NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Gare Maritime

Gare Maritime, eller Gare de Bruxelles-Tour et Taxis, är en tidigare godsjärnvägsstation i Bryssel i Belgien. År 1895 hade området vid Canal de Willebroeck (Tour & Taxis-området) valts av belgiska staten och Bryssels stad som lokal för en godsjärnvägsstation. Exploateringen skedde från 1900 på 37 hektar mark, vari Gare Maritime ingick som en central del. Byggnaden ritades 1902 av bland andra den belgiske ingenjören Frédéric Bruneel (1855–1942) och invigdes 1907. I området ingår också det tidigare, 1994 restaurade, packhuset Entrepôt royal. Stationen byggdes som en 40.000 kvadratmeter stor konstruktion i gjutjärn och glas, med sju parallella hallar för spår och perronger. Den tog hand om allt slags varor, såsom socker, kaffe, alkohol, tobak och choklad, och hade tullhantering och frihandelsdepåer. Gare Maritime låg under det statliga belgiska järnvägsbolaget, medan varudepåerna sköttes av företaget "SA du Canal et des Installations maritimes de Bruxelles" (och senare av Bryssels hamnförvaltning). Godshanteringen förlorade efter hand i relevans från 1960-talet i samband med den ekonomiska integrationen i Europa. Verksamheten lades ned under 1980-talet, varefter markområdet lades ut för försäljning. År 2001 köptes det av ett konsortium och omvandlades till en stadsdel med nya ändamål. Nybygget Neutelings Riedijk Architects och konstruktören Bureau Bouwtechniek har fram till 2021 omvandlat järnvägsstationen till en kontors- och evenemangsstad genom att under stationshallarnas tak bygga tolv flervånings trähus i KL-trä med 45.000 kvadratmeter yta. Det är med 10.000 kubikmeter det största enskilda byggnadskomplex i KL-trä i Europa. Verksamheten väntas ge arbetsplatser för omkring 2.000 personer. Bildgalleri Källor Gare Maritime in Brussels turned into a timber shopping centre på www.dezeen.com den 15 oktober 2020 Återbruk ger station nytt liv i tidskriften Trä, sidorna 13–17
Grand-Théâtre de Verviers

Het Grand-Théâtre de Verviers is een schouwburg in de Belgische stad Verviers, gelegen aan de Rue du Théâtre. Geschiedenis Een eerste theater werd te Verviers gebouwd in 1820 aan het Place Verte, en dit stond in de volksmond bekend als la Bonbonnière. Tussen 1892 en 1897 werd een nieuw theater gebouwd in neoclassicistische stijl, naar ontwerp van Charles Thirion. Het is een groot gebouw op rechthoekige plattegrond en het feit dat het bij de oplevering volledig geëlektrificeerd was, maakte het uniek voor die tijd. Het is een groot theater in Italiaanse stijl. Het interieur gelijkt sterk op dat van de Koninklijke Muntschouwburg te Brussel. De versiering is in neo-Lodewijk XIV-stijl en het plafond bevat schilderingen van mythologische figuren, vervaardigd door Emile Berchmans. Het theater kende grote successen, maar ook ernstige problemen die te maken hadden met de twee wereldoorlogen, de Crisis van de jaren 30 en, in de jaren '80 van de 20e eeuw, de afbouw van subsidies. Dit leidde er toe dat het gebouw in slechte staat ging verkeren en in 2015 viel er gesteente naar beneden, waardoor men genoodzaakt was het gebouw te sluiten. In 2016 werd het gebouw echter geklasseerd als Patrimoine immobilier exceptionnel de la Région wallonne, en het huidige plan (2018) omvat een gehele restauratie en een uitbreiding aan de stationszijde van het gebouw. De werkzaamheden zouden in 2022 een aanvang nemen en in 2026 wordt de opening van het gerenoveerde gebouw verwacht.
Hôpitaux Iris Sud

Les Hôpitaux Iris Sud (HIS) sont une association d'hôpitaux communaux regroupant les centres hospitaliers Baron Lambert, Etterbeek-Ixelles, Molière-Longchamp et Joseph Bracops à Bruxelles, Belgique. Association de droit public, les Hôpitaux Iris Sud portent le nom officiel d'Association hospitalière d’Anderlecht, Saint Gilles, Etterbeek et Ixelles – Hôpitaux Iris Sud. Historique Cette fusion est la conséquence d’une ordonnance imposant le regroupement des hôpitaux pour raisons économiques. En 2013, les Hôpitaux Iris Sud, composés de quatre sites situés dans le sud de Bruxelles (Molière Longchamp à Forest, Etterbeek-Ixelles à Ixelles, Joseph Bracops à Anderlecht, et Etterbeek-Baron Lambert à Etterbeek) sont un établissement hospitalier public. Ils comprennent 661 lits. Les Hôpitaux Iris Sud ont également une fonction éducative, puisqu’ils sont un hôpital de stage pour les étudiants de l’ULB, de la VUB et de nombreuses écoles infirmières. Enfin, ils sont un employeur important au niveau communal : les différents sites emploient 1 800 personnes, dont 800 infirmières. Environ 600 médecins y pratiquent leurs activités. Enfin, HIS fait partie du réseau Iris (Interrégionale des institutions de soins) des hôpitaux publics bruxellois. Activité Les quatre sites des Hôpitaux Iris Sud assurent plus de 300 000 consultations par an, ainsi que plus de 25 000 hospitalisations, dans une large gamme de spécialités médicales. Son département mère-enfant abrite également une des principales maternités bruxelloises, avec 2 500 accouchements par an, ainsi qu’une clinique du sein et une unité de pédiatrie. Notes et références Voir aussi Article connexe Réseau hospitalier IRIS Liens externes Site officiel www.iris-hopitaux.be www.ulb.ac.be/assoc/chorus/hopitaux/iris.htm www.rmefrancophonie.org pro.guidesocial.be/associations/his.18880.html/ Portail de la Belgique Portail de la médecine
Iris Ziekenhuizen Zuid

Iris Ziekenhuizen Zuid (IZZ, Frans: Hôpitaux Iris Sud (HIS)) is een samenwerking van vier ziekenhuizen in Brussel. Deze organisatie is in 1999 ontstaan uit een fusie van vier verpleegcentra in het zuiden van Brussel: Baron Lambert, Elsene, Joseph Bracops en Molière Longchamp. IZZ is een openbaar ziekenhuis en maakt deel uit van de Interhospitalenkoepel van de Regio voor Infrastructurele Samenwerking (IRIS), het netwerk van de Brusselse openbare ziekenhuizen. Externe link Officiële webpagina
Hôtel Boël

L'hôtel Boël est un hôtel particulier situé à Saint-Josse-ten-Noode, dans la région de Bruxelles-Capitale en Belgique. Localisation L'hôtel particulier est situé rue Royale 288 à Saint-Josse-ten-Noode. Historique Cet hôtel particulier, avec des dépendances donnant rue de la Poste, situé à Saint-Josse-ten-Noode, a été construit en 1913 par l'architecte Maurice Heyninx, sur l'emplacement d'un autre hôtel de maître construit en 1863 par l'architecte Gobert. Le commanditaire de cette nouvelle construction était l'industriel Georges Boël. Références Article connexe Liste des monuments classés en Région bruxelloise Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Bruxelles
Hôtel Goblet d'Alviella

The Hôtel Goblet d'Alviella (French: Hôtel Goblet d'Alviella; Dutch: Huis Goblet d'Alviella) is a hôtel particulier designed by Octave van Rysselberghe on the Rue Faider/Faiderstraat in Saint-Gilles, a municipality of Brussels, Belgium. It is the first major realisation by Van Rysselberghe, who lived there until 1888. After that, the client, Count Eugène Goblet d'Alviella, professor, liberal member of parliament and freemason, moved in. History The building, with a strong Renaissance influence, was built in 1882 and is decorated with four sgraffiti. It was the first time these were applied on a large scale in Brussels. They were drawn by the sculptor Julien Dillens and executed by the architect Jean Baes. Under the entablature of the two large windows, each has a narrow acanthus motif. Above it, a water-themed frieze depicts Triton and a siren surrounded by dolphins and putti. Between the columns is an allegory of architecture (plumb in hand and foot resting on a piece of Ionic column). The medallion between the windows is by Dillens and represents Minerva. The Greek text τεχνων εραστρια means 'she who loves art'. Under the cornice is a Venetian loggia. Between the columns are six blue tinted stained glass windows with geometric motifs. The building is currently occupied by a private school. Gallery References External links Media related to Hôtel Goblet d'Alviella at Wikimedia Commons Hôtel Goblet d'Alviella at monument.heritage.brussels
Hôtel Goblet d'Alviella

L'hôtel Goblet d'Alviella est un hôtel particulier situé à Saint-Gilles. Localisation L'hôtel particulier est situé rue Faider 10 à Saint-Gilles. Historique Références Article connexe Liste des monuments classés de Saint-Gilles Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Bruxelles
Huis Goblet d'Alviella

Het Huis Goblet d'Alviella is een herenhuis in Sint-Gillis uit 1882. Het is de eerste grote realisatie van architect Octave Van Rysselberghe, die er zelf woonde tot 1888. Daarna nam de opdrachtgever er zijn intrek, graaf Eugène Goblet d'Alviella, hoogleraar, liberaal kamerlid en vrijmetselaar. Sinds 1995 is het Huis Goblet d'Alviella beschermd. Beschrijving In het gebouw, met sterke renaissance-invloed, zijn voor het eerst in Brussel op grote schaal sgraffiti verwerkt in de gevelcompositie. Ze zijn getekend door beeldhouwer Julien Dillens en uitgevoerd door architect Jean Baes. Het zijn er vier: Onder het entablement van de twee grote vensters telkens een smal acanthusmotief. Erboven toont een fries met als thema water Triton en een sirene omgeven door dolfijnen en putti. Tussen de zuilen een allegorie van de architectuur (schietlood in de hand en voet rustend op een stuk Ionische zuil). Het medaillon tussen de vensters is van Dillens en stelt Minerva voor. De tekst τεχνων εραστρια betekent 'zij die van kunst houdt'. Onder de kroonlijst is een Venetiaanse loggia voorzien. Tussen de zuilen zien we zes blauw getinte brandglasramen met geometrische motieven. Waardering Een recent auteur noemt het huis the pre-eminent example of the mannerism pursued relentlessly and brilliantly by the Belgian architectural vanguard of the fin-de-siècle. Externe link Huis Goblet d'Alviella - Faiderstraat 10 (Inventaris Bouwkundig Erfgoed] Voetnoten
Hôtel Vaxelaire

L'hôtel Vaxelaire est un hôtel particulier situé à Saint-Josse-ten-Noode en Belgique. C'est un hôtel de maître construit en 1916 pour la famille Vaxelaire, fondateurs et directeurs des grands magasins Au Bon Marché. Localisation L'hôtel Vaxelaire est situé au 9 de l'avenue de l'Astronomie à Saint-Josse-ten-Noode. Historique Références Articles connexes Liste des monuments classés en Région bruxelloise Liste des monuments classés de Saint-Josse-ten-Noode Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Bruxelles
Hôtel des Brasseurs

Het Hôtel des Brasseurs is een neoklassiek gebouw aan het Koningsplein in de Koninklijke Wijk in de Belgische stad Brussel. Het gebouw is onderdeel van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België. Het gebouw ligt aan het Koningsplein 3 en de Regentschapsstraat 1-1a. Aan de overzijde van de Regentschapsstraat bevindt zich het Paleis van de graaf van Vlaanderen dat het Rekenhof huisvest. Rechts van de gevel langs de Regentschapsstraat bevindt zich de hoofdingang van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België. In het noorden ligt het Museumplein, de Kunstberg en het Hôtel du Lotto (Musée Magritte Museum). Aan de overzijde van het Koningsplein liggen onder meer het Hôtel de Coudenberg en het Sint-Jacob-op-Koudenbergkerk. De vleugel lang het Koningsplein herbergt het Hôtel Gresham en de vleugel langs de Regentschapsstraat staat bekend als het Hôtel d'Argenteau. Geschiedenis In 1731 verwoestte een grote brand het paleis. De Oostenrijkse autoriteiten wilden op de locatie van het voormalige paleis een monumentaal plein bouwen, geïnspireerd op het Place Stanislas in Nancy in Nancy (1755) en het Place Royale in Reims (1759). Het project werd in 1774 goedgekeurd door keizerin Maria Theresia van Oostenrijk. In 1776 evolueerde het project naar een monumentaal stadsplan met acht paviljoens. Dit werd toevertrouwd aan de Franse architecten Jean-Benoît-Vincent Barré, die het basisontwerp bedacht, en Barnabé Guimard, die verantwoordelijk was voor de gedetailleerde plannen. Het Hotel des Brasseurs werd in 1780 na aankoop van het voormalige Hôtel de Mérode of Hôtel de Rubempré voor de Brouwersgilde gebouwd. Het was ook gedeeltelijk voor de Franse minister graaf Jean-Balthazar d'Adhémar de Montfalcon bestemd. Onder Frans bewind werd het gebouw een nationaal goed, opgesplitst in een dubbele woning en verkocht aan particulieren. Het gedeelte langs de Regentschapsstraat en de drie traveeën aan de linkerzijde van het Koningsplein werden in 1909 voor de Compagnie des Indes aangepast. In 1912-1913 werd dit gedeelte als Taverne de la Régence heringericht. In 1928 werd het pand in opdracht van de Société de textile africaine ten zuiden uitgebreid tot een ruim gebouw en kreeg het zijn huidige uiterlijk. Van het gedeelte van de vier traveeën aan de rechterkant van het Koningsplein werd het interieur in 1900-1901 ingrijpend gewijzigd en in art-nouveaustijl door Léon Govaerts heringericht om het hoofdkantoor van de Gresham Life Assurance Society Limited te huisvesten, vandaar de naam Hôtel Gresham die aan dit deel van het gebouw werd gegeven. Er werd tevens een gedenkplaat met oprichtingsdata en afbeelding van Thomas Gresham, financieel raadgever van koning Hendrik VIII van Engeland en oprichter van de Royal Exchange, aangebracht. Sinds 1965-1967 zijn beide delen van het gebouw geïntegreerd in het Oldmasters Museum van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België. Literatuur Arlette SMOLAR-MEYNART en André VANRIE, Le quartier royal, Brussel, CFC, 1998. Manoëlle WASSEIGE, Het Koningsplein en de Warandewijk. Brussel, stad van kunst en geschiedenis, vol. 15, Brussel, Brussels Hoofdstedelijk Gewest, 1995.
Maison Venise

La Maison Venise, située au n° 61 de la rue de la Madeleine à Bruxelles, est une maison de style baroque tardif, avec colonnades clacissisantes, datant du début du XVIIIe siècle. Présentant une triple travée et trois niveaux, elle se signale par un décor sculpté original composé de deux hauts-reliefs symboliques représentant la personnification de l'Asie et de l'Amérique. Bibliographie Le patrimoine monumental de la Belgique, "Bruxelles, Pentagone", Liège, Mardaga, vol. 1B, p. 382. Paulo Charruadas, "Venise, maison dite", dans : Dictionnaire d'Histoire de Bruxelles, Bruxelles, éditions Prosopon, p. 838. Portail du baroque Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Bruxelles
Monument aux pionniers belges au Congo

Monument aux pionniers belges au Congo (Monument över de första belgarna i Kongo) är ett minnesmärke av Thomas Vinçotte i västra delen av Parc du Cinquantenaire i Bryssel i Belgien för att hedra minnet av forskningsresande, missionärer och soldater som medverkade i kolonisationen av Belgiska Kongo. Monumentet beställdes 1911, två år efter Léopold II:s död, men blev på grund av första världskriget inte klart förrän 1921. Cinquantenaireparken och minnesmärket blev byggnadsminnen 1976. Monumentet är hugget i kalksten från Euville. Överst på monumentet finns en allegorisk skulpturgrupp med texten Den svarta rasen välkomnas av Belgien. Under en allegorisk bild av Kongofloden finns en fris med tre partier med rubrikerna Forskningsresandena, Missionärerna och Belgarna i Kongo. Frisen har inskriften: "Jag har gjort min insats i Kongo i civilisationens intresse och för Belgiens bästa. Léopold II 3 juni 1906" och på kornischen står det "Monumentet har uppförts för de första belgiska pionjärerna". Till vänster på minnesmärket finns en skulpturgrupp som visa en slavhandlare som slagits till marken med inskriptionen De heroiska belgiska militärerna utrotar ... slavhandlare , vilken ska illustrera Francis Dhanis aktion mot slavhandeln 1892–1894. I den högra delen av minnesmärket finns en skulpterad grupp som föreställer en belgisk soldat som skyddar sin officer och inskriften: "Den belgiske soldaten hedrar sin officer, som skadats till döds". Fotogalleri Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från franskspråkiga Wikipedia, Monument aux pionniers belges au Congo, 22 februari 2015. Monument aux pionniers belges au Congo på Région de Bruxelles-Capitales webbplats för monument Noter Externa länkar Le Monument aux pionniers belges au Congo sur le site officiel de l'inventaire du patrimoine architectural de la Région de Bruxelles-Capitale
Nekkersgatmolen

De Nekkersgatmolen of Neckersgatmolen (Frans: Moulin du Nekkersgat) is een watermolen in Ukkel in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Geschiedenis De Nekkersgatmolen ligt aan de Geleytsbeek en de oudste fundamenten dateren uit de 12e eeuw. Het molenaarshuis, de machinekamer en bijgebouwen zijn in Brabantse stijl gebouwd rond een centrale binnenplaats. Een eerste officiële vermelding van de molen is te vinden in een document uit 1317 dat vermeldt dat de molen diende als graanmolen voor de abdij van Affligem. In datzelfde jaar kwam de molen in handen van de familie Huens-Mertens die de molen ombouwde naar papiermolen. Dertig jaar later werd de molen verkocht aan Jean-Baptiste Gaucheret die hem gebruikte als oliemolen voor zijn zeepfabriek in Brussel. Zijn erfgenamen gebruikten de molen nog tot in de 20e eeuw maar gebruikten hem vanaf 1745 opnieuw als korenmolen. Na de Eerste Wereldoorlog werd de molen ontmanteld en kwam in bezit van de Belgische Staat die hem in 1926 omvormde als verblijfplaats voor het personeel van het Nationaal instituut voor oorlogsinvaliden. De Staat verkocht in 1970 de molen aan de gemeente Ukkel voor een symbolische frank. Het gebouw werd in 1971 geklasseerd maar geraakte in verval. De hoofdvleugel werd omgebouwd naar woonhuis en in de werkplaats werd een smederij voor theater- en filmrekwisieten geïnstalleerd. De molen werd in 1971 beschermd als monument en zijn omgeving werd als dorpsgezicht beschermd op 19 april 1977. De molen werd in de periode 2008-2013 volledig gerestaureerd waarbij de kosten van 1,4 miljoen euro werden verdeeld tussen de gemeente en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. In 2013 werden het waterrad en het bijhorend mechanisme gereconstrueerd. De gebouwen dienen als culturele en educatieve ruimte voor tentoonstellingen en evenementen, beheerd door de vzw Le Moulin du Nekkersgat. Zie ook Lijst van watermolens Lijst van beschermd onroerend erfgoed in Ukkel Externe links Belgisch molenbestand Nekkersgatmolen, Inventaris van het bouwkundig erfgoed, Brussels Hoofdstedelijk Gewest
Reial Institut Belga de Ciències Naturals

El Reial Institut Belga de Ciències Naturals és un museu d'història natural situat a Brussel·les, Bèlgica. Les seves peces més importants són 30 esquelets fossilitzats d'Iguanodon, que van ser descobertes el 1878 al jaciment de Bernissart. La sala de dinosaures d'aquest museu és la més gran del món completament dedicada als dinosaures. Una altra peça famosa és l'os d'Ishango, que va ser descobert el 1960 per Jean de Heinzelin de Braucourt. Història El museu va ser fundat el 31 de març de 1846 com a successor del Museum van Brussel de 1802. Es basava en la col·lecció iniciada pel governador dels Països Baixos austríacs Carles Alexandre de Lorena, que datava del segle xviii. Bernard du Bus de Gisignies va ser el seu primer director el 1846. Per a aquesta ocasió, va donar 2.474 ocells de la seva pròpia col·lecció al museu. El 1860, durant la construcció de les noves fortificacions al voltant d'Anvers, es van trobar una gran quantitat de fòssils, molts d'ells de balenes. El museu també va obtenir esquelets de balena boreal (Balaena mysticetus) i un jove rorqual blau (Balaenoptera musculus), les quals encara es mostren al museu. El 1860 l'esquelet d'un mamut va ser trobat prop de Lier i va ser portat al museu (hi és exposat des de 1869). En aquell moment l'únic esquelet de mamut exposat al públic es trobava a Sant Petersburg (Rússia). El 1878, en una mina de carbó a Bernissart es va produir el descobriment més gran fins a la data de fòssils d'Iguanodon al qual almenys 38 exemplars van ser desenterrats, dels quals 30 són exposats al museu des de 1882. Des de 2007, una completa, ampliada i renovada sala de dinosaures de 4.580 m², és la major sala d'exposició de dinosaures del món. Enllaços externs Reial Institut Belga de Ciències Naturals - Lloc web oficial (neerlandès)
Instituto Real Belga de Ciências Naturais

O Instituto Real Belga de Ciências Naturais (em neerlandês: Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen, em francês: Institut royal des sciences naturelles de Belgique) é um museu dedicado a história natural localizado em Bruxelas. Dentre as suas mais importantes peças estão 30 esqueletos fossilizados de Iguanodon, descobertos em 1878 em Bernissart. Referências Ligações externas «Página oficial»
Place Dumon

La place Dumon (en néerlandais : Dumonplein) est une place bruxelloise de la commune de Woluwe-Saint-Pierre. Situation La place Dumon est le cœur battant du quartier de Stockel. Elle est traversée en sa partie ancienne au nord par la rue de l'Église et est rejointe par : l'avenue de Hinnisdael, menant au nord vers Kraainem ; l'avenue Orban, menant au sud par l'avenue Alfred Madoux et le Putdael vers Auderghem ; l'avenue Baron Albert d'Huart menant à l'est vers les Quatre Bras de Tervuren ; le val des Seigneurs menant à l'ouest par la chaussée de Stockel vers Woluwe-Saint-Lambert. Historique L'emplacement de la place était connue sous le nom de Campagne Dumon. Le terrain avait été la propriété de l'ancien ministre libéral des travaux publics, Auguste Dumon. Il y possédait une maison de campagne, appelée Château Dumon. Le terrain est acheté par la commune en septembre 1924. L'aménagement de la place est autorisé par l'arrêté royal du 23 novembre 1928. Elle est une place commerçante dès sa construction. Un marché y est organisé à partir de 1935. La place est pavée en 1952. Peu de temps après, deux plaines de jeux y sont aménagées mais rapidement et définitivement au début des années 1970, elle devient un parking. Le milieu de la place est confirmé en 1987 dans son aménagement des emplacements de parking. Rénovation de la place La place est réaménagée au cours des années 2017-2018. L'idée était de remplacer le parking central en un lieu convivial. Un auvent sera installé et le kiosque de la friterie sera modifié pour abriter également un café. La circulation des voitures se fera sur les rails de tram, du moins si l'essai est concluant. Le début de l'avenue Baron Albert d'Huart sera également réaménagé. Le projet a été choisi à la suite d'un appel d'offres. C'est le bureau d'architectes Artgineering qui a été choisi. Les travaux coûteront 4,6 millions d'euros, financés par la commune de Woluwe-Saint-Pierre à hauteur d'un million et par la Région de Bruxelles-Capitale pour le reste. Le parking du centre commercial Stockel Square, situé non loin de la place sera agrandi de 200 places pour compenser les places supprimées. Le projet est contesté par les commerçants et par les conseillers communaux du Mouvement réformateur, dans l'opposition. En octobre 2016, les commerçants et les autorités communales trouvent un terrain d'entente et le projet est amendé : 75 places gratuites de courte durée (1/2 heure) sont conservées sur la place. La place est inaugurée en mai 2018. Abords Depuis le 15 août 1909, la ligne de tram 41 relie Stockel à Woluwe. Elle est aujourd'hui remplacée par la ligne 39. Une station de métro, Stockel, dessert le quartier. Notes et références La Chanson des rues de Woluwe-Saint-Pierre de Jean Francis. Louis Musin Éditeur – Bruxelles 1975 (page 58) Voir aussi Liste des rues de Woluwe-Saint-Pierre Liens externes Portail de Bruxelles Portail des routes Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Place des Barricades

The Place des Barricades (French, pronounced [plas de ba.ʁi.kad]) or Barricadenplein (Dutch, pronounced [ˈbɑrɪka:də(n)ˌplɛin]), meaning "Barricades' Square", is a historic square in the Freedom Quarter of Brussels, Belgium. Its current name refers to the barricades of the September Days of the Belgian Revolution of 1830. In its centre stands a statue of Andreas Vesalius. See also Neoclassical architecture in Belgium History of Brussels Belgium in the long nineteenth century References Citations Bibliography Le Patrimoine monumental de la Belgique: Bruxelles (PDF) (in French). Vol. 1A: Pentagone A-D. Liège: Pierre Mardaga. 1989. External links Media related to Place des Barricades/Barricadenplein at Wikimedia Commons