NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Wielka Borkowszczyzna

Wielka Borkowszczyzna (biał. –ялікая Боркаўшчына, ros. –еликая Борковщина) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeczańskim, w sielsowiecie Lebiedziewo. W XIX w. siedziba okręgu wiejskiego. Należała do gminy Bienica. Historia W czasach zaborów wieś w okręgu wiejskim Wielka Borkowszczyzna, w gminie Bienica, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1865 roku liczyła 38 dusz rewizyjnych. W latach 1921–1945 dwie wsie. Jedna leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wilejskim, od 1927 roku w powiecie mołodeczańskim, w gminie Lebiedziewo, druga w powiecie oszmiańskim (od 1927 roku w powiecie mołodeckim), w gminie Bienica. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 17 osób, wszystkie było wyznania prawosławnego i zadeklarowały białoruską przynależność narodową. Były tu 3 budynki mieszkalne. W 1931 pierwszą w 3 domach zamieszkiwało 17 osób, drugą w 32 domach zamieszkiwało 139 osób. Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Lebiedziewie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Mołodecznie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Lebiedziewie. W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR. Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi. Przynależność państwowa i administracyjna ? – 1917 Imperium Rosyjskie, gubernia wileńska, powiat oszmiański 1917–1919 Rosyjska FSRR 1919–1920 Polska, Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich, okręg wileński 1920 Rosyjska FSRR 1920–1922 Litwa Środkowa, powiat oszmiański 1922–1945 Polska województwo: Ziemia Wileńska (1922–1926) wileńskie (od 1926) powiat: oszmiański (1920–1927) mołodeczański (od 1927) 1945–1991 ZSRR, Białoruska SRR od 1991 Białoruś Uwagi Przypisy Bibliografia Borkowszczyzna (2), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 315 . Borkowszczyzna Wielka, wieś, powiat oszmiański, gmina Bienica, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 147 . Wielka Borkowszczyzna na mapie WIG Witold Sienkiewicz, Elżbieta Olczak: Dzieje Polski. Atlas ilustrowany. Warszawa: Demart SA, 2007. ISBN 978-83-7427-363-3.
Велика Борківщина

Велика Борківщина (біл. вёска Вілікая Боркаўшчына) — село в складі Молодечненського району Мінської області, Білорусь. Село підпорядковане Лебедівській сільській раді, розташоване в західній частині області. Джерела «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 1. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2010. — 736 с.: іл. ISBN 978-985-11-0302-3. «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 2. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2011. — 464 с.: іл. ISBN 978-985-11-0554-6. «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 3. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2012. — 624 с.: іл. ISBN 978-985-11-0636-9. Посилання Вебресурс Молодечненського району [Архівовано 9 червня 2013 у Wayback Machine.] Каталог сіл Молодечненського району [Архівовано 4 липня 2013 у Wayback Machine.]
Witowce

Witowce (biał. Вітаўцы; ros. Витовцы) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Dołhinów. Historia W czasach zaborów wieś w okręgu wiejskim Dołhinów, w gminie Dołhinów, w powiecie wilejskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku liczyła 92 mieszkańców (47 dusz rewizyjnych) w 12 domach. Należała do dóbr Dołhinów, własność Kamieńskich. W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wilejskim, w gminie Dołhinów. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 163 osoby, 157 było wyznania rzymskokatolickiego a 6 prawosławnego. Jednocześnie 156 mieszkańców zadeklarowało polską, 6 białoruską a 1 inną przynależność narodową. Było tu 27 budynków mieszkalnych. W 1931 w 36 domach zamieszkiwało 170 osób. Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Dołhinowie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Krzywiczach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Dołhinowie. W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR. Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi. Do 2013 w sielsowiecie Ścieszyce. Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Witowce, wieś, powiat wilejski, gmina Dołhinów, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIII: Warmbrun – Worowo, Warszawa 1893, s. 678 .
Вітовці (Вілейський район)

Вітовці (біл. вёска Вітаўцы) — село в складі Вілейського району Мінської області, Білорусь. Село підпорядковане Довгинівській сільській раді, розташоване в північній частині області. Історія У 1921–1945 роках застінок знаходилось у Польщі, у Вільнюській воєводстві, Вілейського повіту, гміні Довгиново. Населення 1866 рік - 92 люди, 12 будинки 1921 рік - 163 люди, 27 будинки. 1931 рік - 170 люди, 36 будинки. Примітки Джерела «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя.» Т.6, Менска вобласьць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн Посилання Інформація про Вілейський район Каталог сіл Вілейського району [Архівовано 4 липня 2013 у Wayback Machine.] Witowce, wieś, powiat wilejski, gmina Dołhinów // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. — Warszawa : Druk «Wieku», 1893. — Т. XIII. — S. 678. (пол.)
Дунай (Білорусь)

Дунай — (біл. вёска Дунай), село (веска) в складі Логойського району розташоване в Мінській області Білорусі, підпорядковане Заріченській сільській раді. Село Дунай розташоване в центральних районах Білорусі, у північній частині Мінської області - орієнтовне розташування [Архівовано 25 серпня 2011 у WebCite]. Джерела «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 1. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2010. — 736 с.: іл. ISBN 978-985-11-0302-3. (біл.) «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 2. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2011. — 464 с.: іл. ISBN 978-985-11-0554-6. (біл.) «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 3. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2012. — 624 с.: іл. ISBN 978-985-11-0636-9. (біл.) Див. також Адміністративний поділ Білорусі Список міст Білорусі Селища міського типу Білорусі Райони Білорусі Посилання Інформація про Логойський район [Архівовано 30 січня 2021 у Wayback Machine.] Каталог сіл Логойського району [Архівовано 2 травня 2013 у Wayback Machine.]
Koniuchy (rejon mołodecki)

Koniuchy (biał. Канюхі, ros. Конюхи) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Połoczany. Historia W czasach zaborów wieś w gminie Połoczany, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 liczyła 64 dusz rewizyjnych, należała do dóbr Raczkowo. W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wołożyńskim, a od 1927 w powiecie mołodeckim, w gminie Połoczany. W 1931 w 48 domach zamieszkiwały 264 osoby. Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Horodziłowie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Mołodecznie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Połoczanach. Przynależność państwowa i administracyjna ? – 1917 Imperium Rosyjskie, gubernia wileńska, powiat oszmiański 1917–1919 Rosyjska FSRR 1919–1920 Polska, Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich, okręg wileński, powiat oszmiański 1920–1920 Rosyjska FSRR 1920–1945 Polska województwo: okręg nowogródzki (1920–1921) nowogródzkie (1921–1927) wileńskie (od 1927) powiat: wołożyński (1920–1927) mołodecki (od 1927) 1945–1991 ZSRR, Białoruska SRR od 1991 Białoruś Uwagi Przypisy Bibliografia Koniuchy (13), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 115 . Koniuchy na mapie WIG Witold Sienkiewicz, Elżbieta Olczak: Dzieje Polski. Atlas ilustrowany. Warszawa: Demart SA, 2007. ISBN 978-83-7427-363-3.
Конюхи (Молодечненський район)

Конюхи (біл. вёска Канюхі) — село в складі Молодечненського району Мінської області, Білорусь. Село підпорядковане Полочанській сільській раді, розташоване в західній частині області. Джерела «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 1. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2010. — 736 с.: іл. ISBN 978-985-11-0302-3. «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 2. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2011. — 464 с.: іл. ISBN 978-985-11-0554-6. «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 3. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2012. — 624 с.: іл. ISBN 978-985-11-0636-9. Посилання Вебресурс Молодечненського району [Архівовано 9 червня 2013 у Wayback Machine.] Каталог сіл Молодечненського району [Архівовано 4 липня 2013 у Wayback Machine.]
Korytnica (obwód miński)

Korytnica (biał. Карытніца; ros. Корытница) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Ilia. Historia W czasach zaborów wieś prywatna w powiecie wilejskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku liczyła 109 mieszkańców w 9 domach. W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wilejskim, w gminie Ilia. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 200 osób, 35 było wyznania rzymskokatolickiego a 165 prawosławnego. Jednocześnie 27 mieszkańców zadeklarowało polską,172 białoruską a 1 inną przynależność narodową. Było tu 30 budynków mieszkalnych. W 1931 w 37 domach zamieszkiwało 205 osób. Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Ilji. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Ilii i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Ilii. W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR. Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi. Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Korytnica, wieś, powiat wilejski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 429 .
Коритниця (Вілейський район)

Коритниця (біл. вёска Карытніца) — село в складі Вілейського району Мінської області, Білорусь. Село підпорядковане Іллінській сільській раді, розташоване в північній частині області. Історія У 1921–1945 роках застінок знаходилось у Польщі, у Вільнюськім воєводстві, Вілейського повіту, у гміні Ілля. Населення 1866 рік — 109 людини, 9 будинків 1921 рік — 200 людини, 30 будинків. 1931 рік — 205 людини, 37 будинків. Примітки Джерела «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя.» Т.6, Менска вобласьць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн Посилання Інформація про Вілейський район Каталог сіл Вілейського району [Архівовано 4 липня 2013 у Wayback Machine.] Korytnica, wieś, powiat wilejski // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. — Warszawa : Druk «Wieku», 1883. — Т. IV. — S. 429. (пол.)
Krzywoznaki

Krzywoznaki (biał. Крывазнакі; ros. Кривознаки) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Dołhinów. Historia W czasach zaborów wieś w powiecie wilejskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1866 liczyła 110 mieszkańców i 10 domów. W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wilejskim, w gminie Dołhinów. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 193 osoby, 174 było wyznania rzymskokatolickiego a 19 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Było tu 30 budynków mieszkalnych. W 1931 w 32 domach zamieszkiwały 182 osoby. Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Dołhinowie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Dołhinowie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Dołhinowie. W 1922 roku była tu umiejscowiona placówka 44 batalionu Straży Granicznej. W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR. Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi. Od 2009 do 2013 w sielsowiecie Ścieszyce. Uwagi Przypisy Bibliografia Wykaz placówek niektórych batalionów Straży Granicznej, 1922 → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin. (sygn.161/52.) Linki zewnętrzne Krzywoznaki, wieś, powiat wilejski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 813 .
Кривознаки

Кривознаки (біл. вёска Крівазнакі) — село в складі Вілейського району Мінської області, Білорусь. Село підпорядковане Стешицькій сільській раді, розташоване в північній частині області. Історія У 1921–1945 роках застінок знаходилось у Польщі, у Вільнюській воєводстві, Вілейського повіту, гміні Довгиново. Населення 1866 рік - 110 люди, 10 будинки 1921 рік - 193 люди, 30 будинки. 1931 рік - 182 люди, 32 будинки. Примітки Джерела «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 1. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2010. — 736 с.: іл. ISBN 978-985-11-0302-3. (біл.) «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 2. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2011. — 464 с.: іл. ISBN 978-985-11-0554-6. (біл.) «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 3. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2012. — 624 с.: іл. ISBN 978-985-11-0636-9. (біл.) Див. також Адміністративний поділ Білорусі Список міст Білорусі Селища міського типу Білорусі Райони Білорусі Посилання Інформація про Вілейський район Каталог сіл Вілейського району [Архівовано 4 липня 2013 у Wayback Machine.] Krzywoznaki, wieś, powiat wilejski // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. — Warszawa : Druk «Wieku», 1883. — Т. IV. — S. 813. (пол.)
Łobaczówka (Białoruś)

Łobaczówka (biał. Лабачоўка, ros. Лобачёвка) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeczańskim, w sielsowiecie Lebiedziewo. Historia W czasach zaborów wieś w powiecie wilejskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wilejskim, od 1927 roku w powiecie mołodeczańskim, w gminie Lebiedziewo. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 150 osób, 5 było wyznania rzymskokatolickiego a 145 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali białoruską przynależność narodową. Było tu 25 budynków mieszkalnych. W 1931 w 33 domach zamieszkiwało 168 osób. Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Lebiedziewie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Mołodecznie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Lebiedziewie. W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR. Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi. Uwagi Przypisy Bibliografia Łobaczówka na mapie WIG
Лобачівка (Молодечненський район)

Лобачівка (біл. вёска Лабачоўка) — село в складі Молодечненського району Мінської області, Білорусь. Село підпорядковане Лебедівській сільській раді, розташоване в західній частині області. Джерела «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 1. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2010. — 736 с.: іл. ISBN 978-985-11-0302-3. «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 2. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2011. — 464 с.: іл. ISBN 978-985-11-0554-6. «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 3. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2012. — 624 с.: іл. ISBN 978-985-11-0636-9. Посилання Вебресурс Молодечненського району [Архівовано 9 червня 2013 у Wayback Machine.] Каталог сіл Молодечненського району [Архівовано 4 липня 2013 у Wayback Machine.]
Lalkowszczyzna

Lalkowszczyzna (biał. Лялькаўшчына, ros. Ляльковщина) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeczańskim, w sielsowiecie Gródek. Historia W czasach zaborów wieś w powiecie wilejskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wilejskim, od 1927 roku w powiecie mołodeczańskim, w gminie Gródek. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 92 osoby, 48 było wyznania rzymskokatolickiego a 44 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Były tu 22 budynki mieszkalne. W 1931 w 22 domach zamieszkiwało 128 osób. Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Chożowie i prawosławnej w Gródku. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Rakowie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Gródku. W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR. Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi. Przynależność państwowa i administracyjna ? – 1917 Imperium Rosyjskie, gubernia wileńska, powiat wilejski 1917–1919 Rosyjska FSRR 1919–1920 Polska, Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich, okręg wileński 1920 Rosyjska FSRR 1920–1945 Polska województwo: nowogródzkie (1921–1922) Ziemia Wileńska (1922–1926) wileńskie (od 1926) powiat: wilejski (1920–1927) mołodeczański (od 1927) 1945–1991 ZSRR, Białoruska SRR od 1991 Białoruś Uwagi Przypisy Bibliografia Lalkowszczyzna na mapie WIG Witold Sienkiewicz, Elżbieta Olczak: Dzieje Polski. Atlas ilustrowany. Warszawa: Demart SA, 2007. ISBN 978-83-7427-363-3.
Ляльківщина

Ляльківщина (біл. вёска Лялькоўшчіна) — село в складі Молодечненського району Мінської області, Білорусь. Село підпорядковане Хожівській сільській раді, розташоване в західній частині області. Історія У 1921–1945 роках село знаходилось у Польщі, у Вільнюській воєводстві, Вілейського повіту, c 1927 Молодечненського повіту гміні Гарадок. Населення 1921 рік - 92 люди, 22 будинки. 1931 рік - 128 люди, 22 будинки. Примітки Джерела «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 1. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2010. — 736 с.: іл. ISBN 978-985-11-0302-3. «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 2. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2011. — 464 с.: іл. ISBN 978-985-11-0554-6. «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 3. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2012. — 624 с.: іл. ISBN 978-985-11-0636-9. Посилання Вебресурс Молодечненського району [Архівовано 9 червня 2013 у Wayback Machine.] Каталог сіл Молодечненського району [Архівовано 4 липня 2013 у Wayback Machine.]
Mała Borkowszczyzna

Mała Borkowszczyzna (biał. Малая Боркаўшчына, ros. Малая Борковщина) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim, w sielsowiecie Lebiedziewo. Historia W czasach zaborów wieś w gminie Bienica, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1865 roku liczyła 23 dusze rewizyjne, należała do dóbr Malinowszczyzna. W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wilejskim, od 1927 roku w powiecie mołodeczańskim, w gminie Lebiedziewo. Powszechny Spis Ludności z 1921 roku nie podał danych dotyczących miejscowości. W 1931 w 23 domach zamieszkiwało 110 osób. Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Lebiedziewie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Mołodecznie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Lebiedziewie. W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR. Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi. Przynależność państwowa i administracyjna ? – 1917 Imperium Rosyjskie, gubernia wileńska, powiat oszmiański 1917–1919 Rosyjska FSRR 1919–1920 Polska, Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich, okręg wileński 1920 Rosyjska FSRR 1920–1922 Litwa Środkowa, powiat oszmiański 1922–1945 Polska województwo: Ziemia Wileńska (1922–1926) wileńskie (od 1926) powiat: oszmiański (1920–1927) mołodecki (od 1927) gmina Bienica 1945–1991 ZSRR, Białoruska SRR od 1991 Białoruś Uwagi Przypisy Bibliografia Borkowszczyzna Mała, wieś, powiat oszmiański, gmina Bienica, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 206 . Mała Borkowszczyzna na mapie WIG Witold Sienkiewicz, Elżbieta Olczak: Dzieje Polski. Atlas ilustrowany. Warszawa: Demart SA, 2007. ISBN 978-83-7427-363-3.
Мала Борківщина

Мала Борківщина (біл. вёска Малая Баркоўшчіна) — село в складі Молодечненського району Мінської області, Білорусь. Село підпорядковане Лебедівській сільській раді, розташоване в західній частині області. Джерела «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя.» Т.6, Менска вобласьць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 1. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2010. — 736 с.: іл. ISBN 978-985-11-0302-3. «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 2. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2011. — 464 с.: іл. ISBN 978-985-11-0554-6. «Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах» Т.8, кн. 3. Мінская вобласьць. Рэдкалегія: Т. У. Бялова (дырэктар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2012. — 624 с.: іл. ISBN 978-985-11-0636-9. Посилання Вебресурс Молодечненського району [Архівовано 9 червня 2013 у Wayback Machine.] Каталог сіл Молодечненського району [Архівовано 4 липня 2013 у Wayback Machine.]
Ejsymonty Małe

Ejsymonty Małe (biał. Малыя Эйсманты; ros. Малые Эйсмонты) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie brzostowickim, w sielsowiecie Olekszyce. W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżała w Polsce, w województwie białostockim, w powiecie grodzieńskim. Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 231 osób, 192 były wyznania rzymskokatolickiego a 39 prawosławnego. Wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Było tu 44 budynki mieszkalne. Przypisy Bibliografia Ejsymonty (1) Małe, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 469 . Ejsymonty Mł. na mapie WIG Witold Sienkiewicz, Elżbieta Olczak: Dzieje Polski. Atlas ilustrowany. Warszawa: Demart SA, 2007. ISBN 978-83-7427-363-3.
Малі Ейсманти

Малі Ейсманти (біл. Малыя Эйсманты) — село в складі Берестовицького району Гродненської області, Білорусь. Село підпорядковане Олекшицькій сільській раді, розташоване у західній частині області. Примітки Література (біл.) Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мінськ : Тэхналогія, 2004. — ISBN 985-458-098-9.