NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Westoutre British Cemetery

Westoutre British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Westouter, een deelgemeente van Heuvelland. De begraafplaats ligt 325 m ten noorden van het dorpscentrum. Ze werd ontworpen door William Cowlishaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats heeft een oppervlakte van 1.350 m² en is omgeven door een bakstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat ongeveer in het midden aan de straatzijde. Er worden 180 doden herdacht, waarvan 52 niet geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis Westouter bleef gedurende de ganse oorlog in geallieerde handen. De begraafplaats werd gestart in oktober 1917 en bleef in gebruik tot april 1918 toen tijdens het Duitse lenteoffensief het front was genaderd tot ongeveer 2,5 km. Van april tot augustus 1918 werd de begraafplaats gebruikt door Franse troepen. Daarna opnieuw door Britse troepen van augustus tot oktober 1918. Na de oorlog werden de 72 Franse graven die er toen lagen naar een Franse begraafplaats overgebracht. Er werden toen ook graven bijgezet die afkomstig waren van de omliggende slagvelden en de Ieperboog. De graven van de kleinere begraafplaatsen Bixschote German Cemetery en Kemmel French Cemetery No 2 werden ook naar hier overgebracht. Er liggen nu 167 Britten (waarvan er 49 niet geïdentificeerd konden worden), 5 Canadezen (waaronder 3 niet geïdentificeerde) en 3 Nieuw-Zeelanders. Voor 5 Britten werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer teruggevonden werden en men aanneemt dat ze zich onder de naamloze graven bevinden. Drie Chinezen van het Chinese Labour Corps worden bij de Britse slachtoffers gerekend. Er liggen ook 4 Britten en 1 Fransman uit de Tweede Wereldoorlog, die in mei 1940 sneuvelden tijdens de terugtrekking naar Duinkerke. Onderscheiden militairen Eric Stuart Dougall, majoor bij de 88th Brigade, Royal Field Artillery. Hij ontving het Victoria Cross (VC) voor zijn uitzonderlijke dapperheid en bekwaam leiderschap en was ook drager van het Military Cross (MC). Hij sneuvelde op 14 april 1918 in de leeftijd van 32 jaar en is een van de vier slachtoffers die worden herdacht met een Special Memorial. R.B. Powell-Johnson, luitenant bij de Royal Garrison Artillery en Charles Gordon Harrison, onderluitenant bij het South Lancashire Regiment werden onderscheiden met het Military Cross (MC). Percy John Dix Farmer, compagnie-kwartiermeester sergeant bij het Norfolk Regiment; Horace Harrington, kwartiermeester sergeant bij het Royal Army Medical Corps en F. M. Ralph, sergeant bij de Royal Garrison Artillery werden onderscheiden met de Meritorious Service Medal (MSM). de korporaals Cuthbert Brookes en Benjamin Pescod en soldaat H. Kivell ontvingen de Military Medal (MM). De begraafplaats werd in 2009 als monument beschermd. Externe links Westoutre British Cemetery op de website van de CWGC. Westoutre British Cemetery op de website van WO1.be
Kerkhof van Kemmel

Het Kerkhof van Kemmel is een gemeentelijke begraafplaats in het Belgische dorp Kemmel (Heuvelland). Het kerkhof ligt rond de Sint-Laurentiuskerk. Britse oorlogsgraven Er zijn verschillende Commonwealth begraafplaatsen in de omgeving van Kemmel maar tussen oktober 1914 en maart 1915 werd ook het kerkhof gebruikt voor bijzettingen. Kemmel lag gedurende de ganse oorlog dicht bij het front behalve tijdens het Duitse lenteoffensief toen het dorp tussen maart en september 1918 in Duitse handen viel. Er liggen 25 Britse militairen uit de Eerste Wereldoorlog begraven waaronder 3 die niet meer geïdentificeerd konden worden. Aan de noordoostzijde van de kerk bevindt zich een perk met 21 graven en aan de zuidelijke kant nog eens 4 verspreide graven. Voor 15 slachtoffers werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer gelokaliseerd konden worden. De Commonwealth War Graves Commission staat in voor het onderhoud. In de CWGC-registers staat de begraafplaats genoteerd als Kemmel Churchyard.
Mausoleo d'Oultremont

Il mausoleo d'Oultremont (mausolée d'Oultremont), conosciuto anche come mausoleo di Clémentine d'Oultremont (mausolée de Clémentine d'Oultremont), dal nome della nobile belga durante il quale mandato è stato costruito, cappella di Nostra Signora della Buona Speranza (chapelle Notre-Dame-de-la-Bonne-Espérance) o cappella di Nostra Signora del Rifugio (chapelle Notre-Dame-du-Refuge), è un mausoleo sepolcrale situato nel cuore della frazione vallese di Houtaing, comune di Ath, dedicato al casato d’Oultremont. Il monumento è stato classificato come importante sito per il patrimonio culturale della Vallonia prima nel 1993 poi nel 2013. Storia Il mausoleo, in stile neo-gotico, è stato costruito nel 1894 sotto la direzione dell'architetto Victor Évrard. Note Bibliografia Le patrimoine monumental de la Belgique, Liegi, Editions Mardaga, 1988, ISBN 2-8021-0086-6, 9782802100867. Xavier Deflorene, La chapelle funéraire de Clémentine d'Oultremont à Houtaing, Annales du Cercle royal d'Histoire et d'Archéologie d'Ath et de la Région et musées Athois, Ath, 1996-1997. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Mausoleo d'Oultremont
Château De Lovie

Le château De Lovie est un château situé à Proven, entité de la commune belge de Poperinge. Histoire Le château a été construit en 1856 par l’architecte courtraisien Pierre Nicolas Croquison pour Jules van Merris (1831-1899), échevin de Poperinghe. Jules meurt en 1899, sans héritiers de son épouse Pauline van Outryve d'Ydewalle. Après sa mort, et un conflit entre héritiers, le château est acheté par le comte Joseph de Brouchoven de Bergeyck (1874-1922) lors d'une vente publique en 1912. Il avait épousé la comtesse Marie Cornet d'Elzius de Peissant (1871-1923), fille de Raymond (nl) et de la baronne Marguerite Whettnall (fille du baron Charles Whettnall (nl) et petite-fille du général de Jever). Le 1er juin 1917, le général Hubert Gough y établit le quartier général de la cinquième armée britannique, et de là, il commanda la Bataille de Passchendaele, aussi appelée la troisième bataille d'Ypres, de juillet à novembre 1917. En 1929, le domaine est acheté par la province de Flandre-Occidentale. Le château devint le siège du sanatorium Saint-Idesbald que visita la reine Elisabeth le 17 juillet 1932. Le château Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des châteaux belges par région Liste des monuments historiques de Poperinge Liens externes "Kasteel van Duras" De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed Portail de la Flandre-Occidentale Portail des châteaux
Kasteel de Lovie

Het kasteel De Lovie bevindt zich in het West-Vlaamse Poperinge. Het werd gebouwd in 1856 door de Kortrijkse architect Pierre Nicolas Croquison in opdracht van Jules van Merris (1831-1899) uit Poperinge. Het bezit werd in 1912 verkocht aan Joseph de Brouchoven de Bergeyck (1874-1922). Op 1 juni 1917 vestigde generaal Hubert Gough hier het hoofdkwartier van het Britse Vijfde Leger, en van hieruit voerde hij van juli - november 1917 het commando over de Derde Slag om Ieper (de slag bij Passchendaele). In 1929 werd het doorverkocht aan de provincie West-Vlaanderen en kwam het tot 1960 in gebruik als zetel van Sanatorium Sint-Idesbald. Later werd het kasteel eigendom van het De Lovie Centrum voor begeleiding van personen met een verstandelijke handicap vzw. Rond de Lovie liggen de Sixtusbossen. Externe links "Kasteel De Lovie" De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed
Château Hof Ter Linden

Hof Ter Linden est un château située dans le village belge de Edegem (Région flamande). Histoire La plus ancienne mention du château date de 1277. Le château actuel fut construit entre 1770 et 1773. Il passa par la suite aux comtes d'Oultremont, aux Bois d'Aische, aux Mayer van den Bergh, aux barons de Roest d'Alkemade. Le château Annexes Articles connexes Liste des châteaux belges par région Liste des monuments historiques d'Edegem Liens externes Kasteel met park Hof ter Linden (ID: 12915) (De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed) Edegem Portail d'Anvers et de sa province Portail des châteaux Portail de la protection du patrimoine
Hof ter Linden (Edegem)

Het kasteel Hof ter Linden is een classicistisch kasteel in de Antwerpse gemeente Edegem. De oudste vermelding dateert uit 1277. Het Hof ter Linden groeide nadien uit tot een dorpskasteeltje. Het huidige kasteel is gebouwd tussen 1770-1773 door Simon-Josephus de Neuf, naar het ontwerp van Coreblom. Het park is in de 19e eeuw door de familie d’Oultremont aangelegd. Sinds 2012 is het eigendom van de gemeente, het Agentschap Natuur en Bos en de vzw Kempens Landschap. Hiervoor was het eigendom van de familie de Roest d'Alkemade Oem de Moesenbroeck. Het kasteel heeft een rechthoekige omgrachting en een hierop aansluitende T-vormige vijver. Het park van het kasteel loopt uit tot aan Fort 5 en is zeer boomrijk. Kasteeldomein Park Het domein bestaat uit een afwisseling van loofbos en graslanden. Het bos bestaat grotendeels uit inheemse boomsoorten, waaronder: gewone en rode beuk (Fagus sylvatica en Fagus sylvatica f. purpurea), zomereik (Quercus robur), linde (Tilia), gewone es (Fraxinus excelsior), haagbeuk (Carpinus betulus) en de uitheemse tamme kastanje (Castanea sativa). In de zichtas van het kasteel staan twee monumentale rode beuken. Verspreid op het domein staan nog meer imposante bomen. Dubbele dreef Het Hof ter Linden is toegankelijk via een dubbele dreef van zomerlinden (Tilia platyphyllos). Deze historische dreef is 260 m lang en verbindt het kasteel met de Sint-Antoniuskerk in het centrum. Omwille van zijn hoge erfgoedwaarde werd deze lindendreef in 2010 beschermd als monument. Kruishaag van beuk Ten westen van de hoofdingang staat een gevlochten kruishaag van beuk (Fagus sylvatica). Deze werd aangelegd in de 19de eeuw om het domein af te sluiten en is beschermd als monument omwille van de historische en esthetische erfgoedwaarde en de zeldzaamheid ervan.
Château Coninxdonck

Le château Coninxdonck est un château situé à Gentbrugge, entité de la commune belge de Gand (Région flamande). Histoire Le château fut construit en 1313 par Baldwin Borluut. La famille du baron de Thysebaert et de Gentbrugge est propriétaire du château de 1507 à 1826. En 1793, le château est pillé et brûlé au moment de la révolution française. L'arrière du château est restauré en 1814. En 1828, il est acheté par Mlle Sloovere, épouse de M. Van Melckebeke van de Nieuwenhuyse (leur mariage fut béni par Hugo Verriest). Le château Liens internes Liste des châteaux belges par région Liens externes "Kasteel Coninxdonck (ID: 26482)", De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed Portail de la Flandre-Orientale Portail des châteaux Portail de la protection du patrimoine
Kasteel Coninxdonck

Het Kasteel Coninxdonck (ook: Slooverskasteel) is een kasteel in de tot de gemeente Gent behorende plaats Gentbrugge, gelegen aan de Koningsdonkstraat 116-120. Geschiedenis Een ouder kasteel op deze plaats wordt genoemd in 1313, toen het eigendom was van Elisabeth Muysconinckx die vrouwe was van Coninxdonck en gehuwd met Boudewijn Borluut. Mogelijk zijn de fundamenten van dit kasteeltje nog aanwezig. Het huidige kasteeltje is begin 19e-eeuws en gebouwd in empirestijl. In 1890 werd het nog uitgebreid. Gebouw Het kasteel ligt in de noordoosthoek van een omgracht domein. Het domein omvat verder een omgrachte hoeve, een vijver, bijgebouwen en een boomgaard. De voorgevel heeft een portiek van twee bouwlagen voorzien van pilaren en gekroond door een driehoekig fronton. In het kasteel bevinden zich nog twee salons en een centrale hal in empirestijl. Bijgebouwen zoals een tuinhuis en een dienstwoning met stallen en koetshuis, dateren van 1890.
Château de Lesve

Le château de Lesve est un château situé en Wallonie à Lesve, dans de la commune belge de Profondeville. Histoire De 1503 à 1548, la seigneurie de Lesve appartient à la famille Goblet, puis à la famille d'Oultremont. En 1700, il passa au baron Denis-François de Retz de Brisuela de Chanclos. La famille de Chanclos revendirent le château au maître de forges Jean-Michel Raymond. Il passa ensuite par héritage aux d'Hoffschmidt puis aux barons de Jacquier de Rosée. Il appartient à présent à la famille Henry de Frahan Le château C'est un château classique de la 2e moitié du 18e siècle, agrandissant une bâtisse plus ancienne, du milieu de ce même siècle. Le château appartient désormais à la famille de Hemptinne. Liens internes Liste des châteaux belges par région Liste du patrimoine immobilier classé de Profondeville Liens externes Inventaire Régional du patrimoinerimoine fiche/92101-INV-0097-02: Château de Frahan / Château de Lesve Biens classés: Château de Lesve Portail de la province de Namur Portail des châteaux Portail de la protection du patrimoine
De Beemden (Landen)

De Beemden is een natuurreservaat in Landen (Vlaams-Brabant, België). Het reservaat omvat een recreatiedomein en een natuurgebied, met een totale oppervlakte van 7 hectare. Het is gelegen in de vallei van de Zeype en de Molenbeek en eigendom van de stad Landen, die het beheer ervan toevertrouwde aan Natuurpunt . Het gebied bestond oorspronkelijk uit hooi- en graasweiden, waarop de vroegere eigenaar vijvers liet uitgraven. De natuur kon haar gang gaan, wat het ontstaan mogelijk maakte van 6 biotopen op een relatief kleine oppervlakte. Tussen de vijvers ontstonden spontaan kleine wilgenbosjes, waar onder andere spechten en de wielewaal hun nesten maken. Het relatief zuivere grondwater in de vijvers maakt een zeer gevarieerd waterleven mogelijk, gaande van de grote geelgerande watertor tot libellen, vissen en ijsvogels. Wilde eend, waterhoen en meerkoet bouwen hier hun nesten, de blauwe reiger gebruikt de vijvers als jachtgebied. Naast de verschillende grassoorten, vindt men hier ook planten die zich thuis voelen in een droge, kalkrijke omgeving. Opvallend zijn onder andere de hokjespeul (Astragalus glycyphyllos), het vijfvingerkruid (Potentilla reptans) en de wilde marjolein (Origanum vulgare). Hier kan men in de zomer talrijke soorten dagvlinders waarnemen. Vanaf dit opgehoopte terrein heeft men een goed uitzicht op het rietveld, het broedgebied van de kleine karekiet, de rietzanger, de rietgors en nog vele andere moerasvogels.
Kasteel Diepensteyn

Het Kasteel Diepensteyn is een oude middeleeuwse waterburcht doorheen de eeuwen meermaals verbouwd, gelegen in Steenhuffel, deelgemeente van het Vlaams-Brabantse Londerzeel. Van leen tot graafschap De burcht en het nabijgelegen dorp waren in de 13e eeuw eigendom van de heren van Bouchout, met Diepensteyn als centrum van de heerlijkheid. Initieel was het een leen van het Hertogdom Brabant, in 1685 werd het het centrum van een graafschap, van de Graven van Maldeghem. De laatste bewoners verlieten het kasteel na de Franse Revolutie. Verschillende bouwkundige fases In 1147 werd op de locatie een houten wachttoren opgetrokken door Wouter van Craynhem, later van Wange en vervolgens van Bouchout genoemd, als onderdeel van de verdedigingslinie van het Huis van Brabant. In 1290 werd de wachttoren vervangen door een donjon in steen, met een houten palisade. In 1357 werd de waterburcht afgewerkt, en in 1460 uitgebreid met een nieuw poortgebouw en een ophaalbrug. De burchtmuur werd in 1517 afgebroken en een lustkasteel met een nieuwe brug werd opgetrokken, die in 1616 werd verbouwd en uitgebreid met een gaanderij. Het poortgebouw, koetshuis en de stallen dateren van 1675, de oorspronkelijke donjon en een aantal bijgebouwen werden in 1719 afgebroken. In 1825 werd een belangrijk deel van het complex gesloopt, meer bepaald het poortgebouw, het koetshuis en de stallen en werden de omliggende vijvers en grachten gedempt. De resterende kasteelvleugel is 17e-eeuws. In 1960 werd een woonhuis aan de resterende vleugel aangebouwd. Hedendaage wederopbouw In 1980 werd het historisch gebouw beschermd en erkend als monument van onroerend erfgoed. Het kasteel is sinds 1989 eigendom van de NV Diepensteyn. Destijds gelieerd aan de Palmbrouwerij stond zij in voor de restauratie en wederopbouw van het kasteel die van 1993 tot 1995 liep. Met de restauratie werd opnieuw een vijver rond het kasteel aangelegd, samen met het tuinpark. De NV - sinds de overname van de brouwerij door de Swinkelsgroep een volledig autonome onderneming - heeft sinds 2018 bijkomende renovatiewerken doorgevoerd die voornamelijk aan de donjon een meer Venetiaanse aanblik hebben gegeven.
Kasteel van Hardelingen

Het Kasteel van Hardelingen is een herenhuis aan Hardelingenstraat 5 te Sint-Huibrechts-Hern. Oorspronkelijk was dit domein een allodiaal bezit, dat in 1215 door Rodolphus, proost van het kapittel van de Onze-Lieve-Vrouwekerk te Tongeren, aan dit kapittel werd geschonken. Dit kapittel bezat de lage, middelbare en hogere heerlijke rechten. In de 14e eeuw was de voogdij in handen van ene Karel Marteal, die ook heer was van Werm. Eind 18e eeuw kwam er een einde aan het feodalisme en werd het domein verkocht aan de particuliere familie Schaetzen. De hoeve van het domein werd in de 19e eeuw sterk verbouwd en in 1927 werd het gebouw nog uitgebreid met een torentje en een haakse vleugel. Het herenhuis wordt omringd door een Engelse tuin. Externe link Onroerend erfgoed
Cimetière militaire Plus Douve Farm

Le cimetière militaire La Plus Douve Farm ou La Plus Douve Farm cemetery est un cimetière militaire britannique de soldats de la Première Guerre mondiale, situé dans le village belge de Ploegsteert. Le cimetière se trouve à 3,2 km au nord du centre du village et à 950 m au sud-est de Wulverghem. Il a été conçue par Charles Holden avec la collaboration de William Cowlishaw et est entretenu par la Commonwealth War Graves Commission. Le site a une forme irrégulière et est entouré d'un mur de briques. L'accès se fait par un pont au-dessus d'un fossé. La Croix du Sacrifice se dresse sur un plateau bas directement à la porte d'entrée. De l'autre côté de la ferme adjacente, à 90 m au nord, se trouve un cimetière annexe, le cimetière militaire de Ration Farm. Il s'y trouve 345 tombes identifiées. Histoire Il y avait deux fermes dans la vallée de la Douve. L'un d'eux, La Petite Douve, fut la cible d'une attaque réussie du 7th Canadian Infantry Battalion en novembre 1915. L'autre, qui était aux mains des Alliés pendant la majeure partie de la guerre, a été utilisé comme quartier général de bataillon. Le cimetière a été lancé par la 48e division (South Midland) en avril 1915 et utilisé jusqu'en mai 1918, date à laquelle il est tombé aux mains des Allemands lors de l'offensive allemande du printemps. Aujourd'hui, 101 Britanniques, 88 Canadiens, 86 Australiens, 61 Néo-Zélandais et 9 Allemands y sont enterrés. Tombes Soldats distingués Edward Adams, capitaine dans l' infanterie australienne a reçu la Croix militaire (MC). le sergent-major de compagnie Joseph Bernard McGowan et le sergent Joseph Gordon Morris ont reçu la Médaille de conduite distinguée (DCM). Les caporaux Rupert James Bond, George Campbell Davies, Ernest Ellis Islip et Hubert Harry Styles Street et l'artilleur Harry Kingsnorth ont reçu la Médaille militaire (MM). Personnel militaire mineur Robert Edward Watson, soldat dans l' infanterie australienne, AIF avait 16 ans lorsqu'il a été tué au combat le 24 mars 1918. Siften Douglas Mann, soldat dans l' infanterie canadienne avait 17 ans lorsqu'il a été tué au combat le 30 décembre 1915. Alias Le caporal Frederick George Moody a servi sous le pseudonyme de Frederick George Minter dans l' infanterie australienne, AIF. Le soldat Alexander Sutherland King a servi dans l' infanterie canadienne sous le pseudonyme d' Alexander Sutherland. le soldat Hugh Wilson McCabe a servi dans l' infanterie canadienne sous le pseudonyme de J. Dennis. Le soldat Edwin Carey Whyte a servi dans l' infanterie canadienne sous le pseudonyme d' Edwin Carey. Liens externes Cimetière de la ferme La Plus Douve sur le site du CWGC. Cimetière de la ferme de La Plus Douve sur le site WW1.be Liste des sites funéraires et mémoriels du Front Ouest sur le site de l'UNESCO. Portail de la mort Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la Belgique
La Plus Douve Farm Cemetery

La Plus Douve Farm Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Ploegsteert. De begraafplaats ligt 3,2 km ten noorden van het dorpscentrum en 950 m ten zuidoosten van Wulvergem. Ze werd ontworpen door Charles Holden met medewerking van William Cowlishaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het terrein heeft een onregelmatige vorm en is omgeven door een bakstenen muur. De toegang is via een brugje over een sloot. Het Cross of Sacrifice staat op een laag plateau direct aan het toegangshek. Aan de andere kant van de aangrenzende boerderij, 90 m noordelijker, ligt Ration Farm (La Plus Douve) Annexe. Er worden 345 doden herdacht. Geschiedenis In de vallei van de Douvebeek bevonden zich twee boerderijen. Een ervan, La Petite Douve, was in november 1915 het doelwit van een geslaagde aanval door het 7th Canadian Infantry Battalion. De andere die tijdens het grootste deel van de oorlog in geallieerde handen was, werd gebruikt als bataljonshoofdkwartier. De begraafplaats werd gestart door de 48th (South Midland) Division in april 1915 en gebruikt tot mei 1918 toen ze tijdens het Duitse lenteoffensief in Duitse handen viel. Nu ligger er 101 Britten, 88 Canadezen, 86 Australiërs, 61 Nieuw-Zeelanders en 9 Duitsers begraven. Graven Onderscheiden militairen Edward Adams, kapitein bij de Australian Infantry werd onderscheiden met het Military Cross (MC). compagnie sergeant-majoor Joseph Bernard McGowan en sergeant Joseph Gordon Morris ontvingen de Distinguished Conduct Medal (DCM). de korporaals Rupert James Bond, George Campbell Davies, Ernest Ellis Islip en Hubert Harry Styles Street en kanonnier Harry Kingsnorth ontvingen de Military Medal (MM). Minderjarige militairen Robert Edward Watson, soldaat bij de Australian Infantry, A.I.F. was 16 jaar toen hij op 24 maart 1918 sneuvelde. Siften Douglas Mann, soldaat bij de Canadian Infantry was 17 jaar toen hij op 30 december 1915 sneuvelde. Aliassen korporaal Frederick George Moody diende onder het alias Frederick George Minter bij de Australian Infantry, A.I.F.. soldaat Alexander Sutherland King diende onder het alias Alexander Sutherland bij de Canadian Infantry. soldaat Hugh Wilson McCabe diende onder het alias J. Dennis bij de Canadian Infantry. soldaat Edwin Carey Whyte diende onder het alias Edwin Carey bij de Canadian Infantry. Externe links La Plus Douve Farm Cemetery op de website van de CWGC. La Plus Douve Farm Cemetery op de website van WO1.be