NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Borsa di Anversa

La Borsa di Anversa è un edificio del 1531 che si trova ad Anversa, in Belgio, e che è considerata la prima costruzione al mondo realizzata con la funzione di borsa merci, tanto da esser considerata la "madre di tutte le borse valori" e da aver ispirato la Royal Exchange di Londra su iniziativa di Thomas Gresham che era rappresentante della Corona inglese ad Anversa. Storia Il primo edificio del 1531 è stato realizzato in stile gotico brabantino su progetto di Dominikus De Waghemakere ed era costituito da uno spazio aperto rettangolare racchiuso da un colonnato coperto da volte a stella e a rete e in cui ogni nazione aveva una sede più o meno permanente. Nel XVII secolo, in seguito alla caduta di Anversa, Amsterdam divenne il principale centro commerciale dei Paesi Bassi e la borsa di Anversa cadde in disuso e tra il 1661 e il 1810 l'edificio fu utilizzato come accademia di disegno e sede della Corporazione di San Luca. Nel 1853 lo spazio interno aperto fu coperto da una cupola seguendo l'esempio del Crystal Palace di Londra e dopo l'incendio del 2 agosto 1858 venne indotto un concorso per la realizzazione di un nuovo edificio che fu completato nel 1872 dall'architetto Joseph Schadde, combinando elementi di stile neogotico e tecniche rivoluzionarie, come la costruzione metallica per il rivestimento degli interni. L'edificio ricostruito venne nuovamente utilizzato come Borsa di Anversa finché nel 1997 non si fuse con la Borsa di Bruxelles, causando l'abbandono dell'edificio. Nel febbraio 2016, durante gli scavi per trasformare il sito in un hotel della catena Marriott, sono stati ritrovati vari pavimenti, delle pareti ed un forno di epoca tardo medievale oltre ad alcune urne risalenti all'età del ferro. Dopo un ampio restauro, l'edificio viene oggi utilizzato come sala polivalente e ha ospitato i World Choir Games del 2021. Il piano terra è aperto al pubblico dal sabato alla domenica, dalle 10:00 alle 17:00. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Borsa di Anversa Collegamenti esterni (NL) Sito ufficiale, su handelsbeursantwerpen.be.
Sint-Pieterskerk (Nieuwerkerken)

De Sint-Pieterskerk is de parochiekerk van Nieuwerkerken, gelegen aan Kerkstraat 96. De toren van deze bakstenen kerk is afkomstig van de voorganger, een neoclassicistisch bouwwerk uit 1828. Deze vierkante westtoren heeft twee geledingen, is gedekt met een ingesnoerde naaldspits, en heeft een beeld van Sint-Petrus boven het ingangsportaal. Het huidige kerkgebouw is uitgevoerd in neoromaanse stijl en stamt uit 1910. De kerk werd van 1949-1950 nog vergroot met twee zijbeuken. De kerk bezit een gepolychromeerd houten beeld van Sint-Antonius Abt (einde 16e eeuw), en een 18e-eeuwse terracotta buste van Sint-Petrus. De kuip van de preekstoel is 17e-eeuws en de communiebank uit de tweede helft van de 18e eeuw. De kruiswegstaties zijn geschilderd door Théodore Schaepkens. De glas-in-loodramen stellen een aantal kasteelheren voor van het Kasteel van Nieuwerkerken.
Kasteel van Wijer

Het Kasteel van Wijer is een kasteel, gelegen aan Grotestraat 205 te Wijer. Ten oosten van het kasteel ligt het Wijerbos. Geschiedenis Vanouds was dit de zetel van de heren van de heerlijkheid die Wijer en Kozen omvatte. Van 1365 tot 1423 was deze in bezit van de familie De Vivario (Van de Wijer); van 1423 tot 1485 was ze eigendom van de Heren van Diest; van 1485 tot 1672 van de familie De Kerckhem. De toren is laatgotisch, vermoedelijk in de eerste helft van de 16e eeuw gebouwd door Teynard de Kerckhem, en in 1657 verbouwd in Maaslandse renaissancestijl door Arnold de Kerckhem. Deze was getrouwd met zijn nicht, Anne-Marie de Kerckhem. De wapenschilden van beiden zijn boven de toegangspoort te vinden. Dezen lieten het poortgebouw, een woonhuis en de kasteelhoeve bouwen. In de tweede helft van de 17e eeuw kwam de familie in geldgebrek en werd het kasteel verkocht aan de Landcommandeur van Alden Biesen, en vanaf 1699 was het in bezit van de familie Van Afferden. In 1830 werd het verkocht aan de familie De Diest, en in 1880 kwam het aan J. Jacquelart, die verantwoordelijk was voor de neogotische verbouwingen. De huidige aanblik van het kasteel is van ongeveer 1910. Gebouw Het oorspronkelijke kasteel is vrijwel verdwenen, afgezien van de donjon met traptoren (16e eeuw). In de donjon vindt men een gotische schouw en stucwerk uit 1716, in barokstijl, voorzien van wapenschilden van de familie Van Afferden. Het kasteel is geheel omringd door een brede gracht, die gevoed wordt door de Wijerbeek die langs het kasteel stroomt. Het kasteel is toegankelijk via een stenen brug over deze beek. Ooit was dit een ophaalbrug. Aan de overzijde van die brug vindt men de kasteelhoeve. Ook het 18e-eeuwse woonhuis, dat een oudere kern bezit, is nog aanwezig. Het geheel is sterk verbouwd in het einde van de 19e eeuw. Zo werden op de donjon neogotische kantelen aangebracht. Ook het terras stamt uit die tijd. Zie ook Kasteelhoeve van Wijer Wijerbos
Sint-Pietersbandenkerk (Wijer)

De Sint-Pietersbandenkerk is de parochiekerk van Wijer, gelegen aan Grotestraat 211 aldaar. Het betreft een bakstenen, neoclassicistisch zaalkerkje uit 1824. In 1957 werd het transept en een nieuw koor bijgebouwd. De kerk heeft een ingebouwde westtoren van twee geledingen, gedekt met een ingesnoerde naaldspits. Boven de kruising van de kerk is een dakruiter met klokken geplaatst. Interieur De kerkruimte wordt overwelfd door een tongewelf. Er is een vroeg-16e-eeuws kruisbeeld en een 15e-eeuws Sint-Luciabeeld. Het orgel stamt uit de Minderbroederskerk van Tielt en werd in 1765 herbouwd door Lambert Benoît Van Peteghem, waarna het nog enkele malen gerestaureerd werd om in 1868 naar de kerk te Wijer te worden overgebracht. Overig Naast de kerk bevindt zich de Missiekruiskapel uit1878, en dit wordt geflankeerd door het graf van Pieter Hubert Creten (1823-1894), die priester en volksschrijver was.
Spuihuis (Lier)

Het Spuihuis is het vroegere sashuis aan de binnennete. Het gebouw werd opgericht op een spuisluis in Lier, in de Belgische provincie Antwerpen. Het gebouw dateert uit de 16e eeuw en vierde in 2016 zijn 500ste verjaardag. Historiek Na het uitgraven van een verbinding tussen de Grote en de Kleine Nete in 1426, bouwden de architecten Antoon I en Antoon II Keldermans het Groot Spui van 1508 tot 1516. Er kwamen twee sluizen, het Groot en het Klein Spui. Nu blijft enkel het Groot Spui over. Functie Historisch De sluis had de functie van waterbeheersing van de stad. Ze werd namelijk gebouwd op de Kleine Nete die Lier doorkruiste. Men kon er het water tijdelijk opsparen en dan door de stad laten lopen, om de stad te "spuien" (schoon te spoelen). Bij overstromingsgevaar kon men de sluis sluiten en werd het water via een verbindingskanaal naar de Grote Nete geleid, die een boog maakte rond de stad. Naast de functie van waterbeheersing had het ook een rol in de verdediging van de stad. Het gebouw op de sluis diende aanvankelijk voor de huisvesting van de sluiswachter. Bij oudere Lierenaars heeft het ook nog de bijnaam "pesthuis". Deze naam is echter niet geheel correct gekozen, het eigenlijke pesthuis bevond zich een eind verder langs de Grote Nete. Actueel Momenteel ligt het Spuihuis aan het begin van de Binnennete, terwijl de Kleine Nete sneller in de Grote Nete uitmondt en zo verder rond de stad loopt. Het Spuihuis werd in 2009 grondig gerestaureerd en dient sinds 2012 als clublokaal voor de Sociëteit van de Schaepshoofden, een nog jonge Lierse vereniging die zich tot doel heeft gesteld prestigieuze culturele manifestaties te organiseren. Het wordt ook onderverhuurd voor culturele en recreatieve activiteiten. Fotogalerij
Mortsel-Oude-God railway station

Mortsel-Oude-God is a railway station in Mortsel, just south of the city of Antwerp, Antwerp, Belgium. The station opened in 1836 on the Line 25. The station is partly in a tunnel, under a car park and road. Originally the station was unplanned and the name was first given to the current Mortsel Liersesteenweg station, located on line 27. However, due to complaints by shop owners and inhabitants of the nearby Statielei, the NMBS built a new station on line 25 that received the name Oude God and the original station was renamed. The current station building is a 1974 design from Dirk Servaes and Johan Beyne. Train services The station is served by the following services: Intercity services (IC-22) Essen - Antwerp - Mechelen - Brussels (weekdays) Intercity services (IC-22) Antwerp - Mechelen - Brussels - Halle - Braine-le-Comte - Binche (weekends) Intercity services (IC-31) Antwerp - Mechelen - Brussels (weekdays) Intercity services (IC-31) Antwerp - Mechelen - Brussels - Nivelles - Charleroi (weekends) Brussels RER services (S1) Antwerp - Mechelen - Brussels (weekends) Tram service Tram service 15 serves the station, it is operated by De Lijn. Bus services Bus services 90 and 141 serve the station, these are operated by De Lijn. External links belgianrail.be De Lijn website
Station Mortsel-Oude-God

Station Mortsel-Oude-God is een spoorwegstation langs spoorlijn 25 (Brussel - Antwerpen) in Mortsel, en functioneert vooral richting Brussel als het IC-station van deze jonge Belgische stad. Het station ligt tegenover het stadhuis gedeeltelijk in de tunnel van Mortsel onder het stationsplein tussen de Statielei en de Liersesteenweg. Op deze plaats was oorspronkelijk geen station gepland. De NMBS bouwde in 1932 een nieuw station Mortsel-Oude-God langs spoorlijn 27. Na luid protest van treinreizigers en handelaars van de nabijgelegen Statielei bouwde de NMBS in 1936 een bescheiden station langs lijn 25. Het vorige station langs lijn 27 kreeg dan de naam Mortsel-Liersesteenweg. Stationsgebouw Het oorspronkelijke stationsgebouw werd gebouwd in modernistische stijl in gele baksteen met in de gevel een in beton gestileerd B-logo. De architect is niet bekend, maar invloeden van Henry Van de Velde waren duidelijk aanwezig. Het huidige stationsgebouw werd in 1974 gebouwd volgens het parapluconcept (een grote luifel bedekt het hele stationsgebouw). Architecten Dirk Servaes en Johan Beyne tekenden de plannen. Sinds 28 juni 2013 zijn de loketten van dit station gesloten en is het een stopplaats geworden. De lokettenruimte is nu in gebruik als koffiebar. Voor de aankoop van allerlei vervoerbewijzen kan men terecht aan de biljettenautomaat die ter beschikking staat, of andere verkoopskanalen gebruiken. Windtunnel De perrons bevinden zich in de sleuf, deels onder het stationsgebouw, deels in open lucht. IC-treinen tussen Brussel en Antwerpen rijden in volle vaart door het station. Om te vermijden dat de luchtstromingen, die deze voortrazende treinen veroorzaken, via de perrontoegang het stationsgebouw inwaaien, werd een ingenieus systeem bedacht. Op beide perrons staat een automatische schuifdeur die zich sluit als er een trein passeert (via een sensor onder de sporen). Omgeving Met de komst van de verlengde tramlijn 15 naar Boechout werd het bovengrondse plein heringericht met een beschutting en een ondergrondse parkeergarage aangelegd. De voormalige bovengrondse parkeerplaatsen verdwenen hierbij. Treindienst Reizigerstellingen De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag. Galerij
Mortsel-Oude-God

Mortsel-Oude-God (niderl. Station Mortsel-Oude-God) – stacja kolejowa w Mortsel, w prowincji Antwerpia, w Belgii. Znajduje się na linii Bruksela – Antwerpia. Stacja znajduje się naprzeciwko ratusza częściowo w tunelu Mortsel, pod placem dworcowym, między Statielei i Liersesteenweg. Budynek dworca Budynek dworca został zbudowany w stylu modernistycznym z żółtej cegły, ze stylizowanym logo B na ścianie budynku. Architekt nie jest znany, ale wpływy architekta Henry'ego van de Velde były widoczne. Obecny budynek dworca został zbudowany w 1974 roku w ramach koncepcji parasol (duże zadaszenie obejmujące cały budynek stacji). Architekci Dirk Servaes i Johan Beyne byli odpowiedzialny za projekt stacji. Od 28 czerwca 2013, kasy tej stacji są zamknięte. Linie kolejowe 25 Bruksela – Antwerpia Połączenia W Tygodniu Weekend Galeria Linki zewnętrzne Informacje o stacji na SNCB/NMBS
Kasteel De Schans

Kasteel De Schans of kasteel Schanshof is een kasteel in de Belgische deelgemeente Opoeteren, nabij het gehucht Dorne. De vermoedelijke bouwdatum van het huidige kasteel is terug te vinden in een bouwsteen in een gevel die het jaar 1667 vermeldt. De familie de Selys (of de Selijs), eerste eigenaar van het kasteel, verbleef er tot 1840. Michael de Selys, burgemeester van Luik en inwoner van Opoeteren was de bouwheer. Hij was tegelijkertijd heer van de heerlijkheid Opoeteren die hij in 1619 van de prins-bisschop Ferdinand van Beieren in pand had gekregen. De naam van het kasteel heeft betrekking op de Dornerschans, een in 1636 reeds bestaande schans, waarop de bevolking van het nabijgelegen Dorne zich in tijden van gevaar kon terugtrekken. Op het terrein van deze schans werd het kasteeltje gebouwd. Sinds 1994 is er op het domein een gelijknamig cursuscentrum gevestigd dat cursussen, opleidingen, trainingen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling aanbiedt. Externe bron Dornerschans Onroerend erfgoed Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Limburg (België)
Sint-Jozefkapel (Tielrode)

De Sint-Jozefkapel van het Belgische Tielrode is gelegen in de Sint-Jozefstraat, verbindingsweg tussen het huidige centrum van Tielrode en de rivier de Durme. Deze thans eenbeukige kapel in rococostijl was in de 10e eeuw afhankelijk van de Abdij van Lobbes. Ze werd herbouwd in 1672 en werd de eerste parochiekerk van Tielrode. Ze bleef deze functie behouden tot in 1906, toen de Sint-Petruskerk werd gebouwd, iets verder weg van de Durme. Kerk wordt kapel De Sint-Jozefkapel werd dan gedeeltelijk afgebroken, maar de middenbeuk werd behouden en herbouwd. Is ze geen parochiekerk meer, ze behoudt nog alle elementen ervan zoals een preekstoel, een toren met klok en een sacristie. Het kerkhof werd gesloten in 1882, in de plaats kwam (1903) er een ommegang met zeven kapellen. Het betreft de zeven smarten en zeven vreugden van de heilige Jozef. Eén kapel ervan werd geschonken door paus Pius X. Vooral in de maand maart fungeert deze omgeving als een bedevaartsoord. In juli is er telkens een paardenzegening en paardenstoet. De kapel werd de laatste maal gerenoveerd in 1989.
Paddenbroek

Het Paddenbroek is een natuurreservaat in de Vlaamse Ardennen in Zuid-Oost-Vlaanderen (België). Het reservaat bevindt zich op het grondgebied van de gemeente Kluisbergen (deelgemeente Berchem). Het 14 hectare grote natuurgebied was een waterwingebied dat in de jaren 80 werd opgekocht door de gemeente Kluisbergen. Het moerassige gebied wordt beheerd door Natuurpunt, de gemeente Kluisbergen en Regionaal Landschap Vlaamse Ardennen. Het reservaat maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk. Landschap Het Paddenbroek is een restant van de oude loop van de nabijgelegen Schelde, die er moerassige gronden achterliet. Het Paddenbroek bestaat in hoofdzaak uit een stervormige waterpartij met een centrale vijver en acht beken. Fauna Het Paddenbroek is al eeuwenlang een moerasgebied en bijgevolg een belangrijk voortplantingsgebied voor padden. Verder komen hier ook het porseleinhoen, de tafeleend, de tureluur, de watersnip, de wintertaling en de roodoogjuffer op bezoek. Flora Tal van typische moerasplanten komen voor in het Paddenbroek. Natuurbeheer Stukken van het Paddenbroek worden gemaaid, op de minder of niet toegankelijke gronden kan de fauna en flora gewoon zijn weg gaan. Er loopt ook een project om het Paddenbroek als biotoop geschikter te maken voor de moerassprinkhaan. Natuurbeleving Het Paddenbroek is vrij toegankelijk op de paden, die via bruggetjes en houten vlonders door het gebied lopen. In een vogelhut kan men de dieren observeren. Afbeeldingen Bronnen RLVA Paddenbroek steekkaart protected planet[dode link] Externe links RLVA Paddenbroek Gemeente Kluisbergen Paddenbroek kaart Paddenbroek
Brug bij Hasselt (N74)

De brug bij Hasselt is een boogbrug over het Albertkanaal in Hasselt. De brug maakt deel uit van de N74. De eerste brug op deze locatie was een vierendeelbrug. Deze werd gebouwd tijdens de aanleg van het kanaal in de jaren 30. Het was de langste gelaste brug van de wereld op dat moment. De brug trad in werking in februari 1937, maar stortte op 14 maart 1938 in, net nadat de tram Hasselt-Genk het kanaal overstak. Men bouwde een tijdelijke baileybrug. Deze werd in 1940 vervangen door een nieuwe vierendeelbrug die tot 1982 dienst zou doen. In 1982 werd deze brug vervangen door een boogbrug met een doorvaartbreedte van ruim 86 meter en een doorvaarthoogte van 7 meter.
Nekkerspoelbrug

De Nekkerspoelbrug is een betonnen liggerbrug over de Afleidingsdijle in de stad Mechelen. De brug ligt in het begin van de N15a, vlak bij de R12 en het station Mechelen-Nekkerspoel. Naast de brug voor het wegverkeer ligt nog een fietsers- en voetgangersbrug, waarop een plakkaat staat met het opschrift Nekkerspoel. De brug bestaat uit 3 overspanningen met een totale lengte van 52 m. De breedte is veranderlijk van 18,3 tot 36,4 m door de extra opstelstrook bij de aansluiting op het kruispunt met de R12. Geschiedenis De eerste brug op deze plaats was een stalen vakwerkbrug die werd gebouwd bij de aanleg van de Afleidingsdijle in 1903. Naamgeving De brug is genoemd naar de wijk Nekkerspoel, waarbij Nekker verwijst naar de naam van een legendarische waterduivel. De brug wordt ook wel Diestsepoortbrug genoemd, verwijzend naar de Diestsepoort, waar de baan vanuit Mechelen naar Diest vertrok.
Beiaardbos, Fonteinbos en Ingelbos

Het Beiaardbos, het Fonteinbos en het Ingelbos zijn twee bosreservaten (Beiaardbos en Fonteinbos) en een erkend natuurreservaat (Ingelbos) in de Vlaamse Ardennen in Zuid-Oost-Vlaanderen (België). Het Beiaardbos en het Fonteinbos zijn 15 ha groot en worden als bosreservaat beheerd door de Vlaamse overheidsdienst Agentschap voor Natuur en Bos en door Natuurpunt. Het Ingelbos beslaat 4,7 ha en wordt beheerd door Natuurpunt. De reservaten liggen op het grondgebied van de gemeente Kluisbergen, zijn Europees erkende Natura 2000-gebieden (Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen) en maken deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk. Binnen de Europese natuurdoelstellingen wordt op termijn 350 hectare extra bos gecreëerd in de Vlaamse Ardennen; het Kluisbos wordt via Feelbos, Beiaardbos, Fonteinbos en Ingelbos, Hotond-Scherpenberg, Kuitholbos en Spijkerbos verbonden met het Koppenbergbos. Landschap Het Beiaardbos, het Fonteinbos en het Ingelbos liggen in een typisch Vlaamse Ardennen-landschap met glooiende heuvels, diep ingesneden beekdalen en beboste heuveltoppen. In het bos ontspringt een bronbeekje. Fauna Het Beiaardbos, het Fonteinbos en het Ingelbos bieden onderdak aan heel wat zoogdieren (ree), vogels (ransuil, steenuil, torenvalk, buizerd, sperwer) en insecten. In de graslanden aan de bosrand komt geelgors voor. Flora De bossen zijn gemengde bossen van eik, beuk en gewone es met hakhout en opgaande bomen. De reservaten bestaan verder uit hakhout van vooral hazelaar, populier, tamme kastanje, zwarte els, meidoorn, hulst en rode kornoelje. In de kruidlaag van de bossen groeien slanke sleutelbloem, bosanemoon, wilde hyacint, eenbes, hangende zegge, breedbladige wespenorchis en paarse schubwortel. Het Ingelbos is een klein reliëfrijk bronbos. Er bevindt zich beuk op het drogere deel, canadapopulier en zomereik op het nattere deel, en langsheen de beken loofhout zoals zwarte els, hazelaar, es, zomereik, vlier en Gelderse roos. Externe links Beiaardbos en Fonteinbos Beiaardbos en Ingelbos Bronnen kaart Beiaardbos en Fonteinbos Natuurpunt Kluisbergen[dode link] steekkaart protected planet geraadpleegd 28 januari 2021 Referenties
Freethielstadion

Das Freethielstadion (kurz Freethiel) ist ein Fußballstadion in der belgischen Stadt Beveren der Provinz Ostflandern. Es ist die Heimspielstätte des Fußballvereins KV Red Star Waasland – Sportkring Beveren, kurz: SK Beveren. Der gesamte Komplex besteht aus zehn Fußballfeldern und einer Fitnesshalle. Die Spielstätte bietet auf ihren vier Tribünen 8190 Plätze. Tribünen Gesamtkapazität: 8190 Plätze Überdachte Stehplätze: 3515 Nicht überdachte Stehplätze: 3000 Businesssitze: 1166 Sitzplätze für Ehrengäste und Offizielle: 240 Businessseats im Themacafé: 210 Skyboxen: 14 Galerie Weblinks waasland-beveren.be: Het stadion (niederländisch) europlan-online.de: Freethiel-Stadion – Beveren-Waas stadiumdb.com: Freethiel (englisch) stadionwelt.de: Bildergalerie groundhopping.de: Besucherbericht von 2000 Einzelnachweise
Freethiel Stadion

Freethiel Stadion (Dutch: Freethielstadion; also known as De Freethiel) is a football stadium in Beveren, Belgium. It is the home ground of SK Beveren and was historically used by KSK Beveren. The stadium has a capacity of 8,190 and forms part of the SK Beveren and Freethiel football facilities at Stadionplein 1, which include nine football pitches and a stadium with a hybrid grass field. History The stadium name derives from Frederik Thielemans, who owned a cycling track at the site and converted it into a football ground for Sportkring Beveren-Waes. The ground was inaugurated on 31 July 1938 with a match against Ronse. After the Second World War, the playing surface was relaid with polder soil, and a concrete stand was inaugurated on 21 August 1949. After KSK Beveren reached the top division in 1967, the stadium was rebuilt with new changing rooms, press facilities and supporter accommodation. Its capacity was increased in 1972 and again in 1974, when floodlights were installed. A redevelopment file was submitted to the municipality of Beveren in 2005. Demolition of the main stand began in June 2008, and the first stone for a new main stand was laid on 27 October 2008. On 7 June 2022, Waasland-Beveren and KSK Beveren announced an agreement under which Waasland-Beveren would play as SK Beveren from the 2022 to 2023 season, while Supporterskring Beveren would play as KSK Beveren under matricule 2300. Facilities The Freethiel facilities are listed by the municipality of Beveren-Kruibeke-Zwijndrecht as municipal sports infrastructure. Beveren-Kruibeke-Zwijndrecht was formed on 1 January 2025 through the merger of Beveren, Kruibeke and Zwijndrecht. The site includes nine football pitches, of which five are natural grass and four are artificial turf, a stadium with a hybrid grass field and parking. The club's stadium page lists 3,515 covered seats, 3,000 covered standing places, 1,166 business seats and 14 skyboxes. References External links Official website
Freethiel Stadion

El Freethiel Stadion es un estadio de fútbol ubicado en la ciudad de Beveren, Provincia de Flandes Oriental, en Bélgica. El nombre del estadio Freethiel es una contracción del nombre de Frederik Thielemans, el hombre que poseía una pista de ciclismo en el Klapperstraat, pero la puso a disposición del club de fútbol cuando este se fundó. El estadio se inauguró en 1938 y posee una capacidad para 13 500 personas.​ Es utilizado principalmente para el fútbol y fue el estadio del histórico club KSK Beveren hasta su desaparición en 2010. Hoy es utilizado por el Waasland-Beveren, un club de la Primera División de Bélgica. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Bélgica Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Freethiel Stadion.