NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Zwartven (Oudsbergen)

Het Zwartven is een ven gelegen in het Ophovenerbos op het Kempens Plateau in de gemeente Oudsbergen. Het ven is gelegen in het natuurgebied Duinengordel, en eenvoudig toegankelijk via het wandel- en fietsroutenetwerk. Ontstaan Net als andere vennen in deze regio (oa. Ruiterskuilen en Turfven) is het Zwartven ontstaan door zandverstuiving en wordt het uitsluitend gevoed door regenwater.
Zwartven

Zwartven är en sumpmark i Belgien. Den ligger i provinsen Limburg och regionen Flandern, i den nordöstra delen av landet, 90 km nordost om huvudstaden Bryssel. I omgivningarna runt Zwartven växer i huvudsak blandskog. Runt Zwartven är det tätbefolkat, med 297 invånare per kvadratkilometer. Källor
Sint-Gerebernuskerk

De Sint-Gerebernuskerk is een voormalige parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Geel behorende plaats Punt, gelegen aan de Antwerpseweg 137. In 1942 werd Punt een zelfstandige parochie. De kerk werd gebouwd in 1949 naar ontwerp van René Joseph Van Steenbergen sr. De kerk is gewijd aan Sint-Gerebernus, de biechtvader van Sint-Dimpna en samen met haar onthoofd. Het was de enige kerk die aan deze heilige is gewijd. Het betreft een bakstenen zaalkerk in sobere historiserende stijl. Achter het koor bevindt zich een open klokkentoren, vervaardigd van staalprofiel. Op 19 september 2021 werd de laatste kerkdienst in de Sint-Gerebernuskerk gehouden, alvorens deze werd onttrokken aan de eredienst.
Sint-Franciscuskerk (Elsum)

De Sint-Franciscuskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Geel behorende plaats Elsum, gelegen aan de Dr.-Peetersstraat 88. Geschiedenis Elsum behoorde aanvankelijk tot de Sint-Amandusparochie te Geel. In 1969 werd Elsum een zelfstandige parochie die in 1974 officieel werd erkend. In 1971-1972 werd een kerk gebouwd naar ontwerp van Eugeen Spiessens. Gebouw De zaalkerk, in de stijl van het naoorlogs modernisme, is gebouwd in beton met enkele bakstenen en glazen wanden. De kerk heeft een plat dak en voor de kerk bevindt zich een betonnen zuil met een kruis, waarin een klokje hangt.
Varkensmarkt (Brussel)

De Varkensmarkt (Frans: Rue du Marché aux Porcs) is een plein in Belgische stad Brussel. Geschiedenis De Varkensmarkt is vernoemd naar de activiteit die er plaatsvond tot 1660. Het was toen een brede straat, in 1641 geplaveid, tussen de Verlorenkostpoort op de voormalige Kleine Vesten en de in 1561 geopende kanaalhaven. De markt werd in 1660 overgebracht naar het Blauw Gelege aan de overzijde van het Schuitendok, waarna men ging spreken over de Oude Varkensmarkt (de huidige) en de Nieuwe Varkensmarkt. Rond 1700 verhuisden de varkens weer naar de andere kant van het dok, ter hoogte van de huidige Schuitenkaai. Deze "nieuwe" Nieuwe Varkensmarkt bleef bestaan tot de opening van het slachthuis aan de Ninoofsepoort in 1851. Vanaf dan ging de Oude Varkensmarkt weer gewoon Varkensmarkt heten. Tijdens de Septemberdagen van 1830 leden de regeringstroepen pijnlijk gezichtsverlies op de Varkensmarkt. 800 ruiters en infanteristen onder kolonel Van Balveren stuitten op een barricade bemand door een dertigtal Brusselaars die weigerden doorgang te verlenen. De soldaten openden het vuur maar liepen elkaar in de weg en werden vanuit de huizen bekogeld met kasseien, flessen en pannen. De kolonne sloeg in wanorde op de vlucht. Een honderdtal soldaten vond de dood en er werden verschillende gevangenen gemaakt, onder wie luitenant-kolonel Schenofsky en huzarenmajoor Van Borselen. De volledige westkant van de Varkensmarkt werd gesloopt na het dempen van de binnenhaven in 1910-1911. Langs de achteruitgeschoven rooilijn kwamen in de jaren 30 appartementsgebouwen, waaronder een gebogen volume ontworpen door L. Muller en A. Servais. Ligging De Varkensmarkt ligt in het centrum van Brussel met ten noorden van het plein de Locquenghienstraat en ten zuiden de Vlaamsesteenweg. Aan het plein liggen theater BRONKS en Le Cheval Marin. Op de Varkensmarkt staat het Monument voor de Pantsertroepen, in 1935 door E.G. Stubbe ontworpen. Het monument heeft als opschrift "AUX MORTS - DES - AUTO-BLINDES - 1914-1918 - 1940-1945", "ANVERS", "FLANDRES" en "REIGERSVLIET".
Nieuwe Graanmarkt

De Nieuwe Graanmarkt (Frans: Place du Nouveau Marché aux Grains) is een plein in de Belgische stad Brussel. Het ligt ten noordwesten van het centrum van de stad aan de Antoine Dansaertstraat en heeft een rechthoekig grondplan. Op ongeveer 100 meter naar het zuidoosten ligt de Oude Graanmarkt. Aan het plein staat de Protestantse Kerk en het Hôtel Mosselman. Geschiedenis Het plein werd ontworpen in 1787 door de architecten Remy Nivoy en Claude Fisco op de site van het vroegere klooster van de Witte Zusters van de Roos van Jericho. Het was een neoklassiek project dat door zijn regelmaat brak met de organische binnenstad. De Duitse reisauteur Georg Forster kwam er in 1790 en trof "een schoon, ruim, open plein" aan, "waarop elke graansoort haar bestemde plaats gekregen heeft. Er zijn palen gesteld met borden daaraan, waarop men Boonen, Boekweit, Tarwe, Rogge, Haver, Gerst enz. leest." Tot 1967 hield men dagelijks een vroegmarkt van graan, groenten en fruit. De verkopers waren 'boerkozen', groentenkwekers uit Brussel en later steeds meer uit het Pajottenland. Het plein werd deels een openluchtparking en deels een basketbalveld. Op het plein staat er een standbeeld van Jean-Baptiste Van Helmont gemaakt door de beeldhouwer Gerard Vanderlinden (1830-1911). Dit beeld werd onthuld op 15 juli 1889 en is gemaakt van wit marmer.
Vieux Marché aux Grains

Le Vieux Marché aux Grains (en néerlandais : Oude Graanmarkt) est une place du centre de Bruxelles. Géographie C'est une rue irrégulière située à l’ouest de la place Sainte-Catherine qu’elle prolonge, plantée à l’avant d’une double rangée d’arbres, puis coudée et se rétrécissant en entonnoir vers la rue des Chartreux. Cet espace a été constitué après le comblement, au milieu du XVIe siècle, de la partie sud d’un fossé de la première enceinte, le fossé des Dames Blanches. La partie nord (l’actuelle place Sainte-Catherine) fut transformée à la même époque en bassin. L’endroit servit probablement de marché aux bestiaux dès 1563 et de marché aux grains en remplacement de la Vieille Halle aux Blés vers 1650. La dénomination actuelle s’explique par l’établissement, en 1787-1788, de la place du Nouveau Marché aux Grains. À cette occasion, le front ouest fut interrompu par la percée de la rue de la Braie et de la rue de Jéricho, absorbée par la rue A. Dansaert en 1890-1891 et élargie dans les années 1920. Jusqu'aux années 1990, la partie ouest de la place est une grande surface asphaltée, dépourvu d'arbres et accueille du parking sauvage. En deux reprises, en 1992 et 1994, le Comité de défense des habitants de Bruxelles-Centre, membre d'Inter-Environnement Bruxelles, soumet un projet d'îlot central arboré au programme Bruxelles mobile de la Fondation Roi Baudouin et de la Région de Bruxelles-Capitale. Fin 1995, ville et région s'alignent sur un projet semblable, la place est réaménagée par la suite. Des travaux ont lieu en 2023 pour la construction d'une auberge de jeunesse. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Oude Graanmarkt » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Liste des monuments classés de Bruxelles-ville Ancien siège des cristalleries du Val-Saint-Lambert Couvent Notre Dame de la Rose de Jéricho Liens externes Portail de Bruxelles Portail des routes
Oude Graanmarkt

De Oude Graanmarkt (Frans: Vieux Marché aux Grains) is een plein in de Belgische stad Brussel. Het plein ligt ten zuidwesten van het centrum van de stad, vlak bij het Muntplein en de Antoine Dansaertstraat en ligt dus in de Brusselse vijfhoek. Vlakbij ligt ook de Beurs van Brussel. Geschiedenis Het plein is een gedempte oude walgracht uit de 16e eeuw. De straat/plein ontstond in het midden van de 16de eeuw, na demping van het zuidelijk deel van de zogenaamde Witte Jouffrouwengrecht (Frans: Fossé des Dames Blanches), een vroegere walgracht van de eerste stadsomwalling. De Witte Juffrouwen waren de regularissen van Jericho die hier in 1456 buiten de eerste stadsmuur waren neergestreken. Nog in het midden van de 16de eeuw werd het noordelijk gedeelte omgevormd tot een dok, het huidige Sint-Katelijneplein. Aanvankelijk, vanaf 1563, werd er een veemarkt gehouden en later, vanaf ongeveer 1650, kwam er een graanmarkt, ter vervanging van de markt op het Oud Korenhuis. De huidige benaming kwam er in 1787-1788 na aanleg van de Nieuwe Graanmarkt. De westelijke gevelwand werd hierbij onderbroken door de aanleg van de Moutstraat en de voormalige Jerichostraat. Vooral op mooie dagen doet het pleintje, nu eigenlijk een verbreding van de straat, tegen het Sint-Katelijneplein, een beetje Provençaals aan, met zijn vele terrasjes onder de bomen. Referenties De Oude Graanmarkt (rue du Vieux Marché aux Grains) - Brussel Vijfhoek Een geschiedenis van Brussel, R. Jacobs Overzicht kaarten Oude Graanmarkt Brussel 16e-20e
Sint-Michielskerk (Oevel)

De Sint-Michielskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Westerlo behorende plaats Oevel, gelegen aan Oeveldorp 11. Geschiedenis Al in 1189 was sprake van een bedehuis, waarvan het patronaatsrecht in dat jaar aan de Abdij van Tongerlo kwam. De kerk werd bediend vanuit genoemde abdij en kende geen te Oevel verblijvende priester. Pas in 1625 kwam te Oevel een priester die er ook woonachtig was. In 1870 werd de huidige kerk gebouwd naar ontwerp van Pieter Jozef Taeymans. Hierbij bleef de 15e-eeuwse toren behouden. Gebouw Het betreft een bakstenen georiënteerde neogotische kruisbasiliek. De ingebouwde westtoren is 15e-eeuws en uitgevoerd in Kempense gotiek. De toren heeft vier geledingen en een ingesnoerde naaldspits. Zowel het koor als de transeptarmen zijn driezijdig afgesloten. Interieur De kerk heeft een schilderij van Sint-Sebastiaan (2e helft 17e eeuw). Er is een gepolychromeerd beeld van de aartsengel Michael (16e eeuw), een Onze-Lieve-Vrouw van Smarten (17e eeuw) en Sint-Anna verklaart Maria de Schrift (18e eeuw). De preekstoel en de orgelkast zijn in rococostijl. Het overige kerkmeubilair is grotendeels neogotisch.
's Gravenkasteel (Lippelo)

Het Gravenkasteel is een kasteel in het Belgische dorp Lippelo. Het kasteel werd in de periode 1662-1664 gebouwd in opdracht van baron Jacob Ferdinand de la Pierre, heer van Fay, als uitbreiding van het toenmalige "Hof Ten Damme". Het Gravenkasteel dankt zijn benaming aan de adellijke familie van de graven van Salm, dewelke het kasteel zo'n 80 jaren bewoonden tijdens de 18de eeuw. In de loop der jaren veranderde het kasteel meermaals van eigenaar. In het jaar 1895 werd het kasteel verkocht aan mevrouw Mathilde Maria Moretus De Bouchout-Geelhand. Deze laatste liet het kasteel in 1902 volledig renoveren. In 1914 werd het, toen deels vernieuwd, kasteel beschoten vanuit het fort van Bornem. Het kasteel raakte zwaar beschadigd en werd vanaf 1916 heropgebouwd. Op 5 oktober 1927 werd het Gravenkasteel verkocht aan de naamloze vennootschap "l'Auxiliaire du Progrès", dewelke er met de nv Avicola een kippenkwekerij oprichtte. Woon- en zorgcentrum Gravenkasteel Sedert 1963 verhuurde de nv het kasteel aan Willy De Maegd. Deze bood tijdens de eerste jaren onderdak en verzorging aan 32 bejaarden in de kamers van het kasteel. Op 14 oktober 1965 kocht de familie De Maegd het Gravenkasteel en liet er in 1968 een verpleegtehuis bouwen in de tuin van het kasteel. De familie De Maegd verkocht het tehuis aan de in 2004 opgerichte groep Soprim@. In 2010 begon een grondige vernieuwing van het Woonzorgcentrum. Een nieuwbouw werd opgetrokken en alle oude gebouwen werden gesloopt. Deze verbouwing verliep in fases, zodat er geen bewoners dienden te verhuizen naar andere zorgcentra. De voltooiing van de gebouwen vond plaats in 2012. Het huidige woon- en zorgcentrum Gravenkasteel bezit 200 kamers. Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Antwerpen
Брузилия

Резиденция Брузилия е извита сграда в квартал Скарбек в Брюксел, Белгия, до парк Йосафат. Проектирана е от белгийския архитект Жак Кузиние, а строежа трае от 1970 до 1974 година. На 35 етажа и 100 метра (330 фута) висока, тя е била най-високата сграда от всички жилищни сгради в Белгия допреди 142 метра (466 фута) високата кула на Ъп-сайт да бъде завършена в Брюксел през 2014 г. Горните етажи предлагат просторна гледка към Брюксел и отвъд него (на север чак до Антверпен, а в ясен ден и до атомната електроцентрала Дул). Първоначално сградата е трябвало да бъде два пъти по-широка. Лявата половина е построена първа, заедно с основите на дясната, но дясната кула е отложена за неопределено време поради първата нефтена криза. През 2014 г. долната част на сградата е завършена в различен стил върху основите предвидени за дясната част. Външни препратки Брусилия на SkyscraperPage Брусилия на Емпорис Бележки
Brusilia

Das Brusilia ist ein Wohnturm in der Nähe des Josaphatparks in Schaerbeek, einer Gemeinde der belgischen Hauptstadt Brüssel. Es ist eines der höchsten Gebäude in Belgien. Der Turm wurde vom Architekten Jacques Cuisinier 1967 entworfen. Am 16. November 1967 wurden die Baupläne genehmigt. Der erste Spatenstich folgte am 17. September 1969, die eigentlichen Bauarbeiten begannen jedoch erst 1970 und wurden im Jahr 1974 vollendet. Ursprünglich war ein Komplex aus drei, jeweils 100 Meter hohen Türmen geplant, die zusammen einen Kreis bilden sollten. Schlussendlich wurde aber nur ein Turm gebaut. Brusilia hat 39 Etagen, drei davon befinden sich jedoch unterirdisch. Es ist das höchste Gebäude in Schaerbeek und nach dem Up-site das zweithöchste Wohngebäude in Brüssel. Unter den höchsten Wohngebäuden in ganz Belgien befindet es sich auf Rang drei, nach dem Up-site in Brüssel und dem Europacentrum in Ostende. Die Brusilia wurde auf dem Gelände des ehemaligen Sportpaleis Schaerbeek gebaut, wo bis 1965 das Zesdaagse van Brussel-Rennen organisiert wurde. Dieses Gebäude wurde Anfang 1967 abgerissen. Weblinks Brusilia. In: Structurae
Brusilia

The Résidence Brusilia, or simply the Brusilia, is a curved high-rise in the Schaerbeek municipality of Brussels, Belgium, next to Josaphat Park. It was designed by the architect Jacques Cuisinier and built from 1970 to 1974. At 35 storeys and 100 metres (330 ft) tall, it remained the tallest all-residential building in Belgium until the completion of the 142-metre-tall (466 ft) UP-site tower in Brussels in 2014. The upper floors offer a wide view over Brussels and beyond (as far north as Antwerp and Doel Nuclear Power Station on a clear day). Originally, the building was supposed to be double the width. The left half was built first, together with the foundations of the right half, but the right tower was postponed sine die because of the first oil crisis. In 2014, a lower building was completed in a different style on the right side foundations. References External links Brusilia on SkyscraperPage Brusilia on Emporis
Torre Brusilia

La Torre Brusilia​ (en francés: Tour Brusilia) es un edificio en el distrito de Schaerbeek de Bruselas, Bélgica, junto al parque Josafat. Fue diseñado por el arquitecto belga Jacques Cuisinier y construyó entre 1970 y 1974. Tiene 35 tiendas y 100 metros (330 pies) de altura, lo que lo convierte en el edificio más alto de tipo residencial en Bélgica. Un registro que perderá por la torre UP-site, también en Bruselas, una vez que se termine esta. Las plantas superiores ofrecen una amplia vista sobre Bruselas y más allá (hacia el norte hasta Amberes). Originalmente, el proyecto consistió en tres torres de pie en un círculo, de las que sólo se ha construido una. Véase también Anexo:Edificios más altos de Bruselas Referencias
Brusilia

La Résidence Brusilia (appelée généralement le Brusilia) est une tour d'habitation en arc de cercle située près du parc Josaphat, à Schaerbeek (Bruxelles, Belgique). Le bâtiment, qui compte 2 sous-sols et 35 étages, atteint la hauteur de cent mètres. C’est la plus haute tour de logement de Belgique jusqu'à la construction de la tour UP-site, inaugurée en 2014. Histoire Le Brusilia fut construit en 1970 par l'architecte belge Jacques Cuisinier, à l’endroit exact du palais des sports de Schaerbeek qui fut rasé quelques années auparavant. À l'arrière de l'immeuble, sur la rue de Jérusalem, un supermarché, un magasin et une station-service furent construits sous la toiture du parking du supermarché. Au départ, il était prévu que le bâtiment ait le double de largeur. La partie gauche fut construite en premier, ainsi que les fondations de la partie droite, dont la construction fut postposée sine die à cause de la première crise pétrolière. En 2014, un bâtiment plus bas, d'un style différent, fut construit sur ces fondations. La plupart des appartements traversent l'immeuble et offrent une vue à presque 360° sur Bruxelles et ses environs (dont Anvers à 40 km et la centrale nucléaire de Doel à 52 km). Adresse : 100-104 avenue Louis Bertrand, 1030 Schaerbeek (Bruxelles). Articles connexes Jacques Cuisinier Liste des plus hauts bâtiments de Bruxelles Liste des plus hauts gratte-ciel de l'Union européenne Notes et références Liens externes (en) Le Brusilia sur SkyscraperPage (en) Le Brusilia sur Emporis Portail de Bruxelles Portail des gratte-ciel
Brusilia

De Brusilia is een woontoren in Brussel (Schaarbeek), gelegen aan de Louis Bertrand- en Voltairelaan, in de buurt van het Josaphatpark. Het is het hoogste gebouw van Schaarbeek en is de vierde hoogste woontoren van België na UP-site, de Antwerp Tower en het Europacentrum. De toren werd ontworpen door architect Jacques Cuisinier in 1967. Nadat het Bijzonder Bestemmingsplan voor het gebied werd goedgekeurd op 16 november 1967, volgde de eerstesteenlegging op 17 september 1969. De eigenlijke bouw begon in 1970 en eindigde in 1974. Oorspronkelijk zou het complex uit drie torens van 100 meter bestaan die in kringvorm met elkaar in relatie staan. Hiervan is uiteindelijk slechts 1 toren gebouwd. De woontoren telt 36 verdiepingen plus 3 ondergrondse verdiepingen. Het merendeel van de appartementen biedt een prachtig 360° uitzicht over Brussel en zijn omgeving. Op heldere dagen kan men zelfs de steden Mechelen (20km) en Antwerpen (40km) vanaf de bovenste verdiepingen onderscheiden, alsook de kerncentrale Doel (52 km). De Brusilia ligt op de plaats van het vroegere Sportpaleis van Schaarbeek, waar tot 1965 de Zesdaagse van Brussel werd georganiseerd. Dit gebouw werd begin 1967 afgebroken. Externe link Website met informatie over de Brusilia
Sint-Bavokerk (Noorderwijk)

De Sint-Bavokerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Herentals behorende plaats Noorderwijk, gelegen aan Ring 7. Geschiedenis De eerste vermelding van de kerk is van 1607. Daarin werd melding gemaakt van een kerk die tijdens de godsdiensttwisten (einde 16e eeuw) door de Geuzen in brand was gestoken. Deze kerk zal grotendeels 15e-eeuws geweest zijn. In de loop der eeuwen werden tal van herstellingen uitgevoerd. In 1870 werd de kerk afgebroken, waarbij de toren werd gespaard om in de nieuwe kerk te worden geïntegreerd. Het ontwerp van de nieuwe kerk was van Johan van Gastel, terwijl later Pieter Jozef Taeymans het werk overnam. Gebouw Het betreft een georiënteerde bakstenen neogotische kruisbasiliek met voorgebouwde 15e-eeuwse westtoren en driezijdige koorsluiting. De toren heeft vijf geledingen, twee daarvan vormen de zandstenen onderbouw met een band van ijzerzandsteen. De drie bovenste geledingen zijn in baksteen uitgevoerd en de toren heeft een ingesnoerde naaldspits. Interieur Het interieur heeft kleurige neogotische schilderingen die gestileerde symbolen voorstellen. Het kerkmeubilair is gedeeltelijk uit de oude kerk afkomstig, zoals een preekstoel (1662) en diverse 17e- en 18e-eeuwse beelden. Daarnaast zijn er schilderijen als Onze-Lieve-Vrouw met slapend Jezuskind (16e eeuw), de vermenigvuldiging van de broden en de vissen en Sint-Hiëronymus (beide 17 eeuw). Daarnaast zijn er 18e-eeuwse grafstenen. De kerk bezit daarnaast ook veel neogotische meubelen, namelijk de altaren, de communiebank, de biechtstoelen en het koorgestoelte.
Sint-Jan de Doperkerk (Herentals)

De Sint-Jan de Doperkerk is een parochiekerk in de Antwerpse stad Herentals, gelegen in de wijk Molekens, aan Populierenlaan 1. In 1966 werd de Sint-Jan de Doperparochie opgericht in de wijk, die ten zuiden van het Albertkanaal is gelegen. De zaalkerk werd gebouwd van 1969-1970 in de stijl van het brutalisme. Opvallend is de lage, open en in beton uitgevoerde klokkentoren boven de ingang. Verder kenmerkt het gebouw zich door een plat dak. De kerk bezit een kruisweg, waarvan de staties vervaardigd werden door Griet Wouters en uitgevoerd zijn in keramiek.
Begijnhofkerk (Herentals)

De Begijnhofkerk of Sint-Catharinakerk is de kerk van het Begijnhof Herentals, gelegen aan het Begijnhof. Geschiedenis In 1599 begon men met de bouw van de kerk en in 1614 was deze voltooid. In 1655 werd een westportaal gebouwd. Van 1780-1787 werd een grote sacristie gebouwd, waar eerst een scholierenkoor was. In 1874 werd het interieur in neogotische trant gewijzigd en daarbij werden ook sommige vensters in deze stijl uitgevoerd. De kerk wordt omsloten door een voormalig kerkhof. Gebouw Het betreft een laatgotische pseudobasiliek met een kort transept, onder geknikt zadeldak. Voor de bouw zijn materialen gebruikt van het vroegere, buiten de stad gelegen, begijnhof. Dit betrof baksteen en zandsteen, waarmee in de voorgevel de speklagen werden uitgevoerd. Het noordertransept heeft een trapgevel, evenals de naastgelegen sacristie. De zuidelijke transeptgevel is een tuitgevel van 1884. Het koor is driezijdig afgesloten. Op het zadeldak bevindt zich een dakruiter van 1754-1756 met peervormige bekroning. Interieur De meeste schilderijen worden bewaard in het Begijnhofmuseum. De kerk bezit gepolychromeerde houten beelden van de 16e tot en met de 19e eeuw, waaronder een calvarie (16e eeuw), een piëta (1e helft 17e eeuw), Sint-Antonius van Padua en Sint-Franciscus (18e eeuw). Het hoofdaltaar is van 1889, de zijaltaren zijn van oorsprong 17e-eeuws, koorbanken van 1670-1673, de communiebank (1664-1667), preekstoel (1680) en een biechtstoel (1634). De glas-in-loodramen zijn van 1874 en 1888-1890.
Sint-Jorishof (Gent)

Het Sint-Jorishof of Cour Saint-Georges is een historisch gebouw in Gent dat in de middeleeuwen het hof van de Sint-Jorisgilde was, een gilde van kruisboogschutters. Het bevindt zich tegenover het stadhuis en het perceel liep in de middeleeuwen tot aan het Belfort. Hier stond de eerste lakenhal. De gilde kocht het pand en richtte tussen 1469 en 1477 het huidige gotisch gildehuis op. In 1477 logeerde Maria Van Bourgondië hier. Het doorstond de volgende eeuwen relatief ongeschonden. In 1909 werd het gebouw eigendom van de Stad Gent. Het werd in 1911-1912 een eerste keer gerestaureerd onder leiding van de architect Hendrik Geirnaert. Het beeld van Sint-Joris boven op de trapgevel werd bij deze restauratie vervaardigd door Geo Verbanck. In 2000 werd de gevel opnieuw gerestaureerd. Het gebouw vormt een geheel met het aanliggende gebouw, de 'Witte Moor' of 'Grote Moor'. In het midden van de 20e eeuw was het een van de meest prestigieuze restaurants, bij de Gentenaars bekend als Cour Saint-Georges.. Het gebouw werd door het stadsbestuur in pacht gegeven en deed dienst als hotel. Het stond dan een hele tijd leeg en werd zelfs door krakers bewoond. Sinds 2014 was het gebouw opnieuw open als restaurant en brasserie. Ook het koetshuis kreeg een nieuwe bestemming als feestzaal. Er waren vele werkzaamheden om de verschillende niet in gebruik zijnde verdiepingen, de kapel, de binnenkoer en de oude brouwerij te restaureren of een nieuwe functie te geven. Sinds juni 2024 is in het Sint-Jorishof een spaghettirestaurant "Mister Spaghetti". Sindsdien is het binnenplein weer toegankelijk. Tijdens de Gentse Feesten is daar pop-up De BinnenCour. Er zijn plannen om datzelfde jaar het koetshuis te gebruiken voor spinning. Hotel Cour Saint-Georges Aan de overzijde van de straat, Nederpolder, ligt het hotel Cour Saint-Georges. Een tijd lang werd door dit hotel ook kamers uitgebaat in het 'echte' Sint-Jorishof, maar de pachtovereenkomst is hiervoor sinds 2009 afgelopen.