NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Voranava

Voranava (bělorusky Воранава nebo Вярэнаў – Vjarenaŭ, rusky Вороново – Voronovo, polsky Woronów, litevsky Voranavas) je sídlo městského typu v Hrodenské oblasti v Bělorusku. K roku 2018 v ní žilo přes šest tisíc obyvatel. Poloha a doprava Voranava leží u severovýchodní okraje Hrodenské oblasti nedaleko bělorusko-litevské hranice (a tím i hranice Evropské unie). Od Hrodna, správního střediska oblasti, je vzdálena 133 kilometrů severovýchodně. Nejbližší město v okolí jsou Šalčininkai ve Vilniuském kraji v Litvě ležící přímo na sever, nejbližší běloruské město je Lida ležící přímo na jih. Ve městě je železniční stanice na trati z Lidy do Vilniusu. Dějiny První zmínka o Voranavě je z 16. století. Odkazy Reference V tomto článku byly použity překlady textů z článků Woranawa na německé Wikipedii a Вярэнаў na běloruské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Voranava na Wikimedia Commons
Woranawa

Woranawa (belarussisch Воранава Woranawa, russisch Woronowo, polnisch Werenowo, litauisch Varanavas, historisch Blotno) ist eine Siedlung städtischen Typs in Belarus. Der Ort liegt in der Hrodsenskaja Woblasz. Einwohnerentwicklung 1865 – 468 1905 – 500 1921 – 1232 1976 – 3600 1990 – 6800 1996 – 6700 2004 – 6600 2005 – 6559 2006 – 6498 2007 – 6400 2008 – 6400 2015 – 6200 2016 – 6434 Weblinks
Voranava

Voranava or Voronovo (Belarusian: Воранава; Russian: Вороново; Polish: Woronów, Werenowo) is an urban-type settlement in Grodno Region, in western Belarus. It serves as the administrative center of Voranava District. It is located about 32 km (20 mi) from Lida and 13 km (8 mi) from the border with Lithuania. As of 2025, it has a population of 5,532. History Within the Grand Duchy of Lithuania and Polish–Lithuanian Commonwealth, Voranava was part of Vilnius Voivodeship. It was a private town of nobility, including the Goštautai and Scipio del Campo families. Jan Scipio del Campo founded a Piarist college in the town before 1738, which was later moved to Lida. In 1795, the town was annexed by the Russian Empire in the course of the Third Partition of Poland. From 1921 until 1939, Voranava was part of the Second Polish Republic. During World War II, in September 1939, the town was occupied by the Red Army and, on 14 November 1939, incorporated into the Byelorussian SSR. From 23 June 1941 until 11 July 1944, Voranava was occupied by Nazi Germany and administered as a part of the Generalbezirk Weißruthenien of Reichskommissariat Ostland. Population Distribution of the population by ethnicity according to the 2009 census: Gallery References External links Official website Website of Voronovo's newspaper Hotel in Voronovo Voranava, Belarus at JewishGen
Vóranava

Vóranava o Vóronovo (polaco: Werenowo o Woronów; bielorruso: Во́ранава; ruso: Во́роново; lituano: Varanavas) es un asentamiento de tipo urbano de Bielorrusia, capital del distrito homónimo en la provincia de Grodno. En 2017, la localidad tenía una población de 6427 habitantes. Cuatro quintas partes de los habitantes son étnicamente polacos.​ Se ubica unos 25 km al norte de Lida, sobre la carretera M11 que lleva a Vilna.​ Historia Se conoce la existencia de la localidad desde 1536, cuando era una finca rústica del Gran Ducado de Lituania denominada "Balotna". Desde finales del siglo XVI, Vóranava se menciona en documentos como un miasteczko. En el siglo XVII se estableció aquí un monasterio de escolapios. En la partición de 1795 pasó a formar parte el Imperio ruso, que desde 1801 lo integró en la gobernación de Grodno, aunque en 1842 pasó a la gobernación de Vilna. Su estatus de miasteczko fue confirmado por la administración rusa en 1846. A mediados del siglo XIX, dos tercios de sus habitantes eran judíos y el tercio restante estaba formado mayoritariamente por católicos polacos. Su desarrollo urbano comenzó en 1884, cuando se desarrolló como poblado ferroviario de la línea de Vilna a Lida, pasando de quinientos a mil quinientos habitantes.​​​ Su desarrollo urbano se frenó en la Primera Guerra Mundial y los conflictos que le sucedieron: entre 1915 y 1921 fue ocupada sucesivamente por tropas alemanas, bielorrusas y polacas, quedando finalmente en las fronteras de la Segunda República Polaca, que la integró en el voivodato de Nowogródek. En 1939 pasó a formar parte de la RSS de Bielorrusia, que en 1940 clasificó a la localidad como asentamiento de tipo urbano. Entre 1941 y 1944, los invasores alemanes asesinaron a más de mil quinientas personas en Vóranava y sus alrededores; muchas de las víctimas procedían de Lida y Vilna y fueron fusiladas junto a la carretera entre ambas ciudades. La Unión Soviética reconstruyó el asentamiento en las décadas siguientes como un pequeño núcleo industrial con hospital y escuela secundaria, que mantuvo una mayoría étnica polaca por hallarse en la zona de Bielorrusia con una mayor proporción de habitantes polacos.​​​ Referencias
Werenowo

Werenowo, Woronów, Werenów (biał. Воранава, trb. Woranawa; hist. Blotno) – osiedle typu miejskiego na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, siedziba rejonu werenowskiego, 32 km od Lidy, 13 km od granicy z Litwą; 6,3 tys. mieszkańców (2010). Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z roku 1536. Prywatne miasto szlacheckie położone było w końcu XVIII wieku w powiecie lidzkim województwa wileńskiego. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Werenów. Podczas okupacji hitlerowskiej, w lipcu 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 3000 osób. 23 maja 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali, część wywieziono do getta w Lidzie i do obozu koncentracyjnego na Majdanku. W mieście działają dwie parafie – rzymskokatolicka (pw. Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza) i prawosławna (pw. św. Aleksandra Newskiego). Znajduje się tu kościół księży pallotynów z 1995 roku, stojący w miejscu drewnianego kościoła zburzonego przez komunistów w 1967 roku oraz niewielka cerkiew prawosławna z 2000 r. 80% ludności to katolicy, większość mieszkańców ma pochodzenie polskie. Na werenowskim rynku stoi pomnik Lenina. Miasto ma dogodną komunikację autobusową z Wilnem, Lidą, Mińskiem i Grodnem. Znajduje się tu przystanek kolejowy Werenowo, położony przy linii kolejowej Wilno–Lida. Nazwa Miejscowość współcześnie nosi nazwę białoruską Воранава (trl. Voranava, trb. Woranawa) oraz rosyjską Вороново (trl. Voronovo, trb. Woronowo). Do XVIII w. miejscowość nazywała się Błotno, później stosowane były różne formy nazwy współczesnej: Woronów, Werenów, Woronowo. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości przyjęto dla miejscowości nazwę Woronowo, która to była stosowana urzędowo do 1929 r. – wówczas została zmieniona na formę Werenowo (stosowaną nieformalnie już wcześniej, np. na mapach). Po 1929 r. w publikacjach urzędowych stosowana była wyłącznie forma Werenowo, natomiast w polskich publikacjach współczesnych przeważnie stosowane są nazwy Woronów i Woronowo. Białoruscy Polacy używają głównie nazwy Werenowo. Flaga i herb Flaga i herb Werenowa zostały ustanowione 17 lipca 2006 zarządzeniem prezydenta Białorusi nr 455. Liczba ludności 1865 – 468 osób, w tym 333 Żydów, 117 katolików, 18 prawosławnych, 1905 – 500 1921 – 1232 1976 – 3,6 tys. 1990 – 6,8 tys. 1996 – 6,7 tys. 2004 – 6,6 tys. 2005 – 6559 2006 – 6498 2007 – 6,4 tys. 2008 – 6,4 tys. Galeria Zobacz też Kościół Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Woronowie Cerkiew św. Aleksandra Newskiego w Werenowie Przypisy Linki zewnętrzne Błotno, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 252 . Woronów, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIII: Warmbrun – Worowo, Warszawa 1893, s. 955 .
Воранава

Воранава или Вороново (бел. Воранава; рус. Вороново; пољ. Woronów) насељено је место са административним статусом варошице (городской посёлок) у западном делу Републике Белорусије. Административно припада Воранавском рејону (чији је административни центар) Гродњенске области. Према подацима из 2010. у вароши је живело 6.300 становника. Географија Варошица се налази на око 30 км северније од града Лиде и на око 13 км јужније од границе са Литванијом и граничног прелаза Бењакони. Од административног центра рејона града Гродна удаљен је 133 км северозападно. Историја Насеље се у писаним изворима први пут помиње 1536. под називом Балотноја, као део Велике Кнежевине Литваније. Године 1795. постаје делом Руске Империје, и у саставу руске државе остаје све до 1921. када постаје делом Пољске. Делом Белорусије је од 1939. (тада Белоруска ССР). Статус рејонског центра и административни статус вароши носи од 1940. године. Демографија Према статистичким подацима из 2010. у вароши је живело 6.300 становника, а већину популације (преко 80%) чинили су Пољаци и свега 10,5% Белоруси. Види још Воранавски рејон Гродњенска област Референце Спољашње везе Службена веб страница Положај насеља на мапи припадајућег рејона Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (15. фебруар 2020) Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.2, кн.2. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2005. 520с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 978-985-11-0330-6. ISBN 978-985-11-0302-3 Службена веб страница Воранавског рејона Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (4. децембар 2019) Списак насељених места у Републици Белорусији
Voranava (ort)

Voranava (belarusiska: Воранава) är en köping i Belarus. Den ligger i voblasten Hrodna voblast, i den nordvästra delen av landet, 150 km väster om huvudstaden Horad Mіnsk. Voranava ligger 172 meter över havet och antalet invånare är 6 434. Natur och klimat Terrängen runt Voranava är platt. Runt Voranava är det ganska glesbefolkat, med 31 invånare per kvadratkilometer.. Voranava är det största samhället i trakten. I omgivningarna runt Voranava växer i huvudsak blandskog. Se även Stadsliknande samhällen i Hrodna voblasć Vitrysslands stadsliknande samhällen Referenser Kommentarer Källor
Bragin

Bragin (rusky Брагин, bělorusky Брагін) je běloruské sídlo městského typu, které se nachází v Gomelské oblasti. Nachází se poblíž Poleské státní radiačně-ekologické rezervace, vytvořené po černobylské havárii, v důsledku které se přestěhovalo do míst nezasažených radioaktivním spadem již 1 651 rodin (4 892 osob). Geografie Geografické umístění Nachází se 119 km jihozápadně od Homelu, 357 km jižně od Minsku a 28 km od vlakového nádraží Chojniki (na lince Chojniki — Homel). Vodní soustava Důležitou řekou v oblasti je Braginka. Na jihu jsou odvodňovací kanály. V současné době jsou řeka a její kanály v hrozivém stavu. Společnost aktivně pracuje na zlepšení a čistí řeku. Historie Sídlo je poprvé zmíněno v Ipatěvském spise v roce 1147 jako významné město v Kyjevské Rusi. Nacistické vyhlazování Značná část obyvatelstva byla tradičně židovského původu. Do konce 19. století, 2 254 ze 4 311 obyvatel byli Židé. Mnoho Židů v této oblasti bylo zabito německými vojsky během druhé světové války: Černobylská havárie V důsledku černobylské havárie byla oblast Braginu kontaminována radioaktivitní spadem. Celkem 52 osad bylo přesídleno a 9 zasypáno půdou. Jen z Braginu se samo odstěhovalo 1 651 rodin (4 892 osob). Obyvatelstvo Bragin je mnohonárodnostní sídlo. V současné době jsou zde zástupci téměř všech národností bývalého Sovětského svazu, převážně ale původní obyvatelstvo — Bělorusové, Ukrajinci a Rusové. Doprava Silnice spojuje města i obce Chojniki, Komarno, Rečyca, Loev, Homel a Žiliči. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Брагин (городской посёлок) na ruské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Bragin na Wikimedia Commons
Brahin (Siedlung)

Brahin (belarussisch Брагін; russisch Брагин Bragin) ist eine Siedlung städtischen Typs im Südwesten der belarussischen Homelskaja Woblasz und das administrative Zentrum des Rajons Brahin mit etwa 3700 Einwohnern. Geschichte Die Ortschaft wurde als eine der größten Städte des Fürstentums Kiew 1147 erstmals in der Hypatiuschronik schriftlich erwähnt. Bei Brahin wurde 1807 ein nach der Ortschaft benannter Meteorit gefunden. Infolge der Nuklearkatastrophe von Tschernobyl im 45 km südlich liegenden Kernkraftwerk Tschernobyl wurde die Siedlung, wie der gesamte Rajon, 1986 radioaktiver Kontamination ausgesetzt und ist seitdem eine der am stärksten von der Katastrophe betroffenen Ortschaften. 2016 wurde in Brahin mit einer Fläche von mehr als 41 Hektar und einer Nennleistung von 18,48 MW das größte belarussische Solarkraftwerk in Betrieb genommen. Geografische Lage Brahin liegt auf 113 m Höhe am Ufer der Brahinka, einem 179 km langen, linken Nebenfluss des Prypjat am Rand der Sperrzone von Tschernobyl nahe der ukrainischen Grenze. Die Siedlung befindet sich etwa 100 km südwestlich von Homel und 350 km südöstlich von Minsk. In der Ortschaft trifft die Fernstraße P–125 (H–42–79) auf die P–35. Bevölkerungsentwicklung Quellen:1923–2019, 1939 Weblinks Artikel zur Ortschaft (russisch) Einzelnachweise
Brahin, Belarus

Brahin, or Bragin, is an urban-type settlement in Gomel region, in south-eastern Belarus. It serves as the administrative center of Brahin district. It stands on the banks of the Brahinka River, 28 kilometres (17 mi) from the nearest railway (Khoiniki station). As of 2025, it has a population of 4,579. History The settlement is first mentioned in the Hypatian Codex in 1147 as an important town in Kievan Rus'. In 1511 Brahin was granted new privileges by King Sigismund I the Old. Since the late 16th century, it was a possession of the Wiśniowiecki family. It was administratively located in the Minsk Voivodeship of the Polish–Lithuanian Commonwealth. A significant part of Brahin's population traditionally was of Jewish descent. By the end of 19th century, 2,254 of 4,311 inhabitants were Jewish. During World War II, Brahin was under German occupation from 28 August 1941 to 23 November 1943. A Nazi prison was operated in the town. Many Jews in the area were killed by the German forces during that time: On September 13, 1941, the Jews of Bragin were ordered to gather in a school for the purposes of selecting a monitor and his deputy, but when 300 Jews came at the indicated time the school they were surrounded by Germans and closed. After that, Jews were led out in groups to the edge of the village and shot. As a result of the Chernobyl disaster, areas of the Brahin district were radioactively contaminated. 52 settlements were resettled, 9 of which are buried. From Brahin itself 1,651 families (4,892 people) were resettled. Climate Notable residents Siarhiej Palujan (1890–1910), Belarusian writer and publicist Notes References External links Media related to Brahin at Wikimedia Commons Brahin Archived 2008-06-16 at the Wayback Machine at Belarus.by
Brahin

Brahin o Braguin (bielorruso: Бра́гін; ruso: Бра́гин; yidis: בּראָהין Brohin) es un asentamiento de tipo urbano de Bielorrusia, capital del distrito homónimo en la provincia de Gómel. En 2022, el asentamiento tenía una población de 4507 habitantes.​ Se conoce la existencia del pueblo desde 1147, cuando se menciona en el Códice de Hipacio. Perteneció al principado de Kiev, que a mediados del siglo XVI se integró en el Gran Ducado de Lituania. En la partición de 1793, Brahin pasó a pertenecer al Imperio ruso. En 1926 se integró en la RSS de Bielorrusia, que en 1938 le dio el estatus de asentamiento de tipo urbano. Desde 1986, el entorno de Brahin es una de las áreas más afectadas por las consecuencias del accidente de Chernóbil.​​ Se ubica unos 50 km al suroeste de la capital provincial Gómel, cerca de la frontera con Ucrania marcada por el río Dniéper y en el entorno de la reserva radioecológica estatal de Polesia.​ Referencias
Brahine (Biélorussie)

Brahine (en biélorusse : Брагiн) ou Braguine (en russe : Брагин) est une commune urbaine de la voblast de Homiel ou oblast de Gomel, en Biélorussie, et le centre administratif du raïon de Brahine. Sa population s'élevait à 3 662 habitants en 2017. Géographie Brahine est arrosée par la rivière Brahinka et se trouve à 88 km au sud-ouest de Homiel ou Gomel et à 298 km au sud-est de Minsk. Histoire La localité est mentionnée pour la première fois dans la Chronique d'Ipatiev, en 1147, comme une ville importante de la principauté de Kiev. En 1897, la ville, qui appartenait à la Zone de Résidence obligatoire des sujets juifs de l'Empire russe abritait une communauté de 2 254 personnes, soit 52,3 % de la population totale. Brahine reçut le statut de commune urbaine en 1938. La communauté juive fut détruite pendant la Seconde Guerre mondiale. La ville a perdu plus du tiers de sa population (37,2 %) à la suite de la catastrophe de Tchernobyl, dont elle est proche et qui l'a beaucoup affectée. Population Recensements (*) ou estimations de la population : Transports La gare ferroviaire la plus proche se trouve à Khoïniki, à 28 km de Brahine. Notes et références Liens externes (ru) Cartes topographiques Portail de la Biélorussie
Brahin

Brahin, Brahiń (błr. Брагін; ros. Брагин, Bragin) – osiedle typu miejskiego na Białorusi w obwodzie homelskim. Siedziba administracyjna rejonu brahińskiego. Osiedle jest położone nad rzeką Brahinką, 28 km od najbliższej stacji kolejowej (w Chojnikach) i liczy 3,9 tys. mieszkańców (2010). Prywatne miasto szlacheckie położone było w powiecie kijowskim województwa kijowskiego, własność Jeremiego Wiśniowieckiego w latach 30 i 40. XVII wieku. Historia Brahin został pierwszy raz wspomniany w Latopisie Ipatijewskim w 1147 roku, jako ważny gród Rusi Kijowskiej. W 1574 roku zamek wraz z miastem i dobrami ziemskimi został przekazany książętom Wiśniowieckim. Według inwentarza z tego samego roku zamek w Brahiniu był otoczony wodą. W roku 1603 na należącym do Adama Wiśniowieckiego zamku brahińskim pojawił się zbiegły z Moskwy Grigorij Otriepiew i oświadczył, że jest cudownie ocalałym carewiczem Dymitrem. Podczas wojny w latach 1654–1667 Brahiń i tamtejszy niewielki zamek zostały spalone przez oddziały moskiewskie. W miejscu zamku funkcjonował w późniejszym okresie dwór. Po rozbiorach Rzeczypospolitej znaczącą częścią populacji miasteczka stała się ludność pochodzenia żydowskiego. Do końca XIX wieku, 2254 osoby z 4311 mieszkańców były Żydami. Wielu Żydów z okolic zostało zabitych przez wojska niemieckie podczas trwania II wojny światowej: Przypisy Linki zewnętrzne Brahin, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 348 .
Брагин

Брагин (бел. Брагін; рус. Брагин) насељено је место са административним статусом варошице (городской посёлок) на крајњем југоистоку Републике Белорусије. Административно припада Брагинском рејону (чији је уједно и административни центар) Гомељске области. Према подацима са пописа становништва 2009. у вароши је живело 3.954 становника. Географија Насеље лежи у горњем делу тока реке Брагинке (притоке реке Припјат) на око 119 км југозападно од главног града области Гомеља и око 357 км јужно од главног града земље Минска. Историја Према налазима археолошких истраживања, на месту данашњег насеља постојало је древно насеље у периоду од XI до XIII века. Први писани подаци о насељу потичу из 1147. и односе се на сукобе између черниговског и кијевског кнеза за превласт на овом подручју. Године 1187. кијевски књаз Рјурик Растиславич поклонио је насеље Брагин жени свог сина Растислава. Монголско-татарске хорде су спалиле град 1241. године. Године 1360. Брагин постаје део Велике Литванске кнежевине. Подручје Брагина било је центар снажног козачког отпора против Пољака у устанцима Богдана Хмељницког 1648—1654. У састав Руске Империје улази 1873. након распада Пољско-литванске државе. Према подацима из 1905. у насељу је живело око 3 хиљаде људи и постојале су две цркве и школа. Совјетска власт на том подручју успостављена је у новембру 1917. године. Демографија Према подацима статистичког завода Белорусије за 2009. варошица Брагин је имала 3.954 становника. Као последица Чернобиљске хаварије из 1986. и повећаног степена радиоактивности, из најугроженијих делова Брагина у сигурнија подручја пресељено је око 5.000 становника. Саобраћај Насеље је друмским правцима повезано са околним већим градовима (са Хојничима, Камарином, Речицом, Лојевом и Гомељом). Види још Брагински рејон Гомељска област Брагинка Референце Спољашње везе Профил Брагинског рејона Брагин на мапи Брагинског рејона Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (24. август 2010) Хералдика варошице Брагин
Brahіn

Brahin (belarusiska: Брагін, även ryska: Брагин: Bragin) är en köping i Belarus. Den ligger i Homels voblast, i den sydöstra delen av landet, 300 km sydost om huvudstaden Mіnsk. Brahin ligger 113 meter över havet och antalet invånare är 3 698. Brahin är huvudort i Brahіn rajon. Natur och klimat Terrängen runt Brahin är mycket platt. Runt Brahіn är det mycket glesbefolkat, med 6 invånare per kvadratkilometer.. Det finns inga andra samhällen i närheten. Omgivningarna runt Brahіn är en mosaik av jordbruksmark och naturlig växtlighet. Se även Stadsliknande samhällen i Homel voblast Belarus stadsliknande samhällen Referenser Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Brahіn.﻿
Surazh, Vitebsk region

Surazh (Belarusian: Сураж, romanized: Suraž; Russian: Сураж) is an urban-type settlement in Vitebsk District, Vitebsk Region, Belarus. It is located approximately 45 kilometres (28 mi) northeast from the city of Vitebsk. It is situated at the crossing of the Daugava (or Western Dvina) and Kasplya rivers. As of 2025, it has a population of 647. History The town was founded in 1564 by voivode of Witebsk Stefan Zbaraski on the order of King Sigismund II Augustus as a defensive stronghold against possible Muscovite attacks. In 1570 he granted various privileges, including two annual fairs to attract settlers. In 1580, Polish forces under hetman Jan Zamoyski stayed in the town before recapturing Velizh. In 1616, the town was burned down by Russian troops. Following the First Partition of Poland (1772), it was annexed by Russia, and from 1802 it was administratively located in the Vitebsk Governorate. It hosted the main quarters of Napoleonic Viceroy of Italy Eugène de Beauharnais during the French invasion of Russia of 1812. In 1870 there were 70 craftsmen in the town, and in 1891 there were 67 industrial plants in the town, which employed 1,279 people. Two annual fairs were held in the town in the late 19th century. In 1897, the ethnic make-up, by mother tongue, was 51.5% Belarusian, 45.7% Jewish, and 2.1% Russian. Jewish community Surazh was a shtetl, with a Jewish population of 1,246 in 1900. In 1917, there were 6 synagogues. All of them were wooden, except one made out of stone. There were 461 Jews in Surazh in 1939 (15.4 % of the total population). The village was under German occupation from 1941 to 1943. Einsatzkommando 9 carried out the murder of the Jews of Surazh in conjunction with an antipartisan operation. On August 12, 1941, between 600 and 750 Jews were gathered by the Germans on the location of the former printing office in Surazh. Then, they were taken and shot behind the linen factory, 2 km away from the village, in pits of the ravine, known as Loubtchyno. The bodies of the victims were exhumed and reburied after the war in the Jewish cemetery. References External links Surazh administration website