NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Королівська військова академія (Бельгія)

Королівська військова академія (фр. École royale militaire, нід. Koninklijke Militaire School) — військовий університет в Бельгії. Там навчаються офіцери сухопутних військ, військово-повітряних, військово-морських сил та медичних підрозділів Збройних сил Бельгії. Розташований у Брюсселі. Курс читається французькою, нідерландською та англійською мовами. Університет має два факультети: Політехнічний Факультет соціальних і військових наук Національний склад Переважна більшість студентів мають бельгійське громадянство, але співпраця з іншими країнами відкрила академію для інших національностей. Багато люксембурзьких офіцерів здобувають освіту в Королівській військовій академії. Нещодавно університет приймав до себе студентів-військовиків з Канади, Лівану, США, Нігеру, Демократичної Республіки Конго, Марокко, Тунісу та Руанди завдяки військовій співпраці, програмам навчання та розвитку. Однак ці студенти часто належать до соціальної еліти своєї країни. Іноземні студенти, на відміну від бельгійських, не зобов'язані відвідувати курси нідерландської мови. Примітки Посилання Royal Military Academy [Архівовано 14 травня 2011 у Wayback Machine.]
Borrekens Castle

Borrekens Castle, known also as Vorselaar Castle or Kasteel de Borrekens, is a castle within the municipality of Vorselaar, in the Belgian province of Antwerp. The first feudal castle was built at the end of the 13th century by a member of the Van Rotselaar family. It is surrounded by a moat, and guarded by fortified towers at the entrance, to make it difficult for the attackers, surrounded the stronghold. House of Borrekens The family still lives today, and comes from an old important line of nobles: the noble house of Borrekens descents from Laurent de Borrekens, grand Almoner of Brussels, married to Magdalen de Vielleuze. His grandson Englebert de Borrekens was Grans Almoner of Antwerp. Their descendants were incorporated in the Holy empire and knighted. The castle came into the hands of Baron Edouard Adrien de Borrekens, of the De Borrekens family, through his marriage to Marie-Eulalie van de Werve in 1911. He had a French garden laid out in the courtyard by John Juchem. The last inhabitant of the castle was baron Raymond de Borrekens, who died in 1998. It was subsequently leased out by a family company. References External links Castles.nl - Borrekens Castle
Château de Borrekens

Le château de Borrekens (en néerlandais : Kasteel de Borrekens ou kasteel Borrekens), également connu sous le nom de château de Vorselaar, est un château situé sur la commune belge de Vorselaar. Historique Le château a été construit vers 1270 par les chevaliers de Rotselaar (Arnolf ou Gérard de Rotselaar). Le plan au sol de ce château médiéval, construit en pierre de Grimbergen, a été en grande partie conservé au cours des phases successives de construction. En 1678, le château est reconstruit par le père Charles-Eugène d'Arenberg, dont la famille en a acheté la possession à la maison de Ligne (Jean de Ligne) par l'intermédiaire de la famille van Bergen (Cornelis van Bergen (nl)). Le château, constitué de grès blanc de Grimbergen, est désormais entouré de remparts en pierre. Une troisième et dernière phase de rénovation (1850-1860 ou, selon le cadastre, 1862-1885) a lieu sous Philippe van de Werve (nl) (alors bourgmestre de Vorselaar), qui donnera au château son aspect néo-gothique actuel. En 1911, par son mariage avec Marie-Eulalie van de Werve, le château passe entre les mains du baron Edouard Adrien de Borrekens, de la famille De Borrekens (nl). Il fait aménager un jardin à la française dans la cour par John Juchem (nl). Le dernier habitant du château était le baron Raymond de Borrekens (nl), décédé en 1998. Il a ensuite été repris en emphytéose par une société familiale. Description Voir aussi Articles connexes Liste des châteaux belges par région Liste des monuments historiques de Vorselaar Liens externes Ressource relative à l'architecture : Onroerend Erfgoed Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Kasteel Borrekens » (voir la liste des auteurs). Portail des châteaux Portail d'Anvers et de sa province
Kasteel Borrekens

Het Kasteel Borrekens, ook wel kasteel de Borrekens of kasteel van Vorselaar genoemd, is een waterkasteel in Vorselaar. Het kasteel werd omstreeks 1270 gebouwd door de ridders van Rotselaar (Arnolf van Rotselaar of Gerard I van Rotselaar). Het grondplan van deze uit Grimbergse steen opgetrokken middeleeuwse burcht werd doorheen de opeenvolgende bouwfases grotendeels bewaard. In 1678 werd het kasteel heropgebouwd door pater Karel Eugeen d'Arenberg, wiens familie het in bezit had gekregen van het Huis Ligne (Jan van Ligne) via de familie van Bergen (Cornelis van Bergen), en omringd met stenen wallen. Het kasteel bestaat uit witte zandsteen, afkomstig uit Grimbergen. Een derde en laatste verbouwingsfase (1850-1860 of volgens het kadaster 1862-1885) vond plaats onder Philippe van de Werve (de toenmalige burgemeester van Vorselaar), die het kasteel zijn huidige neogotische uiterlijk zou geven. Het kasteel kwam in 1911 door zijn huwelijk met Marie-Eulalie van de Werve in handen van baron Edouard Adrien de Borrekens, van het geslacht De Borrekens. Deze liet een Franse tuin op het binnenhof aanleggen door John Juchem. De laatste bewoner van het kasteel werd baron Raymond de Borrekens, die in 1998 overleed. Het werd vervolgens in erfpacht genomen door een familievennootschap. Noten Externe links Borrekens Castle, Castle.nl Kasteeldomein de Borrekens, inventaris.onroerenderfgoed.be http://www.burchten-kastelen.be/provincies/antwerpen/015%20De%20Borrekens/De%20Borrekens.html
Breydel building

The Breydel building is an office block in the European Quarter of Brussels, Belgium, which served as a temporary headquarters for the European Commission between 1991 and 2004. It is named after Jan Breydel, a legendary Flemish leader known from the Battle of the Golden Spurs. History The seat of the European Commission, the symbolic Berlaymont building, was in dire need of renovation due to the discovery of asbestos in its construction. A new building was rapidly needed to house the President and his college of Commissioners, as the issue of the location of European Union institutions was being discussed and any delays could lead to the Commission withdrawing from the city. Plans for the building were already being prepared by the bank BACOB due to the rapidly expanding needs of the Commission, though the entire block would be needed to house the 1,300 civil servants and auxiliary services. Foreseeing this, developers had bought a block of houses each on the area to ensure they all received a slice of the pie when the land was bought up. The building was designed by André and Jean Polak, who had also designed the Berlaymont, together with Marc Vanden Bossche and Johan Van Dessel. It took just 23 months to build. The main building was ready just in time for the transfer of Commission staff at the end of 1991, and expansion continued through the 1990s. The President and most of the Commission moved back to the Berlaymont when renovation was completed in 2004. However, the Commission had bought the building when it had moved in (one of the first times it had bought a building rather than renting it) and it is still a Commission building today, housing the Directorate-General for Internal Market, Industry, Entrepreneurship and SMEs and the Directorate-General for Budget. See also Charlemagne building Convent Van Maerlant Madou Plaza Tower Brussels and the European Union Institutional seats of the European Union References Citations Sources Demey, Thierry (2007). Brussels, capital of Europe. S. Strange (trans.). Brussels: Badeaux. ISBN 978-2-9600414-6-0. List and maps of Commission buildings in Brussels, Office for Infrastructures and Logistics - Brussels (European Commission). Accessed 2008-08-26.
Palača Breydel

Palača Breydel poslovna je zgrada u Europskoj četvrti Bruxellesa (Belgija) koja je bila privremeno sjedište Europske komisije između 1991. i 2004. godine. Ime je dobila po legendarnom flamanskom vođi Janu Breydelu poznatom iz bitke zlatnih ostruga. Sjedište Komisije, ikonična zgrada Berlaymonta, zahtijevala je prijeko potrebnu obnovu nakon otkrića azbesta u njenoj građevinskoj strukturi. To je stvorilo potrebu za brzi smještaj predsjednika Europske komisije i njegovog kolegija povjerenika, pošto se već raspravljalo na političkom nivou o pitanju lokacije institucija Europske unije i svako kašnjenje ili odgađanje pronalaženja optimalnog rješenja za Europsku komisiju moglo bi dovesti do preseljenja Komisije u drugi grad. Francusko-belgijska financijska grupa BACOB već je pripremala planove za izgradnju objekta kao odgovor na brzo rastuće potrebe Europske komisije za uredskim prostorom, te je pokrenula financiranje izgradnje poslovne zgrade za smještaj 1300 državnih službenika i pomoćnih službi. Glavna zgrada bila je spremna krajem 1991. godine na vrijeme za transfer osoblja Komisije, a proširenje se nastavilo tijekom 1990-ih. Predsjednik i većina Komisije vratili su se u palaču Berlaymont kada je njena obnova završena 2004. godine, međutim Europska komisija kupila palaču Breydel u trenutku useljenja, što je jedan od prvih slučajeva da je Komisja kupila zgradu, a ne unajmila. Palača Breydel je još uvijek u vlasništvu Komisije i u njoj su smješteni Glavna uprava za unutarnje tržište, industriju, poduzetništvo i mala i srednja poduzeća i Glavna uprava za proračun. Palaču Breydel su dizajnirali arhitekti André i Jean Polak, isti autori palače Berlaymont, zajedno s Marcom Vandenom Bosscheom i Johanom Van Desselom. Izgradnja je je dovršena u rekordnom roku od samo 23 mjeseca. Vidi još Europska komisija Palača Berlaymont Palača Charlemagne Samostan Van Maerlant Madou Plaza Bruxelles i Europska unija Institucionalna sjedišta Europske unije Literatura Demey, Thierry. Brussels, capital of Europe. S. Strange (trans.). Badeaux. Brussels. str. 300–1. ISBN 2-9600414-2-92-9600414-2-9 Popis i mape zgrada Komisije u Bruxellesu, Ured za infrastrukturu i logistiku - Bruxelles (Europska komisija). Pristupljeno 26.08.2008.
Breydelgebouw

Het Breydelgebouw is een kantoorgebouw in de Europese wijk van Brussel, België, dat tussen 1991 en 2004 dienst deed als tijdelijk hoofdkwartier van de Europese Commissie. Jan Breydel was een legendarische Vlaamse leider, bekend van de Guldensporenslag. De zetel van de Commissie, het symbolische Berlaymontgebouw, was dringend aan renovatie toe door de aanwezigheid van asbest. Er was snel een nieuw gebouw nodig om de voorzitter en zijn college van commissarissen te huisvesten. De kwestie van de locatie van de instellingen van de Europese Unie werd besproken en eventuele vertragingen konden ertoe leiden dat de Commissie zich uit de stad zou terugtrekken. De bank Bacob had al plannen gemaakt vanwege de snel groeiende behoeften van de Commissie. Het hele blok zou nodig zijn om de 1300 ambtenaren en aanverwante diensten te huisvesten. De projectontwikkelaars hadden, met het oog hierop, een aantal huizen gekocht. Het hoofdgebouw was net op tijd klaar voor de overplaatsing van het personeel van de Commissie eind 1991; de uitbreiding ging door tot in de jaren negentig. De voorzitter en het grootste deel van de Commissie verhuisden terug naar het Berlaymontgebouw toen de renovatie in 2004 werd voltooid. De Commissie heeft het gebouw gekocht toen het werd betrokken, een van de eerste keren dat zij een gebouw kocht in plaats van het te huren. Het is in 2020 nog steeds een gebouw van de Commissie waarin het directoraat-generaal Interne markt, industrie, ondernemerschap, het midden- en kleinbedrijf en het directoraat-generaal Begroting zijn gehuisvest. Het gebouw werd ontworpen door André en Jean Polak, die samen met Marc Vanden Bossche en Johan Van Dessel het Berlaymontgebouw ontwierpen. Het duurde slechts 23 maanden om het te bouwen. Zie ook Karel de Grotegebouw Van Maerlantklooster Madoutoren Brussel en de Europese Unie Externe link (en) List and maps of Commission buildings in Brussels Brussel en de Europese Unie
Будівля Брейделя

Будівля Брейделя — це офісна будівля в Європейському кварталі Брюсселя, Бельгія, яка слугувала тимчасовою штаб-квартирою Європейської комісії з 1991 по 2004 рік. Вона названа на честь Яна Брейделя, легендарного фламандського лідера, відомого за Битвою золотих шпор. Історія Символічна будівля Берлемон, де засідає Європейська комісія, гостро потребувала ремонту через виявлення азбесту в її конструкції. Терміново знадобилася нова будівля для розміщення Президента та його колегії комісарів, оскільки обговорювалося питання розташування інституцій Європейського Союзу, і будь-які затримки могли призвести до виведення Комісії з міста. Плани будівництва вже готував банк BACOB через швидко зростаючі потреби Комісії, хоча для розміщення 1300 державних службовців та допоміжних служб знадобився б увесь квартал. Передбачаючи це, забудовники купили по кварталу будинків на цій території, щоб гарантувати, що кожен отримає свій шматок пирога, коли землю буде викуплено. Будівлю спроектували Андре і Жан Полак, який також спроектував Берлемон разом із Марком Ванденом Босше та Йоханом Ван Десселем. Будівництво зайняло лише 23 місяці. Головна будівля була готова якраз вчасно для переведення персоналу Комісії наприкінці 1991 року, а розширення тривало протягом 1990-х років. Президент та більша частина Комісії повернулися до Берлемону після завершення ремонту у 2004 році. Однак Комісія придбала будівлю, коли переїхала (це був один із перших випадків, коли вона придбала будівлю, а не орендувала її), і сьогодні вона досі є будівлею Комісії, в якій розміщуються Генеральний директорат з питань внутрішнього ринку, промисловості, підприємництва та малих і середніх підприємств, а також Генеральний директорат з питань бюджету. Див. також Будівля Карла Великого Монастир Маерлант Madou Plaza Tower Брюссель та Європейський Союз Інституційні місця Європейського Союзу Посилання Цитування Джерела Demey, Thierry (2007). Brussels, capital of Europe. Brussels: Badeaux. ISBN 978-2-9600414-6-0. List and maps of Commission buildings in Brussels, Office for Infrastructures and Logistics — Brussels (European Commission). Accessed 2008-08-26.
Bossenstein Castle

Bossenstein Castle is a château in the village of Broechem, Flemish Region, Belgium, which is a part of the municipality of Ranst. History The castle was first mentioned in 1346 owned by Joannes van den Bossche who gave his name to the castle. The oldest part of the Bossenstein Castle is the keep which dates from the 14th century. The castle was owned by the Van Berchem family. In 1655, the castle was extended. In 1906, the Bossenstein Castle was extensively restored. Nowadays it is owned by a golf and polo club. See also List of castles in Belgium References
Château de Bossenstein

Le château de Bossenstein est un château situé dans le village belge de Broechem (Région flamande) faisant partie de l'entité de Ranst. Histoire Le château Voir aussi Articles connexes Liste des châteaux belges par région Liens externes Ressource relative à l'architecture : Onroerend Erfgoed Portail d'Anvers et de sa province Portail des châteaux
Kasteel Bossenstein

Kasteel Bossenstein (ook: Halmaleshof of Allemanshof) is een waterkasteel nabij de Belgische plaats Broechem. De eerste vermelding van het kasteel dateert uit 1346. Als eigenaar werd toen Joannes de Busco of van den Bossche vermeld. Naar deze persoon is het kasteel vernoemd. Kenmerkend voor het kasteel is de donjon, dat een van de oudste onderdelen van het kasteel is. De vleugels zijn er later aan gebouwd. Om het kasteel ligt een gracht die met een bakstenen brug met een spits- en korfboog wordt overspannen. Centraal in het gebouw is een binnenhof die wordt omgeven door galerijen. Geschiedenis In de geschiedenis is het gebouw diverse malen van eigendom verwisseld. De familie Van Berghem is voor lange tijd in de middeleeuwen eigenaar geweest van het kasteel. Nadat het een aantal keren een andere bewoner kreeg, heeft het gebouw rond 1900 een periode leeggestaan. Tijdens de Eerste Wereldoorlog is het kasteel beschadigd geraakt, maar nadien weer gerestaureerd. Om het kasteel heen is een golfbaan aangelegd, de Bossenstein Golf en Polo Club. Interieur De oostelijke woonvleugel stamt uit de late 15e of vroege 16e eeuw. In 1660 zijn de westvleugel, zuidvleugel en aangrenzende galerij toegevoegd aan het kasteel. Het werd gerestaureerd naar hoe het interieur was in de 17e en 18e eeuw. Het is nu ingericht als huis. De gevels, daken en schrijnwerk werden voorzichtig gerestaureerd (met behoud van het historische lagenpakket) Ze behielden ook voor het interieur de originele materialen. Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Antwerpen
Schloss Loppem

Das Schloss Loppem (franz. Château de Loppem) steht in der gleichnamigen Ortschaft, einem Ortsteil der Gemeinde Zedelgem, in der Provinz Westflandern, die zur Flämischen Region Belgiens gehört. 1856 beauftragten Baron Charles van Caloen (1815–1896) und seine Frau Savina de Gourcy Serainchamps den englischen Architekten Edward Welby Pugin mit der Erstellung eines Plans für das Schloss. In Zusammenarbeit mit dem belgischen Architekten Jean-Baptiste Bethune wurde das Schloss im neu-gotischen Stil von 1859 bis 1862 errichtet. Das Schloss von Loppem weist einen besonders homogenen Stil auf, Architektur und Interieur sind bis heute in ihrem Ursprung erhalten. Park Der Schlosspark von Loppem war ursprünglich im Besitz des Priesters Elias Verdick. 1756 wechselte der Besitz zu Pierre Clément de Potter sen. Um 1800 baute sein Sohn Pieree Clément jun. ein Landhaus und ließ den Park in einen Garten mit chinesischen Anlagen umbauen. Seine Tochter heiratete Joseph-Bernard van Caloen. Ihr Sohn, Baron Charles van Coloen, ordnete den Bau des Schlosses an. 1873 waren es ihre Söhne Baron Albert (Brügge 7. Juli 1856 – Loppem 3. Dezember 1933) und Ernest van Caloen, die den heutigen Park mit Teichen, Höhlen und einem Labyrinth in einer Größe von 2000 m² anlegten. Der Coup von Loppem Im Oktober 1918, kurz nach Ende des Ersten Weltkrieges, residierte König Albert I. von Belgien im Schloss Loppem. Am 11. November 1918 traf er Festlegungen zur politischen Zukunft Belgiens. In dem „Coup von Loppem“ entschied der König ohne die bis dahin dominanten Konservativen auf die Änderung des Wahlrechts auf Basis „Ein Mann – eine Stimme“ ab der Volljährigkeit mit 21 Jahren. Gleichzeitig wurde eine Regierung der Einheit auf den Weg gebracht, bestehend aus Sozialisten, Liberalen und Katholiken. Diese schlagartige Neuordnung der politischen Ordnung Belgiens wurde noch jahrelang von konservativen Belgiern kritisiert. Während der 18-Tage-Kampagne des Zweiten Weltkrieges residierte König Leopold III. von Belgien vom 18. bis 15. Mai 1940 ebenfalls im Schloss Loppem. Heute Schloss und Park sind heute im Besitz der Jean van Caloen Stiftung. Weblinks Schloss Loppem Einzelnachweise
Loppem Castle

Loppem Castle (Dutch: Kasteel van Loppem) is a mansion situated in Loppem in the municipality of Zedelgem, near Bruges in West Flanders, in the Flemish Region of Belgium. Unusually, it preserves its original architecture and interior decoration. The castle has a richly decorated and furnished interior, and houses a collection of works of art (paintings, stained glass, statuary). It is surrounded by a romantic park with ponds and a maze, which has itself been designated a protected heritage landscape. The castle and park are now owned by the Stichting Jean van Caloen ("Jean van Caloen Foundation") and have been open to the public since 1975. History The castle was built between 1859 and 1862 for Baron Charles van Caloen and his family, to designs by architects E.W. Pugin and Jean-Baptiste Bethune. It is considered a masterpiece of Gothic Revival architecture. In late 1917, during the German Occupation, the castle was requisitioned for the use of a German general and his staff. After the German withdrawal, the castle served as the residence of Albert I of Belgium from 24 October until 25 November 1918. It was the site of a number of political meetings held by the King which became known as the Loppem Agreements. See also List of castles in Belgium Notes External links Official website
Castello di Loppem

Il castello di Loppem (in francese château de Loppem) è un castello della Provincia delle Fiandre Occidentali in Belgio, situato a Loppem, all'interno del comune di Zedelgem. Storia Il castello fu fatto costruire dal barone Charles van Caloen per sé e la sua sposa Savina de Gourcy Serainchamps. I lavori di costruzione durarono tra il 1858 e il 1863 su progetto degli architetti Edward Welby Pugin e Jean-Baptiste de Béthune, che lo realizzarono in stile neogotico fiammingo. Alla fine della prima guerra mondiale, in questo castello l'esercito belga installò il suo Quartier generale e vi si stabilì la sede del gouvernement de Loppem di Alberto I del Belgio. Descrizione Il castello sorge all'interno di una tenuta di 100 ettari ed è circondato da un parco di circa 20 ettari creato a partire dal 1851 dal paesaggista Jean Gindra; il parco comprende stagni, grotte e un labirinto. Il castello ospita anche collezioni di opere d'arte. È l'unico castello belga di questo stile in cui sia l'architettura sia gli interni sono stati conservati nel loro stato originario. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su castello di Loppem Collegamenti esterni (EN, FR, NL) Fondation Jean van Caloen Archiviato il 27 ottobre 2016 in Internet Archive. (DE, EN, FR, NL) Il giardino del castello nel sito European Gardens (NL) Scheda sul castello nel sito dei monumenti storici fiamminghi, su inventaris.onroerenderfgoed.be.
Castelo de Loppem

O Castelo de Loppem está situado na cidade de Loppem, na municipalidade de Zedelgem, Bélgica. Foi construído entre 1859 e 1862 para o barão Charles van Caloen. Projetado por E. W. Pugin e por Jean-Baptiste de Bethune, o castelo é considerado a obra prima do revivalismo gótico civil. Atualmente, é propriedade de Stichting Jean van Caloen, mas está aberto ao público. Galeria Ver também Anexo:Lista de castelos da Bélgica Referências Ligações externas Website do Castelo de Loppem (em francês e em neerlandês). en.
Faber Mill

The Faber Mill (French: Moulin Faber) is a watermill in Hotton (in the Rue Haute) built in 1729. The mill is a listed building and is built from limestone with a pegged roof and is nowadays a museum. There are four levels inside the building: one level for the three mills, one for the pairs of millstones, one for the bolting and an attic. The mill has two wheels outside in a tributary of the river Ourthe. One wheel is made of wood and the other is made of metal. The mill still works for the enjoyment of tourists and produces different qualities of flour. References