NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Divisional Collecting Post Cemetery and Extension

Divisional Collecting Post Cemetery and Extension is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Sint-Jan, een deelgemeente van Ieper. De begraafplaats werd ontworpen door Reginald Blomfield met medewerking van William Cowlishaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Ze ligt aan de Hogeziekenweg op 2,5 km ten noorden van het centrum van Ieper. Het terrein heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 2.690 m² en wordt omringd door een bakstenen muur. Twee metalen hekjes vormden de toegangen. Daartussen staat de Stone of Remembrance geflankeerd door twee schuilhuisjes. Aan de noordzijde staat het Cross of Sacrifice. Er worden 765 doden (waaronder 512 niet geïdentificeerde) herdacht. Geschiedenis Collecting Post Cemetery and Extension bestaat eigenlijk uit twee begraafplaatsen die pas in 2001 bijeengevoegd werden. De oorspronkelijke begraafplaats bestaat uit de rijen B tot E in perk I en werd in augustus 1917 (Derde Slag om Ieper) gestart door de hulpposten van de 48th (South Midland) Division en 58th (2/1st London) Division. Het laatste slachtoffer werd er begraven in januari 1918. Toen telde de begraafplaats 86 Britse graven en 1 Duits graf. Tussen 1924 en 1926 werd de uitbreiding (Extension) aangelegd met doden uit de omliggende slagvelden en kleinere begraafplaatsen zoals Deerlijk Churchyard (20 Britten) in Deerlijk, De Voorstraat German Cemetery (No 50) (2 Britten) bij Zandvoorde, Houthulst Forest Chateau West Cemetery (2 Britten) in Houthulst en Westrozebeke Churchyard (9 Britten) in Westrozebeke. Er liggen 581 Britten (waaronder 381 niet-geïdentificeerde), 75 Canadezen (waaronder 19 niet-geïdentificeerde), 102 Australiërs (waaronder 71 niet-geïdentificeerde), 5 Nieuw-Zeelanders (waaronder 2 niet-geïdentifeceerde), 1 niet-geïdentificeerde Zuid-Afrikaan en 1 niet-geïdentificeerde Duitser. Voor 2 Britten werden Special Memorials opgericht omdat zij oorspronkelijk op het Westroozebeke Churchyard begraven lagen, waar hun graven door oorlogsgeweld werden vernield en niet meer teruggevonden. De begraafplaats werd in 2009 als monument beschermd. Graven Onderscheiden militairen Geoffrey Maynard Evans, kapelaan bij het Army Chaplains' Department werd onderscheiden met het Military Cross (MC). de sergeanten Robert B. Milligan, Innis McKay en W. Little, korporaal Herbert James Humphries, de kanonniers Alexander Watson en Charles Walter Whetstone en soldaat Walter Hugh Montgomery Rankin Black ontvingen de Military Medal (MM). Aliassen sergeant Frederick Alfred Maull diende onder het alias F.A. Moore bij het South Staffordshire Regiment. soldaat Edward Neville Carroll diende onder het alias Edward Neville McGill bij de Canadian Infantry. Minderjarige militair Clarence E. Bartlett, soldaat bij de Canadian Infantry was 17 jaar toen hij op 10 juni 1916 sneuvelde. Externe link (en) Divisional Collecting Post Cemetery and Extension op de website van Webmatters.net Divisional Collecting Post Cemetery and Extension op de website van WO1.
Tumulus d'Othée

Le tumulus d'Othée appelé localement Grosse Tombe est un tumulus situé à Othée dans la commune belge d'Awans en province de Liège. Il est repris sur la liste du patrimoine exceptionnel de la Région wallonne depuis le 29 novembre 1991. Situation Il se situe au nord-ouest du village hesbignon d'Othée, en pleine campagne et à proximité du chemin du Tumulus et de la voie de Russon. La route nationale 614 Tongres-Amay se trouve à environ 2 km à l'ouest. Cette voie rectiligne est l'ancienne chaussée romaine appelée également Chaussée Verte ou Chaussée de Tongres. La région flamande se situe à environ 500 m. Historique Le tumulus a été le cadre de la bataille d'Othée en 1408. Description Il s'agit d'un tumulus boisé d'un diamètre d'une cinquantaine de mètres et d'une hauteur d'environ 10 m. Il s'agit ici d'un tumulus circulaire recouvrant une ou plusieurs sépultures et composée de terre et de pierres. La sépulture qui devrait se trouver en son centre n’a jamais été découverte. Patrimoine Le tumulus est repris sur la liste du patrimoine immobilier classé d'Awans et sur la liste du patrimoine exceptionnel de la Région wallonne. Références Voir aussi Articles connexes Liste du patrimoine exceptionnel de la Région wallonne Liste des tumuli de Belgique Portail de la province de Liège Portail de la Rome antique Portail de l’archéologie
Tumulus van Othée

De Tumulus van Othée (lokaal aan geduid met Grosse tombe) is een Gallo-Romeinse grafheuvel te Elch (Frans: Othée) in de Belgische provincie Luik in de Waalse gemeente Awans. Ze ligt ten noordwesten van het dorp in de nabijheid van de provinciegrens met Limburg. De tumulus is sinds 1991 een beschermd monument. Zie ook Gallo-Romeinse tumuli in België
Keumiée

Keumiée (en wallon Keumiêye) est une section de la commune belge de Sambreville située en Wallonie dans la province de Namur. C'était une commune à part entière avant la fusion des communes de 1977. Elle est constituée de deux enclaves, "Keumiotte" et les "Trieux de Ligny" Avant d'être une commune, elle faisait partie de la paroisse de Wanfercée et le régime français l'a rattaché à Ligny où elle est restée jusqu'en 1822, date à partir de laquelle elle est devenue une commune à part entière. Vu la taille très réduite du village, elle a la particularité d'être la seule commune de Wallonie qui n'a jamais eu d'église ni de cimetière. Géographie Démographie Sources:INS, Rem:1831 jusqu'en 1970=recensements, 1976= nombre d'habitants au 31 décembre Histoire Liste des bourgmestres de 1830 à 1977 Patrimoine Le château-ferme de Keumiée, datant des XVIIIe et XIXe siècles. Enseignement Économie Notes et références Voir aussi Bibliographie Le patrimoine monumental de la Belgique, vol. 5, t. 1, 2 et 3 : Province de Namur, Arrondissement de Namur, Liège, Éditions Solédi, 1975-1983, 835 p. (ISBN 2-8021-0008-4) Portail de la province de Namur Portail de la Wallonie
Keumiée

Keumiée is een plaats in de Belgische provincie Namen en een deelgemeente van de gemeente Sambreville. Geschiedenis Op het eind van het ancien régime eind 18de eeuw, toen tijdens de Franse tijd de gemeenten werden gecreëerd, werd het gebied ondergebracht in de gemeente Ligny. In 1821 werd de Keumiée afgesplitst van Ligny als zelfstandige gemeente. De gemeente bestond uit twee niet aaneengesloten delen. In het zuiden lag een stuk grond rond het gehucht Trieu de Ligny, nabij Wanfercée-Baulet. In het noorden lag een landelijk stuk grond nabij een kasteelboerderij, de Château-ferme de Quirini. Tussen beide afzonderlijke stukken grondgebied lag een strook van 500 meter, die de grens vormde tussen de gemeenten Velaine en Wanfercée-Baulet. De gemeente had geen eigen kerk en begraafplaats. Keumiée bleef tot 1 januari 1977 een zelfstandige gemeente, en werd toen bij de gemeente Basse-Sambre, later Sambreville, gevoegd. De noordelijke gemeentegrens tussen Sambreville en buurgemeente Sombreffe rechtgetrokken en op het tracé van de autosnwelweg A15/E42 gelegd, waardoor een stuk van dit grondgebied van Keumiée naar Sombreffe werd overgeheveld. Bezienswaardiheden De Kasteelboerderij (Château-ferme de Keumiée) is van de 18e en de 19e eeuw. Natuur en landschap Keumiée heeft geen kerk. De plaats is vastgebouwd aan Wanfercée-Baulet, dat echter in Henegouwen ligt. De hoogte bedraagt ongeveer 173 meter. Ten zuiden van Keumiée ligt een bosgebied tot tegen de Sambre aan. Demografische ontwikkeling Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december Nabijgelegen kernen Wanfercée-Baulet, Velaine-sur-Sambre, Moignelée, Tamines
Keumiée

Keumiée (wa. Keumiêye) – dzielnica (section) miasta Sambreville w Belgii, w Regionie Walońskim, w prowincji Namur, w okręgu Namur. 1 stycznia 2020 roku liczyła 875 mieszkańców. Do 31 grudnia 1976 r. samodzielna gmina. Demografia Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia: Przypisy
Leiebrug

De Leiebrug is een brug in centrum van de Belgische stad Kortrijk. De brug overspant de rivier de Leie en verbindt de Leiestraat met de Budastraat. De Leiebrug bevindt zich op een locatie waar al eeuwenlang een brug de verbinding verzorgt tussen de Grote Markt en de wijken Buda en Overleie. Geschiedenis Op de plaats van deze brug hebben reeds diverse andere bruggen gestaan. Zowel tijdens de Eerste als tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de Leiebrug opgeblazen. Net naast de Leiebrug bevond zich oorspronkelijk aan weerszijden bebouwing die langs de achterzijde rechtstreeks uitkwam op de Leie. Langs de westelijke zijde werd deze bebouwing op het eind van de 19e eeuw gesloopt om plaats te maken voor de Dolfijnkaai (die vernoemd werd naar een herberg op die plek). Langs de oostelijke zijde bevond zich lang het befaamde pand In de Leiebrug. Bij het opblazen van de Leiebrug tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het historische pand zwaar beschadigd en uiteindelijk niet heropgebouwd. Hierdoor is de Leiebrug nu aan weerszijden niet meer omgeven door gebouwen.
Sint-Kornelis-Horebeke

Sint-Kornelis-Horebeke is a village in the Belgian province of East Flanders and a deelgemeente (sub-municipality) of the municipality of Horebeke. It was an independent municipality until the Belgian municipal mergers of 1977. The village lies in the Vlaamse Ardennen (Flemish Ardennes) and has a hilly landscape with small wet stream valleys. History The village is first attested in the 12th century (1148). In 1155 it became a separate parish, split from Sint-Maria-Horebeke. Historically the parish patronage belonged to the Onze-Lieve-Vrouwe chapter of Tournai. During the Dutch Revolt both Horebeke villages were centres for the rebel forces; a Protestant community remained present in the area. Landmarks The originally Early Gothic St. Cornelius Church was substantially rebuilt in the 18th century. The church houses a rococo organ (ca. 1777) by Pieter Van Peteghem that was installed in Horebeke in 1782. The former Franciscan friary buildings date from the 18th century. The Hoogkoutermolen (windmill) is the only one of the three former mills to survive intact. Several chapels and a characteristic cobbled road known as the Haaghoek. Nature and landscape Sint-Kornelis-Horebeke sits in the Flemish Ardennes with elevations ranging roughly from 37 to 100 m above sea level. The southern part of the village includes part of the Burreken nature reserve, which contains the sources of the Krombeek stream. Demographics The village had 541 inhabitants on 1 January 2020 (area 3.57 km²). References
Hoorebeke-Saint-Corneille

Hoorebeke-Saint-Corneille (Sint-Kornelis-Horebeke en néerlandais) est une section de la commune belge de Horebeke située en Région flamande dans la province de Flandre-Orientale. C'était une commune à part entière avant la fusion des communes de 1977. Démographie Évolution démographique Sources : INS, Rem. : 1831 jusqu'en 1970 = recensements, 1976 = nombre d'habitants au 31 décembre. Personnalités liées à la commune -Patrick Van Caeckenbergh (en) (né en 1909) artiste Voir aussi Haaghoek Références Portail de la Flandre-Orientale
Sint-Kornelis-Horebeke

Sint-Kornelis-Horebeke is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van de gemeente Horebeke, het was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977. Het behoort tot Zandlemig Vlaanderen en heeft een sterk golvend landschap (Vlaamse Ardennen, van 37 tot 100 m) met enkele vochtige beekdalen. Geschiedenis De eerste vermelding van het dorp is uit 1148. In 1155 werd het als zelfstandige parochie afgesplitst van Sint-Maria-Horebeke. Het patronaat over het dorp berustte bij het Onze-Lieve-Vrouwekapittel van Doornik. Het tot het Land van Aalst behorende dorp had een eigen schepenbank en vierschaar, die echter slechts beperkte bevoegdheden bezat. In de periode van de Nederlandse Opstand werden beide Horebekes bolwerken van de bosgeuzen, die zich tot op heden als protestantse gemeenschap hebben gehandhaafd. Bezienswaardigheden De oorspronkelijk vroeggotische Sint-Corneliuskerk is ingrijpend verbouwd in de 18e eeuw. Het orgel in de kerk is een rococo-orgel uit ca. 1777 van Pieter Van Peteghem, dat oorspronkelijk stond in een klooster in Elsegem en in Horebeke geplaatst werd in 1782. Elk jaar op Pinksteren wordt er een Sint-Corneliusprocessie gehouden. De gebouwen van het Minderbroedersklooster dateren uit de 18e eeuw, maar zijn pas sinds 1994 bij de orde in gebruik. Van de drie windmolens is alleen de Hoogkoutermolen volledig bewaard gebleven. De Kasseiweg Haaghoek De Sint-Corneliuskapel Natuur en landschap Sint-Kornelis-Horebeke ligt in de Vlaamse Ardennen. De hoogte varieert van 37 tot 100 meter. In het zuiden van het dorp ligt een deel van het natuurreservaat "Het Burreken" dat de bronnen van de Krombeek omvat, een riviertje dat in noordelijke richting naar de Schelde stroomt. Demografische ontwikkeling Sint-Kornelis-Horebeke was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977, toen de gemeente opging in de fusiegemeente Horebeke. Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen; 1976 = inwoneraantal op 31 december Sport en recreatie De kasseien van de Haaghoek en de hellingen Steenberg en Foreest zijn bekend uit de Vlaamse wielerklassiekers. De Armekleie is een straat in een parcours voor wielertoeristen, net als de Buikberg. Galerij Nabijgelegen kernen Sint-Maria-Horebeke, Mater, Volkegem, Schorisse, Zegelsem, Sint-Blasius-Boekel Literatuur Over het Van Peteghemorgel (1777) van Sint-Kornelis-Horebeke: D'Hooghe Kamiel e.a., Het Rococo-orgel in Vlaanderen, tijdschrift 'Vlaanderen', jaargang 21, nov-dec 1972, p.357 Inventaris Onroerend Erfgoed
Sint-Kornelis-Horebeke

Sint-Kornelis-Horebeke (fr. Hoorebeke-Saint-Corneille) – dzielnica (deelgemeente) gminy Horebeke w Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Flandria Wschodnia, w okręgu Oudenaarde. Do 31 grudnia 1976 samodzielna gmina. Demografia Liczba mieszkańców, stan na 1 stycznia: Przypisy
Park H

Park H in Hasselt, Belgium is one of the biggest event complexes in the Benelux. The first halls, the Grenslandhallen, were built in 1983. In 2002 one of the first halls has been transformed into a congress theatre for musicals, concerts, ... up to 5000 people. In 2004 the complex has been extended with the "Ethias Arena" (now Trixxo Arena), the biggest arena in Belgium, for more than 21,000 people. In 2018, the Grenslandhallen, were renamed to Park H. The whole complex has now a surface of almost 35,000 square metres. Park H includes halls from 400 square metres up to more than 13,000 square metres: Trixxo Arena Trixxo Theater Expo Hasselt Versuz (dancing) Jumpsquare (trampoline park) The Park Playground (virtual reality park) Plopsa Indoor (theme park) Area V (multipurpose hall) Crudo (restaurant) In the end of 2005, Plopsa Indoor Hasselt opened next to the Grenslandhallen. Plopsa Indoor Hasselt is an indoor attraction park for children. External links Official website
Grenslandhallen

La Grenslandhallen​ se localiza en Hasselt, Bélgica, y se trata de uno de los mayores complejos de eventos en el BENELUX. Las primeras salas se construyeron en 1983, en el año 2002 una de las primeras salas se transformó en un teatro de congresos para musicales, conciertos para hasta 5000 personas. En 2004, el complejo fue ampliado con la "Ethias Arena", el pabellón más grande de Bélgica, con capacidad para recibir a más de 21.000 personas. Todo el complejo tiene ahora una superficie de casi 35.000 metros cuadrados. El Grenslandhallen incluye salas de 400 metros cuadrados hasta de más de 13.000 metros cuadrados. Véase también Centro de Convenciones Conferencia Asamblea Referencias
Park H

Park H (tot 2018 bekend als Grenslandhallen) is een evenementencomplex in de Belgische stad Hasselt met een totale oppervlakte van 35.000 m2. Onder meer de Trixxo Arena, Plopsa Indoor en de Versuz bevinden zich op het complex. Het complex trekt elk jaar meer dan 1 miljoen bezoekers aan. Tot 2018 heette het complex de Grenslandhallen. Park H bevindt zich tussen de Grote Ring (R71), de Universiteitslaan (N702), de golfbaan Flanders Nippon Golf en de rivier de Demer. Geschiedenis De Grenslandhallen werden geopend in mei 1983 met twee hallen en een esplanade van om en bij de 13.000 m². Doorheen de jaren groeide het complex verder uit. In 2002 werd het complex uitgebreid met het Congrestheater (nu Trixxo Theater), toneeltoren en vernieuwd restaurant. Vanaf dat moment konden naast beurzen ook congressen, musicals en concerten plaatsvinden in de Grenslandhallen. In maart 2004 werd er gestart met de bouw van de Ethias Arena (nu Trixxo Arena) en bijkomende infrastructuur waardoor de oppervlakte steeg tot 35.000 m². De Ethias Arena werd op 21 september dat jaar in gebruik genomen. Einde 2005 opende op het complex Plopsa Indoor Hasselt, het eerste overdekte themapark van België. Van 1983 tot eind 2011 waren de stad Hasselt en UNIZO Hasselt elk voor de helft eigenaar van de vzw Grenslandhallen. In december 2011 liet UNIZO Hasselt haar aandelen over aan de stad Hasselt, die besloot de uitbating van het evenementencomplex te privatiseren. In januari 2012 nam de Sportpaleis Group de uitbating, roerende goederen en de bestaande overeenkomsten van de vzw Grenslandhallen over. In december 2013 opende de megadancing Versuz aan de Grenslandhallen. Tot 2012 bevond deze zich aan de Kanaalkom. In september 2018 wijzigde de naam van Grenslandhallen in Park H. Accommodaties Trixxo Arena Trixxo Theater Expo Hasselt Versuz (megadancing) Jumpsquare (trampolinepark) The Park Playground (virtual realitypark) Plopsa Indoor (pretpark) Area V (polyvalente zaal) Bonta (restaurant) Externe link Officiële website
Ruisseau Farm Cemetery

Ruisseau Farm Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Belgische gemeente Langemark-Poelkapelle. De begraafplaats ligt ongeveer anderhalve kilometer ten westen van Langemark en is bereikbaar via het erf van een boerderij. Ze werd ontworpen door William Cowlishaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het ommuurde terrein is 486 m² groot en het Cross of Sacrifice staat centraal aan de westelijke muur. Er worden 82 Britse doden herdacht, waarvan er 6 niet meer geïdentificeerd konden worden. Geschiedenis Op 8 oktober 1917 werd Ruisseau Farm door de Guards Division, samen vechtend met Franse troepen, veroverd. De begraafplaats werd na deze gevechten aangelegd en bleef tot eind november 1917 gebruikt door artillerie eenheden. Van de 82 doden behoren er 30 tot de Foot Guards en 28 tot de Royal Artillery. De begraafplaats werd in 2009 als monument beschermd. Onderscheiden militairen C.F.S. Cox, luitenant bij de Sherwood Foresters (Notts and Derby Regiment) en John Brenchley, onderluitenant bij de Coldstream Guards werden onderscheiden met het Military Cross (MC). de korporaals R.W. Edwards en Harry J. Winstone ontvingen de Military Medal (MM). Externe links Ruisseau Farm Cemetery op de website van WO1.be Ruisseau Farm Cemetery op de website van de CWGC.
Liedekerkebos

Het Liedekerkebos is een bos- en natuurgebied in de Belgische gemeente Liedekerke. Het bos vormt samen met het kleinere Hertigembos het bijna 200 ha omvattende bos- en natuurcomplex Liedekerke- en Hertigembos. Het natuurgebied is Europees erkend als Natura 2000-gebied (Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen). Algemene info Het 120 ha grote bos is gedeeltelijk toegankelijk voor het publiek en staat bekend om zijn rijke aanbod aan recreatiemogelijkheden en natuurwaarden (o.a. voorjaarsbloeiers). Midden in het opengestelde deel van het bos werd met milieuvriendelijke speeltuigen een speelplein aangelegd. Het ontoegankelijke deel van het Liedekerkebos bestaat uit het oude, omrasterde ex-RTT-domein dat nu een bosreservaat is. Fauna Het domein omvat ook een poel die in de zomer helemaal uitdroogt. Dit vormt een interessante biotoop voor kortschildkevers. Flora In het Liedekerkebos zijn verschillende loofbomen te onderscheiden zoals populier, hazelaar, tamme kastanje, Amerikaanse eik, zomereik, lijsterbes, zwarte els, haagbeuk en gewone esdoorn. Externe links officiële brochure Liedekerkebos Agentschap voor Natuur en Bos
Liedekerkebos

Liedekerkebos är en skog i Belgien. Den ligger i regionen Flandern, i den centrala delen av landet, 17 km väster om huvudstaden Bryssel. Omgivningarna runt Liedekerkebos är en mosaik av jordbruksmark och naturlig växtlighet. Runt Liedekerkebos är det tätbefolkat, med 511 invånare per kvadratkilometer. Källor
Hop Store Cemetery

Hop Cemetery est un cimetière militaire britannique situé à 800 m à l'ouest du centre du village de Vlamertinge, en Belgique. Le cimetière qui rassemble les corps de soldats britannique tombé durant la Première Guerre mondiale, a été conçu par Reginald Blomfield et est entretenu par la Commonwealth War Graves Commission. Il a une forme allongée et est entouré d'un mur de briques. La Croix du Sacrifice est sur le côté de la rue sur un haut piédestal à côté de l'entrée. 251 morts sont commémorés, dont 2 non identifiés. Histoire Pendant la guerre, divers quartiers généraux d'unités d'artillerie et de postes médicaux ont été établis autour de Vlamertinge. Le magasin de houblon à l'ouest du village était juste hors de portée de l'artillerie ennemie et fonctionnait donc comme un poste médical. Le cimetière qui a vu le jour en mai 1915 était coincé entre une haie et les bâtiments du magasin de houblon, ce qui le maintenait plutôt petit. Parce que le cimetière était situé bas et donc rapidement boueux, elle a dû être drainée par les Royal Engineers en 1917. Il y a 250 Anglais et 1 Canadien enterré. La plupart des victimes sont mortes en 1915 et 1917, dont 58 appartenaient à l'artillerie royale. Un Britannique est commémoré avec un mémorial spécial parce que sa tombe ne pouvait plus être localisée. Une tombe française a été plus tard enlevée. Le cimetière a été protégé en tant que monument en 2009. Des soldats distingués Harold Payne Philby, major du York and Lancaster Regiment et Aylmer Vivian Jarrett, capitaine du même régiment, ont reçu l'Ordre du service distingué (DSO). Owen Hairsine, capitaine du Royal Army Medical Corps, a reçu la Croix militaire (MC). Ethelbert Balfour Matthews, sergent-major compagnon des Royal Engineers, a reçu la Médaille de conduite distinguée (DSM). Sources https://www.cwgc.org/find-a-cemetery/cemetery/14200/HOP%20STORE%20CEMETERY http://www.wo1.be/nl/db-items/hop-store-cemetery Portail de la mort Portail de la Flandre-Occidentale Portail de la Première Guerre mondiale Portail du Royaume-Uni