NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Leuven railway station

Leuven railway station (Dutch: Station Leuven; French: Gare de Louvain) is the main railway station in Leuven, Flemish Brabant, Belgium. The station is operated by the National Railway Company of Belgium (NMBS/SNCB) and is located on railway line 36. In 2007, it was the fifth-busiest station in Belgium, only preceded by the three main Brussels stations and Gent-Sint-Pieters railway station. Renovation The station recently underwent extensive and costly renovations lasting several years. The square in front of the station houses a major bus terminal, as well as extensive bicycle and car parking. The station includes two tunnels which pass underneath the station for pedestrians, as well as an overhead bridge with elevators. The station is fully accessible for wheelchairs. While a high-speed line passes through the station, Leuven is not a stop on any high-speed route. Current expansion is limited because the station has reached the maximum set of rail and platforms possible, meaning any further expansion would require building an underground segment. Train services The station is served by the following services: Intercity services (IC-01) Ostend - Bruges - Ghent - Brussels - Leuven - Liege - Welkenraedt - Eupen Intercity services (IC-03) Knokke/Blankenberge - Bruges - Ghent - Brussels - Leuven - Hasselt - Genk Intercity services (IC-08) Antwerp - Mechelen - Brussels Airport - Leuven - Hasselt Intercity services (IC-09) Antwerp - Lier - Aarschot - Leuven (weekdays) Intercity services (IC-12) Kortrijk - Ghent - Brussels - Leuven - Liege - Welkenraedt (weekdays) Intercity services (IC-14) Quiévrain - Mons - Braine-le-Comte - Brussels - Leuven - Liege (weekdays) Intercity services (IC-21) Ghent - Dendermonde - Mechelen - Leuven (weekdays) Intercity services (IC-29) De Panne - Ghent - Aalst - Brussels - Brussels Airport - Leuven - Landen Local services (L-03) Leuven - Aarschot - Diest - Hasselt (weekends) Local services (L-20) Sint-Niklaas – Mechelen – Leuven (weekdays) Local services (L-20) Mechelen - Leuven (weekends) Local services (L-23) Antwerp - Lier - Aarschot - Leuven Brussels RER services (S2) Braine-le-Comte - Halle - Brussels - Leuven Brussels RER services (S9) Braine-l'Alleud - Etterbeek - Brussels-Luxembourg - Leuven (weekdays, peak hours only) Brussels RER services (S20) Leuven - Wavre - Ottignies Accidents and incidents On 18 February 2017, a passenger train was derailed near Leuven. One person was killed and 27 were injured. Gallery See also List of railway stations in Belgium Rail transport in Belgium References Footnotes Citations External links Belgian Railways website for Leuven
Stazione di Lovanio

La stazione di Lovanio (Station Leuven in olandese, Gare de Louvain in francese) è una stazione ferroviaria della città di Lovanio in Belgio. La stazione è gestita dalla compagnia nazionale ferroviaria Società Nazionale delle Ferrovie del Belgio. Nel 2007 risulta la quinta stazione più trafficata del Belgio, preceduta solamente da 3 stazioni di Bruxelles e dalla stazione di Gent. Voci correlate Servizio ferroviario suburbano di Bruxelles Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stazione di Lovanio Collegamenti esterni (FR) Site SNCB : Tabella degli orari(brochure), su mobility-brochures.b-rail.be. URL consultato il 14 dicembre 2014 (archiviato dall'url originale il 10 luglio 2013).
Лёвен (станция)

Станция Лёвен — железнодорожная станция, расположенная в Лёвене. Каждый день станцией пользуются около 33 тысяч пассажиров. Станция является одной из самых загруженных станций в Бельгии, уступая лишь трем вокзалам в Брюсселе, вокзалу в Генте и вокзалу в Антверпене. Станция недавно подверглась масштабному и дорогостоящему ремонту, длившемуся несколько лет. На привокзальной площади находится крупный автобусный вокзал, а также парковка для велосипедов и автомобилей. Станция имеет подземный туннель, а также подвесной мост с лифтами. Станция полностью доступна для инвалидных колясок. Через станцию проходит скоростная линия, хотя она не является остановкой ни для одного скоростного маршрута. Здание вокзала Первое здание вокзала было построено из дерева в 1837 году. Новая вокзал был открыт 1 декабря 1842 года. Нынешнее здание вокзала было построено в 1875 году в эклектичном стиле по планам архитектора Анри Фуке. Здание тогда находилось на окраине города. Официальное открытие вокзала состоялась 7 сентября 1879 года. Внешний вид вокзала хорошо сохранился, но интерьер неоднократно менялся. Однако некоторые части первоначального интерьера сохранены, например, отделка зала ожидания и зала ожидания первого и второго класса. Происшествия 18 февраля 2017 года в районе станции Лёвен пассажирский поезд сошел с рельсов. В результате этого происшествия погиб один человек, 27 человек получили ранения. Галерея Примечания
Estación de Liège-Guillemins

La estación de Liège-Guillemins es una estación de tren belga situada en Lieja, en la provincia de Lieja, región Valona. Es una de las tres estaciones de la ciudad de Lieja, donde paran las grandes líneas de la SNCB. Situación ferroviaria La estación se encuentra en la línea 34 (Lieja-Hasselt). Historia En 1838, solo tres años después de la inauguración de la primera línea férrea continental, una línea que unía Bruselas y Ans (un suburbio al norte de Lieja) fue abierta. La primera estación ferroviaria de Lieja-Guillemins fue inaugurada en mayo de 1842. Un año después se inauguró la conexión ferroviaria internacional entre Lieja y las ciudades alemanas de Aquisgrán y Colonia. La estación fue modernizada y mejorada sucesivamente en 1882 y en 1905 para la Feria Mundial de Lieja. El edificio de la estación fue reemplazado en 1958 por uno más moderno (según los estándares de la época), que estuvo en uso hasta 2007, un poco antes de la apertura de un nuevo edificio de estilo neofuturista diseñado por el arquitecto español Santiago Calatrava. La nueva estación La nueva estación de Calatrava, inaugurada el 18 de septiembre de 2009,​ tiene 9 vías y 5 plataformas (tres de 450 m y dos de 350 m de longitud). El edificio de la estación fue construido en acero, vidrio y hormigón e incluye un domo de 200 m de longitud y 35 m de altura. Asimismo todas las vías cercanas a la estación fueron modernizadas a causa de la llegada de la alta velocidad a la misma. Intermodalidad Véase también S-Trein Lieja Referencias
Liège-Guillemins vasútállomás

A Liège-Guillemins vasútállomás egy vasútállomás Belgiumban, Liège városában. Az új állomásépületet a spanyol Santiago Calatrava tervezte, aki korábban a Lyon Gare de Saint-Exupéry-t és a Lisszabon Oriente pályaudvart is tervezte. 2009-ben 6,9 millió utas fordult meg itt. Vasútvonalak 34-es vonal HSL 4 Brüsszel–Liège-vasútvonal Wesertalstrecke Lüttich–Maastricht-vasútvonal 125-ös vasútvonal HSL 2 43-as vonal Kapcsolódó állomások A vasútállomáshoz az alábbi állomások vannak a legközelebb: Bressoux vasútállomás Angleur vasútállomás Ans vasútállomás Sclessin vasútállomás Liège-Jonfosse vasútállomás Liège-Haut-Pré railway station Kinkempois railway station Val-Benoît railway station Liège-Vennes railway station Ougrée railway station További információk Hivatalos weboldal Liège - Guillemins pályaudvar (magyarul) Guillemins station and discritPDF(353 KiB) (angolul) In Pictures: Calatrava's Liège-Guillemins train station (angolul) Kapcsolódó szócikk HSL 3
Stazione di Liège-Guillemins

Liège-Guillemins (in lingua italiana stazione di Liegi-Guillemins) è la stazione ferroviaria principale della città belga di Liegi. La stazione è stata progettata dall'architetto Santiago Calatrava. Voci correlate Servizio ferroviario suburbano di Liegi Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stazione di Liège-Guillemins Collegamenti esterni (FR) Sito ufficiale, su b-europe.com. Stazione di Liège-Guillemins, su archINFORM. (EN) Stazione di Liège-Guillemins / Stazione di Liège-Guillemins (altra versione), su Structurae.
Liège-Guillemins

Liège-Guillemins – główny dworzec kolejowy w Liège, w prowincji Liège. Jest jednym z największych dworców kolejowych w Belgii. Linki zewnętrzne Informacje o przebudowie. greisch.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-14)]. Historia dzielnicy Guillemins. users.belgacom.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-08-03)]. Historia Liège-Guillemins. aywaille1.be. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-02-12)].
Onze-Lieve-Vrouw-Geboortekerk (Hollebeke)

De Onze-Lieve-Vrouw-Geboortekerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Ieper behorende plaats Hollebeke, gelegen aan de Wielewaalstraat 2A. Geschiedenis Oorspronkelijk stond hier een romaanse kerk. In de 14e eeuw werd hier een kruiskerk gebouwd met houten vieringtoren en een koor met vlakke sluiting. Tijdens de godsdiensttwisten werd het transept verwoest en daarna herbouwd op de romaanse fundamenten. In 1877 werd het schip vergroot naar ontwerp van Arthur Croquison. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de kerk verwoest en in 1922 herbouwd, naar ontwerp van Maurice Dujardin. Gebouw Het betreft een georiënteerd driebeukig basilicaal kerkgebouw met transept en vieringtoren. Het hoofdkoor heeft een vijfzijdige sluiting. Het geheel is uitgevoerd in gele baksteen. De vieringtoren is achtkantig. Het meubilair is neogotisch. Onze-Lieve-Vrouw van Hollebeke Omstreeks 1300 vond voor het eerst de Bedevaart van de drie Maria's plaats. Het betrof de bedevaartplaatsen Hollebeke, Dadizele en Linselles. Volgens een legende werd er in de bossen van Hollebeke een Mariabeeldje gevonden, dat in een kapelletje werd geplaatst en op 8 september (Maria-Geboorte) door het dorp werd gedragen. Het beeld verdween tijdens de godsdienstoorlogen (einde 16e eeuw). In 1630 werd een nieuwe kapel in gebruik genomen, waarin een nieuw beeld kwam te staan. In 1854 schonk de familie de Ranchicourt, kasteelheren in Hollebeke, een troon voor het beeld. De kapel werd, evenals de kerk en het beeld, verwoest tijdens de Eerste Wereldoorlog. In de herbouwde kerk van 1922 werd een nieuw Mariabeeld geplaatst dat echter geen kunstwaarde bezat, en de devotie was tanende. Omstreeks 1940 werd een nieuw beeld vervaardigd dat een kopie was van het verloren gegane mirakelbeeld. In 1956 werd het beeld officieel gekroond met een kostbare gouden kroon. Sindsdien is er weer een jaarlijkse noveen rond 8 september.
Anthisnes

Anthisnes (French pronunciation: [ɑ̃tin]; Walloon: Antene) is a municipality of Wallonia located in the province of Liège, Belgium. On 1 January 2006 Anthisnes had a total population of 3,998. The total area is 37.08 km2 which gives a population density of 108 inhabitants per km2. The municipality consists of the following districts: Anthisnes, Hody, Tavier, and Villers-aux-Tours. Famous inhabitants Marc Tarabella, mayor, member of the European Parliament. See also List of protected heritage sites in Anthisnes References External links Media related to Anthisnes at Wikimedia Commons
Château de Xhos

Le château de Xhos est un château situé en Wallonie dans le hameau belge de Xhos faisant partie de la commune d'Anthisnes Cet édifice est un château classique en U comprenant un corps de logis avec perron, deux tours carrées et deux ailes. Il date du XVIIIe siècle et a été construit en grès jaune et pierre de taille. Historique Références Voir aussi Articles connexes Liste des châteaux belges par région Famille d'Oultremont Famille Ullens de Schooten Liens externes La seigneurie de Xhos Portail de la province de Liège Portail des châteaux
Kasteel Reigerlo

Kasteel Reigerlo is een kasteel in de West-Vlaamse plaats Beernem, gelegen aan Hulstlo 2. Geschiedenis Het kasteel werd gebouwd door de Brugse bankier Felix Du Jardin in de jaren 1846-1847. In 1860 kwam het aan mevrouw Charles de Madrid-d'Hooghe de la Gaugerie, die het als buitenhuis gebruikte. In 1906 werd het kasteeltje nog uitgebreid. Gebouw Het is een strak symmetrisch gebouw. Het middendeel is twee bouwlagen hoog en wordt aan beide zijden geflankeerd door vierkante torenachtige bouwsels van vier bouwlagen, bekroond door kantelen. Aan beide zijden daarnaast nog uitbouwtjes van één bouwlaag, ook door kantelen bekroond. Park In het park bevindt zich een folly, namelijk een imitatie-druipsteengrot. Ook is er een ijskelder.
Kasteel Hontzocht

Kasteel Hontzocht is een kasteel in de West-Vlaamse plaats Beernem, gelegen aan Reigerlostraat 6. Dit kasteel werd gebouwd in 1938, in opdracht van het echtpaar baron Paul de Giey (1895-1965) en de letterkundige Suzanne Parmentier (1894-1991). Het ontwerp is van Maurice Vermeersch. Het bakstenen kasteel is gebouwd in historiserende stijl, verwijzend naar Vlaamse (neo-)renaissance en het werd uitgevoerd als omgracht waterkasteel met stenen boogbrug, een achtkante en een ronde toren en trapgevels. Het geheel is gelegen in een bosdomein.
Kasteel Schuurlo

Het Kasteel Schuurlo is een kasteel in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Aalter behorende plaats Maria-Aalter, gelegen aan Schuurlo 10-11. Geschiedenis Het Goed Schuurlo werd voor het eerst vermeld in 1375. Begin 19e eeuw stond hier een landhuis, dat in 1863 werd verbouwd en voorzien van een lusttuin. In 1890 vond verbouwing plaats tot een omgracht kasteel met koetshuis en orangerie. In 1920 werd dit kasteeltje gesloopt en in 1931 werd het huidige gebouw opgericht, iets verderop in het park. Het is een bakstenen gebouwtje in neogotische stijl met trapgevels en een hoektorentje. Het koetshuis en de orangerie zijn nog aanwezig, maar de orangerie werd omgebouwd tot woonhuis.
Kasteel van Hoogveld

Het Kasteel van Hoogveld is een kasteel in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Aalter behorende plaats Maria-Aalter, gelegen aan Aalterstraat 84. Geschiedenis Het kasteeltje werd gebouwd in 1925 in opdracht van K.G. De Pelichy, naar ontwerp van Jules Carette. Het neogotisch bakstenen gebouw bevat diverse trapgevels. Het ligt in de bossen van het Hooggoed.
Zillebeke Churchyard Commonwealth War Graves Commission Cemetery

Zillebeke Churchyard Commonwealth War Graves Commission Cemetery forms part of the village churchyard located around the Catholic parish church of Zillebeke in Belgium. A section of the parish churchyard used by the inhabitants of Zillebeke is maintained as a war cemetery by the Commonwealth War Graves Commission as a burial ground for the dead of the First World War near Ypres (Ieper) on the Western Front. Foundation In the early days of the war, whilst the front line was still mobile, specific cemeteries for soldiers were comparatively rare and the dead were often buried in local churchyards or municipal burial grounds near where they were killed. Zillebeke was on the front line for much of the war and its churchyard was used for the war dead. These 1914 burials of British and Canadian soldiers reflect the mobility of the front line as they are largely of officers, and reflect the officer class of that point in the war as they were nobility or the sons of the wealthy and the well-connected. Development The grounds of the war cemetery were assigned to the United Kingdom in perpetuity by King Albert I of Belgium in recognition of the sacrifices made by the British Empire in the defence and liberation of Belgium during the war. The Commonwealth War Graves Commission part of the cemetery was designed by W H Cowlishaw. Within Zillebeke Churchyard CWGC Cemetery there is a section with war graves of soldiers from aristocratic backgrounds; this plot is called The Aristocrat's Cemetery. The cemetery deviates from almost every other Commission burial ground by having two private memorials, breaking the "equality in death" principle the commission was founded under and not complying with Sir Frederic Kenyon's report, still otherwise followed to this day, that Commission cemeteries "were designed to avoid class distinctions that would conflict with the feeling of 'brotherhood' which had developed between all ranks serving at the Front". The private memorials are a headstone dedicated to Lieutenant John Henry Gordon Lee-Steere and the tomb of Second Lieutenant Baron Alexis George de Gunzburg. The private memorials in the cemetery are a headstone dedicated to Lieutenant John Henry Gordon Lee-Steere and the tomb of Second Lieutenant Baron Alexis George de Gunzburg. Notable burials Among those buried in the cemetery are: Major Lord Bernard Gordon-Lennox (10 November 1914) Lieutenant-Colonel Gordon Chesney Wilson (6 November 1914) Lieutenant Henry Parnell, 5th Baron Congleton (10 November 1914) References Holt, Tonie; Holt, Valmai (2014) [1997]. Major & Mrs Holt's Battlefield Guide to the Ypres Salient & Passchendaele. Barnsley: Pen & Sword Books. ISBN 978-0-85052-551-9. External links Media related to Zillebeke Churchyard at Wikimedia Commons Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission.
Kerkhof van Zillebeke

Het Kerkhof van Zillebeke is een gemeentelijke begraafplaats in de West-Vlaamse gemeente Zillebeke. Het kerkhof is gelegen rond de Sint-Catharinakerk in het centrum van het dorp. Britse oorlogsgraven Op het kerkhof liggen 32 Commonwealth gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Het perk werd ontworpen door William Cowlishaw en heeft een oppervlakte van 743 m². Het ligt aan de noordzijde van de kerk. Er liggen 27 geïdentificeerde slachtoffers waaronder 21 Britten en 6 Canadezen. Zes slachtoffers konden niet meer geïdentificeerd worden. Voor twee Britten werden Special Memorials opgericht omdat hun graven door artillerievuur vernietigd werden en niet meer gelokaliseerd konden worden. De graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en staan er geregistreerd als Zillebeke Churchyard. Opvallend is dat er 17 officieren begraven liggen waarvan de luitenant-kolonels Arthur de Courcy Scott en Gordon Chesney Wilson de hoogste in rang zijn. Twee officieren hebben, volgens de wens van hun familie, een privaat graf. Onderscheiden militairen Gordon Chesney Wilson, luitenant-kolonel bij de Royal Horse Guards werd onderscheiden met de Royal Victorian Order (MVO). Robert Edward Rising, majoor bij het Gloucestershire Regiment werd onderscheiden met de Distinguished Service Order (DSO).
Sint-Willibrorduskerk (Knesselare)

De Sint-Willibrorduskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Aalter behorende plaats Knesselare, gelegen aan De Plaats. Geschiedenis In 1171 werd voor het eerst melding gemaakt van een kerkgebouw te Knesselare, en vermoedelijk ging het om een kapel aan het Prinsenhof, bezit van de graven van Vlaanderen. Het patronaatsrecht werd toen geschonken aan het Onze-Lieve-Vrouwekapittel te Doornik. Begin 15e eeuw werd dit hof verwoest. Er werd in de 15e eeuw een kerk gebouwd, waarvan schip en toren in 1790-1792 geheel in classicistische stijl werden herbouwd. In 1885 werd begonnen met de sloop van de oude en de bouw van een nieuwe, grotere, kerk. Bij de sloop ontstonden echter onveilige situaties. Uiteindelijk werd in 1892 de eerste steen van een nieuwe kerk gelegd en in 1893 werd deze ingewijd. De kerk, naar ontwerp van J. Soete, is niet georiënteerd en ligt ook iets ten noorden van de oude kerk. In 1940 liep de kerk oorlogsschade op, vooral aan koor en glas-in-loodramen. Gebouw Het betreft een bakstenen neogotische kruisbasiliek, met het vijfzijdig afgesloten koor op het noorden gericht. De kerk heeft een ingebouwde zuidoosttoren. Het aangebrachte chronogram: SanCto WILLIbrorDo eXtrUXerUnt Me InCoLae levert 1893 op. Het interieur is neogotisch. Het hoofdaltaar is aan Sint-Willibrord gewijd, en de zij-altaren aan Sint-Jozef en Onze-Lieve-Vrouw.
Sint-Petrus-en-Pauluskerk (Bachte)

De Sint-Petrus-en-Pauluskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Deinze behorende plaats Bachte, gelegen aan de Bachtekerkstraat. Geschiedenis In 1330 werd voor het eerst van een kerkgebouw melding gemaakt, maar resten in Doornikse steen van een romaanse kerk van de 11e en 12e eeuw zijn nog aanwezig. In de 15e eeuw werd een gotisch koor aangebouwd in baksteen. In de 18e eeuw werd de bovenzijde van de noord- en zuidgevel, die in Doornikse steen was uitgevoerd, herbouwd in baksteen. Van 1900-1902 werd de kerk vergroot, waarbij de romaanse westgevel werd gesloopt en de kerk met twee traveeën in westelijke richting werd verlengd. De 18e-eeuwse vensters werden door neogotische vensters vervangen. Ook werd het klokkentorentje verplaatst naar de nieuwe westgevel. In 1976 werd een klein carillon geplaatst. Van november 2019 - november 2020 werd er een renovatie gepland. Gebouw Het betreft een georiënteerde zaalkerk op de linkeroever van de Leie. De kerk is gedekt door een zadeldak met daarop aan de westgevel een zeshoekig klokkentorentje. Oude delen van de vroegere romaanse kerk zijn nog aanwezig, evenals het gotisch koor. Interieur Het hoofdaltaar is in rococostijl en is evenals het aan Onze-Lieve-Vrouw gewijde noordelijk zijaltaar, en het zuidelijk aan het Heilig Hart gewijde, zijaltaar, vervaardigd in de 18e eeuw. Het hoofdaltaar draagt een schilderij dat Sint-Petrus voorstelt en van omstreeks 1700 is. Het doopvont is 16e-eeuws met 18e-eeuws koperen deksel. Het koorgestoelte is van 1666. De biechtstoel is van 1796 en de preekstoel van omstreeks 1800.
Sint-Martinuskerk (Sint-Martens-Leerne)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Deinze behorende plaats Sint-Martens-Leerne, gelegen aan de Leernsesteenweg. Geschiedenis Hier bestond een kerkje dat al in 1206 werd vermeld en waarvan het patronaatsrecht berustte bij het kapittel van Doornik. Dit romaanse kruiskerkje werd in 1845 gesloopt en vervangen door een neoromaanse kerk naar ontwerp van Louis Minard. Gebouw Het betreft een neoromaanse bakstenen basilicale kerk met boven de voorgevel een ingebouwde toren. De kerk is op het noordwesten georiënteerd. Interieur De kerk bezit enkele schilderijen van 1742, voorstellende Maria in aanbidding voor het Kind en Sint-Maarten deelt zijn mantel. Het hoofdaltaar is 18e-eeuws, evenals het noordelijk Onze-Lieve-Vrouwe zijaltaar en het zuidelijk Sint-Martinus zijaltaar. Verder meubilair is 19e-eeuws. De kerk wordt omringd door een kerkhof dat ook een calvariekapel omvat.
Sint-Martinus-en-Sint-Antonius-Abtkerk

De Sint-Martinus-en-Sint-Antonius-Abtkerk is de oudste parochiekerk van de tot de stad Deinze behorende plaats Petegem-aan-de-Leie, gelegen aan de Kortrijkstraat 65. Geschiedenis De kerk werd al vermeld in 1147 en delen van een 12e-eeuws romaans kerkgebouw zijn nog aanwezig, met name de vierkante onderbouw van de vieringtoren. Voor het overige werd de kerk meerdere malen verbouwd en vergroot. Zo werd in 1616 de achthoekige bakstenen klokkengeleding op de vierkante onderbouw geplaatst. In 1623 werden twee zijaltaren aangebracht. In 1830 werden het schip en het koor gesloopt en vervangen door een bakstenen kerkgebouw. In mei 1940 werd de toren opgeblazen waarbij ook de kerk zwaar beschadigd werd. Van 1950-1957 werd de kerk hersteld. Gebouw Het betreft een bakstenen driebeukige pseudobasiliek onder zadeldak met niet-uitspringend transept. Het koor heeft een vijfzijdige sluiting en wordt geflankeerd door sacristieën. De vieringtoren heeft een vierkante onderbouw en een achtkante, bakstenen, bovenbouw. De kerk heeft een ommegang die gewijd is aan Sint-Antonius-Abt en bestaat uit zeven muurkapelletjes. Interieur De kerk bezit enkele schilderijen waaronder een Besnijdenis van Jezus (17e eeuw) door de school van Gaspar de Crayer. De biechtstoelen zijn van omstreeks 1780 in Lodewijk XVI-stijl. Het koorgestoelte is 17e-eeuws. De 18e-eeuwse lambrisering is in Lodewijk XVI-stijl en de doopkapel heeft een toegangsdeur in Lodewijk XV-stijl en een 18e-eeuwse doopvont. De preekstoel is van 1896, in neogotische stijl en vervaardigd door Mathias Zens.