NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Zwijnaardekasteelbrug

De Zwijnaardekasteelbrug is een brug over het Kanaal van Zwijnaarde in de gelijknamige plaats, deelgemeente van Gent. De brug vormt samen met de Kappebrug over de Tijarm een rechtstreekse verbinding tussen Zwijnaarde en Merelbeke. De Zwijnaardekasteelbrug bestaat uit twee rijstroken en een enigszins afgescheiden fietspad langs beide zijden van de rijbaan. De N469 maakt gebruik van de brug om de Schelde te kruisen. Lokaal staat de combinatie Zwijnaardekasteelbrug-Kappebrug bekend als Zwijnaardebrug dan wel Merelbekebrug (afhankelijk van de oever waarop men zich bevindt). Beide bruggen worden vaak als één bouwwerk beschouwd omdat ze minder dan 100m van elkaar verwijderd zijn en er daartussen geen afdaling tot op het maaiveld plaatsvindt, men blijft op een verhoogd talud rijden.
Stasegembrug

Stasegembrug is een brug voor gemotoriseerd verkeer over het kanaal Kortrijk-Bossuit in de Belgische stad Kortrijk, deel van het complex R8/Spinnerijstraat-Stasegemsesteenweg, beter gekend als de paperclip. Het is te bereiken via de afrit langs de R8 in Harelbeke-Zuid, de Visserskaai, of via de oprit aan de Spinnerijstraat-Stasegemsteenweg. De brug werd gebouwd om het verkeer van twee industriezones (Harelbeke-Zuid en de Kanaalzone Kortrijk) langs het kanaal met elkaar te verbinden. De brug ligt net naast de brug van de R8 over het kanaal, en ligt dicht bij het bedrijf Dumoulin, en 1,3 kilometer van Stasegem.
Pater Sangersbrug

De Pater Sangersbrug in een brug over de Maas tussen de Nederlandse plaats Roosteren en het Belgische Maaseik. Op de brug gaat de N296 over in de Belgische N761. De brug heeft een lengte van circa 150 meter en is van het type stalen kokerliggerbrug. De brug is genoemd naar Pater Willem Sangers (1915-1987) een bekende Limburger en Maaslander uit Stevensweert die na de oorlog een grote bijdrage leverde aan het dichter bij elkaar brengen van Nederlands- en Belgisch-Limburg. Ondanks dat de brug op de grens ligt tussen Nederland en België, is de brug volledig in beheer van het Vlaams Gewest. Over de brug loopt een weg met één rijstrook per richting en fietspaden aan weerszijden. In het voorjaar van 2022 werd berekend dat de brug wordt vervangen omdat de brug in een nog slechtere staat verkeerd dan gedacht door hevige regenval en overstromingen. De Vlaamse minister van Mobiliteit en Openbare Werken Lydia Peeters van de Open VLD heeft De Vlaamse Waterweg de opdracht gegeven om te zoeken hoe de brug er uit moet komen te zien en waar deze moet komen. Er is reeds 8 miljoen euro gereserveerd door de Vlaamse overheid, maar ook het Nederlandse Rijkswaterstaat is gevraagd mee te helpen in de financiering vanwege het eveneens cruciale belang van de brug voor Nederland.
Sint-Martinuskerk (Westrem)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Wetteren behorende plaats Westrem, gelegen aan de Westremstraat 1. Geschiedenis De vroegste schriftelijke melding van een kerk in Westrem is van 1145, toen bevestigd werd dat het patronaatsrecht van de kerk aan de Gentse Sint-Pietersabdij toebehoorde. Er was toen een romaans zaalkerkje waarvan het kerkschip, opgetrokken in Lediaanse steen, nog bewaard is gebleven. Op de plaats van het koor werd omstreeks 1300 een toren opgetrokken waar in de 15e eeuw aan de zuidzijde een kapel tegenaan werd gebouwd, alles eveneens in Lediaanse steen. In de 16e eeuw werd de toren verhoogd en ook het laatgotisch koor werd toen gebouwd. In 1595 brandde het schip en de zuidelijke transeptarm af. Wederopbouwactiviteiten volgden van 1602-1614. De noordelijke transeptarm is 17e-eeuws en gebouwd in baksteen en zandsteen. In 1752 werd het schip van een stucplafond voorzien. Uit de tweede helft van de 18e eeuw is onder meer het portaal in Lodewijk XVI-stijl, gebouwd in blauwe hardsteen. Restauratie van de kerk vond onder meer plaats in 1902 en 1971. In 2026 werden een gotische nis en zeldzame schaduwschilderingen ontdekt. Gebouw Het betreft een georiënteerde kruiskerk met een vieringtoren op vierkante plattegrond. De kerk heeft een vijfzijdig afgesloten koor en twee ongelijke transeptarmen. Interieur Het interieur wordt overkluisd door een vlakke gepleisterde zoldering. De kerk bezit een 19e-eeuws schilderij van de Kruisafneming, mogelijk van de hand van Bruno Boucquillon en een kopie van een schilderij van Peter Paul Rubens. De Marteling van de Heilige Laurentius is een schilderij door Anselmus van Hulle uit 1632. Uit de 17e eeuw zijn de schilderijen Onze-Lieve-Vrouw en Jezuskind schenken een rozenkrans aan de heiligen Dominicus Guzman en Hyacinthus Odrowac en Marteling van Heilige Hippolytus soldaat of cipier. De beelden in de kerk zijn 19e-eeuws. Het hoofdaltaar is 18e-eeuws, het zuidelijk Sint-Laurentiusaltaar is 17e-eeuws. Het noordelijk zijaltaar is gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw en het Heilig Kruis. De lambrisering in het koor is van omstreeks 1750. De communiebank is uit de eerste helft van de 18e eeuw, evenals de biechtstoel. Het Van Peteghemorgel is van 1790.
Heilige-Kruisverheffingskerk (Letterhoutem)

De Heilige-Kruisverheffingskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Sint-Lievens-Houtem behorende plaats Letterhoutem, gelegen aan Letterhoutemdorp. Geschiedenis Al in de 12e eeuw werd gewag gemaakt van een kerk in Letterhoutem. In 1848 werd de kerk gesloopt en vervangen door een nieuwe kerk, ontworpen door Josse Migom. In 1857 werd deze kerk ingewijd. In 1936 werd deze kerk getroffen door brand. In 1940 kwam een nieuwe kerk tot stand, ontworpen door Adrien Bressers. Gebouw Het betreft een eenbeukig georiënteerd bakstenen kerkgebouw onder zadeldak met een portaal onder lager zadeldak. De toren, ook gedekt door een zadeldak, bevindt zich oostelijk, boven het koor.
Sint-Onkomenakerk

De Sint-Onkomenakerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Sint-Lievens-Houtem behorende plaats Bavegem, gelegen aan de Kerkkouterstraat. Geschiedenis In de 10e eeuw was er al een kapel in Bavegem, die afhankelijk was van de parochie van Vlierzele. Vanaf de 16e eeuw was het patronaatsrecht in bezit van het Gentse Sint-Baafskapittel. In 1719 werd Bavegem een zelfstandige parochie. Vanouds is de kerk gewijd aan Sint-Onkomena, een fictieve heilige. De huidige kerk heeft een schip uit de 18e eeuw. Het transept, de toren en het koor zijn van 1911, in neogotische stijl opgetrokken naar ontwerp van Stephan Mortier. Gebouw Het betreft een eenbeukige bakstenen kruiskerk met een toren die zich bevindt in de oksel van transept en koor. Deze toren heeft vier geledingen. De westgevel is uitgevoerd in gobertangesteen. Interieur Het schip wordt overkluisd door een laag tongewelf. Het transept en het koor worden door een spitstongewelf overkluisd. De kerk bezit een schilderij, voorstellende het Laatste Avondmaal, door Hendrick de Clerck (1607). Een biechtstoel in renaissancestijl is uit het 2e kwart van de 17e eeuw. De orgelkast, in classicsitsche stijl, is uit het 4e kwart van de 18e eeuw. Ook het zwartmarmeren doopvont is uit het 4e kwart van de 18e eeuw. Het heeft een koperen deksel in Lodewijk XVI-stijl.
Sint-Stefanuskerk (Zonnegem)

De Sint-Stefanuskerk (ook: Sint-Stephanus-vindingskerk) is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Sint-Lievens-Houtem behorende plaats Zonnegem, gelegen aan de Gentsestraat. Geschiedenis Deze kerk werd in 1862 gebouwd naar ontwerp van Edmond de Perre-Montigny. Gebouw Het betreft een georiënteerde bakstenen basilicale kerk met ingebouwde westtoren. De vensters zijn rondbogig. De kerk heeft een driezijdig afgesloten koor. Interieur Het kerkmeubilair is grotendeels neogotisch en dateert uit de 2e helft van de 19e eeuw.
Sint-Fledericuskerk

De Sint-Fledericuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Sint-Lievens-Houtem behorende plaats Vlierzele. De kerk is gelegen aan Vlierzeledorp. Geschiedenis In de eerste helft van de 13e eeuw stond hier al een kerkgebouw. In 1780 werd een driebeukig schip, een koor en de zuidelijke sacristie gebouwd in classicistische stijl. De – waarschijnlijk romaanse – toren van de oorspronkelijke kerk bleef voorlopig behouden. In 1892 werd de westgevel met de halfingebouwde toren herbouwd in neogotische zin naar ontwerp van Jules Goethals. Gebouw Het betreft een driebeukige georiënteerde kerk met bakstenen schip en koor in classicistische stijl. De neogotische westgevel en de halfingebouwde toren werden in kalkzandsteen uitgevoerd. Deze toren heeft vier geledingen. Interieur Het hoofdaltaar is een marmeren portiekaltaar van 1677-1678, afkomstig uit de Gentse Sint-Baafskathedraal en in 1783 hier geplaatst. Ook de zijaltaren zijn van 1783. Er is een schilderij uit eind 17e eeuw, voorstellende het Huwelijk van Jozef en Maria. De koorlambrisering, de preekstoel en de communiebank zijn uit het laatste kwart van de 18e eeuw. Het gotische doopvont, vervaardigd van Balegemse steen, is van omstreeks 1500. Het orgel is van 1643 en was oorspronkelijk voor de Sint-Baafskathedraal bestemd. Er is een laat-17e eeuws schilderij van Sint-Willem van Aquitanië.
Sint-Michielskerk (Sint-Lievens-Houtem)

De Sint-Michielskerk is de parochiekerk van de Oost-Vlaamse plaats Sint-Lievens-Houtem, gelegen aan het Marktplein. Geschiedenis In de 11e eeuw stond hier een romaans kerkgebouw, waarvan het koor en de delen van de twee traptorentjes die het koor flankeren bewaard zijn gebleven. In 1776 werd het schip in classicistische stijl gebouwd. In 1903 werd de kerk gerestaureerd en in 1905 werd een sacristie toegevoegd. Van 2025 tot 2027 wordt de kerk gerestaureerd. Gebouw Het koor is romaans en van de zijtorens is van de noordertoren het benedenste deel romaans. De zuidelijke romaanse toren bevat een 11de-eeuwse dubbelkapel die aan Sint-Livinus is gewijd. De benedenkapel is ingericht als martyrium. Hier bevindt zich een grafmonument van Sint-Livinus uit 1465 en een houten Sint-Livinusbeeld. In de bovenkapel bevindt zich een reliekschrijn van Sint-Brixius. De kapel werd in 2002 gerestaureerd. Het classicistische schip is uitgevoerd in baksteen. De westgevel met ingebouwde toren werd bekleed met zandsteen. De toren wordt gedekt door een tentdak. Op het kerkhof rond de kerk (intussen door verbreding van de straat onder het trottoir) ligt Roma-koningin Marie Pollac begraven. Interieur Het koor wordt overkluisd door een gotisch kruisribgewelf. Het schip bevat een barokschildering. Veel kerkmeubilair dateert van de 2e helft van de 18e eeuw. Uit 1603 is een schilderij voorstellend de Marteling van Sint-Livinus van 1603, door Abraham Janssens. Ook is er een Instelling van de Rozenkrans door Nicolaas de Liemaekere, van 1643. Van belang is voorts het Van Peteghem-orgel uit 1780.
Sint-Bavokerk (Wanzele)

De Sint-Bavokerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Lede behorende plaats Wanzele, gelegen aan Wanzeledorp 5. Geschiedenis Deze kerk werd gebouwd in 1775 in classicistische stijl, als eenbeukige kerk, naar ontwerp van Philip Gobert. In 1962 werd een zuidelijke beuk toegevoegd naar ontwerp van Roger van Driessche. Gebouw Het betreft een tweebeukige, bakstenen, georiënteerde kerk met ingebouwde westtoren. De bovenste geleding is achthoekig. Het koor heeft een driezijdige sluiting. De basis van de westgevel is uitgevoerd in zandsteen. De toegangsdeur wordt bekroond door een driehoekig fronton. Het kerkmeubilair is 18e eeuw. De kerk heeft een Van Peteghem-orgel van 1769.
Sint-Pietersbandenkerk (Erondegem)

De Sint-Pietersbandenkerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Erpe-Mere behorende plaats Erondegem, gelegen aan Erondegemdorp. Geschiedenis In 1142 werd voor het eerst melding gemaakt van een kerk in Erondegem. Het patronaatsrecht berustte sinds 1106 bij de Sint-Adriaansabdij te Geraardsbergen. De huidige kerk bezit een 14e-eeuws gotisch koor en een 16e-eeuwse vieringtoren. Het schip werd in 1848-1849 gebouwd. Gebouw De georiënteerde kerk heeft een bakstenen driebeukig schip. Het vlakafgesloten koor en de vieringtoren werden in zandsteen uitgevoerd. De toren heeft een hoge ingesnoerde naaldspits. Interieur Het koor wordt overkluisd door een tongewelf van 1739. Het hoofdaltaar is 18e-eeuws, met een 17e-eeuws tabernakel. Het zuidelijk zijaltaar is van 1750, getuige een chronogram, en is gewijd aan Sint-Hubertus. Een koorbank en een biechtstoel zijn 18e-eeuws en de preekstoel is 19e-eeuws. Het doopvont is uit de 17e eeuw. Er is een relikwie van Sint-Hubertus en een 17e-eeuws schilderij verbeeldt de Bekering van Hubertus.
Sint-Veerlekerk (Smetlede)

De Sint-Veerlekerk (ook: Sint-Pharaïldiskerk) is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Lede behorende plaats Smetlede, gelegen aan Smetlededorp 1. Geschiedenis De kerk werd in 1825 gebouwd in neoclassicistische stijl. In 1897 werd een transept, een koor en de bovenbouw van de toren toegevoegd. Gebouw Het betreft een georiënteerde bakstenen kruiskerk met half ingebouwde westtoren op vierkante plattegrond. De kerk bezit een biechtstoel in barokstijl van 1718 en een preekstoel van 1702. Het 19e-eeuws orgel werd vervaardigd door Pieter-Hubertus Anneessens en heeft voordien dienst gedaan in Edingen.
Kluizendok

Het Kluizendok is een dok in de haven van Gent op de linkeroever van het kanaal Gent-Terneuzen in Gent, met aanliggend bedrijventerrein (deels in Evergem). Het dok is over water bereikbaar via de Westerschelde en de sluizen van Terneuzen. Het dok heeft een diepgang van 13,5 m, maar de 4,2 kilometer lange kaaimuur is 18 m diep zodat dit dok schepen met een lading van 160 000 DWT kan ontvangen na onder andere de bouw van de Nieuwe Sluis in Terneuzen. Anno 2011 is het dok toegankelijk voor schepen tot 85 000 DWT. Rond het dok bevinden zich 400 ha gronden voor bedrijven. Het bedrijventerrein De Nest zorgt voor 160 hectare bijkomend industriegebied terwijl het geplande terrein Rieme-Noord in de toekomst goed is voor 100 hectare. Elf windturbines van 2 MW met een wieklengte van 35,5 m en een masthoogte van 98 m zorgen er voor energie voor circa 12 500 gezinnen. In december 2015 zijn vier nieuwe windturbines van het type Senvion 3.4M104 in gebruik genomen, met een vermogen van 3,4 MW, met een ashoogte van 98 m en een rotordiameter van 104 m. Koppelingsgebieden rond dit dok, zoals elders rond de Gentse haven, zorgen voor een buffergebied tussen de woonkernen en de industrie. Geschiedenis De stad Gent verwierf het terrein in 1975 met het oog op mogelijke havenuitbreiding. Voor de ontwikkeling moesten vele onteigeningen gebeuren, zoals de wijk het Zandeken. Met de aanleg werd eind 1996 begonnen. De sanering van de terreinen van het voormalige chemiebedrijf La Floridienne, dat hier van 1931 tot 1960 metaalzouten produceerde uit cyanide en zware metalen, vertraagde de aanleg aanzienlijk. Op 26 november 2010 kon het Kluizendok officieel worden geopend. De totale kostprijs bedroeg 195 miljoen euro. De kosten van het Kluizendok werden voor bijna 80% gedekt door de Vlaamse Overheid. De rest werd gefinancierd door de haven van Gent zelf. Per eind 2010 waren er al 13 bedrijven gevestigd en een stijging van het goederenoverslag via zeevaart met 8 tot 10 miljoen ton per jaar is te verwachten. Rondom het dok komt er in totaal 16 kilometer spoor. In 2018 werd aan de zuidkant van het Kluizendok door het kranenbedrijf Sarens tijdelijk de SGC-250 opgebouwd, met een maximale configuratie van 250 meter de grootste kraan te land ter wereld, vooraleer die te verschepen voor gebruik bij de bouw van de Britse kerncentrale Hinkley Point C. Interface Terminal Gent Sinds 2015 ligt aan de zuidkant van het Kluizendok (Marco Polostraat) een 4-modale containerterminal (toegang voor zeeschepen, binnenschepen, spoor en weg). De terminal is een samenwerking tussen Stukwerkers Groep en Masterbulk. Lineas opende in 2021 een dagelijkse spoorverbinding naar Segrate (Milaan) en in 2022 naar Piadena, beide in Noord-Italië.
Sint-Machariuskerk (Papegem)

De Sint-Machariuskerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Lede behorende plaats Papegem, gelegen aan de Papegemstraat 41. Geschiedenis In 1888 werd Papegem door een tyfusepidemie getroffen. In 1889 beloofde de bisschop van Gent een relikwie van Sint-Macharius aan de bewoners te schenken. Dezen bouwden in 1890 een kapel op grond van het Hof te Papegem, die in 1891 werd ingezegend. Hier rustte de relikwie. Voordat een echte kerk werd gebouwd was er al een kapel die als zodanig werd gebruikt. Dit was de Papeghemcapelle. In 1540 werd deze voor het eerst afgebeeld. Omstreeks 1625 werd deze kapel gesloopt. De bouwmaterialen werden gebruikt voor de bouw van de sacristie te Smetlede. De huidige kerk betreft een eenvoudige zaalkerk die fungeert als filiaalkerk van de parochie Vlierzele. De kerk heeft een plat dak, maar geen toren. Slechts aan een kruis, bevestigd naast het ingangsportaal, ziet men dat het een kerkgebouw betreft. De kerk werd gebouwd in 1958 en ingewijd in 1959.
St. Joseph's Church, Aalst

St. Joseph's Church (Dutch: Sint-Jozefkerk) is a neo-Gothic church with basilical construction, located in Aalst, East Flanders, Belgium. Work on the church started in 1868 and was completed in 1908. It is the tallest building in Aalst (91 m). History The parish church was built for the new neighbourhood on the Esplanadeplein, which was then located on the border of the city centre. The foundation stone was laid in 1868, and in 1873 the church was recognised as an additional parish church. The preliminary design was made by Joostens, his design was adapted and executed by Modeste de Noyette. The future of the church is uncertain due to serious stability problems. The church has been in a bad state for several years and has not been actively used since a few years after 2014. In this period, a new interpretation of the church was already being considered. However, in 2023, it was decided to restore the building. The restoration will cost €36 million and will be subsidised by the Flemish government. Organ Inside the church is an original organ made by the Vereecken brothers and Remi Rooms, built in the year 1900. Which has been protected since 1974. Gallery References
Sint-Lambertuskerk (Vlekkem)

De Sint-Lambertuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Erpe-Mere behorende plaats Vlekkem, gelegen aan Vlekkemdorp. Een oudere en lager gelegen kerk werd in 1858-1860 vervangen door het huidige bouwwerk. Het betreft een naar het westen georiënteerd bakstenen driebeukig kerkgebouw met ingebouwde oosttoren en driezijdig afgesloten koor. De altaren, de biechtstoel en het marmeren doopvont zijn 18e-eeuws. Uit dezelfde eeuw zijn een Sint-Lambertusbeeld en een Mariabeeld. In 1992 werd een nieuwe kruisweg aangebracht, vervaardigd door Herman De Somer. Het orgel werd in 1912 geplaatst en is afkomstig uit de Katelijnekerk uit Brussel. Hier zou het bespeeld zijn geweest door de beroemde organist Abraham Van den Kerckhoven.
Sint-Catharinakerk (Aalst)

De Sint-Catharinakerk is de voormalige begijnhofkerk van het Begijnhof, gelegen in de Oost-Vlaamse plaats Aalst, gelegen aan Begijnhof 40A. Geschiedenis In 1266 werd de eerste Begijnhofkerk, gewijd aan Sint-Catharina-van-de-Zavel, ingezegend. In 1786 werd deze kerk afgebroken en vervangen door een nieuwe kerk naar ontwerp van Jan De Staercke. Niet veel later werd het Begijnhof opgeheven. De nieuwe kerk werd gebouwd op het terrein van het -door Keizer Jozef II- opgeheven Wilhelmietenklooster. Vanaf 1794 werd de kerk door de Fransen nog gebruikt als Temple de la Loi. In 1801 werd de kerk weer opnieuw als zodanig in gebruik genomen. Ook toen het Begijnhof in de jaren '50 van de 20e eeuw werd afgebroken, bleef de kerk bestaan. Gebouw Het betreft een naar het zuidoosten georiënteerd gebouw in late classicistische stijl, gebouwd in baksteen en Naamse steen, waarvan de laatste als sloopmateriaal van de Wilhelmietenkerk afkomstig was. Vooral de ingangspartij, met zuilen en een driehoekig fronton, doet classicistisch aan. Interieur De kerk bezit een aantal 19e-eeuwse schilderijen. De preekstoel en de biechtstoelen zijn van eind 18e eeuw. Het tabernakel is afkomstig van de voormalige Wilhelmietenkerk. ook zijn er grafstenen uit de 17e en de 2e helft van de 18e eeuw, voornamelijk begijnen betreffende. Heden Sinds 30 oktober 2005 wordt de kerk gebruikt voor de Roemeens-orthodoxe eredienst. Op die datum werd de eerste Heilige Liturgie van de Roemeens-orthodoxe parochie in het gebouw gevierd. De parochie draagt de naam "parochie Heilige Apostel Andreas en Heilige Materne" (Roemeens: Parohia Sfântul Apostol Andrei și Sfântul Materne). Momenteel vinden er renovatiewerken plaats aan zowel het interieur als de buitenzijde van het gebouw.
Heilig Hartkerk (Aalst)

De Heilig Hartkerk is een parochiekerk in de Oost-Vlaamse plaats Aalst, gelegen aan de Heilig Hartlaan 38. Geschiedenis Deze kerk werd gebouwd in 1928-1929 naar ontwerp van E. van Overstraeten. De kerk werd in het 2e decennium van de 21e eeuw onttrokken aan de eredienst, werd in 2019 te koop gezet en kreeg na aankoop, vanaf 2021, de functie van buurtontmoetingsplaats. Gebouw Het betreft een georiënteerde bakstenen kruiskerk in neoromaanse stijl. De kerk heeft een naastgebouwde westtoren gedekt door een tentdak.
Sint-Martinuskerk (Gijzegem)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Aalst behorende plaats Gijzegem, gelegen aan Gijzegem-Dorp 20. Geschiedenis De parochie van Gijzegem bestond al in de 14e eeuw. De eerste gedocumenteerde pastoor is van 1562. De kerk werd in de 18e eeuw bouwvallig en werd in 1771 gesloopt. Een nieuwe kerk, naar ontwerp van Philippus Gobert, werd gebouwd. Deze kwam in 1772 al gereed. Gebouw Het betreft een driebeukig kerkgebouw met driezijdig afgesloten koor. De kerk is gebouwd in baksteen met gebruik ook van zandsteen. De voorgevel is gebouwd met blokken Lediaanse steen. Ingebouwd in de voorgevel, eveneens in Lediaanse steen, is de achtkante toren met peervormige spits, bekleed met leien. Interieur Het hoogaltaar van 1623 is afkomstig van de jezuïetenkerk te Gent. Oorspronkelijk was dit voorzien van het schilderij De marteldood van Sint-Livinus van Peter Paul Rubens dat zich tegenwoordig in Brussel bevindt. De zijaltaren zijn van 1773. Ze bevatten schilderijen door Daniël Herreyns namelijk: de Hemelvaart van Maria (1774) en Sint-Rochus en de pestlijders (1783). De communiebank is van 1773, de biechtstoelen zijn van 1774, de preekstoel is van 1779 en het Van Peteghem-orgel is van 1776. Overig kerkmeubilair is 19e-eeuws.
Stade du Pays de Charleroi

Stade du Pays de Charleroi je fotbalový stadion v Charleroi v Belgii. Byl postaven pro Mistrovství Evropy 2000 jako náhrada předešlého stadionu známého pod názvem Mambourg. Pro tento významný turnaj měl stanovenu kapacitu 30 000 míst, krátce po skončení šampionátu byla snížena na současných 25 000 diváků. Své domácí zápasy zde hraje klub R. Charleroi SC. Významné zápasy Mistrovství Evropy 2000 13. června 2000, Jugoslávie – Slovinsko 3:3 (Skupina C) 17. června 2000, Anglie – Německo 1:0 (Skupina A) 20. června 2000, Anglie – Rumunsko 2:3 (Skupina A) Kvalifikace na Mistrovství světa 2006 4. září 2004, Belgie – Litva 1:1 (kvalifikační skupina 7) Odkazy Reference Související články Seznam největších evropských stadionů podle kapacity Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Stade du Pays de Charleroi na Wikimedia Commons Stade du Pays de Charleroi na Worldstadiums.com (anglicky)