NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Puente y presa de Monsin

El puente-presa de Monsin (en francés: Pont-barrage de Monsin) es una pequeña presa coronada por un puente que embalsa el río Mosa en la ciudad de Lieja, Bélgica.​ Fue inaugurado para la Exposición Internacional de Lieja de 1930 y permitió la sustitución de varias esclusas, regular el curso del río y abastecer una planta hidroeléctrica. Los trabajos comenzaron en el año 1928, con fabricaciones de metal locales realizadas por Cockerill. Fue destruido en parte, el 11 de mayo de 1940, en la batalla de Bélgica. La presa está coronada por una carretera que une Jupille y el puerto de Lieja. Véase también Puente Puentes más largos del mundo Puentes más altos del mundo Referencias
Pont-barrage de Monsin

Le pont-barrage de Monsin, situé en aval de la ville de Liège, réalisé par l'architecte Joseph Moutschen et inauguré en 1930 a remplacé plusieurs écluses situées en pleine ville et contribue à réguler le cours de la Meuse canalisée en y maintenant un niveau aussi constant que possible pour la navigation. En cas de crue, ses vannes sont ouvertes pour éviter l'inondation de Liège. Situation Situé en aval de Liège en face de la brasserie Piedbœuf (qui fabrique la bière Jupiler), il est surmonté d'une route reliant Jupille au port autonome de Liège. Histoire La réalisation d'un pont barrage sur la Meuse, à hauteur de Jupille-sur-Meuse, est adjugée en février 1928. Sa construction commence en mai 1928, la société Cockerill entamant la réalisation de toutes ses parties métalliques. Une centrale hydro-électrique lui est accolée. Il est inauguré à l'occasion de l'Exposition internationale de 1930. Le 11 mai 1940, durant la Seconde Guerre mondiale, le pont est en partie détruit. De 2020 à 2022, une campagne de lourds travaux de réfection devait permettre le changement de toutes les vannes (soit six vannes, trois par été, à raison de deux vannes par an). Cependant la pandémie de Covid-19 a bloqué le chantier de 2020, poussant le Service public de Wallonie a programmer le changement de quatre vannes durant l’été 2021. Bien qu'une grande partie de l'Europe et de l'hémisphère nord était en situation de sécheresse et de canicule, cette partie de l'Europe a été au contraire touchée par un phénomène météorologique inhabituel de goutte froide persistante, source d'une pluviométrie très anormalement élevée, qui en juillet 2021 a causé de graves inondations en Belgique, en Allemagne et aux Pays-Bas, contraignant la bourgmestre de Liège à recommander à ceux qui travaillent à Liège et aux touristes de partir, les habitants étant, eux, invités à monter aux étages. Une crue exceptionnelle était attendue et le 15 juillet (+ 1,5 m)), alors qu'à cause des travaux le barrage n'était en effet que partiellement fonctionnel avec seules deux vannes sur six opérationnelles. À partir du 14 juillet, des réunions de crise se sont déroulées, pendant lesquelles les autorités ont décidé de sacrifier le chantier en supprimant la structure temporaire d’étanchéité mise en place pour trois des quatre vannes indisponibles. Ceci a permis de limiter les dégât en évitant à la ville d'être submergée par la Meuse, mais génèrera des coûts importants (plusieurs millions d'euros supplémentaires) et un nouveau retard du chantier. Culture Ce pont-barrage joue un rôle-clé dans le roman de l'auteur belge Armel Job, La Disparue de l'île Monsin (Robert Laffont, 2020). Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des ponts de Liège Île Monsin Liens externes Pont-barrage de Monsin sur Structurae. Portail de Liège Portail du bâtiment et des travaux publics Portail des lacs et cours d'eau Portail des énergies renouvelables Portail des ponts Portail des barrages
Pont-barrage de Monsin

De Pont-barrage de Monsin, in het Nederlands omschreven als de stuw van Monsin of de stuwdam van Monsin, is een stuwdam in de de Maas in de Belgische stad Luik ter hoogte van Jupille-sur-Meuse. Boven de eigenlijke stuw loopt een verkeersbrug Het complex is een ontwerp van de architect Joseph Moutschen en werd geopend ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling van 1930. De brug verbindt de rechteroever van de Maas met het eiland Monsin, gelegen tussen de Maas en het Albertkanaal. Tevens wordt de stuw gebruikt als waterkrachtcentrale met een vermogen van 18 MWe, die geëxploiteerd wordt door EDF Luminus. Renovatie 2019 In 2019 werd de Pont-barrage de Monsin in de Maas in opdracht van de Waalse overheid gerenoveerd voor € 20 miljoen. De eerste fase van de renovatie werd uitgevoerd door een tijdelijke handelsvennootschap bestaande uit Galère, de Belgische werkmaatschappij van de Koninklijke BAM Groep, actief in Wallonië en Brussel, en de Jan De Nul Group. De tijdelijke handelsvennootschap was verantwoordelijk voor het vernieuwen van twee van de zes stalen stuwen met elk een lengte van 27 meter en een massa van 110 ton per stuk. Ook werden de drie bijbehorende heftorens vernieuwd en de bewegingswerken gemoderniseerd. Het bedieningsgebouw onderging een opknapbeurt en er kwam een nieuwe werkplaats. De bestaande vistrap bij de stuw werd geschikt gemaakt om paling door te laten. De werken werden uitgevoerd tijdens de laagwaterperiode van april tot eind oktober 2019.
Ponte da barragem de Monsin

A ponte da barragem de Monsin, cituada à jusante da cidade de Liège e projetada pelo arquiteto Joseph Moutschen, foi inaugurada na Exposição Internacional de 1930. A criação da ponte permitiu a substituição de várias eclusas localizadas no centro da cidade, a estabilização do curso do rio Mosa (Meuse) e a acoplagem de usina hidrelétrica para gerar energia elétrica. A construção da ponte começou em maio de 1928 com a empresa Cockerill produzindo todas as peças de metal. A ponte foi parcialmente destruída em 11 de maio de 1940 . Esta barragem está localizada em frente à cervejaria Piedbœuf, a qual produz a cerveja Jupiler, com ligação direta ao porto autônomo de Liège. A ponte da barragem desempenha um papel chave no romance do autor belga Armel Job, La Disparue de l'île Monsin (Robert Laffont, 2020). Referências Ligações externas Ponte da barragem de Monsin no Structurae
Diepenbeek Castle

Diepenbeek Castle (Dutch: Kasteel van Diepenbeek, also known as the Rentmeesterij van Alden Biesen) is a castle in Diepenbeek near Hasselt in the province of Limburg, Belgium. The building consists of a 15th-century keep with a 17th-century main block. It was once the establishment of the steward (Dutch: Rentmeester) of the nearby Commandery of Alden Biesen, whence the alternative name. See also List of castles in Belgium
Kasteel van Diepenbeek

Het Kasteel van Diepenbeek is een historisch gebouw in Diepenbeek, gelegen aan de huidige Stationsstraat. Het oudste gedeelte van het kasteel is de slottoren of donjon, die mogelijk onderdeel was van een waterburcht gebouwd in 1433. Door aankopen in 1663 en 1678 kwam de heerlijkheid Diepenbeek in bezit van de landcommandeur van Alden Biesen van de ridders van de Duitse Orde. Het domein werd bewoond door de rentmeester van de landcommandeurs. Daarvoor werd er in de 17de eeuw een nieuwe woning gebouwd. Van het huidige kasteel op L-vormige plattegrond dateert de oudste noordwestelijke vleugel uit de tweede helft van 17de eeuw. De huidige classicistische gevel dateert uit de eerste helft van de 18de eeuw. Rondom is de oorspronkelijke omgrachting gedeeltelijk bewaard. Boven de hoofdingang (nu de achterzijde) bevindt zich het stenen wapenschild van Karel Alexander van Lotharingen, die van 1761 tot 1780 grootmeester was van de Duitse Orde. Bij de definitieve opheffing van de Duitse Orde tijdens de Franse bezetting in 1796, en de verkoop van de eigendommen ten behoeve van de staatskas, komt het rentmeestersverblijf in privé-bezit. In 1924 werd het rentmeestersverblijf gekocht door notaris E. Jageneau-Vandenhove en bleef het in bezit van dezelfde familie. In 2021 werd het kasteel en de omgeving grondig gerestaureerd. Bronnen en referenties Agentschap Onroerend Erfgoed 2022: Kasteel van Diepenbeek Vanaenrode W., I. Van de Staey & E. Wesemael 2021: Eindverslag Diepenbeek, Kasteel – Opgraving naar aanleiding van de herprofilering van een slotgracht, Tongeren. Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Limburg (België)
Begraafplaats van Wevelgem

De Begraafplaats van Wevelgem is een gemeentelijke begraafplaats in de Belgische gemeente Wevelgem. Ze ligt op 430 m ten westen van de Grote Markt langs de Menenstraat. Nabij het centrum van de begraafplaats staat een grafmonument voor de familie Vanackere. Dit werd in 2005 als monument beschermd. Achter deze kapel staat een monument voor de Belgische gesneuvelden uit beide wereldoorlogen. Er staan 18 gedenkstenen voor de slachtoffers uit Wevelgem. De begraafplaats is sinds 2009 als bouwkundig erfgoed beschermd. Britse oorlogsgraven Op de begraafplaats liggen 66 graven van gesneuvelden uit de Commonwealth-landen. Een perk met 3 gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog ligt vooraan rechts naast de toegang. In het oostelijk deel van de begraafplaats ligt een perk met 63 gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog waaronder 2 niet geïdentificeerde. Zij waren allemaal leden van de Royal Air Force en de meerderheid sneuvelden tijdens het bevrijdingsoffensief in 1944 of na terugkeer van missies boven Duitsland. Er liggen 39 Britten, 12 Canadezen, 9 Australiërs en 4 Nieuw-Zeelanders. Deze graven worden geflankeerd door het Cross of Sacrifice en worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission waar ze geregistreerd staan onder Wevelgem Communal Cemetery. Onderscheiden militairen William Buckle Solly, luitenant bij de Lancashire Fusiliers ontving het Military Cross (MC). Volgende vliegtuigbemanningen ontvingen een onderscheiding: Walter Barfod, Philip Rex Barr, Douglas William J. Marvin en Mervyn Powell werden onderscheiden met het Distinguished Flying Cross (DFC). James David Oxenburgh en John Derrick Brinkhurst werden onderscheiden met de Distinguished Flying Medal (DFM).
Brouwerij Saudan

Brouwerij Saudan is een voormalige brouwerij in de Belgische gemeente Mariakerke en was actief van voor 1873 tot 1915. De gebouwen van de brouwerij staan op de inventaris van onroerend erfgoed. Geschiedenis In 1873 krijgt Verminck toestemming om een stoommachine te plaatsen in een brouwerij aan het gemeentebestuur. Vermoedelijk bestond de brouwerij al langer. Op 23 september 1895 komen de gebouwen in handen van de familie Saudan en is in de beschrijving een werkende brouwerij opgenomen. Alphonse (30 april 1870- 14 november 1930) en Anna Saudan (17 mei 1867- 7 mei 1954) kopen ook de failliete brouwerij van Claeys over. Bij het huwelijk van Alphonse op 7 november 1900 met Octavie Vermeere, verlaat hij de brouwerij en wordt deze door zijn zus Anna volledig overgenomen. In 1903 laat Anna Saudan een nieuwe brouwerij bouwen in de kerkstraat 9. Op 31 januari 1905 huwde ze met Augustus Cocuyt (27 februari 1877 - 30 april 1958) en de naam werd gewijzigd in Cocquyt-Saudan. In 1915 werd het koper van de brouwerij door de Duitse bezetter opgeëist en de brouwactiviteiten gestaakt. Gedurende de oorlog werd de brouwer gewond aan het front in 1915 en vielen er op 11 november 1918 drie obussen op de brouwerij. Na de oorlog werden de gebouwen rond 1920 herbouwd maar de brouwactiviteiten werden niet meer hernomen. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werden de gebouwen gebruikt door de buurt om te schuilen tijdens beschietingen. Na het overlijden van de eigenaars stonden de gebouwen leeg. In 2000 werden de gebouwen gekocht en gerestaureerd door de nieuwe eigenaars. Meerdere namen 1873 - 1895: Brouwerij Verminck 1892 - 1895: Brouwerij P. Claeys 1895 - 1905: Brasserie Saudan 1905 - 1929: Brasserie Cocuyt-Saudan ergens gedurende 1905-1915 werd ook de naam Brouwerij De Roos - Cocuyt-Saudan gebruikt Bieren Extra gersten Zie ook Lijst van Belgische bieren Lijst van Belgische brouwerijen Lijst van Belgische bierfirma's Belgische biercultuur Externe link De gebouwen van de brouwerij op de inventaris van Onroerend Erfgoed
Verbrand Fort

Het Verbrand Fort is een redoute en natuurgebied in de Belgische gemeente Damme. Geschiedenis De redoute is een onderdeel van de Staats-Spaanse Linies. Het fort is aangelegd in 1703 door Franse troepen. Het was een vierkante redoute met in het midden een houten uitkijktoren. Het diende als verdedigingswerk tijdens de Spaanse Successieoorlog en was samen met de redoute Michem (Fort de Courrières) en het fort van Damme, een van de voorposten van het Fort van Beieren. Het fort is vandaag nog steeds herkenbaar en ligt in de oksel van de Romboutswervedijk en het Schipdonkkanaal, ten zuidwesten van De Siphon. Natuurreservaat In 2001 werd het Verbrand Fort aangekocht door de natuurbeschermingsorganisatie Wielewaal, een voorloper van Natuurpunt, die het terrein van 5 ha beheert. Het was toen een vochtig weiland met nog een verhevenheid in het midden, waar het voormalige fort zich bevond. Het is er rijk aan water- en weidevogels en in de resten van de grachten vindt men een interessante water- en oevervegetatie. Staats-Spaanse Linies In het najaar van 2011 werd het Verbrand Fort heringericht. De walgracht werd uitgediept en met de bekomen grond werd de wal van de redoute opnieuw opgeworpen. De werken kaderden in het Interreg IVa project Forten en Linies in Grensbreed Perspectief en kregen steun van de Vlaamse overheid in het kader van de Groene Fietsgordel Brugge.
Castell de Bouchout

El castell de Bouchout, situat a Flandes al municipi de Meise, província del Brabant flamenc, és una fortalesa de plana belga del que l'origen es remunta al segle xii. Originàriament el castell era una fortalesa de la línia de defensa del ducat de Brabant creada per Guillem de Craaynem per tal de frenar les vel·leïtats del Senyor de Grimbergen que posseïa també un castell a Meise a una propietat contigua. Són els descendents de Guillem de Craaynem (Kraainem) que al segle xiv van construir la torre quadrada. Després del segle xv, el castell esdevindrà propietat dels La Mark, dels Assonville i finalment dels Roose. El 1683, el castell és assetjat per les tropes de Lluís XIV i resulta fortament malmès. La família Roose emprèn importants restauracions durant els anys que segueixen el desastre. Al segle xix, el castell passa per matrimoni a la família Beauffort. El 1832, Amédée de Beauffort hi comença importants reconstruccions d'estil neogòtic, a la moda d'aquesta època. El 1849, el revèn a Leopold II de Bèlgica. Poc temps després, Leopold II fa l'adquisició del castell veí de Meise i del seu parc i els engloba en una sola propietat on instal·la la seva germana Carlota de Bèlgica, vídua de l'emperador Maximilià d'Habsburg després de la tràgica expedició de Mèxic. El 1938, l'Estat belga comprà la finca de Bouchout per a crear-hi el que va esdevenir més tard el Jardí botànic nacional de Bèlgica. Enllaços externs Vista satèl·lit del castell Jardí botànic nacional de Bèlgica
Castelo de Bouchout

O Castelo de Bouchout (Kasteel van Bouchout, em holandês) está localizado na cidade flamenga de Meise, na Bélgica. Tem suas origens no século XII. A propriedade em volta do castelo é a atual locação do Jardim Botânico Nacional da Bélgica. O habitante mais conhecido que viveu no castelo foi a imperatriz Carlota do México, a única filha do rei Leopoldo I e viúva do imperador Maximiliano do México, que foi executado em 1867. Carlota viveu a maior parte de sua vida em Bouchout. Com a exceção da torre quadrada, a presente arquitetura data de 1830. Os interiores foram radicalmente renovados em 1980, mas muitas peças originais (tetos decorativos, portas, assoalhos, etc) foram preservados. O Castelo de Bouchout é usado, nos dias de hoje, para reuniões, palestras e exibições. Ver também Anexo:Lista de castelos da Bélgica Referências Ligações externas «O Jardim Botânico Nacional da Bélgica» (em inglês)
Waterkasteel van Schoonbeek

Het Waterkasteel van Schoonbeek ligt in Schoonbeek, een gehucht van Beverst. Sinds de fusie van de gemeenten in 1977 is Beverst een deelgemeente van Bilzen. Het in U-vorm gebouwde renaissancekasteel heeft een grote tuin. Naast het kasteel ligt een vijver die uitmondt in een gracht, waarover een ophaalbrug naar de toegangspoort leidt. De oudste kern van het kasteel dateert uit de middeleeuwen: in 1333 behoorde het kasteel toe aan het graafschap Loon. Herman Typots, drossaard van het Land van Grevenbroek en kastelein van het Prinsenhof in Kuringen, huwde met Margriet van Chiney, dochter van Dirk van Chiney, heer van Schoonbeek en Anna Vandenbosch van Gors-op-Leeuw. In 1573 was hun kleinzoon Hendrik Typots nog heer van het kasteel van Schoonbeek. De familie Preston uit Ierland kocht het in 1780. De volgende eigenaar was de familie de Renesse. Graaf Theodore de Renesse was burgemeester van Beverst en gouverneur van de provincie Limburg. Een andere nazaat, Frédéric Alexandre Jean Marie Ghislain, graaf de Renesse, geboren te Brussel op 3 januari 1904, overleed ongehuwd in het kasteel op 18 november 1990. In 1991 werd het kasteel eigendom van graaf Thierry de Hemricourt de Grunne. Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Limburg (België)
Bleuet Farm Cemetery

Bleuet Farm Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste- en Tweede Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Elverdinge (Ieper). De begraafplaats ligt een halve kilometer ten oosten van het centrum van Elverdinge, nabij de weg naar Boezinge. De begraafplaats werd ontworpen door Reginald Blomfield en wordt onderhouden door Commonwealth War Graves Commission. Het terrein heeft een onregelmatig grondplan met een oppervlakte van 2.100 m² en is omgeven door een lage witte stenen muur. Centraal aan de oostelijke zijde staat het Cross of Sacrifice. Er worden 452 doden herdacht. Geschiedenis Elverdinge lag tijdens de oorlog dicht bij het front. In 1917 werd een boerderij, die men Bleuet Farm noemde, gebruikt als veldhospitaal. Vlakbij opende men een begraafplaats, die in gebruik was van juni tot december 1917. Na de wapenstilstand werden nog twee graven uit de onmiddellijke omgeving aan toegevoegd en een Frans graf werd naar elders overgebracht. Onder de 443 doden uit de Eerste Wereldoorlog zijn er 437 Britten (waarvan 1 niet geïdentificeerd kon worden), 2 Canadezen, 3 Zuid-Afrikanen en 1 Duitser. Er liggen ook 9 Britten uit de Tweede Wereldoorlog die sneuvelden tijdens de terugtrekking van de geallieerde troepen naar Duinkerke in mei 1940. In 2009 werd de begraafplaats beschermd als monument. Graven Onderscheiden militairen F.P.H. Synge, kapitein bij de Irish Guards werd onderscheiden met het Military Cross (MC). de sergeanten Harold Fredrick Mayo en H. Colley werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM). sergeant A.A. Parkes, de korporaals Samuel Gould en A. Holloway, kanonniers George Edward Burleigh en Robert Neilston Rankin, pioniers H. Smith en H. Carr en de soldaat M. Lewis ontvingen de Military Medal (MM). Minderjarige militairen de soldaten H.J. Cobb van de Coldstream Guards en Ernest William Wickings van het Machine Gun Corps (Infantry) waren 17 jaar oud toen ze sneuvelden. Aliassen soldaat Eugene Joseph McQuillan diende onder het alias E.J. Branahan bij de Irish Guards. soldaat George Herbert Key diende onder het alias G.H. Woodward bij de Grenadier Guards. Gefusilleerde militairen soldaat Thomas Hawkins van het 7th Bn. Royal West Surrey Regiment (Queen’s) werd wegens desertie gefusilleerd op 22 november 1917. soldaat Arthur H. Westwood (20 jaar) van het East Surrey Regiment werd wegens desertie gefusilleerd op 23 november 1917. schutter Frederick William Slade (24 jaar) van het 2/6th Bn. London Regiment werd op 14 december 1917 gefusilleerd omdat hij weigerde aan te vallen tijdens de Slag om Passendale in oktober 1917 . Externe links Bleuet Farm Cemetery op de website van de CWGC. Bleuet Farm Cemetery op website van de WO1.be
Hof te Melis

Het Hof te Melis is een kasteel in het Belgische dorp Lippelo. Geschiedenis In 1448 werd deze site voor het eerst vermeld en wel als Melisheim. Het was een leengoed van de heren van Grimbergen en werd bewoond door adellijke families. Sinds de 18e eeuw was het in bezit van de familie de Beughem de Houtem. In 1961 overleed de laatste telg van dit geslacht. Na het overlijden van burggravin van Eyll, weduwe van oud-burgemeester van Lippelo burggraaf de Beughem de Houtem, werd het kasteel, volgens het testament van laatstgenoemde, eigendom van graaf Geoffrey de Pierrefeu, die het nog steeds bewoont. Het oorspronkelijke kasteel bestond uit een neerhof met bijgebouwen en een binnenhof die geheel omsloten was door gebouwen, waaronder een vierkante toren. In 1745 werd het nog door troepen van Lodewijk XV ingenomen en ingericht als militair hoofdkwartier. In 1914 werd het kasteel beschoten vanuit het Fort van Bornem. In 1920 werd het kasteel herbouwd in een andere vorm dan voorheen. De bijgebouwen bleven in oorspronkelijke vorm bestaan. In mei 1940 fungeerde het kasteel nog als hoofdkwartier voor koning Leopold III. Gebouw Binnen de buitenomgrachting vindt men een ommuurd voorhof met Franse tuin en dienstgebouwen, vroeger omvattende de wasplaats, melkerij, koetshuis en meubelmakerij. Via een stenen brug over de binnengracht en een poortgebouw wordt het eigenlijke kasteel bereikt. Dit is gebouwd in Vlaamse neorenaissancestijl. Het kasteel heeft een L-vormige plattegrond en voorts zijn er enkele losstaande gebouwen. Domein Het kasteelpark loopt uit op het Lippelobos dat bestaat uit een door een gracht afgesloten binnenbos en een buitenbos. Zie ook Lijst van kastelen in België Lijst van kastelen in Antwerpen Externe links Inventaris Onrorend Erfgoed
Tienen railway station

Tienen railway station (Dutch: Station Tienen; French: Gare de Tirlemont) is a railway station in Tienen, Flemish Brabant, Belgium. The station opened on 22 September 1837 and is located on railway line 36. The train services are operated by the National Railway Company of Belgium (NMBS/SNCB). The station building dates from 1841 and is the oldest station building in Belgium that is still in existence. Tienen used to be located on lines 22 (to Diest) and 142 (to Namur). These two lines were closed between 1967 and 1990 and are now cycle routes. Train services The station is served by the following services: Intercity services (IC-03) Knokke/Blankenberge - Bruges - Ghent - Brussels - Leuven - Hasselt - Genk Intercity services (IC-14) Quiévrain - Mons - Braine-le-Comte - Brussels - Leuven - Liege (weekdays) Intercity services (IC-29) De Panne - Ghent - Aalst - Brussels - Brussels Airport - Leuven - Landen Gallery See also List of railway stations in Belgium Rail transport in Belgium References Footnotes Citations External links Media related to Tienen train station at Wikimedia Commons