NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rock Werchter

Rock Werchter est un festival de musique annuel, qui se déroule début juillet à Werchter en Belgique. Il est un des plus importants festivals de musique au monde, de par les artistes qui le fréquentent chaque année. Le festival, tout d'abord Rock & Blues, a été créé en 1975 avec à l'affiche : Big Bill, Kandahar, Banzai, et The Bintangs. Jusqu'en 1998, il s'agissait d'un festival double dénommé « Thourout-Werchter », se jouant également à Thourout au cours du week-end avec la même programmation. Il passe à 2 jours en 1996, 3 jours en 2000 et 4 jours depuis 2003. Il existe par ailleurs une édition « TW Classics » se déroulant le week-end avant ou après l'édition principale, et rassemblant sur une soirée divers groupes rocks confirmés. Les installations sont par ailleurs régulièrement réutilisées à l'occasion de concerts exceptionnels au cours de l'été (Michael Jackson, Madonna, The Rolling Stones, Ed Sheeran, etc.). À cet effet, Madonna a joué son Sticky and Sweet tour II le 11 juillet 2009 dans la Pyramid Marquee. Les éditions de 2003, 2005, 2006, 2007, 2012 et 2014 ont gagné le Arthur Award, trophée qui récompense le meilleur festival mondial. Il accueille environ 340 000 festivaliers chaque année. Le site accueille quatre scènes. En plein air, on retrouve la Main Stage (85 000 spectateurs), pour les têtes d'affiche. Pour les groupes plus « modestes », il y a les trois scènes couvertes KlubC (6 000 spectateurs), The Barn (20 000 spectateurs), et The Slope. The Barn est une nouveauté de l'édition 2012 où le festival passe de deux à trois scènes. La Pyramid Marquee est remplacée à partir de l'édition 2013 par une nouvelle tente, appelée KluB C. Pour l'édition 2018, une nouvelle scène fait son apparition, The Slope, tandis que The Barn s'agrandit et passe de 10 000 à 20 000 spectateurs. En 2023, le festival accueillait 352 000 personnes sur les 4 jours. Historique Liens externes Site officiel Notes et références Portail du rock Portail du Brabant flamand Portail de la Flandre-Occidentale
Rock Werchter

Il Rock Werchter è un celebre festival musicale che si tiene con cadenza annuale a Werchter, in Belgio, nel primo fine settimana della stagione estiva dal 1974. È il maggiore evento musicale in Belgio e uno dei più importanti d'Europa. Storia Il festival, denominato in origine Rock & Blues, nacque nel 1974 come evento che si svolgeva in una sola giornata, in cui ospitò Big Bill, Kandahar, Banzai e The Bintangs. In origine era un doppio festival di nome Torhout-Werchter che si svolgeva in due diversi siti, a Werchter e a Torhout. Nel 1999 il sito di Torhout fu abbandonato e l'unica sede divenne Werchter. Dal 2003 il Rock Werchter ha durata di quattro giorni e la sua proprietà è passata da Herman Schueremans a Live Nation, anche se il principale organizzatore rimane Schuereman. Si tiene ogni anno nell'ultimo fine settimana di giugno o nel primo fine settimana di luglio. Edizioni per anno Note Voci correlate Festival musicale Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Rock Werchter Collegamenti esterni Sito ufficiale, su rockwerchter.be.
Velká mešita (Brusel)

Velká bruselská mešita (francouzsky Grande mosquée de Bruxelles, nizozemsky Grote Moskee van Brussel) je nejstarší mešita v Bruselu. Nachází se v Jubilejním parku. Sídlí v ní Islámské a kulturní centrum Belgie. Budova mešity byla postavena v roce 1880 v arabském stylu pro Východní pavilon Národní výstavy v Bruselu v roce 1880. Roku 1967 budovu král Baudouin I. Belgický daroval saúdskoarabskému králi Fajsalu ibn Abd al-Azízovi. Budova byla na náklady Saúdské Arábie rekonstruována tuniským architektem Boubakerem a přeměněna na mešitu. Odkazy Související články Velká pařížská mešita Velká lyonská mešita Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Velká mešita na Wikimedia Commons
Große Moschee (Brüssel)

Die Große Moschee in Brüssel befindet sich im Jubelpark. Das Gebäude wurde 1880 von Ernest Van Humbeek in maurischem Stil als »orientalischer Pavillon« für die belgische Nationalausstellung errichtet. Ursprünglich diente es der Aufnahme des Monumentalfreskos »Panorama von Kairo« von Emile Wauters. Im 20. Jahrhundert verfiel das Gebäude aufgrund fehlender Unterhaltungsarbeiten. Anlässlich eines Staatsbesuchs des saudischen Königs Faisal im Jahre 1967 bot der belgische König Baudouin dem saudischen Monarchen den Pavillon zur Einrichtung einer Moschee an – per Pachtvertrag für 99 Jahre im Gegenzug für preiswerte Öllieferungen. Das Gebäude wurde auf Kosten Saudi-Arabiens durch den tunesischen Architekten Mongi Boubaker renoviert und 1978 in Gegenwart der Könige Khalid und Baudouin als Kulturzentrum und Moschee eröffnet. Einzelnachweise Weblinks
Gran Mezquita de Bruselas

La Gran Mezquita de Bruselas (del francés: Grande Mosquée de Bruxelles); en neerlandés: Grote Moskee van Brussel; en árabe: المسجد الكبير في بروكسل‎ es la mezquita más antigua de la ciudad y la sede del Centro Islámico y cultural de Bélgica. Está situada en el Parque del Cincuentenario (del francés: Parc du Cinquantenaire); en neerlandés: Jubelpark El edificio fue diseñado originalmente por el arquitecto Ernest Van Humbeek en un estilo arabizante para la Exposición nacional de Bruselas de 1880. El pabellón alojaba el fresco monumental "Panorama del Cairo", que conoció un gran éxito, pero a lo largo del siglo XX, el edificio se empezó a degradar poco a poco hasta que en 1967 el rey Balduino se lo entregó al rey Faysal ibn Abd al-Aziz de Arabia Saudita en una visita oficial a Bélgica con el fin de convertirlo en lugar de culto. La mezquita sufrió una gran remodelación a cargo del arquitecto saudí Boubaker y se inauguró en 1978 en presencia de Khalid ibn Abd al-Aziz y de Balduino. En octubre de 2017, el ministro belga de asilo y migración, Theo Francken revocó el permiso de residencia del imán egipcio de la mezquita, Abdelhadi Sewif.​ Francken citó su ideología salafista, su postura conservadora, y el peligro del imán para la sociedad belga y la seguridad nacional como las razones para la revocación.​​ Sewif negó toda conexión con el extremismo y apeló a la máxima autoridad migratoria del país, pero el vice primer ministro belga, Jan Jambon, cortó cualquier posibilidad de éxito a la apelación.​ Una comisión pública que investigaba los atentados de Bruselas de 2016 encontró que 9 participantes en los cursos de la mezquita se habían unido a los grupos radicales del Oriente Medio. Debido a estos hallazgos, la comisión recomendó que el control saudí de la mezquita fuese anulado.​ También declaró que la doctrina salafista y wahabista de la mezquita era contraria al islam liberal, compatible con la sociedad europea.​ Mientras que la dirección de la mezquita afirma promover una visión inclusiva del islam, las autoridades belgas declaran que la mezquita anima a los fieles a cerrarse a la sociedad belga, y que el imásn Abdelhadi Sewif no hablaba ni francés, ni holandés, las lenguas oficiales de Bélgica.​ Referencias
Grande Mesquita de Bruxelas

A Grande Mesquita de Bruxelas está localizada no Parque Cinquentenário. O edifício original foi construído pelo arquiteto Ernest Van Humbeeck em estilo árabe, para formar o Pavilhão Oriental da Exposição Nacional de Bruxelas em 1880. O pavilhão abrigava então uma pintura monumental chamada: “Panorama do Cairo”, do pintor belga Emile Wauters, que teve grande sucesso. No entanto, a falta de manutenção no século XX fez com que o edifício se deteriorasse gradualmente. Em 1967, o rei Balduíno emprestou o prédio ao rei Faisal ibn Abd al-Aziz, da Arábia Saudita, por um contrato de arrendamento sem aluguel de 99 anos, em uma visita oficial à Bélgica como parte das negociações para garantir contratos de petróleo. O prédio foi transformado em um local de culto para uso de imigrantes muçulmanos na Bélgica, que na época eram principalmente do Marrocos e da Turquia. Como parte do negócio, imãs da área do Golfo seriam contratados, embora seu salafismo ortodoxo fosse uma tradição, de acordo com Georges Dallemagne, diferente da dos imigrantes de mente mais aberta mas seus ensinamentos com o tempo os transformariam em uma tradição mais ortodoxa e imãs desencorajariam os imigrantes de se integrarem à sociedade belga, de acordo com Georges Dallemagne. A mesquita, após uma longa reconstrução realizada às custas da Arábia Saudita pelo arquiteto tunisiano Mongi Boubaker, foi inaugurada em 1978 na presença de Khalid ibn Abd al-Aziz e Baudouin. O papel da Mesquita como a principal instituição religiosa dentro da comunidade islâmica belga — bem como seu papel pretendido como uma ponte diplomática entre as monarquias saudita e belga — tem sido um ponto de debate desde sua reescoamento. Referências
Брюссельская соборная мечеть

Брюссельская соборная мечеть — самая старая мечеть в Брюсселе. Здесь располагается Исламский Культурный Центр Бельгии. История Оригинальное здание Восточного Павильона Национальной Выставки в Брюсселе было выстроено архитектором Эрнестом ван Хамбиком в арабском стиле в 1880 году. Первоначально в нём размещалась монументальная фреска: «Панорама Каира» Эмилии Вотерс. В XX веке, из-за недостаточного финансирования, павильон пришёл в запустение. В 1967 году король Саудовской Аравии Фейсал ибн Абдель Азиз ас-Сауд во время официального посещения Бельгии, предложил бельгийскому королю Бодуэну I превратить это здание в мечеть для мусульманской общины Бельгии, которая становилась всё многочисленней. После длительной реконструкции, сделанной за счёт Саудовской Аравии жителем Туниса архитектором Бобекером, мечеть, являющаяся одновременно и культурным центром, была открыта в 1978 году в присутствии королей Бодуэна I и Халида ибн Абдель Азиз ас-Сауда. В настоящий момент при мечети открыта также школа и исламский исследовательский центр. Центр также организует курсы арабского языка для взрослых и детей.
Брюссельська соборна мечеть

Брюссельська соборна мечеть — найстаріша мечеть у Брюсселі. Тут розташовується Ісламський Культурний Центр Бельгії. Історія Оригінальна будівля Східного Павільйону Національної Виставки в Брюсселі збудована архітектором Ернестом ван Хамбіком в арабському стилі в 1880. Спочатку в ньому містилася монументальна фреска: "Панорама Каїра" Емілії Вотерс. У XX столітті, через недостатнє фінансування, павільйон прийшов у запустіння. У 1967 король Саудівської Аравії Фейсал ібн Абдель Азіз ас-Сауд під час офіційного відвідування Бельгії, запропонував бельгійському королю Бодуену I перетворити цей будинок на мечеть для мусульманської громади Бельгії, яка ставала все численнішою. Після тривалої реконструкції, зробленої за рахунок Саудівської Аравії мешканцем Тунісу архітектором Бобекером, мечеть, що є одночасно і культурним центром, була відкрита в 1978 в присутності королів Бодуена I та Халіда ібн Абдель Азіз ас-Сауда. Зараз при мечеті відкрито також школу та ісламський дослідницький центр. Центр також організовує курси арабської мови для дорослих та дітей.
Guldensporenstadion

Das Guldensporenstadion (deutsch Goldsporenstadion) ist ein stadteigenes Fußballstadion in der belgischen Stadt Kortrijk, in der flämischen Provinz Westflandern. Der Name geht auf die goldene Sporenschlacht von Kortrijk im Jahr 1302 zwischen Flandern und Frankreich zurück. Kurz nach dem Zweiten Weltkrieg am 10. Mai 1946 beschloss man in Kortrijk die marode Tribüne abzureißen und ein neues Stadion zu bauen. Verständlicherweise war es in den Zeiten schwierig das Geld und die Baumaterialien aufzutreiben. So kam es viel auf freiwillige Arbeit und Spenden an. Der Ingenieur Maurice Delahousse vom Ingenieurbüro Stabilis NV entwarf das Stadion. Für die Bauarbeiten waren dann die Brüder Vanhee zuständig. Der Bau kostete damals 2 Mio. fr (heute umgerechnet ca. 50.000 €) und dauerte etwa 15 Monate. Mitte August 1947 feierte man die Eröffnung der Sportstätte. Im Januar 1988 wurde der alte Zuschauerrang abgerissen und durch eine neue Tribüne ersetzt. Dies war eine Folge der Katastrophe von Heysel im Mai 1985; worauf man die Sicherheitsstandards in belgischen Stadien anhob. Am 17. August 1988 wurde die neue Haupttribüne eröffnet; danach begann man den Bau der anderen drei Zuschauertribünen. Die Kosten von 72 Mio. fr teilten sich die Stadt (55 Mio. fr) und der Verein (17 Mio. fr). Danach hatte das Stadion eine Kapazität von 15.000 Plätzen. Über die Jahre sank das Platzangebot der Sportstätte. Es musste eine Hintertortribüne wegen Betonkrebs geschlossen werden und so bot die Spielstätte nur noch 6.896 Plätze. Im Jahr 2008 wurde die Anlage dann renoviert. Das Stadion bietet heute auf vier überdachten Tribünen 9.399 Plätze (davon 5.749 Sitzplätze). Tribüne 1 (Haupttribüne): 1.402 Sitzplätze; 334 Business–Seats; 146 VIP–Logenplätze (10 Logen) Tribüne 2 (Hintertortribüne): 3.650 Stehplätze Tribüne 3 (Gegentribüne): 1.667 Sitzplätze Tribüne 4 (Hintertortribüne): 2.200 Sitzplätze Weblinks Stadion auf der Homepage von KV Kortrijk (niederländisch) Seite mit vielen Stadionfotos (französisch) Besucherbericht von 2001 Einzelnachweise
Guldensporen Stadion

Guldensporen Stadion (Dutch pronunciation: [ˈɣʏldə(n)spoːrə(n) ˌstaːdijɔn]) is a multi-use stadium in Kortrijk, Belgium. It is currently used mostly for football matches and is the home ground of K.V. Kortrijk. In the summer of 2008, following the promotion of KV Kortrijk to the Belgian First Division, the capacity of the stadium was increased from 6,896 to around 9,399. The name Guldensporenstadion means "Stadium of the Golden Spurs," a reference to the medieval Battle of the Golden Spurs, fought in Kortrijk in 1302. References
Guldensporen Stadion

El Guldensporen Stadion es un estadio de fútbol ubicado en la ciudad de Kortrijk (Courtrai), Región de Flandes, en Bélgica. El nombre del estadio deriva de Guldensporenslag traducido al español como Batalla de Courtrai ocurrida en 1302 entre Flandes y Francia. El estadio se inauguró en 1947 y posee una capacidad para 9.500 personas. Es utilizado principalmente para el fútbol y es la sede del KV Kortrijk, un club que juega en la Primera División de Bélgica. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Bélgica Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Guldensporen Stadion.
Stade des Éperons d'or

Le stade des Éperons d'or (en néerlandais Guldensporenstadion), est un stade de football situé dans la ville de Courtrai, en Belgique. Le nom du stade est un hommage à la victoire flamande lors de la Bataille des Éperons d'or en 1302. Il héberge le club du KV Courtrai, évoluant en deuxième division belge. Histoire Peu après la Seconde Guerre mondiale, les autorités communales courtraisiennes décident de détruire la vieille tribune qui borde le terrain du club, et d'y construire un véritable stade. À cette époque, il est très difficile de réunir les fonds pour entreprendre de grands travaux ou trouver les matières premières nécessaires, et la commune doit s'appuyer sur des dons et du travail bénévole de certains ouvriers et entrepreneurs. L'architecte Maurice Delahousse, du bureau Stabilis NV, dessine les plans du stade. La société des frères Vanhee est ensuite désignée pour sa réalisation. Les travaux durent environ quinze mois, et le stade est inauguré le 17 août 1947. Le coût de construction est d'environ 2 000 000 de francs belges, soit 50 000 €, une somme énorme à l'époque. En janvier 1988, la salle de spectacle bordant le terrain est démolie pour être remplacée par une nouvelle tribune. Cette décision fait suite au drame du Heysel, depuis lequel l'UEFA a relevé les normes de sécurité dans les stades de football. Le 17 août 1988, la nouvelle tribune est terminée, et les travaux de rénovation des trois autres débutent, pour se terminer dans l'année. Le coût total de la remise à neuf du stade est d'environ 72 millions de francs belges (1 800 000 €), partagé entre la ville de Courtrai (55 millions) et le club (17 millions). À la suite de ces travaux, la capacité du stade est portée à 15 000 places. Durant les années qui suivent, le nombre de places disponibles est réduit. Une tribune installée derrière un goal (« côté cour ») doit être fermée en raison du cancer du béton qui la touche, amenant la capacité totale du stade à seulement 6 896 places. Elle n'est rénovée qu'en 2008, lorsque le KV Courtrai remonte en Jupiler Pro League. Le stade comporte actuellement 9 399 places, dont 5 749 assises. Annexes Notes (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Guldensporenstadion » (voir la liste des auteurs). Références Sources et liens externes (nl) Site officiel du KV Courtrai Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de la Flandre-Occidentale
Guldensporenstadion

Il Guldensporenstadion è uno stadio di calcio situato ed Courtrai, nel Belgio. È stato inaugurato nel 1947 ed ospita gli incontri del Kortrijk. Storia Il nome dello stadio significa "stadio degli speroni d'oro" in riferimento all'omonima battaglia disputata a Courtrai nel 1032. Costruito nel 1947, lo stadio è stato rinnovato nel 2008 in seguito della promozione in prima divisione del Kortrijk, portando il numero di spettatori da 6896 a 9399. Collegamenti esterni (EN) Guldensporenstadion, su stadiumguide.com.
Гулденспорен

«Гулденспоренстадіон» (нід. «Guldensporenstadion») — футбольний стадіон у місті Кортрейк, Бельгія, домашня арена ФК «Кортрейк». Стадіон побудований 1946 року, відкритий у 1947 році. Вартість будівництва склала 2 млн BEF або €50 000. Арена названа на честь Битви при Куртрі або Битви шпор 1302 року (нідерландською «Guldensporenslag»). У 1988 році старі глядацькі трибуни були знесені, а на їх місці побудовано нові сучасні конструкції для трибун. Це рішення було прийнято після того, як УЄФА ввів нові стандарти безпеки на футбольних стадіонах. Загальна вартість реконструкції склала близько 72 млн BEF або близько € 1,8 млн. По завершенню реконструкції місткість становила 15 000 місць. Протягом наступних років кількість місць скорочувалася і в результаті зменшилася до 6 896 місць. Після реконструкції 2008 року місткість стадіону становить 9 399 місць. Поряд зі стадіоном розташована тренувальна база «Кортрейка». На території стадіону розташований ресторан, який безкоштовно приймає власників абонементів стадіону. Посилання Stadiums in Belgium (англ.) GULDENSPORENSTADION [Архівовано 5 березня 2016 у Wayback Machine.] (нім.)
Derry House Cemetery No.2

Derry House Cemetery No.2 is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Wijtschate, een deelgemeente van Heuvelland. De begraafplaats ligt 1.575 m ten zuidoosten van het dorpscentrum. Ze werd ontworpen door William Cowlishaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het terrein bestaat uit twee delen met ertussen het Cross of Sacrifice en hebben samen een oppervlakte van 1.680 m², afgeboord door een bakstenen muur. In de zuidoostelijke hoek van het noordelijke deel van de begraafplaats staat nog een Duitse betonnen schuilplaats. Er liggen 163 geïdentificeerde doden begraven. Geschiedenis Wijtschate werd op 1 november 1914 door de Duitse troepen veroverd op Franse en Britse eenheden die het dorp toen samen verdedigden. De volgende dag werd het even heroverd door het Franse 16de Corps en de Britse cavalerie maar vanaf dan bleef het dorp tot juni 1917 in Duitse handen. Tijdens de Mijnenslag op 7 juni 1917 kwam het dorp terug in Britse handen tot 16 april 1918, toen het gedurende het Duitse lenteoffensief na 6 dagen strijd weer in Duitse handen kwam. Uiteindelijk werd het dorp definitief door de Britse troepen heroverd op 28 september 1918. De begraafplaats lag achter een hoeve die door de Royal Irish Rifles "Derry House" werd genoemd. Ze werd vanaf juni 1917 door een veldhulppost (Field ambulance) van de 11th Division als frontlijnbegraafplaats aangelegd en tot december 1917 gebruikt. In oktober 1918 werd het door de 2nd London Scottish terug in gebruik genomen. Het toen nog bestaande Derry House Cemetery No.1 werd later ontruimd. Er liggen 126 Britten en 37 Australiërs begraven. De begraafplaats werd in 2009 als monument beschermd. Graven Op 5 april 2016 werden de stoffelijke resten van drie Britse militairen herbegraven. Ze werden gevonden in een veld en omdat er geen persoonlijke kentekens meer waren konden ze niet geïdentificeerd worden. Onderscheiden militairen Wilfrid Thomas Chaning-Pearce, kapitein bij het Royal Army Medical Corps werd onderscheiden met het Military Cross (MC). de sergeanten Horace Cecil Streeton en W.C. Wood en de korporaal Frederick William Broom ontvingen de Military Medal (MM). Aliassen korporaal Walter James Potts diende onder het alias R.W. Smith bij de Australian Infantry, A.I.F.. soldaat Walter James Missingham diende onder het alias W.J. Soutar bij de Australian Infantry, A.I.F. en was 17 jaar toen hij op 12 augustus 1917 sneuvelde. Externe links Derry House Cemetery No.2 op de website van de CWGC. Derry House Cemetery No.2 op de website WO1.be
Scharpoord

Scharpoord is het cultuurcentrum van de West-Vlaamse gemeente Knokke-Heist. Scharpoord is gelegen in de Meerlaan, op een boogscheut van het Zegemeer. Geschiedenis en onderdelen Het gebouw werd ontworpen door Paul Felix en opgetrokken op de terreinen van de voormalige Willem II-batterij (een verdedigingslinie met kanonnen van de Duitse bezetter) in de periode 1970-1974. Kenmerkend voor het gebouw zijn een functionele stijl met referenties naar militaire infrastructuur, die gekenmerkt wordt door het gebruik van beton, donkere houten ramen en een bruinrode vloer. Het gebouw kende door de loop der jaren enkele grote uitbreidingen en aanpassingen: in 1994 werd een gedeelte bijgebouwd aan de administratie (ZO-gevel) en de bibliotheek werd uitgebreid met een mediatheek (ZW-gevel). In 2002 werd Cafecultuur gerealiseerd met inbegrip van een nieuwe inkom en onthaal. In 2007 werd op de noordelijke hoek een utiliteitsgebouw opgetrokken met een goederenlift waarmee de kelders werden ontsloten, en waarin ook een werkplaats, een extra vergaderlokaal en een extra danslokaal zitten vervat. Bovenstaande drie uitbreidingen zijn van de hand van Marc Felix, zoon van Paul Felix. Cafécultuur kreeg als eyecatcher lichtsculpturen van de Duitse ontwerper Ingo Maurer. Na de bouw werd de omgevingsaanleg aangepast naar plan van landschapsarchitect Paul Deroose. In 1996 kreeg het zaalgedeelte van de schouwburg een facelift door aanpassing van de zichtlijnen en de publiekscapaciteit tot 426 stoelen. De trekkeninfrastructuur boven het podium werd aangepakt in 2002, waarbij de 24 handtrekken werden gerenoveerd en de trekkenwand werd uitgebreid met 15 gemotoriseerde trekken. De rest van de technische installatie, oorspronkelijk ontworpen door technici van de toenmalige BRT, werd doorlopend aangepakt tijdens de periode 2000-2012. In 2013 startte een grondig renovatietraject voor het oorspronkelijke gebouw. Scharpoord staat niet als monument geklasseerd, maar staat wel op de Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed. Evenementen Het bekendste evenement dat plaatsvindt in Scharpoord is het Internationaal Fotofestival Knokke-Heist. Externe link Website van het cultuurcentrum
Watertoren (Lommel Hoogstraat)

De watertoren aan de Hoogstraat in het Belgische Lommel werd in 1955 gebouwd en heeft een hoogte van 38 meter. De toren, bestaande uit een met metselwerk opgevulde betonnen constructie, omvat een waterreservoir met een capaciteit van 1200 kubieke meter. Het water is afkomstig uit het waterproductiecentrum in Lommel en ook bestemd voor die stad.
Kerkhof van Boezinge

Het Kerkhof van Boezinge is een gemeentelijke begraafplaats in het Belgische dorp Boezinge, een deelgemeente van Ieper. Het kerkhof ligt 5,3 km ten noordwesten van Ieper, rond de Sint-Michielskerk. Britse oorlogsgraven Het British Expeditionary Force werd in België ingezet tegen het Duitse aanvalsleger in mei 1940. Alle slachtoffers vielen in mei 1940 tijdens de terugtrekking naar Duinkerke. Op het kerkhof bevinden zich 14 Britse militaire graven met gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog waaronder 1 niet geïdentificeerde. Er ligt ook 1 gesneuvelde uit de Eerste Wereldoorlog. De begraafplaats staat bij de CWGC geregistreerd onder Boezinge Churchyard. Het perk met de Britse militairen staat op de lijst van het Wereldoorlogerfgoed.