NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Понторсон (кантон)

Понторсон (фр. Pontorson) — кантон во Франции, находится в регионе Нормандия, департамент Манш. Входит в состав округа Авранш. История До 2015 года в состав кантона входили коммуны Бовуар, Вессе, Масе, Мон-Сен-Мишель, Осе-ла-Плен, Понторсон, Сасе, Сервон, Тани и Юин-сюр-Мер. В результате реформы 2015 года состав кантона был изменен. В его состав вошли коммуна Сент-Овен, две коммуны кантона Авранш и одиннадцать коммун упраздненного кантона Дюсе. С 1 января 2016 года состав кантона изменился: коммуны Дюсе и Ле-Шери образовали новую коммуну Дюсе-ле-Шери; коммуны Масе и Вессе вошли в состав коммуны Понторсон. Состав кантона с 1 января 2016 года В состав кантона входят коммуны (население по данным Национального института статистики за 2018 г.): Бовуар (428 чел.) Дюсе-ле-Шери (2 792 чел.) Жуйе (640 чел.) Кроллон (300 чел.) Куртиль (230 чел.) Ле-Валь-Сен-Пер (2 007 чел.) Ле-Мениль-Озен (270 чел.) Марсийи (325 чел.) Мон-Сен-Мишель (30 чел.) Осе-ла-Плен (423 чел.) Понтобо (562 чел.) Понторсон (4 330 чел.) Пресе (567 чел.) Пуалле (916 чел.) Сасе (516 чел.) Сен-Кантен-сюр-ле-Ом (1 320 чел.) Сент-Овен (768 чел.) Сео (415 чел.) Сервон (275 чел.) Тани (290 чел.) Юин-сюр-Мер (178 чел.) Политика На президентских выборах 2022 г. жители кантона отдали в 1-м туре Эмманюэлю Макрону 32,3 % голосов против 25,5 % у Марин Ле Пен и 15,6 % у Жана-Люка Меланшона; во 2-м туре в кантоне победил Макрон, получивший 58,3 % голосов. (2017 год. 1 тур: Франсуа Фийон – 23,2 %, Эмманюэль Макрон – 23,0 %, Марин Ле Пен – 21,8 %, Жан-Люк Меланшон – 16,1 %; 2 тур: Макрон – 65,4 %. 2012 год. 1 тур: Николя Саркози — 31,1 %, Франсуа Олланд — 22,8 %, Марин Ле Пен — 17,7 %; 2 тур: Саркози — 54,4 %). С 2015 года кантон в Совете департамента Манш представляют бывший мэр коммуны Понторсон Андре Дено (André Denot) и вице-мэр коммуны Сен-Кантен-сюр-ле-Ом Валери Нувель (Valérie Nouvel) (оба - Разные правые). Ссылки
Widerstandsnest 61

Widerstandsnest 61 (WN 61) is een voormalig Duitse verdedigingsstelling aan de Atlantische kust bij Omaha Beach. WN 61 ligt aan de voet van de rotskliffen van La Revolution. Widerstandsnest 61 was bewapend met een 8,8 cm PAK 43/41 in een H 677 kazemat, een 5 cm KwK 39 in een Bauform, een tankkoepel in een Bauform, enkele mortieren en verscheidene mitrailleurs. WN 61 was tijdens de landing op Omaha Beach verantwoordelijk voor veel slachtoffers aan de kant van de geallieerden. Tussen WN 61 en WN 62 lag voor de Amerikaanse troepen Exit-3, een belangrijke doorgang voor de ontsluiting van de troepen op Omaha Beach. Het grote 8,8 cm kanon werd omstreeks 7:10 uitgeschakeld door een Sherman A4-D4 DD. Even later was het hele Widerstandsnest overmeesterd.
Villa La Sapinière (Hermanville-sur-Mer)

La villa La Sapinière est un bâtiment situé à Hermanville-sur-Mer qui a été construit par Hector Guimard en 1899. Il s'agit du seul exemple connu d'ouvrage collectif construit pour la villégiature par cet architecte. Les façades et les toitures de l'immeuble ainsi que l'assiette des sols de la parcelle font l'objet d'une inscription au titre des monuments historiques depuis le 21 décembre 2015. Situation L'immeuble est situé à l'angle de deux rues : au no 567, rue du Pré-de-l'Isle et no 160, rue des Ombrages. La rue du Pré-de-l'Isle est un ancien chemin parallèle à la mer (l'avenue Henri-Gravier ayant été tracée plus tard). Depuis l'immeuble, il est possible de rejoindre le front de mer, distant d'environ 75 m, par une venelle (allée Armand Fichot). Histoire Immeuble conçu par Hector Guimard vers 1900 pour le Parisien Jean-Auguste Barthélémy. Architecture La Sapinière était initialement composée de boutiques au rez-de-chaussée et d'appartements destinés à la location saisonnière. La Sapinière se situe à l'extrémité ouest d'Hermanville-sur-mer, à la limite avec Lion-sur mer. Construit sur caves, l'immeuble comprend trois niveaux d'élévation, dont le dernier sous combles. Il se compose d'un bâtiment concave formant deux ailes disposées en équerre. Les éléments d'articulation à l'angle des rues du Pré-de-l'Isle et des Ombrages sont dévalorisés depuis la disparition des menuiseries et de la terrasse-balcon en bois. Les bow-windows visibles à l'origine au niveau de la terrasse en bois ont également disparu. La composition des façades du rez-de-chaussée consiste en l'alternance de parements de briques, d'enduits avec façon de faux joints et quelques pierres de taille et moellons, venant souligner les arcatures et articulation du bâtiment (porte d'entrée et vitrines des commerces). Pour les étages supérieurs, le moellon à tête dressée y est principalement employé, maniant ses formes et jouant des saillies pour souligner la structure de l'édifice. Les encadrements des ouvertures sont soignés, jouant de l'alternance des briques, galets ou encore linteaux en pierre de taille. L'habileté des lignes créées et le jeu chromatique des matériaux animent la façade. De nombreux balcons et fenêtres ont été remplacés. A l'arrière de l'édifice (propriété privée), la coursive et l'escalier en béton permettant l'accès au rez-de-chaussée ne sont pas d'origine. Sous les fenêtres, il est à noter que l'architecte procède à des remplages de galets, allusion architectonique au lieu d'édification de l'immeuble et à sa symbolique. Notes et références Portail du Calvados Portail de l’Art nouveau Portail des monuments historiques français
Pont de Normandia

El pont de Normandia és un pont atirantat que travessa l'estuari del riu Sena. Uneix la ciutat de L'Havre, en la riba dreta, amb Honfleur, en la riba esquerra. La seva longitud total és de 2143,21 m, dels quals 856 m es corresponen amb l'obertura central del pont. Al moment de la seva inauguració en 1995, va ser el pont atirantat amb l'obertura més gran del món, superant en més de 250 m el rècord establert pel pont Yangpu de Shanghái, construït el 1993 amb una obertura de 602 m. El 1999 es va veure superat en 34 m pel Gran Pont de Tatara al Japó. El rècord de longitud total com a pont atirantat el va perdre el 2004 en finalitzar-se la construcció del pont de Riu-Antírio a Grècia. El setembre de 2014 encara era el 6è pont atirantat amb major obertura del món. Construcció La direcció d'obra va ser a càrrec de la Cambra de comerç i indústria de l'Havre. Els treballs es van iniciar el 1988 i es van perllongar durant set anys. La inauguració oficial va tenir lloc el 20 de gener de 1995. Estructura Tauler El tauler, d'una amplària de 23,60 m, té quatre carrils destinats als automòbils, dues pistes per a bicicletes i dues voreres per a vianants. El tauler consta de dues parts: una part metàl·lica, de 624 m, a una altura de 59,12 m sobre el Sena; aquest tauler està compost de 32 dovelles de 19,65 m; cadascuna de les dovelles està connectada a l'extrem d'un dels pilars amb tirants que es fixen d'un extrem a l'altre de les dovelles. La resta del tauler està construït en formigó pretesat i conté dos viaductes d'accés. Pilars Construïts en formigó armat, els pilars tenen forma de "Y" invertida. Mesuren 214,77 m i pesen 20.000 tones cadascun; d'aquestes, 11.700 tones corresponen a l'armadura metàl·lica i 150 tones als cables de pretesat. A causa de la forma esfèrica de la Terra, hi ha quatre centímetres de diferència entre la base dels pilars i el seu punt més elevat. Tirants El pont té un total de 184 tirants, formats per diversos cables d'acer, entre 31 i 53, en funció de la força que han de suportar. Estan protegits de les agressions exteriors mitjançant una capa de cera i un embolcall de polietilè. Estan units formant feixos i disposen d'un recobriment amb perfil aerodinàmic. La seva longitud varia entre els 95 i els 450 metres. Vegeu també Pont atirantat Le Havre Honfleur Pont Rio-Antírrio Referències Enllaços externs structurae.info
Normandský most

Normandský most (francouzsky Pont de Normandie) je zavěšený dálniční most přes řeku Seinu v severní Francii, mezi normandskými městy Le Havre a Honfleur. Je dlouhý 2143,21 m a má dva pilíře ve tvaru obrácených Y. Most byl navržen Michelem Virlogeuxem, jeho stavba začala v roce 1988 a trvala 7 let. Otevřen byl 20. ledna 1995, náklady na stavbu činily 465 milionů dolarů. V této době byl nejdelším zavěšeným mostem na světě, tento titul ale ztratil v roce 1999, kdy jej překonal most Tatara v Japonsku. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Pont de Normandie na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Normandský most na Wikimedia Commons
Pont de Normandie

Der Pont de Normandie (deutsch: Brücke der Normandie) ist eine Schrägseilbrücke, die mit 856 m die größte Spannweite in Europa besitzt. Sie überquert die Seinemündung und verbindet Le Havre (damals Haute-Normandie) auf dem rechten Ufer im Norden mit Honfleur (damals Basse-Normandie) auf dem linken Ufer im Süden. Die Brücke wurde in den Jahren 1988 bis 1994 gebaut und am 20. Januar 1995 eingeweiht. Insgesamt hat der 23,60 m breite Brückenzug eine Länge von 2141,25 m. Er besteht aus den südlichen Vorlandbrücken mit zwölf Feldern und Stützweiten von 96,00 m + 9 × 43,50 m + 32,5 m + 3 × 70 m + 27,75 m (= 547,75 m), den nördlichen Vorlandbrücken mit 16 Feldern und Stützweiten von 96,00 m + 14 × 43,50 m + 32,50 m (= 737,50 m) und der 856 m großen Hauptöffnung. Der 3 m hohe Überbau der Hauptöffnung besteht aus einem 624 m langen stählernen Mittelteil, an das sich beidseitig 116 m lange Abschnitte aus Spannbeton anschließen. Die Pylone der Schrägseilbrücke sind 214,77 m hoch und tragen je 4×23 Kabel, insgesamt 184 Schrägseilkabel an beiden Pylonen. Die Durchfahrtshöhe für Schiffe beträgt beim höchsten bekannten Wasserstand 52 m. Flussaufwärts sind die nächsten Brücken der Pont de Tancarville und der Pont de Brotonne. Die Brücke ist mautpflichtig. Über sie verläuft die A 29/E 44; die Brücke selbst hat nicht den Rang einer Autobahn, damit auch Fahrzeuge, die Autobahnen nicht befahren dürfen, diese Verbindung nutzen können. Es gibt für beide Fahrtrichtungen einen kombinierten Geh- und Radweg. Ein Informationszentrum am Nordufer zeigt die Geschichte der Brücke sowie detaillierte Darstellungen von Verankerungen und einen Querschnitt durch einen Pylon. Literatur Serge Montens: Les 500 plus beaux ponts de France. Christine Bonneton éditeur, Paris 2009, ISBN 978-2-86253-453-4. Michel Virlogeux: The Normandie Bridge, Frankreich. In: Gerhard Mehlhorn (Hrsg.): Handbuch Brücken, Springer-Verlag Berlin Heidelberg 2007, ISBN 978-3-540-29659-1, S. 234–235 Weblinks Website der Pont de Normandie und der Pont de Tancarville (französisch) Brückenhomepage Bernd Nebel (private Seite) Structurae: Normandiebrücke Einzelnachweise
Pont de Normandie

The Pont de Normandie (English: Normandy Bridge) is a cable-stayed road bridge that spans the river Seine linking Le Havre to Honfleur in Normandy, northern France. Its total length is 2,143.21 metres (7,032 ft) – 856 metres (2,808 ft) between the two piers. It is also the last bridge to cross the Seine before it empties into the ocean. It is a motorway toll bridge with a footpath and a narrow cycle lane in each direction allowing pedestrians and cyclists to cross the bridge free of charge, while motorcycling is also toll-free. Construction The bridge was designed by Michel Virlogeux, the general studies having been led by Bernard Raspaud from Bouygues. The works management was shared between G. Barlet and P. Jacquet. The architects were François Doyelle and Charles Lavigne. Construction by Bouygues, Campenon Bernard, Dumez, Monberg & Thorsen, Quillery, Sogea and Spie Batignolles began in 1988 and lasted seven years. The bridge opened on 20 January 1995. At the time it was both the longest cable-stayed bridge in the world, and also had a record distance between piers for a cable-stayed bridge. It was more than 250 metres (820 ft) longer between piers than the previous record-holder. This record was lost in 1999 to the Tatara Bridge in Japan. Its record for length for a cable-stayed bridge was lost in 2004 to the 2883 meters of the Rio-Antirrio. The total cost of the bridge, ancillary structures and financing was $465 million. The bridge proper cost €233 million (US$250 million). The cable-stayed design was chosen because it was both cheaper and more resistant to high winds than a suspension bridge. Shortly after opening, the longest cables exhibited excessive vibrations, so several damping systems were quickly retrofitted. Structure The span, 23.6 metres (77 ft) wide, is divided into four lanes for vehicular traffic and two lanes for pedestrians. The pylons, made of concrete, are shaped as upside-down Ys. They weigh more than 20,000 t (20,000 long tons; 22,000 short tons) and are 214.77 metres (705 ft) tall. More than 19,000 t (19,000 long tons; 21,000 short tons) of steel and 184 cables made by fr:Freyssinet were used. Gallery See also List of bridges in France List of crossings of the River Seine List of longest cable-stayed bridge spans List of tallest bridges in the world References External links Website of Pont de Normandie and Pont de Tancarville (in French) Website of the company operating the bridge Archived 2010-05-15 at the Wayback Machine (in French)
Puente de Normandía

El puente de Normandía es un puente atirantado que atraviesa el estuario del río Sena. Une la ciudad de El Havre, en la orilla derecha, con Honfleur, en la orilla izquierda. Su longitud total es de 2143,21 m, de los que 856 m se corresponden con el vano central del puente. En el momento de su inauguración en 1995, fue el puente atirantado con el mayor vano del mundo, superando en más de 250 m el récord establecido por el puente de Yangpu de Shanghái, construido en 1993 y que tenía un vano de 602 m. En 1999 se vio superado en 34 m por el Gran Puente de Tatara de Japón. El récord de longitud total como puente atirantando lo perdió en 2004 al finalizarse la construcción del puente de Río-Antírio en Grecia. En septiembre de 2014 todavía es el 6.º puente atirantado con mayor vano del mundo. Construcción La dirección de obras corrió a cargo de la Cámara de comercio e industria de Le Havre. Los trabajos se iniciaron en 1988 y se prolongaron durante siete años. La inauguración oficial tuvo lugar el 20 de enero de 1995. Estructura Tablero El tablero, de una anchura de 23,60 m, tiene cuatro carriles destinados a los automóviles, dos pistas para bicicletas y dos aceras para peatones. El tablero consta de dos partes: una parte metálica, de 624 m, a una altura de 59,12 m sobre el Sena; este tablero está compuesto de 32 dovelas de 19,65 m; cada una de las dovelas está conectada al extremo de uno de los pilares con tirantes que se fijan de un extremo al otro de las dovelas. El resto del tablero está construido en hormigón pretensado y contiene dos viaductos de acceso. Pilares Construidos en hormigón armado, los pilares tiene forma de "Y" invertida. Miden 214,77 m y pesan 20 000 toneladas cada uno; de esas, 11 700 t corresponden al armazón metálico y 150 t a los cables de pretensado. A causa de la forma esférica de la Tierra, hay cuatro centímetros de diferencia entre la base de los pilares y su punto más elevado. Tirantes El puente tiene un total de 184 tirantes, formados por varios filamentos de acero, entre 31 y 53, en función de la fuerza que tienen que soportar. Están protegidos de las agresiones exteriores mediante una capa de cera y una envoltura en polietileno. Están unidos formando haces y disponen de un recubrimiento con perfil aerodinámico. Su longitud varía entre los 95 y los 450 metros. Véase también Puente atirantado El Havre Honfleur Puente Rio-Antirio Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Puente de Normandía.
Ponte di Normandia

Il ponte di Normandia ( in francese Pont de Normandie), completato nel 1995, collega l'Alta Normandia, dipartimento della Senna Marittima, alla Bassa Normandia, dipartimento del Calvados, scavalcando il fiume Senna a 59 metri d'altezza. La sua lunghezza totale è di 2.143,21 metri, di cui 856 metri tra i due piloni. È anche l'ultimo ponte che attraversa la Senna prima che questa sfoci nell'oceano. Si tratta di un ponte autostradale a pedaggio con un marciapiede e una stretta pista ciclabile in ciascuna direzione che consentono a pedoni e ciclisti di attraversarlo gratuitamente, mentre anche i motocicli non pagano il pedaggio. Opera di Michel Virlogeux e Bertrand Deroubaix, quando fu realizzato era il ponte strallato con la maggiore luce libera nel mondo (850 m) ed è tuttora (per la campata centrale) il più grande ponte strallato in Europa. Costruzione Il ponte è stato progettato da Michel Virlogeux, mentre gli studi generali sono stati condotti da Bernard Raspaud della Bouygues. La direzione dei lavori è stata condivisa tra G. Barlet e P. Jacquet. Gli architetti erano François Doyelle e Charles Lavigne. La costruzione, affidata a Bouygues, Campenon Bernard, Dumez, Monberg & Thorsen, Quillery, Sogea e Spie Batignolles, è iniziata nel 1988 ed è durata sette anni. Il ponte è stato inaugurato il 20 gennaio 1995. All'epoca era sia il ponte strallato più lungo del mondo, sia quello con la distanza record tra i piloni per un ponte strallato. Era più lungo di oltre 250 metri (820 piedi) rispetto al precedente detentore del record. Questo record è stato perso nel 1999 a favore del ponte Tatara in Giappone. Il suo record di lunghezza per un ponte strallato è stato perso nel 2004 a favore dei 2883 metri del ponte Rion Antirion. Il costo totale del ponte, delle strutture ausiliarie e del finanziamento è stato di 465 milioni di dollari. Il ponte vero e proprio è costato 233 milioni di euro (250 milioni di dollari). Il design con cavi di sostegno è stato scelto perché era più economico e più resistente ai venti forti rispetto a un ponte sospeso. Poco dopo l'inaugurazione, i cavi più lunghi hanno mostrato vibrazioni eccessive, quindi sono stati rapidamente installati diversi sistemi di smorzamento. Struttura La campata, che ha una larghezza di 23,6 metri, è suddivisa in quattro corsie per il traffico veicolare e due corsie per i pedoni. I piloni, realizzati in cemento, hanno la forma di una Y rovesciata. Pesano più di 20.000 t (20.000 tonnellate lunghe; 22.000 tonnellate corte) e sono alti 214,77 metri (705 piedi). Sono stati utilizzati oltre 19.000 t (19.000 tonnellate lunghe; 21.000 tonnellate corte) di acciaio e 184 cavi realizzati da Freyssinet. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul Ponte di Normandia Collegamenti esterni Ponte di Normandia, su archINFORM. (EN) Ponte di Normandia, su Structurae.
Pont de Normandie

De Pont de Normandie, of de Brug van Normandië, is een tuibrug in Normandië over de Seine. Ligging De brug ligt op de plaats waar de Seine in Het Kanaal uitmondt. Dat is voor het estuarium van de Seine, waar de havenstad Le Havre ten noorden van ligt. Ten zuiden van het estuarium ligt daar het pittoreske Honfleur. De Pont de Normandie is een onderdeel van de Franse snelwegroute A29, die langs deze twee plaatsen komt. Zij worden door de brug met elkaar verbonden. De brug is zo hoog ontworpen, dat een vrije doorvaart onder de brug mogelijk is. Beschrijving De Pont de Normandie is met een totale lengte van 2.143,21 m, de langste in zijn soort in Europa. De brug is na een bouwtijd van zeven jaar op 20 januari 1995 ingewijd. De hoofdaannemer was Bouygues. Op het moment van opening was het de langste tuibrug ter wereld en ook de overspanning van 856 m tussen twee pilaren was destijds ongeëvenaard. In 1999 werd in Japan de Tatarabrug gebouwd, die een grotere overspanning had dan de Pont de Normandie. De twee betonnen pilaren hebben de vorm van een omgekeerde Y. Het gewicht van elke pilaar is 20.000 ton en de hoogte bedraagt 214,77 m. Meer dan 19.000 ton staal en 184 kabels waren nodig voor de constructie van de pilaren. Verkeer De Pont de Normandie is in de eerste plaats ontworpen voor autoverkeer, beide kanten op zijn er twee rijstroken. Voor het oversteken van de Pont de Normandie moet tol worden betaald. Voor motorrijders ligt er bij tolpoorten een aparte rijstrook, zij hoeven geen tol te betalen. De plaats waar de tol wordt geheven, ligt in de beide richtingen van het verkeer op de noordoever, op dezelfde hoogte. Op beide kanten van de weg ligt aan de rechterkant een smal fietspad. Zij liggen niet apart van de rijweg. Naast het fietspad ligt nog een smal voetpad. Fietsers en wandelaars kunnen gratis van de brug gebruikmaken. Trivia Op het biljet van 500 euro is een gestileerde afbeelding van de Pont de Normandie gedrukt. De Pont de Normandie is de enige door mensen gebouwde constructie, die in de bergprijs van de Tour de France heeft meegeteld.
Most Normandzki

Most Normandzki (nazwa oryg. Pont de Normandie) – most wantowy w północnej Francji, w Normandii, rozpięty nad bagnistymi rozlewiskami Sekwany. Został on oddany do użytku w styczniu 1995 roku i połączył dwa miasta – Honfleur i Hawr. Konstrukcja Most o konstrukcji wantowej (w planach zakładano budowę mostu wiszącego, lecz zrezygnowano z niego z powodu większych kosztów i mniejszej odporności na wiatr). Pont de Normandie został zbudowany z 33 części. Ciężar mostu utrzymywany jest przez 2000 km lin. Betonowe pylony mostu mają wysokość 215 m i ważą 20 000 ton. Pomost usytuowany jest na wysokości 20-piętrowego budynku. Główne przęsło tego mostu ma długość 856 m, natomiast długość całego mostu to 2143 m. Most zaprojektowany przez Michela Virlogeux został otwarty 20 stycznia 1995 roku. Galeria
Ponte da Normandia

A Ponte da Normandia (Pont de Normandie, em francês) é uma ponte rodoviária que abrange o Rio Sena ligando Le Havre a Honfleur, na Normandia, norte da França. O seu comprimento total é 2143,21 m (856 m entre 2 pilastras). A ponte foi projetada por Michel Virlogeux com a ajuda de Igor Zizic. Os arquitectos foram François Doyelle e Charles Lavigne. A pedra fundamental foi lançada em 1988. Estrutura O tabuleiro tem 23,60 m de largura e é dividido em 4 faixas de tráfego e 2 vias para pedestres. As pilastras são feitas de concreto e têm a forma de Y invertido. Elas pesam mais de 20000 toneladas e têm 214,77 m de altura. Mais de 19000 toneladas de aço e 184 cabos foram utilizados.
Мост Нормандии

Мост Нормандии — вантовый дорожный мост, один из самых длинных висячих мостов в мире. Спроектирован французским инженером Мишелем Вирложо. Находится во Франции, пересекает устье Сены между Гавром и Онфлёром. Длина сооружения составляет в целом 2350 м с центральным пролётом в 856 м, имеются два боковых путепровода: южный длиной 600 м и северный длиной 800 м, а ширина в 23 м достаточна для четырёхполосного движения транспорта. Мост стоит на 184 опорах. Пилоны, поддерживающие проезжую часть, имеют высоту 214,8 м. По длине основного пролёта на 2013 год мост занимает 6-е место в мире. В строительство моста было вложено 465 млн долларов. Проблемы в ходе строительства были настолько велики, что возведение вантового моста заняло почти 7 лет. Открыт 20 января 1995 года. По некоторым данным, является образцом для изображения на банкноте в 500 евро. Ссылки [1] [2] [3]