NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
De Wachter (Dilsen)

De Wachter is de naam van een windmolen te Dilsen, gelegen aan Heilderveld 13. De ronde stenen molen van het type beltmolen werd gebouwd in 1871 en fungeerde als korenmolen. Nadat enkele particuliere molenaars de molen hadden bediend, werd ze in 1883 verkocht aan de kasteelheer van het naburige Kasteel Ter Motten, Leon Moreau De Bellaing-Delamine. Sindsdien werd de molen verpacht. In 1908 nog gebeurde er een dodelijk ongeval, toen in een storm twee wieken werden afgerukt en de houten wiekenas brak. De molen werd hersteld, waarbij een gietijzeren as werd geïnstalleerd. Tot 1954 draaide de molen op windkracht. In dit jaar echter beschadigde tijdens het malen het spoorwiel, en het werd niet meer rendabel bevonden om in de molen te investeren, zodat het windbedrijf werd stilgelegd. In 1969 werd de molen nog gekocht door een particuliere molenaar, maar in 1970 kwam het gehele bedrijf tot stilstand. Hoewel in 1982 - samen met zijn directe omgeving - beschermd als monument, trad het verval in en in 1992 werd de molen onttakeld. De vrijkomende onderdelen werden opgeslagen. De huidige molenromp wacht nog op restauratie en zal worden geïntegreerd in het Stadspark Ter Motten.
Deltatunnel

De Deltatunnel is een tunnelcomplex gelegen in de Belgische hoofdstad Brussel. De tunnels verbinden de A4/E411 met de Beaulieulaan en de naastgelegen parking. Er is alleen een tunnel aangelegd voor verkeer komende van de A4/E411. Verkeer dat de A4/E411 op wil wordt bovengronds geleid.
Dendervallei Ninove

Dendervallei Ninove is een Oost-Vlaams natuurgebied dat ligt op de linkeroever van de Dender tussen Zandbergen (België) (Geraardsbergen) en Ninove. Op Ninove loopt het over het grondgebied van de deelgemeenten Appelterre-Eichem, Outer en stad Ninove. Het is een reservatenproject van de vzw Natuurpunt en meer dan 50 ha (toestand januari 2010) van de eigendommen van Natuurpunt zijn erkend door de Vlaamse Gemeenschap als natuurgebied. Binnen het visiegebied zijn verschillende vegetatietypen zoals valleibos, populierenaanplant, kapvlakteruigten, moerasvegetatie, mesofiel hooiland, dotterbloemgrasland, soortenrijk grasland en graasweide te vinden. In dit natuurgebied is Natuurpunt in samenwerking met de stad Ninove een nieuw speelbos van 6 ha aan het aanleggen. Dit ligt aan het kruispunt Den Dollar, Elisabethlaan te Ninove. Hier of aan Café Zwarte Flesch, Schuitstraat 16 te Pollare start ook een bewegwijzerde wandeling van 6km doorheen het natuurgebied en langs de Dender. Aanwezige fauna en flora Zoogdieren: waterspitsmuis, dwergspitsmuis, bosspitsmuis, huisspitsmuis, laatvlieger, gewone dwergvleermuis, gewone grootoorvleermuis, watervleermuis, dwergmuis, bosmuis, rosse woelmuis, vos, bunzing, steenmarter, ree, haas. Broedvogels: waterral, blauwborst, rietgors, cettiszanger, nachtegaal, buizerd, kleine karekiet, steenuil, ransuil, wielewaal. Wintervogels en doortrekkers: kleine en grote zilverreiger, winter- en zomertaling, watersnip, ooievaar, sijzen, bosrietzanger. Amfibieën: groene kikker sp., bruine kikker, gewone pad, kleine watersalamander en vinpootsalamander. Vlinders: gele luzernevlinder, bruin blauwtje, icarusblauwtje, groot dikkopje zwartsprietdikkopje, landkaartje, oranje zandoogje, bruin zandoogje, bont zandoogje, klein koolwitje, groot koolwitje, klein geaderd witje, kleine vuurvlinder, dagpauwoog, atalanta, distelvlinder, gehakkelde aurelia, koninginnenpage. Planten: avondkoekoeksbloem, holpijp, penningkruid, bosveldkers, moeraswalstro, veenwortel, valse voszegge, waterweegbree, kranswieren, kleine ratelaar, grote ratelaar, veldlathyrus, moerasrolklaver, bosbies, bosorchis, gevlekte orchis.
Jan Frans Vonck

Jan Frans Vonck (29. november 1743 i Baardegem – 1. december 1792 i Lille) var jurist og en af lederne i den Brabantiske revolution 1789-1790. Revolutionen endte den 11. januar 1790 med at den sydlige del af Nederlandene blev erklæret selvstændig som Belgiens forenede stater (Etats Belgiques Unis). Vonck ledede den gruppering, som kaldtes Vonckisterne. De var inspireret af den franske revolution og krævede afskaffelse af adelen og kirkens privilegier til fordel for en centralt ledet stat. Unge år Jan Frans Vonck var født i Baardegem som søn af et velhavende ægtepar af bønder, Jan Vonck og Elisabeth van Nuffel. Han havde en bror, som senere blev præst, Benedictus Hieronymus samt tre søstre: Maria Anna Josepha, Anna Margaretha og Maria Theresia. Vonck studerede humaniora på jesuitternes skole i Bruxelles. Senere kom han på gymnasium i Geel. Fra 24. januar 1763 studerede han jura i Leuven. Efter sin eksamen grundlagde han en succesfuld karriere som advokat. Brabantiske revolution Under den brabantiske revolution arbejdede Vonck i starten sammen med Hendrik Van der Noot og hans gruppering "Statisterne". I løbet af revolutionen blev Hendrik van der Noot Voncks' modstander, da Van der Noot stræbte efter at genetablerede de gamle privilegier såsom "Blijde Inkomst". Vonck var derimod påvirket af udviklingen i Frankrig, og stræbte efter færre privilegier. Han talte for mere demokrati og adskillelse mellem den lovgivende, udøvende og dømmende magt. Vonck formulerede sine idder i Considérations impartiales sur l'état actuel du Brabant, som udkom i januar 1790. Vonck ville reformere de eksisterende strukturer frem for at skabe en Assemblee nationale som ved den franske revolution. Vonck ønskede at udvide valgretten til generalstænderne så også den højere middelstand fik valgret. Van der Noot ønskede at bevare adelens og kirkens privilegier. Han betragtede Vonck som farlig og begyndte at forfølge ham på linje med andre modstandere. Voncks hus blev plyndret. Den 17. marts 1790 måtte gå under jorden i Bruxelles. Sammen med nogle kammarater flygtede Vonck til Frankrig, hvor han endte i Lille. Vonck fik et pas under navnet Van Nuffel – hans mors navn. I Frankrig oversatte han sine Considerations til hollandsk: Onzeydige Aenmerkingen over den tegenwoordige ghesteltenis van Brabant og han tilføjede en Kort historisch verhael tot inleyding uytgegeven door den advocaat Vonck. Kort efter døde han i Lille. Voncks nathue Vonck blev begravet i den landsby hvor han var blevet født, i Baardegem ved Aalst. Hans grav blev senere genfundet ved et tilfælde. Under en udgravning i 1923 fandt en graver en blykiste. I kisten lå Voncks skelet, hans paryk og en velbevaret nathue. Nathuet opbevares siden da omhyggeligt i byens arkiv og der står et monument over hans grav. Han testamenterede penge til de fattige i sognet og lod indstifte et stipendie, som stadig findes og administreres af provinsen Østflandern. Eksterne kilder Ron Vonck www.dbnl.nl Website Aalst
Jan Frans Vonck

Jan Frans Vonck (* 29. November 1743 in Baardegem; † 1. Dezember 1792 in Rijsel) war ein Jurist und einer der Führer der Brabanter Revolution 1789–1790. Am Ende dieser Revolution stand am 11. Januar 1790 die Unabhängigkeitserklärung der südlichen Niederlande als Vereinigte Belgische Staaten. Vonck leitete dabei die Fraktion der Vonckisten. Diese ließen sich durch die Französische Revolution inspirieren und forderten die Abschaffung der auf Privilegien basierten feudalen Struktur zu Gunsten einer zentralistischen Struktur. In der Brabanter Revolution arbeitete Vonck mit Hendrik van der Noot und seiner Partei der Statisten zusammen. Im Laufe der Revolution wurde Hendrik van der Noot jedoch zum Gegenspieler Voncks, da Van der Noot die Wiederherstellung der alten Privilegien anstrebte. Literatur Michael Erbe: Belgien, Niederlande, Luxemburg. Kohlhammer, Stuttgart, Berlin, Köln 1993, ISBN 3-17-010976-6, S. 175ff.
Вонк, Жан Франсуа

Жан-Франсуа Вонк (фр. Jean-François Vonck; 1743—1792) — бельгийский юрист и политический деятель. Биография Жан-Франсуа Вонк родился 29 ноября 1743 года в Алсте. Успешно окончил Старый Лёвенский университет и после этого работал в Брюсселе адвокатом. Во время Брабантской революции Вонк стал одним из лидеров оппозиции выступавшей против нововведений императора Иосифа II в религиозном и политическом устройстве в Брабанте. С этой целью им была создана тайная организация «Pro Aris et Focis» («За алтари и очаги»). В марте 1790 года Вонк вынужден был бежать во Францию. Он сформировал Бельгийский легион, который в 1792 году вместе с французами участвовал в освобождении Бельгии от австрийской власти. Жан-Франсуа Вонк умер 1 декабря 1792 года в городе Лилле. Примечания Литература Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов. — М. : Большая российская энциклопедия, 2004—2017. Вонк // Энциклопедический лексикон, 1835—1841. Janet L. Polasky, and Michael J. Sydenham, "The French Revolution: A Belgian Perspective," Consortium on Revolutionary Europe 1750-1850: Proceedings (1986), Vol. 16, pp 203–212. Ссылки Вонк, Франциск // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
For Freedom Museum

Het For Freedom Museum in Ramskapelle (Knokke-Heist) is een museum waarin aandacht wordt besteed aan de bevrijding van West-Vlaanderen en de Slag om de Schelde. Het werd officieel geopend op 25 april 2009 in aanwezigheid van minister van Landsverdediging Pieter De Crem, gouverneur van West-Vlaanderen Paul Breyne, burgemeester van Knokke-Heist graaf Leopold Lippens, programmamaker Paul Jambers en vele andere prominenten. Historiek Het For Freedom Museum is ondergebracht in een vroegere gemeenteschool, gebouwd in 1876. Tussen 2005 en 2007 kreeg het gebouw een volledige opknapbeurt. De binneninrichting is van de hand van kunstenaar Pierre Verbreyt die eerder musea in Normandië decoreerde. Dankzij de steun van het gemeentebestuur, de Europese overheid, het provinciebestuur West-Vlaanderen, Toerisme West-Vlaanderen en Paul Jambers kon men dit project realiseren. Ook de plaatselijke bevolking verleende steun bij de uitbouw. Collectie De gebroeders Danny en Freddy Jones zijn zonen van wijlen Dennis Jones, een Brits soldaat die in Normandië vocht en in 1947 huwde met Georgette Nobus uit Duinbergen. Zijn trouwkostuum was de start van hun verzameling. Toen Canadese oud-strijders de Belgische kuststreek bezochten, werden hun verhalen neergeschreven. Freddy Jones organiseerde een tijdlang bustochten met Canadese veteranen doorheen de regio. Familieleden van Canadese soldaten schonken uniformen aan de broers met in hun achterhoofd de gedachte: Stuur vaders uniform naar Fred Jones in België, hij gaat ooit een museum opzetten om ons verhaal te vertellen, waarom we bloedden en ons jong leven opofferden Het museum toont aan de hand van een aantal diorama's de strijd die Canadese, Poolse en Britse soldaten vanaf september tot 3 november 1944 leverden om de regio te bevrijden van de bezetting door nazi-Duitsland. De collectie bestaat uit de verzamelingen, bijeengebracht door Freddy Jones en Patrick Tierssoone, die bestaat uit uniformen en originele voertuigen. Om de militaire uniformen te presenteren werd er gekozen om met mannequins te werken. 30 jaar verzamelen resulteerde in een 100-tal van deze creaties. De meeste mannequins werden in de jaren twintig/ dertig van vorige eeuw uit was vervaardigd. Door hun glazen ogen en echte geïmplementeerde haren krijgen ze een unieke uitstraling. Wassen hoofden die soms in erbarmelijke toestand in het For Freedom museum toekomen, worden door conservator Freddy Jones en mannequinstyliste Jacqueline Bronneberg in ere hersteld. De volledige museumcollectie wordt ook aangevuld met opgegraven vliegtuigrestanten van de derde partner, Bahaat, een erkende vereniging van luchtvaartarcheologen. Galerij Trivia Op 21 oktober 2020 kwam het museum in het programma "Andermans Zaken" op één, met als presentator stand-upcomedian en docent bedrijfseconomie Kamal Kharmach. De aflevering haalde een kleine 800.000 kijkers. Externe link Website van het museum
Kapucijnenkerk (Maaseik)

De Kapucijnenkerk, of Franciscanenkerk, is een kerkgebouw in Maaseik, dat zich bevindt aan de Capucienenstraat. Geschiedenis De Kapucijnen kwamen in 1626 naar Maaseik en vestigden zich tussen de Noordwal en de huidige Capucienenstraat. In 1632 werd begonnen met de bouw van het klooster en in 1635 met de bouw van de kerk, die in 1638 werd ingewijd. De kloostertuin was ommuurd en daarin bevond zich ook een pesthuis met kapel. In 1796 werd het klooster door de Fransen opgeheven en in 1799 verkocht aan een particulier. In 1801 werd het door particulieren teruggekocht ten behoeve van de Kapucijnen. In 1814 werd de kloosterkerk heropend en vanuit het Klooster Emmaüs te Velp (Noord-Brabant) kwamen opnieuw kapucijnen naar Maaseik. In 1832 werd een hospitaal ingericht en in 1838 werd het klooster aan het bisdom Luik geschonken. In 1840 vertrokken de kapucijnen en kwamen de Zusters van Liefde van Tilburg in het klooster. Het hospitaal kwam buiten gebruik en werd een klooster, tevens kwam er een school voor doofstomme en blinde meisjes, het Sint-Anna Instituut. In 1845 werd nog een vleugel afgebroken en vernieuwd, en later kwamen er diverse schoolgebouwen om het kloostercomplex te staan. Kerk De eenbeukige bakstenen zaalkerk werd gebouwd van 1635-1638. Het koor der Kapucijnen is volledig afgesloten van de rest van het schip. Dit is tegenwoordig een kapel. De omlijstingen van vensters en dergelijke werden afgewerkt met mergelsteen. Boven het ingangsportaal bevindt zich een rondboognis in barokstijl, met versieringen en een Mariabeeld. Ook bevinden zich hier enkele grafstenen uit de 17e en de 18e eeuw. De kerk is gedekt door een zadeldak waarop zich een dakruiter bevindt. Tegen de westgevel bevindt zich een zijkapel met daaronder een crypte. Meubilair De kerk bevat kunstvoorwerpen uit de 17e en de 18e eeuw, zoals een hoofdaltaar in Lodewijk XIV-stijl met een altaarstuk dat de Opwekking van Lazarus. In de Onze-Lieve-Vrouwekapel bevindt zich eveneens een dergelijk altaar, nu met een schilderij dat de Verheerlijking van Maria voorstelt. Er zijn eikenhouten biechtstoelen in rococostijl, en een tochtportaal in régencestijl. Twee marmeren wijwatervaten werden in 1636 geschonken door Antonio della Riva, die majoor in het Spaanse leger was. Klooster De noord- en oostvleugel zijn oorspronkelijk, terwijl de zuidvleugel in 1845 werd herbouwd en later nog verhoogd. Het klooster werd gerestaureerd en omgebouwd. In 2025 openden er permanente tentoonstellingen over religieus erfgoed, zorg en onderwijs. Verder is er ruimte voor vzw Covida (begeleiding van mensen met een beperking). Externe link Onroerend erfgoed
Frederik Hendrikbrug

De Frederik Hendrikbrug is een brug in het Antwerpse havengebied van het Antwerpse district Berendrecht-Zandvliet-Lillo op de rechteroever van de Schelde. De brug ligt over het westelijk hoofd van de Zandvlietsluis, de toegang naar de Schelde. De Frederik Hendrikbrug is een basculebrug met een verzonken tegengewicht. Er loopt ook een enkelsporige spoorlijn over de brug (spoorlijn 223A). Als deze brug openstaat voor het scheepvaartverkeer, kan het spoor- en wegverkeer de sluis nog steeds passeren langs de Zandvlietbrug aan het andere hoofd van de sluis. De brug werd vernoemd naar de Frederik Hendrikschans, gelegen op de rechteroever van de Schelde, ten zuiden van Berendrecht. Het was een exterritoriale schans, die in 1628 gebouwd werd door het leger onder prins Frederik Hendrik (1584-1647). De schans had vier bolwerken en werd aan de noordzijde gedekt door een kroon- of hoornwerk. De schans werd in 1786 gesloopt.
Gemeentehuis van Temse

Het (oud-)gemeentehuis van de Belgische gemeente Temse in de provincie Oost-Vlaanderen is een gemeentehuis opgetrokken in eclecticistische stijl. Het verving het vorige, afgebroken gemeentehuis (afbraak van 1900 tot 1902) dat op dezelfde plaats stond. Het nieuwe gemeentehuis werd in 1906 in gebruik genomen. In 2006 opende de gemeente enkele straten verder, op de site van de voormalige Boelwerf, het Administratief Centrum De Zaat, dat de taken van het gemeentehuis overnam. Het oude gemeentehuis is sindsdien in gebruik als ceremonieel-cultureel-toeristisch centrum. Geschiedenis Op de plaats waar vandaag het gemeentehuis staat, stond al in de vijftiende eeuw het schepenhuis van Temse. Vóór 1795 werd het oude schepenhuis vervangen door een neoclassicistisch gebouw. Dit eerste gemeentehuis werd in 1900 op zijn beurt gesloopt om plaats te maken voor een nieuwbouw, ontworpen door Charles Nissens. Het nieuwe gemeentehuis, gebouwd tussen 1903 en 1905, werd op 1906 in gebruik genomen en huisvestte het gemeentebestuur honderd jaar lang, tot 2006. Architectuur Het belfort is 31 m hoog en geeft een monumentale indruk aan het gebouw dat in 2008 werd gerestaureerd. Het belfort, een vierkante toren, is bekroond met vier spietorentjes en een centrale lantaarntoren.
Glasfabriek Zeebrugge

De Glasfabriek Zeebrugge is een fabriek voor vlakglas die onder verschillende benamingen heeft bestaan en is gelegen tussen Zwankendamme en Zeebrugge. Geschiedenis In 1925 kwam de -voor die tijd uiterst moderne- fabriek in productie onder de naam: Verreries de Damprémy-Zeebruges. Ze produceerde getrokken glas volgend de door Emile Fourcault ontwikkelde methode. De -veelal Waalse- werknemers werden ondergebracht in 104 huizen, aan de Zwankendammestraat, de Luisseweegsesteenweg en de Lisstraat. Ook was er een barakkenkamp om de werknemers te huisvesten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de fabriek verwoest, maar in 1951 kwam de herbouwde fabriek in productie. Nu werd het glas volgens de Pittsburgh-methode geproduceerd. In 1960 werd de fabriek onderdeel van Glaverbel, en het ontwikkelde zich zelfs tot een der grootste vlakglasproducenten ter wereld. In 1975 werd de fabriek omgebouwd voor de fabricage van dubbel glas onder de naam Thermobel. In 1977 ging de productie van spiegels van start, en werden reeds meer dan 15. 000 spiegels geproduceerd. De dubbelglasfabricage werd in de dochteronderneming Seapane N.V. ondergebracht, later ACG Seapane. In 1987 kwam het bedrijf als AGC Glass Europe in handen van het Japanse Asahi Glass Company. In 1997 werd de milieuvriendelijke spiegeltechnologie geïntroduceerd, waarbij het loodgehalte werd teruggedrongen. Later is men ook gelakt glas gaan produceren, onder de naam Lacobel. Kengetallen In 2007 werkten in deze fabriek 300 mensen, waarvan 180 bij de spiegels en 120 bij het dubbelglas. De productie bedroeg toen meer dan 10 miljoen m2 per jaar. Externe links Glasfabriek ACG Zeebrugge
Golf & Countryclub De Palingbeek

Golfclub De Palingbeek is een Belgische golfclub. De golfbaan ligt tussen de historische stad Ieper en de Franse grens. Geschiedenis Waar nu het clubhuis staat, stond vroeger Kasteel Mahieu, eigendom van industriëlen uit Armentières. In de Eerste Wereldoorlog liep het zoveel schade op dat het met de grond gelijk gemaakt werd. Baan In september 1989 de Engelse golfbaanarchitect Harold J. Baker begonnen met de aanleg van de golfbaan. Er werd een deel van het domein gebruikt, een ander deel is landbouwgrond. De eerste 9 holes zijn open sinds 17 mei 1992. De hele 18 holesbaan is bespeelbaar sinds 1 juli 1992. Externe link Officiële website
Parc Clajot

Le parc Clajot est un parc de la ville de Liège situé dans le quartier administratif Sainte-Marguerite. Étymologie Le parc rend hommage à Jean Clajot (1873-1950), ouvrier mineur, gérant de magasin et de café dans le mouvement coopératif socialiste, échevin de la ville de Liège et conseiller provincial de la province de Liège. Situation Le parc d'une superficie d'environ 3,5 ha est situé entre la rue Naniot, la rue des Œillets, la rue Julien Lahaut, la rue Haut-Rhieux et la rue Molinvaux et est traversé et bordé par le boulevard César Thomson. Le parc a environ 20 mètres de dénivelé entre la rue Haut-Rhieux et la rue Julien Lahaut. Description Le parc Clajot est constitué d'une majorité d'espaces arborés et possède également des équipements sportifs : terrains de tennis, handball, minifoot et sport scolaire, une plaine de jeux ainsi qu'une salle de sport de 200 m2 (rue des Œillets,no 18). Il est accessible par plusieurs sentiers donnant sur la plupart des voiries précitées. En 2025, une passerelle cyclo-piétonne longue de 81 mètres et large de 2 m 40 est en construction. Elle enjambe la partie sinueuse du boulevard César Thomson à une hauteur de 4,5 mètres, reliant les deux zones principales du parc. Notes et références Articles annexes Liste des parcs de Liège Parc de Xhovémont Portail de Liège Portail du jardinage et de l’horticulture
Cervejaria Westvleteren

Westvleteren (Dutch: Brouwerij Westvleteren) é uma cervejaria fundada em 1839 no mosteiro trapista de Saint Sixtus em Vleteren, Belgium, não muito distante do centro produtor de lúpulo de Poperinge. As três cervejas fabricadas pela cervejaria alcançaram reputação internacional de qualidade sendo que a Westvleteren 12 é considerada por alguns a melhor cerveja do mundo. As cervejas não são feitas de forma a atender a demanda comercial e são vendidas em pequenas quantidades semanais na porta do monastério a compradores individuais que realizaram a reserva. Orientação Comercial Como todas as cervejarias Trapistas, a cerveja é vendida com o propósito de financiar as atividades do monastério e outras causas filantrópicas. Os monges afirmam que apenas produzirão o suficiente para os custos do monastério e que não ampliarão a oferta, não importando a demanda. Conforme afirmado pelo Pai Abbot:"Nós não somos cervejeiros. Somos monges. Fazemos cervejas para que possamos ser monges." Cervejas A cervejaria produz três cervejas: Westvleteren Blonde (tampa verde), 5.8% ABV Westvleteren 8 (tampa azul) (antigamente se chamava Extra), 8% ABV. Westvleteren 12 (tampa amarela) (antigamente se chamava Abt), a 10.2% ABV Referências
Westvleteren

Westvleteren är ett öl av typen trappistöl, och bryggs i Den helige Sixtus kloster i Vleteren (nära Ypern) i Västflandern i Belgien. Klostret som tillhör trappistorden är en av de elva kloster som har tillstånd att kalla sitt öl trappist. Det nuvarande klostret har sitt ursprung 1831 och ölförsäljningen började redan 1838. Trappisten såldes en tid under namnet St Sixtus. Ölet finns sällan att köpa i butik utan endast direkt av munkarna i klostret eller från kaféet mittemot klostret. Ölet kan dock hittas på särskilda ölserveringar i Belgien. Möjlighet att tillgå ölet finns även på vissa välsorterade pubar i Sverige. p.g.a inköpslogistiken torde priserna i Sverige inte vara att jämföra med de på plats i Belgien. För att få köpa ölen direkt från klostret behöver man skapa ett konto på deras hemsida där man också måste ange nummerplåt på bilen. På hemsidan annonseras särskilda försäljningstider. Man måste logga in på de tiderna varpå man blir placerad i väntrum. Om man blir framsläppt har man tio minuter på sig att lägga sin beställning. Man kan göra max en beställning per månad från sitt konto och nummerplåt. Om man inte vill köpa en hel back kan man ibland köpa pappförpackningar med 6 flaskor i cafeet "In De Vrede", mittemot, dock till betydligt högre pris per flaska. Ölsorter Zes (6) Grön kapsyl Flaska Ljust öl 5,8 procent alkohol Acht (8) Blå kapsyl Mörkt öl 8 procent alkohol Twaalf (12) Gul kapsyl Mörkt öl 10,2 procent alkohol Externa länkar https://web.archive.org/web/20081112063602/http://www.sintsixtus.be/eng/brouwerij.htm http://www.indevrede.be/winkel.php?lang=en