NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kasteel van Wemmel

Het Kasteel van Wemmel is een kasteel in de Vlaams-Brabantse plaats Wemmel, gelegen aan de Dr. H. Folletlaan 28. Het was eigendom van de familie Taye. Geschiedenis Bezitsgeschiedenis Wemmel werd in leen uitgegeven door de Hertog van Brabant. De oudst bekende heer, Goswinus van Wambelne, werd vermeld in 1111. In 1263 kwam de heerlijkheid door huwelijk aan het geslacht Kraainem en eind 14e eeuw aan de familie Taye. In 1628 werd Wemmel een baronie met Engelbert Taye als eerste baron. In 1688 werd de baronie tot markizaat verheven. In 1792 kwam de heerlijkheid door huwelijk aan het geslacht Van der Noot. In 1838 kwam het goed aan de familie Van Limburg Stirum. Dit geslacht leverde een burgemeester. In 1926 kwam het goed door verkoop aan de gemeente die het kasteel ging benutten als gemeentehuis en het landgoed als openbaar park. Gebouw In de 14e eeuw was sprake van een versterkt waterkasteel, maar in 1649 werd dit, in opdracht van Philips Taye, omgevormd tot een hof van plaisantie in barokstijl. Aanvankelijk bestond dit uit een opperhof en een neerhof. Er vonden in de daaropvolgende eeuwen diverse verbouwingen en uitbreidingen plaats. Er zijn onderdelen uit de 17e, de 18e en de 19e eeuw. Het geheel werd in 1936 bepleisterd en in 1962-1963 witgeschilderd waardoor het kasteel oogt als één geheel. Opvallend zijn een tweetal vierkante hoektorens onder tentdak, een trapgevel en een in- en uitgezwenkte barokgevel. Park Het kasteel wordt omringd door een park van 3,5 ha met slingerende paden, waarin zich ook een vijver bevindt met daarin een eilandje. In 1961 werd het herdenkingsmonument Het Kind geplaatst dat de gesneuvelde soldaten uit de Eerste en Tweede Wereldoorlog gedenkt.
Sint-Martinuskerk (Tielt-Winge)

De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Tielt-Winge behorende plaats Optielt, gelegen aan Optielt 3A. De kerk is toegewijd aan Martinus van Tours. Het is een eenbeukige kerk en werd in verschillende perioden gebouwd. Het transept is uit de 16e eeuw; het koor is van omstreeks 1600. De toren uit ijzerzandsteen en het schip dat op een 15e-eeuwse fundering uit ijzerzandsteen staat, dateren van de 18e eeuw. In de kerk staan vele laatgotische beelden uit de 16e eeuw en er staat een orgel van omstreeks 1850. De kerk werd samen met het orgel in 1982 beschermd als monument terwijl de omgeving ervan als dorpsgezicht beschermd werd. De kerk werd omstreeks 2000 gerestaureerd.
Sint-Lambertuskerk (Nieuwrode)

De Sint-Lambertuskerk is de parochiekerk van Nieuwrode, een plaats in de gemeente Holsbeek in Vlaams-Brabant. De kerk bevindt zich aan Dorp 5. Geschiedenis In 1254 behoorden het patronaatsrecht en het tiendrecht van de parochie tot het klooster van Gempe. In 1487 werden deze rechten overgedragen aan de Abdij van Park te Heverlee. Gebouw De huidige kerk, gebouwd van 1870 tot 1873, heeft een neoclassicistische stijl. Het is een driebeukig kerkgebouw met een halfingebouwde westtoren. Het koor en de sacristieën in classicistische stijl dateren uit het einde van de 18e eeuw. De kerk is opgetrokken uit baksteen met natuurstenen sierelementen. De slanke toren heeft een vierkante benedenbouw en een achtkante bovenbouw. Interieur Het hoofdaltaar, dat in barokstijl is, dateert uit het einde van de 17e eeuw. De zijaltaren tonen versieringen in renaissancestijl. Het altaarstuk van het hoofdaltaar toont de Dood van Sint-Clara, geschilderd door Godfried Maes. De preekstoel is ook in barokstijl. Daarnaast is er een kruisbeeld uit ongeveer 1600 en een laatgotisch hardstenen doopvont uit de 16e eeuw. Verder bezit de kerk een aantal schilderijen, waaronder de Kroning van Maria (ongeveer 1600), Jezus aan het kruis (ongeveer 1650) en Calvarie (tweede helft 17e eeuw).
Wolweverskapel

De Wolweverskapel is een voormalige kapel die deel uitmaakte van een complex met godshuis dat werd gesticht door de gilde van de wolwevers. Ze is gelegen in de Belgische stad Gent aan de Kortedagsteeg. De kapel en een bijgebouwtje tegen de westgevel is het enige wat nog rest van dit complex. Beschrijving De kapel werd in gotische stijl gebouwd in de 14de eeuw. Ze wordt voor het eerst genoemd in 1372 naar aanleiding van de wijding aan Sint-Leonardus en hoorde bij dit godshuis (hier het opvanghuis voor oude en zieke leden van de nering van de wevers) dat gesitueerd was tussen de Kouter, de Ketelvest, de Kleinvleeshuissteeg en de Kortedagsteeg. De kapel is opgebouwd uit baksteen onder een steil zadeldak met pannen. Het dak wordt ondersteund door een houten tongewelf. Oorspronkelijk was het dak voorzien van een torentje dat echter in 1829 verdween. Het koor aan de oostzijde heeft vijf zijden die nu ingewerkt zijn in de voorgevel van het winkelpand aan de Kortedagsteeg. De westgevel wordt geflankeerd door twee achthoekige torentjes waarvan het bovenste deel is verdwenen. Tegen de westgevel bevindt zich een rechthoekig gebouwtje waarvan het zadeldak ontbreekt (de aftekening is nog te zien) – het zogenaamde calefactorium of warmtekamer - en dat vermoedelijk als keuken van het godshuis fungeerde. De zijgevels worden ondersteund door steunberen en zijn voorzien van zeven spitsboogvensters. In de 19e eeuw werden tijdens herinrichtingswerken 14e-eeuwse muurschilderingen ontdekt. Wegens de zeer slechte staat ervan werd beslist ze niet te restaureren en ze enkel te beschermen tegen verder verval. Geschiedenis In het Gentse stadsarchief worden documenten bewaard waarin reeds in 1360 sprake is van een ospitale vander wevershuus staende an de Walpoorte in sinte Jans prochie. De precieze oprichtingsdatum kon niet achterhaald worden maar het is aannemelijk dat de kapel toen ook reeds bestond of in aanbouw was. Tijdens het Calvinistisch bewind (1577-1584) werd de kapel als tempel voor de nieuwe godsdienst gebruikt. Tijdens de Franse bezetting werden de neringen afgeschaft en in 1796 werden de kerkelijke goederen van de wolweversgilde verbeurd verklaard. De kapel kreeg vanaf dan meerdere bestemmingen. Achtereenvolgens werd ze gebruikt als verkoopzaal, vleeshal (na de afbraak van de Kleine Vleeshal op de hoek van de Vogelmarkt en Kortedagsteeg), het Eden-Theater, een autogarage, de brasserie-cinema-concertzaal "Café Le Carillon", dan cinema Savoy en ten slotte een kledingwinkel. De kapel wordt sinds 1943 als monument beschermd. De keuken (calefactorium) wordt sinds 1968 als monument beschermd.
Sint-Pieterskerk (Sint-Pieters-Rode)

De Sint-Pieterskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Holsbeek behorende plaats Sint-Pieters-Rode, gelegen aan de Pastoriedreef 1. Geschiedenis Het patronaatsrecht van de parochie kwam in 1151 aan de Abdij van Park. Gebouw De huidige kerk heeft een romaanse toren waarvan de onderste geleding in uit ijzerzandsteen bestaande breuksteen is gebouwd. Daarboven bevindt zich een deel van de toren in baksteen en zandsteen dat vermoedelijk in de 17e eeuw werd gebouwd. De toren is ingebouwd in een neogotische basilicale bakstenen driebeukige kruiskerk, gebouwd in 1847-1855 naar ontwerp van Pierre Langerock. Interieur De kerk bezit twee biechtstoelen van 1757, in classicistische stijl. Ook zijn er 16e eeuwse beelden zoals Sint-Wivina, Madonna met Kind en een kruisbeeld. Een Sint-Petrus werd in de 18e eeuw vervaardigd. Van omstreeks 1600 is het paneel: Marteldood van Sint-Petrus. Uit 1725 is een schilderij van Joris van Oyenbruggen dat de geschiedenis van de parochie verbeeldt. Het orgel is van 1817 en werd vervaardigd door Lambert van Peteghem.
Dickebusch Old Military Commonwealth War Graves Commission Cemetery

Dickebusch Old Military Cemetery is a Commonwealth War Graves Commission (CWGC) burial ground for the dead of the First World War and the Second World War located in the Ypres Salient in Belgium on the Western Front of the first war. The cemetery grounds were assigned to the United Kingdom in perpetuity by King Albert I of Belgium in recognition of the sacrifices made by the British Empire in the defence and liberation of Belgium during the first war. Foundation The cemetery, opposite the local churchyard, was founded in January 1915 when this area was in the front line. It was used until March 1915, when a new cemetery was established in the village. The cemetery was used again in May 1940, for ten British troops killed during the retreat after the invasion of Belgium by Nazi forces. The cemetery was designed by J R Truelove. References External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Dickebusch Old Military Cemetery at Find a Grave
Dickebusch Old Military Cemetery

Dickebusch Old Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste en Tweede Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Dikkebus (Ieper). De begraafplaats ligt vlak bij de dorpskerk en werd ontworpen door John Truelove. Ze wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het terrein heeft een onregelmatige vorm met een oppervlakte van ongeveer 990 m² en wordt omgeven door een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat centraal in de linkerhelft van de begraafplaats. In de onmiddellijke nabijheid liggen de Dickebusch New Military Cemetery en de Dickebusch New Military Cemetery Extension. Er worden 57 doden herdacht. Geschiedenis Deze kleine begraafplaats werd door de troepen als frontlijnbegraafplaats gebruikt in januari, februari en maart 1915. Er liggen 47 doden uit de Eerste Wereldoorlog waaronder 43 Britten (2 konden niet geïdentificeerd worden), 3 Canadezen en 1 onbekende Duitser. De 78 Franse militairen die hier ook begraven waren werden na de oorlog verwijderd. De Britse graven die op het nabij gelegen kerkhof lagen werden later verwijderd. Twee militairen die oorspronkelijk op dit kerkhof (Dickebusch Churchyard) lagen, maar wiens graven niet meer teruggevonden werden, worden herdacht met een Special Memorial. In mei 1940 werden hier nog 10 Britten (waarvan 2 onbekenden) begraven die sneuvelden tijdens de terugtrekking van de Britse troepen naar Duinkerke. De begraafplaats werd in 2009 als monument beschermd. Graf Kapitein Denzil Newton van de Princess Patricia's Canadian Light Infantry (Eastern Ontario Regiment) was ridder in de Orde van de Rijzende Zon (Japan) en lid van de Royal Victorian Order (MVO). Hij sneuvelde op 9 januari 1915 in de leeftijd van 35 jaar. Externe links Dickebusch Old Military Cemetery op de website van de CWGC. Dickebusch Old Military Cemetery op de website van WO1.be
Sint-Mauruskerk (Holsbeek)

De Sint-Mauruskerk is de parochiekerk van de Vlaams-Brabantse plaats Holsbeek, gelegen aan de Gebr. van Tiltstraat 1. Deze kerk bezit een voorgebouwde zandstenen toren van 1564 die oorspronkelijk drie geledingen had maar in de 20e eeuw met een geleding werd verhoogd. In 1910 werd de eigenlijke kerk geheel herbouwd tot een bakstenen basilicale kruiskerk in neogotische stijl. De kerk werd tijdens de Tweede Wereldoorlog zwaar beschadigd toen een V1 insloeg. Daarna werd hij gerestaureerd. De kerk bezit een biechtstoel uit de 17e en een uit de 18e eeuw. Er is een passiedrieluik van 1540. Een schilderij De kroning van Maria (1760) is vervaardigd door Pieter Jozef Verhaghen. Een Sint-Anna-te-drieën is 15e-eeuws. Een 17e-eeuws Sint-Antoniusbeeld is in renaissancestijl.
Sint-Annakerk (Baal)

De Sint-Annakerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Tremelo behorende plaats Baal, gelegen aan de Moorsemsestraat. Geschiedenis De bewoners van Baal behoorden aanvankelijk tot de Onze-Lieve-Vrouweparochie te Aarschot. In Baal stond vanaf 1534 een aan Sint-Anna gewijde kapel. Het patronaatsrecht behoorde aan de Sint-Gertrudisabdij te Leuven. De kapel kreeg geleidelijk meer zelfstandigheid en in 1801 werd Baal verheven tot hulpparochie van Haacht. Toen kwam er ook een eigen pastoor. De huidige kerk werd in 1893-1894 gebouwd naar ontwerp van Alexander Van Arenbergh. Gebouw Het betreft een driebeukig bakstenen kerkgebouw in neogotische stijl met links naast de voorgevel gebouwde toren. Van belang daarbij is de beiaard van 1895 die dertien klokken omvat en geschonken is door de in Baal geboren klokkengieter Edward Michiels. Interieur Het interieur wordt overkluisd door een houten tongewelf. De kerk bezit vooral neogotisch kerkmeubilair. De preekstoel in barokstijl is van 1634 en is afkomstig uit Wezemaal.
Château Roseraie

Le Château Roseraie, aussi appelé Nivezé Farm, est un bâtiment typique du style Tudor construit en 1858 par l’architecte Adolphe Thirion pour Adolphe Simonis. Il est situé sur la commune de Spa en Belgique. Histoire En 1896, Paul Peltzer racheta le Château aux héritiers d'Adolphe Simonis afin d'y poursuivre une activité agricole puis d'y installer une école pour les futurs fermiers (1907). Au cours de la Première Guerre mondiale, le Château Roseraie fut principalement utilisé comme bureau pour l'empereur d'Allemagne (Guillaume II) et comme lieu de détente pour les officiers supérieurs. Pendant les décennies qui suivirent, le Château Roseraie passa de mains en mains jusqu'à la dernière acquisition en date, en 2005, par la firme AB2. A l'heure actuelle, le Château Roseraie est animé par l'asbl "Ensemble" qui y accueille des résidents présentant une déficience mentale associée à des traits autistiques. Galerie Notes et références Portail des châteaux Portail de la Belgique
Wasserturm Ghlin

Der Wasserturm Ghlin (französisch Château d’Eau de Ghlin) ist ein architektonisch interessanter Wasserturm in Ghlin, westlich der belgischen Stadt Mons. Der vom Ingenieurbüro Franki entworfene Turm ist 52,5 Meter hoch und hat einen Behälter mit 2000 m³ Fassungsvermögen. Er wurde am 11. Februar 2015 in Betrieb genommen. Noch im selben Jahr wurde er mit dem Grand Prix d’Architecture de Wallonie in der Kategorie Espaces publics et ouvrages d’art (Öffentliche Räume und Kunstwerke) ausgezeichnet. Zudem wurde er für den belgischen Architekturpreis 2015 nominiert. Weblinks CHATEAU D'EAU - GHLIN (französisch) Construction d'un nouveau château d'eau à Ghlin près de Mons, rtl.be, Video Einzelnachweise
Kasteel Groenveld (Grimbergen)

Het Kasteel van Vroenevelde of Kasteel van Groen(e)veld is een kasteel met hoeve in de Belgische gemeente Grimbergen, aan de rand van het Kattemeuterbos. De benaming van dit kasteel is afkomstig van het woord vroente. In de Frankische tijd was een vroente een plaats waar de bewoners vrij hun vee konden laten grazen, hout sprokkelen en turfsteken. Door schenking kwam het domein in het bezit van de Abdij van Grimbergen, die er een hoeve bouwde. In de 19e en de 20e eeuw werd deze omgebouwd tot een kasteel. Het uitzicht van de hoeve werd hierbij wel min of meer bewaard. Bij deze verbouwing werd ook afbraakmateriaal van de oude abdij gebruikt, die door het bewind van de Franse Revolutie vernietigd werd. Zie ook Lijst van kastelen in Vlaams-Brabant Externe links Kasteel Groeneveld annex hoeve, Inventaris van het Onroerend Erfgoed Luchtfoto van het Kasteel van Vroenevelde[dode link]
Kruidtuin (Mechelen)

De Kruidtuin is een park in de stad Mechelen in de provincie Antwerpen. In de volksmond wordt hij "den Botanique" genoemd. De Kruidtuin is met een oppervlakte van 30.640 m² het grootste openbare park in het historische centrum van Mechelen. Hij bevindt zich op het einde van de Bruul, met zicht op de Binnendijle en de Fonteinbrug. De hoofdingang is langs de Bruul, terwijl er nog ingangen zijn langs de Pitzemburgstraat en de Zandpoortvest. Ook is er een kleine ingang bij de campus Kruidtuin van de Thomas More Hogeschool. In juli en augustus organiseert Mechelen in de Kruidtuin Parkpop. Dit zijn gratis toegankelijke concerten op donderdagavond. Geschiedenis Het park diende sinds de middeleeuwen als tuin voor de commanderij van Pitzemburg. Carolus Clusius plantte hier in 1580 voor het eerst aardappelen. Na de afschaffing van de ridderorde werd in de negentiende eeuw een Engelse landschapstuin aangelegd voor de leden van de elitaire Société Royale d'Horticulture. Deze tuin voor welgestelde burgers werd tweemaal per week werd opengesteld voor het grote publiek. In 1852 werden er een prieel en een oranjerie gebouwd, die verdwenen na de Tweede Wereldoorlog. De kruidtuin is in 1862 ontworpen door Louis Fuchs. In 1912 werd het park overgenomen door de stad en algemeen toegankelijk gemaakt. Bomenbestand In de Kruidtuin staan diverse parkbomen waaronder: inheemse soorten zoals gewone en rode beuk, gewone es en linde. Daarnaast staan er ook exoten zoals de gewone plataan, witte paardenkastanje, esdoorn, Japanse notenboom, Amerikaanse eik en een magnolia. Sommige bomen hebben een monumentale omvang bereikt waaronder enkele platanen, beuken, een linde en een witte paardenkastanje. Vooral een imposante rode beuk vormt door zijn omvang een belangrijke blikvanger in het park. De boom kreeg een verzorging op maat zodat hij zo lang mogelijk kan verder leven als veteraanboom. Beelden Het witmarmeren standbeeld van botanicus Rembert Dodoens dat in de tuin staat werd gemaakt door de Mechelse kunstenaar Jozef Tuerlinckx en onthuld in 1862. Rond het standbeeld stonden in 1980 250 verschillende kruiden. In een plantsoen bevindt zich de bronzen beeldengroep 'Jong meisje met hazewind' van Hendrik Van Perck (1869-1951). Verder is er een witstenen beeld 'Boerendans' van Nest Wijnants.
Victor Broosplein

Het Victor Broosplein is een plein in de Belgische stad Leuven. Het ligt aan de stadsrand, aan de Vaartkom vlak voor het artistieke Openbaar Entrepot voor de Kunsten (OPEK). Het plein werd vernoemd naar de architect die oorspronkelijk het gebouw ontwierp (toen nog het Openbaar Entrepot, waar de douane gehuisvest was), de Leuvense architect Victor Broos. Geschiedenis Het oorspronkelijke gebouw, Openbaar Entrepot, werd in 1956 in gebruik genomen. Sinds 2010 is het in gebruik als thuishaven voor een reeks artistieke organisaties, waaronder de theatergroepen fABULEUS en Het nieuwstedelijk. Het gebouw heet sindsdien Openbaar Entrepot voor de Kunsten (OPEK). Doordat de ruimte voor het gebouw verkeersvrij werd gemaakt, ontstond een nieuw plein. Naam In 2016 discussieerde de Leuvense gemeenteraad over de naam voor het nieuwe plein. Er ontstond enige politieke commotie over de naam Victor Broos-plein omdat het plein zo opnieuw naar een man werd vernoemd, wat het onevenwicht mannen-vrouwen in Leuvense straatnamen nog groter maakte. Alternatieve voorstellen waren onder meer het Marie Thumas-plein (naar Marie Thumas) of het sekseneutrale Douaneplein. Kunst Op het plein staat het standbeeld De Kanaalgravers van Willy Peeters. Het beeld werd in 2000 onthuld om de 500 arbeiders te herdenken die het Kanaal Leuven-Dijle 250 jaar eerder groeven.
Liedermeerspark

Het Liedermeerspark is een park in de Belgische gemeente Merelbeke in de provincie Oost-Vlaanderen. Beschrijving Het Liedermeerspark werd op het einde van de jaren '80 aangelegd rondom enkele afgesneden meanders van de Bovenschelde. In de jaren '90 werd het noordelijk deel van het park ontwikkeld. Het park is 25 hectare groot. Het ligt in de Merelbeekse wijk Flora, grenzend aan de Bovenschelde. Aan de overzijde, op Gents grondgebied, ligt een industriegebied en de Ghelamco Arena. Net ten noorden van het park bevindt zich dan weer het vogelopvangcentrum van Merelbeke. Geschiedenis Het Liedermeerspark is ontstaan onder impuls van Paul Martens, schepen van ruimtelijke ordening en milieubeleid in Merelbeke van 1977 tot 1997. Externe links Website gemeente Merelbeke Parken in de gemeente Merelbeke
Werchterplein

Werchterplein is het plein rond de Sint-Jan-Baptistkerk in het centrum van Werchter, een deelgemeente van Rotselaar in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. Naast de kerk ligt een grasplein, wat vroeger het kerkhof was. In de beginjaren van Rock Werchter werd het plein tijdens dat muziekfestival gebruikt als tentenkamp en nadien werd het meerdere jaren tijdelijk ingericht als fietsenstalling. Gebouwen De meest opvallende gebouwen zijn er: de kerk het vroegere gemeentehuis de pastoorswoning een groot herenhuis De Kerk Er is een grote gelijkenis met de kerk van het naburige Aarschot, omdat beide gebouwen opvallen door de "speklagen": in het onderste deel zijn afwisselend kalk- en bruine ijzerzandsteenlagen aangebracht. Het vroegere gemeentehuis Na de fusie met Rotselaar werd dit gebouw gebruikt als administratief centrum van het OCMW. In 2016 verhuisden deze diensten naar de nieuwe locatie in het centrum van Rotselaar. Eind van datzelfde jaar werd het leegstaand gebouw verkocht aan een projectontwikkelaar die er volgens de overeenkomst met de gemeente 20 tot 25 assistentiewoningen zal realiseren. De pastoorswoning Dit gebouw werd door de gemeente volledig gerenoveerd om er het Lokaal Dienstencentrum (LDC) van het OCMW in onder te brengen en kreeg de naam "de oude pastorie". Daarnaast kwam er ook een nieuwbouw met 4 seniorenflats. Een groot herenhuis De familie Van Roost, die oprichter en eigenaar was van de brouwerij Jack-Op in Werchter, bezat in deze gemeente heel wat eigendommen, waaronder een aantal huizen rond het Werchterplein. Eén daarvan is het imposante herenhuis.
Hooghuis (Wemmel)

Het Hooghuis is een neoclassicistisch gebouw in de Belgische gemeente Wemmel. Het ligt in het centrum van de gemeente, schuin tegenover de Sint-Servaaskerk. Geschiedenis Het Hooghuis werd circa 1872 opgetrokken als herberg met feestzaal. In 1908 werd de woonplaats links van de gelagzaal verbouwd tot beenhouwerij en in 1923 was er een bierhandel gevestigd. In 1948 werd het gebouw verkocht aan de VZW O.L.Vrouw van Laken en kreeg het de functie van een parochiecentrum. Toen het Hooghuis in 1968 werd gekocht door de brouwerij Van Doorslaer kreeg het zijn huidige functie van café/bistrot. Rond die periode werd ook de oorspronkelijke rechthoekige poort vervangen door een neotraditionele korfboogpoort. Benaming Omdat dit het hoogste huis was rond de kerk, zou het de naam Hooghuis gekregen hebben. Cultureel leven Het Wemmelse Hooghuis is in de faciliteitengemeente gekend voor zijn Vlaamse volkse karakter. Bieruitzetter Joseph ‘Jef Lamot’ Hellinckx zou er geboren zijn en bekende Wemmelaar Johan Verminnen zou er zijn jeugdjaren in de kelder van het jeugdhuis hebben doorgebracht. Het speelde lang een centrale rol bij de Wemmelse Jaarmarkt die traditioneel in augustus plaatsvindt. Bronnen
Vliegveld Keiheuvel

Vliegveld Keiheuvel ligt in de Belgische gemeente Balen. Het werd geopend in 1956 en is een belangrijk centrum van zweefvliegerij. Door de nabijgelegen camping, de taverne en de uitgebreide sportinfrastructuur is het een recreatieoord en een populaire bestemming voor sportvliegers. Zoals op de meeste recreatieve vliegvelden in België geldt hier de regel PPR, dat wil zeggen "Prior Permission Required": wie erheen wil vliegen moet eerst formeel toestemming krijgen van de terreinoverste. Omdat veel zweefvliegtuigen met een lier gestart worden, is het verboden beneden een bepaalde hoogte over het vliegveld te vliegen. (2000 ft.) Banen Baan 07-25: 690 x 18 meter (gras) Externe links Website van Koninklijke Aeroclub Keiheuvel Website van LSV Viersen, actief op het vliegveld