NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hop Store Cemetery

Hop Store Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Vlamertinge (Ieper). De begraafplaats ligt 800 m ten westen van het dorpscentrum. De begraafplaats werd ontworpen door Reginald Blomfield en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Ze heeft een langwerpige vorm en wordt omsloten door een bakstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat aan de straatzijde op een hoge sokkel naast de toegang. Er worden 251 doden herdacht waaronder 2 niet geïdentificeerde. Geschiedenis Tijdens de oorlog waren rond Vlamertinge verschillende hoofdkwartieren voor artillerie-eenheden en medische posten gevestigd. Het hopmagazijn ten westen van het dorp lag net buiten het bereik van de vijandelijke artillerie en fungeerde daardoor als medische post. De begraafplaats die er ontstond in mei 1915, lag tussen een haag en de gebouwen van het hopmagazijn gekneld, waardoor deze eerder klein bleef. Omdat de begraafplaats laag gelegen was en daardoor snel modderig werd, moest ze door de Royal Engineers in 1917 gedraineerd worden. Er liggen 250 Britten en 1 Canadees begraven. De meeste slachtoffers sneuvelden in 1915 en 1917, waarvan er 58 behoorden tot de Royal Artillery. Eén Brit wordt herdacht met een Special Memorial omdat zijn graf niet meer gelokaliseerd kon worden. Een Frans graf werd later verwijderd. De begraafplaats werd in 2009 als monument beschermd. Graven Onderscheiden militairen Harold Payne Philby, majoor bij het York and Lancaster Regiment en Aylmer Vivian Jarrett, kapitein bij hetzelfde regiment werden onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO). Owen Hairsine, kapitein bij het Royal Army Medical Corps werd onderscheiden met het Military Cross (MC). Ethelbert Balfour Matthews, compagnie sergeant-majoor bij de Royal Engineers werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DSM). David Glencross Slimmon, korporaal bij de Royal Engineers en Charles Haydock, soldaat bij The Loyal North Lancashire Regiment werden onderscheiden met de Military Medal (MM). Minderjarige militair soldaat Thomas Loughlin was 17 jaar toen hij op 13 mei 1915 sneuvelde. Alias soldaat Thomas Loughlin diende onder het alias Thomas Phelan bij de Royal Dublin Fusiliers. kanonnier Andrew Cox diende onder het alias R. Hunter bij de Royal Field Artillery. Externe links Hop Store Cemetery op de website van de CWGC. Hop Store Cemetery op de website van WO1.be
Sint-Eligiuskerk (Eine)

De Sint-Eligiuskerk in het Oost-Vlaamse Eine is een laatromaanse kerk met gotisch verbouwde dwarsbeuk en hooggotisch koor. Van de oorspronkelijke kerk werd in 1971 de romaanse crypte blootgelegd. De kerk is toegewijd aan Eligius, die zoals op zovele plaatsen in Vlaanderen Elooi wordt genoemd. De kerk werd gedeeltelijk vernield in 1918 en met zorg heropgebouwd in 1920-1921, onder leiding van architect Henri Geirnaert. Ze is sinds 3 juli 1943 beschermd. Kerkschat De kerkschat omvat een gouden reliekhouder van het H. Kruis van 1443, bewaard in een 18e-eeuws ossuarium in rococo een reliek in een verguld zilveren kruis uit de jaren 1500 een groot zilveren kruis uit 1623 twee prachtige kazuifels uit de 16e en 17e eeuw stool en manipel, koorkap, barokkelken van een Oudenaards meester een aquamanile in dinanderie uit de 14e eeuw een reliek van Sint-Elooi in een zilveren hamertje gevat. Beschilderde crypte In 1970 is in de kerk een crypte gevonden met religieuze muurschilderingen uit de 12e en 13e eeuw. De conservatie van deze bijzondere ontdekking wordt bedreigd door vochtproblemen. Orgel In de kerk vinden we nog restanten van een oude 17de-eeuwse orgelkast, wat toch vrij zeldzaam is. Deze kast werd in 1651 vervaardigd door Michiel Prenteghem. Door het gildenstelsel maakten de orgelbouwers niet zelf hun kasten. Het orgel zelf was van Louis Bis en Pierre d'Estré, orgelbouwers uit Rijsel (Frankrijk). Van het 17de-eeuwse instrument zelf is niets overgebleven, het werd namelijk in 1943 getransformeerd naar een postromantisch instrument van Jules Anneessens. Enkel het front van de oude orgelkast bleef behouden. Literatuur De Sint-Eligiuskerk te Eine, een romaanse kollegiale en haar crypte, Dr. Patrick Devos, 1993, ISBN 9074311075 Website over het orgelerfgoed in de Vlaamse Ardennen, specifiek de pagina over het orgel van Eine. Referenties
Koninklijk Instituut Woluwe

Das Koninklijk Instituut Woluwe ist ein orthopädisches Zentrum der Broeders van Liefde. Das Orthopädagogische Zentrum ist die Dachorganisation eines Multifunktionszentrums (ehemals Medizinisch-Pädagogisches Institut) und einer Schule für Primar- und Sekundarschulpädagogik. OC Woluwe bietet angepasste Bildung und geeignete Erziehung für Kinder und Jugendliche mit: Hör-, Sprach- oder Sehstörungen (wie Aphasie), Sehbehinderung, psychosoziale Behinderung, Autismus. Das Institut befindet sich in der Georges Henrilaan in Sint-Lambrechts-Woluwe. Geschichte Das Institut wurde 1835 in der Violettestraat in Brüssel auf Initiative von Kanoniker Peter Joseph Triest, dem Gründer der Kongregation der Broeders van Liefde, gegründet. Im Jahr 1878 zog es an seinen heutigen Standort in der Georges Henrilaan in Sint-Lambrechts-Woluwe. Das Institut war die erste Einrichtung, die die Brailleschrift als Lese- und Schreibmethode für den Blindenunterricht einsetzte. 1935 wurde in Belgien die erste Klasse für sehbehinderte Kinder eingerichtet. Darüber hinaus hat das Institut eigene kreative Methoden zur Erziehung hörgeschädigter Jugendlicher entwickelt (u. a. das Assisterend Kinemen Alfabet (Assistive Child Alphabet)) und neue pädagogische Trends aktiv verfolgt. Weblinks Offizielle Website Einzelnachweise
Koninklijk Instituut Woluwe

Koninklijk Instituut Woluwe is een orthopedagogisch centrum van de Broeders van Liefde. Het orthopedagogisch centrum is de koepelorganisatie van een Multifunctioneel Centrum (vroeger Medisch-Pedagogisch Instituut) en een school voor basis en voor secundair buitengewoon onderwijs. O.C. Woluwe verleent aangepast onderwijs en een geschikte opvoeding aan kinderen en jongeren met: gehoor-, taal- of gezichtsbeperking (zoals dysfasie) visuele beperking psychosociale beperking autismespectrumstoornissen (ASS) Het instituut is gevestigd aan de Georges Henrilaan in Sint-Lambrechts-Woluwe. Geschiedenis Het instituut startte in 1835 in de Violettestraat te Brussel, op initiatief van Kanunnik Petrus Jozef Triest, de stichter van de Congregatie der Broeders van Liefde. In 1878 verhuisde het naar zijn huidige verblijfplaats in de Georges Henrilaan te Sint-Lambrechts-Woluwe. Het instituut was de eerste inrichting waar het brailleschrift als lees- en schrijfmethode bij het onderricht aan blinden werd aangewend. In 1935 werd er de eerste klas voor slechtziende kinderen in België opgericht. Ook in de opvoeding van auditief gehandicapte jongeren heeft het instituut creatief eigen methodieken ontwikkeld (o.a. het Assisterend Kinemen Alfabet) en werden nieuwe opvoedingstrends steeds actief opgevolgd. Externe link Officiële website
Hippodrome Waregem

Hippodrome Waregem (Dutch: Hippodroom van Waregem), located in Waregem, Belgium, is used for horse racing. It hosts the annual Great Flanders Steeple Chase, a steeplechase event. It has a capacity of 40,000 spectators. References External links Venue information Archived 17 July 2014 at the Wayback Machine Hippodroom Waregem homepage
Hipódromo de Waregem

El Hipódromo de Waregem​ (en neerlandés: Hippodroom Waregem; en francés: Hippodrome de Waregem; en flamenco: Waregem Koerse) se localiza en Waregem, Flandes en el norte del país europeo de Bélgica, y se utiliza principalmente para las carreras de caballos de trote. No obstante, es también conocido por albergar la competición anual «Gran Flandes Steeple Chase», una carrera de obstáculos. Tiene una capacidad de 45 000 espectadores (máxima, 30 000 para carreras). El hipódromo se puso por primera vez en servicio en 1858. Véase también Hípica Instalación deportiva Hipódromo Referencias
Hippodrome de Waregem

Depuis 1858, l'hippodrome de Gaverbeek, situé sur la commune de Waregem, en Flandre-Occidentale, accueille la Waregem Koerse, le mardi suivant le dernier week-end du mois d'août. Voir aussi Articles connexes Waregem Sport hippique Hippodrome Liste des hippodromes Jockey Club de Belgique Bassin versant de l'Escaut Liens externes (nl) Site officiel Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du sport Portail du monde équestre Portail de la Flandre-Occidentale
Hippodroom van Waregem

De hippodroom van Waregem (ook wel Gaverbeekhippodroom genoemd) is een hippodroom in de Belgische stad Waregem. Het is een van de weinige hippodromen waar er met de klok mee wordt gereden, zoals ook in de hippodroom van Oostende. Nadat er al meerdere rennen door de straten van de gemeente Waregem waren gehouden, kreeg men van barones de Kerkhove de Denterghem, gravin Vilain XIIII, een locatie tegenover haar Kasteel van Potegem waar een hippodroom mocht worden gebouwd. De hippodroom werd voor het eerst in gebruik genomen in 1855, de eerste steeplechase ging er door in 1858. De Waregemse hippodroom is een polyvalent terrein. Het terrein bevat een 1106 meter lange renbaan voor drafrennen en ook een 1400 meter lang hindernissenparcours voor galoprennen. De hindernissen bestaan uit een haag, een muur, een dubbelsprong, een oxer, een brook, een open ditch, rail ditch en fence, een Ierse berm en een beek (de Gaverbeek). De bekendste ren is de Grote Steeplechase van Vlaanderen als onderdeel van Waregem Koerse, een jaarlijks evenement op de dinsdag na de laatste zondag van augustus. Deze Grote Steeplechase is een onderdeel van de Europese Crystal Cup. Op 11 en 12 januari 2014 vonden hier ook de Belgische kampioenschappen veldrijden plaats. Externe links Website van Waregem Koerse Website van de hippodroom
Sint-Brigidakerk (Koersel)

De Sint-Brigidakerk is de parochiekerk van Koersel in de Belgische provincie Limburg. De kerk bevindt zich aan Kerkplein 2. De Kerk is toegewijd aan de heilige Brigida. Geschiedenis Koersel kende reeds in de vroege middeleeuwen een kapel, waarvan het patronaatsrecht in 1185 werd toegekend aan de Abdij van Averbode. In 1204 werd Koersel een zelfstandige parochie, die zich afsplitste van die van Lummen. In 1579 werd Koersel overvallen door plunderende soldaten. De bevolking vluchtte in de toren, waarop de soldaten de toren in brand staken. Hierbij kwamen 183 mensen om. Een nieuwe kerk werd gebouwd, maar bij de dorpsbrand van 1834 ging ook deze verloren. De huidige kerk dateert van 1850. Gebouw en interieur Het betreft een bakstenen neoclassicistische pseudobasiliek, waarin versieringen en vooral hoekstenen zijn aangebracht van Gobertange, kalksteen en arduin. De halfingebouwde westtoren heeft een naaldspits. De middenbeuk is overdekt met een tongewelf. Het kerkmeubilair stamt voornamelijk uit de tijd van de bouw. Zo werd het orgel gebouwd in 1850 door ene Smet, die uit Duffel afkomstig was. Er is een Sint-Brigidabeeld uit 1780 en een Sint-Luciabeeld uit de 17e eeuw, evenals de reliekhouder van Sint-Brigida. Een Sint-Annabeeld stamt uit de 18e eeuw. Ook het houten kruisbeeld is 18e-eeuws. Daarnaast zijn er een aantal heiligenbeelden uit 1879. De wandschilderingen zijn deels uit 1905 en de gebrandschilderde ramen uit 1904. Galerij
Victory Memorial Museum

Het Victory Memorial Museum was een militair museum in Hondelange met een collectie Tweede Wereldoorlog-voertuigen (150 in totaal) en -uniformen uit elf Europese landen, het grootste West-Europees privé oorlogsmuseum bij elkaar verzameld door Guy Franz Arend. Het werd geopend in 1990, maar ging failliet in 1998. Bijna de volledige collectie werd overgenomen door Dean V. Kruse van het oldtimerpark Kruse Auction Park ook bekend als het WWII Victory Museum, later National Military History Center, enkele kilometers van Auburn. De Dakota die de ingang markeerde, werd opgekocht door het het Museumpark Bevrijdende Vleugels in Best. In 2013 moest het National Military History Center zelf ook delen van de collectie verkopen en raakte de oorspronkelijke collectie helemaal versplinterd.
Ghent University Hospital

Ghent University Hospital (Dutch: Universitair Ziekenhuis Gent; UZ Gent) is one of the largest hospitals in Belgium. It is closely linked to Ghent University, the university's rector also being the hospital's president. Both the university and the hospital are autonomous entities of the Flemish Government. The hospital has more than 1,000 beds and about 6,000 employees. The location of the hospital is also called "Campus Heymans", named after Nobel Prize winner Corneille Heymans. Located nearby is Ghelamco Arena, a stadium that opened in 2013. See also List of hospitals in Belgium Healthcare in Belgium External links Official website
Ospedale universitario di Gand

L'ospedale universitario di Gand (in olandese: Universitair Ziekenhuis Gent; UZ Gent) è uno dei più grandi ospedali del Belgio. È strettamente legato all'Università di Gand, il rettore dell'università è anche il presidente dell'ospedale. Sia l'università che l'ospedale sono entità autonome del Governo fiammingo. L'ospedale ha più di 1.000 posti letto e circa 6.000 dipendenti. La posizione dell'ospedale è anche chiamata "Campus Heymans", dal nome del vincitore del Premio Nobel Corneille Heymans. Nelle vicinanze si trova la Ghelamco Arena, uno stadio inaugurato nel 2013. Dal 2016, la linea 4 del tram Gand ha la sua ultima fermata sull'ospedale. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Ospedale universitario di Gand Collegamenti esterni (NL) Sito ufficiale, su uzgent.be. UZ Gent (canale), su YouTube. Ospedale universitario di Gand, su ISIL.
Revolution (Achterbahn)

Revolution im Bobbejaanland (Lichtaart, Antwerpen, Belgien) ist eine Dunkel-Stahlachterbahn vom Modell Illusion des Herstellers Vekoma, die im Mai 1989 eröffnet wurde. Zwischen 2008 und vor 2013 fuhr die Bahn unter dem Namen Evolution und von 2016 bis Ende 2022 mit dem Zusatznamen Mount Mara. Die 720 m lange Strecke, die sich über eine Fläche von 48 m × 48 m erstreckt, erreicht eine Höhe von 18,5 m. Auf ihr fährt ein Zug mit 30 Wagen, womit sie als Achterbahn mit dem längsten Achterbahnzug der Welt gilt. In jedem Wagen können zwei Personen hintereinander Platz nehmen. Ursprünglich gab es zwei Filmleinwände, welche durch zwei 70-mm-Projektoren beleuchtet wurden. Die beiden Leinwände, um welche die Strecke führte, befanden sich an der Decke und am Boden des Gebäudes. In der 2000er Saison wurde die eine Leinwand entfernt und durch Lichter ersetzt. Nachdem der zweite Projektor 2004 ausgefallen war, wurde 2005 ein neuer Digitalprojektor eingesetzt und 2008 mit einer neuen Thematisierung, neuem Film und neuem Soundtrack versehen. 2016 wurde nachmittags das Thema des Fahrgeschäfts in eine Rundfahrt durch einen ausbrechenden Vulkan geändert. Passagiere erhielten dafür optionale Virtual-Reality-Brillen. Infolgedessen bekam Revolution den zusätzlichen Namen Mount Mara. Allerdings konnte nur einer der bis zu zwei Mittfahrenden pro Wagen eine der Virtual-Reality-Brillen tragen, was dazu führte, dass der Park die Wagen größtenteils mit nur je einer Person besetzte. In späteren Saisons gab es dann zwei getrennte Wartebereiche, einen für die klassische "Revolution"-Fahrt, und eine für die Variante mit Virtual-Reality-Brille. Seit der 2023er Saison gibt es diese VR-Erweiterung nicht mehr und die Achterbahn trägt wieder nur den Namen Revolution. Zur Saison 2024 gab es anlässlich des 35. Jubiläum der Achterbahn aufwändige Renovierungsarbeiten, welche eine Neugestaltung der Warteschlange und neue/überarbeitete Lichteffekte während der Fahrt beinhalteten. Weblinks Revolution auf der Parkwebsite Revolution in der Roller Coaster DataBase Einzelnachweise
Sint-Quirinuskerk (Viversel)

De Sint-Quirinuskerk is de parochiekerk van Viversel, gelegen aan Kerkstraat 32 in de Belgische gemeente Heusden-Zolder. Het betreft een neoclassicistische zaalkerk die werd gebouwd in 1838 en werd vergroot in 1859. De kerk heeft een ingebouwde westtoren. Geschiedenis De kerk heeft een voorganger gehad. Waarschijnlijk was er omstreeks 1300 reeds een kapel, die ondergeschikt was aan de parochie Lummen. In 1637 werd Viversel tot zelfstandige parochie verheven. De naam van de beschermheilige had te maken met het reeds lang bestaande Sint-Quirinusgilde. De kerk werd in 1745 nog hersteld, en in 1838 volgde sloop en nieuwbouw. In 1859 werd de nieuwe kerk vergroot. In januari 2018 sloot de kerk voor restauratiewerken. Deze waren in april 2019 voltooid, waarna de kerk heropende. Kerkmeubilair Tot het kerkmeubilair behoren drie portiekaltaren en een marmeren doopvont uit omstreeks 1840, een rococo-biechtstoel uit midden 18e eeuw, communiebanken uit het derde kwart van de 18e eeuw. Voorts een aantal heiligenbeelden zoals een Sint-Barbara (16e eeuw), Sint-Jozef, Sint-Lucia en Sint-Anna-te-Drieën (18e eeuw), en Sint-Quirinus (1772). De kerkschat omvat zilverwerk uit de 17e en de 18e eeuw, zoals enkele kelken (3e kwartaal 18e eeuw) en een ciborie (1762). De glas in loodramen werden in 1939 vervaardigd door de kunstenaar Claes uit Sint-Truiden. Externe link Onroerend erfgoed
Teichmannbrug

De Teichmannbrug is een dubbele liggerbrug over spoorlijnen 25, 27 en 28 in Brussel. De brug ligt net ten zuiden van het station Schaarbeek. De huidige trambrug werd gebouwd in 1981 en bestaat uit 4 stalen overspanningen van verschillende lengte met een grootste overspanning van 49,6 m. De trambrug heeft een lengte van 155 m en een breedte van 7,85 m. De trambrug is ook een brug voor zwaar uitzonderlijk vervoer, geschikt voor transporten tot 450 ton. De Brusselse tramlijn 7 volgt grotendeels de R21 en rijdt over de Teichmannbrug. De huidige wegbrug werd gebouwd in 1987 en bestaat uit 4 overspanningen van verschillende lengte, met een grootste overspanning van 51,7 m. De brug heeft een lengte van 175 m en een breedte van 43,1 m. De wegbrug is iets langer omwille van de schuine stand van de bruggen ten opzichte van de onderliggende sporen. De wegbrug maakt deel uit van de R21, de Middenring van Brussel. Voor de bouw van de huidige bruggen stond er op dezelfde plaats een eerste brug die rond de eeuwwisseling werd gebouwd, bij de aanleg van de Lambermontlaan.
Sint-Michiel-en-Cornelius-en-Ghislenuskerk

De Sint-Michiel-en-Cornelius-en-Ghislenuskerk is een kerkgebouw in het Oost-Vlaamse Machelen, deelgemeente van Zulte. De kerk is toegewijd aan drie heiligen waarbij Cornelius voor deze kerk de belangrijkste is. Bouwgeschiedenis Over het oudste kerkgebouw zijn geen gegevens meer bekend. De huidige kerk werd voor het eerst in 1163 vermeld door het Sint-Pieterskapittel van Rijsel dat het patronaatschap over de kerk uitoefende. Het huidige gebouw is een hallenkerk die in de loop der tijden veel aanpassingen heeft ondergaan. De gevel aan de Leiekant, uit de 13e-14e eeuw, is opgetrokken in Doornikse steen. Heropbouw en uitbreiding met twee traveeën volgde tussen 1623 en 1642 na verwoestingen tijdens de Beeldenstorm. Een nieuw hoogkoor in renaissancestijl volgde in 1767. De kerkspits stortte in om in 1801 te worden vervangen door een kortere. Zware beschadigingen tijdens de Eerste Wereldoorlog werden hersteld in 1920 waarbij de torenspits vervangen werd door een hoger exemplaar (43 m). In 1979 werd de kerk als monument geklasseerd. Interieur Het interieur, waaronder de kansel, is hoofdzakelijk 18e-eeuws. Afbeeldingen
Kasteel van Teuven

Het kasteel van Teuven, ook bekend onder de namen De Draeck, De Hoef en De Hoof, is een kasteel in de Belgische gemeente Voeren in Limburg. Het is gelegen ten noorden van Teuven in de buurt van de Gulp. Het kasteel is U-vormig met een hoektoren op de westhoek. De open zijde van het kasteel is gericht naar de kasteelhoeve die ten zuidoosten van het gebouw gelegen is. Deze hoeve is ook U-vormig en heeft eveneens de open zijde naar het kasteel gericht. Vroeger waren beide delen met elkaar verbonden via een nog bestaande bakstenen brug over de thans gedempte gracht. Op de plaats waar ooit (een deel van) de gracht lag werd er een vijver aangelegd. De gebouwen zijn opgetrokken in baksteen en hebben twee bouwlagen onder zadeldaken en schilddaken. De toren heeft een mansardedak. De huidige bakstenen hoeve stamt uit het eind van de 19e eeuw en het begin van de 20e eeuw. In de zuidwestvleugel bevindt zich de oorspronkelijke 17e-eeuwse bakstenen inrijpoort, een rondboogpoort met posten van gebouchardeerde kalksteen. De hoeve wordt gedekt door zadeldaken. Geschiedenis Het kasteel en de heerlijkheid Teuven hebben door de tijd verschillende eigenaren gekend, waaronder Mathilion (1370) en de families van Gronsveld, van Brempt (15e eeuw) en Draeck (begin 17e eeuw). Het kasteel dankt een van zijn namen aan deze familie. Het huidige kasteel dateert uit het midden van de 17e eeuw, toen het de oorspronkelijke residentie op deze plaats van de heren van Teuven verving. Tot circa 1864 was het kasteel omgracht. In de 19e eeuw werd het kasteel aangepast, waarbij de voorgevel van de zuidwestvleugel uit deze periode stamt. In de hoektoren bevinden zich nog breukstenen fragmenten die van een ouder gebouw stammen. Sinds 1985 is het kasteel eigendom van de Vlaamse Gemeenschap en wordt het gebruikt als hotel-restaurant. Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Limburg (België) Externe links Agentschap Onroerend Erfgoed: Kasteel van Teuven Royal Syndicat d'initiative Trois-Frontières: Kasteel Hof De Draeck (Teuven)[dode link] Website van Hostellerie Hof de Draeck gevestigd in het kasteel
Station Neerpelt

Station Neerpelt is een spoorwegstation op het knooppunt van de spoorlijnen 18 en 19 in de deelgemeente Neerpelt van de Belgische gemeente Pelt. Spoorlijn 18 is opgebroken en Neerpelt was het eindpunt van de reizigerstreinen op de verbinding Antwerpen-Neerpelt. Sinds 6 april 2014 is het station in Hamont heropend en rijdt de trein door tot dat station. Bij de opening van de spoorlijn van Hasselt naar Eindhoven in 1866 werd er een klein station gebouwd. Toen de IJzeren Rijn werd aangelegd in 1879 bouwde de maatschappij Grand Central Belge het huidige stationsgebouw. Het oude station werd in 1883 afgebroken om plaats te maken voor een eerste uitbreiding van het nieuwe gebouw. In 1901 werd er een verdieping op het woongedeelte van de stationschef aangebracht en werd de perronoverkapping aangebracht. In 2013 en 2014 werden aan en rond het station werken uitgevoerd; de sporen en perrons werden vernieuwd en de overweg werd vervangen door een nieuwe toegangsweg en voetgangerstunnel. Op 21 februari 2015 vond de inhuldiging plaats. Het stationsgebouw is samen met de nabijgelegen twee seinhuizen (type Saxby) sinds 1997 beschermd als monument. Sinds 1 maart 2024 zijn de loketten van dit station enkel in de week geopend tussen 7.45 en 11 uur. Treindienst Galerij Reizigerstellingen De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag. Bussen
Kruisstraatmolen (Werken)

De Kruisstraatmolen is een staakmolen aan de Kruisstraat in Werken (Kortemark). De oorspronkelijke molen, die in 1876 werd gebouwd, werd tijdens de Eerste Wereldoorlog vernield. De huidige molen is de voormalige Sneppemolen, die in 1921 uit Torhout is overgebracht. In 1988 kocht de gemeente Kortemark de molen om deze maalvaardig te laten herstellen. Nadien zijn nog enkele restauraties verricht, waardoor de Kruisstraatmolen nog steeds maalvaardig is.