NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bareldonkkapel

De Bareldonkkapel, Donkkapel of Kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeën is een kapel in het gehucht Donk in de Belgische gemeente Berlare. De Bareldonkkapel staat schuin ingeplant op de zuidwestelijke flank van de Kapelleberg (16 meter), de hoogste rivierduin in de oude Scheldemeander van Berlare. Geschiedenis Over de vroege geschiedenis van de kapel is weinig bekend. Ze klimt zeker op tot begin 14e eeuw, getuige geglazuurde bakstenen tegeltjes met typisch Vlaamse motieven die in 1959 onder de vloer van het koor werden gevonden. Mogelijk werd de kapel opgericht door de plaatselijke heren die de heerlijkheid Bareldonk in hun bezit hadden. Mogelijk werd de kapel in de 15e eeuw vergroot of heropgebouwd. In de 16e eeuw vermeldde Antoon de Mortagne, toenmalig heer van Bareldonk, dat de kapel door zijn voorouders werd gesticht. In 1585 werd er melding gemaakt van vernielingen tijdens de godsdiensttroebelen. Na de restauratie werd de kapel in 1639 opnieuw ingewijd door Antonius Triest, de bisschop van Gent. In 1652 werd de kapel toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeën en werd een ommegang opgericht met houten kapelletjes, opgehangen aan de muren van de kapel. Tussen 1771 en 1774, toen de heerlijkheid van Berlare en het kleinere Bareldonk (deels) in handen waren van de familie vanden Meersche, werd de kapel verbouwd in rococo/Lodewijk XV-stijl. De voorgevel werd aangepast, vensteropeningen gewijzigd, een nieuw klokkentorentje werd geplaatst, het interieur kreeg een stucplafond en tegen de zuidkant van het koor werd een kleine sacristie aangebouwd. Het altaar werd in 1774 gewijd door de Gentse bisschop Govaart Geeraard van Eersel. In 1887 werd Bareldonk erkend als proosdij, deels gelegen op het grondgebied van Berlare en deels dat van Uitbergen, met de Bareldonkkapel als bidplaats, afhangend van de Sint-Martinuskerk in Berlare. In 1935 werd er een calvarieberg met levensgrote beelden (gemaakt door Aloïs De Beule) en zeven kapelletjes aan het bedevaartsoord toegevoegd. De Bareldonkkapel is een beschermd monument sinds 1942. In augustus 2009 beweerde de Gentse advocaat Johan Vanden Abeele dat het verdwenen paneel De rechtvaardige rechters verborgen is in een van de kapelletjes op de calvarieberg achter de Bareldonkkapel. Zie ook Lijst van onroerend erfgoed in Berlare Externe links (nl) Bareldonkkapel op Berlare.be (nl) Bareldonkkapel in de Inventaris Onroerend Erfgoed
Irish House Cemetery

Irish House Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Kemmel (Heuvelland). Ze ligt ongeveer 1,8 km ten oosten van het dorpscentrum. Deze kleine rechthoekige begraafplaats is ontworpen door William Cowlishaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het terrein is ongeveer 570 m² groot en is omheind met een natuurstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat centraal aan de oostelijke muur. De begraafplaats is vanaf de weg bereikbaar via een 100 m lang graspad. Er worden 121 doden herdacht, waarvan 44 niet geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis De naam van deze begraafplaats komt van een nu verdwenen boerderij die door de Britten 'Irish House' werd genoemd. In juni 1917 startte de 16th (Irish) Division met de aanleg ervan en het werd met tussenpozen gebruikt tot september 1918. Er liggen nu 103 Britten (waarvan er 40 niet geïdentificeerd konden worden) en 14 Australiërs begraven. In een massagraf liggen 33 officieren en manschappen van de 1st Gordon Highlanders. Zij kwamen om tijdens een aanval van de 3rd Division op Wijtschate in december 1914 en werden door de 11th Royal Irish Rifles in juni 1917 hier herbegraven. Voor één Australiër werd een Special Memorial opgericht omdat zijn graf niet meer teruggevonden werd en men neemt aan dat hij onder een naamloze grafzerk ligt. Er liggen ook nog 4 onbekende Duitsers onder 1 grafsteen begraven. Onderscheiden militairen korporaal F. Latham en soldaat Francis Harry Morrison ontvingen de Military Medal (MM). In 2009 werd de begraafplaats als monument beschermd. Externe links Irish House Cemetery op de website van WO1.be Irish House Cemetery op de website van de CWGC.
Colne Valley Cemetery

Colne Valley Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Boezinge, een deelgemeente van de stad Ieper. De begraafplaats ligt 1,9 km ten zuidoosten van het dorpscentrum en aan de oostzijde van het kanaal van Ieper naar de IJzer, ook nog Ieperlee genoemd. Ze werd ontworpen door Wilfred Von Berg. Het terrein is ongeveer 380 m² groot en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Er worden 47 Britten herdacht, waarvan er 30 behoren tot de 49th (West Riding) Division. Vier slachtoffers konden niet meer geïdentificeerd worden. Geschiedenis De begraafplaats werd in juli 1915 aangelegd door de bataljons van de 49th (West Riding) Division en is genoemd naar een nabijgelegen loopgraaf. Colne Valley Cemetery werd nog tot februari 1916 gebruikt. Tot eind juli 1917 lag de begraafplaats in het niemandsland, waarna ze heroverd werd tijdens de Slag om Pilckem Ridge aan het begin van de Derde Slag om Ieper. In 2009 werd de begraafplaats als monument beschermd. Graven Op de grafzerk van kapitein Maynard Percy Andrews staat een Franstalig onderschrift dat als volgt luidt: Personne ne peut avoir un plus grand amour que de donner sa vie pour ses amis. Varia Door de hevige regenval in vorige jaren werd de begraafplaats overspoeld door water en modder. In 2015 werd het niveau van de begraafplaats verhoogd en een betere drainage aangelegd. Tevens werd de ommuring volledig vernieuwd en een schuilhuisje in de zuidelijke hoek bijgebouwd. Externe links Colne Valley Cemetery op de website van de CWGC. Colne Valley Cemetery op de website van WO1.be
Herz-Jesu-Basilika (Antwerpen)

Die Basilika des Heiligen Herzens (niederländisch Basiliek van het Heilig Hart) ist eine römisch-katholische Kirche in Antwerpen-Berchem, Belgien. Die Kloster- und Wallfahrtskirche des Bistums Antwerpen war die erste Basilica minor der Welt mit dem Patrozinium des Heiligen Herzens Jesu und die erste Basilika in Belgien. Geschichte Papst Pius IX. stiftete den Grundstein für den Kirchenbau aus der Calixtus-Katakombe. Dieser wurde am 8. September 1875 in Anwesenheit des päpstlichen Gesandten Vincenzo Vannutelli gelegt. Die einschiffige, neugotische Kirche wurde 1878 nach den Plänen der Architekten Joseph Van Riel und Jules Bilmeyer fertiggestellt. In diesem Jahr wurde sie auch vom Papst zur Basilica minor erhoben, die feierliche Weihe fand am 17. August statt. Architektur Die einschiffige Kirche mit fünf Jochen im Langhaus und einem schmalen Joch im Chorraum wird von einer fünfseitigen Apsis abgeschlossen. Die öffentliche Kapelle auf der Westseite wurde 1904 vergrößert. Die Fassade hat ein Tympanon über dem Hauptportal mit einer Darstellung von Christus, der sein heiliges Herz zeigt. Die Basilika, der Kreuzgang und der dahinter liegende Garten bilden einen Teil des geschützten Stadtbildes Kardinaal Mercierlei-De Merodelei. Ausstattung Die vier Putten um den Altar wurden vom französischen Bildhauer M. Dufraine geschaffen. Altar, Tabernakel, Ziborium, Leuchter und Monstranz sind Werke des Künstlers Armand-Calliat aus Lyon. Die Glasfenster sind von Leon Lefèvre (Maison Lusson, Paris), der auch die Glasfenster der Sainte-Chapelle in Paris renoviert hat. Kloster Das angrenzende Kloster war ursprünglich für die Kongregation der Töchter des Herzens Jesu bestimmt. Der Bau wurde vermutlich kurz nach Juni 1889 begonnen. In der Basilika war Marie de Jésus Deluil-Martiny (1841–1884) beigesetzt, die 1989 von Papst Johannes Paul II. seliggesprochen wurde. Sie war die ermordete Gründerin der Gemeinschaft. Am Samstag, den 28. September 2013, wurde dieser Schrein mit dem Leichnam von Berchem nach Rom gebracht. Dort findet er nun eine letzte Ruhestätte im Haupthaus des Ordens in der Via dei Villini. Die Schwestern zogen mit, einige nach Rom und andere nach Marseille, wo die Gründerin geboren wurde. Seitdem ist das Kloster von der religiösen Gemeinschaft Chemin Neuf bewohnt. Weblinks Einzelnachweise
Basiliek van het Heilig Hart (Berchem)

De Basiliek van het Heilig Hart aan de Merodelei in Berchem (Antwerpen) is de eerste basiliek ter wereld toegewijd aan het Heilig Hart. Geschiedenis Deze neogotische kerk werd opgericht in 1875 en voltooid in 1878, naar de plannen van de architecten Joseph Van Riel en Jules Bilmeyer. Paus Pius IX schonk de eerste steen. Deze werd op 8 september 1875 gelegd in aanwezigheid van Mgr. Vincent Vannutelli, pauselijk afgevaardigde. In 1878 werd de kerk door de paus tot basiliek verheven: de plechtige inwijding vond plaats op 17 augustus van hetzelfde jaar. Het aanpalende kloostergedeelte was aanvankelijk bestemd voor de Congregatie van de Dochters van Jesus' Heilig Hart. De bouw daarvan werd vermoedelijk kort na juni 1889 aangevat. In het verleden rustte in deze basiliek, opgeborgen in een glazen schrijn, het stoffelijk overschot van Marie Deluil-Martiny (1841-1884) die in 1989 zalig werd verklaard door paus Johannes-Paulus II. Ze was de vermoorde stichteres van de congregatie. Op zaterdag, 28 september 2013, werd dit schrijn met het lichaam verhuisd van Berchem naar Rome. Daar heeft het nu, in het hoofdhuis van de orde aan de Via dei Villini, een laatste rustplaats.De zusters verhuisden mee: sommigen naar Rome en anderen naar Marseille, waar de stichteres geboren werd. Sinds 2014 wordt het klooster bewoond door de religieuze gemeenschap Chemin Neuf. Exterieur De gevel van de kerk heeft een timpaan boven het hoofdportaal met een voorstelling van Christus die zijn Heilig Hart toont. Het Antwerpse duo J.B. De Boeck en J.B. Van Wint vervaardigde dit natuurstenen reliëf.Het bovenaan uitkragende torenelement in het midden van de voorgevel is een vormentaal die architect Bilmeyer ook gebruikte in de 20 jaar later gebouwde kapel van het Franciscanessenklooster in de Lange Kongostraat. De basiliek, het klooster en de achterliggende tuin maken deel uit van het beschermd stadsgezicht Kardinaal Mercierlei-De Merodelei. Interieur De vier beelden van cherubijnen rond het altaar zijn gemaakt door de Franse beeldhouwer M. Dufraine. Het altaar, tabernakel, ciborium, kandelaars en monstrans zijn het werk van de kunstenaar Armand-Calliat uit Lyon. Glasramen zijn van de hand van Leon Lefèvre (Maison Lusson) (Parijs) die ook de renovatie uitvoerde aan de glasramen van de Sainte-Chapelle in Parijs. Externe links Basiliek van het Heilig Hart (Berchem) in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed Foto begin 19de eeuw. Geschiedenis van Berchem.
Sint-Petrus en Pauluskerk (Elverdinge)

De Sint-Petrus en Pauluskerk in Elverdinge is een deel van het dekenaat Ieper en van de federatie Ieper zalige Jan van Waasten. Geschiedenis De Sint-Petrus en Pauluskerk was oorspronkelijk een Romaanse kerk uit de jaren 1100. In de 14e en 15e eeuw werd de kerk omgebouwd tot een laatgotische hallenkerk. In de Franse tijd werd de hele inboedel aangeslagen. In 1893 werd de torenspits herbouwd en werden er nieuwe glasramen aangebracht onder leiding van de Roeselaarse architect J. Soete. De glasramen van het middenkoor waren giften van het kasteel, de andere waren giften van parochianen. In 1910 werd het middenkoor verlengd en werden twee nieuwe sacristieën gebouwd. Gedurende de Eerste Wereldoorlog werd de kerk nagenoeg totaal vernield. Na de oorlog bleven alleen fragmenten van de zuidermuur met oude grafstenen en de toren (55 m) overeind. De wederopbouw startte in september 1921 door aannemer Henri Verbeure van St. Andries, naar de plannen van J. Coomans. De kerk werd terug in gebruik genomen op Pinksteren 1923. In de naoorlogse kerk zijn nu drie middenvensters in brandglas, met goede tekeningen en sterke kleuren. Boven het altaar van St. Livinus werd de beeltenis van deze Heilige gereproduceerd. Op het venster en boven het altaar van O.L. Vrouw zien we in gekleurd glas de H. Maagd ten hemel varen. De kerk is sinds 1939 een beschermd monument. Opmerking In 2004 werd de herdenkingsplaat van Christopher serocold Tennant ontdekt. Deze second lieutenant sneuvelde op 3 september 1917 nabij Langemark. Zijn lichaam werd begraven te Elverdinge op het Canada Farm Cemetery, langs de Elzendammestraat. In de jaren 1920 liet zijn moeder een herdenkingsplaat plaatsen in de kerk van Elverdinge. In 1960 werd deze koperen plaat bedekt met kerktapijt en de preekstoel. In november 2004 werden nieuwe tapijten geplaatst en werd de herdenkingsplaat teruggevonden. In 2008 werd boven het oksaal, achteraan de kerk een glas in lood raam geplaatst. Dit was een schenking van de familie Vanexem uit Elverdinge.
Binkermolen

De Binkermolen is een watermolen op de Abeek, die zich bevindt aan de Binkermolenstraat 1 te Reppel. Het is een middenslagmolen. De molen werd voor het eerst vermeld in 1437 en fungeerde aanvankelijk als oliemolen. Later werd het een korenmolen. Het was de banmolen van de Heer van Gerdingen. Reeds in 1845 werd de molen afgebeeld als een langgerekt gebouw. Het huidige stenen gebouw, uit 1906, heeft eenzelfde langgerekt grondplan. De molen en zijn omgeving kreeg in 1995 een beschermde status. In de nabijheid van de molen bevindt zich het natuurgebied Reppelerbemden.
Onze-Lieve-Vrouw-Geboortekerk (Overslag)

De Onze-Lieve-Vrouw-Geboortekerk is een kerk in Overslag in de provincie Oost-Vlaanderen, België. Het is een driebeukige kerk met vijf traveeën en een vierkante westertoren. De kerk is opgedragen aan Onze-Lieve-Vrouw-Geboorte. Geschiedenis De eerste stenen kerk werd in 1711-1712 gebouwd onder impuls van toenmalig bisschop van Gent Philips Erard van der Noot, op de plaats waar een houten noodkapel stond. Oorspronkelijk was het een kerk met één beuk. De eerstesteenlegging gebeurde in 1711 en de inwijding in 1712 gebeurde door de bisschop. Boven de ingang is het wapenschild van bisschop van der Noot in witsteen ingemetseld. In 1733 werden het hoofdaltaar en het plafond beschadigd door een brand, waarna in 1734 een nieuw hoofdaltaar geplaatst werd. Tussen 1851 en 1900 werd de kerk uitgebreid, er werden zijbeuken aangebouwd, de kerk werd verlengd en ook de huidige kerktoren dateert van deze periode. In 1995 gebeurde onder leiding van architect Johan Piot een uitgebreide renovatie waarbij onder andere het kerkportaal vernieuwd werd. Bezienswaardigheden Het hoofdaltaar dateert van 1734. In de zijbeuken bevinden zich het Onze-Lieve-Vrouwaltaar (noord) en het Heilige Corneliusaltaar (zuid), beiden gepolychromeerd en daterend van 1891 tot 1900. De eikenhouten biechtstoel werd vervaardigd rond 1870 en de preekstoel werd vernieuwd in 1906. Het zilveren zonnemonstrans met een hoogte van 63 cm dateert uit de 19de eeuw. “Jezus aan het kruis” werd in hout gebeeldhouwd rond 1730 en heeft een hoogte van 175 cm. Drie schilderijen (olieverf op doek) van 200 cm hoog en 130 cm breed uit de 19de eeuw van een onbekend kunstschilder stellen de “Heilige Coleta Boylet van Corbie”, de “Verschijning van O-L-Vrouw aan Margaretha van Cortona” en de “Heilige Ambrosius van Milaan” voor. Twee houten gepolychromeerde beelden van “O-L-Vrouw met Kind” en “H.Cornelis” werden rond 1891-1900 gebeeldhouwd. Kerkhof De begraafplaats bevindt zich nog steeds rond de kerk. In de zuidoostelijke hoek van het kerkhof werd in 1925 de “grot ter ere van Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangen” (ook wel “grot van Lourdes” genoemd) gebouwd, een initiatief van pastoor De Buyst. In 1927 werd de kerkhofmuur gebouwd met daarin de kapellen van Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeën. Ontwijding Omdat er te weinig gelovigen de kerk nog bezoeken werd er beslist om midden 2019 de kerk te ontwijden. Vanaf november 2017 werd een actie gestart om de bewoners van Overslag medezeggenschap te geven over de mogelijke toekomst van het kerkgebouw. In oktober 2021 werd beslist dat de lokale Brouwerij Broers zijn intrek zal nemen in de kerk. Zie ook Lijst van onroerend erfgoed in Wachtebeke Fotogalerij
Tudor (kasteel)

Tudor is een kasteeldomein in Sint-Andries, een deelgemeente van Brugge in West-Vlaanderen, België. Het domein bestaat uit bos, park, siertuinen en een kruidentuin. De belangrijkste bezienswaardigheid in het park is het neogotische landhuis in Tudorstijl. Het is gebouwd in 1904 en is daarmee een van de recentste kastelen in het Brugse. In 1980 kwam het kasteel en het domein in handen van de stad Brugge. Anno 2021 zijn in het kasteel salons, een restaurant en een bar gevestigd. Begin 2000 kwamen de kasteelgebouwen in privéhanden. De omliggende tuinen, kruidentuin en bossen zijn eigendom van de stad Brugge. Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in West-Vlaanderen
Rifle House Cemetery

Rifle House Cemetery is a Commonwealth War Graves Commission burial ground for the dead of the First World War located near Ypres on the Western Front. The cemetery grounds were assigned to the United Kingdom in perpetuity by King Albert I of Belgium in recognition of the sacrifices made by the British Empire in the defence and liberation of Belgium during the war. Foundation The cemetery takes its name from a strong point that stood in Ploegsteert Wood of which no trace now remains. Founded in November 1914, it was in use until June 1916. The cemetery fell into German hands on 10 April 1918 during the Spring Offensive, but fell back to the Allies on 29 September 1918 as the Hundred Days Offensive swept north and east. The cemetery was designed by W H Cowlishaw. Notable graves This cemetery contains the last resting place of Rifleman Robert Barnett of the 1st Battalion Rifle Brigade, who died on 19 December 1914. He was 15 years old. References External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Rifle House Cemetery at Find a Grave
Cimetière militaire Rifle House

Le cimetière militaire Rifle House ou Rifle House Cemetery est un cimetière militaire britannique de soldats de la Première Guerre mondiale, situé dans la commune belge de Comines-Warneton. Le cimetière est situé au milieu du bois de Ploegsteert, à environ 1,7 km au nord - est du centre du village de Ploegsteert. Elle a été conçue par William Cowlishaw et est entretenue par la Commonwealth War Graves Commission. Ce cimetière n'est accessible qu'à pied par un chemin forestion d'environ 1km. En chemin, on passe devant quatre autres cimetières militaires, à savoir : le cimetière militaire de Prowse Point, le cimetière militaire Mud Corner, le cimetière militaire de Toronto Avenue et le cimetière militaire du bois de Ploegsteert. Il y a 230 victimes enterrées, dont 1 non identifiée. Histoire Le nom de ce cimetière vient d'une fortification dont on ne retrouve plus de vestiges aujourd'hui. La 1st Rifle Brigade a commencé à y enterrer ses premiers morts en novembre 1914 et cela s'est poursuivi jusqu'en juin 1916. Le cimetière était un cimetière de première ligne, ce qui signifie que les tombes sont dans une position désordonnée. Lors de l'offensive allemande du printemps, le cimetière est aux mains de l'ennemi du 10 avril 1918 au 29 septembre de la même année. Il y a 228 Britanniques et 1 Canadien enterrés. Il y a aussi 1 tombe non identifiée. Tombes Militaire distingué Frank Coram Spain, caporal dans la Rifle Brigade a reçu la Distinguished Conduct Medal (DCM). Personnel militaire mineur Le carabinier Robert Barnett du 1er Bn. La Rifle Brigade a été tuée en attaquant la fortification Bird Cage le 15 décembre 1914. Il avait 15 ans, faisant de lui la plus jeune victime de ce cimetière. John Machin, soldat du Norfolk Regiment avait 17 ans lorsqu'il fut tué au combat le 19 septembre 1915. Alias le soldat J. Wallace a servi avec les Royal Scots sous le pseudonyme de J. Ross. Liens externes Cimetière de Rifle House sur le site Web du CWGC. Cimetière de Rifle House sur le site WW1.be Notes et références Portail de la mort Portail de la Première Guerre mondiale Portail de la Belgique
Rifle House Cemetery

Rifle House Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Belgische gemeente Komen-Waasten. De begraafplaats ligt midden in het Ploegsteertbos, ongeveer 1,7 km ten noordoosten van het dorpscentrum van Ploegsteert. Ze werd ontworpen door William Cowlishaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Vanaf de weg kan men deze begraafplaats enkel te voet bereiken langs een bospad van ongeveer 1 km. Onderweg passeert men nog vier andere militaire begraafplaatsen, nl: Prowse Point Military Cemetery, Mud Corner Cemetery, Toronto Avenue Cemetery en Ploegsteert Wood Military Cemetery. Er liggen 230 slachtoffers begraven waaronder 1 niet geïdentificeerde. Geschiedenis De naam van deze begraafplaats is afkomstig van een versterking, maar waarvan nu niets meer te vinden is. De 1st Rifle Brigade begon er in november 1914 hun eerste doden te begraven en dit ging door tot juni 1916. De begraafplaats was een frontlijnbegraafplaats waardoor de graven in een ongeordende positie liggen. Tijdens het Duitse lenteoffensief was de begraafplaats van 10 april 1918 tot 29 september van dat jaar in vijandelijke handen. Er liggen 228 Britten en 1 Canadees begraven. Er is ook nog 1 niet geïdentificeerd graf. Graven Onderscheiden militair Frank Coram Spain, korporaal bij de Rifle Brigade werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Minderjarige militairen Rifleman Robert Barnett van het 1st Bn. The Rifle Brigade sneuvelde tijdens de aanval op de versterking Bird Cage op 15 december 1914. Hij was 15 jaar en is daarmee het jongste slachtoffer op deze begraafplaats. John Machin, soldaat bij het Norfolk Regiment was 17 jaar toen hij op 19 september 1915 sneuvelde. Alias soldaat J. Wallace diende onder het alias J. Ross bij de Royal Scots. Externe links Rifle House Cemetery op de website van de CWGC. Rifle House Cemetery op de website van WO1.be