NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Edeka

Edeka ​ ( Antiguamente abreviatura de Cooperativa Comercial de Comerciantes de bienes Coloniales en el distrito Halleschen Tor de Berlín) es la mayor red de comercio minorista de Alemania. El grupo está compuesto por Edeka Großhandel (canal mayorista), el grupo AVA, Spar AG y el discounter Schels (estos dos últimos grupos desde el año 2005), así como empresas que facturan a través de Edeka o de filial Gedelfi. Desde 2005, tras la adquisición de Spar, Edeka se convirtió en la mayor red de comercio minorista de Alemania. La base del Grupo Edeka son cooperativas a las que se han unido minoristas independientes. Las sociedades regionales son responsables del comercio mayorista y proveen a los comerciantes independientes, así como a las filiales, que pertenecen o colaboran con el grupo a través de dichas sociedades regionales o con la Central de Edeka AG & Co KG. Desde 2005 Edeka forma parte del grupo europeo de compras Alidis, junto con la francesa Intermarché y la española Eroski. Empresa Edeka y el Grupo Tengelmann acordaron en 2007 la fusión de sus filiales de descuento Netto y Plus, respectivamente, para formar una nueva empresa con cerca de 4.200 establecimientos en Alemania. Edeka posee el 70% del capital de la empresa resultante de la fusión y Tengelmann, el 30%. El presidente de Edeka, Alfons Frenk, prevé “planes de expansión de la empresa conjunta con la inauguración de más de 300 establecimientos al año". La suma de la facturación de Plus y Netto alcanzaba la cifra de 11.100 millones de euros (16.261 millones de dólares) en 2006, según los datos de ambas empresas. El acuerdo entre Edeka y Tengelmann prevé también la cooperación en materia de compras. Presencia en España El Grupo Edeka tiene una central de compras en España, con domicilio social en Valencia, donde se dedican a exportar la fruta y verdura a todo el Grupo de manera exitosa desde 1979. Referencias
Edeka

Edeka, stilizirano EDEKA, najveći je njemački trgovački lanac s preko 345 000 zaposlenih i prosječnom godišnjom dobiti od oko 45-50 milijardi eura. Dio je grupacije Edeka-Gruppe sa sjedištem u Hamburgu. Čini 50% njemačkog malotrgovačkog tržišta. Vanjske poveznice Službene stranice - edeka.de Arhivirana inačica izvorne stranice od 15. listopada 2017. (Wayback Machine) (njem.)
Edeka

Il Gruppo Edeka è la più grande società di supermercati tedesca, nel 2017 possedeva una quota di mercato del 20,3%. Fondata nel 1898, è costituita oggi da diverse cooperative di supermercati indipendenti, tutti operanti sotto l'organizzazione ombrello "Edeka Zentrale AG & Co KG", con sede ad Amburgo. Ci sono circa 4 100 negozi con la targhetta Edeka, che vanno dai piccoli negozio all'angolo agli ipermercati. Il 16 novembre 2007 Edeka ha raggiunto un accordo con Tengelmann Group per acquistare una quota di maggioranza del 70% nella divisione discount "Plus" di Tengelmann, che è stata poi fusa nel marchio "Netto" di Edeka, con circa 4 200 negozi entro il 2018. Con tutti i marchi, l'azienda gestiva un totale di 13 646 negozi alla fine del 2017. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Edeka Collegamenti esterni (DE) Sito ufficiale, su edeka.de. EDEKA (canale), su YouTube.
Edeka

Edeka (EDEKA) – jedna z największych niemieckich sieci handlowych. W 2023 roku jej udział w rynku był szacowany na ponad 26%. Przedsiębiorstwo założone w 1898 r., składa się z kilku niezależnych podmiotów gospodarczych działających pod kontrolą Edeka Zentrale Stiftung & Co. KG, z siedzibą w Hamburgu. Posiada ponad 4100 sklepów, od niewielkich punktów handlowych w oficynach kamienic do hipermarketów prowadzących działalność pod szyldem Edeka. Edeka działa równolegle w wielu przedsięwzięciach biznesowych związanych z usługami, na przykład Edekabank. Zajmuje się produkcją oraz sprzedażą detaliczną różnorodnego sprzętu i artykułów przemysłowych, prowadzonych w wyspecjalizowanych sklepach. Historia Spółdzielnia była założona w 1898 pod nazwą E.d.K. (niem. Einkaufsgenossenschaft der Kolonialwarenhändler). W 1913 r. przemianowano nazwę na Edeka. W roku 1914 właściciele założyli bank pod nazwą Edekabank. Po zakończeniu II wojny światowej, odbudowano sieć handlową oraz przeniesiono centralę do Hamburga. W roku 1972 spółdzielnia zmieniła swój dotychczasowy sposób funkcjonowania na rynku i przekształciła się w dwanaście regionalnych przedsiębiorstw, zarówno korporacja, jak i Edekabank zmieniły swój dotychczasowy status prawny, stając się spółką akcyjną. W listopadzie 2007 Edeka osiągnęła porozumienie ze spółką Tengelmann, uzyskując 70% udziału w sieci dyskontowej Plus. Sklepy Plus przemianowano na Netto Marken-Discount. Edeka w Polsce Edeka Polska, po raz pierwszy pojawiła się w latach 90, w okresie transformacji gospodarczej. Posiadała sklepy przede wszystkim na północy kraju w takich miastach jak: Gdańsk, Gdynia, Słupsk, Lębork czy Sztum. Posiadała co najmniej dwa formaty: Edeka Center w galerii Klif, oraz Edeka discount. Promowała się m.in w Dzienniku Bałtyckim. Marka wycofała się z Polski w 2003, odsprzedając 100% udziałów polskiej firmie ROJAL MARKET. Marki sieci handlowych Edeka nah und gut – sklepy o pow. do 400 m², przeważnie lokowane w dzielnicach miast; Edeka aktiv markt – supermarkety o pow. pomiędzy 400 m² do 800 m², zakładane na obrzeżach miast i wsi; Edeka neukauf – magazyny o pow. od 800 m² do 2000 m²; Edeka center (E-Center) – hipermarkety o pow. od 2000 m² do ponad 5000 m²; Edeka C&C Großmarkt – sieci handlowe (Mios), (Cash & Carry); Edeka Großverbraucherservice – dla przedsiębiorstw. Sieci handlowe niebędące brandami Edeka, ale będące częścią grupy: SPAR Express – sieć sklepów typu convenience; aktiv discount – E-Center sieć sklepów w północnych Niemczech; Netto Marken-Discount – sieć sklepów dyskontowych; Marktkauf – sieć hipermarketów, głównie w zachodniej części Niemiec; SPAR (przejęty w roku 2005); Plus (przejęty w latach 2007–2010). Przypisy
Edeka

O Grupo Edeka é a maior empresa de supermercados da Alemanha, que detém atualmente uma quota de mercado de 26%. Fundada em 1898, consiste hoje de várias cooperativas de todos os supermercados independentes que operam sob a égide da organização Edeka Zentrale AG & Co KG, com sede em Hamburgo. Há cerca de 4.100 lojas com a placa de identificação Edeka que vão desde lojas de pequeno porte a hipermercados. A 16 de Novembro de 2007 a Edeka chegou a um acordo com a Tengelmann (conhecida por A&P nos Estados Unidos) para adquirir uma participação maioritária de 70% na divisão Plus da Tengelmann. Referências
Edeka

Edeka Gruppe — немецкая розничная группа, управляющая продовольственными супермаркетами. По состоянию на 2022 год сеть группы насчитывала 11 077 торговых точек. Крупнейшая группа розничной торговли в Германии. Edeka Gruppe является объединением кооперативов, холдинговая компания — Edeka Zentrale AG & Co KG. В списке крупнейших компаний мира Fortune Global 500 за 2023 год Edeka Zentrale заняла 288-е место. История Кооператив был основан в Берлине в октябре 1907 года, первоначально назывался E.d.K. (Einkaufsgenossenschaft der Kolonialwarenhändler, «Розничный кооператив для закупки колониальных товаров»). В мае 1908 года представители 23 кооперативов розничной торговли утвердили устав организации; в 1911 году её название было упрощено до Edeka. Первые годы дела кооперативов шли хорошо, но вскоре конкурирующие торговые сети начали убеждать поставщиков отказать членам Edeka в предоставлении оптовых скидок. В 1914 году был учреждён собственный банк Genossenschaftsbank Edeka (Edekabank) для кредитования мелких участников кооператива. С экономическими трудностями во время и после Первой мировой войны Edeka справилась лучше конкурентов, к 1923 году число кооперативов, входивших в объединение, возросло до 578; в период гиперинфляции начала 1920-х годов Edeka выпускала собственные деньги. В 1945 году штаб-квартира Edeka была перенесена в Гамбург. В 1952 году розничные кооперативы в ГДР были упразднены, но в Западной Германии Edeka продолжала развиваться. В 1950-х годах в Edeka входило 225 кооперативов, каждый из которых в среднем имел 124 торговые точки; в сумме это составляло около 20 % мелкой розничной торговли ФРГ. В середине 1960-х годов Edeka вошла в европейский союз продовольственных кооперативов Union of Food Co-ops (UGAL), учреждённый в 1963 году, также был открыт тренинговый центр. Однако конкуренция в сфере розницы возрастала, только за период с 1968 по 1970 год закрылось 2500 торговых точек, к середине 1970-х годов магазинов Edeka почти не осталось в центральных районах крупных городов. В начале 1980-х годов сеть группы насчитывала 20 300 магазинов, а к концу десятилетия осталось 13 150. В 2007 году у Tengelmann Group была куплена сеть из 4 тыс. магазинов-дискаунтеров Netto Marken-Discount. Деятельность По состоянию на 2022 год группа Edeka объединяла 3500 независимых розничных предпринимателей, у которых в сумме было 5578 торговых точек. Помимо этого, Edeka Zentrale непосредственно принадлежит 1015 супермаркетов и 4304 магазинов-дискаунтеров Netto Marken-Discount. Общая выручка этих 11 077 торговых точек составила 66,2 млрд евро. Во всех точках продаётся более 6 тыс. товаров под собственными брендами (Edeka и Gut & Günstig). Примечания
Edeka

Edeka, även stavat EDEKA, ursprungligen inköpscentralen Einkaufsgenossenschaft der Kolonialwarenhändler im Halleschen Torbezirk zu Berlin, är en kooperativt organiserad företagskorporation i den tyska detaljhandeln. Det centrala Edeka äger 50 procent i sju regionala bolag, medan det övriga aktieinnehavet kontrolleras av en eller flera regionala sammanslutningar, i sin tur delägda av enskilda handlare. Centrala Edeka äger dessutom huvuddelen av lågpriskedjan Netto Marken-Discount och driver frukt- och grönsaksgrossisten Edeka Fruchtkontor, en vingrossist och olika tjänsteföretag knutna till Edeka inom exempelvis bank-, förlags- och försäkringsbranschen. Bolaget grundades 1907 i Leipzig då förkortningen E. d. K. omvandlades till Edeka, det nuvarande varumärket. Edeka kom redan tidigt att tillverka produkter under eget märke och 1914 grundades Edekabanken. Efter andra världskriget flyttades huvudkontoret till Hamburg och sedan 1972 drivs centrala Edeka och Edekabanken i aktiebolagsform. Sedan uppköpet av tyska Spar och Netto Marken-Discount 2006 är Edeka Tysklands största detaljhandelskedja, med medlemsföretag från närbutiker till stormarknader. Regioner De regionala bolagen utgör de operativa enheterna inom Edeka och har som huvudsaklig roll att fungera som regionala grossister, men har även ägande inom vissa filialer och produktionsföretag. De sju regionerna är: Edeka Hessenring med högkvarter i Melsungen, verksamma i norra och mellersta Hessen samt delar av Thüringen och Niedersachsen Edeka Minden-Hannover med högkvarter i Minden, är den största regionen och omfattar större delen av Niedersachsen samt Sachsen-Anhalt, Berlin, Brandenburg och norra Nordrhein-Westfalen Edeka Nord i Neumünster, omfattar Schleswig-Holstein, Hamburg, Mecklenburg-Vorpommern, norra Niedersachsen och norra Brandenburg Edeka Nordbayern-Sachsen-Thüringen i Rottendorf, omfattar Franken, delar av Oberpfalz, Sachsen och Thüringen Edeka Rhein-Ruhr i Moers, omfattar större delen av Nordrhein-Westfalen Edeka Südbayern i Gaimersheim nära Ingolstadt, omfattar södra Bayern Edeka Südwest i Offenburg, omfattar större delen av Baden-Württemberg, Unterfranken i Bayern, Rheinland-Pfalz, Saarland och södra Hessen Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från tyskspråkiga Wikipedia, Edeka, 19 december 2020.
Edeka

Edeka — одна з найбільших мереж супермаркетів у Німеччині. Заснована в 1907 році як кооператив, компанія сьогодні є одним із основних гравців на ринку роздрібної торгівлі в Німеччині. Edeka має широку мережу магазинів по всій країні, охоплюючи різні формати — від невеликих локальних магазинів до великих гіпермаркетів. Історія Типи магазинів Edeka Edeka Center — великі гіпермаркети, що пропонують широкий асортимент товарів. Edeka Express — невеликі магазини, орієнтовані на швидкий шопінг. Edeka Bio — спеціалізовані магазини, що продають органічні продукти. Сучасний стан На сьогоднішній день Edeka є однією з найбільших роздрібних мереж у Німеччині, займаючи провідні позиції на ринку. Див. також Action Примітки
Universitat de Bayreuth

La Universitat de Bayreuth (en alemany: Universität Bayreuth) és una universitat pública alemanya, ubicada a la ciutat de Bayreuth, a la regió de Franconia al nord de Baviera. Va ser fundada el 1975, fet que la converteix en una de les universitats més joves del país. El 8% dels estudiants són estrangers, tenen 90 acords de col·laboració amb universitats d'altres països i programes d'intercanvi ERASMUS amb 160 universitats europees. La Universitat de Bayreuth s'ha guanyat al llarg dels anys una excel·lent reputació, tant a nivell nacional com internacional. La classificació acadèmica d'universitats del THE la va col·locar a la posició 36a a nivell nacional, com també a la posició 351-400 a nivell internacional. Referències
Univerzita Bayreuth

Univerzita Bayreuth (německy: Universität Bayreuth, zkratka UTB) je státní univerzita, nacházející se v bavorském Bayreuthu. Byla založena v roce 1972. Zřizovatelem je stát Bavorsko. V současnosti sestává z šesti fakult. Fakulty Fakulta matematiky, fyziky a informatiky Fakulta biologie, chemie a věd o zemi Právnicko-ekonomická fakulta Fakulta jazyků a literatur Kulturněvědní fakulta Fakulta inženýrství Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Univerzita Bayreuth na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Université de Bayreuth

L'université de Bayreuth, située à Bayreuth dans le Land de Bavière en Allemagne, a été fondée en 1975. L'université de Bayreuth est l'une des plus jeunes universités d'Allemagne. Depuis son ouverture, cette université de campus orientée avec ses sept facultés, s'est développée de manière dynamique. Elle est fréquentée par 13 330 étudiants et compte 240 professeurs en 2020. Facultés L'Université de Bayreuth est divisée en sept facultés : Faculté de mathématiques, de physique et d'informatique (MPI) Faculté de biologie, de chimie et des sciences de la terre (BCG) Faculté de droit et d'économie (RW) Faculté de langues et de littérature (SpLit) Faculté des études culturelles (KuWi) Faculté des sciences de l'ingénierie (Ing) Faculté des sciences de la vie : alimentation, nutrition et santé (Site de Kulmbach) Spécialités de recherche Le profil de l'université de Bayreuth se caractérise par une différenciation entre les domaines de recherche déjà visibles au niveau international (« Advanced Fields ») et les nouveaux axes de recherche interdisciplinaires (« Emerging Fields »). Les « Advanced Fields » comprennent : études africaines Recherche sur les hautes pressions et les hautes températures Recherche sur les polymères et les colloïdes Écologie et sciences de l'environnement Nouveaux matériaux Biosciences moléculaires Dynamique non linéaire Les « Emerging Fields » comprennent : Rencontres culturelles et processus transculturels Innovation et protection des consommateurs gouvernance et responsabilité Recherche et technologies énergétiques Sciences de l'alimentation et de la santé Notes et références Liens externes (de) Site officiel Archives conservées par : Bayreuth University Archive Ressources relatives à la recherche : Classement académique des universités mondiales ResearchGate U-Multirank Portail des universités Portail de la Bavière
Università di Bayreuth

L’Università di Bayreuth è un'università tedesca, con sede a Bayreuth. Storia È stata fondata nel 1975 come istituzione focalizzata sulla collaborazione internazionale e sull'approccio interdisciplinare. Struttura L'ateneo è organizzato nelle seguenti facoltà, ognuna delle quali definisce i propri criteri di ammissione e programmi accademici in maniera quasi del tutto autonoma: Biologia, chimica e geologia Ingegneria Legge ed economia e commercio Lettere e lingue Matematica, fisica e informatica Medicina Studi culturali Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università di Bayreuth Collegamenti esterni (DE) Sito ufficiale, su uni-bayreuth.de. Opere di Università di Bayreuth, su MLOL, Horizons Unlimited. (EN) Opere di Università di Bayreuth, su Open Library, Internet Archive. (EN) Opere riguardanti Università di Bayreuth, su Open Library, Internet Archive.
Univerza v Bayreuthu

Univerza v Bayreuthu (nemško Universität Bayreuth) je univerza v Bayreuthu (Nemčija), ki je bila ustanovljena leta 1975. Fakultete Fakulteta za matematiko, fiziko in informatiko (Fakultät für Mathematik, Physik und Informatik; ustanovljena 1975) Fakulteta za biologijo, kemijo in zemeljske znanosti (Fakultät für Biologie, Chemie und Geowissenschaften; ustanovljena 1975) Pravno-ekonomska fakulteta (Rechts- und Wirtschaftswissenschaftlichen Fakultät; ustanovljena 1975) Fakulteta za jezikoslovje in književnost (Fakultät für Sprach- und Literaturwissenschaften; ustanovljena 1975) Fakulteta za kulturne znanosti (Kulturwissenschaftliche Fakultät; ustanovljena 1975) Fakulteta za uporabno naravoslovje (Fakultät für Angewandte Naturwissenschaften; ustanovljena 1998) Fakulteta za življenjske znanosti (Fakultät für Lebenswissenschaften; ustanovljena 2019) Glej tudi seznam univerz v Nemčiji Ekološko-botanični vrt Univerze v Bayreuthu Zunanje povezave Spletna stran univerze
Байройтський університет

Байройтський університет (нім. Universität Bayreuth) — німецький університет, розташований у місті Байройт. Університет засновано в 1975 році. Тут навчається 9880 студентів та працює 194 професори (2011). Університет відомий своїми програмами міждисциплінарних студій. Співпрацює з 450 науковими установами світу. Структура Університет має 6 факультетів: Математика, фізика, інформатика / Fakultät für Mathematik, Physik und Informatik (MPI) Біологія, хімія, геонауки / Fakultät für Biologie, Chemie und Geowissenschaften (BCG) Право, економіка / Rechts- und Wirtschaftswissenschaftliche Fakultät (RW) Мовознавство, літературознавство / Sprach- und Literaturwissenschaftliche Fakultät (SpLit) Культурологія / Kulturwissenschaftliche Fakultät (KuWi) Прикладні природничі науки / Fakultät für Angewandte Naturwissenschaften (FAN) Наукові установи: Bayerisches Geoinstitut (BGI) Bayreuther Zentrum für Kolloide und Grenzflächen (BZKG) Bayreuther Institut für Makromolekülforschung (BIMF) Forschungszentrum für Bio-Makromoleküle (bio-mac) Bayreuther Zentrum für Molekulare Biowissenschaften (BZMB) Bayreuther Zentrum für Ökologie und Umweltforschung (BayCEER) Bayreuther Materialzentrum (BayMAT) Institut für Afrikastudien (IAS) IWALEWA-Haus: Forum für afrikanische Gegenwartskunst Forschungsinstitut für Musiktheater (FIMT) Bayreuther Institut für Europäisches Recht und Rechtskultur Bayreuth Institute for American Studies (BIAS) (im Aufbau) Zentrum für Schulforschung und Lehrerbildung (ZSL) Zentrum zur Förderung des mathematisch-naturwissenschaftlichen Unterrichts (Z-MNU) Інші університетські установи: Університетська бібліотека / Bayreuth University Library Мовний центр / Language Centre Комп'ютерний центр / IT Service Centre Центр технічної підтримки / Technical Support Centre Екологічно-ботанічний сад університету / Ökologisch-Botanischer Garten der Universität Bayreuth Примітки Посилання Офіційний сайт [Архівовано 25 лютого 2011 у Wayback Machine.]
Blutenburg Castle

Blutenburg Castle is an old ducal country seat in the west of Munich, Germany, on the banks of river Würm. History The castle was built between two arms of the River Würm for Duke Albert III, Duke of Bavaria in 1438–39 as a hunting-lodge, replacing an older castle burned down in war. The origin of this castle is a moated castle of the 13th century. The core of this castle was a residential tower, the remains of which were uncovered in 1981. The fortress was first mentioned in writing only in 1432. Albert's son, Duke Sigismund of Bavaria, ordered extensions of the castle beginning in 1488 and later died here in 1501. The main building became derelict during the Thirty Years War, but was rebuilt in 1680–81. The castle is still surrounded by a ring wall with three towers and a gate tower. The defensive character of the castle was significantly reduced by reconstruction in 17th century because the plant was no longer defensible. The chapel Sigismund of Bavaria also ordered the construction of the palace chapel, a splendid masterpiece of late Gothic style which still has preserved its stained-glass windows, along with the altars with three paintings created in 1491 by Jan Polack. The cycle of the statues of the apostles on the side walls was built around 1490/95. The executive master is controversial, which is why the statues are assigned to the "Master of the Blutenburg apostles." The apostles can not always be clearly identified as the attributes were partially reversed or lost. Appendant to these figures the "Man of Sorrows" and the distinguished "Mother of God" (Blutenburger Madonna) were erected in the choir on crest consoles that match those of the apostles. Present day Since 1983 the International Youth Library (Internationale Jugendbibliothek) has been housed in Blutenburg Castle. The Blutenburg concerts are well known. Near the castle, a memorial by the sculptor Hubertus von Pilgrim was set up to remember the thousands of victims of the death march that the prisoners of the Dachau concentration camp were forced to go on. This memorial is one of 22 identical sculptures erected along the routes of the death marches. In 2013 at the Blutenburg Castle there was erected the Sculpture of Agnes Bernauer with Albert III, Duke of Bavaria by Joseph Michael Neustifter. The memorial was funded by Ursula und Fritz Heimbüchler. References External links Media related to Schloss Blutenburg at Wikimedia Commons Blutenburg Palace International Youth Library Schloss Blutenburg (German Site)
Château de Blutenburg

Le Château de Blutenburg est un pavillon de chasse des ducs de Bavière situé à l'ouest de Munich, entre deux bras de la rivière Würm, dans le district de Pasing-Obermenzing. Histoire et description Le château a été construit en 1438-39 pour le duc Albert III de Bavière de la Maison de Wittelsbach, fils d'Élisabeth Visconti. Son fils Sigismond de Bavière ordonna une extension du château en 1488 et y mourut en 1501. C'est lui qui ordonna la construction de l'église du château, chef-d'œuvre du gothique tardif qui a conservé les vitraux d'origine. À côté du maître-autel, trois tableaux de Jan Polack datant de 1491. Le château fut gravement endommagé pendant la guerre de Trente Ans, mais fut reconstruit en 1680-81. Le château est encore entouré d'une muraille à quatre tours. Galerie Voir aussi Références Liens externes Site officiel Portail des châteaux Portail de Munich