NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Laar (Landen)

Laar (fr. Laer) – dzielnica (deelgemeente) miasta Landen w Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Brabancja Flamandzka, w okręgu Leuven. 1 stycznia 2020 roku liczyła 429 mieszkańców. Do 31 grudnia 1970 samodzielna gmina. Demografia Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia: Przypisy
De Koninck

De Koninck ist eine privat geführte belgische Traditionsbrauerei in der flämischen Stadt Antwerpen. Seit 2010 gehört De Koninck zur Firmengruppe Duvel Moortgat. Die Brauerei ist Mitglied der Gesellschaft Belgian Family Brewers. Biersorten De Koninck (5,2 %) De Koninck Triple d’Anvers (8 %) Wild Jo (5,8 %) Lost in Spice (5,2 %) Fotos Siehe auch Belgisches Bier Liste der Brauereien in Belgien Weblinks Brouwerij De Koninck. In: Belgium.beertourism.com (englisch) Brouwerij De Koninck. In: Antwerpen stad (niederländisch)
Brasserie De Koninck

La Brasserie De Koninck (en néerlandais : Brouwerij De Koninck) est une brasserie belge faisant partie depuis 2010 du groupe brassicole Duvel Moortgat. Elle est situe dans la ville flamande d'Anvers. Histoire En 1827, Joseph Henricus De Koninck devient propriétaire de la taverne 'De Plaisante Hof' située entre la ville d'Anvers et Berchem. Une borne en pierre ornée d’une main sculptée se trouve en face du bâtiment. La veuve de Joseph Henricus De Koninck, Elisabeth Cop, se remarie en 1833 avec Johannes Vervliet qui transforme la taverne en une brasserie qu'il baptise Brouwerij De Hand, en référence à la main sculptée sur la borne voisine. En 1845, Carolus (Charles) De Koninck, le fils aîné du premier mariage d’Elisabeth Cop, reprend l’établissement. En 1912, la brasserie est rebaptisée Brasserie Charles De Koninck mais la main reste le symbole de l'entreprise. Après la Première Guerre mondiale, la brasserie se développe considérablement sous la houlette de Joseph Van den Bogaert et Florent van Bauwel. En 1949, Modeste Van den Bogaert, le fils de Joseph, prend la relève et dirige la brasserie pendant plus de 50 ans jusqu'en 2000. En 2010, la brasserie passe dans le giron du groupe brassicole Duvel Moortgat tout en conservant ses installations brassicoles qui font l'objet d'une rénovation. La brasserie fait partie de l'association brassicole Belgian Family Brewers. Situation Elle occupe, dans la partie sud d'Anvers, un îlot bâti bordé par les rues Mechelsesteenweg (adresse officielle), Boomgaardstraat, Haringrodestraat et Lemonierestraat. Bières La bière De Koninck est la bière locale la plus populaire de la ville d'Anvers. Il s'agit d'une bière de fermentation haute qui est brassée depuis 1913. Elle est servie dans un verre de 25 cl en forme de bol avec pied appelé en néerlandais bolleke. À Anvers, il n'est pas rare de commander un bolleke Koninck voire simplement un bolleke. Les lettres APA figurent sur l’étiquette sous la marque. C'est un trait d'humour anversois signifiant en dialecte local : Antwaarpse Pale Ale (pale-ale anversoise). De Koninck, une bière ambrée titrant 5,2 % en volume d'alcool. Triple d'Anvers, une bière blonde titrant 8 % en volume d'alcool. Wild Jo, une bière blonde titrant 5 % en volume d'alcool. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des brasseries belges Liste des bières belges Autres brasseries du groupe Duvel Moortgat en Belgique Brasserie d'Achouffe Brasserie Duvel Brasserie Liefmans Lien externe Site officiel Portail de la bière Portail d'Anvers et de sa province
Sint-Martinuskerk (Houthalen)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van Houthalen, aan het Sint-Martinusplein, in de Belgische gemeente Houthalen-Helchteren. Geschiedenis De kerk werd voor het eerst vermeld in 1223, maar de parochie is waarschijnlijk ouder. Oorspronkelijk stond hier een romaanse kerk, maar begin 15e eeuw begon men met de bouw van een nieuwe, gotische, kerk. Het koor werd in 1437 opgericht, getuige de inscriptie: int iaer ons heren MCCCCXXXVII waert desen coer ghefondeert. Omstreeks 1500 werd de toren gebouwd. Het is niet bekend of het schip omstreeks 1437, dan wel omstreeks 1500 tot stand kwam. Al deze onderdelen zijn vervaardigd in Maaskeien en mergel. Begin 17e eeuw, tijdens de godsdiensttwisten, geraakte de kerk in verval, en ook in de 18e eeuw vond geen noemenswaardig herstel plaats, want de gemeente was arm en regelmatig had men te duchten van plunderende troepen. Pas na 1727 werd het herstel ter hand genomen. Onder meer de abt Charles Dartevelle (1737-1756) van de Abdij van Floreffe heeft hieraan bijgedragen. Ook in 1787 werden belangrijke werkzaamheden uitgevoerd: De toren werd hersteld en de zijbeuken werden herbouwd, waardoor de kerk een classicistische aanblik kreeg. Eind 19e eeuw en begin 20e eeuw werden diverse werkzaamheden uitgevoerd, en in 1925 ontstonden de eerste plannen voor vergroting van de kerk. De bevolkingstoename ten gevolge van de opening van de steenkoolmijnen was daar niet vreemd aan. In 1935 werden toren en koor van de kerk geklasseerd als monument. Uiteindelijk begon men in 1938 aan de werkzaamheden. Het schip werd gesloopt en men startte tussen koor en toren met de bouw van een nieuw schip, loodrecht op dat van de oorspronkelijke kerk. Het ontwerp was van Joseph Deré en het gebouw werd vervaardigd uit Weisserstein, afgewisseld met groenachtige Gileppezandsteen, met aan de binnenkant baksteen. De gewelven werden uitgevoerd in gewapend beton, maar om de gevolgen van mijnverzakkingen tegen te gaan moest de bewapening in 1953 verder worden verstevigd. De kerk was overigens één der eerste in de wijde omgeving waarin een dergelijk materiaal werd toegepast. Interieur In de kerk zijn een aantal voorwerpen uit de oude kerk opgenomen: De doopkapel, onder het kruisribgewelf van de toren, bezit een laat-18e eeuw portiekaltaar en een blauw, arduinen wijwatervat uit 1560 In het oude koor bevindt zich een barokaltaar met een 17e eeuw paneel: De aanbidding der herders Verder bezit de kerk een aantal houten heiligenbeelden van Blasius, Sint-Anna-te-Drieën, Sebastiaan, Rochus, Ambrosius en Christus aan het Kruis, van omstreeks 1530 De preekstoel is van 1687 Naast dit alles zijn er ook voor de nieuwe kerk tal van kunstvoorwerpen vervaardigd, zoals de Kruiswegstaties door François Kieckens. De glas-in-loodramen in art-deco-stijl werden gemaakt door Frans Crickx. Externe links Onroerend erfgoed Sint-Martinuskerk
Duivenbos

Het Duivenbos is een natuurreservaat in de Denderstreek in Zuid-Oost-Vlaanderen (België). Het 11 hectare grote natuurgebied ligt op het grondgebied van de gemeente Herzele (deelgemeente Sint-Antelinks). Het natuurgebied wordt beheerd door Natuurpunt Denderstreek en maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk. Landschap Het natuurgebied ligt enigszins verscholen in een komvormig dal in een typisch Vlaamse Ardennen-landschap. Het bestaat uit oud cultuurlandschap met weides en natte- en droge bospercelen. Het oude bos aan de oostzijde is heuvelachtig en kent verscheidene bronnen. Het was eeuwenlang belangrijk voor de dorpsgemeenschap van Sint-Antelinks. Men haalde er drinkwater, kapte er hout en deed er aan kleinschalige landbouw. Er werden schapen gehoed en groenten geteeld. Er werd zelfs vlas geroot en in tijden van oorlog diende het bos als schuilplaats. Het reservaat bestaat uit twee delen: in het oudste gedeelte van ongeveer vijf hectare langs de oostzijde is er een reliëfrijk bronbos met een gedund populierenbestand en hier en daar opgaande essen. De onderbegroeiing bestaat uit eik, els, hazelaar en vlier. Het tweede stuk bos van ongeveer zes hectare bestaat vooral uit verlaten kleine weilanden met meidoornhagen, deels beplant met populieren en deels overwoekerd door braamstruwelen. De weiden worden herbebost met es, eik en olm. Fauna Het Duivenbos biedt onderdak aan allerlei diersoorten. Naast de ezels en runderen die worden ingezet om de grazige delen open te houden zijn er wilde zoogdieren zoals de vos en de eikelmuis. Er leven zang- en roofvogels en vleermuizen. Poelen doen dienst als kraamkamer voor amfibieën, waaronder verschillende soorten salamanders (kamsalamander) en kikkers. Flora Langs de beek groeien populieren en wilgen, bomen waarop de zeldzame paarse schubwortel parasiteert. Veel vroegere weides zijn overwoekerd door bramenstuiken. Ook zijn meidoornhagen, die vroeger als omheining hebben gediend, nog te herkennen in het landschap. Op veel plaatsen in het Duivenbos gebeurt de waterafvoer erg traag. In het hierdoor aanwezige natte biotoop worden zeldzame moerasplanten gevonden. In het gebied bloeien verder onder andere bosanemoon, daslook, bingelkruid, moesdistel, verspreidbladig goudveil, paarbladig goudveil, maagdenpalm, dagkoekoeksbloem en dotterbloem. Onder andere dankzij dood hout dat blijft liggen is het reservaat rijk aan paddenstoelen. Natuurbeleving In het reservaat zijn twee verschillende bewegwijzerde wandelroutes (rode lus 5 kilometer en blauwe lus 3,5 kilometer) uitgezet die starten aan de kerk van Sint-Antelinks. Ook een lus van de bewegwijzerde provinciale 'Sint-Lievenswandelroute', de Streek-GR Vlaamse Ardennen en wandelknooppuntnetwerk 'Dendervallei Zuid' doen het reservaat aan. Afbeeldingen Bronnen Duivenbos op website van Natuurpunt Natuurpunt Herzele Wandelfolder Duivenbos Kinderkaart Duivenbos Referenties
Woods Cemetery

Woods Cemetery is a Commonwealth War Graves Commission burial ground for the dead of the First World War located near The Bluff south of Ypres (Ieper) in Belgium on the Western Front. Foundation The cemetery was made by the 1st Battalions of the Dorset and East Surrey Regiments in April 1915. It closed in September 1917. Many of the burials are from the London Regiment and the Canadian 2nd, 3rd and 10th Divisions. For much of the war, the front line ran just beyond the trees the cemetery is named for. The cemetery was designed by Sir Edwin Lutyens. The cemetery grounds were assigned to the United Kingdom in perpetuity by King Albert I of Belgium in recognition of the sacrifices made by the British Empire in the defence and liberation of Belgium during the war. Other cemeteries on "The Bluff" First DCLI Commonwealth War Graves Commission Cemetery, The Bluff Hedge Row Trench Commonwealth War Graves Commission Cemetery References External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Woods Cemetery at Find a Grave
Woods Cemetery

Woods Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Zillebeke. De begraafplaats werd ontworpen door Edwin Lutyens met assistentie van William Cowlishaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het terrein heeft een onregelmatig grondplan met een oppervlakte van 3.181 m² en wordt omgeven door een bakstenen muur. De begraafplaats ligt in het provinciedomein De Palingbeek, op een heuvelrug anderhalve kilometer ten zuiden van het dorpscentrum en is met verschillende niveaus aangelegd. Centraal staat het Cross of Sacrifice. De site staat sinds 2023 op de Unesco-Werelderfgoedlijst als onderdeel van inschrijving Begraafplaatsen en herdenkingssites van de Eerste Wereldoorlog (Westelijk Front). In de nabijheid bevinden zich nog twee andere Britse militaire begraafplaatsen: Hedge Row Trench Cemetery en First D.C.L.I. Cemetery, The Bluff. Geschiedenis Woods Cemetery werd in april 1915 gestart door de 1st Dorsets en de 1st East Surreys en werd tot september 1917 gebruikt door gevechtseenheden en medische posten. De begraafplaats ligt vlakbij The Bluff (d.i. "steile oever" aan het kanaal Ieper-Komen), een plaats waar hevig gevochten werd wegens zijn hogere ligging. De beide kampen lagen aan weerszijden van het kanaal en probeerden elkaar uit te schakelen door het plaatsen van ondergrondse mijnen onder de vijandelijke stellingen waardoor de oevers van het kanaal regelmatig van bezetter wisselden. Na het Duits lenteoffensief (voorjaar 1918) viel het territorium opnieuw in Duitse handen. Finaal kon het terrein rond The Bluff op 28 september 1918 door de 14th Light Division ingenomen worden. Er worden 326 doden herdacht, waarvan 111 Canadezen, 3 Australiërs en 212 Britten (32 zijn niet geïdentificeerd). Er liggen veel manschappen van de 2nd, 3rd & 10th Canadian Infantry Battalions en van het London Regiment. In 2009 werd de begraafplaats beschermd als monument. Graven soldaat Hubert D. Mills, diende bij de Canadian Infantry en was 17 jaar toen hij sneuvelde. korporaal Basil Thomas Ferris, soldaat Henry James Williams en kanonnier A. Thomson werden onderscheiden met de Military Medal (MM). Externe links Woods Cemetery op de website van WO1.be Woods Cemetery op de website van de CWGC.
Tour Louise

Der Tour Louise, oder auch Louizatoren (deutsch Louisa-Turm) ist ein Hochhaus in der belgischen Hauptstadt Brüssel. Es steht etwas abseits der Innenstadt an der Avenue Louise/Louizalaan. Zusammen mit dem Blue Tower und dem IT Tower (ehemals Tour ITT) ist es eines von drei Hochhäusern, die im Laufe der 1960er und 1970er Jahre in dieser Gegend gebaut wurden. Mit seinen 84 Metern, die sich auf 24 Etagen verteilen, zählt es zu den höchsten Gebäuden der Stadt und des Landes. Das Gebäude wurde von 1964 bis 1966 erbaut und war somit eines der ersten Hochhäuser, die eine Höhe von 80 Meteren überschritten. Es ist von dem Versicherungsunternehmen Generali gemietet. Weblinks Tour Louise bei SkyscraperPage.com
Louizatoren

De Louizatoren of Generalitoren is een kantoorgebouw gelegen langs de Louizalaan in Brussel. Het ontwerp is van de broers-architecten André en Jean Polak. Het werd opgetrokken 1964 tot 1966 in opdracht van de verzekeringsmaatschappij Assurances générales de Trieste, tegenwoordig Generali, en haar dochtermaatschappij De Nederlanden van 1870. De toren heeft een hoogte van 84 meter en telt 24 verdiepingen. Daarmee was het een van de eerste gebouwen in Brussel dat hoger was dan 80 meter. Externe links Pagina over de toren op skyscraperpage.com Fiche erfgoed Brussel[dode link]
Berks Cemetery Extension

Berks Cemetery Extension is a Commonwealth War Graves Commission (CWGC) burial ground in Belgium for the dead of the First World War, located in the village of Ploegsteert in the Ypres Salient on the Western Front. Inside the cemetery is the Ploegsteert Memorial to the Missing, which commemorates more than 11,000 British and Empire servicemen who died in the area during the First World War and have no known grave. Berks Cemetery Extension is not to be confused with the much smaller Hyde Park Corner (Royal Berks) Cemetery, which is located directly opposite, across the road. History The cemetery was originally set up by Commonwealth troops in June 1916 as an extension to Hyde Park Corner (Royal Berks) Cemetery across the road. After fierce fighting at the start of the war, Ploegsteert Wood had become a quiet sector where no major action took place. Units were sent here to recuperate and retrain after fighting elsewhere and before returning to active operations. Berks Cemetery Extension was still small at the time of the Armistice. The cemetery grounds were assigned to the United Kingdom in perpetuity by King Albert I of Belgium in recognition of the sacrifices made by the British Empire in the defence and liberation of Belgium during the war. The cemetery extension was significantly enlarged in 1930 when it became clear that Rosenberg Chateau Military Cemetery and Rosenberg Chateau Military Cemetery Extension, located approximately one kilometre away, could not be acquired in perpetuity and the graves were moved to the Berks Cemetery Extension. The current appearance of the cemetery was designed by Harold Chalton Bradshaw, who also designed the Cambrai Memorial in France. Gallery References External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Berks Cemetery Extension at Find a Grave Silent Cities
Extension du cimetière militaire britannique de Berks

L'extension du cimetière militaire britannique de Berks fait partie de la Commonwealth War Graves Commission (CWGC) en Belgique qui regroupe les cimetières des morts de la Première Guerre mondiale, situé à Ploegsteert, à Comines-Warneton là où se trouvait le front occidental. Le Ploegsteert Memorial to the Missing se trouve au centre du cimetière et commémore plus de 11.000 militaires britanniques tombés au combat dans la région et dont la sépulture est inconnue. Un autre cimetière, beaucoup plus petit, est situé de l'autre côté de la route. Il s'agit du Hyde Park Corner (Royal Berks) Histoire Ce cimetière a été créé en juin 1916 par les troupes du Commonwealth en tant qu'extension du cimetière Hyde Park Corner (Royal Berks). Après de violents combats au début de la guerre, le bois de la Hutte et le bois de Ploegsteert sont revenus au calme. Les unités venaient récupérer et s'entrainer ici avant de retourner aux opérations actives. A la fin de la guerre, l'extension du cimetière de Berks ne correspondait qu'à la parcelle I du cimetière actuel. Le terrain du cimetière a été attribué au Royaume-Uni à perpétuité par le roi Albert Ier de Belgique en reconnaissance des sacrifices consentis par l'Empire britannique dans la défense et la libération de la Belgique pendant la guerre. En 1930, les parcelles II et III furent ajoutées afin d'incorporer les sépultures du cimetière militaire du chateau de Rosenberg situé à 1km au nord-ouest parce que ce terrain ne pouvait pas être cédé à perpétuité. Le design du cimetière a été conçu par Harold Chalton Bradshaw, qui a également conçu le Mémorial de Cambrai en France. Galerie Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Berks Commonwealth War Graves Commission Cemetery Extension » (voir la liste des auteurs). Liens externes Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Find a Grave Silent Cities Portail de la mort Portail de la Belgique
Berks Cemetery Extension

Il Berks Cemetery Extension è un cimitero militare della Commonwealth War Graves Commission (CWGC) in Belgio, dedicato ai caduti della Prima guerra mondiale, situato nel villaggio di Ploegsteert, nel saliente di Ypres, sull'ex fronte occidentale. All'interno del cimitero si trova il Memoriale ai Dispersi di Ploegsteert, che commemora oltre 11.000 militari britannici e dell'Impero britannico caduti nella zona durante la Prima Guerra Mondiale e di cui non si conosce la tomba. Il Berks Cemetery Extension non deve essere confuso con il Cimitero Hyde Park Corner, molto più piccolo, che si trova proprio di fronte, dall'altra parte della strada. Storia Il cimitero fu originariamente istituito dalle truppe del Commonwealth nel giugno del 1916 come estensione del cimitero di Hyde Park Corner dall'altra parte della strada. Dopo i feroci combattimenti all'inizio della guerra, Ploegsteert Wood era diventato un settore tranquillo dove non si svolsero azioni di rilievo. Le unità venivano inviate qui per recuperare e riqualificarsi dopo aver combattuto altrove e prima di tornare alle operazioni attive. Il Berks Cemetery Extension era ancora piccola al momento dell'armistizio. Il terreno del cimitero fu assegnato al Regno Unito in perpetuo da Re Alberto I del Belgio in riconoscimento dei sacrifici compiuti dall'Impero britannico nella difesa e nella liberazione del Belgio durante la guerra. Il cimitero fu notevolmente ampliato nel 1930, quando divenne chiaro che il cimitero militare di Rosenberg Chateau e l'estensione del cimitero militare di Rosenberg Chateau, situati a circa un chilometro di distanza, non potevano essere acquisiti in perpetuo e le tombe furono spostate nel Berks Cemetery Extension. L'aspetto attuale del cimitero è stato progettato da Harold Chalton Bradshaw, che progettò anche il Memoriale di Cambrai in Francia. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul Berks Cemetery Extension
Herent (Neerpelt)

Herent (Limburgs: Hent), of Het Herent is een parochie binnen de gemeente Pelt. Hier zou Willibrordus in de 8e eeuw al een kapel hebben gebouwd. Het bevindt zich enkele kilometers ten zuidoosten van Overpelt, tussen de riviertjes Dommel en Prinsenloop. Vroeger bestond Herent vooral uit landbouwbedrijven, maar later kwamen er ook nieuwe woonwijken. Bezienswaardigheden Urnenveld De Roosen aan de Romeinse Dijk. Dit grafveld dateert van 800-600 v.Chr. en bevatte 130 graven. Van 1959-1964 zijn hier opgravingen verricht. De Willibrorduskapel bevindt zich aan de Winterdijk (vroegere Breughelstraat). Deze tussen twee linden gelegen kapel heeft een 14e-eeuws koor en een 18e-eeuwse zoldering.In 1928 werd ze vergroot. Er is een barokaltaar uit 1695 en nog een ander, eveneens uit de 17e eeuw. Een rococo-biechtstoel en een klassicistische preekstoel zijn er te vinden. Er is een Sint-Willibrordusbeeld uit de 18e eeuw en een schilderij uit de 17e eeuw, dat de Vlucht naar Egypte verbeeldt. Het Heemmuseum Nederpeelt bevindt zich in de Willibrorduskapel. Het wordt beheerd door de plaatselijke heemkundekring Heemkring Neerpelt en bevat voorwerpen die betrekking hebben op Neerpelts verleden. Ook worden er urnen die afkomstig zijn uit het urnenveld De Roosen tentoongesteld. Daarnaast organiseert men hier wisselende tentoonstellingen. Sint-Willibrorduskerk uit 1961, met vrijstaande toren, gebouwd door architectengroep Gamma uit Hasselt. Deze moderne zaalkerk heeft enkele moderne glas-in-loodramen waardoor gekleurd licht op het altaar valt. Er is een opvallende Kruisweg in de vorm van een langgerekt tegeltableau en een doopvont uit 1964, van Italiaans marmer, door beeldhouwer Beirens uit Hasselt. In deze kerk bevindt zich ook het uit de kapel afkomstige Sint-Antoniusbeeld uit 1834. De heilige Antonius wordt in deze kerk vereerd. De kerk bezit een anoniem schilderij, mogelijk uit de 17e eeuw, dat het afscheid van Thomas More van zijn dochter Margaretha voorstelt. Natuur en landschap Ten zuidoosten van Herent strekt zich een halfopen landschap uit met houtwallen, weiden. en stukjes naaldbos. Verder naar het oosten en ten zuiden van Sint-Huibrechts-Lille ligt de Kolisheide. Deze voormalige heide is beplant met naaldbos. De Kolisloop en de Dorperloop doorsnijden het gebied. Tegenwoordig laat men de beplanting meer natuurlijk worden, zodat loofhout een kans krijgt. Mannetjesereprijs, Boswalstro en Gagel zijn er te vinden. Door dit gebied loopt een fietspad en bij de ingang bevindt zich een uitkijktoren. Er zijn in de natuurgebieden rond Herent een aantal wandelroutes uitgezet. Daarnaast wordt Herent aangedaan door diverse fietsroutes zoals de Landbouwroute en de Neerpelt Fietsroute. Nabijgelegen kernen Sint-Huibrechts-Lille, Overpelt, Boseind, Kleine-Brogel