NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Het Forreyst

Het kasteel Forreyst (of: Foreest) is een manoir in de Belgische stad Brugge (deelgemeente Sint-Andries). Geschiedenis Het domein Forreist of Foreyst of Les Cèdres werd opgericht in empirestijl voor 1815 in opdracht van Anselme de Peellaert, kamerheer van Napoleon Bonaparte. Hij wilde een landgoed oprichten waardig om de keizer te ontvangen. Door financiële problemen werd uiteindelijk slechts één vleugel opgericht die bovendien uitvoerig aangepast werd in het verloop der jaren onder meer door architect Arthur Degeyter. Het werd bewoond door wijlen Roger baron van Caloen (overleden in 1985) en z'n echtgenote/weduwe Monique barones de Coninck de Merckem, die in 2012 overleed. Recent voor de bescherming (2015) en renovatie heeft de toegangsdreef een publiek karakter verworven. De dreef wordt nu gebruikt als fietsroute tussen de Gistelse Steenweg en de Doornstraat. Zie ook van Caloen Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in West-Vlaanderen Externe link Het Forreyst in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
Kasteel van Méan

Het kasteel van Méan is een boerderij, gelegen in de tot de Belgische gemeente Blegny behorende plaats Saive, aan de Rue Cahorday 5. Het tegenover het Kasteel van Bellaire-la-Motte gelegen bouwwerk is een bakstenen woongedeelte, waar in een fronton de wapenschilden van Charles de Méan en van Jeanne van der Heyden à Blisia zijn te zien, van 1660. Links hiervan is een vierkant torentje. Het identieke torentje aan de rechterzijde heeft geen spits dak meer. De andere vleugels, in U-vorm rond de binnenplaats gegroepeerd, zijn boerderijgebouwen. De westvleugel omvat een open schuurgedeelte.
Château de Bellaire-La Motte

Le château de Bellaire-la-Motte est un château située à Saive dans la commune belge de Blegny, rue Cahorday. Ce château est construit en 1714 sur ordre de Michel de Rosen et est situé en face du château de Méan. Description Le château est entouré de douves et est accessible des deux côtés par un pont de pierre. Sur le côté ouest de ce château se trouve une cour flanquée de part et d'autre de bâtiments de service. Les armoiries de Michel de Rosen et de son épouse, Marie-Marguerite de Rossius, dame de Bellaire, décédée en 1715, sont jointes. En 1716, de Rosen épouse en secondes noces Marie-Elisabeth de Saren, et les deux armoiries ont été ajoutées à la façade arrière. Le château est construit en brique, avec des coins et des cadres en pierre naturelle. La façade possède un fronton. À gauche et à droite, des tours d'angle. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Kasteel van Bellaire-la-Motte » (voir la liste des auteurs). Liens externes Ressource relative à l'architecture : Patrimoine classé de Wallonie Le château de Bellaire-La Motte Portail de la province de Liège Portail des châteaux
Kasteel van Bellaire-la-Motte

Het Kasteel van Bellaire-la-Motte (Château de Bellaire-la-Motte) is een kasteel in de tot de Belgische gemeente Blegny behorende plaats Saive, gelegen aan de Rue Cahorday. Dit kasteel werd gebouwd in 1714 in opdracht van Michel de Rosen en ligt tegenover het Kasteel van Méan. Gebouw Het kasteel wordt omringd door grachten en aan beide zijden toegankelijk via een stenen brug. Aan de westzijde van dit kasteel is een binnenplaats die aan beide zijden geflankeerd wordt door dienstgebouwen. De wapenschilden van De Rosen en diens in 1715 overleden vrouw, Marie-Marguerite de Rossius, vrouwe de Bellaire, zijn aangebracht. In 1716 trouwde De Rosen met Marie-Elisabeth de Saren, en in de achtergevel zijn ook nu weer beide wapenschilden aangebracht. Het kasteel is gebouwd in baksteen, met natuurstenen hoekbanden en omlijstingen. De voorgevel heeft een fronton. Links en rechts zijn vierkante hoektorens.
De Waterperels

De Waterperels is een zwemcentrum in Lier, gelegen in het nieuwe stadsontwikkelingsgebied Dungelhoeff. Het werd geopend op 1 juli 2006. Het omvat een sportbad met 6 banen van 25 m lang en een beweegbare bodem, waardoor de diepte aangepast kan worden aan iedere doelgroep. Voorts is er een instructiebad, kinderbaden, een sauna en een stoombad. In 2017 werd een wildwaterbaan met een buitenbad aangebouwd. Dankzij een centrale lift is het bad sedert december 2007 volledig toegankelijk voor rolstoelgebruikers. In 2014 werd een nieuwe sauna in gebruik genomen. In 2016 en 2017 volgden uitbreidingen met buitenbad. Het zwemcentrum wordt privé uitgebaat door de S&R Group, die ook elders in België zwembaden exploiteert. Sedert 1 februari 2018 heet het bad officieel “LAGO Lier De Waterperels”. Tijdens de coronapandemie (2020-2022) was het zwembad deels gesloten, en alleen toegankelijk na reservatie. Externe link Officiële website
Sint-Jozefskerk (Tuilt)

De Sint-Jozefskerk is de parochiekerk van het gehucht Tuilt in de Hasseltse deelgemeente Kuringen. Ze is gelegen aan het Sint-Jozefsplein. Tuilt was tot 1955 afhankelijk van de parochie Kermt. Twee jaar voordien kreeg Tuilt toestemming van het bisdom Luik om een eigen kerk te bouwen. Deze werd 18 december 1955 ingewijd en in gebruik genomen en werd toegewijd aan Sint-Jozef. De toren met klokken langs de kerk werd in 1986 ingewijd. In de jaren '90 werden aluminiumglazen ramen aangebracht, een nieuw leien dak geplaatst en een orgel aangekocht. De kerkmeubelen werden ook opgeknapt en de elektrische leidingen en verlichting vernieuwd.
Bootvaart (Bobbejaanland)

Bootvaart is een rondvaart in het Belgische attractiepark Bobbejaanland en staat in het themagebied Land of Legends. Bootvaart is gebouwd door MACK Rides in opdracht van de familie Bobbejaan Schoepen. De attractie opende in juni 1994 en kostte € 500 000. In Bootvaart kan de bezoeker een boottocht doen in tuinen vol bloemen, beelden en fonteinen. Bij de uitgang staat er ook een klein ontoegankelijk kasteeltje. De Bootvaart mag men niet verwarren met de Mississippiboot.
Château de Heuseux

Le château d'Heuseux est un château de la section de Cerexhe-Heuseux dans la commune belge de Soumagne, situé rue de l'Institut. Historique Le château est mentionné pour la première fois en 1743 et est remanié en 1766 dans le style Louis XV. Le commanditaire est Jean-Baptiste de Diffuy qui épouse Marie-Thérèse de Goeswin la même année. À partir de 1907, le château devient un centre d'accueil pour enfants handicapés et également une institution sociale pour d'autres jeunes groupes. En 1930, une école est construite à côté. Les Sœurs de Saint-Joseph gèrent cet institut, qui s'appelle initialement Institut Saint-Anne. A partir de 1968, l'institut change de nom est devient Institut Notre Dame. Depuis 1993, l'institut est géré par l'Association Chrétienne des Institutions Sociales et de la Santé (ACIS). Le château possède un parc et une ferme. Bâtiment Le château blanc est construit en forme de L. Le corps de logis a une largeur de sept travées, dont trois pour la partie centrale, qui est couronnée d'un fronton cintré. Sur celui-ci sont représentés des putti portant les armoiries de la famille Diffuy. Cette partie centrale est flanquée de deux parties légèrement en avancée de deux travées chacune en forme de tourelle avec une flèche gracieuse. En 2003, le château est entièrement restauré. Voir aussi Articles connexes Cerexhe-Heuseux Liste des châteaux belges par région Liens externes Ressource relative à l'architecture : Patrimoine classé de Wallonie Portail de la province de Liège Portail des châteaux
Kasteel van Heuseux

Het Kasteel van Heuseux (Château d'Heuseux) is een kasteel in de tot de Belgische gemeente Soumagne behorende plaats Heuseux, gelegen aan de Rue de l'Institut. Het kasteel werd voor het eerst vermeld in 1743, en werd ingrijpend verbouwd in 1766 in Lodewijk XV-stijl. Opdrachtgever was Jean-Baptiste de Diffuy die in hetzelfde jaar trouwde met Marie-Thérèse de Goeswin. Vanaf 1907 werd het kasteel een opvangcentrum voor gehandicapte kinderen en ook een sociale voorziening voor andere jongere doelgroepen. In 1930 werd er een school bijgebouwd. De Zusters van Sint-Jozef (Filles de Saint-Joseph) beheerden dit instituut dat aanvankelijk Institut Saint-Anne heette. Vanaf 1968 werd de naam Institut Notre Dame. Vanaf 1993 wordt het instituut beheerd door de Association Chrétienne des Institutions Sociales et de Santé (ACIS) . Bij het kasteel horen een park en een boerderij. Gebouw Het witte kasteel is gebouwd in een L-vorm. Het hoofdgebouw heeft een breedte van zeven traveeën, waarvan drie voor het centrale deel, dat getooid is met een gebogen fronton. Hierop zijn putti afgebeeld welke de wapenschilden van de familie Diffuy dragen. Dit centrale deel wordt geflankeerd door twee enigszins vooruitgeschoven delen van elk twee traveeën in de vorm van een torentje met een sierlijke spits. In 2003 werd het kasteel geheel gerestaureerd.
Grootmeers

De Grootmeers is een natuurreservaat aan de rand van de Vlaamse Ardennen in het zuiden van Oost-Vlaanderen. Het 19 ha grote natuurgebied ligt op het grondgebied van Zingem, een deelgemeente van Kruisem, aan de Schelde. Het voormalige meersengebied werd bij de rechttrekking van de Schelde opgehoogd met slib en omgevormd tot akkers. De Grootmeers werd later onteigend en hersteld als natuurgebied. Het werd in 2003 aangekocht door de gemeente Zingem en wordt beheerd door Natuurpunt. Bij de Grootmeers ligt ook nog het speelbos 'Wannenlappersbos', het natuurgebied 'Kleinmeers', de Oude Scheldemeander 'Mesureput' en in de buurt liggen de natuurgebieden van het Agentschap voor Natuur en Bos de Weiput en het Blarewater. Landschap De Grootmeers bestaat uit meersland met bloemrijke ruigtes, poelen, bosjes en moeras. Fauna In het reservaat komen voor: sperwer, torenvalk, buizerd, slechtvalk, bruine kiekendief, meerkoet, wintertaling, wilde eend, bergeend, blauwe reiger, tureluur, witgat en groenpootruiter, kiekendief, putter, tapuit. Recreatie Door de Grootmeers slingert een bewegwijzerd natuurleerpad; de bewegwijzerde 'Wannenlappersroute' loopt langs het reservaat. Afbeeldingen Externe link Grootmeers Bronnen Natuurpunt gemeente Zingem Toerisme Oost-Vlaanderen
Sint-Blasiuskerk (Heppen)

De Sint-Blasiuskerk is de parochiekerk van Heppen. Deze is gebouwd in neoromaanse stijl. Geschiedenis Oorspronkelijk bezat Heppen een kapel. Deze bestond uit leem en stro, maar ze werd afgebroken in 1791 en vervangen door een grotere, bakstenen kapel. Mede door de oprichting van het nabijgelegen Kamp van Beverlo nam de bevolking toe. In 1840 werd Heppen een zelfstandige parochie die zich afsplitste van die van Beverlo, en in 1848 werd de parochiekerk ingewijd. Deze werd al spoedig opnieuw te klein, en men breidde als eerste het koor en het dwarspand uit. Dit kwam gereed in 1903. Tussen 1939 en 1940 werd ook de voorgevel en de klokkentoren vernieuwd. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, wilde het Belgische leger deze toren met de grond gelijkmaken, hetgeen door de pastoor werd verhinderd met de woorden: "Over mijn lijk!". Kerkschatten Tot de kerkschatten behoren een schilderij van Sint-Blasius uit 1849, de barokke preekstoel uit 1634, afkomstig uit de Abdij van Herkenrode, en het beeld van Maria met Kindje Jezus, van gepolychromeerd hout, uit 1525. Dit beeld was vroeger eigendom van het Onze-Lieve-Vrouw Schuttersgilde. Dit beeld werd gerestaureerd in 1994.
Château de Cortils

Le château de Cortils est un château situé au sein du hameau de Cortils dans le village de Mortier de la commune belge de Blegny. Il est situé dans la vallée du ruisseau de Loneu, à proximité de la commune de Saint-André. Bâtiment Le château se compose d'un ensemble de bâtiments imposants dont le corps principal s'élève sur quatre étages et se coiffe d'un toit élevé surmonté d'une cheminée encore plus haute. Ce bâtiment principal, datant d'environ 1700, est construit en briques, avec des encadrements, des chaînages d'angle et des bandeaux horizontaux en pierre de tuf marquant les étages. Le premier étage et une partie du deuxième étage sont quant à eux construits en blocs de pierre naturelle. À l'arrière du corps principal se trouve une terrasse, à droite une chapelle et à gauche une tour carrée. Sur la façade avant du château, une aile se termine par un porche d'entrée datant de 1853, donnant accès à la cour intérieure de la ferme adjacente. Autour de cette cour se regroupent trois bâtiments datant en partie du XVIIIe et du XIXe siècle. Au sud du château s'étendent des jardins agrémentés de pavillons, de serres et d'autres structures décoratives. Un étang complète le tableau à l'est du château. Aujourd'hui Aujourd'hui, le château est une maison d'hôtes. Voir aussi Articles connexes Mortier Liste des châteaux belges par région Lien externe Ressource relative à l'architecture : Patrimoine classé de Wallonie Portail de la province de Liège Portail des châteaux
Kasteel van Cortils

Het Kasteel van Cortils is een kasteel in de tot de Belgische gemeente Blegny behorende plaats Mortier, en wel in de buurtschap Cortils, gelegen aan de Chemin de Cortils. Het kasteel ligt in het dal van de Ruisseau de Loneu, vlak bij de plaats Saint-André Gebouw Het betreft een uitgebreid gebouwencomplex, waarvan het hoofdgebouw vier verdiepingen telt en een hoog dak bezit, waar een nog iets hogere schoorsteen uit steekt. Dit hoofdgebouw is van ongeveer 1700. Het is opgetrokken in baksteen, met tufstenen omlijstingen, hoekbanden en horizontale afscheidingen van de verdiepingen. De eerste en een deel van de tweede verdieping zijn opgetrokken in natuursteenblokken. Aan de achterzijde van het hoofdgebouw bevindt zich een terras, rechts een kapel en links een vierkante toren. Aan de voorzijde van het kasteel vindt men een vleugel die eindigt bij een wagenpoort van 1853 welke toegang geeft tot de binnenplaats van de naastliggende kasteelboerderij. Hierom liggen drie gebouwen gegroepeerd die deels uit de 18e en deels uit de 19e eeuw stammen. Ten zuiden van het kasteel liggen enkele tuinen die omringd zijn door paviljoens, kassen en dergelijke. Ten oosten van het kasteel ligt een vijver. Heden Tegenwoordig is het kasteel in gebruik als gastenverblijf.
Château Blanc (Blegny)

Le château Blanc est un château situé dans le hameau de Loneux du village de Mortier, faisant partie de la commune belge de Blegny, situé rue du Château Blanc . Description Le logis actuel, datant du XIXe siècle, est entouré des bâtiments de la ferme castrale. Le château, qui est en fait une ferme, est construit en briques et non en blanc, comme son nom pourrait le suggérer. On accède au château par un portail, flanqué à gauche et à droite de bâtiments agricoles et suivi, vers l'arrière, du château proprement dit. Les granges sont accessibles par des portes charretières. Ces dernières portent des clés de voûte avec les années 1764 et 1776 respectivement. Voir aussi Articles connexes Mortier Liens externes Ressource relative à l'architecture : Patrimoine classé de Wallonie Portail de la province de Liège Portail des châteaux
Château Blanc

Het Château Blanc is een kasteel in de buurtschap Loneux van het tot de Belgische gemeente Blegny behorende dorp Mortier, gelegen aan de Rue du Château Blanc. Het huidige woongebouw is 19e-eeuws, en het wordt omgeven door de gebouwen van de kasteelboerderij. Het kasteel, feitelijk een boerenwoning, is gebouwd in baksteen en niet wit, zoals de naam zou doen vermoeden. Het complex wordt betreden door een poort, met links en rechts boerderijgebouwen en naar achter liggend het feitelijke "kasteel". De schuren zijn door wagenpoorten toegankelijk. Deze vertonen sluitstenen met de jaartallen 1764 respectievelijk 1776.
Gemene Meers

Gemene Meers is een natuurreservaat in de Vlaamse Ardennen in Zuid-Oost-Vlaanderen. Het natuurgebied ligt op het grondgebied van de stad Geraardsbergen aan de Dender tussen De Gavers en het centrum van deelgemeente Grimminge. Landschap De Gemene Meers bestaat uit 60 hectare meersland met valleibossen, wilgenstruweel, moerassige delen en enkele populieraanplanten. Fauna In het reservaat komen onder meer voor: kievit, steenuil, kramsvogel, sperwer, ijsvogel, groene specht en kleine bonte specht. Vooral bij winterse overstromingen is de Gemene Meers een trekpleister voor vooral watervogels: bergeend, pijlstaart, smient, wintertaling en zomertaling, slobeend, krakeend, kuifeend, tafeleend. Ook steltlopers zoals kievit, kleine plevier, watersnip, grutto, witgat, groenpootruiter, tureluur en kemphaan komen er voor. Externe link Natuurpunt Gemene Meers
Boelaremeersen

De Boelaremeersen zijn een natuurreservaat in de Vlaamse Ardennen in Zuid-Oost-Vlaanderen. Het natuurgebied ligt op het grondgebied van de stad Geraardsbergen aan de Dender nabij deelgemeenten Schendelbeke en Nederboelare. Ten zuiden van het gebied ligt de Baronie van Boelare. Landschap De Boelaremeersen bestaan uit meersland met hooilanden, valleibossen, grachten, rietvelden en natte ruigtes. Ook zijn er nog populierenbossen te vinden, deze waren aangeplant voor de luciferfabriek in de stad. Een deel ervan is gekapt om de natuurlijke omgeving (rietvelden en natte ruigtes) te herstellen. Fauna In het reservaat komen voor: waterral, blauwborst, rietgors, sleedoornpage, zeggenkorfslak. Externe link Boelaremeersen
Vijfde Havendok

Het Vijfde Havendok ligt in noordelijk Antwerpen en in oost-westelijke as. Het ligt zuidelijker dan het eveneens, in die as gelegen Vierde Havendok en noordelijk gelegen van de Schelde. Het vormt ook de doorgang van het algemene Kanaaldok, die begint met het Kanaaldok B2 en B1, Hansadok, Vijfde Havendok, Amerikadok, Straatsburgdok tot aan het Albertkanaal. Deze vaarweg heeft voorrang op alle zijwaarts uitkomende schepen en het verplichte oproep- en afluister-VHF-kanaal is 74. Het dok is ongeveer 2180 meter lang en 300 meter breed, met een diepte van 7,75 meter. Het Vijfde Havendok is in 1960 aangelegd en beslaat een oppervlakte van 64,03 ha. Met de aanleg van dit dok moest het dorp Oosterweel totaal verdwijnen. Het oude kerkje, dat tussen bomen in een dal staat, nabij de zuidkant van de Noordkasteelbruggen, getuigt van weleer. Het staat zes meter lager omdat men destijds, de vruchtbare polders liet onderspuiten, om verhoogde grond te verkrijgen voor de havenindustrie. Na de Oosterweelwerken zal het kerkje, dat een beschermd monument is, een plaats krijgen in het toekomstige Ringpark Noordkasteel. De noordkant van het Vijfde Havendok is, vanaf de schuine westelijke zijde aan kade nummer 301, aan de oostelijke zijde aan kade nummer 321 bij de Noordkasteelbruggen ingenomen door de concessie van Mexico Natie. Hier worden vooral vrachtschepen met bestemming Noord Afrika (Sloman Neptun en CNAN) en Centraal Afrika (Lignes Maritimes Congolaises) gelost en geladen. In 2016 werd beslist dat deze concessie in de toekomst zal verhuizen naar het Delwaidedok. Aan kaai 321 (noordkant Noordkasteelbruggen) ligt de spoorwegbundel Alaska van de NMBS. Vanaf de zuidkant van de Noordkasteelbruggen begint de kadenummering 345 tot aan 385 insteekdok, Industriedok. Tussen kade 345 en 371 ligt de drukke Katoennatie - Abes vestiging waar onder andere ijzer en staal en projectlading geladen wordt. Achter deze terminal, aan de Scheldekant, zijn Total Fina Chemicals Antwerpen en Petrochim Polylefins gevestigd. Hier komen ook de tanktreinen en tankvrachtwagens laden. Vanaf kade 371 tot 385 wordt meestal droge bulklading behandeld door de maatschappij 5HD (5de Havendok).
Steenbergse bossen

De Steenbergse bossen vormen een erkend natuurreservaat in de Vlaamse Ardennen in Zuid-Oost-Vlaanderen (België). Het reservaat van 30 ha ligt op het grondgebied van de stad Zottegem (deelgemeenten Erwetegem en Sint-Goriks-Oudenhove) en wordt (net als de rest van reservaat Middenloop Zwalm) beheerd door Natuurpunt afdeling Zwalmvallei. Het gebied is erkend als Europees Natura 2000-habitatrichtlijngebied (Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen) en maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk. In 2015 en 2016 werden extra percelen aangekocht ; in 2016 , 2017 , 2018 , 2019 , 2021 en 2026 werden bij boomplantacties verschillende percelen herbebost. Rond de Steenbergse bossen worden de glanshavergraslanden hersteld. Landschap De Steenbergse bossen zijn een typisch heuvelachtig Vlaamse Ardennen-landschap. Het glooiende landschap bestaat uit een mozaïek van bossen, bronbeekjes, akkers, weiden, kwelgebieden, hagen en heggen in de valleitjes rond de Erwetegembeek, de Traveinsbeek en de Karnemelkbeek. Fauna Het reservaat biedt een onderkomen aan allerlei soorten dieren, waaronder steenmarter, boommarter, ree en vos. Rond de heldere bronbeekjes vindt men vooral kokerjuffers, steenvliegen en haften. Het rode waterkevertje Hydropus Ferrugineus werd hier teruggevonden als enige plek in Vlaanderen . In de Steenbergse bossen kunnen ook de levendbarende hagedis en de hazelworm gespot worden; om de habitat van de rivierdonderpad te verbeteren werd de Traveinsbeek heringericht . Ook komen er allerlei vlindersoorten voor (dagpauwoog, klein- en groot koolwitje, oranjetipje, kleine vuurvlinder, boomblauwtje en landkaartje). Flora De ondergrond in de Steenbergse bossen is erg gevarieerd; er komen meer dan 26 verschillende bodemtypes voor. Daardoor vinden heel veel verschillende plantensoorten een plaats in het reservaat. Het bosgebied kent een levendige struik- en kruidvegetatie: bosanemoon, slanke sleutelbloem, valse salie, echte guldenroede,… In de talrijke bron- en kwelzones komen dan weer soorten voor als dotterbloem, reuzenpaardenstaart, paarse schubwortel en eenbes. De heldere bronbeekjes vormen een habitat voor verschillende planten, zoals verspreidbladig goudveil, paarbladig goudveil en bittere veldkers. Natuurbeleving Het natuurgebied is toegankelijk via de knooppunten van het wandelnetwerk 'Vlaamse-Ardennen Zwalmvallei'. De GR122 loopt langs De Vlamme en de Streek-GR Vlaamse Ardennen loopt (sinds 2025) door het bos. Afbeeldingen Bronnen De Steenbergse bossen te Erwetegem en te Sint-Goriks-Oudenhove (in: RMLZ Documentatiemap Landschapsonderzoek), Van den Bremt, P.; Ostyn, G.; Van der Linden, G., 1984, Arola, Brussel. Natuurpunt Zwalmvallei steekkaart protected planet[dode link] erfgoedinventaris Steenbergse bossen Steenbergse bossen Referenties
Anglo-Belgian Memorial, Brussels

The Anglo-Belgian War Memorial (French: Monument aux Soldats Britanniques; Dutch: Monument voor de Britse Soldaat) is a monument in Brussels, Belgium, which was commissioned by the British Imperial War Graves Commission and designed by the British sculptor Charles Sargeant Jagger. Unveiled in 1923 by the Prince of Wales, it commemorates the support given by the Belgian people to British prisoners of war during the First World War. It is located on the Place Poelaert/Poelaertplein near the Palace of Justice and the Belgian Infantry Memorial. The monument depicts a British and a Belgian soldier carved from Brainvilliers stone. Around the sides are reliefs showing Belgian peasants assisting wounded British soldiers. Casts of the reliefs are held at the Imperial War Museum in London, and a plaster cast of the Belgian soldier is held in the Royal Museum of the Armed Forces in Brussels . Other memorials Another Anglo-Belgian War Memorial stands on the Victoria Embankment in London. Completed in 1920, it is the work of the British architect Sir Reginald Blomfield and the Belgian sculptor Victor Rousseau. See also History of Brussels Belgium in the long nineteenth century References Citations Bibliography Le Patrimoine monumental de la Belgique: Bruxelles (PDF) (in French). Vol. 1C: Pentagone N-Z. Liège: Pierre Mardaga. 1994. External links Media related to Anglo-Belgian Memorial (Brussels) at Wikimedia Commons