NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Spaans Huisje

Het Spaans Huisje staat in Oostende. Het is eenvoudige bakstenen woning met trapgevel De benaming Spaans Huisje is in feite misleidend, aangezien het gebouwd werd in de tijd van de Oostenrijkse Nederlanden, dus na de 17e-eeuwse Spaanse tijd. Het bouwjaar 1741 staat aangeduid in de gevelvlakken onder de ontlastingsbogen op de eerste verdieping. Er is echter geen documentatie die deze datum bevestigt. De vroegste datum die kan bevestigd worden is 1814. Begin 20e eeuw was in het pand een wasserij gevestigd, en later een snoepwinkeltje en speelgoedwinkel. Soortgelijke woningen verdwenen echter een per een uit het stadsbeeld totdat in 1950 dit huisje in de Christinastraat 67 nog de laatste getuige was van een verdwenen tijd. Het huisje was lange tijd onbewoond en raakte zwaar in verval. Het stadsbestuur kocht het bouwvallig pand aan in 1981 en redde het van de slopershamer. Het werd op 22 september 1981 tot openbaar monument verklaard. Omdat het zo bouwvallig was, werd het huisje steen voor steen afgebroken toen ernaast een appartementengebouw werd opgetrokken. Alle stenen werden genummerd en voorlopig opgeslagen. De heropbouw vond plaats in 2000-2001. Nu huist er de Oostendse gidsenkring 'Lange Nelle'. Spaans huisje in de kunst James Ensor maakte een ets (175 x 125 mm) van een dergelijk huisje in 1933 "L'ombre sur la maison". Het voorgesteld huisje heette "Drankhuis in 't onze Vrouwtje".
Royal Bercuit Golf Club

Royal Bercuit Golf Club is located in Grez-Doiceau, Wallonia, 30 km southeast of Brussels. The only course in Belgium designed by Robert Trent Jones, it has hosted events on both the European Tour and the Ladies European Tour. History In 1965, businessman and landowner Baron Frédéric Rolin began planning the construction of the golf course. Robert Trent Jones agreed to design the course and based on an American concept, the project included an 18 hole golf course and real estate development. Bercuit opened in 1967 and is the only Belgian golf course designed by Jones. In 2017 the club was granted Royal status by King Philippe, an honor bestowed on its 50th anniversary. Tournaments hosted See also List of golf clubs granted Royal status List of golf courses designed by Robert Trent Jones References External links Official website
Royal Golf club du Bercuit

Le Royal Bercuit Golf Club, situé à Grez-Doiceau est un parcours de golf. Il reçut la note de 14/20 dans l'édition 2008/2009 du Peugeot Golf Guide. Il est l'unique golf en Belgique dessiné par le célèbre Robert Trent Jones Histoire En 1965, le baron Frédéric Rolin a commencé à planifier la construction d’un parcours de golf, en combinaison avec quelques villas. L'architecte du terrain de golf, Robert Trent Jones Sr., en a fait la conception et, deux ans plus tard, les premiers trous ont été joués. Dernier vainqueur de l'Open de Belgique au Bercuit Voir aussi Articles connexes Golf Terrain de golf Open de Belgique (golf) Robert Trent Jones Liste des golfs belges par région Liste des Golfs Royaux de Belgique Liens externes Royal Bercuit Golf Club Fédération Royale Belge de Golf Association francophone belge de golf Notes et références Portail du golf Portail du Brabant wallon
Golf du Bercuit

De Golf du Bercuit is een Belgische golfclub in Graven (Frans: Grez-Doiceau). Geschiedenis In 1965 begon Baron Frédéric Rolin plannen te maken om een golfbaan aan te leggen, in combinatie met enkele villa's. De golfbaanarchitect Robert Trent Jones Sr maakte het ontwerp en twee jaar later werden de eerste holes gespeeld. Toernooien Belgisch Open Ladies European Tour van 1989 t/m 1994 Perrier Pro-Am: 1991, 1994
Parc Schavey

Le parc Schavey(s) forme, avec le Kleetbos, un parc vallonné de quelque 30 hectares à Linkebeek dans le Brabant flamand. Il était autrefois la propriété de la ferme fortifiée Schavey. Anciens propriétaires de la ferme Les seigneurs d’Aa et de Beersel, les comtes de Merode et les ducs d’Arenberg. Notes et références Galerie Voir aussi Liens externes « Mémoires de Linkebeek : Ferme Schaveys »(Archive.org • Wikiwix • Google • Que faire ?) Portail des espaces verts Portail du Brabant flamand
Park Schaveys

Het Park Schaveys is een park in de Vlaams-Brabantse gemeente Linkebeek. Dit park is een natuurgebied van 55 ha dat beheerd wordt door het Agentschap Natuur en Bos. De naam is een vernederlandsing van scavée dat uitholling (groeve, cave) betekent. Er zijn holle wegen, boomgaarden, weilanden, bossen, brongebieden en moerassen. De doterbloem en de slanke sleutelbloem komen er voor. In het gebied ligt een onderzoekcentrum van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek dat onder meer studie doet naar kwetsbare vissoorten zoals kwabaal, serpeling, kroeskarper en beekforel. Hier werd het Hof te Schavei gesticht, een ontginningshoeve die omstreeks 1100 werd gesticht.
Onze-Lieve-Vrouwekapel (Laken)

De Onze-Lieve-Vrouwekapel (Frans: Chapelle Notre-Dame of Ancienne église Notre-Dame) is het koor en enige overgebleven deel van de voormalige Onze-Lieve-Vrouwekerk van Laken in de Belgische stad Brussel in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Het koor van deze voormalige kerk staat op de begraafplaats van Laken, ten noordwesten van de huidige Onze-Lieve-Vrouwekerk. De kapel is gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw. Geschiedenis Rond 850 stond er een kleine kapel die er gebouwd was door twee zussen die hun overleden broer wilden herdenken. In de 13e eeuw werd er een nieuw kerkgebouw op deze plaats gebouwd. Een legende met betrekking tot de bouw van de kerk vertelt over dat de arbeiders drie keer constateerden dat de muren die ze de vorige dag hadden opgetrokken waren omvergeworpen. De bewakers die aangesteld waren om te ontdekken wat de oorzaak van deze schade was, zagen de maagd Maria, vergezeld van Sint-Barbara en Sint-Catherina, uit de hemel neerdalen om de muren de vierde keer omver te werpen. Maria gaf hen de vorm en grootte aan die de nieuwe tempel moest hebben, en beval het hoofdaltaar niet richting het oosten, maar richting het zuiden te plaatsen. Op 17 oktober 1850 werd Louise Marie van Orléans (1812-1850), de eerste koningin van België en vrouw van koning Leopold I, begraven in een gewelf in de kapel van Sint-Barbara grenzend aan de linkerarm van het transept van de Onze-Lieve-Vrouwekerk. De koning besloot vervolgens om een nieuwe kerk te bouwen (de huidige Onze-Lieve-Vrouwekerk van Laken). Die was nog niet af bij zijn overlijden in 1865, zodat hij eveneens in de Sint-Barbarakapel werd bijgezet. Na de wijding van de nieuwe kerk in 1872, stelde de kerkfabriek in 1873 voor om een deel van het oude kerkgebouw te behouden als een kapel voor verschillende doeleinden, zoals de catechismus, en om een herinnering aan het oude heiligdom te bewaren. De afgevaardigden van de Koninklijke Commissie voor Monumenten bezochten vervolgens de kerk en stelden voor om bij behoud van het koor ook het transept (uit de 14e eeuw) en zelfs de toren behouden. Dat voorstel ging niet door en alleen het koor bleef behouden. Het werd afgesloten door een neogotische façade. Zie ook Lijst van kerken in Brussel Lijst van beschermd onroerend erfgoed in Brussel
29 Bataljon Logistiek

Het 29 Bataljon Logistiek (29 Bn Log) is een Belgische militaire eenheid. Het Bataljon levert logistieke steun aan eenheden zoals het 3e Bataljon Parachutisten in Tielen, het 11e Bataljon Genie in Burcht, het Bataljon Artillerie in Brasschaat en verschillende kleinere eenheden van de Defensie van België. Naast steun aan binnenlandse operaties (Hulp aan de Natie) is het 29 Bataljon Logistiek ook actief in buitenlandse operaties in Roemenië en Litouwen. Het bataljon is het competentiecentrum voor munitie, voor brandstoffen voor landtoepassingen en beschikt tevens over een belangrijke transportcapaciteit (inclusief zwaar transport). De logistieke steun situeert zich vooral in het domein van materieel, ravitaillering en diensten, transport en munitie. Het 29 Bataljon Logistiek is het grootste logistieke bataljon en tevens het enige tweetalige logistieke bataljon binnen de Landcomponent van Defensie. Organisatie Het 29 Bataljon Logistiek staat sinds 08 oktober 2024 onder het bevel van Luitenant-kolonel Stafbrevethouder Michael DRUGDA. Verder is Adjudant-majoor Dave BEKERS Korpsadjudant en 1e Korporaal-chef David PONNET de Korpskorporaal. Op dinsdag 8 oktober 2024 vond op de Grote Markt van peterstad Herentals de bevelsoverdracht over het 29 Bataljon Logistiek plaats. Luitenant-kolonel Stafbrevethouder Miguel CONSTANDT gaf er het bevel over aan Luitenant-kolonel Stafbrevethouder Michael DRUGDA. Het bataljon is voornamelijk gehuisvest op twee locaties: het kwartier Den Troon in de Antwerpse gemeente Grobbendonk en Berlaar en in de Luxemburgse gemeente Bertrix. Verder maken ook de regionale munitiedepots deel uit van het bataljon. Verschillende compagnies binnen de schoot van het bataljon hebben elk hun specifieke taken. De huidige samenstelling is als volgt: Compagnie Staf en Diensten in Grobbendonk 10de Compagnie Transport in Grobbendonk 230ste Compagnie Materieel in Grobbendonk 260ste Compagnie munitie in Bertrix 101ste Compagnie Ravitaillering in Berlaar Geschiedenis Het 29 Bataljon Logistiek is op 1 januari 1971 ontstaan uit de fusie van het 21 Bataljon Ordonnance en het 29 Bataljon Ordonnance wiens vaandel werd overgenomen. In Propsteierwald (Duitsland) vormde het bataljon een belangrijke schakel voor het rollend materieel naar de eenheden van het 1 BE Corps. De stad Herentals was de peterstad van het 21 Bataljon en aanvaardde de verderzetting van het peterschap met het 29 Bataljon Logistiek. In het kader van de herstructurering van de krijgsmacht in september 1995, verhuisden de Staf en de Staf Compagnie naar het “Kwartier Medisch Majoor De Bongnie” te Doornik. De 230 Compagnie Materieel verhuisde naar haar huidige locatie in Grobbendonk. Als gevolg van de herstructurering van de Defensie van België in 2001, werd het 29 Bataljon Logistiek hervormd tot het 29 Bataljon Logistiek Generale Steun, met als thuisbasis het Kwartier Den Troon te Grobbendonk.
Sint-Servatiuskapel (Rommersom)

De Sint-Servatiuskapel is een kapel in Rommersom in de Belgische gemeente Hoegaarden. De kapel staat op een heuvel aan de noordwestzijde van het dorp. Geschiedenis Hoewel de kapel in de 18e eeuw werd opgetrokken, is de bouwstijl van oorsprong romaans. Het jaartal 1755 aangebracht op het stucplafond herinnert hier nog aan. Sinds 4 juli 1975 is de kapel met omgeving een beschermd cultuurhistorisch landschap en de kapel is sinds 14 september 2009 bouwkundig erfgoed. Opbouw De eenbeukige kapel heeft twee traveeën, een klein rechthoekig koor en een klokkentorentje boven de ingang. In de puntgevel zijn er zandstenen speklagen aangebracht, afgewisseld met lagen baksteen. De rest van de kapel is opgetrokken in zandsteen. Zie ook Lijst van onroerend erfgoed in Hoegaarden
Sint-Lambertuskerk ('s-Gravenvoeren)

De Sint-Lambertuskerk is een kerkgebouw in 's-Gravenvoeren in de Belgische gemeente Voeren in Limburg. De kerk is de parochiekerk van het dorp en is gewijd aan Sint-Lambertus. Op zo'n 350 meter naar het zuidwesten staat de Nagelboom van 's-Gravenvoeren. Opbouw Het gebouw is een pseudo-basilica en bestaat uit een voorstaande westtoren, een driebeukig schip met vijf traveeën en een koor met twee rechte traveeën en driezijdige sluiting. Het koor het het schip zijn opgetrokken in classicistische stijl en de toren is opgetrokken in Rheno-mosaanse stijl. De vierkante toren is gebouwd met mergelsteen en heeft drie geledingen die van elkaar gescheiden worden door waterlijsten. In de bovenste geleding heeft men rondbooglisenen aangebracht met daarbinnen op iedere zijde van de toren twee smalle rondboogvormige galmgaten. De toren wordt bekroond door een ingesnoerde naaldspits die gedekt is met leien. Het schip en het koor zijn opgetrokken in baksteen met een kalkstenen plint. Verder zijn de hoekbanden en de omlijstingen van de vensters in kalksteen opgetrokken. In de westelijke travee aan de noordzijde bevindt zich een rondboogportaal met een rechthoekige omlijsting van geblokt kalksteen en met een geprofileerde druiplijst afgelijnd. De sluitsteen hier draagt het jaartal 1786 en boven het portaal heeft men een gesmeed ijzeren kruis geplaatst van het type "Goesens". Het schip en het koor worden gedekt door zadeldaken van leien. In de kerk wordt de middenbeuk van de zijbeuken gescheiden door middel van een rondboogarcade op zuilen. De middenbeuk wordt overwelft door een tongewelf met gordelbogen die worden gedragen door een gekorniste kroonlijst. Boven de zijbeuken bevindt zich een vlakke zoldering. Boven het koor bevindt zich een half koepelgewelf op gordelbogen. Geschiedenis In de 14e eeuw werd de huidige romaanse toren gebouwd. In de periode 1782-1786 werd de kerk gebouwd op basis van het ontwerp van J.B. Cogels. Tot in de jaren 1930 bevond zich ten noorden van de kerk een kerkhof. Tegenwoordig is daar een parkeerplaats gelegen.
Église Saint-Trond de Thorembais-Saint-Trond

L'église Saint-Trond est une église de style classique située à Thorembais-Saint-Trond, village de la commune belge de Perwez en province du Brabant wallon. Localisation L'église se situe au village de Thorembais-Saint-Trond, le long de la chaussée qui relie Perwez à Wavre (chaussée de Wavre, route nationale N243), à environ 2,5 km au nord-ouest de Perwez. Historique La base de la tour est probablement romane. Le reste de l'édifice est de style classique et a été édifié en deux temps : la plus grande partie de l'édifice date de 1757 (portail, étages de la tour, annexes de la tour et travées occidentales de la nef) ; l'église a été allongée à l'est de deux travées et du chœur en 1785-1787 par l'architecte Rémy Nivoy. Architecture Architecture extérieure L'église, couverte d'ardoises, est édifiée en briques rouges et en pierre blanche. Articles connexes Liste du patrimoine immobilier classé de Perwez Perwez Thorembais-Saint-Trond Références Portail du Brabant wallon Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme
European School, Brussels IV

The European School, Brussels IV is one of the thirteen European Schools, and the fourth to be established within the city of Brussels, home to many European Union (EU) institutions. Opened in 2007, the school was initially based in the Brussels municipality of Forest, before moving to its purpose built campus in Laeken in 2012. The school combines nursery, primary and secondary education, with around 3,000 students enrolled at the start of the 2020–2021 academic year, spread over eight language sections (English, French, German, Dutch, Italian, Romanian, Bulgarian, and Estonian (up to the third year of secondary). The school prioritises the children of European Union (EU) staff for enrolment purposes, with others able to enrol provided there is capacity. Transport links to the school campus include Bockstael Station, which provides metro and suburban rail services. See also European School European Schools European School, Brussels I European School, Brussels II European School, Brussels III European School of Bruxelles-Argenteuil References External links Official website
École européenne de Bruxelles IV

L'école européenne de Bruxelles IV est situé à Laeken, Bruxelles, Belgique. Étant précédemment située de façon provisoire à Forest entre 2007 et 2012, c'était la quatrième école européenne à Bruxelles. L'école contient huit sections linguistiques : allemande, anglaise, bulgare (jusqu'à quatrième année du secondaire), estonienne (jusqu'à quatrième année du primaire), française, italienne, néerlandaise et roumaine (jusqu'à troisième année du secondaire). Elle a 3 sections : maternelle, primaire (5 années) et secondaire (7 années). Le bâtiment où elle se situe est encore connu des Bruxellois sous le nom de son ancienne affectation : l’école des cadets. Histoire et bâtiments Le bâtiment se situant drève sainte-Anne, a été construit entre 1899 et 1902 en tant que Caserne. En 1867, s'était ouvert l'école Royale des Cadets à Namur . En 1935, elle est divisée en deux sections l'une francophone l'autre néerlandophone. À partir de 1948, l'école des cadets qui fut installée au bâtiment de la drève Saint-Anne, et c'est un nom encore utilisé pour nommer ce bâtiment. Puis ce bâtiment a été utilisé par la police. Après la fermeture de celle-ci, on parla d'y installer l'école européenne mais il fallut attendre le dessaisissement du ministère de la justice en 2009, pour que ce projet soit plus concret . Les écuries ont été particulièrement transformées avec rajout de plusieurs étages. Un nouveau bâtiment a également été construit. En 2012, l'école européenne s'ouvre et accueille plus de 3 000 élèves. Pédagogie L'école accueille principalement pour les enfants du personnel de l'Union européenne, mais elle accueille également d'autres élèves. L'école est gratuite pour les premiers tandis que les seconds paient des frais allant jusqu'à 10.135,48€ (en 2012) pour le premier enfant. Voir aussi École européenne École européenne de Bruxelles I École européenne de Bruxelles II École européenne de Bruxelles III École Royale des Cadets Références Liens externes Ecole européenne de Bruxelles IV Portail des écoles Portail de Bruxelles Portail de l’Union européenne
Flandria Palace

Het hotel Flandria Palace is een voormalig hotel in de Belgische stad Gent. Geschiedenis Het hotel telde 600 kamers en werd opgetrokken aan het Koningin Maria Hendrikaplein gelijktijdig met het aangrenzende Sint-Pietersstation, met het oog op de Wereldtentoonstelling van 1913 die vlakbij werd ingericht. Het is een ontwerp van architect Jules Van den Hende. Het gebouw werd later gebruikt voor burelen van de NMBS en Infrabel. Het werd in 1995 beschermd als monument, zowel aan de buiten- als de binnenkant. In 2026 werd het na een biedproces, met een instelprijs van 4.250.000 euro, verkocht aan de Gentse A-Liv-groep. De NMBS blijft in het gebouw tot eind 2027 en de nieuwe eigenaar wil het vanaf 2028 verbouwen naar een combinatie van kantoren en woningen, plus een mogelijke publieke functie. De Stad Gent liet geen hotelfunctie toe. Externe link Flandria Palace Hotel in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
Château de Crèvecœur

Le château de Crèvecœur, aujourd'hui en ruines, est situé en Wallonie sur la rive gauche de la Meuse, dominant le village de Bouvignes-sur-Meuse, au nord de Dinant, province de Namur (Belgique). De la très ancienne forteresse ne restent plus que quelques vestiges. Histoire Les origines du château remontent loin dans le temps. En effet, les Romains y avaient déjà élevé un castrum qui fut ensuite consolidé par les Normands au IXe siècle. Toutefois, ce sont les comtes de Namur qui en firent une redoutable forteresse au début du XIIe siècle. En 1176, Henri l'Aveugle compléta le système défensif par l’adjonction d’une muraille flanquée de plusieurs tours. Le donjon, parfois appelé la « tour de Crèvecœur », est édifié en 1321. L'ensemble à deux niveaux forme la forteresse qui jouera souvent un rôle important dans les multiples conflits opposant les villes voisines et rivales de Bouvignes (comté de Namur) et Dinant (principauté de Liège). En 1430, l'armée de Liège assiège Bouvignes et sa forteresse. C'est alors qu'est ajoutée en contrebas la large tour hémisphérique, côté Meuse. Sept canonnières y sont installées. Les défenseurs doivent faire face aux attaques qui viennent du fort dinantais de Montorgueil situé sur la rive droite du fleuve. Tout comme celui de Dinant, le château de Crèvecœur capitule lors du siège conduit en 1554 par le roi Henri II de France, alors en conflit avec Charles Quint. Il est pratiquement mis hors d'usage, même si des restaurations ont lieu de 1567 à 1580. C'est lors des derniers instants tragiques de ce siège mémorable que trois dames participant à la défense de Bouvignes se seraient jetées du haut de la plus haute tour pour échapper aux envahisseurs. Ce fait héroïque (ou cette légende ?) fait partie du folklore local et est célébré chaque année dans la vieille paroisse de Bouvignes. Le 13 mai 1940, pendant la bataille de France, les Allemands du II./Schützen-Regiment 7 (unité de la 7e Panzerdivision d'Erwin Rommel) qui viennent de traverser la Meuse à Bouvignes s'emparent du château défendu par le II/66e régiment d'infanterie. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste de châteaux belges Liens externes Frédéric Marchesani, « La forteresse de Crèvecœur et les vestiges des fortifications », Culture et patrimoine, sur Connaitre la Wallonie, 2013 (consulté le 29 septembre 2022). Portail de la province de Namur Portail des châteaux
Braç Napoleó De Pauw

El Braç Napoleó de Pauw o en neerlandès Vertakking Napoleon de Pauw és un canal navegable que enllaça el Leie amb l'Handelsdok a Gant a Bèlgica. Amb els seus 391 metres és un dels canals més curts de tot el país. El canal va excavar-se segons plànols del tinent del batlle, Napoleó de Pauw (1800-1859) entre 1827 i 1829. El canal tenia dos ponts mòbils i una resclosa, avui desapareguts. Es va aprofitar del fossat septentrional de l'antic Spanjaardenkasteel (Castell dels Espanyols) construït sota l'imperi de Carles V al lloc de l'abadia de Bavó. El seu paper per a la navegació comercial és limitat. Té un calat de 2,30 m, amb una llargada màxima de 50 m i una amplada de 6,60 m. Quan els nivells de l'Handelsdok i el Leie van ser igualats, la resclosa va ser condemnada. Referències
Napoleon de Pauwvertakking

De Napoleon de Pauwvertakking is een kort kanaal in de stad Gent, dat de Visserij en de Leie via een zwaaikom met het Achterdok verbindt. Het kanaal werd in 1827-1829 aangelegd, deels op de toenmalige noordelijke omwalling van het voormalige Spanjaardenkasteel, dat zich op de site van de Sint-Baafsabdij bevond. In 1884 werd de Kasteelsluis aangelegd in het korte kanaal. Deze sluis is thans niet meer in gebruik. Twee oude ophaalbruggen over de Napoleon de Pauwvertakking zijn reeds lang verdwenen en vervangen door vaste liggerbruggen, de Napoleon de Pauwbrug en de Oktrooibrug. Het kanaal werd genoemd naar Napoleon-Lievin de Pauw, schepen van openbare werken van de stad Gent en uitvinder van het ophaalsysteem voor de Napoleon de Pauwbrug. Andere benamingen voor het kanaal zijn het De Pauwkanaal en het De Pauwvaardeken.