouwd van 1938-1940 naar ontwerp van Adrien Bressers. Opvallend is het hoge zadeldak en de torenachtige verhoging onder zadeldak boven het koor.
Sint-Martinuskerk (Balegem)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Oosterzele behorende plaats Balegem, gelegen aan de Balegemstraat 2. Geschiedenis De geschiedenis van de parochie Badelinga gaat terug tot de Karolingische tijd. In 1229 werd de parochie voor het eerst schriftelijk vermeld. Er werd een kerk gebouwd met een toren in Balegemse steen, waarover verder weinig bekend is. Vanaf 1860 werd deze kerk afgebroken en er werd gekerkt in een houten noodkerk totdat in 1866 de nieuwe kerk, naar ontwerp van Edmond de Perre-Montigny, werd ingewijd op de plaats van de oudere kerk zij het dat de nieuwe kerk nu naar het westen georiënteerd was. Gebouw Het betreft een driebeukig bakstenen kerkgebouw in neoclassicistische stijl met ingebouwde toren. Interieur Het interieur wordt overkluisd door een tongewelf. Het meeste kerkmeubilair is uit de tweede helft van de 19e eeuw. Zo is het orgel van 1879 en het werd gebouwd door de firma Delmotte. Twee van de vier biechtstoelen dateren uit de 18e eeuw en uit dezelfde eeuw is een gepolychromeerde houten beeldengroep van Sint-Martinus.
Sint-Martinuskerk (Oordegem)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Lede behorende plaats Oordegem, gelegen aan Oordegemdorp 1. Geschiedenis De oudste vermelding van een kerk te Oordegem is van 1206. Het patronaatsrecht van de kerk kwam toen van het bisdom Kamerijk aan Walter van Belle, die het in 1218 aan de Abdij van Affligem schonk. Van een 14e-eeuwse, gotische kerk bleven de westgevel met toren en het schip bewaard. De noordelijke zijbeuk werd in 1634 hersteld en in 1776 werd het koor vergroot. Einde 18e eeuw werd de zuidelijke zijbeuk hersteld. Restauraties vonden nog plaats in 1933 en 1981. Gebouw Het betreft een pseudobasilicaal kerkgebouw met ingebouwde westtoren. De westgevel en de toren zijn, evenals het schip, uitgevoerd in Ledische steen. Interieur Het schip werd in 1776 overkluisd door koepelgewelven. De noordelijke zijbeuk wordt overkluisd door een laatgotisch kruisribgewelf. In de zuidelijke beuk vindt men nakstenen koepelgewelven. De kerk bezit een schilderij, voorstellende de Doornenkroning en bespotting van Christus door Jan Janssens (1658), het is een kopie van het werk dat in Laarne is te vinden. Het hoofdaltaar is 18e-eeuws en de zijaltaren stammen uit de 17e eeuw. Er zijn twee 17e-eeuwse biechtstoelen en een preekstoel van 1765. Het doksaal en de orgelkast zijn 18e-eeuws. De kerk bevat een aantal oude grafstenen.
Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk (Erembodegem)

De Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Aalst behorende plaats Erembodegem, gelegen aan Erembodegem-Dorp. Geschiedenis De parochie van Erembodegem was tot 1602 samen met die van Teralfene. Het patronaatsrecht berustte bij de Abdij van Affligem. De kerk werd in 1582, tijdens de godsdiensttwisten, afgebrand en ook in 1940 werd hij vernield. In 1943 werden de funderingen van de oude kerk opgegraven. Daarbij kwamen ook de resten van een 13e-eeuws koor tevoorschijn. De oude kerk was een laatgotisch bouwwerk dat nog in classicistische stijl werd verbouwd. De huidige kerk is van 1953, naar ontwerp van Adrien Bressers. Het is een bakstenen kruiskerk met naastgebouwde toren en een bescheiden vieringtoren. De kerk combineert traditionalistische en moderne stijlkenmerken.