NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Covent Garden (Brüssel)

Der Covent Garden ist ein Gebäudekomplex im Quartier Nord, dem zentralen Geschäftsviertel der belgischen Hauptstadt Brüssel. Das Gebäude befindet sich in direkt Nachbarschaft zum Tour Rogier am Place Charles Rogier/Karel Rogierplein. Geschichte Der Gebäudekomplex besteht aus zwei Gebäuden mit jeweils einer Fläche von 15.000 m² und 57.000 m², die von 2003 bis 2007 erbaut wurden. Das höhere Gebäude des Komplexes ist der 100 Meter hohe Covent Garden B. Er zählt 26. Etagen und hat eine ovale Form und zählt somit zu den höchsten Gebäuden der Stadt und des Landes. Der niedrigere Turm ist lediglich 35,6 Meter hoch und zählt 10 Etagen. Drei weitere unterirdische Etagen bieten Platz für 350 Parkplätze. Beide Gebäude werden mit einem mit Glas überdachten Garten miteinander verbunden. Anfang Oktober 2007 stand das Gebäude in den Schlagzeilen, da es für eine Rekordsumme von 300 Millionen Euro an die britische Investmentgruppe Evans Randall verkauft wurde. Weblinks
Covent Garden (Bruxelles)

Covent Garden est un gratte-ciel bruxellois situé dans le quartier Nord sur la commune de Saint-Josse-ten-Noode au no 16 de la place Rogier. Cette tour de bureaux construite en 2007 a une hauteur de 100 mètres pour 26 étages. Le nom du bâtiment reflète une certaine anglicisation de Bruxelles. L'immeuble abrite les bureaux de quatre agences exécutives de la Commission européenne : Agence exécutive européenne pour la santé et le numérique ; Agence exécutive du Conseil européen de la recherche (ERCEA - European Research Council Executive Agency) ; Agence exécutive pour le Conseil européen de l'innovation et les PME ; Agence exécutive européenne pour la recherche (REA - Research Executive Agency). Accès Ce site est desservi par la station de prémétro Rogier. Articles connexes Liste des plus hauts bâtiments de Bruxelles Quartier Nord Ingénierie de la construction à Bruxelles Liens externes (en) Covent Garden sur Emporis (en) Covent Garden sur SkyscraperPage Portail de Bruxelles Portail des gratte-ciel
Covent Garden (Brussel)

De Covent Garden is een kantoorgebouw in Sint-Joost-ten-Node in de Brusselse Noordruimte. Het ligt aan het Rogierplein, naast de Rogiertoren. Het geheel bestaat uit twee gebouwen met respectieve oppervlakten van 15.000 m² en 57.000 m². Het ene gebouw telt 10 verdiepingen, terwijl het andere er 26 telt. Het gebouw heeft een hoogte van 100 meter. De twee volumes worden verbonden door een overdekte tuin die mee instaat voor het unieke proces van biologische zuivering van een deel van de afvalwaters door hergebruik voor de sanitaire installaties. Drie ondergrondse verdiepingen bieden 350 parkeerplaatsen. Begin oktober 2007 werd het gebouw verkocht voor een recordbedrag van 300 miljoen euro aan de Engelse investeringsgroep Evans Randall. Verschillende diensten van de Europese Commissie, waaronder de Europese onderzoeksraad, bevinden zich in het gebouw.
Église de Jérusalem de Bruges

L'église de Jérusalem est un édifice religieux catholique sis à Bruges, en Belgique. Édifiée dans la première moitié du XVe siècle par les descendants d'Opice Adornes, commerçant génois, elle est une des rares églises de Belgique relevant du domaine privé. L'église Opice Adornes est un commerçant génois venu s'établir en Flandres au XIIIe siècle. Il y fait fortune. Ses descendants y construisent une église sur le modèle de l'église du Saint-Sépulcre de Jérusalem. Jacques Adornes et son frère Pierre avaient effectué un pèlerinage dans la ville sainte où, selon la tradition, des mesures précises du bâtiment auraient été prises. La croix de Jérusalem est représentée au sommet de la tour de l'église. L'édifice est la propriété de l'ASBL Adornes. C'est une des rares églises privées de Belgique. L'intérieur, outre des monuments funéraires et deux retables flamands, contient un ensemble de six verrières du XVe siècle représentant différents membres de la famille. Au centre de l'église, devant le maître-autel évoquant le Golgotha et les instruments de la Passion, se trouvent les gisants en pierre d'Anselme Adornes et de Marguerite Van der Banck. Les anciennes maisons-dieu, attenantes au complexe, sont actuellement occupées par le Kantcentrum, le Centre de dentelle de Bruges. Références Sources (nl) N. Geinaert, Adornes en Jeruzalem. Internationaal leven in het 15de- en 16de-eeuwse Brugge, cat. d'exp., Bruges, 1983. (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Jeruzalemkerk (Brugge) » (voir la liste des auteurs). Liens internes Bruges Liens externes (fr) Centre de dentelle de Bruges Portail du catholicisme Portail de l’architecture chrétienne Portail du Moyen Âge tardif Portail de Bruges
Jeruzalemkerk (Brugge)

De Jeruzalemkerk of Jeruzalemkapel in Brugge werd gebouwd in de eerste helft van de 15e eeuw door nazaten van Opicius Adornes, die afkomstig was uit Genua en in de 13e eeuw naar Vlaanderen kwam. Kerk De Jeruzalemkerk is eigendom van de vzw Adornes, die voorgezeten wordt door graaf Henri de Limburg-Stirum. Het is een van de weinige privékerken in België. Deze kerk uit de 15e eeuw werd gebouwd door de familie Adornes, geïnspireerd, naar verluidt, op het grondplan van de kerk van het Heilig Graf in Jeruzalem. Jacob Adornes en zijn broer Pieter II waren daar op pelgrimstocht geweest. Op de toren van de Jeruzalemkerk staat nog altijd het kruis van Jeruzalem. Het interieur wordt gekenmerkt door unieke gebrandschilderde glasramen, o.a. dat van Pieter II Adornes en zijn echtgenote. Ook ligt hier het praalgraf van Anselmus Adornes en zijn echtgenote, Margareta van der Banck. De vele symboliek verwijst naar de familie, de bedevaart, Catharina van Alexandrië en Jeruzalem. Adornesdomein Sinds 2014 is het Adornesdomein opengesteld voor het publiek. Het domein wordt beheerd door graaf en gravin Maximilien de Limburg Stirum, de 17e generatie van de familie. Een museum gelegen in de voormalige godshuisjes stelt de bezoeker Anselmus Adornes voor. Als ridder, diplomaat, pelgrim en zakenman was hij het meest vooraanstaand lid van de familie. Op het domein is er ook een Scottish Lounge, waar bezoekers zichzelf een drankje kunnen bedienen. De Schotse sfeer verwijst naar de vriendschap tussen Anselmus en koning James III, nadat Anselmus op diplomatieke missie naar Schotland reisde. In de oude koetshuizen, nu de Pieterszalen genoemd, organiseert de familie twee keer per jaar een hedendaagse kunsttentoonstelling. Hier worden Belgische kunstenaars tentoongesteld en op deze manier toont de familie hun eeuwenlange affiniteit met kunst. Literatuur J. GAILLIARD, Recherches sur l'Eglise de Jérusalem à Bruges, Brugge, 1843 Jean DE VINCENNES, Het Huis Adornes en de Jeruzalemkerk te Brugge, ca. 1950. Luc DEVLIEGHER, Beeld van het kunstbezit, Kunstpatrimonium van West-Vlaanderen, Deel I, Tielt, 1965. J. HAENTJENS, Jeruzalem Brugge, Brugge, 1970. Patrick DEVOS, Brugge herwonnen schoonheid, Tielt, 1975. Jozef PENNINCK, De Jeruzalemkerk te Brugge, Brugge, 1979. Jan ESTHER, Monumentenbeschrijving en bouwgeschiedenis van de Jeruzalemkapel, in: N. GEIRNAERT & A. VANDEWALLE (red.), Adornes en Jeruzalem, Brugge, 1983. Marc RYCKAERT, Brugge. Historische stedenatlas van België, Brussel, 1991. Brigitte BEERNAERT e. a., De Jeruzalemkerk, in: 15de-eeuwse architectuur in Brugge. Open Monumentendag, Brugge, 1992. Brigitte BEERNAERT e. a., De Jeruzalemkerk, in: Via Europa, reisverhalen in steen, Open Monumentendag, Brugge, 1999. Jean-Luc MEULEMEESTER, De Jeruzalemkapel in Brugge, enkele summiere aanvullingen, in: Brugs Ommeland, 2012, blz. 162-168. Nico BLONTROCK, De historische Adornessite aan de Jeruzalemkapel, in: Brugge die Scone, 2017. Zie ook Lijst van kerken in Brugge Externe links Officiële website Jeruzalemkerk en huis Adornes op inventaris van het Bouwkundig Erfgoed
Pont de Fragnée

De Pont de Fragnée is een monumentale brug over de Maas in de Belgische stad Luik. Deze brug bevindt zich ter hoogte van het begin van het Afwateringskanaal Luik, daar waar ook de Ourthe in de Maas uitmondt. In het verlengde van de brug ligt de Pont de Fétinne, welke de Ourthe overspant. De brug is geklasseerd als Patrimoine immobilier exceptionnel de la Région wallonne. Geschiedenis De brug werd gebouwd van 1901-1904, ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling van 1905, welke te Luik werd gehouden. Als voorbeeld gold de Pont Alexandre-III te Parijs, welke enkele jaren daarvoor eveneens ter gelegenheid van een wereldtentoonstelling werd gebouwd. De brug bleef onbeschadigd tijdens de Eerste Wereldoorlog, maar de Tweede Wereldoorlog richtte zware schade aan. In 1940 werd de brug namelijk door het Belgische leger opgeblazen om de invasie tegen te houden. De brug werd naar origineel ontwerp herbouwd en in 1948 heropend. Van 1993 tot 2000 werd de brug geheel gerenoveerd en deels gemoderniseerd. Brug De brug werd ontworpen door Émile Jacqmain en ze werd van decoratieve elementen voorzien naar ontwerp van Paul Demany. De lengte bedraagt 177,6 meter en de brug bestaat uit drie bogen. De brug verbindt de stadsdelen Guillemins, Angleur en -na ook de Ourthe te zijn overgestoken- Fétinne. De brug wordt versierd door van vergulde engelen voorziene zuilen, lantaarns, medaillons en beelden. De (allegorische) beelden werden vervaardigd door Victor Rousseau. De engelen symboliseren de oude en de nieuwe rivier.
Haute École Louvain en Hainaut

De Haute École Louvain en Hainaut (HELHa) is een hogeschool die ontstond uit de fusie van enkele Belgische Franstalige hogescholen. Een van de oudste daarvan is het Institut Cardijn. De hogeschool heeft vestigingen in Bergen, 's-Gravenbrakel, Charleroi, Doornik (3 campussen), Fleurus, Gilly, Gosselies, La Louvière (2 campussen), Leuze-en-Hainaut, Louvain-la-Neuve, Loverval, Moeskroen en Montignies-sur-Sambre. Onderstaand de drie fuserende instellingen, met in tweede lijn de hogescholen die bij eerdere fusies al waren opgeslorpt. Haute École Charleroi Europe Institut Cardijn Haute École Libre du Hainaut Occidental Haute École Roi Baudouin ENBLC, École normale de Braine-le-Comte IRAM, Institut Reine-Astrid de Mons ISFEC, Institut supérieur de formation économique du Centre ISICH, Institut supérieur industriel catholique du Hainaut ISSHA, Institut supérieur des sciences humaines appliquées ISEPJ, École d'infirmier(e)s Saint-Philippe de Jolimont Geschiedenis Het Institut Cardijn werd in 1922 gesticht door het "Mouvement Ouvrier Chrétien" (Franstalige ACW) onder de bescherming van de toen nog tweetalige Katholieke Universiteit Leuven en leidde maatschappelijk assistenten op. De Christelijke arbeidersinspiratie blijkt ook uit de naamgeving die verwijst naar Jozef Cardijn. Sedert enkele jaren hebben ze zich op de campus van Louvain-la-Neuve gevestigd, en maken ze deel uit van een netwerk van katholieke Franstalige hogescholen. Externe link Haute École Louvain en Hainaut
Sint-Servatiuskerk (Nerem)

De Sint-Servatiuskerk is een kerkgebouw in Nerem in de Belgische gemeente Tongeren-Borgloon in de provincie Limburg. De kerk bevindt zich op een smalle strook tussen de Neremstraat en de Servatiusweg. Aan de andere kant van de weg ten noordwesten van de kerk ligt de begraafplaats. Aan de noordoostkant van de kerk, de zijde van de voorgevel, ligt de spoorlijn Tongeren - Aken. Het basilicale gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren geflankeerd door twee ronde torens onder ingesnoerde kegelvormige spitsen, een driebeukig schip met vijf traveeën en een halfrond gesloten koor met een rechte travee. Het koor wordt geflankeerd door sacristieën. Het gebouw is opgetrokken in baksteen met een afwerking van hardsteen. De westgevel heeft een neoromaans portaal met daarboven rondboogfriezen en twee oculi. De flankerende ronde traptorens hebben smalle rondboogvensters. De toren zelf heeft een ingesnoerde vierzijdige naaldspits met puntgevels aan iedere zijde met verder een rondboogfries onder de kroonlijst en rondboogvormige galmgaten. De kerk heeft verder een rondboogfries onder de kroonlijst, twee rondboogvensters per travee, lichtbeuk met rondboogvensters en traveeën gemarkeerd met bakstenen pilasters. De smalle hoge middenbeuk en het koor hebben een gezamenlijk zadeldak en de zijbeuken hebben lessenaarsdaken. De apsis heeft een blinde dwerggalerij (aan de buitenzijde) en rondboogvensters. Tussen het middenschip en de zijbeuken bevinden zich rondboogarcaden op zuilen met gesculpteerd teerlingkapiteel volgens het gebonden stelsel. De overwelving geschied door koepels met ertussen rondboogvormige gordelbogen die worden gedragen door pijlers en boven de apsis een halve koepel. Onder de bovenlichten bevinden zich gekorniste lijsten met daaronder een rondboogfries die de dekplaten van de pijlers met elkaar verbinden. De kerk is de parochiekerk van het dorp en is gewijd aan Sint-Servatius. Geschiedenis Aanvankelijk stond er in Nerem een romaanse Sint-Nicolaaskapel. Deze stond ten noordwesten van de huidige kerk en was opgetrokken in silex en mergelsteen. In 1839 werd de werd de Sint-Nicolaaskapel afgebroken. In 1876 werd er een nieuwe neoromaanse kerk gebouwd naar het ontwerp van A. Castermans. ]
Sint-Jansbrug (Lier)

De Sint-Jansbrug is een voormalige draaibrug over de Binnennete in de Belgische stad Lier, provincie Antwerpen. De allereerste brug was een houten brug uit 1393, die in 1420 vervangen werd door een stenen brug. In 1775 werd een draaiende brug gebouwd die in 1940 werd vernield met het opblazen van de brug. Naast de brug staat de gelijknamige Sint-Janstoren, die in de 17e eeuw werd aangewezen als verplichte woonplaats van de stadschirurgijn of pestmeester. Later werd de toren ingericht als herberg.
Cimetière militaire belge de Ramskapelle

Le cimetière militaire de Ramskapelle est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale situé au nord du village belge de Ramskapelle. Caractéristiques Le cimetière compte les corps de 632 victimes dont plus de 400 non identifiées. Il est de forme triangulaire et a une superficie totale d'environ 84 ares. Il est enserré par la Ramskapellestraat et l'ancienne ligne de chemin de fer de Dixmude à Nieuport. Les tombes sont disposées dans 9 demi-cercles rayonnant à partir de l'entrée. Historique Pendant la guerre, Ramskapelle se trouvait sur le front de l'Yser où dans la seconde moitié d'octobre 1914 eut lieu la bataille de l'Yser. Les Allemands essayèrent de franchir l'Yser et d'aller plus loin à l'ouest. Fin octobre, après de violents combats, la zone entre l'Yser et la voie de chemin de fer fut inondée, ce qui obligea les Allemands à s'arrêter. Les 30 et 31 octobre, des combats eurent encore lieu à Ramskapelle et les Français et les Belges purent reprendre le village aux Allemands. Après la guerre, dans les années 1920, un cimetière collectif fut créé en rassemblant les tombes militaires qui se trouvaient auparavant dispersées autour du champ de bataille de Nieuport et Ramskapelle et dans les cimetières civils. Le ministère de la Défense nationale acheta le terrain en septembre 1922. Un grand nombre des soldats identifiés furent tués durant les affrontements de 1914. En 1952, le corps de Louis Notaert, qui avait été retrouvé à Stuivekenskerke, y fut enterré. Sources (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Belgische militaire begraafplaats van Ramskapelle » (voir la liste des auteurs). Liens externes (nl) Cimetière militaire belge de Ramskapelle sur wo1.be (nl) Ramskapelle, Cimetière militaire belge sur ABL 1914 Portail de l’histoire militaire de la Belgique Portail de la Flandre-Occidentale Portail de la Première Guerre mondiale Portail de l’histoire militaire Portail de la mort
Belgische militaire begraafplaats van Ramskapelle

De Belgische militaire begraafplaats van Ramskapelle is een begraafplaats met uitsluitend Belgische gesneuvelde soldaten uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in Ramskapelle. De begraafplaats ligt aan de noordkant van het dorpscentrum. Er liggen 632 gesneuvelden, meer dan 400 niet geïdentificeerd. De begraafplaats heeft een driehoekig grondplan en ligt ingeklemd tussen de Ramskapellestraat en de Frontzate, de vroegere spoorwegbedding van Diksmuide naar Nieuwpoort. De begraafplaats heeft een oppervlakte van ongeveer 84 are. De graven staan in negen halfcirkelvormige rijen rond de ingang. Tijdens de oorlog lag Ramskapelle aan het IJzerfront, waar in de tweede helft van oktober 1914 de Slag om de IJzer werd gestreden. De oprukkende Duitsers probeerden de IJzer over te steken en verder westwaarts te trekken. Na hevige gevechten werd op het eind van oktober het gebied tussen de IJzer en de spoorwegbedding onder water gezet om de Duitsers een halt toe te roepen. Op 30 en 31 oktober werd er nog gevochten in Ramskapelle en konden de Belgen en Fransen het dorp heroveren op de Duitsers. Na de oorlog werd in de jaren 20 de verzamelbegraafplaats aangelegd met militaire graven die werden overgebracht uit de omliggende slagvelden van de sectoren Ramskapelle en Nieuwpoort en uit civiele begraafplaatsen. Het Ministerie van Landsverdediging kocht het terrein in september 1922. Een groot aantal van de geïdentificeerde soldaten sneuvelde tijdens de gevechten van 1914. In 1952 werd hier ook het lichaam bijgezet van Louis Notaert, die toen bij het ploegen werd teruggevonden in Stuivekenskerke. Externe links Belgische militaire begraafplaats Ramskapelle op wo1.be Ramskapelle, Belgische Militaire Begraafplaats op ABL 1914
Tumulus d'Avernas

Le tumulus d'Avernas est un tumulus gallo-romain situé à Avernas-le-Bauduin, une localité de la commune de Hannut, dans la province de Liège, en Belgique. Situation Le tumulus se trouve au milieu des champs, entre la rue de la Tombe et la rue de Warmont. Historique Le tumulus est répertorié sous le nom de tombe d'Avernas sur la carte de Ferraris n° 133 de 1777. Vers le milieu du XIXe siècle, des fouilles y ont été effectuées, mais les chercheurs sont rapidement tombés sur des blocs de silex bruts cimentés entre eux, formant un mur très solide, si bien que le projet fut abandonné. Description Le tumulus est haut de 8 m. Il a une circonférence d'environ 100 m. Protection Le tumulus a été classé lors de l'arrêté royal du 29 mars 1976 comme monument. Références Voir aussi Articles connexes Liste des tumuli de Belgique Liste du patrimoine immobilier classé de Hannut Lien externe Portail de la Région wallonne Portail de l’archéologie Portail de la Rome antique Portail de la province de Liège
Tumulus van Avernas

De Tumulus van Avernas is een Gallo-Romeinse grafheuvel bij Avernas-le-Bauduin in de Belgische provincie Luik in de gemeente Hannuit. De tumulus ligt aan de Rue de la Tombe ten noordwesten van het dorp op zo'n 600 meter afstand van de oude heirbaan Hoei-Landen. De tumulus is in de 19e eeuw onderzocht waarbij men stuitte op een uit onbewerkte silexblokken gevormde en zeer hecht vastgemetselde muur, waardoor het project werd opgegeven. Ook werd er toen een tweede tumulus onderzocht op het kruispunt van de oude wegen naar Hannuit en Thisnes waarin enkele objecten gevonden werden. Deze tweede tumulus is met de grond gelijk gemaakt. De grafheuvel is acht meter hoog met een omtrek van 100 meter. De tumulus werd bij Koninklijk Besluit van 29 maart 1976 als monument geklasseerd. Zie ook Gallo-Romeinse tumuli in België
Koksijde Air Base

Koksijde Air Base (ICAO: EBFN) is a Belgian Air Force facility in Koksijde, 2 km (1 mile) north‑northwest of Veurne, Belgium. The 40th Heli Squadron (Belgium) are based at Koksijde, previously operating Westland Sea King Mk.48 and Aérospatiale Alouette III helicopters until they were replaced with NH90 NFH helicopters starting in March 2012. It features two airframes as gateguard: a Hawker Hunter F.4, and a Sikorsky S-58C, both ex-Belgian Air Force. Finally, one more Sikorsky S-58C is stored and used for static displays. This base was featured in the popular TV show "Windkracht 10" and in the movie Windkracht 10: Koksijde Rescue. Like many Belgian Air bases, both active and non-active, it is available to private recreational aviation during weekends. During World War II, the base was used by the German Luftwaffe. In 1942, one of their assignments was fighter protection for the German battleships Scharnhorst and Gneisenau and the heavy cruiser Prinz Eugen, when these ships successfully broke out from Brest, in France, through the English Channel to Germany. One of the Luftwaffe pilots based at Koksijde who was involved was Heinz-Wolfgang Schnaufer, who eventually became the highest-scoring night fighter ace in the history of aerial warfare. See also 40th Squadron Heli References External links Koksijde Air Base - WikiAirports
Base aérienne de Coxyde

La base aérienne de Coxyde est une base aérienne de la composante air de l'armée belge située près de la ville belge de Coxyde dans la province de Flandre-Occidentale. La base abritait notamment les célèbres hélicoptères de sauvetage en mer « Sea King » de la 40e Escadrille Héli. Histoire Le premier aérodrome militaire fut créé à cet endroit par l'armée belge durant la Première Guerre mondiale sur des terrains agricoles de la ferme Ten Bogaerde qui sert de caserne. Pendant l'occupation de la Belgique par les Allemands, de 1940 à 1944, le terrain est à nouveau occupé par la Luftwaffe qui entreprend la construction d'une piste en béton de 800 mètres orientée nord-ouest/sud-est. Subissant de lourds bombardements alliés entre la fin de 1943 et le début de 1944, le terrain est finalement abandonné par les Allemands entre le 9 et 10 juin 1944, non sans avoir été au préalable miné et complètement détruit. La reconstruction de la base est entreprise par le Squadron 5012 de la Royal Air Force vers la fin de 1944. Le terrain retourne sous administration belge le 15 octobre 1946, date de la création de la Force aérienne belge. Le 1er janvier 1948, l'école de chasse de la force aérienne belge est créée à Coxyde avec 14 Spitfire. Elle quittera Coxyde pour Brustem le 7 janvier 1957. Le 13e Wing de chasse, toujours sur Spitfire, occupe brièvement la base de Coxyde : créé le 8 janvier 1957, il y est dissous dès le 1er juillet 1958. Escadrilles 40e Escadrille Héli Heli Flight Marine Références Liens internes Composante air 40e Escadrille Héli Coxyde Liens externes « Site officiel de la base de Coxyde » « Historique de la base » Portail de la Flandre-Occidentale Portail de l’histoire militaire Portail de l’aéronautique
Pont Vierendeel de Laeken

Le pont Vierendeel de Laeken est un pont-rail permettant à la ligne 50 (Bruxelles-Nord - Gand) de franchir le canal de Willebroeck. Il s’agit d’un pont isostatique métallique de type Vierendeel. L'ensemble des éléments de ce pont de presque 50 m de portée, est soutenu par deux poutres Vierendeel situées de part et d'autre du tablier. Tous les éléments du pont ont été formés à l’aide de plats, de tôle et de cornières assemblés par rivetage ou, dans certains cas par boulonnage. Cet ouvrage d'art est appuyé d’un côté sur deux appuis fixes, matérialisés par des articulations métalliques et, de l’autre, sur deux appuis mobiles, matérialisés par deux rouleaux métalliques, ce qui permet la libre dilatation du pont lorsqu'il est sujet à des variations de température. Liens internes Ingénierie de la construction à Bruxelles Liste des ponts de Bruxelles Liste de ponts de Belgique Pont Vierendeel d'Anderlecht Pont Vierendeel Arthur Vierendeel Liens externes Notes et références Portail de Bruxelles Portail du bâtiment et des travaux publics Portail des ponts Portail du chemin de fer