NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kasteel Schoonhove

Kasteel Schoonhove is een kasteel in de West-Vlaamse plaats Oostkamp, gelegen aan de Boudewijnlaan 58. Geschiedenis In de 17e eeuw was er sprake van een omgrachte boerderij, die in 1661-1662 op een kaart werd ingetekend met als bijschrift: jhr. Rotsaert. Het huidige kasteel werd gebouwd in 1754 in opdracht van de familie Rotsart de Hertaing. Het fronton in de tuingevel bevat het wapenschild van de familie en het jaartal. Het was een huis van plaisancie (buitenhuis) in classicistische stijl. In 1872 volgde uitbreiding aan de tuinzijde met twee hoektorens en in 1883 werd ook de voorgevel aangepast. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel bezet door Duitse troepen. Daarna werd het nog een tijdlang aan het bisdom Brugge verhuurd als verblijf voor jeugdbewegingen. Vanaf de jaren '80 werd het gerestaureerd en daarna weer bewoond. Gebouw Een van oorsprong classicistisch landhuis (1754), einde 19e eeuw verbouwd tot een neoclassicistisch kasteel op een rechthoekige plattegrond. De tuingevel toont een terras op zuilen en een fronton. Domein Het omvangrijke domein bestaat uit een bosgedeelte en een parkgedeelte. Hiertussen bevindt zich een waterpartij. Het bos wordt doorsneden door enkele dreven. Er zijn twee knoteiken van ongeveer 160 jaar oud.
Sint-Pietersbandenkerk (Oostkamp)

De Sint-Pietersbandenkerk is de parochiekerk van de West-Vlaamse plaats Oostkamp, gelegen aan het Gemeenteplein. Geschiedenis De eerste vermeldingen van een kerkgebouw waren in 1098. Daarin werd verwezen naar een stichting van de kerk in 961. Deze kerk werd in 1128 in brand gestoken door Willem van Normandië in zijn strijd tegen Diederik van de Elzas, waarvan ook de schout van Oostkamp een aanhanger was. Omstreeks 1175 werd een romaanse kerk gebouwd: een basilicale kruiskerk met vieringtoren. Deze kerk werd door de Beeldenstorm (1566) beschadigd en raakte in vervallen staat. Van omstreeks 1612-1620 werd de kerk hersteld. Na 1624 werd ook de toren hersteld, waarbij de romaanse galmgaten door gotische werden vervangen. Verder in de 17e eeuw werd de noordelijke zijbeuk verbreed tot de lengte van de transeptarm. De zuidbeuk werd pas omstreeks 1820 op dezelfde breedte gebracht, waardoor nu een driebeukige hallenkerk ontstond. In 1887 werd door Joris Helleputte een ontwerp gemaakt voor vergroting van de kerk, met name het koor. In 1900 werd getracht de toren weer terug te brengen in de romaanse vorm, naar ontwerp van Charles De Wulf. Gebouw Het betreft een driebeukige hallenkerk, uitgevoerd in baksteen. De achtkante vieringtoren werd uitgevoerd in natuursteen. De pilaren die de toren dragen zijn de enige overblijfselen van het romaanse kerkgebouw. Interieur Een belangrijk kunstwerk is de Overhandiging van de kerksleutels van Christus aan Sint-Petrus, een schilderij van Jan Maes (1658). Voorts een Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans van Jan Garemijn (1785).
Kasteel de Cellen

Kasteel de Cellen is een kasteel tussen de kernen van Oostkamp en Erkegem, gelegen aan Kapellestraat 113. Geschiedenis Op deze plaats werd pas in de 2e helft van de 18e eeuw en in 1770 werd het als speelgoet (buitenhuis) op de kaart gezet. Naast enkele losstaande gebouwen was er ook een hoeve. In de 1e helft van de 19e eeuw was het in handen van het echtpaar Louis de Bie de Westvoorde en Thérèse le Gillon. Het buitenverblijf werd tot een neoclassicistisch herenhuis verbouwd. Louis overleed in 1874 en het domein kwam aan hun zoon Louis-Charles, die het gedeeltelijk liet afbreken en er een kasteel van liet maken dat voldeed aan de eisen van die tijd, naar ontwerp van Jozef Schadde. In 1889 werd onder meer nog een kapel gebouwd. In 1904 overleed Louis-Charles en kwam het domein aan diens dochter, Marguerite de Caters-de Bie de Westvoorde. In 1917 werd het verkocht aan Pierre-Octave van der Plancke, die het nabijgelegen Kasteel Erkegem bewoonde en het verhuurde aan diverse personen. Gebouw Het bakstenen kasteel is gebouwd in Vlaamse neorenaissancestijl. Het heeft een symmetrische voorgevel met aan de linkerkant een achthoekige toren, waarvan echter het dak in de jaren '80 van de 20e eeuw werd verwijderd. Binnenin is een hal waarop twee salons uitkomen. Ook is er een koetshuis en een hoeve die werd verbouwd tot conciërgewoning. Park Het park, met de vijver, werd al vóór 1835 aangelegd, maar werd in de loop van de 19e eeuw meermaals gewijzigd. In 1876 werd onder meer een oranjerie, een boothuis en een moestuin aangelegd, en in 1889 een kapel.
Stade Maurice Dufrasne

Stade Maurice Dufrasne je fotbalový stadion v Lutychu v Belgii. Je znám též pod názvem Stade de Sclessin a má kapacitu 30 023 diváků. Osvětlení stadionu činí 1 200 luxů. Své domácí zápasy na něm hraje klub Standard Lutych a občas i belgická fotbalová reprezentace. Má jméno po Maurici Dufrasne, předsedovi Standardu Lutych v letech 1909 (kdy byl stadion otevřen) až 1931. Významné zápasy Mistrovství Evropy 2000 18. června 2000, Norsko – Jugoslávie 0:1 (Skupina C) 21. června 2000, Dánsko – Česko 0:2 (Skupina D) Kvalifikace na Mistrovství světa 2010 6. září 2008, Belgie – Estonsko 3:2 (kvalifikační skupina 5) Odkazy Reference Související články Seznam největších evropských stadionů podle kapacity Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Stade Maurice Dufrasne na Wikimedia Commons Stade Maurice Dufrasne na Worldstadiums.com (anglicky)
Maurice-Dufrasne-Stadion

Das Maurice-Dufrasne-Stadion (auch: Stade de Sclessin) ist ein Fußballstadion in Lüttich und das Heimstadion des Fußballvereins Standard Lüttich. Das im Lütticher Stadtteil Sclessin gelegene Stadion bietet heute rund 30.000 Plätze (ausschließlich Sitzplätze) und ist damit nach dem König-Baudouin-Stadion in Brüssel das zweitgrößte Stadion Belgiens. Geschichte Das Stadion wurde 1909 erbaut und 1925 nach dem damaligen Vereinspräsidenten benannt. 1925 hatte es eine Kapazität von etwa 20.000 Zuschauern. Es war Austragungsort der Fußball-Europameisterschaften 1972 und 2000. Tribünen Tribune I – 9.033 Plätze Tribune II – 7.336 Plätze Tribune III – 6.887 Plätze Tribune IV – 6.767 Plätze Weblinks standard.sudpresse.be: Stadion auf der Homepage von Standard Lüttich (niederländisch, französisch) stadionwelt.de: Ausführliche Bildergalerie groundhopping.de: Besucherbericht von 2009 Einzelnachweise
Stade Maurice Dufrasne

The Stade Maurice Dufrasne (French pronunciation: [mɔʁis dyfʁan]) is a football stadium in Liège, Belgium. The stadium holds 27,670 people. It is also known as Stade de Sclessin, from the name of the quarter of Liège where it is located, and is the home stadium of Standard Liège. Belgium have also played here, notably against Estonia in September 2008 in a 2010 World Cup Qualifier and against Gibraltar on 31 August 2017 in a World Cup Qualifier. The stadium hosted one Euro 1972 match and three Euro 2000 matches. The stadium's namesake, Maurice Dufrasne, was Chairman of Royal Standard de Liège from 1909 (when the stadium was built) until 1931. He was known to take players to his home and cook them a meal if they played well, especially at home fixtures. Euro 1972 match Euro 2000 matches References External links Stade de Sclessin stadiumguide.com
Estadio Maurice Dufrasne

El Estadio Maurice Dufrasne es un estadio de fútbol que se encuentra situado en Lieja, Bélgica. El estadio tiene una capacidad de 30.143 personas. También es comúnmente conocido como Estadio de Sclessin y es donde juega sus partido locales el Standard Lieja. Historia El estadio fue inaugurado en el año 1909, pero solo contaba con el campo de juego, los jugadores debían cambiarse en un bar cercano, pero un año más tarde, en 1910, se construyeron unos vestuarios y una cantina. Standard compró el terreno en 1923, y, posteriormente, comenzó la construcción de nuevas tribunas de concreto. A finales de la década de 1920, el Sclessin podría contener cerca de 24 000 espectadores. Otras mejoras se construyeron en 1939, cuando una nueva grada, que podría contener 20 000 aficionados, fue construida; y en 1950 se agregaron asientos para el público. El estadio alcanzó su máxima capacidad en la década de 1970, cuando llegó a albergar 43 000 espectadores. Fue sede de la Eurocopa 1972, pero solo alcanzó a albergar el partido del tercer puesto. En el año 1985 el Sclessin adquirió una nueva tribuna principal y, siete años más tarde en 1972, comenzó la construcción en la tribuna del lado opuesto; el estadio terminó su remodelación en 1999 para albergar la Eurocopa 2000; donde albergó tres partidos de la fase de grupos. Eventos Eurocopa 1972 Eurocopa 2000 El estadio albergó tres partidos de la Eurocopa 2000. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Bélgica Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estadio Maurice Dufrasne. Ficha en WorldStadiums.com http://www.stadiumguide.com/sclessin/
Stade Maurice Dufrasne

A Stade Maurice Dufrasne egy labdarúgó-stadion Liègeben, Belgiumban. A stadion 1909-ben épült és még ugyanebben az évben megnyitották. Jelenleg a város legismertebb csapatának az Standard Liègenek az otthona. Nevét arról a Maurice Dufrasneról kapta, aki 1909-től 1931-ig volt a klub elnöke. A 2000-es labdarúgó-Európa-bajnokság egyik helyszíne volt. Maximális befogadóképessége 30 000 főre számára biztosított. 2000-es labdarúgó Európa-bajnokság A 2000-es labdarúgó-Európa-bajnokság csoportmérkőzései közül három mérkőzés helyszínéül szolgált. Külső hivatkozások Információk a stadionok.hu honlapján Archiválva 2013. április 6-i dátummal a Wayback Machine-ben
Stadio Maurice Dufrasne

Lo Stadio Maurice Dufrasne, noto anche come Stade de Sclessin dal nome del quartiere in cui sorge, è uno stadio di calcio che si trova a Liegi, in Belgio con una capienza di 30 023 posti, risultando in tal modo il secondo più capiente del paese dopo lo Stadio Re Baldovino di Bruxelles. Fu inaugurato nel 1909 ed è intitolato al quinto presidente dello Standard Liegi, Maurice Dufrasne, in carica dal 1909 al 1931. È noto informalmente come chaudron de Sclessin (catino di Sclessin). Sorge nei pressi del fiume Mosa, non lontano dall'insediamento industriale ArcelorMittal. Nel 1972 ospitò la finale per il terzo posto del campionato d'Europa 1972, vinta dal Belgio contro l'Ungheria. Fu ristrutturato e modernizzato nel 1999 per ospitare il campionato europeo di calcio 2000, organizzato congiuntamente da Belgio e Paesi Bassi. Per l'occasione, l'impianto è stato sede di tre incontri della rassegna continentale. Ospita le partite casalinghe dello Standard Liegi. Storia Lo stadio aprì i battenti nel 1909 e nel 1910 furono costruiti gli spogliatoi. Lo Standard Liegi acquistò il terreno nel 1923 e poco dopo avviò la costruzione di nuove tribune. Alla fine degli anni '20 lo stadio poteva contenere circa 24 000 spettatori. Altre migliorie furono apportate nel 1939, quando fu costruita una nuova tribuna da 20 000 spettatori. Nel 1950 furono aggiunti i seggiolini. Negli anni '70 l'impianto raggiunse la propria massima capienza, pari a 43 000 spettatori. In vista del campionato d'Europa 1972, ospitato dal Belgio, fu sede della finale per il terzo posto, vinta dal Belgio per 2-1 sull'Ungheria di fronte a 9 000 spettatori. Nel 1985 lo Sclessin fu dotato di una nuova tribuna principale e nel 1992 fu costruita anche la tribuna opposta. Nel 1999 lo stadio fu ammodernato per ospitare tre incontri della fase a gironi del campionato d'Europa 2000. Struttura dello stadio Lo stadio dispone di 30 023 posti a sedere, così suddivisi: Tribune I (9 033 posti) Tribune II (7 336 posti) Tribune III (6 887 posti) Tribune IV (6 767 posti) La capienza effettiva è spesso ridotta a 27 670 posti, il che pone l'impianto al terzo posto tra gli stadi belgi, dietro allo Stadio Re Baldovino di Bruxelles e allo Stadio Jan Breydel di Bruges (29 042 posti). Partite del campionato europeo di calcio 1972 Belgio - Ungheria 2-1 (finale per il terzo posto, 12 giugno) Partite del campionato europeo di calcio 2000 Germania - Romania 1-1 (Gruppo A, 12 giugno) Norvegia - Jugoslavia 0-1 (Gruppo C, 18 giugno) Danimarca - Rep. Ceca 0-2 (Gruppo C, 21 giugno) Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stadio Maurice Dufrasne Collegamenti esterni (EN) Stadio Maurice Dufrasne, su stadiumguide.com. (EN) Stadio Maurice Dufrasne, su stadiumdb.com.
Maurice Dufrasnestadion

Het Maurice Dufrasnestadion (Frans: Stade Maurice Dufrasne) is een voetbalstadion in de Belgische stad Luik en het thuisstadion van Belgische topclub Standard Luik. Het is genoemd naar Maurice Dufrasne, de vijfde voorzitter van de club, van 1909 tot 1931. De officieuze naam Sclessin wordt vaker gebruikt. Deze is ontleend aan de wijk waarin het stadion ligt. Geschiedenis Het eerste stadion voor Standard Luik werd in 1909 in gebruik genomen. In 1925 werd de capaciteit van het stadion uitgebreid tot 20.000 plaatsen. In 1940 werd een grote staantribune in beton met 10.000 plaatsen opgetrokken. De grootste capaciteit werd bereikt in 1973 met 43.000 plaatsen. In 1985, 1992 en 1995 vonden grootscheepse renovaties plaats, waarbij drie nieuwe tribunes werden gebouwd. Om Euro 2000 te kunnen ontvangen werd het stadion in 1999 opnieuw onder handen genomen en omgevormd tot een voetbaltempel met ongeveer 30.000 zitplaatsen. In 2006 kreeg het stadion een nieuw veld met veldverwarming dat meer dan een miljoen euro kostte. Standard Luik is erom bekend dat het supporters uit de vier hoeken van België heeft, ondanks de taalgrens en verschillende dialecten binnen de taalgroepen. De supporters van Luik zijn bekend door hun vurigheid, wat Luik de bijnaam van "Vurige Stede" opleverde. De supporters bestaan uit vier groepen: de « Kop Rouche » (in tribune 2), de belangrijkste groep van supporters; de « Hell-Side 81 » (in tribune 3), die het meest de Angelsaksische fans benaderen; de « Ultras Inferno 96 » (in tribune 3), met het Romeinse karakter; en de « Publik Hysterik (PHK 04)» (tribune 4). In december 2009 kondigde Standard Luik zijn plannen aan om de capaciteit van het stadion te vergroten naar 50.000 zitplaatsen, waaronder 4000 VIP-plaatsen. Dit is gedeeltelijk om te kunnen rivaliseren met de grote Europese ploegen, maar ook om de wereldbeker 2018 of 2022 te kunnen organiseren samen met Nederland, zoals in 2000 het Europees Kampioenschap. Het stadion staat zo gecatalogeerd met 4 tot 5 UEFA-sterren. Uiteindelijk werd de plannen afgeblazen, nadat duidelijk werd dat de wereldbeker 2018 of 2022 niet naar België zou komen. Sinds 28 april 2025 is het stadion via de zuidoostelijke terminus van een Luikse tramlijn direct ten noorden van het stadion terug vlotter met openbaar vervoer bereikbaar vanuit het centrum van Luik. Trivia Sclessin was het begin- en eindpunt van de wielerkoers Sclessin-Marche-Sclessin, die in 1922 werd gehouden en door de Luikenaar Albert Jordens werd gewonnen. In mei 2005, na de competitie, werd begonnen aan de aanleg van een nieuwe grasmat. Standard Luik bleek echter nog een beslissingswedstrijd voor deelname aan de UEFA-cup te moeten spelen. Om de al aangerichte schade te herstellen moest de club zes ton nieuwe graszoden laten aanrukken. EK interlands
Stade Maurice Dufrasne

Stade Maurice Dufrasne lub Stade de Sclessin – stadion piłkarski w Liège w Belgii, na którym są rozgrywane mecze Standard Liège. Stadion nosi imię piątego prezesa Standardu Liège - Maurice'a Dufrasne'a. Zwyczajowa nazwa stadionu to Stade de Sclessin, pochodzącej od jednej z dzielnic Liège, w której się znajduje. Stadion jest położony tuż przy rzece Moza i niedaleko fabryk Cockerill-Sambre. Pierwszy stadion Standard Liège został zbudowany w 1909 roku. W 1925 roku stadion mógł pomieścić 20 000 osób. W 1940 została zbudowana wielka betonowa trybuna na 10 000 miejsc. W 1973 roku stadiom mógł pomieścić 43 000 osób. W 1985, 1992 i 1995 stadion był wielokrotnie odnawiany. Stadion został rozbudowany w 1999 roku, by można było na nim rozgrywać mecze Mistrzostw Europy 2000. Od tego momentu stadion może pomieścić 30 023 osób i jest pomalowany na barwy klubu: biały i czerwony. W 2006 została zamontowana sztucznie ogrzewana murawa. Kibice z Liège są podzieleni na cztery duże grupy: "Kop Rouche" (trybuna 2), "Hell-Side 81" (trybuna 3), "Ultras Inferno 96" (także trybuna 3) i "Public Histerik (PHK)" (trybuna 4). Linki zewnętrzne Zdjęcia stadionu
Estádio de Sclessin

Estádio de Sclessin (nome oficial: Stade Maurice Dufrasne) é um estádio de futebol localizado na cidade de Liège, Bélgica. É a casa do clube de futebol Standard de Liège. Inaugurado em 1909, chegou a receber 43.000 torcedores em 1973, mas com as reformas para a Eurocopa de 2000, sediada na Bélgica e na Holanda, a capacidade foi reduzida para 30.000 espectadores. Ligações externas Stadiumguide.com Worldstadiums.com Google Maps - Foto por Satélite
Морис Дюфран (стадион)

«Мори́с Дюфра́н» (фр. Stade Maurice Dufrasne) — футбольный стадион в Льеже. Вместимость — 30143 зрителей. Домашняя команда — местный «Стандард». Был открыт в 1909 году. В сентябре 2008 года сборная Бельгии по футболу провела на этом стадионе матч с командой Эстонии в рамках отборочного турнира к чемпионату мира 2010 года. История Стадион был построен в 1909 году. В 1925 вместимость была расширена до 20000 человек. В 1945 была пристроена ещё одна трибуна на 1000 мест. Максимальная вместимость была достигнута в 1973 году, когда стадион был расширен до 43000 мест. В 1985, 1992, 1995 и 1999 гг. были проведены реконструкции стадиона. Последняя была проведена в преддверии ЧЕ-2000. В 2006 году поле оснастили электрической системой отопления. Примечания Ссылки
Стадион Морис Дуфрасн

Стадион Морис Дуфрасн (фр. Stade Maurice Dufrasne, Stade de Sclessin) је фудбалски стадион у Лијежу, Белгија. Стадион прима 27.670 људи. Познат је и по другом имену, Стадион Шлесин, по имену Лијежове четврти у којој се налази, и домаћи је стадион фудбалског клуба Стандард Лијежа. Репрезентација Белгије је такође играла овде, једна од утакмица је била утакмица против Естоније у септембру 2008. у квалификацијама за Светско првенство 2010. и против Гибралтара 31. августа 2017. такође у квалификацијама за Светско првенство. Стадион је био домаћин једне утакмице Европског првенства 1972. и три утакмице Европског првенства 2000. Име стадиона, Морис Дуфрасн, је дато у част бивђег председникаа Краљевског стандарда из Лијежа од 1909. (када је стадион изграђен) до 1931. године. Познато је да је водио играче својој кући и кувао им оброк ако су играли добро, посебно на утакмицама код куће. Капацитет трибина Трибина I – 9.033 места Трибина II – 7.336 места Трибина III – 6.887 места Трибина IV – 6.767 места Утакмице ЕП 1972. Утакмице ЕП 2000. Референце Спољашње везе Стадион Шлесин
Моріс Дюфрасн (стадіон)

«Моріс Дюфрасн» (фр. Stade Maurice Dufrasne) — футбольний стадіон у місті Льєж, Бельгія, домашня арена ФК «Стандард». Стадіон відкритий 1909 року. Названий на честь Моріса Дюфрасна, п'ятого президента «Стандарда». У 1925 році місткість стадіону збільшили до 20 000 місць. У 1940 році побудували велику трибуну на бетонній основі на 10 000 місць. Найбільшої місткости досягнули в 1973 році: тоді вона становила 43 000 місць. У результаті реконструкцій 1985, 1992 і 1995 років побудовані три нові трибуни. У 1999 році після чергової перебудови в рамках підготовки до Чемпіонату Європи з футболу 2000 року, матчі якого арена приймала, місткість стадіону становить 30 023 місця. У 2006 році стадіон отримав нове поле з підігрівом газону. У грудні 2009 року «Стандард» оголосив про плани збільшити місткість стадіону до 50 000 місць, метою чого була, зокрема, можливість взяти участь у відборі стадіонів у рамках заявки Бельгії на право проведення Чемпіонату світу з футболу 2018 року та Чемпіонату світу з футболу 2022 року. Але після того, як право на проведення чемпіонатів світу отримали Росія та Катар, плани розширення стадіону так і не були реалізовані. Посилання Luminus Arena [Архівовано 21 вересня 2016 у Wayback Machine.] (англ.) Крістал Арена (рос.)
Sint-Rectrudiskerk (Woesten)

De Sint-Rectrudiskerk is de parochiekerk van Woesten (deelgemeente van de West-Vlaamse gemeente Vleteren), gelegen in de straat Woestendorp. De kerk en de parochie zijn gewijd aan Sint-Richtrudis. Geschiedenis De gotische kerk stamt uit begin 15e eeuw, maar werd grotendeels verwoest in de Eerste Wereldoorlog met uitzondering van de westtoren. In 1921-1923 werd de kerk en toren volledig gerenoveerd. Omgeving De kerk ligt middenin een omhaagd kerkhof met onder meer Franse oorlogsgraven.
L'Enjambée

L'Enjambée est une passerelle cyclo-piétonne ouverte au public le 11 mai 2020 qui traverse la Meuse et relie Namur et Jambes. Nom Un appel à idées a été lancé par la Ville auprès des citoyens en avril 2017. Le succès a été au rendez-vous : 1119 propositions ont été reçues, la plus récurrente étant « L’Enjambée » avec 82 propositions. Chaque proposition a été analysée par un jury de dix mandataires communaux et citoyens qui s'est réuni le 29 mai. In fine, le Conseil communal a retenu l’appellation « L’Enjambée », la plus proposée et appréciée par les citoyens, et l’a approuvé le 29 juin 2017. « L’Enjambée » a été choisie pour les raisons suivantes : Un nom compréhensible, que tout le monde peut s'approprier et employer, Namurois et visiteurs ; Un nom court, évoquant à la fois la fonction et le lieu (Jambes) ; Un nom à la hauteur de l'ambition du projet de la passerelle ; Un nom qui marque le franchissement ; Un nom qui marque le dynamisme d'une ville en mouvement, qui franchit les obstacles. Parallèlement, elle a également été dotée d'un nom en wallon, qui est la traduction de ce terme : "L'Ascauchîye". À proximité Du côté de Namur, la passerelle donne sur un large espace ouvert encore parfois appelé le Grognon. Celui-ci est apprécié des skaters et offre un accès au confluent de la Sambre et de la Meuse. L'espace est également à proximité immédiate de l'Hospice Saint-Gilles qui abrite le Parlement de Wallonie. Dans le prolongement de la passerelle, le centre-ville de Namur est accessible via le Pont du Musée surplombant notamment la Halle Al'Chair ou via le Pont de France donnant accès à la Maison de la Culture de la Province de Namur (Delta). Du côté de Jambes, la passerelle permet un accès direct aux Quais où se trouve la nouvelle Place de la Francophonie. Un glacier s'est également installé à cet endroit. À droite de la passerelle, les promeneurs longent la Villa Balat, une maison de style Belle-Époque. Notes et références Articles connexes Liste des ponts de Namur Bureau d'études Greisch Liens externes Portail des ponts Portail de la province de Namur
Sint-Michielskasteel

Het Sint-Michielskasteel is gelegen in de wijk Elzestraat van de Belgische gemeente Sint-Katelijne-Waver, en grenst aan het Sint-Michielspark. Dit alles is erkend als beschermd dorpsgezicht. Geschiedenis Het kasteel heeft een neoclassicistische bouwstijl, en werd in 1784-1785 gebouwd in opdracht van de magistraat Henri De Villers. In 1997 was het in gebruik als kantoorruimte. Het kasteel, dat inmiddels verwaarloosd was, werd in de periode 2017-2019 met ruim 2,7 miljoen euro overheidssubsidie gerenoveerd en omgebouwd tot restaurant met vergaderzalen. Park Het kasteelpark is vrij te bezoeken van zonsopgang tot zonsondergang. Het is toegankelijk via een dubbele dreef van rode paardenkastanje. Voor het kasteel ligt een Franse tuin met symmetrisch aangelegde bloemenperken. Deze werd in mei 2020 heraangelegd met nieuwe beplanting. Het achterin gelegen park werd echter aangelegd in de Engelse landschapsstijl met een gazon, vijver en opgaande bomen. In dit park staan vaak voorkomende parkbomen zoals: gewone en rode beuk, zomereik, tamme kastanje en linde. Daarnaast zijn er nog enkele exoten terug te vinden, waaronder een amberboom (Liquidambar styraciflua) en een Amerikaanse tulpenboom (Liriodendron tulipifera).