NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Besloten Hof (Herentals)

Het Besloten Hof is een kloostergebouw uit 1693 dat zich bevindt in de Belgische stad Herentals aan de Nonnenstraat 12. In 1410 werd op deze plaats door de Abdij van Tongerlo een norbertinessenklooster gesticht met de naam: Onze Lieve Vrouwe van het Besloten Hof. In 1796 moesten de zusters de abdij verlaten. Te Tongerlo zijn nog een aantal 16e-eeuwse gradualen aanwezig die afkomstig zijn uit dit klooster. In 1836 werd hier onder de naam Sint-Jozefsdal een klooster van de franciscanessen-penitentinnen gesticht dat ook tegenwoordig nog bestaat. De kapel werd in 1855 gebouwd, nadat de oorspronkelijk gotische kapel in de 18e eeuw was gesloopt. De zusters gaven onderwijs, onder meer aan de basisschool. In 2005 ging de laatste zuster die als onderwijzeres fungeerde met pensioen. In 2006 woonden er nog 46 zusters, die voor het merendeel een hoge leeftijd hadden. De zusters uit omliggende kloosters, zoals Arendonk en Olen, kwamen allen naar Herentals, waarna hun oorspronkelijke kloosters gesloten werden. Afbeeldingen
Brasserie De Leite

La Brasserie De Leite (en néerlandais : Brouwerij De Leite) est une brasserie artisanale belge située à Ruddervoorde dans la commune d'Oostkamp entre Bruges et Roulers, en province de Flandre-Occidentale. Histoire La brasserie est fondée en avril 2008 par le brasseur amateur Luc Vermeersch, en collaboration avec Etienne Van poucke et Paul Vanneste. Les deux premiers avaient suivi un cours de brassage à la brasserie Alvinne. En février 2011, la capacité de la brasserie est élargie avec de plus grandes chaudières de brassage. La brasserie dispose d’une marmite à ébullition de 62,5 hl, d’un bol à filtre de maïs d’une capacité de 80 hl (dans laquelle sont habituellement brassées 30 hl), d’un réservoir de levure refroidie d’un volume de 50 hl et d’un réservoir de 60 hl. La première bière commercialisée était la Femme Fatale, une bière blonde, légèrement ambrée titrant 6,5% en volume d'alcool. Bières Bien que située en région flamande, la brasserie produit une dizaine de bières qui ont la particularité de porter des noms de personnages en langue française : Femme Fatale, bière blonde ambrée, 6,5% Bon Homme, bière rouge-brun, 6,5% Enfant Terriple, bière blonde, 8,2% Ma Mère Spéciale, bière blonde dorée, 6% Cuvée Mam'zelle, bière blonde, 8,5% Cuvée Jeun'homme, bière blonde, 6,5% Cuvée Soeur'Ise, bière fruitée à la cerise provenant de l'Enfant Terriple vieillie en fût, 8,5% Fils à Papa, bière dont la recette varie à chaque brassin. Merci Maman, bière blonde, 6% Références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Brouwerij De Leite » (voir la liste des auteurs). Articles connexes Liste des brasseries belges Liste des bières belges Liens externes Site officiel de la brasserie Bieren en Brouwerijen van België – Adelijn Calderon – 2009 – (ISBN 978-90-7713-518-1) Le Petit Futé Portail des entreprises Portail de la bière Portail de la Flandre-Occidentale
Brouwerij De Leite

Brouwerij De Leite is een Belgische brouwerij te Ruddervoorde in de provincie West-Vlaanderen. Geschiedenis De brouwerij werd in april 2008 opgericht door hobbybrouwer Luc Vermeersch, samen met Etienne Van poucke en Paul Vanneste. De drie starters hadden eerst een brouwcursus bij brouwerij Alvinne gevolgd. In februari 2011 werd de capaciteit van de brouwerij uitgebreid met grotere brouwketels. De brouwerij beschikt over een kookketel van 62,5 hl, een maisch-filterkuip met een capaciteit van 80 hl (waarin gewoonlijk brouwsels van 30 hl gemaakt worden), een gekoelde gisttank met een volume van 50 hl en een lagertank van 60 hl. Het eerste bier dat ze op de markt brachten was Femme Fatale. Op 11 juni 2021 werd het merk Paljas overgenomen. Vanaf deze datum worden alle Paljas-bieren gebrouwen op de site van Brouwerij De Leite en worden samen met Enfant Terriple en Femme Fatale wereldwijd verdeeld. Bieren Femme Fatale, goudblond, 6,5% Bon Homme, roodbruin, 6,5% Enfant Terriple, blond, 8,2% Ma Mère Spéciale, goudblond, 6% Cuvée Mam'zelle, hoogblond, 8,5% Cuvée Jeun'homme, blond, 6,5% Cuvée Soeur'Ise, rood, 8,5% Fils à Papa, amber, 6,5% Halleschelle, blond, 8,2% Paljas Zie ook Belgische biercultuur Lijst van Belgische bieren Lijst van Belgische brouwerijen Lijst van Belgische bierfirma's Externe link Website brouwerij
Buyldragershuisje

Het Buyldragershuisje, dat dateert uit de 17e eeuw, werd verbouwd in 1905. Het bevindt zich in Lier, in de Belgische provincie Antwerpen. Het is een voormalig gildehuis voor het buildragersambacht (buyldragers waren degenen die de schepen laadden en losten, de huidige havenarbeider). Een bekend standbeeld, "De Buildrager" (1885) van Constantin Meunier, staat aan het Eilandje in Antwerpen en is het symbool voor de havenarbeiders. Oorspronkelijk stond het gebouw op de Vismarkt, waar het de Brouwersvliet overkluisde, maar het werd in 1958 afgebroken. In 1963 werd het dan op het Felix Timmermansplein heropgebouwd. Nu fungeert het als tentoonstellingsruimte. Het Buyldragershuisje (ook "buildragershuisje") is bewaard, maar nog niet beschermd. Fotogalerij Zie ook Lijst van onroerend erfgoed in Lier
Enthauptungsbrücke

Die Enthauptungsbrücke (Onthoofdingsbrug oder Hoofdbrug) ist eine Brücke und ehemalige Hinrichtungsstätte in Gent. Geschichte Seit 1371 wurden auf der mittelalterlichen Steinbrücke, die über die Leie führt und den Sint-Veerleplein mit der Burgstraat verbindet, Mörder und Vergewaltiger enthauptet. Die letzte Hinrichtung wurde im Jahr 1585 vorgenommen. Bis 1799 war die Brücke mit zwei Statuen geschmückt, die auf eine Sage zu der Enthauptungsbrücke hinwiesen: 1371 wurden ein Vater und sein Sohn zum Tode verurteilt, nachdem sie sich gegen den Grafen Lodewijk von Flandern aufgelehnt hatten. Dieser wollte ein grausames Experiment durchführen. Um herauszufinden, ob die Liebe von Eltern zu ihren Kindern größer ist oder die der Kinder zu ihren Eltern, stellte er die Verurteilten vor eine schwere Entscheidung: Wer von den beiden den anderen enthaupten würde, sollte selber am Leben bleiben. Daraufhin erklärte der Vater dem Sohn, er solle ihn hinrichten, um sein eigenes Leben, das aufgrund seiner Jugend mehr wert sei als das des Vaters, zu retten. Der Sohn erhob auf der Brücke tatsächlich das Schwert gegen den Vater, doch in dem Augenblick, als er zuschlagen wollte, zerbrach die Waffe. Daraufhin begnadigte der Graf sowohl den Vater als auch den Sohn. Die beiden Standbilder zeigten, wie auf einem zeitgenössischen Kupferstich zu sehen ist, den Moment, in dem der Sohn, hinter dem knienden und offenbar an den Händen gefesselten Vater stehend, das Schwert erhebt. Den Statuen war eine erläuternde Inschrift beigegeben: „Ae Gandte le en Fant fraepe sae pere se Tacte desuu / Maies se Heppe rompe, si Grace de Dieu. MCCCLXXI.“ Sie wurden am Ende des 18. Jahrhunderts entfernt und sind offenbar nicht erhalten geblieben. Albrecht Dürer, der Gent im April 1521 besuchte, sah die beiden Statuen bei seinem Besuch, vermerkte aber die Sage in seinem Reisetagebuch nur ungenau: „Auch sah ich auf der Brücke, wo man die Leute köpft, die zwei Ehrenbilder, die errichtet sind als ein Denkzeichen daran, dass ein Sohn seinen Vater geköpft hat.“ Literatur Gerd Unverfehrt, Da sah ich viel köstliche Dinge. Albrecht Dürers Reise in die Niederlande, Göttingen 2007, ISBN 978-3-525-47010-7, S. 160–163 Weblinks Fotostory und Lied zu der Brückensage. Text und Musik von Patrick und Fernand Bernauw, Gesang: Amaryllis Temmerman Einzelnachweise
Execution Bridge, Ghent

The Execution Bridge or Decapitation Bridge (Dutch: Onthoofdingsbrug or Hoofdbrug) is a bridge and former public execution location in Ghent, Belgium. It is located beside the city's Gravensteen Castle, crossing a branch of the Leie river, which forms a moat for the castle there. The bridge is a well loved tourist destination. History From 1371 or earlier, murderers and rapists were executed by decapitation on the medieval stone bridge. The most recent recorded execution took place in 1585. Until 1799, the bridge was decorated with the statues of two figures, recalling an oft-repeated legend: In 1371 a father and son were scheduled for execution at the bridge after rebelling against the Count of Flanders. The count decided to conduct a gruesome experiment, from which he intended to find out whether the love of parents for their children is greater or lesser than the love of children for their parents. The father and son were informed that whichever of them would cut the head of the other should have his own life spared. The father explained to the son that under the circumstances the son should execute his father, because he was younger and should expect to live for longer. The son stood on the bridge and had reached the point of touching the father with his sword when the sword shattered. The duke reacted by pardoning both of them. A contemporary engraving shows how the two statues were positioned on the side of the bridge at the moment when the son, standing behind the kneeling father who has evidently had his hands bound, raises the sword. The statues were accompanied by an inscription: "Ae Gandte le en Fant fraepe sae pere se Tacte desuu / Maies se Heppe rompe, si Grace de Dieu. MCCCLXXI". However, the statues were removed at the end of the eighteenth century and appear not to have survived. Albrecht Dürer indeed visited Ghent in 1521 and saw the two statues. He recorded the legend in his travel diary, but according to other sources missed the point: "I also saw on the bridge the place where people's heads are cut off, where two statues have been erected to commemorate a son cutting off his father's head". References
Hoofdbrug (Gent)

De Hoofdbrug of Onthoofdingsbrug is een vaste brug, gelegen in het historische centrum van Gent, die in de Burgstraat de Lieve overbrugt. De huidige brug dateert uit 1950. In 2015 werd de brug verstevigd door het aanbrengen van bijkomende stalen liggers onderaan de brug. Geschiedenis De brug heeft een bijzondere geschiedenis die blijkt uit haar naam, het was de plaats waar sinds 1297 burgers die zich aan grove misdaden hadden schuldig gemaakt werden onthoofd. De brug werd als executieplaats gebruikt tot in 1585. De hoofdbrug was de belangrijkste brug (ook hier de hoofdbrug) van het zogenoemde 's Gravenburg, de gronden rondom het Gravensteen die met grachten omgeven en met poorten afgesloten waren. Het gebied lag tussen de Leie en de Lieve die door de Schipgracht verbonden waren. De brug wordt in archieven vermeld in 1274, het was toen een houten ophaalbrug aan de verdedigingspoort van het 's Gravenburg. De houten brug werd in 1371 vervangen door een exemplaar in steen. Die werd op haar beurt vervangen door een houten draaibrug in 1855. In 1874 kwam er opnieuw een stenen brug die in 1950 haar huidige vorm kreeg. Vandaag vormt de brug de verbinding tussen de Burgstraat en de Rekelingestraat. Vanop de brug heeft men een mooi zicht op het Gravensteen en langs de andere kant op de enige overgebleven houten gevel van Gent. Aan de brug is een mooie sage verbonden. Omstreeks 1370 werden een vader en zijn zoon tijdens een oproer in de gevangenis opgesloten. De toenmalige graaf Lodewijk van Male bepaalde in zijn vonnis dat een van beide de ander moest onthoofden en dan gratie kreeg. De vader kon zijn zoon overtuigen om de rol van beul op zich te nemen en de onthoofding uit te voeren. Vader en zoon werden naar de hoofdbrug gebracht en de zoon kreeg het zwaard in de handen geduwd. Hij hief het zwaard op met volle kracht om de dodelijke slag aan zijn vader toe te brengen, maar het lemmet vloog uit het gevest en kwam met zijn punt in de houten brug terecht. Gezien een executie slechts een keer kon plaatsvinden werden vader en zoon onmiddellijk vrijgelaten, maar door de emoties begaf hun hart het en stierven ze een vroege dood. In het Stadsmuseum Gent (Bijloke) bewaart men een schilderij uit 1608 van Pieter Pieters dat dit verhaal uitbeeldt. Tot op het einde van de achttiende eeuw stond er op de brug een beeldengroep die deze legende afbeeldde. Albrecht Dürer vermeldde deze beeldengroep in het verslag van zijn bezoek aan Gent in april 1521.
Schuman-Josaphat-Tunnel

Der zweigleisige Schuman-Josaphat-Tunnel verbindet auf einer Länge von 1,25 km die Bahnhöfe Schuman und Meiser. Der Tunnel ist ein wichtiges Element der Modernisierung des Brüsseler Vorortzugsystems, welches unter S-Bahn Brüssel vermarktet wird. Damit wird die Reisezeit vom Europaviertel zum Flughafen Zaventem von 30 Minuten auf weniger als 15 Minuten verkürzt und die Nord-Süd-Hauptbahnstrecke entlastet. Die Eröffnung erfolgte am 4. April 2016. Details Das Projekt begann im Juni 2008 und sollte ursprünglich mit der Inbetriebnahme im Dezember 2015 abgeschlossen werden. Laut Bauherrin Infrabel sollte sich die Inbetriebnahme wegen der derzeitigen „allgemeinen Sicherheitslage“ auf den 9. April 2016 verzögern. Letztendlich eröffnet wurde der Tunnel am 4. April 2016. Der Tunnel beginnt in der Rue Archimede/Archimedesstraat und verläuft unter der Avenue de Cortenbergh/Kortenberglaan, der Rue Stevin/Stevinstraat und unter dem bestehenden Belliard-Tunnel. Die Strecke verläuft anschließend über den Place de Jamblinne de Meux/Jamblinne de Meuxplein zur Avenue Eugène Plasky/Eugène Plaskylaan und Avenue Émile Max/Émile Maxlaan, wo ein Anschluss des neuen Tunnels an die bestehende unterirdische Bahnlinie besteht. Eine Arbeitsgemeinschaft, die zu 60 % aus Gesellschaften der niederländischen BAM-Gruppe (Wayss & Freytag Ingenieurbau AG, Galère, CEI-De Meyer) und zu 40 % aus nicht zur BAM-Gruppe gehörenden Firmen (Jan De Nul, Franki Geoconsult) besteht, hat den Auftrag zur Herstellung dieser Bahnverbindung erhalten. Zu dem Projekt mit einem Gesamtvolumen von über 200 Millionen Euro gehört auch die Anpassung des Bahnhofes Schuman. Da der Tunnel durch ein Wohngebiet verläuft und bei den EU-Institutionen beginnt, bemühte man sich, die Belastungen durch die Baustelle gering zu halten, so dass ein Großteil der Baumaßnahmen unterirdisch erfolgte. Ein Teil des Tunnels wurde direkt unter einem existierenden Autotunnel ausgehoben. Die Fahrebene des Autotunnels wird dabei als temporäre Dachkonstruktion des Bahntunnels verwendet. Weblinks Projektseite bei Infrabel Ausführliche bebilderte Beschreibung (französisch) Projektbroschüre (französisch) (PDF; 3,1 MB) Einzelnachweise
Schuman-Josaphat tunnel

The Schuman-Josaphat tunnel (French: Tunnel Schuman-Josaphat; Dutch: Schuman-Josafattunnel) is a 1,250-metre-long (4,100 ft) double track rail tunnel in Brussels, Belgium, which entered into service on 4 April 2016. It links line 161 (Brussels-Namur) just after Meiser station and line 26 (Halle-Vilvoorde) at the Cinquantenaire/Jubelpark tunnel just before Schuman station. The line is numbered L161A. A key component of the Brussels Regional Express Network (RER/GEN) project, the tunnel passes beneath the Avenue Plasky/Plaskylaan, the Place de Jamblinne de Meux/Jamblinne de Meuxplein and the Cortenbergh/Kortenberg road tunnel. The position of the tunnel in the Brussels rail network is shown in the simplified map on the right. Benefits of the project include reducing the journey time from the European Quarter (Brussels-Schuman and Brussels-Luxembourg railway stations) to the airport from half an hour to less than 15 minutes by opening a direct route and avoid having to change at Brussels-North railway station, as well as opening a parallel route through Brussels to take pressure off the saturated North–South connection Project details The project began in June 2008 and was planned to take 1,645 days to complete. Construction is taking place in two phases. Firstly, the shell was dug out, which finished in late 2011. Secondly, equipping the tunnel with tracks, etc. was scheduled to last from late 2010 to late 2013. In fact, track laying began in 2014. The tunnel was expected to be officially opened on 12 December 2015, but the opening was postponed until 9 April 2016 because the mandatory safety test could not be held due to the Brussels lockdown. The opening date was designed in the framework of the Brussels RER 2015 plan, which had to be modified until the tunnel could be put into service. The safety test was eventually held on 25 February 2016, and the tunnel opened on 4 April. The cost of the tunnel is estimated at €210 million, funded through Beliris, a joint venture between the Belgian Federal State and the Brussels Region. The project is also managed by Infrabel. Unusual construction techniques were used to limit disturbance to local residents and protect the appearance of Brussels. It was decided to carry out the work without opening the tunnel from the surface so the digging is being done without a tunnel boring machine, but rather by hand or using small excavators. The Cortenbergh road tunnel was built with extra deep foundations to accommodate a future rail tunnel beneath it. Elsewhere, the tunnel passes close beneath the cellars of buildings, and in any case delivering a TBM in central Brussels would have created great disruption. Similar techniques were used during the construction of the underground junction passing under Antwerpen-Centraal railway station. References External links rail-be.net: amateur photos of Belgian railways, L161 section including progress photos of the tunnel
Túnel Schuman-Josaphat

El Túnel Schuman-Josaphat​ (en francés: Tunnel Schuman-Josaphat; en neerlandés: Schuman-Josaphattunnel) es un doble túnel ferroviario de 1250 m que se está construyendo en Bruselas, Bélgica. Vinculará la línea 161 (Bruselas-Namur), justo después de la estación de Meiser y la línea 26 (Halle-Vilvoorde) en el túnel del Cincuentenario / Jubelpark justo antes de la estación de Schuman . Se numerará La línea L161A. Un componente clave del proyecto de Bruselas RER, pasará por debajo de la avenida Plasky / Plaskylaan, place de Jamblinne de Meux / Jamblinne de Meuxplein y el túnel vehicular Cortenbergh / Kortenberg. El proyecto comenzó en junio de 2008 y fue planificado para completarse en 1645 días. La construcción se lleva a cabo en dos fases. En primer lugar, la cubierta fue excavada, que se terminó a finales de 2011. En segundo lugar, el equipamiento del túnel con la pista, etc está programada para durar desde finales de 2010 hasta finales de 2013. El túnel debe estar operativa en 2013 y el sistema de trenes RER en 2016. Véase también Túnel Anexo:Grandes túneles Referencias
Schuman-Josafattunnel

De Schuman-Josafattunnel (Frans: Tunnel Schuman-Josaphat) is een spoortunnel in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De tunnel heeft een lengte van 1.250 meter en vormt een directe link tussen station Schuman op spoorlijn 161 en station Meiser op spoorlijn 26. De tunnel werd geopend op 4 april 2016, daar waar eerst sprake was van december 2015. Dit uitstel was het direct gevolg van de terreurdreiging voor Brussel na de aanslagen in Parijs van november 2015. Door de overbelasting van veiligheidsdiensten kon de cruciale crisisoefening in de tunnel niet uitgevoerd worden. De rampoefening werd dan gehouden op 25 februari 2016, een maand voor de Brusselse aanslagen. In de periode voorafgaand aan de opening werden de perronsporen in Schuman van deze tunnel gebruikt als eindpunt voor stoptreinen zonder reizigers. Het spoortraject begint vanaf het station Brussel-Luxemburg met eigen sporen (Voorheen een derde spoor vanaf Luxemburg met een kopspoor in Schuman) tot het station Schuman waar de sporen afbuigen van lijn 161. Bij het station heeft het spoortraject zijn eigen perronsporen. Deze perronsporen lopen door de hal van het metrostation Schuman (de treinen zijn zichtbaar vanaf de metroperrons). Vanaf het metrostation begint de echte spoortunnel die onder de Kortenbergtunnel loopt. Bij de kruising met de Eugène Plaskylaan loopt de tunnel in noordoostelijke richting onder deze laan door tot spoorlijn 26 bereikt wordt. De tunnel biedt een oplossing voor capaciteitsproblemen waar het Brusselse spoorwegennet mee te kampen heeft. Ook met het oog op het Gewestelijk ExpresNet dat een nog grotere belasting van het net zal betekenen. De tunnel maakt eveneens een bijkomende treinverbinding tussen de Europese wijk en de luchthaven mogelijk. Naast de bestaande verbinding via de spoorlijn 26 en de spoorlijn naar Leuven is een enkelsporige aansluitboog aangelegd tussen de spoorlijn 26 en spoorlijn 25N, waardoor de luchthaven vanuit de noordkant benaderd kan worden. Deze route is bovendien korter en sneller. De tunnel kostte 365 miljoen euro. Dienstregeling Er rijden volgens de eerste dienstregelingen alleen treinen gedurende de weekdagen. Twee stoptreindiensten komende van Etterbeek en verder gebruiken de tunnel. Daarnaast gebruiken twee IC treindiensten de tunnel om de luchthaven te bereiken. De stoptreindiensten via Merode worden gehandhaafd. Op weekdagen rijden ongeveer acht treinen per uur door de nieuwe tunnel (vier in elke richting). De tunnel wordt gebruikt door IC-17 Brussels Airport Zaventem-Dinant, S5 Mechelen-Geraardsbergen en S9 Leuven-Eigenbrakel en S19 Brussels Airport Zaventem-Charleroi. Zie kaart[dode link].
Tunelul Schuman-Josaphat (Bruxelles)

Tunelul Schuman-Josaphat (fr Tunnel Schuman-Josaphat; nl Schuman-Josaphattunnel) este un tunel feroviar din Regiunea Capitalei Bruxelles. Tunelul are o lungime de 1.250 de metri și asigură o legătură directă între gara Bruxelles-Schuman de pe linia 161 și gara Meiser de pe linia 26, situată în cartierul Josaphat. Inaugurare Tunelul a fost deschis pe 4 aprilie 2016, deși termenul prevăzut inițial era decembrie 2015. Această amânare a avut drept cauză directă amenințările teroriste din Bruxelles în perioada imediat următoare atentatelor de la Paris, din noiembrie 2015. Din cauza suprasolicitării serviciilor de securitate, exercițiile de siguranță în tunel și de evacuare în caz de criză nu au putut fi efectuate. Testele de siguranță au fost executate abia pe 25 februarie 2016, cu doar o lună înainte de atentatele de la Bruxelles. În perioada anterioară deschiderii tunelului, peroanele din gara Schuman erau folosite ca punct terminus pentru garniturile de tren fără pasageri. Descrierea proiectului Traseul feroviar începe cu propriile linii dedicate de la Gara Bruxelles-Luxemburg către Gara Bruxelles-Schuman, unde șinele se contopesc în linia 161 a Infrabel. În gara Schuman noul traseu are propriile peroane, care traversează în diagonală stația de metrou Schuman. Din acest motiv, trenurile sunt vizibile de pe peroanele de metrou. De la gara Schuman începe tunelul feroviar propriu-zis, situat sub tunelul rutier Kortenberg. Din locul în care ajunge sub bulevardul Eugène Plasky, tunelul cotește spre nord și continuă pe sub această arteră până la intersecția cu linia 26 a Infrabel. Tunelul reprezintă o soluție pentru problemele de capacitate cu care se confruntă rețeaua feroviară din Bruxelles. De asemenea, tunelul era o componentă absolut necesară în perspectiva implementării Rețelei Expres Regionale, care, prin noile trasee introduse și prin sporirea frecvenței trenurilor, va pune o și mai mare presiune pe rețeaua feroviară curentă. Nu în ultimul rând, tunelul face posibilă legătura directă între Cartierul European și aeroportul Brussels Airport. Suplimentar față de conexiunea existentă via linia 26 și a liniei spre Leuven, tunelul închide un arc între liniile 26 și 25N prin care se poate ajunge la aeroport dinspre partea de nord. Această rută este în plus mai scurtă și mai rapidă. Construcția tunelului a costat 365 milioane de euro. Orarul trenurilor Conform primului mers al trenurilor de după inaugurare, prin tunelul Schuman-Josaphat circulă garnituri doar în zilele lucrătoare. Două trenuri personale ce vin dinspre Etterbeek folosesc mai departe traseul subteran. Suplimentar, două trenuri IC circulă prin tunel pentru a ajunge la aeroport. Trenurile personale via Merode au fost menținute în circulație. În timpul săptămânii circulă în jur de opt trenuri pe oră prin noul tunel, câte patru în fiecare direcție. Serviciile IC care folosesc tunelul sunt IC-25 și IC-40. Liniile suburbane S sunt S5 Mechelen – Geraardsbergen și S9 Leuven – Braine-l'Alleud.. (Vezi harta). Note Materiale media legate de Tunelul Schuman-Josaphat (Bruxelles) la Wikimedia Commons