NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hof van Cleve

Hof van Cleve es un restaurante belga ubicado en la localidad de Kruishoutem. En dos ocasiones ha formado parte de la lista de los 50 mejores restaurantes del mundo​ y en la actualidad cuenta con tres estrellas Michelin.​ Historia El restaurante fue inaugurado en 1987 en una antigua granja situada en una de las colinas de Kruishoutem. El nombre proviene de la familia van Cleve, que vivió en la granja hasta 1968. En 1994, el restaurante obtuvo su primera estrella Michelin, y recibió la segunda cuatro años después.​ Hof van Cleve terminó en la decimocuarta posición a nivel mundial en la lista de los 50 mejores restaurantes del mundo en 2007. En 2006, 2008 y 2009 alcanzó los puestos 23, 28 y 26 respectivamente. En 2010 ascendió a la posición número 17 para casi igualar el resultado de 2007 en el año 2011 con un decimoquinto puesto.​ En 2016 fue elegido el mejor restaurante del mundo según la web WBP Stars.​ Referencias Enlaces externos Sitio web oficial
Zuivelfabriek Lactil

De stoommelkerij Sint-Jozef, vanaf 1964 zuivelfabriek Lactil genoemd, is een voormalig bedrijf dat zuivel verwerkte in de Belgische stad Tielt. Het werd opgericht door het echtpaar Cyrille Bauwens (1891-1965) en Anna Blomme. Twee vestigingen De eerste uitbating was eerst sinds 1927 gevestigd aan de Vijverstraat in de Tieltse binnenstad. Een deel van het gebouw is daar nog zichtbaar, een puntgevel met daarin de beeltenis van de heilige Jozef. Wegens plaatsgebrek trok men in 1936 naar een nieuw opgerichte vestiging in de Felix D'Hoopstraat. Het echtpaar gaf aan architect René Dedlet de opdracht tot het bouwen van een nieuwe melkerij met woning. Aanvankelijk produceerde men er alleen boter om na de Tweede Wereldoorlog over te schakelen op flessenmelk. De volgende jaren kwamen er uitbreidingen van productieruimten en burelen en worden er nieuwe producten op de markt gebracht. Vanaf 1955 werd er overgegaan op de fabricatie van melkpoeder voor onder meer krachtvoeders en bereiding van chocolade en consumptie-ijs. Halfweg de jaren '90 werd de productie gestopt en kwam het marktaandeel terecht in Campina die kort daarvoor eveneens Comelco in Aalter had overgenomen. Heden en na een volgende fusie bekend geworden onder de naam FrieslandCampina. Het was het lot van alle plaatselijke melkerijen in de fusiegolf van de laatste decennia. Een deel van het machinepark ging naar het De Oude Kaasmakerij in Passendale. De naam stoommelkerij stond voor het feit dat van men van energie voorzag door een stoomketel en -machine.
Oude Landen

De Oude Landen is een 100 ha groot natuurgebied bij Ekeren in Antwerpen. Het is sinds 1980 een beschermd landschap. In 2002 werd het bovendien erkend als Vlaams natuurreservaat. De Oude Landen wordt beheerd door Natuurpunt. Geschiedenis Het reservaat is gelegen op het voormalige militair domein Kazerne Luchtbal. Het hoort sinds 2019 (net zoals tot 1929) bij Ekeren. Van 1929 tot 2018 hoorde het gebied bij de stad, later district Antwerpen. In de jaren 1970 kwam het domein in de handen van de stad Antwerpen en De Post. De stad richtte de kazerne in als politieschool en had bedoeling om van de Oude Landen een woonwijk te maken. Na protest hiertegen werd het een natuurgebied. De naam verwijst vermoedelijk naar het feit dat dit land tijdens de eerste inpoldering in de 11de eeuw werd gewonnen. Ligging Het reservaat ligt in de vallei van de Oudelandse Beek en bestaat uit rietkragen, poldergronden en oude spoorwegbermen. In het zuiden knoopt het reservaat aan met de vallei van de Laarse Beek. Oude Landen wordt begrensd door het snelwegknooppunt E19/A12, spoorlijn 12, de N114 (Ekersesteenweg) en het centrum van Ekeren. Aan de grens van het reservaat ligt het Veltwijckpark. Dit park bevat het kasteel van Veltwijck uit de 16de eeuw. Fauna en Flora Het gebied staat bekend om de orchideeënrijkdom en een grote populatie aan rietvogels. Fauna Vogels - kleine karekiet, blauwborst, bosrietzanger torenvalk, fazant, rietgors, nachtegaal en buizerd Zoogdieren - onder meer gewone vos en konijn Flora Orchideeën - grote keverorchis, moeraswespenorchis, bijenorchis, vleeskleurige orchis, bosorchis en rietorchis Slangenkruid, muurpeper en zwarte toorts Berk, wilg en appelboom Beheer De Oostelijke helft van het reservaat wordt permanent begraasd door Galloway-runderen. Het Westelijke deel daarentegen wordt slechts van Augustus tot December begraasd om verstoring van broedende rietvogels te vermijden. Verder wordt op een aantal schraalgraslanden een hooilandbeheer gevoerd waarbij men deze één tot twee keer per jaar maait en afvoert. Dit is nodig om eutrofiëring tegen te gaan en op die manier zeldzame plantensoorten zoals orchideeën te beschermen. Ontmijning Dovo gebruikt het natuurgebied om bommen en explosieven van terroristen en drugsdealers onschadelijk te maken. Externe link Natuurpunt, Natuurgebied Oude Landen
Gare d'Appelterre

La gare d'Appelterre est une gare ferroviaire belge de la ligne 90, de Denderleeuw à Jurbise, située à Appelterre section de la ville de Ninove, dans la province de Flandre-Orientale en région flamande. C'est une halte voyageurs de la Société nationale des chemins de fer belges (SNCB) desservie par des trains Suburbains (S) et Heure de pointe (P). Situation ferroviaire Établie à 17 m d'altitude, la gare d'Appelterre est située au point kilométrique (PK) 12,000 de la ligne 90, de Denderleeuw à Jurbise, entre les gares d'Eichem et d'Zandbergen. Histoire Service des voyageurs Accueil Halte SNCB, c'est un point d'arrêt non géré (PANG) à accès libre. La traversée des voies et le passage d'un quai à l'autre s'effectuent par le passage à niveau routier. Desserte Appelterre est desservie par des trains Suburbains (S) et Heure de pointe (P) de la SNCB, qui effectuent des missions sur la ligne commerciale 90 (voir brochures SNCB). En semaine, la desserte est constituée de trains S6 circulant entre Alost et Schaerbeek, via Denderleeuw, Grammont et Hal, renforcés par : des trains P entre Grammont et Gand-Saint-Pierre via Denderleeuw (trois le matin, deux dans l’autre sens l’après-midi) ; des trains P ou S6 supplémentaires entre Grammont et Denderleeuw (cinq le matin, quatre dans l’autre sens l’après-midi) ; un train S6 supplémentaire entre Denderleeuw et Grammont (le matin, retour l’après-midi) ; un train P entre Grammont et Denderleeuw (vers midi). Les week-ends et jours fériés, la desserte est constituée de trains S6 roulant entre Denderleeuw et Schaerbeek via Grammont. Intermodalité Un parc pour les vélos y est aménagé. Le stationnement des véhicules est possible à proximité. Comptage voyageurs Ce graphique et tableau montre le nombre de voyageurs embarquant en moyenne durant la semaine, le samedi et le dimanche. Patrimoine ferroviaire Un bâtiment de plan type 1893 a été bâti à Appleterre. Ce bâtiment a un aspect fortement dépouillé, sans ornements, avec des linteaux de pierre surmontés d'arcs de décharge. Après sa fermeture, le bâtiment, qui tombait en ruine dans les années 2000, fut rénové vers 2019 pour être réaffecté en logements. Galerie de photographies Notes et références Voir aussi Articles connexes Ligne 90, de Denderleeuw à Jurbise Transport ferroviaire en Belgique Lien externe Informations sur la Gare d'Appelterre, sur le site de la SNCB Portail du chemin de fer Portail de la Flandre-Orientale
Station Appelterre

Station Appelterre is een spoorwegstation langs spoorlijn 90 (Jurbeke - Aat - Denderleeuw) in Appelterre, een dorp in Appelterre-Eichem een deelgemeente van de Belgische stad Ninove. De stopplaats is een kilometer verwijderd van het station Zandbergen en anderhalve kilometer van de stopplaats Eichem. Appelterre beschikt over een stationsgebouw van het Type 1893 L6 waar echter sinds 2005 geen loketten meer in te vinden zijn. Het gebouw staat sindsdien leeg. De ramen zijn wegens aanhoudend vandalisme verwijderd en vervangen door houten panelen. De rechtergevel van het centrale gedeelte is bekleed met weinig esthetische 'blinde gevelplaten'. Het station bestaat uit twee grotendeels onverharde perrons. Om de reizigers schuilmogelijkheden te geven zijn er een aantal schuilhokjes verspreid over beide perrons te vinden. Er zijn drie verschillende types, alle verouderd tot zwaar verouderd. Ook zijn de aanwezige gesloten, betonnen types onderhevig aan allerhande vandalisme zoals graffiti. In 2006 werd de stationsomgeving onder handen genomen. Appelterre beschikt nu over een ruimte pendelaarsparking en een fietsenstalling van het standaardtype 'Forever'. De parking bevindt zich achter het stationsgebouw, het fietsenrek net naast de overweg op een pleintje. Om de sporen over te steken is geen speciale infrastructuur voorzien en dient dus de overweg te worden gebruikt. In 2010 werd het stationsgebouw te koop gezet. Ook in 2010 is het hele perron onder handen genomen. Zo zijn de perrons verhoogd en vernieuwd en zijn er nieuwe wachthuisjes geplaatst. Treindienst Galerij Reizigerstellingen De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag.
St John the Baptist's church, Ghent

The Church of St John the Baptist (Dutch: Sint-Jan Baptistkerk) was a Gothic Revival parish church and seat of a deanery in the Brugse Poort neighbourhood of Ghent, Belgium, an industrial area that arose as part of the city's 19th-century expansion. The initial building, to designs by J. Van Hoecke, was completed in 1860 and collapsed in 1863. It was rebuilt to adapted designs and completed in 1866. The church was consecrated on 7 October 1866. The interior was also Gothic Revival, with altars, choir stalls, confessionals and communion rail probably designed by Jean-Baptiste Bethune. The original murals were removed in the 1970s. In April 1898, the parish church became the seat of a new deanery. In 2016, the building was deconsecrated and put up for sale. For almost 30 years, from 1888 until 1917, the parish priest was Emilius Seghers, who became the 25th bishop of Ghent. The square in front of the church is named Emilius Seghersplein in his honour. References
Chiesa di San Giovanni Battista (Gand)

La chiesa di San Giovanni Battista (in olandese: Sint-Jan Baptistkerk) è una chiesa parrocchiale in stile neogotico nella città belga di Gand. La chiesa si trova su Emilius Seghersplein nel quartiere Brugse Poort. Storia Fino al XIX secolo, l'area di fronte a Brugse Poort era una zona rurale appena ad ovest delle mura della città di Gand. A causa dell'industrializzazione nel XIX secolo, sorsero qui fabbriche e città operaie e si sviluppò un quartiere popolare densamente popolato. I primi progetti della chiesa furono dell'architetto Jacques Van Hoecke. Tuttavia, morì e la prima struttura crollò. Gli successe Charles Leclerc-Restiaux, che la completò dopo le modifiche. La chiesa fu consacrata il 7 ottobre 1866. Nel 2016 è stato annunciato che la chiesa sarebbe stata venduta. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa di San Giovanni Battista
Sint-Jan Baptistkerk (Gent)

De Sint-Jan Baptistkerk is een neogotische parochiekerk in de Belgische stad Gent. De kerk staat aan het Emilius Seghersplein in de wijk Brugse Poort. Geschiedenis Het gebied voor de Brugse Poort was tot de 19de eeuw een landelijk gebied net ten westen van de Gentse stadsomwallingen. Door de industrialisering in de 19de eeuw vestigden zich hier fabrieken en arbeiderscités en groeide hier een dichtbevolkte arbeiderswijk. Vanuit de moederparochie Sint-Martinus in Ekkergem richtte de Kerk ook in de nieuwe wijk een bidplaats op. In 1861 wijdde men de parochie Sint-Jan-Baptist en een paar jaar later werd de kerk opgetrokken. De eerste plannen waren van architect Jacques Van Hoecke. Hij overleed echter en het eerste bouwwerk stortte in. Hij werd opgevolgd door Charles Leclerc-Restiaux, die na aanpassingen de kerk voltooide. Op 7 oktober 1866 werd de kerk ingewijd. In 2016 werd bekend dat de kerk zal worden verkocht. Externe link Sint-Jan Baptistkerk op Onroerend Erfgoed
Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk (Wuustwezel)

De Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk is een parochiekerk in de gemeente Wuustwezel. Een eerste gotische kerk werd tussen 1225 en 1250 opgetrokken, op de plaats waar sinds 1221 een houten kerk stond, die gewijd was aan de heilige Lambertus, apostel van de Kempen. Die kerk werd in 1485 vervangen door een groter gebouw, dat in de 18de eeuw werd aangepast, en in 1899 en 1900 in neogotische zin werd vergroot, onder meer met een nieuwe dwarsbeuk, en nagenoeg geheel vernieuwd naar ontwerp van architect Jules Bilmeyer. De torenspits evenals een stuk van het westelijke gedeelte werden na vernietiging in 1940 wederopgebouwd in 1941-43. De kerk is gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw ten Hemel Opgenomen. Aansluitend bevindt zich rond de kerk de begraafplaats. De oudste graven zouden dateren uit het midden van de negentiende eeuw.
Sint-Jobkerk (Bolderberg)

De Sint-Jobkerk is de parochiekerk van Bolderberg in de Belgische provincie Limburg. De kerk is gelegen aan de Sint-Jobstraat 70. Het betreft een neoromaanse kruiskerk die gebouwd is van 1873-1876 en ontworpen werd door Léon Jaminé. De kerk verving een kapel die reeds in 1503 werd vermeld. Het is een eenbeukige kerk met vierkante westtoren, gebouwd in baksteen en arduin. Kerkmeubilair Het kerkmeubilair omvat een eikenhouten preekstoel uit 1660, en tal van 19e-eeuwse meubelen. Er is een Sint-Jobsbeeld uit de 17e eeuw, een processiemadonna uit de eerste helft van de 19e eeuw, een beeldengroep: Sint-Anna leert Maria, uit de eerste helft van de 16e eeuw, uit gepolychromeerd eikenhout; een 17e-eeuws schilderij stelt de bespotting van Sint-Job voor. Dan is er een gepolychromeerd houten gotisch triomfkruis uit de 16e eeuw. Er zijn koperen kandelaars uit de 17e en 18e eeuw, een messing lavabo van eind 18e eeuw. Begraafplaats Op de begraafplaats, die zich aan de oostzijde van de kerk bevindt, is het graf van Joseph Bovy te vinden.
Eilandje (Antwerpen)

Eilandje (în română Insulița) este un cartier din nordul orașului belgian Antwerpen. Zona își datorează numele faptului că anterior era complet înconjurată de cursuri de apă și canale, iar astăzi de râul Schelde, de docuri și de port. Eilandje și canalele de legătură cu marea, Brouwersvliet, Timmervliet și Middelvliet, au fost construite de speculantul de terenuri și dezvoltatorul imobiliar Gilbert van Schoonbeke (1519-1556). Ulterior, Eilandje a fost delimitat la sud prin construcția docurilor Bonaparte și Willem. Și mai târziu, Eilandje a fost complet izolat ca o „insuliță” prin realizarea docurilor Kattendijk, Asia, Kempisch, Hout și Kattendijksluis. Toponimie Înainte de 1869, zonele locuite din Eilandje erau cunoscute drept Nieuwstad (în română Orașul nou), respectiv Boerenkwartier (în română Cartierul țăranilor). Odată cu construcția, în 1869, a Docului de Legătură, cartierul de locuințe de pe străzile Amsterdamstraat și Rijnkaai a devenit practic unul situat pe o insulă delimitată de docurile Willem, Bonaparte, Bonapartesluis, Schelde, Kattendijksluis, Sas, Kattendijk și Docul de Legătură, astfel încât a primit rapid numele de „Insula” (în neerlandeză Het Eiland, prescurtat colocvial 't Eiland). Pentru a evita confuzia cu Thailanda (în neerlandeză pronunțiile „'t Eiland” și „Thailand” sunt asemănătoare), porecla cartierului a fost schimbată în „'t Eilandje”. Ulterior, folosirea numelui a fost extinsă pentru a include noile insule Droogdokken și Mexico, precum și peninsulele (spre exemplu Cadixwijk) din vechea zonă portuară situată la sud de axa Ecluza Royers–Canalul Albert. Mai târziu, alte părți ale fostei așezări Nieuwstad construite de Gilbert Van Schoonbeke la nord de canalul Brouwersvliet au devenit și ele subunități ale cartierului Eilandje. Note
Domaine provincial De Nekker

Le Domaine provinciale De Nekker est un centre provincial sportif et récréatif belge, situé au sud-est de Malines dans la province d'Anvers en Flandre, au sud du quartier Nekkerspoel. Le centre sportif permet de pratiquer multiples sports d’extérieur : football, hockey sur gazon, tennis, athlétisme, minigolf, ainsi que plusieurs sports à l’intérieur : handball, basketball, volleyball, squash. Le domaine de 65 hectares possède aussi une plage de sable sur un grand étang aménagé pour plusieurs sports aquatiques : surf, voile, plongée sous-marine. Il y est aussi possible de louer une cabane en bois pour randonneur pouvant accueillir jusqu’à 4 personnes. La province d’Anvers compte aussi installer une piscine couverte dans le futur proche[Quand ?]. Le domaine est entouré par la Dyle, la réserve naturelle du Mechels Broek, le hall d’exposition Nekkerhal, et le cinéma Utopolis de Malines. Le nom De Nekker provient d’une légende locale de nixe (diable des eaux ou démon aquatique, en néerlandais nekker), une sorte d’esprit maléfique ayant pour origine la mythologie scandinave, qui attaquait les paysans dans les eaux peu profondes des environs. Selon la légende, saint Rombaut, le saint patron de Malines, aurait chassé cette nixe. Références Liens externes De Nekker, site officiel Domaine De Nekker à Malines, www.parenfant.be. Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du sport Portail d'Anvers et de sa province
De Nekker

De Nekker is een provinciaal sport- en recreatiedomein in de Belgische stad Mechelen. Het ligt ten zuidoosten van het stadscentrum, bij de wijk Nekkerspoel. Naast de vele sporten die beoefend kunnen worden in sporthallen (handbal, basket, volley, squash e.d.) of buiten (bijvoorbeeld voetbal, hockey, tennis, atletiek en minigolf), is er ook een stukje strand aan een grote vijver, waar aan watersporten kan gedaan worden, en een overdekt zwembad. Voorbij het domein, als men de rivier de Dijle verder volgt, ligt het uitgestrekt natuur- en wandelgebied het Mechels Broek. Vlakbij, aan de overzijde van de N15, ligt ook de grote evenementen- en tentoonstellingshal Nekkerhal. De naam "De Nekker" komt van nikker (een waterduivel) die volgens de legende in de poel zou gewoond hebben en wandelaars zou "genekt" dus gesard hebben. Ook volgens de legende zou Sint-Rombout de Nekker verjaagd hebben. Zie ook Lijst van provinciedomeinen in Antwerpen Externe link De Nekker op de website van de provincie Antwerpen
Tour Atlas

Der Tour Atlas (deutsch Atlas-Turm) auch bekannt als Tour de Droixhe oder unter seiner Adresse 2 Avenue de Lille, ist ein Wohnturm in der belgischen Stadt Lüttich, Hauptstadt der gleichnamigen Provinz. Der Turm befindet sich in unmittelbarer Nähe zur Maas. Die Bauarbeiten an dem Turm wurden 1978 vollendet. Nach seiner Fertigstellung war das Gebäude mit seinen 87 Metern, die sich auf 29 Etagen verteilen, das höchste Gebäude der Stadt und der Region und zählte des Weiteren zu den höchsten Gebäuden des Landes. Diesen Titel verlor es aber Ende 2014 an den Tour des Finances de Liège in der Innenstadt von Lüttich. Der Turm dient ausschließlich als Wohnturm. Weblinks Tour Atlas bei SkyscraperPage.com
Atlastoren

De Atlastoren (Tour Atlas) is een woontoren in de wijk Droixhe in de Belgische stad Luik, hoofdstad van de gelijknamige provincie. Dit appartementengebouw is al sinds de bouw in 1978 met 87 meter en 29 verdiepingen het op een na hoogste gebouw van de provincie Luik. Het gebouw wordt alleen voor bewoning gebruikt. Noten
Collegebrug

De Collegebrug is een pyloonbrug voor voetgangers en fietsers met kenmerkende zigzagvorm in het centrum van de stad Kortrijk. De brug overspant de rivier de Leie en verbindt de Diksmuidekaai met de IJzerkaai. De slanke constructie is een technisch hoogstandje daar ze volledig opgehangen is aan de twee schuin geplaatste pylonen. Ze werd ontworpen door Laurent Ney in samenwerking met SUM Project. De brug dankt haar naam aan de nabijgelegen campus Kaai van het Guldensporencollege, waarvoor ze een fietsverbinding met het Buda-eiland biedt. De brug werd in 2009 gebouwd. Het is een van de zeven bruggen die in Kortrijk tot stand kwamen in verband met de heraanleg van de historische Leieboorden. Technische details De Collegebrug heeft een totale lengte van 203 meter en hangt aan twee masten. Door de steeds wisselende positie van de hoofdkabels die de brug dragen, ontstaat een brugdek met een variabele driehoekige sectie. Deze constructie werd vooraf met windtunnelproeven getest op stabiliteit.
Onze-Lieve-Vrouw van Stoepe

De kapel Onze-Lieve-Vrouw van Stoepe te Ertvelde is een bedevaartkapel ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van Stoepe. De eenbeukige kapel in baksteen heeft vier traveeën onder een zadeldak met leien en een dakruiter. De kapel heeft een driezijdig afgesloten koor, een noordelijke en zuidelijke sacristie en polygonale zijkapellen in de dwarsbeuk. Aan de achterkant van het koor is een nis met een beeld met Maria en Kind. De vroegste vermelding van de kapel dateert van 1422. In een akte werd toen een geschil beslecht tussen de abdij van Oosteeklo en een inwoner van Assenede. Het ging over een partij land die ten oosten paalde aan de straat die liep van "onser vrouwen ter stoeupe ter triest waert" (de huidige Stoepestraat). In de loop van de volgende eeuwen werd de kapel herhaalde malen door godsdiensttroebelen en oorlogsgeweld vernield, maar telkens terug hersteld. Ommegang Rond de kapel is een ommegang met 15 kapelletjes, geschonken door J. Van Kerckvoorde na een miraculeuze genezing in 1731. De oorspronkelijke kapelletjes werden vernield tijdens de Franse Revolutie maar vernieuwd in de 19e eeuw. In één ervan is een obus uit de Eerste Wereldoorlog gemetseld. Orgel Het beschermd orgel werd gebouwd door P.C. van Peteghem en dateert van eind 18de eeuw en is afkomstig van het klooster van de Clarissen-urbanisten. In 1961 werd dit orgel gerestaureerd en in 1980 beschermd. Verering In de maand september is het de maand van Onze-Lieve-Vrouw van Stoepe. Naar traditie worden er dan Stoepetaarten (appelflappen) gemaakt. Website Dekenaat Evergem, doorklikken naar "Geloof vieren..." en dan "Vieringen in de kapel van Stoepe" Alle informatie over Onze-Lieve-Vrouw van Stoepe De kapel werd in 1994 als monument geklasseerd. In 2022 werd het 600-jarig jubileum van de kapel gevierd. Diversen Elk jaar van 8 tot en met 16 september zijn er de Stoepedagen waar mensen een noveen doen rond de kapel. Dan worden er dagelijks 2 missen gelezen. Vanaf 2023 werd de jaarlijkse traditie van het bloementapijt weer opgepikt. Er is ook een klein marktje en de vermaarde Stoepetaarten worden er nog steeds gemaakt. Op 2 september 2021, 6 dagen voor de Stoepedagen werd 1 van de 15 kapelletjes zo goed als volledig vernield. Vijf dagen later werd er een tijdelijke constructie over de restanten van het kapelletje geplaatst zodat er ruimte is waar de bedevaarders kunnen bidden. Zie ook Stoepe Informatie over Stoepe. https://stoepekapel.be/
Église Saint-Macaire de Laerne

L'église Saint-Macaire, située dans la commune de Laerne en Flandre orientale, est un édifice dont la partie la plus ancienne est la Tour-lanterne du XVe siècle. Cette église-halle de style gothique tardif est dédiée à Saint Macaire d'Antioche ou de Gand (nl), un homme originaire d'Antioche qui est décédé à Gand. Un incendie en 1583 a imposé à une restauration en profondeur, à la fois en pierre de Balegem et en brique. Les travaux furent terminés en 1636. La vie de Macaire est représentée dans les vitraux. Des membres de la famille Van Vilsteren, seigneurs de Laerne au XVIIe siècle, sont enterrés dans l'église. L'orgue Lenglet de 1672 a été restauré en 1982. En 2011, la place de l'église a été entièrement rénovée durant les travaux du centre de Laerne. Dans l'église, il y a entre autres une croix de mission du sculpteur Matthias Zens, offerte en 1884. En 1942, l'église a été protégée en tant que monument classé. Références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Sint-Machariuskerk (Laarne) » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture chrétienne Portail de la Flandre-Orientale