NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Лейе

Лейе или Лис (на френски: Lys; на нидерландски: Leie) е река в Северна Франция (департаменти Па дьо Кале и Нор) и Западна Белгия (провинци Западна Фландрия и Източна Фландрия), ляв приток на Шелда. Дължина 202 km (във Франция 93 km, в Белгия 109 km), площ на водосборния басейн 3910 km². Географска характеристика Река Лейе води началото си под името Лис на 117 m н.в., от североизточния склон на възвишението Артуа, в центъра на френското село Лисбур, в централната част на департамента Па дьо Кале. По цялото си протежение тече в североизточна посока в широка и плитка долина с бавно и спокойно течение през равнините на историко-географската област Фландрия. Влива се отляво в река Шелда, на 1 m н.в., в центъра на град Гент, в белгийската провинция Източна Фландрия. Водосборният басейн на Лейе обхваща площ от 3910 km², което представлява 17,89% от водосборния басейн на река Шелда. Речната ѝ мрежа е едностранно развита с повече леви притоци и почти отсъстващи десни. На югоизток водосборният басейн на Лейе граничи с водосборните басейни на река Скарп и други по-малки, леви притоци Шелда, а на юг, запад и северозапад – с водосборните басейни на реките Канш, Изер и други по-малки, вливащи се директно в Атлантическия океан. Основни притоци: леви – Бур (19 km), Дув, Хьолебек, Мандел; десни – Дел (59 km). Река Лейе има предимно дъждовно подхранване с почти целогодишно пълноводие, с максимум през зимата. Среден годишен отток в долното течение 28 m³/sec, максимален 200 – 300 m³/sec. Почти по цялото си протежение коритото ѝ е оградено с високи водозащитни диги против наводнения. Стопанско значение, селища Лейе е плавателна за плиткогазещи речни съдове до френския град Ер, а чрез плавателни канали се свързва с реките Сома и Шелда (каналите „Ер-Ла Басе“ и „Дел“) и бреговете на Северно море (каналите „Гент-Брюге“ и „Гент-Тернезен“). Долината на реката е гъсто заселена, като най-големите селища са градовете: Ер, Арментиер и Алюен във Франция; Комин-Варнетон, Менен, Кортрейк, Варегем, Вервик, Зьолте, Дайнзе и Гент в Белгия. Вижте също Списък на реките в Европа (водосборен басейн на Атлантическия океан) Списък на реките във Франция Източници
Leie

El Leie (nom neerlandès; en francès Lys) és un riu de 202 km que neix a Lisbourg, al departament del Pas de Calais (França), i que desguassa a l'Escalda a Gant (Bèlgica). D'Armentières fins a Menen (24 km) el riu forma la frontera francobelga, on talla l'antiga ciutat de Wervik en dues parts, anomenades Wervik a Bèlgica i Wervicq-Sud a França. La qualitat de l'aigua del riu (pobra en calç i ferro) va contribuir al desenvolupament de la indústria del lli als seus marges. Problemes de contaminació van posar fi a aquesta indústria centenària a mitjan segle xx. De Deinze a Gant, el Leie «romàntic» va inspirar molts pintors de les diverses escoles de Latem, com es van anomenar les colles d'artistes de la rodalia del poble de Sint-Martens-Latem. Avui, molts revolts del riu s'han rectificat, per a facilitar la navegació amb embarcacions comercials de 1.350 tones fins a Harelbeke; més amunt la capacitat es redueix a les 600 tones. Hi ha un projecte per a augmentar la capacitat del riu i del seu afluent el Deule fins a Lilla. El riu, molt contaminat i gairebé mort a l'era industrial, de mica en mica va tornant a la vida. El 2005 s'hi van inventariar 19 espècies de peixos. El primer esment escrit Legia data del 690, i significa curs d'aigua. Afluents principals Deule Douvebeek Heulebeek Mandel Groeningebeek Gaverbeek Rekkelingebeek Rosdambeek Referències
Leie

Leie (francouzsky Lys) je řeka ve Francii (Hauts-de-France) a v Belgii (Henegavsko, Západní Flandry, Východní Flandry). Je to levý přítok Šeldy. Je 214 km dlouhá. Povodí má rozlohu 3900 km². Průběh toku Pramení na severních svazích vysočiny Artois a protéká rovinami Flander. Ústí zleva do Šeldy. Vodní stav Průměrný průtok vody na dolním toku činí 28 m³/s. V době velkých povodní dosahuje maxima 200 až 300 m³/s. Zvýšenou vodnost má řeka v zimě. Využití Pod městem Aire-sur-la-Lys je řeka regulovaná pro vodní dopravu. Je spojena kanály s průmyslovými oblastmi Belgie a severní Francie. Leží na ní města Aire-sur-la-Lys, Armentières (Francie), Wervik, Kortrijk, Gent (Belgie). Literatura V tomto článku byly použity informace z Velké sovětské encyklopedie, heslo „Лис“. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Leie na Wikimedia Commons
Leie

Die Leie (franz. Lys, lat. Legia) ist ein Fluss, der in Frankreich und Belgien verläuft. Sie entspringt im Gemeindegebiet von Lisbourg (flämisch: Liegesboort), im französischen Département Pas-de-Calais, entwässert generell in nordöstlicher Richtung und mündet nach insgesamt rund 202 Kilometern im Stadtgebiet von Gent, in der belgischen Provinz Ostflandern, als linker Nebenfluss in die Schelde. Verlauf Von der Gesamtlänge der Leie fließen etwa 109 Kilometer durch belgisches Gebiet, auf einer Länge von rund 24 Kilometern bildet der Fluss heute die Grenze zwischen Belgien und Frankreich. Während des Fränkischen Reiches verlief ihm entlang die Grenze zwischen Neustrien und Austrasien. Der Verlauf kann in vier Abschnitte gegliedert werden: Oberlauf der Leie: Dort verläuft die Leie als relativ kleiner Fluss durch die Orte Lisbourg und Thérouanne und erreicht schließlich Aire-sur-la-Lys, wo sie auf den Großschifffahrtsweg Dünkirchen-Schelde trifft, der hier von den Kanälen Canal d’Aire und Canal de Neuffossé gebildet wird. Kanalisierte Leie in Frankreich: Sie quert den Großschifffahrtsweg und ist ab hier für die Schifffahrt ausgebaut. Sie verläuft durch das Département Nord, berührt die Orte Merville und Armentières (15 km nordwestlich von Lille) und erreicht bei Houplines die Grenze zu Belgien. Leie als Grenzfluss zwischen Frankreich und Belgien: Am linken Ufer ist nun belgisches Staatsgebiet, am rechten Ufer französisches. Bei Deûlémont mündet die kanalisierte Deûle von rechts ein. Größere Orte auf der französischen Seite sind Comines und Halluin, auf der belgischen Seite Comines-Warneton und Wervik. Leie in Belgien: Die Leie verläuft zunächst in der Provinz Westflandern über Kortrijk, wo es über den Bossuit-Kortrijk-Kanal eine schiffbare Querverbindung zur Schelde gibt, weiter nach Deinze. Von hier aus können Frachtschiffe über den Schipdonk-Kanal weiter zum Gent-Oostende-Kanal fahren. Die Leie selbst verläuft in markanten Mäandern bis in die Innenstadt von Gent, wo sie in die Schelde mündet. Wirtschaftliche Bedeutung Das kalk- und eisenarme Wasser der Leie war lange Zeit für die Flachsbearbeitung von Bedeutung. Aus der Flachsbearbeitung entstand auch der Beiname des Flusses Goldener Fluss. 1943 wurde die Flachsindustrie im Leiegebiet wegen der Umweltbelastungen vollständig untersagt. Heute hat die Leie wirtschaftliche Bedeutung als Wasserstraße für Frachtschiffe. Diese können über die Schelde bis nach Antwerpen (den größten belgischen Hafen) und zur Nordsee fahren. Geschichte Mehrere Schlachten des Ersten und Zweiten Weltkrieges wurden nach der Leie benannt: Leieschlacht (1918), meist Vierte Flandernschlacht genannt Leieschlacht (1940) vom 23. bis zum 28. Mai 1940 im Zuge des Westfeldzuges Das nach der französischen Revolution gebildete Département Lys war nach dem Fluss benannt. Sehenswürdigkeiten Das Gebiet der Leie zwischen Deinze und Gent ist für seine schöne Natur bekannt und inspirierte viele Maler der Latemse Scholen. Weblinks Leie bei SANDRE (französisch) Beschreibung des Flussverlaufes in Belgien (englisch) Eintrag als Schifffahrtsweg im Projekt Babel (französisch) Einzelnachweise
Lys (river)

The Lys (French pronunciation: [lis] ) or Leie (Dutch pronunciation: [ˈlɛiə] ) is a river in France and Belgium, and a left-bank tributary of the Scheldt. Its source is in Pas-de-Calais, France, and it flows into the river Scheldt, with the confluence in the city of Ghent, Belgium. Its total length is 202 kilometres (126 mi). Historically a very polluted river from the high population density and industrialisation in both Northern France and Belgium, it has seen substantial improvements in recent years, partly due to the decline of the principal industry, the spinning and weaving of flax. The region of the Leie (between Deinze and Ghent) was known as a favourite place for numerous painters in the first half of the 20th century. The source of the Lys is in a village, Lisbourg, east of Fruges, in the Pas-de-Calais department of France. It flows generally northeast through the following departments of France, provinces of Belgium and towns and municipalities: Pas-de-Calais (F): Thérouanne, Aire-sur-la-Lys Nord (F): Merville, Armentières, Halluin Hainaut (B): Comines-Warneton West Flanders (B): Menen, Wevelgem, Kortrijk, Waregem, Wervik East Flanders (B): Zulte, Deinze, Ghent The main tributaries of the Leie are, from source to mouth: Laquette, Clarence, Lawe, Deûle, Gaverbeek, Heulebeek, and Mandel. The river was the location of three battles between the Allies and the German Army during the two world wars. During the First World War in 1918 the location was the scene of the First Battle of the Lys, which was part of the German Spring Offensive and later that year of the Second Battle of the Lys, which was part of the Allies' Hundred Days Offensive. During the Second World War, the Battle of the Lys (1940) was part of the Nazi German Wehrmacht's Blitzkrieg offensive towards the English Channel. History The Leie/Lys was a commercial navigation from the Middle Ages, but it was the river's devastating floods rather than navigation improvements which justified major works and meander cut-offs started around 1670. The 9 meter difference in elevation between Aire-sur-la-Lys and the border was gradually overcome by six locks and weirs, completed in 1780. The river carried a heavy traffic in grain and linen through to Ghent and Antwerp. The navigation was leased out to a company around 1825, and the locks upgraded to 5.20 m wide, for a draught of 1.60 m. In December 1899, more than 40 schoolchildren skating on the frozen river at Frelinghien fell through the ice and drowned. The river was given its present depth by the Freycinet programme. The section below Armentières was enlarged to class III from 1930, and the border section was improved to class Va starting from 1960. This section is part of the EU's priority project 30 for the Seine-Escaut waterway. The upstream section, by contrast, is used almost exclusively by recreational craft, and is at present heavily silted. References External links River basin of the Lys in Flanders Toerisme Leiestreek
Río Lys

El río Lys (en neerlandés Leie, en francés Lys) es un río de Francia y Bélgica. Nace en Lisbourg (Paso de Calais), a 114,7 m sobre el nivel del mar, y desemboca en el Escalda en Gante (Flandes Oriental, Bélgica), tras un curso de 195 km. Durante un tramo de 24,6 km forma la frontera entre Francia y Bélgica. El río es navegable. Las ciudades más importantes de su curso son Armentières en Francia, y Cortrique y Gante en Bélgica.
Lys (fiume)

Il Lys (pronuncia francese [lis]) o Leie (pronuncia neerlandese [ˈlɛɪ̯ə]) è un fiume che nasce in Francia, entra in Belgio e passa attraverso la città di Courtrai per poi confluire nella Schelda a Gand. È lungo 202 km di cui 118,6 in Francia. È un fiume estremamente inquinato a causa dell'alta densità abitativa e industriale della Francia settentrionale e delle Fiandre. Nel passato la valle del Lys era famosa per la filatura e la tessitura del lino. La regione del Lys (tra Deinze e Gand) era molto frequentata da pittori nella prima metà del XX secolo. Sul Lys si scontrarono nel 1940 l'esercito belga e le armate tedesche nella battaglia del Lys. Principali comuni attraversati Il Lys bagna numerosi comuni, tra i quali i più importanti sono: Francia Aire-sur-la-Lys, Armentières, Frelinghien Deûlémont; Belgio Comines-Warneton, Wervik, Menin, Courtrai, Deinze e Gand Affluenti Dalle sorgenti a Aire-sur-la-Lys Sinistra orografica: Traxenne Fontaine bénite Petite Lys Liauwette Melde du Pas-de-Calais Destra orografica: Sorgenti di Thérouanne Laquette Da Aire-sur-la-Lys a Wervik Nella cultura di massa Il fiume Lys viene citato nel romanzo I tre moschettieri di Alexandre Dumas. In una baracca sulla riva i protagonisti processano e giustiziano Milady de Winter, gettandone il cadavere nel fiume. Note Voci correlate Fiumi del Belgio Fiumi della Francia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Lys (fiume) Collegamenti esterni Mappa del bacino del Lys nelle Fiandre (GIF), su lin.vlaanderen.be. URL consultato il 24 agosto 2006 (archiviato dall'url originale il 9 aprile 2008). (FR) Autorità di bacino del Lys, su sage-lys.net.
Leie

Leie (niderl.) lub Lys (fr.), Legia (łac.) – rzeka mająca swój początek w Lisbourg we Francji, a uchodząca do Skaldy w Gandawie w Belgii. Na odcinku 24 km jest rzeką graniczną między tymi dwoma krajami. Jest to rzeka bardzo zanieczyszczona, gdyż płynie przez gęsto zaludnione i uprzemysłowione obszary północnej Francji i Belgii – niedawno jednakże zauważono poprawę i pojawienie się 19 gatunków ryb. W pierwszej połowie XX wieku region Leie (pomiędzy Deinze i Gandawą) był ulubionym plenerem wielu malarzy. Zobacz też rzeki Europy
Rio Lys

O rio Lys (na sua forma portuguesa: Lis) ou rio Leie[carece de fontes?] (em francês: La Lys, em neerlandês: Leye) é um rio que nasce na França, cruza a fronteira com a Bélgica, corta a cidade de Kortrijk e desagua no rio Escalda em Gante (Gent/Ghent/Gand). Tem 202 km de extensão. O Lys é um rio muito poluído devido à alta densidade de população e indústrias no norte da França e na Bélgica. A região do Lys entre Deinze e Gante, costumava ser conhecida como local favorito de vários pintores na primeira metade do século XX. Ao longo do seu percurso, o rio Lys banha as seguintes regiões e municípios: Em França: Pas-de-Calais: Thérouanne, Aire-sur-la-Lys Nord: Merville, Armentières, Halluin Na Bélgica: Hainaut: Comines-Warneton Flandres Ocidental: Menen, Wevelgem, Kortrijk, Waregem, Wervik Flandres Oriental: Zulte, Deinze, Ghent História O Leie / Lys era uma navegação comercial da Idade Média, mas foram as inundações devastadoras do rio, e não as melhorias na navegação, que justificaram grandes obras e cortes de meandros iniciados por volta de 1670. A diferença de 9 metros de altitude entre Aire-sur-la- Lys e a fronteira foram gradualmente superadas por seis eclusas e represas, concluídas em 1780. O rio transportava um tráfego pesado de grãos e linho até Ghent e Antuérpia. A navegação foi alugada para uma empresa por volta de 1825, e os bloqueios foram atualizados para 5,20 m de largura, para um calado de 1,60 m. Em dezembro de 1899, mais de 40 crianças em idade escolar patinando no rio congelado em Frelinghien caíram no gelo e se afogaram. O rio é célebre por ter sido local de uma violenta batalha da Primeira Guerra Mundial, a Batalha de La Lys, que opôs os exércitos portugueses, britânicos, belgas, franceses e alemão entre 7 e 29 de abril de 1918. O rio recebeu sua profundidade atual pelo Programa Freycinet. A seção abaixo de Armentières foi ampliada para a classe III a partir de 1930, e a seção de fronteira foi aprimorada para a classe Va a partir de 1960. Este trecho faz parte do projeto prioritário da UE 30 para a hidrovia Sena-Escaut. O trecho a montante, por outro lado, é usada quase exclusivamente por embarcações de recreio e, atualmente, está fortemente assoreada. Referências
Лис (река)

Лис (во Франции, фр. Lys) / Ле́йе (в Бельгии, нид. Leie) — река во Франции и Бельгии, левый приток реки Шельда. Её источник находится в департаменте Па-де-Кале, Франция, и она впадает в реку Шельда в Бельгии. Её полная длина составляет 202 км. Нынче река сильно загрязнена, так как протекает через промышленные районы севера Франции и Бельгии. В былые времена на её берегах возделывали лён. Места на Лейе между Дейнзе и Гентом были любимым местом для многочисленных художников первой половины двадцатого века. В Генте Лейе соединяется с каналом Купюра. Источник Лиса находится в селе Лисбур, восточнее Фрюжа. Далее река протекает через: в Па-де-Кале: Теруан, Эр-сюр-ла-Лис в Норе: Мервиль, Армантьер, Аллюэн в Эно: Комин-Варнетон в Западной Фландрии: Менен, Кортрейк, Харелбеке. На берегах реки разворачивались битвы Первой мировой войны. Примечания Литература Лис // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. Лис // Лесничий — Магнит. — М. : Советская энциклопедия, 1954. — С. 191. — (Большая советская энциклопедия : [в 51 т.] / гл. ред. Б. А. Введенский ; 1949—1958, т. 25).
Ліс (річка)

Ліс (також Лис, фр. Lys), або Леє (нід. Leie) — річка у Франції та Бельгії, ліва притока Шельди. Бере початок на території муніципалітету Лісбур у французькому департаменті Па-де-Кале, тече в північно-східному напрямку, впадає в Шельду в бельгійському місті Гент. Загальна довжина — 202 км, площа басейну — 3 910 км². Традиційно долина Ліса була регіоном вирощування льону. У першій половині XX століття мальовничі береги річки приваблювали художників-пейзажистів. Річка протікає густонаселеною територію, що негативно впливає на якість води, яка значно погіршилася за період 1970–1990 років. Наразі проводяться комплексні заходи, спрямовані на очищення Ліса. Населені пункти, розташовані на річці Франція: Па-де-Кале: Теруанн, Ер-сюр-ла-Ліс Нор: Мервіль, Армантьєр, Аллюен Бельгія: Ено: Комен-Варнетон Західна Фландрія: Менен, Кортрейк, Варегем, Вервік Східна Фландрія: Зульте, Дейнзе, Гент Примітки Див. також Річки Бельгії Річки Франції Посилання План розвитку та управління водними ресурсами Ліса [Архівовано 30 грудня 2010 у Wayback Machine.] (фр.) Ліс [Архівовано 22 грудня 2010 у Wayback Machine.] на сайті projetbabel.org (фр.)
Sint-Annakapel (Mellaar)

De Sint-Annakapel is een historische kapel in het Belgische gehucht Mellaar aan de Dikke Eikstraat 62 (grondgebied Lummen). De kapel werd tussen 1748 en 1755 gebouwd door het plaatselijke schuttersgilde Sint-Anna. Het gebouw bestaat uit eenvoudig witgekalkt bakstenen met een zadeldak en ervoor een lagere ingangspartij met eveneens een zadeldak. Het dak van de kapel wordt bekroond door een dakruitertje met klok en een hoog helmdak als spits. Op de gevel staat in primitieve letters de tekst: S. Anna geteerd. De puntgevels vertonen boerenvlechting. De gevel is voorzien van enkele muurankers en de zijgevel wordt ondersteund door een steunbeer. De apsis is driezijdig. Het interieur wordt door een tongewelf overkluisd. Dit is voorzien van stucwerk in Lodewijk XV-stijl. De kapel bezit een triptiek uit de 2e helft van de 16e eeuw, voorstellende de Calvarieberg met links Sint-Maarten en rechts de Heilige Barbara. Verder is er een Sint-Anna-ten-Drieën uit omstreeks 1510. Het gepolychromeerde hoofdaltaar is in barokstijl uit de 18e eeuw. Sinds 1951 is de kapel en zijn omgeving beschermd als monument. In 2022 startten grondige renovatiewerken aan de kapel. Op 21 april 2024 werd de vernieuwde kapel ingehuldigd.
Sint-Carolus Borromeuskerk (Rauw)

De Sint-Carolus Borromeuskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Mol behorende plaats Rauw, gelegen aan Kerkplein 1A. Geschiedenis Rauw ontwikkelde zich gedurende de 19e eeuw, en in 1889 werd Rauw een zelfstandige parochie. In 1881 was er al een school opgericht. Een kerk werd, evenals de school, ontworpen door Pieter Jozef Taeymans. In 1892 begon de bouw en in 1893 werd de kerk ingezegend. Gebouw Het betreft een georiënteerde bakstenen kruisbasiliek in neogotische stijl. De vierkante toren van drie geledingen, gedekt door een ingesnoerde naaldspits, is rechts van de westgevel aangebouwd. Het kerkmeubilair is voornamelijk neogotisch. Het orgel is van 1912 en werd vervaardigd door de firma Ruef.
Schulensbroek

Het Schulensbroek is een natuurgebied ten noorden van Herk-de-Stad, ten westen van Schulen en ten zuiden van Linkhout. Het gebied meet ongeveer 200 ha. Het gebied is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied 'Demervallei' (BE2400014). Gebied Het is vanouds een overstromingsgebied van de Demer. Het werd gebruikt als hooiland en was vruchtbaar, omdat het enkele maanden per jaar door de Demer overstroomd werd. In de jaren '70 van de 20e eeuw ontstond het Schulensmeer als waterberging. Een deel van het gebied is, samen met het meer, omdijkt en kan daardoor overstromen. Tegenwoordig is het Schulensbroek een natuurgebied, beheerd door Natuurpunt. Ook nu nog zijn er gras- en hooilanden die als zodanig worden beheerd. Fauna en flora Het gebied is rijk aan vogels. Er werden sinds 1992 reeds 250 soorten waargenomen, waaronder bruine kiekendief, visarend, grote zilverreiger en wilde zwaan. Op de gras- en hooilanden broeden weidevogels, zoals grutto, wulp, en scholekster. Ook zomertaling, kleine karekiet, roodborsttapuit en blauwborst treft men hier aan. Naast de vogels kunnen de waterspitsmuis en de grote modderkruiper worden genoemd. Laatstgenoemde zeldzame vis werd voor het eerst in 2013 waargenomen. Het aantal plantensoorten bedraagt ongeveer 400. Hiertoe behoren onder meer: trosdravik, poelruit, grote ratelaar, kruipend moerasscherm, lidsteng en veldgerst. Toegankelijkheid Ten noorden van de plas is een bezoekerscentrum, "'t Vloot" genaamd, waar informatie over het gebied wordt gegeven. In het gebied zijn vier gemarkeerde wandelingen uitgezet.
Station Bracquegnies

Station Bracquegnies is een spoorwegstation langs spoorlijn 118 (Bergen - La Louvière) in Strépy-Bracquegnies, een deelgemeente van de stad La Louvière. Het is nu een stopplaats. Treindienst Reizigerstellingen De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag.
Molenkreek (Sint-Margriete)

De Molenkreek is de meest noordelijk gelegen kreek in het Meetjeslands krekengebied van het Meetjesland, ze is gelegen in Sint-Margriete. Niettegenstaande de lange tijd dat het geleden (17de eeuw) is dat er nog verbinding was met de Westerschelde is er nog steeds een verhoogd zoutgehalte van, zowel het water als de oevers. Dit heeft invloed op de vegetatie. Kenners herkennen hier planten die ook in het Zwin voorkomen, alhoewel er hier geen verbinding meer is met zee. Het lage waterpeil, op sommige tijdstippen, trekt ook steltlopers aan. De Molenkreek werd in 2012 in natuurlijke toestand hersteld en wordt beheerd door Natuurpunt Meetjesland. Het gebied is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied 'Polders' (BE2500002). Afbeeldingen Bronnen Natuurpunt Meetjesland
Sint-Trudokerk (Linkhout)

De Sint-Trudokerk is de parochiekerk van Linkhout, gelegen aan de Linkhoutstraat. De parochie van Linkhout stamt van 1178 en is een afsplitsing van de parochie van Lummen. Ze was onderhorig aan de Abdij van Sint-Truiden. Volgens sommige bronnen stond de parochiekerk vroeger in het Schulensbroek, waar het echter te vochtig was. Een nieuwe kerk werd daarom op de tegenwoordige plaats gebouwd. Op de Ferrariskaart (1771-1778) staat de oorspronkelijk kerk echter afgebeeld op ongeveer 200m ten Noorden van de huidige kerk. De huidige kerk stamt van 1846, maar in 1904 werd ze ingrijpend verbouwd, terwijl ook in 1938 verbouwingen werden uitgevoerd. Het is een neoclassicistische bakstenen pseudobasiliek met ingebouwde westtoren. Het middenschip wordt overwelfd met een tongewelf, terwijl de zijbeuken kruisribgewelven bezitten. De kerk bezit een gepolychromeerd laatgotisch beeld van Sint-Lucia (ongeveer 1530), toegeschreven aan de Meester van Oostham. Voorts een Sint-Trudo uit de 17e eeuw, en daarnaast een aantal 18e-eeuwse heiligenbeelden. Het orgel in de kerk, rond 1845 gebouwd door de Antwerpse orgelmaker J.J. Delhaye, is beschermd als monument. Er zijn twee classicistische biechtstoelen, op de ene staat Adam, op de andere Eva afgebeeld. De glas-in-loodramen, uit omstreeks 1905, zijn van F. Crickx. In juni 2025 had de laatste eredienst plaats in de kerk.