NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Opprebais Castle

Opprebais Castle (French: Château d'Opprebais) is a 13th-century fortified farmhouse (château-ferme) in Opprebais, Wallonia, in the municipality of Incourt, Walloon Brabant, Belgium. See also List of castles in Belgium External links BelgianCastles.be: Opprebais Castles.nl: Opprebais
Château-ferme d'Opprebais

Le château-ferme d'Opprebais, situé en Wallonie dans l'entité d'Incourt, dans l'ancienne commune d'Opprebais a fait l'objet d'un classement des ruines de ses tours, de son donjon, courtines et grange en même temps que l'église Saint-Aubin voisine, ainsi que le cimetière et les terrains environnants. Histoire et architecture Le château est mentionné dès 1440 comme « forteresse », « pion » du duché de Brabant. Mais sa construction remonte au 2e tiers du XIIIe siècle. Son lignage chevaleresque remonte jusqu'au chevalier Henri qui est cité déjà en 1245. En 1660 il passa aux mains de la famille Arenbergh. Il semble avoir été occupé par une ferme depuis le XVIIe siècle. C'est en grande partie sous cet aspect qu'il se présente aujourd'hui, le château étant en ruine. C'est un vaste quadrilatère en moellons de grès, surélevé sur un relief en dôme. Il était protégé par des douves qui ont disparu. Il était cantonné par quatre tours d'angles circulaires, dont seules les deux de façade sont encore bien visibles. La courtine qui reliait les deux tours était plus haute à l'origine. Dans la façade une tourelle porte des traces de la glissière d'une herse disparue. Elle constituait une des parties du châtelet disparu qui est remplacé par le portail en retrait actuel qui date du XVIIIe siècle. Le donjon carré primitif a laissé des traces dans les murs de l'enceinte sud où sont aménagées aujourd'hui des habitations avec loggia donnant sur le verger. La cour actuelle de ce qui est devenu une ferme est entourée de divers bâtiments en grès, sauf les étables qui sont en brique et percées de baies à linteaux droits et de petites portes en plein cintre. La grange est un grand volume ouverte par une porte en arc qui daterait de 1725. Elle est couverte par une belle charpente reposant sur des colonnes. Elle fut endommagée par la foudre durant l'hiver 1970-1971. Bibliographie C. d'Ursel, Château-ferme d'Opprebais, dans l'Inventaire du patrimoine immobilier culturel Wallonie Inventaire no 25043-INV-0026-02 Ministère de la culture française, Le patrimoine monumental de la Belgique, Volume 2 Province de Brabant, Solédi Liège 1974 Dépôt légal 1971/0246/1 Émile Bouvier, article de Norbert Bastin sur les châteaux de Hesbaye dans Visage de la Hesbaye, édition ETC Tournai et É. Bouvier 1975p. 127 et ss., et p. 164. Références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail des châteaux Portail de l'agriculture et de l'agronomie Portail du Brabant wallon
Kasteel van Opprebais

Het Kasteel van Opprebais (Frans: Château-ferme d'Opprebais) is een kasteelboerderij in de deelgemeente Opprebais van Incourt. De kasteelhoeve is gelegen op een verhoging en dateert waarschijnlijk uit de 13e eeuw. Geschiedenis Het kasteel was oorspronkelijk een fort in de verdedigingslinie van het hertogdom Brabant, zoals ook het Kasteel van Corroy-le-Château en die van Gembloers, Sombreffe en Walhain. De eerste vermelding van een kasteel in Opperbeek dateert uit 1440, als eigendom van Samson de Lalaing, hoewel de oudste delen al uit de 13e eeuw dateren. In oorsprong bestond het uit niet meer dan een donjon, een neerhof en een palissade. In een volgende fase kwam er een vierkante ommuring met vier ronde torens en een toegangspoort, zoals nu nog te zien is. Het werd in 1486 verkocht aan Jan III van Glymes, heer van Glimes. In de 16e eeuw was de burcht niet langer de woonplaats van de lokale heer en verloor het zijn belang. De elementen van de versterking vervielen tot ruïne maar bleven bestaan. Het geheel werd omgevormd tot een hoeve met hoevegebouwen rond de binnenplaats tegen het einde van de 16e eeuw. Halverwege de 17e eeuw viel het goed door overerving toe aan het huis Arenberg. De middeleeuwse overblijfselen met de resten van de dikke verdedigingsmuren in kwartsiet van Opprebais zijn beschermd als monument. Noten
Begraafplaats van Deerlijk

De Begraafplaats van Deerlijk is een gemeentelijke begraafplaats in de Belgische gemeente Deerlijk. De begraafplaats ligt aan de Hoogstraat, op 200 m ten noordoosten van het centrum (Sint-Columbakerk). De begraafplaats heeft een langwerpige vorm met aan de westelijke zijde een uitbreiding. Een centraal pad verdeelt de begraafplaats in twee en ze is omgeven door een haag. Een tweedelig hek sluit de begraafplaats af. Britse oorlogsgraven In het middengedeelte van de begraafplaats ligt een perk met vier Britse gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Zij sneuvelden op 6, 7 en 8 september 1944 tijdens de gevechten bij de bevrijding van Deerlijk. Hun graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn daar geregistreerd onder Deerlijk Communal Cemetery.
Maison À l'Ange d'or

La maison À l'Ange d'or est un immeuble classé situé en Belgique à Liège, au no 45 de la rue Hors-Château. Historique et origine du nom Comme indiqué sur la façade, l'immeuble a été édifié en 1759. L'Ange d'or était très vraisemblablement le nom de la brasserie, taverne ou estaminet qui occupait le bâtiment nouvellement construit. Situation Cet ancien immeuble se situe au no 45 de la rue Hors-Château, artère au riche patrimoine architectural du centre de la ville de Liège. C'est dans cet immeuble que se trouve l'arvô (passage couvert et voûté) permettant d'accéder à l'impasse de l'Ange qui doit son nom à l'immeuble. Description La façade construite exclusivement en pierre calcaire compte cinq travées et trois niveaux (deux étages) avec baies vitrées à hauteur dégressive par niveaux. Elle est symétrique, à l'exception de l'arvô. Les baies sont jointives et les linteaux légèrement bombés possèdent une clé de voûte pour les deux niveaux inférieurs. L'arvô mesure environ 2 m de large sous un linteau en pierre calcaire légèrement courbé. Chaque niveau est délimité par un bandeau de pierre saillant. La façade arrière a été bâtie en brique et colombages. L'ange est sculpté dans la pierre, yeux clos, ailes déployées, main droite et index relevés, main gauche écartée. Un anneau de fer est scellé près de son pied droit. Sous l'ange, on peut lire l'inscription suivante : 17 A L ANGE DOR LAN 59. La maison possède l'une des enseignes en pierre sculptée les plus représentatives de la ville de Liège qui en compte plus d'une centaine. Classement La façade de la maison est classée au Patrimoine culturel immobilier classé de la Wallonie en 1950. Notes et références Voir aussi Articles connexes Enseignes en pierre sculptée à Liège Patrimoine privé de Liège Liste du patrimoine immobilier classé de Liège Impasses du quartier Hors-Château Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Liège Portail de la protection du patrimoine
Crest Farm Canadian Memorial

Het Crest Farm Canadian Memorial is een oorlogsmonument in de tot de West-Vlaamse gemeente Zonnebeke behorende plaats Passendale, gelegen aan de Canadalaan. Geschiedenis Het monument herinnert aan de Derde Slag om Ieper, waarbij Passendale na 100 dagen en grote verliezen op de Duitsers werd veroverd. In de laatste fase werden daarbij de Australische en Nieuw-Zeelandse troepen door Canadese troepen afgelost. Deze bereikten op 30 oktober de heuvels ten zuidwesten van Passendale (Goudberg en Crest Farm). Van daar uit kon Passendale worden bereikt: een terreinwinst van enkele honderden meters ten koste van 15.000 à 16.000 gesneuvelde Canadezen. Crest Farm, gelegen op een hoogte, werd uiteindelijk op 30 november door de Canadezen ingenomen. Het dorp, of wat daar van over was, moest in het voorjaar van 1918 weer aan de Duitsers worden prijsgegeven. Het huidige monument staat op de plaats waar eens Crest Farm stond. Het werd opgericht ná 1923. Eerst wilde men op een zestal plaatsen het beeld "The Brooding Soldier" (te Sint-Juliaan) kopiëren, maar daar heeft men van afgezien om het indrukwekkende beeld in zijn waarde te laten. Monument Het betreft een kunstmatige heuvel die betreden wordt via een hardstenen trap. Op de heuvel is een cirkelvormig platform met in het midden een blok graniet uit Quebec. Verder is er een oriëntatietafel en een informatietafel. Vanaf de heuvel heeft men een panorama van het dorp.
Hôtel de Heeswyck

L'hôtel de Heeswyck est un ancien hôtel particulier situé en Belgique à Liège, aux nos 110, 112 et 114 de la rue Sainte-Marguerite. Le bâtiment est actuellement occupé par un établissement scolaire. Historique et origine du nom La construction de l'hôtel de Heeswyck a été réalisée en 1726 pour son premier propriétaire, Henri de Heeswyck. L'inscription aujourd'hui à peine lisible au fronton de la façade est un chronogramme rappelant l'année de construction et le nom du propriétaire : fIt sVMptIbVs henrICI De heesWIJCk. Fit sumptibus Henrici de Heeswijck est une phrase en latin signifiant : (Maison) érigée (grâce) aux dépenses de Henri de Heeswyck. Situation Cet ancien hôtel de maître se situe aux nos 110, 112 et 114 de la rue Sainte-Marguerite, artère au riche patrimoine architectural du centre de la ville de Liège. L'immeuble est situé en face de la rue des Fontaines-Roland. Description Façade principale La façade principale de ce bâtiment symétrique construit en brique et pierre calcaire compte cinq travées et trois niveaux (deux étages) pour les travées centrales. Le soubassement est en pierre calcaire. Les trois travées centrales, en léger ressaut, sont surmontées d'un fronton triangulaire. Sur les deux travées latérales, les linteaux des baies du rez-de-chaussée en pierre de taille rejoignent les allèges des baies de l'étage en formant des fleurs de lys. Portail Placé à gauche de la façade principale sur une travée plus basse, le portail avec arc en plein cintre possède une clé de voûte ornée par une sculpture en relief. Le portail d'entrée est surmonté d'un petit balcon avec garde-corps en fer forgé aux lignes droites et courbes au centre desquelles apparaissent les initiales HH du premier propriétaire. Deux pommes de pin sculptées dans la pierre se dressent de part et d'autre de ce balcon. Cette travée est limitée par des harpes d'angle en pierre calcaire. Aile perpendiculaire À l'arrière de la façade principale, se trouve une aile perpendiculaire d'une longueur d'environ 25 mètres remaniée au cours du XVIIIe siècle. Classement L'hôtel de Heeswyck (façade et toiture) est classé au Patrimoine immobilier de la Région wallonne en 1983. Activités L'immeuble abrite l'école de Beauvoir et le centre d'enseignement communal secondaire Léonard Defrance. Notes et références Voir aussi Articles connexes Patrimoine privé de Liège Liste du patrimoine immobilier classé de Liège Lien externe « Fiche de l'hôtel de Heeswyck sur l'Inventaire du Patrimoine Immobilier Culturel », sur Inventaire régional du patrimoine en Wallonie (consulté le 18 octobre 2019) Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Liège Portail de la protection du patrimoine
Sint-Aldegondiskerk (Zwevezele)

De Sint-Aldegondiskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Wingene behorende plaats Zwevezele, gelegen aan het Marktplein. Geschiedenis De parochie zou al omstreeks 900 zijn opgericht vanuit de Sint-Pietersabdij te Gent. De fundamenten van een romaans kerkje uit het laatste kwart van de 10e eeuw werden in 1964 archeologisch onderzocht. Omstreeks 1100 kwamen de rechten van de parochie aan het Sint-Donaaskapittel te Brugge. Vermoedelijk in de 12e eeuw werden twee zijbeuken en een hoofdkoor bijgebouwd. Begin 15e eeuw werd het hoofdkoor uitgebreid. In 1695 werd de kerk geplunderd en verwoest door Franse legertroepen en vooral van 1753-1774 werden uitgebreide herstelwerkzaamheden uitgevoerd. In 1768 werd een sacristie aangebouwd en werden de gevels van het koor geheel herbouwd. Nadat in 1822 het kerkhof was verplaatst kon in 1853 de kerk in westelijke richting worden vergroot. In 1891 werd de kerk verder vergroot door een vierde en vijfde beuk aan te bouwen. Van 1962-1964 werd de kerk opnieuw verbouwd en ingekort, omdat de voorliggende Bruggestraat moest worden verbreed. Enkel het transept, de vieringtoren en het koor van de oude kerk bleven behouden. Architect was J. Haegebaert. Gebouw Het betreft een driebeukig kerkgebouw, waarvan de oostelijke traveeën teruggaan tot de 17e eeuw. Er is een achthoekige vieringtoren en tussen transept en zijbeuk bevindt zich een vijfkante traptoren. De westelijke traveeën zijn nieuw. Rondt de kerk zijn een aantal bedevaartkapelletjes, gewijd aan Sint-Aldegondis, die aangeroepen wordt tegen kanker. Interieur De portiekaltaren in de zijbeuken zijn van omstreeks 1750 en daarboven hangen enkele 18e-eeuwse schilderijen. Er is een 17e-eeuwse preekstoel en een laat-18e-eeuws hoofdaltaar met een antependium van 1590.
Begraafplaats van Bellegem

De Begraafplaats van Bellegem is een gemeentelijke begraafplaats in het Belgische dorp Bellegem, een deelgemeente van Kortrijk. De begraafplaats ligt aan de Kwabrugstraat, op 450 m ten zuiden van het dorpscentrum (Sint-Amanduskerk). De begraafplaats heeft een min of meer trapeziumvormig grondplan en wordt verdeeld in acht vakken gescheiden door paden. Aan het einde van een pad staat een kapel met crucifix. De begraafplaats wordt aan de straatzijde begrensd door een bakstenen muur en aan de andere zijden door een haag. Er zijn twee open toegangen. Britse oorlogsgraven Dicht bij de zuidoostelijke hoek van de begraafplaats liggen 2 Britse gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Een graf is van een niet geïdentificeerde korporaal en het andere is van Cornelius Newton, schutter bij de Royal Northumberland Fusiliers. Zij sneuvelden in mei 1940. Hun graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn daar geregistreerd onder Bellegem Communal Cemetery.
Begraafplaats van Zwevegem

De Begraafplaats van Zwevegem is een gemeentelijke begraafplaats in de Belgische gemeente Zwevegem. De begraafplaats ligt aan de Kerkhofstraat op 150 m ten noorden van het centrum (Sint-Amanduskerk). Ze wordt omgeven door een bakstenen muur en de toegang bestaat uit een tweedelig metalen traliehek. Aan het einde van het centrale pad staat een verhoogd crucifix. Aan het eind van de begraafplaats staat een gedenkzuil en twee panelen met de namen van oud-strijders uit de beide wereldoorlogen. De begraafplaats werd in 2009 opgenomen in de lijst van Onroerend Erfgoed. Britse oorlogsgraven Dicht bij de noordoostelijke rand van de begraafplaats liggen 2 perken met gezamenlijk 11 Britse gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Tien van hen sneuvelden tijdens de gevechten tegen het oprukkende Duitse leger om de aftocht van de British Expeditionary Force naar Duinkerke tussen eind mei en begin juni 1940 veilig te stellen. Het elfde slachtoffer sneuvelde op 4 december 1944. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en zijn daar geregistreerd onder Zwevegem Communal Cemetery.
Potijze Burial Ground Cemetery

Potijze Burial Ground Cemetery is a Commonwealth War Graves Commission (CWGC) burial ground for the dead of the First World War located in the Ypres Salient on the Western Front. The cemetery grounds were assigned to the United Kingdom in perpetuity by King Albert I of Belgium in recognition of the sacrifices made by the British Empire in the defence and liberation of Belgium during the war. Foundation The cemetery is one of four in and around the site of the former Potijze Château. The château was behind Allied lines for most of the war and served as an Advanced Dressing Station. The château was destroyed by German artillery fire. The cemetery was designed by Sir Reginald Blomfield. See also Potijze Château Lawn and Grounds Commonwealth War Graves Commission Cemeteries Potijze Château Wood Commonwealth War Graves Commission Cemetery References External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Potijze Burial Ground Cemetery at Find a Grave
Cementerio de Potijze

El cementerio de Potijze es un lugar de enterramiento de la Comisión de Tumbas de Guerra de la Mancomunidad (CWGC) para los muertos de la Primera Guerra Mundial, situado en el saliente de Ypres, en el Frente Occidental. Los terrenos del cementerio fueron asignados al Reino Unido de forma perpetua por el rey Alberto I de Bélgica en reconocimiento a los sacrificios realizados por el Imperio Británico en la defensa y liberación de Bélgica durante la guerra.​ Base El cementerio es uno de los cuatro que se encuentran en y alrededor del emplazamiento del antiguo château de Potije.​ El castillo estuvo detrás de las líneas aliadas durante la mayor parte de la guerra y sirvió como estación avanzada de socorro.​ El castillo fue destruido por fuego de artillería alemana.​ El cementerio fue diseñado por Sir Reginald Blomfield. Véase también Cementerios de césped y terrenos del castillo de Potijze Cementerio del Bosque del Château de Potijze Referencias Enlaces externos Detalles del cementerio en la Comisión de Tumbas de Guerra de la Mancomunidad Cementerio de Potijze en Find a Grave
Potijze Burial Ground Cemetery

Potijze Burial Ground Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Belgische stad Ieper, 1900 m ten noordoosten van de Grote Markt, in het gehucht Potyze. De begraafplaats werd ontworpen door Reginald Blomfield en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het terrein heeft een onregelmatige vorm met een oppervlakte van 4.420 m² en is omgeven door een bakstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat aan de westelijke kant en de Stone of Remembrance staat aan de oostelijke kant van de begraafplaats. Ongeveer 300 m noordwestelijker liggen nog drie andere Britse oorlogsbegraafplaatsen in dit gehucht: Potijze Chateau Wood Cemetery, Potijze Chateau Lawn Cemetery en Potijze Chateau Grounds Cemetery. Er rusten 586 doden. Geschiedenis Het gehucht Potyze was bijna de hele oorlog in Britse handen. Hier bevond zich het domein met kasteel dat de Britten 'White Château' noemden. Niettegenstaande dat het kasteel dikwijls artilleriebeschietingen te verduren had, was het ingericht als een Advanced Dressing Station (medische post). Tijdens de Tweede Slag om Ieper waren er eveneens de hoofdkwartieren van de 27ste divisie gevestigd. De aanwezigheid van nog drie begraafplaatsen in de omgeving geeft een indicatie van het hoge aantal slachtoffers welke tijdens deze strijd zijn gesneuveld. De begraafplaats werd gebruikt tussen april 1915 en oktober 1918. Er liggen 580 Britten (waarvan er 21 niet geïdentificeerd konden worden), 3 Australiërs, 1 Canadees en 2 Duitsers begraven. De begraafplaats werd in 2009 als monument beschermd. Graven Onderscheiden militairen onderluitenant Robert Johnman Dewar, sergeant A.R. Morgan, drummer G. Ratcliffe en soldaat John Joseph Nimmo werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). Minderjarige militairen Ronald Jolly, schutter bij het King's Royal Rifle Corps was slechts 15 jaar toen hij sneuvelde. Edward Yates, soldaat bij de Sherwood Foresters (Notts and Derby Regiment) en Donald Eric Little, soldaat bij de Durham Light Infantry waren 16 jaar toen ze sneuvelden. T.G. Frost, soldaat bij het Middlesex Regiment was 17 jaar toen hij sneuvelde. Aliassen soldaat James Duffy diende onder het alias James Harvey bij de Durham Light Infantry. soldaat Victor Vandermotten diende onder het alias Victor O'Neil bij de Scots Guards. soldaat Hugh Moore diende onder het alias Hugh Hague bij de Grenadier Guards. soldaat David Marshall-Muir diende onder het alias David Muir bij de Scots Guards. Externe links Potijze Burial Ground Cemetery op de website van de CWGC. Potijze Burial Ground Cemetery op de website van WO1.be
Pro-Cathedral of the Holy Trinity

The Pro-Cathedral of the Holy Trinity (French: Pro-cathédrale de la Sainte-Trinité; Dutch: Prokathedraal van de Heilige Drievuldigheid) is an Anglican pro-cathedral in Ixelles, a municipality of Brussels, Belgium. It is part of the Diocese in Europe of the Church of England. The church is located at 29, rue Capitaine Crespel/Kapitein Crespelstraat, near the Avenue Louise/Louizalaan. Origins The Pro-Cathedral of the Holy Trinity in Brussels was formed in 1958 by the amalgamation of the congregations of Christ Church and the nearby Church of the Resurrection (now closed). It is a pro-cathedral for the Diocese in Europe. The cathedral is in Gibraltar, called the Cathedral of the Holy Trinity (and there is a further pro-cathedral in Valletta), but Robert Innes, Bishop in Europe (and former Chancellor (priest-in-charge) of Holy Trinity), is the first bishop to be based in Brussels. List of chancellors Upon the establishment of Holy Trinity as the pro-cathedral in 1980, the chaplain became the chancellor. Peter Duplock, 1980–81. Duplock had been Chaplain of Brussels since 1977. He was also Archdeacon of Belgium, Luxembourg and the Netherlands from 1977 to 1980; from 1980 to 1981 he was also Archdeacon of North-West Europe. John Lewis, 1982–93. Lewis was also Archdeacon of North-West Europe. Nigel Maynard Walker, 1994–2004. Robert Innes, 2005–14 Paul Vrolijk, 2015–2023. Vrolijk was also Archdeacon of North-West Europe from 2016 to 2020. sede vacante, 1 September 2023–present Other staff Anthony Jennings, choirmaster from 1968 to 1972. See also List of churches in Brussels St. Boniface Church, Antwerp Saint George's Memorial Church, Ypres St Paul's Pro-Cathedral, Valletta References External links Media related to Pro-Cathedral of the Holy Trinity, Ixelles at Wikimedia Commons Official website
Pro-cathédrale de la Sainte-Trinité d'Ixelles

La pro-cathédrale de la Sainte-Trinité est un édifice religieux anglican sis à Ixelles (Région de Bruxelles-Capitale). Construite à la fin du XIXe siècle, elle relève du diocèse anglican de Gibraltar dont elle est une des deux pro-cathédrales (l'autre se trouvant à Malte). Histoire Une communauté chrétienne anglicane existe à Bruxelles depuis deux siècles. À l’origine ses fidèles se réunissaient pour le culte dans des résidences privées. Ce n’est qu’après la bataille de Waterloo (1815) que de premières congrégations paroissiales anglicanes furent formées. La Constitution de la Belgique nouvellement indépendante, garantit en 1831 une liberté complète de culte, et cela facilite leur développement. L’une d’elles avait sa chapelle dans la rue Belliard, à Bruxelles. L’église actuelle, au N°29 de rue capitaine Crespel (Ixelles), fut construite de 1883 à 1885 par l’entrepreneur Jean François, d’après les plans de l’architecte anglais William Barber. En 1897 l’église est agrandie avec l’adjonction d’un chœur, conçu par les architectes A.Huvenne et Th.Jasinski. Après la Première Guerre mondiale, un presbytère fut construit (1928) en front de rue. En 1958 deux congrégations anglicanes voisines, la ‘Christ Church’ de la rue Crespel et la ‘Resurrection Church de la rue de Stassart fusionnent pour former l’église de la Sainte-Trinité. En 2001, le complexe s’agrandit d’une salle de fêtes. La congrégation de la Sainte-Trinité est à l’origine des nouvelles congrégations de Waterloo (église de Tous-les-Saints) en 1981 et de Tervueren (église Saint-Paul) en 1988. En 1981, l'évêque anglican de Gibraltar, du fait qu'il réside habituellement à Bruxelles, fit de l’église de la Sainte-Trinité sa pro-cathédrale. La congrégation est soutenue par l'Intercontinental Church Society, une société missionnaire anglicane. Notes et références Liens (en) Site officiel Portail de l’architecture chrétienne Portail de l'anglicanisme Portail de Bruxelles
Procattedrale della Santa Trinità

La procattedrale della Santa Trinità (in francese: Pro-cathédrale de la Sainte-Trinité) si trova a Ixelles (sobborgo di Bruxelles), nella 'rue Capitaine Crispel', ed è procattedrale per la diocesi di Gibilterra in Europa. Il nome originale della procattedrale era Chiesa di Cristo. La chiesa è stata infatti costituita nel 1958 con la fusione delle congregazioni anglicane della Chiesa di Cristo e della Chiesa della Resurrezione. Note Voci correlate Cattedrali in Belgio Diocesi di Gibilterra in Europa Voci correlate Sito ufficiale della diocesi di Gibilterra in Europa, su europe.anglican.org. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su procattedrale della Santa Trinità