NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Vliegveld Leopoldsburg

Het Vliegveld Leopoldsburg - Beverlo is onderdeel van het militaire Kamp van Beverlo. Het bevindt zich op de grens van Beverlo en Hechtel in het controlegebied van Vliegbasis Kleine-Brogel. De 4e Regionale Direktie der Bouwwerken gaf aan Aeroclub Sanicole vzw een vergunning om een vliegveld uit te baten. Deze club is er sinds 1971 gevestigd mede dankzij de inzet van Lucien Plees, de toenmalige burgemeester van Beverlo. Op 29 april 1972 werd het luchthavengebouw officieel ingehuldigd. De naam Sanicole is afkomstig van de sanitaire groothandel van wijlen stichter Lucien Plees. Voor defensie heeft dit veld nu de status van een landingsstrip. Het wordt ook nog gebruikt door para's van Schaffen en door Agusta A109-helikopters van de Belgische luchtcomponent. Vliegshow Elk jaar in september wordt de internationale Sanicole vliegshow georganiseerd op dit vliegveld. De enige burgerluchtvaartshow van België. In 2011 was de airshow toe aan haar 35ste editie. Dit was ook het tweede jaar dat er, naast de gebruikelijke airshow op zondag, ook een sunset airshow werd gehouden. Experimental Days Sinds 2015 worden hier ook de Experimental Days georganiseerd. Dit evenement heeft plaats elk eerste weekend van juli en brengt vliegtuigbouwers en restaurateurs van over heel Europa naar Sanicole. Pukkelpop In 1988 en 1990 werd het bekende Belgische festival Pukkelpop hier georganiseerd. Het verhuisde van Heppen in Leopoldsburg naar het vliegveld. Hier speelde onder andere Nick Cave en Ramones. In 1991 verhuisde het festival opnieuw, dit maal naar Kiewit, Hasselt, waar het nog steeds georganiseerd wordt.
Sint-Macharius (Gent)

Sint-Macharius is een deelwijk van Gent. Ze behoort samen met de Heirnis en de Visserij tot de buurt Macharius-Heirnis. Sint-Macharius ligt ten oosten van het stadscentrum. Geschiedenis van de wijk De wijk is genoemd naar de heilige Macharius van Antiochië die na een pelgrimstocht in de Sint-Baafsabdij zijn laatste dagen had beleefd. De Schelde stroomt ter hoogte van Sint-Macharius in de Leie. Op het punt van de samenvloeiing ligt de Portus Ganda. De naam Portus Ganda is afgeleid uit het woord Portus, hetgeen haven betekent, en Ganda, een oud Keltisch woord dat samenvloeiing betekent. Bezienswaardigheden Sint-Machariuskerk In de wijk staat ook de neogotische Sint-Machariuskerk. De bouw van de huidige kerk werd aangevat door Gustave De Battice, hulpbisschop van Gent, volgens een ontwerp van Arthur Verhaegen-Lammens. Ze werd later voltooid en gewijd op 16 september 1890 door Monseigneur Stillemans, bisschop van Gent. Sint-Baafsabdij In de wijk liggen tevens de ruïnes van de oude Sint-Baafsabdij, uit de 7e eeuw waar de Heilige Bavo later zou gaan intreden. De abdij werd in 1540 afgebroken op bevel van keizer Karel en in de plaats werd het Spanjaardenkasteel gebouwd. De parochie en de abdij hebben geen verband met elkaar.
Glossocircuit

Het Glossocircuit is een rallycross-circuit in Arendonk te België. Beschrijving Het circuit bestaat voor 60% uit asfalt en 40% uit grind. Op het circuit worden races verreden om het Belgisch en regionaal kampioenschap rallycross. Het circuit is 12-15 meter breed en 950 meter lang. 3 van de bochten hebben een naam: de Willy Sneyersbocht, de Herman Campersbocht en de Panoramabocht. Geschiedenis Het circuit is aangelegd in 1972 door Glosso Racing Team. In 1992 was het ontdekt dat de helft van het circuit in een natuurgebied lag. Pas in 2017 kwam er een oplossing door het nieuwe provinciaal ruimtelijk uitvoeringsplan van dat jaar, genaamd "Uitbreiding rallycrosscircuit", wat ervoor zorgde dat het circuit volledig in een recreatiezone lag. Het circuit moest wel aanpassingen maken om overlast te voorkomen, zoals een geluidsmuur plaatsen of geen verharding op nabijliggende weilanden. In 2020 tekende een buurtbewoner uit Oud-Turnhout een beroep aan, die in september 2021 werd verworpen. Minister Demir gaf toen het circuit een definitieve vergunning. In 2022 vierde het circuit haar 50-jarige bestaan. Externe link Officiële site
Kasteel Claeys-Bouüaert

Kasteel Claeys-Bouüaert, is een kasteel in Mariakerke bij Gent en eigendom van de stad. Het werd gebouwd in 1890-1892 voor Edmond Bracq-Hurraux naar ontwerp van Antwerps architect Joseph Schadde. Het kasteel is gelegen aan Kasteeldreef 2-6. Het omwalde waterkasteel bevindt zich in een boomrijk domein. Het goed zelf is echter van feodale oorsprong. De vorm der walgrachten laat een soort van Frankische "motte" vermoeden die waarschijnlijk eerst in het bezit is geweest van de "heren van de heerlijkheid Mariakerke", Raas van Gavere en daarna de familie Van Vaernewijck, en die nadien nog meermaals van eigenaar veranderd is. Wat de precieze geschiedenis betreft tast men in het duister. De huidige dreven die naar het kasteel leiden komen reeds voor op de kaart van Benthuys van 1729 en worden vermeld als de "mijnheere Pennemans dreve". In 1770 was het kasteel in het bezit van de Gentse lakenkoopman Ferdinand J. de Coninck. Het kasteel werd gesloopt en heropgebouwd in 1869-1870 door suikerhandelaar Pierre-Charles Bracq-Grenier (1799-1875). Zijn zoon, handelaar en senator Edmond Bracq-Huraux (1829-1896) betrok het domein in 1877, liet het vernieuwde kasteel in 1888-1889 opnieuw slopen en startte met de bouw van het huidige kasteel in 1890. De werf voor het nieuwe waterkasteel werd in 1892 door financiële moeilijkheden verkocht en het kasteel werd voltooid onder de laatste familie van privé-eigenaars, de familie Claeys-Bouüaert van den Peereboom. Deze bewoonde het kasteel tot in 1971. Het park met de omliggende gronden werden kort nadien aangekocht door de toenmalige gemeente Mariakerke. Het kasteel is een massief gebouw van bak- en hardsteen opgetrokken in neo-Vlaamse-renaissancestijl. Links van de ingang bevinden zich de kasteelhoeve, hoveniershuis en de paardenstallen in gelijkaardige stijl doch reeds daterend van 1879. Sinds 1998 is er het Centrum voor Jonge Kunst gevestigd. Het CJK biedt een forum aan jonge kunstenaars. Een kleine theaterzaal biedt ook mogelijkheden voor theater- en muziekoptredens. Het CJK heeft een samenwerkingsverband met de Academie voor Beeldende Kunst van de stad Gent en richt onder andere Kasteelateliers in. Het kasteel werd in 1996 als monument beschermd. Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Oost-Vlaanderen Referenties
Château de Colmont

Le château de Colmont (en néerlandais : Kasteel van Kolmont) est un château à Colmont, un hameau près d'Overrepen dans la commune belge de Tongres dans la province du Limbourg. Le château est situé sur la Burchtstraat près des ruines du château médiéval de Colmont. Bâtiments Le château se compose de trois ailes construites en brique. La partie centrale date de 1840-1850 et est flanquée de part et d'autre de deux ailes identiques, donnant à la façade une vue symétrique. Le bâtiment principal a deux étages et une largeur de cinq baies. Le tout est recouvert d'un toit à mansarde en ardoise. La baie centrale est accentuée par un avant-corps et est surmontée d'un dôme avec une lanterne. Les fenêtres cintrées sont équipées de cadres en pierre bleue. Les bâtiments en retrait de chaque côté de la section centrale sont le résultat de travaux d'extension en 1920. Les deux ailes latérales ont deux étages et trois baies de large. Le niveau inférieur des ailes latérales a une colonnade au-dessus de laquelle se trouve une terrasse avec balustrade. Les ailes latérales sont couvertes par un toit en croupe. Histoire et habitants Le terrain sur lequel se trouve le château médiéval de Colmont appartenait à la seigneurie de Colmont et a été donné à Arnold Christian de Bellefroid le 23 juin 1761, par le prince évêque Jean-Théodore de Bavière. En 1840-1850, la famille Bellefroid - Van der Meer fit construire le château actuel. Plus tard, le domaine est devenu la propriété du magistrat Armand Claessens. Il fut ensuite habité par le chevalier Erard de Schaetzen, ancien bourgmestre de Tongres. Voir aussi Liste des châteaux en Belgique Références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Kasteel van Kolmont » (voir la liste des auteurs). Biographie (nl) Gilissen, J. et al. Tongeren - 100 historische getuigen (1985) (nl) Stevens, A. et al. 2000 jaar Tongeren. (1988) Liens externes Ressource relative à l'architecture : Onroerend Erfgoed Portail des châteaux Portail de la Belgique
Kasteel van Kolmont

Het Kasteel van Kolmont is een kasteel in Kolmont, een gehucht nabij Overrepen in de Belgische gemeente Tongeren in de provincie Limburg. Het kasteel is gelegen aan de Burchtstraat vlak bij de ruïnes van de burcht van Kolmont. Gebouwen Het kasteel bestaat uit drie vleugels opgetrokken in baksteen. Het centrale gedeelte uit 1840-1850 werd in 1920 verhoogd en aan weerszijden geflankeerd door twee identieke vleugels naar plannen van de Amsterdamse architect Eduard Cuypers. Het hoofdgebouw telt twee bouwlagen en is vijf traveeën breed. Het geheel wordt bedekt door een mansardedak uit leisteen. De middentravee wordt geaccentueerd door een risaliet en wordt bekroond door een koepel voorzien van een lantaarn. De getoogde vensters zijn voorzien van een omlijsting in blauwe hardsteen. De achteruitwijkende gebouwen aan weerszijden van het centrale gedeelte zijn het resultaat van uitbreidingswerken in 1920 en 1924 van Eduard Cuypers. Beide zijvleugels tellen twee bouwlagen en zijn drie traveeën breed. De onderste bouwlaag van de zijvleugels is voorzien van een zuilengalerij waarboven zich een terras met balustrade bevindt. De zijvleugels worden bedekt door een schilddak. Geschiedenis en bewoners De gronden waarop het kasteel van Kolmont zich bevindt behoorden tot de heerlijkheid van Kolmont en werden op 23 juni 1761 door prins-bisschop Johan Theodoor van Beieren in erfbezit gegeven aan Arnold Christiaan de Bellefroid. In 1840-1850 liet de familie de Bellefroid - Van der Meer het oorspronkelijke middendeel optrekken. Later werd het domein dan eigendom van magistraat Armand Nicolas Alexandre Claessens (1855-1901) en zijn echtgenote Eugenia Regout (1859-1909) die er woonden tot het huwelijk van hun zoon, Armand Isidore Louis Cleassens (1883-1959). Laatstgenoemde gaf Eduard Cuypers de opdracht tot de ingrijpende verbouwing en vergroting. Nadien werd het kasteel bewoond door ridder Erard de Schaetzen, oud-burgemeester van Tongeren. Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Limburg (België) 'Eduard Cuypers, Leven & Werk en hoe hij verdween uit onze architectuurgeschiedenis en oeuvrecatalogus', Obbe H. Norbruis (2025) Edam LM Publishers.
Sint-Petrus-en-Pauluskerk (Loenhout)

De Sint-Petrus-en-Pauluskerk is een parochiekerk in Loenhout, een deelgemeente van Wuustwezel. De laatgotische kerk werd gebouwd rond 1525 en gerestaureerd in 1756 en 2003. In de kerk bevindt zich een retabel van Sint-Quirinus uit 1545, toegeschreven aan Jan van Velthoven. Sinds 1976 is de kerk een beschermd monument. Naast de kerk bevindt zich de grafkelder van de familie Montens, de vroegere bewoners van het kasteel van Loenhout. Burgemeesters zoals Dion Stes en Frans Van Riel werden begraven naast de kerk en hun grafsteen is in de kerkmuur ingemetseld.
Église Notre-Dame de Diest

L'église Notre-Dame (Onze-Lieve-Vrouwkerk en néerlandais) est une église de style gothique située sur le territoire de la ville belge de Diest, dans la province du Brabant flamand. Historique L'église est classée comme monument historique depuis le 25 mars 1938 et figure à l'Inventaire du patrimoine immobilier de la Région flamande sous la référence 41614. Architecture Références Articles connexes Diest Église Saint-Sulpice-et-Saint-Dionysius de Diest Église Sainte-Catherine de Diest Église Saint-Jean de Diest Portail de l’architecture chrétienne Portail du Brabant flamand Portail du catholicisme
Onze-Lieve-Vrouwekerk (Diest)

De Onze-Lieve-Vrouwekerk in de Belgische stad Diest is een kerkgebouw toegewijd aan Maria. De kerk ligt bij het begijnhof en is voor het grootste deel opgetrokken in ijzerzandsteen. Bouwgeschiedenis Op deze plaats stond een kapel die fungeerde als burchtkapel voor de baanderheren van Diest. Deze heren verbleven in een nabijgelegen burcht (afgebroken in 1512) op een heuvel, anno 2009 gekend als de Warande. De kapel werd voor het eerst vermeld in 1211. Ze werd, samen met haar bezittingen en tienden door de toenmalige heer van Diest, Arnold IV geschonken aan de abdij van Tongerlo op voorwaarde dat de premonstratenzers uit de abdij de kapel zouden bedienen. Haar aanstelling tot parochiekerk in 1253 en de groei van Diest maakte de kapel te klein. De Onze-Lieve-Vrouwekerk werd gebouwd tussen 1253 en 1288, in vroeggotische stijl. Geuzen verwoestten de kerk en stalen alle metaal toen de kerkmeesters niet ingingen op hun geldelijke eisen. De kerk verloor de verdiepingen van haar toren toen die instortte in 1612. Ze kreeg een nieuw arduinen portaal (barok) in 1777. Opvallend in het arduinen roosvenster in de westgevel. In de nacht van 2 op 3 juli 1830 kwamen de gewelven van het koor naar beneden. Men overwoog om de kerk niet meer te herstellen omwille van de hoge herstellingskosten. Einde 19e eeuw werd de kerk toch gerenoveerd en men dacht eraan een 65 m hoge toren toe te voegen. Die is er niet gekomen. Twee 18e-eeuwse biechtstoelen uit het voormalig minderbroederklooster van Diest, een renaissancedoopvont (tweede kwart 16e eeuw) en een kansel uit de 19e eeuw maken deel uit van het meubilair.
Faulx-les-Tombes Castle

Faulx-les-Tombes Castle (French: Château de Faulx-les-Tombes) is a 19th-century château in Faulx-les-Tombes in the municipality of Gesves, province of Namur, Wallonia, Belgium. The first castle on the site was built in the 13th century and was a dependency of the County of Namur. In about 1340 it passed into the ownership of the Marbaix family. After several further changes in ownership it became the property of the Corswaren family in 1665 and remained theirs until the French Revolution. The present Gothic revival building was built on the site of the first by the architect Henri Beyaert in 1872, but was badly damaged in a fire in 1961. In 1970 it was acquired by the town of Etterbeek, but has since become private property again, and is not accessible to the public. See also List of castles in Belgium External links Faulx-les-Tombes Castle photos and description, www.castles.nl
Castillo de Faulx-les-Tombes

El castillo de Faulx-les-Tombes (en francés: Château de Faulx-les-Tombes) es un castillo del siglo XIX en Faulx-les-Tombes en el municipio de Gesves, provincia de Namur, Bélgica.​ El primer castillo en el sitio fue construido en el siglo XIII y era una dependencia de la Provincia de Namur. Alrededor de 1340 fue adquirido por la familia Marbaix. Después de varios cambios adicionales, pasó a ser propiedad de la familia Corswaren en 1665, que la conservó hasta la Revolución Francesa. El actual edificio neogótico fue construido en el mismo lugar por el arquitecto Henri Beyaert en 1872, pero fue gravemente dañado por un incendio en 1961. En 1970 fue adquirido por el municipio de Etterbeek, pero posteriormente ha vuelto a pertenecer a particulares y no es accesible al público. Véase también Castillo Historia de Bélgica Referencias
Molen van Leyssen

De Molen van Leyssen of Leyssenmolen is een windmolen in de Belgische gemeente Overpelt. Geschiedenis De molen werd in 1902 gebouwd in Overpelt door de molenaarsfamilie Leyssen, verwant met de familie Leyssen van de Bemvoortse Molen in Overpelt. De molen is een bovenkruier. De molen werd gebruikt voor het malen van granen. In 1966 kocht de gemeente Overpelt de molen en liet hem restaureren. Tien jaar later werd hij echter aan een particulier verkocht, en ingericht als woning. Opmerking De molen mag niet verward worden met de Leyssensmolen, die zich in de Lommelse woonkern Kattenbos bevindt.
Hof d'Intere

Hof d'Intere is een renaissancekasteel te Wechelderzande. Het bevindt zich aan de Pastorijstraat 2 en stamt uit 1649. De naam van het kasteel is ouder en stamt uit 1440, toen Filips de Goede de plaatsen Wechelderzande, Gierle en Lille in leen uitgaf aan Ambrosius van Dinther. In de plaatselijke herberg hield het laathof zitting, en dat werd Hof d'Intere of Hof van Dynter genoemd, naar de naam Van Dinther. In later jaren ging dit leenrecht over op Johan de Proost, die heer van Wechelderzande was. Deze bouwde het huidige kasteel op basis van een reeds in de 16e eeuw bestaand kasteel. In 1686 werd het eigendom van de pastoor van Wechelderzande, nadat Johan de Proost het moest verkopen. Het huis fungeerde vervolgens als pastorie van 1688 tot 1964 en nadien als gemeentehuis tot 1977. Toen vond de gemeentelijke herindeling plaats en sindsdien is het een gemeentelijk centrum met bibliotheek en park. In 1939 werd het gebouw geklasseerd als beschermd monument. In 2019 werd aangekondigd dat de bibliotheek gesloten zou worden en dat de gemeente Lille zich zou herbezinnen op de bestemming van het kasteel. Gebouw Het gebouw is in baksteen met lagen zandsteen uitgevoerd. Kenmerkend is het torenvormige avant-corps, hoewel de huidige voorgevel vroeger achtergevel was. De trapgevels aan de zijden zijn een toevoeging vanuit de periode 1900-1911. Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Antwerpen Externe bron Hof d'Intere
Kasteel Du Parc-Locmaria

Het kasteel Du Parc-Locmaria is gelegen te Herzele in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Geschiedenis In 1840 werd het kasteel gebouwd door baron van de Woestyne in neoclassicistische stijl. De naam verwijst naar het geslacht Du Parc Locmaria. Aan het begin van de 20e eeuw werd het verbouwd door de toenmalige eigenaars in de neoklassieke Lodewijk XIII-stijl. Opbouw en omgeving Het gebouw is opgetrokken in baksteen en zandsteen en het pand wordt gedekt door leien. In de voorgevel heeft men gewerkt met geometrische vormen en met symmetrie. Het kasteel wordt omringd door een park van meer dan 10 ha. Dit park bevat enkele unieke boomsoorten en een grote vijver. De paardenrenbaan aan de rand van het domein wordt nog maar zelden gebruikt. Bronnen Jouw regio in kaart; herzele. Het Laatste Nieuws Gemeente Herzele Beschermd onder nummer 8920
Waterwijk (Gent)

De Waterwijk is een wijk in de Belgische stad Gent. Ze is begrensd door de Ottogracht, Kromme Wal, de Leie en het Baudelopark. De wijk ontstond uit een schenking van de graaf van Vlaanderen aan de stad Gent in 1213. In de negentiende eeuw was hier veel textielindustrie, die intussen allemaal verdwenen is. Wel resteert nog het gebouw van het huidige Industriemuseum.
Sint-Donatus Park

The Sint-Donatus Park is an urban park with a village green in Leuven, Belgium. The park is located between the Charles Deberiotstraat, the Vlamingenstraat and the Tiensestraat. The park was laid out in an English landscaping style and was redeveloped between 1993 and 1998. In the Sint-Donatuspark there are several remains of the original inner city walls from the twelfth century. Among which are a few towers.. References
Parc Saint Donat de Louvain

Le parc Saint-Donat de Louvain (néerlandais : Sint Donatuspark) est un parc urbain situé à Louvain, en Région flamande, en Belgique. Description Le parc date de 1875. Il a été aménagé dans un style paysager à l'anglaise entre 1869[réf. nécessaire] et 1875, et a été redessiné entre 1993 et 1998. Il couvre une superficie d'environ 2,4 hectares. Le parc est également nommé Het stadspark (le parc de la ville) ou Gielenhof (la cour dorée). Le parc contient des vestiges du premier mur autour de la ville de Louvain du XXIe siècle. Il s'agit d'un fragment de mur et de deux tours, construites en grès et en grès ferrugineux. Un kiosque à musique semi-circulaire en fonte et bois conçu par l'architecte municipal Eugène Frische à partir de 1898, qui a remplacé un ancien kiosque chinois de 1835. La porte d'entrée classique en pierre dure de l'ancien collège Van de Wynckele sur Tiensestraat, qui a été transférée au parc et est l'entrée principale depuis 1957. Un buste de l'écrivain et poète Albert Giraud dessiné par Victor Rousseau est inauguré en 1935. La statue d'Abraham qui a été placée dans la Broekstraat par l'Association Royale des Hommes et Femmes de l'année en 1975 et a ensuite été transférée à l'entrée du parc de la ville. La statue Kamerood sesteg que les Hommes de l'année ont offerte à la ville de Louvain en 2000. La statue est une création de Jan Rosseels. Galerie Liens externes (nl-BE) « Restauratie van ingestorte stadsomwalling in Sint-Donatuspark dan toch op komst », sur hln.be, 25 mai 2022 (consulté le 25 février 2023). Notes et références Portail des espaces verts Portail des Flandres
Sint-Donatuspark

Het Sint-Donatuspark is een stadspark in de Belgische stad Leuven, gelegen tussen de Charles Deberiotstraat, de Vlamingenstraat en de Tiensestraat. Het park is aangelegd in Engelse landschapsstijl tussen 1869 en 1875 en werd tussen 1993 en 1998 opnieuw aangelegd. Het park heeft een oppervlakte van ongeveer 2,4 hectare. In de volksmond is het Sint-Donatuspark beter bekend als het stadspark of de Gielenhof (gilden hof). Te zien in het park In het Sint-Donatuspark bevinden zich restanten van de eerste omwalling rond de stad Leuven uit de 12de eeuw. Het betreft een muurfragment en twee torens, opgetrokken uit zandsteen en ijzerzandsteen. Een halfronde gietijzeren en houten muziekkiosk naar ontwerp van stadsarchitect Eugène Frische uit 1898 die een oudere Chinese kiosk uit 1835 verving. De classicistische hardstenen toegangspoort van het voormalig Van de Wynckelecollege aan de Tiensestraat, die naar het park werd overgebracht en sinds 1957 de hoofdingang is. Een buste van schrijver en dichter Albert Giraud naar ontwerp van Victor Rousseau en ingehuldigd in 1935. Het Abrahambeeld dat in 1975 door het Koninklijk Verbond der Jaartallen in de Broekstraat werd geplaatst en later naar de ingang van het stadspark werd overgeplaatst. Het beeld Kamerood sesteg dat de Mannen van het Jaar in 2000 aan de stad Leuven schonken. Het beeld is een ontwerp van Jan Rosseels. Galerij Zie ook Stadspark Sint-Donatus, Onroerend Erfgoed
Sint-Donatuspark

Sint-Donatuspark är en park i Belgien. Den ligger i provinsen Flamländska Brabant och regionen Flandern, i den centrala delen av landet, 25 km öster om huvudstaden Bryssel. Sint-Donatuspark ligger 43 meter över havet. Terrängen runt Sint-Donatuspark är platt. Runt Sint-Donatuspark är det tätbefolkat, med 266 invånare per kvadratkilometer.. Närmaste större samhälle är Leuven, 0,46 km norr om Sint-Donatuspark. Runt Sint-Donatuspark är det i huvudsak tätbebyggt. Kommentarer Källor
Hedge Row Trench Cemetery

Hedge Row Trench Cemetery is a Commonwealth War Graves Commission burial ground for the dead of the First World War located near The Bluff south of Ypres (Ieper) in Belgium on the Western Front. Foundation The cemetery, also known as Ravine Wood Cemetery, was founded in March 1915 and closed in August 1917. Being directly on the front line, the cemetery was repeatedly shelled and the original locations of the graves could not be established. The majority of the stones are therefore arrayed in a circle around the Cross of Sacrifice and are marked "known to be buried in this cemetery", with the default additional phrase "Their glory shall not be blotted out", a line suggested by Rudyard Kipling. The cemetery was designed by J R Truelove. The cemetery grounds were assigned to the United Kingdom in perpetuity by King Albert I of Belgium in recognition of the sacrifices made by the British Empire in the defence and liberation of Belgium during the war. Other cemeteries on "The Bluff" First DCLI Commonwealth War Graves Commission Cemetery, The Bluff Woods Commonwealth War Graves Commission Cemetery References External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Hedge Row Trench Cemetery at Find a Grave