NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Teatro de Cámara de Múnich

El Teatro de Cámara de Múnich (en alemán: Münchner Kammerspiele) es un teatro alemán muy conocido situado en Múnich, (Baviera, Alemania). Una sala del edificio conocido como Schauspielhaus, ubicado en la calle Maximilianstrasse aloja su mayor escenario. Historia El Münchner Kammerspiele se fundó en 1911 como un teatro privado, cuyo propietario fue Erich Ziegel en el barrio de Schwabing. Desde 1917 Otto Falckenberg trabajó como director y trasladó el teatro en 1926 al Schauspielhaus en la Maximilianstrasse, un edificio que había sido construido en 1901 por Richard Riemerschmid y Max Littmann en estilo Art Nouveau. Desde 1933 el teatro ha funcionado como teatro municipal de la Ciudad de Múnich y desde 1961 el Werkraumtheater ha servido como un escenario secundario. En 2001 se inauguró, junto al Schauspielhaus, un nuevo y amplio edificio diseñado por el arquitecto Gustav Peichl que ofrece además un escenario adicional para ensayos. Directores Desde los años 1920, el Teatro de Cámara de Múnich ha sido uno de los teatros más importantes del ámbito germanoparlante, presentando numerosos estrenos mundiales de trabajos de autores como Friedrich Dürrenmatt, Frank Wedekind o Bertolt Brecht. Además han presentado sus obras allí Bruno Hübner, Axel von Ambesser, Fritz Kortner, Peter Stein, Franz Xaver Kroetz, Robert Wilson, George Tabori, Erwin Faber, Max Schreck, entre otros reconocidos actores y escritores. Directores artísticos y productores del teatro Uno de los directores artísticos y productores (intendente) del teatro fue Otto Falckenberg (1917-1944), quien produjo y dirigió la primera obra de Bertolt Brecht que se pusiera en escena, Tambores en la noche, en 1922, así como obras de Frank Wedekind, August Strindberg y otras producciones importantes de William Shakespeare. Desde el fin de la Segunda Guerra Mundial los directores artísticos del teatro fueron: Erich Engel (1945-1947), Hans Schweikart (1947-1963), August Everding (1963-1973), Hans-Reinhard Müller (1973-1983), Dieter Dorn (1983-2001), Frank Baumbauer (2001-2009), Johan Simons (2010-2015) y Matthias Lilienthal (2015-2019). Enlaces externos Página web oficial
Kammerspiele (Munich)

Le Kammerspiele de Munich (en allemand Münchner Kammerspiele) est un théâtre bavarois fondé en 1911 par Erich Ziegel dans Augustenstrasse. C'est un théâtre germanophone majeur de notre époque. Depuis 1926 il se situe dans la Maximilianstrasse, dans un bâtiment Art nouveau construit en 1901 et aujourd'hui qualifié de Schauspielhaus. Programmation Le théâtre a entre autres été dirigé par Otto Falckenberg de 1917 aux années d'après-guerre et est devenu théâtre municipal en 1933. Une seconde scène, le Werkraum, fonctionne depuis 1961 ; enfin, la salle de répétition (Probebühne), ouverte en 2001, accueille désormais également des spectacles. Les trois salles sont situées à proximité l'une de l'autre. De 1983 à 2001, les Kammerspiele ont été dirigés par le metteur en scène Dieter Dorn, qui en a fait une des scènes majeures du théâtre allemand. Le non-renouvellement de son contrat en 2001 fait scandale, même si Dorn reste à Munich et prend dès 2001 la direction de la principale scène concurrente, le Théâtre National de Bavière, situé à quelques centaines de mètres. La ville de Munich choisit pour lui succéder Frank Baumbauer, lui-même metteur en scène mais surtout ancien directeur des théâtres de Bâle puis de Hambourg : s'il met peu en scène lui-même, il défend des choix artistiques beaucoup plus modernes que ceux de Dorn et rencontre un grand succès auprès du public. C'est de lui-même qu'il décide de ne pas poursuivre ses activités en 2009 ; son successeur, après une année d'intérim, est un des metteurs en scène les plus présents pendant son mandat, le Néerlandais Johan Simons, qui ouvre sa première saison en octobre 2010 avec une adaptation du roman Hotel Savoy. Description du théâtre Le Schauspielhaus est aujourd'hui décrit (avec Cottbus) comme le « seul théâtre Art nouveau conservé en Allemagne », qui se distingue par son emplacement dans une cour intérieure et n'est pas visible de l'extérieur en raison de son intégration dans la façade de la Maximilianstraße. Le rideau de théâtre, orné d'ombelles de fleurs abstraites, a été réalisé par Margarethe von Brauchitsch. Notes et références Bibliographie Sabine Dultz (Hrsg.): Die Münchner Kammerspiele. Schauspieler, Regisseure, Aufführungen 1976–2001. Mit Dieter Dorn und Michael Wachsmann. Fotos von Oda Sternberg. Hanser, München 2001, (ISBN 3-446-20000-2). Wolfgang Petzet: Theater – Die Münchner Kammerspiele 1911–1972. Kurt Desch Verlag, München 1973, (ISBN 3-420-04656-1). Articles connexes Schauspielhaus Liens externes (de) Site officiel Ressource relative au spectacle : Archives suisses des arts de la scène Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail du théâtre Portail de Munich
Münchner Kammerspiele

La Münchner Kammerspiele (Teatro da camera di Monaco) è uno dei teatri di Monaco di Baviera. Architettura L'edificio venne costruito nel 1900-01 su progetto di Richard Riemerschmid, esponente dello Jugendstil. Gli attrezzi di scena vennero creati invece da Max Littmann. L'interno del teatro è anch'esso in stile liberty. Le pareti sono color rosso acceso, mentre il soffitto è verde, con sei architravi in stucco e decorazioni floreali. I lampadari sono a forma di bocciolo. Il sipario decorato venne realizzato nel 1971. I foyer e la biglietteria rispecchiano lo stile utilizzato per il resto del teatro. Rappresentazioni Già dalle prime rappresentazioni, il teatro si distinse per scegliere opere destinate a fare scalpore. Qui infatti venne messa in scena l'opera di Frank Wedekind, Risveglio di primavera. Questo tipo di tradizione, ovvero di ospitare rappresentazioni del teatro d'avanguardia, è continuata anche nel dopoguerra, fino a giorni nostri. Qui, inoltre, hanno recitato o rappresentato le proprie opere, i maggiori attori e scrittori teatrali di lingua tedesca. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Münchner Kammerspiele Collegamenti esterni (DE) Sito ufficiale, su muenchner-kammerspiele.de. (EN) Kammerspiele, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Münchner Kammerspiele

Münchner Kammerspiele är en tysk teaterscen i München. Teaterns stora scen, Schauspielhaus, är belägen i Maximilianstrasse. Historia Münchner Kammerspiele grundades i Schwabing 1906 som privatteater av Erich Ziegel. Under direktören Otto Falckenbergs ledning flyttades verksamheten 1926 till München och redan befintliga scenen Schauspielhaus, en teaterbyggnad i jugendstil anlagd av Richard Riemerschmid och Max Littmann 1901. 1933 blev Münchner Kammerspiele Münchens stadsteater. En sidoscen, Werkraumtheater, tillkom 1961. 2001 öppnade Münchner Kammerspiele en repetitionsteaterscen nära Schauspielhaus. Münchner Kammerspiele hör sedan 1920-talet till de viktigaste tyska teaterscenerna. Verk av Friedrich Dürrenmatt, Frank Wedekind och Bertolt Brecht har uruppförts på teatern. Framstående skådespelare som Bruno Hübner, Axel von Ambesser, Fritz Kortner, Peter Stein, Franz Xaver Kroetz, Robert Wilson, George Tabori, Erwin Faber, Max Schreck har spelat på dess scener. Teaterns direktörer Otto Falckenberg, 1917-1944 Erich Engel, 1945-1947 Hans Schweikart, 1947-1963 August Everding, 1963-1973 Hans-Reinhard Müller, 1973-1983 Dieter Dorn, 1983-2001 Frank Baumbauer, 2001-2009 Johan Simons, 2010- Externa länkar ”Münchner Kammerspiele. Webbplats”. http://www.muenchner-kammerspiele.de/. Läst 22 juli 2015.
Wildpoldsried

Wildpoldsried és un municipi de l'estat de Baviera a Alemanya. El 2020 tenia 2543 habitants. El municipi és internacionalment conegut com a «poble d'energia» (alemany: Energiedorf). El 2019 va produir, sense comptar l'autoconsum, 49.343 megawatts/h i va consumir-ne només 5.983 MW. Poble d'energia sostenible El projecte, batejat WIR, va començar el 1999 amb l'ànim de convertir el poble cap i atènyer la sostenibilitat ecològica completa. Té tres eixos principals: energia renovable, màxim ús de la fusta com a material de construcció i protecció de les aigües de superfície i aqüífers. Amb els anys, es va realitzar una mescla d'energia solar (fotovoltaica i tèrmica), aerogeneradors, calefacció urbana amb biomassa, geotèrmica, energia hidràulica i biogàs. El 2012 ja hi havia sis aerogeneradors, construïts per un consorci de veïns. A més de la producció d'energia, també va caldre adaptar la xarxa de distribució, que tradicionalment era concebuda de manera radial a partir d'uns pocs productors grossos i ara ha d'integrar una multitud de productors descentralitzats. El 2014 i 2018 va rebre el premi ‘municipi d'or’ de l'European Energy Award. A l'entrega dels premis el ministre bavarès del Medi Ambient Marcel Huber va dir: «Mentre que a escala internacional es pensa i es parla, a escala local la gent actua. Els municipis petits mostren al gran món com s'ha de fer. Wildpoldsried és, amb raó, el municipi amb més èxit d'Europa». Història Wildpoldsried va ser esmentat per primera vegada el 1392. Abans del 1800 va ser la seu d'una cort superior i inferior de l'abadia de Kempten. A la secularització del 1803 va ser integrat en el regne de Baviera. El municipi actual va néixer amb la reforma administrativa dels municipis del 1818. Referències
Wildpoldsried

Wildpoldsried (German pronunciation: [ˈvɪltpɔltsˌʁiːt]) is a municipality in the district of Oberallgäu in Bavaria in Germany. The village has been recognized for its exceptional achievements in renewable energy production and in reducing its carbon footprint. History The earliest known reference to Wildpoldsried dates to 1392, when it was mentioned in documents relating to the sale of the nearby Wolkenberg castle. Later, it was the seat of the Lower and Upper courts of the Abbey of Kempten, a Benedictine monastery. Secularization took place in 1803, and the municipality was formalized in 1818, in accordance with the laws of the Kingdom of Bavaria. Renewable Energy in Wildpoldsried In 1997, people of Wildpoldsried, in some cases acting as individuals, began a series of projects that produce renewable energy. The first efforts were wind turbines and biomass digesters for cogeneration of heat and power. In the time since, new work has included a number of energy conservation projects, more wind and biomass use, small hydro plants, photovoltaic panels on private houses, and district heating. Tied to this are ecological flood control and wastewater systems. Today, the effects of this are an unforeseen level of prosperity resulting in construction of nine new community buildings, including a school, gymnasium, and community hall, complete with solar panels. There are three companies operating four biogas digesters with a fifth under construction. As of 2021, there are nine windmills located on the nearby range of hills. One hundred and ninety private households are equipped with solar, which pays them dividends. The district heating network has 42 connections. There are three small hydro power plants. By 2011, Wildpoldsried produced 321 percent more energy than it needs and generated 4.0 million Euro in annual revenue. At the same time, there was a 65% reduction in the town’s carbon footprint. Three years later, the village was producing five times the energy it consumed. Wildpoldsried is the headquarters of sonnen GmbH, a company that makes home energy storage systems that are typically coupled with rooftop solar power systems. See also Güssing 100% renewable energy References
Wildpoldsried

Wildpoldsried es un municipio situado en el distrito de Alta Algovia, en el estado federado de Baviera (Alemania), con una población a finales de 2016 de unos 2574 habitantes.​ Se encuentra ubicado al suroeste del estado, en la región de Suabia, cerca de la frontera con Austria y de la orilla del río Iller —un afluente del Danubio por su margen derecha—. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Wildpoldsried.
Wildpoldsried

Wildpoldsried est une commune de Bavière (Allemagne), située dans l'arrondissement d'Oberallgäu, dans le district de Souabe. Elle a été élue [par qui ?] ville la plus écologique du monde grâce à sa transition énergétique, mise en œuvre par son maire depuis 1996, Arno Zengerle. Liens externes (de) Site officiel Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de la Bavière
Wildpoldsried

Wildpoldsried je mjesto i općina u okrugu Oberallgäu, u Bavarskoj (Njemačka). Prvi zapisi o Wildpoldsriedu potječu još iz 1392., prilikom prodaje obližnjeg dvorca. Trenutno mjesto ima 2531 stanovnika. Izvori obnovljive energije u Wildpoldsriedu Zelena inicijativa Wildpoldsrieda je započeta 1997., kada je selo odlučilo izgraditi nove industrije, s tim da je cijela incijativa ostala na lokalnoj razini, te joj je cilj bio ne napraviti dug. Tokom zadnjih 14 godina selo je devet općinskih zgrada opremilo sunčevim toplovodnim kolektorima, izgradilo je četiri uređaja za proizvodnju bioplina (peti se upravo gradi) i postavilo je sedam vjetroagregata, s tim da će još dva postaviti naknadno. Uz to u selu čak 190 kuća ima sunčeve toplovodne kolektore, ima i tri male hidroelektrane, ekološku kontrolu poplava i prirodni sustav kanalizacije. Svi ti sustavi omogućili su Wildpoldsriedu, koji ima samo 2531 stanovnika ,da proizvede 321% više električne energije nego što im je potrebno, te da godišnje zarađuje 4 milijuna eura prodajom energije državnoj mreži. Zeleni ciljevi su tamo bili tako uspješni da su napravili i WIR-2020 (Wildpoldsriedov Inovativno Vodstvo), kojim pozivaju građane da naprave svoj dio u očuvanju okoliša i da stvore zelene poslove na lokalnom prostoru. Wildpoldsried je osvojio mnoge njemačke i međunarodne nagrade, koje se bave obnovljivim izvorima energije, te imaju i organizirane turističke obilaske, kojima pokazuju drugim odborima sela kako da sami postignu slične rezultate. Od nesreće u Fukushimi, gradonačelnik Wildpoldsrieda je imao i međunarodne pozive, te je bio i u Rusiji i Rumunjskoj, gdje je predstavljao uspjehe Wildpoldsrieda. Izvori
Wildpoldsried

Wildpoldsried település Németországban, azon belül Bajorországban. Lakosainak száma 2591 fő (2023. december 31.). Wildpoldsried Haldenwang és Betzigau községekkel határos. Népesség A település népessége az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (német) Kapcsolódó szócikkek Bajorország településeinek listája
Wildpoldsried

Wildpoldsried è un comune tedesco di 2 519 abitanti, situato nel land della Baviera. Ha ottenuto risultati riconosciuti ed eccezionali nella produzione autonoma di energia rinnovabile e nella riduzione della propria impronta carbonica. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Wildpoldsried Collegamenti esterni (DE) Sito ufficiale, su wildpoldsried.de.
Wildpoldsried

Wildpoldsried is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, gelegen in het Landkreis Oberallgäu. Deze kleine gemeente staat nationaal en ook internationaal bekend als energiedorp (Duits: Energiedorf), dat door middel van duurzame energie ongeveer vijfmaal zoveel stroom opwekt dan het zelf verbruikt. De gemeente werd voor deze prestatie veelvuldig met Duitse (bijvoorbeeld de deutscher Solarpreis 2009, Bayerische Staatsmedaille für besondere Verdienste um die Umwelt 2011) en internationale prijzen geëerd. De gemeente telt 2.543 inwoners. In de gemeente ligt de burchtruïne Wolkenberg.
Wildpoldsried

Wildpoldsried – miejscowość i gmina w południowych Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Szwabia, w regionie Allgäu, w powiecie Oberallgäu. Leży w Allgäu, około 30 km na północny wschód od Sonthofen, przy drodze B12 i linii kolejowej Lindau (Bodensee)-Buchloe. Demografia Polityka Wójtem gminy jest Arno Zengerle. W radzie gminy znajduje się 14 osób. Przypisy
Вильдпольдсрид

Вильдпольдсрид (нем. Wildpoldsried) — община в Германии, в Республике Бавария. Община расположена в правительственном округе Швабия в районе Верхний Алльгой. Население составляет 2531 человек (на 31 декабря 2010 года). Занимает площадь 21,35 км². Население По оценке на 31 декабря 2015 года население общины Вильдпольдсрид составляет 2554 чел. Зеленый город В 1997 году мэр Арно Зингерль заявил, что будет внедрять возобновляемые источники энергии. За 14 лет, когда он был мэром достигнут стопроцентный показатель обеспеченности экологической энергией. А излишки местные жители продают. В городке 5 биогазовых станций, 9 ветровых электроустановок, 3 малых ГЭС, большинство домов оборудованы солнечными батареями. Примечания Ссылки Официальная страница (нем.)
Вилдполдсрид

Вилдполдсрид (њем. Wildpoldsried) општина је у њемачкој савезној држави Баварска. Једно је од 28 општинских средишта округа Обералгој. Према процјени из 2010. у општини је живјело 2.553 становника. Посједује регионалну шифру (AGS) 9780147. Географски и демографски подаци Вилдполдсрид се налази у савезној држави Баварска у округу Обералгој. Општина се налази на надморској висини од 724 метра. Површина општине износи 21,4 km². У самом мјесту је, према процјени из 2010. године, живјело 2.553 становника. Просјечна густина становништва износи 120 становника/km². Међународна сарадња Референце Спољашње везе Званични сајт општине (језик: немачки) Њем. Савезни завод за статистику (језик: немачки) Стална конференција градова и општина (језик: немачки) KommOn Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (29. април 2014) - Информациони систем градова, општина и округа. (језик: немачки) План насеља на мапи (Mapquest)
Вільдпольдсрід

Вільдпольдсрід (нім. Wildpoldsried) — громада в Німеччині, земля Баварія. Підпорядковується адміністративному округу Швабія. Входить до складу району Обералльгой. Населення складає 2543 осіб (на 31 грудня 2020). Займає площу 21,35 км². Офіційний код — 09 7 80 147. Зелене місто У 1997 році мер Арно Зінгерль заявив, що буде впроваджувати відновлювальні джерела енергії. За 14 років, коли він був мером, досягнутий стовідсотковий показник забезпеченості екологічною енергією. А надлишки місцеві жителі продають. У містечку 5 біогазових станцій, 9 вітрових електроустановок, 3 малих ГЕС, більшість будинків обладнані сонячними батареями. Галерея Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Вільдпольдсрід Офіційний сайт (нім.)
Museo delle Alpi (Monaco di Baviera)

L'Alpines Museum (Museo delle Alpi e della Montagna) è un museo di Monaco di Baviera. Storia L'edificio che ospita il museo sorge sulla parte meridionale della Praterinsel, una delle isole dell'Isar nel centro della città. L'edificio risale al XIX secolo e venne donato alla Società alpinistica austro-tedesca. Collezione Il museo illustra gli aspetti scientifici ed estetici delle Alpi. Vi è una sezione dedicata alle rocce ed ai minerali; una dedicata allo studio ed all'esplorazione delle Alpi; inoltre vi sono numerosi quadri e disegni con ambientazione alpina. Il museo ha anche la più grande collezione di libri a tema alpino ed un archivio sull'alpinismo. Oltre a ciò, il museo ospita un centro informazioni per chi intende organizzare una spedizione sulle Alpi. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo delle Alpi Collegamenti esterni Sito ufficiale Archiviato il 4 dicembre 2011 in Internet Archive.
Alpines Museum

Alpines Museum w Monachium – muzeum alpinizmu w Monachium założone w 1911 roku, prowadzone przez Deutscher Alpenverein. Historia Decyzję o rozpoczęciu prac przygotowawczych do utworzenia muzeum alpinizmu podjęło zgromadzenie ogólne Deutscher und Österreichischer Alpenverein (DuÖAV) 14 lipca 1907 roku z inicjatywy Karla Arnolda (1853–1929). Prace przygotowawcze powierzono centralnemu komitetowi w Innsbrucku, a o siedzibę muzeum zaczęły ubiegać się dwa miasta: Monachium i Innsbruck. Burmistrz Monachium zaproponował utworzenie placówki w zabytkowym gmachu Isarlust na wyspie Praterinsel na rzece Izarze. W 1908 roku zgromadzenie ogólne przyznało siedzibę muzeum miastu Monachium. Gmach Isarlust został przejęty przez DuÖAV 23 stycznia 1909 roku. W tym samym roku przeniesiono tu zbiory książek o tematyce alpejskiej niemieckiego alpinisty Williego Rickmera Rickmersa (1873–1965), które od 1902 roku przechowywane były w pomieszczeniach Stadtsparkasse München. Po adaptacji budynku dla potrzeb wystawienniczych, Alpines Museum zostało otwarte 17 grudnia 1911 roku. Wystawa skupiała się na prezentacji geologii Alp, historii górnictwa w obszarze, oraz flory i fauny regionu. W muzeum prezentowano reliefy gór autorstwa m.in. niemieckiego geologa Alberta Heima (1849–1937), szwajcarskiego kartografa Leo Aegertera (1875–1953) i szwajcarskiego topografa Xavera Imfelda (1853–1909). Wnętrza zdobiły m.in. prace Heinricha Heinleina (1803–1885) i Friedricha Delcroix (1864–1918). Na zewnątrz rozmieszczono ponad 100 okazów skał reprezentatywnych dla obszaru Alp. Po I wojnie światowej szerokie zainteresowanie zdobyły wyczyny alpinistów, którzy rozwinęli techniki wspinaczkowe, m.in. Hansa Dülfera (1892–1915), który wynalazł klucz zjazdowy, Paula Preußa (1886–1913), jednego z ojców wspinaczki klasycznej i Otto „Rambo” Herzoga (1888–1964), który jako pierwszy zaczął stosować karabinki. Muzeum, idąc z duchem czasów, zbudowało w hali głównej 8-metrową ścianę z postaciami wspinaczy ukazującymi nowe techniki wspinaczki skalnej i lodowej. Gmach muzeum został zniszczony podczas II wojny światowej, a następnie przez lata był wykorzystywany jako siedziba nowej Deutscher Alpenverein. Budynek zaadaptowano na potrzeby nowego Alpines Museum w latach 90. XX w. i muzeum zostało otwarte ponownie w 1996 roku. Przypisy Bibliografia Karl Müller. Das Alpine Museum. „Zeitschrift des deutschen und österreichischen Alpenvereins”, s. 1–24, 1912. XLIII. Verlag des deutschen und österreichischen Alpenvereins. (niem.). Das Alpine Museum des D. u. Ö. Alpenvereins. „Mitteilungen des Deutschen und Österreichischen Alpenvereins”. 5, 1909. 35. (niem.). Die Eröffnung des Alpinen Museums in München. „Mitteilungen des Deutschen und Österreichischen Alpenvereins”. 24, 1911. 37. (niem.). Die Alpensvereinbücherei. „Mitteilungen des Deutschen und Österreichischen Alpenvereins”. 18, 1912. 38. (niem.). Das Alpine Museum zu München. „Der Naturfreund”, 1913. XVII. (niem.). Friederike Kaiser. 100 Jahre Alpines Museum des DAV. Auf der Praterinsel blüht die Alpingeschichte. „DAV Panorama”, s. 6–7, 2011. 4/2011. DAV. (niem.).