NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Clermont-sur-Berwinne

Clermont-sur-Berwinne (wallonisch: Clairmont-so-Berwinne, limburgisch: Klaerment op Berwien, wörtlich etwa: Clermont-an-der-Berwinne) ist seit der Gemeindefusion von 1977 ein Ortsteil der belgischen Gemeinde Thimister-Clermont in der wallonischen Provinz Lüttich. Das im Herver Land gelegene Dorf wurde in die Liste der schönsten Dörfer Walloniens (Les Plus Beaux Villages de Wallonie) aufgenommen. Clermont liegt an der Berwinne (ndl. Berwijn), einem kleinen Nebenfluss der Maas. Sehenswert Sehenswert ist der gesamte Ortskern, besonders aber die dem Heiligen Jakobus dem Älteren geweihte Kirche von 1695, das die Straße überspannende ehemalige Rathaus von 1888, in dem heute gerne Standesamtliche Hochzeiten vorgenommen werden und die „Place des Halles“. Von dem ehemaligen Schloss der Herren von Clermont, ist lediglich eine Mauer mit Torbogen übriggeblieben. Einige Kilometer außerhalb der Ortschaft, befindet sich der Herrensitz „Château Crawhez“, der seit seiner Erbauung 1551, fast unverändert erhalten ist. Geschichte Bis zur Auflösung des Herzogtums Limburg gehörte Clermont zur Hochbank Herve, einem von fünf limburgischen Verwaltungs- und Gerichtsbezirken. Ebenso wie der übrige Teil des Herzogtums wurde Clermont 1795 von Frankreich annektiert und in das seinerzeit gebildete Département Ourthe eingegliedert. Persönlichkeiten Roger Pirenne (1934–2023), Erzbischof von Bertoua 1999–2009 Bilder Weblinks Clermont-sur-Berwinne (offizielle Internetseite der Gemeinde Thimister-Clermont zum Ortsteil Clermont-sur-Berwinne, deutsch) Clermont-sur-Berwinne auf der Website von „Les plus beaux villages de Wallonie“ Einzelnachweise
Clermont-sur-Berwinne

Clermont-sur-Berwinne (French pronunciation: [klɛʁmɔ̃ syʁ bɛʁwin]; Walloon: Clairmont-so-Berwinne) is a village of Wallonia and a district of the municipality of Thimister-Clermont, located in the province of Liège, Belgium. The village is a member of the association Les Plus Beaux Villages de Wallonie. The oldest mentions of the village date from the 13th century. The church was built 1628–1832, with elements incorporated from an earlier church built in 1567. The former town hall dates from 1888, built in a Renaissance Revival style inspired by Mosan Renaissance architecture, of which the village has some fine original examples. There is also a fortified farm from the 17th century in the village. References External links Media related to Clermont-sur-Berwinne at Wikimedia Commons
Clermont (Thimister)

Clermont ou Clermont-sur-Berwinne est une section de la commune belge de Thimister-Clermont située en Région wallonne dans la province de Liège. C'était une commune à part entière avant la fusion des communes de 1977. Elle fait partie de l'association qui regroupe les plus beaux villages de Wallonie et figure parmi les douze villages repris dans la brochure Villages de caractère éditée par la Province de Liège. Toponymie Géographie Situation Le village de Clermont se situe dans la partie sud-est du Pays de Herve. La chaussée Charlemagne (route nationale 3) passe à quelques hectomètres du centre de la localité. Les villages avoisinants sont Thimister, Froidthier et Henri-Chapelle (commune de Welkenraedt). Évolution démographique Sources : INS, Rem. : 1831 jusqu'en 1970 = recensements, 1976 = nombre d'habitants au 31 décembre. Histoire Liste des bourgmestres de 1830 à 1977 Patrimoine et culture Patrimoine architectural Au centre du village, la place de la Halle regroupe de nombreuses constructions anciennes. Cette place pavée en légère déclivité est séparée par un étroit îlot gazonné sur presque toute sa longueur. Les principaux édifices bordant cette place sont : l'église dédiée à saint Jacques le Majeur occupant la partie haute de la place avec à sa gauche, le presbytère ; la maison Pirenne située au no 2, construite en cinq travées et deux niveaux avec baies à traverse et à meneau dans le style mosan au début du XVIIIe siècle ; l'ancienne maison communale de style néo-mosan construite en 1888 par l'architecte Demany, traversée par un passage voûté et cintré et comprenant un double escalier d'entrée en perron et une échauguette ; plusieurs immeubles d'époques et de styles différents, comme ceux situés aux nos 21, 22, 31, 32, 34 et 39 ainsi que la maison du no 1 de la rue du Bac. La place possède aussi un petit patrimoine constitué par une pompe à eau en pierre calcaire, une fontaine avec bac en pierre, un crucifix en fonte peint en blanc et une niche en pierre bleue abritant une Vierge à l'enfant. À proximité immédiate de la place de la Halle, une ferme d'origine du XVIIe siècle en brique et pierre de taille se situe au Thier, no 2. À côté de l'église, au no 4 de la rue du Bac, les imposants bâtiments de la ferme du Château de Clermont datés de 1635 comprennent, entre autres, un porche d'entrée et une tourelle ronde en moellons de grès. Classement L'église Saint-Jacques-le-Majeur, le mur de soutènement du cimetière entourant l'église, l'ancienne maison communale (façades, toitures, perron), la façade avant, pignon et toitures de la maison sise place de la Halle, 34 ainsi que l'ensemble formé par la place de la Halle sont repris sur la liste du patrimoine immobilier classé de Thimister-Clermont. Culture Enseignement Galerie Économie Vie associative Personnalités Martin Rutten (1876-1944) : gouverneur général du Congo belge né à Clermont. Notes et références Voir aussi Lien externe Clermont-sur-Berwinne, un des Plus Beaux Villages de Wallonie Portail de la province de Liège
Clermont (Luik)

Clermont of Clermont-sur-Berwinne is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Thimister-Clermont in de provincie Luik. Tot 1 januari 1977 was het een zelfstandige gemeente. Het dorp is opgenomen in de lijst van de mooiste plaatsjes in Wallonië (Les Plus Beaux Villages de Wallonie). Clermont ligt aan het riviertje de Berwijn en de deelgemeente omvat ook het dorp La Minerie. Geschiedenis Tot de opheffing van het hertogdom Limburg hoorde Clermont tot de Limburgse hoogbank Herve. Net als de rest van het hertogdom werd Clermont bij de annexatie van de Zuidelijke Nederlanden door de Franse Republiek in 1795 opgenomen in het toen gevormde departement Ourthe. Demografische ontwikkeling Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december Bezienswaardigheden Sint-Jacobus de Meerderekerk Voormalig gemeentehuis van Clermont Het centrale plein Place de la Halle Natuur en landschap Clermont ligt in het Land van Herve op een hoogte van ongeveer 300 meter. Nabijgelegen kernen Thimister, Froidthier, Crawhez, Elsaute, Henri-Chapelle Weblink Pagina van Clermont op de website van de mooiste dorpen in Wallonië Galerie
Clermont (Thimister-Clermont)

Clermont, Clermont-sur-Berwinne (nld. Klaerment, wa. Clairmont-so-Berwinne, lim. Klaerment op Berwien) – dzielnica (section) gminy Thimister-Clermont w Belgii, w Regionie Walońskim, w prowincji Liège, w okręgu Verviers. 1 stycznia 2020 roku liczyła 2449 mieszkańców. Do 31 grudnia 1976 r. samodzielna gmina. Demografia Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia: Przypisy
De Zonnegloed

De Zonnegloed is een opvangcentrum voor wilde dieren in nood in Oostvleteren, West-Vlaanderen. Het 'wild animal sanctuary' werd opgericht door Karel Ackaert samen met zijn vrouw Lieve en kinderen in 2011. Het park werd in 2016 opgenomen als officieel lid van EARS (European Alliance for Rescue Centres and Sanctuaries). Dit is het Europees netwerk dat centra ondersteunt en vertegenwoordigt, die zich inzetten en bezighouden met opvang en redding van dieren. Haar populatie aan exotische dieren is hoofdzakelijk opgebouwd met dieren uit diverse opvangcentra zoals het Natuurhulpcentrum Opglabbeek, VOC's, stichting AAP en andere erkende opvangcentra. Alle dieren in dit dierenpark zijn mishandelde, ongewenste of in beslag genomen dieren. De bekendste bewoner van De Zonnegloed is de bruine beer Berros, die geadopteerd werd door Roos Van Acker. Vzw de Zonnegloed krijgt geen subsidies en is volledig afhankelijk van bezoekers en donaties. Afkomst van de dieren Circusdieren, bv. groene baviaan Overschotdieren uit andere dierentuinen, bv. watutsirunderen uit Planckendael Dieren uit dierentuinen die gesloten worden, bv. zwartoorpenseelapen en witoorpenseelapen uit Dierenpark Wissel, maar ook withandgibbons uit Parc Zoologique Val d’Hérault Dieren uit illegale handel en kweek, bv. zilvervossen en woestijnvossen In beslag genomen bij particulieren, bv. gestreepte stinkdieren en wasberen Dieren die voor de overname van de kinderboerderij er reeds leefden, bv. tamme ratten Dierencollectie Zoogdieren Roofdieren Evenhoevigen Knaagdieren en buideldieren Primaten Vogels Papegaaiachtige / parkietachtige Uilen Reptielen, amfibieën, spinnen en insecten Externe link Officiële website
De Generaliteit

De Generaliteit is de naam van enkele godshuisjes in de Katelijnestraat 79-85 in Brugge. Geschiedenis Deze acht godshuisjes, gebouwd in 1572, vormden oorspronkelijk een eenheid met het ernaast gelegen Godshuis Hertsberge. Ze werden oorspronkelijk gebruikt als opvanghuis voor ongeneeslijke zieken en voor psychisch gestoorden. Daar waar Hertsberge een binnenhofje was, bereikbaar via een ingangsdeur, waren de huisjes van de Generaliteit aan de straatkant gebouwd. In 1873 werden ze van 'Hertsberge' afgescheiden en sindsdien 'de Generaliteit' genoemd. In 1969 werden ze gerestaureerd en van acht naar vijf woningen gebracht. In 2002 werden ze opnieuw gemoderniseerd. Deze godshuisjes werden in 1974 beschermd als monument. Literatuur L. DEVLIEGHER, De huizen te Brugge, Tielt, 1968 & 1975. Livia SNAUWAERT, Gids voor architectuur in Brugge, Tielt, 2002. S. GILTÉ, A. VANWALLEGHEM & P. VAN VLAENDEREN, Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Stad Brugge, Middeleeuwse stadsuitbreiding, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 18NB Noord, Brussel-Turnhout, 2004. Externe link De Generaliteit op de Inventaris van het bouwkundig erfgoed
Château de Bempt

Le château de Bempt est un château situé à Moresnet dans la commune belge de Plombières, rue de Maarveld 14. Historique Ce château fut probablement le siège des seigneurs de l'une des six seigneuries de Moresnet. Vers 1600, il appartient à Michel Heyendal, dit "van den Bennelt". Au début du XVIIIe siècle, il est acheté par Nicolas Hodiamont, mais au milieu du même siècle, il tombe en ruine, notamment à cause d'un tremblement de terre. Après 1762, il est restauré et rénové par la famille de Résimont - de Hodiamont, qui en est propriétaire jusqu'en 1916. Il passe ensuite par héritage à la baronne Sophie van Voorst tot Voorst et reste dans la possession de cette famille. Description Le château se situe dans la vallée de la Gueule, d'où son nom, car "bempt" signifie "pré". Le château est entouré de douves et accessible par un pont de pierre. Devant le château se trouve la ferme castrale. Le corps de logis du château est flanqué de deux courtes ailes à gauche et à droite, aux angles desquelles se trouve une petite tour. Le château est essentiellement du XVIIe siècle et est construit en partie en briques. La ferme castrale comprend des écuries, des étables, une remise et des logements pour le personnel. Au XIXe siècle, un donjon de style romantique est également construit en blocs de calcaire. Voir aussi Articles connexes Moresnet Liens externes Ressource relative à l'architecture : Patrimoine classé de Wallonie Château de Bempt Portail de la province de Liège Portail des châteaux
Kasteel Bempt

Het Kasteel Bempt (Château de Bempt) is een kasteel in de tot de Belgische gemeente Plombières behorende plaats Moresnet, gelegen aan de Rue de Maarveld 14. Geschiedenis Vermoedelijk was dit kasteel de zetel van de heren van één der zes heerlijkheden van Moresnet. Omstreeks 1600 was het eigendom van Michel Heyendal, bijgenaamd van den Bennelt. Begin 18e eeuw werd het gekocht door Nicolas Hodiamont, maar midden 18e eeuw raakte het, mede als gevolg van een aardbeving, in vervallen staat. Na 1762 werd het hersteld en verbouwd, door toedoen van de familie de Résimont - de Hodiamont, welke het in eigendom had tot 1916, waarna het geërfd werd door barones Sophie van Voorst tot Voorst, waarna het in bezit van deze familie bleef. Gebouw Het kasteel ligt in het dal van de Geul, waar de naam van het kasteel ook vandaan komt, want bempt betekent beemd. Het kasteel is omgracht, en toegankelijk via een stenen brug, en er voor ligt de kasteelboerderij. Het woongedeelte heeft links en rechts twee korte vleugels, op de hoeken waarvan zich een torentje bevindt. Het kasteel is in essentie 17e-eeuws en is deels in baksteen opgetrokken. De kasteelboerderij omvat koestallen, paardenstallen, een koetshuis en dienstwoningen. Ook werd er in de 19e eeuw een donjon gebouwd in romantiserende stijl, vervaardigd uit kalksteenblokken.
Église du Sacré-Cœur de Bruges

L’église du Sacré-Cœur est un édifice religieux catholique sis à Bruges, en Belgique. Construite de 1879 à 1885 par les jésuites elle est fermée au culte en 1979 et, désacralisé depuis 1990, le bâtiment est utilisé pour des spectacles culturels. Histoire Lorsque la Compagnie de Jésus est supprimée (en 1773) les jésuites perdent leur église Sainte-Walburge. Reçus à nouveau à Bruges en 1840 ils s’installent en 1869 dans le quartier de Korte Winkel et y achètent plusieurs maisons et jardins contigus. Lorsque l’espace est suffisant ils mettent en projet une église qui puisse être directement reliée à leur résidence. Elle est construite de 1879 à 1885, d’après les plans de l’architecture brugeois, Louis Pavot, avec façade sur la Vlamingstraat. Un des principaux représentants du néo-gothique belge Pavot construit une église cruciforme avec nef à quatre travées avec transept et sanctuaire rectangulaires. La première pierre en est posée en octobre 1880 par l’évêque de Bruges, Jean-Joseph Faict, qui la consacrera cinq ans plus tard, le 29 juillet 1885. Clocher et flèche sont ajoutés en 1903. L’église est populaire et très fréquentée tout au long du XXe siècle, particulièrement durant les périodes pascales. Le dimanche une ‘messe des artistes’ était célébrée qui était animée par des musiciens locaux. L’église fut une des dernières de Bruges où, jusqu’en 1965, on pouvait encore entendre des sermons en français. Depuis 1979 l’église est fermée au culte et finalement désacralisée en 1990. Des demandes de protection du bâtiment comme monument historique n’ont pas abouti. En 1986 l’église est vendue par les jésuites et, en ventes séparées, une grande partie de son mobilier et autres œuvres d’art. Plusieurs suggestions et projets n’aboutissent pas. Finalement depuis 1994 l’édifice est utilisé pour y organiser des fêtes médiévales à l’intention de touristes. Une communauté jésuite occupe toujours un bâtiment résidentiel donnant sur le Korte Winkel. Bibliographie (nl) Brigitte Beernaert et Jan Esther, De neogotiek te Brugge, Brugge, Snelinventaris, 1979. (nl) Jean Van Cleven, « De toekomst van de jezuïetenkerk in de Vlamingstraat », Brugs Ommeland,‎ 1979. (nl) Jean Van Cleven, « De H. Hartkerk van de Brugse Jezuïeten door architect L. Pavot », Vlaamse neogotiek in Europees perspectief (Tijdschrift Vlaanderen),‎ 1980. (nl) Brigitte Beernaert, Open Monumentendag Brugge. Negentiende eeuwse architectuur in de binnenstad, Brugge, 1990. (nl) Marc Ryckaert, Brugge, Historische stedenatlas van België, Brussel, 1991. (nl) Livia Snauwaert, Gids voor architectuur in Brugge, Tielt, 2002. Liens externes Ressource relative à l'architecture : Onroerend Erfgoed Portail de l’architecture chrétienne Portail de Bruges Portail de la Compagnie de Jésus
Poppelmondedal

Het Poppelmondedal of Popelmondedal is een droogdal op het Nederlandse deel van de Sint Pietersberg in Maastricht. Het dal staat bekend om zijn zeldzame flora en fauna en dat is vooral te danken aan het speciale microklimaat dat heerst in het Jekerdal. Beschermd gelegen tussen de Poppelsberg met daarin de Duivelsgrot en de westzijde van de Sint Pietersberg, is dit een speciaal gebied dat veelvuldig bezocht wordt door liefhebbers van o.a. zeldzame vlinders, orchideeën en kalkgraslanden. Het laatste stuk van het droogdal wordt de Zandhoek genoemd. Herkomst naam De naam Poppelmonde, kan afkomstig zijn van een familienaam en is samengesteld uit de woorden Poppel (populier) en Monde (komt van het Franse Mont en betekent berg). De betekenis zou dan Populierenberg zijn. Aanwijzing daarvoor is ook dat boeren uit Kanne de naam Poppelsberg gebruiken voor de heuvel waar de Duivelsgrot in ligt. Vlindersoorten Boswitje Bruin dikkopje Kaasjeskruiddikkopje Klaverblauwtje Veldparelmoervlinder Staartblauwtje Icarusblauwtje Flora Rode klaver Soldaatje Harige ratelaar Boszegge Rozetsteenkers Bevertjes Geel zonneroosje Malrove Kalketrip Klimopbremraap Knolsteenbreek Kleine steentijm Wilde marjolein Kleine pimpernel
Van Peenen - Gloribus

Van Peenen en Gloribus zijn de namen van twee naast elkaar gelegen godshuizen, gesticht door het echtpaar Pieter van Peenen en Isabella Gloribus. Geschiedenis Pieter van Peenen (†1626), zoon van Jan van Peenen en Isabella Gheers, was vanaf 1606 tot aan zijn dood lid van het Brugse stadsbestuur, als raadslid, schepen of trezorier. Van 1621 tot aan zijn dood was hij voogd van het Sint-Juliaansgasthuis. Hij bouwde in de Boeveriestraat zes godshuisjes, voor zes oude echtparen. Hiervoor sloopte hij het huis Den Zilveren Harynck. Zijn echtgenote Isabella Gloribus (†1634) bouwde ook zes huisjes, om de hoek, in het Roompotstraetkin, later Gloribusstraat, bestemd voor zes oude ongehuwde vrouwen of weduwen. In 1796 werden de huisjes overgedragen naar de Commissie voor Burgerlijke Godshuizen. In 1967 werden de huisjes aan de tuinzijde uitgebreid. In 1988-1989 werden restauratiewerken uitgevoerd die eigenlijk een volledige reconstructie betekenden, waarbij de balklagen en het dakgebinte verdwenen. In 1974 werden de godshuizen Van Peenen - Gloribus beschermd als monument. Literatuur Luc DE VLIEGHER, De huizen te Brugge, Tielt, 1968 & 1975. Hilde DE BRUYNE, De godshuizen in Brugge, Roeselare, 1994. S. GILTÉ, A. VANWALLEGHEM & P. VAN VLAENDEREN, Inventaris van het cultuurbezit in België, Architectuur, Stad Brugge, Middeleeuwse stadsuitbreiding,Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen 18NB Noord, Brussel-Turnhout, 2004.
Sporthal Arena

Sporthal Arena is an indoor arena in Deurne, Antwerp, Belgium. Built in 1966, it has a capacity for 2,100 people, 1,196 of which are seating capacity. An 800,000 Euro renovation works took place between April 2008-February 2009. The basketball club Antwerp Diamond Giants used the arena before moving to Lotto Arena, and the club junior squad and practice sessions of the senior squad still take place at the arena. The arena hosted the 1971 FIBA European Champions cup final in which CSKA Moscow defeated Ignis Varese 67-53 and the 1975 final of the same competition in which Ignis Varese defeated Real Madrid 79–66. See also List of indoor arenas in Belgium References External links Media related to Sporthal Arena at Wikimedia Commons Sporthal Arena (Deurne)
Sporthal Arena

Sporthal Arena is een arena in Deurne, Antwerpen, België. De hal is gebouwd in 1966 naar een ontwerp van Renaat Braem, Kunstwerkstede De Coene en Octave De Koninckx, en heeft 1196 zitplaatsen. Het gebouw bevindt zich in de Arenawijk. Van april 2008 tot en met februari 2009 is het gebouw gerenoveerd voor 800.000 euro, toen onder andere de gehele vloer is vervangen. De sporthal was de thuisbasis van basketbalclub Antwerp Giants totdat zij naar de Lotto Arena verhuisden, hoewel de hal nog wel wordt gebruikt voor trainingen en door de jeugdteams. In 1971 vond in de arena de finale van de FIBA European Champions Cup plaats, waar CSKA Moskou won van Ignis Varese met 67-53. Ook de finale van 1975 werd hier gespeeld, toen won Ignis Varese van Real Madrid met 79-66.
Kerkhof van Vlissegem

Het Kerkhof van Vlissegem is een gemeentelijke begraafplaats in het Belgische dorp Vlissegem (De Haan). Het ligt in het centrum van het dorp rond de Sint-Blasiuskerk en wordt gedeeltelijk omgeven door een witgekalkte muur en een metalen afsluiting. Aan de noordelijke zijde van de kerk, net buiten de omheining, staat een herdenkingsmonument voor de militaire en burgerlijke slachtoffers uit beide wereldoorlogen. Britse oorlogsgraven Achter de kerk liggen zes Britse en één Canadese gesneuvelde uit de Tweede Wereldoorlog. Zes van hen liggen in een afzonderlijk perk. Zij waren de bemanning van een Vickers Wellington bommenwerper die op 16 april 1942 neerstortte in de omgeving van Vlissegem. Eén Britse soldaat ligt afzonderlijk begraven. Het is het graf van schutter Austin Richard Langley. De juiste datum van zijn overlijden kon niet worden vastgesteld maar men verondersteld dat hij sneuvelde tussen 10 mei en 4 juni 1940. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staan er geregistreerd als Vlissegem Churchyard. De kerk en het kerkhof staan op de Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed.
Sint-Pieterscollege (Jette)

Het Sint-Pieterscollege in Jette is een katholieke school in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest van Sint-Goedele vzw met een kleuter-, lagere en secundaire afdeling. De instelling behoort tot de Vereniging van Aartsbisschoppelijke Instituten (VAI). De middelbare school biedt algemeen secundair onderwijs en behoort tot de Scholengemeenschap voor Katholiek Secundair Onderwijs Sint-Gorik. De school werd opgericht als tweetalige instelling. Net zoals bij de meeste Brusselse scholen is er geen tweetalig onderwijs. De Nederlandstalige en Franstalige afdeling zijn volledig gescheiden en autonoom. Oud-leerlingen Jan Boomans, weerkundige Johan Verminnen, liedjesschrijver en zanger Ricus Jansegers, televisiedirecteur Sven Gatz, politicus Cor Gillis, voetballer Externe links www.sint-pieterscollege.be www.sint-pieterscollegebasis.be
Kerkhof van Nieuwmunster

Het Kerkhof van Nieuwmunster is een gemeentelijke begraafplaats in het Belgische dorp Nieuwmunster, een deelgemeente van Zuienkerke. Het kerkhof ligt in het centrum van het dorp rond de Sint-Bartholomeuskerk en wordt gedeeltelijk omringd door een lage bakstenen muur en een haag. In het zuidelijke deel van de muur is een herdenkingskapel ingebouwd ter herinnering aan de militaire en burgerlijke slachtoffers van beide wereldoorlogen. Deze kapel staat sinds 2009 op de Inventaris van het Onroerend Erfgoed. De kerk en het kerkhof maken deel uit van het beschermd dorpsgezicht van Nieuwmunster op dezelfde Inventaris Onroerend Erfgoed. Britse oorlogsgraven Ten noorden van de kerk ligt een perk met de graven van 5 Britse gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog. Daarvan zijn er slechts 2 geïdentificeerd. Het zijn sergeant John George Bonner van de Royal Artillery en Leonard Alfred Cherry, matroos op de H.M.S. Abel Tasman. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staan er geregistreerd als Nieuwmunster Churchyard.
Begraafplaats van Eernegem

De Begraafplaats van Eernegem is een gemeentelijke begraafplaats in het Belgische dorp Eernegem, een deelgemeente van Ichtegem. De begraafplaats ligt langs de Kerkhofstraat, 230 meter ten noordwesten van de Sint-Medarduskerk. De begraafplaats heeft een min of meer rechthoekige vorm en is door een middenpad in tweeën gedeeld. Op het einde ervan staat een calvariekruis. Britse oorlogsgraven Vlak bij het calvariekruis liggen de graven van Ronald Lavender Baker en John Gordon Thomson. Zij waren Nieuw-Zeelandse piloten die met hun Spitfire op 20 oktober 1943 tijdens een luchtgevecht werden neergeschoten. Hun graven worden onderhouden door het gemeentebestuur van Ichtegem, die daarvoor een jaarlijkse vergoeding ontvangt van de Commonwealth War Graves Commission en zijn daar geregistreerd onder Eernegem Communal Cemetery.