NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Gondrée kávéház

A Gondrée kávéház Bénouville-ben, a Pegasus híd közvetlen közelében működik. Úgy tartják, hogy a kávéház volt az első épület Franciaországban, amelyet a második világháborúban felszabadítottak a szövetségesek. Története A kávéházat Georges és Thérèse Gondrée nyitotta. Georges Gondrée 1898-ban született Trouville-sur-Merben. Pénzügyi karrierjét a Lloyds Banknál kezdte, ekkor tanult meg angolul. Később dolgozott a deauville-i és a cannes-i kaszinóban. Utóbbi városban ismerkedett meg leendő feleségével, az 1904. augusztus 4-én született elzászi Thérèse-ével, aki nővérként dolgozott. Összeházasodtak, és Bénouville-be költöztek. 1944-ben három gyerekük volt, Georgette, Arlette és az újszülött Françoise. A Gondrée házaspár számos hasznos információval szolgált a francia ellenállás számára, mivel Thérèse, elzászi származásának köszönhetően valamennyire beszélt németül, és gyakran hallotta, amit a megszállók egymás között beszélnek. A házaspártól kapott adatok hozzájárultak ahhoz, hogy a britek részletesen megtervezhessék a partraszállás hajnalára tervezett akciót a híd elfoglalására, mások mellett pontosan tudták, hol található az objektum felrobbantására szolgáló detonátor. Az első brit vitorlázógép 1944. június 6-án landolt a híd közvetlen közelében, és a katonák megrohanták az átkelőt, amelyet rövid, de heves tűzharc után elfoglaltak. Georges Gondrée kilesett az ablakon, és akkor majdnem eltalálta Richard Smith hadnagy, aki géppisztolyával rálőtt. A család ezután a pincében rejtőzött el, és csak másnap reggel jött elő. Ekkor tudták meg, hogy házukat felszabadították a britek. A kávéház ma is működik, továbbra is a Gondrée család tulajdonában van. A kávézót 2024 áprilisában Arlette Gondrée vezette, aki négyéves volt a normandiai partraszállás idején. Jegyzetek Források ↑ BBC: Vanessa Pearce (2024). Pegasus Bridge Café family to toast D-Day liberators. BBC. Hozzáférés: 2024. április 30.. ↑ D-Day: Café Gondrée, the story of the family. D-Day.info. Hozzáférés: 2024. április 30..
Café Gondrée

Café Gondrée, numera Pegasus Bridge Café, är ett kafé i Bénouville i departementet Calvados i Normandie i norra Frankrike. Det ligger vid en kanal, Canal de Caen à la Mer, omedelbart norr om Pegasus Bridge och var den första platsen som befriades under landstigningen i Normandie. Café Gondrée utsågs till Monument historique 5 juni 1987. Kaféet befriades 6 juni 1944 kl 6:20 av 6th Airborne Division som hade landat med glidflygplan intill Pegasus Bridge och användes som högkvarter och provisoriskt sjukhus. År 1974 inreddes ett museum över de luftburna styrkorna i ett intilliggande hus. Samlingarna flyttades till det nybyggda Mémorial Pegasus år 2000. Källor
Château du Mézeray

Le château du Mézeray est une demeure du XVIIIe siècle, remanié au tout début du XIXe, qui se dresse sur le territoire de la commune française de Ticheville dans le département de l'Orne, en région Normandie. Localisation Le château est situé à 2 km au nord-ouest de Ticheville, dans le département français de l'Orne. Historique Le château a probablement été achevé en 1714 comme l'atteste la date, encore très lisible, gravée sur le fronton qui surmonte la lucarne centrale de la façade nord, et remanié en 1803. Depuis 1962, il a donné son nom au haras du Mézeray , dont les prairies occupent une surface de 150 hectares. Au printemps 1987, la reine d'Angleterre, Élisabeth II, lors d'un voyage privé, y fut reçue. Description Le château se présente sous la forme d'un corps de logis central de plan rectangulaire, flanqué côté sud de deux pavillons symétrique, formant deux ailes, et avec en milieu de façade un avant-corps en légère saillie délimité par un chaînage de pierres moulurées et surmonté d'un fronton. Celui-ci, bâti en briques roses est percé d'une porte, encadrée de pierres moulurées et surmontée d'un arc sculpté. Le logis s'éclaire par des fenêtres superposées sur chacun des deux niveaux et dont les deux lucarnes, en briques et pierres, percées d'un oculus, accentuent la verticalité. Les croisées de l'étage voient leurs appuis supportés par des consoles de pierre en forme de volutes. Les pavillons bâtis en briques perpendiculairement au corps de logis et couvert chacun d'un toit indépendant à quatre pans, ont des fenêtres dont les linteaux en forme d'arc, rappellent les frontons couronnant les lucarnes du corps de logis. La façade nord, amplement restaurée, adopte la même disposition, mais de ce côté les ouvertures sont encadrées d'un chaînage de pierre et la façade arbore des panneaux de briques roses où sont dessinés des losanges constitués de brique pratiquement noires. La porte d'entrée surmontée d'un fronton demi-cylindrique dont le tympan est sculpté s'ouvre quant à elle dans un avant corps en pierre calcaire qui occupe uniquement le rez-de-chaussée. Les pavillons sont surmontés de ce côté, sur le faîtage par un clocheton. Notes et références Voir aussi Bibliographie : document utilisé comme source pour la rédaction de cet article. Philippe Déterville, Richesse des châteaux du Pays d'Auge, Condé-sur-Noireau, Éditions Charles Corlet, 1989, 301 p., p. 42-44. . Articles connexes Liste de châteaux et manoirs de l'Orne Ticheville Liens externes Portail de l’Orne Portail des châteaux de France
Basílica de Sainte-Thérèse

La basílica de Sainte-Thérèse (Santa Teresa) està situada a Lisieux, França. Va ser construïda el 1929 i consagrada el 1954. És el segon lloc de pelegrinatge més visitat de França (després de Lorda). Referències https://pop.culture.gouv.fr/notice/merimee/EA14141211
Bazylika Świętej Teresy w Lisieux

Bazylika Świętej Teresy w Lisieux (fr. Basilique Sainte-Thérèse de Lisieux) – rzymskokatolicki kościół, sanktuarium św. Teresy od Dzieciątka Jezus, znajdująca się w Lisieux, będąca jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych we Francji. Rocznie nawiedza ją blisko dwa miliony ludzi. Historia Święta Teresa z Lisieux została beatyfikowana w 1923, a kanonizowana w 1925. W mieście, w którym żyła, postanowiono wybudować świątynię ku jej czci. Powstała ona z inicjatywy biskupa Bayeux i Lisieux, Thomasa-Paul-Henriego Lemonniera, według projektu trzech architektów: Louisa Marie Cordonniera (zmarł w 1940), jego syna Louisa Stanislasa (zmarł 25 sierpnia 1960) i jego młodszego syna, Louisa. Idea otrzymała pełne poparcie papieża Piusa XI. Budowa świątyni trwająca od 1929 do 1954 była w całości finansowana z datków wiernych. Kamień węgielny pod fundamenty wmurował legat papieski, kardynał Charost. 11 lipca 1937 bazylikę pobłogosławił kardynał Pacelli, późniejszy papież Pius XII. Świątynia została konsekrowana 11 lipca 1954. Prace wykończeniowe zostały wstrzymane z powodu II wojny światowej. Ataki bombowe na miasto nieznacznie uszkodziły budowlę. W lecie 1944 mieszkańcy, którzy pozostali w Lisieux, schronili się w podziemiach bazyliki. Architektura Bazylika właściwa Kościół w stylu rzymsko-bizantyjskim, został zainspirowany bazyliką Sacré-Cœur w Paryżu. Budynek jest wzniesiony na planie krzyża łacińskiego, z jedną nawą i z transeptem. W centralnym miejscu znajduje się kopuła. Wewnętrzna przestrzeń nie jest podzielona na nawy boczne, a strop nie jest podparty kolumnami. Ściany wewnętrzne bazyliki pokryte są licznymi mozaikami. W bazylice znajduje się osiemnaście ołtarzy, ofiarowanych przez różne narody jako wota. Świątynia może pomieścić ponad cztery tysiące ludzi. Krypta Ukończona w 1932 krypta przywołuje tajemnicę życia duchowego św. Teresy. Ma ona 50 m długości i 30 m szerokości. Na wystrój pomieszczenia składają się marmury oraz mozaiki w stylu Exposition des Arts Decoratifs z 1925, przedstawiające sceny z życia patronki: chrzest, pierwsza komunia, cudowne uzdrowienie, zaangażowanie w życie religijne, śmierć. Kaplica Adoracji Najświętszego Sakramentu Zbudowana w 2000 kaplica adoracji jest miejscem cichej, prywatnej modlitwy. Przylega ona do krypty w bazylice. Została ufundowana przez Irlandię jako wotum dla św. Teresy. Dzwonnica Dzwonnica, zbudowana w 1960, jest oddzielona od głównego budynku i znajduje się na placu przy bazylice. Nigdy nie była całkowicie zakończona - priorytetem było oddawanie pieniędzy na cele charytatywne. Mieści się w niej 51 dzwonów oraz carillon. Dwa razy dziennie grane są na nim koncerty dzwonów. Otoczenie bazyliki Droga Krzyżowa Za budynkiem kościoła znajduje się Droga Krzyżowa. Tam od 1958 do 2008 spoczywali rodzice św. Teresy - Maria Zelia i Ludwik Martinowie. Z powodu beatyfikacji małżonków, ich ciała przeniesione zostały do krypty bazyliki. Uroczystość wyniesienia na ołtarze odbyła się 19 października 2008 w bazylice. 2 lipca 1980 bazylikę nawiedził papież Jan Paweł II. Przypisy
Querqueville

Querqueville és un municipi francès situat al departament de la Manche i a la regió de Normandia. L'any 2007 tenia 5.510 habitants. Demografia Població El 2007 la població de fet de Querqueville era de 5.510 persones. Hi havia 1.821 famílies de les quals 342 eren unipersonals (125 homes vivint sols i 217 dones vivint soles), 567 parelles sense fills, 760 parelles amb fills i 152 famílies monoparentals amb fills. La població ha evolucionat segons el següent gràfic: Habitants censats Habitatges El 2007 hi havia 1.912 habitatges, 1.827 eren l'habitatge principal de la família, 34 eren segones residències i 50 estaven desocupats. 1.734 eren cases i 174 eren apartaments. Dels 1.827 habitatges principals, 1.173 estaven ocupats pels seus propietaris, 632 estaven llogats i ocupats pels llogaters i 22 estaven cedits a títol gratuït; 20 tenien una cambra, 59 en tenien dues, 175 en tenien tres, 569 en tenien quatre i 1.004 en tenien cinc o més. 1.382 habitatges disposaven pel capbaix d'una plaça de pàrquing. A 879 habitatges hi havia un automòbil i a 774 n'hi havia dos o més. Piràmide de població La piràmide de població per edats i sexe el 2009 era: Economia El 2007 la població en edat de treballar era de 3.656 persones, 2.674 eren actives i 982 eren inactives. De les 2.674 persones actives 2.416 estaven ocupades (1.385 homes i 1.031 dones) i 257 estaven aturades (103 homes i 154 dones). De les 982 persones inactives 267 estaven jubilades, 381 estaven estudiant i 334 estaven classificades com a «altres inactius». Ingressos El 2009 a Querqueville hi havia 1.818 unitats fiscals que integraven 4.997,5 persones, la mediana anual d'ingressos fiscals per persona era de 17.649 €. Activitats econòmiques Dels 91 establiments que hi havia el 2007, 1 era d'una empresa alimentària, 7 d'empreses de fabricació d'altres productes industrials, 2 d'empreses de construcció, 17 d'empreses de comerç i reparació d'automòbils, 2 d'empreses de transport, 3 d'empreses d'hostatgeria i restauració, 11 d'empreses financeres, 2 d'empreses immobiliàries, 14 d'empreses de serveis, 19 d'entitats de l'administració pública i 13 d'empreses classificades com a «altres activitats de serveis». Dels 23 establiments de servei als particulars que hi havia el 2009, 1 era una oficina de correu, 5 oficines bancàries, 5 tallers de reparació d'automòbils i de material agrícola, 2 autoescoles, 1 paleta, 1 fusteria, 6 perruqueries, 1 restaurant i 1 saló de bellesa. Dels 10 establiments comercials que hi havia el 2009, 1 era, 1 un supermercat, 1 una gran superfície de material de bricolatge, 1 una botiga de menys de 120 m², 2 carnisseries, 1 una carnisseria, 1 una botiga de roba, 1 una botiga d'equipament de la llar i 1 una joieria. L'any 2000 a Querqueville hi havia 6 explotacions agrícoles. Equipaments sanitaris i escolars El 2009 hi havia 2 farmàcies i 1 ambulància. El 2009 hi havia 2 escoles maternals i 2 escoles elementals. A Querqueville hi havia 1 col·legi d'educació secundària i 1 liceu tecnològic. amb 535 alumnes. Poblacions més properes El següent diagrama mostra les poblacions més properes. Referències
Querqueville

Querqueville ist eine Ortschaft und eine Commune déléguée in der französischen Gemeinde Cherbourg-en-Cotentin mit 4.989 Einwohnern (Stand 1. Januar 2023) im Département Manche in der Region Normandie. Geschichte Querqueville ist der historisch westlichste Punkt des Festungsgürtels von Cherbourg-en-Cotentin, der im 18. und 19. Jahrhundert errichtet wurde und von den deutschen Besatzern als Teil des Atlantikwalls ausgebaut wurde. Das Fort von 1786, das die Reede von Cherbourg sichern sollte, war zunächst eine Fehlplanung und erhielt erst 1854 endgültig seine Kanonen. Es wurde 2013 an private Investoren verkauft. Der ehemalige Flugplatz von 1925 spielte nach der Landung der Alliierten in der Normande eine wichtige Rolle für deren Nachschub. Die Gemeinde Querqueville wurde am 1. Januar 2016 mit Cherbourg-Octeville, Équeurdreville-Hainneville, La Glacerie und Tourlaville zur neuen Gemeinde Cherbourg-en-Cotentin zusammengeschlossen. Querqueville ist die Partnergemeinde von Allmendingen im deutschen Bundesland Baden-Württemberg. Am Ort der jeweiligen Jumelage sind „Partnerschaftswohnungen“ für gegenseitige Besuche vorhanden. Toponymie Querqueville leitet sich aus der französischen Endung -ville und aus dem Skandinavischen kirkja (vgl. dt. Kirche) ab. Sehenswürdigkeiten Die kleine Kapelle des heiligen Germanus (Chapelle Saint-Germain) wurde in der Zeit zwischen dem 9. und 11. Jahrhundert an der Stelle eines merowingischen Vorgängerbaus errichtet. Sie wird von einem Turm aus dem 17. Jahrhundert überragt. Mit ihrem kleeblattförmigen Grundriss ist die Kirche eines der frühen romanisch-christlichen Zeugnisse auf der Halbinsel Cotentin. Die nahegelegene Pfarrkirche Notre-Dame stammt aus dem 13. Jahrhundert und wurde im 18. Jahrhundert erneuert. Das Château de Querqueville (um 1730) im Louis-XV-Stil dient heute als Rathaus. Persönlichkeiten Alphonse Allain (* 1924), Dichter im normannischen Dialekt Weblinks Querqueville auf wikimanche.fr Einzelnachweise
Querqueville

Querqueville (French pronunciation: [kɛʁkəvil]) is a former commune in the Manche department in north-western France. On 1 January 2016, it was merged into the new commune of Cherbourg-en-Cotentin. The Chapel of Saint Germanus (Chapelle Saint-Germain) with its trefoil floorplan incorporates elements of one of the earliest surviving places of Christian worship in the Cotentin Peninsula - perhaps second only to the Gallo-Roman baptistry at Port-Bail. Heraldry History During WII, Querqueville Airfield (Advanced Landing Ground) was rebuilt on a former French Navy airfield. See also Communes of the Manche department References
Querqueville

Querqueville era una comuna francesa situada en el departamento de Mancha, de la región de Normandía, que el 1 de enero de 2016 pasó a ser una comuna delegada de la comuna nueva de Cherburgo-en-Cotentin​ al fusionarse con las comunas de Cherburgo-Octeville, Équeurdreville-Hainneville, La Glacerie y Tourlaville. Demografía Los datos demográficos contemplados en este gráfico de la comuna de Querqueville​ se han cogido de 1800 a 1999 de la página francesa EHESS/Cassini, y los demás datos de la página del INSEE.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Querqueville.
Querqueville

Querqueville korábbi község Franciaországban, Manche megyében. Lakosainak száma 5097 fő (2018. január 1.). Querqueville Urville-Nacqueville, Équeurdreville-Hainneville, Sainte-Croix-Hague, Tonneville és Urville-Hague községekkel határos. 2016. január 1-jén négy másik korábbi községgel egyesült és az így létrejött Cherbourg-en-Cotentin új község része lett. Népesség A település népességének változása: Jegyzetek További információk
Querqueville

Querqueville /kεʁkəˈvil/ è un ex comune francese di 5 497 abitanti situato nel dipartimento della Manica nella regione della Normandia; dal 1º gennaio 2016 fa parte, come comune delegato, del nuovo comune di Cherbourg-en-Cotentin. Storia Simboli Il 1º gennaio 2016, i comuni di Cherbourg-Octeville, Équeurdreville-Hainneville, La Glacerie, Querqueville e Tourlaville si sono uniti per formare il nuovo comune di Cherbourg-en-Cotentin. Simboli Lo stemma è stato adottato nel 1972. Società Evoluzione demografica Abitanti censiti Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Querqueville Collegamenti esterni
Querqueville

Querqueville is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Manche in de regio Normandië en telt 5.116 inwoners (2016). De plaats maakt deel uit van de gemeente Cherbourg-en-Cotentin in het arrondissement Cherbourg. Geschiedenis In de 18de eeuw werd het Fort de Querqueville gebouwd, ter bescherming van de haven van Cherbourg, en in de 19e eeuw het Fort de Chavagnac. Querqueville was het eindpunt van de Pluto-pijpleiding onder Het Kanaal, waarlangs in 1944-1945 olie vanuit Engeland naar de geallieerde troepen op het vasteland werd getransporteerd. Querqueville maakte tot 2015 uit van het kanton Équeurdreville-Hainneville. op 22 maart 2015 overgheveld naar het op die dag gevormde kanton La Hague. De gemeente Querqueville werd op 1 januari 2016 opgeheven en het werd commune déléguée van de op die dag gevormde commune nouvelle Cherbourg-en-Cotentin. Geografie De oppervlakte van Querqueville bedraagt 5,56 vierkante kilometer. Op 1 januari 2018 was de bevolkingsdichtheid 916,7 inwoners per km². De onderstaande kaart toont de ligging van Querqueville met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten. Demografie Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.
Querqueville

Querqueville – miejscowość i dawna gmina we Francji, w regionie Normandia, w departamencie Manche. W 2013 roku jej populacja wynosiła 5191 mieszkańców. W dniu 1 stycznia 2016 roku z połączenia pięciu ówczesnych gmin – Cherbourg-Octeville, Équeurdreville-Hainneville, La Glacerie, Querqueville oraz Tourlaville – utworzono nową gminę Cherbourg-en-Cotentin. Siedzibą gminy została dawna gmina Cherbourg-Octeville. Przypisy
Querqueville

Querqueville foi uma comuna francesa na região administrativa da Normandia, no departamento Mancha. Estendia-se por uma área de 5,56 km². Em 2010 a comuna tinha 5 244 habitantes (densidade: 943,2 hab./km²). Em 1 de janeiro de 2016, passou a formar parte da nova comuna de Cherbourg-en-Cotentin. Referências
Querqueville

Querqueville var en kommun i departementet Manche i regionen Normandie i norra Frankrike. Kommunen ligger i kantonen Équeurdreville-Hainneville som tillhör arrondissementet Cherbourg. År 2018 hade Querqueville 5 097 invånare. Den 1 januari 2016 slogs kommunen samman med fyra andra kommuner och bildade Cherbourg-en-Cotentin. Befolkningsutveckling Antalet invånare i kommunen Querqueville Se även Lista över kommuner i departementet Manche Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Querqueville.
Керкевіль

Керкеві́ль (фр. Querqueville) — колишній муніципалітет у Франції, у регіоні Нормандія, департамент Манш. Населення — 5136 осіб (2011). Муніципалітет був розташований на відстані близько 310 км на захід від Парижа, 110 км на північний захід від Кана, 75 км на північний захід від Сен-Ло. Історія До 2015 року муніципалітет перебував у складі регіону Нижня Нормандія. Від 1 січня 2016 року належав до нового об'єднаного регіону Нормандія. 1 січня 2016 року Керкевіль, Шербур-Октевіль, Екердревіль-Енневіль, Ла-Гласері i Турлавіль було об'єднано в новий муніципалітет Шербур-ан-Котантен. Демографія Динаміка населення (Ehess і INSEE ): Розподіл населення за віком та статтю (2006): Економіка 2010 року серед 3478 осіб працездатного віку (15—64 років) 2588 були активними, 890 — неактивними (показник активності 74,4%, у 1999 році було 61,9%). З 2588 активних мешканців працювало 2337 осіб (1288 чоловіків та 1049 жінок), безробітними було 251 (107 чоловіків та 144 жінки). Серед 890 неактивних 324 особи були учнями чи студентами, 309 — пенсіонерами, 257 були неактивними з інших причин. У 2010 році в муніципалітеті числилось 1811 оподаткованих домогосподарств, у яких проживали 4863,0 особи, медіана доходів виносила 18 857,5 євро на одного особоспоживача Сусідні муніципалітети Галерея зображень Посилання Сайт мерії муніципалітету Керкевіль Керкевіль на сайті французького Національного інституту географії [Архівовано 4 червня 2012 у Archive.is] Див. також Список муніципалітетів департаменту Манш Примітки
Château de la Barre (Ver-sur-Mer)

Le château de la Barre est un château néoclassique situé à Ver-sur-Mer, dans le département du Calvados en Normandie, construit en 1882 par la famille Poret. Il est répertorié à l'Inventaire général du patrimoine culturel sous la référence IA00122154 (base Mérimée). Histoire Construction Le château est construit en 1882 par la famille Poret, à l'emplacement d'un édifice antérieur déjà présent sur le cadastre de 1809. La date de construction figure sur la façade nord du logis. Lors de sa construction, la rivière La Provence fut déviée de son lit naturel pour alimenter les bassins extérieurs du domaine. Seconde Guerre mondiale Durant l'Occupation, le château est réquisitionné par des officiers allemands de haut rang. La famille Poret paya un prix tragique lors du Débarquement de juin 1944 : M. Pothet, gendre de M. Paul Poret, fut tué avec son épouse dans la ferme Coiffier voisine. Les Allemands avaient quitté le château quelques mois avant le 6 juin 1944. La propriété revint à la famille après la Libération. Époque contemporaine Le château est aujourd'hui exploité en location de vacances sous le nom commercial de Château Côte de Nacre. Il est le voisin direct du Mémorial britannique de Normandie (British Normandy Memorial), inauguré en 2021, qui rend hommage aux 22 442 soldats britanniques tombés en Normandie. Architecture Le logis présente quatre façades ordonnancées de style néoclassique. Les matériaux de gros œuvre sont le calcaire, le moellon et l'enduit, avec une couverture en ardoise à toit à longs pans et croupe. L'édifice comprend un sous-sol, un rez-de-chaussée surélevé, un étage carré et un étage de comble aménagés. L'escalier intérieur est un escalier tournant à retours avec jour, en charpente, suspendu. Le décor porte des sculptures et ferronneries aux motifs de rosaces, frontons, pots à feu, volutes et cartouches. Les intérieurs conservent deux cheminées monumentales dont les motifs s'inspirent du XVIIIe siècle. Domaine Le parc de cinq hectares est planté de hêtres centenaires. Un grand bassin a été créé lors de la révision cadastrale de 1983. Localisation Le château est situé au 4 bis rue de la Libération à Ver-sur-Mer, à 800 mètres de Gold Beach, l'une des cinq plages du débarquement du 6 juin 1944, et à proximité immédiate du Mémorial britannique de Normandie. Patrimoine L'édifice fait l'objet d'une notice dans la base Mérimée de l'Inventaire général du patrimoine culturel (référence IA00122154), établie à la suite d'une enquête topographique conduite en 1992 par Bernard Ducouret. Notes et références Bibliographie Notice Mérimée IA00122154, base Patrimoine architectural, Ministère de la Culture, enquête 1992, rédacteur Bernard Ducouret. Plaque patrimoniale apposée sur le domaine, rédigée par les services de l'État. Geneawiki, fiche commune 14739 Ver-sur-Mer. Voir aussi Articles connexes Ver-sur-Mer Gold Beach Mémorial britannique de Normandie Plages du débarquement Liens externes Modèle:Ressource relative à l'architecture Portail des châteaux de France Portail du Calvados
Tribunal judiciaire de Caen

Le tribunal judiciaire de Caen est une juridiction française, siège de l'autorité judiciaire dans le département du Calvados. En 2015, sont rassemblés dans le nouveau palais de justice de Caen, construit sur la Presqu'île, le tribunal de grande instance (autrefois dans le palais Fontette) et le tribunal d'instance (autrefois dans une aile de l'hôtel Daumesnil). L'institution est officiellement créée en 2020. Notes et références Articles connexes Cour d'appel Tribunal de grande instance (France) Liens externes Ressource relative à la vie publique : Nominations au Journal officiel Portail du droit français Portail de Caen